ایـــــــــنــــــــه

عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد!
این فیلتراسیون وردپرس منجر شد که من بالاخره همت کنم و وبلاگم رو ببرم روی هاست شخصیم و 2-3 روزی با کمک سینای عزیزم باهاش سر و کله بزنم تا ظاهرش کمی تا قسمتی قابل تحمل بشه و بتونم مثل قبل به نوشتن ادامه بدم… برای خوندن نوشته های من فقط کافیه کلمه wordpress رو از وسط آدرسم بردارید تا تبدیل بشه به kholywood.com و یا از اون راحت تر روی همین عکس بالا کلیک کنید… اگر دوست داشتید باز هم بهم سر بزنید

و اگر با فید دنبالم می کنید لطفن آدرس فید رو هم به http://kholywood.com/?feed=rss2 تغییر بدید حتمن!

توی خونه جدید منتظرتونم :*

Introduction:

نویسندگان: Alan R. Cohen و Alan Freedland
کارگردان: Todd Phillips

خلاصه داستان: پیتر، آرشیتکتی که قراره بزودی فرزندش به دنیا بیاد، به دلیل یک اشتباه نمی تونه با هواپیما به شهرش برگرده و مجبور می شه همراه اتان، راهی یک سفر جاده ای تا لس آنجلس بشه.

بازیگران: Robert Downey Jr. ، Zach Galifianakis ، Michelle Monaghan ، Jamie Foxx

ژانر: کمدی
درجه فیلم: R (به خاطر فحش و فحش کاری و مصرف مواد و یه کم هم موارد اخلاقی!)
مدت زمان فیلم: 95  دقیقه
امتیاز فیلم در imdb با 17,772 شرکت کننده: 7
امتیاز خود من به این فیلم: 8
اولین اکران: 105 نوامبر 2010 – آمریکا
اطلاعات تکمیلی: http://www.imdb.com/title/tt1231583

What I Feel:

عاششششششق زک گالیفیاناکیسم! یعنی عاشق! و البته فکر کن کنار چنین کاراکتر مشنگی، رابرت داونی جونیور اتو کشیده و جدی و یه کم بی حوصله قرار بگیره و مجبور باشن چند روز رو با هم تو یه ماشین سر کنن… یه جاهایی از فیلم (مثل صحنه تصادف یا صحنه ای که زک یه تفنگ رو پیدا می کنه و شلیک می کنه) اینقدر خندیدم که دل درد گرفتم!
تاد فیلیپس رو قبل از Hangover نمی شناختم… الان فقط با دیدن 2 تا فیلم، می پرستمش! تو این دوره ای که فیلم های کمدی شدن مضحکه هایی مثل امریکن پای و Vampires Su*ck یا کمدی رمانتیک هایی با سوژه های تکراری، واقعاً دیدن چنین طنزهای ناب و خوش ایده ای غنیمته!
توی فیلم اشاره های زیادی به سریال دو نفر و نصفی می شه که خودش یکی از سریال های مورد علاقه منه و کمدی خیلی خوبیه… حتی یه تیکه از سریال رو هم نشون می ده که زک توش بازی می کنه، اما من یادم نیست چنین قسمتی رو توش دیده باشم!
صحنه به صحنه فیلم مشخصه که با فکر ساخته شده… نمی دونم کارگردان چقدر دست بازیگرها رو توی صحنه ها باز گذاشته بود، فکر نمی کنم زیاد… اما نتیجه اش بازی های حساب شده و کادربندی شده ای بود که واقعاً سطح فیلم رو بالا برده بود.
رابرت داونی جونیور مثل همیشه خیلی خوب بود، حتی با وجود اینکه مثل همیشه مقدار خیلی زیادی از شخصیت خودش رو وارد کاراکتر فیلمش کرده بود، اما باز هم دلچسب بود…
این از اون فیلم هائیه که 100% توصیه می کنم ببینیدش… مخصوصاً اگر از Hangover خوشتون اومده بوده… چون این فیلم خیلی خوب تداعی کننده خاطره بهترین کمدی سال 2009 بود.

Rumor Has It:

– در هر دوی فیلم های Hangover و Due Date یک سگ بولداگ فرانسوی دیده می شه. البته این دو تا سگ یکی نیستن… اما دلیل بودنشون مدیر تولید هر دو پروژه، Scott Budnick بوده که خودش یه بولداگ فرانسوی داره.

– وانت شاسی بلند مشکی رنگی که دریل باهاش میاد دنبال پیتر، یه یه دوج والوکه که فقط از سال 1976 تا 1979 تولید شده.

– توی فیلم اتان به سایت طرفداران دو نفر و نصفیش اشاره می کنه واقعاً وجود داره: itsrainingtwoandahalfmen.com

– تاد فیلیپس در این فیلم در یک سکانس حضور داره. کاراکتر بری که زک و پیتر توی خونه ی دلال مواد می بینن.

Download:

من نسخه DVDRip کم حجمش رو دانلود کردم که خوب بود. البته الان نسخه 720pش هم اومده که زیرنویس انگلیسی هم خودش داره، لینک های اون رو براتون میذارم… زیرنویس های فارسیش هم اینجا پیدا می شه.

The Perfect Trip, The Perfect Trap
سفر عالی، تله ی عالی!

Introduction:

نویسنده و کارگردان: Florian Henckel von Donnersmarck

خلاصه داستان: فرانک، یک توریست آمریکایی که برای سفر به ونیز رفته، ناخواسته و توسط الیس، وارد جریانی می شه که توش پای یه عده گانگستر و اسکاتلندیارد وسطه!

بازیگران: Johnny Depp ، Angelina Jolie ، Paul Bettany ، Steven Berkoff

ژانر: اکشن، کمدی
درجه فیلم: PG-13 (به خاطر یه نموره صحنه های خشونت و فحش و فحش کاری!)
مدت زمان فیلم: 103  دقیقه
امتیاز فیلم در imdb با 14,250 شرکت کننده: 6
امتیاز خود من به این فیلم: فقط به خاطر گل روی جانی جان (!) همون 6
اولین اکران: 10 دسامبر 2010 – آمریکا
اطلاعات تکمیلی: http://www.imdb.com/title/tt1243957

What I Feel:

نمی تونم بگم از فیلم اصلاً خوشم نیومد… اگر کنار برفک تلویزیون هم عکس جانی دپ بذارن واسه من جذاب می شه! اما کلیت فیلم دلنشین نبود!
به شخصیت ها و پردازش اتفاقات اینقدر کم رسیده بودن که آدم هیچ گونه همذات پنداری باهاشون نمی کرد! نمی دونم چرا تو نیمه اول فیلم وقایع اینقدر سریع و سرسری اتفاق می افتن… شاید بهترین اصطلاحی که بشه در توصیف این فیلم بکار برد، آبکی بود داستانشه! البته اقرار می کنم که یکی دوبار در طول فیلم آدم سورپرایز می شه، و پایانش واقعاً با چیزی که حدس می زدم فرق میکرد، اما در مقابل باقی نقاط ضعفش، اینها کافی نبود!
آنجلینا جولی که ظاهراً از رل زن خفنِ زبر و زرنگ و جاسوس مانند خوشش اومده و بعد از سالت، دوباره یه نقش این چنینی رو قبول کرده… اما از جانی دپ در عجبم که چرا؟! آخه چرا؟!!!! نه تنها سطح فیلم براش پائینه، بلکه بازیش هم تو این فیلم چنگی به دل نمی زنه! من موندم کسی که از بازی تو فیلم Finding Neverland پشیمونه، چطور به چنین پروژه ای بله می گه؟!
اما از غرغرهای من که بگذریم، فیلم گاهی آدم رو خوب می خندونه… یکی دو بار هم قشنگ غافلگیرت می کنه، و هیچی هیچی که نداشته باشه، آخرش می تونی لبخند بزنی بگی: ای! بدک نبود!… و من اعتراف می کنم آنجلینا تو این فیلم اینقدر کیف و کفش و لباسای خوشگل و جواهرات دلربا داره که بعنوان یه نمایش فشن هم می شه ازش استفاده برد… مخصوصاً اون گردنبند برلیانی که تو صحنه های پایان فیلم آنجلینا گردنشه، منو تقریباً به گریه انداخت! بسسسسسسکه خوشگل بود!

Rumor Has It:

– نقش فرانک رو اول قرار بود تام کروز بازی کنه. اما بعدش کروز، با سم ورتینگتون جایگزین شد و جانی دپ هم بعد از اینکه ورتینگتون از پروژه کناره گیری کرد، به جای اون اومد.

– نقش الیس هم قرار بود مال چارلیز ترون باشه.

– از اولین مراحل تکمیل پروژه، فیلم چندتا کارگردان عوض کرد! اول قرار بود کارگردانی کار به عهده Lasse Hallström باشه، ولی بدلیل مشکلات زمانبندی Bharat Nalluri جانشینش شد. اما اونهم بدلیل مشکلات پروژه، کار رو ترک کرد و Florian Henckel von Donnersmarck همزمان با آنجلینا جولی به پروژه اضافه شد. اما بدلیل تفاوت سلیقه، اون هم به همراه سم ورتینگتون رفت و اسامی زیادی از جمله Alfonso Cuarón برای کارگردانی مطرح شد… اما در نهایت خود Donnersmarck برگشت.

– آنجلینا جولی در مصاحبه ای با مجله وگ اعتراف کرد که دلیل قبول کردن این پروژه این بود که می دونست در مدت زمان خیلی کمی در ونیز فیلمبرداری می شه.

– جولی در طول فیلم 12 لباس مختلف رو می پوشه که یکی از یکی خوشگل ترن!!

– تنها نهادی که به این فیلم روی خوش نشون داد HFPA یا همون Hollywood Foreign Press Association بود که هر سال برگزار کننده مراسم گلدن گلوبه و فیلم رو در سه رشته بهترین فیلم موزیکال/کمدی، بهترین بازیگر نقش اول مرد و بهترین بازیگر نقش اول زن نامزد کرد که خب مشخصاً جایزه ای نبرد! البته ریکی جرویس، مجری امسال مراسم گلدن گلوب هم از خجالتشون دراومد و با مسخرگی اعلام کرد تنها دلیلی که HFPA این فیلم رو نامزد کرده این بوده که دلشون می خواسته آنجلینا جولی و جانی دپ رو از نزدیک ببینن! و بعد ادامه داد: البته فقط هم همین نبوده ها! به مسئولان HFPA رشوه هم دادن که اگر فیلمشون رو نامزد کنن، می برنشون کنسرت شر!

Download:

من فیلم رو با کیفیت R5 دیدم که نسبتاً خوب بود، فقط صدا یه ذررررره یه جاهایی نامفهوم بود که یکی از دلایلش هم مدل تند و جویده حرف زدن آنجلینا جولی و جانی دپ بود. زیرنویس انگلیسی فیلم زیاد چنگی به دل نمی زد، اما ظاهراً ترجمه های فارسیش هم موجوده که اینجا یافت می شه!

اول – Tangled

نمی دونم داستان راپونزل فقط برای دختر بچه ها اینقدر جذاب بوده، یا پسرا هم نیم نگاهی به زلف پریشون طلایی رنگش داشتن! هر چی که هست، من یکی که از همون روزی که شنیدم دیزنی دست گذاشته روی این داستان، منتظر بودم ببینمش… حقا که کارشون درسته! نتیجه فوق العاده شده! امتیاز 8.1 کاربران سایت imdb هم گواه همین موضوعه… فیلمنامه با یه کم دستکاری داستان اصلی خیلی خوب پرداخته شده و دوبله ها هم عالیه… مخصوصاً مندی مور که صداپیشه ی خود راپونزل بود.
خود من هم بهش 8 دادم… و تازه اگر imdb امتیازاش یکی یکی جلو نمی رفت احتمالاً 8.5 میدادم.

دوم – Despicable Me

خیلی وقت بود یه کارتون ندیده بودم که اینقدر به دلم بشینه! البته بعدش هم Tangled رو دیدم و مطمئن شدم در کنار Toy Story 3 و How to Train Your Dragon امسال، سال انیمیشن سازها بوده… واقعاً خوش به حال فسقلی های خارجی که می تونن برن این فیلم ها رو توی سینما ببینن و لذت تام و تمامش رو ببرن!
استیو کرل واقعاً عالیه تو این فیلم… منو که حسابی خندوند! کاراکتر مینیون ها (اون جونور زردا) فوق العاده از کار دراومده و نصف نمک فیلم مال اوناست… مخصوصاً اون 3 تا که خودشون رو گریم می کنن می رن تو خیابون خرید!
امتیازش توی imdb شده 7.5 اما من اقلاً بهش 8.5 می دم

سوم – Life as We Know It

باور بکنید یا نه، کاترین هیگل یکی از محبوب ترین بازیگرها برای منه! نه چون بازیگر خارق العاده ایه.. بلکه به این خاطر که وقتی اسمش رو روی یه فیلم می بینی، می تونی تا 99% مطمئن باشی با دیدنش می تونی یکی دو ساعت به معنای واقعی لذت ببری. اگر یه زمانی مگ رایان و سندرا بولاک تو عرصه کمدی-رومانتیک ها یکه تازی می کردن، الان به جرات می تونم بگم این ژانر مال  خودِ خودِ کاترین هیگله!
طنز فیلم تا حد قابل قبولی خوب بود و یه جاهایی قشنگ آدم رو می خندوند… اون نی نی ملوس هم که نقش سوفی رو بازی می کرد فوق العاده بود… و تنها چیز این فیلم که منو ناراحت کرد، دیدن جاش لوکاس بود که داره کم کم سنش می ره بالا و من و یاد سریال رودخانه برفی مینداخت، و من و دوستام که اونهمه دوستش داشتیم که حتی وقتی مرد تو مدرسه 2-3 روز دپرس بودیم!
امتیاز فیلم تو imdb شده 6… من هم دقیقاً همین امتیاز رو بهش می دم.

چهارم – You Will Meet a Tall Dark Stranger

چیزی که در مورد این فیلم جالب بود، این بود که من اصلاً نمی دونستم مال وودی آلنه! اما هنوز 2 دقیقه، درست 2 دقیقه از فیلم نگذشته بود که مطمئن شده بودم کار خودشه! یعنی چنان روی در و دیوار فیلم هاش امضاش هست که نمی تونی نشناسیش! من خودم یکی از طرفدارهای کاراش هستم و اکثر مواقع از دیدنشون خیلی لذت می برم، اما این یکی نمی دونم چرا اینقدر استثنا بود! یعنی اگر به خاطر خودش نبود، عمراً تا آخرش بیدار نمی موندم!
داستان فیلم یه جورایی نقطه مقابل فیلم Mach Point بود. در مورد بدشانسی ها و انتخاب های غلط آدمها که می تونه همه چیزشون رو ازشون بگیره و به خاک سیاه بنشوندشون!
امتیازی که کاربرای imdb بهش دادن 6.6 هست… اما من بیشتر از 6 بهش نمی دم!

پنجم – Easy A

و اما این کمدی نسبتاً تین ایجری دوست داشتنی… من از دیدنش خیلی لذت بردم. بازی اما استون بی نقصه، خانواده اش (با بازی استنلی توچی و پاتریشیا کلارکسون) آدم رو بدون شک عاشق خودشون می کنن، داستان فیلم هم برخلاف اونچه که در نگاه اول تصور می کنی، زیاد شبیه فیلم های تین ایجری دیگه نیست و واقعاً هوشمندانه پرداخته شده. تنها ایراد وارده -آغاز دزدی از مجید!- اینه که شخصیت پسرهای فیلم زیاد خوب پرداخته نشده -پایان دزدی- به جز البته یه مقدار برندون که اولین پسریه که این داستان رو شروع می کنه.
imdb بهش داده 7.2 و من بهش می دم 7.5

ششم – The Social Network

آره آره! خودم می دونم این فیلم حقش نیست توی مختصر و مفیدها در موردش نوشته بشه، اما از طرفی اینقدر همه درباره اش گفتن و نوشتن که من چیز جدیدی ندارم بهش اضافه کنم! دیگه فکر نکنم نیازی باشه من از فیلمنامه بی نطیر و فیلمبرداری عالی و تدوین بی نقصش تعریف کنم، یا از بازی درخشان جسی آیزنبرگ بگم… فقط اینقدر می دونم که این فیلم قطعاً شایستگی گرفتن اسکار رو داره! البته هنوز سخنرانی پادشاه رو ندیدم، ولی بعید می دونم هر چی هم عالی باشه، بتونه به پای فیلمی برسه که یه داستان ساده و بی بالا و پائین رو به این جذابی نقل می کنه!
امتیاز سایت imdb هست 8.2 و من بهش می دم 9

Introduction:

نویسندگان: Charles Randolph و Edward Zwick
کارگردان: Edward Zwick

خلاصه داستان: حول و حوش سال 1998، جیمی، یه پسر جوون از یه خانواده ثروتمند، بعنوان بازاریاب یک شرکت داروسازی به شهر دیگه ای می ره… جایی که با مگی، یکی از بیماران بیمارستان اشنا می شه…

بازیگران: Jake Gyllenhaal ، Anne Hathaway ، Oliver Platt ، Hank Azaria ، Josh Gad

ژانر: درام، کمدی
درجه فیلم: R (درجه Rش حلال جونش باشه!! واقعاً راحت ترین کار توی ساخت این فیلم طراحی لباسش بوده… همه اش لخت بودن! :دی)
مدت زمان فیلم: 112  دقیقه
امتیاز فیلم در imdb با 5534 شرکت کننده: 6.6
امتیاز خود من به این فیلم: همین حدودا
اولین اکران: 24 نوامبر 2010 – آمریکا
اطلاعات تکمیلی: http://www.imdb.com/title/tt0758752

What I Feel:

حقیقتش یه ذره توقعم از این فیلم بیشتر بود… اونقدر که حرف و حدیث دور و برش بود فکر می کردم یا یه فیلمنامه فوق العاده داره، یا بازی هاش خیره کننده است، یا بالاخره یه چیز خارق العاده ای درباره وجود داره… اما همه چیز خیلی معمولی بود! فیلمنامه که می تونم بگم به معنی واقعی کلیشه ای بود… دختر مریض، پسر بی خیال، رابطه ای که هیچکدوم نمی خوان جدی بشه، اما می شه… و همه المان های این تیپ کارها… فقط نکته جالبش حالت واقعی وقایعش بود… در دوره معرفی قرص های ZOLOFT که الان یکی از آرامبخش های مورد تجویز روانپزشک هاست، تا ویاگرا که خب…
فیلم کلاً از نیمه دومش حوصله آدم رو یه کم سر می بره! توی نیمه اول طنز فیلم یه جاهایی خیلی خوب بود… یعنی قشنگ آدم رو می خندوند… خود بازیگرا هم که… خب… همون بهتره بگیم درجه R براش مناسب بود! از نیمه دوم، هیجان فیلم منتقل می شه روی این سوال که آخر و عاقبت اینا چی می شه… که اون هم از همون اول آدم می تونه حدس بزنه
تنها نقطه قوت فیلم رو بازی آن هاتاوی می دونم… هم خیلی خودش رو دوست دارم، هم بازیش رو… و خب امسال هم که با مجری گری مراسم اسکار و بازی توی فیلم سوم بتمن، براش سال خوبی خواهد بود.
جیک جیلنهال معمولی بود… کلاً زیاد هم ازش خوشم نمیاد! در مورد کارگردان فیلم هم، توی کارنامه کاریش درخشان ترین نقطه ای که دیدم، فیلم الماس خونین بود که در زمان خودش توی اسکار حضور خوبی داشت. (اضافه شد: الان با یادآوری مجید باید افسانه های خزان رو هم به این قسمت اضافه کنم…. کار واقعاً قشنگی بود)
در مجموع، دیدن فیلمش بهتر از ندیدنشه… اما اگر ندیدی هم چیز زیادی از دست ندادی!

Rumor Has It:

– فیلم، اقتباسیه از کتابی به اسم Hard Sell: The Evolution of a Viagra Salesman که توسط Jamie Reidy نوشته شده. جیمی می گه توی کتاب قسمت های عاشقانه اش رو حذف کردم، چون مامانم میخوندش!!

– برای فیلمبرداری صحنه های س ک س فیلم، روش کارگردان این بود که فیلم های رومانتیکی مثل Pillow Talk یا «Last Tango In Paris رو می دیدن و در مورد صحنه هاش صحبت می کردن تا بهترین مورد رو برای کار خودشون انتخاب کنن. (این قسمت با سان سور زیاد ترجمه شد! :-» )

– برای تمرین صحنه های س ک س هم ادوراد زوئیک می گفت بازیگرا اول باید درحالیکه لباس تنشونه تمرین کنن، بعد صحنه اصلی رو بگیرن! البته هیچ نگران نباشید! ایشون به فکر شرم و حیا و اینا نبوده، فقط می گفته موقع تمرین چون دور و بر صحنه آدم های کمتری هستن، هوا سرده، بازیگراش مریض می شن!

– بعد تازه اینهمه که صحنه های قشنگ قشنگ داشتن، هر دو بازیگر فیلم وکیلاشون رو فرستادن گفتن که توی فیلم نباید دیگه همه چی (!) نشون داده بشه و کارگردان هم گفته چشم، هر جور شما راحتید!

Download:

کیفیت 720p کم حجم ریپ شده رو براتون توی کامنت اول میذارم. اما زیرنویس انگلیسی بدرد بخورش هم موجو نیتس، چه برسه به فارسی!

?What if you had a second chance with the one that got away
اگر با کسی که رفته، یه شانس دوباره داشته باشی چی؟

Introduction:

نویسندگان: Richard Linklater و Julie Delpy
کارگردان: Richard Linklater

خلاصه داستان: زن و مردی که 9 سال پیش یک شب رو در وین با هم گذرئنده بودن، مجدداً در پاریس بهم برخورد می کنن…

بازیگران: Ethan Hawke و Julie Delpy

ژانر: درام، رومانتیک
درجه فیلم: R (می په به خاطر صحبت هایی که درباره س ک س می کنن!!!!)
مدت زمان فیلم: 80 دقیقه
امتیاز فیلم در imdb با 47,433 شرکت کننده: 8.1
امتیاز خود من به این فیلم: با دید حرفه ای 9 … با دید شخصی 20!
اولین اکران: 17 جون 2004 – آلمان
اطلاعات تکمیلی: http://www.imdb.com/title/tt0381681

What I Feel:

این فیلم…. منو کشت!
از اولش چنان درش غرق شدم که گذر زمان رو حس نمی کردم! آدم باورش نمی شه یه فیلم که از اول تا آخرش 2 نفر تو خیابون راه می رن و فقط با هم حرف می زنن، می تونه اینچنین مسحور کننده باشه! و چنان ازش لذت ببری که وقتی حس می کنی داره به آخرش نزدیک می شه حالت گرفته می شه.
تو یه ربع آخر فیلم من یه جعبه دستمال کاغذی صرف پاک کردن اشکام کردم! هیچ توضیحی نمی تونه به اندازه صحبت طولانی سلین تیو اواخر فیلم، در مورد این احساسم گویا باشه:

We have this exciting time together… and he leaves and I miss him, but at least I’m not dying inside. When someone’s always around me, I’m suffocating

No, wait, you just said that you need to love and be loved –

Yeah, but when I do, it quickly makes me nauseous. It’s a disaster. I mean, I’m really happy only when I’m on my own. Even being alone, it’s better than sitting next to a lover and feeling lonely. It’s not so easy for me to be a romantic. You start off that way, and after you’ve been screwed over a few times… you forget about your delusional ideas and you take what comes into your life. That’s not even true. I haven’t been screwed over… I’ve just had too many blah relationships. They werert mean, they cared for me… but there were no real connection or excitement. At least, not from my side

?God, I’m sorry, is it really that bad? It’s not, right –

You know, it’s not even that. I was… I was fine until I read your fucking book. It stirred shit up, you know? It reminded me how genuinely romantic I was… how I had so much hope in things… and now it’s like I don’t believe in anything that relates to love. I don’t feel things for people anymore. In a way, I put all my romanticism into that one night… and I was never able to feel all this again. Like, somehow this night took things away from me… and I expressed them to you, and you took them with you. It made me feel cold, like love wasrt for me

I don’t believe that. I don’t believe that –

You know what? Reality and love are almost contradictory for me. It’s funny, every single of my exes, they’re now married. Men go out with me, we break up, and then they get married. And later they call me to thank me for teaching them what love is… .and that I taught them to care and respect women

I think I’m one of those –

I want to kill them! Why didn’t they ask me? I would have said no, but they could have asked! I know it’s my fault because I never felt it was the right man. Never. But what does it mean, the right man, the love of your life? The concept is absurd. We can only be complete with another person. It’s evil, right? I guess I’ve been heartbroken too many times and then I recovered. So now, you know, from the starts, I make no effort. I know it’s not gonna work out

لطفاً ازم نخواید ترجمه اش کنم، چون همه حسش به این نحوه بیانشه!
و بعد از این، اون ترانه فوق العاده والس که سلین با گیتار می زنه و می خونه… و نگاه جسی… وای! عجب افسوسی!
در تمام لحظات فیلم یه دردی با آدم همراهه… پایانی که می دونی هر چی هم عقب بیفته، برای این دو نفر نزدیکه…
دلم می خواد قد یه مثنوی درباره این فیلم بنویسم… درباره بیانش از احساسات آدم ها… در مدح در لحظه زندگی کردن… درباره پاریس جادوئی… خیلی چیزها! اما باور کنید تا این فیلم رو نبینید نمی تونید حتی یه کلمه از چیزایی که می گم رو درک کنید!

Rumor Has It:

– فیلمبرداری این فیلم فقط 15 روز طول کشیده.

– این فیلم برای بهترین فیلمنامه اقتباسی نامزد شد، درحالیکه فیلمنامه اش از روی هیچ متن یا واقعه ای اقتباس نشده بود. اما قوانین آکادمی می گه همه دنباله ها، اقتباسی هستن! (این فیلم دنباله فیلم Before Sunrise هست که در سال 1995 ساخته شده)

– زن و مرد فرانسوی که سلین توی حیاط باهاشون صحبت می کنه پدر و مادر واقعی جولی دیپلای (بازیگر نقش سلین) هستن.

– جولی دیپلای برای ساندترک فیلم، سه تا آهنگ نوشت و اجرا کرد.

– بدلیل اینکه زمان وقایع فیلم در اواسط بعدازظهره، کارگردان فقط در همون موقع روز حاضر به فیلمبرداری بود و معتقد بود به حس بازیگرها کمک می کنه.

– این فیلم 9 سال بعد از فیلم اول ساخته شده که دقیقاً مساوی با فاصله زمانی وقایع دو فیلم از همدیگه است.

– سلین به جسی می گه: تو متولد برج عقربی و من برج قوس، واسه همین با هم کنار میایم. این دو تا، ماه های واقعی تولد اتان هاوک و جولی دیپلای هستن.

– توی فیلم اتان هاوک می گه با همسرش به این دلیل ازدواج کرده، چون باردار شده بوده. درست بعد از فیلمبرداری این فیلم، هاوک از همسرش، اوما تورمن جدا شد که ازدواج خودشون هم دقیقاً به همین دلیل گفته شده بود!

Download:

من فیلم رو با کیفیت DVDRip دیدم و از زیرنویس انگلیسیش هم استفاده کردم… اما یه زیرنویس فارسی فقط براش هست که اینجاست. لینک های دانلود خود فیلم رو با زیرنویس انگلیسیش براتون توی کامنت اول میذارم

Introduction:

نویسندگان: Jon Hoeber ، Erich Hoeber
کارگردان: Robert Schwentke

خلاصه داستان: وقتی یه مامور بازنشسته نظامی مورد سوء قصد قرار می گیره، برای فهمیدن دلیلش از دوستان سابقش کمک می گیره.

بازیگران: Bruce Willis ، Mary-Louise Parker ، John Malkovich ، Helen Mirren ، Karl Urban ، Morgan Freeman

ژانر: اکشن، کمدی
درجه فیلم: PG-13 (بدلیل صحنه های تیراندازی و خشن و اینا!)
مدت زمان فیلم: 111 دقیقه
امتیاز فیلم در imdb با 28 هزار شرکت کننده: 7.2
امتیاز خود من به این فیلم: 7.8
اولین اکران: 10 اکتبر 2010 – آمریکا
اطلاعات تکمیلی: http://www.imdb.com/title/tt1245526

What I Feel:

من؟… لذت بردم!
شاید بهترین لغتی که در مورد این فیلم بتونم استفاده کنم، پارادوکس باشه. این فیلم با اینکه که از همه المان های فیلم های اکشن و بکش بکشی مثل Die Hard برای جذابیت استفاده می کنه، همزمان به طرز خیلی زیبایی مسخره شون می کنه و بار طنز فیلم از نظر من بیشتر روی همین تضادهایی که می بینیم استوار شده. مثل صحنه ای که در بحبحه بزن و بکش و تعقیب و گریز یکی از کاراکترهای فیلم با یه شلیک تفنگ می زنه گوله ی آر پی جی رو می ترکونه! یا اون ساعت عروسکی که جان مالکوویچ با بمب به خودش وصل می کنه! صحنه های درگیری با اینکه گاهی شلوغ پلوغ بودن، اما خوب کارگردانی شدن… و خب، بازیگرها هم که اصلاً در خوب بودنشون بحثی نیست!
یه فیلم اکشن، با بروس ویلیس (که واقعاً از اون بازیگرائیه که هیچوقت دمده نمی شه)، مورگان فریمن (حتی اگر کم باشه)، هلن میرن (که جداً دوستش دارم)، جان مالکوویچ (اصلاً نیاز به توضیح داره؟)، کارل اربان (که منو یاد ارباب حلقه ها میندازه بیشتر!)و مری-لوئی پارکر (که عمده شهرتش رو مدیون سریال Weedsه)… اصلاً مگه می شه چنین آش شله قلمکاری با چاشنی طنز و کیوکیو بنگ بنگ، بد باشه؟
تنها دلیلی که ممکنه یه نفر از این فیلم خوشش نیاد به عقیده من، این می تونه باشه که کلاً از فیلم های اکشن خوشش نیاد… ولی اگر مثل من باشه که رژه ی انواع و اقسام اسلحه های سبک و سنگین توی فیلم، مراکز هیجان و لدت مغزش رو باهم تحریک کنه، خب… اگر این فیلم رو نبینه در حق خودش نامردی کرده!

Rumor Has It:

– نقش ماروین رو قرار بود John C. Reilly بازی کنه، اما خودش کار رو رها کرد و جان مالکوویچ در نهایت جایگزینش شد.

– در طی مدت فیلمبرداری در تورنتو، پلیس شهر گزارش های خیلی زیادی رو از شهروندها مبنی بر شنیدن صدای تیراندازی دریافت می کرد! (حقا که این کانادایی ها یه نموره خنگن!)

– برای نقش ویکتوریا، مریل استریپ هم مد نظر بود.

– برایان کاکس که نقش ایوان رو بازی می کرد، در سال 2008 در یه فیلم دیگه به اسم RED هم بازی کرده بود.

– برای انتقال فیلم به سینماها از اسم رمز Cooper (اسم کاراکتر کارل اربان) استفاده شد.

– در صحنه ای که هلن میرن داره گلوله رو از بازوی بروس ویلیس درمیاره یه بطری ودکای Sobieski لهستانی دیده می شه که توسط خود بروس ویلیس تولید می شه.

– فیلم، چند تایی هم سوتی داشت، مثل غیب و ظاهر شدن شمع شمعدونی که سارا اول فیلم دستش بود، یا عوض شدن رنگ رژ لب هلن میرن در صحنه های انتهایی فیلم. یا با موبایل صحبت کردن کوپر از توی یه گاوصندوق تمام فلزی زیر زمین… اما از همه جالب ترش روسی صحبت کردن کاراکتراست که در واقع یه چیز دیگه رو به روسی می گن و توی فیلم یه چیز دیگه ترجمه می شه! (خب یه مترجم درست و حسابی میاوردید! :دی )

Download:

کیفیت عالی فیلم رو با حجم های 600-700 مگه گروه های زیادی ریلیز کردن. من خودم مثل همیشه ریلیز Scorp رو دانلود کردم اما الان فقط لینک های رپیدشیدرش سالم بود که براتون توی کامنت اول میذارم. زیرنویس انگلیسی روی خود فیلم mux شده بود… اما زیرنویس فارسیش رو می تونید توی این آدرس پیدا کنید.

Introduction:

نویسنده: Ken Hixon
کارگردان: Jake Scott

بازیگران: James Gandolfini ، Kristen Stewart ، Melissa Leo

خلاصه داستان: مردی که در زندگیش از مشلات زیادی آسیب دیده، در یک سفر کاری به دختر جوانی برمیخوره و تصمیم می گیره ازش مراقبت کنه.

ژانر: درام
درجه فیلم: R (بدلیل صحنه های برهنگی و یه نموره س ک س و یه عالمه فحش Fدار!)
مدت زمان فیلم: 110 دقیقه
امتیاز فیلم در imdb با 1038  شرکت کننده: 7.3
امتیاز خود من به این فیلم: 5.5
اولین اکران: 10 نوامبرر 2010– فرانسه
اطلاعات تکمیلی: http://www.imdb.com/title/tt1183923

What I Feel:

اول می خواستم در مورد فیلم شبکه اجتماعی بنویسم، اما بعد پیش خودم گفتم از این فیلم حرف زیاد زده شده، بذار برم سراغ یه کار کم سر و صدا تر و گمنام تر… واسه همین «به منزل رایلی ها خوش اومدید» رو انتخاب کردم. حقیقتش الان نمی دونم از این انتخاب خوشحالم یا ناراحت… از یه طرف فیلمش یه جوری بود که آخرش باورم نمی شد تموم شده، هنوز منتظر بودم بالاخره به یه سرانجامی برسه… از یه طرف خب تجربه جالبی بود!
فضای فیلم از اون مدل هایی بود که من دوست داشتم.. موسیقی خیلی کم شنیده می شه و جاهایی هم که هست با تناژ پائین و ملایمش، اصلاً زیاد جلب توجه نمی کنه و درکل سکوت نقش خیلی مهمی رو توی اینتراکشن بین آدما داره… دیالوگ های تند و Slang و از همه مهمتر نوع بازی کریستن استوارت که کم کم داره ازش خیلی خوشم میاد! واقعاً شاید تنها قسمت فیلم که اصلاً نمی شد ازش ایراد گرفت بازی اون بود… بقول سایت فیلم.کام «نقش آفرینی استوارت، مثل برق آدم رو می گرفت» (الان دیدم این جمله روی پوستر فیلم هست البته!)
به جز استوارت، دو تا بازیگر اصلی فیلم خیلی برام چهره های ناآشنایی بودن… البته جیمز گندولفینی رو اینجا و اونجا دیده بودم، اما اینکه چهره باشن، نه! ملیسا لئو هم که فقط برام آشنا بود و فقط وقتی یادم اومد در نقش ماری توی فیلم «ورونیکا تصمیم می گیرد بمیرد» دیدمش که رفتم تو imdb اسمش رو سرچ کردم! :دی
اگر بنا به پیشنهاد دادن باشه، این فیلم کاریه که دیدنش رو به کسی توصیه نمی کنم… چون ممکنه مثل من از فضاسازی هاش لدت نبرید و حوصله تون سر بره… اما اگر یه بعدازظهر کرخت و کسل رو می گذرونید و یه فیلمی می خواید که پخش بشه و شما هم جلوی تلویزیون خوابتون ببره، این فیلم انتخاب خوبیه!

Rumor Has It:

– کریستین استوارت برای بازی در نقش یه استریپر یه عالمه وقت گذاشت  تا رقصیدن دور میله رو یاد بگیره، اما ما که تو این فیلم یه صحنه رقص هم ازش ندیدیم! :دی

– این اولین ساخته بلند و سینمایی جیک اسکات در مقام یه کارگردانه.

– نویسنده فیلمنامه هم کِن هیکسونه که از سال 1987 تا 2007 ، یعنی درست 20 سال دست به قلم نشده بود! قبل از این فیلم در سال 2007 یه فیلمنامه کوتاه به اسم «کوئینسی رایت را بکش» رو نوشته بود.

– این جناب نویسنده خودش هم اهل ایندیاناپولیسه. (شهری که زن و شوهر فیلم اونجا زندگی می کنن)

– این فیلم تا این لحظه به عنوان بهترین فیلم درام در جشنواره های برلین، لس آنجلس و Sundance نامزد شده.

Download:

نسخه ای که من دیدم مثل اکثر اوقات 720 ریپ شده بود با فرمت mkv. لینک دانلودش مثل همیشه توی کامنت اوله. اما متاسفانه هر چی گشتم نه زیرنویس انگلیسی بود براش، نه فارسی!

Introduction:

نویسندگان: Kazuo Ishiguro (رمان) و Alex Garland (فیلمنامه)
کارگردان: Mark Romanek

بازیگران: Carey Mulligan ، Andrew Garfield ، Keira Knightley

خلاصه داستان: Hailsham مدرسه ایه که درش بچه های خاصی نگهداری می شن… بچه هایی که نه پدری دارن، نه مادری… تنها دلیل وجودشون اینه که وقتی بزرگ شدن اعضای بدنشون رو به دیگران اهدا کنن… روث، کتی و تامی سه کودک از این مدرسه هستن که داستان رو رقم می زنن…

ژانر: درام، تخیلی
درجه فیلم: R (بدلیل صحنه های برهنگی و س ک س)
مدت زمان فیلم: 103 دقیقه
امتیاز فیلم در imdb با حدود 4 هزار شرکت کننده: 7.5
اولین اکران: 3 سپتامبر 2010– آمریکا
اطلاعات تکمیلی: http://www.imdb.com/title/tt1334260

What I Feel:

خب… این فیلم اونقدر احساسات من رو تحریک کرده که بعد از 9 ماه دوباره دارم می نویسم… توی این مدت فیلم های زیادی دیدم، بعضی هاشون رو تا حد مرگ دوست داشتم، اما هنوز اونقدر احساسم قوی نبود که به دلیل ننوشتنم غلبه کنه… اما داستان بی نظیر «هرگز رهایم مکن» در کنار بازی های فوق العاده و کارگردانی قابل تاملش، بالاخره سکوتم رو شکست.
متاسفانه و بسیار متاسفانه من اصل رمان رو نخوندم، اما بعد از یه گشت و گذار توی اینترنت متوجه شدم که [نقل قول می کنم]: «این رمان یکی از عاشقانه ترین و بهترین رمانهایی است که می توان به یک نفر هدیه داد!»
پس اگر خواستید به من کادویی، چیزی بدید، اینو مد نظر داشته باشید… تولدم هم 12 اسفنده! :دی
و اما خود فیلم… من تا بحال فیلم های متاثر کننده ی زیادی دیدم… اما تا بحال یه فیلم اینجوری قلبم رو به درد نیاورده بود! داستان فیلم همزمان که تخیلیه، چنان به واقعیات زندگی شبیهه که آدمو متحیر می کنه… و جمله محبوب من توی این فیلم یکی از مونولوگ های کتیه که بصورت نریشن روی فیلم گفته می شه: «هیچ وقت به فکرم نرسیده بود زندگی های ما که اینچنین بهم پیوسته بود، می تونه به این سرعت از هم جدا بشه. اگر اینو می دونستم محکم تر نگهش میداشتم»
این اولین فیلمی بود که من از مارک رومانیک می دیدم و باید بگم که کارش تحسین برانگیز بود… مثلث عشقی داستان فوق العاده به تصویر دراومده بود… اگرچه مسلماً نقطه قوت این فیلم، اساس داستانیش بود، ولی کارگردانی هم تونسته بود حق مطلب رو در روایت این داستان زیبا ادا کنه.
فیلمبرداری عالی بود… صحنه هایی که دوربین روی دست بود چنان با داستان فیلم عجین و همراه بود که با تمام وجودت تعلیق رو حس می کردی. موسیقی خیلی عالی در خدمت فیلم بود و توی خیلی از صحنه ها هم سکوت، بهترین موسیقی بود!
تنها نکته منفی ای که درباره این فیلم دیدم (در واقع من ندیدم، اونایی که کتاب رو خوندن دیدن) این بود که فیلم زیاد به کتاب وفادار نیست… اما به نظر من که کتاب رو نخوندم؛ تماشای این فیلم سراسر لذت بود.
بعداً نوشت: دلم نیومد از بازی خوب اندرو گارفیلد چیزی نگم… حالت نگاه هاش رو خیلی دوست داشتم، مخصوصاً توی یکی از صحنه های پایانی فیلم که با حالت شوکه به خبری گوش میداد، واقعاً فوق العاده بود! گارفیلد رو قبلاً توی فیلم هایی مثل  The Other Boleyn Girl , The Social Network دیده بودیم.

Rumor Has It:

– کری مولیگان باید برای این فیلم رانندگی یاد می گرفت. یه دوره فشرده 2 هفته ای آموزش رو هم طی کرد، اما توی امتحان رانندگی رد شد! برای همین مجبور بودن صحنه های رانندگیش رو توی جاده های فرعی و خلوت بگیرن که اجازه رانندگی داشته باشه.

– لوکیشن های فیلمبرداری این کار، واقع در اسکاتلند هستن.

– اسم فرانسوی فیلم «‹Auprès de moi toujours» به معنای «تا همیشه نزدیک به من» هست.

– فیلم برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن برای کری مولیگان از جشنواره فیلم های مستقل بریتانیایی شد و چندین مورد نامزدی دیگه تو جشنواره هایی مثل BAFTA و جشنواره فیلم فونیکس داره.

Download:

کیفیت فیلمی که من دانلود کردم 720p کم حجم با فرمت mkv بود که خیلی عالی بود. لینک هاش رو براتون توی اولین کامنت میذارم. در مورد زیرنویس هم توی سایت Subscene.com چند مورد ترجمه فارسیش رو دیدم، اما خودم ندیدم کیفیتشون چطوره.

پی نوشت: دلم تنگ شده بود!