Многу пати до сега и на блогов но и на други јавни и не толку јавни дискусии сме ја потенцирале потребата од медиумска едукација односно подобрување на медиумската писменост на општата публика во МК, а особено младите. И конечно во МК има проект кој се обидува да влијае позитивно во оваа насока. Јас и Сеад сме дел од тимот кој ги спроведува обуките а за овој пост го замолив Марко Трошановски да ми пише некој ред повеќе за оваа тема и проектот кој го работиме. Еве што тој издвои за оваа прилика:

Медиумите повеќе не се дел од нашите животи, ниту пак ги определуваат нашите животи, во својата сеприсутност тие се нашите животи! Македонскиот медиумски пејзаж се карактеризира со таблоидизација, отсуство на длабинско известување и етничка поларизација. Испреплетеноста на медиумски и политички интереси, доминацијата на забавни програми и комерцијални пораки секојдневно влијаат на светогледите на публиката. Овие трендови и наштетуваат на јавната дебата и граѓанската култура на македонското општество и го обременуваат човечкиот капитал со манипулативни информации.

Со цел македонската млада популација, но и останатите граѓани подготвено да ги пречекаат, примат и споделат безбројте информации на кои се изложени од самото раѓање потребно е истите да бидат медиумски писмени. Во таа насока проектот Унапредување на медиумската писменост во Македонија се стреми да ги внесе знаењата и вештините на медиумската писменост во процесот на образование и да ја издигне свесноста за важноста на оваа тема во секојдневието.

Медиумска писменост е нов пристап во образованието. Таа е рамка за анализирање, проценување, креирање и учество преку употреба на медиумски пораки во различни форми (од печат, преку видео до интернет), разбирање на улогата на медиумите во општеството, суштинските вештини за истражување и само-изразување на граѓаните во демократијата. Таа е учење ЗА медиумите, а не учење ПРЕКУ медиумите.

Гореспоменатите знаења и вештини ќе ги стекнуваат учениците од 5 до 8 одд. и учениците во средно училиште во рамки на предметот мајчин јазик. Проектот има за цел да ги обучи сите наставници по мајчин јазик во Македонија со што ќе се опфатат генерациите на ученици на кои овие знаења им се најпотребни. Преку проектот во овој предмет во почетокот на 2011 ќе се воведат неколку наставни единици кои се однесуваат на вовед во медиумска писменост, стереотипизирање и медиусмко претставување, медиуми и политика, новинарство и создавање на медиумски пораки како и нови медиуми.

За потребите на овој проект, но и како ресурсен центар за оваа тема создаден е сајтот mediumskapismenost.edu.mk
Во моментов не е со полна пареа, но малку по малку тој се полни со содржина која, се надеваме, ќе биде корисна за секого.

Во знак на поддршка, комуникации.нет постави и банер (горе десно) за поголема промоција на медиумската писменост, како основна потреба, но и самиот проект кој е прв од овој размер во нашава земја.

BBC започна една голема приказна по повод 20 години од постоењето на Интернет. И македонскиот BBC преведува некои од овие работи. Темата е голема, а еден дел од неа е посветен на споделување на ставови и изјави за тоа што значи интернетот за секој од нас. Мите си го кажал неговото (и на моменти лошо го скратиле) а јас еве сега ќе си го кажам своето:

значи, да немав интернет:

1. Немаше да можам да ви пишам на мојов блог во кој имам вложено многу а тој ми има вратено со иста мера назад :)
2. Немаше да можам да знам дека BBC пишува на оваа тема, зошто вести на радио скоро и да не слушам, се читам на интернет
3. Немаше да запознаам еден куп одлични луѓе со кои денес редовно комуницирам на различни теми
4. Немаше да можам да му нарачувам на брат ми да му купува разни глупости на интеренет за да ги донесе кога иде за Америка (таму нели поефтино е)
5. Немаше да го работам она што го работам сега, затоа што работам БАШ ИНТЕРНЕТ.

За да го направиме ова баш како што тоа се прави на интернет (вирално), ги повикувам сега да кажат што би правеле Виктор, Марјан, Сеад, Ribaro и Владо без интернет.

*ако не ти е јасно зошто овој рутер е тука, гледај ја оваа епизода на South Park

Видеото „15 смртни гревови на македонското новинарство“ е студентски проект на Тијана Митевска од „New York University Skopje“ изработен во рамките на предметот „Етика на медиумите“, при „Faculty of Communication and Media studies“ (Факултет за комуникации и медиуми).

Сценарио прво:

Вработени во јавна институција се малтретирани од страна на својот претпоставен (т.е. се жртви на мобинг). Тие го информираат ресорниот Министерот. Тој не реагира. Малтретираните се обраќаат до медиумите. Овие ја објавуваат нивната потресна сторија.

Сценарио второ:

Вработени во јавна институција влегуваат во конфликт со својот претпоставен. Не можејќи да го  истераат своето, решаваат да потпишат петиција дека се „малтретирани“ и „омаловажувани“ за да наштетат на кариерата на претпоставениот и да му се осветат.  Праќаат поплака до ресорниот министер и повикуваат новинари за да го го наклеветат.

Во реалноста на македонските медиуми за овие две хипотетични, а можни, ситуации од секојдневието, ќе добиете идентични извештаи и стории, нешто како оваа: „Државен секретар ги малтретирал вработените“.

Во писмото до министерот високи структури од екологија твдат дека државниот секретар Н.Н. ја злоупотребувала функцијата – со закани, пцости, примена на навредливи зборови, висок тон на комуникација – како државен секретар ја оценувала и нивната работа, применувала казни за бркање од работа, промена на работното место – кои поради неаргументираност подоцна биле отфрлани од Агенцијата за државни службеници.

Значи, без разлика на двете можни ситуации, примарност ќе добие „скандализирачката“ верзија по која „висок функционер прави нешто скандалозно, непримерно, нечовечно…“.

Овде секако се работи за една комплицирана ситуација во која медиумите ја газат презумпцијата на невиност на лицата кои се дел од нивните стории, она за што често ги обвинуваат политичките чинители и истражните органи.

Во прилог на тоа, името на осомничената не само што не се прикрива, тука од одредена фотографија, на сите им е заштитен идентитетот, освен на ова лице. Последица на ова секако е т.н. „жигосување“ во јавноста.

Се разбира, никој од нас не е наивен, па да не насети дека е далеку поверојатно дека оние кои обвинуваат за мобинг веројатно се и жртви, отколку дека се работи за „режирана клевета“. Она што зачудува е континуираниот недостаток на свест за фер однос кон сите инволвирани страни во медиумските стории. Додека не се истражи случајот, и додека соодветната комисија или тело кое треба да го испита целосно, идентитетот на лицето мора да биде заштитено, наведено во иницијали, а сите обвинувања наведени како „наводни“ или според „тој и тој“. Во многу други средини и по авршување на истрагите имињата не се објавуваат, за да тоа лице не биде стигматизирано во текот на целиот живот, но за нас таа фаза е далеку од реалноста. Иако многу  едноставно, за жал уште е недосегливо за нашите медиуми. Сликата од погоре навистина е показ за тоа како медиумите уживаат во моќта да бидат средства за јавен отстрел.

Во пошироки рамки, последиците се следни: довербата во медиумите опаѓа, а тие конечно завршуваат како овчарчето во приказната „Волк волк!“, на кого никој не му верува дури и кога има легитимна сторија дека волкот навистина нападнал.

Гостински пост на Радмила Живановиќ магистер по комуникации

Деновиве случајно ја прочитав веста на А1 во која на министерот Тодоров не му се верувало дека учениците најмногу ги користат компјутерите и интернетот на училиште за посета на сајтовите за социјално вмрежување како што е Фејсбук, и дека она што во тој случај е најпотребно е наставниците да се заангажираат повеќе за тоа да не се случи. Вакви и слични изјави слушав доста во последниве две-три години, посебно кога ќе се актуелизираше темата на големи инфраструктурни инвестиции во полето на ИКТ опременост и употреба во училиштата. Не би сакала да ја негирам значајноста на наставниците и учениците. Но би ја уважила само кога нема повеќе да се поддржува атмосферата на нивно посочувњеа со прст и обвинување за нивната неангажираност и  кога за момент оние кои ги повикуваат на одговорност ќе се запрашаат зошто е тоа така? И зошто промените се всушност тешки доколку не зе земе контекстот во самото реформирање?

Слика од: http://edubuntumk.blogspot.com/

Ова и уште некои други прашања поврзани со употребата на ИКТ во наставниот процес на средните училишта се обидов да ги актуелизирам со цел посериозно согледување на овој општествен, економски и образовен феномен за да сите досегашни инвестиции и напори не одведат до моментот кога навистина ќе бидат оправдани.

Она што моите скромни увиди го потврдија е постоењето на јаз на недоразбирање или невоочување на вистинската ситуација на употреба на ИКТ во наставата од страна на учениците и наставниците како и неосврнување и неуважување на нивните образовни потреби и барања. Истражувањето кое успеав да го спроведам на примерокот на ученици и наставници е дека тие се многу свесни кога и колку ги користат ИКТ во наставата, и дали и каква интервенција им е потребна со цел ефективно да ги употребат. Но дали оваа нивна позиција ќе биде некогаш вклучена и искористена кога се создаваат и спроведуваат стратегиите за осовременување на образованието, останува да видиме.

Учениците и наставниците на иста страна

Она што теренското истражување го покажа е дека најголема искористеност на ИКТ се среќава кај сервисите за инстант комуницирање и кај сајтовите за социјално вмрежување. Воедно истите овие сервиси се сметаат за несоодветни од страна на наставниците но и учениците. Компјутерите и интернетот сеуште се користат како можност за добивање, проверување и дополнување на информациските празнини но не и како можност за дискусија, поврзување и креативна употреба.

Ова истражување ја потврдува мултимедијалната пракса кај младите генерации и перцепција на ИКТ како неминовност на секојдневието. Воедно ИКТ ја потврдуваат темата за доместификација и во нашето поднебје. Она што останува да виси во воздух е непознавање на ефективната употреба на ИКТ во склоп на образовниот процес. Многупати, секојдневната употреба и она на што сме навикнати се интерпретира и како солидна образовна употреба на ИКТ. Меѓутоа, тоа секогаш не е така, иако поголемата лична употреба на ИКТ влијае на поголемата училишна употреба на ИКТ, доколку условите на училиштето и методологијата на настава го овозможуваат тоа. Овие и уште некои заклуцоци и увиди можете да ги проследите во презентацијата:

Јас навистина се надевам дека ќе започнеме реално да ја согледуваме ситуацијата на само декларативна употреба на ИКТ во образование и дека ќе се обидеме да гледаме на ИКТ како на многу креативни, комуникациски и колаборативни алатки во наставата. Какви и да се, корисниците се оние кои им ја даваат смислата и создаваат важноста на нивната употреба, а тоа во овој случај се учениците и наставниците.

Промени во образовниот процес

Од друга страна, дискусијата се проширува и на капацитетите на нашиот образовен процес да се менува. Самите сме сведоци дека промените не стапуваат на сила преку ноќ и дека е потребно ефективно искористено време кое ќе донесе до одредени промени. Не само ние, туку и многу други земји во развој и веќе развиени земји се сеуште во позиција да одговорат зошто ИКТ и покрај најголемите инвестиции во инфраструктура и човечки капацитети покажуваат многу послаби ефекти. Образовниот систем е комплексен систем кој е потребно самиот да се трансформира со цел да предизвика ефективни промени во осовременување на наставата посебно во однос на употреба на ИКТ потребни за развој на вештините на 21ви век кај учениците и генерациите што идат. Моето истражување не беше изработено со цел да ја критикува актуелната ситуација иако тоа неоспорно се наметнува, и како такво сака да укаже на можните ефективни промени во досегашните стратегии и напори. Моето истражување всушност обрнува внимание на една неикнлузивна образовна политика која не ги вклучува во сопственото планирање, дизајн и визија актуелните потреби и практики на користење на ИКТ на учениците и наставниците.

Во прилог на јакнење на свеста за реалностите околу користењето на мрежите за дружење и дебатата за некои негативни аспекти, едно референтно видео во изработка на „ABC“ телевизија, САД:

Сумарно:

1. Не спиете доволно

2. Поминувате повеќе време на Facebook отколку што првично сте планирале

3. Станувате опседнати од „старите љубови“.

4. Ја игнорирате работата заради Facebook

5. Студена пот ве облева на помисла за исклучување од Facebook

Веќе некое време го планираме, и конечно ете го во прва фаза: собирање податоци.

Немаме испланирано изложување на анкетава до репрезентативен примерок… па затоа замолувам, ама искрено замолувам… да го споделите линкот до анкетава до што е можно поголем број интернет корисници од различна возрсат, за да може резултатите да бидат порелеванти.

Кое истражување? :)

Истражување: Навики и употреба на интернет пребарувачи
http://newmedia.org.mk/anketa/

Еве ги деталите за истото:

Целта на ова истражување е откривање на основните навики и употреба на интернет пребарувачите од страна на македонските интернет корисници. Истражувањето го подготви и спороведува тимот на Центарот за нови медиуми. На прашањата и анализата работеа и ќе работат: Дарко Булдиоски, Анастас Вангели, Славица Биљарска, Мите Кузевски и Сеад Џигал.

Вашата приватност е загарантирана. Резултатите ќе бидат јавно достапни, но без откривање на личниот идентитет. Истражувањето има 18 прашања за кои нема да ви бидат потребни повеќе од 5-6 минути.

Благодарам.

Верувам дека веќе не постои интернет корисник кој не слушнал дека Apple извадија нов уред , таблет, кој го нарекоа iPad. Мајсторите успеаја, повторно, добро да ја загреат атмосферата пред официјалната објава која и самата беше настан кој предизвика голем интерес. Немам намера да давам мои оценки или предвидувања за уредов. Сите технички детали барај ги на официјалната страна на Apple/iPad. Она што сакам да го споделам во овој пост се неколку размислувања или подобро речено предвидувања како овој зголемен iPod ќе влијае во поглед на идниот развој на медиумската содржина.

Индустријава која произведува вести веќе некое време е во паника, а на овој уред некои се осмелија да погледнат и како на потенцијален спасител. Сепак, предизвикот е пред нас. Еве неколку преземени предвидувања во различна насока од неколку различни угледни имиња. Најтопло замолувам да кликнеш на изворот за да го прочиташ целиот текст, зошто некои од извадоците се извадени од контекст и може да предизвикаат погрешно толкување.

Joshua Benton is director of the Nieman Journalism Lab:
So it’s called the iPad: Five thoughts on how it will (and won’t) change the game for news organizations

— It will have a real impact on consumer behavior.
— I don’t think the iPad changes the paid-content equation. …But the iPad, as we know it today, doesn’t change any of the fundamental economics of news commerce. …The only thing that has changed is the size, and that big beautiful screen. Will people who weren’t willing to buy news on an iPhone be sold on the idea just because the text is bigger and the photos are prettier? I’d be surprised. The commerce proposition hasn’t changed.
— The magazine subscription model even seems like a natural match for something like the Season Pass you can buy for TV shows in iTunes. But magazines weren’t mentioned at all. Several magazines have moved in the one-iPhone-app-per-issue direction, and those apps will be much more impressive on the big screen, but magazines are in the same boat as newspapers: waiting for the iPad ecommerce revolution to arrive.

Robert Niles works as a journalist and website editor.
Will Apple’s iPad save the news industry?

…after a decade and a half of online production, most newsrooms haven’t substantially changed their print-focused production process. It’s hard for me to imagine that the iPad coming along will now force that change, when Web browsers and smart phones didn’t in the past.

…Neither iPads, nor paywalls, nor government subsidies will long save a publication that too few care to read. Is your news business in trouble? Quit longing for saviors, and start producing better content.

Luke Hayman, designer of, among others, Time, New York, and Travel + Leisure
Five ways the iPad will change Magazine Design

— A reversal of a decades-long trend. …The iPad represents the first time this trend has been reversed. Instead of smaller, more low-res content, we have the chance to get bigger, brighter, sharper content. Designers used to making it smaller may have trouble learning to go the other way.”
— A new way of telling stories. …Editors have been telling us for years that people won’t read long stories online. Yet they will read 1,000-page novels on their Kindles. What will they be willing to read on their iPad? I predict the return of long-form journalism. At the same time, visual storytelling will take deeper, richer forms.

Steve Yelvington, lifelong journalist and now a strategist for a media company
Regarding the iPad, I am Dr. Buzzkill

It’s certainly no savior for newspapers. What are you going to do, kill your website and sell your “publication” in the App Store? Nonsense. The iPad doesn’t change the economic equation. You aren’t prevented from selling your content by lack of technology and tools; you’re prevented by a lack of market demand.

Eliot Van Buskirk, Wired
Can Apple’s iPad Save the Media After All?

So, the question will turn on two issues: Will publishers get to control the customer relationship to a greater extent than has been possible with iTunes? And will publications be the kind of shiny eye candy that advertisers crave, but now delivered on a bright, crisp, LED-backlit touchscreen instead of heavy-stock glossy paper.

The answers are mixed, simply because this versatile device offers the same myriad distractions as the average computer does, or maybe even more. In order for anything to succeed on a platform like that, it will need to be perfectly designed and contain top-notch content with interactive features and automatic updates wherever they make sense (in magazines, perhaps, but perhaps not in books).

…Our own parent company Condé Nast is preparing a number of iPad e-zine subscriptions, including GQ, Wired magazine and Vanity Fair, sources tell Wired.com.

Некаде на пола пат, пишувајќи го овој блог пост наидов на листа на написи на истава тема собрани од CyberJournalism.net, и на мое задоволство оваа листа го содржеше сите извори кои ги имав планирано, и секако плус уште некои… затоа трк и таму и кликај и читај ако те интересираат уште ставови на темава: Will the iPad save the news business?

Секако, ако имаш свој… коментарите се отворени!

UPDATE: Jay Rosen (NYU teacher and media critic) on Media after the iPad (10x @kuzevski)

Повеќе години сум вклучен во работата на непрофитните организации или кај нас попознати како невладини организации. Од досегашното искуство можам да кажам дека или воопшто или малку ги користат предностите на онлајн медиумите и онлајн комуникацијата (без разлика дали е еднонасочна или двонасочна). Со овој запис сакам да најавам серија од записи кои ќе се однесуваат на тоа како непрофитните организации полесно да ја сфатат предноста на новите и социјалните медиуми и како ефикасно да ги користат. Ќе посветам посебно внимание на употребата на мобилната технологија и кампањи преку споделување на искуството кое го стекнав преку креирање и спроведување на првата глобална СМС кампања во светот за потребите на 350.org. Следниов запис не се однесува на оние кои ги следат овие теми подолго време и се запознати со нив.

Кај нас има организации или поединци од тие организации кои разбираат што значи „статичен веб“, „динамична содржина“, „содржина креирана од корисници“ и „семантички веб“, но многу од непрофитните организации и нивните членови не го зборуваат или разбираат овој јазик. Затоа, ќе се обидам со едноставни дефиниции и интерпретации да кажам што е Web 1.0, Web 2.0 и Web 3.0:

Web 1.0 = Интернет страници, информатори испратени по електронска пошта и „Донирај“ копчиња.

Web 1.0 е еднонасочна комуникација. Обично едно лице или мала група од луѓе создаваат содржина и ја испраќаат до голем број на луѓе преку интернет страници или информатори испратени по електронска пошта. Процесот на донирање не е интерактивен или јавен. По донација обично добивате „Ви благодарам“ по електронска пошта.

Web 2.0 = Блог, вики и интернет страни за социјално вмрежување.

Суштината на Web 2.0 е почетокот на двонасочната комуникација во јавниот онлајн простор. Луѓето можат да коментираат и да разговараат со вас и сето тоа е јавно. Сите можат да ја видат и прочитаат дискусијата.  Едно лице или група од луѓе креираат и испраќаат содржини до многу луѓе преку интернет страниците за социјално вмрежување кои после тоа ја реобјавуваат твојата содржина за нивните пријатели, фанови, врски и истомисленици. Донирањето е јавно. Пријатели, фанови, истомисленици итн. на интернет страниците за социјално вмрежување можат да ја видат твојата донаторска активност преку разни апликации и алатки.

Web 3.0 = Интернет страници оптимизирани за мобилни телефони, СМС кампањи и апликации и алатки за мобилни телефони.

Web 3.0 е очекување дека интернетот повеќе не е стационарен и ограничен на вашиот компјутер или пренослив компјутер. Интернетот можеш да го понесеш со себе на твојот мобилен телефон. Интернет страниците за мобилен телефон треба да бидат дизајнирани да може лесно да се читаат на мобилните телефони. СМС кампањите функционираат како информаторите испратени преку електронска пошта, за да привлечат што е можно повеќе посетители на вашата интернет страница. Апликациите и алатките за мобилни телефони овозможуваат содржините да бидат објавени и споделени во од, веднаш.

Web 1.0 + Web 2.0 + Web 3.0 = Интергрирана онлајн комуникација

Она што треба да го разберете е дека сите три ери на интернет се комплементарни и повеќе се надоградуваат една врз друга, отколку да се исклучуваат. Исто така може и да се преклопуваат. Нема „една за се“ комуникациска алатка. Годините, социјалниот статус, полот и локацијата може да влијае на тоа како луѓето сакаат да ја примат информацијата. Добрата вест е што сите овие алатки ви се достапни. Со поголем труд вложен дури и кампањите преку мобилни телефони можат да се остварат. Web 3.0 ќе ги организира луѓето на начин каков што не сме виделе порано, преку геолокација, СМС групи и интернет страници за мобилни телефони и многу од ова ќе биде направено преку Facebook, Twitter и алатките за мобилен телефон како FourSquare.

Оргиналниот запис тука.

Како што вели народниот мудрец, „секое лошо за добро е“, па така и немилиот случај со „докторките“ придвижи значајна дебата во Македонија за приватноста и етиката на медиумите, новите медиуми и на општеството во целина. Можеби резултатите за некого сега-засега се скромни, но „црвеното сијаличе“ е вклучено, па третирањето на оваа тема во македонското општество сега е секако на едно повисоко скалило.

Едно од местата, покрај неколкуте други, каде оваа тема беше дискутирана беше и неделникот „Теа модерна“, на кои сме им благодарни за покривањето темата и нејзино приопштување кон нивните читатели.

Теа модерна – Приватноста и медиумите

Како еден вид надополнување на сите овие дискусии, по препорака на Дарко линк до два интересни и содржајни текста токму на овие теми:

- „The Facebook Privacy Debate: What You Need to Know“, (ReadWriteWeb)

-”Facebook’s move ain’t about changes in privacy norms” (Дана Бојд)

Само еден кус пасус, извадок, од првиот посочен текст, како важна порака:

Приватноста секако не се однесува само на чување на нештата во тајновитост, туку и на почитување на контекстот на комуницирањето, и на тоа да не се вади од комуникацискиот контекст она што луѓето го разменуваат и споделуваат. Токму затоа фактот дека „ништо не е тајна на интернет“ е надвор од секаква дискусија“. Кога приватноста е првично зададена (default) мора да се замислите ако сакате тоа да го направите јавно…Во секој случај, денес луѓето се многу посвесни за приватноста од кога и да е.

]]> http://komunikacii.net/01/22/privatnost/feed/ 4 http://komunikacii.net/01/22/privatnost/