Mijn eerste doel van 26 afvallen komt al om de hoek kijken! Ik ben al 17 kg afgevallen! Een plan maakt het makkelijker je doel te bereiken. Mijn plan om mijzelf eens serieus te nemen en de extra kilo’s kwijt te raken (die mij in de weg zitten) werkt. Een plan, geen geachte, maar een plan. Ga je ook een plan maken? Vandaag, morgen of op 1 januari? Schrijf het op, of maak een document op je pc (of Google Docs).  Zo kun je zien waar je nog aan moet werken en wat je ook al weer wilde bereiken, doelen bijstellen kan natuurlijk altijd, maar zonder plan is het lastig om dat doel te bereiken.

Na lang overwegen heb ik een iPad gekocht! En ik vind het een super tablet, de kids zijn er helemaal weg van. Veel beter eigenlijk dan ik had verwacht. Ik ben om… nu rustig verder alles ontdekken. Tips zijn welkom.

We zaten in de bus voor het stoplicht. Opeens hoorde we een hele haarde knal, een auto botsing dacht ik. Ik keek naar links maar zag alleen geparkeerde auto’s. Het duurt even, we snappen niet wat er aan de hand is, opeens zagen we haar liggen, een mevrouw ligt tussen de auto’s, het is meteen duidelijk dat het niet goed is.

Het meisje naast het raam begint overstuur te raken, zij heeft het meeste ervan gezien. Hoe het heeft kunnen gebeuren weet ik niet, ze bleek op een fiets te zijn, ze is er slecht aan toe. Mensen komen er op af, als de bus weg rijd dan horen we een ambulance of politie sirene aankomen. We rijden verder, bizar, de medepassagiers naast mij zijn ervan overtuigd dat het niet heeft overleeft.

Ik zie een kennis in de bus, we zitten stilzwijgend naast elkaar. Af en toe zeggen we beiden iets maar de rest van reis blijven stil.

Ik denk aan haar, dan meteen aan mijn kinderen, aan alle kinderen, en de gevaren op straat. Ook valt het me op dat terwijl de bus best vol was er maar de helft een reactie had op het ongeluk. De rest bleef stil, als of het hun niks deed, zeer opmerkelijk, maar het was ook zo plotseling.

Ik weet niet wie fout zat, hoe het is gebeurd en waarom. Ik weet alleen dat ze daar heel eenzaam lag, op een vroege donderdag ochtend op weg naar?

timetweeting.com

Mijn eerste grote doel, 26 kilo afvallen.

In 2007 bracht ik mijn eerste bezoek aan de diëtist, ik viel toen geloof ik 8 kilo af. Inmiddels ben ik elke dag (ok, 3 dagen ben ik niet geweest sinds 6-9-2011) in de sportschool te vinden. Het is  hard werk! Maar de weegschaal zegt me dat het goed gaat. Ik heb mijn eerste grote doel gesteld, op 28-02-2012 wil ik 26 kilo zijn afgevallen. Als ik harder werk, dan zou het ook eerder te bereiken zijn maar eind Februari moet haalbaar zijn, het is een realistisch doel.

Ik heb 1 jaar nodig om mijn eind doel te bereiken. Er zijn geen korte wegen, alleen sporten & anders eten. Ik heb een combinatie gevonden die mij bevalt en resultaten geeft, gewichtheffen, fitness en cardio. Deadlifts, squats, hyperextentions, lunges, de vreeselijke crosstrainer het zijn dingen die ik nu allemaal kan. En steeds beter kan. Het is een uitdaging!

image credit: Katherine McAdoo

Grappig om deze foto opeens weer tegen te komen! Wordt er meteen vrolijk van. Fijn weekend allemaal.

Bloggen is bijna tot stilstand gekomen, zowel hier als op mijn andere blogs. Hoewel ik dacht dat ik altijd tijd kon vrij maken voor bloggen, bleek het na al die jaren toch anders in elkaar te zitten.

Tijd indelen gaat moeilijker als andere dingen belangrijker worden. Ik kan een hele lijst op noemen van reden maar aan de ene kant voelt het alsof het smoesjes zijn.

Ik had graag tijd willen maken voor mijn blog maar deed het niet. Een bewuste keuze al vind ik het pijnlijk, ouch! Zo heb ik een reeks dingen te vertellen die ik heb meegemaakt en die me bezig houden. Wie weet komt dat wel een keer op de blog.

Het einde van het jaar komt inzicht en het doet me beseffen dat er nog tijd is om dingen te doen die ik ook van plan was te doen.

Wat ga jij nog doen voor het eind van het jaar?
Welke dingen had je dit jaar willen afmaken die nog niet af zijn?

Ik steun natuurlijk ook “Black Cat Awareness Day“…. en meteen kan ik Tommy aan jullie voorstellen. Manlief had een kleine verassing een paar weken geleden. Ik riep ‘ laptop, computer, iPad, iPhone’. Het was dus een kleine zwarte kat… overigens wint manlief de title kattengek, ik ga maar een nieuwe naam verzinnen.

Hier kun je nog meer foto’s zien van Tommy (geen idee waarom de Flickr plugin niet meer werkt…)

Japan, een apart land en beleving. Ik ben er ooit eens geweest, nou geweest is eigenlijk een groot woord. Tokyo was een stop over toen ik in 1998 naar Australië ging om mijn moeder te bezoeken. Ik reisde alleen en was nog heel erg verlegen. Nu zou ik meer durven.

Alles in Japan is goed geregeld, alles verloopt prima, netjes en op tijd. Een beetje TE georganiseerd, maar ik had natuurlijk maar een beperkte indruk gekregen. Ergens moet ik nog een foto hebben van mijn in een kimono toen er een beurs was in de Grote Kerk van Den  Haag, lastige dingen die kimono’s, wat een gedoe!

Ik laat jullie met de vraag wat vind jij van Japan? Ben je er ooit geweest, wil je er naar toe? En vond je Memoirs of a Geisha ook zo onzettend mooi gefilmd?

image credit: Masahiro Makino

Heeft het gebouw al een bijnaam? Het doet me steeds denken aan de Titanic, moet kunnen toch. We hebben ontdent dat als je er langs loopt en je naar boven kijkt lijkt het net alsof het beweegt, best wel freaky.