tag:blogger.com,1999:blog-16955107158771038752012-05-21T13:07:30.054+07:00โก๋คาเฟ่ เจ้าของเดียวกับ โก๋สิจ๊ะ exteen ครับkohsija p.noreply@blogger.comBlogger1426125tag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-66812139556519504232012-04-10T22:08:00.001+07:002012-04-10T22:08:28.400+07:002012-04-10T22:08:28.400+07:00<p>ประโยค meme ที่เกิดจากอินเตอร์เน็ตคำนี้ คงจะรู้จักกันดีอยู่แล้ว <br />ก็คงไม่พูดถึงให้เสียเวลา...</p> <p>แต่มันทำให้นึกถึงประสบการณ์ในวัยเด็กของตัวเองได้ดีเหมือนกันครับ</p> <p>ตอนเด็ก เหมือนว่าผมจะถูกสอนมาว่าโลกนี้มีแค่ขาวกับดำ <br />ทุกอย่างมีเส้นแบ่งชัดเจน คือ ถูก-ผิด คนดี-คนชั่ว อะไรทำนองนั้น</p> <p>พอพ้นจากอกพ่อแม่ เด็กต้องเข้าไปเรียนหนังสือในโรงเรียน <br />สิ่งที่เขาพอจะพึ่งพิงในฐานะอำนาจเหนือฝ่ายดีได้ ก็คงเป็นคุณครู</p> <p>พ่อแม่มักสอนว่า ถ้ามีเรื่องอะไรให้ไปบอกครู <br />โดนเพื่อนแกล้ง ของหาย หรือมีปัญหาอะไร ให้ไปบอกครู</p> <p>ถ้าเด็กๆ ด้วยกัน ก็จะเรียกว่าฟ้องครู คนฟ้องก็ถูกเรียกว่าไอ้ขี้ฟ้อง ตามสูตร</p> <p>เสร็จแล้วครูก็จะมาถามว่า ใครผิด? <br />ตัดสินกับแบบ ขาว-ดำ</p> <p>ทำให้ผมคิดว่า คนร่วมยุคร่วมสมัยกับผม น่าจะถูกหล่อหลอมมาแบบนี้เหมือนกันหลายคน <br />คือจะต้องอิงอาศัยอำนาจเหนือ อะไรสักอย่าง เพื่อตัดสินสิ่งตรงหน้าแบบ ขาว-ดำ</p> <p>ไม่มีตรงกลาง ไม่มีเทาๆ แทบไม่มีคำว่า ถูกทั้งคู่ <br />เพราะมันมีแค่ใครผิด กับผิดทั้งคู่ และถูกตีทั้งคู่ไปตามระเบียบ... -_-</p> <p>พอโตขึ้นสักหน่อย ผมพบว่า อำนาจเหนือที่จะให้เราพึ่งพิงได้เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ</p> <p>เราเลิกฟ้องครู เลิกฟ้องพ่อแม่ แต่ตัดสินด้วยหัวโจก <br />ใครแข็งแรงที่สุด นั่นแหละ ผู้มีอำนาจเหนือ</p> <p>จบชีวิตการศึกษา ออกมาทำงาน ก็วนมาฟ้องหัวหน้า ฟ้องเจ้านาย</p> <p>นอกชีวิตทำงาน ฟ้องใคร ฟ้องตำรวจ ฟ้องผู้มีอิทธิพล</p> <p>หลายครั้งที่รู้สึกว่าไม่อยากจะพึ่งพิงใคร ไม่อยากอยู่ใต้อำนาจเหนือของใคร <br />กลับทำให้กลายเป็นคนไร้อำนาจสิ้นเชิง</p> <p>ก็โดนไอ้พวกขี้ฟ้องพวกนี้แหละ ใช้อำนาจเหนือมาเอารัดเอาเปรียบ <br />ซึ่งโดนในรูปแบบไหน คงไม่ต้องสาธยายให้มากความ</p> <p>กลายเป็นว่า การอยากเป็นปัจเจกบุคคลซึ่งมีสิทธิเสรีภาพเต็มเท่าเทียมกันหมด <br />กลับเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก หรือเป็นไปไม่ได้เลย</p> <p>เพราะเราก็อยู่ในระบบแบบนี้กันมา และก็อยู่แบบนี้กันไป มาตลอด ไม่เคยเปลี่ยน</p> <p>สุดท้าย ถ้าอยากอยู่อย่างปลอดภัย <br />ก็จะพบว่าตัวเองกำลังวิ่งเข้าหาอำนาจเหนืออะไรสักอย่าง เพื่อเอาไว้คุ้มกะลาหัว</p> <p>ถึงจะอยากหรือไม่อยาก รู้หรือไม่รู้</p> <p>เราทุกคนก็ทำมันอยู่... หรือไม่จริง?</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-6681213955651950423?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-41421620665030550572012-03-28T09:53:00.001+07:002012-03-28T09:53:09.368+07:002012-03-28T09:53:09.368+07:00<p>ผมเชื่อในกฎของความมีเหตุผล...</p> <p>กฎเดียวกับในพุทธศาสนาที่กล่าวว่า ทุกอย่างต้องมีเหตุ</p> <p>ใช่ครับ ทุกอย่างในโลกมีที่มา <br />ไม่มีสิ่งใดไม่มีที่มา ไม่มีสิ่งใดเกิดโดยไร้เหตุผล</p> <p>ถ้าเราอยากได้อะไร ก็แลกด้วยอะไรบางอย่างที่มีค่าเท่ากัน <br />เราอยากกินน้ำ ต้องเดินไปเทน้ำใส่แก้ว แล้วยกขึ้นดื่ม&#160; <br />อะไรประมาณนั้น...</p> <p>เวลาทำงาน ถ้าหวังให้ลูกน้องมีผลงาน <br />ผู้มีอำนาจเหนือก็ต้องลงทุนใส่ input บางอย่าง <br />เช่นอุปกรณ์ที่จำเป็น เวลาที่ต้องให้ ค่าตอบแทนที่ควรได้รับ</p> <p>เวลาอยากให้ลูกฉลาด ให้โตเป็นคนดี <br />พ่อแม่ก็ควรจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้เห็นแต่เด็ก <br />พาเด็กไปเรียนรู้ หรือหาความรู้มาให้เด็กศึกษา <br />ให้ความรักและสภาพจิตที่ดีให้เด็ก</p> <p>การคาดหวังว่าใครคนหนึ่งจะสามารถเสกทองจากอากาศ <br />สร้างฐานะได้จากความไม่มีอะไรเลยแม้แต่โอกาส</p> <p>จึงเป็นเรื่องอันเป็นไปไม่ได้..</p> <p>ไม่มีใครสร้างอะไรจากศูนย์</p> <p>เขามีอะไรบางอย่างอยู่แล้ว จากน้อยๆ ค่อยๆสร้างให้มากๆ <br />เช่นมีความมานะพยายาม มีความฉลาดรู้ในบางอย่าง <br />มีโอกาสเข้าถึงทรัพยากรบางอย่างที่คนอื่นไม่เข้าถึง</p> <p>อะไรบางอย่างที่คนอย่างเราไม่มีเหมือนกัน <br />เราจึงมีชีวิตและอะไรๆ ที่ต่างกัน</p> <p>บางครั้ง เราอาจรอให้บางอย่างสุกงอม ถึงเวลาออกผลของมัน <br />เวลา ความรู้ เงินทุน เพื่อนดีๆ หรืออะไรสักอย่างที่เรียกว่าโอกาส...</p> <p>บางทีเราก็ไปเร่งมะม่วงให้สุกก่อนเวลาจะอร่อยไม่ได้...</p> <p>ก็เพราะมันไม่มีปาฏิหาริย์จากความว่างเปล่า....</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-4142162066503055057?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-29522435131612330612012-02-14T00:15:00.001+07:002012-02-14T00:15:16.282+07:002012-02-14T00:15:16.282+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-bNsfgPW_EIE/TzlFBxHd1zI/AAAAAAAABbc/k2Xo9D1qUNw/s1600/Oops++Google+Chrome+could+not+connect+to+w3.mict.go-vert.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-bNsfgPW_EIE/TzlFBxHd1zI/AAAAAAAABbc/k2Xo9D1qUNw/s1600/Oops++Google+Chrome+could+not+connect+to+w3.mict.go-vert.png" /></a></div> <br /> <div id="-chrome-auto-translate-plugin-dialog" style="background-attachment: initial !important; background-clip: initial !important; background-color: transparent !important; background-image: initial !important; background-origin: initial !important; background-position: initial initial !important; background-repeat: initial initial !important; display: none; left: 0px; margin-bottom: 0px !important; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; opacity: 1 !important; overflow-x: visible !important; overflow-y: visible !important; padding-bottom: 0px !important; padding-left: 0px !important; padding-right: 0px !important; padding-top: 0px !important; position: absolute !important; text-align: left !important; top: 0px; z-index: 999999 !important;"> <div style="-webkit-border-radius: 10px !important; background-color: #363636 !important; background-image: -webkit-gradient(linear, left top, right bottom, color-stop(0%, #000), color-stop(50%, #363636), color-stop(100%, #000)); border-color: #000000 !important; border-width: 0px !important; color: #fafafa !important; font-size: 16px !important; max-width: 300px !important; opacity: 0.8 !important; overflow: visible !important; padding: 8px !important; text-align: left !important; z-index: 999999 !important;"> <div class="translate"> </div> <div class="additional"> </div> </div> <img onclick="document.location.href='http://translate.google.com/';" src="http://www.google.com/uds/css/small-logo.png" style="-webkit-border-radius: 20px; background-color: rgba(200, 200, 200, 0.3) !important; cursor: pointer !important; margin: 0 !important; padding: 3px 5px 0 !important; position: absolute !important; right: 1px !important; top: -20px !important; z-index: -1 !important;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-2952243513161233061?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-48548746042237093642012-02-06T21:57:00.002+07:002012-02-06T21:57:48.460+07:002012-02-06T21:57:48.460+07:00<br /> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> น้อยใจพ่อ! หนุ่มลูกร้านทอง รับฉีกเงินล้านทิ้งถังขยะ</div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> <br /></div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> ปิดคดีฉีกเงินล้านทิ้งถังขยะชลบุรี "หนุ่มลูกร้านทอง" รับเป็นคนทำอ้างปมน้อยใจพ่อ ด้าน ผบช.ภ. 2 ระบุเป็นปัญหาครอบครัว และเงินดังกล่าวไม่ใช่เงินจากยาเสพติด ผู้ฉีกจึงไม่มีความผิดเนื่องจากเป็นเงินของบิดาซึ่งเหมือนเป็นเงินของตัวเอง...<br />เมื่อเวลา 14.30 น. วันที่ 6 ก.พ. ที่ห้องประชุม บก.ภ.จว.ชลบุรี พล.ต.ท.ปัญญา มาเม่น ผบช.ภ.2, พล.ต.ต.จำนงค์ รัตนกุล ผบก.ภ.จว.ชลบุรี ร่วมกันแถลงข่าวกรณีฉีกธนบัตรว่า เมื่อวันที่ 3 ก.พ. 55 พ.ต.ท.ปิยะวัฒน์ นามดุ้ง พนักงานสอบสวน สภ.คลองกิ่ว อ.บ้านบึง จ.ชลบุรี ได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่าพบเศษชิ้นส่วนธนบัตรฉบับละ 1,000 บาท ถูกฉีกทำลายนำมาทิ้งไว้ในถังเก็บขยะของเทศบาลตำบลหัวกุญแจ ที่ตั้งอยู่ริมถนนสายเทศบาลสาย 3 หมู่ 1 ต.คลองกิ่ว จึงพร้อมกับ พ.ต.อ.ชีวิน เนื่องจำนงค์ ผกก.สภ.คลองกิ่ว เดินทางไปตรวจสอบพบธนบัตรฉบับละ 1,000 บาท ถูกตัดและฉีกเป็นชิ้นๆ อยู่ก้นถัง น้ำหนักรวมประมาณ 1.3 กิโลกรัม และสายรัดธนบัตรสีขาวของ ธ.กสิกรไทย หมายเลข 9924014 ชนิด 1,000 บาท คิดเป็นเงิน 1.3 ล้านบาท เบื้องต้นยังไม่ทราบว่าเป็นของใคร<br />ต่อมานายวรพงศ์ หรือ หยู๋ โรจน์สัตตรัตน์ อายุ 58 ปี อยู่บ้านเลขที่ 191/12 หมู่ 1 ต.คลองกิ่ว อ.บ้านบึง จ.ชลบุรี เจ้าของร้านทอง ห้างทองรุ่งเจริญ ตั้งอยู่ในตลาดหัวกุญแจ ต.คลองกิ่ว ได้พา นายวรพันธ์ หรือ เบิร์ด โรจน์สัตตรัตน์ อายุ 30 ปี บุตรชาย เข้าพบ พล.ต.ต.จำนงค์ รัตนกุล ผบก.ภ.จว.ชลบุรี แจ้งว่าธนบัตรที่ถูกฉีกแล้วนำไปทิ้งถังขยะนั้นเป็นของตนเอง และผู้ที่ฉีกธนบัตรนั้นคือ นายวรพันธ์ บุตรชายคนที่ 2 ของตน ส่วนสาเหตุที่นายวรพันธ์ ทำลายธนบัตรเกิดจากเมื่อ 2 ปีก่อนตนไปเปิดร้านทองอีกแห่งที่พัทยาให้บุตรชายคนโตดูแล และนำเงินไปลงทุนจำนวนมาก ทำให้นายวรพันธ์ เกิดน้อยใจจึงแอบเก็บเงินที่ขายทองได้ซุกซ่อนไว้ กระทั่งก่อนเกิดเหตุกลัวตนจะรู้ว่าแอบเก็บเงินที่ขายทองได้ไว้เป็นจำนวนมาก เลยเอาไปทำลายทิ้งเพื่อจะปกปิดความผิดของตัวเอง<br /><br />พล.ต.ต.จำนงค์ ผบก.ภ.จว.ชลบุรี กล่าวว่า นายวรพันธ์ ยอมรับว่า เป็นผู้ฉีกทำลายธนบัตรดังกล่าวโดยใช้กรรไกรตัดและใช้ไฟเผาเงินบางส่วน แล้วนำเศษชิ้นส่วนธนบัตรใส่ถุงกระดาษไปทิ้งในถังขยะของเทศบาลตำบลหัวกุญแจ ห่างจากบ้านพักตัวเองประมาณ 30 เมตร สาเหตุเกิดจากเกิดความเครียด น้อยใจ และไม่พอใจที่ผู้เป็นพ่อซึ่งมีบุตรรวม 3 คน แบ่งเงินให้ลูกไปลงทุนเปิดร้านทองไม่เท่าเทียมกัน จึงแอบขโมยเงินครั้งละ 20,000-30,000 บาท สะสมแอบเก็บไว้เรื่อยๆ เป็นเวลาประมาณ 2 ปี จนวันเกิดเหตุไม่สบายใจ เกรงว่าบิดาจะตรวจพบเงินและจับได้ ประกอบกับน้อยเนื้อต่ำใจจึงทำลายธนบัตรทิ้ง<br />นายวรพันธ์ กล่าวว่า หลังจากทำลายเงิน เพราะกลัวบิดารู้แล้ว ก็มีข่าวว่าตำรวจจะนำลายนิ้วมือที่ติดธนบัตรไปพิสูจน์ เลยเกิดความกลัวจึงยอมเล่าให้บิดาฟัง ก่อนที่บิดาจะพาเข้าพบและเล่าสาเหตุให้ พล.ต.ต.จำนงค์ ผบก.ภ.จว.ชลบุรี ทราบอย่างละเอียด ทั้งนี้ ขอฝากบอกกับทุกคนว่า ก่อนจะทำอะไรที่ไม่สบายใจหรือน้อยใจก็อย่าได้วู่วามหรือคิดสั้น<br /><br />พล.ต.ท. ปัญญา ผบช.ภ. 2 กล่าวว่า ขั้นตอนการทำลายเงินด้วยการใช้กรรไกร, จุดไฟเผาเป็นบางส่วน และฉีกทั้งหมดเป็นปัญหาครอบครัวไม่ใช่เงินยาเสพติด และผู้ฉีกก็ไม่มีความผิดเนื่องจากเป็นเงินของบิดาซึ่งเหมือนเป็นเงินของตัวเอง.</div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> <br /></div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> <a _mce_href="http://www.thairath.co.th/content/region/236419" href="http://www.thairath.co.th/content/region/236419">http://www.thairath.co.th/content/region/236419</a></div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> <br /></div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> ...</div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> <br /></div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> ด้วยความเคารพ... เริ่มทำตอนอายุ 28 ตอนนี้อายุ 30</div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> <br /></div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> ไม่ทราบว่าเลี้ยงลูกด้วยอะไรครับ</div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> และคุณลูก... ใช้อะไรคิดครับ...</div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> <br /></div> <div style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"> ไม่มีอะไรจะพูดแล้วครับ...&nbsp;</div> <br /> <div id="-chrome-auto-translate-plugin-dialog" style="background: transparent !important; border-color: none !important; display: none; left: 0; margin: 0 !important; opacity: 1 !important; overflow: visible !important; padding: 0 !important; position: absolute !important; text-align: left !important; top: 0; z-index: 999999 !important;"> <div style="-webkit-border-radius: 10px !important; background-color: #363636 !important; background-image: -webkit-gradient(linear, left top, right bottom, color-stop(0%, #000), color-stop(50%, #363636), color-stop(100%, #000)); border-color: #000000 !important; border-width: 0px !important; color: #fafafa !important; font-size: 16px !important; max-width: 300px !important; opacity: 0.8 !important; overflow: visible !important; padding: 8px !important; text-align: left !important; z-index: 999999 !important;"> <div class="translate"> </div> <div class="additional"> </div> </div> <img onclick="document.location.href='http://translate.google.com/';" src="http://www.google.com/uds/css/small-logo.png" style="-webkit-border-radius: 20px; background-color: rgba(200, 200, 200, 0.3) !important; cursor: pointer !important; margin: 0 !important; padding: 3px 5px 0 !important; position: absolute !important; right: 1px !important; top: -20px !important; z-index: -1 !important;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-4854874604223709364?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-45676014367114306152012-01-30T22:55:00.001+07:002012-01-30T22:55:44.395+07:002012-01-30T22:55:44.395+07:00<p>จากที่ผมเคยเขียนไว้เมื่อปี 2009 <br /><a href="http://kohcafe.blogspot.com/2009/02/blog-post_27.html" target="_blank">ยาที่ทำให้เจ้าชายนิทรา กลับตื่นขึ้นได้...</a></p> <p>ล่าสุด ปี 2011 มีเรื่องราวน่าประทับใจของ Sam และ Sally <br /><a href="http://sixtyminutes.ninemsn.com.au/stories/8351188/the-awakening">http://sixtyminutes.ninemsn.com.au/stories/8351188/the-awakening</a></p> <p>Sam และ Sally เป็นคู่รักที่กำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้ว <br />แต่ Sam ประสบอุบัติเหตุระหว่างการเล่นฟุตบอล ต้องเข้า ICU&#160; <br />และถูกวินิจฉัยว่าสมองเสียหาย เกือบกลายเป็นมนุษย์ผัก</p> <p>แต่ด้วยความรักจากครอบครัวและคู่หมั้นของเขา Sally ที่พยายามหาทุกวิถีทางที่จะรักษา <br />จนได้ทดลองให้ยา Stilnox ซึ่งทำให้เกิดปาฏิหาริย์</p> <p>Sam สามารถหลุดออกจากการถูกคุมขังในร่างกายตัวเอง และพูดคุยได้อีกครั้ง...</p> <p>ขอเชิญรับชม จะดีกว่าให้ผมอธิบายมากครับ...</p> <p><object width="640" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/spTIBbBHQdc?version=3&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/spTIBbBHQdc?version=3&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="640" height="360" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object></p> <p><object width="640" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eqUG3guq4Jk?version=3&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/eqUG3guq4Jk?version=3&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="640" height="360" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object></p> <p>...</p> <p>ยังคงมีความพยายามพัฒนาตัวยานี้ต่อไป เพื่อลดผลของการทำให้หลับ <br />เพื่อให้ได้ผลต่อการรักษาอาการทางสมองนี้ดียิ่งขึ้น</p> <p>และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ในอีกไม่นาน <br />จะมีวิธีรักษาบรรเทา ผู้ป่วยที่มีอาการแบบนี้ ให้ดียิ่งๆขึ้นไป</p> <p>...</p> <p>เราทุกคนต้องการความรักไม่ใช่หรือ?</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-4567601436711430615?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-54924496929953579802012-01-29T20:43:00.001+07:002012-01-29T20:43:07.344+07:002012-01-29T20:43:07.344+07:00<p>วันนี้ไป central world ตอนเข้าห้องน้ำ กำลังจะล้างมือ <br />อยู่ดีๆ ก็มีชาวซิกข์ท่านหนึ่ง ยิ้มให้ เอานิ้วแตะหน้าผากตัวเอง แล้วยกนิ้วโป้ง </p> <p>ผมก็ยิ้มให้ ด้วยว่าไม่เข้าใจ <br />สักพัก เขาก็ทำท่าเดิมอีก แล้วพูดว่า &quot;ดวงดี&quot;</p> <p>แล้วก็พูดต่อว่า &quot;คุณน่ะดวงดีนะ ดีมาสองสามปีแล้ว แต่กรรมเก่ายังชดใช้ไม่หมด ปีหน้าก็สบายแล้ว&quot;</p> <p>ผมทำหน้างงๆ เขาเลยพูดต่อว่า &quot;อาจารย์วันนี้ไม่ได้ทำงาน เลยไม่ได้นั่งสมาธิ ออกมาเดินเที่ยว&quot;</p> <p>แล้วเขาก็เดินจากไป...</p> <p>ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ราวๆ 1 นาที เท่านั้น...</p> <p>ผมพยายามคิดว่า เป็นเรื่องดี <br />ถ้าเป็นอย่างเขาว่าจริงๆ ก็หวังว่าจะได้พบเจอกับเขาอีก</p> <p>แต่ถ้าไม่จริง ก็ไม่เสียอะไร เพราะผมไม่ได้เสียอะไร นอกจากได้คำอวยพร...</p> <p>แปลกไหม? ผมว่าเป็นวันที่โคตรแปลกวันนึงของผมเลย...</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-5492449692995357980?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-7378265470305009562012-01-22T01:23:00.001+07:002012-01-22T01:23:22.611+07:002012-01-22T01:23:22.611+07:00ลองเปลี่ยน template เล่นๆ... แก้เบื่อ<br /> <br /> ว่าแต่ ทำไมช่อง comment มันหายไปไหน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-737826547030500956?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-75841850882163366672012-01-14T13:24:00.001+07:002012-01-14T13:24:18.329+07:002012-01-14T13:24:18.329+07:00<p>วันเด็กวนมาอีกครั้ง จำง่ายดี <br />เสาร์ที่สองของเดือนมกราคม ปีนี้ตรงกับวันที่ 14 มกราคม 2555</p> <p>ใครคิดให้วันเด็กเป็นวันนี้ก็ไม่รู้ <br />รู้แต่ว่า เป็นช่วงผู้ใหญ่กำลังจนกรอบหลังจากเอาเงินไปฉลองปีใหม่มาหมาดๆ</p> <p>เด็กเลยต้องฉลองกันแบบกรอบๆ ยกเว้นพ่อแม่ใครมีเงินก็สบายหน่อย <br />แต่ช่างเถอะ พี่ไทยชอบงานฉลอง ยังไงก็หาวิธีสนุกกับมันจนได้</p> <p>คิดไปคิดมา วันเด็กสำหรับคนสองวัย คือผู้ใหญ่กับเด็ก จะสนุกคนละแบบ</p> <p>ในวันเด็ก เด็กจะสนุกแบบ Active แต่ผู้ใหญ่จะสนุกแบบ Passive <br />คือเด็กได้ไปเที่ยว สนุกโดยตรง แต่ผู้ใหญ่จะสนุกที่ได้เห็นเด็กๆ มีความสุขอีกทอด</p> <p>ผู้ใหญ่มีโอกาสได้เห็นเด็กๆ เล่นสิ่งที่ตัวเองเคยเล่น สนุกในสิ่งที่ตัวเองเคยสนุก <br />อาจเป็นการได้หวนรำลึก ให้อารมณ์แบบ nostalgia ไปกลายๆ</p> <p>อย่าว่างั้นงี้เลย ผู้ใหญ่เองก็โหยหาความเป็นเด็ก ความสนุกแบบง่ายๆ และอิสระแบบเด็กๆ อยู่เสมอนั่นแหละ เพียงแต่ไม่ได้พูดออกมา</p> <p>คิดว่า มีวันเด็กก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยจิตใจของผู้ใหญ่ ก็มีโอกาสได้กลับเป็นเด็กบ้างสักปีละครั้ง...</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-7584185088216336667?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-73802317792910504332012-01-07T15:11:00.001+07:002012-01-07T15:11:09.585+07:002012-01-07T15:11:09.585+07:00<p>วันนี้ ฤกษ์งามยามดี มีพัสดุส่งมาจากอียิปต์ <br />จำได้ว่าสั่งของมาจาก ebay</p> <p><a href="http://lh4.ggpht.com/-nS9N_pHAStI/Twf9_mB2QfI/AAAAAAAABUc/_igj3JMEMsI/s1600-h/02v8BX%25255B3%25255D.jpg"><img style="background-image: none; border-bottom: 0px; border-left: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; border-top: 0px; border-right: 0px; padding-top: 0px" title="02v8BX" border="0" alt="02v8BX" src="http://lh4.ggpht.com/-DTRfWGdz25g/Twf-BXozgwI/AAAAAAAABUk/TJjxz0R607U/02v8BX_thumb%25255B1%25255D.jpg?imgmax=800" width="604" height="604" /></a></p> <p>เลยนึกขึ้นมาได้ว่า สั่งหม้อต้มกาแฟแบบ Turkish ไปตั้งแต่ก่อนปีใหม่ <br />ของมาแล้ว...</p> <p><a href="http://lh6.ggpht.com/-zeF6U6diRQo/Twf-CkKYq6I/AAAAAAAABUs/FzadQkb_Bbg/s1600-h/0HosRn%25255B3%25255D.jpg"><img style="background-image: none; border-bottom: 0px; border-left: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; border-top: 0px; border-right: 0px; padding-top: 0px" title="0HosRn" border="0" alt="0HosRn" src="http://lh6.ggpht.com/-WgQB_ADeUEw/Twf-D287XWI/AAAAAAAABU0/4ee_Vvq-jXQ/0HosRn_thumb%25255B1%25255D.jpg?imgmax=800" width="604" height="604" /></a></p> <p>ขนาดเล็กกว่าที่่คาดไปเยอะ เป็นขนาดสำหรับทำแก้วเดียว <br />มาได้จังหวะพอดี เลยทำกาแฟยามบ่ายกินเสียเลย</p> <p>วิธีทำกาแฟแบบ Turkish ไม่ยากครับ ตามคลิปนี้เลย</p> <p><object width="640" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gVQBeRMBOAE?version=3&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gVQBeRMBOAE?version=3&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="640" height="360" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object></p> <p>สรุปง่ายๆคือ </p> <ol> <li>บดกาแฟให้ละเอียดที่สุด ซื้อแบบที่ให้เขาบดให้ก็ได้ บอกเขาว่าเอาละเอียดสุด</li> <li>ตักผงกาแฟใส่หม้อ แก้วละช้อน ทำแก้วเดียว ก็ใส่ช้อนเดียว</li> <li>ใส่น้ำตาลให้หวานหน่อยก็ดี ผมใส่ราวครึ่งช้อนโต๊ะไม่พูน</li> <li>ใส่น้ำในแก้ว เพื่อตวงให้พอดี แล้วค่อยเทให้หม้อ ใช้แก้วเล็กๆนะ</li> <li>ต้มไฟอ่อนๆ ไปเรื่อยๆ คนเล็กน้อยในช่วงแรกๆ พอ</li> <li>พอมันเริ่มเดือด จะมีฟองโฟมขึ้นมา ยกหนีไฟหน่อย แล้วเอาไปต้มต่อ สักสองที</li> <li>อย่าต้มนานไป โฟมกาแฟจะหดหายหมด ผมพลาดไปแล้ว</li> <li>เทใส่แก้วช้าๆ กากกาแฟส่วนใหญ่จะกองอยู่ก้นหม้อ แต่ก็มีลงไปในกาแฟบ้าง</li> <li>ดื่มช้าๆ...</li> </ol> <p>ของผมออกมาแบบนี้</p> <p><a href="http://lh6.ggpht.com/-InH8xNeq2DA/Twf-FWLtO-I/AAAAAAAABU8/IoSoxPc0_Mw/s1600-h/08kcTf%25255B3%25255D.jpg"><img style="background-image: none; border-bottom: 0px; border-left: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; border-top: 0px; border-right: 0px; padding-top: 0px" title="08kcTf" border="0" alt="08kcTf" src="http://lh5.ggpht.com/-qRWIxd8EKAA/Twf-G-A6nRI/AAAAAAAABVE/SNVgqXpmHsA/08kcTf_thumb%25255B1%25255D.jpg?imgmax=800" width="604" height="604" /></a></p> <p>ออกมานิดเดียวแหละ ไม่แน่ใจว่าถ้าใส่น้ำร้อนเติมทีหลังจะเสียรสไหม</p> <p>แต่ผมก็ดื่มแบบนี้เลย... ผลคือ</p> <p>ประทับใจ มาก...</p> <p>เข้าใจเลยว่า คำว่า &quot;Black as hell, Sweet as love&quot; มันคืออะไร</p> <p>กาแฟหอมมาก มากๆ และรสจะเนียนไปกับความหวานแบบบรรยายไม่ถูก ต้องลองเอง <br />ความหอมนี่ เหนือกว่าวิธีชงอื่นๆ น่าจะไปคล้ายกับ espresso นู่นเลย <br />และก็จะหอมต่างจาก Moka Pot ด้วย ผมว่ามันเนียนกว่า โดยใช้กาแฟเหมือนๆกัน</p> <p>แต่เราไม่ต้องซื้อเครื่องทำ espresso แพงๆ หลักหลายหมื่นไง <br />ผมสั่งกาจาก ebay มาแค่ 380 บาท ก็ทำกาแฟโคตรหอมได้แล้ว</p> <p>ถ้าใครจะลองสั่งกามา ผมว่าลองหาแบบที่ขนาดใหญ่กว่านี้จะทำง่ายกว่า <br />แต่ผมไม่แน่ใจราคา ว่าจะได้ราคากันสักเท่าไหร่นะครับ</p> <p>ถ้ามีโอกาส แนะนำให้ลองครับ...</p> <p>ขอให้มีความสุขกับการดื่มกาแฟกันทุกท่านครับ... :)</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-7380231779291050433?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-39731749933523628802012-01-06T17:32:00.001+07:002012-01-06T17:32:49.084+07:002012-01-06T17:32:49.084+07:00<p>&#160;</p> <p>ช่วงปีใหม่ 2555 ได้ไปเที่ยวเชียงใหม่มาครับ...</p> <p>เป็นการขึ้นภาคเหนือครั้งแรกของผมเลยล่ะ <br />ปกติเคยไปแต่ทางตะวันออก ตก ใต้ตอนบน</p> <p>เลยขอมาบันทึกสิ่งที่ประทับใจจากเชียงใหม่ไว้สักหน่อย...</p> <ul> <li>ใครว่าเชียงใหม่หนาว ร้อนเหมือนกรุงเทพแหละ</li> <li>เชียงใหม่ไม่หนาว แต่ขาวมากๆ...</li> <li>เชียงใหม่คือการเอาร้านดังๆ จากกรุงเทพ ไปยัดรวมกันในบริเวณแคบๆ มีร้านที่แจ๊งจากกรุงเทพหลายยี่ห้อ หรือแม้แต่ห้างพันธุ์ทิพย์ขายคอม</li> <li>ในตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แออัดเหมือนเมืองกรุง มองจากหน้าต่าง ไม่เห็นอะไรสวยๆงามๆเลย</li> <li>รถติดบรรลัยยิ่งกว่าเมืองกรุงตอนเลิกงาน ไฟแดงถี่มาก มีทุกแยก</li> <li>ค่าที่พักถูกดี ถ้าเทียบกับจังหวัดแถบชายทะเล หรือภูเขาเมืองกาญจน์</li> <li>น้ำประปาในที่พักแรงสะใจทุกที่ ฉีดก้นทีเนื้อแทบหลุดตามไปด้วย</li> <li>ผับบาร์แถวถนนนิมมานเหมินทร์เยอะ ตอนหัวค่ำ เหมือนเดินสีลมผสม RCA</li> <li>ยังไม่มีโอกาสได้เดินถนนคนเดินตรงช้างคลาน กับไนท์บาซาร์ แต่เท่าที่เห็น ฝรั่งเพียบ</li> <li>คนแถวนั้น นอนดึก ตื่นสาย บ่ายเดินเล่น เย็นเข้าผับ กลับบ้านเกือบสว่าง</li> <li>อาหารการกินไม่ถูก ราคาใกล้เคียงย่านออฟฟิศสุขุมวิท</li> <li>ถนนขึ้นดอยส่วนใหญ่โหดมาก ควรจอดรถไว้ตีนดอย แล้วจ้างรถขึ้นไป สองข้างถนนบางจุดมีแต่เหว ทั้งชัน ทั้งแคบ ยกเว้นว่าอยากจะพังรถตัวเองก็ตามใจ</li> <li>ค่าขึ้นดอยแต่ละที่ไม่เท่ากัน แต่รถจะเป็นพวกสองแถวเหลืองเสียมาก ราคาก็มีทั้งหัวละ 200 หรือเหมาทั้งคัน 1,500 อะไรทำนองนั้น แล้วแต่ที่</li> <li>ถ้าเป็นรถแบบคิดรายหัว พยายามนั่งรถที่ไปไม่เกิน 10 คน จะนั่งสบาย คนเยอะไป รถจะขึ้นไม่ไหวก็มี ต้องลงเดิน ซึ่งเมื่อยมาก ผมต้องเดินแค่ 500 เมตร แต่แทบตาย เหนื่อยสุดๆ</li> <li>รถจอดเสียบนดอยเยอะมาก ค่าลากลง 3,000 ค่าซ่อมต่างหาก</li> <li>มีบริการเปลี่ยนคลัชถึงบนดอย</li> <li>1584 มีอำนาจครอบคลุมไปยันรถสองแถวขึ้นดอยอินทนนท์</li> <li>บนดอยอินทนนท์ เย็นกว่าข้างล่างราวเกือบ 10c บ่ายๆ ยังเย็นอยู่เลย</li> <li>บนดอยมีขายของไม่กี่อย่าง มันปิ้ง ข้าวโพดปิ้ง ซาละเปา ข้าวต้ม มาม่า กาแฟ ใบชา ถั่วแดง เกาลัด สตรอเบอรี่ ไวน์ผลไม้ เหล้าท้องถิ่น อโวคาโด</li> <li>ไปสี่วัน แทบไม่เจอคนอู้คำเมืองเลย เจอแต่พูดภาษากลางทั้งนั้น อยากเจอสาวอู้คำเมือง ผมว่าน่ารักดี</li> <li>วัดแถวนั้นสวยดี ประตูทางเข้ามีสิงห์อยู่สองข้างแทนซุ้มแบบภาคกลาง และมีภาษาน่าจะมอญมั๊ง เขียนกำกับแทบทุกวัด</li> <li>แต่วัดจะไม่ค่อยใหญ่ เป็นวัดเล็กๆเสียมาก</li> <li>ถ้าเห็นบ้านสวยๆ แต่งระแนงฉลุ นั่นไม่ใช่บ้านอยู่อาศัย ส่วนใหญ่เป็นร้านค้าขายงานศิลปะแพงๆ บ้านคนทั่วไป เหมือนบ้านภาคกลางหมดแล้ว</li> <li>ไม่ได้ขึ้นสองแถวแดง เลยไม่ได้สัมผัสว่าเขาคิดเงินกันยังไง</li> <li>อาหารเหนือ? แทบไม่ได้แตะ ทำไมเจอแต่ร้านก๋วยเตี๋ยวธรรมดา ข้างแกงแบบภาคกลาง หรือร้านมียี่ห้อแบบในห้างสรรพสินค้า แล้วร้านอาหารเหนือหายไปไหนหมด?</li> <li>งานพืชสวนโลก... ไม่ต้องไปก็ได้ ไม่มีอะไรให้ต้องเสียดายถ้าไม่ได้ไป มีแต่จัดดอกไม้วางๆ ไว้ แค่นั้น ไม่มีความรู้อะไรประดับสมองเลย</li> <li>เที่ยงคืนขึ้นปีใหม่ ยิงพลุกันระห่ำแตกมากๆ เหมือนสงครามกลางเมือง โคมลอยมีประปราย</li> </ul> <p>ถ้าถามผมว่า จะไปเที่ยวเชียงใหม่ ถ้าไปเที่ยวในเมือง ผมว่าไม่มีประโยชน์อะไร นอกจากคุณชอบเที่ยวผับ หรือเดินกลางคืน ไปเที่ยวตามดอยไปเลยจะดีกว่ามาก ได้เห็นธรรมชาติ และชาวบ้านบนเขา สนุกกว่าเยอะ</p> <p>แต่อย่างว่า ถ้าเป็นวัยรุ่นไปเป็นกลุ่ม อาจชอบเที่ยวในเมืองมากกว่า เดินเหล่สาว กินเหล้า เมายา ว่าไป</p> <p>ส่วนตัวผมคิดว่า มีความรู้สึกว่าต้องไปอีกให้ได้ไหม ผมเฉยๆนะ เชียงใหม่ไม่ได้มีมนต์สเน่ห์อะไรขนาดนั้น ไปอีกก็ดี ไม่ได้ก็ไปจังหวัดอื่น เดี๋ยวนี้จังหวัดทางตะวันตก หรืออีสานก็มีเขาสูงๆ มีขายของคล้ายๆ กัน และธรรมชาติก็ยังดูดีกว่าอีกหลายที่</p> <p>แต่ถ้ามีโอกาส ก็คงไปอีก... สักสองสามที คงพอ...</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-3973174993352362880?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-6092802112755757952011-12-24T20:54:00.001+07:002011-12-24T20:54:10.174+07:002011-12-24T20:54:10.174+07:00<object width="560" height="315"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CeZlih4DDNg?version=3&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/CeZlih4DDNg?version=3&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="560" height="315" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object> <p>…</p> <p>ขอเชิญพบกับ Vegan Black Metal Chef หรือ พ่อครัวแบล็คเมทัลมังสวิรัติ -_-&quot;</p> <p>ฟังดูไม่เข้ากัน แต่ดันไปกันได้ แถมทำอาหารได้สะเด็ดสะเด่ามาก</p> <p>เกิดมาผมไม่เคยเจอใครสอนทำผัดไทยได้มันเท่าพี่แกมาก่อน <br />ลืมเหล่าเชฟที่มาออกทีวี มาดดีๆ ทำอาหารหรูๆ ทิ้งไปได้เลย</p> <p>ดิบ เถื่อน สะใจ... และ มังสวิรัติ -_-&quot;</p> <p>ดูได้จนจบแบบไม่เบื่อด้วย ถึงจะดูแปลกๆ ไปหน่อยก็เถอะ</p> <p>ว่างๆ แวะไปดูอาหารอื่นๆ ของพี่แกได้ที่เว็บ <br /><a href="http://veganblackmetalchef.com/">http://veganblackmetalchef.com/</a></p> <p>ผมล่ะอยากให้เขาทำอาหารไปอีกนานๆ จริงๆนะ...</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-609280211275575795?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-11593294072635310132011-12-16T19:23:00.000+07:002011-12-16T19:23:19.861+07:002011-12-16T19:23:19.861+07:00<div> <embed height="355" src="http://www.clipmass.com/player2010/cm/player.swf?config=http://www.clipmass.com/player2010/cm/econfig.php?video=1216260387349220,349220" type="application/x-shockwave-flash" width="425"></embed><br /> <a href="http://www.clipmass.com/movie/1216260387349220" style="font-size: 11px;" target="_blank">น้องเขาไปไกลกว่าที่ผมคิดไว้เยอะวะ55</a> - <a href="http://www.clipmass.com/" style="font-size: 11px;" target="_blank">ดูคลิปทั้งหมด คลิกที่นี่</a></div> <br /> ถ้าสมัยเรียนมีเพื่อนแบบนี้ จะจีบไม่คิดเลยเชียว...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-1159329407263531013?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-39654326431068214642011-12-12T17:53:00.001+07:002011-12-12T17:53:33.565+07:002011-12-12T17:53:33.565+07:00<p>ไปเจอสูตรทำ brownies หรือ muffin ไม่แน่ใจ จากเว็บ 9gag.com</p> <p><img src="https://lh4.googleusercontent.com/-6isufT9c7kw/TuXZ7rmqH2I/AAAAAAAABMc/mvbU1KpQbjk/s512/2554%2B-%2B1" /></p> <p>จะว่าเว็บตลก มันไร้สาะก็ไม่ได้นะ ผมเจออะไรเจ๋งๆ มีสาระจากเว็บนี้เยอะเชียว</p> <p>เอามาลองทำเลย ไปซื้อแป้งเค้กตราว่าวมาห่อนึง <br />ผงโกโก้ตรานางพยาบาลมีแล้ว นอกนั้นหาได้ในบ้านหมด</p> <p>ลองทำ ก็ลดสูตรลงตามพอใจ</p> <ul> <li>แป้ง 4 ช้อนโต๊ะ ไม่พูน</li> <li>น้ำตาล 3 ช้อน พอ ไม่เอาหวานมาก ไม่พูนนะ</li> <li>น้ำมันพืช เอาแค่ 3 ช้อนพอ กลัวอ้วน</li> <li>ผงโกโก้ตรานางพยาบาล มันแรง เอาแค่ 1.5 ช้อน พอ</li> <li>นมเมจิขวดๆอะ 4 ช้อน มั่วๆ</li> <li>ใส่ไข่ฟองนึง</li> <li>คนๆๆๆ ให้เข้ากันดี</li> </ul> <p>ใส่เตาไมโครเวฟ 3 นาที…</p> <p>เฮ้ย!</p> <p>ได้จริงๆ…</p> <p><a href="http://lh6.ggpht.com/-CNuBWdryS-I/TuXdFJZAm-I/AAAAAAAABMo/diHESs1rkQI/s1600-h/0uoST7%25255B3%25255D.jpg"><img style="background-image: none; border-bottom: 0px; border-left: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; border-top: 0px; border-right: 0px; padding-top: 0px" title="0uoST7" border="0" alt="0uoST7" src="http://lh4.ggpht.com/-SoQAqZYRSsI/TuXdF7ZrNfI/AAAAAAAABMw/7mExf0_mJCQ/0uoST7_thumb%25255B1%25255D.jpg?imgmax=800" width="604" height="604" /></a></p> <p>หน้าตาอนาถเหมือนขี้มาก เพราะไม่มีแม่พิมพ์ และก็ไม่ได้ตัดแต่ง <br />แต่รสชาติออกมาโอเคเลย ใช่จริงๆ อร่อยดี เหนียวๆหนึบๆ และทำง่ายมากๆ</p> <p>เลยลองทำแบบไม่ใส่ไข่ มั่วสูตรเองดูอีกที</p> <ul> <li>แป้ง 4 ช้อนเหมือนเดิม</li> <li>ใส่เนยเทียมแทนน้ำมัน แต่ใส่ช้อนเดียว</li> <li>น้ำตาลหน่อยเดียว ช้อนเดียวมั๊ง</li> <li>นม 4 ช้อน</li> <li>ผงฟู ปลายช้อน นิดนึง</li> </ul> <p>แค่นี้แหละ คนๆๆๆๆ ในชามเล็กๆ แล้วก็อบ 3 นาทีเหมือนเดิม</p> <p>ออกมาเป็น…</p> <p><a href="http://lh3.ggpht.com/-eqXwIUjTd1M/TuXdHHuFvTI/AAAAAAAABM4/5Pkp6-QCNq8/s1600-h/049TSV%25255B3%25255D.jpg"><img style="background-image: none; border-bottom: 0px; border-left: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; border-top: 0px; border-right: 0px; padding-top: 0px" title="049TSV" border="0" alt="049TSV" src="http://lh3.ggpht.com/-Ze1AQV8Oba0/TuXdIUN4PfI/AAAAAAAABNA/XmrHfzrdyXI/049TSV_thumb%25255B1%25255D.jpg?imgmax=800" width="604" height="604" /></a></p> <p>ขนมปังอะไรสักอย่าง</p> <p>ลองชิมดู…</p> <p><a href="http://lh6.ggpht.com/-ohCLmcOzZa4/TuXdJbBPoJI/AAAAAAAABNI/lWj_ClXW9Z0/s1600-h/7yVjJv%25255B3%25255D.jpg"><img style="background-image: none; border-bottom: 0px; border-left: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; border-top: 0px; border-right: 0px; padding-top: 0px" title="7yVjJv" border="0" alt="7yVjJv" src="http://lh3.ggpht.com/-VzjpwvdwX8w/TuXdKzt64bI/AAAAAAAABNQ/CGx8mFcZqQY/7yVjJv_thumb%25255B1%25255D.jpg?imgmax=800" width="604" height="604" /></a></p> <p>เฮ้ย… กรอบนอกนุ่มในนี่หว่า… <br />ชุ่มเนยด้วย… รสแนวๆ โรตีบัน เลยนะ ขาดแต่ไม่ได้ใส่กาแฟ</p> <p>แต่ออกจะแข็งไปนิดหน่อย ความนุ่มคงยังสู้ร้านที่เขาทำขายไม่ได้</p> <p>เลยพบว่า ขนมปังบางอย่างเนี่ย ทำง่ายมากเลยนะ <br />และก็ไม่ได้ใช้เครื่องมือยุ่งยากอย่างที่คิดด้วย</p> <p>ผมใช้แค่ ชาม ช้อน เตาไม่โครเวฟ 1,000 วัตต์ ธรรมดา กับวัตถุดิบตามที่บอก <br />แค่นี้ก็ได้ขนมทำกินเองง่ายๆ ร้อนๆ ไว้กินกับกาแฟ โดยไม่ต้องเสียเงินซื้อแพงๆ แล้ว</p> <p>เสียอย่างเดียว ตามสูตรมันดูน่าอ้วนมาก น้ำมันเอย เนยเอย…</p> <p>ต่อไปจะพยายามทำแบบไขมันน้อยๆ ดูหน่อย</p> <p>รู้สึกว่า… เริ่มสนุกกับการทำขนมกินเองแบบประหยัดแล้วล่ะ…</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-3965432643106821464?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-4770605166252242022011-12-05T01:29:00.001+07:002011-12-05T01:36:05.558+07:002011-12-05T01:36:05.558+07:00ยิ่งคิด ผมก็ยิ่งรู้สึกตัวว่า ทุกวันนี้ผมรู้เรื่องเกี่ยวกับช่วงเวลาปัจจุบัน น้อยกว่าเด็กๆ ชั้นประถมเสียอีก<div> <br /></div> <div> ผมคิดว่า ช่วงเวลาเป็นเด็ก เป็นช่วงเวลาทองแห่งการเรียนรู้จริงๆ</div> <div> เรามีทั้งพลังสมองที่ตื่นตัว และการเข้าสังคมที่ทำให้ได้ความเห็นที่หลากหลาย</div> <div> มีโอกาสได้เข้าถึงหนังสือ และสิ่งที่อยากรู้ มีคนพร้อมอยากป้อนความรู้ให้เรา...</div> <div> <br /></div> <div> เวลาผ่าน พอเราโตขึ้นเสียอีก ที่เราใช้ความเป็นปัจเจกและอัตตาส่วนตน แยกตัวออกจากคนอื่นมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะคิดว่าตัวเองต้องดีต้องเก่งกว่าคนอื่นให้ได้</div> <div> <br /></div> <div> เราเริ่มมีเพื่อนน้อยลงเรื่อยๆ จากที่เคยเล่นกันได้ทั้งห้อง สามสี่สิบคน ค่อยๆหดเหลือสิบคน ห้าคน สามคน สองคน หรือบางคน ไม่มีเพื่อนเลย มีแค่คนรู้จักธรรมดา</div> <div> <br /></div> <div> นั่นไม่ใช่การตัดโอกาสเข้าถึงแหล่งความรู้อันหลากหลายหรอกหรือ เพราะด้วยมุมมองอันจำกัดของคนๆ เดียว ย่อมไม่อาจแสวงหาความรู้ได้กว้างขวางเท่ากับสี่ห้าสิบคนแน่ๆ</div> <div> <br /></div> <div> เราแก่ขึ้น เพื่อเรียนรู้เฉพาะทาง และลดระดับความรู้อันกว้างขวางลง</div> <div> <br /></div> <div> เด็กๆ สมัยนี้ โตขึ้นมาก็เห็นคอมพิวเตอร์ ได้ใช้ tablet กันแล้ว</div> <div> เขาไม่เคยเห็นโมเด็มแบบ dial-up ด้วยซ้ำ แต่เขาใช้โปรแกรมสำเร็จรูปเก่งกว่าคนสมัยเราๆ</div> <div> <br /></div> <div> บางทีเราก็เริ่มตกยุค เพราะสิ่งที่เรารู้และเข้าใจ มันก็เริ่มไม่ใช่อะไรที่อยู่ในเวลาปัจจุบันแล้ว</div> <div> <br /></div> <div> นี่สินะ... ความรู้สึกของลุงๆป้าๆ พ่อแม่ ที่เราเคยไม่เข้าใจ...</div> <div> <br /></div> <div> พออายุมากขึ้น... ฉันก็เริ่มจะค่อยๆ เข้าใจแล้ว...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-477060516625224202?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-31749320647513392382011-11-30T22:18:00.001+07:002011-11-30T22:28:49.442+07:002011-11-30T22:28:49.442+07:00หลังผ่านชีวิตมาช่วงหนึ่ง...<br /> <br /> ผมเกิดตกผลึกแนวคิดการใช้ชีวิตอย่างหนึ่งออกมาได้ นั่นคือ...<br /> "การหวังน้อย"<br /> <br /> ผมสังเกตเห็นว่า ในทุกๆ เรื่องของชีวิตคนเรา สิ่งที่จะนำพาความสุขและความทุกข์มาให้กับเรามากที่สุด ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด นั่นก็คือ ใจของเราเอง<br /> <br /> เราจะดีใจ เสียใจ พอใจ หรือผิดหวัง มากน้อย หนักเบา ก็ขึ้นอยู่กับการวางใจของเราเองทั้งนั้น<br /> <br /> ผมจึงตั้งใจเอาไว้เสมอเวลาจะทำอะไรคือ หวังให้น้อย เผื่อใจไว้บ้าง<br /> คิดบวกได้ หวังผลได้ แต่ต้องไม่เลยเถิดไปจากเหตุผลและความเป็นจริง<br /> <br /> ถ้าเราคาดหวังไว้เยอะ คาดผลเอาไว้สูง<br /> ถ้าผลมันไม่ออกมาอย่างที่ใจเราหวัง เราก็ได้แต่ความผิดหวัง...<br /> <br /> ทั้งๆ ที่ความจริงแล้ว มันอาจไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เราคิดไปเอง<br /> มันก็ออกมาสมควรตามเหตุที่มันควรจะเกิดอยู่แล้วนั่นแหละ<br /> แต่ใจของเราเองนั่นแหละ ที่ทำโทษตัวเอง ทำร้ายตัวเอง<br /> ทำให้เราไม่พอใจ ทำให้เราผิดหวัง<br /> <br /> ผมจึงหวังน้อยๆ น้อยกว่าที่ควรจะเป็นนิดหน่อยได้ยิ่งดี<br /> เพราะถ้าผลออกมาอย่างที่คิดว่าจะเป็น แต่เราหวังน้อยกว่านั้นนี่<br /> นี่แหละ เรียกว่ากำไร เราดีใจกว่าที่หวัง<br /> <br /> หรือต่อให้มันพลาดไปจากที่คิด มันแย่กว่านั้น<br />เราก็ยังหวังเอาไว้น้อยอยู่แล้ว ถึงมันจะแย่ลงไปกว่านั้น<br /> ก็ยังถือว่าขาดทุนนิดเดียว ใจก็ไม่เสียมากมายนัก<br /> <br /> กลับกันถ้าเราหวังไว้มาก มากกว่าเหตุอันสมควรจะเกิด<br /> ถ้าผลมันออกมาเท่าที่มันสมควรเกิด กลายเป็นว่าเราผิดหวัง<br /> นี่ก็ขาดทุนแล้ว<br /> <br /> ยิ่งถ้าผลออกมาต่ำกว่าสิ่งที่คิดว่าจะเกิด แย่กว่านั้นอีก<br /> แต่เราหวังเอาไว้เสียสูงลิบ อะไรจะเกิดขึ้น...<br /> ใช่.. ความผิดหวังอันมากมาย... ขาดทุนย่อยยับ...<br /> <br /> ผมเห็นดังนั้นแล้ว ผมจึงไม่อยากจะขาดทุนทางใจอีก<br /> ไม่มีใครบังคับให้เราคิดเพื่อทำร้ายตัวเอง นอกจากตัวเราเอง<br /> <br /> จงคิดบนพื้นฐานแห่งความเป็นจริง และเหตุผล<br /> เผื่อใจเอาไว้ เผื่อว่ามันจะผิดพลั้ง<br /> <br /> เพราะสุดท้าย คนที่ให้อภัยเราเป็นคนสุดท้าย<br /> มักจะเป็นตัวเราเอง...<br /> <br /> รู้แบบนี้ จะทำร้ายตัวเองไปทำไม...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-3174932064751339238?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-71884283097102087292011-11-25T22:30:00.001+07:002011-11-25T22:32:31.432+07:002011-11-25T22:32:31.432+07:00รับบริจาค... หาเงินแต่งเมีย...<br /> <br /> <form action="https://www.paypal.com/cgi-bin/webscr" method="post"> <input name="cmd" type="hidden" value="_donations" /> <input name="business" type="hidden" value="kohsija@gmail.com" /> <input name="lc" type="hidden" value="TH" /> <input name="item_name" type="hidden" value="Kohsija the poor." /> <input name="no_note" type="hidden" value="0" /> <input name="currency_code" type="hidden" value="USD" /> <input name="bn" type="hidden" value="PP-DonationsBF:btn_donateCC_LG.gif:NonHostedGuest" /> <input alt="PayPal — The safer, easier way to pay online." border="0" name="submit" src="https://www.paypalobjects.com/en_GB/TH/i/btn/btn_donateCC_LG.gif" type="image" /> <img alt="" border="0" height="1" src="https://www.paypalobjects.com/en_US/i/scr/pixel.gif" width="1" /><br /> <br /> เอางั้นเลยนะ...</form><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-7188428309710208729?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-46143404552694739522011-11-22T20:37:00.001+07:002011-11-23T00:13:44.703+07:002011-11-23T00:13:44.703+07:00<object height="480" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uy09cXwsz6w?version=3&amp;hl=en_US"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/uy09cXwsz6w?version=3&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="640" height="480" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /> <br /> American, British, Thailand หรือสารพัดชาติไหนที่ทำ Got Talent หลบไป...<br /> <br /> เจอ Indian Talent Show ของพี่แขกเข้าใปหน่อย<br /> กับทีมที่ชื่อว่า Warriors of Goja...<br /> <br /> ดูแล้วแบบว่า ได้แต่อุทาน "P#(&amp;%#*(%*#" ไปตลอดเวลา<br /> เล่นจริงเจ็บจริง ยิ่งกว่าหนังปรัชญา โทนี่ จา ปะทะ จีจ้า เสียอีก...<br /> <br /> เอาตำแหน่งชนะเลิศให้พี่เขาไปเลยครับ<br /> แทบจะคุกเข่าเข้ามอบเงินรางวัลให้กันเลยทีเดียว...<br /> <br /> India is so amazing... มากๆ<br /> <br /> โอ้มายบุดด้า...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-4614340455269473952?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-90972922859288213892011-11-21T22:39:00.001+07:002011-11-21T22:41:35.892+07:002011-11-21T22:41:35.892+07:00<object height="315" width="420"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/P3hPbryJMrQ?version=3&amp;hl=en_US"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/P3hPbryJMrQ?version=3&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="420" height="315" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /> <br /> ฮาแบบไม่เอาลง Blog ไม่ได้แล้ว...<br /> <br /> ขำแทบสำลัก... คนทำตั้งใจมาก... ลงทุกเม็ด...<br /> <br /> ROFL...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-9097292285928821389?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-4510346110155821712011-11-11T20:11:00.001+07:002011-11-11T20:16:01.363+07:002011-11-11T20:16:01.363+07:00แปลกดี...<div> <br /></div> <div> ผมเห็นพักนี้คนไทยรักกันดีผิดหูผิดตา...</div> <div> <br /></div> <div> ช่วงนี้น้ำท่วมใหญ่ เวลามีใครเดือดร้อนต้องการความช่วยเหลือ<br />ก็จะเห็นมีคนเสนอตัวเอานู่นเอานี่มาช่วยตลอด ทั้งให้ยืม ให้ฟรี มากมาย...</div> <div> <br /></div> <div> ผมมาย้อนคิดดู ตอนที่ไม่มีเหตุร้ายแรงภัยธรรมชาติอะไรพวกนี้</div> <div> ทำไมพวกเราไม่รักกันเท่าตอนนี้?...</div> <div> <br /></div> <div> ช่วงเวลาปกติ เห็นก็เอาแต่แก่งแย่งชิงดี มีอะไรก็ไม่ให้คนอื่นยืม</div> <div> เข้าทำนอง "ไม่อยากเห็นคนอื่นได้ดี"</div> <div> <br /></div> <div> หรือคนเราต้องเห็นคนอื่นลำบากสุดๆ ก่อน</div> <div> ต่อมคนดีถึงจะถูกกระตุ้นให้ทำงาน?</div> <div> <br /></div> <div> ไม่รู้ว่าเป็นอุปาทานหมู่ หรืออะไรก็ช่าง</div> <div> ผมก็ว่ามันดี ที่เห็นคนเราช่วยเหลือกันยามเดือดร้อน</div> <div> <br /></div> <div> แต่ผมอยากเห็นความรู้สึกประมาณนี้ อยู่ไปจนถึงตอนที่เราต่างไม่เดือดร้อน</div> <div> <br /></div> <div> ทำไมตอนปกติ บ้านใกล้เรือนเคียงกัน แทบไม่เคยคุยกัน</div> <div> ไม่เห็นถามสารทุกสุขดิบกัน ไม่ถามว่าเขาขาดเหลืออะไร อยากได้อะไร</div> <div> <br /></div> <div> ไม่ให้อะไรๆ กันได้ง่ายๆ กันแบบตอนนี้...</div> <div> <br /></div> <div> ถ้าสังคมโลกเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ โลกเราอาจจะมีความสุขมากกว่าอีกมากก็ได้</div> <div> <br /></div> <div> ผมคงจะได้แค่ฝันไป...</div> <div> <br /></div> <div> น้ำลด คนไทยก็กลับมากัดกันต่อไป</div> <div> อิจฉาริษยา แก่งแย่งชิงดีกันเหมือนเดิม...</div> <div> <br /></div> <div> ไม่นับพวกมีอำนาจหรอกนะ... คนพวกนั้นน่ะ ให้โลกแตก ก็ยังจะเอาเปรียบคนอื่นอยู่ดี...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-451034611015582171?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-25407904761027632372011-11-10T21:21:00.001+07:002011-11-10T21:24:29.678+07:002011-11-10T21:24:29.678+07:00<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/547mG4XKb4s" width="560"></iframe><br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/kUExZdKovRE" width="560"></iframe><br /> <br /> ...<br /> <br /> เราจริงจังกับความฮา...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-2540790476102763237?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-91472610681684115452011-10-31T19:59:00.001+07:002011-10-31T19:59:59.011+07:002011-10-31T19:59:59.011+07:00เรื่องมันมีอยู่ว่า...<br /> ผมไปเจอเว็บขายของ แล้วก็สนใจซื้อเจ้าเครื่องวัดอุณหภูมิแบบนี้มา...<br /> <br /> <a href="http://www.dealextreme.com/p/82573?r=44018323"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-v5462DJap8E/Tq6X0f8Qz5I/AAAAAAAABJ0/Jap6B1Qyn7E/s1600/IMG_4612.JPG" /></a><br /> <br /> มันคือ&nbsp;<a href="http://www.dealextreme.com/p/82573?r=44018323">Digital Infrared Thermometer with Laser Pointer</a><br /> หรือพูดง่ายๆ คือปืนวัดอุณหภูมิด้วยแสงอินฟาเรด นั่นเองครับ...<br /> ใครสนใจกดลิงค์ไปสั่งซื้อกันเองได้ ไม่แพงครับ :)<br /> <br /> ซื้อมันมาเพื่อสนองความอยากรู้อยากเห็นส่วนตัวครับ<br />เพราะผมเป็นคนชอบวัดสิ่งต่างๆรอบตัวให้เห็นออกมาเป็นค่าที่จับต้องได้<br /> <br /> อุณหภูมิก็เช่นกัน คุณไม่เคยสงสัยเหรอครับ ว่ากาแฟที่คุณดื่มร้อนกี่องศา<br /> หรือผนังห้องที่คุณว่าร้อนๆ มันร้อนกี่องศา ฯลฯ<br /> <br /> สรุปว่า ผมซื้อมาก็วัดเล่นไปเรื่อยๆ อย่างกาน้ำร้อน แบบรุ่นปกติ มันร้อนราว 70 กว่าองศาเท่านั้นเองครับ<br /> ไม่ถึง 100 องศา ดังนั้น กาต้มน้ำทั่วไป มันต้มน้ำไม่เดือดล่ะ ฆ่าเชื้อโรคไม่ได้หมดด้วย<br /> อันนี้ผมเพิ่งรู้...<br /> <br /> อีกอย่างที่สงสัยมาก และวัดจนรู้คือ... พัดลม...<br /> <br /> ใช่ครับ คุณต้องเคยใช้พัดลมมาแล้วแน่ๆ ใครไม่เคยใช้ก็นับว่าแปลกล่ะ<br /> แต่คุณเคยสงสัยมั๊ย ว่าพัดลมทำให้เราเย็น แล้วตัวมันเองล่ะ เย็นด้วยหรือเปล่า?<br /> <br /> ผมวัดแล้ว หายสงสัยแล้วครับ... :D<br /> <br /> ผมจะสรุปให้ฟังง่ายๆ ก็แล้วกันครับว่า...<br /> <br /> <ul> <li>พัดลมจะเป่าลมที่มีอุณหภูมิเท่าอุณหภูมิห้อง ซึ่งก็คืออุณหภูมิอากาศ</li> <li>ใบพัดของพัดลมที่หมุนอยู่ ก็ไม่เย็นไปกว่าอุณหภูมิของอากาศครับ</li> <li>ลองเอาพัดลมพัดไปยังสิ่งของ แล้ววัดอุณหภูมิ ผลคือ มันไม่เย็นลงครับ เท่าอุณภูมิอากาศเหมือนเดิม</li> </ul> <div> ทีนี้ ก็กลับมาที่พื้นฐานความรู้ทางวิทยาศาสตร์สมัยประถม ที่ผมลืมไปแล้วครับ</div> <div> นั่นคือการที่เราโดนพัดลมแล้วเย็น เป็นเพราะอากาศที่เคลื่อนไหว จะพาให้เหงื่อเราระเหยออกไปด้วย</div> <div> และพอเหงื่อระเหยไป ก็พาความร้อนออกไปด้วยนั่นเองครับ</div> <div> <br /></div> <div> ดังนั้น ถ้าเราไม่มีเหงื่อ หรือโลกนี้ไม่มีการระเหยของน้ำ</div> <div> พัดลม ก็จะไม่มีประโยชน์ในการลดความร้อนให้เราได้เลยครับ</div> <div> <br /></div> <div> เกิดซาโตริแบบแปลกๆ ขึ้นมาในตอนนั้น เหมือนตัวเองเชื่ออะไรแปลกๆมาตลอด</div> <div> <br /></div> <div> ดังนั้น การเปิดพัดลมทิ้งไว้ในห้องที่ร้อน ไม่ได้ช่วยให้ห้องเย็นขึ้นครับ</div> <div> เพราะยังไง ห้องก็ร้อนเท่าอุณหภูมิของอากาศอยู่ดี</div> <div> <br /></div> <div> ยกเว้นว่า ห้องจะร้อนกว่าเพราะแดดส่อง การระบายอากาศที่เย็นกว่าเข้ามา<br />แล้วใช่พัดลมเป่าอากาศที่เย็นกว่า ไปยังวัตถุที่ร้อนกว่า นั่นเป็นเรื่องเป็นไปได้ครับ</div> <div> <br /></div> <div> ดังนั้น ปริศนาในชีวิต 1 อย่างของผม ก็จบไปแล้วคือ</div> <div> <br /></div> <div> พัดลม ต้องเป่ากับตัวคนที่มีเหงื่อครับ เราถึงจะเย็น...</div> <div> <br /></div> <div> และดังนั้น พัดลมที่ผ่านน้ำ หรือไอน้ำ มันก็ทำให้ลมเย็นเท่ากับอุณหภูมิน้ำครับ ถ้าใส่น้ำปกติ ก็ไม่เย็นกว่าปกติ ยกเว้นใส่น้ำแข็ง</div> <div> <br /></div> <div> จบครับ... :)</div> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-9147261068168411545?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-44950173683350185322011-09-26T00:08:00.000+07:002011-09-26T00:10:34.609+07:002011-09-26T00:10:34.609+07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 14px;"></span><br /> <div> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-eZlq0p09M8A/Tn9fxeOyJSI/AAAAAAAABHY/kDEi1xcpSDw/s1600/EXTEEN+BLOG+-+Management+System.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-eZlq0p09M8A/Tn9fxeOyJSI/AAAAAAAABHY/kDEi1xcpSDw/s1600/EXTEEN+BLOG+-+Management+System.png" /></a></div> <div> <br /></div> <div> <br /></div> <div> วันนี้ (26 กันยายน 2554) เป็นวันครบรอบ 6 ปีสินะ ของการมาเป็นสมาชิกของ exteen.com</div> <div> ถือว่าเป็นวันแรกของการกลับมาเขียน blog ด้วย หลังจากร้างไปนาน (แบบเดียวกับทุกวันนี้เลย)</div> <div> <br /></div> <div> ยังไงก็ขอบคุณ exteen ที่ยังอยู่มาจนถึงวันนี้</div> <div> ทำให้ได้เจอคนหลากหลายรูปแบบ</div> <div> บ้างก็คุยผิวเผิน บ้างก็ได้เจอหน้ากัน</div> <div> <br /></div> <div> ขอบคุณ @tpagon และ @ipats ที่ทำ exteen ขึ้นมา</div> <div> <br /></div> <div> ขอบคุณผู้อ่านทุกท่าน ที่แวะมา</div> <div> ถึงแม้จะนานๆ ทีจะเขียน แต่ก็ยังไม่ทิ้งไปเฉยๆหรอกครับ...</div> <div> <br /></div> <div> พบกันใหม่ เมื่ออะไรดลใจ...</div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-4495017368335018532?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-76097889731489009712011-08-29T13:37:00.000+07:002011-08-29T13:37:34.584+07:002011-08-29T13:37:34.584+07:00<div><object height="345" width="560"> <param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/cC2xkQjivRg?version=3&hl=en_US" /><param name="allowFullScreen" value="true" /><param name="allowscriptaccess" value="always" /><embed type="application/x-shockwave-flash" width="560" height="345" src="http://www.youtube.com/v/cC2xkQjivRg?version=3&hl=en_US"></embed> </object></div><div></div><div></div><div>ไม่มีอะไร...</div><div></div><div>จะอวดว่าไปดูมา...</div><div></div><div>แค่นั้นแหละ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-7609788973148900971?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-74279533521511921112011-08-24T08:25:00.000+07:002011-08-24T08:25:53.120+07:002011-08-24T08:25:53.120+07:00ฉันเป็นคนที่ตื่นขึ้นมาทุกเช้าด้วยความรู้สึกไม่พอใจในชีวิตตัวเองตลอดเวลา <br /> ฉันรู้สึกว่า ฉันควรจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้ ฉันควรทำได้ดีกว่านี้ <br /> <br /> อาจเป็นเพราะฉันยังคงเป็นแค่คนห่วยๆ ที่หมกมุ่นกับการพิสูจน์ตัวเองก็ได้ <br /> ฉันยังไม่พอใจในทุกสิ่งที่ประกอบขึ้นมาเป็นชีวิตของฉัน <br /> <br /> บางอารมณ์ ฉันก็ปลง ทำใจ <br /> แต่สิ่งแวดล้อมก็บีบบังคับว่า ไม่ได้นะ ห้ามหยุด แกต้องวิ่ง วิ่งไปจนกว่าแกจะตาย... <br /> <br /> หรือฉันต้องพยายามวิ่งไปจนตายจริงๆ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-7427953352151192111?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1695510715877103875.post-9452419378349343542011-08-03T14:27:00.002+07:002011-08-03T14:27:28.754+07:002011-08-03T14:27:28.754+07:00<div style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #333333; font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">อุ๊ย อ๋าส์.. บ่ายแล้วไม่รู้กินอะไร๊ กินน้ำนมน้ำเปล่าก็ไม่หาย ง่วงจริ๊งง่วงจนแทบตาย บ่ายสามทีไรละเริ่มง่วงทุกที... อ๊าาส์.. อู๊ยส์...</div><div style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #333333; font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">&nbsp;</div><div style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #333333; font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">พี่จ๋าหากาแฟให้หนูหน่อย ไม่งั้นต้องคอยหลับอยู่อย่างนี้ จะถ้วยละหมื่นก็ได้ถ้ากาแฟดี ถ้าของเขาดีหนูนี่คงหายมึน... อ๊าส์...</div><div style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #333333; font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">&nbsp;</div><div style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #333333; font-family: Tahoma, 'MS Sans Serif'; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">ไร้สาระโคตรๆ... -_-"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1695510715877103875-945241937834934354?l=kohcafe.blogspot.com' alt='' /></div>kohsija p.noreply@blogger.com