Деновиве на Интернет, особено на Facebook може да се забележи заедничката кампања на Црвениот крст и Dormeo. Зад Dormeo стои Студио Модерна, компанија која во послено време заслужува голема пофалба за ниваните Интернет кампањи. Мотивацијата да поразговарам со нив потекнува уште од кампањата која ја реализираа за денот на вљубените, но ете изгеледа Разбудете се хумани беше вистинкото време и финалниот мотиватор. Спремивме (јас и Нате) неколку прашања на кои со задоволство се нафати да одговори Ана Бојаџиева од Студио Модерна Скопје.

• 120 Душеци за две недели. Честитки. Дали е ова резулат само на интернет кампањата или станува збор за интегрирана кампања? Ако е интегрирана, колкав е делот/уделот на интернет делот?

Благодарам. Се радуваме и што бројот на донации постојано се зголемува, а тоа значи дека заедно со Црвен Крст и сите оние кои донираа можеме да им помогнеме на голем број граѓани да имаат поудобен и поквалитетен живот. Првата донација во петок (6.11.2009) ќе ја добијат старите лица од домот „Мајка Тереза“ во Скопје, а ние нестрпливо го чекаме тој момент. И се разбира, акцијата ќе продолжи понатаму за повеќе такви моменти.
Идејата на „Разбудете се хумани“ беше токму будењето на хуманоста, па за да допреме до што поголем број на граѓани се одлучивме за интегрирана кампања во која вклучивме ТВ, Интернет, Принт. Интернет делот, ако го мериме според она што ни беше најважно, а тоа е секако бројот на донации, изнесува 40%. Но, ако малку пошироко гледаме на целата кампања, ќе видиме дека не се работи за мерлив дел или влијание. Дали со интернет кампањата сме помогнале во подигање на свеста? Тоа да, сигурно. Е-маил пораките за поддршка кои ги добиваме, како и бројот на донации преку веб-страницата го потврдуваат тоа. Но, дали некој се одлучил да донира преку веб-страницата поради интернет кампањата или ТВ спотот, добиениот флаер, видениот постер? Тоа не можеме да го знаеме. Исто така, има и многу кои дознале за „Разбудете се хумани“ од Интернет, а сепак се одлучиле да се јават на 02/3094 555 (тел. број за донации) и да донираат на тој начин. На крајот, начинот не е толку важен, колку што е важна целта – да им се помогне на што повеќе луѓе.

…. ЦЕЛОТО ИНТЕРВЈУ: Добрата порака го наоѓа патот и развива комуникација

Нѐ дал Господ нас Македонците најпаметни за сѐ, па и за дебата. Имавме пред некој месец дискусија на темиве на една од Face2Face средбите, ама секогаш е убаво да се навратиме на темиве. Не за друго, туку да им укажеме почит и подршка најмногу на оние кои се задолжени за модерирање на коментарите на најпосетуваните локални сајтови за вести.

(via wopico.blogspot.com)

Во продлжение еве 9 причини како без проблем може човек комплетно да ја промаши дебатата на Интеренет:

1. Да не ја разбереш разликата помеѓу блог пост и статија
   Без разлика на тоа што блоговите се тука околу и помеѓу нас веќе неколку години, луѓето сѐ уште не ја разбираат разликата помеѓу пост (личен став и мислење) и статија во весник (текст на подготвена и истражена тема).
2. Тврдење дека авторот требало да напише нешто друго
   Ова е категорија слична на горната. Таа главно се однесува на коментарите од типот „зошто вашиот весник не пишува за посериозни работи?“. Ваквите коментари и дебатирање се беспредметни, затоа што медиумите пишуваат и за такви („сериозни“) теми, но таму каде што одбрале да пишуваат за некоја полесна или понеобична тема, тоа е сосема легитимно и по нивен избор.
3. Не разбирање на поимот „просторно ограничување“ (или wordcount)
   Некогаш коментаторите на текстовите мислат дека во 800 зборови или во еден блог пост може да се каже сѐ што има за некоја тема, па од таму прашањата од типот: „Зошто не сте вклучиле ова, она, или тоа?“ проследено со „Навистина немате врска со темата!“
4. Употреба на лични напади (ad hominem)
   Ова секако е најчест тип на „дебатна“ тактика на Интернет. Што помалку е бистар соговорникот, толку поагресивен ќе биде во своите зборови и помалку свесен за сопствената интелектуална ограниченост. На пример AC Grayling, професор по философија на Birkbeck, редовно на сајтот на Guardian привлекува коментари од типот “You are an idiot!” (Ти си идиот) и често е обвинуван дека не знае ништо за философијата. Некои дури и му препорачуваат философски материјали за читање.
5. Обвинување на Владата за сѐ
   Слепото критикување на естаблишментот, кој по нив бездруго ќе ги изгуби првите наредни избори, и кој е виновен и кога запалката не ви пали, е една од најчестите „интернет методологии за дебата“. Најчеста, но воедно и бесполезно арчење на тастатурата.
6. Несфаќање на шега
   Ако сте луциден и префинет писател, мора да го колнете денот кога на некого му текнало да стави опција за коментирање на текстови. Има ли нешто подемотивирачки од сознанието дека поголемиот дел од читателите не ги разбираат вашите шеги? Ако се нафатите да ги објаснувате своите шеги, каква е тогаш смислата од нивното пишување воопшто?
7. Генерализирање врз основа на своето лично искуство
   Ова е најчесто во образовните дебати, каде луѓето најчесто ќе ви напишат: „Одев во општа гимназија и беше без врска, што значи дека сите општи гимназии се без врска“.
8. Да ги навредите сите кои постирале на некоја статија
   Тоа е кога среде дискусија некој ќе запише: „Сите вие сте идиоти, немате нешто попаметно да правите освен да гушите со вашите глупави муабети!“. Ова, секако, е една од позабавните контрадикторности кои ќе ги сретнете на интернет, бидејќи ако мислите дека коментирањето на таа статија е без поента, тогаш зошто самите коментирате на неа?
9. Навредување на сите на форумот, не само на одреден пост
   Ова е пример на интензификација на точка 8 и е прилично самообјаснива. Се работи за целосно негирање на сѐ што е надвор од рамките на сопствениот коментар и став. Се разбира истото содржи контрадикторност, ако целиот форум е тапа, што бараш на него?

Листава е превод и адаптација (и малку потскратена) од оригиналната: 11 ways to miss the point on the Internet, Со голема благодарност до Kim Thomas за инспирацијата, и до Дарко кој го „ископа“ текстот :)

За ова блог писание бев непосредно поттикнат од мошне интересниот и полезен текст од „it.com.mk“ под наслов „Колку ни е важна онлајн реалноста?“:

Сите сме онлајн. Сите информации ги споделуваме онлајн. Сите можат да ги прочитаат нашите пораки и да ги видат сликите. Документите ги закачуваме на онлајн сервиси. Купуваме онлајн. Наскоро ќе гласаме онлајн… Денес, сите сме јавни личности. Но, тоа го правиме само бидејќи сакаме да се поврземе со пријателите, да комуницираме со другите, да споделиме информација, да дознаеме што се случува…Со сета наша вклученост на интернет, дали онлајн реалноста ни е толку важна, што ги игнорираме ризиците?

Да се зборува за ризиците на користењето на новите технологии и новите медиуми е повеќе од потребно. Опасности има на секој чекор, како што има и бројни полезности и користи од нив. Но, стравот од непознатото, во овој случај сѐ она што не знаеме за новите медиуми, н/с-екогаш е потребно низ отворена комуникација и размена на искуствата да се рационализира, за да се отстранат лаичките и „паничарските“ приоди кон нив. Паничарењето води барем кон две нешта:

-некористење на предностите на новите медиуми;

-нерешавање на вистинските проблеми и ризици на новите медиуми (кои ги има секако);

Луѓето можат да ви наштетат онлајн како што можат да ве ограбат на улица. Човечкиот порив кон зло или криминал е тој истиот, различна е само формата  на нејзината реализација. Потребно е постапно да собирате иинформации и да учите како да се заштитувате себе си. Разликата во овој процес на едукацијае што вашите родители веројатно нема да можат да ви помогнат на начин на кој тоа го правеле учејќи ве како да ја поминете улицата. Сега вие, и сите ние како генерација, мораме сами да развиеме рационална свест за овие теми и проблеми, а потоа веројатно и да ги подучиме и нашите родители, кои сѐ повеќе и се присутни онлајн.

Во нашите главни (mainstream) медиуми сѐ уште преовладува приодот на потенцирање на опасностите над предностите, но полека и се крева нивото на јавна дебата за самите проблеми и се приложуваат повеќе информации за начините на нивното решавање. Таков е примерот од денешното (30.10.2009) издание на „Дневник“ во текстот под наслов: „Лажни профили за важни фаци на „Фејсбук“:

Политичари, бизнисмени, доктори, естрадни уметници и други јавни личности се’ почесто се жртви на кражба на идентитетот на популарната социјална мрежа „Фејсбук“. Тие се изненадени кога ќе забележат дека имаат свој профил на оваа мрежа иако таков воопшто не отвориле. Во нивно име се договараат зделки, се плука по партиските противници или се шири верска и политичка омраза.

Иако има и некои „забавни моменти“ во текстот („милицајска“ логика на справување со онлајн престапништвото или криминалот од страна на службите, запленување на компјутери и слично, како и површнсота во  истражувачкиот дел на проблемот), но, вака или онака, сепак има и доволно информации за тоа како правилно да се постапи во случај на онлајн преземање на личен идентитет и лажно претставување, и каде да се обратите. За жал, начините на превентивна заштита ќе мора да ги побарате на други места, но по поуките од ваквите случаи, свеста за нивната нужност секако е повисока. Друга димензија е што ваквите прашања се актуелизираат само кога им се случуваат на „фаците“, според јазикот на статијата.

За крај, само една филмска аналогија, за тоа како ги доживуваме опасностите од новите медиуми, и на кое рамниште е нашата свест за нив и капацитетот за наоѓање решенија.

Повеќето од нас, самиот феномен на вмрежување го доживуваат како разоткривање на приватноста која не знаеме како да ја заштитиме. Некако како да се плашиме дека самите нови медими се реализација на големата соба на Архитектот во „Матрица“ каде некој постојано не гледа и на тој начин и нѐ контролира. Додуша ликовите од мониторите на Архитектот во својата суштина доста и наликуваат на лични профили на друштвените медиуми, а Архитектот во денешни услови би можел да биде и некој Администратор на Фејсбук да речеме. Сепак, нашето место во нив не е така фаталистичко и безмоќно, моќта на Администраторите на сервисите за вмрежување не е секако како онаа на Архитектот, а начини на  промислена и корисна употреба која оди во наша полза секако има.

Овој викенд започнуват постипломските студии на New York University Skopje. Едната насока, Нови медиуми за почнува со основниот предмет New Media Theory. Токму за потребите на овој предмет, имено утре планираме да биде видео ден, се навратив на одличните видео серијали на Frontline. Ги симнувам скоро сите видеа од таму, ама почувствував потреба повторно да се навратам на една тема која постојано се провлекува а особено беше актуелна минатата недела на наша МТВ.

Еве неколку видеа со крајно конструктивен и издржан пристап кон овие теми. Мислам дека ова е вистионскиот приод а не оној кој го имаат и нашите медиуми и државните институции кои работат во овој домен. Да, знам дека и Дирекцијата за заштита на лични податоци сака да го постигне истото, ама мора да го смени јазикот и пристапот. На овој начин само заплашува, не ја подобрува ситуацијата. Доста муабет. Ајде еве неколку видео клипови:

Мал придонес после разочарувачката „дебата” вчера на МТВ :)

Social Implication of Internet – find pdf version in google search

Минатата недела бев дел од организацијата на третата по ред Глокал конференција.  Ама мислам дека нема потреба да спомнувам повеќе зошто секој колку-толку редовен читател на блогов тоа го знае веќе одмана :). Ако не е така, трк на Glocal Conference и види ги деталите, па врати се назад за да ти има контекст останатиов дел од постов.

Еве што според мене треба да се планира, знае и обезбеди за да се добие успешно организиран web 2.0 настан.

1. Планирајте долго и детално. Деталите од организациски аспект не се планираат една недела однапред.
Мора да се размислува многу порано, дури и на најмалите ситници. Кабли, луѓе, комуникација, мрежи, вода, знаменца, звук и уште милион други работи. Верувај, кога има толку многу работи кои треба да бидат на место, детали има 3 пати повеќе. Секако најдобро е да си ги запишувате некаде овие зошто ситни детали има премногу а доволно е за еден да немате предвидено реакција и да се создаде негативен впечаток.

2. Испланирајте и подгответе ги сите ресурси на време, особено човечките
Доброто покривање во живо на Glocal: Inside Social Media во најголема мера се должеше на луѓето задолжени за тоа. Мора да се има на ум да се обезбеди соодветна технолшка подлога, да се обучат (доколку е потребно) луѓето и да се оди секогаш на проверена варијанта, т.е. да се задолжат луѓе со искуство и рутина. Зошто кога ќе тргне настанот, простор за маневрирање и адаптација има, ама малку е и ако не сте доволно спремни може да настане само поголем хаос.

3. Обезбедете Интернет. ОВА Е НАЈВАЖНО
Денес голем дел од сите нас се зависни од континуирано проверување на меил, facebook, twitter и сл. Ако не го правиме тоа онолку често колку што сме навикнати трпението се намалува и доволен е мал пад на мотивацијата за следење на настанот за да се откаже публиката од следење на преостанатиот дел. Ако сесијата или презентерот не му е интересна на некој посетител тој секогаш ќе може да ја отсурфа и да се вклучи подоцна.

Обебзбедете два различни извора на Интернет. Да. Тешко е, ама за подолги настани никогаш не знаеш кога може да откаже едниот. Раздвојте ги конекциите, онаа за организација и онаа за посетители.

4. Управувајте со настанот континуирано, дури и кога сте на сцена
На Glocal: Inside Social Media се уверив колку е корисно да се има компјутер со себе кога седите и на главната маса. Едноставно, перспективата на гледање на работите малку се менува, па добро е да се биде во ситуација да се комуницира со луѓето од организација. И додека седите горе може да се случуваат герешки и да се потребни ситни интервениции. Требаат кабли, се адаптираат детали во програмата, се пренесуват онлајн дискусии, се бара доближување на микрофонт, потребни се корекции во кодот на сајтот и слично. Сето тоа се решава со следење на twitter и со чет. Лесно и скоро неприметливо. И уште нешто, обидете се да обезбедите сите модератори на сесиите да имаат со себе на сцена компјутер.

5. Бидете транспарентни цело време
За која било тема, дали станува збор за стримот, за паузите, за кафето, за сендивичите, за откажувањата и промените. Интернет публиката е публика која сака транспарентност. И онака целиот настан се одвива пред нивните очи, сеедно дали се на самото место или дома пред екран. Ако падне стримот, бидете први кои ќе го објават тоа и кажете дека работите за да го вратите. Ако некој дел од сајтот не работи побарајте помош за брзо решение.

И да наведам вака на крај што се случуваше во позадина на Glocal: Inside Social Media

Имавме два проектора, еден за официјалните презентации еден одбројуваше време преостанато за презентација. Иако на многумина оваа идеја им беше нова, морам да признаам дека јас ја имам видено на настани органзирани од Метаморфозис. Имавме две камери. Една за стрим (за неа беше задолжена Тијана) и една од позади го снимаше одвоено целиот настан. Мите ги надгледуваше камерите, сликаше, твиташе, фејсбукаше и ги качување на flickr фотографиите. Три девојки ги пишуваа кусите прегледи за презентациите и ги дополнуваат линковите кон другите написи: Славица, Ана и Илина. Имавме две безжични мрежи. На едниот рутер имавме врзано компјутер со загарантиран проток кој стримаше. Двете мрежи беа отворени но сепак онаа без стримот беше примарна. Имавме сајт на кој се прикажуваше стримот и се агрегираше содржина. Борис чепкаше во позадина на сајтот а јас правев од се по малку, сликав, твитав, чепкав по сетинзи и најмногу од се издавав наредби :).

Што постигнавме? Настан за социјални медиуми кој максимално ги искористи социјалните медиуми ВО ЖИВО. Нема да бидам скромен. Ќе пишам. Многу бевме добри.

Благодарност, уште еднаш до сите кои помогнаа, дојдоа, гледаа и активно учествуваа на било кој начин во годинашната Глокал конференција.

Благодарение на проектот за медиумска писменост координиран од МИМ и IDSCS, минатата недела имав шанса да бидам дел од тимот кој беше на студиска посета во Холандија. Баш фино звучи ова студиска посета, јас во проектов сум вклучен како тренер. :)

Ми требаше една недела за да соберам сили да напишам што имав шанса да видам таму. Ако не пишам сега ќе ми помине најверојатно уште една цела недела заради Glocal: Inside Social Media и на крај нема ни да напишам пост. Затоа еве го сега. Секако мора да се има на ум дека ова е мојата листа на работи кои мислам дека се интересни за споделување, секој од останатите членови на екипажот има свои :).

Импресиите ќе одат повеќе преку слики и кратки можеби и на моменти неврзани коментари. Без редослед се.

1. Waag Society

Waag се случија при крај на посетава, ама ме воодушевија. Влетаа во програмата во последен миг и ме направија пресреќен. Ова горе на сликата е местото каде оригинално е сместена оваа организација. Спонзорирани се од државата, а работат во една друга нова зграда малку десно од железничката :). Еве слики за да не мора да раскажувам многу што тоа прават.

Со еден збор оваа организација: истражува. И толку. Со повеќе зборви нивниот слоган вели: Creative Technology for Innovation. Ова на сликате е мал детал од просторот каде тие имаат формирано еден мал инкубатор за web 2.0 стартап компании. Програмата се вика Mediaguild. Столчево на сликава му припаѓа на еден од членовите на тимот кој ја прaви оваа едукативна игра за деца: Mijn Naam is Haas. Видовме и една апикација за визуелизација на податоци, ама немам фотка од неа, а и заборавив како се викаше :). Убава беше, искрено.

Еден спрат подолу. Оп, тап Fablab

Ние бевме во Петок, домаќинот континуирано повторуваше дека е празно заради тоа што е петок, и кога разгледав малку на нивниот сајт сфатив како изгледа кога не е петок. Ова нам ни изгледаше како игротека за возрасни, ама всушност беше ептен сериозно. Разгледај ги детално проектите на кои работат или работеле, за некоја година може ќе ги купуваме во дуќан :) – http://amsterdam.fablab.nl/

2. Hogeschool van Amsterdam

Само една фотка од влезот на оваа образовна установа. Бевме во посета на студиите по комуникаци и медуми. Навистина добро опремено школо и пред се многу отворени и топли луѓе. Се запознав со некои многу интересни ликови и си добив две книги на поклон. Последното издание од конференцијата Video Vortex: Responses to Youtube и The Internet of Things – A critique of ambient technology and the all-seeing network of RFID.

3. Kennisnet

Ова е  организацијата која е задолжена за имплементирање на компјутери и Интернет во образовниот систем. Навистина голема организација одговорна за голем број проекти, но и со голем број успеси. Имавме 3 кратки презентации, која од која подобра. Но сепак чичкото со најкратко звање CTO беше најдобар. Сепак, 17 години работи на темава, не е тоа шала. Зборуваше за Social Media во школо и се повикуваше на истражување чии прелиминарни резултати скоро ги добиле. Од тоа пилот истражување сподели некои заклучоци кои беа навистина корисни. Фатив само еден инфографик, а ни ветија дека ќе ни ги пратат презентациите. Не се сомневам во тоа.

Не се гледа могу добро на сликава, ама вака изгледа светот на едно дете и неговата интереакција со медиуми. Има некои интересни заклучоци тука, како на пример дека образовниот систем (професори и сл.) ги нема во доменот на социјалните медиуми. Истражувањево е правено во две училишта за да можат после врз основа на првичните заклучоци да направат едно поголемо. Ех, еден ден и кај нас ќе се прават вакви работи, ах…

И доста е. Морам да одам да си ги земам новите визит картички (0:53 е часот, патем) и да спијам зошто утре имаме бриф за новинари по повод Glocal: Inside Social Media.

Ако не ви здосади да повторувам за оваа конференцја, тогаш нема да ви биде проблем да ви повторам дека изминатиов период сум преокупиран со неа и многу ќе ми значи ако дојдеш во четврток, петок и сабота (15-17) во Сарај на Њујорк Универзитет.  А за другите детали од Амстердам и Холандија, на друго место :) Овде толку.

Денес се одржа уште еден „Ден на идеи“ во организација на Владата:

На отворениот „Ден на идеи“ граѓаните имаа можност да ги презентираат своите идеи до членовите на Владата. Имаше предлози за побрзо завршување на судските процеси, за нови вработувања на младите, за начинот на донесување на закони за нивна поголема усогласеност со уставот (Нетпрес, 9.10.200).

Јас не отидов, но секако имам една идеја за предложување: зошто „Денот на идеи“ не се спои со „Македонија-земја на информатичари“ и се отвори еден веб-сервис/веб-страница, на која ваков проток на идеи може да се одвива постојано, и на кој центрите на одлучување ќе можат да бидат во отворена и здрава комуникација со граѓаните. Еве да не бидам формалист, не мора да биде веб-страница, нека биде која било друга платформа или сервис од новите медиуми. Новинарите добро забележаа, на Денот на идеи отидоа претежно постарите сограѓани, па за да во вистинска и искрена форма се чуе и гласот на помладите добро би било да се размисли за токму ваков хибрид на тековни потфати на Владата.

Од 15-ти до 17-ти во Скопје по трет пат се одржува меѓународната конференција „Glocal Conference“, овој пат насловена „Inside Social Media“. Организатор, а воедно и место на одржување, е „New York University Skopje“.

Сите поподробни информации, вклучително и финалната програма може да ја разгледата на веб-страницата на конференцијата, Glocal Conference.

За учество на конференцијата се пријавени редица интересни предавачи од кои, со должна почит кон сите, би ги издвоиле Кевин Рoбинс (Kevin Robins) од „Goldsmiths College, University of London“ (UK), Ивајлo Дичев  (Ivaylo Ditchev) од Софискиот универзитет, Нада Шваб-Ѓокиќ (Nada Švob-Ðokić) од „Институтот за меѓународни односи“ во Загреб,  Пол Бредшоу пак ќе има настап преку видео-линк (Paul Bradshaw, Birmingham City University, UK) и редица други. Во програмата на конференцијата секако се вклучени во голем број, наши истакнати домашни истражувачи и научни работници (Сузана Милевска, Владимир Давчев, и др.), а особено ни е драго што во голем број ќе бидат присутни младите истражувачи.

На конференцијата ќе учествуваат и авториве на блогов, Дарко & Сеад, па со надеж  дека ќе се видиме со вас таму, ве оставаме со препорака да ја следите конференцијата и дискусиите директно или пак на некој од каналите кои ќе бидат достапни (детали на веб-страницата).

Веќе со години го зборувам ова, се обидувам да им ја доловам сликата на различни луѓе дека начинот на кој денес функционираат медиумите се менува. Основните критериумии улоги се менуваат. Баш за ова зборувале и група „големи ” чичковци на The Oxford Social Media Convention 2009. Од извештајот за овој настан на Guardian: How social networking is changing journalism со задоволство го извојувам овој дел на Richard Sambrook, the director of the BBC Global News Division:

What he could see evolving though, was a new objectivity. Objectivity, he then pointed out, had always been an idea important for the news. For him it was once designed to deliver journalism that people can trust. But in the new media age transparency is what delivers trust. He stressed that news today still has to be accurate and fair, but it is as important for the readers, listeners and viewers to see how the news is produced, where the information comes from, and how it works. The emergence of news is as important, as the delivering of the news itself.

Information is not journalism, he explained further. You get a lot of things, when you open up Twitter in the morning, but not journalism. Journalism needs discipline, analysis, explanation and context, he pointed out, and therefore for him it is still a profession. The value that gets added with journalism is judgment, analysis and explanation – and that makes the difference. So journalism will stay – he was optimistic about that. However, journalists must understand one rule: if you believe you are in competition with the internet, find your way out. Collaboration, openness and link culture are rules, you can’t deny at the moment, he said.

Благодарност до Драган, линковите ги најдов на неговиот пост: Koliko su društveni mediji mainstream?