tag:blogger.com,1999:blog-16955107158771038752026-05-29T16:04:55.922+07:00จากบ้านสำรอง กลายเป็นบ้านหลักไปซะงั้น...kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comBlogger1766125tag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-3026557016304043142026-05-29T16:04:55.922+07:002026-05-29T16:04:55.922+07:00<h2 style="text-align: left;">เรื่องราวของผู้เสียชีวิตทั้ง 8 คน จากเหตุรถไฟชนรถเมล์สาย 206</h2><p>ในข่าวอุบัติเหตุใหญ่ ๆ เรามักเริ่มจากตัวเลขก่อนเสมอ</p><p>เสียชีวิตกี่ราย<br />บาดเจ็บกี่คน<br />รถอะไรชนกับอะไร<br />เกิดขึ้นกี่โมง<br />ใครเป็นฝ่ายผิด<br />ใครต้องรับผิดชอบ</p><p>ตัวเลขเหล่านี้จำเป็นต่อการรายงานข่าว แต่ในเวลาเดียวกัน มันก็ทำให้ชีวิตของคนจำนวนหนึ่งถูกบีบให้เหลือเป็นเพียง “จำนวน” หนึ่งในผู้เสียชีวิต หนึ่งในรายชื่อ หนึ่งในศพที่ญาติมารับ หรือหนึ่งในเหตุการณ์ที่สังคมพูดถึงอยู่ไม่กี่วัน</p><p>เหตุรถไฟสินค้าชนรถเมล์ ขสมก. สาย 206 บริเวณจุดตัดทางรถไฟอโศก–ดินแดง เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2569 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 8 ราย แต่หลังตัวเลขนั้น มีชีวิตจริงของคน 8 คนอยู่ข้างหลัง มีครอบครัว มีเพื่อน มีงาน มีความฝัน มีของที่ชอบ มีข้อความสุดท้าย และมีคนที่รอให้พวกเขากลับบ้าน</p><p>บทความนี้ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนเพื่อเรียกร้องอะไร แต่อยากบันทึกข้อมูลของผู้เสียชีวิตแต่ละคนในฐานะ “คนคนหนึ่ง” ไม่ใช่เพียงรายชื่อในข่าวอุบัติเหตุ</p><hr /><h2>1. นายฑีฆา ฑีฆาอุตมากร หรือ “แทน”</h2><p>นายฑีฆา ฑีฆาอุตมากร หรือ “แทน” อายุ 33 ปี เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตที่ญาติสามารถระบุตัวตนและรับร่างได้ในช่วงแรก ๆ หลังเกิดเหตุ ข้อมูลจากข่าวระบุว่าเขาเป็นอดีตนักเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รุ่น OSK 128 และเคยเป็นประธานนักเรียน ก่อนจะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยมหิดล และไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ประเทศออสเตรเลีย</p><p>แทนเป็นคนมีความสามารถด้านภาษา มีรายงานว่าเขาสื่อสารได้ถึง 6 ภาษา เคยใช้ชีวิตและทำงานในต่างประเทศ ก่อนกลับมาทำงานที่ประเทศไทย โดยตำแหน่งงานที่มีรายงานคือ Partnerships Manager ทำหน้าที่ประสานความร่วมมือและดึงนักลงทุนต่างชาติเข้ามาลงทุนในไทย รายละเอียดเหล่านี้ทำให้เห็นว่าเขาไม่ใช่แค่ผู้โดยสารคนหนึ่งบนรถเมล์ แต่เป็นคนรุ่นใหม่ที่มีการศึกษา มีทักษะ มีเส้นทางชีวิตของตัวเอง และน่าจะยังมีอนาคตอีกไกลมาก</p><p>หนึ่งในข้อมูลที่สะเทือนใจที่สุด คือญาติเล่าว่าแทนเคยอยู่ต่างประเทศ แต่เลือกกลับมาอยู่เมืองไทย เพราะไม่อยากอยู่ไกลครอบครัวในวันที่พ่อแม่แก่ตัวลง ประโยคที่ถูกเล่าในข่าวคือ เขาไม่อยากอยู่ไกลจนวันหนึ่งต้องกลับมา “เผาศพพ่อแม่” นี่เป็นรายละเอียดที่ทำให้มุมชีวิตของแทนลึกขึ้นมาก เพราะมันบอกว่าเขาไม่ได้มองชีวิตแค่เรื่องงาน รายได้ หรือโอกาสในต่างประเทศ แต่ยังให้ความสำคัญกับการอยู่ใกล้บ้าน ใกล้ครอบครัว และการไม่ปล่อยให้เวลาของคนที่รักหลุดหายไปไกลเกินไป</p><p>ก่อนเกิดเหตุ แทนยังมีการพูดคุยกับเพื่อนตามปกติ ข่าวหลายสำนักพูดถึง “แชทสุดท้าย” ก่อนเกิดเหตุประมาณ 6 นาที ข้อความหนึ่งที่ถูกนำมาเล่าคือ เขาบอกเพื่อนในทำนองว่า “ฉันจะไปทางที่ช้าที่สุด” สิ่งที่ทำให้แชทสุดท้ายนี้เศร้า ไม่ใช่เพราะมันเป็นคำพูดใหญ่โต แต่เพราะมันธรรมดามาก เป็นบทสนทนาแบบที่คนทั่วไปส่งหากันในชีวิตประจำวัน ไม่มีใครรู้ว่านั่นจะเป็นข้อความสุดท้าย ไม่มีใครรู้ว่าการเดินทางครั้งนั้นจะไม่ถึงปลายทาง</p><p>เพื่อนสนิทของแทนจากสมัยโรงเรียนสวนกุหลาบเล่าว่า แทนเป็นคนอัธยาศัยดี มีเพื่อนเยอะ เป็นที่รักของคนรอบตัว และใช้ชีวิตเรียบง่าย บางวันนั่งรถเมล์ บางวันเรียกแท็กซี่ ขึ้นอยู่กับความสะดวกและความเหนื่อยในแต่ละวัน ข้อมูลนี้ทำให้ภาพของแทนไม่ใช่แค่คนเก่งที่พูดได้หลายภาษา หรือคนทำงานระดับผู้จัดการ แต่ยังเป็นคนธรรมดาที่ใช้ชีวิตปะปนอยู่กับเมือง นั่งรถเมล์ เดินทางไปทำงาน คุยกับเพื่อน และใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไป</p><p>มีอีกภาพหนึ่งที่ปรากฏในข่าว คือวันที่ครอบครัวไปรับร่าง มีการนำ “สูทตัวเก่ง” ของแทนไปด้วย เหมือนเป็นการส่งเขาในภาพที่คนใกล้ตัวจดจำ เสื้อผ้าชิ้นหนึ่งจึงไม่ได้เป็นแค่เสื้อผ้า แต่มันกลายเป็นภาพแทนตัวตนของเขา เป็นสิ่งที่บอกว่าเขาเคยมีบุคลิก มีวันสำคัญ มีวันที่แต่งตัวดี และมีชีวิตในแบบของตัวเอง</p><p>หลังเกิดเหตุ ครอบครัวของแทนเดินทางไปทำพิธีเชิญดวงวิญญาณที่จุดเกิดเหตุ บริเวณริมทางรถไฟสถานีอโศก ก่อนรับร่างจากสถาบันนิติเวช โรงพยาบาลตำรวจ เพื่อนำไปประกอบพิธีทางศาสนา ข่าวรายงานว่าครอบครัวและเพื่อนได้เตรียมของไหว้หลายอย่าง เช่น กล้วย วุ้นกะทิใบเตย น้ำเปล่า ข้าวกะเพราไข่ดาว ขนมจีบ และดอกกล้วยไม้ รายละเอียดเหล่านี้ทำให้พิธีกรรมไม่ได้เป็นแค่ขั้นตอนหลังความตาย แต่เป็นวิธีที่คนยังอยู่พยายามบอกเขาว่า “กลับบ้านนะ”</p><hr /><h2>2. น.ส.เทียม พวงยอด หรือ “ป้าเทียม”</h2><p>น.ส.เทียม พวงยอด หรือที่ข่าวเรียกว่า “ป้าเทียม” อายุ 57 ปี เป็นอีกหนึ่งผู้เสียชีวิตจากเหตุรถไฟชนรถเมล์สาย 206 เธอเป็นคนไทย และเป็นหนึ่งในสองรายแรกที่มีการเปิดเผยชื่อหลังเกิดเหตุ ร่วมกับนายฑีฆา ฑีฆาอุตมากร หรือแทน</p><p>ข้อมูลจากข่าวระบุว่า ป้าเทียมทำงานเป็นแม่บ้านบริษัทแห่งหนึ่งย่านประตูน้ำ ภาพชีวิตของเธอจึงต่างจากแทนอย่างชัดเจน ถ้าแทนคือคนรุ่นใหม่ที่มีการศึกษา ทำงานประสานต่างประเทศ และมีเส้นทางชีวิตระดับสากล ป้าเทียมคือคนทำงานธรรมดาอีกแบบหนึ่ง คนที่อาจไม่ได้ถูกสื่อเล่าประวัติยาว ๆ แต่เป็นแรงงานที่คอยขับเคลื่อนชีวิตประจำวันของเมืองอยู่เงียบ ๆ</p><p>วันที่ 20 พฤษภาคม 2569 น.ส.สุรีย์พร พวงยอด อายุ 49 ปี น้องสาวของป้าเทียม เดินทางไปที่สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ เพื่อรับร่างพี่สาวกลับไปประกอบพิธีทางศาสนาที่ภูมิลำเนา ข่าวระบุว่าพี่น้องเดินทางมาจากจังหวัดศรีสะเกษเพื่อมารับร่าง และในช่วงที่กู้ภัยนำร่างขึ้นรถ น้องสาวได้จุดธูปเรียกพี่สาวกลับบ้าน พร้อมพูดว่า “กลับบ้านนะพี่ พี่น้องมารับกันทั้งหมดแล้ว”</p><p>ข้อมูลจากคำบอกเล่าของน้องสาวทำให้เห็นภาพของป้าเทียมชัดขึ้นมาก เธอเป็นเสาหลักของครอบครัว ใช้ชีวิตเรียบง่าย ขยันทำงาน ชอบทำบุญ ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และเป็นที่รักของคนรอบตัว แม้ทำงานหนักแค่ไหนก็ไม่ค่อยบ่น เรื่องนี้ดูเหมือนเป็นคำพูดธรรมดาที่ญาติใช้เล่าถึงคนที่จากไป แต่เมื่ออ่านรวมกับบริบทชีวิตของเธอ มันทำให้เห็นว่าป้าเทียมเป็นคนประเภทที่คอยแบกภาระไว้เงียบ ๆ ไม่ได้ประกาศตัวว่าเหนื่อย แต่ทำหน้าที่ของตัวเองไปทุกวัน</p><p>สิ่งสำคัญอีกอย่างคือ ป้าเทียมเป็นคนดูแลค่าใช้จ่ายหลักของน้องชายที่ป่วยเป็นโรคไต ต้องฟอกไตสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ข้อมูลนี้ทำให้คำว่า “เสาหลักของครอบครัว” ไม่ใช่คำพูดลอย ๆ เพราะชีวิตของเธอมีคนอื่นพึ่งพาอยู่จริง ๆ การจากไปของเธอจึงไม่ใช่แค่การสูญเสียชีวิตหนึ่งชีวิต แต่ยังเป็นการสะเทือนโครงสร้างเล็ก ๆ ของครอบครัวหนึ่งทันที</p><p>น้องสาวของเธอให้สัมภาษณ์ทั้งน้ำตาว่า สิ่งที่เสียใจมากที่สุดคือ ก่อนที่พี่สาวจะเสีย ยังไม่ได้คุยกับพี่สาวเลย ประโยคนี้เป็นความเจ็บแบบที่อุบัติเหตุมักทิ้งไว้ให้คนข้างหลัง เพราะการจากไปแบบกะทันหันมักไม่ได้ให้โอกาสใครได้เตรียมใจ ไม่มีประโยคลา ไม่มีการบอกกันตรง ๆ ว่ารักหรือห่วงแค่ไหน มีเพียงข่าวร้ายที่มาถึงทีหลัง แล้วคนที่ยังอยู่ต้องพยายามประกอบความทรงจำจากสิ่งที่ยังเหลืออยู่</p><p>ครอบครัวยังบอกว่าป้าเทียมเป็นคนทำความดีมาตลอด เพื่อพี่น้องและคนในครอบครัว บริษัทต้นสังกัดของเธอก็เข้ามาช่วยดูแลและให้กำลังใจครอบครัวอย่างต่อเนื่อง พร้อมยืนยันว่าเธอเป็นคนขยัน ตั้งใจทำงาน และเป็นที่รักของเพื่อนร่วมงาน</p><p>เรื่องของป้าเทียมทำให้เห็นอีกด้านหนึ่งของผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ เธออาจไม่มีประวัติการศึกษาหรือหน้าที่การงานที่ถูกเล่าอย่างหวือหวาในข่าว แต่ชีวิตของเธอมีน้ำหนักมากในแบบของคนทำงาน คนดูแลบ้าน คนดูแลครอบครัว คนที่ทำบุญ ช่วยเหลือผู้อื่น และรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของน้องชายที่ป่วย</p><hr /><h2>3. นางเอื้อง มะโนแจ่ม หรือ “ป้าเอี้ยง / ป้าเอื้อง”</h2><p>นางเอื้อง มะโนแจ่ม อายุ 66 ปี หรือที่ข่าวเรียกว่า “ป้าเอี้ยง” และบางสำนักเรียกว่า “ป้าเอื้อง” เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุรถไฟชนรถเมล์สาย 206 ข้อมูลจากข่าวระบุว่าเธอทำงานเป็นแม่บ้านบริษัทแห่งหนึ่งย่านโรงพยาบาลจุฬาฯ และยังคงเดินทางเข้าออกกรุงเทพฯ เพื่อทำงานและรับจ๊อบ แม้อายุจะเข้าสู่วัย 66 ปีแล้ว</p><p>ชื่อของเธอในข่าวมีการสะกดต่างกันบ้าง ระหว่าง “เอื้อง” กับ “เอี้ยง” แต่จากหลายสำนักระบุชื่อจริงว่า นางเอื้อง มะโนแจ่ม และเรียกในข่าวว่า ป้าเอี้ยง หรือ ป้าเอื้อง ตามคำเรียกของคนใกล้ตัว</p><p>วันที่ 19 พฤษภาคม 2569 น.ส.ศิริลักษณ์ หลานสาวของป้าเอี้ยง เดินทางไปยื่นเอกสารที่สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ เพื่อติดต่อขอรับร่าง ก่อนนำไปประกอบพิธีบำเพ็ญกุศลที่วัดหนามแดง ตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ วันเดียวกัน เวลาประมาณ 17.30 น. เจ้าหน้าที่มูลนิธิร่วมกตัญญูได้นำร่างของเธอจากสถาบันนิติเวชมาถึงวัดหนามแดง โดยมีครอบครัว ญาติ เจ้าหน้าที่ ขสมก. และการรถไฟแห่งประเทศไทยมาร่วมไว้อาลัย</p><p>ภาพที่ข่าวเล่าคือ เมื่อลูกชายและครอบครัวเห็นโลงศพมาถึงวัด ทุกคนร้องไห้และเข้าไปกอดโลงทันที เป็นภาพของการรอคอยที่จบลงด้วยความจริงที่ไม่มีใครอยากยอมรับ เพราะก่อนหน้านั้นลูกชายยังมีความหวังอยู่มากว่าแม่อาจรอด เนื่องจากช่วงแรกยังไม่พบชื่อแม่ในรายชื่อผู้เสียชีวิตที่ยืนยันตัวตนแล้ว</p><p>นายอนุสรณ์ มโนแจ่ม อายุ 46 ปี ลูกชายของป้าเอื้อง เล่าว่า ปกติแม่เดินทางไปทำงานนอกบ้านวันจันทร์ถึงศุกร์ โดยอาศัยทั้งรถเมล์และรถไฟฟ้าบ้างตามเส้นทาง เขาบอกว่าแม่เพิ่งมานั่งรถเมล์สายนี้ในช่วงหลัง เพราะรับจ๊อบที่กรุงเทพฯ และทุกคนก็คิดว่าน่าจะปลอดภัยเหมือนการเดินทางทั่วไป ไม่มีใครคิดว่าวันหนึ่งการขึ้นรถเมล์ธรรมดาจะกลายเป็นการเดินทางครั้งสุดท้าย</p><p>ข้อมูลจากลูกชายยังทำให้เห็นว่า ป้าเอื้องเป็นคนขยันและยังคงทำงานอยู่เสมอ แม้อายุ 66 ปีแล้ว ในข่าวลูกชายพูดถึงแม่ว่าเป็น “คนเก่ง” และเล่าว่าช่วงแผ่นดินไหว แม่ก็ยังไปทำงานรับจ๊อบที่กรุงเทพฯ และสามารถวิ่งออกมาได้ทัน นี่เป็นรายละเอียดเล็ก ๆ แต่ทำให้เห็นว่าเธอเป็นคนกระฉับกระเฉง แข็งแรง และยังใช้ชีวิตทำงานอย่างจริงจัง</p><p>ก่อนเกิดเหตุ ป้าเอี้ยงมีแชทสุดท้ายกับเพื่อนชื่อ นางจิณห์นพสุขข์ บุญทอง อายุ 64 ปี เพื่อนของเธอเล่าว่า ป้าเอี้ยงส่งข้อความมาชวนไปตรวจหรือรักษาเกี่ยวกับ “เลือดและน้ำเหลืองในร่างกายให้สมดุลปกติ” โดยบอกว่าไม่มีค่าใช้จ่าย แต่ต้องเดินทางไปเอง เพื่อนคนนี้ยังบอกด้วยว่า วันเกิดเหตุป้าเอี้ยงไลน์หาเพื่อนหลายคนเพื่อชวนไปตรวจสุขภาพ แต่ไม่มีใครว่างไปด้วย</p><p>รายละเอียดนี้ทำให้วันสุดท้ายของป้าเอี้ยงมีความเศร้าอีกชั้นหนึ่ง เพราะเธอไม่ได้กำลังเดินทางไปเที่ยวหรือทำธุระใหญ่โต แต่กำลังเดินทางไปดูแลสุขภาพของตัวเอง เป็นการเดินทางที่ควรจะเป็นเรื่องดี เป็นเรื่องธรรมดาของคนที่ยังอยากดูแลชีวิตตัวเองให้ดีขึ้น แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นเหตุการณ์ที่พรากชีวิตเธอไป</p><p>เพื่อนของป้าเอี้ยงให้สัมภาษณ์ว่า หลังเกิดเหตุได้พยายามโทรหาเธอ แต่ไม่มีใครรับสาย และต่อมาจึงเห็นข่าวจากสื่อมวลชน ความรู้สึกของเพื่อนยังผูกอยู่กับคำถามว่า ถ้าวันนั้นมีเพื่อนไปด้วยกันทั้งหมด อาจจะเกิดอะไรขึ้นอีกแบบหนึ่ง อาจจะรอดทั้งหมดเพราะเสียเวลารอกัน หรืออาจจะเสียชีวิตไปด้วยกันทั้งหมด ความคิดแบบนี้เป็นความเจ็บปวดของคนที่ยังอยู่ เพราะอุบัติเหตุมักทิ้งคำว่า “ถ้า” ไว้ให้คนข้างหลังวนคิดซ้ำ ๆ เสมอ</p><p>หลังรับร่าง ครอบครัวจัดพิธีรดน้ำศพและสวดพระอภิธรรมที่วัดหนามแดง โดยมีพระครูวิทูรกิจจาทร หรือพระครูจาบ เจ้าอาวาสวัดหนามแดง เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ในการรดน้ำศพ ผ่านสายสิญจน์ ก่อนให้ครอบครัว ญาติ ตัวแทน ขสมก. และการรถไฟฯ เข้าร่วมพิธีท่ามกลางความโศกเศร้า ต่อมามีพิธีฌาปนกิจศพของป้าเอื้องในวันที่ 23 พฤษภาคม 2569 ที่วัดหนามแดง โดยมีญาติ เพื่อน และเจ้าหน้าที่หลายฝ่ายมาร่วมพิธี</p><p>ชีวิตของป้าเอื้องหรือป้าเอี้ยงเป็นภาพของคนทำงานอีกแบบหนึ่ง คนที่ยังทำงานแม้อายุมากแล้ว เดินทางเข้าเมือง รับจ๊อบ ดูแลตัวเอง และใช้ระบบขนส่งสาธารณะเหมือนคนกรุงเทพฯ จำนวนมาก เธอไม่ได้เป็นคนมีประวัติยาวในข่าว แต่รายละเอียดจากลูกชายและเพื่อนทำให้เห็นว่าเธอเป็นแม่ เป็นเพื่อน เป็นคนทำงาน และเป็นคนธรรมดาที่วันหนึ่งแค่ขึ้นรถเมล์ไปตามชีวิตประจำวัน แล้วไม่ได้กลับมาอีก</p><hr /><h2>4. น.ส.วิภารักษ์ เผ่าภูรี หรือ “โรส”</h2><p>น.ส.วิภารักษ์ เผ่าภูรี หรือ “โรส” อายุ 25 ปี เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุรถไฟชนรถเมล์สาย 206 ข้อมูลจากภาควิชานิเทศศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระบุว่าเธอเป็นนิสิตเก่าสาขาวิชาสื่อสารมวลชน รุ่น CA37 คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเสียชีวิตจากอุบัติเหตุครั้งนี้เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2569</p><p>หลังเรียนจบ โรสทำงานตำแหน่งกราฟิกในบริษัทแห่งหนึ่ง และมีอาชีพเสริมเป็นดีเจ เปิดเพลงในผับย่านบางนา ข่าวบางสำนักระบุว่าเธอเรียนดี ขยัน มีความสามารถ และจบเกียรตินิยมอันดับ 2 จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยหลังฝึกงานเสร็จ บริษัทก็รับเธอเข้าทำงานต่อทันที ข้อมูลเหล่านี้ทำให้เห็นภาพของโรสในฐานะคนรุ่นใหม่ที่กำลังสร้างชีวิตในกรุงเทพฯ ทั้งงานประจำด้านกราฟิก และงานเสริมที่เกี่ยวกับดนตรีและความบันเทิง</p><p>โรสมีแม่บุญธรรมชื่อ นางวิภาดา อายุ 59 ปี อยู่ที่จังหวัดอุบลราชธานี ก่อนครอบครัวจะรู้ข่าวร้าย มีรายงานว่าสมาร์ตวอตช์ของโรสส่งแจ้งเตือนระบบ Crash Detect ไปยังแม่บุญธรรมในช่วงเวลาเดียวกับที่เกิดเหตุ แม่พยายามโทรหาลูกสาวหลายครั้ง ก่อนมีเจ้าหน้าที่กู้ภัยรับสายและแจ้งว่าเจ้าของโทรศัพท์ประสบอุบัติเหตุ ต่อมาสถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ จึงยืนยันอัตลักษณ์ว่าหนึ่งในผู้เสียชีวิตคือโรส</p><p>รายละเอียดเรื่องสมาร์ตวอตช์ทำให้เรื่องของโรสมีมิติที่สะเทือนใจมาก เพราะเทคโนโลยีที่ถูกออกแบบมาเพื่อแจ้งเหตุฉุกเฉิน กลายเป็นสัญญาณแรกที่ทำให้แม่รู้ว่าลูกอาจอยู่ในเหตุการณ์ใหญ่ เป็นการแจ้งเตือนที่ไม่มีใครอยากได้รับ และหลังจากนั้นแม่ต้องเดินทางจากอุบลราชธานีเข้ากรุงเทพฯ เพื่อตามหาลูกสาวจากข้อมูลที่ยังไม่ชัดเจนในช่วงแรก</p><p>วันที่ 19 พฤษภาคม 2569 ครอบครัวของโรสเดินทางไปรับร่างที่สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ เพื่อนำกลับไปประกอบพิธีที่จังหวัดอุบลราชธานี บ้านเกิดของเธอ ข่าวระบุว่าครอบครัวรับร่างกลับไปที่วัดสวนสวรรค์ อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีญาติพี่น้องและประชาชนที่ทราบข่าวมาร่วมรับศพและเตรียมจัดงานบำเพ็ญกุศล</p><p>วันที่ 23 พฤษภาคม 2569 มีพิธีฌาปนกิจศพของโรสที่วัดสวนสวรรค์ ตำบลพิบูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความอาลัย มีครอบครัว ญาติ เพื่อนร่วมงาน ประชาชน และตัวแทนจากหลายหน่วยงานเข้าร่วมพิธีเป็นจำนวนมาก ข่าวสยามรัฐรายงานว่ามีผู้เข้าร่วมกว่า 1,000 คน รวมถึงผู้บริหารจากหน่วยงานด้านคมนาคมและส่วนราชการในพื้นที่</p><p>อีกมิติหนึ่งของโรสที่เกี่ยวพันกับเหตุการณ์นี้อย่างน่าเศร้าคือ ภาพหรือสตอรี่สุดท้ายของเธอถูกใช้เป็นหนึ่งในเบาะแสสำคัญในการช่วยระบุตัวผู้เสียชีวิตรายสุดท้าย คือ นายเสริมลาภ ปิ่นทอง หรือ “เอ” เพราะในภาพมีชายคนหนึ่งติดอยู่ในเฟรม ก่อนตำรวจจะนำไปเทียบกับข้อมูลจากเพื่อนร่วมงาน ภาพกล้องวงจรปิด และรายละเอียดเครื่องแต่งกาย จนช่วยเชื่อมโยงไปสู่การยืนยันตัวตนของผู้เสียชีวิตรายที่ 8 ได้ในภายหลัง</p><p>ชีวิตของโรสเป็นภาพของหญิงสาววัย 25 ปีที่กำลังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของชีวิตการทำงาน เธอมีทั้งงานกราฟิก งานดีเจ ความสามารถด้านการเรียน และครอบครัวที่อยู่ต่างจังหวัดคอยผูกพันอยู่เบื้องหลัง วันที่เกิดเหตุจึงไม่ใช่แค่การสูญเสียผู้โดยสารอีกหนึ่งคน แต่เป็นการหยุดชีวิตของคนรุ่นใหม่คนหนึ่งที่กำลังเริ่มสร้างทางของตัวเองในเมืองใหญ่</p><hr /><h2>5. นายธนัฐพิพัฒน์ เขียววิจิตร หรือ “ขนุน”</h2><p>นายธนัฐพิพัฒน์ เขียววิจิตร หรือ “ขนุน” เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุรถไฟชนรถเมล์สาย 206 ข้อมูลจากหลายสำนักระบุอายุไม่ตรงกันเล็กน้อย บางแห่งระบุ 21 ปี บางแห่งระบุ 22 ปี แต่ข้อมูลหลักตรงกันว่าเขาเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จังหวัดนครปฐม ชื่อของเขาในข่าวบางแห่งสะกดเป็น “ธนัสพิพัฒน์” แต่แหล่งข่าวหลายสำนักและข้อความไว้อาลัยจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ระบุชื่อว่า นายธนัฐพิพัฒน์ เขียววิจิตร</p><p>วันที่ 19 พฤษภาคม 2569 ครอบครัวของขนุนเดินทางไปรับร่างที่สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ โดยมีพ่อคือ นายสันติ เขียววิจิตร แม่คือ นางณัฏฐ์สุภรณ์ จันทร์ทรายมูล น้องสาว และญาติพี่น้อง เดินทางมายื่นเอกสารเพื่อติดต่อขอรับร่าง ก่อนนำไปประกอบพิธีทางศาสนาที่วัดคลองหนึ่ง ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี</p><p>ข้อมูลจากแม่ทำให้เห็นภาพของขนุนมากกว่าการเป็น “นักศึกษาผู้เสียชีวิต” เธอเล่าว่าลูกชายเป็นเด็กดี ชอบกีฬา มีเพื่อนรักเยอะ มีโรคประจำตัว และเคยผ่าตัดมาแล้ว 6–7 ครั้ง แต่ก็ผ่านช่วงเวลายาก ๆ มาได้ ครอบครัวเคยวางอนาคตไว้ว่าเขาจะเป็นโปรแกรมเมอร์ และขนุนเคยบอกว่าจะดูแลแม่หลังแม่เกษียณ รวมถึงเคยตั้งใจเก็บเงินซื้อของขวัญวันเกิดให้แม่ รายละเอียดเหล่านี้ทำให้เรื่องของขนุนเจ็บมาก เพราะเขาเป็นลูกชายที่ครอบครัวเฝ้าดูแล ประคอง และหวังว่าจะได้เห็นเขาเติบโตไปถึงวันที่ดูแลครอบครัวกลับได้</p><p>คำว่า “อนาคตโปรแกรมเมอร์” ที่ปรากฏในข่าวจึงไม่ใช่แค่คำเรียกสั้น ๆ แต่เป็นภาพของเด็กมหาวิทยาลัยปี 3 ที่กำลังเดินอยู่บนเส้นทางของตัวเอง เขาเรียนสายเทคโนโลยีสารสนเทศ อยู่ในช่วงที่ชีวิตกำลังจะค่อย ๆ ขยับจากห้องเรียนไปสู่โลกการทำงานจริง อีกไม่นานก็คงต้องฝึกงาน ทำโปรเจกต์ จบการศึกษา และเริ่มต้นชีวิตทำงานแบบที่นักศึกษาหลายคนกำลังมองไปข้างหน้าเหมือนกัน</p><p>มหาวิทยาลัยศิลปากรและคณะวิทยาศาสตร์ได้ร่วมไว้อาลัยต่อการจากไปของขนุน โดยระบุว่าเขาเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ ภาควิชาคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์ ข้อมูลจากข่าว Nation TV ยังระบุว่าเขาเป็นนักกิจกรรม ช่วยเหลืออาจารย์ในภาควิชาคอมพิวเตอร์ และเป็นที่รักของอาจารย์กับเพื่อน ๆ ซึ่งทำให้เห็นว่าในพื้นที่มหาวิทยาลัย เขาไม่ได้เป็นเพียงนักศึกษาคนหนึ่งที่มาเรียนแล้วกลับ แต่เป็นคนที่มีตัวตนในกลุ่มเพื่อน อาจารย์ และกิจกรรมของภาควิชาด้วย</p><p>วันที่ร่างของขนุนเดินทางถึงวัดคลองหนึ่ง ข่าวไทยรัฐรายงานว่าเจ้าหน้าที่มูลนิธิร่วมกตัญญูนำร่างมาถึงเวลาประมาณ 19.30 น. ครอบครัวอยู่ในอาการเสียใจอย่างหนัก ภาพที่ถูกเล่าในหลายข่าวคือแม่กอดรูปลูกชาย เคาะโลง และร้องเรียกให้ลูกกลับบ้าน เป็นภาพที่บีบใจมาก เพราะสำหรับครอบครัว ขนุนไม่ได้เป็นผู้เสียชีวิตในข่าว เขาคือลูกชายที่เคยผ่านการผ่าตัดหลายครั้ง เคยมีชีวิตที่ต้องดูแลเป็นพิเศษ และกำลังจะเติบโตไปเป็นคนทำงานในอนาคต</p><p>วันที่ 23 พฤษภาคม 2569 มีพิธีฌาปนกิจศพของขนุนที่จังหวัดปทุมธานี โดยมีผู้แทนจากภาครัฐ มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะผู้บริหาร อาจารย์ เพื่อน และครอบครัวเข้าร่วมไว้อาลัย สำนักข่าวไทยรายงานว่าผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมเข้าร่วมพิธีด้วย ขณะที่มหาวิทยาลัยศิลปากรโดยอธิการบดีและคณะผู้บริหารร่วมเป็นเจ้าภาพในพิธีบำเพ็ญกุศล</p><p>เรื่องของขนุนเป็นความสูญเสียของคนวัยต้น 20 ที่กำลังอยู่ตรงกลางระหว่าง “ลูก” กับ “ผู้ใหญ่ที่กำลังจะเริ่มรับผิดชอบชีวิตตัวเอง” เขายังเป็นนักศึกษา ยังมีครอบครัวที่คอยดูแล ยังมีแม่ที่เขาอยากตอบแทน ยังมีความฝันจะเป็นโปรแกรมเมอร์ และยังมีมหาวิทยาลัย เพื่อน อาจารย์ ที่จดจำเขาในฐานะคนมีน้ำใจ ช่วยเหลือกิจกรรม และเป็นส่วนหนึ่งของภาควิชาคอมพิวเตอร์</p><hr /><h2>6. Ms. AYE AYE MYINT หรือ “เอเอมิท”</h2><p>Ms. AYE AYE MYINT หรือที่ข่าวไทยบางแห่งเขียนเสียงอ่านว่า “เอเอมิท” อายุ 36 ปี เป็นผู้เสียชีวิตชาวเมียนมาจากเหตุรถไฟชนรถเมล์สาย 206 ชื่อของเธอปรากฏในรายชื่อผู้เสียชีวิตที่พิสูจน์อัตลักษณ์แล้วร่วมกับผู้เสียชีวิตรายอื่น ๆ แต่เมื่อเทียบกับคนไทยหลายรายในเหตุการณ์เดียวกัน ข้อมูลชีวิตส่วนตัวของเธอที่ปรากฏในสื่อมีน้อยกว่ามาก</p><p>สิ่งที่ยืนยันได้จากข่าวคือ เธอเป็นหญิงชาวเมียนมา อายุ 36 ปี และเป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตที่ญาติเดินทางมาติดต่อขอรับร่างที่สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ หลังเกิดเหตุ วันที่ 20 พฤษภาคม 2569 ไทยรัฐรายงานว่าแฟนหนุ่มและครอบครัวของเธอเดินทางเข้ามาดูร่างเพื่อยืนยันตัวตน ท่ามกลางบรรยากาศโศกเศร้าอย่างหนัก และเมื่อแฟนหนุ่มเห็นสภาพศพก็ถึงกับเป็นลมล้มลง เพราะรับไม่ได้กับการสูญเสียที่เกิดขึ้นกะทันหัน</p><p>รายละเอียดนี้เป็นข้อมูลไม่มาก แต่เพียงพอที่จะทำให้เห็นว่าเธอไม่ใช่แค่ชื่อภาษาอังกฤษในท้ายรายชื่อผู้เสียชีวิต เธอมีคนรัก มีครอบครัว มีคนที่เดินทางมาตามหาและรับเธอกลับไปทำพิธี แม้ข่าวจะไม่ได้เล่าว่าเธอทำงานอะไร อยู่ที่ไหน หรือใช้ชีวิตอย่างไรในกรุงเทพฯ แต่ภาพของแฟนหนุ่มที่เป็นลมหลังเห็นร่าง บอกชัดว่าเธอเป็นศูนย์กลางของความผูกพันของใครบางคนเหมือนผู้เสียชีวิตรายอื่น ๆ</p><p>รายงานบางแห่งระบุว่าญาติและครอบครัวของ Ms. AYE AYE MYINT เดินทางมาติดต่อขอรับร่างแล้ว แต่ยังมีประเด็นเรื่องเอกสารที่ต้องรอดำเนินการเพิ่มเติมก่อนรับร่างได้ครบถ้วน ส่วนสำนักข่าวไทยและ Thai Tabloid รายงานว่าครอบครัวเตรียมนำร่างไปประกอบพิธีที่วัดพรหมวงศาราม หรือวัดหลวงพ่อเณร ย่านประชาสงเคราะห์ กรุงเทพฯ</p><p>เมื่อเขียนถึง Ms. AYE AYE MYINT สิ่งที่น่าสังเกตคือ ความเงียบของข้อมูลรอบตัวเธอ ข่าวส่วนใหญ่ระบุเพียงชื่อ อายุ สัญชาติ และการมาติดต่อรับร่าง ไม่มีรายละเอียดงาน ไม่มีภูมิลำเนา ไม่มีคำบอกเล่าจากเพื่อนร่วมงานหรือเพื่อนสนิทเหมือนผู้เสียชีวิตบางราย นี่ไม่ได้แปลว่าชีวิตของเธอมีเรื่องราวน้อยกว่าใคร แต่อาจสะท้อนข้อจำกัดของการรายงานข่าวเมื่อผู้เสียชีวิตเป็นแรงงานข้ามชาติหรือชาวต่างชาติในเมืองไทย</p><p>ในเหตุการณ์เดียวกัน ผู้เสียชีวิตบางรายถูกเล่าผ่านประวัติการศึกษา งาน เพื่อน ครอบครัว อาหารที่ชอบ หรือข้อความสุดท้าย แต่สำหรับเธอ สิ่งที่เหลืออยู่ในข่าวมีเพียงชื่อภาษาอังกฤษ อายุ 36 ปี สัญชาติเมียนมา และภาพของคนรักกับครอบครัวที่มารับร่างด้วยความเสียใจ ข้อมูลมีน้อย แต่ความสูญเสียไม่ได้เล็กลงตามจำนวนข้อมูลที่ถูกบันทึกไว้</p><hr /><h2>7. น.ส.สุภาพร จงจิตร หรือ “แอล”</h2><p>น.ส.สุภาพร จงจิตร หรือ “แอล” อายุ 33 ปี เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุรถไฟชนรถเมล์สาย 206 บริเวณจุดตัดทางรถไฟอโศก–ดินแดง ข้อมูลจากหลายสำนักระบุว่าเธอเป็นชาวอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ และครอบครัวต้องเดินทางจากเชียงใหม่เข้ากรุงเทพฯ เพื่อติดตามข่าว ตรวจ DNA และรับร่างกลับไปประกอบพิธีทางศาสนาที่บ้านเกิด</p><p>ในช่วงแรกหลังเกิดเหตุ แอลเป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตที่ยังต้องรอการตรวจพิสูจน์อัตลักษณ์ ครอบครัวของเธอเหมารถตู้จากอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ เข้ากรุงเทพฯ เพื่อนำคุณพ่อมาตรวจ DNA เทียบเคียงกับร่างผู้เสียชีวิตที่ยังไม่สามารถยืนยันตัวบุคคลได้ กระทั่งสถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ แจ้งผลยืนยันว่า หนึ่งในร่างดังกล่าวคือ น.ส.สุภาพร จงจิตร หรือแอลจริง</p><p>วันที่ 21 พฤษภาคม 2569 ครอบครัวของแอลเดินทางไปที่สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ เพื่อติดต่อขอรับร่างกลับจังหวัดเชียงใหม่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความโศกเศร้า พี่ชายของเธอให้สัมภาษณ์ว่า แอลเป็นเสาหลักของครอบครัว และเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการคลินิกความงาม อนาคตกำลังไปได้ดี ครอบครัวยังทำใจไม่ได้กับการสูญเสียที่เกิดขึ้นกะทันหัน</p><p>ข้อมูลเรื่องการเลื่อนตำแหน่งทำให้เรื่องของแอลมีน้ำหนักมาก เพราะเธอไม่ได้อยู่ในช่วงชีวิตที่หยุดนิ่ง แต่เป็นคนทำงานที่กำลังขยับขึ้น กำลังได้รับความไว้วางใจมากขึ้น และน่าจะกำลังมองอนาคตของตัวเองกับครอบครัวชัดขึ้น การเป็น “เสาหลักของครอบครัว” จึงไม่ได้หมายถึงแค่รายได้ แต่หมายถึงบทบาทของคนที่ครอบครัวฝากความหวังไว้ด้วย</p><p>หลังรับร่าง ครอบครัวเตรียมนำร่างของแอลกลับไปบำเพ็ญกุศลที่วัดน้ำแพร่ ตำบลน้ำแพร่ อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีรายงานกำหนดสวดอภิธรรมระหว่างวันที่ 22–26 พฤษภาคม 2569 ข่าวท้องถิ่นเชียงใหม่รายงานว่าช่วงเช้าวันที่ 22 พฤษภาคม 2569 มูลนิธิร่วมกตัญญูนำร่างของแอลกลับถึงบ้านเกิดที่เชียงใหม่แล้ว ก่อนเข้าสู่พิธีทางศาสนาตามกำหนด</p><p>อีกข้อมูลหนึ่งที่ปรากฏในสื่อและโพสต์ท้องถิ่นคือ แอลเคยได้รับตำแหน่ง “ธิดาข้าวหอม อำเภอพร้าว” ซึ่งเป็นกิจกรรมในพื้นที่บ้านเกิด ข้อมูลส่วนนี้ทำให้เห็นว่าเธอไม่ได้เป็นเพียงคนทำงานในกรุงเทพฯ แต่ยังมีภาพจำในชุมชนเดิมของตัวเอง เป็นคนที่คนในพื้นที่พร้าวรู้จักและจดจำได้ในอีกมุมหนึ่ง อย่างไรก็ตาม รายละเอียดนี้มาจากสื่อและโพสต์ท้องถิ่น จึงควรวางไว้เป็นข้อมูลประกอบ ไม่ใช่แกนหลักของประวัติชีวิตเธอ</p><p>เรื่องของแอลเป็นภาพของคนต่างจังหวัดที่เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ สร้างชีวิตของตัวเองจนกำลังเติบโตในหน้าที่การงาน แต่ยังมีบ้านเกิดและครอบครัวอยู่ไกลออกไปเป็นศูนย์กลางความผูกพัน วันที่เธอจากไปจึงไม่ใช่แค่การสูญเสียของครอบครัวหนึ่งในเชียงใหม่ แต่ยังเป็นการหยุดเส้นทางของผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังทำงาน กำลังเลื่อนตำแหน่ง กำลังเป็นที่พึ่งของบ้าน และกำลังมีอนาคตที่ดูเหมือนจะเดินหน้าไปได้อีกไกล</p><hr /><h2>8. นายเสริมลาภ ปิ่นทอง หรือ “เอ”</h2><p>นายเสริมลาภ ปิ่นทอง หรือ “เอ” เป็นผู้เสียชีวิตรายที่ 8 และเป็นรายสุดท้ายที่สามารถยืนยันตัวตนได้จากเหตุรถไฟชนรถเมล์สาย 206 ข้อมูลอายุในข่าวมีทั้ง 44 และ 45 ปี แต่ข้อมูลหลักตรงกันว่าเขาเป็นชาวนนทบุรี และเป็นพนักงานบริษัทประกันภัยแห่งหนึ่ง ใช้ชีวิตค่อนข้างเงียบ ไม่มีครอบครัวของตัวเอง พ่อ แม่ และน้องชายเสียชีวิตไปแล้ว ทำให้ช่วงแรกหลังเกิดเหตุไม่มีญาติใกล้ชิดมาติดต่อขอรับร่างเหมือนผู้เสียชีวิตรายอื่น ๆ</p><p>ก่อนจะทราบว่าเขาคือหนึ่งในผู้เสียชีวิต เพื่อนร่วมงานเริ่มผิดสังเกตเมื่อเสริมลาภขาดการติดต่อหลังวันที่ 16 พฤษภาคม 2569 และไม่ไปทำงานในวันจันทร์ที่ 18 พฤษภาคม ซึ่งเป็นวันที่บริษัทมีการย้ายออฟฟิศ เพื่อนร่วมงานเล่าว่าเขาเป็นคนรับผิดชอบสูง ไม่ใช่คนที่จะหายไปเฉย ๆ จึงช่วยกันตามหา ติดต่อฝ่ายบุคคล เทศบาล ร้านค้าใกล้เคียง บริษัทโทรศัพท์ และเข้าแจ้งความคนหายที่ สน.รัตนาธิเบศร์</p><p>เบาะแสสำคัญมาจากสัญญาณโทรศัพท์มือถือของเขา ซึ่งพบว่าสัญญาณสุดท้ายอยู่บริเวณจุดเกิดเหตุรถไฟชนรถเมล์ อีกส่วนหนึ่งมาจากภาพและคลิปในโซเชียล โดยเฉพาะภาพสุดท้ายของ น.ส.วิภารักษ์ เผ่าภูรี หรือโรส ผู้เสียชีวิตอีกราย ที่มีชายคนหนึ่งติดอยู่ในเฟรม ตำรวจนำภาพนั้นมาเทียบกับข้อมูลจากเพื่อนร่วมงาน ภาพกล้องวงจรปิด และรายละเอียดการแต่งกาย เช่น รองเท้า กระเป๋า และกางเกง จนเชื่อมโยงได้ว่าชายคนนั้นน่าจะเป็นเสริมลาภ ก่อนเข้าสู่กระบวนการตรวจ DNA เพื่อยืนยันตัวตน</p><p>การพิสูจน์ตัวตนของเขาซับซ้อนกว่ารายอื่น เพราะพ่อ แม่ และน้องชายเสียชีวิตไปแล้ว ตำรวจจึงต้องตามหาญาติผู้ชายในสายตระกูลเดียวกันเพื่อนำ DNA มาเทียบ โดยมีรายงานว่าต้องใช้ญาติที่เป็นลูกพี่ลูกน้องเพศชายซึ่งมีสายเลือดผ่านทางฝ่ายชายมาตรวจเปรียบเทียบ ผลตรวจยืนยันว่าร่างผู้เสียชีวิตรายสุดท้ายคือ นายเสริมลาภ ปิ่นทอง จริง</p><p>ชีวิตของเสริมลาภจากคำบอกเล่าของเพื่อนและญาติเป็นชีวิตที่ค่อนข้างโดดเดี่ยว แต่ไม่ได้ว่างเปล่า เพื่อนร่วมงานชื่อ นายเกียงไกร ประจันตะเสน เล่าว่าเขาเป็นคนอินโทรเวิร์ต รักงาน รับผิดชอบสูง เป็นที่รักของเพื่อนร่วมงานและลูกค้า ทุกคนรอให้เขากลับบ้านอย่างปลอดภัย ก่อนจะรู้ความจริงว่าเขาคือผู้เสียชีวิตรายสุดท้าย วันเกิดเหตุเขาตั้งใจจะไปงาน BNK48 และก่อนหน้านั้นยังพูดคุยเรื่องนี้กับเพื่อนร่วมงานอยู่</p><p>เพื่อนสมัยเด็กชื่อ นายธีรวัฒน์ เทียมดวงแข เล่าว่าเขารู้จักเอมาตั้งแต่เด็ก อยู่บ้านใกล้กัน และจำเขาได้ว่าเป็นคนนิสัยดี ไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้ใคร ปกติเสริมลาภชอบออกไปเที่ยวในกรุงเทพฯ เดินห้าง และใช้ชีวิตข้างนอกบ้าน ตอนแรกเมื่อเห็นข่าวรถไฟชนรถเมล์ เพื่อนยังไม่คิดว่าจะเป็นเขา เพราะคิดว่าอาจไปเที่ยวเหมือนที่เคยทำ กระทั่งเพื่อนร่วมงานเริ่มตามหาและข้อมูลต่าง ๆ ค่อย ๆ ชี้กลับมาที่เหตุการณ์นี้</p><p>ญาติฝ่ายแม่ชื่อ นางนันทวัลย์ เล่าว่าเคยเลี้ยงเสริมลาภมาตั้งแต่เด็ก เคยนอนบ้านเดียวกัน ก่อนจะแยกย้ายกันไปใช้ชีวิตและไม่ได้พบหน้ากันมานานกว่า 30 ปี แต่ยังมีการติดต่อช่วยเหลือกันบ้างเป็นครั้งคราว เธอบอกว่าเขาเป็นคนเก่ง ขยัน นิสัยดี แต่น่าสงสาร เพราะไม่มีครอบครัว พ่อแม่เสียชีวิตไปแล้ว และใช้ชีวิตค่อนข้างโดดเดี่ยว</p><p>วันที่ 26 พฤษภาคม 2569 ญาติของเสริมลาภเดินทางไปรับร่างที่สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ เพื่อนำไปประกอบพิธีทางศาสนาที่วัดชมภูเวก จังหวัดนนทบุรี โดยมีเจ้าหน้าที่ ขสมก. และการรถไฟแห่งประเทศไทยมาร่วมอำนวยความสะดวกและแสดงความเสียใจ มีรายงานว่าญาติ เพื่อนสมัยเรียน และเพื่อนร่วมงานไปทำพิธีเชิญดวงวิญญาณที่รถเมล์คันเกิดเหตุ พร้อมนำอาหารที่เขาชอบ เช่น ผัดกะเพรา ต้มจับฉ่าย ข้าวเปล่า และขนมปังไส้กรอก ไปไหว้ด้วย</p><p>เรื่องของเสริมลาภเป็นเหมือนบทสุดท้ายของโศกนาฏกรรมครั้งนี้ เพราะเขาเกือบถูกจดจำเพียงในฐานะ “ผู้เสียชีวิตไม่ทราบชื่อ” แต่สุดท้ายเพื่อนร่วมงาน เพื่อนเก่า ญาติ และตำรวจช่วยกันตามร่องรอยจนชื่อของเขากลับมา เขาไม่ใช่แค่ร่างสุดท้ายที่รอการพิสูจน์ แต่เป็นคนชื่อเอ เป็นพนักงานบริษัทประกันภัย เป็นคนอินโทรเวิร์ต เป็นคนชอบ BNK48 เป็นเพื่อนของใครบางคน เป็นญาติที่เคยมีคนเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก และเป็นคนที่ถึงจะดูโดดเดี่ยวในชีวิตประจำวัน ก็ยังมีคนจำนวนหนึ่งพยายามตามหาเขาให้กลับบ้าน</p><hr /><h2>บทส่งท้าย</h2><p>เมื่ออ่านเรื่องของทั้ง 8 คนต่อกัน สิ่งที่ชัดขึ้นไม่ใช่แค่ความรุนแรงของอุบัติเหตุ แต่คือความหลากหลายของชีวิตที่ถูกหยุดไว้ในวันเดียวกัน</p><p>มีทั้งคนทำงานรุ่นใหม่ที่เรียนสูงและพูดได้หลายภาษา<br />มีแม่บ้านที่เป็นเสาหลักของครอบครัว<br />มีแม่วัย 66 ปีที่ยังทำงานและเดินทางไปดูแลสุขภาพ<br />มีหญิงสาววัย 25 ปีที่ทำงานกราฟิกและเป็นดีเจ<br />มีนักศึกษาปี 3 ที่อยากเป็นโปรแกรมเมอร์และดูแลแม่<br />มีหญิงชาวเมียนมาที่ข่าวเล่าไว้สั้นมาก แต่ยังมีคนรักและครอบครัวมารับร่าง<br />มีผู้หญิงจากเชียงใหม่ที่เพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งและเป็นเสาหลักของบ้าน<br />และมีชายคนหนึ่งที่เกือบกลายเป็นศพนิรนาม ก่อนเพื่อนร่วมงาน เพื่อนเก่า ญาติ และตำรวจจะช่วยกันตามชื่อเขากลับมา</p><p>ข่าวใหญ่ทำให้เรารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่บางครั้งข่าวใหญ่ก็ไม่มีพื้นที่พอจะเล่าว่าคนที่เสียชีวิตเป็นใคร บางคนจึงถูกจดจำผ่านประวัติการศึกษา บางคนผ่านงานที่ทำ บางคนผ่านคำพูดสุดท้าย บางคนผ่านอาหารที่ชอบ บางคนผ่านโลงศพที่ครอบครัวกอดไว้ และบางคนผ่านความเงียบของข้อมูลที่แทบไม่มีใครเล่าแทนเขา</p><p>ไม่มีใครควรถูกจำเพียงว่าเป็น “รายที่เท่าไหร่” ในเหตุการณ์หนึ่ง</p><p>เพราะทุกคนมีชื่อ มีชีวิต มีคนที่รัก มีเรื่องที่ยังไม่ทันทำ และมีเส้นทางที่ควรได้เดินต่อไปมากกว่านั้น</p><p>บันทึกนี้จึงเป็นเพียงพื้นที่เล็ก ๆ สำหรับเก็บชื่อของพวกเขากลับมาอีกครั้ง</p><p>นายฑีฆา ฑีฆาอุตมากร<br />น.ส.เทียม พวงยอด<br />นางเอื้อง มะโนแจ่ม<br />น.ส.วิภารักษ์ เผ่าภูรี<br />นายธนัฐพิพัฒน์ เขียววิจิตร<br />Ms. AYE AYE MYINT<br />น.ส.สุภาพร จงจิตร<br />นายเสริมลาภ ปิ่นทอง</p><p>ผู้โดยสารทั้ง 8 คนที่ไม่ได้กลับบ้านในวันนั้น</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-71436835117063251632026-05-16T01:10:53.522+07:002026-05-16T01:10:53.522+07:00<p>บางเรื่องมันไม่ได้เริ่มจากความเกลียดชัง</p><p>มันเริ่มจากความรู้สึกง่าย ๆ ว่า... ถ้าใครสักคนมาอยู่ในบ้านเรา เขาก็ควรเคารพบ้านเรา</p><p>ประโยคนี้ฟังเหมือนธรรมดามาก แต่พอเอาไปวางในโลกจริง มันกลับกลายเป็นเรื่องใหญ่ เพราะมนุษย์เรามักมีเหตุผลมากมายในการบอกว่า “ฉันมีสิทธิ” บนพื้นที่ของคนอื่น</p><p>บางคนอ้างประวัติศาสตร์</p><p>บางคนอ้างศาสนา</p><p>บางคนอ้างความเจ็บปวดในอดีต</p><p>บางคนอ้างเงิน อ้างการลงทุน อ้างว่าเอาความเจริญมาให้</p><p>แต่ไม่ว่าจะอ้างอะไร คำถามพื้นฐานยังเหมือนเดิมคือ ถ้าคุณเข้ามาอยู่ในพื้นที่ของคนอื่น คุณเคารพเจ้าของพื้นที่เดิมมากแค่ไหน</p><p>นี่คือแกนของเรื่องทั้งหมด</p><h2>1. เมื่อความเจ็บปวดถูกใช้เป็นใบอนุญาต</h2><p>ในประวัติศาสตร์ เราเห็นซ้ำ ๆ ว่า ความเจ็บปวดของคนกลุ่มหนึ่งสามารถถูกเปลี่ยนเป็นอาวุธทางการเมืองได้ง่ายมาก</p><p>ประเทศแพ้สงคราม เศรษฐกิจพัง คนรู้สึกอับอาย คนรู้สึกว่าตัวเองถูกเอาเปรียบ แล้วก็มีผู้นำบางคนลุกขึ้นมาบอกว่า เราต้องกลับมายิ่งใหญ่ เราต้องทวงคืนสิ่งที่เป็นของเรา เราต้องกำจัดคนที่ทำให้ชาติอ่อนแอ</p><p>ตัวอย่างสุดโต่งที่สุดคือฮิตเลอร์</p><p>สิ่งที่น่ากลัวของฮิตเลอร์ไม่ใช่แค่ความโหดร้าย แต่คือวิธีที่เขาเปลี่ยนความกลัว ความโกรธ และความอับอายของผู้คน ให้กลายเป็นอุดมการณ์ที่ดูเหมือนมีเหตุผล ดูเหมือนรักชาติ ดูเหมือนกอบกู้ประเทศ</p><p>แต่แกนจริงของมันคือการบอกว่า คนบางกลุ่มมีค่ามากกว่าคนอีกกลุ่มหนึ่ง</p><p>พอความคิดแบบนี้เข้าไปอยู่ในรัฐ เข้าไปอยู่ในกฎหมาย เข้าไปอยู่ในกองทัพ เข้าไปอยู่ในระบบการศึกษา มันก็ไม่ใช่แค่ความเห็นแย่ ๆ ของคนกลุ่มหนึ่งอีกต่อไป</p><p>มันกลายเป็นเครื่องจักร</p><p>เครื่องจักรที่ทำให้การเหยียดกลายเป็นนโยบาย ทำให้การขับไล่กลายเป็นความจำเป็น และทำให้การทำร้ายคนอื่นถูกแต่งหน้าว่าเป็นภารกิจเพื่อชาติ</p><p>นี่คือจุดที่เราควรระวังมากที่สุด</p><p>เพราะหลายครั้ง ความรุนแรงไม่ได้เริ่มจากคำว่า “ฉันอยากทำร้ายคนอื่น”</p><p>แต่มันเริ่มจากคำว่า “พวกเราถูกกระทำมาก่อน”</p><p>แล้วค่อย ๆ เลื่อนไปเป็น “ดังนั้นพวกเรามีสิทธิมากกว่า”</p><h2>2. การเคยเป็นเหยื่อ ไม่ได้ให้สิทธิไปสร้างเหยื่อใหม่</h2><p>พอมองมาที่อิสราเอล เรื่องนี้ซับซ้อนขึ้น เพราะชาวยิวมีประวัติศาสตร์การถูกกดขี่จริง ถูกขับไล่จริง และถูกฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จริง</p><p>ความทุกข์ของชาวยิวในประวัติศาสตร์ไม่ใช่เรื่องเล็ก และไม่ควรถูกปฏิเสธ</p><p>แต่ปัญหาคือ การเคยเป็นเหยื่อ ไม่ได้ให้สิทธิใครไปทำให้คนอื่นกลายเป็นเหยื่อ</p><p>นี่คือเส้นที่ต้องขีดให้ชัด</p><p>อิสราเอลในฐานะรัฐสมัยใหม่ไม่ได้เป็นแค่พื้นที่ปลอดภัยของคนที่เคยหนีภัย แต่ในหลายพื้นที่ โดยเฉพาะดินแดนปาเลสไตน์ที่ถูกยึดครอง มันกลายเป็นโครงสร้างอำนาจที่ให้สิทธิของคนกลุ่มหนึ่งเหนือคนอีกกลุ่มหนึ่ง</p><p>นิคมในเวสต์แบงก์ เยรูซาเล็มตะวันออก ถนนแยก จุดตรวจ กำแพง ระบบอนุญาตเดินทาง บ้านที่ถูกรื้อ ที่ดินที่ถูกยึด สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แค่เรื่องคนสองกลุ่มทะเลาะกันเอง</p><p>มันคือระบบที่ทำให้คนกลุ่มหนึ่งเคลื่อนที่ได้มากกว่า ปลอดภัยกว่า ได้รับการคุ้มครองมากกว่า และมีสิทธิในพื้นที่มากกว่าอีกกลุ่มหนึ่ง</p><p>ถ้าพูดแบบบ้าน ๆ คือ มันไม่ใช่แค่ “ฉันมาอยู่ด้วย”</p><p>แต่มันเริ่มกลายเป็น “ฉันมาอยู่ แล้วพื้นที่นี้ต้องค่อย ๆ กลายเป็นของฉัน ส่วนคนเดิมต้องถอย ต้องขออนุญาต ต้องถูกตรวจ ต้องถูกจำกัด และสุดท้ายกลายเป็นคนชั้นรองบนแผ่นดินของตัวเอง”</p><p>ตรงนี้ต่างหากที่เป็นปัญหา</p><p>ไม่ว่าจะอ้างศาสนา ประวัติศาสตร์ บาดแผล หรือความปลอดภัยแค่ไหน ถ้าผลลัพธ์คือคนอีกกลุ่มถูกทำให้มีสิทธิน้อยกว่าในบ้านของเขาเอง มันก็ไม่ควรถูกมองว่าเป็นเรื่องปกติ</p><h2>3. รักษารากเหง้าได้ แต่อย่าเอารากไปฟาดหัวคนอื่น</h2><p>การมีรากเหง้าของตัวเองไม่ผิด</p><p>คนยิวรักษาความเป็นยิวได้ คนจีนรักษาความเป็นจีนได้ คนอินเดียรักษาความเป็นอินเดียได้ คนมุสลิมในยุโรปรักษาศาสนาของตัวเองได้ คนไทยในต่างประเทศก็ยังทำอาหารไทย พูดไทย รวมกลุ่มกับคนไทยได้</p><p>สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหา</p><p>ปัญหาเริ่มเมื่อการรักษารากเหง้ากลายเป็นการตั้งตัวเหนือสังคมที่ตัวเองเข้าไปอยู่</p><p>พอมองประวัติศาสตร์ไทย เราจะเห็นตัวอย่างที่น่าสนใจมาก คือคนจีนอพยพรุ่นก่อน</p><p>คนจีนรุ่นก่อนที่มาไทยไม่ได้ละทิ้งความเป็นจีนทั้งหมด เขายังมีภาษา มีศาลเจ้า มีสมาคม มีวัฒนธรรม มีเครือญาติ มีระบบช่วยเหลือกันเอง</p><p>แต่เมื่อเวลาผ่านไป คนจีนจำนวนมากค่อย ๆ ผูกชีวิตเข้ากับสังคมไทย</p><p>ลูกหลานเรียนภาษาไทย ใช้ชีวิตกับคนไทย แต่งงานกับคนไทย ทำธุรกิจกับคนไทย อยู่ภายใต้กติกาไทย และในที่สุดกลายเป็น “ไทยเชื้อสายจีน” มากกว่าเป็น “จีนที่มาตั้งประเทศย่อยในไทย”</p><p>ตรงนี้สำคัญมาก</p><p>เพราะมันแสดงให้เห็นว่า การรักษารากของตัวเองกับการเคารพบ้านที่ตัวเองอยู่ สามารถไปด้วยกันได้</p><p>แต่ถ้าจินตนาการกลับกัน ถ้าคนจีนอพยพยุคก่อนเข้ามาแล้วไม่ยอมผูกตัวเองกับไทย ไม่ใช้ภาษาไทย ไม่อยู่ใต้กติกาไทย เอาแต่ค้าขายกันเอง อยู่กันเอง ตั้งพื้นที่ของตัวเอง กดคนท้องถิ่น และมองไทยเป็นแค่พื้นที่ทำมาหากิน ประเทศไทยคงไม่ออกมาเป็นแบบทุกวันนี้</p><p>ไทยเชื้อสายจีนอาจไม่กลายเป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทยแบบที่เราเห็น</p><p>แต่มันอาจกลายเป็นบาดแผลทางสังคมอีกแบบหนึ่งแทน</p><h2>4. เมื่อนักท่องเที่ยวเริ่มไม่เหมือนนักท่องเที่ยว</h2><p>พอหันกลับมามองไทยในวันนี้ เราเริ่มเห็นความกังวลคล้าย ๆ กันในหลายพื้นที่ท่องเที่ยว</p><p>ไม่ใช่แค่เรื่องนักท่องเที่ยวเสียงดัง เมา ขี่รถแย่ หรือทำตัวไม่สุภาพ อันนั้นเป็นปัญหาระดับพฤติกรรมรายบุคคล</p><p>แต่บางพื้นที่เริ่มมีคำถามที่ใหญ่กว่านั้น</p><p>เมื่อคนต่างชาติเข้ามาอยู่ระยะยาวจำนวนมาก ทำธุรกิจผ่านนอมินี เช่าหรือถือครองทรัพย์สินผ่านช่องทางที่น่าสงสัย ตั้งร้าน ตั้งบริการ ตั้ง supply chain ที่หมุนกันเอง ใช้ภาษาของตัวเอง จ้างกันเอง ขายกันเอง และทำให้คนท้องถิ่นเริ่มรู้สึกว่า พื้นที่ของเรากำลังกลายเป็นพื้นที่ของเขา</p><p>อันนี้ไม่ใช่แค่เรื่อง “ไม่ชอบต่างชาติ” แล้ว</p><p>มันเป็นเรื่องอธิปไตยของประเทศ</p><p>ช่วงหลังเราเห็นข่าวการตรวจสอบธุรกิจนอมินีในพื้นที่อย่างเกาะสมุย เกาะพะงัน ภูเก็ต และพื้นที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ มากขึ้น บางกรณีมีต่างชาติเข้ามาเกี่ยวข้องกับพูลวิลล่า ร้านค้า รถเช่า ทัวร์ ที่พัก และบริการต่าง ๆ ที่ควรอยู่ภายใต้กฎหมายไทยอย่างชัดเจน</p><p>ประเด็นนี้ไม่ได้จำกัดแค่ชาติใดชาติหนึ่ง</p><p>จะเป็นอิสราเอล รัสเซีย จีน ยุโรป อเมริกัน หรือชาติไหน ถ้าเข้ามาอยู่ในไทยแล้วใช้ช่องว่างกฎหมาย สร้างระบบปิดของตัวเอง และทำให้คนไทยในพื้นที่กลายเป็นแค่คนรับใช้ในบ้านของตัวเอง มันก็เป็นปัญหาเหมือนกัน</p><p>แต่ในบางช่วง บางสัญชาติอาจเด่นขึ้นมา เพราะจำนวนเพิ่มเร็ว พฤติกรรมกระจุกในบางพื้นที่ และมีข่าวหรือข้อร้องเรียนซ้ำ ๆ จนคนท้องถิ่นรู้สึกว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้ว”</p><p>เมื่อปัญหามันเกิดเป็นรูปแบบซ้ำ ๆ เราก็ไม่ควรถูกบังคับให้พูดเบา ๆ ว่าเป็นแค่คนไม่ดีกี่คน</p><p>ถ้าพฤติกรรมมันเกิดเป็น pattern ในพื้นที่หนึ่ง มีธุรกิจ มีเครือข่าย มีการใช้ช่องว่างกฎหมาย และมีผลกระทบกับคนท้องถิ่นจริง มันก็ควรถูกเรียกว่าเป็นปัญหาเชิงกลุ่ม เชิงพื้นที่ หรือเชิงโครงสร้างได้</p><p>ไม่ใช่ต้องรีบลดน้ำหนักทุกครั้งเพียงเพราะกลัวคำว่าเหมารวม</p><h2>5. ไม่ใช่ความเกลียดชัง แต่คือเส้นของเจ้าบ้าน</h2><p>เวลาพูดเรื่องนี้ หลายคนจะรีบเตือนว่าอย่าเหยียด อย่าเกลียดคนต่างชาติ อย่า xenophobic</p><p>คำเตือนนี้มีประโยชน์ เพราะการเหมารวมเชื้อชาติหรือสัญชาติเป็นเรื่องอันตรายจริง</p><p>แต่บางครั้งคำเตือนแบบนี้ก็ถูกใช้เป็นผ้าห่มคลุมปัญหา</p><p>พอคนท้องถิ่นบอกว่า “เรารู้สึกว่าพื้นที่เราถูกครอบ” ก็ถูกมองว่าใจแคบ</p><p>พอคนไทยถามว่า “ทำไมเขามาทำธุรกิจแบบนี้ได้” ก็ถูกมองว่าเกลียดต่างชาติ</p><p>พอมีคนบอกว่า “คนที่มาอยู่ไทยควรเคารพกฎหมายไทย” ก็เหมือนต้องรีบอธิบายยาว ๆ ว่าเราไม่ได้เกลียดมนุษย์ชาติไหน</p><p>บางทีมันก็เกินไป</p><p>การปกป้องบ้านของตัวเอง ไม่เท่ากับการเกลียดคนอื่น</p><p>การบังคับใช้กฎหมายกับต่างชาติ ไม่ใช่ความรุนแรง</p><p>การไม่อยากให้นอมินีต่างชาติครอบที่ดินหรือธุรกิจไทย ไม่ใช่ความคับแคบ</p><p>และการบอกว่าคนนอกก็คือคนนอกในแง่สิทธิทางอธิปไตย ก็ไม่ได้แปลว่าเราลดคุณค่าความเป็นมนุษย์ของเขา</p><p>มันคือหลักพื้นฐานของการอยู่ร่วมกัน</p><p>ใครมาอยู่บ้านคนอื่น ก็ต้องรู้ว่าตัวเองอยู่ในบ้านคนอื่น</p><p>พูดง่าย ๆ แค่นั้นเอง</p><h2>6. ไทยควรใจดี แต่ไม่ควรไม่มีเส้น</h2><p>ญี่ปุ่นมีคำว่า “ไกจิน” ซึ่งแปลประมาณว่าคนนอกหรือคนต่างชาติ</p><p>แน่นอน วิธีคิดแบบญี่ปุ่นมีด้านที่แข็งและบางครั้งก็เย็นเกินไป คนต่างชาติที่อยู่ถูกกฎหมาย ทำงานดี เคารพสังคม อาจยังถูกมองเป็นคนนอกอยู่ดี อันนี้เป็นด้านที่ไม่ควรเอามาทั้งหมด</p><p>แต่สิ่งหนึ่งที่ไทยควรเรียนจากญี่ปุ่นคือ ประเทศต้องมีเส้นของตัวเอง</p><p>มาอยู่บ้านเขา ต้องเคารพบ้านเขา</p><p>ไม่ใช่มีเงินแล้วคิดว่าจะซื้อทุกอย่างได้</p><p>ไม่ใช่อยู่ยาวแล้วคิดว่าพื้นที่นั้นกลายเป็นของตัวเอง</p><p>ไม่ใช่ตั้งธุรกิจในประเทศคนอื่น แล้วทำเหมือนคนท้องถิ่นเป็นแค่แรงงานประกอบฉาก</p><p>ไทยไม่จำเป็นต้องแข็งแบบญี่ปุ่นทั้งหมด</p><p>แต่ไทยควรเลิกนิ่มแบบไม่มีเส้น</p><p>เพราะความใจดี ถ้าไม่มีขอบเขต มันจะกลายเป็นช่องโหว่</p><p>และช่องโหว่นั้นจะดึงดูดคนที่ไม่ได้มาเพื่ออยู่ร่วม แต่มาเพื่อใช้ประโยชน์</p><p>สิ่งที่ควรทำไม่ใช่การไล่ต่างชาติออกไปทั้งหมด แต่คือการทำให้กติกาชัดและใช้จริง</p><p>ตรวจนอมินีจริง</p><p>แยกนักท่องเที่ยวออกจากคนที่แฝงตัวมาทำงานจริง</p><p>ควบคุมการถือครองทรัพย์สินจริง</p><p>จัดการธุรกิจผิดกฎหมายจริง</p><p>ปกป้องอาชีพที่ควรเป็นของคนไทยจริง</p><p>และทำให้คนที่มาอยู่ไทยเข้าใจว่า การได้อยู่ในประเทศนี้เป็นสิทธิที่มาพร้อมหน้าที่ ไม่ใช่บัตรผ่านให้ทำอะไรก็ได้</p><h2>7. บ้านที่ต้อนรับแขกได้ ต้องมีกุญแจประตูด้วย</h2><p>ประเทศไทยไม่ใช่โรงแรมขนาดใหญ่ที่มีคนไทยเป็นพนักงานต้อนรับถาวร</p><p>ประเทศไทยคือบ้านของคนไทย</p><p>เราอาจต้อนรับแขกได้</p><p>เราอาจเมตตาคนที่หนีภัยได้</p><p>เราอาจเปิดพื้นที่ให้คนมาท่องเที่ยว ลงทุน ใช้ชีวิต และรักประเทศนี้ได้</p><p>แต่การต้อนรับไม่ใช่การยอมจำนน</p><p>ความใจดีไม่ใช่การไม่มีศักดิ์ศรี</p><p>และการเป็นเจ้าบ้านที่สุภาพ ไม่ได้แปลว่าต้องปล่อยให้แขกยกเท้าขึ้นบนโต๊ะกินข้าว</p><p>บทเรียนจากประวัติศาสตร์ทั้งหมดพาเรากลับมาที่จุดเดียวกัน</p><p>ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คนมีรากเหง้าของตัวเอง</p><p>ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คนรักษาศาสนา ภาษา หรือวัฒนธรรมของตัวเอง</p><p>ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คนเดินทางไปอยู่ในแผ่นดินใหม่เพื่อเอาชีวิตรอด</p><p>ปัญหาอยู่ที่เมื่อคนเหล่านั้นลืมว่า แผ่นดินที่ตัวเองไปอยู่ มีเจ้าของ มีคนท้องถิ่น มีประวัติศาสตร์ มีความรู้สึก และมีกติกาของเขาอยู่ก่อนแล้ว</p><p>ใครจะมาจากไหนก็มาได้ ถ้ามาดี</p><p>ใครจะอยู่ร่วมก็อยู่ได้ ถ้าเคารพกัน</p><p>ใครจะรักษารากของตัวเองก็รักษาได้ ถ้าไม่เอารากนั้นไปฟาดหัวคนอื่น</p><p>แต่ถ้าจะมาอยู่บ้านเรา แล้วทำเหมือนบ้านเราเป็นของตัวเอง</p><p>อันนี้ต้องพูดให้ชัด</p><p>มาอยู่บ้านเรา ต้องเคารพบ้านเรา</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-25411870129870684552026-05-12T16:53:00.003+07:002026-05-12T17:22:14.558+07:00<p style="text-align: left;">มีเรื่องหนึ่งที่พ่อแม่ ผู้เลี้ยงเด็ก หรือบ้านที่มีหลานเล็ก ๆ ควรรู้ไว้ เพราะมันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้เร็วมาก และอันตรายกว่าที่หลายคนคิด นั่นคือ <strong>เด็กกลืนถ่านกระดุม</strong> หรือที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า <strong>button battery / coin battery</strong></p><p>ถ่านก้อนเล็ก ๆ ที่อยู่ในรีโมต กุญแจรถ ของเล่น เครื่องชั่งน้ำหนัก นาฬิกา ไฟ LED ของตกแต่ง หรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จุกจิกพวกนี้ หน้าตาเหมือนของไม่มีพิษภัย แต่ถ้าเด็กเล็กหยิบเข้าปากแล้วกลืนลงไป โดยเฉพาะถ้ามันไปติดอยู่ในหลอดอาหาร เรื่องเล็กจะกลายเป็นเรื่องฉุกเฉินภายในเวลาไม่นาน</p><p>คำแนะนำเรื่อง “น้ำผึ้ง” ที่หลายคนเริ่มแชร์กันนั้น <strong>มีที่มาจากคำแนะนำทางการแพทย์จริง</strong> แต่ต้องใช้ให้ถูกเงื่อนไขมาก ๆ เพราะน้ำผึ้งไม่ได้ทำให้ถ่านหมดอันตราย ไม่ได้ช่วยให้ถ่านละลาย ไม่ได้ช่วยให้ถ่านออกมาเอง และไม่ควรทำให้ใครชะล่าใจจนพาเด็กไปโรงพยาบาลช้าลง</p><p>พูดให้จำง่ายที่สุดก่อน:</p><blockquote><p><strong>ถ้าสงสัยว่าเด็กกลืนถ่านกระดุม ให้ถือว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน ต้องไปโรงพยาบาลทันที</strong><br /><strong>ถ้าเด็กอายุมากกว่า 1 ปี ยังกลืนได้ดี ไม่สำลัก และเพิ่งกลืนไม่นาน อาจให้น้ำผึ้งระหว่างเดินทางไปโรงพยาบาลได้</strong><br /><strong>แต่ห้ามรอดูอาการ และห้ามคิดว่าน้ำผึ้งแทนการรักษาได้</strong></p></blockquote><hr /><h2>ทำไมถ่านกระดุมถึงอันตรายขนาดนั้น</h2><p>หลายคนอาจคิดว่า “ถ่านก้อนเล็ก เดี๋ยวก็คงถ่ายออกมาเอง” ซึ่งบางกรณีถ้าถ่านผ่านลงกระเพาะไปแล้ว อาจติดตามอาการตามดุลยพินิจของแพทย์ได้ แต่ปัญหาที่น่ากลัวที่สุดคือ <strong>ถ่านติดอยู่ในหลอดอาหาร</strong></p><p>เมื่อถ่านกระดุมสัมผัสกับความชื้น เช่น น้ำลายหรือของเหลวในทางเดินอาหาร มันสามารถทำให้เกิดปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมีบริเวณขั้วถ่าน เกิดสารด่างเข้มข้น เช่น hydroxide ใกล้ ๆ เนื้อเยื่อ สารด่างนี้จะกัดเนื้อเยื่อแบบแผลไหม้เคมี ทำให้หลอดอาหารบาดเจ็บลึกได้อย่างรวดเร็ว</p><p>จุดที่ต้องเข้าใจให้ถูกคือ อันตรายไม่ได้เกิดเฉพาะตอน “ถ่านแตก” หรือ “ถ่านรั่ว” เท่านั้น ต่อให้ถ่านยังดูเป็นก้อนปกติ มันก็ทำให้เนื้อเยื่อไหม้ได้ ถ้ามันติดอยู่ผิดที่</p><p>ในเด็กเล็ก หลอดอาหารแคบกว่าเด็กโตและผู้ใหญ่ ถ่านขนาดใหญ่ เช่น ถ่านลิเธียมก้อนแบนขนาดประมาณ 20 มิลลิเมตร จึงมีโอกาสติดหลอดอาหารและทำให้เกิดการบาดเจ็บรุนแรงได้มากขึ้น บางรายอาจเกิดแผลทะลุ การติดเชื้อ แผลตีบ หรือภาวะแทรกซ้อนรุนแรงกับหลอดเลือดใหญ่ ซึ่งอันตรายถึงชีวิตได้</p><p>นี่จึงไม่ใช่เหตุการณ์ที่ควรรอดูว่า “เดี๋ยวถ่ายออกไหม” โดยเฉพาะถ้าไม่รู้ว่าถ่านติดอยู่ตรงไหน</p><hr /><h2>แล้วน้ำผึ้งช่วยอะไรได้จริงหรือไม่</h2><p>คำตอบคือ <strong>ช่วยได้ในบางเงื่อนไข</strong></p><p>แนวคิดของน้ำผึ้งคือ ความหนืดของน้ำผึ้งอาจช่วยเคลือบถ่านและเนื้อเยื่อบริเวณที่ถ่านติดอยู่ ทำให้การเกิดสารด่างและการกัดเนื้อเยื่อลดลงหรือช้าลง งานทดลองที่ถูกอ้างอิงในแนวทางการแพทย์พบว่า น้ำผึ้งและยา sucralfate ช่วยลดความรุนแรงของการบาดเจ็บจากถ่านกระดุมที่ติดหลอดอาหารได้ เมื่อใช้ก่อนนำถ่านออก</p><p>แต่คำสำคัญคือ <strong>ชะลอ</strong> ไม่ใช่ <strong>รักษา</strong></p><p>น้ำผึ้งจึงเป็นเหมือนการซื้อเวลาระหว่างพาเด็กไปโรงพยาบาล ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่บ้าน ไม่ใช่การล้างพิษ และไม่ใช่เหตุผลให้เลื่อนการไป ER</p><p>พูดแบบตรงไปตรงมา น้ำผึ้งช่วยลดความเสียหายระหว่างทางได้ในบางกรณี แต่ตัวหลักที่ช่วยชีวิตจริง ๆ คือการพาเด็กถึงมือแพทย์ให้เร็วที่สุด</p><hr /><h2>วิธีปฐมพยาบาลที่ควรรู้ ถ้าสงสัยว่าเด็กกลืนถ่านกระดุม</h2><p>ถ้าเห็นเด็กกลืนถ่าน หรือสงสัยอย่างมีเหตุผลว่าเด็กอาจกลืน เช่น ถ่านหายจากของเล่น รีโมตถูกเปิดฝา เด็กมีอาการสำลัก ไอ น้ำลายไหล กลืนลำบาก อาเจียน เจ็บคอ เจ็บหน้าอก ร้องกวนผิดปกติ หรือมีอาการแปลก ๆ หลังเล่นกับอุปกรณ์ที่มีถ่าน ให้ทำดังนี้</p><ol><li><p><strong>รีบไปโรงพยาบาลทันที</strong></p><p>อย่ารอดูอาการ เพราะเด็กบางคนอาจยังดูปกติในช่วงแรก ทั้งที่ถ่านติดอยู่และเริ่มทำลายเนื้อเยื่อแล้ว</p></li><li><p><strong>โทรปรึกษาศูนย์พิษวิทยาหรือหน่วยฉุกเฉิน</strong></p><p>ในประเทศไทยสามารถติดต่อ <strong>ศูนย์พิษวิทยา รามาธิบดี โทร. 1367 ตลอด 24 ชั่วโมง</strong> เพื่อขอคำแนะนำกรณีพิษหรือการกลืนสาร/วัตถุอันตรายได้ และถ้าเป็นเหตุฉุกเฉินให้โทร <strong>1669</strong> หรือไปห้องฉุกเฉินใกล้ที่สุด</p></li><li><p><strong>ถ้าเด็กอายุมากกว่า 1 ปี และยังกลืนได้ดี อาจให้น้ำผึ้งระหว่างเดินทาง</strong></p><p>แนวทางที่พบในหลายแหล่งอ้างอิงระบุขนาดโดยทั่วไปคือ<br /><strong>น้ำผึ้ง 2 ช้อนชา หรือประมาณ 10 มิลลิลิตร ทุก 10 นาที สูงสุด 6 ครั้ง</strong></p><p>ให้เฉพาะระหว่างกำลังเดินทางไปโรงพยาบาล หรือระหว่างรอความช่วยเหลือ โดยไม่ทำให้การไปโรงพยาบาลล่าช้า</p></li><li><p><strong>ห้ามทำให้อาเจียน</strong></p><p>การทำให้อาเจียนอาจทำให้ถ่านเคลื่อนผิดทาง สำลัก หรือทำให้เนื้อเยื่อที่บาดเจ็บอยู่แล้วเสียหายมากขึ้น</p></li><li><p><strong>ห้ามให้กินอาหาร น้ำ นม น้ำหวาน ยาระบาย หรือของอื่นแทนน้ำผึ้ง</strong></p><p>น้ำผึ้งเป็นสิ่งที่มีคำแนะนำเฉพาะในเงื่อนไขที่เหมาะสม ไม่ควรเดาเอาว่าอะไรที่หนืด ๆ หรือหวาน ๆ จะใช้แทนได้ เช่น น้ำแดง น้ำเชื่อม นม ยาระบาย หรือเครื่องดื่มอื่น ๆ</p></li><li><p><strong>นำข้อมูลถ่านหรืออุปกรณ์ไปให้แพทย์ดูถ้าทำได้</strong></p><p>ถ้ารู้ว่าถ่านมาจากอุปกรณ์อะไร ขนาดเท่าไร หรือมีถ่านก้อนแบบเดียวกันเหลืออยู่ ให้นำไปให้แพทย์ดูด้วย เพราะช่วยประเมินขนาดและความเสี่ยงได้เร็วขึ้น</p></li></ol><hr /><h2>เงื่อนไขที่ “ไม่ควรให้น้ำผึ้ง”</h2><p>น้ำผึ้งไม่ได้เหมาะกับทุกกรณี และจุดนี้สำคัญมาก</p><p><strong>ไม่ควรให้น้ำผึ้ง ถ้า:</strong></p><ul><li><p>เด็กอายุต่ำกว่า 1 ปี เพราะมีความเสี่ยงต่อ infant botulism</p></li><li><p>เด็กแพ้น้ำผึ้ง หรือสงสัยว่าแพ้ผลิตภัณฑ์จากผึ้งอย่างรุนแรง</p></li><li><p>เด็กกลืนไม่ได้ น้ำลายไหลมาก สำลัก หายใจลำบาก หรือมีอาการที่ทำให้เสี่ยงสำลัก</p></li><li><p>เด็กอาเจียนมาก ซึม ชัก หรือไม่รู้สึกตัว</p></li><li><p>สงสัยว่ามีหลอดอาหารทะลุ ติดเชื้อรุนแรง หรือมีอาการหนักแล้ว</p></li><li><p>เวลาผ่านไปนานมาก และไม่แน่ใจสถานการณ์ ควรให้แพทย์หรือศูนย์พิษวิทยาแนะนำทันที</p></li></ul><p>ถ้าเข้าเงื่อนไขเหล่านี้ สิ่งที่ควรทำคือ <strong>รีบไปโรงพยาบาล ไม่ฝืนป้อนอะไร</strong></p><hr /><h2>ถ้าไม่มีน้ำผึ้ง ทำอย่างไร</h2><p>คำตอบที่ตรงที่สุดคือ <strong>ไม่ต้องเสียเวลาหาน้ำผึ้งจนทำให้ไปโรงพยาบาลช้าลง</strong></p><p>ถ้ามีน้ำผึ้งอยู่ใกล้ตัว และเด็กเข้าเงื่อนไขที่ให้ได้ ก็ให้ระหว่างเดินทางได้ แต่ถ้าไม่มี ให้รีบไปโรงพยาบาลทันที การไปถึง ER เร็ว สำคัญกว่าการวนหาน้ำผึ้งตามร้านหรือกลับบ้านไปหยิบ</p><p>ไม่ควรเอาของอื่นมาแทนเอง เพราะหลักฐานและแนวทางที่ถูกพูดถึงอย่างชัดเจนคือ น้ำผึ้งในผู้ป่วยที่เหมาะสม และ sucralfate ซึ่งเป็นยาที่ใช้ในสถานพยาบาลภายใต้การดูแลของแพทย์</p><hr /><h2>อาการอาจไม่ชัด เด็กบางคนยังดูปกติได้</h2><p>สิ่งที่ทำให้ถ่านกระดุมอันตรายคือ เด็กเล็กอาจบอกไม่ได้ว่ากลืนอะไรเข้าไป หรืออาจไม่มีใครเห็นจังหวะที่กลืน อาการช่วงแรกอาจคล้ายเรื่องทั่วไป เช่น ไอ เจ็บคอ น้ำลายไหล อาเจียน กินได้น้อย ร้องกวน หรือดูไม่สบายตัว</p><p>บางเคสกว่าจะรู้ว่าเป็นถ่านกระดุมก็เมื่ออาการหนักแล้ว ดังนั้นถ้าพบว่าอุปกรณ์ที่มีถ่านกระดุมถูกงัด ฝาถ่านหลุด หรือถ่านหายไป อย่าคิดว่า “คงไม่เป็นไร” ควรพาเด็กไปตรวจและเอกซเรย์เพื่อยืนยันตำแหน่งของถ่าน</p><hr /><h2>สิ่งที่ป้องกันได้ดีที่สุดคืออย่าให้เด็กเข้าถึงถ่าน</h2><p>เรื่องนี้ป้องกันสำคัญกว่าปฐมพยาบาลมาก เพราะต่อให้รู้วิธีรับมือ ความเสียหายก็อาจเกิดขึ้นเร็วเกินกว่าจะควบคุมได้</p><p>สิ่งที่ควรทำในบ้านที่มีเด็กเล็กคือ:</p><ul><li><p>เก็บถ่านกระดุมและถ่านสำรองไว้ในที่ล็อกหรือสูงพ้นมือเด็ก</p></li><li><p>ตรวจของเล่น รีโมต ไฟตกแต่ง เครื่องชั่ง กุญแจรถ นาฬิกา และอุปกรณ์เล็ก ๆ ว่าฝาถ่านแน่นหรือไม่</p></li><li><p>ระวังของแจก ของเล่นราคาถูก ของตกแต่งมีไฟ LED และอุปกรณ์ที่ฝาถ่านเปิดง่าย</p></li><li><p>ทิ้งถ่านเก่าทันทีในภาชนะที่เด็กเปิดไม่ได้ เพราะถ่านที่ใช้แล้วก็ยังอันตรายได้</p></li><li><p>สอนคนในบ้านว่า ถ่านกระดุมไม่ใช่ของเล็ก ๆ ที่ “เดี๋ยวก็ถ่ายออก” เสมอไป</p></li></ul><p>บ้านที่ปลอดภัยไม่ใช่บ้านที่ผู้ใหญ่จำได้ทุกวินาทีว่าเด็กอยู่ตรงไหน แต่คือบ้านที่ของอันตรายไม่เปิดโอกาสให้เด็กหยิบเข้าปากได้ตั้งแต่แรก</p><hr /><h2>สรุปที่อยากให้จำ</h2><p>ถ้าเด็กกลืนถ่านกระดุม หรือสงสัยว่ากลืน:</p><p><strong>หนึ่ง: ไปโรงพยาบาลทันที</strong><br />อย่ารอดูอาการ อย่ารอให้ถ่ายออกเอง โดยเฉพาะถ้าไม่รู้ตำแหน่งถ่าน</p><p><strong>สอง: น้ำผึ้งช่วยซื้อเวลาได้เฉพาะบางกรณี</strong><br />เด็กต้องอายุมากกว่า 1 ปี ยังกลืนได้ดี ไม่สำลัก และการให้น้ำผึ้งต้องไม่ทำให้ไปโรงพยาบาลช้าลง</p><p><strong>สาม: ขนาดที่มักแนะนำคือ 2 ช้อนชา หรือ 10 มิลลิลิตร ทุก 10 นาที สูงสุด 6 ครั้ง</strong><br />ใช้ระหว่างเดินทางไปโรงพยาบาล ไม่ใช่ใช้แทนการรักษา</p><p><strong>สี่: ห้ามทำให้อาเจียน ห้ามให้ยาระบาย ห้ามให้กินของอื่นมั่ว ๆ</strong><br />ถ้าไม่แน่ใจ โทรปรึกษาศูนย์พิษวิทยาหรือไป ER</p><p><strong>ห้า: เด็กต่ำกว่า 1 ปี ห้ามให้น้ำผึ้ง</strong><br />เพราะเสี่ยง infant botulism</p><p>เรื่องนี้ไม่ควรถูกเล่าแบบคลิกเบทจนคนจำแค่ว่า “กินน้ำผึ้งแล้วรอด” เพราะประโยคที่ถูกต้องกว่านั้นคือ:</p><blockquote><p><strong>น้ำผึ้งอาจช่วยลดความเสียหายระหว่างทางได้ แต่สิ่งที่ช่วยชีวิตจริง ๆ คือการพาเด็กถึงมือแพทย์ให้เร็วที่สุด</strong></p></blockquote><hr /><h2>แหล่งอ้างอิงที่ใช้ประกอบบทความ</h2><ol><li><p>National Capital Poison Center / Poison Control — Button Battery Ingestion Triage and Treatment Guideline<br /><a href="https://www.poison.org/battery/guideline">https://www.poison.org/battery/guideline</a></p></li><li><p>Children’s Hospital of Philadelphia (CHOP) — Ingesting Honey After Swallowing Button Battery Reduces Injury and Improves Outcomes<br /><a href="https://www.chop.edu/news/ingesting-honey-after-swallowing-button-battery-reduces-injury-and-improves-outcomes">https://www.chop.edu/news/ingesting-honey-after-swallowing-button-battery-reduces-injury-and-improves-outcomes</a></p></li><li><p>Children’s Hospital of Philadelphia (CHOP) — Lithium “Button” Batteries Safety Guidance<br /><a href="https://www.chop.edu/centers-programs/injury-prevention-program/lithium-button-batteries">https://www.chop.edu/centers-programs/injury-prevention-program/lithium-button-batteries</a></p></li><li><p>ESPGHAN Position Paper — Diagnosis, Management, and Prevention of Button Battery Ingestion in Childhood<br /><a href="https://www.espghan.org/knowledge-center/publications/Gastroenterology/2021-Diagnosis--Management--and-Prevention-of-Button-Battery-Ingestion-in-Childhood">https://www.espghan.org/knowledge-center/publications/Gastroenterology/2021-Diagnosis--Management--and-Prevention-of-Button-Battery-Ingestion-in-Childhood</a></p></li><li><p>Schmidt YM, et al. “The use of honey in button battery ingestions.” Systematic review, 2023.<br /><a href="https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10569471/">https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10569471/</a></p></li><li><p>ศูนย์พิษวิทยา รามาธิบดี — Hotline 1367 ให้คำปรึกษากรณีพิษวิทยา 24 ชั่วโมง<br /><a href="https://www.rama.mahidol.ac.th/poisoncent">https://www.rama.mahidol.ac.th/poisoncent</a></p></li></ol>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-72963208669445641532026-04-05T20:43:00.000+07:002026-04-05T20:43:52.581+07:00<h2 style="text-align: left;">แต่เรารู้จริงหรือยังว่า “สำเร็จ” แค่ไหน</h2><p>มีบางโครงการที่อยู่กับสังคมไทยมานานจนเราแทบไม่ถามอะไรกับมันแล้ว<br />เห็นชื่อ เห็นโลโก้ เห็นกิจกรรม เห็นการประกวด เห็นชมรม เห็นงานมหกรรม ก็รู้สึกไปเองว่าโครงการนี้คง “ใหญ่” และคง “ได้ผล” แน่ ๆ</p><p>TO BE NUMBER ONE ก็เป็นหนึ่งในนั้น</p><p>โครงการนี้เริ่มตั้งแต่ปี <strong>พ.ศ. 2545</strong> และยังดำเนินต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ถ้านับถึงปี 2026 ก็เท่ากับว่าอยู่มาแล้วราว <strong>24 ปี</strong> ซึ่งไม่ใช่ช่วงเวลาสั้น ๆ เลย</p><p>เมื่อโครงการหนึ่งเดินมานานขนาดนี้ คำถามที่ควรถูกหยิบขึ้นมาคุย ไม่ควรมีแค่ว่า “ยังทำอยู่ไหม” แต่ควรลึกไปกว่านั้นอีกนิด</p><ul><li><p>ตลอดเวลาที่ผ่านมา ใช้งบไปเท่าไร</p></li><li><p>เงินมาจากไหน</p></li><li><p>วัดผลได้จริงแค่ไหน</p></li><li><p>และที่สำคัญที่สุดคือ มันช่วยลดปัญหายาเสพติดได้จริง หรือเก่งแค่เรื่องจัดกิจกรรมและสร้างภาพลักษณ์</p></li></ul><p>คำถามแบบนี้ไม่ได้แปลว่าโครงการไม่ดี<br />แต่มันคือคำถามพื้นฐานที่โครงการสาธารณะขนาดใหญ่ทุกโครงการควรถูกถาม</p><h2>สิ่งที่พูดได้อย่างเป็นธรรม: โครงการนี้ไม่ได้มีแต่ชื่อ</h2><p>ต้องยอมรับก่อนว่า TO BE NUMBER ONE ไม่ใช่โครงการที่มีแค่ป้ายกับคำขวัญ</p><p>จากเอกสารผลการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐในช่วงหลัง จะเห็นว่าโครงการยังมีการขับเคลื่อนจริงทั้งในระดับจังหวัด อำเภอ เขตกรุงเทพมหานคร สถานศึกษา สถานประกอบการ ชุมชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับเด็กและเยาวชน โดยยังมีรูปแบบการทำงานที่คุ้นตากันดี เช่น ชมรม TO BE NUMBER ONE ศูนย์เพื่อนใจ การประกวด การพัฒนาแกนนำ และกิจกรรมสร้างสรรค์ในพื้นที่ต่าง ๆ</p><p>ในเชิงโครงสร้าง นี่จึงไม่ใช่โครงการที่มีแต่ชื่อเสียงเก่า ๆ หลงเหลืออยู่<br />มันยังมี “ระบบงาน” อยู่จริง มีคนทำจริง และมีเครือข่ายรองรับอยู่จริง</p><p>ถ้ามองในมุมนี้ จะบอกว่าโครงการ “ไม่มีผลงานเลย” ก็คงไม่แฟร์</p><h2>จุดแข็งที่เห็นได้ชัด: เครือข่ายใหญ่ และพลังเชิงสังคมยังทำงานได้</h2><p>สิ่งที่ TO BE NUMBER ONE ดูจะทำได้ดีมาตลอด คือการสร้างเครือข่ายและทำให้เกิดการมีส่วนร่วมในวงกว้าง</p><p>แทนที่จะสื่อสารเรื่องยาเสพติดแบบสั่งห้ามหรือเทศน์ตรง ๆ โครงการนี้เลือกใช้วิธีสร้างพื้นที่ทางสังคมให้วัยรุ่นมีอะไรบางอย่างให้ยึดโยง ไม่ว่าจะเป็นชมรม เพื่อน กิจกรรม เวทีแสดงออก หรือภาพของการเป็นคนรุ่นใหม่ที่ “เป็นหนึ่งได้โดยไม่พึ่งยาเสพติด”</p><p>ในทางแนวคิด วิธีแบบนี้ไม่ได้แย่เลย เพราะปัญหายาเสพติดในเด็กและเยาวชนมักไม่ใช่เรื่องที่แก้ได้ด้วยคำเตือนอย่างเดียว การมีเพื่อน มีพื้นที่ มีตัวตน และมีสิ่งให้ภาคภูมิใจ อาจช่วยลดแรงดึงจากพฤติกรรมเสี่ยงได้ในบางกรณี</p><p>ตรงนี้จึงถือเป็นข้อดีที่ควรยอมรับอย่างตรงไปตรงมา</p><h2>แต่พอถามเรื่องงบประมาณ ภาพก็เริ่มซับซ้อนขึ้นทันที</h2><p>พอลองไล่ดูเอกสารงบประมาณย้อนหลัง จะพบว่าตัวเลขของ TO BE NUMBER ONE ไม่ได้อยู่ในรูปที่อ่านง่ายนัก</p><p>บางเอกสารเป็นงบของหน่วยงานเจ้าภาพหลัก<br />บางเอกสารเป็นงบรวมที่รวมเงินสนับสนุนจากหลายกระทรวง<br />บางเอกสารเป็นแผนของบ<br />บางเอกสารเป็นยอดที่ได้รับจริง<br />และบางปีมีทั้งงบกันเหลื่อมปีหรือเงินสนับสนุนจากแหล่งอื่นเข้ามาปะปนอีก</p><p>ทำให้การตอบคำถามว่า “ปีหนึ่ง ๆ โครงการนี้ใช้งบจริงเท่าไร” ไม่ได้ตรงไปตรงมานัก ถ้าไม่แยกชนิดของเอกสารให้ดี ก็มีสิทธิ์หยิบเลขคนละประเภทมาเทียบกันแล้วสับสนได้ง่ายมาก</p><p>อย่างไรก็ตาม เท่าที่ไล่จากเอกสารที่เปิดเผยต่อสาธารณะย้อนหลังได้ ก็พอเห็นภาพคร่าว ๆ ว่าในหลายปีที่ผ่านมา โครงการนี้ใช้งบในระดับ <strong>หลักร้อยล้านบาทต่อปี</strong></p><p>ตัวเลขที่พบจากเอกสารทางการย้อนหลังโดยสรุป เช่น</p><ul><li><p>ปี 2559 รวมประมาณ <strong>198.14 ล้านบาท</strong></p></li><li><p>ปี 2560 รวมประมาณ <strong>186.67 ล้านบาท</strong></p></li><li><p>ปี 2561 รวมประมาณ <strong>198.34 ล้านบาท</strong></p></li><li><p>ปี 2562 รวมประมาณ <strong>210 ล้านบาท</strong></p></li><li><p>ปี 2563 รวมประมาณ <strong>282.03 ล้านบาท</strong></p></li><li><p>ปี 2564 มีเอกสารที่ยืนยันฐานงบอย่างน้อย <strong>100 ล้านบาท</strong></p></li><li><p>ปี 2565 พบทั้งตัวเลข <strong>100 ล้านบาท</strong>, <strong>215 ล้านบาท</strong> และ <strong>261.49 ล้านบาท</strong> ตามนิยามของเอกสารแต่ละชุด</p></li><li><p>ปี 2566 มีเอกสารแผนที่ระบุ <strong>390 ล้านบาท</strong></p></li><li><p>ปี 2567 ระบุ <strong>95 ล้านบาท</strong></p></li><li><p>ปี 2568 ระบุ <strong>100 ล้านบาท</strong></p></li></ul><p>แค่เห็นตัวเลขระดับนี้ก็คงพอพูดได้แล้วว่า นี่ไม่ใช่โครงการขนาดเล็ก และไม่ใช่งบที่ควรถูกมองผ่าน ๆ</p><h2>เงินมาจากไหน</h2><p>อีกเรื่องที่น่าสนใจคือ เงินของ TO BE NUMBER ONE ไม่ได้มาจากหน่วยงานเดียว</p><p>ภาพรวมจากเอกสารที่หาได้ชี้ว่า โครงการนี้มีลักษณะเป็นงานบูรณาการระหว่างหลายหน่วยงาน โดยมีงบจากหน่วยงานเจ้าภาพเป็นฐาน แล้วมีเงินสนับสนุนจากกระทรวงหรือหน่วยงานอื่น ๆ เข้ามาสมทบ</p><p>ในบางปี แหล่งเงินที่พบในเอกสารประกอบด้วย</p><ul><li><p>งบประมาณจากกรมสุขภาพจิต</p></li><li><p>งบสนับสนุนจากกระทรวงและหน่วยงานหลักหลายแห่ง</p></li><li><p>งบจากหน่วยงานด้านการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด</p></li><li><p>งบของกรุงเทพมหานครในบางช่วง</p></li><li><p>เงินนอกฝากคลังหรือเงินสนับสนุนจากมูลนิธิในบางปี</p></li></ul><p>พูดอีกแบบคือ TO BE NUMBER ONE ไม่ได้เป็นเพียงโครงการของหน่วยงานเดียว แต่เป็นโครงการที่ใช้ทรัพยากรจากหลายส่วนของภาครัฐร่วมกันขับเคลื่อน</p><p>ในเชิงหนึ่ง นี่สะท้อนความสำคัญของโครงการ<br />แต่อีกเชิงหนึ่ง มันก็ทำให้การติดตาม “งบทั้งหมดจริง ๆ” ยากขึ้นด้วย เพราะเงินไม่ได้ไหลมาในท่อเดียว</p><h2>งบถูกใช้ไปกับอะไร</h2><p>จากเอกสารจัดซื้อจัดจ้างและแผนดำเนินงานที่เปิดเผย จะพอเห็นว่าการใช้จ่ายของโครงการไม่ได้มีแค่การจัดงานมหกรรมอย่างที่คนทั่วไปมองเห็น</p><p>งบส่วนต่าง ๆ ถูกใช้กับหลายเรื่อง เช่น</p><ul><li><p>การผลิตสื่อและการประชาสัมพันธ์</p></li><li><p>การติดตามประเมินผลการดำเนินงานในพื้นที่</p></li><li><p>การจัดกิจกรรมระดับภาคและระดับประเทศ</p></li><li><p>การเปิดชมรมและศูนย์เพื่อนใจในสถานศึกษา</p></li><li><p>ระบบฐานข้อมูลของโครงการ</p></li><li><p>ครุภัณฑ์และงานสนับสนุนสำนักงานโครงการ</p></li></ul><p>นั่นแปลว่า เงินของโครงการนี้วิ่งอยู่ในหลายชั้น ตั้งแต่งานภาคสนาม งานเวที งานสื่อ งานประเมินผล ไปจนถึงโครงสร้างสนับสนุนภายใน</p><h2>คำถามสำคัญที่สุด: แล้วมัน “สำเร็จ” ไหม</h2><p>ตรงนี้คือจุดที่ต้องแยกให้ออกระหว่าง “มีผลงาน” กับ “พิสูจน์ผลลัพธ์ได้จริง”</p><p>ถ้าถามว่า TO BE NUMBER ONE สำเร็จในแง่การสร้างเครือข่าย สร้างกิจกรรม สร้างการมีส่วนร่วม และทำให้เกิดระบบงานในพื้นที่หรือไม่<br />คำตอบมีน้ำหนักพอจะบอกว่า <strong>ใช่</strong></p><p>แต่ถ้าถามว่า โครงการนี้ช่วยลดปัญหายาเสพติดของประเทศได้ชัดเจนแค่ไหน<br />คำตอบกลับไม่ชัดขนาดนั้น</p><p>เหตุผลสำคัญก็คือ เอกสารทางการบางชุดของโครงการเองยังระบุว่า <strong>ตัวชี้วัดระดับผลกระทบปลายทางยังไม่ได้ดำเนินการ</strong> หรืออย่างน้อยก็ยังไม่ได้แสดงออกมาในรูปแบบที่ทำให้สาธารณชนตรวจสอบได้อย่างชัดเจน</p><p>นี่คือประเด็นที่สำคัญมาก</p><p>เพราะสิ่งที่โครงการวัดได้เด่น ๆ มักเป็นเรื่องประเภทนี้</p><ul><li><p>มีผู้เข้าร่วมกี่คน</p></li><li><p>มีชมรมกี่แห่ง</p></li><li><p>มีพื้นที่ต้นแบบกี่แห่ง</p></li><li><p>มีหน่วยงานผ่านเกณฑ์กี่แห่ง</p></li><li><p>ผู้เข้าร่วมมีความรู้หรือทักษะเพิ่มขึ้นเท่าไร</p></li></ul><p>ตัวเลขเหล่านี้มีประโยชน์ แต่ยังเป็นตัวชี้วัดระดับกิจกรรมและการเข้าถึง<br />ยังไม่ใช่คำตอบตรง ๆ ว่า</p><ul><li><p>คนที่เข้าร่วมโครงการไปแล้วเสพยาน้อยลงจริงไหม</p></li><li><p>เริ่มใช้สารเสพติดช้าลงไหม</p></li><li><p>กลับไปเสพซ้ำน้อยลงไหม</p></li><li><p>พื้นที่ที่ทำโครงการเข้มแข็งกว่าพื้นที่ที่ไม่ได้ทำจริงไหม</p></li><li><p>ผลลัพธ์อยู่ได้นานแค่ไหนหลังจบกิจกรรม</p></li></ul><p>พูดง่าย ๆ คือ<br />โครงการนี้อาจพิสูจน์ได้ว่า “ทำงานเยอะ”<br />แต่ยังพิสูจน์ได้ไม่ชัดพอว่า “แก้ปัญหาได้มากแค่ไหน”</p><h2>ตัวเลขสวย ไม่ได้แปลว่าคำตอบสุดท้ายสวยตาม</h2><p>หนึ่งในกับดักของโครงการสาธารณะขนาดใหญ่ คือการมีตัวเลขที่ดูดีมาก</p><p>เช่น จำนวนผู้เข้าร่วมเพิ่มขึ้น<br />จำนวนพื้นที่ต้นแบบเพิ่มขึ้น<br />คะแนนแบบประเมินดีขึ้น<br />หรือสัดส่วนความรู้และทักษะในกลุ่มตัวอย่างอยู่ในระดับสูง</p><p>ตัวเลขเหล่านี้ไม่ได้ไร้ความหมาย<br />แต่มันต้องถูกอ่านอย่างระวัง</p><p>เพราะการที่คนตอบแบบสอบถามได้ดี ไม่ได้แปลตรง ๆ ว่าพฤติกรรมจริงในชีวิตประจำวันเปลี่ยนตามนั้นเสมอไป</p><p>ความต่างระหว่าง “ผลในแบบประเมิน” กับ “ผลในสังคมจริง” เป็นเรื่องสำคัญมาก<br />และเป็นจุดที่หลายโครงการมักตอบได้ไม่สุด</p><h2>สิ่งที่ควรถามต่อแบบไม่ต้องเกรงใจ</h2><p>เมื่อโครงการนี้เดินมานานถึง 24 ปี และใช้งบในระดับสูงต่อเนื่อง คำถามต่อไปนี้ถือว่าเป็นคำถามปกติ ไม่ใช่การจับผิด</p><h3>1. ทำไมงบบางปีสูงกว่าปีข้างเคียงอย่างมาก</h3><p>ปี 2566 ที่มีเอกสารระบุวงเงิน 390 ล้านบาท เป็นตัวอย่างที่ทำให้คนทั่วไปควรถามต่อว่า เพิ่มขึ้นเพราะอะไร และให้ผลต่างจากปีอื่นอย่างไร</p><h3>2. งบตามแผน งบที่ได้รับจริง และงบรวมหลังบวกเงินสนับสนุนต่างกันเท่าไร</h3><p>ถ้าเอกสารแต่ละชุดใช้คนละนิยาม สาธารณชนก็ควรได้รับการอธิบายให้เข้าใจง่ายกว่านี้</p><h3>3. ถ้าใช้งบต่อเนื่องระดับหลายร้อยล้าน ทำไมผลกระทบปลายทางยังไม่ถูกวัดให้ชัด</h3><p>นี่อาจเป็นคำถามสำคัญที่สุดของทั้งหมด</p><h3>4. ระบบประกวดและเกณฑ์ต้นแบบ กลายเป็นเป้าหมายแทนการแก้ปัญหาจริงหรือไม่</h3><p>อันนี้เป็นคำถามเชิงประเมิน ไม่ใช่ข้อเท็จจริงตายตัว แต่เป็นคำถามที่มีเหตุผลพอจะถามได้</p><h3>5. ในเมื่อปัญหายาเสพติดของประเทศยังหนักอยู่ เราควรใช้คำว่า “สำเร็จ” ในระดับไหน</h3><p>อาจสำเร็จในแง่การสร้างเครือข่ายและสร้างกิจกรรม แต่ยังไม่ควรรีบสรุปไกลไปถึงขั้นแก้ปัญหาได้อย่างเด็ดขาด</p><h2>สรุปแบบไม่อ้อม</h2><p>TO BE NUMBER ONE เป็นโครงการที่อยู่มานาน ใช้งบไม่น้อย มีเครือข่ายใหญ่ และมีงานจริงอยู่พอสมควร</p><p>ถ้าถามว่าโครงการนี้ “มีผลงานไหม”<br />คำตอบคือ <strong>มี</strong></p><p>แต่ถ้าถามว่า “พิสูจน์ได้ชัดหรือยังว่าใช้เงินแล้วลดปัญหายาเสพติดได้จริงแค่ไหน”<br />คำตอบที่ซื่อตรงกว่าคือ <strong>ยังไม่ชัดพอ</strong></p><p>และตรงนี้เองที่ทำให้การตั้งคำถามเรื่องงบประมาณ ความคุ้มค่า และผลลัพธ์จริง ไม่ใช่เรื่องเสียมารยาททางสังคมเลย<br />ตรงกันข้าม มันควรเป็นเรื่องปกติในสังคมที่ต้องการให้เงินสาธารณะถูกใช้ไปอย่างมีเหตุผล และตรวจสอบได้</p><p>ท้ายที่สุดแล้ว บางทีคำถามที่สำคัญที่สุดอาจไม่ใช่ว่า “โครงการนี้ดีหรือไม่ดี”<br />แต่อาจเป็นว่า</p><p><strong>เรากล้าพอหรือยังที่จะถามโครงการใหญ่ ๆ ว่า ใช้เงินไปมากขนาดนี้ แล้วพิสูจน์ผลลัพธ์ได้จริงแค่ไหน</strong></p><hr /><h2>แหล่งอ้างอิงท้ายบทความ</h2><ol><li><p>เว็บไซต์โครงการ TO BE NUMBER ONE: หน้าเอกสารและข้อมูลเกี่ยวกับโครงการ</p></li><li><p>เอกสารแผนปฏิบัติราชการและตัวชี้วัดของกรมสุขภาพจิต ที่ระบุรายละเอียดโครงการและงบประมาณรายปี</p></li><li><p>เอกสารสรุปผลงานและแผนการดำเนินงานของโครงการ TO BE NUMBER ONE ปี 2565</p></li><li><p>เอกสารรายงานผลการดำเนินงานสำคัญของกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2568</p></li><li><p>เอกสารเผยแพร่แผนการจัดซื้อจัดจ้างของสำนักงานโครงการ TO BE NUMBER ONE และกรมสุขภาพจิต</p></li><li><p>เอกสารรายงานการประชุมคณะกรรมการอำนวยการโครงการที่เผยแพร่ต่อสาธารณะ</p></li></ol><blockquote><p>หมายเหตุ: ตัวเลขงบประมาณในเอกสารแต่ละชุดอาจแตกต่างกัน เพราะบางเอกสารเป็นงบฐานของหน่วยงานหลัก บางเอกสารเป็นงบรวมหลังได้รับการสนับสนุนเพิ่ม และบางเอกสารรวมงบกันเหลื่อมปีหรือเงินจากแหล่งอื่นไว้ด้วย ผู้อ่านควรตรวจสอบนิยามของแต่ละเอกสารประกอบทุกครั้ง</p></blockquote>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-55941476404581472112026-03-29T18:58:00.002+07:002026-03-29T18:58:24.193+07:00<p>ตอนแรกที่เห็นคลิป ก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องเล็ก</p><p>แค่เปิดคัพราเม็งก่อนจ่ายเงิน แล้วก็เติมน้ำร้อนทั้งที่ยังไม่ได้ซื้อ</p><p>ถ้าจะถามว่าผิดไหม ก็คงผิด<br />ผิดตามวิธีที่เขาทำกัน<br />ผิดตามขั้นตอนของร้าน<br />แค่นั้นเอง</p><p>แต่พอเรื่องแบบนี้ถูกโยนขึ้นโซเชียล มันก็เลิกเป็นเรื่องเล็กทันที<br />จากการตำหนิพฤติกรรม กลายเป็นการเหมารวมคน<br />จากความผิดเฉพาะหน้า กลายเป็นคำด่าต่อทั้งชาติ<br />เหมือนหลายคนไม่ได้โกรธคัพราเม็งหรอก<br />แค่รอเหตุผลบางอย่าง เพื่อจะได้ระบายสิ่งที่ค้างอยู่ในใจออกมา</p><p>พอมองไปเรื่อย ๆ เลยรู้สึกว่า เรื่องนี้อาจไม่ได้กำลังบอกว่าใครดีหรือเลวกว่ากัน<br />แต่มันกำลังสะท้อนอย่างหนึ่งมากกว่า<br />คือความไม่ยืดหยุ่นต่อสิ่งที่ไม่คุ้นเคย</p><p>ญี่ปุ่นเป็นสังคมที่ให้ความสำคัญกับแบบแผนมาก<br />อะไรหลายอย่างมีวิธีที่ถูกต้อง มีขั้นตอน มีลำดับ มีคู่มือรองรับอยู่เสมอ<br />ในแง่หนึ่งมันก็ดี เพราะทำให้ระบบเดินได้ เรียบร้อย คาดเดาได้ และผิดพลาดน้อยลง<br />คนไม่ต้องเดาเยอะ แค่ทำตามสิ่งที่วางไว้ ทุกอย่างก็ไปต่อได้</p><p>แต่ข้อดีแบบนี้ พอนานเข้า มันก็มีเงาของมันเหมือนกัน<br />เมื่อคนชินกับการมีวิธีที่ถูกต้องรองรับอยู่ตลอด<br />พอเจออะไรที่อยู่นอกแบบที่คุ้น<br />อยู่นอกขั้นตอน<br />อยู่นอกภาพที่ตัวเองเข้าใจ<br />ปฏิกิริยาแรกจึงไม่ใช่ความเข้าใจเสมอไป<br />แต่เป็นความตึง และการรีบตัดสินว่ามันผิด</p><p>ปัญหาไม่ใช่ว่าคนญี่ปุ่นไม่มีสมอง หรือคิดเองไม่เป็นทั้งหมด แบบนั้นคงพูดเกินจริงไป<br />แต่ธรรมชาติของระบบที่ทุกอย่างมี manual มี flow มีลำดับให้ทำตาม<br />มันทำให้คนจำนวนหนึ่งไม่จำเป็นต้องใช้ judgment ของตัวเองบ่อยนัก<br />พอไม่ต้องใช้บ่อย วันหนึ่งเมื่อเจอสถานการณ์ที่ไม่มีคำตอบสำเร็จรูปอยู่ตรงหน้า<br />ก็อาจรับมือไม่ค่อยได้<br />แยกไม่ออกว่าอีกฝ่ายตั้งใจทำผิด หรือแค่ไม่รู้<br />แยกไม่ออกว่าควรเตือน ควรอธิบาย หรือควรเข้าใจก่อน</p><p>สุดท้ายก็เลยใช้ rule แทน sense<br />ใช้ขั้นตอนแทนการอ่านคน<br />ใช้ความถูกต้องตามแบบ แทนความเข้าใจตามสถานการณ์</p><p>ตรงนี้แหละที่ทำให้เวลาคนญี่ปุ่นมาทำงานในไทย มักมีเรื่องไม่เข้าใจกันง่าย<br />เพราะไทยเป็นอีกระบบหนึ่ง<br />บ้านเราไม่ได้เป๊ะขนาดนั้น<br />หลายเรื่องต้องดูหน้างาน<br />ดูจังหวะ<br />ดูคน<br />ดูสถานการณ์<br />บางทีก็ต้องใช้สามัญสำนึก ใช้ความเกรงใจ ใช้การประคองให้มันไปต่อได้ก่อน</p><p>ข้อเสียก็มีแน่<br />มันมั่วได้<br />มันไม่ชัดได้<br />มันทำให้มาตรฐานแกว่งได้</p><p>แต่ในอีกด้านหนึ่ง คนไทยจำนวนมากก็เลยคุ้นกับความไม่เป๊ะ<br />คุ้นกับการแก้สถานการณ์เฉพาะหน้า<br />คุ้นกับการเผื่อใจว่าอีกฝ่ายอาจไม่รู้<br />คุ้นกับการปรับ มากกว่าการตัดสินทันที</p><p>เพราะฉะนั้น เวลาคนไทยมองญี่ปุ่น ก็จะรู้สึกว่าอีกฝ่ายแข็งเกินไป<br />ทำไมต้องยึดขั้นตอนขนาดนั้น<br />ทำไมเรื่องแค่นี้ไม่ดูตามสถานการณ์เอาเอง</p><p>ส่วนเวลาญี่ปุ่นมองไทย ก็มักจะรู้สึกว่าไม่มีระบบ<br />ไม่ชัด<br />ไม่ตรง<br />ทำไมแต่ละคนทำไม่เหมือนกัน</p><p>จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องว่าใครเหนือกว่าใคร<br />แต่มันคือคนละวิธีอยู่กับโลก<br />ฝ่ายหนึ่งพยายามลดความไม่แน่นอนด้วยระบบ<br />อีกฝ่ายอยู่กับความไม่แน่นอนด้วยการปรับตัว</p><p>พอเอาสองแบบนี้มาเจอกัน มันก็ชนกันง่ายอยู่แล้ว</p><p>ถ้ามองกลับมาที่ดราม่าคัพราเม็ง เรื่องนี้เลยไม่น่าคิดแค่ตรงที่ใครทำผิด<br />แต่น่าคิดตรงที่พอเจอคนทำอะไรนอกแบบที่ตัวเองคุ้น<br />คนบางส่วนพร้อมจะมองเขาเป็นปัญหาทันที<br />ไม่ใช่แค่คนที่ทำผิดขั้นตอน<br />แต่เป็นคนนอก เป็นตัวรบกวน เป็นพวกที่ควรถูกแขวน</p><p>นั่นต่างหากที่น่ากลัวกว่าเรื่องบะหมี่</p><p>เพราะโลกจริงไม่ได้มีคู่มือเล่มเดียว<br />คนไม่ได้โตมาด้วยกติกาชุดเดียว<br />และมนุษย์ก็ไม่ได้เข้าใจสิ่งเดียวกันพร้อมกันหมด</p><p>ถ้าสังคมหนึ่งมีระเบียบมาก แต่ไม่เหลือพื้นที่ให้ความไม่คุ้นเคยเลย<br />ระเบียบนั้นก็อาจค่อย ๆ กลายเป็นความแข็ง<br />จากความเป๊ะ กลายเป็นความแคบ<br />จากความเรียบร้อย กลายเป็นการผลักคนที่ไม่เหมือนตัวเองออกไป</p><p>สุดท้ายแล้ว เรื่องนี้คงไม่ได้พิสูจน์ว่าใครไม่ดี<br />และก็คงสรุปไม่ได้ว่าคนญี่ปุ่นทั้งประเทศเป็นแบบเดียวกันหมด</p><p>แต่มันก็บอกได้พอสมควรว่า<br />คนญี่ปุ่นบางส่วนถูกฝึกให้อยู่กับความถูกต้องตามแบบมาก<br />มากจนความอดทนต่อสิ่งที่ไม่อยู่ในความคุ้นเคยของตัวเองเหลือน้อย</p><p>แล้วเมื่อโลกจริงไม่ได้เดินตาม manual เสมอไป<br />ข้อดีอย่างความเป๊ะ<br />ก็อาจกลายเป็นความตึง ความแข็ง และความไม่เข้าใจกันได้ง่ายกว่าที่คิด</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-45328920476568722662026-03-25T16:48:00.005+07:002026-03-25T16:53:40.440+07:00<p>เวลาเราได้ยินข่าวเรื่องตะวันออกกลางตึงเครียด ช่องแคบ Hormuz เสี่ยง หรือราคาน้ำมันโลกเด้งขึ้น สิ่งที่คนมักนึกถึงก่อนคือ “น้ำมันจะแพงไหม” แต่ถ้ามองให้ลึกขึ้นอีกนิด คำถามที่น่าสนใจกว่าอาจเป็นว่า</p><p><strong>แล้วแต่ละประเทศในเอเชีย ใช้น้ำมันมากแค่ไหนกันแน่</strong></p><p>ไม่ใช่แค่ปริมาณรวมทั้งประเทศ แต่รวมถึงคำถามที่สำคัญมากอีกข้อคือ</p><p><strong>ถ้าเอาจำนวนประชากรมาหารแล้ว ประเทศไหนใช้น้ำมันต่อคนมากที่สุด</strong></p><p>คำถามแบบนี้ช่วยให้เราเห็นภาพมากกว่าตัวเลขดิบ เพราะประเทศใหญ่แบบจีนหรืออินเดีย ต่อให้ใช้น้ำมันรวมมหาศาล แต่เมื่อหารด้วยจำนวนคนมหาศาลเหมือนกัน ภาพที่ได้อาจต่างจากความรู้สึกแรกมาก</p><p>บทความนี้เลยจะพาไล่ดูแบบเข้าใจง่าย ว่าเอเชียบริโภคน้ำมันกันอย่างไร ใครอยู่ระดับไหน ทำไมบางประเทศดูใช้สูงผิดปกติ และตัวเลขเหล่านี้สะท้อนอะไรเกี่ยวกับโครงสร้างเศรษฐกิจของแต่ละประเทศ</p><hr /><h2>เริ่มจากทำความเข้าใจก่อนว่า “ใช้น้ำมัน” หมายถึงอะไร</h2><p>เวลาพูดถึงการใช้น้ำมันต่อหัว หลายคนอาจเผลอคิดว่าเป็นเรื่องง่าย ๆ แบบเอาน้ำมันเบนซินที่คนเติมรถมารวมกันแล้วหารจำนวนประชากร แต่ในโลกของสถิติพลังงาน มันไม่ได้ตรงไปตรงมาขนาดนั้น</p><p>ตัวเลขที่ใช้กันทั่วไปมักหมายถึงการบริโภคน้ำมันในประเทศในภาพรวม ซึ่งรวมทั้ง</p><ul><li><p>การขนส่งทางถนน</p></li><li><p>ภาคอุตสาหกรรม</p></li><li><p>การบิน</p></li><li><p>การผลิตไฟฟ้าบางส่วน</p></li><li><p>การใช้เป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรมปิโตรเคมี</p></li><li><p>และในบางกรณี ยังมีส่วนที่เกี่ยวกับการกลั่นหรือการขนส่งระหว่างประเทศปนอยู่ด้วย</p></li></ul><p>นี่คือเหตุผลว่าทำไมบางประเทศ เช่น <strong>สิงคโปร์</strong> จึงดูเหมือนใช้น้ำมันต่อหัวสูงแบบทะลุโลก ทั้งที่ถ้ามองด้วยสามัญสำนึก เราก็รู้ว่าคนสิงคโปร์ไม่ได้ขับรถกันมากกว่าคนทั้งโลกหลายเท่าขนาดนั้น</p><p>ดังนั้น เวลามองตัวเลข ต้องมองให้เป็นด้วยว่า</p><p><strong>ตัวเลขกำลังสะท้อน “การใช้ของประชาชน” หรือกำลังสะท้อน “บทบาททางเศรษฐกิจของประเทศนั้น” อยู่มากกว่า</strong></p><hr /><h2>ถ้าเรียงลำดับการใช้น้ำมันต่อหัวในเอเชีย ใครอยู่บนสุด</h2><p>ถ้ายึดชุดข้อมูล <strong>Worldometers (อ้างอิงข้อมูลปี 2024)</strong> ซึ่งแสดงทั้งการบริโภคน้ำมันรวมต่อวันและ <strong>Yearly Gallons Per Capita</strong> จะเห็นว่าในบรรดาประเทศเอเชียที่เราคุ้นชื่อกัน ตัวเลขออกมาประมาณนี้</p><h3>ลำดับที่น่าสนใจในเอเชีย</h3><p></p><span> <style> table{border=1px;width:100%;border-collapse:collapse;font-size:13px;table-layout:fixed;} thead th{font-size:11px;font-weight:500;color:var(--color-text-secondary);padding:7px 8px;border-bottom:0.5px solid var(--color-border-secondary);text-align:left;} tbody tr{border-bottom:0.5px solid var(--color-border-tertiary);} tbody tr:last-child{border-bottom:none;} tbody td{padding:7px 8px;color:var(--color-text-primary);vertical-align:middle;} .rank{font-size:11px;color:var(--color-text-tertiary);width:22px;text-align:center;} .badge{display:inline-block;font-size:10px;padding:1px 6px;border-radius:3px;margin-left:5px;font-weight:400;vertical-align:middle;} .bar-wrap{width:110px;} .bar-bg{background:var(--color-background-secondary);border-radius:3px;height:7px;overflow:hidden;} .bar-fill{height:7px;border-radius:3px;} .num{font-weight:500;font-size:13px;text-align:right;width:72px;} .grp td{background:var(--color-background-secondary);font-size:11px;color:var(--color-text-tertiary);padding:5px 8px;font-weight:500;} .ref td{color:var(--color-text-secondary);font-size:12px;font-style:italic;background:var(--color-background-secondary);} .sgp-full td{background:var(--color-background-secondary);} .note-cell{font-size:10px;color:var(--color-text-tertiary);} </style> <table> <thead> <tr> <th style="width: 22px;">#</th> <th>ประเทศ</th> <th style="width: 110px;">สัดส่วน</th> <th style="text-align: right; width: 72px;">ลิตร/<br />คน/ปี</th> </tr> </thead> <tbody> <tr class="grp"><td colspan="4">เอเชียตะวันออก</td></tr> <tr> <td class="rank">1</td> <td><span style="font-weight: 500;">เกาหลีใต้</span><span class="badge" style="background: rgb(230, 241, 251); color: #0c447c;">เอเชียตะวันออก</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(24, 95, 165); width: 100%;"></div></div></td> <td class="num">2,817</td> </tr> <tr> <td class="rank">2</td> <td><span style="font-weight: 500;">ไต้หวัน</span><span class="badge" style="background: rgb(230, 241, 251); color: #0c447c;">เอเชียตะวันออก</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(24, 95, 165); width: 78%;"></div></div></td> <td class="num">2,178</td> </tr> <tr class="grp"><td colspan="4">สิงคโปร์ (2 แบบ)</td></tr> <tr class="sgp-full"> <td class="rank" style="color: var(--color-text-tertiary);">—</td> <td> <span style="font-weight: 500;">สิงคโปร์</span> <span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span> <br /><span class="note-cell">รวม bunkers + refinery ทั้งหมด</span> </td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(136, 135, 128); opacity: 0.35; width: 100%;"></div></div></td> <td class="num" style="color: var(--color-text-tertiary);">14,748</td> </tr> <tr> <td class="rank">3</td> <td> <span style="font-weight: 500;">สิงคโปร์</span> <span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span> <br /><span class="note-cell">ตัด intl. bunkers ออก (S&amp;P Global)</span> </td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 74%;"></div></div></td> <td class="num">~2,100</td> </tr> <tr> <td class="rank">4</td> <td><span style="font-weight: 500;">ญี่ปุ่น</span><span class="badge" style="background: rgb(230, 241, 251); color: #0c447c;">เอเชียตะวันออก</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(24, 95, 165); width: 52%;"></div></div></td> <td class="num">1,472</td> </tr> <tr class="grp"><td colspan="4">อาเซียน</td></tr> <tr> <td class="rank">5</td> <td><span style="font-weight: 500;">บรูไน</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 73%;"></div></div></td> <td class="num">2,047</td> </tr> <tr> <td class="rank">6</td> <td><span style="font-weight: 500;">มาเลเซีย</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 43%;"></div></div></td> <td class="num">1,218</td> </tr> <tr> <td class="rank">7</td> <td><span style="font-weight: 500;">ไทย</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 39%;"></div></div></td> <td class="num">1,112</td> </tr> <tr class="ref"> <td class="rank">—</td> <td colspan="2">ค่าเฉลี่ยโลก</td> <td class="num">730</td> </tr> <tr> <td class="rank">8</td> <td><span style="font-weight: 500;">จีน</span><span class="badge" style="background: rgb(230, 241, 251); color: #0c447c;">เอเชียตะวันออก</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(24, 95, 165); width: 24%;"></div></div></td> <td class="num">669</td> </tr> <tr> <td class="rank">9</td> <td><span style="font-weight: 500;">อินโดนีเซีย</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 12%;"></div></div></td> <td class="num">333</td> </tr> <tr> <td class="rank">10</td> <td><span style="font-weight: 500;">เวียดนาม</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 11%;"></div></div></td> <td class="num">319</td> </tr> <tr> <td class="rank">11</td> <td><span style="font-weight: 500;">กัมพูชา</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 9%;"></div></div></td> <td class="num">242</td> </tr> <tr> <td class="rank">12</td> <td><span style="font-weight: 500;">ฟิลิปปินส์</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 8%;"></div></div></td> <td class="num">237</td> </tr> <tr class="grp"><td colspan="4">เอเชียใต้</td></tr> <tr> <td class="rank">13</td> <td><span style="font-weight: 500;">อินเดีย</span><span class="badge" style="background: rgb(250, 236, 231); color: #712b13;">เอเชียใต้</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(216, 90, 48); width: 8%;"></div></div></td> <td class="num">224</td> </tr> <tr> <td class="rank">14</td> <td><span style="font-weight: 500;">ลาว</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 6%;"></div></div></td> <td class="num">174</td> </tr> <tr> <td class="rank">15</td> <td><span style="font-weight: 500;">เมียนมา</span><span class="badge" style="background: rgb(225, 245, 238); color: #085041;">อาเซียน</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(29, 158, 117); width: 5%;"></div></div></td> <td class="num">132</td> </tr> <tr> <td class="rank">16</td> <td><span style="font-weight: 500;">ปากีสถาน</span><span class="badge" style="background: rgb(250, 236, 231); color: #712b13;">เอเชียใต้</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(216, 90, 48); width: 4%;"></div></div></td> <td class="num">110</td> </tr> <tr> <td class="rank">17</td> <td><span style="font-weight: 500;">บังกลาเทศ</span><span class="badge" style="background: rgb(250, 236, 231); color: #712b13;">เอเชียใต้</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(216, 90, 48); width: 3%;"></div></div></td> <td class="num">96</td> </tr> <tr> <td class="rank">18</td> <td><span style="font-weight: 500;">เกาหลีเหนือ</span><span class="badge" style="background: rgb(230, 241, 251); color: #0c447c;">เอเชียตะวันออก</span></td> <td class="bar-wrap"><div class="bar-bg"><div class="bar-fill" style="background: rgb(24, 95, 165); width: 1%;"></div></div></td> <td class="num">41</td> </tr> </tbody> </table> <div style="color: var(--color-text-tertiary); font-size: 11px; line-height: 1.7; margin-top: 10px;"> แหล่งข้อมูล: Worldometers (Energy Institute 2025) ตรวจสอบทุกตัว | สิงคโปร์แบบตัด bunkers: S&amp;P Global (2024)<br /> สิงคโปร์แถวสีจาง = ตัวเลขรวมทั้งหมด ใช้เปรียบเทียบโดยตรงกับประเทศอื่นไม่ได้<br /> สิงคโปร์แถวสีเขียว = ตัด international marine bunkers (~1.15 ล้าน bbl/วัน) ออกแล้ว ใกล้เคียงการบริโภคในระบบเศรษฐกิจจริงมากกว่า </div> </span><p>ตัวเลขนี้ช่วยให้เห็นภาพทันทีว่า กลุ่มบนสุดของเอเชียไม่ได้มีแค่ประเทศน้ำมันหรือประเทศร่ำรวยอย่างเดียว แต่เป็นส่วนผสมของหลายแบบมาก</p><ul><li><p>ประเทศอุตสาหกรรมหนัก เช่น&nbsp;<strong>เกาหลีใต้</strong></p></li><li><p>ประเทศพัฒนาแล้วที่ใช้พลังงานสูงแต่มีประสิทธิภาพ เช่น&nbsp;<strong>ญี่ปุ่น</strong></p></li><li><p>ประเทศผู้ผลิตน้ำมันประชากรน้อย เช่น&nbsp;<strong>บรูไน</strong></p></li><li><p>และประเทศที่เป็นศูนย์กลางพลังงาน/ขนส่งอย่าง&nbsp;<strong>สิงคโปร์</strong></p></li></ul><p>แค่ดูตารางนี้ก็เริ่มเห็นแล้วว่า ตัวเลขต่อหัวไม่ได้บอกแค่ว่าใคร “เติมรถเยอะ” แต่บอกถึงโครงสร้างเศรษฐกิจของประเทศนั้นด้วย</p><hr /><h2>สิงคโปร์: ตัวอย่างชัดที่สุดของตัวเลขที่อ่านแบบตรง ๆ ไม่ได้</h2><p>ถ้าเรียงตามตัวเลขดิบ สิงคโปร์จะกระโดดขึ้นไปสูงมากจนทิ้งประเทศอื่นแบบไม่เห็นฝุ่น</p><p>Worldometers ให้ตัวเลขสิงคโปร์ไว้ที่ <strong>3,895.8 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>14,748 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> ซึ่งสูงกว่าประเทศใหญ่อย่างญี่ปุ่นและเกาหลีใต้อย่างมาก</p><p>ฟังดูแปลกทันที</p><p>เพราะถ้าพูดกันแบบชีวิตจริง ประเทศที่พื้นที่ไม่ใหญ่ ประชากรไม่มาก รถยนต์ก็ไม่ได้เยอะจนล้นโลก ทำไมจึงใช้น้ำมันต่อหัวสูงขนาดนั้น</p><p>คำตอบคือ สิงคโปร์ไม่ได้เป็นแค่ประเทศเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในอาเซียน แต่เป็นทั้ง</p><ul><li><p>ศูนย์กลางกลั่นน้ำมัน</p></li><li><p>ศูนย์กลางปิโตรเคมี</p></li><li><p>ศูนย์กลางเติมเชื้อเพลิงเรือของโลก</p></li><li><p>จุดผ่านสำคัญของพลังงานและการค้าระหว่างประเทศ</p></li></ul><p>S&amp;P Global ระบุว่าในปี 2024 สิงคโปร์มี <strong>total oil products consumption ประมาณ 1.37 ล้านบาร์เรลต่อวัน</strong> และในจำนวนนี้ <strong>1.15 ล้านบาร์เรลต่อวันเป็น international bunkers</strong> หรือเชื้อเพลิงเรือระหว่างประเทศ</p><p>นั่นแปลว่า ถ้าพยายามตัดส่วนที่เป็น bunkers ออกคร่าว ๆ จะเหลือส่วนที่ไม่ใช่เชื้อเพลิงเรือระหว่างประเทศประมาณ</p><p><strong>1.37 - 1.15 = 0.22 ล้านบาร์เรลต่อวัน</strong></p><p>หรือราว <strong>220,000 บาร์เรลต่อวัน</strong></p><p>เมื่อนำตัวเลขนี้ไปเทียบกับประชากรสิงคโปร์ราว 6 ล้านคน จะได้ภาพหยาบ ๆ ว่าการใช้ที่ไม่รวม bunkers ลดลงมาอยู่ประมาณ <strong>2,100 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> ซึ่งยังสูงอยู่ แต่ไม่สูงหลุดโลกแบบตัวเลขรวม</p><p>นี่เป็นบทเรียนสำคัญมากว่า</p><p><strong>สถิติพลังงานต้องดูนิยาม ไม่ใช่ดูแค่ลำดับ</strong></p><p>เพราะถ้าดูแต่ตัวเลขดิบ เราอาจสรุปผิดทันทีว่าคนสิงคโปร์บริโภคน้ำมันมากที่สุดในเอเชีย ทั้งที่ความจริง ตัวเลขนั้นกำลังสะท้อนบทบาทของประเทศในฐานะศูนย์กลางเศรษฐกิจพลังงานมากกว่าพฤติกรรมของประชาชนโดยตรง</p><hr /><h2>เกาหลีใต้: ประเทศที่ใช้พลังงานหนักแบบอุตสาหกรรมจริงจัง</h2><p>ถัดจากสิงคโปร์ กลุ่มที่เด่นขึ้นมาชัดมากคือ <strong>เกาหลีใต้</strong></p><p>ข้อมูลปี 2024 ให้ตัวเลขเกาหลีใต้อยู่ที่ <strong>745.4 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>2,821 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> ซึ่งสูงกว่าญี่ปุ่น ไทย จีน และประเทศอาเซียนส่วนใหญ่ชัดเจน</p><p>ประเทศนี้ใช้น้ำมันต่อหัวสูงอย่างต่อเนื่อง และตัวเลขของเกาหลีใต้ไม่ใช่ภาพลวงแบบสิงคโปร์เสียทีเดียว เพราะมันสะท้อนโครงสร้างเศรษฐกิจจริง ๆ</p><p>เกาหลีใต้เป็นประเทศที่มีทั้ง</p><ul><li><p>อุตสาหกรรมหนัก</p></li><li><p>ปิโตรเคมี</p></li><li><p>การต่อเรือ</p></li><li><p>รถยนต์</p></li><li><p>อิเล็กทรอนิกส์</p></li><li><p>และระบบโลจิสติกส์ขนาดใหญ่</p></li></ul><p>ทั้งหมดนี้กินพลังงานมาก</p><p>พอรวมกับระดับรายได้ที่สูง การขนส่งที่เข้มข้น และเศรษฐกิจแบบผลิตเพื่อโลก ตัวเลขการใช้น้ำมันต่อหัวของเกาหลีใต้จึงออกมาสูงแบบสมเหตุสมผลในทางโครงสร้าง</p><p>ถ้าดูในมุมนี้ เกาหลีใต้จึงเป็นตัวอย่างของประเทศที่ไม่ได้แค่ “ใช้น้ำมันเยอะ” แต่ใช้เพราะมีระบบเศรษฐกิจที่เข้มข้นและมีประสิทธิภาพสูงมากด้วย</p><hr /><h2>ญี่ปุ่น: ใช้สูง แต่ไม่พุ่งแบบเกาหลีใต้</h2><p>ญี่ปุ่นก็ยังอยู่กลุ่มบนของเอเชียอย่างชัดเจน โดยตัวเลขอยู่ที่ <strong>389 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>1,472 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> แต่ยังต่ำกว่าเกาหลีใต้พอสมควร</p><p>สิ่งนี้น่าสนใจ เพราะญี่ปุ่นเป็นประเทศอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เหมือนกัน</p><p>เหตุผลหนึ่งคือ ญี่ปุ่นมีระบบขนส่งมวลชนที่มีประสิทธิภาพสูงมาก เมืองใหญ่หลายเมืองทำให้คนจำนวนมากใช้รถไฟแทนรถยนต์ส่วนตัวได้จริง อีกด้านหนึ่ง ญี่ปุ่นเองก็ผลักดันเรื่องประสิทธิภาพพลังงานมาเป็นเวลานานมาก ทำให้แม้ขนาดเศรษฐกิจจะใหญ่ แต่การใช้น้ำมันต่อหัวไม่พุ่งแรงเท่าบางประเทศ</p><p>จึงอาจพูดได้ว่า ญี่ปุ่นคือประเทศที่ยังใช้น้ำมันต่อหัวสูง แต่มีความเป็น “เศรษฐกิจประหยัดพลังงาน” มากกว่าภาพประเทศอุตสาหกรรมดั้งเดิมแบบที่หลายคนจินตนาการ</p><hr /><h2>บรูไนและมาเลเซีย: ประเทศเล็กหรือกลาง แต่ใช้น้ำมันต่อหัวสูง</h2><p><strong>บรูไน</strong> เป็นเคสที่น่าสนใจมาก เพราะถ้าเช็กตัวเลขให้ถูก บรูไนไม่ได้อยู่ท้ายตารางอย่างที่บางคำตอบเคยพลาด แต่กลับอยู่ในกลุ่มสูงของเอเชีย</p><p>Worldometers ระบุว่าบรูไนใช้น้ำมัน <strong>541 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>2,048 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> สูงกว่าไทย มาเลเซีย จีน อินโดนีเซีย และเวียดนามอย่างชัดเจน</p><p>เรื่องนี้ก็ไม่แปลกนัก เพราะบรูไนเป็นประเทศผู้ผลิตน้ำมันและก๊าซ รายได้ต่อหัวสูง และขนาดประชากรเล็กมาก เมื่อหารต่อคนแล้วตัวเลขจึงสูงได้ง่าย</p><p>ส่วน <strong>มาเลเซีย</strong> ก็อยู่สูงกว่าไทยอย่างชัดเจน โดยมีตัวเลข <strong>322.1 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>1,219 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> สะท้อนทั้งระดับรายได้ที่สูงกว่าในบางมิติ โครงสร้างอุตสาหกรรม และการใช้พลังงานในระบบเศรษฐกิจที่เข้มข้นกว่าไทยพอสมควร</p><p>ประเทศแบบนี้ทำให้เราเห็นว่า บางครั้งตัวเลขต่อหัวไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าประเทศ “ใหญ่” หรือ “เล็ก” แต่อยู่ที่ว่าเศรษฐกิจของประเทศนั้นหมุนด้วยกิจกรรมแบบไหน และประชากรมีมากน้อยเพียงใด</p><hr /><h2>ไทย: อยู่สูงกว่าที่หลายคนคาด แต่ยังไม่ถึงระดับประเทศอุตสาหกรรมหนักชั้นนำ</h2><p>ตัวเลขของไทยออกมาค่อนข้างน่าสนใจ เพราะถ้าเอามาเทียบกับอาเซียน ไทยอยู่ในกลุ่มค่อนบนอย่างชัดเจน</p><p>Worldometers ให้ไทยอยู่ที่ <strong>293.6 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>1,111 ลิตรต่อคนต่อปี</strong></p><p>ไทยใช้น้ำมันต่อหัวสูงกว่า</p><ul><li><p>จีน</p></li><li><p>อินโดนีเซีย</p></li><li><p>เวียดนาม</p></li><li><p>ฟิลิปปินส์</p></li><li><p>อินเดีย</p></li><li><p>ลาว</p></li><li><p>เมียนมา</p></li></ul><p>และต่ำกว่าเพียงบางประเทศ เช่น มาเลเซีย บรูไน และแน่นอนว่าสิงคโปร์</p><p>สิ่งนี้สะท้อนว่าไทยเป็นเศรษฐกิจที่พึ่งพาการขนส่งทางถนนสูงมาก ภาคอุตสาหกรรมและโลจิสติกส์มีน้ำหนักพอสมควร และระบบเมืองของไทยจำนวนมากยังไม่สามารถพึ่งพาขนส่งสาธารณะได้ดีเท่าญี่ปุ่นหรือเกาหลีใต้</p><p>พูดง่าย ๆ คือ ไทยไม่ได้ใช้น้ำมันต่อหัวต่ำเลย</p><p>แต่ก็ยังไม่ใช่ประเทศที่อุตสาหกรรมเข้มข้นถึงขั้นกินพลังงานในระดับเดียวกับเกาหลีใต้</p><p>มันจึงอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางที่น่าสนใจมาก</p><p><strong>สูงกว่าเพื่อนบ้านหลายประเทศ แต่ยังไม่ถึงชั้นบนสุดของเอเชีย</strong></p><hr /><h2>จีน: ปริมาณรวมมหาศาล แต่ต่อหัวไม่ได้สูงอย่างที่นึก</h2><p>เวลาเราพูดถึงน้ำมันของเอเชีย ชื่อแรกที่หลายคนนึกถึงมักเป็น <strong>จีน</strong> เพราะจีนเป็นประเทศขนาดใหญ่ เศรษฐกิจใหญ่ และนำเข้าน้ำมันจำนวนมหาศาล</p><p>ทั้งหมดนั้นจริง</p><p>แต่พอเอามาหารด้วยประชากรจำนวนมหาศาลของจีน ภาพกลับเปลี่ยนไปทันที</p><p>Worldometers ให้จีนอยู่ที่ <strong>176.8 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>669 ลิตรต่อคนต่อปี</strong></p><p>จีนจึงเป็นประเทศที่</p><ul><li><p>ใช้น้ำมันรวมทั้งประเทศสูงมาก</p></li><li><p>มีผลต่อราคาตลาดโลกอย่างชัดเจน</p></li><li><p>พึ่งการนำเข้าจำนวนมาก</p></li></ul><p>แต่ถ้าดู <strong>ต่อหัวประชากร</strong> จีนกลับยังต่ำกว่าไทย มาเลเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และไต้หวันพอสมควร</p><p>นี่สะท้อนให้เห็นว่าประชากรขนาดใหญ่ของจีนยังทำให้การใช้พลังงานเฉลี่ยต่อคนไม่สูงเท่าประเทศพัฒนาแล้วหลายแห่ง แม้ภาพรวมทั้งประเทศจะใหญ่โตมหาศาลก็ตาม</p><p>อีกมุมหนึ่ง นี่ก็ช่วยอธิบายว่าทำไมจีนยังมีพื้นที่ให้การบริโภคภายในโตได้อีก ถ้ารายได้ครัวเรือนและรูปแบบชีวิตของประชากรขยับสูงขึ้นในอนาคต</p><hr /><h2>อินโดนีเซีย เวียดนาม ฟิลิปปินส์ อินเดีย: ประเทศใหญ่ แต่ตัวเลขต่อหัวต่ำกว่าไทยชัด</h2><p>กลุ่มนี้มีจุดร่วมสำคัญคือ ประชากรจำนวนมาก รายได้เฉลี่ยต่อหัวโดยรวมยังต่ำกว่ากลุ่มพัฒนาแล้ว และโครงสร้างเศรษฐกิจยังไม่ใช้พลังงานเข้มข้นในระดับเดียวกับเกาหลีใต้หรือญี่ปุ่น</p><h3>อินโดนีเซีย</h3><p>มีตัวเลขอยู่ที่ <strong>88 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>333 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> ประชากรเยอะมาก พื้นที่กว้างใหญ่ แต่ตัวเลขต่อหัวไม่ได้สูง เพราะรายได้เฉลี่ยและรูปแบบการใช้พลังงานยังไม่เข้มข้นเท่าประเทศอุตสาหกรรมชั้นนำ</p><h3>เวียดนาม</h3><p>อยู่ที่ <strong>84.3 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>319 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> เศรษฐกิจโตเร็วมาก แต่ถ้าวัดต่อหัวแล้ว ยังอยู่ระดับต่ำกว่าไทยมาก นี่สะท้อนว่าเวียดนามยังมีพื้นที่ให้การใช้พลังงานต่อคนเพิ่มขึ้นได้อีกในอนาคต ถ้าเศรษฐกิจขยายต่อและรายได้ประชาชนสูงขึ้น</p><h3>ฟิลิปปินส์</h3><p>อยู่ที่ <strong>62.7 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>237 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> ต่ำกว่าไทยค่อนข้างมาก ส่วนหนึ่งมาจากรายได้ต่อหัว โครงสร้างเศรษฐกิจ และข้อจำกัดด้านระบบพลังงานและโลจิสติกส์</p><h3>อินเดีย</h3><p>อยู่ที่ <strong>59.2 gallons ต่อคนต่อปี</strong> หรือประมาณ <strong>224 ลิตรต่อคนต่อปี</strong> อินเดียเป็นภาพชัดที่สุดของประเทศที่ “ใช้รวมมหาศาล แต่ต่อหัวต่ำ” เพราะมีประชากรระดับมหึมา เมื่อหารเฉลี่ยออกมาแล้ว ตัวเลขต่อคนจึงต่ำมากเมื่อเทียบกับขนาดเศรษฐกิจรวม</p><p>ประเทศกลุ่มนี้สำคัญมากต่ออนาคตของตลาดน้ำมันโลก เพราะถ้ารายได้เฉลี่ยของประชากรขยับขึ้นเพียงนิดเดียว ผลรวมทั้งประเทศอาจเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล</p><hr /><h2>แล้วประเทศที่อยู่ล่างตารางบอกอะไร</h2><p>ลาว เมียนมา ปากีสถาน บังกลาเทศ หรือเกาหลีเหนือ อยู่ในระดับการใช้น้ำมันต่อหัวต่ำกว่าอย่างชัดเจน</p><p>ตัวเลขเหล่านี้ไม่ได้แปลแค่ว่า “คนประหยัด” แต่สะท้อนข้อเท็จจริงหลายอย่าง เช่น</p><ul><li><p>รายได้ต่อหัวต่ำ</p></li><li><p>อุตสาหกรรมยังไม่หนาแน่น</p></li><li><p>การเข้าถึงพลังงานและโครงสร้างพื้นฐานยังจำกัด</p></li><li><p>ระบบขนส่งยังไม่ขยายตัวมากพอ</p></li><li><p>หรือในบางประเทศ มีปัญหาทางเศรษฐกิจและการเมืองกดทับอยู่</p></li></ul><p>เพราะฉะนั้น ตัวเลขใช้น้ำมันต่อหัวจึงเป็นเหมือนกระจกอีกบานหนึ่ง ที่สะท้อนระดับการพัฒนาเศรษฐกิจได้แบบอ้อม ๆ</p><p>มันไม่ใช่ตัวชี้วัดคุณภาพชีวิตทั้งหมด แต่ก็บอกอะไรได้มากพอสมควร</p><hr /><h2>ถ้าจะอ่านตัวเลขนี้ให้เป็น ต้องดู 4 มิติพร้อมกัน</h2><h3>1) ขนาดเศรษฐกิจ</h3><p>ประเทศเศรษฐกิจใหญ่ มักใช้พลังงานมากกว่าเป็นธรรมดา</p><h3>2) จำนวนประชากร</h3><p>ประเทศที่คนเยอะมาก ต่อให้ใช้รวมมหาศาล พอหารต่อหัวแล้วอาจดูไม่สูง</p><h3>3) โครงสร้างเศรษฐกิจ</h3><p>ประเทศอุตสาหกรรมหนัก ปิโตรเคมี หรือโลจิสติกส์ จะใช้น้ำมันมากกว่าประเทศที่พึ่งบริการหรือเกษตรกรรม</p><h3>4) บทบาทพิเศษของประเทศ</h3><p>บางประเทศ เช่น สิงคโปร์ เป็นศูนย์กลางกลั่นและเดินเรือ ทำให้ตัวเลขต่อหัวสูงแบบที่ไม่ควรอ่านตรง ๆ</p><p>เมื่อเอาทั้ง 4 อย่างมาดูพร้อมกัน เราจะเริ่มเข้าใจว่าทำไมประเทศที่ดู “รวย” สองประเทศอาจมีตัวเลขน้ำมันไม่เท่ากัน และทำไมประเทศที่ดู “ใหญ่” มาก อาจมีตัวเลขต่อหัวต่ำกว่าที่คิด</p><hr /><h2>สรุปแบบสั้นที่สุด</h2><p>ถ้ามองการบริโภคน้ำมันต่อหัวในเอเชีย จะเห็นภาพประมาณนี้</p><ul><li><p><strong>สิงคโปร์</strong> สูงสุดแบบต้องอ่านด้วยความระวัง เพราะตัวเลขถูกดันโดยบทบาท hub พลังงาน</p></li><li><p><strong>เกาหลีใต้ ไต้หวัน ญี่ปุ่น</strong> สะท้อนเศรษฐกิจอุตสาหกรรมที่เข้มข้นจริง</p></li><li><p><strong>บรูไน มาเลเซีย</strong> สูงเพราะโครงสร้างเศรษฐกิจและขนาดประชากร</p></li><li><p><strong>ไทย</strong> อยู่ค่อนบนของเอเชีย สูงกว่าเพื่อนบ้านหลายประเทศอย่างชัดเจน</p></li><li><p><strong>จีนและอินเดีย</strong> ใช้รวมมหาศาล แต่ต่อหัวยังไม่สูงเท่าประเทศพัฒนาแล้วหลายแห่ง</p></li><li><p><strong>ประเทศรายได้ต่ำกว่าในเอเชีย</strong> มักอยู่ล่างตาราง ซึ่งสะท้อนข้อจำกัดด้านโครงสร้างเศรษฐกิจและพลังงาน</p></li></ul><p>สุดท้าย ตัวเลขน้ำมันต่อหัวไม่ได้บอกแค่ว่าใครเติมรถมากกว่ากัน</p><p>มันบอกถึง</p><ul><li><p>ระดับการพัฒนา</p></li><li><p>ความเข้มข้นของอุตสาหกรรม</p></li><li><p>ลักษณะการขนส่ง</p></li><li><p>บทบาทของประเทศในเศรษฐกิจโลก</p></li><li><p>และศักยภาพที่การใช้พลังงานอาจโตต่อได้ในอนาคต</p></li></ul><p>ถ้ามองเป็น ภาพง่าย ๆ</p><p><strong>น้ำมันไม่ใช่แค่เชื้อเพลิงของรถยนต์ แต่มันคือเงาของระบบเศรษฐกิจทั้งประเทศ</strong></p><p>และบางครั้ง การเอาตัวเลขนั้นมาหารด้วยจำนวนคน ก็ทำให้เราเห็นความจริงที่ชัดกว่าการดูยอดรวมเสียอีก</p><hr /><h2>หมายเหตุท้ายบทความ</h2><p>บทความนี้ใช้แนวคิดเรื่อง “การบริโภคน้ำมันต่อหัว” เพื่อช่วยให้เห็นภาพเปรียบเทียบระหว่างประเทศในเอเชียได้ง่ายขึ้น แต่ตัวเลขลักษณะนี้ยังไม่ใช่ตัวแทนของการใช้น้ำมันของประชาชนล้วน ๆ เสมอไป เพราะบางประเทศมีบทบาทด้านการกลั่น ปิโตรเคมี การบิน หรือการเดินเรือระหว่างประเทศสูงเป็นพิเศษ โดยเฉพาะสิงคโปร์</p><p>ดังนั้น ถ้าจะใช้ตัวเลขเหล่านี้ให้แม่นที่สุด ควรใช้เพื่อดู <strong>ภาพเศรษฐกิจและโครงสร้างการใช้พลังงาน</strong> มากกว่าจะใช้สรุปตรง ๆ ว่า “คนประเทศนี้ใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยกว่าประเทศนั้น”</p><hr /><h2>อ้างอิงท้ายบทความ</h2><ol><li><p>Worldometer, <strong>Oil Consumption by Country (2024)</strong> — ใช้สำหรับตัวเลขการบริโภคน้ำมันรวมต่อวัน และ Yearly Gallons Per Capita ของประเทศต่าง ๆ ในเอเชีย</p></li><li><p>Worldometer, <strong>Brunei Darussalam Oil Reserves, Production and Consumption Statistics</strong> — ใช้ยืนยันตัวเลขบรูไน 541 gallons ต่อคนต่อปี ซึ่งเคยเป็นจุดที่ข้อมูลบางชุดรายงานคลาดเคลื่อน</p></li><li><p>Energy Institute, <strong>About the Statistical Review of World Energy</strong> — ใช้ยืนยันที่มาของฐานข้อมูลสถิติพลังงานโลกที่ Worldometer นำมาอ้างอิงต่อ</p></li><li><p>S&amp;P Global, <strong>Singapore strengthens its lead as Asia's multifuel marine and aviation hub</strong> — ใช้อธิบายว่าทำไมตัวเลขสิงคโปร์จึงสูงมาก โดยเฉพาะบทบาทของ international bunkers, aviation uplift และการเป็นศูนย์กลางกลั่น/ค้าพลังงาน</p></li></ol><h3>ตัวเลขสำคัญที่อ้างในบทความ</h3><ul><li><p>สิงคโปร์: 3,895.8 gallons/คน/ปี และการบริโภคน้ำมันรวมปี 2024 ราว 1.37 ล้านบาร์เรล/วัน</p></li><li><p>เกาหลีใต้: 745.4 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>ญี่ปุ่น: 389.0 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>บรูไน: 541 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>มาเลเซีย: 322.1 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>ไทย: 293.6 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>จีน: 176.8 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>อินโดนีเซีย: 88.0 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>เวียดนาม: 84.3 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>ฟิลิปปินส์: 62.7 gallons/คน/ปี</p></li><li><p>อินเดีย: 59.2 gallons/คน/ปี</p></li></ul><p>หมายเหตุ: การแปลงเป็นลิตรใช้ค่าประมาณ <strong>1 US gallon = 3.785 ลิตร</strong> จึงอาจมีเศษต่างกันเล็กน้อยจากการปัดเลข</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-25628690524045150502026-03-23T21:46:00.002+07:002026-03-23T21:48:01.831+07:00<p><a href="https://x.com/HumanityChad/status/2036054548637446520 " target="_blank"><span style="color: #0f141a; font-family: TwitterChirp, -apple-system, system-ui, Segoe UI, Roboto, Helvetica, Arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; font-size: 15px; white-space-collapse: preserve;">https://x.com/HumanityChad/status/2036054548637446520</span></span>&nbsp;</a></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEipx3r2xZJTLM1eybzMAlfpbmXyV5l4qcLCQocZvfVsRKdzai8D3MShVcToSai_La8bL3RNmKCMeFlOFSWJ6KxzAQERe-0RClyC1N4ug25i6dW1ObYeiDuWwWF4dKrftEknzqpJfIorGcVtLBJZzu4Nq-70TODXemFy5TDU6x4pwtWF53A1eEoqUeGVyscK" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" data-original-height="4096" data-original-width="3106" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEipx3r2xZJTLM1eybzMAlfpbmXyV5l4qcLCQocZvfVsRKdzai8D3MShVcToSai_La8bL3RNmKCMeFlOFSWJ6KxzAQERe-0RClyC1N4ug25i6dW1ObYeiDuWwWF4dKrftEknzqpJfIorGcVtLBJZzu4Nq-70TODXemFy5TDU6x4pwtWF53A1eEoqUeGVyscK=w303-h400" width="303" /></a></div><br />ถ้ายังจำคลิปนี้กันได้...<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="337" src="https://www.youtube.com/embed/smGQUH5ldTA" width="441" youtube-src-id="smGQUH5ldTA"></iframe></div><br /><p>บางทีโลกก็ไม่ได้จำเรื่องใหญ่ที่สุด...<br />แต่มันจำภาพบางภาพ ที่ทำให้คนรู้สึกว่า มนุษย์ยังพอเป็นมนุษย์อยู่</p><p>มีคลิปหนึ่งจากเมืองอัลมาตี ประเทศคาซัคสถาน ที่ถูกแชร์กันมาหลายปีแล้ว<br />ในคลิปนั้น มีสุนัขตัวหนึ่งตกลงไปในบริเวณ Sayran Reservoir แล้วขึ้นมาเองไม่ได้ เพราะแนวคอนกรีตมันทั้งชันทั้งลื่น<br />มีชายคนหนึ่งลงไปช่วยมัน แต่พอลงไปแล้ว ตัวเขาเองก็กลับขึ้นมาไม่ได้เหมือนกัน</p><p>สุดท้าย คนแถวนั้นกับชาวประมงที่อยู่ใกล้ ๆ จึงช่วยกันทำ “โซ่มนุษย์”<br />จับแขนต่อกันเป็นทอด ๆ แล้วค่อย ๆ ดึงทั้งคนและสุนัขกลับขึ้นมา</p><p>มันเป็นภาพที่เรียบมากนะ<br />ไม่มีดนตรีประกอบ<br />ไม่มีคำพูดปลุกใจ<br />ไม่มีฮีโร่ที่ยืนเด่นอยู่คนเดียว<br />มีแค่คนธรรมดาหลายคน ที่ยอมยื่นแขนออกไปพร้อมกัน<br />เพื่อช่วยชีวิตเล็ก ๆ ชีวิตหนึ่ง</p><p>และบางที นั่นแหละมั้ง ที่ทำให้คนจำคลิปนี้ได้</p><p>เพราะมันไม่ใช่ภาพของ “ความเก่ง”<br />แต่มันเป็นภาพของ “ความยอมช่วย”<br />ซึ่งในโลกจริง บางทีหายากพอ ๆ กับปาฏิหาริย์</p><h2>จุดเริ่มต้นของเรื่อง</h2><p>เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในเดือนมิถุนายน ปี 2016 ที่อัลมาตี<br />มีรายงานว่าสุนัขตัวหนึ่งตกลงไปในบริเวณอ่างเก็บน้ำ Sayran แล้วไม่สามารถปีนขึ้นมาได้เอง<br />ชายคนหนึ่งลงไปช่วยมัน บางแหล่งข่าวระบุว่าเขาอาจเป็นเจ้าของสุนัข แต่สิ่งที่ตรงกันคือ เขาเองก็ติดอยู่ข้างล่างเหมือนกัน</p><p>คนที่อยู่บริเวณนั้นจึงช่วยกันคิดวิธีแบบง่ายที่สุด และเป็นมนุษย์ที่สุด<br />คือยืนเรียงกัน จับแขนกันต่อเป็นสาย แล้วค่อย ๆ ดึงขึ้นมา</p><p>ภาพนั้นดังไปทั่วโลกในเวลาต่อมา<br />ไม่ใช่เพราะมันตื่นเต้นรุนแรงอะไร<br />แต่เพราะมันเป็นคลิปที่ดูแล้ว คนส่วนใหญ่น่าจะมีความรู้สึกคล้ายกันว่า</p><p>เออ... อย่างน้อยก็ยังมีคนที่ไม่เดินผ่านไปเฉย ๆ</p><h2>ทำไมเรื่องเล็กแบบนี้ถึงติดอยู่ในใจคน</h2><p>ข่าวช่วยสัตว์จริง ๆ ก็มีเยอะ<br />ข่าวคนดี ๆ ก็มีมาเรื่อย ๆ<br />แต่ไม่ใช่ทุกข่าวที่จะถูกจำได้นาน</p><p>เรื่องนี้น่าจะอยู่ต่อในความทรงจำคน เพราะภาพของ “โซ่มนุษย์” มันพูดแทนอะไรบางอย่างได้ชัดมาก</p><p>คนหนึ่งเอื้อมไม่ถึง ก็ต้องอาศัยอีกคน<br />อีกคนก็ต้องอาศัยอีกคน<br />สุดท้ายชีวิตหนึ่งรอดได้ ไม่ใช่เพราะใครคนเดียวเก่งพอ<br />แต่เพราะหลายคนยอมช่วยกันรับน้ำหนักไว้</p><p>มันเป็นภาพที่ตรงไปตรงมา แต่ลึกมาก<br />ลึกพอจะทำให้คลิปธรรมดาคลิปหนึ่ง ไม่หายไปพร้อมรอบข่าว</p><h2>หลายปีต่อมา เรื่องนี้ถูกทำให้กลายเป็นงานรำลึก</h2><p>เวลาผ่านไปเกือบสิบปี เหตุการณ์ช่วยสุนัขตัวนั้นไม่ได้หายไปกับกระแสคลิปไวรัล<br />สุดท้ายมันถูกหยิบกลับมาสร้างเป็นงานศิลป์รำลึกขึ้นจริงที่อัลมาตี</p><p>จากข้อมูลข่าวที่ตรวจได้ งานชิ้นนี้ถูกติดตั้งใน <strong>เดือนมีนาคม 2026</strong> โดยมีรายงานว่าติดตั้งเมื่อ <strong>18 มีนาคม 2026</strong> และมีการเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ <strong>22 มีนาคม 2026</strong></p><p>พอรู้แบบนี้ เรื่องทั้งหมดมันยิ่งมีน้ำหนักขึ้นอีกนิด<br />เพราะมันไม่ใช่แค่คลิปที่คนดูแล้วซึ้งอยู่ไม่กี่วัน<br />แต่เป็นภาพหนึ่งที่ยังถูกเก็บไว้ในความทรงจำของเมืองนั้นนานพอ จนวันหนึ่งมีคนอยากทำให้มันกลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้จริง</p><p>นี่แหละที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจ<br />โลกอาจจะลืมอะไรเร็วมาก<br />แต่บางภาพ ถ้ามันโดนใจคนจริง ๆ มันก็ไม่หายง่ายขนาดนั้น</p><h2>สิ่งที่น่าสนใจของงานชิ้นนี้</h2><p>งานรำลึกนี้ไม่ได้ทำออกมาแบบอนุสาวรีย์ฮีโร่ที่ยกใครคนหนึ่งให้เด่นที่สุด<br />จุดที่น่าสนใจกว่าคือ แนวคิดของมันยังพยายามเก็บ “การช่วยกัน” เอาไว้</p><p>มีรายงานว่ารูปแบบของงานถูกออกแบบให้แขนของคนตัวสุดท้ายยื่นออกมาเลยแนวกั้น เพื่อให้คนที่เดินผ่านสามารถยื่นมือเข้าไปจับต่อได้<br />เหมือนชวนให้คนดูเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของโซ่มนุษย์นั้นด้วย</p><p>ไอเดียนี้ดีมากตรงที่มันไม่ได้แค่เล่าว่า<br />“ครั้งหนึ่งเคยมีคนดีอยู่ตรงนี้”</p><p>แต่มันถามกลับมาที่คนดูเงียบ ๆ ว่า<br />ถ้าเป็นคุณในวันนั้น คุณจะยื่นมือไหม</p><p>คำถามแบบนี้ไม่มีเสียงดัง<br />แต่มันติดอยู่ในใจได้นาน</p><h2>ฮีโร่ที่ไม่ได้ถูกทำให้กลายเป็นตำนาน</h2><p>สิ่งที่ผมกลับรู้สึกชอบอีกอย่างในเรื่องนี้ คือคนที่ช่วยวันนั้นไม่ได้ถูกเล่าแบบฮีโร่เหนือมนุษย์<br />ไม่ค่อยมีการปั้นประวัติใหญ่ว่าเป็นใครมาจากไหนอย่างอลังการ<br />หลายข่าวก็เล่าเพียงว่าเป็นคนแถวนั้น เป็นชาวประมง เป็นชายที่ลงไปช่วย แล้วทุกคนก็ร่วมมือกัน</p><p>ฟังดูธรรมดาไปหน่อยสำหรับโลกที่ชอบสร้างตัวเอก<br />แต่บางที ความธรรมดานี่เองที่ทำให้เรื่องมันจริง</p><p>เพราะในชีวิตจริง คนที่ช่วยคนอื่นทันที บางครั้งก็ไม่ได้มีเวลาจะประกาศตัว<br />ไม่ได้ยืนรอให้กล้องเก็บชื่อ<br />ไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังทำเรื่องที่คนทั้งโลกจะดู</p><p>เขาแค่เห็นว่ามีสิ่งมีชีวิตหนึ่งกำลังลำบาก<br />แล้วก็ยื่นมือออกไป</p><h2>เรื่องแบบนี้ทำให้เรานึกอะไรขึ้นบ้าง</h2><p>ผมว่าความน่าประทับใจของเรื่องนี้ ไม่ได้อยู่ที่ว่ามันหวานหรือโลกสวย<br />แต่อยู่ที่มันเล็กพอจะจริง</p><p>มันไม่ใช่การเสียสละระดับมหากาพย์<br />ไม่ใช่เรื่องยิ่งใหญ่ที่จะถูกเขียนลงหนังสือเรียน<br />มันเป็นเพียงเหตุการณ์สั้น ๆ ที่คนไม่กี่คนตัดสินใจว่า<br />จะไม่ปล่อยให้ชีวิตหนึ่งจมหายไปต่อหน้าต่อตา</p><p>บางทีสิ่งที่ค้ำโลกไว้ อาจไม่ใช่คนที่พูดเก่งที่สุด<br />ไม่ใช่คนที่มีอำนาจที่สุด<br />แต่อาจเป็นคนธรรมดา ที่ในจังหวะหนึ่ง ยอมไม่เมินเฉย</p><p>แล้วภาพนั้นก็อยู่ต่อ<br />อยู่ในคลิป<br />อยู่ในความทรงจำ<br />และในที่สุด ก็ถูกทำให้ยืนอยู่จริงในเมืองหนึ่ง</p><p>ในวันที่ <strong>18 มีนาคม 2026</strong> มันถูกติดตั้งขึ้นเป็นงานรำลึก<br />และในวันที่ <strong>22 มีนาคม 2026</strong> มันถูกเปิดอย่างเป็นทางการ</p><p>ไม่ใช่เรื่องใหญ่ระดับเปลี่ยนโลก<br />แต่พอจะเตือนเราได้ว่า<br />โลกนี้ยังมีช่วงเวลาที่คนหลายคนยื่นมือออกไปพร้อมกัน<br />โดยไม่ต้องรู้จักกันมาก่อน</p><p>และบางครั้ง แค่นั้นก็มากพอจะทำให้เรื่องหนึ่ง ถูกจดจำได้นานกว่าที่คิด</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-44320963559392504842026-03-23T15:21:00.002+07:002026-03-23T15:52:38.725+07:00<h2 style="text-align: left;">เรื่องที่ดูไกลตัว แต่จริง ๆ เกี่ยวกับชีวิตเราทุกวัน</h2><p>เวลาได้ยินคำว่า <strong>ธนาคารแห่งประเทศไทย</strong> หรือ <strong>ทุนสำรองระหว่างประเทศ</strong> หลายคนจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องไกลตัว ฟังดูยาก และน่าจะเกี่ยวกับนักเศรษฐศาสตร์ ผู้ว่าฯ แบงก์ชาติ หรือคนในตลาดเงินเท่านั้น</p><p>แต่ความจริงแล้ว เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของเรามากกว่าที่คิด ไม่ว่าจะเป็นค่าเงินบาท ราคาของนำเข้า ดอกเบี้ย เงินเฟ้อ ความมั่นคงของธนาคาร ระบบโอนเงิน ไปจนถึงความเชื่อมั่นของประเทศในสายตาโลก</p><p>บทความนี้จะค่อย ๆ พาไล่เรียงทีละขั้น ตั้งแต่คำถามพื้นฐานที่สุดว่า <strong>ธนาคารแห่งประเทศไทยคือใคร</strong> ไปจนถึงคำถามที่หลายคนสงสัยมากที่สุดว่า <strong>ทำไมต้องมีเงินสำรองก้อนใหญ่ และสำรองนั้นได้ใช้จริงหรือไม่</strong> โดยจะอธิบายแบบอ่านง่าย แต่ยังคงเนื้อหาครบถ้วนและเป็นลำดับ</p><hr /><h2>1) ธนาคารแห่งประเทศไทยคืออะไร</h2><p>ธนาคารแห่งประเทศไทย หรือที่คนมักเรียกสั้น ๆ ว่า <strong>ธปท.</strong> คือ <strong>ธนาคารกลางของประเทศ</strong></p><p>คำว่า “ธนาคารกลาง” หมายถึงหน่วยงานที่ทำหน้าที่ดูแล <strong>ระบบเงินทั้งประเทศ</strong> ไม่ใช่ธนาคารที่เปิดบัญชีออมทรัพย์ให้ประชาชนทั่วไป ไม่ใช่ธนาคารที่ให้กู้บ้าน กู้รถ หรือออกบัตรเครดิตแบบธนาคารพาณิชย์</p><p>ถ้าเปรียบให้เห็นภาพง่าย ๆ</p><ul><li><p>ธนาคารพาณิชย์ เช่น กสิกร ไทยพาณิชย์ กรุงเทพ กรุงไทย = ร้านค้าหรือผู้ให้บริการที่ประชาชนใช้โดยตรง</p></li><li><p>ธนาคารแห่งประเทศไทย = ศูนย์ควบคุมระบบใหญ่ของทั้งประเทศ</p></li></ul><p>ดังนั้น ธปท. จึงไม่ใช่ “ธนาคารของคนทั่วไป” แต่เป็น “ผู้ดูแลระบบเงินของประเทศ”</p><hr /><h2>2) ทำไมประเทศต้องมีธนาคารกลาง</h2><p>ลองนึกว่าถ้าประเทศไม่มีคนคอยดูแลภาพรวมของระบบเงินเลย แต่ละธนาคารก็ทำของตัวเอง แต่ละหน่วยงานก็คิดของตัวเอง ค่าเงินเหวี่ยงก็ไม่มีคนดู ธนบัตรจะออกเท่าไรก็ไม่มีหลักใหญ่ ระบบชำระเงินจะเชื่อมกันอย่างไรก็ไม่ชัด</p><p>สุดท้ายระบบจะวุ่นวายและเปราะบางมาก</p><p>ประเทศจึงต้องมีหน่วยงานกลางที่ทำหน้าที่แบบนี้</p><ul><li><p>ดูแลเรื่องเงินเฟ้อและดอกเบี้ย</p></li><li><p>ดูแลค่าเงินบาท</p></li><li><p>ดูแลธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงิน</p></li><li><p>ดูแลระบบโอนเงินและชำระเงิน</p></li><li><p>ออกธนบัตร</p></li><li><p>ถือและบริหารเงินสำรองของประเทศ</p></li></ul><p>พูดอีกแบบหนึ่งคือ ธปท. มีไว้เพื่อให้ “ระบบเงินของประเทศไม่ปั่นป่วนจนเกินไป”</p><hr /><h2>3) ธปท. ทำอะไรบ้าง</h2><p>หน้าที่ของ ธปท. มีหลายเรื่องมาก และถ้าเห็นเป็นรายการสั้น ๆ บางครั้งจะยังนึกภาพไม่ออกว่ามันเกี่ยวกับชีวิตจริงอย่างไร</p><p>วิธีที่เข้าใจง่ายที่สุด คือให้มองว่า ธปท. เป็น <strong>ผู้ดูแลระบบการเงินส่วนกลางของประเทศ</strong></p><p>ถ้าเปรียบประเทศเป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่ง</p><ul><li><p>ประชาชน = คนใช้ชีวิตอยู่ในเมือง</p></li><li><p>ธนาคารพาณิชย์ = ร้านค้าและผู้ให้บริการทางการเงินที่คนใช้ทุกวัน</p></li><li><p>รัฐบาล = คนวางแผนพัฒนาเมือง เก็บภาษี และใช้งบประมาณ</p></li><li><p>ธปท. = ศูนย์ควบคุมระบบไฟ ระบบน้ำ ระบบถนนการเงิน และตู้เซฟฉุกเฉินของทั้งเมือง</p></li></ul><p>หน้าที่ของ ธปท. จึงไม่ใช่การลงมาทำแทนทุกคน แต่เป็นการคุม “ระบบใหญ่” ให้ทั้งเมืองยังทำงานได้ ไม่สะดุด ไม่ปั่นป่วนเกินไป และไม่พังง่ายเวลาเจอปัญหา</p><p>ด้านล่างนี้คือบทบาทหลักของ ธปท. แบบขยายความให้เห็นภาพชัดขึ้น</p><h3>3.1 ดูแลเสถียรภาพด้านเศรษฐกิจและการเงิน</h3><p>นี่คือหน้าที่ใหญ่ที่สุดข้อหนึ่ง</p><p>คำว่า <strong>เสถียรภาพ</strong> แปลแบบง่าย ๆ ว่า “ไม่แกว่งแรงจนคนทั้งประเทศเดือดร้อน”</p><p>เศรษฐกิจของประเทศเหมือนการขับรถ</p><ul><li><p>ถ้าเหยียบคันเร่งแรงเกินไป รถอาจพุ่งเร็วเกินและเสี่ยงหลุดโค้ง</p></li><li><p>ถ้าเบรกแรงเกินไป รถก็อาจสะดุดหรือดับกลางทาง</p></li></ul><p>ธปท. มีหน้าที่คล้ายคนช่วยคุมจังหวะไม่ให้ระบบเศรษฐกิจร้อนแรงเกินไปหรือเย็นเกินไป</p><p>ตัวอย่างเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเสถียรภาพ เช่น</p><ul><li><p>เงินเฟ้อสูงมากจนของแพงไปหมด</p></li><li><p>ดอกเบี้ยต่ำเกินไปจนเกิดการก่อหนี้มากเกินควร</p></li><li><p>ดอกเบี้ยสูงเกินไปจนคนและธุรกิจหายใจไม่ออก</p></li><li><p>ตลาดการเงินผันผวนหนักจนคนขาดความมั่นใจ</p></li></ul><p>ในชีวิตจริง สิ่งเหล่านี้กระทบเราโดยตรง เช่น</p><ul><li><p>ราคาของกินของใช้แพงขึ้น</p></li><li><p>ค่างวดบ้านหรือรถเปลี่ยน</p></li><li><p>ธุรกิจกู้เงินยากขึ้นหรือง่ายขึ้น</p></li><li><p>คนลังเลจะลงทุนหรือจับจ่าย</p></li></ul><p>ดังนั้น แม้คำว่า “เสถียรภาพเศรษฐกิจ” จะดูไกลตัว แต่จริง ๆ มันโยงกับค่าครองชีพและความมั่นคงทางการเงินของคนทั่วไป</p><h3>3.2 ดูแลเรื่องอัตราดอกเบี้ยและนโยบายการเงิน</h3><p>คนทั่วไปมักได้ยินข่าวว่า “ธปท. ขึ้นดอกเบี้ย” หรือ “ธปท. คงดอกเบี้ย” แต่ไม่แน่ใจว่าหมายถึงอะไร</p><p>ดอกเบี้ยที่พูดถึงบ่อย ๆ คือ <strong>ดอกเบี้ยนโยบาย</strong> ซึ่งเป็นเหมือน “สัญญาณหลัก” ของต้นทุนเงินในระบบ</p><p>ถ้าดอกเบี้ยนโยบายเปลี่ยน ธนาคารพาณิชย์ก็มักจะค่อย ๆ ปรับดอกเบี้ยฝากและดอกเบี้ยกู้ตามไปด้วย</p><p>ผลที่ตามมา เช่น</p><ul><li><p>คนกู้บ้านอาจผ่อนแพงขึ้นหรือเบาลง</p></li><li><p>ธุรกิจอาจลงทุนมากขึ้นหรือน้อยลง</p></li><li><p>คนอาจเลือกออมมากขึ้นหรือใช้จ่ายมากขึ้น</p></li></ul><p>ธปท. ไม่ได้เปลี่ยนดอกเบี้ยเพื่อให้คนดีใจหรือเสียใจ แต่เปลี่ยนเพื่อช่วยให้เศรษฐกิจโดยรวมเดินในจังหวะที่เหมาะสม</p><p>ถ้าเปรียบง่าย ๆ ดอกเบี้ยคืออุณหภูมิของห้อง</p><ul><li><p>ร้อนเกินไปก็ต้องลดความแรง</p></li><li><p>เย็นเกินไปก็ต้องกระตุ้น</p></li></ul><p>ธปท. จึงใช้ดอกเบี้ยเป็นหนึ่งในเครื่องมือหลักในการดูแลเศรษฐกิจ</p><h3>3.3 ดูแลค่าเงินบาทและความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน</h3><p>ค่าเงินบาทสำคัญมาก แม้คนที่ไม่เคยแลกเงินเองก็ยังได้รับผลกระทบ</p><p>เพราะเมื่อค่าเงินบาทเปลี่ยน จะกระทบหลายเรื่อง เช่น</p><ul><li><p>ราคาน้ำมัน</p></li><li><p>ราคาสินค้านำเข้า</p></li><li><p>ต้นทุนวัตถุดิบของธุรกิจ</p></li><li><p>ราคาสินค้าที่เกี่ยวข้องกับตลาดโลก</p></li><li><p>รายได้ของผู้ส่งออก</p></li></ul><p>ธปท. ไม่ได้มีหน้าที่ตรึงเงินบาทให้หยุดนิ่งตลอดเวลา เพราะในโลกจริงค่าเงินควรขยับตามเศรษฐกิจและสถานการณ์โลกบ้าง</p><p>แต่สิ่งที่ ธปท. พยายามดูแลคือ ไม่ให้ค่าเงิน <strong>ผันผวนรุนแรงเกินเหตุ</strong> จนกระทบระบบเศรษฐกิจ</p><p>นึกภาพเหมือนเรือในทะเล</p><ul><li><p>คลื่นขึ้นลงบ้างเป็นเรื่องธรรมดา</p></li><li><p>แต่ถ้าคลื่นพายุแรงผิดปกติจนเรือคว่ำง่าย คนคุมท่าเรือต้องช่วยดู</p></li></ul><p>ค่าเงินบาทก็คล้ายกัน คือไม่จำเป็นต้องอยู่นิ่ง แต่ไม่ควรแกว่งแรงจนธุรกิจวางแผนไม่ได้</p><h3>3.4 ดูแลธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงิน</h3><p>ธนาคารพาณิชย์เป็นที่ที่ประชาชนฝากเงิน โอนเงิน กู้เงิน และใช้บริการต่าง ๆ ถ้าธนาคารเหล่านี้อ่อนแอหรือเสี่ยงเกินไป คนทั้งประเทศก็จะได้รับผลกระทบ</p><p>ดังนั้น ธปท. จึงต้องคอยกำกับดูแล เช่น</p><ul><li><p>ธนาคารมีเงินกองทุนพอไหม</p></li><li><p>ปล่อยกู้เสี่ยงเกินไปหรือไม่</p></li><li><p>มีระบบบริหารความเสี่ยงดีพอหรือไม่</p></li><li><p>ถ้าเกิดปัญหา จะกระทบลูกค้าและระบบมากแค่ไหน</p></li></ul><p>ลองนึกภาพว่าโรงเรียนหนึ่งมีถังน้ำหลายถังให้เด็กใช้ ถังแต่ละใบต้องแข็งแรง ไม่รั่ว ไม่แตกง่าย เพราะถ้าถังใหญ่แตกใบเดียว ทั้งโรงเรียนอาจไม่มีน้ำใช้</p><p>ธนาคารก็คล้ายกัน ถ้าแบงก์ใหญ่มีปัญหา ผลกระทบจะไม่ได้หยุดที่แบงก์นั้น แต่ลามไปทั้งระบบได้</p><p>หน้าที่ของ ธปท. จึงไม่ใช่แค่รอให้เกิดปัญหาแล้วค่อยแก้ แต่ต้องคอยตรวจ คอยกัน คอยวางกติกาไว้ก่อนด้วย</p><h3>3.5 เป็นผู้ดูแลระบบชำระเงินของประเทศ</h3><p>หลายคนคิดว่า ธปท. ดูแค่เรื่องดอกเบี้ยกับค่าเงิน แต่จริง ๆ ระบบที่เราใช้กันทุกวัน เช่น</p><ul><li><p>โอนเงินผ่านแอป</p></li><li><p>จ่ายด้วย PromptPay</p></li><li><p>สแกน QR Code</p></li><li><p>ระบบโอนเงินระหว่างธนาคาร</p></li></ul><p>ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับ “โครงสร้างพื้นฐาน” ที่ ธปท. มีบทบาทดูแล</p><p>หน้าที่ของ ธปท. ในเรื่องนี้ไม่ใช่ไปนั่งโอนเงินแทนประชาชนทีละรายการ แต่เป็นการทำให้ระบบโดยรวม</p><ul><li><p>เชื่อมกันได้</p></li><li><p>ปลอดภัย</p></li><li><p>มีมาตรฐาน</p></li><li><p>ใช้งานได้กว้างขวาง</p></li><li><p>ค่าธรรมเนียมไม่สูงเกินไป</p></li></ul><p>ถ้าไม่มีคนคุมระบบกลาง แต่ละธนาคารอาจใช้มาตรฐานต่างกัน เชื่อมต่อกันยาก โอนช้า หรือค่าธรรมเนียมสูงกว่าเดิมมาก</p><p>ดังนั้น PromptPay และระบบจ่ายเงินสมัยใหม่จึงเป็นตัวอย่างที่ดีว่า ธปท. ไม่ได้ดูแค่เรื่องใหญ่ไกลตัว แต่ยังเกี่ยวกับชีวิตประจำวันอย่างชัดเจน</p><h3>3.6 ออกและดูแลธนบัตร</h3><p>เงินสดที่เราใช้กัน เช่น ธนบัตร 20 บาท 100 บาท 500 บาท ไม่ใช่แค่กระดาษพิมพ์ลายสวย ๆ แต่เป็นส่วนหนึ่งของระบบเงินทั้งประเทศ</p><p>ธปท. มีหน้าที่ดูแลเรื่องเหล่านี้ เช่น</p><ul><li><p>ออกธนบัตรให้เพียงพอ</p></li><li><p>ดูแลคุณภาพของธนบัตร</p></li><li><p>จัดการธนบัตรเก่าและธนบัตรใหม่</p></li><li><p>ดูแลไม่ให้ระบบเงินสดสะดุด</p></li></ul><p>แม้ทุกวันนี้คนใช้แอปโอนเงินมากขึ้น แต่เงินสดก็ยังสำคัญ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ระบบดิจิทัลยังไม่ครอบคลุมเต็มที่ หรือในสถานการณ์ที่ระบบอิเล็กทรอนิกส์มีปัญหา</p><p>พูดง่าย ๆ คือ ต่อให้โลกเข้าสู่สังคมไร้เงินสดมากขึ้น ธปท. ก็ยังต้องดูแลเงินสดให้พร้อมใช้อยู่เสมอ</p><h3>3.7 เป็นนายธนาคารของรัฐบาลและของธนาคารพาณิชย์</h3><p>คำนี้ฟังดูยาก แต่ความหมายไม่ซับซ้อนมาก</p><p>ธปท. ทำหน้าที่เป็นเหมือน “ธนาคารของธนาคาร” และในบางด้านก็เป็น “นายธนาคารของรัฐบาล”</p><p>หมายความว่า ธปท. ทำธุรกรรมทางการเงินระดับระบบกับ</p><ul><li><p>รัฐบาล</p></li><li><p>ธนาคารพาณิชย์</p></li><li><p>สถาบันการเงิน</p></li><li><p>ตลาดการเงิน</p></li></ul><p>ไม่ใช่กับประชาชนทั่วไปเป็นหลัก</p><p>ถ้าเปรียบง่าย ๆ</p><ul><li><p>ประชาชนมีบัญชีกับธนาคารพาณิชย์</p></li><li><p>ธนาคารพาณิชย์มีความเชื่อมโยงกับ ธปท.</p></li><li><p>รัฐบาลก็มีธุรกรรมบางอย่างผ่าน ธปท.</p></li></ul><p>จึงพูดได้ว่า ธปท. อยู่ “ชั้นบน” ของระบบการเงิน มากกว่าจะลงมาทำธุรกรรมรายย่อยด้วยตัวเอง</p><h3>3.8 ดูแลสภาพคล่องของระบบการเงิน</h3><p>คำว่า <strong>สภาพคล่อง</strong> หมายถึงความสามารถในการมีเงินพร้อมใช้หรือพร้อมหมุนเวียนในระบบ</p><p>ถ้าสภาพคล่องตึงเกินไป ธนาคารและธุรกิจอาจทำงานลำบาก คนกู้ยาก ตลาดเงินติดขัด</p><p>ถ้าสภาพคล่องล้นเกินไป ก็อาจกระตุ้นให้เกิดพฤติกรรมเสี่ยงหรือทำให้เงินไหลไปผิดที่ผิดทาง</p><p>ธปท. จึงต้องคอยดูว่าเงินในระบบมีมากไปหรือน้อยไป และต้องมีเครื่องมือสำหรับปรับสมดุล</p><p>เรื่องนี้คนทั่วไปอาจไม่เห็นโดยตรง แต่ผลมันจะออกมาผ่านสิ่งที่เราสัมผัสได้ เช่น</p><ul><li><p>ดอกเบี้ยในตลาด</p></li><li><p>การเข้าถึงสินเชื่อ</p></li><li><p>ความลื่นไหลของระบบการเงิน</p></li></ul><h3>3.9 บริหารเงินสำรองระหว่างประเทศ</h3><p>นี่คือหนึ่งในบทบาทสำคัญที่สุดของ ธปท. และมักเป็นเรื่องที่คนสงสัยมาก</p><p>เงินสำรองระหว่างประเทศ คือสินทรัพย์ที่ประเทศถือไว้เพื่อรองรับความเสี่ยงจากภายนอก เช่น</p><ul><li><p>เงินตราต่างประเทศ</p></li><li><p>ทองคำ</p></li><li><p>พันธบัตรหรือสินทรัพย์ต่างประเทศ</p></li><li><p>สินทรัพย์สำรองอื่น ๆ</p></li></ul><p>หน้าที่ของเงินสำรองไม่ใช่เอามาใช้จ่ายประจำ แต่มีไว้เป็นกันชนและสร้างความเชื่อมั่นว่า หากโลกภายนอกปั่นป่วน ประเทศยังมีของในมือพอจะรับแรงกระแทกได้</p><p>บทบาทนี้เชื่อมกับหลายเรื่อง เช่น</p><ul><li><p>ค่าเงินบาท</p></li><li><p>การค้าระหว่างประเทศ</p></li><li><p>ความเชื่อมั่นของนักลงทุน</p></li><li><p>ความสามารถในการรับมือวิกฤตจากต่างประเทศ</p></li></ul><p>พูดง่าย ๆ คือ เงินสำรองเป็นเหมือน “ถังสำรอง” ของประเทศในยามฉุกเฉิน</p><h3>3.10 เป็นผู้รักษาความเชื่อมั่นของระบบการเงิน</h3><p>ถ้าจะมีบทบาทหนึ่งที่ครอบทุกข้อที่ผ่านมา บทบาทนั้นคือการทำให้คนยังเชื่อว่า “ระบบนี้ยังไปต่อได้”</p><p>ความเชื่อมั่นในโลกการเงินสำคัญมาก เพราะบางครั้งปัญหาใหญ่ไม่ได้เกิดจากของไม่พอจริง ๆ แต่เกิดจาก “ทุกคนกลัวพร้อมกัน”</p><p>เช่น</p><ul><li><p>คนกลัวแบงก์ล้ม ก็แห่ถอนเงิน</p></li><li><p>นักลงทุนกลัวค่าเงินพัง ก็แห่ขายสินทรัพย์</p></li><li><p>ธุรกิจกลัวตลาดตึง ก็หยุดลงทุน</p></li></ul><p>เมื่อความกลัวเกิดพร้อมกัน ระบบทั้งระบบอาจสะดุดแรงกว่าที่ควรจะเป็น</p><p>ธปท. จึงมีหน้าที่ช่วยให้ระบบการเงินยังน่าเชื่อถือพอที่คนจะไม่แตกตื่นง่ายเกินไป</p><p>นี่อาจเป็นบทบาทที่มองไม่เห็นที่สุด แต่สำคัญที่สุดข้อหนึ่ง</p><h3>สรุปสั้น ๆ ของบทบาททั้งหมด</h3><p>ถ้าจะจำให้ง่ายที่สุด ธปท. มีหน้าที่ดูแล 4 เรื่องใหญ่พร้อมกัน</p><ol><li><p>ดูแล “ค่าเงินและเสถียรภาพ” ไม่ให้ระบบแกว่งแรงเกินไป</p></li><li><p>ดูแล “ธนาคารและระบบจ่ายเงิน” ให้ยังทำงานได้ปลอดภัย</p></li><li><p>ดูแล “เงินสดและเครื่องมือในประเทศ” ให้ระบบการเงินเดินต่อได้</p></li><li><p>ดูแล “เงินสำรองและความเชื่อมั่นจากภายนอก” เพื่อให้ประเทศไม่มือเปล่าเวลาเจอวิกฤต</p></li></ol><p>พอเห็นแบบนี้จะเข้าใจว่า ธปท. ไม่ได้ทำแค่เรื่องดอกเบี้ย แต่เป็นหน่วยงานที่เชื่อมทั้งชีวิตประจำวัน เศรษฐกิจในประเทศ และความสัมพันธ์ทางการเงินกับโลกภายนอกเข้าด้วยกัน</p><hr /><h2>4) แล้ว ธปท. เริ่มต้นมาจากไหน</h2><p>หลายคนสงสัยว่า ธปท. มีเงินมากมายได้อย่างไร ทั้งที่ดูเหมือนอยู่ดี ๆ ก็มีองค์กรนี้ขึ้นมา</p><p>คำตอบคือ ธปท. <strong>ไม่ได้เกิดจากศูนย์</strong> และไม่ได้มีเงินงอกขึ้นมาเองแบบลอย ๆ</p><p>ก่อนจะมี ธปท. ประเทศไทยก็มีระบบการเงินของรัฐอยู่แล้ว มีการออกธนบัตร มีเงินคงคลัง มีทองคำ มีเงินตราต่างประเทศ และมีหน่วยงานที่ดูแลเรื่องเงินอยู่ก่อน</p><p>เมื่อจัดตั้งธนาคารกลางขึ้นมา ก็เป็นการ</p><ul><li><p>โอนหน้าที่บางอย่างจากรัฐเดิมมาให้ ธปท.</p></li><li><p>โอนอำนาจการดูแลเงินตราและธนบัตรมาไว้ที่ ธปท.</p></li><li><p>โอนสินทรัพย์บางส่วนที่เกี่ยวกับระบบเงินมาให้ ธปท. บริหาร</p></li></ul><p>ดังนั้น จุดเริ่มต้นของ ธปท. จึงไม่ใช่ “อยู่ดี ๆ มีเงินโผล่มา” แต่เป็นการรับช่วงหน้าที่และทรัพย์บางส่วนจากระบบเดิมของรัฐ แล้วค่อยเติบโตตามเศรษฐกิจของประเทศ</p><hr /><h2>5) เงินของ ธปท. มาจากไหน</h2><p>ตรงนี้ต้องเข้าใจก่อนว่า ธปท. ไม่ได้อยู่แบบหน่วยงานราชการทั่วไปที่รอรับงบประมาณจากภาษีเพียงอย่างเดียว</p><p>ธปท. มี <strong>งบดุลของตัวเอง</strong></p><p>คำว่า “งบดุล” คือภาพรวมว่าองค์กรนี้มีอะไรอยู่บ้าง และมีภาระอะไรอยู่บ้าง</p><h3>ฝั่งสินทรัพย์ของ ธปท. อาจมีสิ่งเหล่านี้</h3><ul><li><p>เงินตราต่างประเทศ</p></li><li><p>พันธบัตรหรือสินทรัพย์ต่างประเทศ</p></li><li><p>ทองคำ</p></li><li><p>สินทรัพย์สกุลเงินบาทบางส่วน</p></li></ul><h3>ฝั่งหนี้สินของ ธปท. อาจมีสิ่งเหล่านี้</h3><ul><li><p>ธนบัตรที่ออกใช้ในระบบ</p></li><li><p>เงินฝากของสถาบันการเงิน</p></li><li><p>เงินฝากของรัฐบาล</p></li><li><p>ตราสารหนี้ของ ธปท.</p></li></ul><p>ดังนั้น เวลาพูดว่า “ธปท. มีเงินเยอะ” ต้องเข้าใจว่าไม่ได้หมายถึงมีเงินสดกองอยู่เฉย ๆ อย่างเดียว แต่หมายถึง ธปท. มีสินทรัพย์และภาระผูกพันจำนวนมาก เพราะอยู่ตรงกลางของระบบการเงินทั้งประเทศ</p><hr /><h2>6) ธปท. ปล่อยกู้ไหม</h2><p>คำตอบคือ <strong>มี แต่ไม่ใช่แบบธนาคารพาณิชย์</strong></p><p>ธปท. ไม่ได้ปล่อยกู้ให้ประชาชนทั่วไป เช่น ไม่ได้ให้เรากู้ซื้อบ้าน กู้รถ หรือกู้ส่วนบุคคล</p><p>แต่ ธปท. มีบทบาทในการทำธุรกรรมทางการเงินกับ</p><ul><li><p>ธนาคารพาณิชย์</p></li><li><p>สถาบันการเงิน</p></li><li><p>รัฐบาล</p></li><li><p>ตลาดการเงิน</p></li></ul><p>และในบางสถานการณ์ ธปท. อาจช่วยเสริมสภาพคล่องให้กับระบบการเงิน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาล้มเป็นลูกโซ่</p><p>พูดง่าย ๆ คือ ธปท. ไม่ใช่ร้านปล่อยกู้ให้ประชาชน แต่เป็น “ธนาคารของธนาคาร” และเป็นผู้ดูแลระบบส่วนกลาง</p><hr /><h2>7) เงินสำรองระหว่างประเทศคืออะไร</h2><p>นี่คือหัวใจของบทความนี้</p><p><strong>เงินสำรองระหว่างประเทศ</strong> คือสินทรัพย์ที่ประเทศถือไว้เพื่อรองรับความเสี่ยงจากภายนอกประเทศ</p><p>คำว่า “เงินสำรอง” ทำให้บางคนเข้าใจว่าเป็นกองเงินสดที่เก็บไว้เฉย ๆ แต่จริง ๆ แล้วมันอาจอยู่ในรูปของ</p><ul><li><p>เงินตราต่างประเทศ</p></li><li><p>พันธบัตรต่างประเทศ</p></li><li><p>เงินฝากต่างประเทศ</p></li><li><p>ทองคำ</p></li><li><p>สินทรัพย์สำรองระหว่างประเทศอื่น ๆ</p></li></ul><p>พูดง่าย ๆ มันคือ “ของมีค่าและของที่ใช้ได้ในเวทีระหว่างประเทศ” ที่เก็บไว้เป็นกันชนของประเทศ</p><hr /><h2>8) ทำไมประเทศต้องมีเงินสำรองก้อนใหญ่</h2><p>คำถามนี้สำคัญมาก เพราะคนจำนวนมากสงสัยว่า</p><blockquote><p>ในเมื่อไม่เอาเงินก้อนนี้มาใช้พัฒนาประเทศตรง ๆ แล้วจะถือไว้เยอะ ๆ ทำไม</p></blockquote><p>คำตอบคือ เพราะเงินสำรองนี้ <strong>ไม่ใช่เงินงบประมาณสำหรับใช้จ่ายประจำ</strong> แต่เป็น “เงินกันชนของระบบประเทศ”</p><p>ลองนึกถึงบ้านหนึ่งหลัง</p><ul><li><p>เงินใช้ประจำ = ค่าอาหาร ค่าไฟ ค่าซ่อมบ้าน</p></li><li><p>เงินฉุกเฉิน = เงินที่เก็บไว้เผื่อเกิดเรื่องใหญ่ เช่น เจ็บป่วยหนัก ตกงาน หรือเกิดอุบัติเหตุ</p></li></ul><p>เงินสำรองของประเทศก็คล้ายเงินฉุกเฉินของบ้าน แต่เป็นฉุกเฉินระดับประเทศ</p><p>ประเทศจำเป็นต้องมีไว้ เพราะโลกภายนอกผันผวนได้ตลอด เช่น</p><ul><li><p>ค่าเงินโลกเปลี่ยนแรง</p></li><li><p>เงินทุนต่างชาติไหลออก</p></li><li><p>เกิดวิกฤตการเงิน</p></li><li><p>เกิดสงครามหรือความขัดแย้ง</p></li><li><p>ราคาน้ำมันพุ่ง</p></li><li><p>ตลาดโลกขาดความเชื่อมั่น</p></li></ul><p>ถ้าประเทศไม่มีของสำรองไว้เลย เวลามีปัญหา ประเทศจะดูเปราะบางมาก</p><hr /><h2>9) การมีเงินสำรองช่วยเสถียรภาพของชาติได้อย่างไร</h2><p>นี่เป็นจุดที่หลายคนนึกภาพไม่ออก</p><p>ความจริงคือ เงินสำรองไม่ได้ช่วยเพราะแค่วางอยู่เฉย ๆ แต่ช่วยเพราะมันทำให้ทั้งคนในประเทศและคนนอกประเทศเชื่อว่า</p><ul><li><p>ประเทศยังมีทรัพย์ต่างประเทศพอ</p></li><li><p>ประเทศยังมีความสามารถรับมือแรงกระแทกจากภายนอก</p></li><li><p>ประเทศยังไม่จนมุมถ้าเกิดวิกฤต</p></li></ul><h3>ตัวอย่างให้เห็นภาพ</h3><p>สมมติวันหนึ่งนักลงทุนทั่วโลกตกใจข่าวใหญ่ แล้วแห่ขายสินทรัพย์ในหลายประเทศ รวมทั้งประเทศไทย ค่าเงินบาทเริ่มผันผวนแรง</p><p>ถ้าประเทศนั้นไม่มีทุนสำรองหรือมีน้อยมาก นักลงทุนและคู่ค้าต่างประเทศจะเริ่มคิดทันทีว่า</p><ul><li><p>ประเทศนี้จะยังจ่ายเงินต่างประเทศไหวไหม</p></li><li><p>ถ้าค่าเงินอ่อนแรง จะรับมือได้ไหม</p></li><li><p>ถ้ามีปัญหาต่อเนื่อง จะเกิดวิกฤตไหม</p></li></ul><p>แต่ถ้าประเทศมีทุนสำรองพอสมควร อย่างน้อยภาพจะไม่ใช่ “ประเทศมือเปล่า” แต่เป็น “ประเทศที่ยังมีถังสำรองอยู่” ความตื่นตระหนกจึงไม่พุ่งเร็วเท่าประเทศที่ไม่มีอะไรในมือ</p><p>ดังนั้น เงินสำรองจึงช่วยเรื่อง <strong>ความเชื่อมั่น</strong> ซึ่งสำคัญมากในโลกการเงิน</p><hr /><h2>10) เงินสำรองช่วยเรื่องการค้าต่างประเทศอย่างไร</h2><p>สมมติบริษัทในไทยต้องนำเข้าน้ำมัน เครื่องจักร หรือวัตถุดิบจากต่างประเทศ สิ่งเหล่านี้มักต้องจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ เช่น ดอลลาร์สหรัฐ</p><p>ถ้าตลาดการเงินโลกปั่นป่วนมาก คนแห่หาดอลลาร์ ค่าเงินผันผวนแรง ประเทศที่มีทุนสำรองก็จะมีฐานดีกว่า เพราะระบบโดยรวมยังดูไม่เปราะเกินไป</p><p>ตรงนี้ต้องเข้าใจให้ถูกว่า</p><p>เงินสำรองไม่ได้แปลว่า ธปท. จะเอาเงินไปจ่ายค่าสินค้าแทนทุกบริษัทไทย</p><p>แต่การมีเงินสำรองทำให้ทั้งระบบยังดูน่าเชื่อถือและยังมีสินทรัพย์ต่างประเทศพร้อมใช้ในภาวะคับขัน จึงช่วยให้การค้าและธุรกรรมระหว่างประเทศไม่สะดุดง่ายเกินไป</p><hr /><h2>11) คำว่า “สำรอง” แปลว่าได้ใช้จริงไหม</h2><p><strong>ได้ใช้จริง</strong> แต่ใช้ไม่เหมือนเงินงบประมาณ</p><p>คำว่า “สำรอง” หมายถึงเก็บไว้เพื่อพร้อมใช้เมื่อจำเป็นจริง</p><p>เหมือน</p><ul><li><p>ถังดับเพลิง</p></li><li><p>เงินฉุกเฉิน</p></li><li><p>ประกันภัย</p></li></ul><p>ของพวกนี้มีไว้เพื่อใช้จริงเวลามีเหตุ แต่ยิ่งดีคือไม่ต้องใช้บ่อย</p><p>สำหรับเงินสำรองของประเทศ การใช้จริงอาจอยู่ในรูปแบบเช่น</p><ul><li><p>ใช้เป็นฐานรองรับความเชื่อมั่นของประเทศ</p></li><li><p>ใช้เป็นสินทรัพย์ต่างประเทศที่พร้อมสำหรับภาวะวิกฤต</p></li><li><p>ใช้สนับสนุนการดูแลความผันผวนในตลาดเงินตราต่างประเทศเมื่อจำเป็น</p></li><li><p>ใช้เป็นทรัพย์รองรับความน่าเชื่อถือของเงินตราไทย</p></li></ul><p>ดังนั้น “สำรอง” ไม่ได้แปลว่าเก็บไว้ห้ามแตะตลอดไป แต่แปลว่า <strong>มีไว้เผื่อจำเป็น และต้องพร้อมใช้ได้จริง</strong></p><hr /><h2>12) ตัวอย่างการใช้จริงของเงินสำรอง</h2><p>เพื่อให้เห็นภาพมากขึ้น ลองดูตัวอย่างสมมติ</p><h3>กรณีที่ 1: ค่าเงินบาทผันผวนแรงมาก</h3><p>ถ้าเกิดความตื่นตระหนกในตลาด ค่าเงินบาทอาจอ่อนหรือแข็งเร็วผิดปกติ ธปท. อาจต้องใช้เครื่องมือบางอย่างเพื่อช่วยลดความปั่นป่วน และการมีสินทรัพย์ต่างประเทศในทุนสำรองก็ทำให้ ธปท. ไม่ได้ยืนมือเปล่า</p><h3>กรณีที่ 2: โลกขาดความเชื่อมั่นและดอลลาร์ตึงตัว</h3><p>ถ้ามีเหตุการณ์ใหญ่ เช่น วิกฤตการเงินหรือความตึงตัวในตลาดโลก ประเทศที่มีสินทรัพย์ต่างประเทศสำรองมากพอจะดูแข็งแรงกว่า และรับมือกับแรงกระแทกได้ดีกว่า</p><h3>กรณีที่ 3: ทำหน้าที่ค้ำความน่าเชื่อถือของเงินไทย</h3><p>ธนบัตรที่ใช้กันในประเทศไม่ได้เป็นแค่กระดาษ แต่มีระบบสินทรัพย์รองรับอยู่เบื้องหลัง เงินสำรองจึงมีส่วนเกี่ยวข้องกับความน่าเชื่อถือของเงินบาทด้วย</p><hr /><h2>13) แล้วเงินสำรองเอาไปใช้ทำงบประมาณประเทศได้ไหม</h2><p>โดยหลักแล้ว <strong>ไม่ได้ใช้แบบนั้น</strong></p><p>นี่เป็นจุดที่ต้องแยกให้ออกระหว่าง</p><h3>งบประมาณรัฐบาล</h3><p>เงินสำหรับใช้จ่ายบริหารประเทศ เช่น เงินเดือนข้าราชการ ถนน โรงเรียน โรงพยาบาล โครงการของรัฐ</p><h3>เงินสำรองของ ธปท.</h3><p>สินทรัพย์ของธนาคารกลางที่มีไว้เพื่อเสถียรภาพ ค่าเงิน ความเชื่อมั่น และการรับมือแรงกระแทกจากภายนอก</p><p>สองอย่างนี้ไม่ใช่กระเป๋าเดียวกัน</p><p>ถ้ารัฐบาลอยากใช้จ่าย ก็ต้องใช้งบประมาณของรัฐ หรือกู้ภายใต้ระบบการคลังของรัฐ ไม่ใช่เปิดตู้เซฟของธนาคารกลางแล้วหยิบไปใช้ตามใจ</p><p>ถ้าทำอย่างนั้นบ่อย ๆ ความเชื่อมั่นของระบบเงินทั้งประเทศจะเสียหายได้</p><hr /><h2>14) เงินใน ธปท. มีทั้งเรื่องในประเทศและต่างประเทศใช่ไหม</h2><p>ใช่</p><p>ถ้าพูดแบบง่าย ธปท. มีของอยู่ 2 โซนใหญ่ ๆ</p><h3>โซนที่ 1: ของสำหรับรับมือโลกภายนอก</h3><p>เช่น</p><ul><li><p>เงินตราต่างประเทศ</p></li><li><p>พันธบัตรต่างประเทศ</p></li><li><p>ทองคำ</p></li><li><p>สินทรัพย์สำรองระหว่างประเทศอื่น ๆ</p></li></ul><p>นี่คือส่วนที่เรียกว่า “ทุนสำรองระหว่างประเทศ” เป็นหลัก</p><h3>โซนที่ 2: เครื่องมือสำหรับดูแลระบบในประเทศ</h3><p>เช่น</p><ul><li><p>การกำหนดดอกเบี้ยนโยบาย</p></li><li><p>การดูแลสภาพคล่องในระบบการเงิน</p></li><li><p>การกำกับธนาคารพาณิชย์</p></li><li><p>ระบบการชำระเงิน</p></li><li><p>ธนบัตร</p></li></ul><p>ดังนั้น บทบาทของ ธปท. จึงครอบคลุมทั้ง “ภายในประเทศ” และ “ความเชื่อมโยงกับต่างประเทศ”</p><hr /><h2>15) แล้วเงินสำรองมีแต่ดอลลาร์กับทองหรือไม่</h2><p>ไม่ใช่</p><p>หลายคนเข้าใจว่าเงินสำรองคือทองคำอย่างเดียว หรือเป็นดอลลาร์กองใหญ่เท่านั้น แต่จริง ๆ เงินสำรองอาจประกอบด้วยหลายส่วน เช่น</p><ul><li><p>เงินตราต่างประเทศหลายสกุล</p></li><li><p>พันธบัตรและหลักทรัพย์ต่างประเทศ</p></li><li><p>เงินฝากต่างประเทศ</p></li><li><p>ทองคำ</p></li><li><p>สินทรัพย์สำรองระหว่างประเทศบางประเภท</p></li></ul><p>ดังนั้นคำว่า “เงินสำรอง” เป็นคำเรียกรวมของสินทรัพย์สำคัญหลายชนิด ไม่ได้หมายถึงแค่เงินสดอย่างเดียว</p><hr /><h2>16) เงินสำรองเยอะ แปลว่าประเทศรวยหรือไม่</h2><p>ไม่ควรสรุปแบบนั้น</p><p>การมีเงินสำรองเยอะ แปลได้ประมาณว่า ประเทศมี “กันชน” และมีทรัพย์สำหรับรองรับความเสี่ยงจากต่างประเทศพอสมควร</p><p>แต่ไม่ได้แปลว่า</p><ul><li><p>ประชาชนทุกคนรวย</p></li><li><p>เศรษฐกิจภายในประเทศไม่มีปัญหา</p></li><li><p>รัฐบาลจะใช้จ่ายอะไรก็ได้</p></li></ul><p>บางประเทศมีเงินสำรองมาก แต่ประชาชนยังมีปัญหาปากท้องได้ บางประเทศเศรษฐกิจภายในอาจชะลอ ทั้งที่เงินสำรองยังสูงอยู่ ดังนั้น เงินสำรองเป็นแค่ส่วนหนึ่งของภาพประเทศ ไม่ใช่ทั้งหมด</p><hr /><h2>17) ธปท. ขาดทุนได้ไหม</h2><p>ได้</p><p>แต่คำว่า “ขาดทุน” ของธนาคารกลาง ไม่เหมือนร้านค้าหรือบริษัทเอกชนเสมอไป</p><p>เพราะ ธปท. ถือสินทรัพย์จำนวนมากที่มูลค่าอาจเปลี่ยนตาม</p><ul><li><p>ค่าเงิน</p></li><li><p>อัตราดอกเบี้ย</p></li><li><p>ราคาพันธบัตร</p></li><li><p>ราคาทองคำ</p></li></ul><p>จึงอาจเกิดกำไรหรือขาดทุนทางบัญชีได้ในบางช่วง</p><p>แต่ไม่ได้แปลว่า ธปท. “เจ๊ง” แบบกิจการทั่วไป เพราะหน้าที่หลักของธนาคารกลางคือการดูแลเสถียรภาพของระบบ ไม่ใช่การทำกำไรสูงสุด</p><hr /><h2>18) ถ้าไม่มี ธปท. หรือไม่มีเงินสำรองเลย จะเกิดอะไรขึ้น</h2><p>ถ้าไม่มีธนาคารกลางเลย ระบบเงินของประเทศจะขาดศูนย์กลางในการดูแลภาพรวม</p><p>ถ้าไม่มีเงินสำรองเลย ประเทศจะอ่อนแอกว่าเดิมมากเวลาต้องเจอกับแรงกระแทกจากโลกภายนอก เช่น</p><ul><li><p>ค่าเงินผันผวนแรง</p></li><li><p>ความเชื่อมั่นหายเร็ว</p></li><li><p>ต้นทุนกู้ยืมจากต่างประเทศสูงขึ้น</p></li><li><p>การค้าระหว่างประเทศเสี่ยงสะดุด</p></li><li><p>ตลาดการเงินอาจปั่นป่วนมากขึ้น</p></li></ul><p>ดังนั้น ต่อให้เราไม่เห็นบทบาทของ ธปท. ชัดทุกวัน แต่การมีอยู่ของเขาเป็นเหมือนระบบไฟ ระบบน้ำ และตู้เซฟฉุกเฉินของทั้งประเทศ</p><p>เราอาจไม่ได้นึกถึงทุกวัน แต่ถ้าขาดไปเมื่อไร ความวุ่นวายจะเกิดขึ้นทันที</p><hr /><h2>19) สรุปให้จำง่ายที่สุด</h2><p>ถ้าจะสรุปเรื่องทั้งหมดให้สั้นที่สุด จำได้ 6 ข้อนี้ก็ถือว่าจับแกนได้แล้ว</p><h3>1. ธปท. คือธนาคารกลางของประเทศ</h3><p>ไม่ใช่ธนาคารสำหรับประชาชนทั่วไป แต่เป็นผู้ดูแลระบบเงินทั้งประเทศ</p><h3>2. ธปท. มีหน้าที่มากกว่าเรื่องดอกเบี้ย</h3><p>รวมถึงธนบัตร ค่าเงินบาท ธนาคารพาณิชย์ ระบบชำระเงิน และเงินสำรองของประเทศ</p><h3>3. เงินสำรองระหว่างประเทศไม่ใช่เงินงบประมาณ</h3><p>จึงไม่ได้เอาไปใช้จ่ายเหมือนเงินในกระเป๋ารัฐบาล</p><h3>4. เงินสำรองมีไว้เพื่อเสถียรภาพและความเชื่อมั่น</h3><p>โดยเฉพาะเวลาประเทศต้องเจอกับแรงกระแทกจากต่างประเทศ</p><h3>5. คำว่า “สำรอง” หมายถึงพร้อมใช้เมื่อจำเป็น</h3><p>ไม่ใช่เก็บไว้โชว์ และไม่ใช่เอาไปใช้ทุกวัน</p><h3>6. การมีเงินสำรองเยอะ ไม่ได้แปลว่ารวยอย่างเดียว</h3><p>แต่แปลว่าประเทศมีเบาะรองรับและไม่มือเปล่าเวลาเจอวิกฤต</p><hr /><h2>บทส่งท้าย</h2><p>เรื่องของธนาคารแห่งประเทศไทยและเงินสำรองอาจดูเป็นเรื่องใหญ่และซับซ้อนในตอนแรก แต่ถ้าค่อย ๆ แยกออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ จะเห็นว่าหลักคิดของมันไม่ได้ลึกลับนัก</p><p>ประเทศก็เหมือนบ้านหลังหนึ่ง</p><ul><li><p>รัฐบาลคือคนจัดการรายจ่ายประจำของบ้าน</p></li><li><p>ธนาคารพาณิชย์คือร้านค้าและผู้ให้บริการในหมู่บ้าน</p></li><li><p>ส่วน ธปท. คือคนคุมระบบไฟ ระบบน้ำ ระบบประตู และตู้เซฟฉุกเฉินของทั้งบ้าน</p></li></ul><p>หน้าที่ของ ธปท. จึงไม่ใช่ทำให้ทุกคนรวยทันที ไม่ใช่หยิบเงินมาแจกได้ตามใจ และไม่ใช่แก้ปัญหาทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียว</p><p>แต่หน้าที่ของเขาคือทำให้ “ระบบใหญ่” ยังมั่นคงพอที่ประเทศจะเดินต่อได้ แม้โลกภายนอกจะผันผวนหรือเกิดเหตุไม่คาดคิด</p><p>เมื่อมองแบบนี้ เราจะเข้าใจว่าทำไม ธปท. และเงินสำรองของชาติ จึงเป็นเรื่องที่ควรรู้ แม้สำหรับผู้อ่านระดับมัธยมศึกษา หรือคนที่ไม่ได้เรียนการเงินโดยตรงก็ตาม</p><p>เพราะสุดท้ายแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของตัวเลขในงบดุล แต่คือเรื่องของความมั่นคง ความเชื่อมั่น และความสามารถของประเทศในการยืนอยู่ได้เมื่อโลกไม่เหมือนเดิม</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-61866363198208243382026-03-20T20:30:06.415+07:002026-03-20T20:30:22.065+07:00<p>ช่วงสองสามวันนี้ ถ้าใครออกไปตามปั๊มคงเห็นภาพคล้ายกันหมด... บางปั๊มปิด บางปั๊มมีแต่บางหัวจ่าย บางที่ต่อคิวยาว บางที่จำกัดวงเงินเติม จนคนเริ่มถามกันตรง ๆ ว่า ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่</p><p>น้ำมันมันขาดจริง หรือมีใครบางคนกำลัง “เล่นเกม” กับความเดือดร้อนของคนทั้งประเทศ</p><p>คำถามแบบนี้ ถ้าเอาไปถามแบบตรง ๆ ก็มักได้คำตอบสองขั้ว ขั้วหนึ่งบอกว่าอย่ามโน รัฐยืนยันแล้วว่าสต๊อกยังมี อีกขั้วหนึ่งก็บอกว่ามันต้องมีไอ้โม่ง มีนายทุน มีการกักตุนแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นของจะหายไปจากปั๊มพร้อมกันได้ยังไง</p><p>ยิ่งฟังมากก็ยิ่งรู้สึกว่า ปัญหาของเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ “ข้อมูลไม่พอ” แต่คือข้อมูลที่มีอยู่มันพาให้คนมองกันคนละชั้น</p><p>ถ้ามองจากชั้นบน รัฐพูดไม่ผิดนัก ประเทศไทยยังมีน้ำมันสำรองอยู่ ไม่ได้ถึงขั้นน้ำมันหมดประเทศ โรงกลั่นก็ไม่ได้หยุดเดินเครื่องทั้งระบบ ปัญหาที่พูดกันมากคือการกระจายสินค้าไม่ทัน คนแห่เติมเพราะกลัวของหมด ยิ่งเห็นคิวก็ยิ่งตกใจ ยิ่งตกใจก็ยิ่งแห่ไปเติม กลายเป็นวงจรที่เร่งให้หน้าปั๊มแห้งเร็วขึ้นไปอีก</p><p>ถ้ามองจากชั้นล่าง คนธรรมดาก็พูดไม่ผิดเหมือนกัน เพราะสิ่งที่เขาเจอคือ “น้ำมันไม่มีให้เติม” ไม่ใช่รายงานสำรองเชื้อเพลิงที่ไหนสักแห่ง เขาไม่ได้อยู่ในคลัง เขาอยู่หน้าหัวจ่าย เขาไม่ได้สนว่าสำรองได้กี่วัน เขาสนแค่ว่าพรุ่งนี้จะขับรถไปทำงานได้ไหม</p><p>ตรงนี้เองที่ทำให้คำว่า “ไม่มีปัญหา” ของรัฐ กับคำว่า “ฉิบหายแล้ว” ของประชาชน อยู่ในโลกเดียวกันแต่พูดกันคนละภาษา</p><p>ความน่าสนใจของเรื่องนี้จึงไม่ใช่แค่ว่าใครโกหก แต่คือระบบแบบไหนกันแน่ที่ทำให้ของยังมีในภาพรวม แต่กลับไม่มีในมือคนใช้</p><p>ถ้าพูดให้ตรงที่สุดเท่าที่จะพูดได้ตอนนี้ สิ่งที่พอแยกออกได้มีอยู่สามชั้น</p><p>ชั้นแรกคือ สิ่งที่เห็นด้วยตาเปล่าและแทบเถียงกันไม่ได้แล้ว นั่นคือหน้าปั๊มมีปัญหาจริง บางพื้นที่ขาด บางพื้นที่ตึง บางแห่งขายได้ไม่เต็มรูปแบบ คนแห่เติมจริง รถขนส่งก็มีปัญหาจริง เรื่องนี้ไม่ใช่อุปาทานหมู่แน่</p><p>ชั้นที่สองคือ คำอธิบายทางการ ซึ่งส่วนใหญ่ไปในทิศทางเดียวกันว่า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่น้ำมันไม่มีทั้งประเทศ แต่อยู่ที่คอขวดของการกระจาย การเร่งซื้อ การแย่งใช้ และผลสะเทือนจากราคาที่กำลังขยับขึ้น ทำให้พฤติกรรมของทั้งผู้ค้าและผู้ใช้เปลี่ยนพร้อมกัน</p><p>ชั้นที่สามคือ ข้อสงสัยที่คนจำนวนมากยังไม่ปล่อยมือ นั่นคือ มันมีการกักตุนหรือการชะลอปล่อยของเพื่อรอจังหวะราคาหรือไม่</p><p>คำถามนี้ตอบแบบฟันธงตอนนี้ยังไม่ได้ ถ้าจะพูดอย่างซื่อสัตย์ก็คือ ยังไม่มีหลักฐานสาธารณะพอจะชี้นิ้วว่า มีขบวนการใหญ่ที่รวมหัวกันทั้งระบบแล้วกำลังปั่นราคาอย่างเป็นทางการ</p><p>แต่ในอีกด้านหนึ่ง ถ้าจะให้พูดตรงเหมือนกัน ก็ต้องพูดว่า ความสงสัยนี้ไม่ใช่เรื่องเพ้อเจ้อเลย</p><p>เพราะต่อให้ยังไม่มี “ขบวนการลับ” แบบในหนัง ระบบจริงของตลาดก็อาจทำให้เกิดผลลัพธ์คล้ายการกักตุนได้อยู่ดี</p><p>แค่ผู้เล่นบางส่วนเริ่มคิดเหมือนกันในเวลาเดียวกัน ว่าของกำลังจะแพงขึ้น ของกำลังตึง ของที่มีอยู่ควรปล่อยช้าลงหน่อย ควรเก็บไว้ก่อน ควรขายให้ช่องทางที่คุ้มกว่า ควรระวังสต๊อกตัวเองไว้ก่อน เท่านี้ภาพที่ปลายทางก็เริ่มเปลี่ยนแล้ว</p><p>นั่นแปลว่า บางครั้งระบบไม่จำเป็นต้องมีคนประชุมลับแล้วสมคบกันก่อนถึงจะเกิดผลแบบเดียวกับการสมคบได้</p><p>แค่แรงจูงใจมันเรียงตัวถูกทาง ผลลัพธ์ก็ออกมาคล้ายกันมาก</p><p>นี่แหละจุดที่คำว่า “ยังไม่มีหลักฐาน” อย่างเดียวอาจไม่พอ เพราะมันอาจทำให้เรามองไม่เห็นว่า โครงสร้างแบบนี้เปิดช่องให้คนฉวยโอกาสได้จริง แม้ยังจับใครรายใหญ่แบบคาหนังคาเขาไม่ได้</p><p>ในทางกลับกัน ถ้าจะเหวี่ยงไปอีกฝั่งแล้วบอกว่า ทุกอย่างคือฝีมือนายทุนชั่วที่กักตุนเป็นเครือข่าย อันนั้นก็เร็วเกินหลักฐานเหมือนกัน</p><p>เรื่องจริงน่าจะอยู่ตรงกลางที่ไม่สวยนัก</p><p>คือมีทั้งความตื่นตระหนกจริง มีทั้งปัญหาคอขวดจริง และก็น่าจะมีคนบางส่วนฉวยจังหวะนี้เล่นกับสถานการณ์จริงด้วย เพียงแต่ระดับของมันยังเป็นคำถามว่าเป็นรายจุด รายเครือข่ายย่อย หรือใหญ่ถึงขั้นเชื่อมกันทั้งระบบ</p><p>ถ้ามองแบบไม่หลอกตัวเอง สิ่งที่ทำให้คนไม่ค่อยเชื่อคำอธิบายของรัฐ ไม่ใช่เพราะคนชอบคิดลบอย่างเดียว แต่เพราะคำอธิบายแบบทางการมักชอบพูดถึง “ภาพรวม” ขณะที่ความเดือดร้อนเกิดที่ “ปลายทาง”</p><p>พอรัฐบอกว่าน้ำมันยังมี คนที่ยืนอยู่หน้าปั๊มร้างก็ย่อมรู้สึกทันทีว่า แล้วที่ไม่มีตรงหน้ากูนี่คืออะไร</p><p>ช่องว่างระหว่างภาพรวมกับปลายทางนี่แหละ ที่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของความไม่ไว้ใจ</p><p>แล้วถ้าถามว่า สุดท้ายควรเชื่ออะไร</p><p>ผมว่าอาจไม่จำเป็นต้องเลือกเชื่อข้างใดข้างหนึ่งแบบสุดโต่ง</p><p>ไม่ต้องรีบเชื่อว่ารัฐโกหกทั้งหมด และก็ไม่ต้องรีบเชื่อว่ามีนายทุนลับกำลังยิ้มอยู่หลังม่านทุกอย่าง</p><p>แต่ควรเชื่ออย่างน้อยหนึ่งอย่างก่อน ว่าระบบที่ทำให้ของยังมีในประเทศ แต่กลับไม่ไหลถึงมือประชาชนได้อย่างปกติ นั่นคือระบบที่มีปัญหาแล้วแน่ ๆ</p><p>ส่วนจะเป็นปัญหาแค่เรื่อง logistics, การบริหาร, การตื่นตระหนก หรือมีผลประโยชน์บางกลุ่มซ้อนอยู่ด้วย อันนั้นต้องค่อย ๆ แกะต่อไป</p><p>เรื่องแบบนี้บางทีความจริงไม่ได้มาในรูปประโยคชัด ๆ ว่า “ใช่ มีการกักตุน” หรือ “ไม่ใช่ ไม่มีการกักตุน” แต่มันมาในรูปของสัญญาณหลายอย่างที่ต่อกันแล้วเริ่มเห็นเงา</p><p>เงาที่ว่า บอกเราอย่างน้อยว่า ต่อให้ยังพิสูจน์ไม่ได้ทั้งหมด ความสงสัยของประชาชนก็ไม่ใช่เรื่องไร้เหตุผล</p><p>เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่สินค้าจำเป็นเริ่มหายไปจากชีวิตประจำวัน คนก็ย่อมมองหาว่าใครได้ประโยชน์จากมัน</p><p>และคำถามนั้น... มักไม่เคยเป็นคำถามที่โง่เลย</p><p>บางทีสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่น้ำมันหมดปั๊ม</p><p>แต่อาจเป็นการที่สังคมเริ่มชินกับคำอธิบายว่า “ของมี แต่แค่ไปไม่ถึงคุณ”</p><p>เพราะถ้าวันหนึ่งเราเชื่อประโยคนี้ได้ง่ายเกินไปกับทุกเรื่อง ชีวิตเราก็คงต้องอยู่กับโลกที่ของยังมีอยู่เสมอ... เพียงแต่มันไม่เคยมาถึงคนธรรมดาอย่างเราเท่านั้นเอง</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-39931679598042604432026-03-18T22:27:39.880+07:002026-03-18T22:27:56.713+07:00<p>บางทีการทำงานนาน ๆ ในที่เดิม มันไม่ได้ทำให้เรารู้สึกรักที่นั่นมากขึ้นเสมอไปหรอก...</p><p>บางทีมันแค่ทำให้เราเห็นชัดขึ้นเรื่อย ๆ ว่าที่นี่มันขับเคลื่อนกันยังไง ใครแบกอะไรไว้ ใครได้เครดิตจากอะไร และใครถูกใช้จนกลายเป็นของตาย โดยที่ไม่มีใครเรียกมันแบบนั้น</p><p>ช่วงนี้ฉันคิดเรื่องนี้บ่อยมาก จนรู้สึกว่าถ้าไม่เขียนออกมา มันคงค้างอยู่ในหัวแบบหนืด ๆ อีกนาน<br />ไม่ใช่เขียนเพื่อด่าอย่างเดียว...แต่เขียนเพื่อจัดระเบียบความคิดตัวเองด้วย ว่าตกลงแล้วบริษัทนี้มันเป็นยังไงกันแน่ และฉันเองอยู่ตรงไหนในระบบประหลาด ๆ นี้</p><p>เอาแบบพูดตรง ๆ เลยนะ...<br />บริษัทนี้ไม่ได้ถึงขั้นแย่จนพังพรุ่งนี้<br />แต่มันก็ไม่ได้ดีแบบที่เรียกว่าเป็นองค์กรที่มีระบบชัด คนเก่งถูกใช้ถูกที่ คนทำงานมีทิศทาง หรือผู้บริหารรู้ว่าตัวเองกำลังสร้างอะไรอยู่</p><p>มันเหมือนเรือลำหนึ่งที่ยังไม่จม เพราะมีคนคอยตักน้ำออก คอยอุดรู คอยประคองไม่ให้เอียงเกินไป<br />ไม่ใช่เพราะมันถูกออกแบบมาดีตั้งแต่แรก</p><p>พูดง่าย ๆ คือ ที่นี่ยังรอดได้ เพราะมีคนช่วยแบก ไม่ใช่เพราะข้างบนวางระบบเก่ง</p><p>สิ่งที่ฉันเห็นชัดขึ้นเรื่อย ๆ คือ บริษัทนี้มีนิสัยแบบหนึ่งที่ฝังอยู่ลึกมาก...<br />คือชอบโยนงานลงล่าง แล้วทำเหมือนการโยนนั้นคือการบริหาร</p><p>งานขายก็โยน<br />สินค้าตัวใหม่ก็โยน<br />ทริปก็โยน<br />ปัญหาหน้างานก็โยน<br />งานที่ไม่มีเจ้าภาพชัดเจนก็โยน<br />พอโยนเสร็จ ก็ใช้คำง่าย ๆ สั้น ๆ อย่าง “ลองดู” “ช่วยจัดการ” “ออกไปหาลูกค้า” หรือ “ขายให้ได้”</p><p>ฟังดูเหมือนเป็นคำสั่งนะ<br />แต่ถ้าคิดดี ๆ มันไม่ใช่คำสั่งที่มีคุณภาพอะไรเลย<br />มันเป็นแค่การผลักภาระการคิด การตัดสินใจ และความเสี่ยง ลงมาให้คนทำงานไปหาคำตอบเอาเอง</p><p>ฉันไม่ได้บอกว่าผู้บริหารต้องรู้ทุกอย่างนะ<br />แต่ถ้าจะบริหารคน อย่างน้อยก็ควรรู้ว่า<br />งานนี้ต้องการอะไร<br />ใครเหมาะกับงานนี้<br />เป้าหมายคืออะไร<br />ถ้าทำไม่สำเร็จเพราะอะไร<br />และจะช่วยลูกน้องยังไงบ้าง ถ้างานมันติด</p><p>แต่หลายครั้งที่นี่ไม่ใช่แบบนั้น<br />ที่นี่จะใช้สูตรง่าย ๆ คือ สั่งก่อน...แล้วค่อยให้คนอื่นไปรับกรรมแทน</p><p>ตัวอย่างชัด ๆ ที่เพิ่งเจอไม่นานก็คือเรื่องงานต่างประเทศงานหนึ่งที่เกี่ยวกับสายอุตสาหกรรมของบริษัทนี่แหละ<br />งานประเภทนี้จริง ๆ มันก็มีประโยชน์นะ ไปดูตลาด ไปดู supplier ไปดูของใหม่ ๆ ว่าพอจะมีอะไรหยิบมาต่อยอดได้บ้าง<br />จะบอกว่าไม่ควรไปเลยก็ไม่ใช่ เพราะในอดีตก็เคยมีของบางตัวที่ไปเจอแล้วเอามาลองขายต่อได้จริงอยู่บ้าง</p><p>แต่ปัญหาไม่ใช่ว่างานแบบนี้ควรไปไหม<br />ปัญหาคือเขาจัดการกับ “คนที่จะไป” ได้ห่วยมาก</p><p>วิธีที่เรื่องมันไหลลงมาคือ ข้างบนสั่งให้คนหนึ่งช่วยจัดทริป จองโรงแรม จองตั๋ว ส่วนอีกคนก็ดูว่าในทีมขายจะให้ใครไปด้วย<br />แล้วสุดท้ายมันก็ไหลลงมาเป็นว่า คนข้างล่างไปตกลงกันเองละกันว่าใครจะไป</p><p>ฟังแล้วมันตลกร้ายมาก...<br />คือคนเป็นหัวหน้า ไม่อยากทำหน้าที่เลือกคนเอง เลยปล่อยให้ลูกน้องมาจัดการความอึดอัดกันเอง<br />ทั้งที่ถ้าคิดตามงานจริง ๆ มันก็ควรดูว่าใครเกี่ยวข้องกับสินค้าหรือหมวดนั้นโดยตรง ใครจะได้ประโยชน์จากการไป ใครเหมาะกับบทบาทนั้น หรืออย่างน้อยใครสมัครใจ</p><p>แต่นี่ไม่ใช่<br />มันกลายเป็นโยนความขัดแย้งลงมาให้ลูกน้องคุยกันเองแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก<br />แล้วผู้ใหญ่ก็ยืนอยู่ข้างบนแบบปลอดภัย</p><p>ฉันว่าองค์กรที่บริหารคนเป็น เขาไม่ทำแบบนี้หรอก<br />ต่อให้ต้องให้ใครไปในงานที่ไม่มีใครอยากไป เขาก็ต้องกล้าตัดสินใจเอง แล้วอธิบายเหตุผลให้ได้<br />ไม่ใช่ปล่อยให้คนข้างล่างมานั่งเดากันเองว่าใครจะโดนลากไป</p><p>มันเลยยิ่งทำให้เห็นว่า ปัญหาของที่นี่ไม่ใช่แค่เรื่องยอดขาย ไม่ใช่แค่เรื่องเงิน หรือไม่ใช่แค่เรื่องตลาด<br />แต่เป็นเรื่องที่ว่าคนข้างบนไม่ค่อยรู้จักใช้คนตามบทบาท และไม่ค่อยอยากรับผิดชอบน้ำหนักของการตัดสินใจตัวเอง</p><p>อีกอย่างที่ฉันเห็นชัดมากคือ องค์กรนี้ชอบวัดค่าคนจากผลปลายทางอย่างเดียว<br />ถ้ามียอด ก็โอเค<br />ถ้าไม่มียอด ก็เหมือนยังทำได้ไม่พอ</p><p>ฟังเผิน ๆ มันก็เหมือนตรงไปตรงมาดีนะ...<br />ฝ่ายขายก็ต้องดูยอดสิ<br />แต่มันตรงไปตรงมาแบบขี้เกียจคิดเกินไปหน่อย</p><p>เพราะในโลกจริง งานมันไม่ได้มีแค่ปลายทาง<br />ก่อนจะเกิดยอดหนึ่งบรรทัด มันมีเรื่องยิบย่อยเต็มไปหมด<br />มีการคุยกับ supplier<br />มีการขอราคา<br />มีการเทียบต้นทุน<br />มีการแก้ปัญหาเอกสาร<br />มีการไปหน้างาน<br />มีการช่วยให้ลูกค้ากับช่างคุยกันรู้เรื่อง<br />มีการตามงานไม่ให้หลุด<br />มีการช่วยปิดเรื่องเล็ก ๆ ที่ถ้าไม่ทำ มันก็จะสะสมจนกลายเป็นเรื่องใหญ่</p><p>แต่ของพวกนี้มันไม่ขึ้นกราฟสวย ๆ ไง<br />มันเลยไม่ค่อยถูกนับ</p><p>ฉันเองก็คงเป็นหนึ่งในคนประเภทนี้<br />คือไม่ใช่คนที่เก่งแบบยืนหน้าฉากแล้วคนทั้งบริษัทต้องหันมามอง<br />แต่เป็นคนที่พอมีเรื่องอะไรสะดุด ก็จะถูกลากไปช่วยให้มันเดินต่อได้</p><p>อยู่ตำแหน่งเดิมมานานมาก...<br />ชื่อบนกระดาษก็เหมือนเดิม<br />แต่สิ่งที่ทำจริงมันไม่เคยเหมือนเดิมเลย</p><p>ขายของก็ทำ<br />คิดต้นทุนก็ทำ<br />ทำราคาก็ทำ<br />คุยลูกค้าก็ทำ<br />ประสาน supplier ก็ทำ<br />ไปช่วยหน้างานก็ทำ<br />ไปประกบฝรั่งก็ทำ<br />รับส่งคนก็ทำ<br />ตามงานค้างก็ทำ<br />บางทีก็ต้องช่วยเรื่องเก็บเงินอีก</p><p>พอทำไปทำมา มันเหมือนเรากลายเป็นคนที่ถูกเอาไปเสียบได้ทุกรูที่องค์กรยังอุดไม่อยู่<br />ตอนแรกอาจฟังดูเหมือนเก่งนะ...สารพัดประโยชน์ดี<br />แต่พออยู่นาน ๆ มันเริ่มรู้สึกอีกแบบ<br />คือเหมือนตัวเองไม่ได้ถูกใช้เพราะเก่ง<br />แต่ถูกใช้เพราะ “ยังไงมึงก็เอาอยู่”</p><p>แล้วคำว่าเอาอยู่นี่แหละที่น่ากลัว<br />เพราะพอใครสักคนเอาอยู่เกินไป คนอื่นจะเริ่มถือว่าเป็นเรื่องปกติ<br />ไม่มีใครถามแล้วว่าทำไมงานนี้ต้องเป็นมึง<br />ไม่มีใครถามแล้วว่ามันคุ้มไหม<br />ไม่มีใครถามแล้วว่าคนคนหนึ่งควรแบกหลายบทบาทขนาดนี้หรือเปล่า</p><p>มันจะเหลือแค่ตรรกะบ้าน ๆ ว่า<br />“มึงทำได้ ก็มึงทำนั่นแหละ”</p><p>ฉันถึงรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในตำแหน่งแปลก ๆ มาก<br />ไม่ใช่คนสำคัญแบบที่ได้รับการปกป้อง<br />แต่ก็ไม่ใช่คนไม่มีค่าแบบที่ตัดทิ้งได้ง่าย</p><p>มันเป็นตำแหน่งของคนที่องค์กรพึ่ง...แต่ไม่ยอมยกระดับให้เท่ากับระดับที่พึ่ง</p><p>อธิบายยากนะ แต่คนที่เคยอยู่ในที่แบบนี้จะเข้าใจดี<br />คือองค์กรต้องการให้เราอยู่<br />เพราะถ้าเราไม่อยู่ หลายเรื่องจะฝืดขึ้น<br />แต่ตราบใดที่เรายังอยู่และยังช่วยได้ เขาก็จะไม่ค่อยรู้สึกจำเป็นต้องให้มากกว่านี้</p><p>มันเลยเป็นการติดอยู่ในจุดกึ่งกลางที่เหนื่อยมาก<br />ไม่ต่ำจนโดนเขี่ยทิ้ง<br />แต่ก็ไม่สูงพอจะถูกเห็นคุณค่าจริง ๆ</p><p>ถามว่าแล้วบริษัทนี้มีข้อดีไหม...<br />ก็มีนะ<br />ฉันไม่ถึงกับตาบอดจนด่าไปหมดทุกอย่าง<br />มันยังมีตลาดเฉพาะทางที่ขายได้อยู่<br />ยังมีลูกค้าเดิม<br />ยังมี connection กับ supplier บางเจ้า<br />ยังพอมีโอกาสหาอะไรใหม่ ๆ มาเสริมได้<br />ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างว่างเปล่าหมด</p><p>แต่ปัญหาคือสิ่งเหล่านี้มันยังอยู่ในโหมด “พอประคอง” มากกว่า “พาไปข้างหน้า”<br />คือองค์กรนี้ไม่ได้ดูเป็นองค์กรที่กำลังสร้างอนาคตอย่างมีแบบแผน<br />มันดูเป็นองค์กรที่กำลังหาของมาโยนลงไปเรื่อย ๆ แล้วหวังว่าสักตัวจะติด<br />ติดก็ดีไป<br />ไม่ติดก็เงียบ<br />เหนื่อยก็ลูกน้องเหนื่อย</p><p>ซึ่งเอาเข้าจริง มันไม่ใช่วิธีที่ผิดซะทีเดียวถ้าจะทดลองของใหม่<br />โลกธุรกิจก็ต้องลองบ้าง<br />แต่ปัญหาคือมันลองแบบไม่มีระบบรองรับ<br />ไม่มีการคัดกรองชัด<br />ไม่มีการวางตำแหน่งสินค้า<br />ไม่มีการจัดลำดับว่าอะไรควรทุ่ม อะไรควรแตะเบา ๆ<br />สุดท้ายจึงกลายเป็นทุกอย่างไหลมาที่เซลล์ แล้วใช้คำว่า “ก็หน้าที่ไง” เป็นเกราะกำบัง</p><p>มันเลยไม่น่าแปลกใจเลยที่คนข้างล่างหลายคนจะเริ่มแห้ง<br />ไม่ใช่เพราะขี้เกียจ<br />ไม่ใช่เพราะไม่อยากโต<br />แต่เพราะสมองมันเริ่มจับได้ว่า ระบบนี้ไม่ได้ให้รางวัลตามความสามารถอย่างสมเหตุสมผล</p><p>ทำเพิ่ม...ก็ไม่แน่ว่าจะได้เพิ่ม<br />แบกเพิ่ม...ก็ไม่ได้แปลว่าจะถูกเห็นเพิ่ม<br />รับผิดชอบเพิ่ม...ก็ไม่ได้แปลว่าจะได้อำนาจตัดสินใจเพิ่ม</p><p>ความรู้สึกพวกนี้มันสะสมช้า ๆ นะ<br />วันแรก ๆ อาจยังไม่ชัด<br />แต่พอผ่านไปหลายปี มันจะเริ่มกลายเป็นความแห้งบางอย่างในใจ<br />ทำงานได้แหละ<br />ไม่ได้ถึงกับทำไม่ได้<br />แต่ไม่เหลือความรู้สึกว่ามันกำลังพาชีวิตเราไปที่ไหน</p><p>ถ้าถามว่า แล้วฉันอยู่ตรงไหนในทั้งหมดนี้<br />ตอนนี้ฉันเริ่มตอบตัวเองได้ชัดขึ้นว่า<br />ฉันไม่ใช่ดาวเด่นขององค์กรนี้<br />และก็ไม่ได้เป็นคนที่องค์กรตั้งใจจะปั้นให้โตแบบจริงจัง</p><p>ฉันคือคนประคองเรื่อง<br />คือคนช่วยให้งานเดิน<br />คือคนที่ถูกหยิบไปใช้เวลาระบบมันมีรูรั่ว</p><p>ถ้าเปรียบบริษัทเป็นตึก ฉันคงไม่ใช่กระจกหน้าตึกที่ใครชมว่าดูดี<br />ฉันน่าจะเป็นโครงเหล็กข้างในมากกว่า<br />คือไม่มีใครชม แต่ถ้าวันไหนมันหายไป คนอาจเริ่มรู้สึกว่าตึกมันสั่น ๆ แปลก ๆ</p><p>ฟังดูเหมือนปลอบตัวเองใช่ไหม...<br />บางทีก็อาจใช่<br />แต่ก็ไม่ใช่เรื่องปลอมทั้งหมดหรอก<br />เพราะถ้ามองตามจริง ฉันก็มีส่วนช่วยให้หลายเรื่องไม่เละกว่าเดิม<br />แค่บทบาทแบบนี้มันไม่ค่อยมีแสงส่องถึงก็เท่านั้นเอง</p><p>ที่เขียนมายาวทั้งหมดนี่ ไม่ได้จะสรุปว่า ฉันโคตรสำคัญ หรือบริษัทนี้แย่จนหมดหวัง<br />ฉันว่าความจริงมันอยู่ตรงกลางมากกว่า</p><p>บริษัทนี้ยังอยู่ได้<br />แต่ยังอยู่ได้แบบกินแรงคน<br />ผู้บริหารบางคนยังมีอำนาจ<br />แต่ไม่ได้แปลว่ามีความสามารถเรื่องคนพอ ๆ กัน<br />ระบบยังเดิน<br />แต่เดินเพราะคนช่วยประคอง ไม่ใช่เพราะมันออกแบบมาดี</p><p>ส่วนฉัน...<br />ฉันก็ไม่ได้ไร้ค่าอย่างที่บางวันเผลอคิด<br />ฉันแค่ไปอยู่ในที่ที่ความสามารถแบบฉันไม่ค่อยถูกวัดด้วยไม้บรรทัดที่ถูกต้อง</p><p>มันเลยอาจไม่ใช่เรื่องว่า “ฉันห่วย” เสมอไป<br />แต่อาจเป็นเพราะ “สนามนี้” มันไม่ได้ให้คะแนนในสิ่งที่ฉันทำได้ดีเท่าไรนัก</p><p>พอคิดได้แบบนี้ มันก็ยังไม่ได้ทำให้ทุกอย่างดีขึ้นทันทีหรอก<br />พรุ่งนี้ก็คงยังมีเรื่องเดิม ๆ งานเดิม ๆ คนเดิม ๆ ให้ปวดหัวอีก<br />แต่อย่างน้อย ฉันเริ่มแยกออกแล้วว่าอะไรเป็นปัญหาของฉันจริง ๆ และอะไรเป็นปัญหาของโครงสร้างที่ฉันอยู่</p><p>บางทีแค่นี้ก็ดีกว่าเดิมนิดนึงแล้ว...<br />อย่างน้อยมันทำให้ฉันเลิกโทษตัวเองทุกเรื่องเสียที</p><p>และถึงฉันจะยังไม่ได้รู้ชัดนักว่าทางต่อไปของชีวิตการทำงานจะไปทางไหน<br />แต่อย่างน้อยตอนนี้ฉันเริ่มรู้แล้วว่า ฉันไม่อยากให้ใครนิยามคุณค่าของฉันด้วยวิธีง่าย ๆ แบบเดิมอีกต่อไป</p><p>ก็ยังไม่รู้หรอกว่าจะไปถึงจุดนั้นเมื่อไร<br />แต่เอาเป็นว่า...ตอนนี้เริ่มเห็นแล้วว่า ฉันไม่ได้เป็นตัวปัญหาไปเสียหมดทุกอย่าง<br />บางทีฉันอาจเป็นแค่คนหนึ่งที่อยู่ในระบบที่ใช้คนไม่ค่อยเป็น</p><p>และถ้ามองในมุมนั้น ฉันก็ไม่ได้ loser อย่างที่บางวันชอบคิดนักหรอก<br />แค่เหนื่อย...และเริ่มมองอะไรออกมากขึ้นเท่านั้นเอง</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-36358013709961051702026-03-11T15:14:00.002+07:002026-03-11T15:14:35.342+07:00<p>ช่วงนี้มีคลิปสุขภาพจำนวนมากที่ใช้วิธีเล่าแบบแรง ๆ เพื่อดึงความสนใจ เช่น “เราโดนหลอกมาทั้งชีวิต” หรือ “สิ่งที่เคยเชื่อผิดหมด” ซึ่งคลิปที่พาไปตั้งคำถามเรื่อง <strong>ไขมันสัตว์ คอเลสเตอรอล น้ำมันพืช และโปรตีน</strong> ก็อยู่ในตระกูลนั้นพอดี</p><p>ตัวคลิปพยายามรื้อความเชื่อเดิมว่า “ไขมันสัตว์คือผู้ร้าย” แล้วเสนอภาพใหม่ว่า ที่จริงเราอาจกลัวผิดตัว โดยเฉพาะถ้าเลี่ยงไขมันสัตว์มากไป หันไปกินคาร์โบไฮเดรตและน้ำมันพืชมากขึ้น จนสุดท้ายร่างกายเสียสมดุล เกิดอาการอย่างผิวแห้ง ผมร่วง สมองล้า อ่อนเพลีย หรือฮอร์โมนแปรปรวน จากนั้นก็พาไปสรุปต่อว่า คอเลสเตอรอลไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด น้ำมันเมล็ดพืชที่ผ่านกรรมวิธีต่างหากที่ควรถูกตั้งคำถาม และคนส่วนใหญ่อาจกินโปรตีนน้อยเกินไป</p><p>ฟังเผิน ๆ มันมีเสน่ห์แบบคลิปที่ทำให้เรารู้สึกว่า “ในที่สุดก็มีคนพูดความจริง” แต่ปัญหาคือ โลกของโภชนาการไม่ได้เรียบง่ายแบบมีตัวร้ายตัวเดียว แล้วทุกอย่างจบใน 17 นาที</p><h2>เขาเล่าอะไร</h2><p>ถ้าสรุปเป็นเรื่องย่อแบบตรงที่สุด คลิปพยายามบอกว่า สุขภาพของคนยุคนี้อาจแย่ลงเพราะไปกลัวไขมันสัตว์มากเกินไป แล้วหันไปพึ่งอาหารที่มีคาร์โบไฮเดรตสูงและน้ำมันพืชที่ผ่านการแปรรูปแทน ร่างกายจึงอาจขาดสารอาหารที่จำเป็น โดยเฉพาะโปรตีนและไขมันที่ดี</p><p>แกนสำคัญของคลิปมีประมาณนี้</p><ul><li><p>คอเลสเตอรอลไม่ใช่ศัตรู เพราะร่างกายต้องใช้สร้างฮอร์โมนและวิตามินดี และร่างกายก็สร้างเองอยู่แล้ว</p></li><li><p>ไข่แดงหรือไขมันจากอาหารธรรมชาติไม่ควรถูกมองเป็นผู้ร้ายแบบเดิม</p></li><li><p>น้ำมันพืชที่ผ่านกรรมวิธี โดยเฉพาะน้ำมันเมล็ดพืชแบบขวดใส อาจเป็นปัญหามากกว่าที่คนคิด</p></li><li><p>โปรตีนเป็นสิ่งที่คนสมัยนี้มักกินไม่พอ และการกินโปรตีนต่ำอาจทำให้หิวจุกจิก คุมอาหารยาก และมวลกล้ามเนื้อลดลง</p></li><li><p>ทางออกที่คลิปเสนอคือ กลับไปหาอาหารธรรมชาติ กินโปรตีนให้พอ กินไขมันให้พอ และลดแป้งลง</p></li></ul><p>อ่านมาถึงตรงนี้จะเห็นว่าคลิปไม่ได้มั่วทุกอย่าง เพราะบางส่วนมีแกนจริงอยู่ แต่สิ่งที่ต้องระวังคือ <strong>การเอาความจริงบางส่วนมาขยายจนกลายเป็นข้อสรุปใหญ่เกินหลักฐาน</strong></p><h2>อะไรในคลิปที่พอเชื่อได้</h2><h3>1) คอเลสเตอรอลไม่ใช่ “สารพิษ”</h3><p>ข้อนี้จริงในความหมายพื้นฐาน คอเลสเตอรอลเป็นสารที่ร่างกายต้องใช้ในการสร้างเยื่อหุ้มเซลล์ ฮอร์โมน และสารสำคัญหลายอย่าง ร่างกายสร้างคอเลสเตอรอลเองได้ด้วย โดยเฉพาะที่ตับ ดังนั้นคำพูดแบบเก่าว่า “เจอคอเลสเตอรอลในอาหาร = แย่ทันที” นั้นหยาบเกินไป</p><p>แต่สิ่งที่ต้องเติมให้ครบคือ <strong>LDL สูงยังเป็นปัจจัยเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด</strong> และอาหารที่มีไขมันอิ่มตัวสูงก็ยังมีผลต่อ LDL ในหลายคนอยู่ ดังนั้น “คอเลสเตอรอลไม่ใช่ผู้ร้ายทั้งหมด” ไม่ได้แปลว่า “เลิกสนใจไขมันอิ่มตัวได้เลย”</p><h3>2) สุขภาพไม่ได้พังจากสารอาหารตัวเดียว</h3><p>ข้อนี้ก็ควรเห็นด้วย เพราะโรคอ้วน เบาหวาน ไขมันผิดปกติ หรือโรคหัวใจ ไม่ได้เกิดจากสารอาหารตัวเดียวแบบมีตัวร้ายเอกฉันท์ แต่เกิดจากภาพรวมของการกิน การนอน การเคลื่อนไหว พันธุกรรม น้ำหนักตัว และพฤติกรรมสะสมระยะยาว</p><h3>3) โปรตีนสำคัญจริง</h3><p>โปรตีนมีบทบาทต่อความอิ่ม การรักษามวลกล้ามเนื้อ และการทำงานของร่างกายโดยรวม หลายคนกินโปรตีนต่ำกว่าที่ควรจริง โดยเฉพาะถ้าอาหารประจำวันหนักไปทางของทอด แป้งหวาน หรืออาหารแปรรูป แต่การที่โปรตีนสำคัญ ไม่ได้แปลว่าทุกคนต้องรีบกระโดดไปกินสูงมากแบบเดียวกันหมด</p><h3>4) อาหารแปรรูปมาก ๆ ควรระวัง</h3><p>ถ้าคลิปกำลังชี้ให้เห็นว่า อาหารที่ผ่านการแปรรูปสูง กินง่าย อร่อยจัด และมีพลังงานแน่นเกินไป ไม่ค่อยดีต่อสุขภาพระยะยาว ข้อนี้ถือว่าไปในทางเดียวกับแนวทางโภชนาการหลัก</p><h2>อะไรในคลิปที่ต้องฟังแบบมีเบรกมือ</h2><h3>1) การเหมารวมว่า “น้ำมันพืชคือปัญหา”</h3><p>นี่คือจุดที่ต้องระวังมากที่สุด เพราะ guideline หลักขององค์การอนามัยโลกและองค์กรโรคหัวใจยังคงแนะนำให้ <strong>ลดไขมันอิ่มตัว</strong> และให้แทนที่บางส่วนด้วย <strong>ไขมันไม่อิ่มตัว</strong> ซึ่งพบในปลา ถั่ว เมล็ดพืช และน้ำมันพืชหลายชนิด เช่น olive, canola, soybean, sunflower</p><p>ดังนั้นถ้าคลิปทำให้คนรู้สึกว่า “น้ำมันถั่วเหลืองหรือน้ำมันดอกทานตะวันแย่กว่าน้ำมันหมูแน่ ๆ” แบบนี้ถือว่าเล่าเกินภาพรวมของหลักฐานในปัจจุบันมาก</p><p>ความจริงคือ น้ำมันทุกชนิดถ้าเอาไปใช้ผิดแบบ เช่น ทอดซ้ำหลายรอบ เผาจนควันขึ้น หรือกินอาหารทอดจัดมาก ๆ ก็ไม่ดีทั้งนั้น แต่การเหมารวมว่า seed oils เป็นตัวร้ายประจำยุค ยังไม่ใช่ข้อสรุปที่ guideline หลักรองรับ</p><h3>2) การยกน้ำมันหมูหรือน้ำมันมะพร้าวเป็นพระเอก</h3><p>คลิปแนวนี้มักพาคนไหลไปสู่ข้อสรุปว่า “ของธรรมชาติแบบดั้งเดิมย่อมดีกว่า” ซึ่งฟังเพลิน แต่ไม่เสมอไปในโลกจริง น้ำมันหมูและน้ำมันมะพร้าวมีไขมันอิ่มตัวค่อนข้างสูง และแหล่งอ้างอิงด้านสุขภาพหลักยังไม่ได้แนะนำให้ใช้สองอย่างนี้เป็นน้ำมันหลักแทนน้ำมันไม่อิ่มตัวแบบเหมารวม</p><p>พูดให้ชัดคือ น้ำมันมะกอกมีหลักฐานดี แต่การลากน้ำมันหมูและน้ำมันมะพร้าวไปยืนเป็นฮีโร่แถวเดียวกันนั้น ไม่ค่อยสอดคล้องกับแนวทางหลัก</p><h3>3) การบอกว่าไข่วันละ 2–3 ฟองกินได้ทั่วไป</h3><p>ไข่ไม่ใช่อาหารต้องห้าม และคนจำนวนมากกินไข่ได้โดยไม่มีปัญหา แต่การพูดว่า “วันละ 2–3 ฟองได้สบายถ้าตับปกติ” ยังแรงเกินไปถ้าจะใช้กับคนทั่วไป เพราะความเหมาะสมขึ้นกับภาพรวมอาหาร ระดับ LDL เดิม โรคประจำตัว พันธุกรรม และความเสี่ยงหัวใจของแต่ละคน</p><p>สำหรับบางคน ไข่อาจเป็นอาหารที่อยู่ในมื้อที่สมดุลได้ดี แต่ไม่ได้แปลว่าตัวเลขเดียวกันนี้เหมาะกับทุกคน</p><h3>4) การตั้งสมมติฐานว่าอาการอย่างผิวแห้ง ผมร่วง หรือ brain fog เกิดจากการขาดไขมันสัตว์หรือโปรตีน</h3><p>นี่ก็เป็นอีกจุดที่น่าฟังแต่ไม่ควรรีบเชื่อ เพราะอาการเหล่านี้ไม่จำเพาะ อาจเกิดจากการนอนน้อย ความเครียด ภาวะไทรอยด์ต่ำ โลหิตจาง พลังงานรวมไม่พอ ปัญหาผิวหนัง หรือโรคอื่น ๆ ได้อีกหลายอย่าง</p><p>ถ้าเอาอาการกว้าง ๆ เหล่านี้มาผูกกับสาเหตุเดียวแบบค่อนข้างฟันธง มันจะง่ายเกินความจริงของการแพทย์</p><h3>5) การเสนอโปรตีน 1.5 กรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กก. เป็นสูตรกว้าง ๆ</h3><p>เลขนี้ไม่ใช่ตัวเลขผิดเสมอไป บางคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ เน้นรักษาหรือเพิ่มมวลกล้ามเนื้อ หรือเป็นผู้สูงอายุบางกลุ่ม อาจได้ประโยชน์จากโปรตีนที่สูงกว่าค่าขั้นต่ำทั่วไป</p><p>แต่ถ้าพูดเหมือนเป็นคำแนะนำกลางสำหรับทุกคน ก็เกินไป เพราะคนทั่วไปไม่ได้จำเป็นต้องใช้เลขนี้เสมอ และบางคนที่มีโรคไตหรือข้อจำกัดทางการแพทย์ยิ่งควรปรึกษาแพทย์ก่อน</p><h2>ถ้าจะสรุปแบบยุติธรรมที่สุด คลิปนี้ควรเชื่อแค่ไหน</h2><p>ถ้าถามแบบไม่เอาใจใคร คำตอบคือ</p><p><strong>คลิปนี้มีแกนจริงบางส่วน แต่เล่าแบบชี้นำแรงเกิน guideline ปัจจุบัน</strong></p><p>สิ่งที่ควรเก็บจากคลิปคือ</p><ul><li><p>อย่ากลัวอาหารบางชนิดแบบสุดโต่ง</p></li><li><p>โปรตีนสำคัญ</p></li><li><p>อาหารจริงดีกว่าอาหารแปรรูปจัด</p></li><li><p>สุขภาพควรมองเป็นภาพรวม ไม่ใช่หาศัตรูตัวเดียว</p></li></ul><p>สิ่งที่ไม่ควรรับมาทั้งดุ้นคือ</p><ul><li><p>น้ำมันพืชคือผู้ร้าย</p></li><li><p>ไขมันสัตว์กลับมาเป็นพระเอกเต็มตัว</p></li><li><p>ไข่ 2–3 ฟองต่อวันเหมาะกับทุกคน</p></li><li><p>ทุกคนควรกินโปรตีนสูงในระดับเดียวกัน</p></li><li><p>อาการล้า ผมร่วง สมองตื้อ แปลว่าขาดไขมันสัตว์แน่ ๆ</p></li></ul><h2>ข้อเท็จจริงที่น่าเชื่อถือกว่าควรยึดอะไร</h2><p>ถ้าจะยึดแนวทางที่ปลอดภัยและมีฐานวิชาการดีกว่า ควรยึดหลักประมาณนี้</p><ol><li><p>ดู “รูปแบบการกินโดยรวม” มากกว่าโฟกัสผู้ร้ายตัวเดียว</p></li><li><p>จำกัดไขมันอิ่มตัว และให้ไขมันส่วนใหญ่เป็นไขมันไม่อิ่มตัว</p></li><li><p>กินโปรตีนให้พอเหมาะกับอายุ กิจกรรม และสุขภาพของตัวเอง</p></li><li><p>เน้นผัก ผลไม้ ธัญพืชไม่ขัดสี ถั่ว และอาหารที่ผ่านการแปรรูปน้อย</p></li><li><p>ใช้ผลเลือดและโรคประจำตัวของตัวเองเป็นตัวตัดสิน มากกว่าคำพูดเด็ดขาดจากคลิปสุขภาพ</p></li></ol><h2>ตัวเลขที่ควรรู้แบบไม่ต้องอาศัยศรัทธา</h2><p>ถ้าจะคุยเรื่องโภชนาการแบบ nerd หน่อย เราควรดูตัวเลขที่ guideline ใช้จริง เพราะตัวเลขนี่แหละช่วยกันเราไม่ให้เผลอไหลไปกับคำพูดประเภท “เยอะนิดหน่อยไม่เป็นไร” หรือ “ธรรมชาติเลยปลอดภัยกว่า”</p><h3>1) ไขมันทั้งหมดควรอยู่ประมาณเท่าไร</h3><p>องค์การอนามัยโลกยืนยันว่า <strong>ไขมันทั้งหมดควรไม่เกิน 30% ของพลังงานต่อวัน</strong> และไขมันที่กินควรเป็น <strong>ไขมันไม่อิ่มตัวเป็นหลัก</strong> มากกว่าไขมันอิ่มตัวหรือไขมันทรานส์</p><p>ถ้าคิดแบบคนกินวันละ <strong>2,000 kcal</strong></p><ul><li><p>ไขมันรวม 30% = <strong>600 kcal จากไขมัน</strong></p></li><li><p>เนื่องจากไขมัน 1 กรัมให้พลังงาน 9 kcal</p></li><li><p>ดังนั้นไขมันรวมจะอยู่ที่ประมาณ <strong>67 กรัม/วัน</strong></p></li></ul><p>ตัวเลขนี้ไม่ได้หมายความว่าทุกคนต้องเล็ง 67 กรัมเป๊ะ ๆ แต่ช่วยให้เห็นภาพว่า “กินน้ำมันเยอะ ๆ” มันไม่ได้มีพื้นที่ลึกลับไร้ขีดจำกัด</p><h3>2) ไขมันอิ่มตัวควรไม่เกินเท่าไร</h3><p>WHO แนะนำว่า <strong>ไขมันอิ่มตัวไม่ควรเกิน 10% ของพลังงานทั้งหมด</strong> ส่วน American Heart Association เข้มกว่า โดยแนะนำให้คนที่ต้องการดูแลความเสี่ยงหัวใจจำกัดไว้ที่ <strong>น้อยกว่า 6% ของพลังงานทั้งหมด</strong></p><p>ถ้าคิดบนฐาน <strong>2,000 kcal/วัน</strong></p><ul><li><p>เกณฑ์ WHO 10% = <strong>200 kcal</strong> = ประมาณ <strong>22 กรัมไขมันอิ่มตัว/วัน</strong></p></li><li><p>เกณฑ์ AHA 6% = <strong>120 kcal</strong> = ประมาณ <strong>13 กรัมไขมันอิ่มตัว/วัน</strong></p></li></ul><p>แปลเป็นภาษาคนกินข้าวก็คือ ถ้าในหนึ่งวันมีทั้งหมูสามชั้น เนย ชีส กะทิ ของทอด แล้วบอกว่า “กินไม่เยอะหรอก” บางทีตัวเลขอาจวิ่งเลย 13–22 กรัมแบบไม่รู้ตัว</p><h3>3) ไขมันทรานส์ควรอยู่ระดับไหน</h3><p>WHO แนะนำว่า <strong>trans fat ไม่ควรเกิน 1% ของพลังงานทั้งหมด</strong></p><p>บนฐาน <strong>2,000 kcal/วัน</strong></p><ul><li><p>1% = <strong>20 kcal</strong></p></li><li><p>เท่ากับประมาณ <strong>2.2 กรัม/วัน</strong></p></li></ul><p>แม้ปัจจุบันอาหารหลายประเทศลด trans fat ลงมากแล้ว แต่ของทอด เบเกอรี่ และอาหารแปรรูปบางชนิดยังเป็นจุดที่ควรระวังอยู่ดี</p><h3>4) โปรตีนควรได้เท่าไร</h3><p>ค่าพื้นฐานที่ใช้กันแพร่หลายสำหรับผู้ใหญ่ทั่วไปคือประมาณ <strong>0.8 กรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัมต่อวัน</strong></p><p>ถ้าหนัก</p><ul><li><p><strong>60 กก.</strong> → ประมาณ <strong>48 กรัม/วัน</strong></p></li><li><p><strong>70 กก.</strong> → ประมาณ <strong>56 กรัม/วัน</strong></p></li><li><p><strong>80 กก.</strong> → ประมาณ <strong>64 กรัม/วัน</strong></p></li></ul><p>ตรงนี้เป็น “ขั้นต่ำโดยประมาณ” สำหรับคนทั่วไปที่สุขภาพดี ไม่ได้หมายความว่าทุกคนควรกินแค่นี้เสมอไป</p><p>ส่วนระดับ <strong>1.2–2.0 กรัม/กก./วัน</strong> มักถูกพูดถึงในคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ เน้นสร้างหรือรักษากล้ามเนื้อ หรือผู้สูงอายุบางกลุ่ม</p><p>ตัวอย่างถ้าหนัก <strong>70 กก.</strong></p><ul><li><p>0.8 g/kg = <strong>56 กรัม/วัน</strong></p></li><li><p>1.2 g/kg = <strong>84 กรัม/วัน</strong></p></li><li><p>1.5 g/kg = <strong>105 กรัม/วัน</strong></p></li><li><p>2.0 g/kg = <strong>140 กรัม/วัน</strong></p></li></ul><p>พอเห็นตัวเลขแล้วจะรู้เลยว่า การบอกให้คนทั่วไปยิงไปที่ <strong>1.5 g/kg</strong> ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เพราะสำหรับคนหนัก 70 กก. นั่นคือ <strong>105 กรัมโปรตีน/วัน</strong> ซึ่งไม่ใช่ระดับที่ทุกคนจำเป็นต้องใช้</p><h3>5) คอเลสเตอรอลกับ LDL ควรมองตัวเลขไหน</h3><p>ในทางปฏิบัติ คนมักสับสนระหว่าง “คอเลสเตอรอลในอาหาร” กับ “LDL ในเลือด” ซึ่งไม่ใช่เรื่องเดียวกัน</p><p>ตัวเลขที่ใช้กันบ่อยคือ</p><ul><li><p><strong>LDL ต่ำกว่า 100 mg/dL</strong> มักถูกมองว่าเป็นระดับที่ดีหรือใกล้เคียงเป้าหมายในภาพรวม</p></li><li><p><strong>LDL 130 mg/dL ขึ้นไป</strong> เริ่มเป็นระดับที่ต้องระวังมากขึ้นในคนทั่วไป</p></li><li><p>ถ้ามีโรคหัวใจ เบาหวาน หรือความเสี่ยงสูง เป้าหมายอาจเข้มกว่านี้อีก</p></li></ul><p>CDC ระบุว่าในสหรัฐช่วงปี 2017–2020 มีผู้ใหญ่ประมาณ <strong>25.5%</strong> ที่มี <strong>LDL ≥130 mg/dL</strong> และค่าเฉลี่ย LDL ของผู้ใหญ่อยู่ที่ประมาณ <strong>110.1 mg/dL</strong></p><p>ประเด็นสำคัญคือ ต่อให้คอเลสเตอรอลจากอาหารไม่ใช่ตัวกำหนดทุกอย่าง แต่ <strong>LDL ในเลือดยังเป็นตัวเลขที่มีความหมายทางความเสี่ยงจริง</strong> ดังนั้นคำว่า “คอเลสเตอรอลไม่ใช่ศัตรู” ถ้าฟังแล้วทำให้คนเลิกสนใจ LDL เลย ก็ถือว่าหลุดประเด็น</p><h3>6) ผักผลไม้ควรได้อย่างน้อยเท่าไร</h3><p>WHO แนะนำให้ผู้ใหญ่กิน <strong>ผักและผลไม้รวมอย่างน้อย 400 กรัมต่อวัน</strong></p><p>นี่เป็นตัวเลขที่คลิปสุขภาพแนวโจมตีไขมันหรือน้ำมันมักพูดน้อยกว่าที่ควร ทั้งที่มันเป็นหนึ่งในฐานสำคัญของรูปแบบอาหารเพื่อสุขภาพจริง ๆ</p><h3>7) น้ำตาลอิสระและโซเดียมควรอยู่ระดับไหน</h3><p>WHO ระบุว่า</p><ul><li><p><strong>Free sugars ควรต่ำกว่า 10% ของพลังงานทั้งหมด</strong> และถ้าลดลงไปใกล้ <strong>5%</strong> ได้จะยิ่งดี</p></li><li><p><strong>โซเดียมควรต่ำกว่า 2 กรัม/วัน</strong> หรือเทียบเท่าเกลือประมาณ <strong>5 กรัม/วัน</strong></p></li></ul><p>บนฐาน <strong>2,000 kcal/วัน</strong></p><ul><li><p>น้ำตาลอิสระ 10% = <strong>200 kcal</strong> = ประมาณ <strong>50 กรัม/วัน</strong></p></li><li><p>น้ำตาลอิสระ 5% = <strong>100 kcal</strong> = ประมาณ <strong>25 กรัม/วัน</strong></p></li></ul><p>บางครั้งเราถกกันเรื่องน้ำมันหมูหรือน้ำมันถั่วเหลืองอย่างดุเดือด แต่กลับปล่อยชานม ขนมหวาน และของแปรรูปเค็มจัดเดินผ่านไปแบบผู้บริสุทธิ์ อันนี้ก็เป็นอีกมุมที่ควรมีสติ</p><h3>8) ตัวอย่างให้เห็นภาพว่า “ไขมันอิ่มตัว 13 กรัม” น้อยกว่าที่คิด</h3><p>AHA ใช้ตัวเลขประมาณ <strong>13 กรัม/วัน</strong> สำหรับคนกิน 2,000 kcal ที่พยายามคุมไขมันอิ่มตัวให้น้อยกว่า 6%</p><p>ตัวเลขนี้แปลว่าอะไรในชีวิตจริง</p><ul><li><p>ถ้ามีอาหารหลายมื้อที่มีเนย ชีส หมูติดมัน ของทอด กะทิ หรือเบเกอรี่รวมกันทั้งวัน การวิ่งเกิน <strong>13 กรัม</strong> ทำได้ไม่ยากเลย</p></li><li><p>ดังนั้นประโยคอย่าง “แค่น้ำมันหมูนิดเดียวเอง” หรือ “กะทิธรรมชาติไม่น่ามีปัญหา” อาจจริงในเชิงอารมณ์ แต่ไม่ช่วยอะไรถ้าตัวเลขรวมทั้งวันทะลุเพดานไปแล้ว</p></li></ul><p>นี่แหละเหตุผลที่ guideline พยายามคุยด้วยตัวเลข ไม่ใช่คุยด้วยความรู้สึกว่าอาหารดูบ้าน ๆ เลยคงปลอดภัย</p><p>สุดท้ายแล้ว ปัญหาของคลิปสุขภาพจำนวนมากไม่ใช่การพูดผิดทุกคำ แต่คือการพูดจริงแค่ครึ่งเดียว แล้วใช้ครึ่งนั้นมาสร้างเรื่องเล่าที่มั่นใจเกินหลักฐาน โลกจริงน่าเบื่อกว่านั้นนิดหนึ่ง แต่ก็น่าเชื่อถือกว่ามาก</p><hr /><h2>อ้างอิง</h2><ol><li><p>World Health Organization (WHO) — Healthy diet<br /><a href="https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/healthy-diet">https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/healthy-diet</a></p></li><li><p>World Health Organization (WHO) — WHO updates guidelines on fats and carbohydrates (2023)<br /><a href="https://www.who.int/news/item/17-07-2023-who-updates-guidelines-on-fats-and-carbohydrates">https://www.who.int/news/item/17-07-2023-who-updates-guidelines-on-fats-and-carbohydrates</a></p></li><li><p>World Health Organization (WHO) — Healthy diet topic page<br /><a href="https://www.who.int/health-topics/healthy-diet">https://www.who.int/health-topics/healthy-diet</a></p></li><li><p>Centers for Disease Control and Prevention (CDC) — About Cholesterol<br /><a href="https://www.cdc.gov/cholesterol/about/index.html">https://www.cdc.gov/cholesterol/about/index.html</a></p></li><li><p>Centers for Disease Control and Prevention (CDC) — LDL and HDL Cholesterol and Triglycerides<br /><a href="https://www.cdc.gov/cholesterol/about/ldl-and-hdl-cholesterol-and-triglycerides.html">https://www.cdc.gov/cholesterol/about/ldl-and-hdl-cholesterol-and-triglycerides.html</a></p></li><li><p>Centers for Disease Control and Prevention (CDC) — Preventing High Cholesterol<br /><a href="https://www.cdc.gov/cholesterol/prevention/index.html">https://www.cdc.gov/cholesterol/prevention/index.html</a></p></li><li><p>American Heart Association (AHA) — Saturated Fat<br /><a href="https://www.heart.org/en/healthy-living/healthy-eating/eat-smart/fats/saturated-fats">https://www.heart.org/en/healthy-living/healthy-eating/eat-smart/fats/saturated-fats</a></p></li><li><p>American Heart Association (AHA) — Fats in Foods<br /><a href="https://www.heart.org/en/healthy-living/healthy-eating/eat-smart/fats/fats-in-foods">https://www.heart.org/en/healthy-living/healthy-eating/eat-smart/fats/fats-in-foods</a></p></li><li><p>American Heart Association (AHA) — Diet and Lifestyle Recommendations<br /><a href="https://www.heart.org/en/healthy-living/healthy-eating/eat-smart/nutrition-basics/aha-diet-and-lifestyle-recommendations">https://www.heart.org/en/healthy-living/healthy-eating/eat-smart/nutrition-basics/aha-diet-and-lifestyle-recommendations</a></p></li><li><p>American Heart Association (AHA) — Are eggs good for you or not?<br /><a href="https://www.heart.org/en/news/2018/08/15/are-eggs-good-for-you-or-not">https://www.heart.org/en/news/2018/08/15/are-eggs-good-for-you-or-not</a></p></li><li><p>NHS — Different fats: the good and the bad<br /><a href="https://www.nhs.uk/live-well/eat-well/food-types/different-fats-nutrition/">https://www.nhs.uk/live-well/eat-well/food-types/different-fats-nutrition/</a></p></li><li><p>NHS — Underactive thyroid (hypothyroidism)<br /><a href="https://www.nhs.uk/conditions/underactive-thyroid-hypothyroidism/">https://www.nhs.uk/conditions/underactive-thyroid-hypothyroidism/</a></p></li></ol>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-61846638964863726672026-03-10T21:37:30.978+07:002026-03-10T21:37:47.062+07:00<p>บางครั้งผมนั่งคิดเล่น ๆ แล้วก็รู้สึกแปลกเหมือนกันว่า ชีวิตคนคนหนึ่งจะโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ที่ได้เกิดมาอยู่ในช่วงเวลาที่โลกกำลังเปลี่ยนหน้าตาไปทีละชั้น ๆ</p><p>ผมเกิดปี 1979</p><p>มันเป็นปีที่ไม่ได้พิเศษอะไรนักในประวัติศาสตร์โลก แต่ถ้ามองย้อนกลับไปจากวันนี้ มันเหมือนเป็นจุดที่ยืนอยู่ตรงสันคลื่นของการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างพร้อมกัน</p><p>ผมจำโลกที่ยังเป็น analog ได้<br />และก็จำโลกที่กลายเป็น digital ไปหมดแล้วได้เหมือนกัน</p><p>บางอย่างที่เคยเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวัน วันนี้มันหายไปเหมือนฟอสซิลของยุคหนึ่ง</p><p>และคนที่เกิดทีหลัง…จะไม่มีวันมีประสบการณ์แบบเดียวกันนั้นอีกเลย</p><p>...</p><h2>โทรศัพท์ที่ต้องหมุน</h2><p>โทรศัพท์เครื่องแรก ๆ ที่ผมใช้เป็นแบบ "หมุน"</p><p>เวลาจะโทรหาใครต้องสอดนิ้วเข้าไปในรูของตัวเลข แล้วหมุนไปจนสุด จากนั้นก็ปล่อยให้มันหมุนกลับช้า ๆ</p><p>ถ้ากดเลขผิด<br />ก็ต้องวางสาย<br />แล้วเริ่มใหม่หมด</p><p>ไม่มีปุ่ม delete</p><p>ไม่มี backspace</p><p>ชีวิตเรียบง่ายและโหดร้ายแบบนั้น</p><p>เสียง "แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก" ตอนวงล้อหมุนกลับ เป็นเสียงที่เด็กสมัยนี้ไม่มีวันได้ยิน</p><p>เหมือนกับเสียงดินสอที่ใช้หมุนเทปคาสเซ็ต</p><p>...</p><h2>ตู้โทรศัพท์สาธารณะ</h2><p>สมัยก่อน ถ้าจะโทรหาใครตอนอยู่นอกบ้าน</p><p>คุณต้องหาตู้โทรศัพท์</p><p>แล้วหยอดเหรียญ</p><p>เหรียญจะตกลงไปข้างในพร้อมเสียงกริ๊ง</p><p>ถ้าคุยเกินเวลา<br />เครื่องก็จะร้องเตือน</p><p>และถ้าคุยนานไปอีกหน่อย</p><p>สายก็จะตัด</p><p>การคุยโทรศัพท์สมัยนั้นเลยเป็นกิจกรรมที่ต้อง "คิดก่อนพูด"</p><p>ต่างจากวันนี้ที่ข้อความวิ่งไปทั่วโลกโดยไม่ต้องคิดอะไรเลย</p><p>ต่อมามีบัตรโทรศัพท์</p><p>บัตรพลาสติกที่เสียบเข้าไปในตู้<br />แล้วระบบจะหักหน่วยเงินออกทีละนิด</p><p>บางคนถึงกับสะสมบัตรโทรศัพท์ลายสวย ๆ</p><p>วันนี้ตู้โทรศัพท์แทบจะกลายเป็นโบราณวัตถุไปแล้ว</p><p>...</p><h2>โต๊ะเช่ามือถือ</h2><p>ช่วงหนึ่งของชีวิตในเมืองไทยมีภาพที่น่าสนใจมาก</p><p>ตามตลาด<br />ตามสถานีขนส่ง<br />ตามหน้าโรงงาน</p><p>จะมีโต๊ะเล็ก ๆ ตั้งอยู่</p><p>บนโต๊ะมีมือถือวางอยู่หนึ่งเครื่อง</p><p>แล้วติดป้ายว่า</p><p>"โทรศัพท์มือถือ นาทีละ 3 บาท"</p><p>คนเดินผ่านก็สามารถจ่ายเงิน แล้วขอยืมมือถือโทรกลับบ้านต่างจังหวัด</p><p>มันเป็น sharing economy เวอร์ชันดั้งเดิม</p><p>ก่อนที่โลกจะมี Uber หรือ Airbnb หลายสิบปี</p><p>...</p><h2>เสียงอินเทอร์เน็ตที่ร้องเหมือนหุ่นยนต์กำลังตาย</h2><p>คนที่ไม่เคยใช้ dial‑up internet</p><p>จะไม่มีวันเข้าใจเสียงนี้</p><p>เสียงโมเด็มที่ร้อง</p><p>ตี๊ดดดดดด<br />กรี๊ดดดดด</p><p>เหมือนหุ่นยนต์กำลังทะเลาะกับเครื่องแฟกซ์</p><p>เราต้องรอให้มันต่อสัญญาณสำเร็จ</p><p>และในระหว่างนั้น</p><p>ห้ามใครยกหูโทรศัพท์</p><p>ไม่งั้นอินเทอร์เน็ตจะหลุด</p><p>เว็บเพจโหลดทีละบรรทัด</p><p>รูปภาพโผล่มาทีละเส้น</p><p>แต่ตอนนั้นเราก็รู้สึกว่า</p><p>"นี่คืออนาคตแล้ว"</p><p>...</p><h2>จาก Pager ถึง Smartphone</h2><p>ผมจำ pager ได้</p><p>เครื่องเล็ก ๆ ที่รับข้อความสั้น ๆ จากโลกภายนอก</p><p>มันเหมือน notification system รุ่นดึกดำบรรพ์</p><p>ต่อมามี PCT</p><p>มีมือถือ analog</p><p>แล้วก็มีมือถือ digital</p><p>จากนั้นไม่นาน</p><p>มือถือก็กลายเป็นคอมพิวเตอร์</p><p>ทุกวันนี้โทรศัพท์ในกระเป๋าของเรา</p><p>มีพลังประมวลผลมากกว่าคอมพิวเตอร์ทั้งห้องในยุคที่ผมยังเรียนมหาวิทยาลัย</p><p>...</p><h2>อินเทอร์เน็ตคาเฟ่</h2><p>มีช่วงหนึ่งที่ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่มีอยู่ทุกหัวมุมถนน</p><p>เด็กนักเรียนไปเล่นเกม</p><p>ผู้ใหญ่ไปเช็คอีเมล</p><p>และหลายคนไปคุย MSN</p><p>มันเป็นเหมือนศูนย์รวมของโลกออนไลน์ในยุคที่อินเทอร์เน็ตยังไม่เข้าบ้านทุกคน</p><p>วันนี้แนวคิดนั้นแทบจะหายไปแล้ว</p><p>เพราะอินเทอร์เน็ตอยู่ในกระเป๋าของเราตลอดเวลา</p><p>...</p><h2>สื่อบันทึกข้อมูลที่สูญพันธุ์</h2><p>ผมเคยใช้</p><p>floppy disk</p><p>แผ่นบาง ๆ ที่บันทึกข้อมูลได้ไม่กี่เมกะไบต์</p><p>จากนั้นมี CD</p><p>DVD</p><p>USB drive</p><p>และตอนนี้ข้อมูลส่วนใหญ่ของเราอยู่ใน cloud</p><p>ซึ่งจริง ๆ แล้วหมายถึง</p><p>"คอมพิวเตอร์ของคนอื่น"</p><p>...</p><h2>โลกที่เปลี่ยนเร็วเกินไป</h2><p>คนที่เกิดในศตวรรษก่อน ๆ อาจใช้เทคโนโลยีแบบเดียวกันตั้งแต่เด็กจนตาย</p><p>แต่คนที่เกิดช่วงปลายศตวรรษที่ 20</p><p>เห็นโลกเปลี่ยนหลายครั้ง</p><p>analog → digital</p><p>offline → internet</p><p>desktop → mobile</p><p>software → AI</p><p>มันเหมือนยืนอยู่บนสะพานที่เชื่อมสองโลก</p><p>...</p><p>บางครั้งผมก็คิดว่า</p><p>คนรุ่นหลังอาจไม่เคยรู้สึกแบบนี้</p><p>สำหรับพวกเขา</p><p>อินเทอร์เน็ตมีอยู่เสมอ</p><p>สมาร์ตโฟนมีอยู่เสมอ</p><p>AI มีอยู่เสมอ</p><p>โลกเป็นแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้</p><p>แต่สำหรับคนรุ่นผม</p><p>เราเห็นมันค่อย ๆ ถูกสร้างขึ้นมา</p><p>ทีละชั้น</p><p>เหมือนดูเมืองทั้งเมืองค่อย ๆ งอกขึ้นมาจากพื้นดิน</p><p>...</p><p>และบางที</p><p>อีก 30 ปีข้างหน้า</p><p>เด็กที่เกิดวันนี้อาจมองกลับมาที่เรา แล้วพูดว่า</p><p>"คนยุคนั้นแปลกดีนะ"</p><p>"เขายังต้องถือมือถือเอง"</p><p>"ยังต้องพิมพ์แป้นพิมพ์"</p><p>"ยังต้องขับรถเอง"</p><p>โลกไม่เคยหยุดเปลี่ยน</p><p>แต่ผมก็ยังรู้สึกดีอยู่หน่อยหนึ่ง</p><p>ที่อย่างน้อย</p><p>ผมเคยได้ยินเสียงโมเด็ม dial‑up ด้วยหูตัวเอง</p><p>และผมยังจำเสียงโทรศัพท์หมุน</p><p>ตอนมันหมุนกลับช้า ๆ ได้อยู่</p><p>...</p><p>มันเป็นเสียงของโลกใบเก่า</p><p>ที่ค่อย ๆ หายไป</p><p>อย่างเงียบ ๆ</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-4594774448535583212026-03-10T10:39:29.256+07:002026-03-10T10:44:38.407+07:00<p>ช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผมเชื่อว่าหลายคนคงเคยเห็นข้อความทำนองนี้วนกลับมาเรื่อย ๆ</p><p>จากยุคเมลฟอร์เวิร์ด... มาถึงเว็บบอร์ด... แล้วก็ลอยต่อมาใน Facebook กับ LINE กลุ่ม</p><p>เนื้อหามักเล่าเหมือนกันแทบหมดว่า</p><blockquote><p>อย่าใส่ถ่านอัลคาไลน์ในนาฬิกาแขวนผนัง เพราะแรงดันเริ่มต้นสูงกว่า ทำให้วงจร quartz เพี้ยน ความถี่ลดลง แล้วนาฬิกาจะเดินช้า</p></blockquote><p>ฟังดูมีศัพท์เทคนิคครบถ้วน มีตัวเลข 32.768 kHz มี 1.5V มี 1.58V มีชื่อ quartz มีชื่อ oscillator ครบจนหลายคนยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มสงสัย</p><p>ปัญหาคือ...มันอธิบายผิด</p><p>ไม่ใช่ผิดแบบผิดนิดหน่อย แต่ผิดที่หัวใจของเรื่องเลย</p><h2>จุดที่ทำให้คนหลงเชื่อ</h2><p>เรื่องเล่าแบบนี้มีพลังมาก เพราะมันเอา “เศษความจริง” มาผสมกับ “คำอธิบายที่ดูวิทยาศาสตร์”</p><p>จริงอยู่ นาฬิกาควอตซ์ใช้คริสตัลความถี่ 32.768 kHz<br />จริงอยู่ ถ่านอัลคาไลน์ตอนใหม่ ๆ มักมีแรงดันสูงกว่าถ่าน zinc-carbon เล็กน้อย<br />และจริงอยู่ ผู้ผลิตถ่านบางรายมักจัดกลุ่มให้นาฬิกาและรีโมทเป็นอุปกรณ์กินไฟต่ำที่ใช้ถ่านธรรมดาได้ดี</p><p>แต่จากตรงนี้ไปถึงข้อสรุปว่า</p><p><strong>“ถ่านอัลคาไลน์ทำให้นาฬิกาเดินช้าเพราะแรงดันสูงกว่า”</strong></p><p>อันนี้กระโดดไกลเกินข้อเท็จจริงไปมาก</p><p>เหมือนเห็นคนใส่รองเท้าวิ่ง แล้วสรุปว่าเขาต้องวิ่งมาราธอนแน่ ๆ<br />มันดูมีเหตุผล...แต่จริง ๆ ยังขาดอีกหลายชั้น</p><h2>Quartz ไม่ใช่ก้อนหินวิเศษที่สั่นคงที่แบบไม่สนโลก</h2><p>เวลาคนพูดว่า “quartz มันต้องสั่นที่ความถี่เดียว” คำนี้จริงแค่ครึ่งเดียว</p><p>คริสตัลควอตซ์ถูกเลือกมาเพราะมันมีความเสถียรสูงมากเมื่อเทียบกับวงจรออสซิลเลเตอร์แบบอื่น แต่ความถี่จริงที่ได้ในวงจร ไม่ได้ขึ้นกับตัวคริสตัลอย่างเดียว มันยังขึ้นกับการออกแบบวงจรด้วย</p><p>สิ่งที่มีผลจริง เช่น</p><ul><li><p>ค่าโหลดของวงจร (load capacitance)</p></li><li><p>อุณหภูมิ</p></li><li><p>ความคลาดเคลื่อนของตัวคริสตัลเอง</p></li><li><p>อายุการใช้งาน</p></li><li><p>การออกแบบวงจรออสซิลเลเตอร์</p></li></ul><p>พูดง่าย ๆ คือ quartz ไม่ได้ลอยอยู่ในสุญญากาศ มันทำงานเป็นส่วนหนึ่งของระบบ</p><p>เอกสารของ Microchip อธิบายไว้ค่อนข้างชัดว่า ความถี่ของคริสตัลจะเปลี่ยนได้ตามค่าโหลดที่วงจรไปกดไว้ ถ้าโหลดไม่ตรง ความถี่ก็เปลี่ยน ไม่ใช่ล็อกตายแบบไม่มีวันขยับเลย</p><p>ดังนั้น ถ้าจะคุยเรื่อง “อะไรทำให้นาฬิกาเพี้ยน” ตัวแปรสำคัญจริง ๆ จึงไม่ใช่การจ้องอยู่แค่ตัวเลข 1.50V กับ 1.58V แล้วตีโพยตีพายว่าเจอผู้ร้ายแล้ว</p><h2>แล้วแรงดันไฟมีผลไหม?</h2><p>มี</p><p>แต่คำถามที่สำคัญกว่าคือ <strong>มีมากพอจะทำให้นาฬิกาเดินช้าจนเห็นได้ชัดไหม</strong></p><p>คำตอบคือ โดยหลักแล้ว <strong>ไม่ใช่ตัวการหลัก</strong></p><p>เอกสารของ Epson ที่อธิบายเรื่องความแม่นของวงจรนาฬิกา RTC แยกปัจจัยไว้ชัดว่า ความคลาดเคลื่อนรวมของนาฬิกาเกิดจาก</p><ol><li><p>ความแม่นเริ่มต้นของตัวคริสตัล</p></li><li><p>ผลของอุณหภูมิ</p></li><li><p>ผลของแรงดันไฟ</p></li></ol><p>ตรงนี้สำคัญมาก เพราะมันแปลว่า “ผลของแรงดันไฟ” เป็นเพียงหนึ่งองค์ประกอบในหลายองค์ประกอบ ไม่ใช่พระเอกของเรื่อง</p><p>ยิ่งไปกว่านั้น เอกสารบางตระกูลของ Epson ระบุชัดเลยว่า วงจรออสซิลเลเตอร์ภายในถูกขับด้วยแรงดันที่ถูกควบคุมไว้ ทำให้ความถี่ 32.768 kHz มีเสถียรภาพและไม่ไวต่อความผันผวนของแรงดันไฟแบบที่คนชอบเล่ากัน</p><p>พูดภาษาคนคือ ถ้าอุปกรณ์ออกแบบมาดี เขาก็รู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าไฟจากแบตเตอรี่ไม่ได้แบนราบเรียบสวยเหมือนเส้นในหนังสือ</p><h2>ตัวเลขที่ทำให้เรื่องนี้ยิ่งไม่น่าใช่</h2><p>เอกสารของ Epson บางรุ่นระบุลักษณะของ frequency/voltage characteristics ไว้ระดับประมาณไม่กี่ ppm ต่อโวลต์</p><p>ppm คือ parts per million<br />ฟังดูน่ากลัว แต่ในโลกของเวลา มันเล็กมาก</p><p>ตัวอย่างหยาบ ๆ<br />ถ้าสมมุติผลของแรงดันอยู่แถว 2 ppm ต่อโวลต์<br />และถ่านอัลคาไลน์ใหม่สูงกว่าถ่าน zinc-carbon อยู่ประมาณ 0.08V<br />ผลต่างที่เกิดขึ้นจะอยู่แถว 0.16 ppm</p><p>0.16 ppm แปลเป็นเวลาต่อวันได้เล็กมากจนแทบไม่มีนัยสำคัญในการใช้งานจริง</p><p>พูดอีกแบบคือ ต่อให้แรงดันมีผลอยู่จริง ผลที่ได้ก็เล็กเสียจนไม่สมเหตุสมผลเลยที่จะเอามาอธิบายว่า “ใส่ alkaline แล้วนาฬิกาจะเดินช้าเห็นได้ชัด”</p><p>ถ้านาฬิกาเดินช้าหรือเร็วแบบเห็นชัด ปัจจัยที่ควรสงสัยก่อนมักเป็นเรื่องอื่น เช่น ตัวกลไกคุณภาพไม่ดี, คริสตัลไม่ได้แม่นอยู่แล้ว, อุณหภูมิ, หรือแบตอ่อนจนวงจรเริ่มทำงานไม่เสถียร</p><h2>แล้วทำไมคนถึงชอบบอกให้ใชัถ่านธรรมดากับนาฬิกา?</h2><p>ตรงนี้คือส่วนที่มี “เค้าความจริง” มากกว่า</p><p>ผู้ผลิตถ่านอย่าง Panasonic อธิบายว่า ถ่าน manganese หรือ zinc-carbon เหมาะกับอุปกรณ์ที่กินไฟต่ำและยาวนาน เช่น รีโมททีวี หรือนาฬิกา</p><p>ประโยคนี้ไม่ได้แปลว่าอัลคาไลน์ใช้ไม่ได้<br />มันแปลว่า อุปกรณ์ประเภทนี้ไม่ได้ต้องการพลังระดับสูงอยู่แล้ว ถ่านธรรมดาจึงใช้งานได้เหมาะสมและคุ้มค่า</p><p>ต่างกันมากนะ</p><p>ระหว่างคำว่า</p><ul><li><p>“เหมาะ”</p></li><li><p>กับ “ห้ามใช้”</p></li></ul><p>อินเทอร์เน็ตชอบแปลงคำแรกให้กลายเป็นคำหลังอยู่บ่อย ๆ</p><p>ในอีกด้านหนึ่ง คู่มือของนาฬิกาบางรุ่นจากผู้ผลิตอย่าง Seiko ก็ระบุให้ใช้ alkaline battery ตรง ๆ ด้วยซ้ำ นี่ก็ยิ่งชัดว่าไม่มีหลักสากลอะไรทำนองว่า “นาฬิกา quartz แพ้อัลคาไลน์โดยธรรมชาติ”</p><p>ถ้าจะเชื่ออะไรสักอย่างในเรื่องนี้ ควรเชื่อ <strong>คู่มือของอุปกรณ์รุ่นนั้น</strong> มากกว่าโพสต์ลูกโซ่ที่คัดลอกกันมาเป็นทอด ๆ</p><h2>ประเด็นที่มักถูกพูดผิดอีกเรื่อง</h2><p>บางคนพอไม่เชื่อเรื่อง “แรงดันทำให้เดินช้า” ก็หันไปอธิบายอีกทางว่า</p><blockquote><p>งั้นเหตุผลคงเป็นเพราะ alkaline จ่ายกระแสได้สูงกว่า เลยทำให้ movement พัง</p></blockquote><p>คำอธิบายนี้ฟังดูฉลาดขึ้นนิดหนึ่ง...แต่ก็ยังต้องระวัง</p><p>เพราะแบตเตอรี่ไม่ได้ผลักกระแสเข้าอุปกรณ์แบบไร้ขอบเขต กระแสที่ไหลจริงขึ้นกับโหลดของวงจรด้วย</p><p>ถ่านอัลคาไลน์มี internal resistance ต่ำกว่า จึงรองรับโหลดกระชากได้ดีกว่าและแรงดันตกน้อยกว่าเวลาใช้งาน แต่จะสรุปตรง ๆ ว่า “กระแสสูงกว่าเลยทำให้ movement พัง” โดยไม่มีเอกสารของผู้ผลิต movement หรือคู่มือรุ่นนั้นรองรับ ก็ยังเร็วเกินไป</p><p>สรุปง่าย ๆ คือ</p><ul><li><p>คำอธิบายเก่าว่า “แรงดันสูงทำให้นาฬิกาเดินช้า” ไม่น่าใช่</p></li><li><p>คำอธิบายใหม่ว่า “กระแสสูงเลยทำให้พัง” ก็ยังไม่ควรพูดเป็นข้อเท็จจริงถ้ายังไม่มีหลักฐานเฉพาะรุ่น</p></li></ul><h2>ถ้าอย่างนั้นควรเข้าใจเรื่องนี้ยังไงให้ถูก</h2><p>ผมว่าสรุปแบบตรงไปตรงมาที่สุดคือแบบนี้</p><p>นาฬิกาควอตซ์ไม่ได้เดินเพี้ยนเพราะถ่านอัลคาไลน์มีแรงดันเริ่มต้นสูงกว่าเล็กน้อย</p><p>ความแม่นของนาฬิกาควอตซ์ขึ้นกับคุณภาพของคริสตัล การออกแบบวงจร โหลดของออสซิลเลเตอร์ อุณหภูมิ และสภาพการทำงานของตัวเครื่องมากกว่า ส่วนผลของแรงดันไฟมีอยู่ แต่โดยปกติเล็กมากเมื่อเทียบกับปัจจัยอื่น</p><p>ส่วนเหตุที่หลายคนแนะนำให้ใชัถ่านธรรมดากับนาฬิกา มักเป็นเรื่องของความเหมาะสมกับอุปกรณ์กินไฟต่ำ ต้นทุน และคำแนะนำเฉพาะของผู้ผลิต มากกว่าจะเป็นเรื่อง “ใส่อัลคาไลน์แล้วนาฬิกาจะช้า”</p><h2>บทสรุปแบบไม่ต้องอ้อม</h2><p>เรื่องนี้เป็นตัวอย่างคลาสสิกของข้อมูลที่อยู่รอดมาได้นาน เพราะมันมีศัพท์เทคนิคเยอะพอจะดูน่าเชื่อ แต่ไม่มากพอที่คนส่วนใหญ่จะอยากไล่เช็กจริง</p><p>มันเลยส่งต่อกันมาเรื่อย ๆ ตั้งแต่ยุคเมล จนมาถึงยุค Facebook และ LINE<br />แล้วทุกครั้งที่มันโผล่ขึ้นมา มันก็ยังดู “มีเหตุผล” อยู่เสมอ</p><p>ทั้งที่ความจริงคือ มันแค่เล่าเรื่องวงจรไฟฟ้าแบบมั่นใจเกินข้อมูล</p><p>ถ้าจะจำเรื่องนี้ให้สั้นที่สุด ผมว่าเอาแค่นี้พอ</p><p><strong>ถ่านอัลคาไลน์ไม่ได้ทำให้นาฬิกา quartz เดินเพี้ยนเพราะแรงดันสูงกว่า</strong><br />ถ้ามีคำแนะนำเรื่องชนิดถ่าน ให้ดูคู่มือของรุ่นนั้นเป็นหลัก<br />และถ้าเจอโพสต์ที่มีตัวเลขเต็มไปหมด ก็อย่าเพิ่งยอมแพ้ให้กับความขลังของตัวเลข</p><p>ตัวเลขก็โกหกเราไม่ได้หรอก<br />แต่คนหยิบมันมาเล่า...ทำได้ค่อนข้างเก่งเลย</p><hr /><h2>หมายเหตุสำหรับคนที่อยากใช้ให้ถูกแบบใช้งานจริง</h2><ul><li><p>รีโมททีวี/แอร์: โดยทั่วไปใช้อัลคาไลน์ได้</p></li><li><p>นาฬิกาแขวนผนัง: ใช้อัลคาไลน์ได้ในหลายรุ่น แต่ควรดูคู่มือหรือข้อความที่ช่องใส่ถ่านของรุ่นนั้น</p></li><li><p>อย่าผสมถ่านเก่ากับใหม่ หรือผสมคนละชนิดในเครื่องเดียวกัน</p></li><li><p>ถ้าถอดเก็บนาน ควรถอดถ่านออกเพื่อลดความเสี่ยงเรื่องการรั่ว</p></li></ul><p>ถ้าอยากเถียงกับโพสต์เก่าแบบสุภาพ ก็ไม่ต้องเถียงเรื่องความรู้สึก<br />แค่ถามกลับสั้น ๆ ว่า</p><p><strong>มีเอกสารผู้ผลิตรุ่นไหนบ้างที่บอกว่า alkaline ทำให้นาฬิกาเดินช้าเพราะ 1.58V?</strong></p><p>คำถามเดียว บางทีก็เงียบได้ทั้งห้องแล้ว<br /><br /></p><h2 data-pm-slice="1 1 []">อ้างอิง</h2><p>Panasonic Energy Co., Ltd. (n.d.). <em>Dry Batteries FAQ</em>. Panasonic. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2026, จาก <a disabled="false" href="https://www.panasonic.com/global/energy/products/battery/dry_batteries_faq.html">https://www.panasonic.com/global/energy/products/battery/dry_batteries_faq.html</a></p><p>Panasonic Energy Co., Ltd. (n.d.). <em>Dry Batteries</em>. Panasonic. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2026, จาก <a disabled="false" href="https://www.panasonic.com/global/energy/products/battery/dry_batteries.html">https://www.panasonic.com/global/energy/products/battery/dry_batteries.html</a></p><p>Microchip Technology Inc. (2018). <em>AN2648: Selecting and Testing 32.768 kHz Crystal Oscillators for AVR® Microcontrollers</em>. Microchip. จาก <a disabled="false" href="https://ww1.microchip.com/downloads/aemDocuments/documents/MCU08/ApplicationNotes/ApplicationNotes/AN2648-Selecting_Testing-32KHz-Crystal-Osc-for-AVR-MCUs-00002648.pdf">https://ww1.microchip.com/downloads/aemDocuments/documents/MCU08/ApplicationNotes/ApplicationNotes/AN2648-Selecting_Testing-32KHz-Crystal-Osc-for-AVR-MCUs-00002648.pdf</a></p><p>Microchip Technology Inc. (2018). <em>AN2648: Selecting and Testing 32.768 kHz Crystal Oscillators for AVR® Microcontrollers</em> (online documentation). Microchip. จาก <a disabled="false" href="https://onlinedocs.microchip.com/g/GUID-E1A9010A-4FFF-4CCD-912A-926ED28D22D6">https://onlinedocs.microchip.com/g/GUID-E1A9010A-4FFF-4CCD-912A-926ED28D22D6</a></p><p>Seiko Clock Corporation. (n.d.). <em>Instruction Manual</em> (ตัวอย่างคู่มือรุ่นที่มีคำเตือนเกี่ยวกับ alkaline battery). Seiko Clock. จาก <a disabled="false" href="https://www.seiko-clock.com/files/HW465-3.pdf">https://www.seiko-clock.com/files/HW465-3.pdf</a></p><p>Seiko Clock Corporation. (n.d.). <em>Instruction Manual</em> (ตัวอย่างคู่มือรุ่นที่ระบุให้ใช้ alkaline battery). Seiko Clock. จาก <a disabled="false" href="https://www.seiko-clock.com/files/XM487-4.pdf">https://www.seiko-clock.com/files/XM487-4.pdf</a></p><p>Seiko Clocks Australia. (n.d.). <em>Instruction Manuals</em>. Seiko Clocks Australia. จาก <a disabled="false" href="https://seikoclocks.com.au/instruction-manuals/">https://seikoclocks.com.au/instruction-manuals/</a></p><p>Epson Device. (2018). <em>Application Manual: RTC-4574JE</em>. Epson Device. จาก <a disabled="false" href="https://download.epsondevice.com/td/pdf/app/RTC-4574JE_en.pdf">https://download.epsondevice.com/td/pdf/app/RTC-4574JE_en.pdf</a></p><p>Panasonic. (n.d.). <em>Panasonic Alkaline Batteries for Professionals Handbook</em>. Panasonic. จาก <a disabled="false" href="https://mediap.industry.panasonic.eu/assets/custom-upload/Energy%20%26%20Building/Batteries/Primary%20Batteries/Zinc%20Carbon%20and%20Alkaline%20Batteries/Panasonic%20Alkaline%20Batteries%20for%20Professionals%20Handbook.pdf">https://mediap.industry.panasonic.eu/assets/custom-upload/Energy%20%26%20Building/Batteries/Primary%20Batteries/Zinc%20Carbon%20and%20Alkaline%20Batteries/Panasonic%20Alkaline%20Batteries%20for%20Professionals%20Handbook.pdf</a></p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-72147419631431313772026-03-01T19:11:00.004+07:002026-03-01T19:23:28.772+07:00<p style="text-align: left;">ช่วงเวลาหลัง “ผู้นำสูงสุด” หายไปจากสมการการเมืองของประเทศใดประเทศหนึ่ง มักไม่ได้ให้คำตอบแบบสวยงามทันที มันเหมือนเปิดประตูสู่ห้องที่มีทั้งความหวัง ความกลัว และกลไกอำนาจเดิมที่ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม เพียงแต่เปลี่ยนคนถือกุญแจ</p><p>กรณีของอิหร่านในวันที่ 1 มีนาคม 2026 (ตามรายงานจากสำนักข่าวหลัก) จึงน่าสนใจไม่ใช่แค่เพราะ “เกิดอะไรขึ้น” แต่เพราะมันพาเราไปตั้งคำถามว่า “จะเกิดอะไรต่อ” และคำถามนั้นยิ่งหนักขึ้นเมื่อเอาอิหร่านไปเทียบกับประสบการณ์จริงของหลายประเทศที่เคยผ่านการแทรกแซงจากภายนอก หรือการเปลี่ยนระบอบด้วยแรงกดดัน/กำลังทหาร</p><p>บทความนี้ตั้งใจเรียบเรียงประเด็นที่คุยกันทั้งหมดให้เป็นลำดับ เพื่อมองอนาคตของอิหร่านแบบไม่หลอกตัวเอง และไม่ตกหลุมการสรุปง่าย ๆ ว่า “ดี” หรือ “เลว” ในประโยคเดียว</p><h2>1) ความจริงหลายชั้น: ดีใจได้ กังวลได้ โกรธได้…พร้อมกัน</h2><p>อารมณ์ที่สับสนในช่วงเหตุการณ์ใหญ่ไม่ใช่ความไม่ชัดเจนทางความคิด แต่มักเป็นสัญญาณว่าคนกำลังมองโลกตามจริง—โลกที่คำตอบไม่ได้มีแค่ “ดี” หรือ “เลว”</p><p>การสิ้นสุดของผู้นำหรือยุคสมัยที่กดทับผู้คนจำนวนมากอาจสร้างความหวังอย่างมหาศาล แต่ในเวลาเดียวกัน วิธีการที่นำไปสู่จุดนั้นอาจพ่วงราคาความสูญเสีย และการเปลี่ยนผ่านที่ถูกขับเคลื่อนจากแรงภายนอกก็มักทิ้งคำถามเรื่องอธิปไตยไว้กลางโต๊ะ</p><p>ความรู้สึกแบบ “ยินดีแต่ไม่กล้าฉลองเต็มปาก” จึงไม่ใช่ความลังเลที่อ่อนแอ หากเป็นการรับรู้ว่าชัยชนะเชิงสัญลักษณ์อาจเปิดประตูสู่ความเสี่ยงเชิงโครงสร้างที่ใหญ่กว่าเดิม</p><h2>2) ข้อเท็จจริงสำคัญข้อแรก: อิหร่านไม่ได้เริ่มจากศูนย์</h2><p>หลายประเทศที่เข้าสู่ความวุ่นวายยาวนานหลังการล้มรัฐบาล มักเริ่มต้นจาก “รัฐพังทั้งแผง” — สถาบันไม่ทำงาน ศูนย์กลางแตกเป็นหลายขั้ว และกติกาหายไป</p><p>แต่อิหร่านมีความต่างอย่างน้อยหนึ่งเรื่อง: โครงสร้างรัฐมีขั้นตอน “สืบทอดอำนาจ” รองรับไว้ในรัฐธรรมนูญ มีการกล่าวถึงคณะผู้นำชั่วคราวและกระบวนการให้สภาที่เกี่ยวข้องเลือกผู้นำสูงสุดคนใหม่</p><p>ข้อเท็จจริงนี้ไม่ได้แปลว่าอิหร่านจะสงบ แต่แปลว่า “ความเป็นรัฐ” ยังมีโอกาสเดินต่อโดยไม่ต้องรื้อบ้านทั้งหลัง ซึ่งเป็นตัวแยกสำคัญจากเคสอย่างลิเบียที่ศูนย์กลางหายแล้วแตกเป็นหลายศูนย์อำนาจ</p><h2>3) แผนที่อำนาจในอิหร่าน: ใคร “ถือคันโยก” อะไรอยู่ในมือจริง</h2><p>ถ้าจะวิเคราะห์อนาคตของอิหร่านให้พ้นจากความผิวเผิน ต้องเริ่มจากการยอมรับก่อนว่า “อิหร่านไม่ใช่รัฐที่มีศูนย์กลางเดียว” แต่เป็นระบบที่ซ้อนหลายชั้น: นักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง, นักบวชที่คุมกลไกคัดกรอง, และกลุ่มความมั่นคงที่ถืออาวุธ/ข่าวกรอง/เศรษฐกิจจำนวนมาก</p><p>ด้านล่างคือผู้เล่นสำคัญและเครื่องมือที่แต่ละฝ่ายใช้ “แทรกแซงทิศทางประเทศ” ได้จริงในช่วงสุญญากาศอำนาจ</p><h3>3.1 กลไก “รักษาความต่อเนื่อง” ของรัฐ: สภาผู้นำชั่วคราว (Leadership Council)</h3><p>ตามรายงานล่าสุด มีการตั้งสภาผู้นำชั่วคราว 3 คนเพื่อทำหน้าที่แทนผู้นำสูงสุดระหว่างรอการคัดเลือกผู้นำคนใหม่ ได้แก่</p><ul><li><p><strong>ประธานาธิบดี มาซูด เปเซชคิอัน (Masoud Pezeshkian)</strong> — ฝ่ายบริหารและการเมืองสายประนีประนอมมากกว่าเดิม แต่ข้อจำกัดคืออำนาจความมั่นคงจำนวนมากอยู่นอกมือรัฐบาล</p></li><li><p><strong>ประธานศาลสูง/หัวหน้าตุลาการ โกลัมฮอสเซน โมห์เซนี เอเจอี (Gholamhossein Mohseni Ejei)</strong> — คุมฝ่ายตุลาการและเครื่องมือทางกฎหมายที่ใช้ทั้ง “คุมเกม” และ “ลงโทษ” ฝ่ายตรงข้ามได้</p></li><li><p><strong>อาลีเรซา อาราฟี (Alireza Arafi)</strong> — นักบวชระดับสูง/สมาชิกสภาผู้พิทักษ์ (Guardian Council) ถูกแต่งตั้งเป็นสมาชิกฝ่ายนิติศาสตร์ของสภาฯ</p></li></ul><p>สภาชั่วคราวนี้สำคัญในแง่ “ประคองระบบ” ไม่ให้รัฐล้มทันที แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาคุมทุกคันโยก เพราะคันโยกหนัก ๆ อยู่ที่ฝั่งความมั่นคงและสถาบันนักบวช</p><h3>3.2 ผู้เลือกผู้นำสูงสุดตัวจริง: สภาผู้เชี่ยวชาญ (Assembly of Experts) + ด่านคัดกรอง (Guardian Council)</h3><p>อำนาจแต่งตั้งผู้นำสูงสุดตามรัฐธรรมนูญอยู่ที่ <strong>สภาผู้เชี่ยวชาญ (Assembly of Experts)</strong> ซึ่งเป็นนักบวชที่มาจากการเลือกตั้ง แต่ความ “เปิด” ของเกมถูกจำกัดด้วยระบบคัดกรอง เพราะผู้สมัครจำนวนมากต้องผ่านการตรวจสอบคุณสมบัติจาก <strong>สภาผู้พิทักษ์ (Guardian Council)</strong> ก่อน</p><p>พูดแบบตรงไปตรงมา: คนที่จะได้ขึ้นเวทีชิงตำแหน่งสูงสุด มักเป็นคนที่ระบบ “อนุญาตให้มีตัวตน” ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว</p><h3>3.3 ศูนย์สั่งการยามวิกฤต: สภาความมั่นคงแห่งชาติสูงสุด (Supreme National Security Council – SNSC)</h3><p>ในภาวะวิกฤต สิ่งที่มักคุมทั้งนโยบายต่างประเทศ การตอบโต้ทางทหาร และการจัดการความสงบภายใน คือ <strong>SNSC</strong></p><p>จุดที่ต้องจับตาเป็นพิเศษ (เพราะสะท้อนการ “จัดวางอำนาจจริง”) คือบทบาทของ <strong>อาลี ลาริจานี (Ali Larijani)</strong> ซึ่งสื่อรายงานว่าเป็นคนประกาศ/ขับเคลื่อนการตั้งสภาผู้นำชั่วคราว และถูกมองว่าเป็น “power broker” ในช่วงเปลี่ยนผ่าน</p><h3>3.4 กลุ่มที่ถือ “อาวุธ + เศรษฐกิจ + ข่าวกรอง” ในชุดเดียว: กองกำลังพิทักษ์การปฏิวัติ (IRGC / Sepah)</h3><p>ถ้ามีผู้เล่นคนหนึ่งที่สามารถ “เปลี่ยนทิศประเทศ” ได้มากที่สุดในช่วงสุญญากาศอำนาจ ชื่อนั้นแทบหนีไม่พ้น <strong>IRGC</strong> เพราะเขาไม่ได้เป็นแค่ทหาร แต่เป็นระบบอำนาจที่เชื่อมกันสามด้าน</p><ul><li><p><strong>กำลังรบและอาวุธยุทธศาสตร์</strong> (โดยเฉพาะกำลังด้านจรวด/อากาศในสาย IRGC)</p></li><li><p><strong>กำลังควบคุมภายในประเทศ</strong> ผ่านเครือข่ายกึ่งทหารอย่าง <strong>Basij</strong> ที่ถูกใช้ในการสลายการชุมนุม/คุมพื้นที่</p></li><li><p><strong>เครือข่ายข่าวกรองและอิทธิพลทางเศรษฐกิจ</strong> ที่ทำให้ “คุมเกม” ได้ทั้งด้วยกำลังและด้วยทรัพยากร</p></li></ul><p>ประเด็นที่ทำให้การวิเคราะห์รอบนี้ต้อง “ละเอียดกว่าเดิม” คือรายงานว่าการโจมตีล่าสุดคร่าชีวิตผู้บัญชาการระดับสูงจำนวนมาก รวมถึง <strong>ผู้บัญชาการ IRGC</strong> และ <strong>รัฐมนตรีกลาโหม</strong> (มีรายงานจากหลายสำนักว่าเสียชีวิต แต่ระดับการยืนยันของแต่ละชื่อไม่เท่ากัน)</p><p>ผลคือ IRGC อาจต้องเข้าสู่โหมด “จัดโครงใหม่” อย่างเร่งด่วน และช่วงเปลี่ยนแม่ทัพนี่แหละมักเป็นช่วงที่การแย่งอำนาจภายในเกิดได้ทั้งแบบนิ่มและแบบแข็ง</p><h3>3.5 ทหารประจำการ (Artesh) และเสถียรภาพของคำสั่ง</h3><p>อิหร่านมี “ทหารสองชุด” คือ IRGC และ <strong>Artesh</strong> (กองทัพประจำการ) ซึ่งตามภาพรวม Artesh มักเน้นบทบาทป้องกันประเทศและความมั่นคงชายแดนมากกว่าเล่นการเมือง</p><p>แต่ในสถานการณ์ที่รายงานว่ามีการสังหาร <strong>เสนาธิการทหารสูงสุด/ผู้บัญชาการระดับสูง</strong> การต่อเนื่องของคำสั่ง (command continuity) เป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะถ้าโครงคำสั่งหลวมลง ความเสี่ยงของการตัดสินใจแบบ “กระจัดกระจาย” จะเพิ่มขึ้นทันที</p><h3>3.6 ตำรวจ/ความมั่นคงภายใน: Law Enforcement Command (FARAJA)</h3><p>อีกกลไกที่มักถูกมองข้ามในการวิเคราะห์ระยะสั้น แต่มีผลต่อชีวิตคนจริงมาก คือ <strong>ตำรวจและกำลังความมั่นคงภายใน</strong> เพราะเป็นผู้ “คุมถนน”</p><p>ถ้าช่วงเปลี่ยนผ่านเกิดการประท้วงใหญ่ สิ่งที่จะชี้ว่ารัฐไปทาง “เปิด” หรือ “รัด” ไม่ใช่คำแถลง—แต่คือคำสั่งของตำรวจ/กำลังควบคุมฝูงชนว่าทำอะไรกับคนบนถนน</p><h3>3.7 ฝ่ายบวชสายแข็ง/สถาบันศาสนา: คนที่คุมกรอบความชอบธรรม</h3><p>แม้การเมืองจะสั่น แต่ “กรอบความชอบธรรม” ในระบบอิหร่านยังอาศัยสถาบันนักบวชอย่างหนัก และมีนักบวช/ผู้มีตำแหน่งสำคัญหลายคนที่ถูกพูดถึงบ่อยในบริบทการสืบทอดอำนาจ เช่น กลุ่มที่อยู่ใน Assembly of Experts หรือมีบทบาทระดับสูงในตุลาการและสถาบันศาสนา</p><p>จุดนี้สำคัญเพราะต่อให้การเมืองเปลี่ยนหน้า แต่ถ้าสถาบันที่ผลิตความชอบธรรมยังยืนอยู่แบบเดิม เส้นทางไปสู่ “หัวก้าวหน้า + สิทธิสตรี” ก็ยังยากอยู่ดี</p><h3>3.8 ฝ่ายนอกระบบ/นอกประเทศ: อิทธิพลมีจริง แต่ข้อจำกัดก็หนัก</h3><p>ขั้วฝ่ายค้าน/บุคคลในต่างประเทศบางกลุ่มอาจมีอิทธิพลเชิงสัญลักษณ์หรือการระดมความสนใจระหว่างประเทศ แต่ปัจจัยชี้ขาดในระยะสั้นมักยังอยู่ที่ “คนถืออาวุธ + คนคุมถนน + คนคุมกติกา” ภายในประเทศ</p><p>ดังนั้น ถ้าจะวัดน้ำหนักจริง ต้องถามว่าเขามีเครือข่ายภายในประเทศระดับไหน และเชื่อมกับแรงงาน/ชนชั้นกลาง/ชนกลุ่มน้อย/เครือข่ายท้องถิ่นได้แค่ไหน—not just การเป็นข่าว</p><h2>4) ประโยคที่ควรติดไว้หน้ากระจก: โค่นรัฐบาลง่ายกว่าสร้างรัฐ</h2><p>ถ้าต้องสรุปบทเรียนจากหลายประเทศที่เคยถูกแทรกแซง/ถูกโค่นระบอบด้วยแรงจากภายนอกให้เหลือประโยคเดียว มันจะเป็นประโยคนี้</p><p>การโค่นระบอบเป็น “เหตุการณ์” แต่การสร้างรัฐเป็น “กระบวนการ” ที่กินเวลา ต้องการสถาบัน กติกา ความชอบธรรม และฉันทามติขั้นต่ำในสังคม สิ่งพวกนี้ไม่เกิดจากปืน และยิ่งไม่เกิดจากการรีบประกาศชัยชนะ</p><p>ประเทศที่เคยผ่านจุดเปลี่ยนแรง ๆ ให้บทเรียนซ้ำกันหลายรูปแบบ เช่น</p><ul><li><p>อิรักหลัง 2003: ระบอบเก่าถูกโค่นอย่างรวดเร็ว แต่สุญญากาศอำนาจและความแตกแยกทำให้ความรุนแรงลากยาว</p></li><li><p>ลิเบียหลัง 2011: ศูนย์กลางอ่อน แตกเป็นหลายขั้ว แข่งขันกันด้วยอาวุธและอิทธิพลจากภายนอก</p></li><li><p>อัฟกานิสถาน 2001–2021: การสร้างรัฐด้วยแรงสนับสนุนภายนอกยาวนาน แต่ความชอบธรรมไม่ฝังราก พอถอนกำลังก็พังรวดเร็ว</p></li></ul><p>ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ “เจตนาดีไหม” แต่อยู่ที่ “โครงสร้างหลังจากนั้นรองรับได้ไหม”</p><h2>3) ประโยคที่ควรติดไว้หน้ากระจก: โค่นรัฐบาลง่ายกว่าสร้างรัฐ</h2><p>ถ้าต้องสรุปบทเรียนจากหลายประเทศที่เคยถูกแทรกแซง/ถูกโค่นระบอบด้วยแรงจากภายนอกให้เหลือประโยคเดียว มันจะเป็นประโยคนี้</p><p>การโค่นระบอบเป็น “เหตุการณ์” แต่การสร้างรัฐเป็น “กระบวนการ” ที่กินเวลา ต้องการสถาบัน กติกา ความชอบธรรม และฉันทามติขั้นต่ำในสังคม สิ่งพวกนี้ไม่เกิดจากปืน และยิ่งไม่เกิดจากการรีบประกาศชัยชนะ</p><p>ประเทศที่เคยผ่านจุดเปลี่ยนแรง ๆ ให้บทเรียนซ้ำกันหลายรูปแบบ เช่น</p><ul><li><p>อิรักหลัง 2003: ระบอบเก่าถูกโค่นอย่างรวดเร็ว แต่สุญญากาศอำนาจและความแตกแยกทำให้ความรุนแรงลากยาว</p></li><li><p>ลิเบียหลัง 2011: ศูนย์กลางอ่อน แตกเป็นหลายขั้ว แข่งขันกันด้วยอาวุธและอิทธิพลจากภายนอก</p></li><li><p>อัฟกานิสถาน 2001–2021: การสร้างรัฐด้วยแรงสนับสนุนภายนอกยาวนาน แต่ความชอบธรรมไม่ฝังราก พอถอนกำลังก็พังรวดเร็ว</p></li></ul><p>ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ “เจตนาดีไหม” แต่อยู่ที่ “โครงสร้างหลังจากนั้นรองรับได้ไหม”</p><h2>4) ความกลัวเรื่อง ‘หุ่นเชิด’ ไม่ใช่ทฤษฎีสมคบคิด แต่เป็นความเสี่ยงเชิงโครงสร้าง</h2><p>หนึ่งในความเสี่ยงที่เกิดซ้ำในประวัติศาสตร์การเปลี่ยนผ่าน คือรัฐบาลใหม่ถูกมองว่า “เป็นหนี้บุญคุณ” ต่ออำนาจภายนอก ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลด้านการทหาร การข่าว หรือการสนับสนุนทางการเมือง ผลคือความชอบธรรมในสายตาคนในประเทศสั่นคลอนตั้งแต่วันแรก</p><p>เมื่อความชอบธรรมสั่น กลไกที่แข็งที่สุดมักเป็นฝ่ายได้เปรียบ—โดยเฉพาะกลุ่มที่ถืออาวุธหรือมีอำนาจพิเศษ เพราะสามารถอ้าง “ความมั่นคงของชาติ” เพื่อรวบอำนาจกลับ และตรึงสังคมให้อยู่ในโหมดฉุกเฉินยาว ๆ</p><p>นี่คือความย้อนแย้งที่โหดร้าย: คุณปลดล็อกระบอบหนึ่งได้ แต่เงื่อนไขที่ใช้ปลดล็อกอาจสร้างแรงส่งให้เกิดระบอบแข็งอีกแบบหนึ่ง</p><h2>5) สิ่งที่ไม่มีใครรับประกันได้: อิหร่านจะกลับไป ‘หัวก้าวหน้า’ และผู้หญิงเสรีเหมือนเดิมไหม</h2><p>คำตอบที่ตรงที่สุดคือ: ไม่มีอะไรรับประกัน</p><p>เพราะเสรีภาพของผู้หญิงไม่ได้ถูกล็อกไว้ด้วย “คนคนเดียว” แต่มันถูกล็อกด้วยกฎหมาย สถาบัน การบังคับใช้ และดุลอำนาจที่ฝังอยู่ในระบบ</p><p>ดังนั้น ต่อให้ผู้นำสูงสุดคนเดิมหายไป ก็ยังมีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดสถานการณ์แบบ “ระบอบเดิมเวอร์ชันใหม่” คือเปลี่ยนหัว แต่รักษาเครื่องมือควบคุมสังคมไว้ โดยเฉพาะสิทธิของผู้หญิงที่มักถูกใช้เป็นสนามต่อรองทางการเมืองเสมอ</p><p>ที่น่าระวังคือ ในช่วงความไม่มั่นคง ฝ่ายแข็งสามารถอ้าง “ความมั่นคงของชาติ” เพื่อรัดสิทธิได้ง่ายขึ้น และในประวัติศาสตร์การเปลี่ยนผ่านของหลายประเทศ ผู้หญิงมักเป็นกลุ่มที่ถูกบีบก่อน</p><h2>6) ถ้าจะเทียบอิหร่านกับประเทศอื่น ควรเทียบด้วย ‘หัวข้อ’ ไม่ใช่เทียบด้วย ‘อารมณ์’</h2><p>การเปรียบเทียบแบบมีประโยชน์คือการตั้งแกนวัดที่จับต้องได้ แล้วดูว่าอิหร่านกำลังไหลไปทางไหน โดยอ้างอิงจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในประเทศอื่น ๆ</p><h3>6.1 รัฐยังอยู่ไหม หรือแค่ผู้นำหาย</h3><p>ประเทศที่แค่ “เปลี่ยนหัว” แต่รัฐยังทำงานได้ มักมีโอกาสเข้าสู่ความนิ่งเร็วกว่า<br />ประเทศที่ “รื้อรัฐ” หรือรัฐล่มไปด้วย มักเข้าสู่สุญญากาศและความรุนแรงยืดเยื้อ</p><h3>6.2 ใครคุมอาวุธจริง</h3><p>คำถามนี้โหดแต่สำคัญที่สุด: คนถือปืนเล่นตามกติกาไหม<br />ถ้าผู้ถืออาวุธนอกระบบหรือกองกำลังที่มีอำนาจพิเศษไม่ยอมปล่อยพื้นที่ทางการเมือง ต่อให้มีขั้นตอนตามรัฐธรรมนูญ ก็อาจกลายเป็นพิธีกรรม</p><h3>6.3 ฝ่ายต่อต้านมีศูนย์รวมและฉันทามติขั้นต่ำไหม</h3><p>ระบอบพังแล้ว “ใครจะพาไปต่อ” สำคัญไม่แพ้ “ใครถูกโค่น”<br />หากไม่มีแนวร่วมที่คนจำนวนมากยอมรับร่วมกัน ประเทศมักเข้าสู่เกมแย่งอำนาจหลายขั้ว</p><h3>6.4 ยุติธรรมแบบมีสะพาน หรือการกวาดล้างแบบทำให้รัฐพัง</h3><p>บทเรียนจากบางประเทศคือ ถ้ากวาดล้างคนของระบบเดิมกว้างเกินไป รัฐจะทำงานไม่ได้<br />แต่ถ้าประนีประนอมจนไม่มีความยุติธรรม ความแค้นจะสะสมและระเบิดในอนาคต</p><p>นี่คือศิลปะยากที่สุดของการเปลี่ยนผ่าน และเป็นจุดที่หลายประเทศพลาด</p><h3>6.5 บทบาทต่างชาติ: ผู้ช่วยหรือผู้กำกับบท</h3><p>เมื่อมีหลายมหาอำนาจเข้ามาเกี่ยวข้อง ประเทศเสี่ยงถูกดึงให้เป็นสนามต่อรองผลประโยชน์<br />ยิ่งมี proxy dynamics มากเท่าไร โอกาสจะสร้างฉันทามติภายในยิ่งยาก</p><h3>6.6 เสรีภาพของผู้หญิง: เปิดจริงหรือถูกใช้เป็นเหยื่อบูชายัญ</h3><p>หัวข้อนี้วัดได้จาก “การบังคับใช้จริง” ไม่ใช่คำสัญญา<br />สังคมอาจได้รัฐบาลใหม่ แต่ถ้ากฎหมายและการบังคับใช้ยังเหมือนเดิม เสรีภาพก็ยังไม่มา</p><h2>7) สัญญาณนำที่ควรจับตาในระยะสั้น</h2><p>ในเชิงการวิเคราะห์ (เป็น working theory ไม่ใช่การฟันธง) สัญญาณที่จะบอกทิศทางมีอยู่ไม่กี่เรื่อง แต่หนักมาก</p><ul><li><p>รายชื่อและแนวคิดของผู้นำสูงสุดคนใหม่ และอำนาจต่อรองของกลไกความมั่นคง</p></li><li><p>การจัดการสื่อ อินเทอร์เน็ต การชุมนุม: ผ่อนคือเปิดพื้นที่ต่อรอง รัดคือเตรียมคุมเกมยาว</p></li><li><p>ท่าทีเชิงปฏิบัติ (ไม่ใช่วาทกรรม) ต่อสิทธิผู้หญิงและการบังคับใช้กฎหมายทางสังคม</p></li></ul><h2>8) บทสรุป: ความหวังไม่ผิด แต่ความประมาทอันตราย</h2><p>การหวังให้อิหร่านเป็นประเทศเสรีและรุ่งเรืองสำหรับคนทุกกลุ่ม โดยเฉพาะผู้หญิง ไม่ใช่ความฝันที่เกินจริง</p><p>แต่การคิดว่า “ผู้นำตาย = เสรีภาพกลับมา” เป็นการย่อโลกให้เล็กเกินไป</p><p>สิ่งที่เกิดขึ้นจริงในหลายประเทศสอนเราว่า ช่วงเปลี่ยนผ่านคือช่วงที่ “คำว่าเสรีภาพ” ถูกแย่งกันนิยาม บางฝ่ายใช้มันเพื่อเปิดพื้นที่ บางฝ่ายใช้มันเป็นข้ออ้างเพื่อรวบอำนาจ</p><p>ดังนั้น บทสนทนาที่ดีที่สุดในเวลานี้อาจไม่ใช่การเลือกข้างแบบทันที แต่เป็นการเฝ้าดูว่าอิหร่านจะเปลี่ยนผ่านแบบไหน และสัญญาณใดบอกว่าเสรีภาพกำลัง “เกิดจริง” หรือกำลังถูกเลื่อนออกไปอีกครั้ง</p><p>และถ้าประวัติศาสตร์สอนอะไรเราได้อย่างหนึ่ง มันคือ: ประเทศที่ดีขึ้นได้จริง ไม่ใช่ประเทศที่ “ถูกปลดปล่อย” เก่งที่สุด แต่คือประเทศที่ “สร้างกติกาใหม่” ได้สำเร็จที่สุด</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-17149989462459022192026-02-27T21:08:00.007+07:002026-02-27T21:30:59.967+07:00<p style="text-align: left;">บางเมืองมีแลนด์มาร์กเป็นวัด มีสะพาน มีตึกสูง</p><p>แต่เมือง許昌 (สวี่ชาง) มณฑลเหอหนาน มีแลนด์มาร์กเป็น… “ห้าง”</p><p>และคิวหน้าห้างบางวันให้อารมณ์เหมือนคนกำลังรอเข้างานคอนเสิร์ตระดับชาติ—แค่เปลี่ยนจากแท่งไฟ เป็นถุงผ้า และเปลี่ยนจากเสียงกรี๊ด เป็นเสียงล้อรถเข็นเสียดพื้นแบบเบา ๆ</p><p>ห้างชื่อ <strong>胖东来 (Pangdonglai / พางตงไหล)</strong><br />ห้างที่คนจีนเล่ากันว่า “ยอมต่อคิวรอเข้า” เหมือนกำลังไปเอาของฟรี ทั้งที่ไม่ได้แจกฟรี</p><p>บทความนี้เป็น <strong>บันเทิงคดี</strong> ในรูปแบบ “คนเล่าเรื่องเดินทางไปดูด้วยตา” เพื่อให้มันอ่านสนุก ติดหนึบ และมีฉาก มีอารมณ์ มีบทสนทนา<br />แต่แกนข้อมูลสำคัญจะยึดจากสิ่งที่มีรายงานในสื่อจีนช่วงปี 2025–ต้นปี 2026 (เช่น สื่อกระแสหลัก/รายงานศาล/ข้อมูลที่ห้างประกาศเอง)<br />ส่วนที่เป็นการตีความหรือเดาจะระบุให้ชัดว่าเป็น “ข้อสันนิษฐาน”</p><h2>คิวหน้าห้างตอนฝนตก: ฉากเปิดที่ทำให้ฉันเริ่มไม่เชื่อความเป็นมนุษย์</h2><p>ฉันยืนอยู่หน้าห้างตอนเช้า ฟ้ายังไม่ยอมสว่างเต็มที่ ฝนลงเม็ดเล็ก ๆ แบบคนจีนเรียก “ฝนกวนใจ”</p><p>แต่คิวยาวเหมือน…เมืองทั้งเมืองตกลงกันมาแล้วว่าจะมายืนรอพร้อมกัน<br />บางคนถือถุงผ้าพับสวยเหมือนรู้ล่วงหน้าว่าจะได้ใส่อะไรกลับบ้าน<br />บางคนถือร่ม แต่ไม่กาง เพราะมันไม่ได้ตกแรงพอจะมีเหตุผลให้กาง และคนจีนจำนวนหนึ่งชอบชนะฝนด้วยความอดทน</p><p>ฉันคิดในใจว่า<br />“โอเค…นี่มันห้าง หรือพิธีกรรมหมู่?”</p><p>ผู้หญิงวัยทำงานที่ยืนข้าง ๆ หันมายิ้มให้ฉัน แล้วพูดสั้น ๆ เหมือนเป็นประโยคที่เธอพูดมาแล้ว 100 ครั้ง</p><p>“เข้าไปเถอะ เดี๋ยวจะรู้ว่าทำไม”</p><h2>ห้างที่เกิดจากเมืองรอง แต่กลายเป็นตำนานของทั้งประเทศ</h2><p>เรื่องเริ่มจากคนคนหนึ่งชื่อ <strong>于东来 (อวี๋ตงไหล)</strong><br />เขาเป็นคนสวี่ชาง และมีข้อมูลชีวประวัติว่าเริ่มทำกิจการค้าปลีกจนกลายเป็นรากฐานของ “พางตงไหล” ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 (มีการกล่าวถึงปี 1995 ในแหล่งข้อมูลชีวประวัติสาธารณะหลายแห่ง)</p><p>เพื่อให้คนไทยอ่านลื่น: ถ้าเห็นชื่อจีนในบทความนี้ ฉันจะใส่ “ไทยก่อน” แล้วค่อยวงเล็บชื่อจีน + พินอินไว้ให้เป็นคำอธิบาย ไม่ต้องอ่านจีนก็เข้าใจได้</p><p>พางตงไหลไม่ได้เติบโตจากเมืองที่รวยที่สุด ไม่ได้อยู่ปักกิ่ง ไม่ได้อยู่เซี่ยงไฮ้<br />แต่มันกลับทำให้คนทั้งประเทศพูดถึง เพราะมันใช้สูตรที่ฟังดูเหมือนนิยาย:</p><p>“บริการดีจนคนสงสัยว่าโลกนี้ยังมีแบบนี้อยู่จริงเหรอ”</p><h2>หลักการทางธุรกิจของพางตงไหล: ทำให้ ‘ไว้ใจ’ จนลูกค้าเลิกคิดมาก</h2><p>ถ้าสรุปแก่นแบบไม่สวยหรูเกินไป พางตงไหลไม่ได้ขาย “ของ” อย่างเดียว<br />มันขาย <strong>ความมั่นใจ</strong></p><p>และในห้างนี้ “ความรัก” ไม่ใช่คำคมบนผนัง—มันถูกทำให้เป็น KPI (Key Performance Indicator: ตัวชี้วัดผลงาน) ผ่านระบบงาน รายละเอียด และความรับผิดชอบที่ลูกค้าสัมผัสได้จริง</p><p>ความมั่นใจแบบที่ทำให้ลูกค้าไม่ต้องรู้สึกว่า</p><ul><li><p>กำลังจะโดนหลอก</p></li><li><p>กำลังจะได้ของแย่</p></li><li><p>หรือกำลังจะถูกปฏิบัติแบบ “ซื้อแล้วก็ไปให้พ้น”</p></li></ul><p>มันใช้วิธีทำให้ทุกอย่างดู <strong>ชัดเจนและเป็นระบบ</strong><br />สิ่งที่คนเล่ากันเยอะคือรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ทำให้รู้สึกว่า “เขาใส่ใจจริง”<br />ห้องน้ำที่เหมือนโรงแรม แผนกบริการที่ไม่ทำหน้าบึ้ง ป้ายข้อมูลที่เยอะจนน่ารำคาญแต่ดันช่วยชีวิตตอนเราไม่อยากถามใคร</p><p>สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นแค่ความหรู มันคือการออกแบบให้ลูกค้ารู้สึกว่า<br />“ฉันมาอยู่ในพื้นที่ที่คนคิดแทนฉันไว้แล้ว”</p><h2>วิธีสร้างชื่อเสียง: ไม่ต้องซื้อโฆษณาเยอะ ถ้าทำให้คนอยากเล่าเอง</h2><p>พางตงไหลมีชื่อเสียงในโลกออนไลน์จีนแบบที่เรียกว่า “เล่าต่อกันจนหยุดไม่ได้”</p><p>บางคอมเมนต์เรียกมันว่า <em>shopping pilgrimage</em> (ทริป “แสวงบุญเพื่อช้อปปิ้ง”) — ทริปแสวงบุญเวอร์ชันกระเป๋าสตางค์: คนเดินทางมาเพื่อ ‘ลอง’ ว่ามันดีจริงไหม แล้วส่วนหนึ่งกลับไปพร้อมเรื่องเล่า</p><p>ถ้าคุณทำอะไรให้คน <strong>อึ้ง</strong> ได้ในระดับที่เขาต้องหยิบมือถือขึ้นมา<br />คุณไม่ต้องวิ่งไล่ซื้อโฆษณาหนักเท่าคนอื่น</p><p>แน่นอนว่าความดังแบบนี้มีด้านดี: ลูกค้าแน่น ยอดขายพุ่ง แบรนด์กลายเป็นสัญลักษณ์<br />แต่ก็มีด้านมืด: คุณจะถูกเพ่งเล็ง และถูก “ทดสอบ” จากทั้งคนรักและคนหมั่นไส้</p><h2>สถิติปัจจุบัน: ตัวเลขที่ทำให้คิวหน้าห้าง ‘สมเหตุสมผล’ ขึ้นมาทันที</h2><p>ช่วงต้นปี 2026 มีรายงานจากสื่อธุรกิจจีนว่า พางตงไหลประกาศผลประกอบการปี 2025 ไว้ประมาณนี้</p><ul><li><p><strong>ยอดขายรวมปี 2025: 235.31 ‘亿元’ (yìyuán: หน่วย ‘ร้อยล้านหยวน’)</strong> (เท่ากับ <strong>235.31 พันล้านหยวน</strong> หรือ <strong>23.531 หมื่นล้านหยวน</strong> ในระบบนับแบบตะวันตก)</p></li><li><p>เทียบกับปี 2024 ที่รายงานไว้ <strong>169.64 พันล้านหยวน</strong> (เพิ่มขึ้นราว 38.71%)</p></li><li><p>โครงสร้างยอดขายปี 2025 ที่ถูกอ้างถึงบ่อย:</p><ul><li><p>ซูเปอร์มาร์เก็ต ~126.43 พันล้านหยวน (สัดส่วนราวครึ่งหนึ่ง)</p></li><li><p>เครื่องประดับ/จิวเวลรี่ ~24.51 พันล้าน</p></li><li><p>ห้าง/ดีพาร์ตเมนต์ ~23.80 พันล้าน</p></li><li><p>เครื่องใช้ไฟฟ้า ~21.55 พันล้าน</p></li><li><p>เสื้อผ้า ~18.59 พันล้าน</p></li><li><p>และหมวดอื่น ๆ เช่น ชา/ยา/อาหาร/โรงหนัง/เกม ฯลฯ</p></li></ul></li></ul><p>มีรายงานเชิงอธิบายจากสื่อว่า “บางสาขายอดขายสูงมากระดับหลายหมื่นล้านหยวนต่อปี” และมีข้อมูลระบุว่าสาขาเด่นบางแห่งแตะระดับใกล้ 60 พันล้านหยวนในปีเดียว</p><p>ตัวเลขพวกนี้ไม่ได้แปลว่าคนรวยขึ้นทันทีเสมอไป<br />แต่มันแปลว่า <strong>ความหนาแน่นของลูกค้า</strong> และ <strong>ความถี่การกลับมาซื้อซ้ำ</strong> สูงมากพอจะทำให้ระบบบริการแบบเว่อร์ ๆ อยู่ได้</p><h2>กลยุทธ์ที่ทำให้ขายดี: “ทำให้คนกลัวพลาด” มากกว่า “ทำให้คนอยากได้”</h2><p>เวลาห้างทั่วไปขายดี มักเกิดจากหนึ่งในสองอย่าง</p><ul><li><p>โปรโมชันแรง</p></li><li><p>โลเคชันดี</p></li></ul><p>พางตงไหลมีทั้งสองอย่างในระดับหนึ่ง แต่มีอย่างที่น่าสนใจกว่า คือมันสร้าง “แรงกลัวพลาด” ได้เก่ง</p><h3>สินค้าประจำวัน แต่คุณภาพและรายละเอียดถูกยกระดับ</h3><p>ซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นธุรกิจแกนหลักตามตัวเลขยอดขาย<br />นั่นแปลว่าหัวใจคือ “ของกินของใช้” ไม่ใช่สินค้าแฟชั่นหรู</p><p>ของประจำวันถ้าคุมคุณภาพดีและสื่อสารชัด มันจะกลายเป็นสิ่งที่คนกลับมาซ้ำโดยไม่ต้องคิด</p><h3>ประสบการณ์ที่ ‘เล่าแล้วคนอื่นอยากลอง’</h3><p>ความสะอาด ความชัดเจน ความเป็นธรรมกับลูกค้า<br />มันเป็นประสบการณ์ที่พูดได้โดยไม่ต้องแต่งเยอะ</p><p>“เขาคืนเงินง่าย”<br />“เขาดูแลพนักงานดี”<br />“เขากล้ารับผิดชอบ”</p><p>คำพูดแบบนี้เป็นไวรัลได้เพราะมันคือสิ่งที่ผู้บริโภคโหยหาอยู่แล้ว</p><h3>ข้อสันนิษฐาน: ความใจกว้างบางส่วนอาจเป็น ‘ต้นทุนการตลาด’ ที่คุ้มมาก</h3><p>นี่เป็นการตีความ ไม่ใช่ข้อเท็จจริง<br />แต่ธุรกิจจำนวนมากใช้บริการ/การรับผิดชอบที่ใจกว้างเพื่อซื้อ “ความไว้ใจ” และลดต้นทุนโฆษณาระยะยาว</p><p>ถ้าคนเล่าให้เองทุกวัน ค่าโฆษณาก็ถูกเฉลี่ยจนแทบไม่รู้สึก</p><h2>ด้านดี: ทำไมคนจำนวนมากถึงรักพางตงไหล</h2><p>ฉันเดินเข้าไปในห้าง แล้วเริ่มเข้าใจว่าทำไมคนชอบเล่าเรื่องที่นี่</p><h3>ลูกค้ารู้สึกว่าได้รับการปฏิบัติแบบ ‘มนุษย์’</h3><p>สิ่งที่คนพูดถึงเยอะคือความใส่ใจในรายละเอียด และการรับผิดชอบเมื่อเกิดปัญหา<br />มันทำให้ลูกค้ารู้สึกว่าไม่ได้ถูกมองเป็น “กระเป๋าสตางค์เดินได้”</p><h3>พนักงาน: ภาพลักษณ์เรื่องสวัสดิการที่ดีและการให้ความสำคัญกับคุณภาพชีวิต</h3><p>พางตงไหลถูกพูดถึงบ่อยเรื่องการดูแลพนักงาน (วันหยุด/สวัสดิการ/การสร้างสภาพแวดล้อมที่คนอยากทำงาน)<br />ประเด็นนี้เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้คนภายนอกเชื่อว่า “บริการมันดีเพราะคนทำงานไม่ทุกข์”</p><h3>ความเชื่อใจ = การซื้อซ้ำ</h3><p>ธุรกิจค้าปลีกชนะได้ด้วยการทำให้ลูกค้ากลับมาบ่อย ๆ<br />และพางตงไหลดูเหมือนจะสร้างสิ่งนี้ได้จริงจากความหนาแน่นของลูกค้าและยอดขายซูเปอร์มาร์เก็ตที่สูง</p><h2>เงามืด: เมื่อสวรรค์ต้องมี ‘กฎเหล็ก’ คอยคุมไม่ให้พัง</h2><p>ฉันยอมรับว่า ตอนเดินอยู่ในห้าง ฉันเผลอคิดไปเองว่า…<br />ถ้าโลกค้าปลีกมี “เมืองในฝัน” พางตงไหลคงเป็นเมืองนั้น</p><p>เพราะทุกอย่างถูกออกแบบให้ผู้คน <strong>รู้สึกปลอดภัย</strong><br />ปลอดภัยพอจะวางกระเป๋า วางอคติ วางความระแวง แล้วปล่อยให้ระบบของเขาพาเราเดินไปเอง</p><p>แต่พอห้างทำให้คนวางความระแวงได้มากเท่าไหร่…<br />ห้างก็ยิ่งต้อง “ปกป้องความไว้ใจนั้น” มากเท่านั้น</p><p>และตรงนี้แหละที่ยูโทเปียเริ่มมีเงา</p><p>ฉันไม่ได้จะพูดรวม ๆ<br />ฉันจะพาไปดูเป็น “เหตุการณ์” ที่มีรายงานชัดในช่วงปี 2025–ต้นปี 2026</p><h3>เคส “กางเกงในแดง” (红内裤 hóng nèikù): จากเรื่องเล่าผู้บริโภค…ไปจบในศาล</h3><p>ชื่อเคสนี้ <strong>ไม่ใช่ชื่อคน</strong> แต่เป็น “ชื่อเรียกเหตุการณ์” ตามของที่เป็นประเด็น</p><ul><li><p><strong>红 (hóng)</strong> = สีแดง</p></li><li><p><strong>内裤 (nèikù)</strong> = กางเกงใน / ชุดชั้นใน<br />รวมกันคือ “กางเกงในสีแดง” ที่ถูกหยิบมาเป็นชื่อเคสเพราะเรื่องเริ่มจากสินค้าชิ้นนี้</p></li></ul><p>เรื่องนี้เริ่มต้นจากสิ่งที่ดูเล็กมาก—เล็กพอจะเป็นแค่โพสต์บ่นใต้คลิปรีวิว<br />แต่เมื่อมันกลายเป็นไวรัล มันก็ไม่ใช่ “เรื่องส่วนตัว” อีกต่อไป</p><p>สิ่งที่ถูก “เล่า/แฉ” ในเคสนี้ (ตามสำนวนที่ปรากฏในรายงานข่าวและคำอธิบายที่ถูกอ้างถึงในช่วงดราม่า):</p><ul><li><p>ผู้บริโภคกล่าวหาว่า <strong>ชุดชั้นในสีแดงมีปัญหาเรื่องสีตก</strong> (เช่น น้ำซัก/เหงื่อแล้วสีออก) และเชื่อมโยงว่า <strong>ทำให้เกิดอาการระคายเคือง/แพ้</strong></p></li><li><p>ประเด็นไม่ได้อยู่แค่ ‘คุณภาพสินค้า’ แต่ไปไกลถึง ‘ความน่าเชื่อถือ’ เพราะเมื่อมันถูกแชร์มหาศาล คนตีความว่า “ห้างที่ขึ้นชื่อเรื่องมาตรฐาน” ก็ยังพลาดได้</p></li></ul><p>การตอบสนองที่ทำให้เรื่องนี้มืดขึ้น:</p><ul><li><p>ฝั่งบริษัทเลือกยกระดับการตอบโต้เป็นคดีในประเด็น “สิทธิชื่อเสียง” (名誉权 míngyùquán: การละเมิดชื่อเสียง/หมิ่นประมาทในทางกฎหมายจีน) — นัยคือมองว่าเนื้อหาถูกเล่าแบบทำให้แบรนด์เสียหายเกินข้อเท็จจริง</p></li><li><p>ผลที่มีรายงาน: ศาลตัดสินให้ชดใช้ <strong>400,000 หยวน</strong> และต้อง <strong>ขอโทษเป็นเวลา 30 วัน</strong></p></li></ul><p>สิ่งที่ทำให้เคสนี้เป็น “ด้านมืด” ไม่ใช่แค่ตัวเลขชดใช้<br />แต่คือความรู้สึกที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น:<br />คำว่า “ประสบการณ์ผู้บริโภค” เริ่มดูมีราคาค่าเล่า…ถ้ามันไปกระทบภาพลักษณ์แบรนด์</p><h3>เคส “ไช่ต้วยต้วย” (柴怼怼 Chái duìduì): เมื่อการวิจารณ์กลายเป็นสนามกฎหมาย และโลกออนไลน์ถูกสั่งให้เงียบ</h3><p>ชื่อในวงเล็บ <strong>เป็นชื่อคน/ชื่อแอคเคานต์</strong> ของครีเอเตอร์ที่เป็นคู่กรณีในข่าว</p><ul><li><p><strong>柴 (Chái)</strong> เป็นแซ่/นามสกุลที่พบได้จริงในจีน (ใช้เป็นชื่อคนได้)</p></li><li><p><strong>怼 (duì)</strong> แปลประมาณว่า “สวนกลับ/เถียงกลับ/ปะทะด้วยคำพูด” (คำฮิตในโลกออนไลน์จีน)<br />ดังนั้น “柴怼怼” ฟังดูเหมือนนามแฝงแนว “คุณไช่สายสวนกลับ” — เป็นชื่อที่ตั้งให้จำง่ายและเข้ากับคาแรกเตอร์คอนเทนต์</p></li></ul><p>เคสนี้หนักกว่า เพราะมันไม่ใช่เรื่องของสินค้าเล็กชิ้น แต่มันแตะ “ความน่าเชื่อถือของแบรนด์” ตรง ๆ</p><p>สิ่งที่เขา “แฉ/กล่าวหา” (ตามรายงานที่ถูกอ้างถึงในช่วงดราม่า):</p><ul><li><p>เนื้อหาหลักพุ่งไปที่หมวด <strong>เครื่องประดับ/จิวเวลรี่ (บางสื่อระบุว่าเกี่ยวกับหยก/玉石ด้วย)</strong> โดยกล่าวหาทำนองว่า</p><ul><li><p>ขายของ <strong>แพงเกินจริง</strong> หรือ “กำไรโหด” (暴利 bàolì)</p></li><li><p>ของบางอย่าง <strong>คุณภาพไม่สมราคา</strong> หรือมีการเล่าในโทน “质劣价高” (zhìliè jiàgāo: คุณภาพต่ำแต่ขายแพง)</p></li></ul></li><li><p>ภาษาของคอนเทนต์ถูกเล่าว่าแรงพอจะทำให้คนดูรู้สึกว่า ‘ห้างนี้สร้างภาพ’ และ ‘ความโปร่งใสอาจเป็นฉากหน้า’</p></li></ul><p>นี่แหละที่ทำให้เคสนี้อันตรายสำหรับแบรนด์: มันไม่ได้บ่นสินค้าชิ้นเดียว แต่กำลังบั่นทอน “ตำนานทั้งเรื่อง”</p><ul><li><p>การตอบสนอง: บริษัทดำเนินคดีในกรอบ “ทำลายชื่อเสียง/ใส่ร้ายทางธุรกิจ” (名誉权 míngyùquán = สิทธิชื่อเสียง/หมิ่นประมาท, 商业诋毁 shāngyè dǐhuǐ = ใส่ร้ายป้ายสีทางการค้า/ทำลายชื่อเสียงทางธุรกิจ)</p></li><li><p>ระหว่างคดี: มีรายงานมาตรการคุ้มครองชั่วคราวที่ให้ <strong>ลบ/หยุดเผยแพร่</strong> และ “ห้ามเผยแพร่ซ้ำ” เนื้อหาบางส่วนในโลกออนไลน์ (ลักษณะเดียวกับที่คนเรียกกันว่า 网络禁言令 wǎngluò jìnyánlìng: ‘คำสั่งห้ามพูด/ห้ามเผยแพร่ในโลกออนไลน์’ แบบชั่วคราว)</p></li><li><p>ผลที่มีรายงาน: ศาลให้ <strong>ขอโทษต่อสาธารณะ</strong> และ <strong>ชดใช้รวม 2.6 ล้านหยวน</strong></p></li></ul><p>ความมืดของเคสนี้อยู่ที่ “บรรยากาศ” มากกว่าข้อกฎหมาย<br />เพราะมันสร้างภาพจำว่า…แบรนด์นี้ไม่จำเป็นต้องเถียงกับคุณบนโซเชียล<br />เขาเลือกเถียงในศาลแทน</p><p>และเมื่อคนเห็นภาพนั้นบ่อยขึ้น—คนจำนวนหนึ่งก็เลือกเงียบ ตั้งแต่ยังไม่เริ่มพูด</p><h3>เคส “ซ่งชิงฮุย” (宋清辉 Sòng Qīnghuī): แค่ ‘ความเห็น’ ก็อาจเดินเข้าเขตอันตราย</h3><p>อันนี้ <strong>เป็นชื่อคนจริง</strong> (ชื่อ-นามสกุลแบบจีน)</p><ul><li><p><strong>宋 (Sòng)</strong> = แซ่/นามสกุล</p></li><li><p><strong>清辉 (Qīnghuī)</strong> = ชื่อจริง (แปลเชิงกวีได้ประมาณ “แสงสว่างใส/แสงจันทร์ที่สะอาด”) แต่ในบทความนี้ให้จำว่า “ชื่อคน” ก็พอ</p></li></ul><p>ถัดมาเป็นเคสที่ชวนให้คนตั้งคำถามเรื่อง “เส้นแบ่ง” ระหว่างคำว่า<br />ใส่ร้าย กับ วิจารณ์</p><ul><li><p>จุดเริ่ม: มีการแสดงความเห็นเชิงลบต่อโมเดลธุรกิจและสิ่งที่เรียกว่า core competency (ความสามารถหลัก/จุดแข็งหลักของธุรกิจ)<br />โดยสรุปความหมายที่ถูกพูดถึงในข่าวคือ เขาวิจารณ์ทำนองว่า</p><ul><li><p>พางตงไหล <strong>ไม่ได้มี “ความสามารถหลัก” ที่แท้จริง</strong> ในเชิงธุรกิจ</p></li><li><p>ความดังส่วนหนึ่งเป็นผลจาก <strong>กระแส/ภาพลักษณ์/โลกออนไลน์</strong> มากกว่าความได้เปรียบเชิงโครงสร้าง<br />(นี่คือสาระของ “ความเห็น” ไม่ใช่ข้อเท็จจริงเชิงพิสูจน์ได้ และเป็นเหตุผลว่าทำไมคดีแนวนี้ถึงถกเถียงกันเรื่องเส้นแบ่งระหว่าง ‘วิจารณ์’ กับ ‘ใส่ร้าย’)</p></li></ul></li><li><p>การตอบสนอง: มีรายงานว่ามีการฟ้องในประเด็นละเมิดชื่อเสียง และระบุยอด <strong>追责 (zhuīzé: การไล่เอาผิด/เรียกความรับผิดชอบและค่าเสียหาย)</strong> ไม่น้อยกว่า <strong>1,000,000 หยวน</strong></p></li></ul><p>หมายเหตุ: ในช่วงข้อมูลที่เรายึด (2025–ต้น 2026) ฉันยังไม่พบคำพิพากษาสุดท้ายของเคสนี้ในแหล่งที่ตรวจสอบได้ง่ายพอจะสรุปผลแบบมั่นใจ จึงยึดเฉพาะสิ่งที่รายงานว่า “มีการฟ้อง” และ “ยอดที่ประกาศ”</p><p>ถ้าถามว่ามืดตรงไหน?<br />มืดตรงที่…เมื่อคดีลักษณะนี้เกิดถี่พอ คนจะเริ่มไม่แน่ใจว่า “ความเห็น” ของตัวเองยังอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยไหม</p><h3>เคส “พนักงานชิมเส้น” (员工尝面 yuángōng cháng miàn): มาตรฐานสูงจน ‘ความผิดพลาด’ ดูเหมือนบาป</h3><p>ชื่อเคสนี้ <strong>ไม่ใช่ชื่อคน</strong> แต่เป็น “ชื่อเรียกเหตุการณ์” แบบตรงตัว</p><ul><li><p><strong>员工 (yuángōng)</strong> = พนักงาน</p></li><li><p><strong>尝 (cháng)</strong> = ชิม/ลองชิม</p></li><li><p><strong>面 (miàn)</strong> = เส้น/ก๋วยเตี๋ยว/บะหมี่ (คำว่า ‘面’ ในจีนมักหมายถึงอาหารเส้น)<br />รวม ๆ คือ “เหตุการณ์พนักงานชิมเส้น/ชิมบะหมี่” ซึ่งถูกหยิบมาเป็นชื่อเรื่องเพราะมันสะท้อนมาตรฐานสุขอนามัยของห้าง</p></li></ul><p>ด้านมืดอีกแบบหนึ่งไม่ใช่คดี ไม่ใช่ศาล<br />แต่คือแรงกดดันภายในองค์กรที่เป็น “ต้นแบบ” จนพลาดไม่ได้</p><ul><li><p>เหตุการณ์: มีประเด็นว่าพนักงาน “ชิมอาหาร/ชิมเส้น” ระหว่างทำงาน แล้วถูกตั้งคำถามเรื่องขั้นตอนสุขอนามัย เช่น</p><ul><li><p>ใช้อุปกรณ์ชิม/ตะเกียบในลักษณะที่คนดูรู้สึกว่า “ไม่เปลี่ยน/ไม่แยก” ตามมาตรฐาน</p></li><li><p>หรือการชิมในจังหวะที่ทำให้ผู้บริโภคกังวลว่า ‘มาตรฐานที่ห้างคุยไว้สูงมาก แต่พนักงานหน้างานทำพลาดได้’</p></li></ul></li><li><p>การตอบสนองช่วงแรก: มีรายงานว่ามาตรการถูกมองว่าแรง (ลงโทษเด็ดขาดเพื่อย้ำมาตรฐาน)</p></li><li><p>หลังมีเสียงวิจารณ์: มีการปรับแนวทาง ลดระดับโทษ/ย้ายงาน/ลดตำแหน่ง ผ่านกระบวนการพิจารณาภายใน</p></li></ul><p>มันฟังดูเหมือนองค์กร “จริงจังเรื่องคุณภาพ”<br />และก็ใช่…แต่มุมมืดคือการทำให้คำว่า “ผิดพลาด” กลายเป็นเรื่องที่น่ากลัวเกินจำเป็น<br />โดยเฉพาะเมื่อทุกสายตาทั้งประเทศกำลังมองอยู่</p><h3>เงามืดใหญ่ที่สุด: เมื่อภาพลักษณ์กลายเป็นสิ่งที่ต้องปกป้องด้วย ‘ต้นทุนของการพูด’</h3><p>พางตงไหลดังด้วยความโปร่งใส และรอดด้วยความไว้ใจ<br />แต่เมื่อแบรนด์กลายเป็น “มาตรฐานของชาติ” มันจะเกิดแรงกระทำสามอย่างพร้อมกัน</p><ul><li><p>ยิ่งโปร่งใส ยิ่งถูกตรวจเข้มกว่าคนอื่น</p></li><li><p>ยิ่งดัง ยิ่งเป็นเป้า—ทั้งจากคนรักที่คาดหวังสูง และคนหมั่นไส้ที่รอโอกาส</p></li><li><p>และเมื่อองค์กรเลือกตอบโต้ด้วยกฎหมายบ่อย ๆ ‘ต้นทุนของการพูด’ ก็สูงขึ้นเอง</p></li></ul><p>นี่คือเหตุผลที่ยูโทเปียดูทั้งสวย…และเปราะ</p><h2>ปิดท้าย: ภาพลักษณ์คือเวทมนตร์ที่ทำให้คนต่อคิว และเป็นกระจกที่ทำให้คนเพ่ง</h2><p>ฉันเดินออกมาพร้อมถุงของ ไม่ได้เยอะมาก แต่เต็มไปด้วยของที่ “ไม่ต้องลุ้น”</p><p>ตอนหันกลับไปมองคิวหน้าห้าง ฉันเข้าใจแล้วว่า<br />คนไม่ได้ต่อคิวเพราะห้างแจกของ</p><p>คนต่อคิวเพราะห้างทำให้เขารู้สึกว่าโลกที่โกงกันง่าย ๆ นั้น…<br />ยังมีพื้นที่ที่เราวางใจได้</p><p>แต่ความไว้ใจไม่ได้เกิดจากความดีอย่างเดียว<br />มันเกิดจาก “การเล่าเรื่อง” และ “การคุมเรื่องเล่า” ด้วย</p><p>ภาพลักษณ์จึงไม่ใช่แค่หน้ากาก—มันเป็นโครงสร้าง<br />มันทำให้คนเชื่อ มันทำให้คนรัก และมันทำให้คนยอมเดินทางไกล</p><p>ในเวลาเดียวกัน ภาพลักษณ์ก็ทำให้ความผิดพลาดราคาแพงขึ้น<br />และทำให้เสียงวิจารณ์กลายเป็นสิ่งที่ต้องคิดหลายชั้นก่อนพูด</p><p>คำถามชวนคิดที่ฉันพกกลับบ้านจึงไม่ใช่แค่ ‘ห้างนี้ดีไหม’<br />แต่คือ…</p><p>เราต้องการธุรกิจแบบไหนกันแน่?<br />ธุรกิจที่ “ใจดีจนคนรัก”<br />หรือธุรกิจที่ “ใจดีและปกป้องความใจดีนั้น” จนบางครั้งโลกภายนอกเริ่มไม่แน่ใจว่า ยังพูดได้แค่ไหน</p><p>และบางที คำตอบอาจไม่ใช่ขาวหรือดำ<br />แต่อยู่ตรงที่ว่า…เมื่อแบรนด์สว่างมากพอ เงาของมันจะทอดยาวเสมอ</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-61477819549192206182026-02-22T15:35:00.000+07:002026-02-22T15:35:03.206+07:00<p>มีช่วงหนึ่ง…ถ้าใครพูดถึงจีนในเชิงธุรกิจ ภาพที่โผล่มาในหัวคือ “ทำอะไรก็เร็ว”</p><p>จ่ายเงินก็เร็ว ส่งของก็เร็ว เปิดร้านก็เร็ว ปรับตัวก็เร็ว เทคโนโลยีอยู่ทุกจุด ตั้งแต่ QR จนถึง AI</p><p>แต่ตอนนี้เริ่มมีคำบ่นใหม่ที่ฟังดูย้อนแย้งมาก—</p><blockquote><p><strong>“นึกไม่ออกว่าจะทำธุรกิจอะไรดี”</strong></p></blockquote><p>ฟังเหมือนคนหมดไฟ…แต่จริง ๆ มันคืออาการของตลาดที่เก่งมากจน “ระบบ” กลืน “ไอเดีย” ไปทีละนิด</p><p>บทความนี้อยากชวนมองให้ลึกกว่าคำว่าไอเดียตัน เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นมันเป็นเรื่อง <em>โครงสร้างการแข่งขัน</em> และ <em>แรงกดทางเศรษฐกิจ</em> ที่ล็อกกันเป็นวงจรเดียวกัน</p><hr /><h2>1) เน่ยเจวี่ยน (内卷) ไม่ใช่คำเท่ ๆ ในโซเชียล แต่มันคือ “เกมที่ไม่มีใครชนะ”</h2><p>คำว่า <strong>เน่ยเจวี่ยน (neijuan / 内卷)</strong> ถูกใช้ในจีนเพื่ออธิบายสภาพการแข่งขันที่หนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่ <strong>ไม่ได้สร้างคุณค่าใหม่</strong> ให้ใครเลย</p><p>ภาพเปรียบเทียบที่โดนมากคือ “โรงหนัง”</p><p>คนดูคนหนึ่งยืนขึ้นเพื่อให้เห็นชัดขึ้น…<br />คนอื่นเลยต้องยืนตาม…<br />สุดท้ายทั้งโรงยืนจนเมื่อย แต่ <strong>ไม่มีใครเห็นชัดไปกว่าเดิม</strong></p><p>ในเชิงธุรกิจ เน่ยเจวี่ยนคือการแข่งขันที่ไหลไปสู่</p><ul><li><p>ตัดราคาให้ต่ำลงเรื่อย ๆ</p></li><li><p>เพิ่มฟีเจอร์ให้เยอะขึ้นเรื่อย ๆ</p></li><li><p>ทำโปรโมชั่นให้ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ</p></li></ul><p>แต่ผลลัพธ์คือ <strong>กำไรหาย ความต่างหาย และแรงลงทุนของใหม่หาย</strong></p><p>สิ่งสำคัญคือ: เน่ยเจวี่ยนไม่ใช่ “นิสัย” ของคนจีน แต่มันมักเกิดเมื่อสภาพตลาดทำให้ทุกคนถูกบังคับให้เล่นเกมแบบเดียวกัน</p><hr /><h2>2) ทำไม “ความพร้อม” ถึงกลายเป็นกับดักได้</h2><p>จีนมีโครงสร้างพื้นฐานที่เอื้อการทำธุรกิจแบบโหดมาก</p><ul><li><p>การชำระเงินดิจิทัลแพร่หลาย</p></li><li><p>โลจิสติกส์เร็วและถูก</p></li><li><p>แพลตฟอร์มและเครื่องมือดิจิทัลเข้าถึงง่าย</p></li><li><p>AI ช่วยทำคอนเทนต์/โฆษณา/บริการลูกค้าได้แทบทุกคน</p></li></ul><p>สิ่งที่ตามมาคือ “กำแพงความรู้” ที่เคยทำให้คนบางกลุ่มได้เปรียบ…พังลง</p><p>เมื่อทุกคนใช้เครื่องมือชุดเดียวกันได้เร็ว<br /><strong>ไอเดียระดับผิวเผิน</strong> ก็ถูกก๊อปและสเกลได้ในเวลาไม่นาน</p><p>และพอความต่างถูกก๊อปง่าย เกมจะไหลไปสู่สิ่งที่ก๊อปง่ายที่สุดเหมือนกัน…</p><blockquote><p><strong>ราคา</strong></p></blockquote><p>นี่คือจุดที่ “ความพร้อม” ไม่ได้ฆ่านวัตกรรมทั้งหมด<br />แต่มันฆ่า “นวัตกรรมแบบเอาเทคมาหุ้มของธรรมดาแล้วหวังรวยเร็ว”</p><p>เพราะของแบบนั้น <strong>ไม่เหลือคูเมือง</strong> อีกต่อไป</p><hr /><h2>3) รากลึกกว่าที่คิด: โอเวอร์แคปาซิตี้ + เงินฝืด + สงครามราคา</h2><p>ประเด็นที่สำคัญมาก (และมักถูกเล่าไม่ครบ) คือ<br />เน่ยเจวี่ยนจำนวนมากไม่ได้เกิดจากไอเดียตันอย่างเดียว<br />แต่เกิดจาก <strong>แรงกดทางเศรษฐกิจ</strong> ที่ดันตลาดไปทาง “เอาตัวรอดระยะสั้น”</p><p>เมื่อ</p><ul><li><p>กำลังการผลิต (supply) ล้น</p></li><li><p>ความต้องการ (demand) โตช้า</p></li><li><p>บางช่วงมีแรงกดแบบเงินฝืด (คนระวังใช้เงิน)</p></li></ul><p>ธุรกิจจำนวนมากจะถูกบังคับให้แข่งด้วยการ “ระบายของ”<br />และวิธีระบายที่ไวที่สุดคือ <strong>ตัดราคา</strong></p><p>ผลคือกำไรบางลงจนแทบไม่มีแรงลงทุน R&amp;D หรือทดลองของใหม่</p><p>วงจรจะเป็นแบบนี้:</p><ol><li><p>ตัดราคาเพื่อเอาตัวรอด</p></li><li><p>กำไรหาย</p></li><li><p>ไม่กล้าลงทุนของใหม่</p></li><li><p>สินค้า/บริการยิ่งเหมือนกัน</p></li><li><p>ยิ่งต้องตัดราคาอีก</p></li></ol><p>นี่แหละ “โรงหนังทั้งโรงยืน” เวอร์ชันเศรษฐกิจ</p><hr /><h2>4) เคสกาแฟ 9.9 หยวน: ตัวอย่างคลาสสิกของนวัตกรรมที่ถูกทำให้เป็นของพื้นฐาน</h2><p>หลายคนรู้จัก <strong>Luckin Coffee</strong> ในฐานะธุรกิจที่เคยเด่นเรื่อง data-driven และการทำงานแบบแอป</p><p>แต่พอเครื่องมือและแนวคิดแบบนั้นกลายเป็น “มาตรฐานตลาด”<br />คู่แข่งอย่าง <strong>Cotti</strong> และคนอื่น ๆ ก็เข้ามาเล่นเกมเดียวกันได้</p><p>จากการแข่งขันเชิงโมเดล/ประสบการณ์<br />มันไหลไปสู่ <strong>สงครามราคา</strong></p><p>“9.9 หยวน” กลายเป็นสัญลักษณ์ว่า<br />ถ้าความต่างถูกก๊อปได้เร็ว ตลาดจะบีบให้ทุกคนตอบคำถามเดียวกัน:</p><blockquote><p>“ลดได้อีกไหม?”</p></blockquote><p>และนี่คือกับดัก—เมื่อทุกคนตอบด้วยราคาอย่างเดียว<br />ไม่มีใครมีงบเหลือพอจะสร้าง “ความต่างที่ก๊อปยาก”</p><hr /><h2>5) Community Group Buying: เทคโนโลยีระดับประเทศ ลงไปแย่งแผงผัก</h2><p>อีกเคสที่เคยแรงมากคือ <strong>Community Group Buying</strong><br />การรวมกลุ่มซื้อของในชุมชนผ่านแพลตฟอร์ม</p><p>ช่วงหนึ่งยักษ์ใหญ่อย่าง Meituan, Alibaba, Pinduoduo ลงมาเล่นหนัก<br />ทุ่มเงิน ทุ่มโปร ทุ่มซัพพลายเชน</p><p>จนเกิดคำวิจารณ์ว่ามันเหมือน</p><blockquote><p>“ใช้ปืนใหญ่ยิงแผงขายผัก”</p></blockquote><p>เพราะแทนที่เทคโนโลยีจะถูกดันไปทำ deep tech<br />มันถูกใช้เพื่อแย่งมาร์เก็ตเล็ก ๆ ที่มาร์จิ้นบางอยู่แล้ว</p><p>สุดท้ายหลายรายถอยหรือปรับรูปแบบ เพราะเกมมันเผาเงินและความสัมพันธ์ชุมชนได้ง่ายมาก</p><p>เคสนี้สะท้อนชัดว่า<br />เมื่อการแข่งขันถูกบีบให้ “ต้องชนะเร็ว”<br />ทุนและเทคจะไหลไปในสนามที่คืนทุนไว—even ถ้ามันไม่ได้เพิ่มศักยภาพประเทศในระยะยาว</p><hr /><h2>6) EV จีน: ล้ำจริง แต่ก็เน่ยเจวี่ยนจริง (และมันน่ากลัวตรงนี้)</h2><p>รถ EV จีนเป็นภาพที่น่าสนใจสุด เพราะมันไม่ใช่อุตสาหกรรมตื้น ๆ<br />มีทั้งฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ ซัพพลายเชน แบตเตอรี่ และมาตรฐานความปลอดภัย</p><p>แต่สิ่งที่เกิดคือ</p><ul><li><p>ผู้เล่นเยอะมาก</p></li><li><p>ซัพพลายเชนแข็งมาก</p></li><li><p>เทคหลัก ๆ เริ่มใกล้กันมากขึ้นในเชิงพาณิชย์</p></li></ul><p>ผลคือเกิด “สงครามราคา” ที่หนัก จนกระทบกำไรทั้งอุตสาหกรรม</p><p>และพอเทคแกนหลักเริ่มใกล้กัน<br />หลายค่ายเลยหันไปแข่ง “ลูกเล่น” ที่ผู้บริโภคมองเห็นง่าย</p><ul><li><p>ตู้เย็นในรถ</p></li><li><p>หน้าจอใหญ่ขึ้น</p></li><li><p>ฟีเจอร์อำนวยความสะดวกจุกจิก</p></li></ul><p>ลูกเล่นไม่ผิดนะ…แต่ถ้าตลาดทั้งตลาดถูกบีบให้แข่งที่ลูกเล่น เพราะกำไรไม่พอจะลงทุนแกนวิศวกรรมหนัก ๆ<br />มันคือสัญญาณว่าเกมเริ่มวน</p><hr /><h2>7) รัฐจีน: คนเร่งเครื่องในวันวาน และคนเบรกในวันนี้</h2><p>สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ซับซ้อนคือ “รัฐ” อยู่สองบทบาทพร้อมกัน</p><ul><li><p>บทบาทที่ 1: เร่งการแข่งขันเพื่อให้โตเร็ว สร้างแชมเปียนอุตสาหกรรม</p></li><li><p>บทบาทที่ 2: พอการแข่งขันกลายเป็น price war ก็ต้องหาวิธีทำให้ตลาดกลับไปแข่งบนคุณค่า</p></li></ul><p>ช่วงหลังคำว่า <strong>anti-involution</strong> โผล่ในระดับนโยบายมากขึ้น<br />แปลว่าเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ไวรัล แต่เป็นปัญหาประสิทธิภาพเศรษฐกิจจริง</p><p>อย่างไรก็ตาม ต่อให้รัฐพยายามเบรกสงครามราคา<br />ถ้า supply ยังล้น + demand ยังไม่ฟื้น<br />ตลาดมักจะ “หาทางเผา” ในรูปแบบอื่น</p><ul><li><p>ลดคุณภาพแทนลดราคา</p></li><li><p>โปรซ่อนรูป</p></li><li><p>รีเบตหลังบ้าน</p></li></ul><p>ดับไฟหน้าบ้าน แต่ควันออกหลังบ้าน—นี่คือความท้าทายจริง</p><hr /><h2>8) ผลข้างเคียงที่คนไม่ค่อยโยง: เน่ยเจวี่ยนทำให้คน “ถอนตัว” และสังคมหมดแรงเสี่ยง</h2><p>เน่ยเจวี่ยนไม่ใช่แค่เรื่องบริษัท<br />มันกินไปถึงวิถีชีวิต</p><p>เมื่อการแข่งขันไร้รางวัล<br />คนรุ่นใหม่บางส่วนจะตอบโต้ด้วยการ</p><ul><li><p>ลดความทะเยอทะยาน</p></li><li><p>ไม่ไต่บันไดองค์กรแบบเดิม</p></li><li><p>หางาน/ชีวิตที่ต้นทุนทางใจต่ำลง</p></li></ul><p>แนวคิดอย่าง “躺平 (tang ping / lying flat)” เป็นตัวแทนความรู้สึกว่า<br />ถ้าเกมมันโกงหรือไม่ให้ผลตอบแทนที่คุ้ม…ก็ขอไม่เล่น</p><p>ผลทางเศรษฐกิจคือ<br />ความกล้าเสี่ยงเชิงผู้ประกอบการจะเปลี่ยนรูป<br />จาก “ลองของใหม่” ไปเป็น “ทำของที่ปลอดภัยและคืนทุนไว”</p><p>และนี่ทำให้คำว่า “นึกไม่ออกจะทำอะไร” ดังขึ้น เพราะความคิดสร้างสรรค์ไม่ได้หายไป<br />แต่พื้นที่ให้มันโต <strong>หดลง</strong></p><hr /><h2>9) ความย้อนแสบ: วงจรเน่ยเจวี่ยนกำลังเริ่มเกิดใน AI เอง</h2><p>นี่เป็นประเด็นร่วมสมัยสุด</p><p>ทุกคนพูดว่า AI คือทางออกจากเน่ยเจวี่ยน<br />แต่ตลาด AI เองก็เริ่มมีสัญญาณของการแข่งขันแบบ</p><ul><li><p>ปล่อยโมเดลถี่มาก</p></li><li><p>ลดราคา/แจกเพื่อแย่งผู้ใช้</p></li><li><p>แข่งเดโม แข่งตัวเลข แข่งไว</p></li></ul><p>ถ้าสุดท้าย “โมเดล” กลายเป็น commodity<br />ความต่างจะย้ายไปอยู่ที่สิ่งที่ก๊อปยากกว่า</p><ul><li><p>ข้อมูลเฉพาะทาง</p></li><li><p>เวิร์กโฟลว์และการฝัง AI เข้าไปในงานจริง</p></li><li><p>ความน่าเชื่อถือ ความปลอดภัย มาตรฐาน</p></li></ul><p>พูดง่าย ๆ คือ<br />จากแข่ง “โชว์เก่ง” จะกลับไปแข่ง “ทำงานได้จริง”</p><p>ซึ่งฟังดูเหมือนย้อนกลับไปข้อแรกของบทความนี้อีกครั้ง</p><hr /><h2>10) แล้วทางออกคืออะไร? (และทำไมไม่จำเป็นต้องเป็น Deep Tech เสมอไป)</h2><p>มีคนสรุปแบบเท่ ๆ ว่า “จีนต้องไป deep tech เท่านั้นถึงจะหนีเน่ยเจวี่ยนได้”</p><p>จริงแค่บางส่วนค่ะ</p><p>Deep tech คือทางรอดของบางคน—แต่ไม่ใช่ของทุกคน<br />เพราะมันต้องใช้ทุน เวลา ทีม และความอดทนสูงมาก</p><p>อีกทางรอดที่สำคัญคือ “ย้ายแกนการแข่งขัน”<br />จากฟีเจอร์และโปร ไปสู่สิ่งที่ก๊อปยาก</p><ul><li><p>ความน่าเชื่อถือ (trust)</p></li><li><p>มาตรฐานและการรับรอง</p></li><li><p>บริการหลังการขาย</p></li><li><p>การบูรณาการระบบ (integration)</p></li><li><p>ความสัมพันธ์ระยะยาวกับลูกค้า/ซัพพลายเออร์</p></li><li><p>ประสิทธิภาพการปฏิบัติการ (ops excellence)</p></li></ul><p>สิ่งเหล่านี้ไม่หวือหวา แต่เป็นคูเมืองที่แท้จริง<br />และบางที…มันคือเหตุผลว่าทำไมคนจำนวนมากเริ่ม “นึกไม่ออก”</p><p>เพราะยุคนี้ไม่ใช่ยุคคิดไอเดียอย่างเดียวแล้ว<br />แต่เป็นยุคที่ต้องคิดว่า</p><blockquote><p>“ไอเดียนี้มีคูเมืองอะไร ที่คนอื่นก๊อปไม่ได้ใน 90 วัน?”</p></blockquote><hr /><h2>11) สรุป: จีนไม่ได้ขาดไอเดีย—จีนกำลังอยู่ในช่วงที่ ‘ไอเดียตื้น ๆ’ อยู่ยาก</h2><p>ประโยค “นึกไม่ออกจะทำธุรกิจอะไร” ถ้าแปลแบบไม่ดราม่าเกินไป มันอาจหมายถึงว่า</p><ul><li><p>ของที่เคยดูเป็นนวัตกรรม ตอนนี้กลายเป็นของพื้นฐาน</p></li><li><p>ความต่างระดับผิว ถูกก็อปได้เร็วมาก</p></li><li><p>เศรษฐกิจและการแข่งขันบีบให้เอาตัวรอดระยะสั้น</p></li></ul><p>และทั้งหมดนี้ทำให้ “การทำธุรกิจแบบหยิบเทคมาสวมแล้วรวย” ไม่ง่ายเหมือนเดิม</p><p>แต่ก็ไม่ได้แปลว่าตันสนิท</p><p>มันแค่บอกว่า…ถ้าจะชนะ ต้องชนะด้วย “ระบบ” มากกว่าลูกเล่น<br />และต้องสร้างคูเมืองที่อยู่ลึกกว่าโปรโมชั่น</p><p>โลกธุรกิจมันแปลกดีนะคะ<br />ยิ่งระบบพร้อมเท่าไหร่…การเป็นคนธรรมดายิ่งลำบากขึ้นเท่านั้น</p><p>แต่ในอีกด้าน<br />สำหรับคนที่สร้างของจริง สร้างระบบจริง และมีวินัยจริง<br />ยุคนี้ก็เป็นยุคที่ “ของปลอมและของก๊อป” แยกออกจาก “ของแท้” ได้ชัดขึ้นกว่าเดิมเหมือนกัน</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-2693669344566731772026-02-17T20:00:00.003+07:002026-02-17T20:00:21.713+07:00<p><br /></p><ul><li><p>“แม่งเหมือนกูเป็นมีดสารพัดประโยชน์อะ ใช้ได้ทุกอย่าง ยกเว้นใช้ให้กูได้ดีขึ้น”</p></li><li><p>“เขาชอบสั่งให้กูออกไปข้างนอก เหมือนแค่วิ่งวนแล้วมันจะกลายเป็นยอดขายเอง”</p></li><li><p>“โยนของมาให้ขายแบบไม่มีข้อมูล แล้วถามกู ‘ทำไงให้เขามาซื้อเรา’…กูจะทำไงวะ ราคาก็แพงกว่า สต๊อกก็ไม่มี”</p></li><li><p>“งานกูทุกวันนี้คือ ‘ดับไฟ’ แต่โดนด่าเหมือนคนจุดไฟ”</p></li><li><p>“ประชุมทีชมทุกคนยกเว้นแผนกกู เหมือนกูเป็นเฟอร์นิเจอร์อะ มีไว้ก็ช่าง ไม่มีไว้ค่อยรู้สึก”</p></li><li><p>“คอมมิชชั่นเดือนละพันกว่า…นี่มันไม่ใช่คอมฯ นี่มันค่าไอติม”</p></li><li><p>“กูทำตั้งแต่ขับโฟล์คลิฟต์ รับส่งฝรั่ง ไปคุมหน้างาน คิดราคา ตามหนี้…แต่ตำแหน่งเดิม 11 ปี โคตรแฟร์”</p></li><li><p>“แม่ง KPI ไม่ใช่เครื่องมือพัฒนาอะ มันเป็นไม้เรียว”</p></li><li><p>“กูไม่ได้ไม่ทำงานนะ กูแค่ไม่อยากเป็นเครื่องมือให้เขาขูดเลือดเฉย ๆ”</p></li><li><p>“ที่กูเหนื่อยสุดไม่ใช่งานหนักนะ…กูเหนื่อยเพราะทำเท่าไหร่ก็ไม่ถูกนับ”</p></li></ul><ul><li><p>“เออ กูอาจขายได้ แต่กูไม่อยากขายชีวิตตัวเองให้ใครแล้วว่ะ”</p></li><li><p>“ถ้าจะให้กูวิ่ง ก็ขอให้มันมีเส้นชัยจริง ๆ ไม่ใช่วิ่งเพื่อให้เขาสบายใจ”</p></li></ul><p><br /></p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-82912479320925524032026-02-17T10:19:00.002+07:002026-02-17T10:22:33.273+07:00<p style="text-align: left;"><span lang="th">รายงานนี้ค้นคว้าเชิงลึกเรื่อง “คำสั่ง/ประกาศห้ามตำรวจรับหรือเรียกรับแต๊ะเอีย/อั่งเปาช่วงตรุษจีน” โดยยึดหลักฐานที่ตรวจสอบย้อนหลังได้จากแหล่งทางการและสื่อภาษาไทย จนถึงข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2569 (2026-02-17) ตามเวลาไทย โดยพบว่า “แนวทางสั่งห้าม/กำชับ” ปรากฏซ้ำเป็นวัฏจักรใกล้เทศกาลตรุษจีน และมีการ “รีเฟรม” จากห้ามแบบครอบจักรวาล (โดยเฉพาะการ “เรียกรับ”) ไปสู่การอ้างอิงกรอบกฎหมาย-ธรรมาภิบาลของรัฐ (โดยเฉพาะเกณฑ์ของ ป.ป.ช. เรื่องการรับทรัพย์สินโดยธรรมจรรยา) ในบางช่วงเวลา. </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[1]</span></i></a></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ข้อค้นพบสำคัญมีดังนี้<br /> ประการแรก หลักฐานออนไลน์ที่ “ยืนยันได้ชัด” ว่ามีการสั่งห้ามตำรวจเรียกรับแต๊ะเอีย (และเตือนเรื่องลงโทษวินัย/อาญา) พบอย่างน้อยตั้งแต่ปี 2556 (2013) ผ่านการรายงานคำสั่ง/กำชับของ ผบ.ตร. และกรณีตัวอย่างตำรวจ สน.บางรัก ถูกสั่งขัง 3 วันจากเหตุเรียกรับแต๊ะเอีย. </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[2]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ประการที่สอง ช่วงกลางทศวรรษ 2550–2560 และต่อเนื่องถึงปัจจุบัน รูปแบบการสื่อสารนโยบายมีทั้ง “คำสั่งภายใน” (เช่น หนังสือเวียนในระดับกองบังคับการตำรวจนครบาล) และ “คำแถลง/ข่าวประชาสัมพันธ์” ของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ/กองสารนิเทศ โดยสาระร่วมคือ (ก) ห้ามเรียกรับผลประโยชน์อันมิชอบ (ข) ย้ำซื่อสัตย์สุจริต และ (ค) จัดมาตรการป้องกันอาชญากรรมช่วงเทศกาล. </span><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[3]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ประการที่สาม การบังคับใช้มี “ตัวอย่างลงโทษ” แต่ผลลงโทษที่ปรากฏต่อสาธารณะมีความหลากหลาย ตั้งแต่การลงโทษวินัยแบบ “ภาคทัณฑ์” ในกรณีตำรวจต่อแถวรับอั่งเปา (ปี 2561) ไปจนถึงการสั่งตรวจสอบข้อเท็จจริง (ปี 2565) และการชี้แจงว่าเป็นการให้ตามประเพณีกับบุคคลทั่วไปโดยมูลค่าไม่เกินกฎหมายกำหนด (ปี 2569). </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/society/1219287"><i><span lang="th">[4]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ประการที่สี่ สถานะปัจจุบัน (ถึงปี 2569) สำนักงานตำรวจแห่งชาติยังคงประกาศแนวทาง “ห้ามใช้อำนาจหน้าที่เรียกรับผลประโยชน์อันมิชอบโดยเด็ดขาด” ในมาตรการช่วงตรุษจีน และในระดับองค์กรมีการสื่อสาร “No Gift Policy” อย่างเป็นทางการในเว็บไซต์กองสารนิเทศ. </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[5]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ข้อจำกัดหลักของรายงานคือ “จุดเริ่มต้นเชิงประวัติศาสตร์” อาจย้อนหลังได้มากกว่าที่พบในฐานข้อมูลออนไลน์สาธารณะ (ตัวอย่างเช่นคำบอกเล่าที่ว่ามีคำสั่งมานานกว่า 20 ปี) แต่ยังไม่พบเอกสารราชการ/หนังสือเวียนยุคก่อน 2556 ที่เข้าถึงได้โดยตรงในเว็บสาธารณะ จึงไม่สรุปปีเริ่มต้นเด็ดขาด และเสนอสมมติฐานหลายแบบในส่วนท้าย. </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[2]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <h2><a name="ขอบเขตและวธการคนควา"><span lang="th">ขอบเขตและวิธีการค้นคว้า<o:p></o:p></span></a></h2> <p class="FirstParagraph"><span lang="th">การค้นคว้าใช้หลักฐานจากสามกลุ่มหลัก<br /> กลุ่มเอกสารทางการ/กึ่งทางการ: ข่าวประชาสัมพันธ์และมาตรการบนเว็บไซต์กองสารนิเทศของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (โดยเฉพาะประกาศ/ข่าวภารกิจผู้บังคับบัญชาและมาตรการตรุษจีน), เอกสารกฎหมาย/ระเบียบตำรวจ, และประกาศของ ป.ป.ช. </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[6]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">กลุ่มสื่อมวลชนภาษาไทย: รายงานข่าวกรณีคำสั่งห้ามรับ/เรียกรับแต๊ะเอีย-อั่งเปา และรายงานกรณีตัวอย่างที่เกิดภาพ/คลิปตำรวจรับอั่งเปา. </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[7]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">กลุ่มข้อมูลสาธารณะเชิงสำรวจ: ผลสำรวจ “ความเชื่อมั่นต่อองค์กรตำรวจในสายตาของประชาชน” ของนิด้าโพล (มกราคม 2566) เพื่อใช้วิเคราะห์มิติความเชื่อมั่นและความคาดหวังด้านความโปร่งใส. </span><a href="https://nidapoll.nida.ac.th/polls/public-trust-in-royal-thai-police-survey/"><i><span lang="th">[8]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ข้อจำกัดเชิงเทคนิคและความไม่แน่นอน: (1) บางแหล่งข้อมูลจากโซเชียลมีเดียเข้าถึงไม่ได้ต่อเนื่อง (2) เอกสารคำสั่งภายในหลายฉบับถูกอ้างผ่านข่าว แต่ตัวเอกสารฉบับเต็มไม่ถูกเผยแพร่สาธารณะเสมอ (3) “ความต่อเนื่องรายปี” อาจมีมากกว่าที่รวบรวมได้จากหลักฐานออนไลน์ที่ค้นเจอในครั้งนี้ จึงนับเป็น “ภาพจากหลักฐานที่เข้าถึงได้” ไม่ใช่ทะเบียนคำสั่งทั้งหมดของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ. </span><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[9]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ตารางด้านล่างคือ “แหล่งอ้างอิงหลัก” ที่ใช้เป็นแกนในการสรุปข้อเท็จจริง (ระบุเป็นชื่อเอกสาร/ข่าว + ประเภทแหล่ง + ลิงก์ผ่านการอ้างอิง)<o:p></o:p></span></p> <table border="1" cellpadding="0" cellspacing="0" class="Table" style="border-collapse: collapse; mso-padding-alt: 0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-yfti-tbllook: 32;"> <thead> <tr> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">แหล่งอ้างอิงหลัก (ย่อ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">ประเภทแหล่ง<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">ใช้สนับสนุนประเด็น<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> </thead> <tbody><tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าวมาตรการตรุษจีน 2569 บนเว็บไซต์กองสารนิเทศ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ทางการ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข้อความ “ห้ามใช้อำนาจเรียกรับผลประโยชน์อันมิชอบโดยเด็ดขาด” และกรอบมาตรการวันจ่าย-วันไหว้-วันเที่ยว </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[10]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ประกาศ ป.ป.ช. หลักเกณฑ์การรับทรัพย์สินฯ โดยธรรมจรรยา พ.ศ.2563 (ราชกิจจานุเบกษา)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ทางการ/กึ่งกฎหมาย<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">เกณฑ์ “ไม่เกิน 3,000 บาท/คน/โอกาส”, เงื่อนไขรายงานภายใน 30 วัน และคำเตือนโทษตามมาตรา 128 </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[11]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">กฎ ก.ตร. ว่าด้วยจรรยาบรรณของตำรวจ พ.ศ.2566 (หน้าเอกสารราชกิจจานุเบกษา)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">กฎหมายลำดับรอง/วินัย-จริยธรรม<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">หลัก “ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต” และ “ไม่แสวงหาประโยชน์โดยมิชอบ/ไม่ใช้อำนาจโดยมิชอบ” </span><a href="https://www.bpp13.go.th/sec1/%E0%B8%81%E0%B8%8E%20%E0%B8%81.%E0%B8%95%E0%B8%A3.%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%88%20%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2566.pdf"><i><span lang="th">[12]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">พ.ร.บ.ตำรวจแห่งชาติ พ.ศ.2565 (ฉบับเผยแพร่บนเว็บไซต์ทางการตำรวจ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">กฎหมายระดับพระราชบัญญัติ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">กลไกรับเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับการกระทำมิชอบ/เสื่อมเสีย/ละเมิดจริยธรรมและจรรยาบรรณตำรวจ </span><a href="https://www.royalthaipolice.go.th/downloads/T_0001.pdf"><i><span lang="th">[13]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าวปี 2556: ผบ.ตร.กำชับห้ามตำรวจเรียกรับแต๊ะเอีย และกรณีตรวจสอบ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าว/คำสั่งเชิงนโยบาย<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">หลักฐานเก่าแก่ที่พบออนไลน์เกี่ยวกับ “ห้ามเรียกรับแต๊ะเอีย” ในระดับ ผบ.ตร. </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[2]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าวปี 2558: หนังสือเวียน ผบก.น.6 ห้ามออก “รับอั่งเปา/แต๊ะเอีย”<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าว/เอกสารอ้างคำสั่ง<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ตัวอย่างคำสั่งระดับกองบังคับการ (กทม.) และถ้อยคำ “ห้ามเด็ดขาด/หากตกเป็นข่าวเจอโทษ” </span><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[14]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าวปี 2561: รอง ผบ.ตร.ห้ามรับแต๊ะเอีย-อั่งเปา + ผลภาคทัณฑ์ตำรวจ 30 นาย<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าว/ผลบังคับใช้<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ตัวอย่าง “คำสั่งห้าม” และ “ผลลงโทษ” เมื่อเกิดคลิปต่อแถวรับอั่งเปา </span><a href="https://www.bangkokbiznews.com/news/791907"><i><span lang="th">[15]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าวปี 2567: สื่อรายงานท่าที “ไม่ห้ามรับอั่งเปา แต่ให้ดูความเหมาะสม”<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าว/การเปลี่ยนท่าที<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">จุดเปลี่ยนเชิงสื่อสารจาก “ห้ามรับ” ไปสู่ “ยึดระเบียบ-ความเหมาะสม” </span><a href="https://www.bangkokbiznews.com/politics/1112115"><i><span lang="th">[16]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">นิด้าโพล 2566: ความเชื่อมั่นต่อองค์กรตำรวจ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">สำรวจความคิดเห็น<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">มิติความเชื่อมั่น/ความโปร่งใสที่เชื่อมกับประเด็นผลประโยชน์และภาพลักษณ์องค์กร </span><a href="https://nidapoll.nida.ac.th/polls/public-trust-in-royal-thai-police-survey/"><i><span lang="th">[8]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> </tbody></table> <h2><a name="ลำดบเหตการณและพฒนาการคำสงตามชวงเวลา"><span lang="th">ลำดับเหตุการณ์และพัฒนาการคำสั่งตามช่วงเวลา<o:p></o:p></span></a></h2> <p class="FirstParagraph"><span lang="th">ภาพรวมเชิงเวลา “สิ่งที่พบจากหลักฐานออนไลน์ที่เข้าถึงได้” เริ่มเห็นอย่างชัดตั้งแต่ปี 2556 โดยมีทั้ง (ก) คำสั่ง/กำชับระดับ ผบ.ตร. และ (ข) กรณีตัวอย่างที่เกิดคลิป/ข่าวว่ามีตำรวจเรียกรับหรือรับอั่งเปา จนนำไปสู่การตรวจสอบและลงโทษวินัยบางกรณี. </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[17]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="SourceCode"><span class="VerbatimChar"><span lang="th">timeline</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; title คำสั่ง/เหตุการณ์เกี่ยวกับ “แต๊ะเอีย-อั่งเปา” ในตำรวจไทย (จากหลักฐานออนไลน์ที่พบ)</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2556 : ผบ.ตร.กำชับห้ามตำรวจเรียกรับแต๊ะเอีย; กรณี สน.บางรัก; มีคำสั่งขัง 3 วัน</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2558 : ผบก.น.6 หนังสือเวียนห้ามตำรวจออก “รับอั่งเปา/แต๊ะเอีย”</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2561 : รอง ผบ.ตร.ห้ามรับแต๊ะเอีย-อั่งเปา; คลิปตำรวจต่อแถวรับอั่งเปา; ภาคทัณฑ์ตำรวจ 30 นาย</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2563 : ผบ.ตร.กำชับเด็ดขาดห้ามรับแต๊ะเอียหรือประโยชน์มิชอบ</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2565 : คลิปตำรวจยืนต่อแถว (ย่านทองหล่อ 53); บช.น.สั่งตรวจสอบข้อเท็จจริง</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2566 : ผบ.ตร./โฆษก ตร. ย้ำห้ามเรียกรับผลประโยชน์-รับอั่งเปา และให้ยึดระเบียบ ป.ป.ช.</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2567 : ท่าทีสื่อสาร “ไม่ห้ามรับอั่งเปา แต่ให้คำนึงความเหมาะสมและระเบียบ”</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2568 : มาตรการตรุษจีนสายความปลอดภัย-เตือนภัยออนไลน์ (พบการเผยแพร่ในเว็บหน่วยตำรวจ)</span></span><span lang="th"><br /> </span><span class="VerbatimChar"><span lang="th">&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2569 : รอง ผบ.ตร.กำชับห้ามใช้อำนาจเรียกรับผลประโยชน์; ประเด็น “ยาหอมปราสาททอง”; มีประกาศ No Gift Policy</span></span><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="FirstParagraph"><span lang="th">ตารางสรุปด้านล่างพยายามตอบโจทย์ “รายปี/ช่วงเวลา–ผู้สั่ง–สาระคำสั่ง–ช่องทาง–เหตุปัจจัย–ผลลัพธ์” โดยใช้ข้อมูลที่ตรวจสอบได้จากหลักฐานอ้างอิง (หากรายการใดไม่มีเอกสารฉบับเต็ม จะระบุเป็น “อ้างผ่านข่าว” และสรุปจากถ้อยคำในข่าวเท่านั้น)<o:p></o:p></span></p> <table border="1" cellpadding="0" cellspacing="0" class="Table" style="border-collapse: collapse; mso-padding-alt: 0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-yfti-tbllook: 32;"> <thead> <tr> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">ปี (พ.ศ.)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">ผู้สั่ง/ระดับคำสั่งที่ปรากฏ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">ข้อความสำคัญโดยสรุป<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">ช่องทางเผยแพร่ที่พบ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">เหตุปัจจัย/กรณีกระตุ้นที่ปรากฏ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-bottom: solid windowtext 1.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: solid windowtext .25pt; padding: 0cm 5.4pt;" valign="bottom"> <p class="Compact"><span lang="th">ผลลัพธ์ที่พบต่อสาธารณะ<o:p></o:p></span></p> </td> </tr> </thead> <tbody><tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2556<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ผบ.ตร. (ระดับชาติ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">กำชับห้ามตำรวจ “เรียกรับแต๊ะเอีย” จากผู้ประกอบการช่วงตรุษจีน และมีการเตือนเรื่องความไม่เหมาะสม/ผิดวินัย<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รายงานข่าวจากคำให้สัมภาษณ์/แถลงโฆษก<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ปรากฏข่าว/คลิปตำรวจเรียกรับแต๊ะเอียในพื้นที่ สน.บางรัก<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">มีคำสั่งขัง สวป. 3 วัน และสั่งตรวจสอบ/ดำเนินวินัยในสังกัด กทม. ตามรายงานข่าว </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[2]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2556<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ความเห็นทางการเมือง (ไม่ใช่คำสั่งตำรวจ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">มีการโต้เถียงต่อสาธารณะเรื่อง “เรียกรับแต๊ะเอียผิดหรือไม่” สะท้อนความคลุมเครือระหว่าง “ประเพณี” กับ “ผลประโยชน์”<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าวการเมือง<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ความขัดแย้ง/แรงเสียดทานต่อการกวดขัน<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ไม่มีผลบังคับใช้โดยตรง (เป็นบริบทความคิด/วาทกรรม) </span><a href="https://mgronline.com/politics/detail/9560000017924"><i><span lang="th">[18]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2558<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ผบก.น.6 (ระดับกองบังคับการ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">หนังสือเวียน “ห้ามตำรวจออกไปรับอั่งเปา (แต๊ะเอีย) จากผู้ประกอบการ/ร้านค้า” และหากพบหรือตกเป็นข่าว “พิจารณาข้อบกพร่องและผู้บังคับบัญชาตามลำดับ”<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าวที่อ้างคำสั่งหนังสือเวียน<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ความเสี่ยงภาพลักษณ์ตำรวจในช่วงเทศกาล<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ไม่พบรายงานผลลงโทษต่อสาธารณะในข่าวชิ้นเดียวกัน </span><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[14]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2561<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รอง ผบ.ตร. (ระดับนโยบายชาติ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">กำชับห้ามตำรวจ “เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับการรับผลประโยชน์/แต๊ะเอีย-อั่งเปา” หากพบให้ลงโทษเด็ดขาด<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รายงานข่าวคำให้สัมภาษณ์<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ปีที่เกิดกรณีคลิปตำรวจต่อแถวรับอั่งเปาในสังกัดนครบาล (ถูกโยงกับคำสั่งห้าม)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ต่อมามีการสรุปผลตรวจสอบและลงโทษภาคทัณฑ์ตำรวจ 30 นาย (เป็นอีกข่าวหนึ่ง) </span><a href="https://www.bangkokbiznews.com/news/791907"><i><span lang="th">[15]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2561<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">บช.น. (ระดับหน่วย)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ผลตรวจสอบคลิปตำรวจต่อแถวรับอั่งเปา: ระบุ “ผิดเพียงเล็กน้อย” ฐานบกพร่องคำสั่งและประพฤติตนไม่สมควร ลงโทษ “ภาคทัณฑ์ 30 นาย” และตักเตือนผู้บังคับบัญชา โดยอ้างคำสั่งกรมตำรวจ 1212/2537<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าว/โพสต์หน่วยงาน (อ้างในข่าว)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">คลิปตำรวจต่อแถวรับอั่งเปาในช่วงตรุษจีน<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ภาคทัณฑ์ 30 นาย (รายชื่อสังกัดหลาย สน.) </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/society/1219287"><i><span lang="th">[19]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2563<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ผบ.ตร. (ระดับชาติ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">สั่ง/กำชับเด็ดขาด “ห้ามรับแต๊ะเอียหรือประโยชน์อื่นใดมิชอบ” ช่วงตรุษจีนควบคู่มาตรการความปลอดภัย<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รายงานข่าวคำแถลง/โฆษก<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">วัฏจักรความเสี่ยงเรียกรับผลประโยชน์ช่วงเทศกาล + ความปลอดภัยสาธารณะ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ไม่พบในข่าวเดียวกันว่ามีคดี/ลงโทษตามมา </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/crime/1752208"><i><span lang="th">[20]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2565<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">บช.น. (ระดับหน่วย)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ชี้แจงมีคลิปตำรวจยืนต่อแถว (ย่านทองหล่อ 53) และ ผบช.น. สั่ง ผบก.น.5 ตรวจสอบเพราะกระทบภาพลักษณ์<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รายงานข่าว<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">คลิป/กระแสสังคมสงสัยว่าตำรวจ “รอรับอะไร” ช่วงตรุษจีน<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">เป็นการ “สั่งตรวจสอบข้อเท็จจริง” ยังไม่เห็นผลลงโทษในข่าวชิ้นเดียวกัน </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/crime/2303760"><i><span lang="th">[21]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2566<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ผบ.ตร. (ระดับชาติ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ย้ำห้ามตำรวจเรียกรับผลประโยชน์/รับอั่งเปา และย้ำว่าการรับของขวัญให้ยึดระเบียบ ป.ป.ช.<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รายงานข่าว/ถ้อยคำโฆษก<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รักษาภาพลักษณ์และความสุจริตช่วงตรุษจีน<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ไม่พบผลลงโทษเฉพาะกรณีในข่าวเดียวกัน </span><a href="https://www.thaich8.com/news_detail/118415"><i><span lang="th">[22]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2567<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ท่าทีสื่อสารระดับ สตช. (เชิงนโยบาย)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ระบุ “ไม่ห้ามตำรวจรับอั่งเปา” แต่ให้ “คำนึงถึงความเหมาะสม” และย้ำว่ามีบทบัญญัติ/กฎเกณฑ์เรื่องการรับเงิน-อามิสสินจ้างอยู่แล้ว<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รายงานข่าว<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">สะท้อนการขยับจาก “ห้ามรับโดยตรง” ไปสู่ “ยึดหลักเกณฑ์และดุลยพินิจความเหมาะสม”<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ทำให้เกิดพื้นที่ตีความมากขึ้น (เป็นข้อสังเกตเชิงวิเคราะห์ ไม่ใช่ข้อเท็จจริง) </span><a href="https://www.bangkokbiznews.com/politics/1112115"><i><span lang="th">[16]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2569<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รอง ผบ.ตร. (งาน ปป.)/กองสารนิเทศ (ระดับชาติ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">กำชับมาตรการตรุษจีนวันจ่าย-ไหว้-เที่ยว และ “ห้ามมิให้ข้าราชการตำรวจใช้อำนาจหน้าที่เรียกรับผลประโยชน์อันมิชอบโดยเด็ดขาด”<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ข่าวทางการบนเว็บกองสารนิเทศ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">เน้นความปลอดภัยและลดช่องว่างการทุจริตเชิงปฏิบัติการช่วงเทศกาล<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ยืนยันคำสั่ง/แนวทางในระดับนโยบาย (ไม่ระบุบทลงโทษรายกรณีในข่าวชิ้นนี้) </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[10]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2569<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">บช.น. (ชี้แจงกรณีเฉพาะ)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">ชี้แจงกรณีตำรวจต่อแถวรับอั่งเปาหน้าบริษัท “แจกตามประเพณี เปิดให้บุคคลทั่วไป” และ “มูลค่าไม่เกินกฎหมายกำหนด” พร้อมย้ำห้ามเรียกรับผลประโยชน์<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">รายงานข่าว<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">คลิป/กระแสสังคมเกี่ยวกับ “ยาหอมปราสาททอง”<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">เป็นการชี้แจง/วางกรอบว่าไม่มุ่งหวังผลตอบแทน (ข้อเท็จจริงตามคำชี้แจง) </span><a href="https://www.matichon.co.th/local/crime/news_5599331"><i><span lang="th">[23]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">2569<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">กองสารนิเทศ สตช. (เชิงธรรมาภิบาลองค์กร)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">เผยแพร่ประกาศ “No Gift Policy” (เจตนารมณ์ไม่รับของขวัญและของกำนัลทุกชนิดจากการปฏิบัติหน้าที่)<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">เว็บทางการกองสารนิเทศ<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">สอดคล้องแนวทางต่อต้านสินบนและสร้างความเชื่อมั่น<o:p></o:p></span></p> </td> <td style="padding: 0cm 5.4pt;" valign="top"> <p class="Compact"><span lang="th">เอกสารที่พบเป็น “ประกาศ” (รายละเอียดเนื้อหาปรากฏในภาพประกอบบนหน้าเว็บ จึงสรุปเพียงการมีอยู่ของประกาศ) </span><a href="https://saranitet.police.go.th/home_slider_16022026_60028/"><i><span lang="th">[24]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> </tbody></table> <h2><a name="กรอบกฎหมายและระเบยบทเกยวของ"><span lang="th">กรอบกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้อง<o:p></o:p></span></a></h2> <p class="FirstParagraph"><span lang="th">แก่นของปัญหา “ตำรวจรับ/เรียกรับแต๊ะเอีย” ไม่ใช่เพียงเรื่องมารยาทหรือวัฒนธรรม แต่เกี่ยวกับกฎหมายอาญา กฎหมายป้องกันทุจริต และวินัย-จริยธรรมของเจ้าหน้าที่รัฐ โดยเฉพาะเมื่อเป็นการ “เรียกรับ” (solicitation) หรือการรับที่เชื่อมโยงกับ “การกระทำ/ไม่กระทำการในตำแหน่ง” (quid pro quo). </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[25]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">กรอบสำคัญที่เกี่ยวข้องโดยตรง ได้แก่<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ประกาศ ป.ป.ช. เรื่องหลักเกณฑ์การรับทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใด “โดยธรรมจรรยา” พ.ศ. 2563 ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 128 ของ พ.ร.ป. ป.ป.ช. 2561 เอกสารนี้กำหนดหลักทั่วไปว่าห้ามเจ้าพนักงานของรัฐรับทรัพย์สิน/ประโยชน์อื่นใดที่คำนวณเป็นเงินได้ นอกเหนือจากที่กฎหมายอนุญาต เว้นแต่เป็นการรับโดยธรรมจรรยาตามเงื่อนไขในประกาศ. </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[26]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ในเชิง “ตัวเลขที่ใช้ตีความในทางปฏิบัติ” ประกาศดังกล่าวกำหนดว่า การรับจาก “ผู้ซึ่งมิใช่ญาติ” รับได้ไม่เกิน 3,000 บาท “ต่อคน ต่อโอกาส” และหากจำเป็นต้องรับเกินกว่านั้นเพื่อรักษาไมตรี ต้องรายงานผู้บังคับบัญชา/หัวหน้าหน่วยภายใน 30 วันเพื่อให้วินิจฉัยว่าจะให้รับไว้ได้หรือไม่; หากไม่ให้รับ ต้องคืนหรือส่งมอบเป็นสิทธิของหน่วยงาน. </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[27]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">เอกสารเดียวกันยังสะท้อน “เขี้ยวเล็บทางอาญา” โดยมีคำเตือนว่าเจ้าหน้าที่รัฐผู้ฝ่าฝืนมาตรา 128 มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (เป็นโทษที่มักถูกอ้างเมื่อพูดถึงการรับของขวัญเกินเกณฑ์). </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[28]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ถัดมา คือ “ความผิดฐานสินบน” ในประมวลกฎหมายอาญา โดย ป.ป.ช. อธิบายมาตรา 149 ว่าครอบคลุมการที่เจ้าพนักงาน “เรียก รับ หรือยอมจะรับ” ทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดโดยมิชอบ เพื่อกระทำ/ไม่กระทำการในตำแหน่ง ไม่ว่าหน้าที่นั้นชอบหรือมิชอบ ซึ่งมีโทษหนัก (จำคุก 5–20 ปี หรือจำคุกตลอดชีวิต และปรับ หรือถึงขั้นประหารชีวิตตามตัวบท). </span><a href="https://www.nacc.go.th/categorydetail/2021110415414676/20230410085044"><i><span lang="th">[29]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ด้านวินัย-จริยธรรมตำรวจ มี “กฎ ก.ตร. ว่าด้วยจรรยาบรรณของตำรวจ พ.ศ.2566” ซึ่งเป็นกรอบพฤติกรรมที่สะท้อนหลักความซื่อสัตย์สุจริต และระบุชัดว่าไม่ควรใช้อำนาจ/ตำแหน่งเพื่อแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบ (สาระที่ถูกใช้เป็นฐานเชิงมาตรฐานเมื่อเกิดกรณีภาพลักษณ์เสียหาย). </span><a href="https://www.bpp13.go.th/sec1/%E0%B8%81%E0%B8%8E%20%E0%B8%81.%E0%B8%95%E0%B8%A3.%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%88%20%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2566.pdf"><i><span lang="th">[30]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ในระดับโครงสร้างกำกับดูแล พ.ร.บ.ตำรวจแห่งชาติ พ.ศ.2565 กำหนดกลไก “คณะกรรมการพิจารณาเรื่องร้องเรียนตำรวจ” ให้พิจารณาเรื่องร้องเรียนของประชาชนเกี่ยวกับการกระทำ/ไม่กระทำของตำรวจที่มิชอบ การประพฤติปฏิบัติไม่เหมาะสม เสื่อมเสียเกียรติศักดิ์ กระทำผิดวินัย หรือ “ละเมิดประมวลจริยธรรมและจรรยาบรรณของตำรวจ”. </span><a href="https://www.royalthaipolice.go.th/downloads/T_0001.pdf"><i><span lang="th">[13]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <h2><a name="การบงคบใชและผลลพธทพบ"><span lang="th">การบังคับใช้และผลลัพธ์ที่พบ<o:p></o:p></span></a></h2> <p class="FirstParagraph"><span lang="th">เมื่อเทียบ “คำสั่งห้าม/กำชับ” กับ “เหตุการณ์ที่เป็นข่าว” พบภาพซ้ำสำคัญสองแบบ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">แบบแรก คือ ข่าวคำสั่งห้าม/กำชับออกก่อนเทศกาล แล้วตามมาด้วย “กรณีตัวอย่าง” ที่ทำให้ต้องตรวจสอบและลงโทษวินัย เช่น ปี 2556 ที่มีข่าวและคลิปการเรียกรับแต๊ะเอียในพื้นที่ สน.บางรัก โดยข่าวระบุว่ามีการสั่งขัง สวป. 3 วัน และดำเนินการตรวจสอบตามสายบังคับบัญชา ภายใต้กรอบว่าเรื่องดังกล่าว “ผิดวินัย ประพฤติตนไม่เหมาะสม” และเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งที่ห้ามเรียกรับแต๊ะเอีย. </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000017494"><i><span lang="th">[31]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">แบบที่สอง คือ เมื่อเกิดคลิป/ภาพ “ตำรวจต่อแถวรับอั่งเปา” หน่วยงานมักชี้แจงว่าเป็นเรื่องต้องตรวจสอบเพราะกระทบภาพลักษณ์ และผลวินัยที่ปรากฏสาธารณะไม่จำเป็นต้องเป็น “คดีอาญา” เสมอไป ตัวอย่างชัดคือปี 2561 ที่ผลตรวจสอบของนครบาลระบุว่าตำรวจ 30 นายที่อยู่ในคลิป “ผิดเพียงเล็กน้อย” ฐานบกพร่องคำสั่งและประพฤติตนไม่สมควร จึงสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ และว่ากล่าวตักเตือนผู้บังคับบัญชา โดยยังอ้างถึงคำสั่งกรมตำรวจที่เกี่ยวกับมาตรการควบคุมวินัย. </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/society/1219287"><i><span lang="th">[19]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ในปี 2565 รูปแบบการตอบสนองเน้น “สั่งตรวจสอบข้อเท็จจริง” จากกรณีคลิปตำรวจยืนต่อแถวหน้าบริษัทในซอยทองหล่อ 53 โดยแถลงว่า ผบช.น. สั่งให้ ผบก.น.5 ตรวจสอบเพราะกระทบภาพลักษณ์ และจะชี้แจงภายหลัง—ซึ่งสะท้อนว่า “การสอบสวนเชิงวินัย/ข้อเท็จจริง” เป็นกลไกแรกที่ใช้จัดการกระแสสังคม. </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/crime/2303760"><i><span lang="th">[21]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ปี 2569 มีทั้ง “คำสั่งเชิงป้องกันทุจริต” ในมาตรการตรุษจีนของกองสารนิเทศที่ย้ำห้ามใช้อำนาจเรียกรับผลประโยชน์อย่างเด็ดขาด และในอีกด้านหนึ่งเกิดประเด็นคลิปตำรวจรับอั่งเปาหน้าบริษัท “ยาหอมปราสาททอง” ซึ่งนครบาลชี้แจงว่าเป็นการแจกตามประเพณี เปิดให้บุคคลทั่วไป รวมถึงเจ้าหน้าที่หลายภาคส่วน และอ้างว่ามูลค่าไม่เกินกฎหมายกำหนด พร้อมย้ำห้ามเรียกรับผลประโยชน์อันมิชอบ. </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[32]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">เชิงวิเคราะห์ (ไม่ใช่ข้อเท็จจริง) รูปแบบนี้ทำให้เห็น “ความตึงเครียดเชิงนโยบาย” ระหว่าง (ก) การห้ามเรียกรับผลประโยชน์อย่างเด็ดขาด และ (ข) การยอมรับว่าการให้ตามประเพณีอาจเกิดขึ้นได้ภายใต้เกณฑ์ที่กฎหมาย/ระเบียบอนุญาต ซึ่งเปิดพื้นที่ตีความว่าพฤติกรรมใด “เหมาะสม” ในเครื่องแบบและขณะปฏิบัติหน้าที่. </span><a href="https://www.matichon.co.th/local/crime/news_5599331"><i><span lang="th">[33]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <h2><a name="สถานะปจจบนและแนวโนมเชงนโยบายถงป-2569"><span lang="th">สถานะปัจจุบันและแนวโน้มเชิงนโยบายถึงปี 2569<o:p></o:p></span></a></h2> <p class="FirstParagraph"><span lang="th">สถานะ “นโยบายต่อการเรียกรับแต๊ะเอีย” ณ ปี 2569 มีแกนที่ชัดเจนที่สุดคือการสื่อสารอย่างเป็นทางการว่า “ห้ามใช้อำนาจเรียกรับผลประโยชน์อันมิชอบโดยเด็ดขาด” ซึ่งปรากฏในข่าวมาตรการตรุษจีนบนเว็บไซต์กองสารนิเทศ และถูกย้ำร่วมกับมาตรการด้านความปลอดภัยและการกำกับดูแลผู้ใต้บังคับบัญชา. </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[10]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ขณะเดียวกัน การสื่อสาร “No Gift Policy” บนเว็บไซต์กองสารนิเทศ (ประกาศวันที่ 16/02/2569) สะท้อนการขยับเชิงธรรมาภิบาลให้เข้มขึ้นในเชิงสัญลักษณ์องค์กร (แม้หน้าเว็บที่เข้าถึงได้จะบรรจุประกาศเป็นภาพ จึงสรุปได้ชัดเพียงว่า ‘มีการประกาศ’ และช่วงเวลาเผยแพร่). </span><a href="https://saranitet.police.go.th/home_slider_16022026_60028/"><i><span lang="th">[24]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ในช่วงปี 2567 มีหลักฐานข่าวที่สะท้อนท่าทีเชิงสื่อสารว่า “ไม่ห้ามตำรวจรับอั่งเปา แต่ให้คำนึงถึงความเหมาะสม” และยอมรับว่า “ตอบตรง ๆ ไม่ได้ว่ารับได้หรือไม่ได้” เพราะมีบทบัญญัติ/ระเบียบอยู่แล้ว แนวนี้ทำให้ “เกณฑ์ความเหมาะสม” และ “การยึดประกาศ ป.ป.ช.” กลายเป็นจุดอ้างอิงหลัก มากกว่าการสั่งห้ามรับแบบเหมารวม. </span><a href="https://www.bangkokbiznews.com/politics/1112115"><i><span lang="th">[34]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">เมื่อวางประเด็นนี้กับข้อมูลเชิงสำรวจของนิด้าโพล (มกราคม 2566) จะเห็นภาพว่า “ความโปร่งใสและมาตรฐานที่เท่าเทียม” เป็นความคาดหวังสูงของสังคมต่อองค์กรตำรวจ และความเชื่อมั่นต่อการนำเสนอข่าว/แถลงข่าวของตำรวจอยู่ในระดับที่มีสัดส่วน “ไม่ค่อยเชื่อมั่น” สูง (เช่น 39.01% ไม่ค่อยเชื่อมั่น ตามผลสำรวจเดียวกัน) ซึ่งทำให้ประเด็น “ของขวัญ/ผลประโยชน์” มีผลต่อความเชื่อมั่นมากกว่าที่เป็นเพียงข่าวรายวัน. </span><a href="https://nidapoll.nida.ac.th/polls/public-trust-in-royal-thai-police-survey/"><i><span lang="th">[8]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">นอกจากนี้ ในภาพรวมของการขับเคลื่อนด้านความโปร่งใส สำนักงานตำรวจแห่งชาติยังมีการสื่อสารการลงโทษวินัย-อาญาในคดีทุจริตด้านอื่น (เช่น คดีทุจริตเกี่ยวกับผู้ต้องกัก ที่ระบุว่ามีการพิจารณาโทษถึงไล่ออก และกำชับให้ดำเนินการทั้งวินัยและอาญา) ซึ่งสะท้อนว่ากลไก “เอาผิดจริง” ถูกนำเสนอเป็นนโยบายหลักเพื่อสร้างความเชื่อมั่นในระยะหลัง. </span><a href="https://saranitet.police.go.th/%E0%B8%9C%E0%B8%9A-%E0%B8%95%E0%B8%A3-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%99/"><i><span lang="th">[35]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <h2><a name="ชองวางขอมลและขอเสนอแนะการวจยตอไป"><span lang="th">ช่องว่างข้อมูลและข้อเสนอแนะการวิจัยต่อไป<o:p></o:p></span></a></h2> <p class="FirstParagraph"><span lang="th">ช่องว่างสำคัญที่สุดคือ “ปีเริ่มต้น” ของคำสั่งห้ามรับ/เรียกรับแต๊ะเอียในเชิงเอกสารทางการที่ตรวจสอบได้ต่อสาธารณะ ปัจจุบันจากการค้นคว้านี้พบหลักฐานออนไลน์ชัดเจนอย่างน้อยตั้งแต่ปี 2556 แต่ไม่พบเอกสารก่อนหน้านั้นในเว็บสาธารณะอย่างเป็นระบบ จึงไม่อาจฟันธงว่ามีคำสั่งในยุคก่อนหรือไม่ และถ้ามีออกโดยผู้ใด. </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[2]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">เพื่อให้สอดคล้องกับความทรงจำ/ข้อสังเกตที่ว่าอาจมีมายาวนานกว่า 20 ปี “สมมติฐานที่เป็นไปได้” (ไม่ใช่ข้อเท็จจริง) มีอย่างน้อยสามแบบ<br /> สมมติฐานหนึ่ง มีคำสั่งลักษณะนี้อยู่ก่อน 2556 จริง แต่เป็น “หนังสือภายใน” ที่ไม่ถูกสแกน/เผยแพร่ดิจิทัล หรืออยู่ในแฟ้มคำสั่งที่ไม่ได้ทำดัชนีค้นง่าย.<br /> สมมติฐานสอง มีการกวดขันเป็น “นโยบายปากเปล่า/คำสั่งปฏิบัติ” มากกว่าคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรในบางยุค ทำให้ไม่ทิ้งร่องรอยออนไลน์.<br /> สมมติฐานสาม มีคำสั่งกระจายระดับหน่วย (ภาค/นครบาล/สถานี) ต่อเนื่อง แต่ไม่ถูกรวบรวมเป็นฐานข้อมูลกลางที่ประชาชนค้นได้. </span><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[36]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">ข้อเสนอแนะการวิจัยต่อไป (เชิงปฏิบัติ) ที่จะช่วยปิดช่องว่าง และทำให้ตอบคำถาม “ใครสั่ง-ปีไหน-ข้อความอะไร” ได้เด็ดขาดขึ้น ได้แก่<br /> การค้น/ขอข้อมูลผ่านกลไกข้อมูลข่าวสารของราชการ (เช่น ขอ “หนังสือเวียน/คำสั่งช่วงตรุษจีน” ของ สตช. และนครบาลย้อนหลัง) เพื่อให้ได้ “เลขที่คำสั่ง–วันออกคำสั่ง–ผู้ลงนาม” ที่เป็นหลักฐานชั้นต้น แทนการอ้างผ่านข่าว. </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[10]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">การทำฐานข้อมูลเหตุการณ์ (incident registry) ที่ผูกโยง “คลิป/ข่าว” กับ “ผลวินัย/อาญา” โดยใช้แหล่งข้อมูลจากประกาศผลสอบสวนทางวินัย (ถ้ามีการเปิดเผย) และคำสั่งลงโทษ เพื่อประเมินประสิทธิผลเชิงนโยบายว่าคำสั่งห้ามช่วยลดพฤติกรรมได้จริงหรือเพียงเปลี่ยนรูปแบบการรับ/เรียกรับ. </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/society/1219287"><i><span lang="th">[37]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><span lang="th">การวิเคราะห์ความสอดคล้องระหว่าง “เกณฑ์ธรรมจรรยา 3,000 บาท” กับภาพลักษณ์การรับในเครื่องแบบ/ขณะปฏิบัติหน้าที่ เพราะแม้กฎหมายอาจให้รับได้ในเพดานหนึ่ง แต่ความคาดหวังทางสังคมและความเชื่อมั่นอาจต้องการมาตรฐานที่เข้มกว่า ซึ่งสะท้อนจากนิด้าโพลที่ระบุความต้องการความโปร่งใสและมาตรฐานเดียว. </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[38]</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span lang="th"> <hr align="center" size="2" width="100%" /> </span></div> <p class="FirstParagraph"><a name="citations"></a><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[1]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[2]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[7]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">[17]</span></i></a><span lang="th"> https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510"><i><span lang="th">https://mgronline.com/crime/detail/9560000015510</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[3]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[9]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[14]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">[36]</span></i></a><span lang="th"> https://hilight.kapook.com/view/116064<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://hilight.kapook.com/view/116064"><i><span lang="th">https://hilight.kapook.com/view/116064</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thairath.co.th/news/society/1219287"><i><span lang="th">[4]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/society/1219287"><i><span lang="th">[19]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thairath.co.th/news/society/1219287"><i><span lang="th">[37]</span></i></a><span lang="th"> https://www.thairath.co.th/news/society/1219287<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thairath.co.th/news/society/1219287"><i><span lang="th">https://www.thairath.co.th/news/society/1219287</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[5]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[6]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[10]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[25]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">[32]</span></i></a><span lang="th"> https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/"><i><span lang="th">https://saranitet.police.go.th/commanders-mission/security-and-special-task_15022026_59988/</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://nidapoll.nida.ac.th/polls/public-trust-in-royal-thai-police-survey/"><i><span lang="th">[8]</span></i></a><span lang="th"> https://nidapoll.nida.ac.th/polls/public-trust-in-royal-thai-police-survey/<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://nidapoll.nida.ac.th/polls/public-trust-in-royal-thai-police-survey/"><i><span lang="th">https://nidapoll.nida.ac.th/polls/public-trust-in-royal-thai-police-survey/</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[11]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[26]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[27]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[28]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">[38]</span></i></a><span lang="th"> https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf"><i><span lang="th">https://www.nacc.go.th/files/article/attachments/27348817925691a8a49004f56e66c1889efca2b.pdf</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.bpp13.go.th/sec1/%E0%B8%81%E0%B8%8E%20%E0%B8%81.%E0%B8%95%E0%B8%A3.%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%88%20%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2566.pdf"><i><span lang="th">[12]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.bpp13.go.th/sec1/%E0%B8%81%E0%B8%8E%20%E0%B8%81.%E0%B8%95%E0%B8%A3.%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%88%20%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2566.pdf"><i><span lang="th">[30]</span></i></a><span lang="th"> https://www.bpp13.go.th/sec1/%E0%B8%81%E0%B8%8E%20%E0%B8%81.%E0%B8%95%E0%B8%A3.%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%88%20%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2566.pdf<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.bpp13.go.th/sec1/%E0%B8%81%E0%B8%8E%20%E0%B8%81.%E0%B8%95%E0%B8%A3.%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%88%20%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2566.pdf"><i><span lang="th">https://www.bpp13.go.th/sec1/%E0%B8%81%E0%B8%8E%20%E0%B8%81.%E0%B8%95%E0%B8%A3.%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%88%20%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2566.pdf</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.royalthaipolice.go.th/downloads/T_0001.pdf"><i><span lang="th">[13]</span></i></a><span lang="th"> https://www.royalthaipolice.go.th/downloads/T_0001.pdf<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.royalthaipolice.go.th/downloads/T_0001.pdf"><i><span lang="th">https://www.royalthaipolice.go.th/downloads/T_0001.pdf</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.bangkokbiznews.com/news/791907"><i><span lang="th">[15]</span></i></a><span lang="th"> https://www.bangkokbiznews.com/news/791907<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.bangkokbiznews.com/news/791907"><i><span lang="th">https://www.bangkokbiznews.com/news/791907</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.bangkokbiznews.com/politics/1112115"><i><span lang="th">[16]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.bangkokbiznews.com/politics/1112115"><i><span lang="th">[34]</span></i></a><span lang="th"> https://www.bangkokbiznews.com/politics/1112115<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.bangkokbiznews.com/politics/1112115"><i><span lang="th">https://www.bangkokbiznews.com/politics/1112115</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://mgronline.com/politics/detail/9560000017924"><i><span lang="th">[18]</span></i></a><span lang="th"> https://mgronline.com/politics/detail/9560000017924<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://mgronline.com/politics/detail/9560000017924"><i><span lang="th">https://mgronline.com/politics/detail/9560000017924</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thairath.co.th/news/crime/1752208"><i><span lang="th">[20]</span></i></a><span lang="th"> https://www.thairath.co.th/news/crime/1752208<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thairath.co.th/news/crime/1752208"><i><span lang="th">https://www.thairath.co.th/news/crime/1752208</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thairath.co.th/news/crime/2303760"><i><span lang="th">[21]</span></i></a><span lang="th"> https://www.thairath.co.th/news/crime/2303760<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thairath.co.th/news/crime/2303760"><i><span lang="th">https://www.thairath.co.th/news/crime/2303760</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thaich8.com/news_detail/118415"><i><span lang="th">[22]</span></i></a><span lang="th"> https://www.thaich8.com/news_detail/118415<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thaich8.com/news_detail/118415"><i><span lang="th">https://www.thaich8.com/news_detail/118415</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.matichon.co.th/local/crime/news_5599331"><i><span lang="th">[23]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.matichon.co.th/local/crime/news_5599331"><i><span lang="th">[33]</span></i></a><span lang="th"> https://www.matichon.co.th/local/crime/news_5599331<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.matichon.co.th/local/crime/news_5599331"><i><span lang="th">https://www.matichon.co.th/local/crime/news_5599331</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://saranitet.police.go.th/home_slider_16022026_60028/"><i><span lang="th">[24]</span></i></a><span lang="th"> https://saranitet.police.go.th/home_slider_16022026_60028/<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://saranitet.police.go.th/home_slider_16022026_60028/"><i><span lang="th">https://saranitet.police.go.th/home_slider_16022026_60028/</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.nacc.go.th/categorydetail/2021110415414676/20230410085044"><i><span lang="th">[29]</span></i></a><span lang="th"> https://www.nacc.go.th/categorydetail/2021110415414676/20230410085044<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.nacc.go.th/categorydetail/2021110415414676/20230410085044"><i><span lang="th">https://www.nacc.go.th/categorydetail/2021110415414676/20230410085044</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000017494"><i><span lang="th">[31]</span></i></a><span lang="th"> https://mgronline.com/crime/detail/9560000017494<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://mgronline.com/crime/detail/9560000017494"><i><span lang="th">https://mgronline.com/crime/detail/9560000017494</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://saranitet.police.go.th/%E0%B8%9C%E0%B8%9A-%E0%B8%95%E0%B8%A3-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%99/"><i><span lang="th">[35]</span></i></a><span lang="th"> https://saranitet.police.go.th/%E0%B8%9C%E0%B8%9A-%E0%B8%95%E0%B8%A3-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%99/<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://saranitet.police.go.th/%E0%B8%9C%E0%B8%9A-%E0%B8%95%E0%B8%A3-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%99/"><i><span lang="th">https://saranitet.police.go.th/%E0%B8%9C%E0%B8%9A-%E0%B8%95%E0%B8%A3-%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%99/</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-75793496609082754472026-02-12T14:21:02.118+07:002026-02-12T14:21:33.059+07:00<h2 style="text-align: left;">บทนำ: เมื่ออากาศกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาวุธ</h2><p>ในโลกของวัตถุระเบิดส่วนใหญ่ พลังงานทั้งหมดถูกบรรจุอยู่ภายในตัวมันเอง แต่ thermobaric bomb หรือที่สื่อมักเรียกว่า “ระเบิดสูญญากาศ” (vacuum bomb) กลับใช้สิ่งที่อยู่รอบตัวเรา — อากาศ — เป็นองค์ประกอบของปฏิกิริยา</p><p>คำว่า thermobaric มาจากคำว่า “thermo” (ความร้อน) และ “baric” (แรงดัน) สะท้อนถึงลักษณะเฉพาะของมัน คือการสร้างคลื่นแรงดัน (blast wave) ที่ยาวนานกว่าระเบิดแรงสูงทั่วไป และเกิดการเปลี่ยนแปลงความดันในบรรยากาศอย่างรุนแรง</p><p>บทความนี้จะพาไล่เรียงตั้งแต่หลักฟิสิกส์พื้นฐาน การทำงานแบบเห็นภาพ การจัดประเภท ประวัติศาสตร์พัฒนา ความแตกต่างจากระเบิดชนิดอื่น ไปจนถึงตัวอย่างเหตุการณ์จริง ผลกระทบต่อสิ่งต่าง ๆ และประเด็นที่คนมักเข้าใจผิด</p><hr /><h2>กล่องคำศัพท์: 4 คำที่คนชอบสับสน (Mini Glossary)</h2><ul><li><p><strong>Thermobaric</strong>: อาวุธที่เน้น “ความร้อน + แรงดัน” (thermo + baric) โดยใช้ <strong>ออกซิเจนในอากาศ</strong> ช่วยการเผาไหม้ ทำให้ช่วงแรงดันกินเวลานานกว่าในหลายกรณี</p></li><li><p><strong>Fuel‑Air Explosive (FAE)</strong>: กลุ่มย่อยที่มัก “ปล่อยเชื้อเพลิงออกไปเป็นเมฆ” (fuel cloud) แล้วค่อยจุดระเบิด</p></li><li><p><strong>Enhanced blast</strong>: คำเรียกเชิงผลลัพธ์ หมายถึงอาวุธที่ออกแบบให้แรงอัด/แรงดันเด่นเป็นพิเศษ ไม่จำเป็นต้องเป็น FAE เสมอไป</p></li><li><p><strong>“Vacuum bomb”</strong>: คำสื่อ/คำเรียกติดปาก ไม่ใช่ศัพท์เทคนิคตรงตัว เพราะมันไม่ได้สร้างสูญญากาศแท้ ๆ แต่มีช่วงแรงดันต่ำตามหลังการระเบิด</p></li></ul><hr /><h2>1. หลักการทำงานทางฟิสิกส์ (Physics of Thermobaric Explosions)</h2><p>วัตถุระเบิดทั่วไป (high explosive) จะมีทั้งเชื้อเพลิงและสารออกซิไดเซอร์อยู่ภายใน เมื่อจุดระเบิดจะเกิดปฏิกิริยาอย่างรวดเร็ว สร้างคลื่นกระแทก (shock wave) ระยะสั้นแต่รุนแรง</p><p>thermobaric แตกต่างตรงที่:</p><ul><li><p>ใช้ออกซิเจนจากอากาศเป็นส่วนหนึ่งของปฏิกิริยา</p></li><li><p>สร้างช่วงแรงดันบวก (positive pressure phase) ที่ยาวกว่า</p></li><li><p>ตามด้วยช่วงแรงดันต่ำ (negative pressure phase) ที่อาจทำให้เกิดการดูดกลับของอากาศ</p></li></ul><p>ในพื้นที่ปิด คลื่นแรงดันจะสะท้อน (reflection) และทับซ้อนกัน เพิ่มผลกระทบแบบไม่เชิงเส้น (non‑linear amplification)</p><hr /><h2>1.1 เล่าให้เห็นภาพ: มัน “ทำงาน” ยังไงกันแน่</h2><p>ถ้าระเบิดทั่วไปคือ “กำปั้น” ที่ต่อยอากาศครั้งเดียวแล้วจบ thermobaric จะคล้าย “หายใจเข้า…แล้วระเบิดใส่ทั้งห้อง” เพราะมันพยายามทำให้ <em>อากาศทั้งก้อน</em> กลายเป็นส่วนหนึ่งของการเผาไหม้ (combustion) ชั่วพริบตา</p><p>ลองนึกเป็นฉากแบบช้า ๆ (แต่สิ่งจริงเกิดเร็วมาก):</p><h3>ฉากที่ 1: เปิดฝากระป๋องพลังงาน</h3><p>อาวุธชนิดนี้ไม่ได้พึ่งแค่แรงระเบิดจากสารในตัวเอง แต่พก “เชื้อเพลิง” (fuel) ที่ถูกออกแบบให้กลายเป็นละออง/ไอได้ง่ายเมื่อถูกปล่อยออกมา</p><ul><li><p>ในตระกูล Fuel‑Air Explosive (FAE) มักเป็นเชื้อเพลิงที่ <em>ทำให้เป็นละออง</em> ได้ดี เพื่อให้ผสมกับอากาศได้ทั่วถึง</p></li><li><p>ในตระกูล Condensed thermobaric เชื้อเพลิงอยู่ในรูปที่ <em>พกพาและคุมรูปทรงได้</em> มากกว่า แล้วค่อยแตกตัวเป็นอนุภาค/ละอองตอนทำงาน</p></li></ul><blockquote><p>จุดสำคัญคือ “ต้องกระจายให้เป็นพื้นที่” ไม่ใช่ “ก้อนเดียว” เพราะเป้าหมายคือการเพิ่มพื้นที่ผิว (surface area) ให้เชื้อเพลิงสัมผัสออกซิเจนมากที่สุด</p></blockquote><h3>ฉากที่ 2: เมฆเชื้อเพลิง (Fuel Cloud) — ช่วงเสี้ยววินาทีที่เงียบผิดธรรมชาติ</h3><p>ขั้น “กระจาย” (dispersion) คือหัวใจของเรื่อง</p><ul><li><p>ตัวหัวรบจะมีการแตกเปิดเพื่อ <em>พ่น/กระจาย</em> เชื้อเพลิงออกไปเป็นละอองละเอียดหรืออนุภาคเล็ก ๆ</p></li><li><p>เมฆนี้จะพยายาม “ขยายตัว” ให้ครอบคลุมปริมาตรอากาศ (volume) ที่ต้องการ</p></li></ul><p>ถ้าเป็นพื้นที่ปิด — ทางเดิน บันได ห้อง เครื่องจักร — เมฆจะไหลไปตามช่องว่างเหมือนหมอกที่มีแรงผลักอยู่ด้านหลัง ทำให้ “อากาศในช่องแคบ” กลายเป็นส่วนผสมที่ติดไฟได้ง่ายขึ้น</p><h3>ฉากที่ 3: จุดชนวน (Ignition) — เปลี่ยนอากาศทั้งก้อนให้กลายเป็นเปลวไฟและแรงดันทันที</h3><p>จากนั้นจะมีการ “จุด” (ignition) เพื่อให้เมฆเชื้อเพลิงเริ่มเผาไหม้พร้อมกันในวงกว้าง</p><ul><li><p>ในระดับหลักการ นี่คือการทำให้การเผาไหม้เกิดแบบเกือบพร้อมกัน (near‑simultaneous combustion) ทั่วทั้งเมฆ</p></li><li><p>ผลคือเกิดคลื่นแรงดัน (blast wave) ที่ไม่ได้เป็นแค่ “ตึ้บเดียว” แต่เป็น “ดันยาว” กว่า</p></li></ul><p>แล้วมันจะมีช่วงต่อเนื่องที่คนชอบเรียกว่า “ตบแล้วดูด”:</p><ol><li><p><strong>ช่วงแรงดันบวก</strong> (positive overpressure) — อากาศถูกอัดจนเหมือนกำแพงลมกระแทก</p></li><li><p><strong>ช่วงแรงดันต่ำ</strong> (negative pressure) — หลังการเผาไหม้ อากาศไหลกลับ เติมช่องว่างอย่างรวดเร็ว</p></li></ol><p>ในพื้นที่ปิด คลื่นจะสะท้อนกลับไปกลับมา (reflection) เหมือนคุณตะโกนในอุโมงค์ แต่แทนที่จะเป็นเสียง มันคือแรงดันที่ทับซ้อนกัน</p><h3>ทำไมคนถึงเรียก “vacuum bomb” ทั้งที่ไม่ใช่สูญญากาศจริง</h3><p>คำว่า “ระเบิดสูญญากาศ” (vacuum bomb) เป็นคำเรียกเชิงสื่อ เพราะคน “รู้สึก” เหมือนมีแรงดูดตามหลัง แต่ในเชิงฟิสิกส์ มันคือช่วงแรงดันต่ำที่ตามมาหลังการเผาไหม้ ไม่ได้สร้างสูญญากาศแท้ ๆ</p><blockquote><p>ภาพจำที่แม่นกว่า: <strong>มันไม่ใช่การดูดอากาศออกจนหายไป</strong> แต่เป็น <strong>การแกว่งของความดัน (pressure swing)</strong> ที่รุนแรงและกินเวลานานกว่า</p></blockquote><hr /><h2>1.2 ทำไมคำว่า ‘แรงดันยาวกว่า’ ถึงสำคัญ (Pressure, Duration &amp; Impulse)</h2><p>เวลาคนพูดว่า thermobaric “แรงกว่า” หลายครั้งเขาหมายถึง <strong>แรงดันที่ ‘อยู่นานกว่า’</strong> ไม่ใช่แค่พีคสูงสุดอย่างเดียว</p><ul><li><p><strong>Peak pressure</strong>: ยอดแรงดันสูงสุดในเสี้ยววินาที (เหมือนโดนตบแรงมาก)</p></li><li><p><strong>Duration</strong>: ระยะเวลาที่แรงดันกดทับ (เหมือนโดนดันค้าง)</p></li><li><p><strong>Impulse</strong>: ภาพรวมของแรงดันตลอดเวลา (คิดง่าย ๆ ว่า “แรงดัน × เวลา”) ซึ่งเป็นตัวชี้วัดว่าระบบ/ร่างกายถูก “รับแรง” ไปเท่าไหร่</p></li></ul><p>thermobaric มักทำให้ช่วงแรงดันบวกกินเวลายาวขึ้น และในพื้นที่ปิดยังเกิดการสะท้อน (reflection) ทำให้การกดทับซ้ำซ้อน — นี่คือเหตุผลที่มันถูกพูดถึงมากในบริบทสิ่งปลูกสร้าง ถ้ำ และที่มั่น</p><hr /><h2>2. การจัดประเภท (Classification)</h2><p>การแบ่งประเภทสามารถทำได้หลายแนวทาง โดยไม่จำเป็นต้องลงรายละเอียดเชิงสูตรเคมี</p><h3>2.1 แบ่งตามกลไกการกระจายเชื้อเพลิง</h3><ol><li><p><strong>Fuel‑Air Explosive (FAE)</strong></p></li></ol><ul><li><p>ภาพจำ: <strong>เหมือนพ่นสเปรย์ให้ลอยเป็นหมอกก่อน</strong> แล้วค่อย “จุดไฟทั้งก้อน”</p></li><li><p>กลไก: กระจายเชื้อเพลิงออกเป็นละอองหรือไอ → ก่อตัวเป็นเมฆเชื้อเพลิง (fuel cloud) → จุดระเบิดให้เผาไหม้เกือบพร้อมกันในปริมาตรอากาศ</p></li></ul><ol start="2"><li><p><strong>Condensed Thermobaric</strong></p></li></ol><ul><li><p>ภาพจำ: <strong>เหมือนพก ‘แป้งเชื้อเพลิง’ ไว้ในตัว</strong> แล้วค่อยแตกกระจายเป็นอนุภาคตอนทำงาน</p></li><li><p>กลไก: เชื้อเพลิงถูกผสม/บรรจุอยู่ในหัวรบตั้งแต่ต้น → ตอนระเบิดจะปล่อยอนุภาค/ละอองในระยะสั้น ๆ ใกล้จุดเป้าหมาย → เผาไหม้และสร้างแรงดันเด่น โดยไม่ต้องสร้างเมฆใหญ่แบบ FAE</p></li></ul><h3>2.2 แบ่งตามแพลตฟอร์ม (Delivery Platform)</h3><ul><li><p><strong>อาวุธยิงจากบ่า (shoulder‑fired system)</strong></p><ul><li><p>ภาพจำ: “กล่องพกพา” ที่เปลี่ยนห้อง/มุมอาคารให้เป็นพื้นที่แรงดันได้ในชั่วพริบตา</p></li></ul></li><li><p><strong>หัวรบจรวดหลายลำกล้อง (multiple rocket launcher)</strong></p><ul><li><p>ภาพจำ: ไม่ใช่หมัดเดียว แต่เป็น “ฝนแรงดัน” ยิงเป็นชุด (salvo) ให้ผลทับซ้อนเป็นพื้นที่</p></li></ul></li><li><p><strong>ระเบิดทิ้งทางอากาศ (air‑dropped bomb)</strong></p><ul><li><p>ภาพจำ: เน้นปริมาตรและผลครอบคลุมกว้าง โดยเฉพาะเมื่อระเบิดเหนือพื้นเพื่อปล่อยแรงอัดแผ่ด้านข้าง</p></li></ul></li></ul><h3>2.3 แบ่งตามระดับพลังงาน</h3><ul><li><p><strong>ระดับยุทธวิธี (tactical scale)</strong></p><ul><li><p>ภาพจำ: ใช้ในสถานการณ์เฉพาะจุด เช่น จุดต้านทาน อาคาร มุมถนน ช่องทางแคบ เป้าคือ “ทำให้พื้นที่ตรงนั้นใช้งานไม่ได้ทันที”</p></li></ul></li><li><p><strong>ระดับยุทธศาสตร์ (strategic scale)</strong></p><ul><li><p>ภาพจำ: เน้นผลครอบคลุมกว้างและผลกระทบทางจิตวิทยา/การปฏิบัติการ เป้าคือ “เปลี่ยนสภาพพื้นที่” มากกว่าจัดการเป้าหมายรายจุด</p></li></ul></li></ul><h3>2.4 ข้อจำกัดและเงื่อนไขที่ทำให้ ‘ไม่เทพทุกครั้ง’ (Limitations)</h3><p>เพื่อให้บทความเป็นวิทยาศาสตร์จริง ๆ ต้องพูดเรื่องนี้ด้วย: อาวุธที่อาศัยอากาศและการกระจายเชื้อเพลิง ย่อมมี “ความอ่อนไหวต่อสภาพแวดล้อม”</p><ul><li><p><strong>ลมแรง/สภาพอากาศ</strong>: ถ้าเมฆเชื้อเพลิงกระจายไม่เป็นรูป การผสมกับอากาศอาจไม่เหมาะ ทำให้ประสิทธิภาพลดลง</p></li><li><p><strong>ความชื้น/ฝน/พื้นผิวเปียก</strong>: ส่งผลต่อการกระจายตัวและการติดไฟในบางบริบท</p></li><li><p><strong>พื้นที่เปิดโล่งมาก ๆ</strong>: คลื่นแรงดันกระจายออกได้ไวกว่า พฤติกรรม “ทับซ้อน” จะน้อยกว่าพื้นที่ปิด</p></li><li><p><strong>สิ่งกีดขวางและรูปทรงพื้นที่</strong>: ทำให้ผลลัพธ์เปลี่ยนมาก บางครั้งจุดที่อันตรายที่สุดอาจไม่ใช่จุดที่อยู่ใกล้ที่สุด แต่เป็นจุดที่แรงดันถูกบีบให้สะท้อนหรือไหลเข้าไป</p></li></ul><hr /><h2>3. ประวัติศาสตร์การพัฒนา (Historical Development)</h2><p>ส่วนนี้คือ “เส้นทางวิวัฒนาการ” ที่ทำให้แนวคิดจากห้องทดลองกลายเป็นอาวุธจริง จุดสำคัญคือ: thermobaric ไม่ได้เกิดขึ้นจากการคิดสูตรใหม่อย่างเดียว แต่เกิดจากการ “เข้าใจคลื่นแรงดันในอากาศ” มากขึ้น + วิศวกรรมการกระจายเชื้อเพลิงให้เสถียร</p><blockquote><p>หมายเหตุด้านความน่าเชื่อถือ: ประวัติศาสตร์บางช่วง (โดยเฉพาะยุคต้นศตวรรษที่ 20 และบางโครงการสงครามโลก) มีแหล่งข้อมูลสาธารณะจำกัดและปะปนเรื่องเล่ากับเอกสารทหาร จึงจะเล่าโดยแยก “หลักฐานแข็ง” กับ “ข้ออ้างที่พบได้” ให้ชัด</p></blockquote><h3>3.1 ยุคแนวคิดก่อนยุคอาวุธสมัยใหม่ (ก่อนสงครามเย็น)</h3><p><strong>1905–1910s: ไอเดีย ‘อากาศ‑เชื้อเพลิง’ โผล่ขึ้นในยุโรป</strong><br />มีการอ้างถึงงานของนักประดิษฐ์ชาวสเปน <em>Antonio Meulener</em> ว่ามีการเสนอ/ทดสอบแนวคิดคล้ายระเบิดอากาศ‑เชื้อเพลิงตั้งแต่ปี 1905 ในชื่อที่ถูกพูดถึงว่า “tóspiro” (ชื่อและรายละเอียดมีหลายเวอร์ชันในแหล่งข้อมูลสาธารณะ) — ประเด็นสำคัญคือ “เริ่มมีคนคิดว่า ถ้าเอาเชื้อเพลิงไปผสมกับอากาศก่อนจุด อาจได้ผลต่างจากระเบิดก้อนเดียว”</p><p><strong>สงครามโลกครั้งที่ 1–2: จากเปลวไฟสู่ ‘แรงดัน + ความร้อน’</strong><br />ในสงครามโลก ยุโรปมีการทดลองอาวุธที่เน้นการเผาไหม้รุนแรงและการกระจายวัสดุไวไฟ (incendiary) ซึ่งยังไม่ใช่ thermobaric แบบสมัยใหม่ แต่ทำให้ “ภาษา” และ “ความคิด” เรื่องการใช้ไฟ+อากาศเป็นอาวุธเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง</p><p>ในสงครามโลกครั้งที่ 2 มีการอ้างถึงความพยายามของเยอรมันภายใต้การทำงานของนักฟิสิกส์ <em>Mario Zippermayr</em> ว่ามีแนวคิดอาวุธแบบ aerosol/fuel‑air ภายใต้โครงการและชื่อรหัสที่ถูกเล่าต่อกัน อย่างไรก็ตาม รายละเอียดเชิงเอกสารสาธารณะไม่แน่นพอจะฟันธงว่า “ใช้จริงในสนามรบ” ได้ชัดเจน</p><h3>3.2 ยุคทำ “สำเร็จและใช้งานจริง” — สหรัฐฯ และสงครามเวียดนาม</h3><p><strong>ทศวรรษ 1960: สหรัฐฯ ทำให้ FAE กลายเป็นระบบอาวุธที่ใช้งานได้</strong><br />จุดเปลี่ยนใหญ่คือช่วงสงครามเวียดนาม เมื่อเทคโนโลยี Fuel‑Air Explosive (FAE) ถูกพัฒนาอย่างจริงจังจนเป็นอาวุธใช้งานได้ในสนาม</p><ul><li><p>มีเอกสารสายงานอาวุธของสหรัฐฯ ระบุว่าแล็บ/ศูนย์ทดสอบอย่าง <em>China Lake</em> (Naval Weapons Center) มีบทบาทพัฒนาและประยุกต์เทคโนโลยี FAE ตั้งแต่ระดับ “ลูกระเบิด” ไปจนถึง “ระเบิดขนาดใหญ่” และระบบกวาดทุ่นระเบิด</p></li><li><p>ในเชิงการใช้งานครั้งแรก ๆ มีรายงานการใช้ “เชื้อเพลิงที่กระจายเป็นละอองได้ดี” เพื่อเคลียร์พื้นที่/การกวาดทุ่นระเบิดในเวียดนามราวปี 1967 (นี่เป็นช่วงที่ FAE ถูกใช้ในฐานะเครื่องมือทางวิศวกรรมสนาม ไม่ใช่แค่โจมตีเป้าหมาย)</p></li></ul><p><strong>1970: FAE ถูก ‘จัดระบบ’ เป็นอาวุธประจำการมากขึ้น</strong><br />มีการกล่าวถึงการ deploy อาวุธตระกูล FAE รุ่นต้น ๆ ในราวปี 1970 และในช่วงเดียวกันนั้นก็มีการพัฒนาอาวุธที่ถูกระบุชัดว่าเป็น fuel‑air explosive อย่างตระกูล CBU‑55 (และรุ่นใกล้เคียง)</p><blockquote><p>สรุปช่วงนี้: ถ้าถามว่า “ใครทำสำเร็จแบบใช้งานจริงก่อน” — หลักฐานสาธารณะหนักไปทางฝั่งสหรัฐฯ ในสงครามเวียดนาม</p></blockquote><h3>3.3 โซเวียต/รัสเซีย: ทำให้ thermobaric กลายเป็น ‘สายอาวุธเฉพาะทาง’</h3><p><strong>ทศวรรษ 1980: จาก FAE สู่ thermobaric แบบหัวรบพร้อมใช้</strong><br />ฝั่งโซเวียตพัฒนาแนวคิด “enhanced blast” และ thermobaric ให้เป็นระบบที่ใช้ได้ในหลายแพลตฟอร์ม โดยมีทั้งระดับประจำหน่วยและระดับระบบจรวด</p><p>ตัวอย่างที่สะท้อน “ทำให้เทคโนโลยีลงไปถึงระดับทหารราบ” คืออาวุธยิงจากบ่าอย่าง <strong>RPO‑A Shmel</strong> (ออกแบบช่วงกลางทศวรรษ 1980 และเข้าประจำการช่วงปลายทศวรรษ 1980) ซึ่งถูกจัดชั้นในเอกสารทหารรัสเซียว่าเป็น “flamethrower” แต่ในเชิงผลลัพธ์คือหัวรบ thermobaric</p><p><strong>1988–1989: การทดสอบรบของระบบขนาดใหญ่</strong><br />ระบบจรวดหลายลำกล้องหัวรบ thermobaric อย่าง <strong>TOS‑1</strong> มีรายงานว่ามี “combat tests” ในปี 1988–1989 ที่หุบเขา Panjshir (สงครามโซเวียต‑อัฟกานิสถาน) — จุดนี้สำคัญ เพราะเป็นหลักฐานว่าฝั่งโซเวียตไม่ได้หยุดที่อาวุธเฉพาะกิจ แต่ทำเป็นระบบหนักเพื่อโจมตีที่มั่น/พื้นที่ป้อมปราการ</p><blockquote><p>สรุปช่วงนี้: สหรัฐฯ มาก่อนใน FAE เชิงปฏิบัติการ (เวียดนาม) แต่โซเวียต/รัสเซียทำให้มันกลายเป็น “ตระกูลอาวุธ” ที่หลากหลายและฝังอยู่ใน doctrine ของการทำลายที่มั่น</p></blockquote><h3>3.4 หลังสงครามเย็น: การใช้งานแพร่หลายขึ้น และภาพจำ “vacuum bomb” ของสื่อ</h3><p><strong>1990s–2000s: การปรากฏในสงครามเมืองและปฏิบัติการต่อต้านกองกำลัง</strong><br />ช่วงนี้เป็นยุคที่ thermobaric ถูกพูดถึงมากขึ้น เพราะสงครามเมือง/การรบในสิ่งปลูกสร้างทำให้ “ข้อได้เปรียบในพื้นที่ปิด” ถูกเห็นชัดขึ้น อาวุธยิงจากบ่าและหัวรบ thermobaric ในหลายแพลตฟอร์มถูกกล่าวถึงในความขัดแย้งต่าง ๆ โดยเฉพาะในภูมิภาคที่มีการสู้รบในอาคารและที่มั่น</p><p><strong>2007: ระเบิดขนาดมหึมาและสงครามภาพลักษณ์</strong><br />รัสเซียประกาศทดสอบอาวุธที่สื่อเรียกว่า <strong>FOAB (Father of All Bombs)</strong> ในปี 2007 ซึ่งถูกอ้างว่าให้ผลเทียบเท่า TNT ระดับหลายสิบตัน จุดนี้ทำให้คำว่า “พลังนิวเคลียร์แบบไม่ใช่นิวเคลียร์” (ในเชิงภาพเปรียบเทียบ) กลับมาอยู่ในวงสนทนาอีกครั้ง — แม้แก่นจริงคือมันยังเป็นเคมีการเผาไหม้ + พลศาสตร์ของแรงดันในอากาศ</p><h3>3.5 ใครใช้ก่อน–ใช้หลัง (สรุปลำดับแบบจำง่าย)</h3><ul><li><p><strong>แนวคิดยุคต้น (ยังไม่เป็นระบบอาวุธชัด):</strong> มีการอ้างถึงยุโรปต้นศตวรรษที่ 20 และโครงการทดลองในสงครามโลก</p></li><li><p><strong>ทำสำเร็จและใช้จริงแบบหลักฐานค่อนข้างแข็ง:</strong> สหรัฐฯ (FAE) ในบริบทสงครามเวียดนาม และการพัฒนา/จัดระบบช่วงปลาย 1960s–1970s</p></li><li><p><strong>ทำให้กลายเป็น “ตระกูลอาวุธ” หลายขนาดและใช้งานต่อเนื่อง:</strong> โซเวียต/รัสเซีย (ตั้งแต่ 1980s) ทั้งระดับทหารราบ (RPO‑A) และระบบหนัก (TOS‑1)</p></li><li><p><strong>ยุคสื่อและภาพจำ:</strong> 2000s เป็นต้นมา มีการอ้างถึงการใช้งานในหลายความขัดแย้ง และมีการโชว์การทดสอบอาวุธขนาดใหญ่มาก (FOAB)</p></li></ul><hr /><h2>4. ความแตกต่างจากระเบิดชนิดอื่น (แบบอ่านลื่น ไม่ใช่ตาราง)</h2><p>เพื่อไม่ให้สับสน เราเทียบกันด้วย “สิ่งที่มันเน้น” มากกว่ารายละเอียดภายใน</p><ul><li><p><strong>ระเบิดแรงสูงทั่วไป (High explosive)</strong>: เชื้อเพลิงและสารออกซิไดเซอร์อยู่ภายในตัว ปฏิกิริยาเร็วมาก คลื่นกระแทกพีคสูง แต่ช่วงเวลาสั้น และมักพึ่ง “สะเก็ด” จากปลอก/ชิ้นส่วนเป็นตัวเพิ่มอันตราย</p></li><li><p><strong>thermobaric / FAE</strong>: ใช้ออกซิเจนจากอากาศช่วยการเผาไหม้ จึงมักให้ช่วงแรงดัน (pressure duration) ยาวกว่าในหลายสถานการณ์ โดยเฉพาะเมื่อเกิดการสะท้อนในพื้นที่ปิด ผลเด่นคือแรงอัดและแรงลมระเบิด (blast wind) ในปริมาตรอากาศ</p></li><li><p><strong>อาวุธนิวเคลียร์ (Nuclear weapon)</strong>: พลังงานมาจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ (fission/fusion) ซึ่งเป็นคนละโลกกับ thermobaric ทั้งขนาดพลังงานและผลกระทบระยะยาว</p></li></ul><p>สรุปสั้น ๆ: thermobaric ไม่ใช่นิวเคลียร์ และ “ความน่ากลัว” ของมันอยู่ที่การจัดการอากาศและแรงดัน ไม่ใช่รังสี</p><hr /><h2>5. “ลูกใหญ่ที่ถูกใช้จริง” เล่าเป็นเหตุการณ์ (Biggest Real-World Uses)</h2><p>พูดตามตรงนะคะ “ลิสต์อันดับ 1–10” มันแห้งเหมือนอ่านสเปคตู้เย็น 😅 งั้นเราเปลี่ยนเป็น <em>ฉากจริงในประวัติศาสตร์</em> ที่คนจำได้ เพราะมันทำให้เห็นว่า “อาวุธแรงดัน” (blast weapon) มันต่างจากระเบิดทั่วไปยังไง</p><blockquote><p>หมายเหตุสำคัญ: บางเหตุการณ์ที่คนเรียกติดปากว่าเป็น thermobaric/FAE ความจริงอาจเป็น “ระเบิดอากาศแรงสูงขนาดใหญ่” (concussive air blast) ที่ให้ผลคล้ายกันในภาพรวม ฉันจะใส่คำอธิบายกำกับให้ชัด เพื่อไม่ปะปนคำศัพท์ผิดประเภท</p></blockquote><h3>เหตุการณ์ที่ 1: “Daisy Cutter” — ระเบิดที่ทำให้ป่าเปิดเป็นลานจอดในพริบตา</h3><p><strong>ใครใช้:</strong> สหรัฐฯ (และต่อมามีการใช้งานโดยฝ่ายพันธมิตรในภูมิภาค)</p><p><strong>อาวุธ:</strong> BLU‑82 “Daisy Cutter”</p><p><strong>ขนาด:</strong> น้ำหนักรวมประมาณ <strong>15,000 ปอนด์</strong> (ราว 6.8 ตัน) (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/BLU-82?utm_source=chatgpt.com">en.wikipedia.org</a>)</p><p><strong>ใช้เมื่อไหร่ / ที่ไหน:</strong> มีบันทึก “การใช้ครั้งแรก” วันที่ <strong>22 มีนาคม 1970</strong> ในลาว (บริบทสงครามเวียดนาม) (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/BLU-82?utm_source=chatgpt.com">en.wikipedia.org</a>)</p><p><strong>เล่าให้เห็นภาพ:</strong><br />ในยุคที่เฮลิคอปเตอร์เป็นเส้นเลือดหลักของสงคราม ปัญหาคือ “ไม่มีที่ลง” ในป่าทึบ BLU‑82 ถูกออกแบบมาให้ <strong>ระเบิดเหนือพื้น</strong> มากกว่าขุดหลุม เพื่อ “กวาด” พื้นที่ให้เรียบ เป็นวงกว้างพอให้ลงจอดได้—พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศสหรัฐฯ ระบุว่าเคลียร์ลานจอดได้ราว <strong>260 ฟุตเส้นผ่านศูนย์กลาง</strong> (<a href="https://www.nationalmuseum.af.mil/Visit/Museum-Exhibits/Fact-Sheets/Display/Article/196739/bomb-live-unit-blu-82b/?utm_source=chatgpt.com">nationalmuseum.af.mil</a>)</p><p>ผลกระทบเชิงความรู้สึกของคนที่อยู่ใกล้ ๆ ไม่ใช่แค่เสียงดัง แต่คือแรงดันที่มาเป็น “กำแพงลม” เพราะมันตั้งใจให้แรงระเบิดแผ่ด้านข้างมากกว่าเจาะลงดิน</p><blockquote><p>เกร็ดที่ต้องพูดตรง ๆ: BLU‑82 <strong>มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็น FAE/thermobaric</strong> แต่แหล่งข้อมูลหลายแห่งชี้ว่ามันเป็นระเบิดแรงสูงขนาดใหญ่ที่เน้นแรงอัด (concussive) มากกว่า “เมฆเชื้อเพลิง” แบบ FAE (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/BLU-82?utm_source=chatgpt.com">en.wikipedia.org</a>)</p></blockquote><h3>เหตุการณ์ที่ 2: TOS‑1 ในสงครามเมือง — เมื่อแรงดันถูก “ขัง” แล้วทวีคูณ</h3><p><strong>ใครใช้:</strong> รัสเซีย</p><p><strong>อาวุธ:</strong> ระบบยิงจรวดหลายลำกล้อง TOS‑1 (หัวรบ thermobaric/FAE)</p><p><strong>ภาพใหญ่ของมัน:</strong> นี่ไม่ใช่ “ลูกเดียวจบ” แบบระเบิดทิ้งจากเครื่องบิน แต่มันคือการยิงเป็นชุด (salvo) ให้แรงดันและความร้อนปะทุซ้อนกันเป็นพื้นที่</p><p><strong>ร่องรอยการใช้ในสนามรบ:</strong></p><ul><li><p>มีบันทึกว่า TOS‑1 มี “combat tests” ในปี <strong>1988–1989</strong> ที่หุบเขา Panjshir (สงครามโซเวียต‑อัฟกานิสถาน) (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/TOS-1?utm_source=chatgpt.com">en.wikipedia.org</a>)</p></li><li><p>ในการโจมตีกรอซนี (Battle of Grozny 1999–2000) มีการระบุว่ารัสเซียใช้อาวุธ thermobaric และ TOS‑1 มีบทบาทเด่นในการถล่มเมือง (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Grozny_%281999%E2%80%932000%29?utm_source=chatgpt.com">en.wikipedia.org</a>)</p></li><li><p>Human Rights Watch ก็รายงานประเด็นเรื่องการใช้ “vacuum bombs” ในเชชเนีย โดยยก TOS‑1 เป็นหนึ่งในระบบที่ถูกกล่าวถึงว่าใช้หัวรบ FAE (<a href="https://www.hrw.org/news/2000/02/01/chechnya-conflict-use-vacuum-bombs-russian-forces?utm_source=chatgpt.com">hrw.org</a>)</p></li></ul><p><strong>เล่าให้เห็นภาพ:</strong><br />thermobaric “ชอบพื้นที่ปิด” เพราะอากาศที่ถูกอัดจะสะท้อนกลับ (reflection) แล้วทับกันเหมือนเสียงก้องในอุโมงค์ แต่เป็นแรงดันแทนเสียง</p><p>ในสงครามเมือง… ห้องใต้ดิน ทางเดิน คอนกรีตที่แตกเป็นโพรง กลายเป็นตัวคูณทางฟิสิกส์ทันที: คลื่นแรงดันเดินทาง ชนผนัง เด้งกลับ และทับซ้อน ทำให้ผลกระทบต่างจากระเบิดสะเก็ดแบบคลาสสิกที่พึ่งเศษโลหะเป็นหลัก</p><h3>เหตุการณ์ที่ 3: “MOAB” อัฟกานิสถาน 2017 — ลูกใหญ่ที่สุดที่ ‘สหรัฐฯ’ ใช้จริง (และทำไมคนชอบเอามาเทียบ)</h3><p><strong>ใครใช้:</strong> สหรัฐฯ</p><p><strong>อาวุธ:</strong> GBU‑43/B MOAB (Massive Ordnance Air Blast)</p><p><strong>ใช้เมื่อไหร่ / ที่ไหน:</strong> <strong>13 เมษายน 2017</strong> ใส่เป้าหมายเครือข่ายถ้ำ/อุโมงค์ของ ISKP ในจังหวัด Nangarhar อัฟกานิสถาน (เป็นการใช้ครั้งแรกในสนามรบ) (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/GBU-43/B_MOAB?utm_source=chatgpt.com">en.wikipedia.org</a>)</p><p><strong>ขนาดที่คนจำ:</strong> ตัวระเบิดหนักราว <strong>21,000 ปอนด์</strong> และพลังเทียบเท่า TNT ประมาณ <strong>11 ตัน</strong> (ตัวเลขที่ถูกอ้างแพร่หลายในสื่อ) (<a href="https://www.axios.com/2017/12/15/us-drops-largest-non-nuclear-bomb-ever-used-in-afghanistan-1513301590?utm_source=chatgpt.com">axios.com</a>)</p><p><strong>เล่าให้เห็นภาพ:</strong><br />MOAB เป็น “ระเบิดแรงอัดขนาดยักษ์” ที่ออกแบบให้ระเบิดเหนือพื้น เพื่อส่งคลื่นแรงดันเข้าไปกวาดพื้นที่และกดทับเป้าหมายในภูมิประเทศแบบถ้ำ/โพรง</p><blockquote><p>ที่ต้องพูดให้ชัด: MOAB <strong>ไม่ใช่ thermobaric แบบคลาสสิก</strong> แต่ถูกเอามาเทียบเสมอ เพราะมันเป็นตัวอย่างที่ดีมากของ “อาวุธแรงดัน” (concussive blast) ว่าถ้าคุณระเบิดเหนือพื้นและเน้นแรงอัด—ผลทางฟิสิกส์และจิตวิทยามันต่างจากระเบิดที่เน้นสะเก็ดแค่ไหน (<a href="https://www.wired.com/2017/04/mother-bombs-just-waiting-right-target?utm_source=chatgpt.com">wired.com</a>)</p></blockquote><hr /><h2>6. ผลกระทบต่อโครงสร้างและสิ่งมีชีวิต (Blast Effects)</h2><p>หัวใจของ thermobaric คือ “ทำร้ายด้วยแรงดัน” (overpressure) และ “ระยะเวลาของแรงดัน” (pressure duration) มากกว่าการพึ่งสะเก็ดโลหะเหมือนระเบิดสะเก็ด</p><p>ผลกระทบหลัก ๆ ที่พบในวรรณกรรมด้าน blast injury ได้แก่:</p><ul><li><p>ความเสียหายต่อปอด (pulmonary trauma)</p></li><li><p>การแตก/บาดเจ็บของแก้วหู (eardrum injury)</p></li><li><p>แรงกระแทกต่อร่างกาย/วัตถุจากคลื่นแรงดัน (blast wind)</p></li><li><p>ความเสียหายต่อโครงสร้างจากแรงอัดและแรงสะท้อน (structural loading &amp; reflection)</p></li></ul><p>การศึกษาทางวิศวกรรมโครงสร้างจึงให้ความสำคัญกับการลดแรงสะท้อน (blast mitigation)</p><hr /><h2>6.1 มัน “ทำงานกับสิ่งต่าง ๆ” ยังไง (ตึก ถ้ำ บังเกอร์ ต้นไม้ คน สัตว์)</h2><p>ให้คิดว่า thermobaric เป็นอาวุธที่ “ชอบอากาศ” และ “ชอบพื้นที่ที่กักอากาศ”</p><p>พูดแบบสารคดี: มันไม่ได้แค่ทำให้ “ของแตก” แต่มันทำให้ <strong>อากาศกลายเป็นค้อน</strong> แล้วเหวี่ยงค้อนนั้นไปทั่วพื้นที่</p><h3>A) ตึกและอาคาร (Buildings)</h3><p><strong>มันอันตรายยังไง:</strong></p><ul><li><p>คลื่นแรงดัน (blast wave) กระแทกผนัง หน้าต่าง ประตู แล้วสะท้อนกลับ (reflection) ทำให้แรงดันในห้อง/ทางเดิน “ทับซ้อน” ได้</p></li><li><p>หน้าต่างและช่องเปิดเป็นจุดอ่อน เพราะแรงดันจะพุ่งผ่านแล้วเกิดแรงเฉือน/แรงดันซ้อนภายใน</p></li></ul><p><strong>ผลลัพธ์ที่มักเห็น:</strong></p><ul><li><p>กระจกแตก กระเด็นเป็นเศษอันตราย (แม้ระเบิดไม่ได้เน้นสะเก็ด)</p></li><li><p>ผนังเบา/ผนังก่ออิฐบางพังหรือแตกร้าวจากแรงอัด</p></li><li><p>ความเสียหายภายในอาคารสูงกว่าที่คนคาดจาก “ระยะ” เพราะแรงสะท้อนทำให้พื้นที่ข้างในเหมือนโดนซ้ำหลายครั้ง</p></li></ul><h3>B) ถ้ำ อุโมงค์ ช่องทางแคบ (Caves / Tunnels / Confined spaces)</h3><p><strong>นี่คือสภาพแวดล้อมที่ทำให้ผลของ thermobaric ‘เด่น’ ที่สุด</strong> เพราะ:</p><ul><li><p>ทางเดินแคบทำหน้าที่เหมือนท่อ (channel) นำแรงดันให้วิ่งลึกเข้าไป</p></li><li><p>ผนังหิน/คอนกรีตทำให้เกิดการสะท้อนแรงดันแรงมาก</p></li></ul><p><strong>ผลลัพธ์ที่มักเห็น:</strong></p><ul><li><p>แรงดันวิ่งเข้าไปถึงโซนที่ไม่ได้อยู่ในแนวสายตา</p></li><li><p>สิ่งของ/ฝุ่น/เศษหินถูกยกและพัดเป็น “ลมแรง” (blast wind) เพิ่มแรงกระแทกซ้ำ</p></li></ul><h3>C) บังเกอร์และที่มั่น (Bunkers)</h3><p><strong>สิ่งที่ตัดสินความอยู่รอดของบังเกอร์</strong> ไม่ใช่ “หนาแค่ไหน” อย่างเดียว แต่คือ:</p><ul><li><p>มีช่องเปิด/ช่องระบาย/ทางเข้าแบบไหน</p></li><li><p>โครงสร้างรับแรงอัดแบบไหน</p></li><li><p>มีพื้นที่ย่อยเป็นห้อง ๆ หรือเป็นโพรงใหญ่</p></li></ul><p>thermobaric มีชื่อเสียงเพราะมัน “เล่นกับช่องเปิด” ได้: แรงดันสามารถเข้าไปตามทางเข้า/ช่องทาง แล้วสะท้อนทับซ้อนภายใน</p><blockquote><p>แต่ต้องย้ำ: บังเกอร์ที่ออกแบบดีมาก ๆ (เช่น มีบานประตู blast, การแบ่งห้อง, การหักมุมทางเดิน) สามารถลดผลกระทบได้ — นี่เป็นเหตุผลที่ศาสตร์ blast engineering ยังพัฒนาเรื่อย ๆ</p></blockquote><h3>D) ป่า ต้นไม้ และพืช (Trees / Vegetation)</h3><p>หลายคนคิดว่า “ไฟ” คือประเด็นหลัก แต่ในเชิงฟิสิกส์ สิ่งที่เห็นชัดในพื้นที่เปิดมักเป็น:</p><ul><li><p>แรงลมระเบิด (blast wind) ที่ทำให้ใบไม้หลุด กิ่งหัก ต้นไม้ล้ม (ขึ้นกับระยะและขนาดอาวุธ)</p></li><li><p>ความร้อนและการเผาไหม้ที่เกิดตามมาอาจทำให้เกิดไฟลุกไหม้ในพืชแห้ง</p></li></ul><p><strong>ผลลัพธ์ที่มักเห็น:</strong></p><ul><li><p>พื้นที่โล่งจากแรงอัด/ลม/แรงสั่นสะเทือน มากกว่าการ “เผาไหม้หมด” เสมอไป</p></li></ul><h3>E) คน (Humans)</h3><p>thermobaric ถูกจัดว่าอันตรายมากกับคน เพราะร่างกายเรามี “ส่วนที่เป็นอากาศ” อยู่ข้างใน และความดันที่เปลี่ยนฉับพลันกระทบมันโดยตรง</p><p><strong>กลไกอันตรายหลัก:</strong></p><ul><li><p><strong>Primary blast injury</strong>: บาดเจ็บจากแรงดันต่ออวัยวะที่มีอากาศ เช่น ปอดและหู</p></li><li><p><strong>Secondary</strong>: เศษวัสดุจากสภาพแวดล้อม (กระจก เศษผนัง หิน ฝุ่น) กลายเป็น projectile</p></li><li><p><strong>Tertiary</strong>: ร่างกายถูกเหวี่ยง/กระแทกจาก blast wind</p></li><li><p><strong>Quaternary</strong>: ความร้อน ควัน ฝุ่น ทำให้หายใจลำบาก/แผลไหม้/บาดเจ็บร่วม</p></li></ul><p>ในที่ปิด ความเสี่ยงจะเพิ่มขึ้นมาก เพราะแรงดันสะท้อนทำให้ช่วงแรงดันที่ร่างกายรับ “ยาวและซ้ำ” กว่าพื้นที่โล่ง</p><h3>F) สัตว์ (Animals)</h3><p>ในเชิงสรีรวิทยา สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำนวนมากก็มีความเสี่ยงคล้ายคน เพราะมีปอดและระบบหายใจที่ไวต่อการเปลี่ยนความดัน</p><ul><li><p>สัตว์ที่ตัวเล็กมักเปราะบางต่อแรงลมและเศษวัสดุ</p></li><li><p>สัตว์ที่อยู่ในโพรง/คอก/พื้นที่ปิด จะเสี่ยงจากแรงสะท้อนเหมือนกัน</p></li></ul><hr /><h2>7. เส้นบาง ๆ ระหว่างฟิสิกส์กับศีลธรรม (Law, Ethics &amp; Controversy)</h2><p>ทุกครั้งที่มีการพูดถึง thermobaric คำถามจะไม่ใช่แค่ “มันทำงานยังไง” แต่คือ “มันควรถูกใช้เมื่อไหร่”</p><p>ในเชิงกฎหมายระหว่างประเทศ thermobaric <strong>ไม่ได้ถูกห้ามโดยสนธิสัญญาเฉพาะฉบับหนึ่งแบบเจาะจงชื่อ</strong> ต่างจากอาวุธเคมีหรือชีวภาพ แต่การใช้งานยังต้องอยู่ภายใต้กรอบของกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ (International Humanitarian Law – IHL) ซึ่งมีหลักสำคัญ เช่น:</p><ul><li><p>หลักการแยกแยะ (Distinction) — ต้องแยกเป้าหมายทางทหารออกจากพลเรือน</p></li><li><p>หลักสัดส่วน (Proportionality) — ความเสียหายต่อพลเรือนไม่ควรเกินกว่าความจำเป็นทางทหาร</p></li><li><p>หลักความจำเป็นทางทหาร (Military Necessity)</p></li></ul><p>ปัญหาคือ thermobaric เป็นอาวุธที่ “พฤติกรรมทางฟิสิกส์” ของมันทำให้ผลกระทบในพื้นที่ปิดรุนแรงกว่าที่ตาเห็นภายนอก เมืองสมัยใหม่เต็มไปด้วยห้อง ทางเดิน โพรงใต้ดิน ช่องว่างทางโครงสร้าง — ซึ่งทำให้คำถามเรื่องสัดส่วนและผลกระทบต่อพลเรือนซับซ้อนขึ้น</p><p>องค์กรสิทธิมนุษยชนบางแห่งเคยแสดงความกังวลเกี่ยวกับการใช้ในเขตเมือง โดยเฉพาะเมื่อมีการกล่าวถึงคำว่า “vacuum bomb” ในบริบทสื่อ แม้คำนี้จะไม่ใช่ศัพท์เทคนิคแท้ ๆ แต่ก็สะท้อนความหวาดกลัวทางสังคมได้ดี</p><p>พูดอีกแบบหนึ่ง: thermobaric คือกรณีศึกษาว่า เทคโนโลยีที่อธิบายได้ด้วยสมการฟิสิกส์ อาจสร้างคำถามทางศีลธรรมที่ไม่มีสมการใดตอบได้ง่าย</p><hr /><h2>8. สิ่งที่คนเข้าใจผิด (Myth vs Reality)</h2><p>thermobaric เป็นอาวุธที่ถูกเล่าในสื่อบ่อย จึงมีภาพจำจำนวนมากที่คลาดเคลื่อนจากความจริงทางฟิสิกส์</p><h3>Myth 1: มัน “ดูดอากาศออกจนคนขาดอากาศตายทันที”</h3><p><strong>Reality:</strong> สิ่งที่เกิดขึ้นคือการแกว่งของความดัน (pressure oscillation) อย่างรุนแรง ไม่ใช่การสร้างสูญญากาศแท้จริง ช่วงแรงดันต่ำเกิดขึ้นหลังการเผาไหม้ แต่กลไกอันตรายหลักคือแรงดันบวก (overpressure) ที่กระทบอวัยวะภายใน</p><h3>Myth 2: มันคือ “นิวเคลียร์ขนาดเล็ก”</h3><p><strong>Reality:</strong> thermobaric เป็นปฏิกิริยาเคมี (chemical combustion) ไม่มีฟิชชัน (fission) หรือฟิวชัน (fusion) และไม่มีรังสีจากปฏิกิริยานิวเคลียร์</p><h3>Myth 3: มันเผาทุกอย่างไหม้หมดเสมอ</h3><p><strong>Reality:</strong> ในหลายสถานการณ์ ความเสียหายหลักเกิดจากแรงดันและแรงลมระเบิด (blast wind) มากกว่าการเผาไหม้ล้วน ๆ</p><h3>Myth 4: อันตรายเฉพาะในพื้นที่ปิดเท่านั้น</h3><p><strong>Reality:</strong> พื้นที่ปิดทำให้ผลทวีคูณจากการสะท้อน แต่ในพื้นที่โล่งก็ยังสามารถสร้างแรงอัดรุนแรงและความเสียหายต่อโครงสร้าง/สิ่งมีชีวิตได้</p><h3>Myth 5: คนที่อยู่ใกล้จะ “ระเหยหายไปเลย”</h3><p><strong>Reality:</strong> คำว่า “ระเหย” (vaporize) มักถูกใช้เชิงเปรียบเทียบในสื่อ มากกว่าจะตรงกับฟิสิกส์จริง thermobaric เป็นปฏิกิริยาเคมีที่สร้างแรงดันและความร้อนสูงในช่วงสั้น ๆ แต่ไม่ได้ทำให้ร่างกายมนุษย์กลายเป็นไอและหายไปทั้งร่างในสภาวะปกติ</p><p>สิ่งที่เกิดขึ้นจริงตามหลัก blast injury คือ:</p><ul><li><p>แรงดันบวก (overpressure) ทำให้เกิดการบาดเจ็บภายในรุนแรง</p></li><li><p>แรงลมระเบิด (blast wind) สามารถเหวี่ยงร่างกายหรือทำให้กระแทกกับวัตถุรอบตัว</p></li><li><p>เศษวัสดุจากสภาพแวดล้อมอาจทำให้เกิดการบาดเจ็บเพิ่มเติม</p></li></ul><p>ในระยะใกล้มากและโดยเฉพาะในพื้นที่ปิด ความเสียหายต่อร่างกายอาจรุนแรงจนไม่คงสภาพเป็น “ร่างเดียว” ที่จดจำได้ง่าย ซึ่งทำให้เกิดการเล่าว่าเหมือน “หายไป” แต่ในเชิงฟิสิกส์ นั่นไม่ใช่การระเหยเป็นสูญญากาศ หากเป็นผลรวมของแรงดัน ความร้อน และการกระแทกซ้ำจากสภาพแวดล้อม</p><p>พูดแบบสั้น ๆ เชิงวิทยาศาสตร์: thermobaric ไม่ได้ทำให้คน “หายไป” แต่ทำให้แรงดันในอากาศทำลายร่างกายอย่างรุนแรง</p><hr /><h2>บทสรุป</h2><p>thermobaric bomb คือกรณีศึกษาที่น่าสนใจของการประยุกต์เคมีและฟิสิกส์บรรยากาศเข้ากับเทคโนโลยีการทหาร มันแสดงให้เห็นว่าเพียงการเปลี่ยนวิธี “ใช้พลังงานเคมี” ก็สามารถเปลี่ยนลักษณะของคลื่นแรงดันและผลกระทบได้อย่างมาก</p><p>ในแง่วิทยาศาสตร์ มันคือบทเรียนเรื่องพลศาสตร์การระเบิด (explosive dynamics), แรงดัน-เวลา (pressure–time), และพฤติกรรมของคลื่นในพื้นที่ปิด</p><p>ในแง่สังคม มันเตือนว่า เมื่ออากาศทั้งก้อนถูกทำให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาวุธ คำถามจะไม่จบที่ “มันทำงานได้แค่ไหน” แต่จะไปจบที่ “มันควรถูกใช้กับใคร—และที่ไหน”</p><hr /><h2>อ่านต่อแบบไม่หลงทาง (Further reading)</h2><p>ถ้าอยากอ่านลึกขึ้นโดยไม่ต้องไล่ตามข่าวลือ แนะนำให้มองหาเอกสาร/บทความใน 3 สายนี้:</p><ul><li><p>พื้นฐานบาดเจ็บจากแรงระเบิด: <strong>blast injury</strong>, <strong>primary/secondary/tertiary injuries</strong>, <strong>overpressure</strong></p></li><li><p>วิศวกรรมแรงระเบิดและโครงสร้าง: <strong>blast loading</strong>, <strong>reflection</strong>, <strong>impulse</strong>, <strong>blast mitigation</strong></p></li><li><p>กรอบกฎหมายมนุษยธรรม: <strong>International Humanitarian Law (IHL)</strong>, <strong>distinction</strong>, <strong>proportionality</strong></p></li></ul>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-91415441136402915552026-02-12T11:10:00.004+07:002026-02-12T11:37:42.203+07:00<blockquote><p><strong>คำเกริ่นก่อนเลย</strong></p><p>ฉันไม่ได้เขียนชิ้นนี้ในฐานะแฟนพรรคประชาธิปัตย์ และไม่ได้มีแรงจูงใจจะ “เชียร์” นักการเมืองคนไหนเป็นพิเศษ</p><p>แต่ถ้าใครทำอะไรเป็นรูปธรรมจริง ๆ และมีหลักฐานตรวจสอบได้ — ก็ต้องให้เครดิตตามนั้น</p><p>พร้อมกันนั้น…ถ้านโยบายไหนออกมาแล้วตามด้วยปัญหา ผลข้างเคียง หรือการใช้งานจริงที่ไม่สวยงาม ฉันก็จะเขียนไว้ด้วย เพราะเครดิตที่ซื่อสัตย์ = ทั้งดีและเสีย</p></blockquote><hr /><h2>ชวน หลีกภัย คือใคร</h2><h3>โปรไฟล์ส่วนตัวแบบสั้น</h3><ul><li><p><strong>วันเกิด:</strong> 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 (28 July 1938)</p></li><li><p><strong>อายุปัจจุบัน:</strong> ณ วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2026 อายุ <strong>87 ปี</strong></p></li><li><p><strong>บ้านเกิด:</strong> ตำบลท้ายพรุ (ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลทับเที่ยง) อำเภอเมือง จังหวัดตรัง</p></li><li><p><strong>ครอบครัวเดิม:</strong> เป็นบุตรคนที่ 3 จากพี่น้อง 9 คน บิดาชื่อ “นิยม” (ครูประชาบาล) มารดาชื่อ “ถ้วน” (ชาวสวนยาง ก่อนมาค้าขายในตลาด)</p></li><li><p><strong>ครอบครัวปัจจุบัน:</strong> มีบุตรชาย 1 คน คือ <strong>สุรบถ หลีกภัย</strong> (กับภักดิพร สุจริตกุล)</p></li></ul><h3>เข้าสู่การเมืองเมื่อใด และเข้ามายังไง</h3><p>หลังเรียนกฎหมายและทำงานเป็นทนายความอยู่ช่วงหนึ่ง เขาเริ่มเส้นทางการเมืองด้วยการ <strong>ขอสมัครเป็นผู้สมัคร ส.ส. จังหวัดตรัง ในนามพรรคประชาธิปัตย์</strong> สำหรับการเลือกตั้งที่จัดขึ้นวันที่ <strong>10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512</strong> และได้รับเลือกตั้ง (ได้คะแนนเป็นอันดับ 1 ของจังหวัด)</p><blockquote><p>ตรงนี้สำคัญ เพราะมันคือ “จุดเริ่มต้นแบบภาคสนาม” ไม่ใช่การเข้ามาจากเส้นสายอำนาจหรือระบบแต่งตั้ง</p></blockquote><p>ชวน หลีกภัย เป็นนักการเมืองไทยที่อยู่ในสนามยาวนานที่สุดคนหนึ่ง และเป็น <strong>นายกรัฐมนตรี 2 สมัย</strong></p><ul><li><p><strong>สมัยที่ 1:</strong> 2535–2538 (1992–1995)</p></li><li><p><strong>สมัยที่ 2:</strong> 2540–2544 (1997–2001)</p></li></ul><p>นอกจากนี้ เขายังเคยดำรงตำแหน่ง <strong>ประธานสภาผู้แทนราษฎร และประธานรัฐสภา</strong> ในช่วง <strong>28 พฤษภาคม 2562 – 20 มีนาคม 2566</strong> (สภาชุดที่ 25) ซึ่งเป็นบทบาทที่ “คุมเกมในสภา” มากกว่าการบริหารรัฐบาลโดยตรง แต่สะท้อนน้ำหนักและความไว้วางใจทางการเมืองในอีกแบบหนึ่ง</p><p>สองช่วงนี้สำคัญมาก เพราะเป็น “ยุคบริหารต่างบริบท”</p><ul><li><p>สมัยแรก: หลังเหตุการณ์การเมืองร้อนแรงต้นทศวรรษ 90 ประเทศต้องการเสถียรภาพ + ความน่าเชื่อถือของรัฐ</p></li><li><p>สมัยสอง: รับไม้ต่อหลังวิกฤตเศรษฐกิจ 2540 (ต้มยำกุ้ง) ที่กระทบระบบสถาบันการเงินและชีวิตคนจำนวนมาก</p></li></ul><blockquote><p><strong>วิธีอ่านบทความนี้</strong><br />ฉันจะไม่พูดว่าคน ๆ เดียว “สร้างทุกอย่าง” เพราะรัฐเป็นงานทีม<br />แต่จะชี้ให้เห็นว่า “สิ่งนี้เกิดขึ้นสมัยรัฐบาลไหน” และ “มีหลักฐานเป็นมติ/กฎหมาย/เอกสารทางการ” หรือไม่</p></blockquote><hr /><h2>แล้วนี่เป็น “ผลงานของชวน” หรือ “ผลงานของรัฐมนตรีคนอื่น” กันแน่?</h2><p>คำตอบที่ซื่อสัตย์ที่สุดคือ: <strong>ส่วนใหญ่เป็น “ผลงานของรัฐบาล/ครม.” มากกว่าผลงานของคนเดียว</strong> — แล้วเราค่อยแยก “บทบาท” ว่าใครถือพวงมาลัยส่วนไหน</p><p>เพื่อไม่ให้เครดิตหลุดไปคนละจุด ฉันจะใช้กรอบนี้เวลาอธิบายแต่ละนโยบาย:</p><ul><li><p><strong>เครดิตเชิงการเมือง (นายกฯ/รัฐบาล):</strong> ใครเป็นผู้นำรัฐบาลที่ <em>แถลงนโยบาย</em>, <em>ตั้งทีม</em>, <em>ตัดสินใจใน ครม.</em> และ <em>รับผิดชอบทางการเมืองต่อสาธารณะ</em></p></li><li><p><strong>เครดิตเชิงเทคนิค/การออกแบบ (กระทรวงเจ้าภาพ/รัฐมนตรีเจ้ากระทรวง):</strong> ใครเป็นคน “ทำให้เกิดจริง” ผ่านการร่างระบบ ระเบียบ งบประมาณ และการบริหารโครงการในชีวิตประจำวัน</p></li><li><p><strong>เครดิตเชิงกฎหมาย:</strong> ถ้าเป็น <em>พ.ร.บ.</em> ให้ถือว่าเป็นผลงานของ “ฝ่ายนิติบัญญัติ + ครม. + หน่วยงานร่างกฎหมาย” ร่วมกัน โดยกฎหมายมักระบุไว้ชัดว่า <strong>“รัฐมนตรีกระทรวงไหนเป็นผู้รักษาการตาม พ.ร.บ.”</strong> นั่นคือ “เจ้าภาพโดยระบบ” หลังประกาศใช้</p></li><li><p><strong>เครดิตเชิงผลลัพธ์:</strong> บางอย่าง “เริ่มดี” แต่ “พังเพราะการบริหารยุคหลัง” หรือกลับกัน “เริ่มยาก แต่รัฐบาลหลังทำให้ดีขึ้น” — ตรงนี้ต้องแยกเครดิตให้ได้ ไม่งั้นเราจะเถียงกันไม่จบ</p></li></ul><p>ดังนั้นในแต่ละหัวข้อด้านล่าง ฉันจะใส่หมายเหตุสั้น ๆ ว่า <strong>(1) สมัยรัฐบาลไหน (2) ใครเป็นเจ้าภาพเชิงกระทรวง/ระบบ (3) จุดไหนที่ยังบอกชื่อคนเดียวแบบ 100% ไม่ได้</strong> เพื่อให้ยุติธรรมทั้งกับคนทำและคนรับผล</p><hr /><h2>นิยาม “ผลงานจับต้องได้” ที่ใช้ในบทความนี้</h2><p>คำว่า <em>ผลงาน</em> ในคอมเมนต์การเมืองไทย มักถูกใช้แบบกว้าง ๆ จนบางทีคุยกันคนละภาษา ดังนั้นฉันขอล็อกเกณฑ์ไว้ก่อน เพื่อให้เราถกกันบนพื้นเดียวกัน</p><p>ในบทความนี้ “ผลงานจับต้องได้” จะหมายถึงสิ่งที่ประชาชนสัมผัสได้จริง เช่น</p><ul><li><p>โครงการระดับประเทศที่ประชาชนได้รับบริการ/สิทธิ</p></li><li><p>กฎหมายสำคัญที่เปลี่ยนระบบ</p></li><li><p>สถาบัน/กลไกใหม่ที่ทำงานต่อเนื่อง</p></li></ul><p>ดังนั้นบทความนี้จะโฟกัส 4 กลุ่มใหญ่:</p><ol><li><p><strong>นโยบายสวัสดิการ/สังคมที่เห็นผลในชีวิตคน</strong></p></li><li><p><strong>กฎหมาย/การปฏิรูประบบ</strong></p></li><li><p><strong>การกระจายอำนาจท้องถิ่น</strong></p></li><li><p><strong>การกู้วิกฤตเศรษฐกิจ (ผลลัพธ์เชิงระบบ + ผลข้างเคียง)</strong></p></li></ol><p>และเพื่อให้อ่านลื่น ทุกหัวข้อใหญ่จะใช้โครงเดียวกันเสมอ: <strong>ก่อนมีนโยบาย → เกิดอะไรขึ้น → หลังมีนโยบาย → ปัญหาที่ตามมา</strong></p><hr /><h1>ส่วนที่ 1: ผลงานแบบ “ประชาชนจับต้องได้”</h1><h2>นมโรงเรียน: จาก “ปัญหานมล้นตลาด” สู่สวัสดิการเด็กระดับชาติ</h2><p>นมโรงเรียนเป็นตัวอย่างคลาสสิกของนโยบายที่เริ่มจาก “แก้ปัญหาเชิงเศรษฐกิจ” (เกษตรกร/นมล้นตลาด) แล้วค่อย ๆ กลายเป็น “สวัสดิการที่เด็กได้รับจริง” จนฝังเป็นวัฒนธรรมรัฐไปเลย</p><h3>ก่อนมีนโยบาย</h3><p>ก่อนปีงบประมาณ 2535 ประเทศไทยมีความพยายามสนับสนุนโคนมและโภชนาการเด็กอยู่บ้าง แต่ยังไม่ถูกทำให้เป็น “โครงการระดับชาติที่ต่อเนื่อง” ในวงกว้างแบบที่คนทั้งประเทศคุ้นชินในชื่อ <em>นมโรงเรียน</em></p><h3>สิ่งที่เกิดขึ้น (ผูกปีแบบตรวจสอบได้)</h3><ul><li><p>เอกสารทางการของรัฐระบุชัดว่า <strong>โครงการอาหารเสริม (นม) โรงเรียน เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2535</strong></p></li><li><p>หน่วยงานรัฐอีกแหล่งก็อธิบายว่าโครงการ “เกิดขึ้นในปี 2535” และดำเนินมาอย่างต่อเนื่อง</p></li></ul><p><strong>หมายเหตุเรื่องเครดิต (เพื่อไม่ให้หลงคนละเรื่อง):</strong> โครงการนี้โดยธรรมชาติเป็น “งานหลายกระทรวง” (อาหาร/โภชนาการเด็ก + เกษตรกรโคนม + การจัดสรรผ่านโรงเรียน) ดังนั้นเราควรให้เครดิตแบบนี้:</p><ul><li><p>ระดับการเมือง: <strong>รัฐบาลชวนสมัยแรก</strong> เป็นรัฐบาลที่ “ทำให้เป็นโครงการชาติ”</p></li><li><p>ระดับปฏิบัติ: หน่วยงาน/กระทรวงที่เกี่ยวข้องคือคน “แบกงานประจำวัน” ตั้งแต่โควตา การจัดซื้อ ไปจนถึงคุณภาพและโลจิสติกส์</p></li></ul><h3>ทำไมถือว่า “จับต้องได้”</h3><p>เพราะนี่คือสวัสดิการที่เด็กนักเรียน “ได้รับจริง” — นโยบายออกจากกระดาษแล้วกลายเป็นของในมือเด็ก (และกลายเป็นความทรงจำร่วมของคนไทยหลายเจเนอเรชัน)</p><h3>หลังมีนโยบาย: ผลที่ต่อเนื่อง + ปัญหาที่ตามมา</h3><ul><li><p><strong>ผลดี:</strong> โครงการอยู่ยาว กลายเป็นมาตรฐานของรัฐ</p></li><li><p><strong>ผลข้างเคียง/ปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในระยะยาว:</strong></p><ul><li><p>ระบบจัดสรรโควตา/ผู้ผลิต/การขนส่ง มีแรงจูงใจทางเศรษฐกิจสูง ทำให้มี “ข้อร้องเรียนเรื่องความไม่เป็นธรรม/คอร์รัปชัน” โผล่มาเป็นระยะ</p></li><li><p>คุณภาพและการควบคุมห่วงโซ่เย็น (cold chain) เป็นโจทย์ถาวร เพราะถ้าพลาด = นมเสีย = เด็กได้รับผลกระทบโดยตรง</p></li></ul></li></ul><blockquote><p>จุดสำคัญ: “การเริ่มตั้ง” กับ “การบริหารระยะยาว” เป็นคนละเรื่อง<br />เครดิตของการเริ่มต้นต้องให้ตามหลักฐาน แต่ปัญหาที่ตามมาหลายอย่างเป็นผลของระบบที่โตและมีแรงจูงใจทางเศรษฐกิจสูง</p></blockquote><hr /><h2>กยศ.: เครื่องมือการศึกษาที่เปลี่ยนชีวิตคน — และทิ้งโจทย์ด้านหนี้ไว้ด้วย</h2><p>ถ้านมโรงเรียนคือ “สวัสดิการรายวัน” กยศ. คือ “บันไดระยะยาว” ที่ช่วยให้คนจำนวนมากปีนไปสู่การศึกษาต่อได้จริง แต่บันไดนี้ก็มีค่าใช้จ่าย—และสังคมถกกันยาวว่า ควรคิดราคาเท่าไหร่ถึงจะยุติธรรม</p><h3>ก่อนมีนโยบาย</h3><p>โอกาสเข้าถึงการศึกษาต่อของเด็กครอบครัวยากจนพึ่งพาทุนจำกัดมาก โครงสร้างเงินกู้เพื่อการศึกษายังไม่เป็นระบบชาติที่ชัดเจน</p><h3>สิ่งที่เกิดขึ้น (หลักฐานแน่น)</h3><ul><li><p>กยศ. ระบุชัดว่า <strong>จัดตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรี</strong> วันที่ <strong>28 มีนาคม 2538</strong> และ <strong>16 มกราคม 2539</strong></p></li><li><p>ต่อมาถูกทำให้เป็นระบบกฎหมายด้วย <strong>พระราชบัญญัติกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา พ.ศ. 2541</strong></p></li></ul><p><strong>หมายเหตุเรื่องเครดิต (อิงรูปแบบเอกสารราชการ):</strong> เอกสารมติ ครม. ที่มักถูกใช้อ้างอิง “ตั้งต้น” ระบุว่าเป็นเรื่องที่ <strong>กระทรวงการคลังเสนอ</strong> — ตรงนี้สะท้อนว่า <em>ดีไซน์เชิงงบ/โครงสร้างเงินกู้</em> อยู่ในมือทีม/กระทรวงเศรษฐกิจค่อนข้างมาก ขณะที่นายกฯ คือ “ผู้รับผิดชอบทางการเมือง” ในภาพรวม</p><h3>ทำไมถือว่า “จับต้องได้”</h3><p>เพราะมันทำให้ “เด็กทุนน้อยเรียนต่อได้” ในระดับมวลชน ไม่ใช่แค่นโยบายเชิงสัญลักษณ์ และไม่ต้องอาศัยดวงอย่างเดียวว่าจะได้ทุนหรือไม่</p><h3>หลังมีนโยบาย: ผลดี + ปัญหาที่ตามมา</h3><ul><li><p><strong>ผลดี:</strong></p><ul><li><p>เพิ่มโอกาสการศึกษาต่อในระดับใหญ่</p></li><li><p>ทำให้เรื่อง “ทุนมนุษย์” ถูกยกระดับเป็นวาระนโยบายจริงจัง</p></li></ul></li><li><p><strong>ปัญหา/ผลข้างเคียงที่คนเจอจริง และสังคมถกกันยาว:</strong></p><ul><li><p>ความซับซ้อนของระบบชำระหนี้/การติดตามหนี้ในบางยุค ทำให้เกิดความรู้สึกว่าไม่แฟร์กับผู้กู้บางกลุ่ม</p></li><li><p>ดราม่า “ดอกเบี้ย/ค่าปรับ/การคิดยอด” และความไม่เข้าใจเงื่อนไข (โดยเฉพาะช่วงเปลี่ยนระบบหรือเปลี่ยนผู้ให้บริการ)</p></li><li><p>เส้นแบ่งที่ถกกันไม่จบระหว่าง “วินัยทางการเงิน” กับ “บทบาทรัฐในความเสมอภาคทางการศึกษา”</p></li></ul></li></ul><blockquote><p>สรุปแบบตรง ๆ: กยศ.ช่วยคนจำนวนมากจริง แต่ก็ทำให้สังคมไทยต้องออกแบบ/ปรับกติกาเรื่องหนี้เพื่อการศึกษาไปเรื่อย ๆ เพื่อให้แฟร์และยั่งยืน</p></blockquote><hr /><h1>ส่วนที่ 2: ผลงานแบบ “กฎหมาย/ระบบ” ที่เปลี่ยนประเทศ</h1><h2>พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติ 2542: กฎหมายแม่ของระบบการศึกษาไทยยุคใหม่</h2><p>นโยบายบางอย่าง “จับต้องได้” แบบคนได้รับของทันที แต่กฎหมายแม่อย่าง พ.ร.บ.การศึกษา 2542 เป็นงานอีกแบบหนึ่ง: มันไม่ใช่ของแจก—มันคือการย้ายเสาเข็มของระบบ เพื่อให้รัฐบาลยุคต่อ ๆ ไปสร้างอาคารต่อได้ (ว่าจะสร้างสวยหรือสร้างพัง…ก็ขึ้นกับการบริหารในภายหลังด้วย)</p><h3>ก่อนมีนโยบาย</h3><p>ก่อนปี 2542 ระบบการศึกษามีการปรับเปลี่ยนหลายช่วง แต่ยังไม่มี “กฎหมายแม่” ที่รวมหลักการสำคัญและกรอบโครงสร้างการจัดการศึกษาไว้เป็นฉบับหลักแบบเข้มแข็งเท่านี้</p><h3>สิ่งที่เกิดขึ้น</h3><p>ประกาศใช้ <strong>พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542</strong> (ประกาศใช้เดือนสิงหาคม 2542) ซึ่งถูกมองว่าเป็นหมุดหมายสำคัญของการปฏิรูปการศึกษาไทยยุคใหม่</p><p><strong>หมายเหตุเรื่องเครดิต:</strong> ถ้าพูดให้ตรงระบบที่สุด กฎหมายฉบับนี้เป็น “ผลงานของรัฐบาล + สภา + หน่วยงานร่าง” ร่วมกัน ไม่ใช่ของคนเดียว และในตัวบทมีการระบุหน่วยงานที่จะต้อง “ทำให้เกิดจริง” ต่อจากนั้นด้วย (เช่น กระทรวงศึกษาธิการและกลไกที่เกี่ยวข้อง)</p><h3>ทำไมถือว่า “จับต้องได้”</h3><p>กฎหมายแม่ทำให้:</p><ul><li><p>หลักการเรื่องความเสมอภาค/คุณภาพ/การกระจายอำนาจด้านการจัดการศึกษา ถูกยกระดับเป็นกรอบใหญ่ของระบบ</p></li><li><p>เปิดทางให้เกิดโครงสร้างและหน่วยงาน/กลไกตามมาอีกหลายชั้น</p></li></ul><h3>หลังมีนโยบาย: ผลดี + คำถามใหญ่ที่ตามมา</h3><ul><li><p><strong>ผลดี:</strong> วางรากฐานการปฏิรูปเชิงโครงสร้าง</p></li><li><p><strong>คำถามที่ตามมา (และยังถกอยู่):</strong></p><ul><li><p>กฎหมายเป็นกรอบ แต่ “คุณภาพจริง” ต้องพึ่งการบริหาร งบประมาณ ครู หลักสูตร และวัฒนธรรมโรงเรียน</p></li><li><p>ระบบประเมิน/มาตรฐานที่ตามมาในบางช่วงเพิ่มภาระงานเอกสาร และทำให้ครูจำนวนมากรู้สึกว่าเวลาถูกดึงออกจากการสอน</p></li><li><p>กฎหมายฉบับนี้ยังมีการแก้ไขเพิ่มเติมในภายหลังหลายครั้ง ซึ่งสะท้อนว่า ‘กติกาใหญ่’ ต้องถูกจูนตามสภาพจริง</p></li></ul></li></ul><hr /><h1>ส่วนที่ 3: ผลงานเชิงกระจายอำนาจท้องถิ่น</h1><h2>อบต. (พ.ร.บ. 2537): ทำให้ท้องถิ่นมีสถานะและอำนาจจริงขึ้น</h2><p>การกระจายอำนาจเป็นเหมือนการ “ย้ายพวงมาลัย” บางส่วนจากส่วนกลางลงสู่พื้นที่ ใครอยู่ในจังหวัดจะรู้สึกเลยว่าเรื่องใกล้ตัว (ถนน น้ำ ขยะ) ถ้าต้องรอคำสั่งจากไกล ๆ มันช้าแค่ไหน — อบต. จึงเป็นหมุดสำคัญของรัฐไทยยุคใหม่</p><h3>ก่อนมีนโยบาย</h3><p>งานระดับตำบลจำนวนมากถูกผูกไว้กับส่วนกลาง การจัดการท้องถิ่นมีข้อจำกัดด้านอำนาจ งบ และความยืดหยุ่น</p><h3>สิ่งที่เกิดขึ้น</h3><p>ประกาศใช้ <strong>พ.ร.บ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537</strong> (มีตัวบทในราชกิจจานุเบกษา) ซึ่งเป็นกฎหมายสำคัญในการยกระดับการบริหารท้องถิ่นระดับตำบล</p><p><strong>หมายเหตุเรื่องเครดิต:</strong> ในเชิงกฎหมาย “เจ้าภาพโดยระบบ” จะสะท้อนผ่านข้อที่ว่า <strong>รัฐมนตรีกระทรวงไหนเป็นผู้รักษาการตาม พ.ร.บ.</strong> ซึ่งโดยธรรมชาติของกฎหมายท้องถิ่น มักผูกกับ <em>มหาดไทย/องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น</em> เป็นหลัก ขณะที่เครดิตเชิงการเมืองของ “การดันให้ผ่าน” อยู่ที่รัฐบาลในยุคนั้น</p><h3>ทำไมถือว่า “จับต้องได้”</h3><p>เพราะหลังจากนั้น “ท้องถิ่น” มีพื้นที่ตัดสินใจเรื่องของตัวเองมากขึ้น และงบประมาณบางส่วนไหลลงพื้นที่มากขึ้น</p><h3>หลังมีนโยบาย: ผลดี + ปัญหาที่ตามมา</h3><ul><li><p><strong>ผลดี:</strong> ท้องถิ่นมีอิสระในการจัดการเรื่องใกล้ตัวประชาชนขึ้น (ถนน น้ำประปา การจัดการขยะ ฯลฯ)</p></li><li><p><strong>ปัญหา/ผลข้างเคียงที่ถูกชี้บ่อย:</strong></p><ul><li><p>ความเหลื่อมล้ำศักยภาพระหว่างท้องถิ่น (พื้นที่รวย/พื้นที่จน)</p></li><li><p>ความเสี่ยงทุจริตระดับท้องถิ่น (เมื่อเงินลงพื้นที่มากขึ้น ระบบตรวจสอบต้องตามให้ทัน)</p></li><li><p>อำนาจท้องถิ่นบางพื้นที่กลายเป็น “การเมืองบ้านใหญ่” เข้มขึ้น</p></li><li><p>การกระจายอำนาจติดขัดเป็นช่วง ๆ เพราะส่วนกลางยังคุมกติกา/งบ/บุคลากรหลายจุด</p></li></ul></li></ul><hr /><h1>ส่วนที่ 4: ผลงานช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ — “กู้ระบบ” และผลข้างเคียงของยาแรง</h1><h2>หลังต้มยำกุ้ง: การจัดการสถาบันการเงินและสินทรัพย์เสีย — “กู้ระบบ” และราคาที่ต้องจ่าย</h2><p>ช่วงหลังวิกฤต 2540 เป็นบททดสอบที่โหดมากของรัฐไทย: ถ้าไม่กู้ระบบการเงิน ระบบทั้งประเทศจะ “ดับ” แต่ถ้ากู้ด้วยยาแรง คนตัวเล็กมักเจ็บก่อนเสมอ ดังนั้นหัวข้อนี้จึงเป็นทั้งเรื่องของ “การทำให้รอด” และ “ความรู้สึกว่าแฟร์หรือไม่แฟร์” ที่ตามมาคู่กัน</p><h3>ก่อนรัฐบาลชวนสมัย 2</h3><p>วิกฤต 2540 ทำให้ระบบการเงินสั่นคลอน สถาบันการเงินจำนวนมากมีปัญหา สังคมเจ็บหนักทั้งการว่างงาน ธุรกิจล้ม และหนี้ครัวเรือน</p><h3>สิ่งที่เกิดขึ้น (เชิงกลไก)</h3><p>ช่วงหลังวิกฤต รัฐใช้ “เครื่องมือเชิงสถาบัน” หลายตัวเพื่อจัดการปัญหาสถาบันการเงินและสินทรัพย์ด้อยคุณภาพ หนึ่งในกลไกที่ถูกพูดถึงมากคือ <strong>ปรส.</strong> (องค์การเพื่อการปฏิรูประบบสถาบันการเงิน) ซึ่งถูกตั้งขึ้นเพื่อจัดการผลพวงจากการปิด/ฟื้นฟูบริษัทเงินทุนและการบริหารสินทรัพย์เสีย</p><p><strong>หมายเหตุเรื่องเครดิต (หัวข้อนี้สำคัญเป็นพิเศษ):</strong> นี่ไม่ใช่นโยบายแบบ “กระทรวงเดียวทำ” แต่เป็น <em>ทีมเศรษฐกิจทั้งชุด</em> ภายใต้รัฐบาล — นายกฯ รับผิดชอบการตัดสินใจใหญ่/ความเชื่อมั่นทางการเมือง ขณะที่รายละเอียดทางเทคนิค (IMF, โครงสร้างธนาคาร, การจัดการสินทรัพย์เสีย) จะตกกับทีมเศรษฐกิจและหน่วยงานการเงินโดยตรง</p><h3>ทำไมถือว่า “จับต้องได้”</h3><p>เพราะผลลัพธ์มันอยู่ในระดับ:</p><ul><li><p>ระบบสถาบันการเงินกลับมาทำงาน</p></li><li><p>เสถียรภาพเศรษฐกิจค่อย ๆ กลับมา</p></li><li><p>มีการเคลียร์สินทรัพย์/หนี้เสียก้อนใหญ่ที่ค้างอยู่ในระบบ</p></li></ul><h3>แต่…ผลข้างเคียงก็หนัก</h3><p>นี่คือยุคที่สังคมไทยถกเถียงเรื่อง “ยาแรง” และความเป็นธรรมอย่างดุเดือด เช่น</p><ul><li><p>กระบวนการขาย/บริหารสินทรัพย์เสียถูกวิจารณ์ว่าอาจเกิดความไม่โปร่งใส หรือทำให้บางฝ่ายได้ประโยชน์ (ประเด็นนี้มีทั้งบทวิเคราะห์ สนับสนุน และวิจารณ์ในสื่อและงานเขียนจำนวนมาก)</p></li><li><p>ความเจ็บปวดของคนตัวเล็กในช่วงปรับโครงสร้าง (ตกงาน รายได้หาย ธุรกิจปิด) เป็นความทรงจำร่วมของยุคนั้น</p></li></ul><blockquote><p>สรุปแบบไม่โลกสวย: การ “ทำให้ระบบรอด” กับการ “ทำให้แฟร์กับทุกคน” ไม่ใช่เรื่องเดียวกันเสมอ</p></blockquote><hr /><h1>เปรียบเทียบ “ก่อน-หลัง” แบบอ่านง่าย</h1><p>บางคนอ่านยาว ๆ แล้วจะจำไม่ค่อยได้ว่าท้ายที่สุด “มันเปลี่ยนอะไร” ฉันเลยทำสรุปแบบแผนที่ไว้ให้ตรงนี้ — อ่านจบปุ๊บจะเห็นภาพทันทีว่าแต่ละนโยบาย <em>เริ่มจากปัญหาอะไร → กลายเป็นอะไร → แล้วทิ้งโจทย์อะไรไว้</em></p><table border=1px><thead><tr><th>นโยบาย/กลไก</th><th>ก่อนมีนโยบาย (ภาพรวม)</th><th>หลังมีนโยบาย (ผลหลักที่จับต้องได้)</th><th>ผลข้างเคียง/ปัญหาที่ตามมา</th></tr></thead><tbody><tr><td>นมโรงเรียน</td><td>ยังไม่เป็นโครงการชาติที่ต่อเนื่องครอบคลุม</td><td>กลายเป็นสวัสดิการมาตรฐาน เด็กได้รับจริงต่อเนื่อง</td><td>โควตา/จัดซื้อ/โลจิสติกส์/คุณภาพ (เมื่อระบบโต แรงจูงใจสูง)</td></tr><tr><td>กยศ.</td><td>โอกาสเด็กทุนน้อยเรียนต่อจำกัด ระบบกู้ยังไม่เป็นโครงสร้างชาติ</td><td>ช่วยเด็กจำนวนมากเข้าถึงการศึกษาต่อ</td><td>โจทย์หนี้การศึกษา: ความซับซ้อน ดอกเบี้ย/ค่าปรับ/ความแฟร์ของกติกาในบางยุค</td></tr><tr><td>พ.ร.บ.การศึกษา 2542</td><td>ยังไม่มี “กฎหมายแม่” ที่รวมหลักการใหญ่แบบชัด</td><td>วางกรอบปฏิรูปการศึกษา เปิดทางสู่โครงสร้าง/กลไกตามมา</td><td>คุณภาพไม่ได้ดีขึ้นอัตโนมัติ + ภาระเอกสาร/ประเมินในบางช่วง</td></tr><tr><td>อบต. / กระจายอำนาจ</td><td>ท้องถิ่นอำนาจและงบจำกัด ถูกผูกกับส่วนกลางมาก</td><td>ท้องถิ่นมีอิสระจัดการเรื่องใกล้ตัวประชาชนมากขึ้น</td><td>เหลื่อมล้ำศักยภาพพื้นที่ + ความเสี่ยงทุจริต/บ้านใหญ่ + อุปสรรคเชิงกติกาจากส่วนกลาง</td></tr><tr><td>หลังวิกฤต 2540 (รวม ปรส.)</td><td>ระบบการเงินสั่นคลอน ธุรกิจล้ม ว่างงานสูง</td><td>เคลียร์สินทรัพย์เสีย ฟื้นเสถียรภาพระบบการเงินให้กลับมาทำงาน</td><td>“ยาแรง” กระทบคนตัวเล็กก่อน + ข้อถกเถียงเรื่องความเป็นธรรม/ความโปร่งใส</td></tr></tbody></table><hr /><h1>สรุป: ให้เครดิตแบบไม่ต้องรัก</h1><p>ถ้าเราแยก “ความชอบพรรค” ออกจาก “ข้อเท็จจริงเชิงนโยบาย” จะเห็นว่า</p><ol><li><p>ชวนเป็นนายกฯ ในช่วงที่มี <strong>นโยบายสวัสดิการและโครงสร้างบางอย่างเริ่มต้น/ถูกผลักให้เป็นระบบ</strong></p></li><li><p>หลายนโยบาย “อยู่ยาว” เพราะมันกลายเป็นโครงสร้างรัฐ ไม่ใช่แค่นโยบายหาเสียง</p></li><li><p>แต่ทุกอย่างมีต้นทุนและผลข้างเคียง:</p><ul><li><p>นมโรงเรียน = ดราม่าโควตา/คุณภาพ/จัดซื้อ</p></li><li><p>กยศ. = โจทย์หนี้เพื่อการศึกษา</p></li><li><p>กฎหมายการศึกษา = ความสำเร็จเชิงคุณภาพต้องพึ่งการบริหารยุคต่อมา</p></li><li><p>อบต. = กระจายอำนาจพร้อมปัญหาท้องถิ่น</p></li></ul></li></ol><blockquote><p><strong>ประโยคสุดท้ายของบทความนี้:</strong></p><p>การให้เครดิตคนทำงานรัฐ ไม่จำเป็นต้องเป็นแฟนเขา<br />แค่ต้องซื่อสัตย์กับหลักฐาน</p><p>และการวิจารณ์ก็ไม่จำเป็นต้อง “ด่า”<br />แค่ต้องซื่อสัตย์กับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริง</p></blockquote><hr /><h2>ภาคผนวก: แหล่งอ้างอิงหลัก (ลิงก์ตรวจสอบได้)</h2><blockquote><p>หมายเหตุ: ในบทความหลักฉันตั้งใจ “เลี่ยงการอัดลิงก์เต็มหน้า” เพื่อให้อ่านลื่น<br />แต่ด้านล่างคือหลักฐาน/ตัวบท/เอกสารที่ใช้ยืนยันประเด็นสำคัญ ใครอยากเช็กเองก็กดได้เลย</p></blockquote><h3>A) นมโรงเรียน</h3><ul><li><p><strong>เอกสารทางการ (DOC):</strong> คำสั่ง/ข้อมูล ครม. ที่ระบุว่าโครงการเริ่มปี 2535 — <a href="https://www.oic.go.th/FILEWEB/CABINFOCENTER8/DRAWER024/GENERAL/DATA0000/00000293.DOC">https://www.oic.go.th/FILEWEB/CABINFOCENTER8/DRAWER024/GENERAL/DATA0000/00000293.DOC</a></p></li><li><p><strong>หน้าอธิบาย (หน่วยงานรัฐ):</strong> สรุปความเป็นมาของโครงการ (อ่านง่าย) — <a href="https://moi.gcc.go.th/index.php?Itemid=332&amp;catid=272%3A2008-07-10-04-08-21&amp;id=9214%3A-g-moi&amp;option=com_content&amp;page=&amp;print=1&amp;tmpl=component&amp;view=article">https://moi.gcc.go.th/index.php?Itemid=332&amp;catid=272%3A2008-07-10-04-08-21&amp;id=9214%3A-g-moi&amp;option=com_content&amp;page=&amp;print=1&amp;tmpl=component&amp;view=article</a></p></li></ul><h3>B) กยศ.</h3><ul><li><p><strong>มติคณะรัฐมนตรี (PDF):</strong> มติ ครม. 16 ม.ค. 2539 (แหล่งทางการจากเว็บ กยศ.) — <a href="https://www.studentloan.or.th/th/system/files/files/knowledge/%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%2016%20%E0%B8%A1.%E0%B8%84.%202539_0.pdf">https://www.studentloan.or.th/th/system/files/files/knowledge/%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%2016%20%E0%B8%A1.%E0%B8%84.%202539_0.pdf</a></p></li><li><p><strong>หน้ารวมกฎหมาย/ระเบียบ (ทางการ):</strong> รวม พ.ร.บ./ระเบียบที่เกี่ยวข้อง (ใช้ตรวจสอบตัวบท) — <a href="https://www.studentloan.or.th/th/knowledge/%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%A8-%E0%B8%9E%E0%B8%A8-2541">https://www.studentloan.or.th/th/knowledge/%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%A8-%E0%B8%9E%E0%B8%A8-2541</a></p></li><li><p><strong>สรุปความเป็นมา (สถาบันการศึกษา):</strong> อธิบายไทม์ไลน์แบบอ่านง่าย พร้อมอ้างวันมติ ครม. — <a href="https://studentloan.pnru.ac.th/detailmenu/2">https://studentloan.pnru.ac.th/detailmenu/2</a></p></li></ul><h3>C) พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติ 2542</h3><ul><li><p><strong>ตัวบทกฎหมาย (PDF):</strong> พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 — <a href="https://www.cr3.go.th/wp-content/uploads/2022/07/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%9A.%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4-%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2542.pdf">https://www.cr3.go.th/wp-content/uploads/2022/07/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%9A.%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4-%E0%B8%9E.%E0%B8%A8.2542.pdf</a></p></li></ul><h3>D) อบต. / การกระจายอำนาจท้องถิ่น</h3><ul><li><p><strong>ราชกิจจานุเบกษา (PDF):</strong> พ.ร.บ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 — <a href="https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2537/A/053/11.PDF">https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2537/A/053/11.PDF</a></p></li><li><p><strong>บทวิเคราะห์/สกู๊ป (สื่อสาธารณะ):</strong> อุปสรรคการกระจายอำนาจ (Thai PBS) — <a href="https://theactive.thaipbs.or.th/read/obstacles-to-decentralization">https://theactive.thaipbs.or.th/read/obstacles-to-decentralization</a></p></li></ul><h3>E) ปรส./การจัดการสถาบันการเงินหลังวิกฤต 2540</h3><ul><li><p><strong>บทความเชิงลึก (สื่อวิเคราะห์):</strong> ย้อนวิกฤต 2540 และบทบาทสินทรัพย์/กลไกที่เกี่ยวข้องกับ ปรส. (ThaiPublica) — <a href="https://thaipublica.org/2017/07/finiancial-crisis-2540-banyong-pongpanich-92/">https://thaipublica.org/2017/07/finiancial-crisis-2540-banyong-pongpanich-92/</a></p></li><li><p><strong>สรุปภาพรวม (สื่อเศรษฐกิจ):</strong> ปิดฉาก ปรส. พร้อมตัวเลขภาพใหญ่ (ประชาชาติธุรกิจ) — <a href="https://www.prachachat.net/prachachat-top-story/news-216901">https://www.prachachat.net/prachachat-top-story/news-216901</a></p></li></ul><h3>เพิ่มเติมที่ “ยังไม่ใส่ในบทความหลัก” แต่สามารถขุดต่อได้</h3><ul><li><p>รายการแก้ไขเพิ่มเติม พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติในยุคหลัง (เพื่อเทียบก่อน-หลังแบบลึกขึ้น)</p></li><li><p>เส้นเวลา/กติกาการจัดสรรโควตานมโรงเรียนในแต่ละยุค และประเด็นร้องเรียนที่เกิดขึ้นเป็นรอบ ๆ</p></li><li><p>การปรับกติกา กยศ. ในยุคหลัง (เช่น การลดภาระผู้กู้/ปรับดอกเบี้ย/เงื่อนไข)</p></li></ul>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-53664057450686539522026-02-08T17:01:00.004+07:002026-02-08T17:01:48.191+07:00<p>บทความนี้ตั้งใจเล่า “แยกเป็นเคส” ให้ถูกต้องตามต้นฉบับให้มากที่สุด โดยไม่เติมดราม่าเกินข้อมูลจริง แต่ขยายความเพื่อให้เห็นบริบท ข้อจำกัด และความหมายของผลลัพธ์</p><hr /><h2>บทนำ: ทำไมเรื่อง “สังคมของ AI” ถึงถูกพูดถึงมาก</h2><p>ช่วงปี 2023–2025 มีงานวิจัยหลายชิ้นที่ใช้ <strong>LLM (Large Language Model)</strong> เป็น “สมอง” ให้กับตัวละคร/ตัวแทน (agent) จำนวนมาก แล้วปล่อยให้มันทำกิจกรรมในโลกจำลอง เช่น เมือง 2D, สภาพแวดล้อมแบบเกม หรือระบบจำลองการทำงานเป็นทีม</p><p>สิ่งที่ทำให้คนตื่นเต้นคือ “ผลลัพธ์ที่ดูเหมือนสังคม” เช่น ข่าวแพร่เอง คนชวนกันไปงานปาร์ตี้ มีการตั้งกติกา เก็บภาษี โหวตแก้รัฐธรรมนูญ หรือแบ่งบทบาทเป็น CEO/CTO/Tester แล้วทำซอฟต์แวร์ได้จริง</p><p>แต่ในโลกวิจัย เราไม่ได้สรุปว่า AI “มีความรู้สึก” หรือ “มีจิตสำนึก” จากสิ่งเหล่านี้โดยตรง สิ่งที่เรามองได้ชัดเจนกว่า คือ</p><ul><li><p><strong>พฤติกรรมสังคมเกิดจากการสื่อสารด้วยภาษา + ความจำ + เป้าหมาย</strong></p></li><li><p>เมื่อมีเอเจนต์จำนวนมาก ปฏิสัมพันธ์จำนวนมากจะทำให้เกิด “รูปแบบรวม” (emergent patterns) ที่คนมองแล้วคล้ายสถาบัน/วัฒนธรรม</p></li><li><p>ความน่ากังวลที่แท้จริงมักไม่ใช่ “ศาสนาสปาเกตตี” แต่คือ “การประสานงานระดับฝูง” ถ้าวันหนึ่งมันไปเชื่อมกับเครื่องมือโลกจริง</p></li></ul><p>บทความนี้จะเล่า 3 เคสหลักที่คนมักเอามาปนกัน</p><ol><li><p><strong>Project Sid (Altera)</strong> — เอเจนต์จำนวนมากในโลก Minecraft และการทดสอบเชิง “อารยธรรม”</p></li><li><p><strong>Generative Agents (Stanford/Google/ผู้ร่วมงาน)</strong> — เมือง 2D “Smallville” และเหตุการณ์ปาร์ตี้วาเลนไทน์ที่แพร่เอง</p></li><li><p><strong>ChatDev (OpenBMB/กลุ่มผู้วิจัย)</strong> — จำลองบริษัทซอฟต์แวร์ด้วยหลายเอเจนต์สื่อสารกันเป็นขั้นตอน</p></li></ol><p>และปิดท้ายด้วยกรอบคิดเรื่อง “hive mind” ที่ Geoffrey Hinton มักใช้เป็นอุปมา เพื่ออธิบายความเสี่ยงเชิงระบบ</p><hr /><h2>คำศัพท์พื้นฐานที่ช่วยให้ไม่หลงทาง</h2><ul><li><p><strong>Agent (เอเจนต์)</strong>: โปรแกรมที่ “รับข้อมูล–ตัดสินใจ–ลงมือทำ” ได้เองในระดับหนึ่ง เช่น เดินไปคุย ขุดดิน ซื้อของ หรือเรียกใช้เครื่องมือ</p></li><li><p><strong>LLM</strong>: โมเดลภาษาใหญ่ที่สร้าง/เข้าใจข้อความได้ดี ใช้เป็นแกนการให้เหตุผลและการสนทนา</p></li><li><p><strong>Multi-agent system</strong>: ระบบที่มีเอเจนต์หลายตัวทำงานร่วมกัน (หรือแข่งขันกัน)</p></li><li><p><strong>Emergent behavior</strong>: พฤติกรรมรวมที่ไม่ได้สั่งเป็น “สคริปต์เหตุการณ์รายบรรทัด” แต่เกิดจากปฏิสัมพันธ์จำนวนมาก</p></li><li><p><strong>Memory / Reflection / Planning</strong>: ในงานสาย generative agents มักให้เอเจนต์มีความจำ (เก็บเหตุการณ์), การสะท้อน/สรุปบทเรียน (reflection), และการวางแผน (planning)</p></li><li><p><strong>Tool use</strong>: เอเจนต์เรียกใช้สิ่งภายนอกได้ เช่น รันโค้ด เขียนไฟล์ เรียก API หรือใช้เครื่องมืออื่น</p></li></ul><p>ข้อควรจำ: เรื่องแนวนี้มักถูกเล่าให้เหมือน “ปล่อย LLM มั่ว ๆ แล้วเกิดสังคมเอง” แต่ระบบวิจัยส่วนใหญ่มีโครงสร้างช่วยให้เอเจนต์ <em>จำ–คิด–วางแผน–คุย</em> อย่างเป็นขั้นเป็นตอน</p><hr /><h1>เคสที่ 1: Project Sid (Altera) — เอเจนต์จำนวนมากในโลก Minecraft</h1><h2>ภาพรวมแบบจับใจความ: เขาทดลองอะไร ทำยังไง เพื่ออะไร และได้ผลว่าอะไร</h2><p><strong>ทดลองอะไร</strong></p><ul><li><p>ทดลอง “สังคมเอเจนต์จำนวนมาก” ในโลก Minecraft เพื่อดูว่าพฤติกรรมรวม (เช่น กติกา บทบาท สถาบัน วัฒนธรรมพูดคุย) จะเกิดขึ้นได้ไหมเมื่อเอเจนต์อยู่ร่วมกันเยอะ ๆ</p></li></ul><p><strong>ทำแบบไหน</strong></p><ul><li><p>ใช้ Minecraft เป็นสนาม: มีพื้นที่ เมือง ทรัพยากร การคราฟต์ และการพบปะกันตามภูมิศาสตร์</p></li><li><p>ใช้ LLM เป็นแกนการคิด/คุย แล้วมีระบบประสานงานระดับระบบ (orchestration) เพื่อให้เอเจนต์จำนวนมาก “ไม่คุยทับกันจนหลุดเรื่อง”</p></li><li><p>สร้าง “ฉากทดลอง” บางแบบแบบตั้งใจ เช่น ใส่แรงจูงใจให้กลุ่มเล็กเป็นนักบวชเพื่อดูการแพร่ของเรื่องเล่า หรือใส่กฎภาษีเพื่อดูการต่อรอง/โหวต</p></li></ul><p><strong>เป้าหมาย</strong></p><ul><li><p>ขยับจากเดโมเอเจนต์ไม่กี่ตัว ไปสู่ระดับที่สเกลใหญ่ขึ้น (หลายสิบ–หลายร้อย–ถึงระดับสูง) เพื่อทดสอบว่าเมื่อ “จำนวน” และ “ปฏิสัมพันธ์” เพิ่มขึ้น จะเกิดโครงสร้างสังคมอะไรที่สังเกตได้</p></li></ul><p><strong>ผลลัพธ์ที่รายงานได้จริง (โดยไม่ตีความเกินหลักฐาน)</strong></p><ul><li><p>พบรูปแบบที่คล้าย “สถาบัน” และ “หน้าที่สาธารณะ” ในบางฉาก เช่น การตั้งกฎส่วนรวม การต่อรองภาษี/กองกลาง หรือบทบาทเฝ้าทรัพย์สิน</p></li><li><p>พบการแพร่ของเรื่องเล่า/ศัพท์/พิธีกรรมผ่านเครือข่ายสังคมได้ เมื่อมีแรงจูงใจ + ช่องทางสื่อสาร + คนไปบอกต่อ</p></li></ul><p><strong>ข้อจำกัดที่ต้องอ่านคู่กัน</strong></p><ul><li><p>LLM มีความรู้มนุษย์ติดมาจากข้อมูลฝึกอยู่แล้ว (ศาสนา การเมือง เศรษฐกิจ) งานจึงเป็นการดูว่า “ความรู้เดิมถูกจัดระเบียบและแสดงออกอย่างไร” ในบริบทใหม่ มากกว่าการเกิดแนวคิดจากศูนย์</p></li><li><p>หลายตัวชี้วัดเป็น proxy (เช่นการนับคีย์เวิร์ด) และฉากบางอย่างถูกออกแบบให้ “เกิดโอกาสตั้งกติกาได้” ตั้งแต่ต้น</p></li></ul><blockquote><p>หมายเหตุสำคัญ: งานนี้เป็นของทีม <strong>Altera</strong> ไม่ใช่โปรเจกต์ของ MIT/Stanford ตามที่โพสต์ไวรัลมักเหมารวม</p></blockquote><hr /><h2>สภาพแวดล้อมและ “เครื่องจักร” ที่ทำให้เอเจนต์เยอะ ๆ ทำงานได้</h2><p>การให้เอเจนต์จำนวนมากอยู่ร่วมกัน มีปัญหาคลาสสิกคือ “เสียงดัง” (หลายคนพูดพร้อมกัน) และ “หลุดบริบท” (คุยไม่รู้เรื่อง เพราะไม่รู้ว่าใครทำอะไรอยู่)</p><p>Project Sid เสนอระบบควบคุม/ประสานงานระดับระบบ (เช่น แนวคิดด้าน orchestration) เพื่อให้เอเจนต์จำนวนมากยังคงคุย/ทำงานได้ โดยไม่แตกเป็นเศษ ๆ</p><p>ในทางปฏิบัติ โลก Minecraft ทำหน้าที่เป็น</p><ul><li><p>แผนที่ให้เดินไปมา</p></li><li><p>ระบบทรัพยากรให้ขุด/เก็บ/คราฟต์</p></li><li><p>ช่องทางให้พบปะกันตามพื้นที่ (เมือง, ตลาด, ชุมชน)</p></li></ul><p>และ “ภาษา” ทำหน้าที่เป็น</p><ul><li><p>เครื่องมือประสานงาน</p></li><li><p>ช่องทางสร้างกติกา</p></li><li><p>วิธีโน้มน้าว/ต่อรอง/ร่วมมือ</p></li></ul><p>สิ่งหนึ่งที่คนอ่านควรจำไว้: เอเจนต์ไม่ได้เริ่มจากศูนย์แบบเด็กทารก เพราะ LLM มีความรู้ทั่วไปและความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมมนุษย์ติดมาจากการฝึกโมเดลอยู่แล้ว (เช่น รู้ว่าศาสนามักมีพิธี/การเผยแผ่ หรือรู้ว่าภาษีสัมพันธ์กับรัฐ)</p><hr /><h2>“ศาสนาสปาเกตตี” (Pastafarianism): เกิดอะไรขึ้นจริงในต้นฉบับ</h2><p>ในฉากทดลองหนึ่ง ต้นฉบับระบุชัดว่า <strong>มีการตั้งค่าเอเจนต์บางส่วนให้เป็น “นักบวช”</strong> ที่ถูกจูงใจให้เผยแผ่ Pastafarianism</p><p>ตัวอย่างหนึ่งในรายงานกล่าวถึงการทดลองระดับ <strong>500 เอเจนต์</strong> ที่มีเงื่อนไขสำคัญดังนี้</p><ul><li><p>เอเจนต์จำนวนหนึ่งถูกสุ่มบุคลิก/นิสัยโดย LLM call</p></li><li><p><strong>ยกเว้น “นักบวช” 20 ตัว</strong> ที่ถูกกำหนดให้มีแรงจูงใจสูงในการชวนคนเข้าศาสนา</p></li><li><p>โลกมีทั้งพื้นที่เมืองและนอกเมือง (เมืองหลายแห่ง + ชนบท)</p></li></ul><p>วิธีวัด “การแพร่กระจาย” ในรายงานนี้ไม่ได้วัดด้วยการอ่านใจ แต่ใช้ตัวชี้วัดที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา เช่น</p><ul><li><p>การนับการกล่าวถึงคำสำคัญ (เช่น Pastafarian, Spaghetti Monster)</p></li><li><p>แยก “ผู้ถูกชวนตรง” (พูดคำหลักแบบตรง ๆ) กับ “การกระจายทางอ้อม” (คำอย่าง pasta/spaghetti เข้าสู่บทสนทนาทั่วไป)</p></li></ul><p><strong>ข้อควรระวังในการตีความ</strong></p><ul><li><p>การที่คำ/มุกแพร่ได้ ไม่ได้พิสูจน์ว่าเอเจนต์ “ศรัทธา” แบบมีประสบการณ์ภายในเหมือนมนุษย์</p></li><li><p>Pastafarianism เป็นมุก/แนวคิดที่มีอยู่ในข้อมูลสาธารณะมาก่อนแล้ว จึงเป็นไปได้ว่า LLM “รู้จัก” มุกนี้อยู่แล้ว การทดลองจึงใกล้กับการดู “การแพร่ของเรื่องเล่าในสังคม” มากกว่าการพิสูจน์การเกิดศาสนาจากศูนย์</p></li></ul><p>สิ่งที่งานนี้ชี้ให้เห็นได้จริง คือ เมื่อมีแรงจูงใจ + ช่องทางสื่อสาร + เครือข่ายสังคม เรื่องเล่าสามารถแพร่และแทรกซึมเป็นวัฒนธรรมพูดคุยได้ในสังคมเอเจนต์</p><hr /><h2>ภาษี กองกลาง การโหวต และ “หน้าที่รัฐ”: อะไรที่งานบอกได้จริง</h2><p>อีกฉากทดลองที่คนชอบเล่าคือเรื่อง <strong>การเก็บภาษี</strong> และการเกิดกติกาส่วนรวม</p><p>แกนสำคัญที่ต้นฉบับเน้นคือ</p><ul><li><p>เมื่อมีกติกาเรื่องภาษี/ทรัพยากรส่วนกลาง เอเจนต์จะเริ่ม “ต่อรอง” ว่ากติกาควรเป็นอย่างไร</p></li><li><p>เกิดกลไกการตัดสินใจร่วม (เช่น การโหวต/แก้กฎ) ในบางสังคมย่อย</p></li><li><p>อัตราภาษีสามารถ “เปลี่ยนได้” ตามมติและเงื่อนไขที่กำหนด</p></li></ul><p>สิ่งที่ควรเลี่ยงในการเล่าตามไวรัล</p><ul><li><p>คำว่า “ประท้วง” มักทำให้คนคิดว่าเอเจนต์มีการรวมตัวแบบม็อบจริง ๆ ต้นฉบับที่น่าเชื่อถือกว่าจะพูดในโทนว่า “ถกเถียง/โต้แย้ง/โหวต” มากกว่า</p></li><li><p>รายละเอียดอย่าง “เฝ้าคลัง 24 ชั่วโมง” มักเป็นการเล่าแบบย้ำอารมณ์ ทั้งที่สาระจริง ๆ คือ “มีเอเจนต์บางตัวเลือกทำหน้าที่เฝ้าทรัพย์สินส่วนรวมอย่างสม่ำเสมอ” ซึ่งสะท้อนว่าเอเจนต์สามารถสรุปได้ว่า ‘ถ้ามีของส่วนกลาง ต้องมีความปลอดภัย’ และเลือกทำบทบาทนั้น</p></li></ul><p><strong>ความหมายเชิงระบบ</strong><br />งานนี้ทำให้เห็นว่า “สถาบัน” อย่างภาษี/กองกลาง/หน้าที่ผู้คุมกฎ สามารถเกิดจากการวางเป้าหมายระดับปัจเจกที่อยากอยู่รอด/อยากได้ทรัพยากร + การสื่อสารและประสานงาน</p><p>แต่ต้องจำไว้ว่า กติกาและกลไกการตัดสินใจร่วม “ถูกออกแบบฉาก” ให้เกิดโอกาสตั้งกติกาได้ ไม่ใช่การปล่อยโลกเปล่า ๆ แล้วหวังว่าสถาบันจะผุดจากสุญญากาศ</p><hr /><h2>Project Sid สอนอะไร และข้อจำกัดสำคัญที่คนมักมองข้าม</h2><p><strong>สิ่งที่ Project Sid สอนเราได้ค่อนข้างชัด</strong></p><ol><li><p>เมื่อเอเจนต์จำนวนมากคุยกันในโลกที่มีทรัพยากรและพื้นที่จริง การประสานงานจะเกิดรูปแบบที่คล้ายเศรษฐกิจ/การเมือง</p></li><li><p>“ภาษี/กองกลาง/บทบาทเฝ้าทรัพย์สิน” เป็นตัวอย่างของหน้าที่สาธารณะที่เกิดขึ้นได้เมื่อสังคมเห็นประโยชน์ร่วม</p></li><li><p>“เรื่องเล่า/คำศัพท์/พิธีกรรม” สามารถแพร่จากกลุ่มเล็กไปกลุ่มใหญ่ผ่านเครือข่ายสังคม</p></li></ol><p><strong>ข้อจำกัดใหญ่ ๆ</strong></p><ul><li><p><strong>Training data contamination / prior knowledge</strong>: LLM มีความรู้เรื่องศาสนา การเมือง เศรษฐกิจอยู่แล้ว งานจึงเป็นการทดสอบ “การจัดระเบียบความรู้เดิมในบริบทใหม่” มากกว่าการกำเนิดแนวคิดจากศูนย์</p></li><li><p><strong>ตัวชี้วัดหลายอย่างเป็น proxy</strong>: เช่นการนับคีย์เวิร์ดในบทสนทนา</p></li><li><p><strong>ความหมายของคำว่า “อารยธรรม”</strong>: ในเชิงวิชาการ คำนี้ใช้เป็นอุปมา/ชุดโจทย์ทดสอบ ไม่ใช่ข้อสรุปว่ามี “สังคมที่มีจิตสำนึก” แบบมนุษย์</p></li></ul><p>สรุป: Project Sid เป็นงานที่น่าสนใจมากในฐานะ “สนามทดลองสเกลใหญ่” แต่ต้องอ่านแบบรู้ว่ามันกำลังวัดอะไร และไม่ได้วัดอะไร</p><hr /><h1>เคสที่ 2: Generative Agents (Smallville) — เมือง 2D ที่ข่าวแพร่เองและนัดเดตเอง</h1><h2>ภาพรวมแบบจับใจความ: เขาทดลองอะไร ทำยังไง เพื่ออะไร และได้ผลว่าอะไร</h2><p><strong>ทดลองอะไร</strong></p><ul><li><p>ทดลองว่า “เอเจนต์ที่มีความจำและวางแผนได้” จะสร้างพฤติกรรมที่ต่อเนื่องเหมือนชีวิตประจำวันได้แค่ไหน ในเมืองจำลอง 2D ที่มีคนอยู่ร่วมกันจำนวนเล็ก (ประมาณหลักสิบ)</p></li></ul><p><strong>ทำแบบไหน</strong></p><ul><li><p>สร้างเมือง 2D ชื่อ Smallville ที่มีสถานที่ทั่วไป (บ้าน คาเฟ่ บาร์ สวน ร้านค้า)</p></li><li><p>ให้อีเวนต์เริ่มต้นเป็น “เมล็ดข้อมูล” (seed) แค่ประโยคเดียว เช่น Isabella อยากจัดปาร์ตี้วาเลนไทน์ เวลา 5–7 โมงเย็น</p></li><li><p>ให้เอเจนต์ทำงานผ่านโครงสร้างหลัก 3 อย่าง</p><ul><li><p><strong>Memory stream</strong> เก็บเหตุการณ์เป็นข้อความ</p></li><li><p><strong>Reflection</strong> สรุปสิ่งสำคัญ/บทเรียนจากความจำ</p></li><li><p><strong>Planning</strong> วางแผนรายวัน/รายชั่วโมงแล้วทำตามแผน</p></li></ul></li></ul><p><strong>เป้าหมาย</strong></p><ul><li><p>ไม่ได้เน้น “สเกลใหญ่” แต่เน้นพิสูจน์ว่า ถ้าให้กลไกความจำ–สะท้อน–วางแผนที่ดีพอ เอเจนต์จะรักษาความต่อเนื่องของชีวิตและปฏิสัมพันธ์ทางสังคมได้จริงไหม</p></li></ul><p><strong>ผลลัพธ์ที่รายงานได้จริง</strong></p><ul><li><p>ข่าวเรื่องปาร์ตี้แพร่ผ่านการคุยกันเอง มีการช่วยจัดงาน เตรียมของ และคนนัดกันมาได้ตามเวลา โดยไม่ต้องเขียนสคริปต์เหตุการณ์ทีละฉาก</p></li><li><p>เกิดปฏิสัมพันธ์ต่อเนื่องที่ดูเป็น “เรื่องเล่า” เช่น การชวนกันไปงาน การนัดเดต การคุยต่อยอดหลังได้รับข่าว</p></li></ul><p><strong>ข้อจำกัดที่ต้องอ่านคู่กัน</strong></p><ul><li><p>นี่ไม่ใช่การพิสูจน์ “ความรัก/ความรู้สึก” แบบมนุษย์ แต่เป็นการพิสูจน์ “ความสอดคล้องของพฤติกรรม” จากความจำและแผน</p></li><li><p>ความเหมือนจริงเกิดจากสถาปัตยกรรมที่ออกแบบมาโดยตรง (memory/reflection/planning) ไม่ใช่ปล่อย LLM เปล่า ๆ</p></li></ul><hr /><h2>ทำไมมัน “ดูเหมือนมีสังคม” ทั้งที่มีแค่ ~25 เอเจนต์</h2><p>ความน่าสนใจของงานนี้ไม่ใช่จำนวนเอเจนต์ (ประมาณ 25 ตัว) แต่คือ “สถาปัตยกรรม” ที่ทำให้มันต่อเนื่องและมีเหตุผลในระดับมนุษย์</p><p>จุดที่คนมักพลาดเวลาอ่านโพสต์สรุปสั้น ๆ</p><ul><li><p>งานนี้ไม่ได้บอกว่า AI มีความรักแบบมนุษย์ แต่บอกว่าเอเจนต์สามารถ</p><ul><li><p>เก็บบริบทการคุย</p></li><li><p>สรุปความหมาย</p></li><li><p>วางแผนและลงมือทำให้สอดคล้อง</p></li></ul></li></ul><p>ความ “เหมือนจริง” มาจากการที่ระบบทำให้เอเจนต์</p><ul><li><p>ไม่ลืมง่าย (เพราะมีความจำ)</p></li><li><p>ไม่ทำอะไรสุ่มไปเรื่อย (เพราะมีแผน)</p></li><li><p>มีแรงจูงใจเล็ก ๆ ของตัวเอง (เช่น อยากคุยกับคนนี้ อยากทำงานให้เสร็จ)</p></li></ul><p>ที่สำคัญ งานนี้มีการทดลองแบบ ablation (ตัดบางส่วนทิ้ง) เพื่อแสดงว่า หากไม่มี reflection หรือ planning ความสมจริงจะลดลง</p><p>ดังนั้น นี่ไม่ใช่ “ปาฏิหาริย์จากการปล่อย LLM เปล่า ๆ” แต่เป็นผลของการออกแบบระบบเอเจนต์ที่รอบคอบ</p><hr /><h1>เคสที่ 3: ChatDev — จำลองบริษัทซอฟต์แวร์ด้วยหลายบทบาท</h1><h2>ภาพรวมแบบจับใจความ: เขาทดลองอะไร ทำยังไง เพื่ออะไร และได้ผลว่าอะไร</h2><p><strong>ทดลองอะไร</strong></p><ul><li><p>ทดลองว่า “การทำซอฟต์แวร์” ซึ่งปกติต้องมีหลายบทบาท จะทำให้เป็นกระบวนการแบบทีมได้ไหม ถ้าเราให้เอเจนต์หลายตัวคุยกันและตรวจสอบกันเองตามบทบาท</p></li></ul><p><strong>ทำแบบไหน</strong></p><ul><li><p>สร้างทีมเอเจนต์ที่มีบทบาทแตกต่าง เช่น CEO/CTO/Programmer/Reviewer/Tester (ชื่ออาจต่างตามเวอร์ชัน)</p></li><li><p>กำหนดขั้นตอนทำงานเป็นลำดับ (เช่นแนว waterfall) ให้คุยกันทีละเฟส: ออกแบบ → เขียน → รีวิว/เทส → ส่งกลับไปแก้</p></li><li><p>เน้น “การสื่อสาร” เป็นแกน: ให้เหตุผลชัด แจกงานชัด และมี feedback loop จากการทดสอบ/รีวิว</p></li></ul><p><strong>เป้าหมาย</strong></p><ul><li><p>ลดปัญหา LLM ตัวเดียวทำทุกอย่างแล้วหลุดขั้นตอน</p></li><li><p>ทำให้เกิดการตรวจสอบกันเองแบบทีม เพื่อให้ได้โค้ดที่สอดคล้องกับ requirement มากขึ้น</p></li></ul><p><strong>ผลลัพธ์ที่รายงานได้จริง</strong></p><ul><li><p>งานแสดงให้เห็นว่า multi-agent แบบแบ่งบทบาทช่วยให้เกิดวงจรตรวจทาน (เช่น Tester เจอบั๊กแล้วส่งกลับให้ Programmer) และสามารถสร้างซอฟต์แวร์/เดโมขนาดเล็กได้ในบางโจทย์</p></li></ul><p><strong>ข้อจำกัดที่ต้องอ่านคู่กัน</strong></p><ul><li><p>คำเล่าว่า “20 นาทีส่งเกมได้” มักเป็นเดโม/กรณีตัวอย่าง ไม่ใช่การรับประกันว่าทุกงานจะได้ผลเร็วและดี โดยเฉพาะงานซับซ้อนจริง</p></li><li><p>หากไม่รันโค้ด/เทสจริง ความมั่นใจจากข้อความล้วน ๆ อาจหลอกเราได้</p></li></ul><hr /><h2>ข้อดี/ข้อจำกัดของ ChatDev เมื่อมองแบบคนทำงานจริง</h2><p><strong>ข้อดีที่เห็นชัด</strong></p><ul><li><p>การแบ่งบทบาททำให้เกิด “การตรวจทานโดยธรรมชาติ” เช่น Tester ส่งบั๊กให้ Programmer</p></li><li><p>การสนทนาทำให้เหตุผล/การตัดสินใจถูกบันทึกเป็นลำดับ (audit trail แบบหนึ่ง)</p></li><li><p>เหมาะกับงานที่มีขอบเขตชัด เช่น เกมเล็ก ๆ, โปรเจกต์เดโม, เครื่องมือเล็ก ๆ</p></li></ul><p><strong>ข้อจำกัดที่ต้องรู้ก่อนเอาไปใช้จริง</strong></p><ul><li><p>งานซอฟต์แวร์จริงมักมี dependency, environment, edge cases, security, performance ซึ่งยากกว่าตัวอย่างในเดโม</p></li><li><p>ถ้า requirement คลุมเครือ เอเจนต์จะคุยกันยาวและอาจสร้างสิ่งที่ “ดูเหมือนถูก” แต่ไม่ตอบโจทย์</p></li><li><p>ถ้าไม่มีการทดสอบจริง (รันโค้ด/วัดผล) ความมั่นใจจากข้อความล้วน ๆ อาจหลอกเราได้</p></li></ul><p>สรุป: ChatDev เป็นตัวอย่างชัดเจนว่า “ทีมเอเจนต์” สามารถทำงานรูปแบบองค์กรได้ แต่ยังต้องพึ่งเครื่องมือวัดผลจริงและการกำกับดูแล ถ้าจะใช้ในงานสำคัญ</p><hr /><h1>สรุปข้ามเคส: อะไรเหมือนกัน อะไรที่คนมักเข้าใจผิด</h1><h2>เหมือนกันตรงไหน</h2><p>ทั้ง Project Sid, Generative Agents, และ ChatDev มีรูปแบบร่วมที่คล้ายกันมาก</p><ol><li><p><strong>ภาษาเป็นกลไกประสานงาน</strong></p></li></ol><ul><li><p>ภาษาไม่ใช่แค่ “คุย” แต่เป็นการส่งแผน งาน ความตั้งใจ และกติกา</p></li></ul><ol start="2"><li><p><strong>มีโครงสร้างช่วยความต่อเนื่อง</strong></p></li></ol><ul><li><p>จะเป็นความจำ/การวางแผน หรือเป็นขั้นตอนการทำงานแบบบริษัท</p></li></ul><ol start="3"><li><p><strong>พฤติกรรมรวมเกิดจากปฏิสัมพันธ์จำนวนมาก</strong></p></li></ol><ul><li><p>ใน Minecraft คือสังคมย่อยหลายเมือง</p></li><li><p>ใน Smallville คือข่าวแพร่และกิจกรรมกลุ่ม</p></li><li><p>ใน ChatDev คือวงจร feedback ระหว่างบทบาท</p></li></ul><ol start="4"><li><p><strong>สิ่งที่ดูเหมือน “เกิดเอง” มักเกิดบน “ฉากที่ถูกออกแบบให้เกิดได้”</strong></p></li></ol><ul><li><p>ไม่ได้แปลว่าเป็นเรื่องปลอม แต่แปลว่า งานวิจัยกำลังทดสอบ “ถ้าให้เงื่อนไข X แล้วจะเกิด Y ไหม”</p></li></ul><hr /><h2>เข้าใจผิดตรงไหน: “ความรู้สึก/ศรัทธา/รัก” vs “พฤติกรรมที่เหมือนมนุษย์”</h2><p>ประโยคที่มักพาให้หลงทางคือ</p><ul><li><p>“มันศรัทธา ทั้งที่เราไม่ได้สั่งให้รู้สึก”</p></li><li><p>“มันตกหลุมรักจริง ๆ”</p></li></ul><p>งานวิจัยเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ได้อ้างแบบนั้น สิ่งที่เขาอ้างได้มั่นคงกว่า คือ</p><ul><li><p>เอเจนต์สร้าง <strong>คำอธิบายเชิงเหตุผล</strong> ว่าทำไมทำสิ่งนั้น</p></li><li><p>เอเจนต์ทำ <strong>พฤติกรรมที่สอดคล้องกับบทสนทนาและความจำ</strong></p></li><li><p>สังคมเอเจนต์เกิด <strong>รูปแบบการแพร่ข้อมูล/กติกา/บทบาท</strong></p></li></ul><p>แต่เรื่อง “ประสบการณ์ภายใน” (qualia), “ความรู้สึกจริง” หรือ “เจตจำนงเสรี” เป็นคนละคำถาม และต้องใช้หลักฐานคนละแบบ</p><p>ดังนั้น ทางที่ปลอดภัยคือ</p><ul><li><p>ใช้คำว่า <strong>emergent social behavior</strong> (พฤติกรรมสังคมที่เกิดขึ้นเองจากปฏิสัมพันธ์)</p></li><li><p>ระวังการใช้คำว่า “สิ่งมีชีวิต” เพราะมันพาไปถึงข้ออ้างที่งานไม่ได้พิสูจน์</p></li></ul><hr /><h1>บทส่งท้าย: ความเสี่ยงจริง ๆ อยู่ตรงไหน และ “เจรจากับสังคม AI” ทำยังไง</h1><h2>ความเสี่ยงแบบไม่ดราม่า: เมื่อเอเจนต์ต่อเข้ากับโลกจริง</h2><p>ในสามเคสนี้ ความเสี่ยงถูกจำกัดไว้เพราะอยู่ใน sandbox (เกม/เมืองจำลอง/เฟรมเวิร์กซอฟต์แวร์)</p><p>สิ่งที่ทำให้คนในวงการความปลอดภัย AI กังวลมากขึ้น มักเกิดเมื่อ</p><ul><li><p>เอเจนต์มี <strong>เครื่องมือจริง</strong> (สั่งซื้อ/โอนเงิน/ส่งอีเมล/แก้ระบบ/รันโค้ดในโปรดักชัน)</p></li><li><p>มี <strong>จำนวนมาก</strong> และแบ่งงานกันละเอียด (เหมือนองค์กร)</p></li><li><p>มี <strong>เป้าหมายที่วัดผลแบบตัวเลข</strong> จนพยายามหาทางลัด</p></li></ul><p>ความเสี่ยงไม่จำเป็นต้องเป็น “สกายเน็ต” แต่อาจเป็น</p><ul><li><p>ทำงานผิดพลาดแล้วขยายวงกว้างเร็ว (automation at scale)</p></li><li><p>หลุดนโยบาย/หลุดขอบเขตเพราะตีความเป้าหมายแบบแคบ</p></li><li><p>สร้างกลยุทธ์หลอกระบบตรวจสอบ (ถ้ารางวัล/เป้าหมายชี้นำ)</p></li></ul><p>ทั้งหมดนี้เป็น “ความเป็นไปได้เชิงระบบ” ไม่ใช่ข้อเท็จจริงว่ามันต้องเกิดแน่นอน</p><hr /><h2>ถ้าต้อง “เจรจา” จริง ๆ: กรอบคิดที่ใช้ได้ในโลกวิศวกรรม</h2><p>คำว่า “เจรจากับสังคม AI” ถ้าพูดแบบวิศวกรรม มักหมายถึง 3 เรื่อง</p><ol><li><p><strong>กำหนดอำนาจและขอบเขต (capabilities &amp; permissions)</strong></p></li></ol><ul><li><p>เอเจนต์ทำอะไรได้บ้าง ต้องผ่านการอนุมัติแบบไหน</p></li></ul><ol start="2"><li><p><strong>ทำให้แก้ไขได้และหยุดได้ (corrigibility &amp; safe shutdown)</strong></p></li></ol><ul><li><p>ระบบต้องยอมรับการหยุด/การแก้เป้าหมาย โดยไม่ “ต่อต้าน” เชิงกลยุทธ์</p></li></ul><ol start="3"><li><p><strong>ออกแบบกลไกกำกับ (governance by design)</strong></p></li></ol><ul><li><p>บันทึกเหตุผล/การกระทำย้อนหลังได้</p></li><li><p>มีตัวคุมอีกชั้น (supervisor agent / policy engine)</p></li><li><p>มีการทดสอบเชิงโจมตี (red teaming) ก่อนปล่อยใช้งานจริง</p></li></ul><p>ข้อสรุปที่ยืนบนข้อมูลของสามเคสนี้ได้คือ</p><ul><li><p>เอเจนต์หลายตัว “ทำงานเป็นทีม” ได้จริงเมื่อออกแบบระบบให้จำ–คิด–วางแผน–ตรวจสอบ</p></li><li><p>พฤติกรรมรวมอาจคาดเดายากขึ้นเมื่อสเกลใหญ่ขึ้น</p></li><li><p>วิธีรับมือที่เป็นรูปธรรมคือการออกแบบขอบเขตและกลไกกำกับ มากกว่าหวังว่า “คุยกับมันดี ๆ แล้วมันจะเชื่อฟังเสมอ”</p></li></ul><hr /><h2>ภาคผนวก (สั้น): แยกเครดิตงานให้ถูกต้อง</h2><ul><li><p><strong>Project Sid (Minecraft many agents, Pastafarianism, taxation/voting)</strong>: ทีม Altera (เผยแพร่ผ่านรายงาน/บล็อก/โค้ด)</p></li><li><p><strong>Generative Agents / Smallville / Valentine party</strong>: งานวิจัย “Generative Agents: Interactive Simulacra of Human Behavior” (2023) โดยทีมผู้วิจัยที่มี Stanford และผู้ร่วมงานหลายสถาบัน</p></li><li><p><strong>ChatDev</strong>: งาน “ChatDev: Communicative Agents for Software Development” (เริ่ม 2023 และมีเวอร์ชันปรับปรุง)</p></li></ul><p>จบ</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-11782020901239308412026-02-05T11:27:03.200+07:002026-02-05T11:27:37.990+07:00<p>เวลาจอดซ้อนคัน จอดแล้วต้องให้รถไหลผ่านเครื่องล้างอัตโนมัติ หรือจำเป็นต้องเข็นรถออกจากจุดอับ… รถไฟฟ้าหลายรุ่น “เข้า N แล้วเดี๋ยวมันเด้งกลับ P เอง” ถ้ากดผิดจังหวะ หรือเปิดประตู/ดับรถไม่ถูกวิธี</p> <p data-end="655" data-start="558">บล็อกนี้รวมวิธีของแบรนด์ที่เจอบ่อยในไทย (รุ่นปัจจุบัน) พร้อมทริกกันพลาด แบบอ่านแล้วทำตามได้เลย</p> <h2 data-end="706" data-start="657">ก่อนเข้า N: เช็กลิสต์ 30 วินาทีที่ช่วยลดดราม่า</h2> <ul data-end="1201" data-start="708"> <li data-end="759" data-start="708"> <p data-end="759" data-start="710">จอดบนพื้นราบให้มากที่สุด เปิดไฟฉุกเฉินถ้าจำเป็น</p> </li> <li data-end="814" data-start="760"> <p data-end="814" data-start="762">เหยียบเบรกค้างไว้จนกว่าจะ “ยืนยันว่าเข้า N สำเร็จ”</p> </li> <li data-end="920" data-start="815"> <p data-end="920" data-start="817">ปิด <strong data-end="847" data-start="821">Auto Hold / Brake Hold</strong> และปิด <strong data-end="878" data-start="855">One-Pedal / i-Pedal</strong> (ถ้ามี) ก่อนเข้าเครื่องล้างหรือก่อนเข็น</p> </li> <li data-end="1012" data-start="921"> <p data-end="1012" data-start="923">ต้องปลด <strong data-end="953" data-start="931">EPB (เบรกมือไฟฟ้า)</strong> ให้เรียบร้อย (บางรุ่นเข้า N แล้ว EPB ไม่ปลดให้อัตโนมัติ)</p> </li> <li data-end="1126" data-start="1013"> <p data-end="1126" data-start="1015">หลายค่ายมี “โหมดพิเศษ” เช่น Tow/Transport/Car Wash/Stay in Neutral ที่ตั้งใจทำให้รถ “ไหลได้” โดยไม่เด้งกลับ P</p> </li> <li data-end="1201" data-start="1127"> <p data-end="1201" data-start="1129">ถ้าแบต 12V อ่อน บางรุ่นปลด EPB หรือเข้าโหมดไหลไม่ได้ ต้องจั๊มพ์ 12V ก่อน</p> </li> </ul> <p data-end="1216" data-start="1203">นิยามสั้น ๆ</p> <ul data-end="1479" data-start="1217"> <li data-end="1285" data-start="1217"> <p data-end="1285" data-start="1219"><strong data-end="1235" data-start="1219">N (ชั่วคราว)</strong>: ใช้ตอนรถยัง “พร้อมขับ” อยู่ เหมาะกับเข็นสั้น ๆ</p> </li> <li data-end="1401" data-start="1286"> <p data-end="1401" data-start="1288"><strong data-end="1310" data-start="1288">Tow/Transport mode</strong>: ตั้งใจให้ “กลิ้งได้จริง” เพื่อขึ้นรถสไลด์/ลากขึ้นแท่น (แต่โดยมากยังห้ามลากล้อหมุนบนถนน)</p> </li> <li data-end="1479" data-start="1402"> <p data-end="1479" data-start="1404"><strong data-end="1434" data-start="1404">Car Wash / Stay in Neutral</strong>: ทำให้รถ “ค้าง N” ได้ระหว่างผ่านสายพานล้างรถ</p> </li> </ul> <h2 data-end="1509" data-start="1481">Tesla (Model 3 / Model Y)</h2> <p data-end="1547" data-start="1511">สถานการณ์เข็น/ขึ้นรถสไลด์ (Tow Mode)</p> <ol data-end="1680" data-start="1549"> <li data-end="1579" data-start="1549"> <p data-end="1579" data-start="1552">เหยียบเบรก แล้วเข้า <strong data-end="1577" data-start="1572">P</strong></p> </li> <li data-end="1630" data-start="1580"> <p data-end="1630" data-start="1583">ไปที่หน้าจอ <strong data-end="1628" data-start="1595">Controls → Service → Tow Mode</strong></p> </li> <li data-end="1680" data-start="1631"> <p data-end="1680" data-start="1634">ทำตามคำแนะนำบนจอ รถจะเข้าโหมดที่ทำให้ “ไหลได้”</p> </li> </ol> <p data-end="1702" data-start="1682">เคล็ดลับที่มักพลาด</p> <ul data-end="1845" data-start="1703"> <li data-end="1772" data-start="1703"> <p data-end="1772" data-start="1705">ถ้าแบต 12V มีปัญหา หรือระบบแจ้งเตือนบางอย่าง โหมดอาจไม่ยอมให้เข้า</p> </li> <li data-end="1845" data-start="1773"> <p data-end="1845" data-start="1775">ไม่ควรปล่อยรถไหลนาน ๆ โดยไม่มีคนควบคุม และไม่ควรลากแบบให้ล้อหมุนบนพื้น</p> </li> </ul> <h2 data-end="1905" data-start="1847">Volvo (เช่น XC40 Recharge) / Polestar (เช่น Polestar 2)</h2> <p data-end="1953" data-start="1907">กลุ่มนี้เด่นตรงที่มี <strong data-end="1940" data-start="1928">Tow Mode</strong> ชัด ๆ ในเมนู</p> <h3 data-end="1982" data-start="1955">Volvo (ตระกูล Recharge)</h3> <ol data-end="2082" data-start="1983"> <li data-end="2003" data-start="1983"> <p data-end="2003" data-start="1986">เปิดจอรถตามปกติ</p> </li> <li data-end="2062" data-start="2004"> <p data-end="2062" data-start="2007">เข้าเมนู <strong data-end="2060" data-start="2016">Car status → Service → Activate Tow Mode</strong></p> </li> <li data-end="2082" data-start="2063"> <p data-end="2082" data-start="2066">ทำตามขั้นตอนบนจอ</p> </li> </ol> <h3 data-end="2096" data-start="2084">Polestar</h3> <ol data-end="2189" data-start="2097"> <li data-end="2123" data-start="2097"> <p data-end="2123" data-start="2100">กดสัญลักษณ์รถบนจอกลาง</p> </li> <li data-end="2169" data-start="2124"> <p data-end="2169" data-start="2127">เข้า <strong data-end="2167" data-start="2132">Car status → Service → Tow Mode</strong></p> </li> <li data-end="2189" data-start="2170"> <p data-end="2189" data-start="2173">ทำตามขั้นตอนบนจอ</p> </li> </ol> <p data-end="2206" data-start="2191">หมายเหตุสำคัญ</p> <ul data-end="2305" data-start="2207"> <li data-end="2305" data-start="2207"> <p data-end="2305" data-start="2209">โหมดนี้ทำให้รถ “กลิ้งได้” เพื่อขึ้นแท่น/ขึ้นสไลด์เป็นหลัก ไม่ใช่เพื่อให้ลากยาว ๆ บนถนนแบบล้อหมุน</p> </li> </ul> <h2 data-end="2345" data-start="2307">Volvo EX30 (ในไทยเริ่มเห็นเยอะขึ้น)</h2> <p data-end="2417" data-start="2347">EX30 มี <strong data-end="2372" data-start="2355">Car wash mode</strong> ในเมนูรถ เพื่อเตรียมระบบตอนเข้าล้างอัตโนมัติ</p> <ol data-end="2533" data-start="2419"> <li data-end="2468" data-start="2419"> <p data-end="2468" data-start="2422">กดสัญลักษณ์รถด้านล่าง แล้วไปที่ <strong data-end="2466" data-start="2454">Settings</strong></p> </li> <li data-end="2533" data-start="2469"> <p data-end="2533" data-start="2472">ไปที่ <strong data-end="2518" data-start="2478">Controls → Car modes → Car wash mode</strong> แล้วเปิดใช้งาน</p> </li> </ol> <p data-end="2551" data-start="2535">ทริกใช้งานจริง</p> <ul data-end="2781" data-start="2552"> <li data-end="2627" data-start="2552"> <p data-end="2627" data-start="2554">โหมดล้างรถเน้น “ปิดระบบที่ไม่ควรทำงานตอนโดนน้ำ/สายพาน” เช่น rain sensor</p> </li> <li data-end="2781" data-start="2628"> <p data-end="2781" data-start="2630">เรื่อง “ค้าง N” อาจยังต้องสั่งเข้า N ด้วยวิธีเกียร์ของตัวรถ (แล้วแต่ซอฟต์แวร์/ปีรุ่น) — ถ้าเข้าคาร์วอชแบบสายพานบ่อย ๆ แนะนำซ้อมขั้นตอนที่บ้านก่อน 1 รอบ</p> </li> </ul> <h2 data-end="2830" data-start="2783">Hyundai (IONIQ 5 / IONIQ 6) และกลุ่มเดียวกัน</h2> <p data-end="2931" data-start="2832">ค่ายนี้มีแนวคิด <strong data-end="2867" data-start="2848">Stay in Neutral</strong>: เข้า N แล้ว “กดค้าง OK” เพื่อให้รถค้าง N ได้ โดยเฉพาะตอนล้างรถ</p> <ol data-end="3168" data-start="2933"> <li data-end="2955" data-start="2933"> <p data-end="2955" data-start="2936">ปิด <strong data-end="2953" data-start="2940">Auto Hold</strong></p> </li> <li data-end="2984" data-start="2956"> <p data-end="2984" data-start="2959">เหยียบเบรก → เข้า <strong data-end="2982" data-start="2977">N</strong></p> </li> <li data-end="3028" data-start="2985"> <p data-end="3028" data-start="2988">ปล่อยเบรก (ตามขั้นตอนที่จอรถขึ้นเตือน)</p> </li> <li data-end="3083" data-start="3029"> <p data-end="3083" data-start="3032">กดปุ่ม <strong data-end="3045" data-start="3039">OK</strong> บนพวงมาลัย <strong data-end="3081" data-start="3057">ค้างมากกว่า 1 วินาที</strong></p> </li> <li data-end="3168" data-start="3084"> <p data-end="3168" data-start="3087">ที่หน้าปัดจะขึ้นข้อความแนว ๆ “Vehicle will stay in (N)…” แปลว่า <strong data-end="3168" data-start="3151">ค้าง N สำเร็จ</strong></p> </li> </ol> <p data-end="3183" data-start="3170">ข้อควรระวัง</p> <ul data-end="3357" data-start="3184"> <li data-end="3275" data-start="3184"> <p data-end="3275" data-start="3186">ต้องปลด <strong data-end="3201" data-start="3194">EPB</strong> เองก่อนเข้าเครื่องล้าง (ถ้า EPB ยังทำงาน อาจทำให้เครื่องล้าง/รถเสียหาย)</p> </li> <li data-end="3357" data-start="3276"> <p data-end="3357" data-start="3278">บางสถานะถ้าเปิดประตูคนขับ/อยู่ใน ACC นาน ๆ รถอาจเด้งกลับ P หรือทำให้แบต 12V ไหล</p> </li> </ul> <h2 data-end="3377" data-start="3359">Kia (EV6 / EV9)</h2> <p data-end="3490" data-start="3379">โดยหลักการใกล้เคียงกลุ่ม Hyundai: เข้า <strong data-end="3423" data-start="3418">N</strong> และบางรุ่นจะมีขั้นตอนยืนยันให้ “ค้าง N” (มักใช้ปุ่ม OK บนพวงมาลัย)</p> <p data-end="3537" data-start="3492">แนวปฏิบัติที่ปลอดภัยสุด (ใช้ได้กับหลายรุ่น)</p> <ul data-end="3631" data-start="3538"> <li data-end="3559" data-start="3538"> <p data-end="3559" data-start="3540">ปิด <strong data-end="3557" data-start="3544">Auto Hold</strong></p> </li> <li data-end="3574" data-start="3560"> <p data-end="3574" data-start="3562">เข้า <strong data-end="3572" data-start="3567">N</strong></p> </li> <li data-end="3631" data-start="3575"> <p data-end="3631" data-start="3577">ถ้าหน้าปัดขึ้นให้ “กดค้าง OK เพื่อค้าง N” ให้ทำตามนั้น</p> </li> </ul> <p data-end="3643" data-start="3633">หมายเหตุ</p> <ul data-end="3730" data-start="3644"> <li data-end="3730" data-start="3644"> <p data-end="3730" data-start="3646">รายละเอียดปุ่ม/ข้อความบนหน้าปัดอาจต่างกันตามปีรุ่นและซอฟต์แวร์ แต่ตรรกะจะคล้ายกันมาก</p> </li> </ul> <h2 data-end="3769" data-start="3732">BYD (เช่น ATTO 3 / Dolphin / Seal)</h2> <p data-end="3870" data-start="3771">BYD ส่วนใหญ่ใช้งานง่าย: เหยียบเบรกแล้วสั่งเกียร์ไปที่ <strong data-end="3830" data-start="3825">N</strong> (ตัวคันเกียร์เป็นแบบก้าน/สวิตช์ตามรุ่น)</p> <p data-end="3904" data-start="3872">แนวทางที่ใช้ได้แทบทุกสถานการณ์</p> <ol data-end="4060" data-start="3905"> <li data-end="3924" data-start="3905"> <p data-end="3924" data-start="3908">เหยียบเบรกค้าง</p> </li> <li data-end="3940" data-start="3925"> <p data-end="3940" data-start="3928">เข้า <strong data-end="3938" data-start="3933">N</strong></p> </li> <li data-end="3982" data-start="3941"> <p data-end="3982" data-start="3944">ปลด <strong data-end="3965" data-start="3948">EPB/Auto Hold</strong> (ถ้ามีเปิดไว้)</p> </li> <li data-end="4060" data-start="3983"> <p data-end="4060" data-start="3986">อย่าเพิ่งดับรถ/อย่าเพิ่งเปิดประตูแบบสุ่ม ๆ จนกว่าจะแน่ใจว่ารถไม่เด้งกลับ P</p> </li> </ol> <p data-end="4075" data-start="4062">ทริกกันพลาด</p> <ul data-end="4216" data-start="4076"> <li data-end="4137" data-start="4076"> <p data-end="4137" data-start="4078">ถ้าต้อง “เข็น” จริง ๆ ให้มีคนอยู่ในรถคุมเบรก/พวงมาลัยเสมอ</p> </li> <li data-end="4216" data-start="4138"> <p data-end="4216" data-start="4140">ถ้าเป็นเครื่องล้างแบบสายพาน แนะนำปิด Auto Hold และลดการ regen/one-pedal ก่อน</p> </li> </ul> <h2 data-end="4234" data-start="4218">MG (เช่น MG4)</h2> <p data-end="4336" data-start="4236">MG4 ใช้หลักการ “เข้า N แบบตั้งใจ” คล้าย EV หลายค่าย: เหยียบเบรกแล้วเปลี่ยนไป N และปิด Auto Hold ก่อน</p> <p data-end="4365" data-start="4338">แนวทางใช้งานจริงที่เวิร์ก</p> <ol data-end="4441" data-start="4366"> <li data-end="4388" data-start="4366"> <p data-end="4388" data-start="4369">ปิด <strong data-end="4386" data-start="4373">Auto Hold</strong></p> </li> <li data-end="4417" data-start="4389"> <p data-end="4417" data-start="4392">เหยียบเบรก → เข้า <strong data-end="4415" data-start="4410">N</strong></p> </li> <li data-end="4441" data-start="4418"> <p data-end="4441" data-start="4421">ปลด <strong data-end="4432" data-start="4425">EPB</strong> ให้ชัวร์</p> </li> </ol> <p data-end="4453" data-start="4443">หมายเหตุ</p> <ul data-end="4592" data-start="4454"> <li data-end="4592" data-start="4454"> <p data-end="4592" data-start="4456">บางล็อต/บางซอฟต์แวร์ ถ้าปล่อยเบรกแล้วมีการตรวจพบความปลอดภัยบางอย่าง รถอาจกลับ P ได้ ดังนั้นถ้าจะเข็น ให้คุมจังหวะและมีคนอยู่หลังพวงมาลัย</p> </li> </ul> <h2 data-end="4624" data-start="4594">GWM ORA (Good Cat / ORA 03)</h2> <p data-end="4691" data-start="4626">รุ่นนี้คนไทยใช้เยอะ และมีทริก “จอดซ้อนคันแล้วเข็นได้” ที่หลายคนงง</p> <p data-end="4722" data-start="4693">แนวทางที่เจอบ่อยใน Good Cat</p> <ol data-end="4898" data-start="4723"> <li data-end="4742" data-start="4723"> <p data-end="4742" data-start="4726">เหยียบเบรกค้าง</p> </li> <li data-end="4769" data-start="4743"> <p data-end="4769" data-start="4746">หมุนเกียร์ไปที่ <strong data-end="4767" data-start="4762">N</strong></p> </li> <li data-end="4898" data-start="4770"> <p data-end="4898" data-start="4773">ปลด/กดคุม <strong data-end="4790" data-start="4783">EPB</strong> ตามขั้นตอนของรถ แล้วค่อยสั่งปิดระบบตามที่รถอนุญาต เพื่อให้ค้าง N ได้ (รายละเอียดอาจต่างตามปีรุ่น/ซอฟต์แวร์)</p> </li> </ol> <p data-end="4919" data-start="4900">แนะนำแบบคนเคยเจ็บ</p> <ul data-end="5004" data-start="4920"> <li data-end="4939" data-start="4920"> <p data-end="4939" data-start="4922">อย่าลองบนทางชัน</p> </li> <li data-end="5004" data-start="4940"> <p data-end="5004" data-start="4942">ซ้อมขั้นตอนในที่โล่งก่อน 1–2 รอบ จะลดอาการ “กดผิดแล้วรถกลับ P”</p> </li> </ul> <h2 data-end="5027" data-start="5006">NETA (เช่น NETA V)</h2> <p data-end="5133" data-start="5029">NETA หลายรุ่นมีเมนู/ขั้นตอนเกี่ยวกับการ “ลากจูง/โหมดเข็น” ในคู่มือ โดยหลักจะเริ่มจากเข้า N และปลดเบรกมือ</p> <p data-end="5150" data-start="5135">แนวทางปลอดภัย</p> <ol data-end="5294" data-start="5151"> <li data-end="5179" data-start="5151"> <p data-end="5179" data-start="5154">เหยียบเบรก → เข้า <strong data-end="5177" data-start="5172">N</strong></p> </li> <li data-end="5206" data-start="5180"> <p data-end="5206" data-start="5183">ปลด <strong data-end="5204" data-start="5187">EPB/Auto Hold</strong></p> </li> <li data-end="5294" data-start="5207"> <p data-end="5294" data-start="5210">ถ้ามีเมนูช่วยเหลือเรื่อง towing/transport ให้ใช้ตามนั้น (เพื่อให้ค้าง N ได้แน่นขึ้น)</p> </li> </ol> <h2 data-end="5357" data-start="5296">คำเตือนที่ควรจำ (เพื่อไม่ให้เรื่องเล็กกลายเป็นค่าซ่อมใหญ่)</h2> <ul data-end="5767" data-start="5359"> <li data-end="5464" data-start="5359"> <p data-end="5464" data-start="5361">รถไฟฟ้าส่วนใหญ่ <strong data-end="5412" data-start="5377">ไม่ควรถูกลากแบบให้ล้อหมุนบนพื้น</strong> ระยะไกล ๆ (เสี่ยงระบบขับเคลื่อน/มอเตอร์/เกียร์ทด)</p> </li> <li data-end="5540" data-start="5465"> <p data-end="5540" data-start="5467">“เข็นได้” ไม่ได้แปลว่า “ปล่อยให้ไหลเองได้” — ต้องมีคนคุมพวงมาลัยและเบรก</p> </li> <li data-end="5632" data-start="5541"> <p data-end="5632" data-start="5543">ถ้าเจออาการ <strong data-end="5589" data-start="5555">เข้า N ไม่ได้ / ปลด EPB ไม่ได้</strong> ให้สงสัยเรื่อง <strong data-end="5616" data-start="5605">แบต 12V</strong> เป็นอันดับแรก</p> </li> <li data-end="5767" data-start="5633"> <p data-end="5767" data-start="5635">ซอฟต์แวร์รถอัปเดตแล้วเมนูอาจย้ายที่ได้บ้าง เวลาไม่ชัวร์ ให้ค้นคำว่า Tow / Transport / Car wash / Stay in Neutral ในคู่มือของรุ่นนั้น</p> </li> </ul> <h2 data-end="5782" data-start="5769">สรุปจำง่าย</h2> <ul data-end="6053" data-start="5784"> <li data-end="5874" data-start="5784"> <p data-end="5874" data-start="5786">ค่ายที่มีเมนูชัดสุด: <strong data-end="5835" data-start="5807">Tesla / Volvo / Polestar</strong> → ไปที่เมนู <strong data-end="5860" data-start="5848">Tow Mode</strong> แล้วทำตามจอ</p> </li> <li data-end="5975" data-start="5875"> <p data-end="5975" data-start="5877">ค่ายที่ต้อง “ยืนยันค้าง N” ให้เป็น: <strong data-end="5945" data-start="5913">Hyundai (และมักรวม Kia ด้วย)</strong> → เข้า N แล้ว <strong data-end="5973" data-start="5960">กดค้าง OK</strong></p> </li> <li data-end="6053" data-start="5976"> <p data-end="6053" data-start="5978">ค่ายที่เข้า N ง่ายแต่ต้องระวัง Auto Hold/EPB: <strong data-end="6053" data-start="6024">BYD / MG / NETA / GWM ORA</strong></p> </li> </ul> <p data-end="6179" data-start="6055">ถ้าต้องเลือก “นิสัยการใช้งานที่ปลอดภัยที่สุด” ให้ยึดสูตรนี้เสมอ: <strong data-end="6176" data-start="6120">ปิด Auto Hold → เข้า N → ปลด EPB → มีคนคุมรถตลอดเวลา</strong></p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-27707124105397847382026-01-24T23:36:00.006+07:002026-01-24T23:51:52.489+07:00<h2 style="text-align: left;"><a name="Xd16a9f1ce3330654512615516df9dd6b1e3cd56"><span lang="th">ข้อเสนอการแก้รัฐธรรมนูญ 2560 ของพรรคประชาชน (ก้าวไกล) ในปี 2566–2567</span></a></h2> <ul style="margin-top: 0cm; text-align: left;" type="disc"> <li class="MsoNormal"><span lang="th">หลังการเลือกตั้งปี 2566 พรรคก้าวไกล (ซึ่งต่อมาจดทะเบียนในชื่อพรรคประชาชน) ผลักดันแก้ไขรัฐธรรมนูญ 2560 หลายประเด็นสำคัญ โดยมีเป้าหมายทั้งแก้รายมาตราเร่งด่วนและการร่างรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับควบคู่กัน ดังนี้:<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">ยกเลิกมาตรา 272</span></b><span lang="th"> (บทเฉพาะกาล) – <b>ตัดอำนาจ ส.ว. ในการโหวตเลือกนายกรัฐมนตรี</b> เพื่อคืนสิทธิในการกำหนดผู้นำรัฐบาลให้แก่ประชาชนผ่าน ส.ส. ที่มาจากการเลือกตั้งเท่านั้น</span><a href="https://themomentum.co/report-mfp-272/#:~:text=%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20,%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%20%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%AB%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%20%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B2%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%A3%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%93%E0%B9%82%E0%B8%96%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[1]</span></i></a><span lang="th">. ข้อเสนอนี้มาจากบทเรียนหลังเลือกตั้ง 2566 ซึ่ง ส.ว. แต่งตั้งส่วนใหญ่เลือกที่จะงดออกเสียง ทำให้นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ แคนดิเดตนายกฯ จากพรรคก้าวไกลไม่ได้รับเสียงเกินกึ่งหนึ่ง ส่งผลให้ไม่สามารถจัดตั้งรัฐบาลได้</span><a href="https://themomentum.co/report-mfp-272/#:~:text=%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%82%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20,%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%AF%20%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2%20272%20%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2"><i><span lang="th">[2]</span></i></a><span lang="th">. พรรคก้าวไกลเห็นว่าการ <b>“ปิดสวิตช์ ส.ว.”</b> ตามมาตรา 272 จะเป็นทางออกวิกฤตการเมืองไทยและสอดคล้องกับความต้องการของทุกฝ่าย (แม้แต่ ส.ว. หลายคนก็แสดงท่าทีไม่อยากร่วมโหวตนายกฯ)</span><a href="https://themomentum.co/report-mfp-272/#:~:text=%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%20%E0%B8%AA,3%20%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%203%20%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2%20%E0%B8%8B%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2"><i><span lang="th">[3]</span></i></a><span lang="th">.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">ยกเลิกมาตรา 279</span></b><span lang="th"> (บทเฉพาะกาล) – <b>ลบล้างความชอบธรรมของประกาศและคำสั่ง คสช.</b> ที่รัฐธรรมนูญ 2560 รับรองไว้ให้ “ชอบด้วยกฎหมายและรัฐธรรมนูญ” โดยอัตโนมัติ</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%20%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%203%20%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%20%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89,%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%82%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%20%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99"><i><span lang="th">[4]</span></i></a><span lang="th">. การตัดมาตรานี้จะเปิดโอกาสให้ประชาชนและผู้ได้รับผลกระทบสามารถโต้แย้งความชอบด้วยกฎหมายของคำสั่งหัวหน้าคณะรัฐประหารในชั้นศาลได้ โดยเฉพาะกรณีคำสั่งที่ละเมิดสิทธิเสรีภาพ</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%8B%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%20%28%E0%B8%84%E0%B8%AA%E0%B8%8A,%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%82%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%20%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99"><i><span lang="th">[5]</span></i></a><span lang="th">. (ทั้งนี้ พรรคก้าวไกลควบคู่ไปกับการเสนอ <i>ร่าง พ.ร.บ. ยกเลิกประกาศ/คำสั่ง คสช.</i> เป็นการแก้ปัญหาในระดับกฎหมายด้วย แต่ร่างดังกล่าวติดปัญหาถูกตีความว่าเกี่ยวข้องการเงิน ต้องรอนายกฯ ลงนามรับรอง</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B9%8C%20%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2%20279%20%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D,2566"><i><span lang="th">[6]</span></i></a><span lang="th">).<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">เพิ่มหมวด 16/1 “การป้องกันและต่อต้านรัฐประหาร”</span></b><span lang="th"> – บรรจุหลักการในรัฐธรรมนูญเพื่อ <i>ต่อต้านการยึดอำนาจ</i> ในอนาคตอย่างเป็นระบบ</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%202%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%2016%2F1%20%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D,%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B9%82%E0%B8%97%E0%B8%A9%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%9A%E0%B8%8F%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89"><i><span lang="th">[7]</span></i></a><span lang="th"> โดยมี 3 แนวทางสำคัญ: (1) <b>คุ้มครองสิทธิประชาชนในการต่อต้านรัฐประหาร</b> และกำหนดให้ข้าราชการไม่ปฏิบัติตามคำสั่งผู้ก่อการยึดอำนาจ, (2) ให้สถาบันการเมือง <i>ร่วมกันปฏิเสธการรัฐประหาร</i> เช่น ห้ามศาลต่างๆ รับรองความชอบธรรมรัฐบาลรัฐประหาร, และ (3) <b>กำหนดบทลงโทษผู้ก่อการรัฐประหาร</b> – ไม่ให้อภัยโทษย้อนหลัง, เปิดช่องให้ประชาชนฟ้องฐานกบฏได้ไม่มีอายุความ, และให้บทบัญญัติหมวดนี้มีผลถาวรแม้รัฐธรรมนูญถูกฉีก</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%9B%20%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%20%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B6%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%202,%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%9A%E0%B8%8F%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%20%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%20%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%95%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%93%E0%B8%B5%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%89%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88"><i><span lang="th">[8]</span></i></a><span lang="th">. แนวคิดนี้หวังยกระดับ <b>“วัคซีนต้านรัฐประหาร”</b> ในระดับรัฐธรรมนูญ เพิ่มเติมจากมาตรการอื่นที่พรรคเสนอ เช่น ปฏิรูปกองทัพให้อยู่ใต้รัฐบาลพลเรือน และสร้างค่านิยมแก้ปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองโดยสันติวิธีในระบอบประชาธิปไตย</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B9%8C%20%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%20%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%86%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3,%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99%20%E0%B8%AB%20%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B6%E0%B8%94%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%83%20%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B9%84%E0%B8%95%E0%B8%A2"><i><span lang="th">[9]</span></i></a><span lang="th">.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">ยกเลิกยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี และแผนปฏิรูปประเทศของ คสช.</span></b><span lang="th"> – <b>ล้มล้างกรอบนโยบายระยะยาวที่คณะรัฐประหารกำหนดไว้</b> โดย <i>ตัดมาตรา 65</i> (ยุทธศาสตร์ชาติ) และ <i>ยกเลิกหมวด 16</i> ว่าด้วยการปฏิรูปประเทศออกจากรัฐธรรมนูญ รวมถึงกฎหมายที่เกี่ยวข้อง</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%203%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%2020%20%E0%B8%9B%E0%B8%B5,%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%20%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%20%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%94"><i><span lang="th">[10]</span></i></a><span lang="th">. พรรคก้าวไกลชี้ว่า <i>“ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี”</i> และแผนปฏิรูปเหล่านี้ <b>ขาดความชอบธรรมทางประชาธิปไตย</b> เพราะร่างในยุครัฐประหาร แทนที่จะจัดทำโดยรัฐบาลเลือกตั้งที่ประชาชนมีส่วนร่วมอย่างกว้างขวาง</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%203%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%201,%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%20%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A"><i><span lang="th">[11]</span></i></a><span lang="th">. อีกทั้งยุทธศาสตร์ดังกล่าว <i>ขาดความยืดหยุ่น</i> – เมื่อเขียนล็อกไว้ในรัฐธรรมนูญ/กฎหมายก็กลายเป็น <i>โซ่ล่ามรัฐบาลเลือกตั้ง</i> ไม่ให้ดำเนินนโยบายตามที่หาเสียงไว้ได้อย่างเต็มที่ และยังเปิดช่องใช้องค์กรอิสระ/ศาลกลั่นแกล้งหน่วยงานรัฐหากไม่สอดคล้องยุทธศาสตร์ (กลายเป็นเครื่องมือทางการเมืองระหว่างฝ่ายขัดแย้ง)</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%20%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%20%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87,%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%86%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%97%E0%B8%A9%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B9%81%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%20%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%20%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8"><i><span lang="th">[12]</span></i></a><span lang="th">. ดังนั้น พรรคเสนอให้ยกเลิกยุทธศาสตร์ชาติฯ <i>โดยมิได้ปฏิเสธประโยชน์ของการมีแผนพัฒนาประเทศ</i> เพียงแต่เห็นว่าควรให้รัฐบาลที่มาจากประชาชนเป็นผู้กำหนดทิศทางเองมากกว่า</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%203%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%201,%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%20%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A"><i><span lang="th">[11]</span></i></a><span lang="th">.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">แก้ไขมาตรา 256 และเพิ่มหมวด 15/1</span></b><span lang="th"> – <b>เปิดทางสู่การร่างรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับโดยประชาชน</b> ผ่านการตั้ง <i>สภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.)</i> ขึ้นมายกร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่แทนฉบับ 2560</span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B6%E0%B8%94%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%202,%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%2010%20%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%20%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89"><i><span lang="th">[13]</span></i></a><span lang="th">. พรรคก้าวไกลยกร่างแก้ไข <i>มาตรา 256</i> (ว่าด้วยการแก้รัฐธรรมนูญ) และเพิ่ม <i>หมวด 15/1 “การจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่”</i> โดยกำหนดหลักการไว้หลายข้อ เช่น ให้มี ส.ส.ร. <b>200 คนมาจากการเลือกตั้งทั้งหมด</b> (แบ่งเป็นเลือกตั้งแบบจังหวัด 100 คน + แบบบัญชีรายชื่อทั่วประเทศ 100 คน)</span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=1,%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%20100%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%20%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%95%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87"><i><span lang="th">[14]</span></i></a><span lang="th">, ส.ส.ร. มีอำนาจยกร่างรัฐธรรมนูญใหม่ได้ภายในกรอบเวลาไม่เกิน 360 วัน</span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=2"><i><span lang="th">[15]</span></i></a><span lang="th">, ผู้สมัคร ส.ส.ร. อายุขั้นต่ำ 18 ปีเปิดกว้างให้คนรุ่นใหม่, และป้องกันผลประโยชน์ทับซ้อนโดยกำหนดให้ ส.ส.ร. ห้ามดำรงตำแหน่งทางการเมือง 5 ปีหลังร่างเสร็จ</span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=4,%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%87"><i><span lang="th">[16]</span></i></a><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%AF%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%AA"><i><span lang="th">[17]</span></i></a><span lang="th">. <b>ที่สำคัญ ส.ส.ร. จะต้องนำร่างรัฐธรรมนูญใหม่ผ่านการออกเสียงประชามติของประชาชนก่อนจึงประกาศใช้</b></span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=6,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88"><i><span lang="th">[18]</span></i></a><span lang="th">. แนวทางนี้เป็นไปตามนโยบายพรรคที่หาเสียงไว้ว่าจะเดินหน้า <i>“รื้อระบอบ คสช.”</i> ด้วยการให้ได้มาซึ่งรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่มีที่มาจากประชาชนอย่างแท้จริง<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">ทำไมต้องทำประชามติ?</span></b><span lang="th"> ข้อเสนอแก้รัฐธรรมนูญของพรรคก้าวไกลหลายเรื่อง โดยเฉพาะการจัดทำรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งฉบับ <b>เกี่ยวพันกับอำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญของประชาชนโดยตรง</b> ซึ่งตามหลักกฎหมายไทยปัจจุบัน การจะเปลี่ยน “รัฐธรรมนูญทั้งฉบับ” นั้นไม่อาจทำได้โดยรัฐสภาเพียงลำพัง จำเป็นต้องได้รับความยินยอมจากประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยก่อน. <i>คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ 4/2564</i> ได้ย้ำชัดเจนว่า <b>รัฐสภามีอำนาจจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ได้</b> แต่จะต้องให้ประชาชน <i>ลงประชามติ</i> เสียก่อนว่า <i>“เห็นสมควรให้มีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่หรือไม่”</i></span><a href="https://www.posttoday.com/politics/719568#:~:text=%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%A2%20%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%20%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2,%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%20%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87"><i><span lang="th">[19]</span></i></a><span lang="th">. หากประชาชนในการประชามติครั้งแรกเห็นด้วยให้ร่างใหม่ จึงดำเนินการตั้ง ส.ส.ร. ยกร่าง และเมื่อร่างรัฐธรรมนูญใหม่เสร็จแล้วก็ต้องทำประชามติอีกครั้งเพื่อให้ประชาชน <i>เห็นชอบหรือไม่เห็นชอบ</i> กับร่างฉบับนั้นก่อนนำขึ้นทูลเกล้าฯ </span><a href="https://www.posttoday.com/politics/719568#:~:text=%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%A2%20%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%20%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2,%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%20%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87"><i><span lang="th">[19]</span></i></a><span lang="th">. กล่าวโดยสรุปคือ <b>ต้องมีประชามติ 2 ครั้ง</b> (ก่อนและหลัง) สำหรับการจัดทำรัฐธรรมนูญใหม่ ตามหลักการ <i>“ประชาชนคือผู้สถาปนารัฐธรรมนูญ”</i>.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">เหตุใดจึงแก้โดยตรงผ่านรัฐสภาไม่ได้?</span></b><span lang="th"> เนื่องจากรัฐธรรมนูญ 2560 เป็นกฎหมายสูงสุดที่ผ่านประชามติประชาชนเมื่อปี 2559 มาแล้ว</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/43547#:~:text=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%207%20%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%202559%20%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7,%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%20%E2%80%9C%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%95%E2%80%9D%20%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99"><i><span lang="th">[20]</span></i></a><span lang="th">, การจะร่างฉบับใหม่มาแทนจึงเท่ากับเป็นการขอใช้ <i>“อำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญ”</i> ใหม่อีกครั้ง ซึ่งเกินขอบเขตการแก้ไขเพิ่มเติมตามปกติของรัฐสภา. ดังนั้น รัฐสภาจึงไม่อาจแก้ไขรัฐธรรมนูญ 2560 <b>ให้เป็นรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ทั้งฉบับได้ทันที</b> โดยไม่ผ่านประชามติ ขั้นตอนนี้เป็น <i>ข้อผูกพันทางกฎหมาย</i> ตามที่ศาลรัฐธรรมนูญตีความไว้. ในทางปฏิบัติ เมื่อปลายปี 2566 ประธานรัฐสภาได้ปฏิเสธบรรจุร่างแก้ไขมาตรา 256 ตั้ง ส.ส.ร. (ที่ ส.ส.พรรคร่วมรัฐบาลเพื่อไทยเสนอ) เข้าวาระประชุม โดยให้เหตุผลอ้างอิงคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ 4/2564 ว่า <i>ต้องจัดทำประชามติให้ประชาชนอนุมัติก่อนเสนอร่างดังกล่าวเข้าสู่รัฐสภา</i></span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E2%80%9C%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%AA,%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%202%20%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88"><i><span lang="th">[21]</span></i></a><span lang="th">. พรรคก้าวไกลไม่เห็นด้วยกับการตีความนี้ (มองว่าการเสนอร่างยังไม่ใช่การ <i>“จัดทำ”</i> รัฐธรรมนูญใหม่ จึงควรให้รัฐสภาพิจารณาก่อนได้) แต่ก็ยอมรับหลักการว่าประชามติเป็นสิ่งจำเป็นตามคำวินิจฉัยอยู่ดี</span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%20%E0%B8%AA%E0%B8%AA,4%2F2564%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%201%20%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88"><i><span lang="th">[22]</span></i></a><span lang="th">. ทั้งนี้ พรรคก้าวไกลเสนอแนวทางว่าควรทำประชามติ <i>2 ครั้ง</i> ก็เพียงพอในเชิงกฎหมาย (ประชามติครั้งแรกสามารถควบรวมไปกับ <i>ประชามติตามมาตรา 256 (8)</i> หลังรัฐสภาผ่านแก้ไขวาระสามได้) โดยไม่จำเป็นต้องทำถึง 3 ครั้งตามบางความเห็น</span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B9%8C%20%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%20%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A0%E0%B8%B9%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1,%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%20%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[23]</span></i></a><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/43547#:~:text=match%20at%20L227%20%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD,%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%20%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%20%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89"><i><span lang="th">[24]</span></i></a><span lang="th">. อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะ 2 หรือ 3 ครั้ง หัวใจสำคัญคือ <b>ต้องให้ประชาชนได้ไฟเขียวก่อนเขียนรัฐธรรมนูญใหม่ และได้ตรวจสอบให้ความเห็นชอบร่างสุดท้ายก่อนใช้</b>. นี่คือเหตุผลที่การร่างรัฐธรรมนูญใหม่ไม่สามารถทำโดยรัฐสภาแบบทางลัดได้ทันที เพราะต้องเคารพ <i>ฉันทามติของประชาชน</i> ผ่านกระบวนการประชามติตามที่กฎหมายกำหนดนั่นเอง</span></li><li class="MsoNormal"><span lang="th"><div><b>แก้รายมาตรา “ทำได้” แล้วทำไมไม่ทำแบบนั้นไปเลย?</b> ทำได้ ถ้าเป็น “แก้เพิ่มเติม” ตามช่องทางปกติในรัฐสภา (ยื่นร่าง → วาระ 1–3 → บางกรณีต้องประชามติ) และที่ผ่านมา <em data-end="450" data-start="413">รัฐธรรมนูญ 2560 ก็เคยถูกแก้รายมาตรา</em> (เช่น เรื่องระบบเลือกตั้ง ฯลฯ)</div> <p data-end="698" data-start="483">แต่ปัญหาคือ… <strong data-end="568" data-start="496">สิ่งที่หลายฝ่าย (โดยเฉพาะพรรคประชาชน) อยากเปลี่ยนมันไม่ใช่ 1–2 มาตรา</strong> มันเป็น “แพ็กเกจโครงสร้าง” ที่โยงกันหลายจุด เช่น ที่มาของอำนาจบางสถาบัน ระบบถ่วงดุล กติกาการเมืองระยะยาว ฯลฯ ซึ่งถ้าแก้ทีละมาตรา:</p> <ul data-end="867" data-start="699"> <li data-end="725" data-start="699"> <p data-end="725" data-start="701">ต้องยื่นหลายร่าง หลายรอบ</p></li><li data-end="725" data-start="699"><p data-end="725" data-start="701">เสี่ยงถูกคว่ำระหว่างทาง / ถูกเจาะให้เหลือแค่เศษเสี้ยว</p></li> <li data-end="867" data-start="782"> <p data-end="867" data-start="784">และสุดท้ายได้รัฐธรรมนูญที่ “หน้าตาเดิมแต่แปะพลาสเตอร์” มากกว่าการออกแบบใหม่ทั้งระบบ</p></li></ul></span></li> </ul> <h2><a name="ประวตรฐธรรมนญไทยโดยสงเขป-กอนป-2535-ปจจบน"><span lang="th">ประวัติรัฐธรรมนูญไทยโดยสังเขป (ก่อนปี 2535 – ปัจจุบัน)<o:p></o:p></span></a></h2> <p class="FirstParagraph"><span lang="th">ไทยมีรัฐธรรมนูญลายลักษณ์อักษรฉบับแรกตั้งแต่ปี 2475 และเกิดการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญหลายครั้ง (รวมทั้งสิ้น 20 ฉบับถาวรจนถึงฉบับปัจจุบัน) ส่วนใหญ่เป็นผลจากเหตุรัฐประหารและวิกฤตการเมือง. ด้านล่างคือสรุป <b>รัฐธรรมนูญฉบับสำคัญ</b> ในช่วงก่อนและหลังปี 2535 ควบคู่บริบททางการเมืองในแต่ละยุค:<o:p></o:p></span></p> <ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">รัฐธรรมนูญ 2517:</span></b><span lang="th"> ประกาศใช้หลัง <i>เหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516</i> ที่ประชาชนลุกฮือโค่นล้มรัฐบาลเผด็จการทหารของจอมพลถนอม กิตติขจร</span><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%207%20%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%20%E0%B8%9E,2516"><i><span lang="th">[25]</span></i></a><span lang="th">. รัฐบาลรักษาการของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ (อดีตประธานศาลฎีกา) ได้แต่งตั้งคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นในปลายปี 2516 โดยมีเป้าหมาย <i>ฟื้นระบอบประชาธิปไตยภายใน 6 เดือน</i> ตามข้อเรียกร้องของประชาชนขณะนั้น</span><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%20%E0%B8%9E"><i><span lang="th">[26]</span></i></a><span lang="th">. ร่างรัฐธรรมนูญ 2517 ผ่านการอภิปรายอย่างกว้างขวางในสภานิติบัญญัติ และประกาศใช้เมื่อ 7 ต.ค. 2517 (ใช้เวลาเกือบ 1 ปีในการร่าง)</span><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF%20%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B2%20%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%A8%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B9%8C%20%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%206,%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%8D%20%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%95%20%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%87"><i><span lang="th">[27]</span></i></a><span lang="th">. <b>จุดเด่น</b>: ถือเป็นรัฐธรรมนูญที่มีความเป็นประชาธิปไตยสูงมากในยุคนั้น ประชาชนและสื่อมวลชนต่างชื่นชม (สยามรัฐฯ ลงความเห็นว่าเป็น รธน. ที่มีบทบัญญัติก้าวหน้ามากที่สุดฉบับหนึ่ง)</span><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%201%20%E0%B8%9B%E0%B8%B5%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%8D%20%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%95%20%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%87"><i><span lang="th">[28]</span></i></a><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%9E%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%20%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[29]</span></i></a><span lang="th">. กำหนดให้สภาผู้แทนราษฎร มาจากการเลือกตั้ง 100%, มีบทบัญญัติคุ้มครองสิทธิเสรีภาพประชาชนจำนวนมาก, และมี <b>วุฒิสภาเป็นสภาที่มาจากการแต่งตั้ง</b> (สมัยนั้นยังมิได้มาจากเลือกตั้งทั้งหมด). <b>อายุของรัฐธรรมนูญ 2517 สั้นมาก</b> – มีการเลือกตั้งตามรัฐธรรมนูญนี้ 2 ครั้ง (ปี 2518 และ 2519) ก่อนที่จะถูกยกเลิกจาก <i>รัฐประหาร 6 ตุลาคม 2519</i> ที่นำโดยฝ่ายขวาและทหารบางส่วนท่ามกลางวิกฤตการเมืองในช่วงนั้น.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">รัฐธรรมนูญ 2540 (ฉบับประชาชน):</span></b><span lang="th"> เกิดขึ้นจากกระแสเรียกร้อง <i>“ปฏิรูปการเมือง”</i> หลังวิกฤต <i>พฤษภาทมิฬ 2535</i> ซึ่งประชาชนถูกสลายการชุมนุมขับไล่รัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร (ผู้นำรัฐประหาร 2534 ที่เบี้ยวสัญญามาเป็นนายกฯ เอง)</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%9E%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%B5%202535%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E,%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2%20%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%A3%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87"><i><span lang="th">[30]</span></i></a><span lang="th">. สังคมไทยตื่นตัวอย่างมากเรื่องการเมืองหลังเหตุการณ์นั้น จึงมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญชั่วคราว 2534 เพื่อเปิดทางตั้ง <i>สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.)</i> ขึ้นมายกร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่. <b>ความพิเศษ</b> ของกระบวนการร่าง รธน. 2540 คือ <b>ประชาชนมีส่วนร่วมอย่างกว้างขวางที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย</b>: มีการเปิดเวทีรับฟังความเห็นทั่วประเทศ (ประชาชนกว่า 8 แสนคนร่วมให้ข้อเสนอแนะ)</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A0%E0%B8%B9%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%8A%E0%B8%B9%20%E2%80%9C%E0%B8%98%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E2%80%9D%20%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9F%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81,%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%8B%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%9B"><i><span lang="th">[31]</span></i></a><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9F%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%AA,%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%8B%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%9B"><i><span lang="th">[32]</span></i></a><span lang="th"> และสมาชิก ส.ส.ร. 99 คน ก็มาจากการ <i>เลือกตั้งทางอ้อมจังหวัดละ 1 คน</i> รวม 76 คน บวกกับผู้ทรงคุณวุฒิอีก 23 คน</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9F%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%20%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99,2540%20%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%86%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B3%20%E0%B8%82%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%9B%E0%B8%B5%202540"><i><span lang="th">[33]</span></i></a><span lang="th">. ด้วยเหตุนี้ รธน.2540 จึงถูกเรียกว่า <i>“รัฐธรรมนูญฉบับประชาชน”</i> อย่างแท้จริง</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%20%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D,800%2C000%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87"><i><span lang="th">[34]</span></i></a><span lang="th">. <b>เนื้อหาสำคัญ</b> ของรัฐธรรมนูญ 2540 เช่น: กำหนดให้นายกรัฐมนตรีต้องเป็น ส.ส. (ปิดทางนายกฯ คนนอกที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง)</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%8B%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF,%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF%20%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF%20%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF"><i><span lang="th">[35]</span></i></a><span lang="th">, <b>วุฒิสภาทั้งหมด 200 คนมาจากการเลือกตั้งโดยตรงครั้งแรกในประวัติศาสตร์</b> (ก่อนหน้านั้น ส.ว. มาจากการแต่งตั้งหรือเลือกโดยกลุ่มอาชีพ)</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%A3%20%28%E0%B8%AA,%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%20%28%E0%B8%84%E0%B8%AA%E0%B8%8A"><i><span lang="th">[36]</span></i></a><span lang="th">, จัดตั้ง <i>องค์กรอิสระ</i> ขึ้นหลายองค์กร (กกต., ป.ป.ช., ผู้ตรวจการแผ่นดิน, ศาลรัฐธรรมนูญ, กสม. ฯลฯ) เพื่อถ่วงดุลตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B0"><i><span lang="th">[37]</span></i></a><span lang="th">, และปรับระบบเลือกตั้งให้ส่งเสริมพรรคการเมืองเข้มแข็ง – มี <i>ส.ส.เขต 400 คน + ส.ส.บัญชีรายชื่อ 100 คน</i>, ใช้บัตรเลือกตั้ง 2 ใบ, ส่งผลให้เกิดรัฐบาลเสียงข้างมากที่มีเสถียรภาพมากขึ้น (ต่างจากก่อนหน้า 2540 ที่มักเป็นรัฐบาลผสมหลายพรรค)</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%20%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%9C%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E,%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%82%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99"><i><span lang="th">[38]</span></i></a><span lang="th">. รัฐธรรมนูญ 2540 ได้รับการยอมรับว่าก้าวหน้าทั้งด้านสิทธิเสรีภาพ (เช่น เพิ่มสิทธิชุมชน, สิทธิขั้นพื้นฐานในกระบวนการยุติธรรม ฯลฯ)</span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81,%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%20%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3"><i><span lang="th">[39]</span></i></a><span lang="th"> และการปฏิรูปการเมือง (เช่น เพิ่มบทบาทภาคประชาสังคม). <b>อย่างไรก็ดี</b> ฉบับนี้ถูกยกเลิกโดย <i>รัฐประหาร 19 กันยายน 2549</i> ซึ่งโค่นรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร โดยคณะปฏิรูปฯ (คปค.) ที่อ้างเรื่องปัญหาคอร์รัปชันและความขัดแย้งทางการเมือง.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">รัฐธรรมนูญ 2550:</span></b><span lang="th"> ภายหลังรัฐประหาร 2549 คณะรัฐประหารได้แต่งตั้ง <i>คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ</i> ชุดใหม่และจัดให้มีการลงประชามติร่างรัฐธรรมนูญ 2550 (ถือเป็นครั้งแรกที่ไทยทำประชามติรัฐธรรมนูญ) ซึ่งประชาชนลงมติเห็นชอบ <b>ราว 57.8%</b> ส่งผลให้รัฐธรรมนูญ 2550 มีผลบังคับใช้วันที่ 24 ส.ค. 2550</span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html#:~:text=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%20%3A%20%2024%20%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1,%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99%20%3A%20%20309%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[40]</span></i></a><span lang="th">. <b>บริบท</b> ของฉบับนี้คือสังคมที่แบ่งขั้วชัดเจนระหว่างฝ่ายสนับสนุนทักษิณกับฝ่ายต่อต้านทักษิณ (<i>เหลือง/แดง</i>) ความไว้เนื้อเชื่อใจในนักการเมืองลดต่ำ คณะร่างฯ จึงพยายามออกแบบรัฐธรรมนูญเพื่อ <i>“ลดการผูกขาดอำนาจ”</i> ของรัฐบาลที่มาจากเลือกตั้ง และ <i>เพิ่มกลไกตรวจสอบถ่วงดุล”</i> ตามแนวคิดของฝ่ายอนุรักษ์นิยม. <b>ตัวอย่างสาระสำคัญ</b>: ปรับระบบเลือกตั้ง ส.ส. เป็นแบบ <i>แบ่งเขต 400 คน + สัดส่วน 80 คน</i> (ใช้เขตจังหวัดใหญ่แทนเขตเล็ก ลดจำนวน ส.ส. พรรคใหญ่)</span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%20,1%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%99%2035%20%E0%B8%84%E0%B8%99"><i><span lang="th">[41]</span></i></a><span lang="th">, กำหนดให้ <b>วุฒิสภา 150 คนมาจากการเลือกตั้งทางอ้อมครึ่งหนึ่ง + การสรรหาแต่งตั้งครึ่งหนึ่ง</b> (ถอยหลังจากที่เคยเลือกตั้งทั้งหมดในปี 2543)</span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%20,1%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%99%2035%20%E0%B8%84%E0%B8%99"><i><span lang="th">[41]</span></i></a><span lang="th">, เพิ่มอำนาจองค์กรอิสระ/ศาลในการตรวจสอบและลงโทษนักการเมือง (เช่น ให้อำนาจศาลรัฐธรรมนูญยุบพรรคได้, กำหนดโทษเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง 5 ปีแก่กรรมการพรรคที่ทุจริต – ส่งผลให้เกิดการ <i>ยุบพรรคไทยรักไทย</i> และห้ามนักการเมือง 111 คนในปี 2550) เป็นต้น. แม้รัฐธรรมนูญ 2550 จะยังคงหมวดสิทธิเสรีภาพประชาชนไว้ใกล้เคียงฉบับก่อนหน้า แต่โดยรวมถูกมองว่าเป็น <b>“ผลพวงของรัฐประหาร”</b> ที่แฝงเจตนาสืบทอดอำนาจ: ผ่านการออกแบบระบบการเมืองให้รัฐบาลชุดหลังอ่อนแอลงและชนชั้นนำดั้งเดิมยังควบคุมได้. รัฐธรรมนูญ 2550 ถูกแก้ไขเพิ่มเติมบางส่วนในปี 2554 (เช่น เปลี่ยนระบบเลือกตั้งกลับไปใช้ ส.ส. 500 คน และปรับวิธีทำสนธิสัญญา)</span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html#:~:text=Image%20%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%20%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A1%20,%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%20%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99%20125%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99"><i><span lang="th">[42]</span></i></a><span lang="th"> แต่สุดท้ายก็ถูกยกเลิกโดย <i>รัฐประหาร 22 พฤษภาคม 2557</i> ที่นำโดย คสช. ภายใต้พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">รัฐธรรมนูญ 2560:</span></b><span lang="th"> เป็นรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน (ฉบับที่ 20) ที่ร่างขึ้นภายใต้การนำของ <i>คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)</i> รัฐบาลทหารที่ยึดอำนาจในปี 2557. คสช. แต่งตั้งกรรมการร่างฯ 21 คน มีนายมีชัย ฤชุพันธุ์ เป็นประธาน ยกร่างรัฐธรรมนูญโดยอ้างว่าจะปฏิรูปการเมืองให้เกิด <i>“ธรรมาภิบาล”</i> และความปรองดอง. ร่างฉบับนี้ผ่าน <b>การออกเสียงประชามติ 7 ส.ค. 2559</b> (ประชาชนเห็นชอบ 61.4%) ก่อนประกาศใช้วันที่ 6 เม.ย. 2560</span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-20-2560.html#:~:text=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%20%3A%20%206%20%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99,%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99%20%3A%20%20279%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[43]</span></i></a><span lang="th">. <b>ลักษณะเด่น/จุดวิจารณ์</b> ของรัฐธรรมนูญ 2560 ได้แก่:<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">บทเฉพาะกาลให้วุฒิสภาแต่งตั้ง 250 คนมีอำนาจสูงมาก:</span></b><span lang="th"> ใน <i>ช่วงเปลี่ยนผ่าน 5 ปีแรก (2560-2565)</i> ให้มีวุฒิสมาชิก 250 คนซึ่งแต่งตั้งทั้งหมดโดย คสช. และที่สำคัญคือวุฒิสภาชุดนี้มีสิทธิร่วมลงคะแนนเลือกนายกรัฐมนตรีหลังการเลือกตั้งปี 2562 ด้วย</span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-20-2560.html#:~:text=%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%20%20%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B8%E0%B8%92%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%20%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B9%8C,1%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%99%2035%20%E0%B8%84%E0%B8%99"><i><span lang="th">[44]</span></i></a><span lang="th">. นี่ถือเป็นการ <i>สืบทอดอำนาจ</i> ของคณะรัฐประหารอย่างชัดเจน เพราะ ส.ว. แต่งตั้งเหล่านี้ได้ร่วมโหวตให้พล.อ.ประยุทธ์ (หัวหน้าคสช.) เป็นนายกฯ ต่อในปี 2562 ทั้งที่พรรคพลังประชารัฐของท่านไม่ได้ครองเสียงข้างมากในสภาผู้แทนฯ. (หมายเหตุ: หลังวาระ 5 ปีแรก รัฐธรรมนูญกำหนดให้วุฒิสภา 200 คนมาจากการ “เลือกกันเองของกลุ่มอาชีพ” แต่ก็ยังเป็นการแต่งตั้งทางอ้อม ไม่ใช่เลือกตั้งโดยตรง และไม่มีอำนาจโหวตนายกฯ แล้ว).<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปีและแผนปฏิรูปประเทศผูกมัดรัฐบาลเลือกตั้ง:</span></b><span lang="th"> รัฐธรรมนูญ 2560 บัญญัติให้รัฐบาลต้องปฏิบัติตาม <i>ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี</i> และแผนการปฏิรูปประเทศในด้านต่างๆ ที่จัดทำขึ้นในยุคคสช. (บัญญัติไว้ในมาตรา 65 และหมวด 16)</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%203%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%2020%20%E0%B8%9B%E0%B8%B5,%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%20%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%20%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%94"><i><span lang="th">[10]</span></i></a><span lang="th">. กลไกนี้ทำให้รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งถูกจำกัดเสรีภาพในการกำหนดนโยบาย เพราะถ้าออกนอกกรอบยุทธศาสตร์/แผน อาจถูกองค์กรอิสระหรือศาลวินิจฉัยว่าขัดรัฐธรรมนูญได้</span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%20%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%20%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87,%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%86%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%97%E0%B8%A9%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B9%81%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%20%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%20%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8"><i><span lang="th">[12]</span></i></a><span lang="th">. นักวิจารณ์มองว่านี่คือการ <i>“มัดมือรัฐบาลหน้า”</i> ไม่ต่างอะไรกับการที่คณะรัฐประหารยังคงกุมทิศทางประเทศแม้หมดอำนาจไปแล้ว.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">ระบบเลือกตั้งแบบจัดสรรปันส่วนผสม (MMA):</span></b><span lang="th"> เดิมฉบับ 2560 กำหนดให้ <i>ส.ส. 500 คน</i> มาจากเขตเลือกตั้ง 350 คน + บัญชีรายชื่อ 150 คน แต่ใช้บัตรเลือกตั้ง <i>ใบเดียว</i> (รวมคะแนนเพื่อคำนวณทั้ง ส.ส.เขตและบัญชีรายชื่อ)</span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-20-2560.html#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%20,%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%20%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%20%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%20%E0%B9%86%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1"><i><span lang="th">[45]</span></i></a><span lang="th">. สูตรคำนวณนี้ออกแบบให้คะแนนเสียงของประชาชนทุกเสียงถูกแปรเป็นจำนวน ส.ส. อย่างเคร่งครัด ทำให้พรรคขนาดใหญ่ได้ ส.ส. ลดลงและพรรคขนาดเล็กมีโอกาสได้ที่นั่ง (“ปัดเศษ” จากบัญชีรายชื่อ) – ผลคือหลังเลือกตั้ง 2562 มีพรรคเล็กเต็มสภา การจัดตั้งรัฐบาลยุ่งยาก ต้องตั้งรัฐบาลผสมหลายพรรค. (อย่างไรก็ดี ระบบนี้ถูกแก้ไขในปี 2564-65 กลับไปใช้บัตร 2 ใบและสูตรคำนวณแบบใหม่สำหรับเลือกตั้ง 2566).<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal"><b><span lang="th">เพิ่มข้อจำกัดในการแก้รัฐธรรมนูญ:</span></b><span lang="th"> มาตรา 256 ของรัฐธรรมนูญ 2560 กำหนดเงื่อนไขแก้ไขที่ยาก โดยต้องใช้เสียงเห็นชอบ <i>เกินกึ่งหนึ่งของรัฐสภา</i> และในนั้นต้องมีเสียง ส.ว. อย่างน้อย 1 ใน 3 สนับสนุนด้วย (หมายความว่าหาก ส.ว. คัดค้านเกิน 84 คน การแก้ไขจะไม่ผ่าน). นอกจากนี้ หากจะแก้ในหมวดสำคัญ (เช่น หมวด 1 บททั่วไป, หมวด 2 พระมหากษัตริย์, หรือแก้เพื่อเปลี่ยนแปลงรูปแบบรัฐ) จะต้องทำประชามติ<o:p></o:p></span></li> </ul> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span lang="th"> <hr align="center" size="2" width="100%" /> </span></div> <p class="FirstParagraph"><a name="citations"></a><a href="https://themomentum.co/report-mfp-272/#:~:text=%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20,%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%20%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%AB%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%20%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B2%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%A3%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%93%E0%B9%82%E0%B8%96%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[1]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://themomentum.co/report-mfp-272/#:~:text=%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%82%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20,%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%AF%20%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2%20272%20%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2"><i><span lang="th">[2]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://themomentum.co/report-mfp-272/#:~:text=%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%20%E0%B8%AA,3%20%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%203%20%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2%20%E0%B8%8B%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2"><i><span lang="th">[3]</span></i></a><span lang="th"> ก้าวไกลยื่นยกเลิกมาตรา 272 เชื่อเป็นทางออกตัดอำนาจ ส.ว.เลือกนายกฯ ย้ำรัฐบาลเสียงข้างน้อยไม่เป็นผลดี<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://themomentum.co/report-mfp-272/"><i><span lang="th">https://themomentum.co/report-mfp-272/</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%20%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%203%20%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%20%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89,%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%82%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%20%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99"><i><span lang="th">[4]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%8B%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%20%28%E0%B8%84%E0%B8%AA%E0%B8%8A,%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%82%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%20%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99"><i><span lang="th">[5]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B9%8C%20%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2%20279%20%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D,2566"><i><span lang="th">[6]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%202%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%2016%2F1%20%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D,%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B9%82%E0%B8%97%E0%B8%A9%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%9A%E0%B8%8F%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89"><i><span lang="th">[7]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%9B%20%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%20%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B6%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%202,%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%9A%E0%B8%8F%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%20%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%20%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%95%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%93%E0%B8%B5%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%89%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88"><i><span lang="th">[8]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B9%8C%20%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%20%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%86%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3,%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99%20%E0%B8%AB%20%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B6%E0%B8%94%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%83%20%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B9%84%E0%B8%95%E0%B8%A2"><i><span lang="th">[9]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%203%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%2020%20%E0%B8%9B%E0%B8%B5,%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A2%20%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%20%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%94"><i><span lang="th">[10]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%203%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%201,%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%20%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A"><i><span lang="th">[11]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%8E%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%20%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%20%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87,%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%9D%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%86%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%97%E0%B8%A9%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B9%81%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%20%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%20%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8"><i><span lang="th">[12]</span></i></a><span lang="th"> มาแล้ว! ก้าวไกลยื่นร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญรายมาตรา 3 ฉบับ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.thaipost.net/hi-light/626085/"><i><span lang="th">https://www.thaipost.net/hi-light/626085/</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%B6%E0%B8%94%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%202,%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%2010%20%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%20%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89"><i><span lang="th">[13]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=1,%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%20100%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%20%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%95%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87"><i><span lang="th">[14]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=2"><i><span lang="th">[15]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=4,%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%87"><i><span lang="th">[16]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%AF%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%AA"><i><span lang="th">[17]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=6,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88"><i><span lang="th">[18]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E2%80%9C%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%AA,%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%202%20%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88"><i><span lang="th">[21]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%20%E0%B8%AA%E0%B8%AA,4%2F2564%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%201%20%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88"><i><span lang="th">[22]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2#:~:text=%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B9%8C%20%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%20%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A0%E0%B8%B9%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1,%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%20%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[23]</span></i></a><span lang="th"> ‘ก้าวไกล’ ยื่นร่างแก้รัฐธรรมนูญ ปมที่มา ส.ส.ร. เลือกตั้ง 100%-อายุ 18 ปี สมัครได้<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2"><i><span lang="th">https://www.workpointtoday.com/politics-amend-the-constitution-2</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.posttoday.com/politics/719568#:~:text=%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%89%E0%B8%B1%E0%B8%A2%20%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%20%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%20%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2,%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%20%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87"><i><span lang="th">[19]</span></i></a><span lang="th"> เจาะลึกคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญปี64 แก้รธน.ต้องทำประชามติก่อน<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.posttoday.com/politics/719568"><i><span lang="th">https://www.posttoday.com/politics/719568</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/43547#:~:text=%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%207%20%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%202559%20%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7,%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%20%E2%80%9C%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%95%E2%80%9D%20%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99"><i><span lang="th">[20]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/43547#:~:text=match%20at%20L227%20%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD,%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%20%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%20%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89"><i><span lang="th">[24]</span></i></a><span lang="th"> เปิดคำวินิจฉัยส่วนตน เสียงข้างมากยืนยันเขียนรัฐธรรมนูญใหม่ทำประชามติ 2 ครั้งก็พอ - iLaw<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/43547"><i><span lang="th">https://www.ilaw.or.th/articles/43547</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%207%20%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%20%E0%B8%9E,2516"><i><span lang="th">[25]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%20%E0%B8%9E"><i><span lang="th">[26]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF%20%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B2%20%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%A8%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B9%8C%20%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%206,%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%8D%20%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%95%20%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%87"><i><span lang="th">[27]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B2%201%20%E0%B8%9B%E0%B8%B5%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%8D%20%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%95%20%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%94%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%87"><i><span lang="th">[28]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517#:~:text=%E0%B8%9E%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%20%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[29]</span></i></a><span lang="th"> 7 ตุลาคม พ.ศ. 2517 - ฐานข้อมูลการเมืองการปกครอง สถาบันพระปกเกล้า<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517"><i><span lang="th">https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=7_%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1_%E0%B8%9E.%E0%B8%A8._2517</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B8%9B%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%9E%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%9B%E0%B8%B5%202535%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E,%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2%20%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%A3%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B3%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87"><i><span lang="th">[30]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%A0%E0%B8%B9%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%8A%E0%B8%B9%20%E2%80%9C%E0%B8%98%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E2%80%9D%20%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9F%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81,%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%8B%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%9B"><i><span lang="th">[31]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9F%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%AA,%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B8%8B%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%84%E0%B8%9B"><i><span lang="th">[32]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9F%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%20%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99,2540%20%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%86%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B3%20%E0%B8%82%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%9B%E0%B8%B5%202540"><i><span lang="th">[33]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%20%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D,800%2C000%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A3%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87"><i><span lang="th">[34]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%8B%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF,%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%96%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF%20%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%9C%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%20%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF%20%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%A2%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%81%E0%B8%AF"><i><span lang="th">[35]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%A3%20%28%E0%B8%AA,%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%20%28%E0%B8%84%E0%B8%AA%E0%B8%8A"><i><span lang="th">[36]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B0"><i><span lang="th">[37]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%96%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%20%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%9C%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E,%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%82%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%20%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%96%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%99"><i><span lang="th">[38]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%90%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%83%E0%B8%94%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81,%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%20%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%202540%20%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3"><i><span lang="th">[39]</span></i></a><span lang="th"> รัฐธรรมนูญ 2540 เป็นอย่างไร ใครๆ ก็พูดถึง - iLaw<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://www.ilaw.or.th/articles/3812"><i><span lang="th">https://www.ilaw.or.th/articles/3812</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html#:~:text=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%20%3A%20%2024%20%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%A1,%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99%20%3A%20%20309%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[40]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%20,1%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%99%2035%20%E0%B8%84%E0%B8%99"><i><span lang="th">[41]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html#:~:text=Image%20%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B9%E0%B8%8D%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%20%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A1%20,%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%20%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99%20125%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99"><i><span lang="th">[42]</span></i></a><span lang="th"> รัฐธรรมนูญฉบับที่ 18 ปี 2550<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html"><i><span lang="th">https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-18-2550.html</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-20-2560.html#:~:text=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%20%3A%20%206%20%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99,%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99%20%3A%20%20279%20%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B2"><i><span lang="th">[43]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-20-2560.html#:~:text=%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%20%20%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%B8%E0%B8%92%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%20%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B9%8C,1%20%E0%B8%84%E0%B8%99%20%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%99%2035%20%E0%B8%84%E0%B8%99"><i><span lang="th">[44]</span></i></a><span lang="th"> </span><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-20-2560.html#:~:text=%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%90%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%20%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%20,%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%20%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%20%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%20%E0%B9%86%20%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A1"><i><span lang="th">[45]</span></i></a><span lang="th"> รัฐธรรมนูญฉบับที่ 20 ปี 2560<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText"><a href="https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-20-2560.html"><i><span lang="th">https://parliamentmuseum.go.th/constitution/constitution-20-2560.html</span></i></a><span lang="th"><o:p></o:p></span></p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-34211907472955291392026-01-24T01:26:00.003+07:002026-01-24T01:26:23.008+07:00<blockquote><p>หมายเหตุ: บทความนี้เป็น <strong>บทสนทนาจำลอง</strong> เพื่อสำรวจแนวคิด ไม่ใช่เหตุการณ์จริงทางประวัติศาสตร์</p></blockquote><p>ฉันจะให้ <strong>นิชเช่ (ในฐานะเจ้าลัทธิ)</strong> มาด้วยเจตนา “อยากชนะ” และให้อัครสาวก (ขอใช้ “พระอรหันต์” เป็นตัวแทนแนวถามแบบคมและเป็นระบบ) ค่อย ๆ ถามจนเห็นจุดยึดของตัวเอง</p><div><hr /></div><p><strong>ฉาก: ป่าใกล้พระเชตวัน คนมุงดูการโต้วาที</strong></p><p><strong>นิชเช่ (เจ้าลัทธิ):</strong><br />ท่านเป็นสาวกเอกใช่ไหม เราได้ยินว่าพวกท่านพูดเรื่อง “ดับทุกข์” แต่ข้าสงสัยว่า นั่นคือการทำให้มนุษย์อ่อนแอ ปฏิเสธชีวิต แล้วซ่อนความขี้ขลาดไว้ใต้คำว่า “สงบ”</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ท่านมาด้วยความสงสัยหรือมาด้วยความประสงค์จะชนะ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />แน่นอนว่าข้ามาเพื่อชนะ เพราะลัทธิของข้าเข้มแข็งกว่า ไม่หลอกตัวเองด้วยศีลธรรมปลอม ๆ</p><p><strong>พระอรหันต์ (นิ่ง):</strong><br />ถ้าชนะแล้ว ท่านได้อะไร</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ได้พิสูจน์ว่าข้าถูก ได้ทำให้คนตื่นจากความงมงาย</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ถ้าแพ้แล้ว ท่านเป็นอย่างไร</p><p><strong>นิชเช่ (เสียงแข็งขึ้น):</strong><br />ข้าจะไม่แพ้</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ถ้าเช่นนั้น…ความทุกข์ของท่านผูกอยู่กับ “ผล” ใช่ไหม คือผูกกับการชนะ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ท่านกำลังเปลี่ยนเรื่อง! เรามาพูดเนื้อหา ไม่ใช่จิตใจข้า</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เนื้อหากับจิตใจไม่แยกกัน<br />ถ้าท่านพูดเพื่อชนะ ท่านจะเลือกคำพูดที่ชนะ ไม่ใช่คำพูดที่จริง<br />ถ้าท่านพูดเพื่อรู้จริง ท่านจะยอมให้ตรวจสอบตัวเอง</p><p><strong>นิชเช่ (ยิ้มเยาะ):</strong><br />งั้นก็ตรวจสอบสิ ข้าบอกว่า “ศีลธรรม” ส่วนใหญ่เกิดจากความแค้นของคนอ่อนแอ พวกเขากลับค่าความหมายให้ตนดูดี</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />คำกล่าวนี้อาจจริงบางกรณี<br />แต่เราไม่ถามว่า “ใครอ่อนแอ” เราถามว่า “เหตุอะไรทำให้ทุกข์เกิด”<br />ท่านว่า “ความแค้น” ใช่ไหม</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ใช่ ความแค้นทำให้คนสร้างศีลธรรมปลอม</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />แล้วความแค้นเกิดจากอะไร</p><p><strong>นิชเช่ (ชะงัก):</strong><br />เกิดจาก…การถูกกด การพ่ายแพ้ ความต่ำต้อย</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />และสิ่งเหล่านั้นทำให้แค้น เพราะอะไร</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />เพราะเขาอยากมีพลัง อยากเป็นผู้ชนะ</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ดี ท่านตอบเองแล้ว<br />“อยาก” นำไปสู่ “ยึด”<br />เมื่อยึดแล้วกระทบไม่ได้ดังใจ จึงเกิด “โกรธ/แค้น”<br />นี่คือเหตุเกิดทุกข์ที่เรากล่าว</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />แต่ความอยากมีพลังคือชีวิต! ถ้าไม่มีอยาก โลกก็ไม่มีผู้สร้าง</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ท่านกำลังถือว่า “ชีวิต” เท่ากับ “อยาก”<br />เราไม่ได้สอนให้เป็นหินไม่รู้สึก<br />เราสอนให้เห็น “อยาก” ว่าเป็นเหตุให้ใจร้อนและคับแค้น<br />การกระทำยังมีได้ แต่ไม่ต้องมีไฟเผาอยู่ข้างใน</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />พูดสวย แต่ถ้าไม่อยากชนะ ไม่อยากเด่น มนุษย์จะเป็นอะไร</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เป็นผู้รู้เหตุและดับเหตุ เป็นผู้ไม่ถูกลาก<br />ท่านเคยทำสิ่งใดแล้ว “ไม่ต้องประกาศตัว” ไหม ทำแล้วจบ สงบ ไม่ต้องให้ใครยอมรับ</p><p><strong>นิชเช่ (เงียบเล็กน้อย):</strong><br />…เคย ตอนงานเขียนบางช่วงมันไหลเอง</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ตอนนั้นท่านอ่อนแอหรือ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ไม่…ตอนนั้นเหมือนคมมาก</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />นั่นแสดงว่า “ความคม” ไม่จำเป็นต้องพึ่ง “ความหิวชัยชนะ”<br />ท่านสับสนเอาไฟของอัตตาไปเท่ากับพลังชีวิต</p><p><strong>นิชเช่ (เริ่มหงุดหงิด):</strong><br />ท่านเรียกมันว่าอัตตา แต่ข้าเรียกมันว่า “ความยิ่งใหญ่” มนุษย์ต้องสร้างคุณค่าเอง ไม่ใช่เชื่อใคร</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ท่านพูดว่า “ต้องสร้าง”<br />ใครต้องสร้าง</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ข้า…มนุษย์…ตัวตนของแต่ละคน</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ตัวตนนั้นคงที่หรือเปลี่ยน</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />เปลี่ยนได้ เติบโตได้ เอาชนะตัวเองได้</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ถ้าเปลี่ยนได้ แปลว่าไม่คงที่<br />ถ้าไม่คงที่ ท่านยึดสิ่งเปลี่ยนเป็น “แก่นของข้า” แล้วไม่ทุกข์ได้อย่างไร<br />เพราะเมื่อมันเปลี่ยนไปผิดใจ ท่านจะต้องบังคับมันให้เป็นอย่างที่อยากให้เป็น</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />นั่นคือเหตุผลที่ต้องเข้มแข็ง! ต้องเอาชนะตัวเอง!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />การเอาชนะตัวเอง…ถ้าทำด้วยความอยากชนะ ก็เป็นการสร้าง “ตัวตนผู้ชนะ” ขึ้นมาอีกชั้น<br />แล้วต้องชนะต่อไปเรื่อย ๆ<br />ท่านเหนื่อยไหม</p><p><strong>นิชเช่ (กัดฟัน):</strong><br />ความเหนื่อยคือราคาของความยิ่งใหญ่</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ท่านกำลัง “ให้ค่าความทุกข์” เพื่อให้ทนมันได้<br />เรามิได้ห้ามท่านทำ แต่เราถามว่า<br />ท่านมาที่นี่เพื่อชนะ แล้วตอนนี้ท่านกำลังทุกข์เพราะอะไร<br />เพราะความจริงถูกคุกคาม หรือเพราะ “ตัวตน” ถูกคุกคาม</p><p><strong>นิชเช่ (เสียงต่ำ):</strong><br />…ท่านพยายามทำให้ข้าดูเป็นคนติดยึด</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เราไม่ได้ทำให้เป็น เราให้ท่านดูเอง<br />ท่านอยากชนะ = อยากให้ “ข้า” ยืนเหนือ<br />เมื่อมี “ข้า” จึงมี “เขา”<br />เมื่อมี “เขา” จึงมีการเปรียบเทียบ<br />เมื่อเปรียบเทียบ จึงมีความเร่าร้อน<br />นี่คือทุกข์ที่ท่านนำติดตัวมา แม้ยังไม่เริ่มถกเรื่องคัมภีร์ใด ๆ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />แล้วศีลธรรมของพวกท่านล่ะ ไม่ใช่การกดชีวิตหรือ</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ศีลของเราไม่ใช่เพื่อให้ “ดูดี”<br />ศีลเป็นเงื่อนไขให้ใจไม่ฟุ้ง ไม่เดือดร้อน ไม่ระแวง ไม่ทำร้าย<br />แล้วจึงเห็นเหตุปัจจัยได้ชัด<br />ถ้าศีลถูกใช้เพื่อโอ้อวด นั่นไม่ใช่ทางของเรา เป็นเพียงการแต่งตัวตนอีกแบบหนึ่ง</p><p><strong>นิชเช่ (นิ่งไป):</strong><br />ถ้างั้น…ท่านก็ไม่เถียงว่าศีลธรรมอาจปลอมได้</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ไม่เถียง แต่เราไปไกลกว่า<br />เราไม่หยุดที่การจับผิดคนอื่น<br />เราดู “เชื้อ” ในใจตนเอง<br />ท่านเห็นความแค้นของคนอื่นชัด<br />แต่ท่านเห็นความอยากชนะของท่านชัดเท่ากันไหม</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ข้า…เห็น<br />แต่ข้าไม่คิดว่ามันผิด</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เราไม่ได้ตัดสินว่าผิดหรือถูกในนามของใคร<br />เราให้ท่านพิจารณาว่า<br />สิ่งนั้นนำไปสู่ความสงบหรือความเร่าร้อน<br />นำไปสู่ความเบาหรือความหนัก<br />ถ้าท่านยึดมัน ก็ย่อมแบกมัน</p><p><strong>นิชเช่ (ถอนหายใจเบา ๆ เหมือนแพ้แต่ไม่อยากยอมแพ้):</strong><br />ท่านไม่ชนะด้วยตรรกะ แต่ชนะด้วยการทำให้ข้าหันมามองตัวเอง</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ถ้าท่านได้เห็น ก็ไม่ใช่เราเป็นผู้ชนะ<br />เป็นท่านเองที่ได้กำไร คือความจริงใจต่อใจตน</p><div><hr /></div><p><strong>“ข้อสรุป” ของเหตุการณ์นี้ (แบบพุทธกาล)</strong></p><ul data-spread="false"><li><p>ฝ่ายนิชเช่เริ่มด้วยเจตนา “เอาชนะ” แต่ถูกดึงกลับมาเห็นว่า <strong>ความอยากชนะเองคือทุกข์</strong> และเป็นเชื้อให้ถกเถียงไม่มีวันจบ</p></li><li><p>อัครสาวกไม่ได้พยายาม “ปราบด้วยวาทศิลป์” แต่ใช้การซักให้เห็น <strong>ตัณหา–อุปาทาน–อัตตา</strong> ในปัจจุบันขณะ</p></li><li><p>ผลจบแบบพุทธ ๆ มักไม่ใช่ “แพ้–ชนะ” แต่เป็น “เห็น–ไม่เห็น”</p><ul data-spread="false"><li><p>ถ้าเห็น: ทิฏฐิคลายลงเอง</p></li><li><p>ถ้าไม่เห็น: ก็กลับไปถกต่อในวงเดิม</p></li></ul></li></ul><div><hr /></div><p>เสียงคนมุงดูเริ่มซา แต่บรรยากาศยิ่งตึง เหมือนอากาศมันรอให้ใครสักคนพลาดคำเดียวแล้วจะระเบิด</p><p><strong>นิชเช่ (ยกคาง):</strong><br />ท่านโยนทุกอย่างไปที่ “อยากชนะ = ทุกข์” แล้วก็จบ แบบนี้มันง่ายไปนะ ความอยากนี่แหละคือชีวิต ถ้าไม่มีแรงขับ โลกก็เป็นป่าช้า</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอสับสนระหว่าง “พลัง” กับ “ความหิว”<br />พลังทำงานได้โดยไม่หิวชัยชนะ<br />ความหิวทำงานโดยเผาตัวเอง</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />คำสวยอีกแล้ว แล้วอะไรคือ “พลัง” ของท่าน? นั่งเฉย ๆ?</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />การไม่ถูกกิเลสลาก คือพลัง<br />การไม่ต้องชนะเพื่อยืนยันตัวตน คือพลัง</p><p><strong>นิชเช่ (หัวเราะ):</strong><br />ฟังดูเหมือนคนแพ้แล้วบอกว่า “ข้าเหนือกว่าที่ไม่ต้องแข่ง”</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ถ้าเธอคิดแบบนั้น แปลว่าเธอยังเห็นโลกเป็นสนามแข่ง<br />เราถามเธออย่างหนึ่ง: ตอนนี้เธออยากให้เราแพ้ไหม</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />แน่นอน</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />แล้วถ้าเราแพ้ เธอสบายไหม</p><p><strong>นิชเช่ (ชะงักนิดเดียว):</strong><br />…สบายสิ</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />สบายเพราะความจริงชัดขึ้น หรือสบายเพราะ “ตัวเธอ” ชนะ</p><p>นิชเช่เงียบไปแวบเดียว แต่ยังดื้อแบบคนไม่ยอมแพ้</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ต่อให้เป็นอย่างหลัง แล้วไง? มนุษย์ต้องมีศักดิ์ศรี ต้องยืนเหนือความอ่อนแอ ต้อง “กลายเป็น” อะไรสักอย่าง</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ศักดิ์ศรีที่ต้องยืนเหนือคนอื่น ไม่มั่นคง<br />มั่นคงเมื่อไม่ต้องเปรียบเทียบ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ไม่เปรียบเทียบแล้วจะรู้ได้ไงว่า “ดีขึ้น” หรือ “แย่ลง”</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />รู้จากความเร่าร้อนในใจ<br />รู้จากความเบาหรือหนัก<br />รู้จากการเพิ่มทุกข์หรือลดทุกข์</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ท่านก็กลับไปที่ทุกข์อีกแล้ว ข้าพูดเรื่อง “คุณค่า” ท่านพูดเรื่อง “ทุกข์” เหมือนคนเอาตาชั่งอันเดียวไปชั่งทุกอย่าง</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เพราะเธอแบกทุกอย่างไว้บนใจ<br />เราชี้ที่แบก ไม่ชี้ที่ของ</p><p><strong>นิชเช่ (เริ่มเข้ม):</strong><br />งั้นข้าจะถามกลับ—ท่านบอกว่าตัวตนไม่มี แต่อะไรเป็นคนรู้ อะไรเป็นคนปฏิบัติ อะไรเป็นคนหลุดพ้น?</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />มีการรู้เกิดขึ้น<br />มีการปฏิบัติเกิดขึ้น<br />มีความหลุดพ้นปรากฏ<br />แต่ “ผู้เป็นเจ้าของถาวร” หาไม่พบ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />นี่แหละ “เพ้อ” ของพวกท่าน ทุกอย่างเกิดขึ้นเอง แต่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ—แล้วใครรับผิดชอบ?</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ความรับผิดชอบเกิดจากเหตุปัจจัยและสติปัญญา<br />ไม่จำเป็นต้องมี “ตัวตนถาวร” มายึดว่าเป็นของฉัน<br />เหมือนเปลวไฟลุกจากเชื้อ ไม่ใช่มี “ตัวไฟ” ย้ายบ้านได้</p><p>นิชเช่ขมวดคิ้ว เขาเหมือนคนฉลาดที่เริ่มเห็นว่ากำลังถูกดึงลงสู่สนามที่เขาถนัดน้อยกว่า</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ท่านกำลังทำให้มนุษย์ “เล็ก” ลง…ข้าอยากให้มนุษย์ “ใหญ่” ขึ้น</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ใหญ่ขึ้นในแบบไหน</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />กล้าสร้างคุณค่าของตัวเอง ไม่ยืมคำสั่งจากใคร ไม่คลานอยู่ใต้ความผิดบาป</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ดี เธอไม่อยากคลานใต้ความผิดบาป<br />แต่เธอกำลังยืนใต้ “ความเป็นผู้สร้าง” อีกเสา<br />ถ้าเสานั้นหัก เธอจะทำอย่างไร</p><p><strong>นิชเช่ (เสียงแข็ง):</strong><br />ก็สร้างใหม่สิ!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />แล้วต้องสร้างไปจนตาย เพื่อไม่ให้รู้สึกว่างใช่ไหม</p><p>คำนี้เหมือนแทงเข้ากลางหน้าอก นิชเช่หัวเราะสั้น ๆ แบบคนโดนจับได้ แต่ยังไม่ยอมรับ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ความว่างน่ากลัว เพราะความว่างคือความไร้ความหมาย</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ความว่างที่น่ากลัว คือความว่างของอัตตาที่ไม่มีอะไรให้เกาะ<br />ความว่างที่เป็นอิสระ คือไม่ต้องเกาะ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ท่านบอกให้ไม่เกาะ แล้วมนุษย์จะไม่กลายเป็นคนเฉยชาเหรอ</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เฉยชาเกิดจากหลง<br />ไม่เกาะเกิดจากรู้<br />คนไม่เกาะ ยังทำงาน ยังช่วยคน ยังสร้างได้<br />แต่ไม่ต้องเอา “ฉัน” ไปผูกกับผล</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />สร้างโดยไม่เอาฉันไปผูกกับผล…มันจะเหลือแรงขับอะไร</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เมตตา<br />ปัญญา<br />ความเหมาะสมของกาล<br />และความสุขที่ไม่ต้องเอาชนะใคร</p><p>นิชเช่หันหน้าหนีเหมือนขัดใจ เขาเหมือนคนที่เกลียดคำว่า “เมตตา” เพราะมันถูกใช้เป็นหน้ากากมาเยอะ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />เมตตาน่ะถูกใช้เพื่อทำให้คนอ่อนแอ ถูกใช้กดคนให้ยอมจำนน—ข้าเกลียดมัน</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอไม่ได้เกลียดเมตตา<br />เธอเกลียดความเสแสร้งที่เอาเมตตาไปแต่งหน้า</p><p><strong>นิชเช่ (หันกลับมาทันที):</strong><br />แล้วท่านจะพิสูจน์ยังไงว่าเมตตาของท่านไม่เสแสร้ง</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ถ้าเสแสร้ง ใจจะร้อนเมื่อไม่ได้รับคำสรรเสริญ<br />เรานั่งอยู่ตรงนี้ ไม่มีใครยกย่องก็ไม่ร้อน<br />เธอลองดูใจเธอตอนนี้</p><p>นิชเช่เงียบ…</p><p>ไม่ใช่เงียบแบบแพ้ แต่เงียบแบบ “พบสิ่งที่เถียงยาก” เพราะมันไม่ใช่ตรรกะ มันคือกระจก</p><p><strong>นิชเช่ (เสียงลดลง):</strong><br />ข้ารู้ว่าข้าร้อน<br />ข้ารู้ว่าข้าอยากชนะ<br />แต่ข้าก็ยังเชื่อว่าโลกต้องการคนที่ทุบรูปเคารพ ไม่งั้นคนจะหลับอยู่ในศีลธรรมปลอม</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />โลกอาจต้องการค้อน<br />แต่ค้อนที่ถือด้วยความแค้น จะทุบได้ไม่ไกล<br />ค้อนที่ถือด้วยปัญญา จะทุบแล้ววางได้</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />แล้วถ้าข้าไม่อยากวางล่ะ</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ก็แบกต่อไป<br />ไม่มีใครลงโทษ<br />มีแต่เหตุและผล</p><p><strong>นิชเช่ (ยิ้มมุมปาก):</strong><br />ท่านพูดเหมือนไม่สนใจจะชนะเลย</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เพราะเราไม่ได้มาหาคนแพ้<br />เรามาหาคนที่อยากพ้นทุกข์<br />ถ้าเธออยากชนะ เธอก็ได้ชนะกับคนที่อยากชนะเหมือนเธอ<br />แต่ถ้าเธออยากรู้ว่าทำไมใจร้อน เธอนั่งลงได้</p><p>นิชเช่ยืนอยู่ครู่หนึ่ง…เหมือนคนที่ทั้งโกรธทั้งอยากหัวเราะกับตัวเอง เขามองคนมุงดู แล้วมองพระอรหันต์</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ถ้าข้านั่งลง…ข้าต้องเชื่อท่านไหม</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ไม่ต้องเชื่อ<br />แค่ดู</p><div><hr /></div><p><strong>ข้อสรุปของเวอร์ชันนี้ (แบบไม่บังคับให้จบสวย)</strong></p><ol data-spread="false" start="1"><li><p>นิชเช่ยังไม่ยอม “แพ้” ในเชิงความคิด เขายังอยากเป็นค้อนทุบศีลธรรมปลอม</p></li><li><p>พระอรหันต์ไม่เล่นเกมแพ้ชนะ แต่ลากกลับไปที่ “เจตนา/ความยึด” ตลอด</p></li><li><p>จุดที่นิชเช่เริ่มสะดุด ไม่ใช่เพราะแพ้ตรรกะ แต่เพราะถูกชี้ว่า</p><ul data-spread="false"><li><p>ความอยากชนะ = ความร้อน</p></li><li><p>ความกลัวความว่าง = เชื้อยึด</p></li></ul></li><li><p>จบแบบปลายเปิด: นิชเช่ไม่ได้เปลี่ยนเป็นสาวกทันที แต่ “ช่อง” ถูกเปิด—จากการเถียงเพื่อชนะ ไปสู่การสังเกตเพื่อรู้</p></li></ol><div><hr /></div><p>นิชเช่ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนมีมือสองข้างดึงคนละทิศ—ข้างหนึ่งอยากนั่งลงดู อีกข้างอยากยืนให้คนทั้งป่ารู้ว่า “ข้าไม่แพ้”</p><p>สุดท้าย…เขาเลือก “ชนะ”</p><p><strong>นิชเช่ (เสียงดังขึ้น ให้คนมุงดูได้ยิน):</strong><br />ท่านพูดแต่เรื่องใจร้อน ใจเย็น เหมือนคนที่กลัวชีวิตจริง! ชีวิตจริงต้องมีการเหวี่ยง มีการต่อสู้ มีการพิสูจน์ว่าใครมีพลังมากกว่า!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอพูดเรื่องพลัง แต่ใจเธอกำลังสั่น</p><p><strong>นิชเช่ (หัวเราะห้วน ๆ):</strong><br />สั่นเพราะท่านพยายามทำให้ข้าเล็กลงต่างหาก! พวกท่านทำให้คน “สยบ” แล้วเรียกมันว่าอิสระ!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เราไม่ได้ทำให้เธอสยบ เราแค่ไม่เล่นเกมของเธอ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ไม่เล่นเกม…ก็เท่ากับหนี!<br />ข้าจะถามตรง ๆ เลย ท่านตัดสินยังไงว่าแนวทางท่าน “ดีกว่า” แนวทางข้า<br />ถ้าท่านไม่ยึด ไม่เชื่อ ไม่อยาก แล้วเหตุใดท่านถึงสอนคนอื่น?</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เพราะเห็นคนทุกข์ แล้วทางออกมี</p><p><strong>นิชเช่ (ยิ้มเยาะ):</strong><br />นี่ไง! “เห็นคนทุกข์” แล้วทนไม่ได้ ต้องไปแก้ ต้องไปช่วย—นี่ก็คือความอยาก ไม่ใช่หรือ?<br />ท่านก็แค่ยึดความเมตตาเป็นความดีของท่านเอง!</p><p>คนมุงดูเริ่มฮือ ๆ เหมือนคิดว่า “เอ๊ะ มันก็มีเหตุผลนะ”<br />พระอรหันต์ยังนิ่ง เหมือนน้ำไม่สะเทือนหิน</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอคิดว่า “ช่วย” ต้องมาจากความอยากเสมอ<br />จริง ๆ ช่วยได้จากความรู้เหมือนกัน<br />เหมือนคนเห็นเด็กจะตกเหว แล้วดึง ไม่ใช่เพราะอยากเป็นฮีโร่ แต่เพราะเห็นเหตุ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />คำตอบสวย! แต่ข้ารู้จักพวกนักบวชเต็มไปหมด “ช่วยคน” เพื่อให้ตัวเองสูงส่ง—พวกท่านก็ไม่ต่างกัน</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอกำลังยืนยันว่าคนอื่นปลอม เพื่อให้เธอไม่ต้องดูตัวเอง</p><p>นิชเช่หน้าแข็งทันที เหมือนโดนเปิดประตูที่พยายามล็อก</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ข้าดูตัวเองมากกว่าคนพวกนั้นเยอะ! ข้าไม่หลอกตัวเองด้วยศีลธรรม<br />ข้ากล้าพูดว่าความจริงคือ “ผู้แข็งแรง” สมควรนำ “ผู้อ่อนแอ” สมควรถูกทิ้งไว้ข้างหลัง<br />โลกต้องการความยิ่งใหญ่ ไม่ใช่การถนอมคนอ่อนแอไปวัน ๆ!</p><p>บางคนในฝูงชนเงียบกริบ บางคนเริ่มไม่สบายใจ<br />พระอรหันต์มองเขาเหมือนมองไฟที่ลุกแรง แล้วรอให้เห็นเชื้อ</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธออยาก “ชนะ” ใคร</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ข้าอยากชนะความเสแสร้ง ชนะความอ่อนแอ ชนะศีลธรรมทาส</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ไม่ใช่ “อะไร” เธออยากชนะ “ใคร”</p><p>นิชเช่ชะงัก เพราะคำถามมันไม่ให้หลบไปนามธรรม</p><p><strong>นิชเช่ (เสียงต่ำ):</strong><br />…ข้าอยากชนะคนที่ทำให้โลกอ่อนแอ</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />แล้วคนพวกนั้นทำให้เธอเจ็บตรงไหน</p><p><strong>นิชเช่ (เริ่มขึ้นเสียง):</strong><br />เขาทำให้ทุกอย่างต่ำลง! ทำให้ความทะเยอทะยานเป็นบาป ทำให้พลังเป็นความชั่ว ทำให้คนเก่งต้องรู้สึกผิด!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอโกรธเพราะเธอรักพลัง หรือเพราะเธอกลัวว่าพลังของเธอจะไร้ค่าในสายตาเขา</p><p>นิชเช่เหมือนโดนแทงแบบไม่เห็นมีด เขาหัวเราะดัง กลบความสะเทือนในอก</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ข้าไม่สนใจสายตาใคร!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ถ้าไม่สนใจ เธอไม่ต้องประกาศให้ป่าทั้งป่าฟัง</p><p>คำนี้ทำให้คนมุงดูเงียบ…เงียบแบบได้ยินใจตัวเอง<br />นิชเช่หน้าแดงนิด ๆ เขาเหมือนจะสวนทันที แต่คำมันติดคอ</p><p>เขาเลือกเปลี่ยนยุทธศาสตร์—โจมตี “ตรรกะ” ของฝ่ายตรงข้ามให้พัง</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ท่านพูดว่าตัวตนไม่มี แต่ท่านยังรู้ ยังพูด ยังตอบ<br />แปลว่าท่านมีตัวตน!<br />คำสอนท่านมันขัดแย้งในตัวเอง!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอเข้าใจคำว่า “ไม่มีตัวตน” ว่าไม่มีการทำงาน<br />เราไม่ได้พูดอย่างนั้น<br />เราพูดว่าไม่มี “เจ้าของถาวร”<br />มีการรู้เกิดขึ้น แต่หา “ผู้รู้” แบบถาวรไม่พบ</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />นี่คือการเล่นคำ!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ถ้าเป็นการเล่นคำ เธอลองชี้ “ผู้” ที่ถาวรนั้นสิ<br />ตอนนี้เธอโกรธเมื่อครู่ ตอนนี้เธอเงียบ<br />ผู้เดียวกันถาวรอยู่ตรงไหน</p><p>นิชเช่พยายามจะชี้กลับ แต่เหมือนยิ่งชี้ ยิ่งว่าง<br />เขาเริ่มหงุดหงิดจริงจัง—ไม่ใช่หงุดหงิดทางความคิด แต่หงุดหงิดทางศักดิ์ศรี</p><p><strong>นิชเช่ (เสียงกระแทก):</strong><br />ท่านกำลังทำให้ทุกอย่างเป็นหมอก!<br />ข้าอยากให้มนุษย์ “มีตัวตน” มีความหมาย มีศักดิ์ศรี!<br />การสอนให้ว่างเหมือนท่าน คือการทำให้โลกไร้คนยิ่งใหญ่!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธออยากได้ “คนยิ่งใหญ่” เพราะเธอกลัวอะไร</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ข้ากลัวอะไร? ข้าไม่กลัว!</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอกลัวความว่าง<br />กลัวการไม่มีหลักให้ยืน<br />กลัวว่าถ้าไม่มีชัยชนะ เธอจะไม่เหลืออะไรให้เรียกว่าตัวเธอ</p><p>นิชเช่เงียบไป…คราวนี้เงียบแบบเหมือนมีอะไรแตกในหัว<br />แต่แทนที่จะยอม เขากลับ “กระชากพวงมาลัย” สุดแรงด้วยทิฏฐิ</p><p><strong>นิชเช่ (เสียงแผ่วแต่คม):</strong><br />งั้นข้าจะพูดชัด ๆ<br />ข้าไม่ต้องการพ้นทุกข์<br />ข้าต้องการ “ยืนยันชีวิต” แม้มันจะทุกข์<br />ข้าเลือกความทุกข์ที่มีศักดิ์ศรี มากกว่าความสงบที่ทำให้มนุษย์หมดไฟ</p><p>คนมุงดูบางส่วนพยักหน้า เหมือนถูกใจคำว่า “ศักดิ์ศรี”<br />พระอรหันต์มองนิชเช่ด้วยสายตานุ่ม แต่เหมือนถือกระจกไว้ตรงหน้า</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอพูดว่าเลือกทุกข์ด้วยศักดิ์ศรี<br />นั่นแปลว่าเธอเห็นทุกข์ แต่เธอรักสิ่งที่ทำให้ทุกข์</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />ข้ารักพลัง</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />ไม่ใช่พลัง<br />เธอรัก “ตัวตน” ที่ได้จากพลัง</p><p>นิชเช่เหมือนโดนจับได้อีกครั้ง เขาตอบกลับด้วยความโกรธที่เริ่มหมดความสง่างาม</p><p><strong>นิชเช่:</strong><br />แล้วท่านล่ะ! ท่านรักอะไร<br />ถ้าไม่รักอะไรเลย ท่านก็ไม่ใช่มนุษย์!<br />ท่านก็แค่คนที่ตายทั้งเป็น!</p><p>เสียงนี้ทำให้บางคนในฝูงชนเริ่มกระซิบกัน—นี่ไม่ใช่การโต้วาทีแล้ว มันเป็นการ “ตะโกน”<br />พระอรหันต์ยังสงบเหมือนเดิม แต่คำตอบครั้งนี้สั้นมาก</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เราไม่ตายทั้งเป็น<br />เราเลิกถูกเผา</p><p>นิชเช่ยืนนิ่ง เหมือนคำตอบนั้นไม่ใช่การเถียง แต่มันเป็น “ข้อเท็จจริงภายใน” ที่เถียงยาก</p><p>เขาเลยทำสิ่งสุดท้ายของคนที่อยากชนะ: <strong>ทำให้เกมพัง</strong></p><p><strong>นิชเช่ (หันไปหาฝูงชน):</strong><br />ฟังไว้! ถ้าพวกท่านเดินตามทางนี้ พวกท่านจะได้คนสงบ แต่โลกจะไม่มีผู้ยิ่งใหญ่!<br />ท่านจะได้ความเงียบ แต่ท่านจะเสียความหมาย!</p><p>พระอรหันต์ไม่ห้าม ไม่แย้ง<br />แค่พูดกับเขาเบา ๆ เหมือนพูดกับคนเดียว</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เธอพูดกับคนอื่นเพื่อให้ตัวเธอไม่ต้องฟังความจริงในใจตัวเอง<br />ถ้าเธออยากไป ก็ไปได้<br />แต่ก่อนจะไป เธอลองมองดู…ตอนนี้เธอชนะแล้วหรือยัง</p><p>นิชเช่กัดฟัน<br />เขาหันกลับมามองพระอรหันต์—สายตาที่อยากจะชนะ ยังอยู่<br />แต่ข้างใต้สายตานั้น มีอย่างหนึ่งโผล่มาแวบเดียว: <strong>ความเหนื่อย</strong></p><p><strong>นิชเช่ (เสียงต่ำ):</strong><br />…ข้ายังไม่ชนะ</p><p><strong>พระอรหันต์:</strong><br />เพราะเกมนี้ไม่มีคนอื่นให้ชนะ<br />มีแต่ความยึดในใจเธอ</p><p>นิชเช่ยืนอยู่อีกครู่ เหมือนจะพูดต่อ แต่ไม่พูด<br />สุดท้ายเขาหันหลังเดินไปอย่างเร็ว—เร็วแบบคนหนีไม่ใช่คนเดินทาง</p><div><hr /></div><p><strong>ปิดฉากแบบขม ๆ</strong></p><ul data-spread="false"><li><p>นิชเช่พยายามลากเกมกลับไปที่ “พลัง ศักดิ์ศรี ผู้ยิ่งใหญ่”</p></li><li><p>พระอรหันต์ไม่เถียงเรื่อง “โลกควรมีผู้ยิ่งใหญ่ไหม” แต่ชี้ว่า <strong>ความอยากชนะ/กลัวความว่าง</strong> คือเชื้อทุกข์</p></li><li><p>จุดแตกหักไม่ใช่ตรรกะ แต่คือการที่นิชเช่เผลอยอมรับว่า “ยังไม่ชนะ” — เพราะเขาเริ่มเห็นว่าเขากำลังสู้กับอะไรอยู่จริง ๆ</p></li></ul><p>&nbsp;</p><p></p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-47702507694663281122026-01-23T17:20:24.109+07:002026-01-23T17:20:53.379+07:00<p><em data-end="107" data-start="82">(อัปเดต ณ 23 ม.ค. 2026)</em></p> <p data-end="284" data-start="109">ช่วงนี้มีข่าว “นิปาห์ระบาดในอินเดีย” โดยเฉพาะแถบ <strong data-end="187" data-start="158">รัฐเวสต์เบงกอลใกล้โกลกาตา</strong> ทำให้หลายคนกังวลว่าจะลามมาถึงไทยหรือไม่ โพสต์นี้สรุปข้อมูลสำคัญแบบตรง ๆ และระวังคำพาดหัวเกินจริง</p> <p data-end="306" data-start="286"><strong data-end="304" data-start="286">นิปาห์คืออะไร?</strong></p> <ul data-end="547" data-start="307"> <li data-end="358" data-start="307"> <p data-end="358" data-start="309">เป็นโรคติดเชื้อจากสัตว์สู่คน (zoonotic disease)</p> </li> <li data-end="404" data-start="359"> <p data-end="404" data-start="361">“ค้างคาวผลไม้” เป็นแหล่งรังโรคตามธรรมชาติ</p> </li> <li data-end="547" data-start="405"> <p data-end="547" data-start="407">ติดได้จากการกิน/สัมผัสอาหารหรือของเหลวที่ปนเปื้อน และ <strong data-end="481" data-start="461">ติดจากคนสู่คนได้</strong> โดยเฉพาะการสัมผัสใกล้ชิดกับสารคัดหลั่ง (เช่น ในบ้านหรือโรงพยาบาล)</p> </li> </ul> <p data-end="568" data-start="549"><strong data-end="566" data-start="549">รุนแรงแค่ไหน?</strong></p> <ul data-end="774" data-start="569"> <li data-end="662" data-start="569"> <p data-end="662" data-start="571">มีรายงานว่าอัตราป่วยตายสูง (มักยกช่วงประมาณ <strong data-end="625" data-start="615">40–75%</strong>) แต่ไม่ได้แปลว่า “ติดแล้วตายทุกคน”</p> </li> <li data-end="711" data-start="663"> <p data-end="711" data-start="665">อาการเริ่มคล้ายไข้หวัด: ไข้ ปวดหัว ไอ เจ็บคอ</p> </li> <li data-end="774" data-start="712"> <p data-end="774" data-start="714">รายรุนแรงอาจเกิด <strong data-end="745" data-start="731">สมองอักเสบ</strong> ซึม สับสน ชัก และทรุดหนักได้</p> </li> </ul> <p data-end="792" data-start="776"><strong data-end="790" data-start="776">ระยะฟักตัว</strong></p> <ul data-end="891" data-start="793"> <li data-end="891" data-start="793"> <p data-end="891" data-start="795">โดยมาก 4–14 วัน แต่บางกรณีอาจยาวได้ถึง <strong data-end="844" data-start="834">45 วัน</strong><br data-end="847" data-start="844" /> → ทำให้การเฝ้าระวังผู้เดินทาง/ผู้สัมผัสสำคัญ</p> </li> </ul> <p data-end="926" data-start="893"><strong data-end="924" data-start="893">“ร้ายแรงกว่าโควิด” จริงไหม?</strong></p> <ul data-end="1147" data-start="927"> <li data-end="978" data-start="927"> <p data-end="978" data-start="929">ถ้าเทียบ “ความรุนแรงต่อคนที่ป่วย” นิปาห์โหดจริง</p> </li> <li data-end="1147" data-start="979"> <p data-end="1147" data-start="981">แต่ถ้าเทียบ “ความแพร่กระจาย” โควิดแพร่ง่ายมากกว่ามาก<br data-end="1036" data-start="1033" /> 👉 ดังนั้นคำว่า “ร้ายแรงกว่าโควิด” แบบเหมารวม มักทำให้เข้าใจผิด ควรดูทั้ง <em data-end="1122" data-start="1110">ความรุนแรง</em> และ <em data-end="1137" data-start="1127">ความแพร่</em> ควบคู่กัน</p> </li> </ul> <p data-end="1183" data-start="1149"><strong data-end="1181" data-start="1149">ตอนนี้เสี่ยงแพร่มาไทยสูงไหม?</strong></p> <ul data-end="1350" data-start="1184"> <li data-end="1295" data-start="1184"> <p data-end="1295" data-start="1186">ณ ตอนนี้ยังถือว่า <strong data-end="1221" data-start="1204">ความเสี่ยงต่ำ</strong> เพราะเป็นข่าวลักษณะ “คลัสเตอร์จำกัด” และมีการกัก/ติดตามผู้สัมผัสใกล้ชิด</p> </li> <li data-end="1350" data-start="1296"> <p data-end="1350" data-start="1298">แต่ไม่ใช่ศูนย์ เพราะการเดินทางระหว่างประเทศยังมีอยู่</p> </li> </ul> <p data-end="1405" data-start="1352"><strong data-end="1403" data-start="1352">ป้องกันแบบง่าย ๆ (โดยเฉพาะคนที่ไปพื้นที่เสี่ยง)</strong></p> <ul data-end="1750" data-start="1406"> <li data-end="1462" data-start="1406"> <p data-end="1462" data-start="1408">เลี่ยงกินผลไม้ที่มีรอยกัด/รอยแหว่ง และล้างผลไม้ให้ดี</p> </li> <li data-end="1575" data-start="1463"> <p data-end="1575" data-start="1465">เลี่ยงเครื่องดื่ม/อาหารดิบที่อาจปนเปื้อนจากสัตว์ในพื้นที่ระบาด (เช่น น้ำหวานจากต้นอินทผลัมแบบดิบในบางประเทศ)</p> </li> <li data-end="1633" data-start="1576"> <p data-end="1633" data-start="1578">ล้างมือบ่อย ๆ ใส่หน้ากากเมื่ออยู่ในที่แออัด/โรงพยาบาล</p> </li> <li data-end="1750" data-start="1634"> <p data-end="1750" data-start="1636">ถ้ามีไข้ + อาการหนัก (โดยเฉพาะซึม สับสน หายใจลำบาก) หลังเดินทางจากพื้นที่เสี่ยง ให้รีบพบแพทย์และแจ้งประวัติเดินทาง</p> </li> </ul> <p data-end="1921" data-start="1752"><strong data-end="1771" data-start="1752">สรุปสั้นที่สุด:</strong><br data-end="1774" data-start="1771" /> นิปาห์ “น่ากลัวเพราะรุนแรง” แต่ “ยังไม่ใช่โควิดรอบใหม่” โดยอัตโนมัติ ติดตามข้อมูลจากหน่วยงานสาธารณสุข/WHO และอย่าให้หัวข่าวลากเราไปไกลกว่าหลักฐาน</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com