گریز http://www.khodabakhsh.info نگاه فراساختاری علیرضا خدابخش به قزوین، فن آوری اطلاعات و زندگی Tue, 02 Mar 2010 18:30:43 +0000 http://wordpress.org/?v=2.6.3 fa یک روز متفاوت http://www.khodabakhsh.info/1388/12/%db%8c%da%a9-%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%85%d8%aa%d9%81%d8%a7%d9%88%d8%aa/ http://www.khodabakhsh.info/1388/12/%db%8c%da%a9-%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%85%d8%aa%d9%81%d8%a7%d9%88%d8%aa/#comments Tue, 02 Mar 2010 18:13:16 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=1042 بعد از دوهفته تعطیلی و غیبت برای اولین روز به دانشگاه می‌روی. نگاهها غریبه است و کسی را نمی‌شناسی. دنبال یک همزبان می‌گردی که لحظات تا شروع کلاس را با او اختلاط کنی اما انگار همه آنها پی کار و خوشی های خودشان هستند. هر چند وقتی، گروهی دانشجو که احساس می‌کنی در اوج صمیمیت هستند از جلویت می‌گذرند و بدون اعتنا به تو فقط صدای قهقه شادیهایشان به گوشت می‌رسد. جو افسردگی و تنهایی بر تو غلبه کرده است. امیر رجبی تماس می‌گیرد و خبر از تعطیلی روزنامه اعتماد می دهد. به او می‌گویی باز تو پایت به نشریه ای باز شد و به تعطیلی کشید؟! با حسی حماسی می‌گوید: «ایستاده ام چو شمع مترسان ز آتشم!» مکالمه را به پایان می‌بری. وارد نخستین کلاس می‌شوی. استاد وارد می‌شود و شروع به صحبت می‌کند. مقداری از شیوه تحصیل و آموزش در کشور صحبت می‌کند. بعد به ناگهان نام تو را می‌برد و شروع به تعریف و تمجید از تو و توضیح درباره تجربیات و توانائیهایت می‌کند! همه نگاهها به تو برمیگردد! شوکه شده ای! مات و مبهوت فکر می‌کنی در خواب هستی! یاد تعریف رهبری از هاشمی در نمازجمعه ۲۹ خرداد می‌افتی!! استاد همانجا از تو قول می‌گیرد که یک سمینار آموزشی برای کل دانشجویان دانشگاه بگذاری! قبول می‌کنی. از دانشجوی دیگری می خواهد وبلاگی تاسیس کند و این موضوع را اطلاع رسانی کند. کلاس به پایان می‌رسد. جو دگرگون می‌شود. دانشجوها روی سرت می‌ریزند و از تو می‌خواهند کمکشان کنی! خواستار شماره موبایلت هستند!! قول کمک و همکاری در حد توان و فرصت می‌دهی. به سختی از آنها خداحافظی می‌کنی. به بیرون دانشگاه می‌آیی. سه نفر می‌خواهند تو را با ماشین شخصی شان به مقصدت برسانند! از خدا خواسته قبول می‌کنی! دوستان تازه ات اهل تهران هستند و بر عکس تو حسابی از قزوین خوششان آمده است و به آن علاقمند شده اند! به مقصد می‌رسی. پیاده می‌شوی. دو قدم در پیاده رو بر می‌داری. حمید مافی را می‌بینی! شگفتی ات چند برابر می‌شود! با او هم صحبت می‌شوی و از دوران بازداشت هفته گذشته اش می‌پرسی. از عمل پدیدآورندگان چنین اتفاقی برای او خنده ات می‌گیرد و از اشتباهی که در حق او شده است تاسف فراوان می‌خوری. خنده و تاسفت آنجا بیشتر می‌شود که می‌گوید برای انجام ماموریت شغلی اش به شهری دیگر سفر کرده بوده است در حالیکه بیمه هم بوده است اما اشتباهی به عنوان منافق بازداشت می‌شود و حالا هم تبرئه می‌شود! اما علی رغم اینها از رفتار خوب بازجویان با او می شنوی و یاد هتل ۵ ستاره ای که صفت اله صالحی از زندانهای ایران توصیف کرده بود می افتی که حالا حداقل در مورد او صحت داشته است. به تو می گوید عاشق وطنش است و حتی اگر او را به اجبار هم از کشور بیرون کنند بر می‌گردد. اما با این حال تاسفت آنجا محسوس می شود وقتی یاد خبر ایرنا می‌افتی که نوشته بوده است این منافق (ح.م) به افشای اطلاعات قزوین به بیگانگان مبادرت می‌ورزیده است و قصد خروج از کشور هم داشته است. پیش خودت فکر می‌کنی مگر سرته قزوین چقدر خبر مهم دارد که بشود آنها را برای سو استفاده به بیگانگان هم انتقال داد! یک هفته نامه حدیث با یک کیلو شیرینی شربتی می‌گیری و راهی منزل می‌شوی. همینکه به منزل می‌رسی دچار چشم درد و اشک چشم عجیبی می‌شوی! دوباره بیرون می‌روی. به ۵ دکتر مراجعه می‌کنی اما هیچکدام وقت ندارند! به یاد خوش آمدن آن دوستان دانشجوی تهرانی تازه ات از قزوین می‌افتی در حالیکه نمی‌دانند چقدر این شهر خراب شده از حداقل امکانات و تسهیلات هم محروم است و خدا نکند کسی مریض شود. پولش یک طرف و اصلا دکتری پیدا نمی‌شود که بخواهی پیشش بروی! با همان حالت به منزل بر می‌گردی. دو تا ایمیل جواب می‌دهی و یک چشمی شروع می‌کنی به تکمیل بخش انگلیسی سایت آیت الله هاشمی رفسنجانی.

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/12/%db%8c%da%a9-%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d9%85%d8%aa%d9%81%d8%a7%d9%88%d8%aa/feed/ هنر شوخ طبعی http://www.khodabakhsh.info/1388/12/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%b4%d9%88%d8%ae-%d8%b7%d8%a8%d8%b9%db%8c/ http://www.khodabakhsh.info/1388/12/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%b4%d9%88%d8%ae-%d8%b7%d8%a8%d8%b9%db%8c/#comments Sat, 20 Feb 2010 18:31:19 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=1035 امروز در جمعی بودم که کلی مزاح و شوخی بین افراد صورت گرفت اما هیچکدام از این شوخی ها به نوعی با مسخره کردن یکی از حاضرین یا غایبین و دولت و کلا شخص خاصی همراه نبود. برایم خیلی تعجب آور بود که مگر چنین چیزی ممکن است اما تازه فهمیدم خیلی از ما هنر شوخی کردن نمی‌دانیم! تا می‌خواهیم شوخی کنیم انگار باید یک نفر را سوژه قرار بدهیم و بعد متلک هایمان را نثارش کنیم. این یعنی اینکه ضعف بسیار در شوخی طبعی ما وجود دارد اما فکر می‌کنیم در آن لحظه خیلی هم بامزه هستیم و به قول معروف دیگران حال کرده اند! البته ممکن است واقعا حال هم کرده باشند اما وقتی با خروج از انسانیت ما و فدا کردن حداقل یکنفر یا طرفداران یکنفر همراه باشد چه ارزشی می‌تواند داشته باشد؟

شوخ طبعی، مزاح گویی و طنزآوری که البته اسباب شادی دیگران را برای هر چند لحظاتی کوتاه فراهم می‌آورد بسیار سودمند است اما  باید دقت کرد که آنچه گفته می‌شود چیست و حتی با چه کلماتی همراه است. بداهه گوی و شوخی بدون فکر را هر کسی بلد است و این نه ارزشی دارد و نه اصلا شوخی محسوب می‌شود.

علاوه بر این بیشتر شوخی های روزمره ما جنبه هجو پیدا کرده است و محتوای خاصی ندارد. شوخی علاوه بر اینکه باید موجب خنده و شاد کردن دیگران شود بهتر است در آن نکته ظریفی هم گنجانده شده باشد. البته قبول دارم که انجام چنین شوخی هایی سخت است و نیاز به فکر قبلی دارد اما باید توجه داشت که هجو گفتاری و به عبارتی ساده چرت و پرت گویی تنها وقت تلف کنی بیش نیست. انجام شوخی ای که بدون تمسخر دیگران نباشد و نکته ای در آن پنهان باشد نیاز به تمرین دارد. فقط کافی است موقع شوخی دقت کنید که آیا این دو مورد در آن لحاظ شده است یا نه و سپس به بیان آن بپردازید.

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/12/%d9%87%d9%86%d8%b1-%d8%b4%d9%88%d8%ae-%d8%b7%d8%a8%d8%b9%db%8c/feed/ وبلاگها پر مخاطب ترین رسانه اینترنت http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d9%88%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%d9%87%d8%a7-%d9%be%d8%b1-%d9%85%d8%ae%d8%a7%d8%b7%d8%a8-%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%b1%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%86%d8%aa/ http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d9%88%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%d9%87%d8%a7-%d9%be%d8%b1-%d9%85%d8%ae%d8%a7%d8%b7%d8%a8-%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%b1%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%86%d8%aa/#comments Mon, 15 Feb 2010 13:02:38 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=1033 درست است که سیستم های رسانه ای جدیدی به اینترنت اضافه شده اند و هر روز هم در حال اضافه شده اند اما همچنان وبلاگها پرمخاطب ترین رسانه اینترنت هستند. سیستم های نوظهور (نوظهور تر از وبلاگ) مثل فیس بوک، توئیتر، فرندفید، گوگل ریدر و اخیرا گوگل باز با آنکه امکان مرور محتوا و نظرات و تعامل با دیگران را خیلی سریعتر از وبلاگها محیا می‌سازد اما بدلیل تخصصی تر بودن و احیانا نیاز به ثبت نام و فیلتر بودن به اندازه وبلاگها مخاطب ندارند.

این یک موضوع مهم است که اگر می‌خواهید مطلبی منتشر کنید که بیشتر مخاطب داشته باشد باید سعی کنید آن را در وبلاگتان منتشر کنید. برای پی بردن به این موضوع فقط کافی است دقت کنید وقتی بیشترین بازدید کننده یک وبلاگ از طریق موتورهای جستجو از طریق آدرس خود سایت است به معنی این است که خیلی ها هنوز برای ورود به یک وبلاگ گمان می‌کنند که باید آدرس آن را باید ابتدا در گوگل وارد کنند! حالا و در این شرایط چگونه انتظار دارید چنین مخاطبانی وارد فیس بوک شوند و شما را تگ بزنند؟! البته باید در بین باید این موضوع را هم مورد توجه قرار داد که هریک از این رسانه ها کارکرد خود را نیز دارند. مثلا سیستم تعاملی و جذاب موجود در فیس بوک باعث شده است با اینکه تعداد فعالان آنجا خیلی کمتر از وبلاگ نویسان است اما فعالیت هریک از آنها خیلی بیشتر از یک وبلاگ نویس باشد. اما همانطور که اشاره شد تعداد فعالان آنجا خیلی کمتر از وبلاگ نویسان است بنابراین درصد اینکه تعداد افراد بیشتری مطلب شما را بخوانند در آنجا نسبت به وبلاگها کاهش محسوسی می‌یابد.

البته آینده را نمی‌توان پیش بینی کرد. ممکن است روزی برسد که سیستم های نوظهور گوی رقابت را از وبلاگها بدزدند و مخاطبی به اندازه وبلاگها پیدا کنند اما تا آنروز حداقل در ایران راه زیادی باقی مانده است.

تنها تفاوتی که می‌ماند بررسی میزان مخاطبان سایتها و وبلاگها است که اگر بخواهیم چنین موضوعی را نیز مورد توجه قرار دهیم وبلاگها به دلیل کمیت بیشتر آنها نسبت به سایتها دارای مخاطب بیشتری هستند. با آنچه گفته شد می‌توان به این نتیجه رسید که در مجموع و در حال حاضر وبلاگها پر مخاطب ترین و تاثیرگذارترین بخش رسانه ای اینترنت است که بیشترین سهم را هم در تولید محتوای اینترنتی به خود اختصاص داده اند.

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d9%88%d8%a8%d9%84%d8%a7%da%af%d9%87%d8%a7-%d9%be%d8%b1-%d9%85%d8%ae%d8%a7%d8%b7%d8%a8-%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%b1%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%86%d8%aa/feed/ ۲۲ بهمن سرنوشت ساز http://www.khodabakhsh.info/1388/11/22-%d8%a8%d9%87%d9%85%d9%86-%d8%b3%d8%b1%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa-%d8%b3%d8%a7%d8%b2/ http://www.khodabakhsh.info/1388/11/22-%d8%a8%d9%87%d9%85%d9%86-%d8%b3%d8%b1%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa-%d8%b3%d8%a7%d8%b2/#comments Tue, 09 Feb 2010 17:16:00 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=1023 ۲۲ بهمن امسال سرنوشت ساز ترین روز در تاریخ جمهوری اسلامی است. در این روز مسیر و آینده ایران تا حدود زیادی مشخص خواهد شد. دلیل این موضوع این است که جنبش سبزی که از بعد از انتخابات شکل گرفته است تا کنون در هر مراسم و راهپیمایی حضور خود را به نفع جریان اپوزیسیون و البته از روشهای خاص خود اعلام کرده است. از پس از آخرین حضور محسوس این جنبش هم که در روز عاشورا بوده است دولت و نظام اعمال و روشهای مختلفی را برای محدود سازی و جلوگیری از فعالیتهای این جنیش انجام داده است. این روشها از بازداشتها و اعدامها بوده است تا برگزاری مناظره ها و کرسی های بحث که راجع به شفاف سازی مسائل انتخابات صورت گرفته است.  همه اینها نشان می‌دهد که به نظر من نظام تا کنون از نزدیک به حداکثر توان خود برای کنترل این جنبش استفاده کرده است و چنانچه بخواهد توان بیشتری به خرج دهد نه به نفع نظام و دولت خواهد بود و نه به نفع مردم.

حالا و در این شرایط نتیجه تمام این اقدامات در روز ۲۲ بهمن امسال مشخص خواهد شد. چنانچه این جنبش در این روز تحرکی نداشته باشد به معنی پایان و نزدیک شدن به زمان مرگ این جنبش است. اما بالعکس اگر بازهم سبزها به طور محسوس پیگیر مطالبات خود باشند نشان می‌دهد که این قصه سر دراز دارد و پایان یافتنی نیست و یا حداقل به این سادگی ها به پایان نمی‌رسد.

مرتضی نبوی که یک قزوینی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است در سخنرانی خود در قزوین قاطعانه اعلام کرده است که مرگ این جنبش فرا رسیده و در ۲۲ بهمن امسال جرات حضور و اخلال را نخواهند داشت. از سوی دیگر، فعالان این جنبش در حال برنامه ریزی برای حضور موثرتر خود در راهپیمایی ۲۲ بهمن نسبت به حضورهای پیشین خود و بدون هیچگونه ترس و واهمه ای از تبعات احتمالی آن از سوی دولت در برابر خودشان هستند. این نشان می‌دهد که هر دو طرف به طور قاطعانه به تصمیم و رفتارهای گذشته خود مطمئن هستند و بی صبرانه منتظر مشاهده نتیجه آن در این روز تاریخی و سرنوشت ساز هستند.

بدون اینکه بخواهم تحلیل های هر طرف را تایید یا رد کنم اما این تحلیل قاطعانه، بیشتر از آنکه یک تحلیل باشد به نوعی برای ترساندان و ضعیف شمردن طرف مقابل نیز مورد استفاده قرار گرفته است. خصوصا افرادی مانند نبوی و خیلی های دیگر که چنین تحلیلی را ارائه داده اند به نظر من خود را در برابر یک ریسک بزرگ قرار داده اند. اگر این جنبش فعالیت خود را در این روز نشان دهد نشانه ابطال تحلیل و نظر آنهاست و این موضوع نظریه های آینده آنها را نیز دچار تردید می‌کند و البته اگر نظر آنها درست باشد می‌توان به نظرهای آینده آنها اعتماد بیشتری نمود.

به هر حال همه منتظریم تا ببینیم در این روز چه اتفاقی می‌افتد. آیا جنبش سبز سکوت اختیار کرده و ضعیف تر از گذشته تحرک خواهد داشت و یا نه به میزان گذشته و حتی پررنگ‌تر مطالبات خود را جستجو خواهد کرد.

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/11/22-%d8%a8%d9%87%d9%85%d9%86-%d8%b3%d8%b1%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa-%d8%b3%d8%a7%d8%b2/feed/ شگفتی های خبرگزاری جمهوری اسلامی http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%ae%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%85%d9%87%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%9b-%da%af%d8%a7%d9%85-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%da%af%d8%b4/ http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%ae%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%85%d9%87%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%9b-%da%af%d8%a7%d9%85-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%da%af%d8%b4/#comments Tue, 02 Feb 2010 19:31:52 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=1012 خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) رسمی ترین خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی است. رسمی و دولتی بودن این خبرگزاری تا بدانجا است که در نامه اخیر روابط عمومی استانداری قزوین با اشاره به صرف هزینه برای این خبرگزاری از ناحیه دولت، خواستار همکاری دستگاه‌ها با همه رسانه ها با در نظرگیری اولویت برای این خبرگزاری شده است. در این نامه با آوردن صریح عبارت «چراغی که به منزل رواست به مسجد حرام است» بطور ضمنی همکاری با سایر رسانه‌ها ممنوع (حرام) شمرده شده است. اما سوال اینجاست که با توجه به اختصاص بودجه و به رغم برخورداری از امکانات بسیار بهتر این خبرگزاری نسبت به سایرین، این خبرگزاری چقدر توانسته نتیجه موفقیت آمیزی ارائه نماید؟

موقعیت و امکانات این خبرگزاری حداقل من را به عنوان یک رصد کننده رسانه ها هر بار که از جلوی ساختمان دفتر این خبرگزاری در قزوین عبور می‌کنم به این فکر وا می‌دارد که در این ساختمان چند طبقه چه می‌گذرد؟ چرا مثلا بسیاری از خبرگزاری‌ها و پایگاه های خبری دیگر که نه از نیروی انسانی و نه از نظر امکانات در مقایسه با آنها برابر نیستند از نظر کیفیت خبری در سطحی حداقل یکسان با آن قرار دارند؟

این موضوع من را بر این داشت که مدتی به خبرهای منتشر شده توسط این خبرگزاری دقت بیشتری کنم. در خبرهای انتشار یافته به موضوعات جالب توجهی برخورد کردم که گاها بعضی از آنها در لینکدونی انعکاس می‌یافت. پس از مدتی متوجه شدم یکی از خبرنگاران این خبرگزاری وبلاگی زده است و نوشته های خود را در آن منتشر می‌کند. هرچند این اتفاق خوب دوام زیادی نداشت اما یک اتفاق خوب در تاریخ این رسانه بود که پس از مدتها یکی از افراد این رسانه بطور غیر رسمی با مخاطبان ارتباط برقرار کرده بود و در واقع از این طریق می‌شد پل ارتباطی با این خبرگزاری برقرار نمود.

به صراحت می توان گفت آنچه امروز در خبرگزاری ایرنا دفتر قزوین اتفاق می‌افتد را نه می‌توان به نامتخصص بودن فعالان آنجا نسبت داد و نه به ناتوانی آنها. تنها دلیلی که می‌شود برای این موضوع پیدا کرد سهل انگاری عمدی یا سهوی است که در این خبرگزاری اتفاق می‌افتد.

از جمله مهمترین خطاهای های عمدی این خبرگزاری که در گزارش مستند دوسال پیش هم آوردم سیاست کلی این خبرگزاری مبنی بر ارجحیت کمیت خبری بر کیفیت خبری است. یعنی ممکن است اخباری در این خبرگزاری منتشر شود که دارای حداقل ارزشهای خبری باشند و حتی یکبار هم خوانده نشوند اما چون بر تعداد خبرها می‌افزاید منتشر می‌شوند.

اشکال عمدی و مهم دیگر این خبرگزاری زمان انتشار خبرها است. یک نمونه از آخرین موارد آن انتشار بسیار دیرهنگام خبر مربوط به لغو برگزاری بدون تماشاگر بودن دیدار تراکتور سازی و پیکان بود که در لینکدونی هم به آن اشاره ای کردم. خبرگزاری ها اصلی ترین نمونه روزنامه‌نگاری آنلاین هستند و مهمترین اصل در روزنامه‌نگاری آنلاین سرعت انتشار خبر است در غیراینصورت تفاوتی با روزنامه نگاری مکتوب نخواهند داشت. نمونه دوم مربوط به خطای زمانی در مدت زمان باقی ماندن یک خبر به عنوان خبر اول است. اگر یکروز چندین بار به این خبرگزاری سر بزنید متوجه می‌شوید که خبر نخست این خبرگزاری حداقل یکبار در روز عوض می‌شود و گاهی به ۳ یا ۴ بار تغییر در طول یکروز هم می‌رسد. این خیلی خوب است اما در آخرین خطای عمدی این خبرگزاری، خبر مربوط به دیدار پرسنل این خبرگزاری با آیت الله باریک‌بین ۳ روز به عنوان خبر یک این خبرگزاری باقی ماند! خبری که قطعا برای مخاطبان این خبرگزاری دارای کمترین ارزش خبری بود و با این عمل تنها سعی شده بود اعتبار این خبرگزاری در سطح قزوین افزایش یابد.

پس از این مورد نیز مصاحبه های فراوانی با مسئولان استانی با موضوع جایگاه خبرگزاری ایرنا صورت گرفت که در همه آنها سعی در القاء جایگاه بالای این خبرگزاری به مخاطب شده بود. این مصاحبه ها در نوع خود ایرادی ندارد اما مسئله از آنجا ناشی می‌شود که برای بالا بردن چهره این خبرگزاری، از تخریب چهره خبرگزاری رغیب استفاده شود. گزارش هایی به من رسیده است که گاها برخی عوامل این خبرگزاری در برخورد با مصاحبه شونده ها برای اثبات برتری خود، به تخریب چهره خبرگزاری های دیگر پرداخته اند.

خطاهای عمدی این خبرگزاری به همینجا محدود نمی‌شود. خطاهای عمدی دیگر این خبرگزاری کپی اخبار از خبرگزاری ها دیگر است که به هیچ وجه قابل توجیه نیست. بارها شخصا دیده ام که اخبار خبرگزاری های دیگر بخصوص فارس عینا در این خبرگزاری منعکس شده است و منتشر می‌شود در حالیکه بر اساس بررسی هایی که انجام داده ام اصولا خبرنگاری از این خبرگزاری در محل وقوع خبر حضور نداشته است! نمونه بارزی از این خبر در گاف جدید این خبرگزاری مشخص گردید. خبرگزاری فارس خبری با عنوان «فتنه‌های پس از انتخابات ریشه ۲۰ ساله دارد» را در ساعت ۱۳:۳۳ روز دهم بهمن ۱۳۸۸ منتشر می‌کند. در این خبر یک اشکال املایی وجود داشت که به جای کلمه «پست»، از «پشت» استفاده شده بود. ساعاتی بعد عین این خبر با تغییراتی در علائم و نشانه ها در خبرگزاری ایرنا منتشر شد اما ظاهرا فراموش کرده بودند که هنگام کپی خبر، این غلط املایی را اصلاح نمایند و این کلمه به همان شکل غلط آن منتشر شد. خبرگزاری فارس ساعاتی بعد غلط املایی خود را اصلاح کرد اما این اشکال هنوز در این خبرگزاری موجود است!

مورد بعدی از خطاهای عمدی این خبرگزاری اخباری که است روابط عمومی ها برای این خبرگزاری ارسال می‌کنند و در برخی از آنها به جای نقل خبر از سوی روابط عمومی، گفتگوی مستقیم با طرف مصاحبه کننده ذکر می‌شود.

در برخی موارد هم خبرهایی در این خبرگزاری دیده ام که اصولا اتفاق نیفتاده است و معلوم نیست این خبرها از کجا و به چه علت خبرسازی شده اند! دو مورد بارز از این نوع اخبار یکی خبر مربوط به حضور سردار «مجید خراسانی» رییس سازمان بسیج سازندگی کشور در قزوین است. این خبر در تاریخ ۶ مهر ۱۳۸۸ در این خبرگزاری منتشر شد در حالیکه در آنروز و حتی چند روز قبل اصلا وی در قزوین حضور نیافته است. اصل این خبر مربوط به دو ماه پیش از آن تاریخ است که وی در قزوین حضور یافته بود و همان زمان نیز خبرش توسط همین خبرگزاری منتشر شده بود. به عبارت دیگر این خبرگزاری به باز انتشار یک خبر قدیمی دست زد! مورد بعدی نیز همین اواخر رخ داد. خبر مربوط به نواخته شدن زنگ انقلاب در مدارس استان است که در آن سرهنگ مهدی طاهرخانی حتی یک کلمه هم صحبت نکرده است اما گفته هایی از از وی در این خبر ذکر شده است. البته ممکن است این گفته ها در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار ایرنا صورت گرفته باشد که اگر چنین باشد باید بنا بر اصول حرفه ای عبارت «در گفتگوی اختصاصی با … »  در متن خبر ذکر می‌شد.

آخرین اشکال در این خبرگزاری استفاده نادرست از عکسهای خبری در این خبرگزاری است. در این مورد چند اشتباه بارز دیده ام. اول آنکه در بسیاری از موارد عکس یا طرح از اینترنت جستجو می‌شود و به عنوان عکس یک خبر استفاده می‌شود! همه می‌دانند که عکسها در اینترنت دارای قانون کپی رایت و حق مولف است و نمی‌توان هرعکس را بدون اطلاع و اجازه از صاحب آن عکس و بدون درج نام عکاس استفاده کرد. بعد از آنکه عکس مورد از اینترنت پیدا می‌شود آرم ایرنا در پایین آن درج می‌شود و در واقع مالکیت آن عکس به نام ایرنا مصادره می‌شود! البته حالا این خوب است. اگر خوب دقت کنید می‌بینید که گاهی از خود ایرنا هم عکس مصادره می‌شود! یعنی عکسی را از خود ایرنا پیدا می‌کنند و با درج دوباره آرم ایرنا روی عکس، آنرا بکار می‌برند. (نمونه ای این مورد را اینجا ببینید) مسئله دیگری که در عکسهای خبری این خبرگزاری وجود دارد استفاده فراوان از عکس تابلو و سردرب ادارات به عنوان عکس یک خبر است. این عمل از دیدگاه عکس خبری به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست. البته چنانچه سردرب ادارت معروف و شکیل و دارای معماری خاصی باشد مانند سردرب دانشگاه ها (دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد و …) این استفاده ایرادی ندارد. اما استفاده از عکس تابلوی نه چندان قابل توجه ادارت، جز نشان دادن بی ذوقی و غیر حرفه ای بودن تهیه کننده خبر چیز دیگری را به مخاطب نمی‌رساند. نمونه هایی از این نوع استفاده را در اینجا و اینجا و اینجا می‌توانید ببینید. پیشنهاد می‌شود به جای اینکار از عکسی متناسب با محتوای خبر استفاده شود. مثلا اگر خبری با موضوع کشاورزی است به جای استفاده از عکس تابلوی اداره جهاد کشاورزی، از عکس مزارع و کشت زار استفاده شود. استفاده از عکس عمودی در کادر عکس افقی نیز مسئله دیگری است که گاها در اخبار این خبرگزاری اتفاق می‌افتد و موجب کشیده شدن غیر طبیعی عکس می‌شود. چنانچه امکان تغییر کادر عکس برای اخبار وجود ندارد استفاده از عکس عمودی در کادر افقی هیچ توجیهی ندارد.

مواردی که ذکر کردم فقط برای من به عنوان یک بیننده از بیرون مشهود است و ممکن است در داخل این خبرگزاری نیز مسائلی باشد که خیلی بدتر از این ایرادات باشد و بر ما پوشیده باشد. برخی از مواردی هم که ذکر کردم شاید عملا قابل اثبات نباشد چون زمان آنها گذشته است و اینترنت سند مکتوب نیست که نتوان خطای بوجود آمده را درست نکرد. این موارد مثل آن گاف املایی یا ۳ روز خبر اول بودن خبر دیدار آیت الله باریک بیین فقط برای کسیکه دائم در اینترنت و این خبرگزاری بچرخد قابل اثبات است اما بدون شک این ایرادها  بر عوامل خود این خبرگزاری پوشیده نیست.

در خاتمه باید بگویم که قصد من از این نوشته نه تضعیف این خبرگزاری است و نه دشمنی با آن. چه آنکه همه می‌دانند خودم به شخصه علاقمند به پیشرفت رسانه ها هستم و برای نیل به این موضوع هرکاری که در توانم بوده است انجام داده و می‌دهم.  اتفاقا در همین راستا نیز چندی پیش مطلبی با عنوان «مصائب خبرگزاری های قزوین»  نوشتم که البته متاسفانه بیشتر آن مشکلات هنوز به قوت خود باقیست.  بدون شک خبرگزاری ایرنا هم مانند سایر رسانه ها نقاط مثبتی دارد که بر همه واضح است و خود من نیز بارها در لینکدونی از اخبار این خبرگزاری بهره برده ام. آنچه مطرح شد تنها از برای دوستی و برای اصلاح و پیشرفت این رسانه مهم بوده که امیدوارم تاثیر آن بزودی در این خبرگزاری مشهود گردد.

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%ae%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ac%d9%85%d9%87%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%9b-%da%af%d8%a7%d9%85-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%da%af%d8%b4/feed/ کیش و مات! http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%da%a9%db%8c%d8%b4-%d9%88-%d9%85%d8%a7%d8%aa/ http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%da%a9%db%8c%d8%b4-%d9%88-%d9%85%d8%a7%d8%aa/#comments Fri, 29 Jan 2010 10:46:48 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=1007 درست است که در مسافرت هستم اما این دلیل نمی شود که اینجا سوت و کور بماند. در این چند وقتی که در کیش هستم به تماشای چند جای جالب انگیز رفتم که از هرکدام یک عکس را می بینید:


شهر زیرزمینی کاریز

باغ پرندگان

کشتی به گل نشسته یونانی

آکواریم بزرگ!

کلاسیک شو

نمایش طوطی ها

نمایش دلفین ها

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%da%a9%db%8c%d8%b4-%d9%88-%d9%85%d8%a7%d8%aa/feed/ آغاز سفری طولانی http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%a2%d8%ba%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d9%81%d8%b1%db%8c-%d8%b7%d9%88%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c/ http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%a2%d8%ba%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d9%81%d8%b1%db%8c-%d8%b7%d9%88%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c/#comments Sun, 24 Jan 2010 07:21:12 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=1005 از فردا یک سفر طولانی را آغاز خواهم کرد. ابتدا به تهران می‌روم و مدتی در آنجا خواهم بود. سپس به مشهد رفته و مدتی را طبق معمول در منزل خواهرم هستم. سپس به کیش می‌روم و مدتی هم آنجا هستم. بعد دوباره به مشهد بر می‌گردم و زمانی را هم در آنجا سپری می‌کنم و سپس به قزوین باز می‌گردم. به جز سفر تهرانش که جنبه کاری همیشگی دارد بقیه سفرهایم غیر کاری و زیارتی، تفریحی است. در چند روز آینده شاید فرصت خوبی برای بروز کردن بخش لینکدونی و مطالب وبلاگم پیدا نکنم اما بخش وبلاگهای بروز شده مثل گذشته بطور اتوماتیک کار خودش را انجام می‌دهد. فقط دعا کنید سالم برگردم چون همین الان شنیدم یک قطار از ریل خارج شده و چند نفر کشته شده اند! البته مرگ و زندگی دست خداست و ممکن در همین خیابان هم که آدم راه می‌رود زیر پایش چاه باز شود و کشته شود اما قول می‌دهم اگر سالم برگردم دیگر کاری به کارتان نداشته باشم. :)

به هرصورت چند روزی از دستم راحتید و می‌توانید هرچقدر خواستید بنویسید و نقض حریم خصوصی کنید که دیگر از چشمم بدور هستید. :) برای خودم و شما بهترین ها را آرزومندم.

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%a2%d8%ba%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d9%81%d8%b1%db%8c-%d8%b7%d9%88%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c/feed/ دانشجو شدم! http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d8%ac%d9%88-%d8%b4%d8%af%d9%85/ http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d8%ac%d9%88-%d8%b4%d8%af%d9%85/#comments Thu, 21 Jan 2010 20:39:08 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=989 ۵ سال قبل که فوق دیپلم را در دانشگاه آزاد به پایان بردم هیچگاه فکر نمی‌کردم قبولی در مرحله بعدی (کارشناسی) آنقدر بطول بینجامد. از آن سال هر سال در کنکور کاردانی به کارشناسی شرکت کردم اما بدلیل مشغله کاری فراوان و اینکه حتی یک صفحه از کتابها را نمی‌خواندم قبول نمی‌شدم. درست است که رشته ام کامپیوتر بود و تجربه و علم نسبتا خوبی در این زمینه داشتم اما آنچه در کنکور می‌آمد مباحث قدیمی و حتی غیر کامپیوتری بود که هیچ رغبتی به خواندن آنها جهت شرکت در کنکور نداشتم. سالها گذشت و همه آنها که با من در ۵ سال پیش همکلاسی بودند قبول شدند و در این سالهای آخر دیگر حتی سوالها را هم حفظ شده بودم و می‌توانستم حدس بزنم چه سوالاتی می‌آید! خلاصه پس از گذشت این همه ماه و سال، حالا در این لحظه تاریخی به عنوان آخرین بازمانده، در کنکور کارشناسی دانشگاه آزاد قبول شدم و رسما از این به بعد دانشجو می‌شوم.

بدون تعارف عرض می کنم که انگیزه اصلی ام از ورود به دانشگاه کسب مدرک است واگرنه تجربه ام نشان داده است علم را بخصوص در این رشته با پشتکار و بدون دانشگاه و با صرف زمان کمتر از حضور در دانشگاه، می توان خیلی حرفه ای تر از دانشگاه کسب کرد. به هر حال آنها که در طی این سالها فکر می‌کردند مهندس هستم و حداقل کارشناسی یا بالاتر دارم حالا می‌توانند با خیال راحت به این فکرشان اعتماد کنند! البته این را هم بگویم که من محیط، جو و جنبش های دانشجویی را دوست دارم و به آن عشق می ورزم و انگیزه جانبی‌ام هم همین ها بوده است. کارشناسی کامپیوتر را در همان دانشگاه آزاد قبول شده ام و البته ورودم به این مرحله حتما با نگرانیهایی برای این دانشگاه به همراه خواهد بود. دیگر می‌توانم شما را بیشتر از روند و آسیب های این دانشگاه آگاه کنم و کار رسانه ای را در این بخش هم گسترش دهم. با این وضعیت حالا نمی‌دانم چقدر در این دانشگاه دوام بیاورم یا بطور صریحتر، چقدر بگذارند در این دانشگاه بمانم!!

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/11/%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d8%ac%d9%88-%d8%b4%d8%af%d9%85/feed/ «منبع» و «دولت» کنترل کننده تندروی‌های سانسور یکدیگرند http://www.khodabakhsh.info/1388/10/%d8%b3%d8%a7%d9%86%d8%b3%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d9%88%db%8c-%c2%ab%d9%85%d9%86%d8%a8%d8%b9%c2%bb-%d9%88-%c2%ab%d8%af%d9%88%d9%84%d8%aa%c2%bb-%da%a9%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%84-%da%a9%d9%86%d9%86/ http://www.khodabakhsh.info/1388/10/%d8%b3%d8%a7%d9%86%d8%b3%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d9%88%db%8c-%c2%ab%d9%85%d9%86%d8%a8%d8%b9%c2%bb-%d9%88-%c2%ab%d8%af%d9%88%d9%84%d8%aa%c2%bb-%da%a9%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%84-%da%a9%d9%86%d9%86/#comments Fri, 15 Jan 2010 05:00:28 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=983 سانسور یا فیلتر از سوی منبع به این شکل اتفاق می‌افتد که سایتی خدمات خود را به کشوری مسدود کند. یعنی به جای اینکه دولت کشوری سایتی را فیلتر کند، خود گرداننده آن سایت، سایت خودش را برای کشوری فیلتر کند و دسترسی به سایتش را برای کشوری ممنوع کند.

در حال حاضر کم و بیش این اتفاق برای ایران می‌افتد و بسیاری از سایتها به جای اینکه از سوی دولت ایران مسدود باشند از سوی صاحبان خود سایت مسدود شده اند و در واقع ایران را در تحریم نگه داشته اند. نمونه ای از این نمونه سانسور در بخشهایی از سایت گوگل قابل مشاهده است.

سانسور از سوی منبع درصورتیکه به شکل بزرگ آن اتفاق بیفتد در نهایت بر سانسور از سوی دولتها غلبه خواهد کرد. به عنوان مثال در نظر بگیرید که گوگل یا یاهو به دلایلی کلیه سایت و خدمات را برای کاربران ایرانی مسدود کنند. این موضوع در نهایت به اعتراض وسیع کاربران ایرانی می‌انجامد و باعث می‌شود آن دلایل از بین برود.

نمونه این سانسور هم اکنون در چین در حال اتفاق افتادن است. گوگل طی بیانیه ای اعلام کرده است اگر دولت چین از اعمال محدودیتهای شدید خود بر روی اینترنت دست برندارد کل گوگل را در این کشور سانسور می‌کند. این موضوع منجر به اعتراض شدید کاربران اینترنت این کشور خواهد شد و در نهایت دولت چین مجبور به عقب نشینی می‌شود و آن عامل بوجود آمدن این وضعیت یعنی اعمال محدودیت بر اینترنت را برخواهد داشت یا کم خواهد کرد.

این موضوع نشان می‌دهد که هیچگاه دولتها نمی‌توانند از تمامی اهرم محدوسازی و فشار خود بر روی اینترنت استفاده کنند و به ناچار در جایی مجبور به توقف آن خواهند شد. سانسور از سوی منبع موج ایجاد توازن می‌شود و در واقع هر طرف سانسور کننده از تندروی طرف دیگر جلوگیری می‌کند.

واقعیت این است که بخش عمده ای از اینترنت در اختیار ایالات متحده است و براحتی می‌تواند نه تنها گوگل بلکه کل اینترنت را به روی کاربران اینترنتی هر کشوری که بخواهد مسدود کند و در واقع اینترنت را از آن کشور بگیرد. البته تاکنون این کشور بدلیل آنکه ممکن است موج اعتراضات کشورهای مختلفی را در پی داشته باشد از این توانایی خود استفاده نکرده است اما بعید نیست که با اتفاقی که در چین افتاد بخواهد رفته رفته به این سمت حرکت نماید.

چیزی که مشخص است تند روی در سانسور چه از طرف دولت و چه از طرف منبع، مسیر جریان آزاد اطلاعات را برای مدت کوتاهی عوض خواهند کرد اما پس از مدت کوتاهی طرف تند رونده نمی‌تواند در مقابل ضلع سوم این جریان یعنی اعتراضات کاربران پایداری کند و ناچار به عقب نشینی خواهد شد.

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/10/%d8%b3%d8%a7%d9%86%d8%b3%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d9%88%db%8c-%c2%ab%d9%85%d9%86%d8%a8%d8%b9%c2%bb-%d9%88-%c2%ab%d8%af%d9%88%d9%84%d8%aa%c2%bb-%da%a9%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%84-%da%a9%d9%86%d9%86/feed/ اعمال ویژگی «فعالیت دوره ای» به نتایج داوری جشنواره مطبوعات اجتناب ناپذیر است http://www.khodabakhsh.info/1388/10/%d8%a7%d8%b9%d9%85%d8%a7%d9%84-%d9%88%db%8c%da%98%da%af%db%8c-%c2%ab%d9%81%d8%b9%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%aa-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%a7%db%8c%c2%bb-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d8%aa%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d8%af/ http://www.khodabakhsh.info/1388/10/%d8%a7%d8%b9%d9%85%d8%a7%d9%84-%d9%88%db%8c%da%98%da%af%db%8c-%c2%ab%d9%81%d8%b9%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%aa-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%a7%db%8c%c2%bb-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d8%aa%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d8%af/#comments Fri, 01 Jan 2010 16:31:30 +0000 علیرضا خدابخش http://www.khodabakhsh.info/?p=980 جشنواره مطبوعات استان قزوین که به اذعان برگزار کنندگان آن مهترین و حساس ترین جشنواره فرهنگی قزوین است امسال با کمترین حاشیه برگزار شد. این یک ویژگی مثبت است که به رغم وجود عوامل تنش زای بسیار، در نهایت جشنواره امسال توانست جان سالم بدر ببرد و به پایان برسد!

اولین عامل تنش زا وجود تحریم کنندگان جشنواره بود که با اینکه خود را عاری از صفت «تحریم گر» می‌دانستند اما در عمل از هرگونه تحریم کننده دیگر تندتر عمل می‌کردند. البته تحریم کنندگان بنا بر اظهارات خودشان بدلیل خواسته های صنفی خواستار تحریم بودند و ازآنجا که این خواسته ها و سوالات برای خود من هم بوجود آمده بود در همان زمان مصاحبه و گفتگویی با کاظم پور انجام دادم و خیلی از این شبهات برایم رفع شد. ای‌کاش آنها نیز به جای هر اقدامی، پرسشهای خود را با او مطرح می‌کردند و چه در صورت قانع شدن و چه نشدن دست به تحریم نمی‌زدند. این را از آن جهت می‌گویم که وقتی تحریم موثر است که تعداد زیادی از افراد و گروهها دست به این اقدام بزنند که عملا بر روی کل جشنواره تاثیر بگذارد و اگر این تعداد در حداقل باشند عملا به ضرر خودشان رفتار کرده اند.

دومین عامل تنش زا مربوط به شایعه فاش شدن نتایج داوری در بخشهای مختلف و در چندین روز پیش از جشنواره بود. البته باید این نکته را ذکر کرد که هر سال چنین جوی بوجود می‌آید اما امسال بطور کل صحت نداشت و خود من از نزدیک شاهد رسیدن نتایج دربسته از تهران توسط یکی از افراد مورد اطمینان در شب قبل از جشنواره بودم.

سومین عامل تنش زا، کیفیت برگزاری مراسم اختتامیه بود که با وجود نواقض آن به نسبت سالهای گذشته مطلوب تر برگزار شد. اختلالات صوتی، تصویری و اختلال در نظم برنامه بسیار کمتر از سالهای گذشته بود و شما فقط می‌توانید در نظر بگیرید که امسال از آش یا ساندویچ سالهای گذشته خبری نبود و روزنامه نگاران را به ضیافت یک شام درست و حسابی دعوت کرده بودند!

چهارمین مورد بحث داوری است که حالا خیلی ها به آن اعتراض دارند و معتقدند افراد شایسته نتواستند به جایگاه واقعی خود دست یابند. من هم خودم کاملا با این موضوع موافقم و البته این بحث مخصوص جشنواره امسال نیست و سالهای گذشته نیز چنین موضوعی وجود داشته است. حتی اگر یادتان باشد سال گذشته خودم جزء کسانی بودم که در اعتراض به داوری ماهها وبلاگم را تعطیل کردم و البته اعتراض من نه از آن جهت  بود که خودم امتیازی نیاورده بودم بلکه معتقد بودم که حداقل در بخش وبلاگ حق به حقدار نرسیده است و تقریبا کل فعالان عرصه وبلاگ نیز موافق این نظر بودند. امسال نیز در بحث داوری بخشهای مختلف جشنواره، چنین جریانی بوجود آمد و افرادی به حق اعتراضاتی را به داوری بخش های مختلف وارد دانستند. اگر بخواهیم خیلی دقیق به این موضوع نگاه کنیم و جلو برویم به آنجا می‌رسیم که این اعتراضات از آنجا نشات می‌گیرد که داوران از جو و فضای رسانه ای قزوین آگاه نیستند و قضاوتها را بر اساس یک اثر انجام می‌دهند. این عمل در نهایت به آنجا می‌رسد که مثلا ممکن است فردی در بخشی مثل عکس بسیار فعال باشد و گزارش های تصویری متفاوتی از او در طی سال منتشر شده باشد اما فرد دیگری که مثلا با گوشی تلفن همراه یک عکس گرفته باشد و برای جشنواره فرستاده باشد حاثز رتبه بشود! این موضوع در خیلی از بخشهای جشنواره به چشم می‌خورد و مقصر آن نه برگزارکنندگان هستند و نه هیئت داوری بلکه اشکال از روند اجرایی جشنواره است. ایراد کار این است که باید ملاک داوری نه بر اساس یک اثر فرستاده شده به جشنواره بلکه باید برای کل دوران فعالیت صاحب اثر در نظر گرفته شود و تا موقعیکه یک داور غریبه داوری را برعهده داشته باشد چنین انتظاری میسر نمی‌شود.

بطور کلی کاملا مشخص است که ارزش معنوی عناوینی که به صاحبان آثار شرکت کننده در جشنواره اعطا می‌شود بسیار فراتر از ارزش مادی آن است و از سوی دیگر در نظر بگیرید که این جشنواره تنها دلخوشی بسیاری از روزنامه نگاران است و اگر نتواند امید و پویایی را در آنها زنده کند ثمره ای نخواهد داشت. همه این نکات متوجه این موضوع می‌شود که حتما علاوه بر خود اثر ارسالی، باید ملاک فعالیت سالیانه و دوره ای شرکت کننده نیز مورد توجه قرار گیرد تا جشنواره بتواند قدردان فعالان واقعی این عرصه باشد.

حتی با مقداری تحقیق و دقت در این موضوع متوجه می‌شویم که اعمال ویژگی فعالیت دوره ای در حال حاضر آنقدر مهم شده است که در بزرگترین ارزشیابی کشور، یعنی کنکور نیز به تازگی فعالیتهای یک محصل در سالهای گذشته هم در نتیجه کنکور او موثر واقع می‌شود و در واقع سیستم ارزشیابی کشوری به این نتیجه رسیده است که نمی‌توان تنها یک آزمون را ملاک ارزشیابی یک فرد دانست.

برای حل چنین مسئله ای در جشنواره مطبوعات نیز باید حتما ویژگی ارزیابی فعالیت دوره ای در نتایج داوری جشنواره مطبوعات لحاظ شود. برای اعمال چنین ویژگی ای به جشنواره مطبوعات نیز راهکارهای مختلفی می‌تواند وجود داشته باشد ولی دو راهی که بلافاصله به ذهن می‌رسد یکی استفاده از داوران بومی و دیگری قائل ندانستن تمام ملاک داوری به نظر داوران تهرانی است. در مورد استفاده از داوران بومی (یا استفاده ترکیبی از داوران بومی و غیر بومی) هرچند ممکن است که داور بومی انتخاب شده مورد اجماع تمامی شرکت کنندگان نباشد اما حداقل نتایج داوری درست تر و عادلانه تر خواهد بود و در کل منافع آن بیشتر می‌شود. نمونه ای از این مورد را امسال در تجربه انتخاب داور بومی در بخش وبلاگ، نسبت به داور غیر بومی سالهای گذشته مشاهده نمودیم.

دومین راهکار این است که اگر آثار برای داوری به تهران ارسال می‌شود نیمی از ملاک برگزیدن افراد منتخب، نظر داوران تهرانی بر روی آثار ارسالی باشد و نیمی دیگر ارزیابی خانه مطبوعات از فعالیت دوره ای فرد شرکت کننده باشد تا در نهایت از برآیند این دو ویژگی فرد منتخب انتخاب شود.

علاوه بر دو راهکاری که ارائه شد شاید بتوان راهکارهای دیگری نیز برای اعمال ویژگی «فعالیت دوره ای» برای انتخاب افراد منتخب پیدا کرد اما به هرصورت امیدوارم این ویژگی در جشنواره های سالهای آتی در نظر گرفته شود تا هم انگیزه ها و تلاش های سالیانه و دوره ای افراد برای حضور در عرصه رسانه ای و مطبوعاتی بالا رود و هم نتایج داوری به عدالت نزدیکتر شود.

]]> http://www.khodabakhsh.info/1388/10/%d8%a7%d8%b9%d9%85%d8%a7%d9%84-%d9%88%db%8c%da%98%da%af%db%8c-%c2%ab%d9%81%d8%b9%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%aa-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d8%a7%db%8c%c2%bb-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d8%aa%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d8%af/feed/