Hallo! IK BEN KIM, EIGENAAR Van Innovatiebureau AVANTEERS

Op een vrijdagavond opende ik naast een fles stevige rode wijn mijn mailbox; 157 ongelezen mailtjes…waarvan 54 met een rood vlaggetje die om extra aandacht schreeuwden. Hoe kon ik nu met een gerust hart weekend vieren, terwijl die uitpuilende mailbox me maar indringend bleef aanstaren. Misschien ging die leuke opdracht wel aan mijn neus voorbij als ik niet snel genoeg antwoordde?

Wat volgde...

Ik wilde deze eindeloze cirkel van leven in mijn inbox doorbreken en besloot die avond in een opwelling te stoppen met e-mailen. Gewoon lekker rebels de stekker uit mijn inbox trekken. Ik droomde al jaren over een leven zonder e-mail. Ontspannen wakker worden met een heerlijke kop koffie zonder dat er weer een nieuwe stapel mailtjes op mij lagen te wachten. Stiekem was dit best spannend. Wat zouden anderen hiervan zeggen? Ik bereidde mij voor op boze reacties. En vroeg mij ondertussen af wat het ergste was wat kon gebeuren….

Het was een hele opluchting en verrassing toen bijna iedereen nieuwsgierig vroeg hoe je dat dan praktisch doet; leven zonder e-mail. De telefoon bleef maar rinkelen. Ik kreeg van organisaties de vraag hoe ze de e-mail terreur – zoals ze dat zelf zo mooi omschreven – konden terugdringen. Zo ontstond het nationale e-mail dieet; een week lang met elkaar afkicken van al die mailtjes!

Dit initiatief kreeg landelijk veel aandacht in de Volkskrant, NRC, Algemeen Dagblad, BNR, EenVandaag en nog een heel rijtje meer. Ik besloot daarom al mijn ervaringen uit die tijd op te schrijven in mijn allereerste boek: We Quit Mail.

Nu ik geen professioneel e-mailer meer was, had ik ineens tijd over om meer dingen uit te proberen. Ik was nieuwsgierig naar hoe het werk anders kon, en kon me soms ook ontzettend opwinden over waarom verandering zo lang duurde.

Ik moest daarom glimlachen toen ik laatst een boek opensloeg en las dat de brandstof voor innovatoren een zeldzaam mengsel is van creativiteit en verontwaardiging. Beide zijn nodig; nieuwsgierigheid naar hoe het anders kan, boosheid over waarom dat nog niet is gebeurd. (Joep Schrijvers, Hoop in bange dagen 2020)

Veel opdrachtgevers klopten bij me aan om samen nieuwe dingen uit te proberen. Dat leverde veel mooie projecten op. Een paar voorbeelden:

Het stimuleren van een innovatief klimaat door het opzetten van interne innovatieprogramma’s; medewerkers krijgen hulp om aan de slag te gaan met hun ideeën en leren welke stappen ze moeten doorlopen om hun idee succesvol verder te brengen.
Het begeleiden van online sprints om een vraagstuk te versnellen; in vier dagen ga je als team aan de slag met jouw vraagstuk. Je focust op een probleem, bedenkt oplossingen en probeert deze meteen uit in plaats van hierover eindeloos te vergaderen. Je ziet binnen vier dagen concreet resultaat.
Het versnellen van digitalisering in het mkb; in het hele land helpen studenten ondernemers in mkb-werkplaatsen met vragen over digitalisering om innovatie te versnellen en de productiviteit een zetje geven. Hoe kan een kapper of bakker bijvoorbeeld geld verdienen met data?
Het faciliteren van online brainstorms; wat gaat goed en wat willen we behouden in de toekomst, wat kan beter en zijn dingen die aangepakt moeten worden? En hoe dan? De opbrengst is bijvoorbeeld input voor een andere manier van werken.
Het organiseren van hackathons en innovatie challenges; mensen met verschillende achtergronden bedenken nieuwe oplossingen voor problemen die er al jaren zijn. En dat levert concrete resultaat op. Bijvoorbeeld het succesvol terugdringen van de piek tijdens de ochtendspits door het aanpassen van lestijden van studenten in Nijmegen.
Het opzetten van Agri meets Design; hét platform waar boeren en ontwerpers elkaar ontmoeten en samenwerken aan maatschappelijke vraagstukken.
Het lanceren van Deelstoel; het delen van werkplekken binnen de overheid, zodat je als ambtenaar overal in Nederland gratis kon (samen)werken.

Opdrachtgevers vielen in de prijzen

Voor een aantal projecten vielen opdrachtgevers in de prijzen, samen wonnen we diverse innovatie awards! Zelf kreeg ik er ook een paar (Harvard M-Prize for Management Innovation, de Telewerk Aspect Prijs, meest invloedrijke persoon bij de lokale overheid).

Wanneer je samen aan de slag gaat, ontdek je al snel dat veel zaken onnodig ingewikkeld zijn gemaakt, en de mogelijkheden om dingen slimmer aan te pakken eindeloos zijn. Er is alleen één probleem. In je eentje kun je een organisatie of zelfs een hele keten niet veranderen. Ik hoorde vaak smoesjes zoals: ‘Dat hebben we al eens geprobeerd’ of ‘onze medewerkers of klanten zijn daar niet klaar voor’.

Dat voelde soms wel als een domper. Innovatie heeft echt twee gezichten. Het ziet er aan de buitenkant uit als een soort speeltuin; geeltjes plakken, klooien met nieuwe gadgets, inspirerende pizza sessies. Maar ik kwam er al vrij snel achter dat innoveren toch echt hard werken is. Mensen meekrijgen kost van alles vaak het meeste tijd.

‘Je bent honderd keer meer tijd kwijt met de verkoop van je idee, dan aan het uitdokteren zelf, vaak zonder resultaat.’
(Joep Schrijvers, Hoop in bange dagen, 2020)

Op seminars klom ik daarom op het podium en probeerde ‘het nieuwe werken’ te verkopen…

Op de dag zelf was iedereen altijd heel enthousiast, maar soms vroeg ik mij hardop af wat al die praatjes nou echt opleverden. Want eerlijk is eerlijk, zelf schreef ik tijdens zo’n dag ook altijd mijn notitieboekje vol met gave ideeën. Maar het was de volgende dag lastig om al die goede voorbeelden van anderen te vertalen naar mijn eigen praktijk. En daar loopt iedereen tegenaan. Wat betekent dit voor mij en voor ons?

Ik kwam er ook achter dat mensen het beste leren door iets te doen, in plaats van te alleen maar te luisteren. Omdat dit niet vanzelf gebeurt, besloot ik organisaties in de praktijk te helpen door samen met medewerkers de eerste stap te zetten. Een soort duwtje in de goede richting. Een prachtig plan, alleen was ik één ding vergeten: niemand heeft tijd. Iedereen is nog steeds de hele dag druk bezig met mailtjes wegwerken en (online) vergaderingen overleven. Daarom bedacht ik innovatieprogramma’s waarbij medewerkers een aantal dagen in hun agenda blokken, en zo ontsnappen aan de waan van de dag. Ze krijgen daarbij ook nog eens toestemming van de leiding om dingen uit te proberen en nieuwe vaardigheden te leren. Het liefst help ik ze iets te maken of te doen waar ze trots op zijn. Het is ontzettend leuk om mensen onderling lol te zien trappen en dingen te doen waarvan ze niet wisten dat het mogelijk was. Het zijn precies de projecten die je niet snel meer vergeet.

“I won’t bring any solutions – you’re going to do all the work”

Nog steeds nemen leuke opdrachtgevers contact op om samen op innovatie avontuur te gaan. Hun precieze vraag hangt altijd af van waar ze op dat moment mee bezig zijn of waar ze mee worstelen. En dat vind ik stiekem ook het leukste, omdat het altijd weer een soort puzzel is. Hoe werkt deze organisatie? Wat zou hier kunnen werken? Hoe betrekken we mensen? En hoe kunnen we samen de eerste stappen zetten? Je hoort deze verhalen en avonturen regelmatig terug in mijn podcast Innovatie Wasstraat. De mooiste ervaringen heb ik opgeschreven in Het Kleine Innovatieboek. Ik ben ontzettend trots en dankbaar dat dit kleine oranje boekje de hitlijsten bestormde en zelfs lange tijd op nummer 1 stond bij managementboek.nl.

Ik geloof steeds meer dat ondanks alle drukte en de waan van de dag het belangrijk is om tijd vrij te maken om ongestoord nieuwe dingen uit te proberen die waarde opleveren om je ook in de toekomst te blijven onderscheiden. En daar help ik graag je bij; innoveren en leren door het zelf gewoon te doen.

Kim in de media

Wat blije klanten zeggen

Zo wat was het innovatieprogramma leuk! Zo goed gedaan, namens heel Amstelring: geweldig. En de lessen zijn ook waardevol: wat is het probleem en experimenteren. Echt voor alles wat we doen of gaan doen op innovatie. Ik had het misschien niet meteen verwacht, maar het is echt heel goed! Bedankt!

“Mensen komen terug als mini-ondernemers met meer energie en hogere productiviteit. De energie die ze halen uit eigen projecten is veel hoger dan projecten die worden opgelegd. Daardoor is hun productiviteit hoger, wat uiteindelijk ook zorgt voor meer omzet. Ongelofelijk wat voor energie er vrijkomt wanneer medewerkers zelf aan het roer mogen staan. Mensen leren over functies heen te kijken en dat is zeer waardevol. Het is niet vrijblijvend en dat is goed. Met de innovatiebox doe je het gewoon. Zo wordt er ook daadwerkelijk iets opgeleverd.”

Kim is voor mij een voorbeeld hoe we vanuit de vraag kunnen bedenken wat we kunnen bijdragen. Kim is goed voorbereid, ziet de processen en benadrukt de kracht van een tastbaar resultaat. Ik ben onder de indruk!

Kim Spinder helpt organisaties versnellen en innoveren door anders te werken.
Ze is een veelgevraagd innovatie-expert en spreker binnen de overheid en het bedrijfsleven.
Kim heeft veel ervaring met het opzetten van succesvolle innovatie- en verandertrajecten. Ze begeleidt vanuit haar innovatiebureau Avanteers diverse teams en faciliteert innovatiesessies. Ze ontwerpt veranderprogramma’s en ondersteunt en adviseert projectleden.
Met haar innovatiebureau Avanteers helpt Kim al 10 jaar organisaties met het opzetten en uitvoeren van programma’s om innovatie vanaf de werkvloer te stimuleren. Zo zette ze innovatieprogramma’s op voor KLM, Swinkels Family Brewers, Amstelring, Rijkswaterstaat en het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Door deze projecten heeft Kim veel kennis en ervaring opgedaan met het opzetten van succesvolle innovatie pilots waarbij hiërarchie en bureaucratie innovatie in de weg kunnen staan.
Daarnaast geeft ze veel innovatie trainingen waarbij ze deelnemers leert om het gewoon zelf te doen.
Kim schreef Het Kleine Innovatieboek en We Quit Mail.
Ze is host van de populaire podcast Innovatie Wasstraat.
Kim sleepte voor haar opdrachtgevers de nodige awards in de wacht en ontving zelf de Harvard M-Prize for Management Innovation, de Telewerk Aspect Prijs en werd verkozen tot meest invloedrijke persoon bij de lokale overheid.