Samsung cep telefonları ortalama gelir seviyesi bizden çok daha yüksek olan ülkelerde bizden çok daha ucuza satılıyor. En son Galaxy Note’un Almanya çıkış fiyatını öğrenince tepem attı. Buna karşı bir şey yapmalıyız diye düşündüm. Samsung Hong Kong’a mesaj attım “Nedir bu uçuk fiyatların sebebi” diye, “Gidin yerel distribütörünüzle görüşün” gibisinden matbu bir yanıt verdiler. Ben de sosyal medyayı kullanmaya karar verdim.

Türkiye Android Kullanıcıları grubumuza danıştım, onlardan da olumlu tepkiler alınca buraya da yazayım istedim.

Kampanyamız basit. Twitter ve FriendFeed’de (hatta dilerseniz Facebook’ta ve Google+’ta) aşağıda yazacağım hash tag ile Samsung’un Türkiye fiyatlarını eleştireceğiz. Hash tag şu:

#UcuzlaSamsung

Bunu “trending topic”lere sokabilirsek epey etkili olacağını düşünüyorum. Dilerseniz, @SamsungTurkiye hesabını da mention edebilirsiniz.

10.01.2012 tarihinde saat 10:00′da başlıyoruz tweetleri atmaya.

Örnek tweetler de hazırladım kopyala-yapıştır yapmak isterseniz diye:

@SamsungTurkiye Galaxy Y (s5360) Avusturya'da 282TL iken Türkiye'de neden 504TL? (%79) #UcuzlaSamsung
@SamsungTurkiye Galaxy Mini (s5570) İspanya'da 286TL iken Türkiye'de neden 497TL? (%74) #UcuzlaSamsung
@SamsungTurkiye Galaxy Note (n7000) Almanya'da 1355TL iken Türkiye'de neden 2082TL? (%54) #UcuzlaSamsung
@SamsungTurkiye Galaxy S Plus (i9001) Kanada'da 825TL iken Türkiye'de neden 1200TL? (%45) #UcuzlaSamsung
@SamsungTurkiye Galaxy S II (i9100) ABD'de 1130TL iken Türkiye'de neden 1570TL? (%39) #UcuzlaSamsung
@SamsungTurkiye Galaxy Gio (s5660) Fransa'da 404TL iken Türkiye'de neden 542TL? (%34) #UcuzlaSamsung
@SamsungTurkiye Galaxy Ace (s5830) İtalya'da 488TL iken Türkiye'de neden 640TL? (%31) #UcuzlaSamsung

Tüm fiyatları bahsi geçen ülkelerin yerel Amazon sitelerinden aldım. Dilerseniz kontrol edebilirsiniz. (Hata bulursanız lütfen yazın ki düzelteyim.)

Çin ve Japonya’yı üretim merkezine çok yakın oldukları için özellikle dışarıda bıraktım ve incelemedim ki haksızlık olmasın. (Amacımız üzüm yemek.)

Fiyat farkı oranlarını da yüzde olarak sona yazdım. Bu farkları görüp de kampanyaya katılmak istemeyen olmayacağını düşünemiyorum.

#UcuzlaSamsung hashtag’ini bir kez trending topic yaparsak bu fiyat problemine bir nebze de olsa çözüm getirebiliriz.

Belki de bu sayede Türkiye’de hem Samsung hem diğer marka akıllı telefon fiyatları bir nebze de olsa akıllanır.

Google Nexus S için Ice Cream Sandwich (ICS) ya da diğer adıyla Android 4.0.3 sürümü çıktı biliyorsunuz. Bu güncellemeyi yaptığım anda YouTube kayboldu. İnceleyince gördüm ki aslında bir yere gitmemiş sadece menülerden kalkmış. Kaybolan tüm uygulamalar şöyle:

• YouTube, Google Inc.
• Videos, Google Inc.
• Google Books, Google Inc.

Bu uygulamaları tekrar kurmak istediğinizde kuramıyorsunuz zira uygulamalar menülerde görünmüyor ama diskinizde duruyor. Android Market, bu uygulamaları cihazınız başlar başlamaz devre dışı bırakıyor. Kaldırsaydı tekrar kurabilirdiniz. Sorunun teknik detaylarını yazının sonunda anlatacağım. Önce problemi çözelim:

Problemin iki çözümü var. T-Mobile SIM kartlı çözüm ile Root’lu çözüm. Root’lu çözüm hem kaliteli bir çözüm değil hem de çetrefilli. O yüzden ana hatlarıyla anlatacağım ve detaylarını vermeyeceğim. T-Mobile SIM kartınız var ise çözüm şöyle:

• Yedekleriniz düzgünce alın. Kayıplardan sorumluluk kabul etmiyorum.
• Pek çok kişi Titanium Backup kullanıyor ama ben dosyalarımı elle yedekleyip SMS’leri uçuruyorum. Pek ferahlıyor telefon
• Telefonunuzun ana dizinine güncelleme dosyasını atın. (Nexus S’in T-Mobile ve GSM sürümü olan i9020T için güncelleme dosyası şuradan indirilebilir)
• Telefonu kapatın ve T-Mobile SIM kartını takın.
• Telefonu Kurtarma modunda açın. (Detaylarını gerekirse başka bir yazıda yazarım)
• Önbelleği (Cache) temizleyin.
• Güncellemeyi uygulayın.
• Yukarıda adresini verdiğim dosya tam güncelleme dosyası olduğu için tekrar tekrar kurulabilir. (Daha önce ICS kurmuş olsanız bile)
• Telefonu içinde T-Mobile SIM kart varken açın.
• Google hesap ayarlarınızı kablosuz bir ağ üzerinden internete bağlanarak yapın.
• Youtube uygulamasını bir kez çalıştırın.
• Telefonu tekrar kapatın ve dilediğiniz SIM kart ile kullanın.

İşlem tamam. Bu sorunun neden kaynaklandığını merak eden teknomanyak arkadaşlar okumaya devam edebilir

Google, ne hikmetse, YouTube uygulamasının Türkiye’ye uygun olmayacağına karar vermiş. Videos ve Books’u kaldırmasına bir nebze de olsa hak verdim zira her ikisi de paralı içeriğe erişim hakkı veriyor. (Yoksa YouTube da mı böyle?)

Google’ın Android Market uygulaması, ilk açılışında SIM kartı kontrol ediyor. Ülkeye (daha doğrusu operatöre) bağlı olarak YouTube ve diğer uygulamaları devre dışı bırakıyor (disable). Devre dışı bırakmak ile kaldırmak farklı şeyler. Devre dışı bırakılmış uygulama orada duruyor ve tekrar devreye alınamıyor. (pm enable komutu işe yaramıyor)

Bu uygulamaları kaldırıp dışarıdan tekrar kurabilirsiniz. Ama uygulamaları Market’ten kurmadığınız için, güncellemeleri kendiniz takip etmek zorunda kalacaksınız ki bu da hiç hoş değil.

Videos ve Books uygulamaları MarketAccess uygulamasından T-Mobile’ı seçerek Market’ten kurulabiliyor. (Telefonunuzdan yazının en başındaki uygulama adlarına tıklayarak kurabilirsiniz) YouTube 2.3.4 sürümü maalesef bu şekilde kurulamıyor zira bu uygulama ICS ile gelen YouTube sürümünden farklı ve sadece Android 2.3.7 sürümüne kadar destekliyor. YouTube 2.3.4′ü elle kurmak isterseniz şuradan indirebilirsiniz. Dediğim gibi bu yöntem hiç hoş değil. Zorunda değilseniz tercih etmeyin.

Telefonun kutusunda gelen T-Mobile SIM kartını bulamıyorsanız Kadıköy, Eminönü gibi yerlerdeki telefoncuları gezerek veya DonanımHaber forumunda satan arkadaşlara ulaşarak satın alabilirsiniz. (Google’da “t-mobile sim kart” diye aratabilirsiniz.)

Görüldüğü gibi Türkiye için üretilmemiş telefonu Türkiye’de kullanmanın zorlukları saymakla bitmiyor. Herhalde bir sonraki telefonum, daha iyisi çıkmazsa, Samsung Galaxy Note olacak

Not: Android ile ilgili bu gibi bilgilere daha hızlı ulaşmak istiyorsanız sizi de Türkiye Android Kullanıcıları grubumuza bekleriz.

Bir dizide gördüm, hayran kaldım. Bilginiz olsun da başınıza gelmesin diye paylaşayım istedim. Bir tür ters piramit şeması olan bu yöntemde, atmacalar aç gözlü tavşanları, kolay yoldan köşeyi dönme heveslerini kullanarak avlıyor (Ava giden avlanır prensibi burada da devrede

• Atmaca, belli bir sayıda e-posta adresi seçiyor. Diyelim ki sekiz bin kişinin e-posta adresini bulmuş olsun.
• Atmaca bir de borsa stok kodu seçiyor. Seçtiği stoğun ne olduğu hiç önemli değil. Sadece e-posta adresi sahiplerinin üzerinde kolayca işlem yapabileceği bir hisse olmalı. (Türkiye’de Türk, Amerika’da Amerikan borsası gibi)
• Rasgele seçtiği dört bin kişiye, “Bu stoğun fiyatı bir hafta sonra düşecek” diye, kalan dört bin kişiye ise yükselecek diyen bir mesaj yolluyor.
• Bir hafta sonra, doğru tahminini yolladığı grubu kenara ayırıyor. Zira kancayı takmış oluyor.
• Atmaca bu kez başka bir stok seçip kancaya taktığı bu dört bin kişilik grubu yine ikiye bölüyor. Önceki grupta yaptığı gibi, yarısına şu kağıt inecek, yarısına çıkacak diye mesaj atıyor.
• Bu kez doğru tahmin gönderdiği iki bin kişi kaldı. Tavşanlarımız neredeyse yenmeye hazır ama halen şüphelenenler olabilir.
• Atmaca üçüncü kez aynı işlemi yaptığında, bin tavşan, pardon kişi, artık yenmeye hazır. Hem de kendi rızalarıyla.
• Bu son tavşanlara, “İçeride adamım var. Şu şu hesap numarasına para yollayın, fonumda paranızı işleteyim ve sizi zengin edeyim” diye bir mesaj daha atıyor.
• Bin tavşanımızın bir kısmı, üç hafta üst üste doğru tahmin yapan bu arkadaşa inanarak varını yoğunu yolluyor ve “yatırım” yapıyor.
• Atmaca, tavşanlarımızı yediği gibi, yeni savannalara doğru yol almaya başlıyor.

Tavşan diyorum ama alınmayın. Teşbihte hata olmazmış. Zaten, üç hafta üst üste, her dediği bire bir çıkan bir borsa tüyocusu görseniz, siz de “Vay anasını, adamın bir bildiği var demek ki” dersiniz. Yok 3 hafta az, hayatta inanmam diyorsanız, atmacanın avına 1 milyon e-posta adresiyle başladığını düşünün. Tahminini 15 kere üst üste tutturduğu 30 tavşanı avlayabilir.

Ne yapabiliriz peki atmacalara yem olmamak için? O da basit aslında.

Her gördüğümüz havucun üstüne atlamayacağız. “Bedava öğle yemeği yoktur” lafını ise, Türk atasözüymüşçesine zihnimize işleyeceğiz. Biraz açmak gerekirse, birisi size maliyeti sıfır olmayan bir şeyi bedava vermeyi vadediyorsa ve bu kişi anneniz değilse, emin olun ki o kişi başka bir şeyinize taliptir.

1000TL birikmiş paranız olsa, kaç doğru tahminini gördükten sonra, tamamını atmacaya göndermeye razı olursunuz?

Google’ın Android Market uygulaması güncellendikten sonra diğer ülkelerde mevcut olan programları kullanamaz, hatta daha önceden kurduklarımı güncelleyemez hale gelmiştim. Güncelleme tuşunun olması gereken yerde “Bu video ülkenizde mevcut değildir” (This video is not available in your country) yazıyordu. Market Enabler filan para etmiyordu. Ta ki sorunun sebebini tahmin edene ve sorunu çözene kadar Eğer siz de Amerika’daki uygulamaları kurabilmek istiyorsanız  buyrun bulduğum bu basit çözüme:

Market Enabler’ı daha doğrusu bunun daha yeni sürümü olan MarketAccess’i kullanabilmek için root’lu bir telefona ihtiyacınız var. Eskiden beri Market Enabler kullanıyorsanız zaten bu detayı biliyorsunuzdur. İlk defa kullanacaklar için linkini de vereyim:

MarketAccess uygulaması (Resme tıklayabilir veya resmi Barcode Scanner'la taratabilirsiniz)

Uygulama Market’te olmadığı için, kendisini kurarken güvenlik ayarlarınızı değiştirmeniz gerekiyor. Şu şekilde:

Ayarlar -> Uygulamalar -> Bilinmeyen Kaynaklar (seçili olacak)

MarketAccess’i kurduktan sonra bu ayarı geri kapatın. Ne olur ne olmaz, yanlışlıkla güvenilmez bir uygulama kurmayalım.

Kurduğumuz MarketAccess uygulamasını açıyoruz ve root yetkisi istediğinde onaylıyoruz. Fakat halen Market istediğimiz şekilde çalışmıyor. Geldik zurnanın zırt dediği yere.

Telefonunuzu kapatıp açtığınızda veya Uçuş Modu’na (Airplane mode) geçirip geri getirdiğinizde (hatta muhtemelen kablosuz bir ağa bağlayıp GSM bağlantısına geri döndürdüğünüzde) ayarlar SIM kartınızda kayıtlı olan ayarlara dönüyor. Yeni Market uygulaması ise pek bir şarapsız olduğu için telefonunuz açıldığı anda bu değerleri okuyor ve bir daha yeni değer okumuyor. MarketAccess’in (ve Market Enabler’ın) çalışmamasının sebebi de bu.

MarketAccess’in çalışması için Market uygulamasının kapatılması, önbelleğinin temizlenmesi ve tekrar açılması gerekiyor.

Adım adım tarif etmek gerekirse:

1. Ayarlar -> Uygulamalar -> Uygulamaları Yönet -> Tümü bölümüne gidip Market uygulamasını buluyoruz ve buna tıklıyoruz. (Açılan menüde dikkatli olun. Yazdığımdan başka bir tuşa basmayın.)
1. Android 4.0.x yani Ice Cream Sandwich (ICS) için menü yolu şöyle: Sistem Ayarları -> Uygulamalar -> Tümü (İndirilenler kısmını sola çekince açılıyor)
2. Durmaya zorla tuşuna basıyoruz. “Emin misiniz?” diye soracak. Eminiz
3. Önbelleği temizle tuşuna basıyoruz. Burada bir şey sormuyor.
4. Bu ekrandan çıkıp Market Access uygulamasını çalıştırıyoruz.
5. Providers sekmesine tıklıyoruz.
6. Burada dilediğimiz servis sağlayıcı firmayı (provider’ı) seçiyoruz. Ben telefonum oradan alındığı için T-Mobile US seçiyorum. Siz dilediğinizi seçebilirsiniz.
7. “Emulate “T-Mobile” (310260) SIM?” diye (veya siz ne seçtiyseniz onu) soruyor. Yes diyoruz.
8. Bu ekrandan çıkıp Market‘i çalıştırıyoruz.

Market’imiz yeni ülke ayarlarıyla kullanıma hazır.

Dilerseniz MarketAccess’in Settings ekranında “Emulate on boot” seçeneğini seçerek bu problemi kalıcı olarak çözebilirsiniz. Ben bunu yapmıyorum zira telefonun kendisini Amerikan SIM kartlı sanması farkına varmadığımız problemlere yol açabilir. Kültür şoku gibi

Eğer telefonunuzda root değilseniz Market konusunda çaresiz değilsiniz. Onun çözümü de başka yazıya artık. Ecnebi Market’inizi güle güle kullanın.

Çocukluğumuzda oynadığımız bir oyun vardı hatırlar mısınız? Arkadaşımıza masumane bir iftira atardık. Çirkin ördek yavrusu gibi. O da ayna ayna der, böylece iftiradan etkilenmez ve iftirayı sahibine, yani bize geri gönderirdi. Biz de altta kalmamak adına çelik ayna ve benzeri ayna türleri sıralayarak bu oyunu bir adım ileri götürür, böylece sıkılana kadar aynalarımızda sektirirdik iftiraları.

Ayna Eksikliği Sendromu (AynEkS) dediğim hastalık aslında bu samimi arkadaşın hayatımızdaki eksikliği. Utanmanıza sebep olacağı için üzülse dahi, dişinizde maydanoz kaldığını size söyleyebilecek bir arkadaşın. Yeni aldığınız kıyafetin size yakışmadığını söyleyebilecek bir arkadaşın, hem de daha hevesiniz kursağınızdayken.

Ayneks’ten muzdaripseniz, mesela kilo aldığınızı fark edemezsiniz.. Aldığınız yanlış kararların sonuçlarına katlanıp acı içinde kıvranırken, bu acılara neyin sebep olduğunu anlayamayabilirsiniz. En iyi ihtimalle, yaşayabileceğiniz en iyi şekilde yaşayamaz, sıradan bir hayat geçirirsiniz. En kötü ihtimalle hayatı kendinize, hatta yakınlarınıza zindan edersiniz.

Aynalarınız en hızlı nasıl azalır hiç düşündünüz mü? Daha en başta ipucunu vermiştim aslında. Bir saniye durup düşünün ve sonra okumaya devam edin.. Bildiniz değil mi? Size ayna tutan arkadaşınıza bir ayna da siz tutarsanız.. Size bu masum uyarıları yapan arkadaşınızı dikkate almaz, hatta onu terslerseniz bir süre sonra artık ayna tutulamaz hale gelirsiniz. Aynalarınız, siz kaybolduğunu bile hissedemeden kayboluverir.

Peki Ayneks’ten korunmanın yolu yok mu? Var tabii ki. Ama bu yolun hiç kolay olmadığını, bu yolda, özellikle yolun başında, tadınızın sık sık kaçacağını söylemeliyim. Giderek alışıyorsunuz ve hatta size ayna tutulduğunda mutlu olmayı öğreniyorsunuz ama zaman zaman yeniden Ayneks belirtileri baş gösterebiliyor. Bütün bu riskleri göze almıyorsanız, çelik aynanızla birlikte “mutlu mesut” yaşamaya devam edebilirsiniz.

Duyduğumuz her sözün sadece ve sadece içeriğini değerlendireceğiz.

Bu kısacık cümle oldukça kolay yazılıyor ama uygulaması o kadar zor ki. Tüm koşulların ideal olduğu bir ortamda arkadaşımızla yüz yüze konuşurken dahi duyduğumuz şeyler aslında bir sürü kanaldan geçiyor ve neredeyse her adımda kayba uğruyor. Yüz yüze konuşurken iletişim kanalı mı olurmuş yahu? Bir daha düşünün

Arkadaşımız bir şey düşünüyor. Düşündüğünü söylüyor. Söyledikleri kulağımıza ses dalgaları olarak geliyor. Bu dalgaları duyuyor ve cümlelere çeviriyoruz. Son olarak da arkadaşımızın ne demek istediğini anlamaya çalışıyoruz.

Bu kadar çok yoldan geçen bir şeyde kayıp olmaması mümkün mü? Pek değil gibi görünüyor değil mi? Zaten en büyük eforu da burada sarf etmemiz gerekiyor. Arkadaşımızın ne demek istediğini anlayacağız. Bunu yaparken iletişim kurduğumuz andaki duygularımızı, ön yargılarımızı ve her türlü diğer “kötü” dış etkiyi dışarıda tutacağız. Yalnızca ve yalnızca içeriği anlamaya çalışacağız.

Bize “Dişinde maydanoz var” diyen arkadaşımızın aslında şunları demek istediğini düşünebilir hale geleceğiz:

Dişinde maydonoz olduğunu gördüm. Bu şekilde gezersen seni sevmeyenlerin gözünde komik duruma düşebileceğini ve üzülebileceğini biliyorum. Ben seni seviyorum ve üzülmeni istemiyorum. Bu yüzden seni uyarmalıyım. Benden utansan ve hatta bana biraz kızsan bile bu, ileride yaşayabileceğin utancın yanında hafif kalacaktır.”

Bu seviyede sakin değerlendirme yapabildiğimizde, bize aynayı tutan kişinin arkadaşımız olmasına bile gerek kalmayacak. Dişimizde maydanoz olduğunu bizden nefret eden biri dahi söylese, sinirlenmek yerine içeriğe bakarak onu ayna olarak kullanmış olacağız. Dişimizdeki maydanozu alıp hayatımıza devam edeceğiz ve bizden nefret eden kişi farkına varmadan bize iyilik yapmış olacak. Böyle düşündüğümüzü bilse nasıl da sinirlenirdi değil mi?

İkinci kural da en az birincisi kadar zor. Hatta belki daha da zor:

Söylenen her şeyin yalnızca doğru olan kısmını yanımızda taşıyacağız.

Söylenenlerdeki doğruluk payını değerlendirmek işin en zor kısmı. İlk kuralda dinleyeceğiz yerine değerlendireceğiz dememin bir sebebi de buydu. Söylenmek isteneni anladıktan sonra bir de değer terazimizde tartıp uygun olanları alacak, uygun görmediklerimizi ise doğru olma ihtimaline karşı daha da dikkatli inceleyeceğiz.

Fikrimize taban tabana zıt gelen şeyler aslında bizim için daha iyi sonuçlar verecek, hatta bize zararı bile olsa yapılması doğru olan şeyler olabilir. Üzerinde çalıştığınız bir projede hata yaptığınızı düşünün. Arkadaşınız size bu hatayı yöneticinize söylemenizi önerdi, size zarar geleceğini düşünerek söylemediniz diyelim. Ya bu hata çok büyük maliyetlere yol açarsa? Ya pozisyonunuzdan dolayı bu hatadan milyonlarca kişi etkilenecekse ve siz bunu bilmiyorsanız?

Aklınıza geliyor mu? Yaptığı hatalar kendisine hep sevmediği kişiler tarafından söylenen, bu yüzden bu eleştirileri dikkate almayan bir kişi? Dahası hataları yüzünden milyonlarca insanın etkilenebileceği bir kişi? İyice düşünün.. Kim olabilir bu? Yine bildiniz.. Başbakan.

Siz başbakan olsaydınız, sizi sürekli eleştiren gazetecilerin yazdıklarını okur ve içeriklerini değerlendirir miydiniz?

Yapmam diyorsanız, sizi kötü bir sürpriz bekliyor. Bu kadar güçlü bir pozisyondayken yakın çevrenizin size ayna tutma ihtimali çok düşük. Size en yakın olanlar, bir lafınızla hayatlarının alt üst olabileceğini bildiğinden kendileri için en zararsız yolu seçeceklerdir. Yani hoşunuza giden şeyleri söylemeyi ve ne derseniz, ne yaparsanız onaylamayı. Ya da en azından etkisiz kalmayı ve hiçbir şey söylememeyi.

Geriye size ayna tutacak bir tek, ezeli düşmanınız gibi gördüğünüz gazeteciler kalıyor. Onların dediklerini de dikkate almazsanız, Ayneks sizi paçalarınızdan yakalayacak ve siz de dişinizde maydanozla ülke yöneteceksiniz. Daha da kötüsü, bu maydanozu gösteren fotoğraflarınızı yine aynı gazeteciler yayınlayacak ve siz fotoğrafınızla oynadıklarını düşüneceksiniz.

Dediğim gibi zor iş bu Ayna Eksikliği Sendromu’ndan kurtulmak. Ama her şey, çelik aynanızı kırıp atmakla başlıyor.

Not: Bu yazının bir de kardeşi var. Buraya kadar okuduğunuza göre o yazının da ilginizi çekeceğini düşünüyorum Twitter’ın fendi, Konfüçyus’u yener miydi?

En sevdiğim, günde en az bir saat dinlediğim radyo istasyonlarını sizlerle paylaşayım. Hem böylece başına oturduğum her yeni bilgisayarda fellik fellik radyo adresi aramaktan da kurtulmuş olurum

Bu radyoları dinlemek için dilediğiniz tarayıcıyla istasyonların web sayfalarına girebileceğiniz gibi, Windows Media Player, Winamp Lite gibi programlar aracılığıyla, aşağıda paylaşacağım adreslerden erişmeyi de tercih edebilirsiniz.Android cihazlar için ise  A Online Radio isimli programı kurup, radyo adreslerini Favorites kısmına ekleyebilirsiniz. Bu program sayesinde, bu radyoları, dilediğim zaman dilediğim yerde dinleyebiliyorum. Tavsiye edeceğiniz daha iyi bir Android programı varsa onu da deneyebilirim.

A Online Radio, Android Market

Radio Swiss Jazz

Adından anlayacağınız gibi Jazz radyosu Tabii benzer başka türlerde müzikler de çalıyor. Blues gibi. (Fan’ları kızmasın da bir çok insan benzetiyor, ne yapayım ) Tahminimce dünyadaki en popüler Jazz radyosu budur. Benim dünyamda öyle en azından. Yemeklere eşlik edebilecek güzel bir radyo. Ayrıca servis yolculuğu gibi sıkıcı süreçleri pek leziz hale getiriyor. Hele bir de kitabınız varsa yanınızda, değmesinler keyfinize

Az bir bandwith ile oldukça yüksek kalite sağlayabilen AAC formatında: http://www.radioswissjazz.ch/live/aacp.m3u [64 kbps]

Olur da cihazınız AAC desteklemiyorsa daha çok kontör yiyecek olan (ve daha hızlı bir bağlantıya ihtiyaç duyan) MP3 formatında: http://www.radioswissjazz.ch/live/mp3.m3u [128 kbps]

Radio Swiss Classic

Bu arkadaş da yukarıdaki kanalın klasik müzik versiyonu. İsviçreliler gerçekten zevkli insanlar Bu kanalı, çoğunlukla sakinleşmek istediğim zaman veya yorucu bir günün ardından rahatlamak için dinliyorum.

AAC formatında: http://www.radioswissclassic.ch/live/aacp.m3u [64 kbps]

MP3 formatında: http://www.radioswissclassic.ch/live/mp3.m3u [128 kbps]

Bandit Stockholm

Hep sükunet hep sükunet nereye kadar, öyle değil mi? Burası da Rock radyosu. Fakat İsveç Rock radyosu Amerika’da Pop şarkıcı adaylarının yarıştığı Amerikan İdol yarışmasını duymuşsunuzdur. Bu yarışmanın İsveç versiyonu olan İsveçli İdol’ün 2009 yılında kazanan Eric Grönwall, Iron Maiden’dan Run to the Hills şarkısını söylemişti. Pop yarışması böyle olan ülkenin Rock radyosu nasıl olur, varın siz düşünün. Neyse, gelelim adreslere:

AAC formatında: http://mtg-ice.bahnhof.net:8080/bandit.m3u [64 kbps]

Yukarıdaki bağlantı her zaman çalışmayabiliyor. Böyle zamanlarda Bandit’in Android telefonlar için yaptığı ve aşağıda adresini QR Code olarak paylaştığım uygulamayı, o da olmazsa kanalın web sitesini deneyebilirsiniz.

Bandit Stockholm Android uygulaması, Android Market

Bu arada aman dikkat! Cep telefonunuzla 3G üzerinden, 30  gün boyunca her gün, günde bir saat bu radyoları dinlerseniz en az 850 megabayt data kullanacaksınız demektir.^* Bağlantı kalitesine göre oluşacak kayıpları vb saymıyorum bile. Onlarla beraber ayda 1 gigabayt datayı sadece online radyoya kullanıyor olabilirsiniz.

Anlayacağınız, 3G’den online radyo, biraz pahalı bir zevk olabilir ama ruh sağlığına katkılarının yanında bu bedelin esamisi bile okunmaz Sizin dinlediğiniz, bu üç kategoriden birinde, online radyo istasyonu var mı?

Notlar:
^* AAC formatında dinleseniz saniyede 64 kilobit data harcayacaksınız. Bu da (64 kilobit)*(3600 saniye)*(1 saat)*(30 gün)/(8 bayt)/(1024 megabayt) = 843,75 megabayt yapar. Data kullanımı, %30 gibi bir overhead olursa 1 gigabayt’ı görür

Kardeşim, iş yerindeyken Nexus One’ını  hızlı şarj edebilmek için ek şarj cihazı alacaktı. “Bilgisayardan USB kablo ile şarj et” dedim. Kendisi tam teşekküllü bir Y nesli temsilcisidir, sağolsun. ”Yok yavaş oluyor” dedi. Ben de, gayet ufak ve işlevsel bulduğum için kullandığım, iPhone seyahat adaptörünü kullanmasını önerdim. Örnek bir resmi aşağıda olan cihazları bu yazıyı yazdığım sırada 6 TL’ye Sahibinden.com‘dan alabiliyordunuz. Kargo ile uğraşmayacaksanız, Yazıcıoğlu’na vb. gidip 5TL’ye rahat rahat alırsınız.

iPhone Seyahat Şarjı, Avrupa priz

Kardeşim, “Peki bu cihaz hızlı şarj ediyor mu?” diye sordu. Tabii verdiğim yanıttan emin olmadan yanıt vermek bana yakışmayacağından, araştırmaya başladım. Ve şok edici bir durumla karşılaştım. Şarj cihaz aslında Hızlı Şarj’ı destekliyordu, ama üzerinde Android’in en son sürümlerinden biri (2.3.6) koşmakta olan Nexus S’im nedense hızlı şarj olmuyordu. Yoksa uçuk meblağlar ödeyip orijinal şarj cihazı mı almam gerekecekti?

İnternette biraz araştırınca sorunun kaynağını buldum. Elimdeki şarj cihazı, USB Şarj Aleti standartlarına tam uymayan bir cihazdı. Bu sebeple Android telefonum, kendisinin aslında 1000 miliamper (1000 mah) akım verebilen bir cihaza bağlı olduğunu anlayamıyordu ve sadece 500 miliamper (500 mah) akım çekiyordu.

Siz de şarj cihazınızın telefonunuzu Hızlı Şarj moduna sokup sokmadığını görmek istiyorsanız, telefonunuzu şarja takın ve şu menüye girin:

Ayarlar -> Telefon hakkında -> Durum -> Pil durumu

Burada Şarj oluyor (USB) yazıyorsa yavaş şarj oluyor, Şarj oluyor (AC) yazıyorsa hızlı şarj oluyor demek.

İnternetlerde çareler tükenmez demişler. Ben de çarenin yeni cihaz almak değil, elimdeki cihazı bu standartlara uydurmak olduğunu düşündüm ve sarıldım internete Bu uyumu sağlamanın zahmetsiz ve tehlikesiz bir yolunu buldum.

Tehlikesiz diyorum ama yine de tüm riski üstlenmiyorsanız sakın bu yöntemi denemeyin. İşler yolunda gitmez de cep telefonunuza hasar verirseniz, tek sorumlunun siz olacağını unutmayın.

Gelelim yapılacaklara. İhtiyacınız olan sadece 3 parça malzeme:

• Mümkün olduğu kadar kısa bir USB 2.0 uzatma kablosu
• Maket bıçağı (ya da varsa yan keski)
• Yapışkan bant

USB 2.0 şarj aleti standartlarına göre, 1500 mah kadar akım verebilen cihazların USB portunun data pinlerinin birbirine kısa devre yapmış olması gerekiyor(muş).^* Böylece telefonunuz bilgisayara değil de elektriğe bağlı olduğunu anlıyormuş.

USB 2.0 adaptörlerin data pinleri, 2. ve 3. pinler. Kablo tarafında ise yeşil ve beyaz renkli kablolar. Yapmanız gerekenler basit ama biraz dikkat ve tecrübe istiyor. Bu yüzden yazının tamamını okumadan hiçbir şey yapmaya başlamayın:

• Maket bıçağı ile uzatma kablosunun kaplamasını 2 santimetre kadar soyun.
• Burayı kurcalayarak kaplaması yeşil ve beyaz olan kablolara ulaşın ve bunları da bir miktar soyun.
• Yeşil ve beyaz kabloları, soyduğunuz yerden yalnızca birbirlerine değecek şekilde azıcık kıvırın. (aşağıdaki resimdeki gibi)
• Yeşil ve beyaz kabloları diğer kablolara değmeyecek şekilde birbirine bantlayın ve mümkünse bandı bu iki kablo etrafında bir iki tur çevirin.
• Sistemin çalıştığına emin olun ve kabloyu, kestiğiniz tüm kısımlar kapanacak şekilde, birkaç tur döndürerek bantlayın.

USB 2.0 data pinlerini kısa devre yapın

Bütün bu işlemleri yaparken çok nazik davranmalısınız zira bu kablolar biraz hassas göreceğiniz gibi ve her an kopabilirler.

USB uzatma kablosunun üreticisi insaflı ise, kabloları bağlarken renk koduna uymuştur. Bu yöntemin aslında tek tehlikesi, bu renk koduna uyulmamış olması durumunda veya yeteri kadar hassas davranmamanız durumunda yanlış pinleri kısa devre yaptırmanız ve bunun sonucunda telefonunuzun hasar görme ihtimalinin olması. Bu risk zaten düşük ama riski iyice azaltmak istiyorsanız, bütün bu yazanları Yazıcıoğlu gibi bir yerdeki bir elektronikçiye yaptırın. Kablo da dahil takribi 5 liraya çıkarsınız yine.

Peki neden normal USB kablosunu değil de uzatma kablosunu modifiye ettik? Bir sürü sebebi var. En önemlileri:

• USB kablonuzu modifiye ederseniz data transferi için kullanamazsınız
• Modifiye ara kabloyu arabanızdaki çakmak şarjı için de kullanabilirsiniz. Tabii 1000mah destekliyse. (Dealextreme gibi sitelerde bunlar da üçe beşe mevcut )
• En önemisi, elinizdeki kablo, normal USB kablolarından gayet belirgin bir şekilde ayrılacağı için, yanlışlıkla bilgisayarınıza takmamış, bu sayede bilgisayarınızın USB portunu tehlikeye atmamış olursunuz.

Toplamda 10 liralık malzemeyle, gerçeği kadar hızlı şarj eden bir şarj cihazı yapmış olduk. Android’dekilerin aksine beyaz renkte, el emeği göz nuru olduğu için çok kıymetli ve de gerçekten hızlı şarj ediyor. Bu arada, Nexus S’in yanı sıra, USB’den şarj olan Nokia cihazları da, HTC Desire ve türevleri de, kısacası USB şarj aleti standartlarına tam uyan (muhtemelen) tüm cihazlar, bu ara kablo ile hızlı şarj moduna geçebilecektir.

Hızlı şarj için modifiye edilmiş ara kablonun son hali

Sırada kardeşime de bir tane yapmak var

Notlar:

^* Aslında 4. portu da toprağa 200K ohm’luk bir direnç üzerinden bağlamanız gerekiyor standarda tam uyumlu olmak için ama bu olmadan da iş görüyor. 200K ohm direnci ve havyası evde hazır bulunanlar şuradan detayları okuyabilir.

^* Türkiye Android Kullanıcıları grubumuza üye olarak bu gibi bilgilere daha hızlı ulaşabilirsiniz.

Olmaz mı? Hem de bal gibi olur. Ekranın yenileme hızını (refresh rate) değil de başka bir şeyini ölçerseniz bal gibi olur. Hatta 960 Hz LED TV bile olur. Şaşırdınız mı? Ben de şaşırdım ve üşenmedim araştırdım neymiş bu meret diye.

Öncelikle bir LCD veya Plazma TV için yenileme hızı nedir ona bakalım. İdealde, yenileme hızı, ekrandaki görüntünün 1 saniye içinde kaç kere yenilenebildiği. Yani 60 Hz demek, 1 saniyede 60 kez, tüm ekranı baştan aşağı yenileyebiliyor demek. (Yenileme hızı standardı Amerika için 60 Hz iken Avrupa ve doğal olarak Türkiye için olarak 50 Hz.)

Yani aslında gerek LCD TV gerek Plazma TV’ler 50 Hz veya 60 Hz olabiliyor aslında. Çünkü görüntü kaynağı bu. Peki bu 120 Hz ve üstü hızlar nereden geliyor?

Plazma teknolojisinde bir piksel, renk ayırt etmeksizin, 2 ms gibi kısa bir sürede rengini değiştirebilirken, LCD’lerde bir piksel en az 4 ms gibi bir sürede bu renk değişimini gerçekleştirebiliyor. Dahası bu en iyi senaryo ve renklerin hangisi olduğuna göre değişebiliyor. Bu da, özellikle hızlı değişen sahnelerde titreme (judder) denilen probleme yol açıyor.

Plazma TV’lerin açık ara avantajlı olduğu bu alanda, LCD TV üreticileri ne yapsak ne yapsak diye düşünüp matematiksel yollardan oyunlar yaparak yeni bir yenileme hızı türü icat etmişler. 60 Hz görüntüyü (aslen sinyali) alıp, çeşitli yöntemlerle (interpolation gibi) 240 Hz, 480 Hz gibi hızlara çıkartmışlar ve bu sayede titreme etkisini azaltabilmişler. Doğal olarak görüntünün aslı ile televizyonun gösterdiği bire bir aynı olmuyor ve bu gözle görülebilir etkilere yol açabiliyor. Yani 120 Hz ve üzeri, bir miktar işe yarasa bile aslında bir çeşit pazarlama hilesi gibi duruyor. Örneğin, Samsung’da bu teknolojinin (ve değerin) adı Auto Motion Plus.

Plazma TV üreticileri buna karşı ne yapabileceklerini düşünmüş ve Sub Field Drive Refresh Rate denilen bir terim icat etmişler. Yani anlayacağınız, bugün neredeyse tüm plazmalarda standart olan 600 Hz de aslında gerçek yenileme hızı değil. Ama işin komik tarafı, bu görüntü kalitesini aslında daha doğrudan etkileyen bir şey ve ek görüntü üretimini (interpolation) içermeyen bir değer. Özetle, LCD’dekinden daha gerçekçi bir değer. Bu değerin önemi yakın zamana kadar genel olarak bilinmiyordu. Ta ki, 3D TV teknolojisi yaygınlaşana kadar.

3D görüntü elde edebilmek için iki gözün ayrı ayrı resimler görmesi gerekiyor. Yani artık her pixel eskisinin iki katı hızlı renk değiştirmek zorunda. Bu da, gerçek yenileme hızının daha da önem kazanmasıyla sonuçlanıyor. Zira bu hızın düşük olması, 3D içerik izlerken, crosstalk denilen, “sol gözün görmesi gereken görüntünün bir kısmını sağ gözün görmesi sonucunda ekranda hayalet görüntü oluşması” problemine yol açabiliyor.

Böyle olunca, Plazma TV’ler, geçen seneye kadar kaybetmeye başladıkları yarışta tekrar öne geçmeye başladılar. Türkiye’de de bu olay kendini Plazma TV çeşidinde artış ve Panasonic’in en kaliteli Plazma TV’lerinin Türkiye’ye gelmesi şeklinde gösterdi. Hatta, yaygın olarak duyduğum, ve bu araştırmayı yapana kadar detaylarını benim de bilmediğim cümle şuydu:

Plazma TV’ler 600 Hz olduğu için 3D görüntüde LCD TV’lerden daha iyi görüntü üretiyorlar.

Anlayacağınız gibi, dosdoğru bir tanım değil ama anlatılmak istenen ve elde edilen sonuç doğru. Samsung en fazla 240 gibi Auto Motion Plus hızlarını görebildiği için ve 3D TV’lerde bu hızlara önem verilmeye başlandığı için, bu 600 Hz olayıyla savaşmak için ne yapsam diye düşünmüş ve Clear Motion Rate (CMR) denilen bir şey üretmiş. CMR değeri, gerçek yenileme hızı olmamakla birlikte, Auto Motion Plus yenileme hızı ile birlikte detaylarını açıklamadığı bir sürü şeyi daha içeren bir başka değer. Yani gerçek yenileme hızını göstermeyen bir değeri alıp, yenileme hızını neredeyse hiç göstermeyen bambaşka bir formülde eritmişler. Yani tavşanın suyunun suyu

Bu sayede TV’lerini Avrupa’da 800 Hz CMR ve Amerika’da 960 Hz CMR şeklinde satmaya başlamış. Yani aslında 800 Hz LED TV diye bir şey yok, 800 Hz CMR LED TV diye bir şey var. Bu değer, Plazma TV’lere karşı LED TV’lerini hayatta tutmak için bulduğu, biraz  da hileli bir yöntem. Hileli çünkü Samsung, Auto Motion Plus değerlerini yayınlamayı tümden bırakmış durumda ve CMR’yi mümkün olduğunca küçük harflerle yazıyor. Bugün gidip 800 Hz CMR LED TV aldığınızda, aslında kaç Hz olduğunu da göremiyorsunuz. Böylece kafanız karışıyor ve daha yüksek yenileme hızlı bir TV aldığınızı sanıyorsunuz. Sanmanız da normal zira bu kadar araştırmayı bırakın televizyon alacakların, satacakların bile yaptığını sanmıyorum. 800 Hz diye uçuk bir rakam duymasaydım ben de yapmayacaktım zaten.

Özetle demem o ki, gidip 200 Hz LED TV’nizi satıp 800 Hz CMR Led TV satın almaya kalkmayın. Zira aslında büyük olasılıkla ikisi de aynı yenileme hızına sahip. Sadece çipleri ve Samsung detayını açıklamadığı için bilmediğimiz birkaç değeri farklı. İlla ki 3D TV izleyeceğim ve en kaliteli şekilde izleyeceğim diyorsanız, Plazma TV’leri bir inceleyin.

Not: Araştırmam çok uzun sürdüğü için vaktim kalmadı. Kaynakçayı da ilk fırsatta ekleyeceğim.

Kısa bir süre önce, Hollandalı sertifika otoritesi DigiNotar sistemlerinin hacklendiğini ve açıkladı. 17 temmuz 2011 civarında gerçekleşen bu hack, o kadar çok sistemi risk altında bıraktı ki, konuya aşina değilseniz şaşırırsınız. Windows sistemler, Mac OS X sistemler, Internet Explorer, Firefox, Chrome. Maalesef, mobil dünyada da iOS (3.x ve 4.x) ve Android (2.3.4, 3.2 ve muhtemelen daha da fazlası) bu hack’ten nasibini aldı. (Blackberry, Windows Mobile ve Symbian kullanıcıları rahat bir nefes alabilir ) Android sistemlerin güncellenmesi, sorumsuz telefon ve tablet üreticileri sebebiyle maalesef yıllar alabiliyor. Ancak Kirpi yine imdadınıza yetişti Cihazınızda Custom Recovery kullanıyorsanız veya Root yetkisine sahipseniz, bu tehdidi kendi başınıza giderebilirsiniz. Önce tehdidi biraz açıklayayım sonra da çözümünü:

Sertifika otoritesi dediğimiz şey, hacklenen firmanın adından da anlayacağınız gibi aslında bir nevi Noter. Ve bu hack sonucunda, DigiNotar isimli noterin mührü kötü niyetli kullanıcıların eline geçti. Hacker, bu mühür ile kötü niyetli bir web sitesini iyi niyetli bir web sitesi gibi tanıtabilir. Problemden habersiz bir internet kullanıcısı bu siteye gelirse, Firefox bu noterin mührünü görüp internet kullanıcısına, “Bu siteye güvenebilirsin” mesajını verecek. Zavallı kullanıcı da, olanlardan habersiz bir şekilde tüm bilgilerini, bu kötü niyetli siteyle paylaşacak ve tüm bu bilgiler kötü niyetli kullanıcıların eline geçecek. Örneğin, kullanıcı Amerika’daki Gmail’e gittiğini sanırken aslında İran’daki sahte Gmail’e gidecek fakat Firefox “Burası Gmail, noter mührüne baksana.” diyecek.

Kullanıcıyı bu gibi bir sahte adrese yönlendirmek, mührü çalmaktan çok daha kolay ve mühür de zaten çalındı. (Teknik detaylar biraz daha karışık, merak edene ayrıca anlatırım) Bu yüzden, acilen, çalınan bu noterin mührüne, yani sertifikasına güvenmeyi bırakmamız gerekiyor.

Bir not daha ekleyeyim, yönteme gelmeden. Bu hack’ler İran kaynaklı gibi görünüyor zira sahte mühürlü siteler en çok İran’dan ziyaret edilmeye çalışılmış ve hacker İranlı olduğunu işaret eden mesajlar bırakmış. Tehdit Türkiye’deki vatandaşları İran’dan internete bağlanan kişiler kadar doğrudan ilgilendirmiyor. Ama TOR vb bir sistem kullanıyorsanız, İran’a seyahate gidecekseniz veya hackerlar yarın bir gün bu sahte mühürlü sertifikaları internette yayınlarsa, siz de etkilenebilirsiniz. Bunlar gerçekleşirse, cep telefonunuzdan veya tablet bilgisayarınızdan eriştiğiniz Gmail, Facebook gibi sitelerdeki hesaplarınız ve bunların içindeki yazışmalarınız kötü niyetli kullanıcıların eline geçebilir. O yüzden bu sorunu acilen çözmek gerekiyor.

Aşağıda yazacağım adımlar, normal bir kullanıcı için oldukça tehlikeli. Yazdığım tüm terimlerin anlamını ve yazdığım adımların neyi nasıl etkileyebileceğini bilmiyorsanız, lütfen bir bilenden yardım isteyin. Yanlış bir işlem sonucunda cihazını çalışmaz hale getirirseniz sorumluluk sizindir tabii ki

Bu problemi çözmek için şu dört şeye ihtiyacımız var:

1. ADB arayüzünü kullanarak cihazınızı yönetebilmeniz gerekiyor. (Bedava)
2. /system klasörüne yazma hakkı edinmemiz gerekiyor. (Tehlikeli bir işlem ve garantinizi bozacağı için bedava değil)
3. Bilgisayarınızda Java Runtime veya Development Kit kurulu olması gerekiyor. (Bedava)
4. BouncyCastle Java kütüphanesini edinmeniz gerekiyor. (Bedava)

Java’yı şuradan, BouncyCastle’ı ise şuradan indirebilirsiniz. Ben jdk-7-windows-i586.exe kurdum ve bcprov-jdk16-146.jar dosyasını kullandım. Siz dilediğiniz kombinasyonu kullanabilirsiniz

1 ) Cihazınızda USB Debugging’in açık olduğundan emin olun ve sonra USB ile cihazınızı bilgisayarınıza bağlayın.

2 ) Daha sonra /system klasörüne yazma hakkı edinin. ClockWorkMod Recovery kullanıyorsanız adımlar şöyle (ADB.EXE sizin bilgisayarınızda neredeyse onun yolunu kullanın):

D:\Android\android-sdk\platform-tools\adb reboot recovery

Cihazınız yeniden başlayacak ve Recovery modunda açılacak. Ekrandan, “Mounts and Storage” menüsüne girip “mount /system” seçeneğini seçin ve tekrar bilgisayarınıza dönün.

3 ) Sertifika otoritelerinin yer aldığı dosyayı bilgisayarınıza çekin ve bir şeyleri bozma ihtimalinize karşı bu dosyanın yedeğini alın:

D:\Android\android-sdk\platform-tools\adb pull /system/etc/security/cacerts.bks cacerts.bks

copy cacerts.bks cacerts.bks.yedek

4 ) DigiNotar sertifikasının hangisi olduğunu tespit edin. Bu işin en karmaşık kısmı (Keytool sizde farklı bir yerde olabilir)


"C:\Program Files (x86)\Java\jre7\bin\keytool.exe" -list -keystore cacerts.bks -provider org.bouncycastle.jce.provider.BouncyCastleProvider -providerpath "bcprov-jdk16-146.jar" -storetype BKS -storepass changeit -v > calistesi.txt

Yukarıdaki bu komut, bulunduğunuz klasörde, calistesi.txt adında bir dosya oluşturacak ve Android cihazınızdaki bütün sertifikaların detaylı bilgilerini bu dosyaya yazacak.

5 ) calistesi.txt dosyasını herhangi bir not defteri uygulaması ile açın ve içinde şu metni bulun:

CN=DigiNotar Root CA

Aşağıdaki gibi bir metin görmeniz gerek. Alias name: kısmında yer alan bilgiyi not edin. Benimkinde 95 idi.

DigiNotar sertifika bilgileri

6 ) Bu sertifikayı silin. Aşağıdaki komutta -alias ‘ın yanındaki 95 yerine, 5. adımda bulduğunuz sayıyı veya ismi koyun. Aksi takdirde yanlış bir şey silebilir, cihazınızın bazı özelliklerini işlemez hale getirebilirsiniz. bcprof-jdk16-146.jar yerine ise, hangi BouncyCastle dosyasını indirdiyseniz onu koyun.

"C:\Program Files (x86)\Java\jre7\bin\keytool.exe" -delete -keystore cacerts.bks -provider org.bouncycastle.jce.provider.BouncyCastleProvider -providerpath "bcprov-jdk16-146.jar" -storetype BKS -storepass changeit -alias 95

7 ) Sertifikanın silindiğinden emin olun. Bunun için 4. adımdaki liste alma yöntemini kullanabilirsiniz.

"C:\Program Files (x86)\Java\jre7\bin\keytool.exe" -list -keystore cacerts.bks -provider org.bouncycastle.jce.provider.BouncyCastleProvider -providerpath "bcprov-jdk16-146.jar" -storetype BKS -storepass changeit -v > yenicalistesi.txt

8 ) Güvenli hale getirdiğiniz bu dosyası eski yerine koyun.

 D:\Android\android-sdk\platform-tools\adb push cacerts.bks /system/etc/security/cacerts.bks

9 ) Cihazınızı yeniden başlatın.

D:\Android\android-sdk\platform-tools\adb reboot

Bu kadar basit Evet çok karmaşık görünüyor ama aslında adımlar kopyala yapıştır yapacak kadar basit. 6. adımda neyi sildiğimize dikkat etmenizde çok büyük fayda var. Eğer bir şeyler bozulursa, 6. adıma kadar tekrarlayın ve 6. adımı atlayıp yedeklediğiniz cacerts.bks.yedek dosyasını cacerts.bks olarak eski yerine koyun. Yani:

 D:\Android\android-sdk\platform-tools\adb push cacerts.bks.yedek /system/etc/security/cacerts.bks

Eğer cihazınızda root yetkileriniz varsa veya Custom Rom kullanıyorsanız Recovery’ye gitmek yerine, bilgisayarınızdan şu satırı yazsanız yeterli olur. 2 ve 9. adımları atlayabilirsiniz bu durumda:

D:\Android\android-sdk\platform-tools\adb remount

Android ile doğrudan alakalı olmasa da birkaç not düşmemde sayısız fayda var:

• Windows kullanıyorsanız, derhal atladığım Windows güncellemeleri var mı diye kontrol edip uygulayın.
• Firefox ve Chrome kullanıyorsanız, tarayıcınızı acilen güncelleyin. Safari Windows’un sertifikalarını kullandığı için Safari’yi güncellemeniz şart değil. Diğer tarayıcılar için de güncelleme çıkmış olabilir, incelemedim.
• Mac OS X için bu sabah baktığımda güncelleme çıkmamıştı. Bu sırada problemi kendiniz çözmek isterseniz şu adrese bakabilirsiniz.
• iPhone (iOS 3 ve iOS 4) kullanıcıları ise Apple’ın inisiyatifine kalmış durumdalar. Bugün sabah baktığımda problem henüz her iki sürümde de çözülmemişti.

Bu örnek, yani İran’lı olduğu sanılan bir hacker’ın Hollanda’daki  bir firmaya saldırması sonucu tüm dünyanın etkilenmesi, internetin gümrük mümrük dinlemediğini, tüm ülkelerin, coğrafi konum gözetmeksizin birbirine tehdit oluşturabildiğini ve bu yüzden tüm dünya ülkelerinin barış içinde yaşaması gerektiğini göstermiştir umarım. Konunun bu tarafını merak edenler Siber Savaş ve Mutually Assured Destruction konuları hakkında araştırma yapabilirler.

Not: Bendeki Nexus S (Android 2.3.4) ve Motorola Xoom’da (Android 3.2) DigiNotar sertifikası olduğunu tespit ettim. Sizde farklı bir sürüm Android varsa, DigiNotar kurulu mu değil mi, yorum kısmına yazın lütfen. Bu sayede aynı sürüme sahip kişileri de uyarmış oluruz.

Birçok kez, ilk defa benim karşılaştığımı sandığım bir durumun bir sürü insanın başına gelmiş olduğunu gördüm.

Tezimi yazarken çok parlak bir fikir bulmuş, koşa koşa tez hocama gitmiştim. O da yöntemi beğenmiş olacak ki, biraz daha incelemiş. Ertesi gün yanına gittiğimde, bu fikri 1975 yılında denemişler, çok başarılı olmamış dedi ve o bulduğum “müthiş” fikri ve sonuçlarını elindeki kitaptan gösterdi. Hayal kırıklığımı tahmin edebilir misiniz? Belki. Ama şaşkınlığımı edemezsiniz. Zira, ben bu fikri bulduğumda, elimin altında bugün bile lüks sayılacak bilgisayar çiftlikleri, Google, Wikipedia vb vardı. Oysa 1975 yılındaki bilim adamı, bu fikri kağıt kalemle, yani teorik olarak test etmiş ve sonuçlarını ortaya koymuştu. Ağzım açık kalmıştı doğrusu.

The Machine Stops isimli öyküyü duymuş muydunuz? Edward Morgan Forster’ın 1909 yılında yazdığı bu öykü, bugün adına İnternet dediğimiz şeyi, neredeyse en ince detayına kadar betimliyor. Maalesef sonu da pek parlak değil. (Hatta belki distopya denebilir) Bu öyküyü mutlaka okuyun. Tabii bu yazıyı okuyup bitirdikten sonra.

Bitti mi? Bitmedi. Esas bombayı sona sakladım. Milattan önce 500‘lü yıllarda yazıldığı tahmin edilen Tao Te Ching‘i duymuş muydunuz? (Daodöçiyu şeklinde okunuyor) Dilerseniz şuradan okuyabilirsiniz. Konfüçyüs’ün çağdaşı Lao Tzu tarafından yazılmış. (Biraz daha kompleks durum ama kısa tutmak adına böyle diyelim). İşte bu metinde, dünyanın işleyişine ışık tutan mısralar var ve bunlar bugün hâlâ geçerli. Örneğin:

Those who know do not talk.
Those who talk do not know.

Yani

Bilen, konuşmaz.
Konuşan, bilmez.

Özellikle basit ama etkili bir örnek seçtim. Bu bahsi geçen, artık hepimizin o kadar iyi bildiği bir şey ki, “Bunu mu demiş” yani diyebilirsiniz. Bunun 2500 yıldır geçerli olduğunu hatırlatmamda fayda var. Bunlardan o kadar çok var ki bu metinde, metnin devamını okuyunca epey etkileneceğinizi düşünüyorum.

Bu insanlar, bazısının elinde kağıt bile olmadığı halde, nasıl bulabildiler binyıllarca geçerli olabilecek şeyleri? Benim teorim, “uyaran azlığı”.

Uyaran azlığı kavramını biraz açıklamam gerek. Dış dünyanın beynimize gönderdiği her türlü sinyale uyaran diyelim.

Twitter’a ne yazmışlar? TV mi izlesem biraz? Pop sesi geldi. Facebook’ta mesaj var galiba. Tuvalete gideyim de gazete filan okuyayım.

Bütün bu cümleler tanıdık geldi mi? Bu cümlelerin hepsinde bir veya daha çok uyaran söz konusu. Beyniniz bunlarla, yani gündelik konularla uğraştığından, gerçek meseleleri düşünecek fırsatınız kalmıyor. Bir bakın bakalım şu sorular tanıdık gelecek mi?

Ben kimim? Neredeyim? Ne yapıyorum? Ne yapacağım? Nasıl yapacağım? Peki, bütün bunları niye yapacağım?

Çok soyut geldiyse biraz daha somutlaştırmaya çalışayım:

Ayağınızda ufak bir sızı olduğunu farkediyorsunuz. Bu sırada bir araba, tam önünüzden, homurtular çıkararak geçiyor. Sızıyı bir süre unutuyor ve yürümeye devam ediyorsunuz. Birkaç adım sonra sızı yine kendini gösteriyor. Tam ayağınızın niye ağrıdığına bakacakken bu kez de telefonunuz çalıyor. Bir süre konuşuyor ve kapatıyorsunuz. Sızı hep orada duruyor ama ilgilenecek fırsatınız hiç olmuyor. Siz de yürümenize devam ediyorsunuz. Oysa beş dakika boyunca dursanız, telefon çalmasa, bir düşünseniz sızının sebebini, ayakkabınızın içinde bir çakıl parçası olduğunu fark edecek, çakıl parçasını çıkarıp sızısız bir şekilde yürümeye devam edeceksiniz.

İşte pek çoğumuzun hayatı. O kadar çok uyaran dolu bir hayatımız var ki, hayatımızı çok derinden etkileyen çakıl taşlarını dahi düşünecek fırsat bulamıyoruz.

Yukarıda bahsettiğim örneklerdeki büyük ustaların şansı, belki de, 21. yüzyılda yaşamamalarıydı. Lao Tzu’nun Twitter hesabı olsaydı, 140 karakterlik cümleler kurmaktan, evrenin işleyişi konusunda düşünmeye fırsat bulamayabilirdi. Dağa çekilip bütün uyaranlardan uzaklaştığı için, yani “uyaran azlığı” gibi bir şansa sahip olduğu için, yine kısa cümlelerden oluşan ama 2500 yıl sonra halen geçerli bir metni ortaya koyabildi.

Bu kadar uyaran içinde, gerçekten önemli olanı düşünmeye fırsatımız olmuyor. Hatta düşünmeyi bile düşünemiyor olabiliriz. Neyse ki, çaresiz değiliz. Uygulamaya başladığım ve iyileştirmeye çalıştığım şu yöntemi size de önereceğim.

Hava karardıktan ve trafik azaldıktan sonra, ışıklardan ve sesten uzak bir köşe bulup oraya çekilin. Yakınınızda cep telefonu, bilgisayar, televizyon olmasın. Yiyecek içecek olmasın. Eşiniz dostunuz olmasın. Tuvaletiniz varsa öncesinde yapın. Gözlüğünüz varsa çıkarın. Hatta gerekirse gözünüzü kapatın. Kısacası, en az onbeş dakika boyunca, sizi uyaran hiçbir şey olmasın.

Ve kendinizle veya etrafınızla ilgili, memnun olmadığınız bir şeyler hatırlamaya çalışın. Bu memnun olmadığınız şeyin ne olduğunu iyice anlayın. Neden olduğunu tespit etmeye çalışın. Bu nedeni nasıl ortadan kaldırabileceğinizi düşünün.

Dikkat ettiyseniz, sadece düşünüyoruz ve bu bile yetiyor. Aksiyon almak ayrı bir konu. Sadece düşünmek dahi çok şaşırtıcı sonuçlar verebiliyor. Bu düşünme egzersizlerine memnun olmadığımız şeyleri düşünerek başlamamızın nedeni, düşünmek için cazip bir sebebimiz olmasını sağlamak. Bu egzersizde ustalaştıkça, daha kompleks, daha geniş kapsamlı ve bizi doğrudan etkilemeyen konuları da düşünmek mümkün olacaktır.

Ben de ilk denememde düşündüklerimi ve bulduklarımı paylaşayım:

Haklı olmak benim için çok önemli bir şey ve bu iyi bir şey değil. Ne yapabilirim? Öncelikle, haklı olmak ne demek onu bulmalıyım. Haklı olmak, doğru olmak ile eşdeğer değil. Haklı olmak için doğru olduğunu düşünmenin yanında, etrafta en az bir kişinin daha olması gerekiyor ki ya o sana hak versin ya sen ondan hak al. O halde, haklı olmak isteği, bir çeşit üstünlüğünü ispatlama isteği. Yani bir çeşit var olma savaşı. Haklı olmak, varlığımı ispatlamaz. Zaten, bir şey doğruysa, bunu başkasına ispatlama ihtiyacı da yoktur. Doğruluk kendi başına yeterli. O halde, sadece doğru olmam yeterli. Yani, haklı olmaya değil, yalnızca doğru olmaya ihtiyacım var. O zaman, artık haklı olduğumu ispatlamak için savaşmayı bırakabilirim.

Beni bu kadar etkileyen bir deneyim daha yaşadığımı pek anımsamıyorum. Fikir akışı bu kadar net olmadı doğal olarak. Ama sonuç gayet net ve çarpıcı. Daha önceden belki aklıma bile gelmezdi insanların, ve tabii benim de, neden doğru olmak için değil haklı olmak için çalıştığı.

Özü tespit etme çalışmalarına bir kere başladıktan sonra, duramayacağınızı düşünüyorum. Zira, hem deneyimin kendisi hem sonuçları, tadını alınca bir daha bırakamayacağınız kadar güzel.

Siz de deneyin. Belki de Lao Tzu’nun otuzbeşinci enkarnasyonu sizsinizdir..