خیاط باشی

خبرت هست که خلقی ز غمت بی‌خبرند؟

خیاط‌‌ — Sat, 04 Jul 2009 09:50:58 +0000

هنوز امید داری بفهمند؟ دست دست می‌کنی که یاد بگیرند؟ برو دختر، برو! این‌همه خودت رو راضی نکن به نشانه‌های تصادفی، به محبت‌های چند منظوره، به سردی گرمی‌های از سر پرخوری. این‌قدر راضی نشو به کم، به دور، به دیر. یک روز که قرمه‌سبزی‌ات جا افتاد، لیموهایش را که فشار دادی، شعله گاز را کم کن و برو. مزه‌چش هم نکردی، نکردی.

؟!

خیاط‌‌ — Mon, 29 Jun 2009 16:16:13 +0000

این قرن زمان آن نیست که بتوان به راستی زنان را پرستید.

لیدی اِل- رومن گاری

شهرعشق‌های بزرگ

خیاط‌‌ — Sun, 28 Jun 2009 08:59:07 +0000

… و چون پیرنگ داستان‌هایی را پی می‌گرفت که در شهرهای دوردست با نام‌های جدی و مطنطن همچون پراگ یا بارسلونا می‌گذشت به ذهنش خطور می‌کرد که شهری مانند ایبارا برای عشق‌های بزرگ ساخته نشده‌است.

پیرمردی که داستان‌های عاشقانه می‌خواند- لوئیس سپولودا

بی‌ویژگی

خیاط‌‌ — Fri, 26 Jun 2009 17:20:41 +0000

من آدمی‌ام که فکر می‌کنم اِلی هیچ‌کار اشتباهی( یا حتی مهمی) نکرد و نامزدش نباید این‌همه ناراحت‌بازی درمی‌آورد. من آدمی‌ام که اگر بیشتر از این ننویسم توی وبلاگ پسورد ورود را یادم می‌رود و هیچ اتفاق خاص‌تری نمی‌افتد. من آدمی‌ام که دست همه اتفاق‌های خاص، همه احساس‌های جدید، همه روابط احتمالی، همه جمله‌ها و کلمه‌ها را زودتر خوانده‌ام. من آدمی‌ام که کم تعجب می‌کنم، کوتاه تعجب می‌کنم در حد چند ثانیه، چند دقیقه. من آدمی‌ام که هربار گفتم من آدمِ این‌طوری‌ام به ساعت نکشیده عوض شدم، هربار گفتم من اهل فلان نیستم به هفته نکشیده اهلش شدم، هربار هربار از تعریفِ خودم پشیمان شدم. من آدم هیچ طورم، آدم هرطور راحتم، آدم بی‌تعریف بی ‌ویژگی که شاید هرچیزی را امتحان کند و باکش نباشد، که هنوز نفهمیده چه حرفی، چه کاری آزارش می‌دهد. آدمی که اگر برگردد دوباره این نوشته را بخواند می‌فهمد هنوز در شوک است، دروغ‌ گفته یا حتی عاشق شده .

شیرعسل

خیاط‌‌ — Fri, 19 Jun 2009 23:19:37 +0000

خوبی خدا؟ بهشت برقرار است؟ آن شیر و عسل‌ها که وعده دادی جاری‌ست هنوز؟ می‌شود من که آمدم جای شیرعسل اینترنت پرسرعت باشد و اس‌ام‌اس؟ شاید باور نکنی ولی این‌جا زندگی خیلی سخت‌تر شده، خواهش می‌کنم خودت همه‌کاره‌ی بهشت باقی بمان. نماینده و ولی و وکیل‌وصی‌ات همین‌جا باشند، یک‌وقت توی بهشت راه نیفتند دنبال ما که یادمان بدهند جهنمی هست. جهنم… من که می‌دانم آن تنور و آتش‌بازی که گفتی با اولین سالگرد تأسیس زمین تعطیل می‌شود، همه عفو می‌خورند… بگذریم، خدا جان، مهربان‌تر باش با ما، با من.

جامعه عادلانه

خیاط‌‌ — Sun, 14 Jun 2009 16:44:00 +0000

رویکرد تاریخی در فرهنگ ما، مستقل از “ساختار اساسی” جامعه که عبارت از چگونگی نظم سیستم سیاسی و قضایی است، موضوع عدالت را به عنوان یک رفتار انتخابی برای حاکمان تلقی می‌کرده‌است. در حالی‌که در نظریه عدالت رالزی، عدالت جزء اصلی یک نظام اجتماعی است که می‌توان آن‌را تقوای نظام اجتماعی نیز نامید. در این چارچوب همان‌طور که صداقت، درستکاری و امانت، تقوای فردی‌اند، عدالت نیز تقوای جامعه است و حفظ حقوق فردی و آزادی‌های اساسی در آن جنبه کانونی دارد و برابری در آزادی‌ها و فرصت‌ها، ابزار اصلی نیل به عدالت است. ایجاد امتیازات ویژه، انحصارات و رانت‌ها به بروز نابرابری منجر می‌شود و لذا نافی عدالت است. تجلی یک جامعه عادلانه در این است که مردم از حکومت در وحشت نباشند، از جامعه و تاریخ خود بیزار نباشند و به زندگی دیگر جوامع رشک و حسد نبرند.

اقتصاد و عدالت اجتماعی- مسعود نیلی و…

و از بازیچه بودن سخت بیزار است

خیاط‌‌ — Sat, 13 Jun 2009 08:53:16 +0000

وای بر من

گر تو آن گم کرده‌ام باشی

که این‌سو

پیرمردی

با سپیدی‌های مو

و هزاران بار مردن،

رنج بردن،

با خمی در قامت از این راه دشوار

که این‌سو

دست‌ها خشکیده،

دل مرده،

به ظاهر خنده‌ای بر لب

و گاهی حرف‌های پیچ در پیچ

و هم هیچ

و گه گاهی

دو خط شعری

که گویای همه‌چیز است و

خود ناچیز.

وای بر من

گر تو آن گم‌کرده‌ام باشی

که بس دور است بین ما

که آن‌سو

نازنینی

غنچه‌ای شاداب و

صدها آرزو بر دل

دلی گهواره‌ی عشقی

که چندی بیش نیست شاید

و از بازیچه بودن سخت بیزار است.

وای بر من

گر تو آن گم‌کرده‌ام باشی

که بس دور است بین ما

وعاشق گشتن و عاشق نمودن

سخت دشوار است.

الان بیا همه آروم باشیم

خیاط‌‌ — Thu, 11 Jun 2009 16:46:37 +0000

خدا جان، می‌دونی که ما فردا انتخابات‌مون‌ه؟ خودت در جریانی چه دهنی ازمون سرویس شد این یکی دو هفته؟ می‌بینی که اضطراب و استرس داره از چشم‌هامون می‌زنه بیرون؟ بعد الان بارون فرستادی، مرسی، دستت درد نکنه، ولی چرا با رعد و برق؟ تو با کی دعواته اون بالا ؟ تو که تک و تنهایی، نامزد و رقیبم نداری، ما هم که همه عجز و ناله‌های عشقی‌مون خشکیده نمی‌تونی بگی سرت شلوغه و اعصاب نداری… خب این هفته برنامه بارونت رو نرم‌تر اجرا کن عزیز دلم، هفته دیگه رعد و برق بزن، فحشم بده . الان بیا همه آروم باشیم.

حافظه

خیاط‌‌ — Wed, 10 Jun 2009 18:09:56 +0000

: یادته چهارسال پیش خونه‌تون ستاد انتخاباتی بود، منم اومده‌بودم؟

- خونه ما؟؟ اشتباه گرفتی٬ من و تو هشت سال بیشتره همدیگه‌رو ندیدیم.

: هووووم آره تو نبودی. راستی هنوزم تنها از خانه بیرون نمی‌ری؟

- من نبودم که تنها بیرون نمی‌رفت، گلی بود.

: آهان آره! یادته می‌ترسید؟

- نه یادم نیست، ده سال بیشتره ندیدمش، همه خبرهام از توئه.

:خیلی خب! پس کی بریم گردش؟ هربار زنگ می‌زنیم می‌گی حال نداری.

- تو زنگ زدی؟

: نه ولی کیا چندبار بهت زنگ زده. تو گفتی نمی‌آی٬ حوصله نداری.

- دختر! من با کیا از دوسال پیش تا حالا شاید یک‌بار حرف زده‌باشم، اونم از دانشگاه و پایان‌نامه٬ حرف گردش نبوده هیچ‌وقت.

: نه مطمئنم! چند دفعه جور کردیم تو زدی زیرش… همین کوچه بود خونه‌تون؟ یادش به‌خیر. یادته دستت شکسته‌بود اومدیم عیادتت؟

- آره٬ پام شکسته‌بود ولی.

: نه دستت بود٬ یادمه وقتی اومدی مدرسه نمی‌تونستی حرکتش بدی.

- باور کن من تا حالا دستم نشکسته! چرا این‌طوری شدی تو؟

ترش کردن

خیاط‌‌ — Thu, 04 Jun 2009 21:27:01 +0000

راستش من چند وقتیه فهمیدم دلسترهای بهنوش دیگه اون طعم و خاصیت قبلی رو ندارن و احتمال می‌دم از وقتی که مزه‌های جدید( انبه و گلابی!) رو به محصولاتش اضافه کرده این اتفاق افتاده. این رو از رو مزه‌ش می‌فهمم و این‌که دیگه معده‌م رو آروم نمی‌کنه و ترش می‌کنم. لزوماً معنی‌ش این‌ نیست که کیفیتش پایین اومده، ممکنه کیفیتش بالا هم رفته باشه ولی دیگه با ذائقه من نمی‌سازه. خلاصه که این‌طوریه. من یک‌ماهه نوشتن این موضوع به نظر خودم مهم رو به تأخیر انداختم، می‌دونم که الان اصلاً وقت خوبی نیست و واقعاً دارم فکر می‌کنم که یک ربطی بین دلستر و انتخابات پیدا کنم و تو ادامه این پست بنویسم … خب برای این‌که روشنفکر جلوه کنم بگم که من جریان انتخابات رو هم به همین دقت دنبال می‌کنم یاااا این‌که حتی اگر دلسترهای بهنوش از بالاترین استاندارد کیفی برخوردار باشن من مجبورم دلسترم رو عوض کنم، چون ترش می‌کنم.