By Piglet

Bardzo pomysłowy i szalenie śmieszny koń mechniczny ze stadniny mienso123.

Do dzisiaj nawet nie wiedziałem że jest coś takiego jak układarka do rur (pipelayer). Dzięki pracy RJBROWN‘a nauczyłem się czegoś nowego. Zwróćcie uwagę na szczegółowo zrobiony silnik.

Zainspirowany serią architektoniczną, rgeiger dodał swój model: Petronas Towers z Kuala Lumpur. Jestem fanem tych architektonicznych perełek więc pamiętajcie żeby dać mi znać jeśli znajdziecie jakieś inne.

Tym razem otrzymamy budynek straży pożarnej stylizowany na lata 30 ubiegłego wieku. Podobnie jak w przypadku Green Grocera, projektanci zadbali nie tylko o odpowiedni wygląd zewnętrzny, ale też urządzili adekwatnie do tematyki wnętrze, w którym umieszczono m.in. stół do ping-ponga, kuchnię, kanapę i biblioteczkę. W zestawie oprócz budynku znajdziemy stylizowany wóz strażaków, cztery ludziki oraz psa.

• Zawiera stylizowany wóz straży pożarnej, cztery ludziki oraz psa
• Mnóstwo realistycznych detali
• Otwierana brama garażowa
• Dwa w pełni umeblowane piętra, oraz w pełni wyposażona kuchnia
• Zdejmowany dach
• Na dachu znalazło się miejsce na wieżę ciśnień oraz dzwon alarmowy
• Zestaw zawiera sporo unikatowych elementów, takich jak płytki i cegiełki w kolorze ciemno-piaskowym, gładkie ciemnoczerwone płytki 1×1, czerwonego hot doga, oraz złote hełmy
• Wysokość budynku: 35 cm, szerokość: 25 cm
• Zgodny z wcześniejszymi budynkami z serii Modular Houses

Zestaw będzie dostępny na shop.LEGO.com od 1 września bieżącego roku. Za 2231 części przyjdzie nam zapłacić odpowiednio: US $ 149.99; CA $ 199.99, UK £ 97.85, DE € 149.99. Ceny w złotówkach niestety jeszcze nie znamy.

Przedstaw sie może na początek, ile masz lat, skąd pochodzisz, czym sie zajmujesz?

Mam na imię Krzysztof. W tym roku stukną mi 33 lata. Od urodzenia związany jestem z Trójmiastem. Obecnie pracuję w firmie wydającej oprogramowanie edukacyjne.

Jakie były Twoje początki z LEGO, może pamiętasz pierwszy zestaw?

Bardzo dobrze pamiętam swój pierwszy zestaw, który dostałem od rodziców, choć było to ponad ćwierć wieku temu. Był to:

Jeszcze teraz pamiętam szeleszczący woreczek z klockami. Niezapomniane wrażenia.
Moja przygoda z LEGO związana jest nieodłącznie z Pewexami, Baltoną i tak zwanymi bonami, czyli ogólnie rzecz biorąc jedynie marzeniami o LEGO. Klocki były tak trudno dostępne, że nowe zestawy dostawałem głównie przy okazji znaczących wydarzeń w życiu, jak na przykład koniec roku szkolnego, czy święta. Jednak dzięki temu każdy klocek traktowałem niemal jak relikwię i większość z nich dotrwała do dziś. Z akcesoriów, czy minifigów korzystam w swoich pracach również obecnie.

Jak długo trwał Twój Dark Age i jak udało Ci się z niego wyrwać?

Ciężko powiedzieć jak długo trwała moja rozłąka z klockami. Karton z LEGO nigdy nie wylądował w piwnicy, ani na strychu. Od czasu do czasu ktoś z młodszej rodziny bawił się tymi klockami, a i mnie nachodziła ochota, żeby zbudować jakiś zestaw. Jednak budowanie „dorosłe” i bardziej na poważnie rozpocząłem dwa lata temu. Zobaczyłem reklamę Klocków dla dorosłych, wszedłem pooglądać klocki i wsiąkłem na dobre. Przekonałem się, że jest więcej takich starych chłopów, którzy nie mają oporów przed zabawą LEGO. Kolejnym krokiem było forum LUGPolu, zakup pierwszego nowego zestawu i tak to się kreci do teraz. Klockom należy się wielkie „dzięki”, bo powrót do dawnego hobby dał mi dużego kopa i ogromny łyk optymizmu.

Budujesz różne rzeczy, dioramy, budynki, całe ulice ale najbardziej jesteś rozpoznawalny przez swoje świetne miniaturki. Nie przeszkadza Ci taka etykietka?

Jak do tej pory nie myślałem o tym w kategoriach etykietek. Z jednej strony cieszę się, że zdołałem sobie wyrobić pewną „markę” i stać się w jakimś stopniu rozpoznawalnym przez swoje prace. Z drugiej strony jako zodiakalny Strzelec lubię różnorodność, a nie cierpię monotonii i nudy. Dlatego staram się tworzyć na zmianę MOCe o odmiennej tematyce i formie, od Castle do SF, choć przypuszczam, że trialówki nie uda mi się nigdy zbudować.

Skąd to zamiłowanie do miniaturek?

Cóż, pierwotny powód jest w zasadzie banalny. Zacząłem od miniaturek po prostu z braku klocków na duże konstrukcje. Jednak teraz, gdy moja kolekcja nieco się powiększyła, na miniaturki patrzę pod innym kątem. Lubię je, ponieważ budowanie ich wymaga nie tylko umiejętności technicznych, ale zdolności uchwycenia jakiegoś momentu, sceny. Trochę jak fotografowanie prawdziwego życia.
Często impulsem do zbudowania „winietki” jest pomysł na nietypowe wykorzystanie jakiejś ciekawej części, czy ludzika.

Skąd Ty właściwie bierzesz czas na budowanie tego wszystkiego?!

Mam pakt z Czasem, który nocą się wydłuża. W dzień praktycznie nie buduję. Praca i życie rodzinne skutecznie zajmują większość części „świetlnej” doby. Jednak wtedy tworzę „w głowie”. Szukam nowych pomysłów, planuję, wymyślam jak MOCe mają wyglądać. Kiedy nadchodzi wieczór, a ja jeszcze nie padam na nos, zaczyna się zabawa. Często, gdy mam pomysł, to wpadam w „ciągi” budowlane. Poza tym nie śpię za długo. Na szczęście nie buduję każdego dnia, więc jeszcze się nie wypaliłem.

Gdybyś miał do dyspozycji dowolne klocki w dowolnej ilości to zbudowałbyś …

To jest trudne pytanie. Nie mam długoterminowych planów, a moje budowanie nierzadko odbywa się pod wpływem chwili. Potrafię dostosować się do budulca, który mam. Jednakże chciałbym zbudować naprawdę duży zamek, a jeśli miałbym do tego nieograniczone miejsce na „ekspozycję”, to również dużą makietę miejską. Poza tym od czasu do czasu nachodzi mnie ochota na któryś z większych i zmechanizowanych zestawów Technic, żeby w końcu zobaczyć „z czym to się je”.
Dodatkowo nieograniczona liczba klocków pozwoliłaby mi uniknąć czegoś, co nazywam „problemem jednego klocka”, czyli braku tego jednego, jedynego elementu danego rodzaju, którego zawsze mi brakuje żeby skończyć MOCa. Bardzo często cierpię z braku jednego kafelka, czy jednej płytki.

Jaka jest Twoja ulubiona praca (własna)?

No masz. Jakbyś spytał o, na przykład Twoją prace, to miałbym mniejszy problem z wyborem. Wybrałem pięć MOCy, a w każdej z nich jest coś, co cenię.

Czerwona Oberża za wielkość i szczegóły,

Black Valve  za kolory i kształt,

Pierwszy Średniowieczny Projekt Kosmiczny za humor,

Modułowe Miasteczko za różnorodność,

i Gimnastyka za kwintesencję „miniaturkowości”.

 
Skąd pomysł na Wojny Ludzików? Idea jest dramatycznie prosta a generuje wspaniałą i bardzo popularną zabawę.

Jakiś czas temu trafiłem na stronę Mojizu, na której walczą postacie rysowane. Stała się ona punktem wyjścia do dalszych przemyśleń. Z racji zawodu, który wykonuję orientuję się też nieco w tym, co może się podobać dzisiejszemu użytkownikowi sieci. Formuła Wojen Ludzików jest na tyle nośna i łatwa do modyfikacji, że mam pomysły na co najmniej kilka sezonów.
Wiele szczegółów zabawy było i jest dogadywanych na forum LUGPolu, więc to niejako nasze wspólne dzieło.

 Czy będą inne gry / konkursy?

Nie mówię „nie”, chociaż w tej chwili Wojny Ludzików pochłaniają mnie dokumentnie i nie myślę o kolejnych konkursach. Jednak jeśli jakiś pomysł wpadnie mi do głowy, to nie omieszkam się nim z Wami podzielić.

 Ostatnie słowo na zakończenie.

Chciałbym żebyśmy pamiętali, że budowanie to tylko zabawa, a klocki to tylko kawałki plastiku. Można toczyć dyskusje, czy to sztuka, budować z myślą o konkursach, prześcigać się w wymyślaniu nowych rozwiązań, toczyć wojny o wyższości jednych tematów nad innymi, ale zachować w głowie myśl przewodnią – baw się dobrze.
I jeszcze słówko na koniec – dobra prezentacja MOCa, to co najmniej połowa sukcesu.

Dziękujemy za wywiad!

NASU, nie NASA, ok? Miesci sie w Japonii, jako czesc parku rozrywki Nasu Highland. Interesujaca eksponat to ten model promu kosmicznego zbudowany z 65.000 klockow. Podobno zajelo to 1.590 roboczogodzin. Takie cos …

PS. przepraszam za brak polskich liter, cos mi wysiadlo dzisiaj.

Schau69 zbudował naprawdę niezły model radzieckiego czołgu T-34 85. Jakiś czas później zaprezentował “pomalowaną” wersję. W tym wypadku wykorzystał firmowe naklejki do uzyskania efektu maskowania.

Wyobraźmy sobie sytuacje ekstremalną, czy pomalowalibyście swój model na prawdę?