Ég held við getum allavega sagt að byrjunin er einfaldari á pappírum en í fyrra.

Við byrjum á að taka á móti Mark Hughes og félögum í Stoke, síðan förum við og spilum úti við Aston Villa áður en kemur að því að hitta David Moyes og viðhalda því að hann hefur aldrei unnið leik á Anfield strax í þriðju umferð.

Merseyside derbyin eru i nóvember á Goodison og í janúar á Anfield. Við spilum á OT í mars og endum heima við Newcastle.

Alltaf ákveðinn fiðringur þegar planið er komið, þá styttist í startið…

Nú í morgun var staðfest að Andy Carroll mun leika í búningi númer 9 hjá West Ham næsta vetur. Kaupverðið á honum er 15,5 milljónir í bili en möguleiki er á að frammistaða West Ham næstu 3 ár gefi okkur 2 milljónir. West Ham greiddi LFC 2 milljónir fyrir lánið á stráknum í fyrra svo ég ætla að segja að sölumiðinn endi sem 19,5 millur…það hljómar betur. Annars stendur allt sem Babu skrifar hér að neðan…

Andy Carroll – Sorgarsögunni um Andy Carroll lýkur væntanlega á morgun þar sem hann flaug heim frá Bandaríkjunum í dag og fór í læknisskoðun hjá West Ham sem hann stóðst með glæsibrag. David Gold annar eigenda West Ham staðfesti þetta á twitter.

Talið er að Liverpool hafi fyrir nokkrum dögum tekið £15m tilboði í Carroll sem tók sér góðan umhugsunarfrest. Þeir hafa nú þegar borgað um £2m fyrir afnot af honum á þessu tímabili plús laun sem talin eru vera um £100þ á viku, þó það beri að taka með fyrirvara.

Þannig að Liverpool er að tapa u.þ.b. helmingi þeirrar fjárhæðar sem við lögðum í hann og seljum hann nú á pening sem hefði verið öllu eðlilegri er hann var keyptur. Á móti verður að horfa í það að hann skoraði sigurmark fyrir Liverpool á Wembley gegn Everton og það er ómetanlegt.

Ferill Andy Carroll hjá Liverpool er alveg sorglegur og kaupin á honum flokkast sem ein þau verstu í sögu félagsins og hafa líklega kostað nokkra menn starfið (ásamt öðru). FSG líkt og Tottenham hafði ekki þolinmæði í að sjá hvort leikmannakaup Comolli myndu skila sínu og líklega þarf hann því að taka á sig skellinn hvað kaupin á Carroll varðar.

Á móti er eiginlega ekki hægt að vera mjög fúll út í Carroll, hann gerði ekkert af sér hjá Liverpool og stóð sig heilt yfir ekkert hræðilega þegar hann fékk traustið. Það einfaldlega féll ekkert með honum hjá Liverpool og þannig er það bara stundum í fótboltanum.

Hann var keyptur á allt of stóra fjárhæð og þurfti að taka á sig pressuna sem verðmiðinn setti á hann ásamt því að fara í mun stærra félag. Hann var meiddur þegar hann kom en eins og einhverjir kannski muna var hann keyptur til næstu 5,5 ára ekki fimm mánaða. (*hóst* bullshit *hóst*). Hann var einn af okkar betri leikmönnum undir lok tímabilsins 2011/2012 og nálægt því að vinna fyrir okkur bikarkeppnina. Hann virtist vera búinn að spila sig inn í liðið og var farinn að sýna sitt rétta andlit þegar Dalglish var rekinn.

Rodgers tók við og gerði Carroll það ljóst frá fyrsta degi að hann vildi ekki sjá hann hjá Liverpool. Svo innilega vildi Rodgers ekki hafa Carroll (eða svo mikið vantaði FSG pening) að frekar var tekið hálft ár án Carroll sem fór á láni til West Ham án þess að Liverpool fengi neinn í staðin. Eitthvað sem er reyndar verra klúður en upphaflegu kaupin á Carroll.

Allt í allt voru þetta mikil vonbrigði og Carroll fékk aldrei séns til að sanna sig almennilega hjá Liverpool þó honum hafi augljóslega mikið langað til þess. Hann fór til West Ham til að spila í fyrra og fer aftur núna þar sem þeir virðast vera þeir einu sem eru tilbúnir að kaupa hann og borga honum almennileg laun. Hann er að fara í lið þar sem hann verður aðalmaðurinn og hjá stjóra sem spilar upp á hann í 99,99% sóknarlota síns liðs.

Þannig að ekki gleyma þessu nafni mig grunar að hann hafi langt í frá sagt sitt síðasta í Ensku úrvalsdeildinni. Líklega hefur eitthvað gerst bak við tjöldin sem við vitum ekki um því það er ekkert eðlilegt að lána 22 ára gamlan landsliðsmann sem kostaði £35m einu og hálfu ári áður og var nýbúinn að spila vel á stórmóti með landsliðinu.

Blessunarlega virðist salan á Carroll samt ekki vera til þess að losa um pening til að borga eigendum arð eða afborganir af himinháum lánum. FSG hljóta að skrifa kaupin á Carroll sem mistök sem þeir séu nú að leiðrétta og það líður ekki sá dagur núna sem Liverpool er ekki sterklega orðað við nýjan leikmann. Ef ég tel rétt ættum við að vera klára samninga við 4-5 leikmann undir lok þessarar viku (einmitt).

Mkhitaryan – Twitterman fór gjörsamlega á overdrive í gær þar sem hann var ýmist kominn til Englands og búinn að standast læknisskoðun, farinn til Donetsk þar sem Ayre var að ganga frá kaupum á honum eða þá ennþá í Armeníu sem er líklegast. Mirror er svona sterkasti miðillinn af þeim sem hafa sagt frá því að kaupin á honum séu líkleg í þessari viku á meðan aðrir (og virtari) miðlar segja þetta ekki eins langt komið. Ég trúi þessum kaupum ekki fyrr en ég sé hann á Anfield en þetta er leikmaður sem framkallar svipað spennustig og þegar Torres og Suarez voru keyptir. Eins er hann í svipuðum verðflokki og á sama aldri.

Christian Atsu – Þessi ungi og gríðarlega efnilegi kantmaður Porto kom aftur inn í umræðuna í dag og það með látum en Guardian og fleiri miðlar segja frá því að Liverpool sé langt komið með að semja um kaup og kjör á þessum 21 árs landsliðsmanni Ghana. Hann hefur neitað að skrifa undir nýjan samning við Porto og verður því samningslaus næsta sumar. Talið er að kaupverðið á honum sé um 3m sem er grín fyrir þennan leikmann. Satt að segja á ég bágt með að trúa þessum fréttum og ef verðið er svona lágt er ljóst að Tottenham mun líka blanda sér í baráttuna enda fékk hann upphaflega sénsinns hjá AVB stjóra Tottenham.

Luis Alberto – Það hefur verið mjög hávær orðrómur um þennan leikmann undanfarið og er talið að gengið verði frá kaupum á honum undir lok þessarar viku. Fréttir herma (Echo) að yfirmaður knattspyrnumála hjá Sevilla hafi staðfest að Liverpool hafi komið með gott tilboð sem þeir hafi hafnað en samningsviðræður standi ennþá yfir. Einnig er því haldið fram að hann hafi stytt sumarfrí sitt á Karabíska hafinu og flogið heim til Spánar til að ganga frá samningi við Liverpool. Þetta verður að teljst mjög líklegt hvort sem það hefst í þessari viku eða ekki.

Simon Mignolet og Thiago Ilori – Echo greinir frá því dag að svipuð staða sé uppi með bæði Ilori og Mignolet, þ.e. að samningsviðræður standi ennþá yfir og það muni ekki svo ýkja miklu milli liðanna. Þeir segja að Liverpool vilji klára kaupin á þeim í þessari viku.

Þá erum við ekkert að ræða unga pjakka sem Liverpool er sagt vera við það að kaupa líka.

Þannig að skv. slúðrinu þá ætti að vera búið að ganga frá kaupum á Mkhitaryan, Atsu, Luis Alberto, Ilori, Mignolet og auðvitað Igao Aspas í þessari viku. Persónulega spái ég því að einungis Aspas og Alberto verði kláraðir.

Andre Wisdom – að lokum er sagt frá því í dag að Fulham vilji frá Andre Wisdom á láni út þetta tímabil. Eitthvað sem Rodgers er líklega vel til í að skoða enda nokkuð ljóst að hann þarf að fá leikreynslu í vetur og er ekki að fara spila mikið hjá Liverpool.

Kolo Touré: Kemur, frágengið. Skrifar undir samning 1. júlí.
Iago Aspas: Kemur, fyrst klúbburinn var nógu öruggur að þeir þorðu að tilkynna hann formlega á opinberu síðunni. Jú, það er eitthvað verið að rífast um hvaða umboðsmenn fái borgað fyrir viðskiptin en það ætti ekki að vera neitt sem stöðvar söluna. Tefur hana kannski en stöðvar ekki.
Tiago Ilori: Sporting neituðu fyrsta boði í vikunni en það er fastlega búist við að við reynum aftur.
Luis Alberto: Echo sögðu í gær að við ætluðum að klára þessi kaup þegar Aspas er í höfn, fyrir svipaðan pening og Aspas kostaði. Tveir sóknarmenn á samtals 15m (eða það sem við fáum fyrir Andy Carroll) er ekki slæmt, að því gefnu að þeir geti eitthvað í fótbolta.
Kyriakos Papadopoulos: Lítið nýtt að frétta hér. Við buðum 12m en þeir höfnuðu því og vilja nær 20m punda en okkar menn vilja ekki teygja sig svo hátt vegna meiðslasögu hans. Toby Alderweireld er að semja við Bayer Leverkusen og Dejan Lovren fór í gær til Southampton þannig að valkostirnir í miðvörðinn fækka ef eitthvað er. Ég hef enn trú á að af þessum kaupum verði en það er alls ekki öruggt í dag.

Í dag eru svo að detta inn fréttir um tvo leikmenn:

Simon Mignolet: Sunderland Echo segja frá því í dag að Liverpool séu að bjóða 8-9m í markvörð Sunderland og Belgíu og þar sem Sunderland vilji fá 10m sé þetta bara spurning um hvenær þeir finna rétta verðið sín á milli. Þetta blað á víst að vera vel tengt í norðri þannig að það er ansi líklegt að Mignolet sé að koma. Hann verður þá væntanlega nýr aðalmarkvörður okkar, sem þýðir að þið-vitið-hver er að fara til Barcelona. Ég sé Mignolet allavega ekki koma á 10m, árið fyrir HM, til að sitja á bekknum.

Henrikh Mkhitaryan: Telegraph og Guardian segja bæði að við séum að bjóða 20m í hann í dag og ríkisútvarp Armeníu segir einnig að viðræður séu „formlega hafnar“. Mkhitaryan, ef af verður, verður væntanlega stóru kaup þessa sumars og það er vonandi að hann standi undir því.

Já, og nafnið hans er borið fram MIKKI TARYAN. Eins og Mikki Mús. Mikki Taryan. Stafsetningin er flókin, framburðurinn er mjög auðveldur.

Luis Suarez: Andvarp … ekkert að frétta hér. Hann veitir örugglega annað viðtal fljótlega og drullar meira yfir allt sem tengist Liverpool og Englandi. Dæs.

Þetta er helgarslúðrið. Við fylgjumst að sjálfsögðu með fréttum en á meðan halda allir þræðir áfram að vera opnir. Ræðið það sem þið viljið.

FSG fóru ekkert í felur með það strax frá upphafi að þeir vildu að leikmannakaup væru sameiginleg ákvörðun fleiri aðila heldur en bara þjálfarans og undirmanna hans. Damien Comolli fékk strax stórt hlutverk og vann með Dalglish og Ayre að leikmannakaupum. Eftir að Comolli var látin fara gegnu þeir skrefið til fulls og nú koma fleiri að öllum leikmannakaupum.

Til að byrja með skoðum við aðeins viðtal sem Ian Ayre fór er hann var staddur í New York í apríl sl. Ég man ekki hvort við fórum ítarlega yfir þetta fyrr í vetur en þá rifjum við það bara upp núna. Um samskipti FSG og Liverpool sagði hann m.a. þetta

The way we operate and manage the business is fantastic. There’s a brilliant interface with Fenway Sports Group in general, not just with John [W. Henry] and Tom [Werner] and the ownership group, but also with all the senior executives. I’m on a call with John or Tom at least once a week. They’re involved to that extent, and they come visit. Tom’s in and out a lot. We have lots of strands feeding in from Liverpool to Fenway and back. Our finance, marketing and media teams are talking constantly.

It’s not all through me. I manage the business, and there’s a lot of dialog between me and ownership. But the actual day-to-day interaction is going on all the time. We share best practices. If we’re looking at a strategy around the distribution on something or what we’re doing on our media products, how we might change the format of some of our content, we’re able to tap into the resources of the guys at NESN and understand what MLB.com did. Likewise, in Liverpool this is probably the first product FSG invested in that’s truly global. So you have a whole set of experience that the team I have at Liverpool can pass back the other way.

Þekking John W Henry á fótbolta er vel þekkt og því var hann næst spurður út í þann þátt og var svarið nokkuð áhugavert. Henry hefur heldur betur sökkt sér ofan í þetta og er óhræddur við að spyrja hvern þann sem hann telur að geti gefið sér upplýsingar. Hvort sem það sé bloggari tengdur Liverpool eða lykilstjórnendur hjá helstu keppinautum Liverpool

The thing with John is, if he’s going to do something, he wants to be the best he can be at it. He’s also not the sort of person who would try to kind of fake having the knowledge of something. So in terms of his football knowledge, he’s watching and watching, and not just Liverpool, but everything he can get access to. His wife, Linda, told me he’s literally watching hours and hours of soccer. He’s a prolific reader of content from all sorts of avenues to get himself well-informed.

But he also asks a lot of questions, asks your view on things. He sends things around to all of us. What do you think of this? He and Tom are both very open in their approach. They’ll contact David [Gill] at [Manchester] United and Ivan [Gazidis] at Arsenal. What do you think? That’s healthy. Let’s a get a rounded view of the sport and how we should be doing things. It’s better to have an owner taking a genuine interest and is well-informed, rather than someone who says, I was successful in baseball, so I can do that in soccer. They both put a lot of time into the team and into the game. That bodes well for Liverpool.

Eigendur Liverpool lærðu mikið fyrsta árið sitt með liðið og Ayre segir beint út að þeir þurftu til að byrja með að treysta á aðra á meðan þeir voru að koma sér fyrir og læra að stjórna fótboltaliði og hafi eftir þann tíma gert þær breytingar sem þeir töldu nauðsynlegar. Þetta þótti mér mjög áhugavert að lesa frá Ayre

I don’t think there was ever anyone at Liverpool using the word Moneyball, but plenty of other people were using it. I think the reality is there were two phases to what’s happened since the change of ownership. In the first phase, like any major transaction of that type, we talked about the knowledge of soccer, and that takes time. So we probably spent a year with the owners taking a leap of faith to a certain degree of other people telling them what they should be doing. Within that year we then get to a situation where the dust has settled, and people start to see what is and isn’t working.

I think the fundamental shift particularly around player acquisitions and disposals was that we took the view that it needs to be more of a science. Your biggest expenditure line can’t be the whim of any individual. What we believe, and we continue to follow, is you need many people involved in the process. That doesn’t mean somebody else is picking the team for Brendan [Rodgers, the manager]. But Brendan needs to set out with his team of people which positions we want to fill and what the key targets would be for that.

He has a team of people that go out and do an inordinate amount of analysis work to establish who are the best players in that position. It’s a combination of things. Despite what people think and read, it’s not a whole bunch of guys sitting behind a computer working out who we should buy. It’s a combination of old-school scouting and watching players — and that’s Brendan, his assistants, our scouts — with statistical analysis of players across Europe and the rest of the world. By bringing those two processes together, you get a much more educated view of who you should and shouldn’t be buying. And perhaps as fundamentally, how much you should be paying and the structure to those contracts.

I think we’ve had relatively good success since we deployed that methodology. We’re getting better all the time. Just as you think our football is getting better, our transfer activity is getting better. We were very pleased with the most recent window in January with Philippe Coutinho and Daniel Sturridge. Hopefully you continue to follow that path. But it’s not a Moneyball strategy. It’s a combination of skills and people and processes that bring us to what we’re trying to achieve.

Spurning hvort að Dalglish hafi ekki verið nógu hrifinn af þessari aðferð við leikmannakaup og frekar keypt á eigin sannfæringu? Eins settu þeir greinilega mikið traust á Comolli sem hefur ekki staðið undir því. Leikmannagluggar sl. tvö sumur voru því greinilega langt undir væntingum og það er mun meiri trú og ánægja með núverandi kerfi.

Enn frekar til að skjóta niður mikilvægi Comolli þá útskýrir Ayre vel afhverju það er engin þörf á director of football hjá Liverpool, sú staða getur bara verið til vandræða.

Yeah. I think that director of football role in a lot of cases almost creates as many problems as it solves. Because people try to judge where the power base is with that role. Who’s picking the team? Who’s deciding which players? What we actually have is probably three or four people who all are involved in that role that all contribute if you like to the output that role would have. We have a head of analysis, a head of recruitment, a first-team manager, myself. All of those people are all inputting into a process that delivers what a director of football would deliver.

Svona í framhjáhlaupi fyrst það kom fram í viðtalinu (apríl sl.) þá sagði Ayre þetta um áhuga annara liða á Luis Suarez eða öðrum af okkar bestu leikmönnum

I remember when they bought the team, John made a comment in the media: We don’t want to just build a team to win but to keep winning. To do that you have to have a number of world-class players on your team. To play at the highest level in the Premier League and European soccer, you need players like Luis and Steven Gerrard on your team. So the last thing in our mind is selling Luis Suárez. He’s not for sale. It’s not something we’re interested in.

Hvað rekstur Liverpool varðar benti Ayre á að Liverpool er eina liðið á topp tíu lista Deloitte sem var ekki í meistaradeildinni. Næst var hann spurður út í Financial Fair Play og kom á móti með ansi áhugaverða pælingu um þá aðila sem áttu næst lægsta boðið í æfingasvæði Man City, til að útskýra hversu hressilega City væri að reyna að koma sér á bak við FFP

I think it’s a real test for them and for [UEFA president Michel] Platini and others. Because they’ve really nailed their colors to the mast on this. They’ve been out front talking about the importance of it, about the need for it. If they don’t deliver on it, then shame on them, because a lot of people have put a lot of time into it. Most clubs have been trying to manage toward it, particularly over the last two years when the measuring has started. This is a real test for UEFA.

We’ve all seen some of the deals that have gone on. I know when Manchester City announced their Etihad Stadium sponsorship, and John Henry made a comment: I’d love to see the guys who came in second. Could you tell me what the losing bid was? That’s going to be the challenge. It’s such an important part of the game. We’ve been working very hard within the Premier League to adopt our own form of Financial Fair Play so we don’t have five or six teams qualifying for Europe that are subject to the rules and then another 15 or so that aren’t.

En svo ég komi mér nú að upphaflega efni dagsins þá eru hér tvær góðar greinar um „mennina bak við tjöldin“ hjá Liverpool.

Hér má finna kynningu þeirra á þeim mönnum sem skipa þá nefnd sem kemur að kaupum á leikmönnum (transfer committee). Eitthvað sem Ayre kom inn á viðtali sínu við Sports Illustrated í apríl.

Brendan Rodgers er auðvitað efstur á blaði hér og sá sem hefur mest vægi.
TiA segir þetta um hans hlutverk

So, Rodgers briefs his team on the positions to fill, the scouting team then provide recommendations and the committee collectively value the player accordingly, in terms of value and also wages.

 

Dave Fallows (Head of Recruitment) er einn af þeim sem við fengum frá Man City en máttum ekki nota (ráða) fyrr en uppsagnarfrestur þeirra hjá City rann út. Það náðist m.a. ekki fyrir síðasta sumar en það var búið að ráða hann á undan Rodgers. Með honum kom einnig Barry Hunter sem er yfirnjósnari félagsins ásamt fleiri njósurum og það er ekki útilokað að þeim mun fjölga enn frekar frá City.

Rodgers hafði þetta að segja um þá félaga (Fallows og Hunter)

“They were appointments I was fully aware of. I’ve known Barry for a long time and Dave also. Dave was already in the offing to come here. From Dave’s position, he would only accept the job if someone like myself was coming in.”

Liverpool Echo lýsti sagði frá ráðningu þeirra í sumar og að Hunter sem er N-Íri þekki Rodgers vel frá því er þeir unnu saman hjá Reading. TiA lýsti hlutverki Fallows annars svona

Fallows was a key part of City’s staff where his role as “Football Scouting and Recruitment Coordinator” involved assigning scouts, filtering reports, preparing recommendations and presentations on the club’s targets, and compiling a database of scouted players. Seemingly his role at Liverpool is of a similar nature.

Michael Edwards er yfirmaður „greininadeildar“ (Head of Performance and Analysis) ef svo má segja og er líklega hvað minnst þekktur af þessari nefnd. Damien Comolli réði hann til starfa eftir að hafa unnið saman hjá Tottenham áður.

TiA lýsti hlutverki hans og menntun svona

His role with Liverpool changed from “Head of Analytics” to “Head of Performance and Analysis” when Fallows and Hunter, and thus the committee structure, was put in place last year.

Edwards graduated from The University of Sheffield in 2002 in Business Management and Informatics.

Ian Ayre er síðan auðvitað fjórði aðilinn í þessari nefnd en hann er framkvæmdastjóri félagsins. Hann er fæddur í Liverpool og var fenginn til liðsins af Gillett og Hicks árið 2007 sem yfirmaður í auglýsingadeildinni, þ.e. til að stækka vörumerkið og safna fleiri og stærri styrktaraðilum. Það var alltaf mikil ánægja með hans störf og hann var gerður að framkvæmdastjóra hjá FSG er þeir tóku við. Hjá stuðningsmönnum er hinsvegar mikil tortryggni í hans garð.

Hér má svo finna aðra færslu þar sem TiA skoðar aðal njósnara Liverpool.

Barry Hunter er eins og áður segir yfirnjósnari félagsins og hóf störf eftir síðasta sumar. Hann byrjar vel enda fór janúar glugginn mjög vel hjá okkar mönnum.  Hann hefur áður unnið hjá Blackburn (2006), Norwich (2008) og þaðan fór hann til Man City og sá um að skanna Ítalíu, Sviss og Rússland.

Julian Ward er annar og líklega sá sem mest hefur haft að gera undanfarið eða nýtur mest trausts. Hann er nefnilega njósnarinn sem sér um Spán og Portúgal, tvær deildir sem við virðumst ætla að hreinsa upp í sumar. Ward er enn einn sem kom frá Man City um haustið 2012.

Tia hafði þetta að segja um Ward

He has been scouting LFC target Luis Alberto and seems to be an important figure given Liverpool’s current interest in Iago Apas, Sergi Canos, Alberto and others.

Ward is actually a sports scientist who in the past worked for the Portuguese football federation monitoring their talent pool. His role at City involved helping to set up their talent identification and monitoring system.

He is another with links to Liverpool – having graduated from John Moores university in 2002 – and Northern Ireland where he attended the University of Ulster from 2005 to 2008. He has previously held positions at Prozone and The Football Association.

Steven Aprtoot er njósnari fyrir Holland og Belgíu og þarf líklega að taka á sig kaupin á Assaidi. Hann kom til Liverpool 2011 er Comolli sá um að ráða menn til starfa og hefði sannarlega mátt standa sig betur í að skanna Belgíu sl. 2 ár.

TiA lýsir honum annars svona:

He believes in the collective committee aspect of scouting and values things such as ‘VoetbalIQ’ and knows Dutch youth football inside out.

Fernando Troiani er sérfræðingur Liverpool í S-Ameríku og er búsettur í Buenos Aires. Hann hefur áður unnið fyrir Monaco, Hannover, Leverkusen og Grasshopper í Sviss. Hann er enn einn sem kom frá Man City sl. haust.

Mads Jorgensen sem mjög margir þekkja sem einn af bestu bitunum í  Championship Manager ca. 99/00 er yfirnjósnari okkar í Skandinavíu og hefur verið það frá 2011. Hann er yngri bróðir Martin Jorgensen. Þeir hafa báðir spilað á Ítalíu og ætti hann að vita eitthvað um þann markað líka.

Mel Johnson er annar sem kom með Comolli og hafði áður unnið með honum hjá Tottenham. Við vorum man ég nokkuð spenntir fyrir þessum Tottenham ráðningum á sínum tíma. Þessi er sagður hafa mælt með og skoðað Gareth Bale og Adel Taarabt fyrir Spurs og er núna yfirnjósnari Liverpool á Suður Englandi.

This is Anfield fór yfir fleiri njósnara, s.s. þá sem sjá um svæðið í kring um Liverpool og þá sem sjá um að finna unga og efnilega leikmenn. Auðvitað eru mun fleiri njósnarar á mála hjá félaginu en þetta er megnið af þeim helstu.

Gaman að sjá þennan áhuga hjá Aspas að ganga til liðs við Liverpool en kaupverðið er talið vera um 7,7m evra og hann er sagður verða með um 27þús pund á viku.

Aspas hefur spilað með Celta Vigo alla tíð fyrir utan er hann fór á láni er hann var yngri. Liðið var fimm ár í næst efstu deild áður en þeir komust upp um deild í fyrra með Aspas sem sinn besta og markahæsta mann. Þeir héldu sér uppi í deildinni í ár.

Það er auðvitað mjög takmarkað hvað maður veit um þennan leikmann en hann er sagður vera fljótur, vinnusamur og skorar ágætlega mikið af mörkum. Hann getur spilað flestar stöður í sókninni og ef ég ætti að giska er hann líklegast að fara auka samkeppnina við Downing.

Echo lýsir honum svona og hefur einnig eftir honum

Aspas, a left-footed player who can play anywhere across the front line, revealed that he had cut short a planned holiday in the Caribbean to seal his dream switch to Merseyside, but says it was an easy decision to make.

He said: “I was forced to cancel my holiday in the Caribbean, but the reason I did more than justifies why.

“Liverpool is one of the biggest clubs in the world and although I had offers from Italy and Portugal and other countries I decided my future was in English football.”

Echo greinir líka frá þvi að orðrómur um klúður er varðar umboðsmann Aspas hafi ekki verið alveg réttur

Reports elsewhere had claimed Liverpool’s deal for Aspas was being held up by an agents’ wrangle, but the ECHO understands the hold-up is due to an outstanding bonus due to be paid to the player by Celta, after the Spaniard helped them avoid relegation from La Liga on the final day of the season.

Við kannski förum betur yfir þennan leikmann þegar búið er að staðfesta þessi viðskipti.

Liverpool hefur ekki ennþá náð að rífa sig upp af þeim lága stalli sem félagið var á þegar Torres heimtaði að fara og það til erkifjenda Liverpool í sömu deild. Það fer mjög í taugarnar á mér að sjá Liverool ennþá á þessum slóðum í deildinni en ég hef mun meiri trú á því núna að liðið sé tilbúið til þess að hefja sig til flugs á ný.

Sama dag og við seldum Torres fyrir 50m (og Babel fyrir ca. 6m) þá tók félagið tvær stórar áhættur og fékk inn tvo unga leikmenn með mjög mikið potential fyrir sama pening. Núna tveimur og hálfu ári seinna er erfitt að meta hvort þetta styrkti Liverpool eða ekki. Brotthvarf Torres veikti okkur a.m.k. nákvæmlega ekki neitt þó ekki hafi verið hægt að sjá það fyrir þá því að í staðin fengum við leikmann sem hefur verið mun öflugri sl. ár og er í dag verðmetin á sama pening og við seldum Torres eða þar um bil.

Hinn sem við keyptum floppaði hroðalega og fer líklega á um 15m núna í sumar. Allt í allt gætum við mjög líklega verið að selja þessa tvo leikmenn aftur á svipaðan pening og við keyptum þá á eftir góða þjónustu. Heimurinn fórst alls ekki með brotthvarfi Torres en það er agalegt að vera svo veikburða að þurfa að selja og þar með styrkja andstæðinga þína í sömu deild. Arsenal skoraði meira í vetur og fékk fleiri stig heldur en í fyrra og fyllti þannig skarð 29 ára gamals leikmanns sem annars færi frítt núna. En á móti styrktu þeir keppinauta sína umtalsvert.

Paul Tomkins skrifaði (eins og venjulega) lang bestu greinina um galla þess að missa Suarez en sá einnig töluvert af punktum sem benda til þess að kannski væri sala á honum ekki þessi heimsendir sem mörg okkar vilja meina. Það er aldrei neitt einfalt þegar Suarez á í hlut og það á við innan vallar sem og utan, bara í heilum leik getur hann gert mann geðveikan 14 sinnum áður en hann svo loksins klárar leikinn.

En pistill Tomkins sem við komum inná og ræddum fyrir viku er það góður að mig langar að skoða hann betur. Ég þurfti þessa viku eftir að Suarez fór að væla í fjölmiðlum í Uruguay því þar olli hann mér eiginlega meiri vonbrigðum heldur en þegar hann reyndi að borða Ivanovic.

Vonbrigði mín eru ekki af því að hann vill fara og alls ekki að hann nefni bresku pressuna sem part ástæðunnar, þar er ég honum að stórum hluta sammála og þetta þarf ekki að koma neinum á óvart. Hann bara ræpaði svo illa upp á bak þegar hann beit Ivanovic að hann gaf gjörsamlega skotleyfi á sér. Ég er hinsvegar ennþá á því að 8 leikja skrípaleikurinn frá því í fyrra var bull sem hefði aldrei komist fyrir almenna dómstóla (og fór ekki þangað) enda bara byggt á túlkun og orðum „þolandans“. Mestu vonbrigðin við þetta frá Suarez eru þau að hann bæði skuldar stuðningsmönnum Liverpool það að koma hreint fram og hann skuldar félaginu í heild miklu miklu meiri virðingu en það að koma með svona sleggju í viðtölum eftir tímabilið. Svona segir maður sínum yfirmönnum frá fyrst nema eitthvað mjög mikið sé að.

The Tomkins Times –  kostir þess og gallar að selja Suarez
Tomkins leggur þetta svona upp og þetta er alltaf raunverulega ástæðan ef hann vill fara.

Above all else, I don’t think he’s the kind of player, both in terms of ability and personality, to keep hanging about if he’s unhappy. He’s someone that needs to be smiling. He’s been at Liverpool for two and a half seasons, and although the club and its fans have stood by him through difficult times, he hasn’t got to play Champions League football. He joined without it being on the table, but presumably the plan was to be in it by now. He turns 27 next season, and by conventional standards that will mean he’ll be at his peak.

Fair enough þó það megi einnig horfa til lykilmanna eins og Suarez þegar leitað er ástæðu þess að Liverpool er ekki búið að tryggja sér topp 4 sæti síðan hann kom. Eins stórkostlegt og það getur verið að horfa á hann spila þá hittir Tomkins naglann vel á höfuðið hér

Suarez, as an individual, is sensational. And he works hard for the team. But perhaps the team has to work too hard to accommodate him. I’ve been saying for months, ever since the infamous bite on Branislav Ivanovic, that Liverpool fans should not fear the departure of the mercurial talent. If football was a game of one vs one, he’d be up there with Lionel Messi as my pick. But it’s not.

Betur er eiginlega ekki hægt að lýsa Suarez. Ég er á báðum áttum yfir því hvort ég er sammála Tomkins með næsta punkt en hann færir góð rök fyrir sínu máli þegar hann segir að síðan Liverpool vann Meistaradeildina hafa aðeins tvö lið náð að brjóta sér leið inn í topp 4 pakkann. Annað þeirra er Man City sem þurfti til þess stjarnfræðilegt forskot á keppinauta sína og hitt er Tottenham, lið sem hefur marg oft selt sína bestu leikmenn og keypt í staðin nokkra unga leikmenn með mikið potential sem hafa bætt liðið ár frá ári.

City did it by spending outrageous sums of money courtesy of Arabian riches and a manager who had won three Serie A titles. But Spurs? They broke into the top four with a journeyman manager (more relegations than trophies), who while not as hapless as his harshest critics make out, is also far from as talented as his many allies in the press would have you believe. I mean, Harry Redknapp’s no genius, is he?

So how did Spurs do it? Well, to this outsider, it seems that it was by selling their best players. The key was that they held out for the best possible fees (Daniel Levy is a master), and they reinvested wisely in younger players who would go on to prove even better. This may be easier said than done, but that’s why clubs need to get their transfer dealings right.

Það var ekki svo mikið verið að spá í Luka Modric í vetur eftir að þeir fengu Gylfa, Dembele og Dempsey í staðin og bættu hópinn. Auðvitað hefðu þeir alveg getað notað Modric en þeir notuðu peninginn vel. Þetta er ekki svo einfalt hjá liðum eins og Liverpool, Arsenal, Tottenham, Everton o.s.frv. að geta bæði haldið sínum bestu mönnum og einnig keypt dýrar stjörnur á háum launum. Satt að segja hafa afar fá lið efni á því, trikkið er að reyna blóðmjólka þessi ríku lið eins mikið og kostur er þegar þau sýna þínum leikmönnum áhuga.

Tomkins vinnur annars mjög mikið með tölfræði upplýsingar og Pay as you play bókin hans var mögnuð þar sem skoðað var hver einustu leikmannakaup í úrvalsdeildinni frá stofnun hennar. Eitthvað sem hann hefur uppfært reglulega síðan. Án þess að fara ítarlega ofan í gefnar forsendur þá heldur hann því fram og er að mínu mati mjög trúanlegt að aðeins 1/3 af leikmannakaupum heppnist og styrki liðið heilt yfir. 2/3 af leikmannakaupum skila ekki tilætluðum árangri á einn eða annan hátt. Þetta er ekki eitthvað sem hent er fram í hálfkæringi heldur eitthvað sem búið er að leggja gríðarlega vinnu í að finna út.

Með þessa tölfræði ætti ekkert að koma rosalega á óvart að annar hafi klikkað og hinn heppnast þegar við keyptum Suarez og Carroll. Þetta er auðvitað ekkert heilagur sannleikur og það geta komið leikmannagluggar þegar allt heppnast eða (eins og við þekkjum) nánast allt klikkar. Heilt yfir kemur þetta samt ca. svona út. Þarna er líka að finna ástæðu þess að ungir leikmenn með mikið potential og endursöluvirði eru svona eftirsóttir. Við vorum með þessa hugmyndafræði á bak við eyrað þegar við vorum að skoða sumarkaupin 2011 og núna 2 árum seinna má segja að þetta hafi gengið nokkurnvegin eftir. Sama má segja með síðasta sumar og alveg örugglega með þetta sumar líka.

By my detailed calculations (based on analysing over 3,000 transfers, which I’ve just done again with new data), just a third of all transfers are undeniably successful. This is when factoring in the purchase price, the amount of games started and the transfer fee recouped. About 10% are very successful, and just 1% are überdeals.

One such überdeal was Kolo Toure’s move to Arsenal. He cost a few hundred thousand pounds, played over 200 league games and was sold for about 80 times what was paid. Liverpool may be picking him up at the (wide) arse-end of his career, but he’s a sensible free transfer. Arsenal getting him over a decade ago was a masterstroke. It’s not easy to be that clever, but Liverpool have to try.

Svipað dæmi hjá okkur þó hann hafi ekki farið fyrir neinn pening væri Sami Hyypia, þ.e.a.s. þetta þarf ekkert endilega að þýða gott endursöluverð ef við fáum allt það besta út úr leikmanninum. Tomkins útskýrir betur hvernig Tottenham gerði þetta, reyndar er þetta alls alls ekki leið sem ég vill sjá Liverpool fara enda hafa Tottenham tvisvar selt sína bestu bita til United sem er að keppa í sömu deild en þetta hefur hjálað forráðamönnum Tottenham að byggja upp sitt lið til lengri tíma.

Spurs picked up Dimitar Berbatov for about £10m, and sold him for three times that amount. They made the same kind of mark-up on Robbie Keane. They sold Michael Carrick for about ten times what they paid. And Luka Modric generated a £15m profit.

Selling such players signals a lack of ambition to some. But it led to Spurs reaching the top four, and seasons in excess of 70 points. Modric was a bargain when purchased, but Moussa Dembele is a great replacement. Gareth Bale was also a bargain, and if he is sold this summer for up to six times what was paid, then Andre Villas-Boas could buy three excellent players with the money. Spurs would suddenly be less reliant on their best player, and may end up with a more even spread of talent throughout the XI.

Vinsælasta dæmið í dag er svo auðvitað Dortmund sem hefur tekið þetta á næsta stig og rúmlega það en eru í svipuðum vandræðum og Tottenham hvað það varðar að styrkja liðin fyrir ofan sig með sínum bestu mönnum.

Borussia Dortmund reached the Champions League Final after selling Nuri Sahin in 2011 and Kagawa in 2012, two of their best players.

The worry for them is that Bayern Munich have just stolen away their current two best players, and, having little option but to sell to their strongest rivals (Mario Götze’s buy-out clause was met), Dortmund are compromised. But three years ago Robert Lewandowski was a little-known 21-year-old picked up for £4.5m. Sahin’s replacement, Ilkay Gündogan, was picked up for the same fee a year later, aged 20.

Við höfum mjög oft rætt það hér á síðunni sem og í podcast þáttum hvað það er hrikalega pirrandi að sjá öll þessi kaup á enskum leikmönnum fyrir pening sem hægt væri að nýta í 1-3 betri kosti annarsstaðar í heiminum. Lái okkur það hver sem vill að missa bæði þolinmæði og trú eftir rándýr kaup á Carroll, Henderson, Downing og Konchesky. Svo ekki talað um alla þessa með reynslu af ensku úrvalsdeildinni eins og Adam og Enrique. Hvað hafa margir efnilegir/góðir Suður Ameríkumenn flogið til Portúgal eða Rússlands síðan við keyptum þessa kappa alla? Þá er ég ekki bara að tala um kaupverðið, lið Dortmund væri t.d. með ca. áttunda hæsta launapakkann í ensku úrvalsdeildinni í dag, hvurslags rugl er það? Mig langar alls ekki að bera saman laun t.d. Carroll, Downing og Henderson við t.d. Lewandowski, Götze og Gündogan sl. ár.

Við þurfum annars ekkert að horfa til Tottenham og Dortmund því eins og Tomkins segir hefur Liverpool oft misst sinn besta leikmann á góðum aldri, oftar en ekki hafa tímabilin á eftir verið með þeim glæsilegri.

Liverpool lost Michael Owen to Real Madrid in 2004 and won the Champions League 12 months later, as they became a less one-dimensional. The Reds also won the European Cup the year after Keegan left, and the year after Rush moved to Italy was a record-breaker in terms of virtually wrapping the league up by March, as Barnes, Beardsley, Houghton and Aldridge made every Red forget about Ian Rush for 12 months. Liverpool never reached a cup final with Torres (although the Reds were an excellent side in his first three years), but reached two and won a trophy with Andy Carroll.

Liverpool reyndar tókst að sanna mál beggja hópa í janúar sl. er við fengum efnilegan enskan sóknarmann á óvenju sanngjarnan pening og svo ungan braselíumann með -inho endingu sem nú þegar hefur pottþétt þrefaldast í verði. Fyrir 1-3 árum þorði ég að fulllyrði að meðal Football Manager spilari hafði meira vit á leikmannamarkaðnum utan Bretlands heldur en þeir sem sáu um þetta fyrir Liverpool. Nýtt set up og góður janúar gefa smá von um að þetta sé ekki lengur þannig. Eins hefur afstaða mín breyst til þess að láta stjórann sjá einan um alla þætti, svosem leikmannakaup, þjálfun o.þ.h. Auðvitað verða menn að vera sammála um rétta leikmenn en það er líklega ekkert must að Rodgers hafi einn allt að segja um það hverja félagið kaupir eða njósnar um.

The new transfer committee, which came into being after last summer’s mixed business, has had two sure-fire hits (based on performances so far, without access to a crystal ball), aged 20 and 23. Combined cost? £20m. With this in mind, it might be wise to trust them; certainly more so than Rodgers, whose own picks have been patchy. The club clearly see the manager as more of a coach than a trader.

Það er auðvitað alltaf áhætta að selja sinn besta leikmann og ég er alls ekki kominn á það að vilja selja Suarez en eins og með annað hjá þessum leikmanni eru hlutirnir allt annað en einfaldir og tölur yfir mörk skoruð eða stoðsendingar segja alls ekkert endilega alla söguna. Nördarnir eru að taka yfir fótboltann og afleiðing af því er að hægt er að brjóta niður leik næst markahæsta og skemmtilegasta leikmanns deildarinnar á tölfræði.

The Numbers Game – er allt sem þú veist um fótbolta bull?
Simon Kuper, höfundur Soccernomics (Moneyball fyrir fótbolta) skrifaði frábæra grein (án gríns lesið þetta) um daginn þar sem hann m.a. kemur inn á bókina The Numbers Game . Þá bók skrifa tveir bandaríkjamenn (Anderson og Sally) sem fannst ótrúlegt hversu lítið notast var við tölfræði í fótbolta og hafa afsannað ýmsar mýtur sem hafa lifað í fótboltanum frá upphafi.

Football, or “soccer” was always the most hidebound sport and it held out longest against the numbers revolution. But now, as Chris Anderson and David Sally write in their engaging and stimulating book The Numbers Game, “The datafication of life has started to infiltrate football.” That is quite a change. In football, people always did what they did because they had always done it that way. Clubs were historically run by autocratic managers who had left school at 16 to become players and didn’t hold with book-learning. However, unseen by most fans, something profound is happening inside the sport.

Þeir t.a.m. skoða hugmyndafræði mannsins sem þeir telja vera einn þann fyrsta sem fór að velta fyrir sér tölfræði í fótbolta og þar með reyna að finna leiðir til að bæta leik sinna manna. Flughermanninn Charles Reep.

That absence had struck the first pioneer of numbers in football, Wing Commander Charles Reep. Not a fighter pilot but an accountant in the RAF’s Bomber Command, Reep made what is probably the first known attempt to log “match data”.

In 1950, at a Swindon Town game, he logged 147 attacks by Swindon in the second half. Extrapolating from this small sample, Reep calculated that 99.29 per cent of attacks in football failed. He continued to offer his services as an analyst to clubs into his late nineties but, as Anderson and Sally show, he was on a wild goose chase. Reep assumed that there was only one correct way to play football and, naturally, he thought he had found it. Boot the ball long, said the wing commander – put it near the opposition’s goal and you will win.

Stoppum hér, ímyndið ykkur kallgreyið hann Roy Hodgson ef einhver myndi nú benda honum á þessa grein og þar með sýna honum að þessi hugmyndafræði sem hann hefur lifað eftir allt sitt líf á ekki við rök að styðjast. Ég þori að veðja að hann bæði þekkti Reep og er með mynd af honum uppi á vegg heima hjá sér. Hinsvegar var Bob Paisley auðvitað með þetta miklu frekar

In reality, Anderson and Sally write, “There is no winning formula. There is no right answer to football.” Different strokes suit different teams. To quote the great Liverpool manager Bob Paisley: “It’s not about the long ball or the short ball; it’s about the right ball.” (The best managers of the past, including Paisley, intuited many of the findings now emerging from the numbers.)

Þetta eru engar fréttir fyrir okkur þó þetta gleymist líklega oft. En ástæða þess að ég er að koma inn á þessa grein Simon Kuper er önnur „staðreynd“ sem þeir benda á í sinni bók og eitthvað sem við höfum alls ekki nógu oft í huga. Eins gott og það er að hafa einhvern sem klárar leiki og gerir hið ótrúlega þá er liðið þitt aldrei betra en veikasti hlekkurinn

Perhaps the book’s most remarkable finding is that football is a “weakest-link game” – although it’s nice to have great players in your team, it’s more important not to have rubbish players. Games are typically decided not by the Wayne Rooneys but by oafs such as Zurab Khizanishvili, a defender whose blunders in a play-off in 2011 arguably cost Reading promotion to the Premier League.

Anderson and Sally crunch some of the new data on individual players to estimate that upgrading your weakest link typically improves your team more than buying a new superstar would. Despite this, managers, being human and wanting to please fans and journalists, usually prefer the superstar.

(Get ekki mælt nógu mikið með því að þið lesið þessa grein og í kjölfarið bók. Ég er bara að taka út sýnishorn sem hjálpar mér að skilja hvort Suarez sé ómetanlegur eða ekki. Þeir skýra m.a. einnig út afhverju þeir spá því að verðmæti varnarmanna og markmanna eigi eftir að hækka mikið á næstu árum og jafnast mun meira út á við sóknarmennina).

Liverpool með Suarez og án Suarez

Það fyrsta sem stingur í augun er það að Liverpool gengur miklu betur án Suarez heldur en með hann inná. Þetta er auðvitað ekki heilagur sannleikur enda hefur hann ekki misst það marga leiki úr (og þó) og spilar nánast alltaf stóru leikina en staðreyndin er sú að með hann inná er vinningshlutfallið 39% sem er ömurlegt fyrir Liverpool en án hans er það 62% sem er í grend við þann standard sem Man City eru á í dag. Þetta er allt of lítið dæmi til að taka of hátíðlega en maður hefði samt haldið að Suarez yrði saknað meira en þetta.

Eins kom Opta Joe inná að þó við tækjum öll mörk Suarez út úr jöfnunni hjá Liverpool í vetur hefði liðið samt endað í 7. sæti. Þetta gæti auðvitað verið tilviljun og hann ekki náð að skora nógu oft í leikjum sem við vinnum með einu marki en segir okkur að það væri kannski alveg hægt að bæta liðið þó það yrði ekki með honum innanborðs. Sérstaklega ef við höfum í huga að þetta var frábært tímabil hjá Suarez öfugt við það síðasta. Eins er Ajax ágætt dæmi en þeir hafa náð betri árangri eftir hann (þeirra langbesti leikmaður) fór frá þeim.

Fyrir okkur sem missum ekki af leik hjá Liverpool þá kannski kemur þetta ekki svo rosalega á óvart. Eins og það er gaman þegar Suarez klárar leiki og á þessu tímabili hefur hann oftar en ekki verið frábær þá er ekki annað hægt en að telja líka með hversu oft ákvarðanataka hans og færanýting verið við það að taka mann af taugum. Bæði  í vetur og hvað þá fyrravetur. Hann sló reyndar líklega metið yfir skot í tréverkið á einu tímabili í fyrra. Aftur í grein Tomkins.

 Still, there are clearly times when he links brilliantly with others, with his assist for Daniel Sturridge’s goal against Chelsea one of the passes of the season. But it is his wastefulness, when shooting from every possible angle, which is hard to quantify. He will score the occasional world-class goal with an impudent effort, but how many more might have been scored had he not so often tried to do the impossible? It’s like trying to score direct from a corner. You may do it once in 100 attempts, but you might have scored five by looking for a near-post flick-on.

Önnur vefsíða, MixedKnuts tók þetta ítarlegar saman og skoðaði kosti þess og galla að hafa Suarez í Liverpool.

“Let’s start with the good. 2nd in the Premier League in goals. 1st in Shots per Game. 3rd in Key Passes per game. 1st in successful dribbles per game. Suarez was a handful and then some.”

Ekkert sem við mótmælum þarna eða kemur á óvart

“Now for the bad. 1st in the league for being dispossessed. 2nd for turning the ball over. 3rd in Offsides per game. Great key pass numbers, but only 5 assists on the season. A 76.6% pass rate. (For comparison, Mata and Hazard were both over 85%, RVP was 80.2%.) A 12.2% conversion rate on total shots.”

This season Luis Suarez was really good at creating offense for himself and his teammates. At the same time, he was surprisingly bad at turning that offensive creation into goals.

Ekkert sem kemur heldur á óvart þarna en spurningin er þá aftur þessi, er það betra fyrir Liverpool sem heild að hafa Suarez eða ekki. Er hægt að stilla liðinu upp á annan og ennþá áhrifameiri hátt? Duga t.a.m. Coutinho og Sturridge nú þegar til að vinna upp á móti Suarez? Auðvitað vont að leggja slíkt traust á 20 ára og 23 ára leikmenn en þetta er það sem verið er að meina. Þetta er bara sama hugsun og í Moneyball myndinni þegar ein súperstjarna var látin fara og í stað þess að reyna fylla skarðið með like for like var bætt fleiri þætti í leik liðsins sem á endanum skiluðu meiri árangri en þessi sem fór. Kannski skipt út veikasta hlekknum?

Tomkins skýrir þetta vel og m.a. muninn á Messi og Ronaldo (bestu leikmönnum í heimi) en reyndar tekur ekki inn í myndina að Messi skorar bara samt meira en Ronaldo.

Look at it like this. Player A takes 500 shots in a season and scores 50 goals. We marvel at the incredible tally – 50 goals! – but by taking 500 shots he’s denying team-mates chances. If, without Player A, the team has 400 shots, but scores a greater number of goals by sharing them around, then that’s clearly better. The key is to make sure that you can share them around; something Liverpool were not capable of doing in the first half of last season, but were after the January window.

Cristiano Ronaldo is a fine example. He averages almost seven shots a game. The reason Messi is a far better player is because he doesn’t spend the entire game shooting in order to break records. On the one hand you want players who take the responsibility to shoot when the chance is there. On the other, you can’t have egotists who think they are bigger than the team, having a pop from all over the pitch.

I don’t think Suarez is as egotistical as Ronaldo – he doesn’t strut about, correcting that one hair that’s out of place – but he does inadvertently make each game about himself. Perhaps the team suffers as a result.

Þannig að líklega myndi starfsemin á Anfield ekki stöðvast þó að við myndum selja óánægðan (og vanþakklátann) Suarez. Tölfræðilega gæti liðið komið sterkara til leiks án hans þó það sé erfitt að horfa á þetta þannig. Eins myndi sala á honum skila helling af pening og búa til mjög gott pláss á launaseðlinum sem hægt væri að nota í 2-3 leikmenn eins og við keyptum í janúar.

Áhrif Suarez utan vallar.
Tölfræði er samt blessunarlega ekki allt (þeir ítreka það m.a. í bókinn The Numbers Game) og það er erfitt að meta hversu dýrmætur Suarez er utan vallar. Þið megið telja ykkur trú um að hann hafi skaðað ímynd félagsins eins og þið viljið og sé skemmt epli, en það er ekki hægt að mótmæla því að hann er okkar lang vinsælasta og besta söluvara. Suarez er nafnið sem fer aftan á búningana og Suarez er nafnið hjá Liverpool í dag sem getur hjálpað til við að lokka aðra góða leikmenn til liðsins. Gerrard er 33 ára og hefur auðvitað ennþá þetta aðdráttarafl en í dag er það Suarez sem er númer 1 og Liverpool má gríðarlega illa við því að missa lykilmenn í dag. Við þurfum að byggja ofan á síðasta tímabil ekki umbreyta öllu enn og aftur og nánast byrja upp á nýtt í haust.

Suarez er sá maður sem fær stuðningsmenn helst til að syngja og láta í sér heyra og á það við bæði stuðningsmenn Liverpool og ekki síður andstæðinganna. Hann er að bögga varnarmenn andstæðinganna endalaust allann leikinn og tekur gríðarlega orku og athygli af þeim sem nýtist öðrum leikmönnum Liverpool.

Þannig að eins og ég kom inná í upphafi pistilsins þá er ég gjörsamlega 60/50 á því hvort við eigum að halda Suarez eða ekki. Ég skal umorða þetta, mig langar alls ekki til að missa Suarez, það væri þrátt fyrir þessa tölfræði hrikalegt að mínu mati. En á móti er ég svolítið á sömu línu og Tomkins með þetta

If Suarez stays – as seems increasingly unlikely – I’d be happy. But I won’t be sad if he leaves, providing that it’s to an overseas side, for a good fee, and that the money is reinvested in the team. I just can’t attach myself to players anymore. They are all passing through, just at different speeds. I enjoy what they give us, and then we all move on.

Þetta félag fékk bæði Keegan og Rush áður en þeir voru þekkt nöfn, gerði þá að súperstjörnum og gekk aldrei betur heldur en tímabilið eftir að þeir misstu þá. Luis Suarez sem hefur unnið deildarbikarinn er góður leikmaður og það væri vont að missa hann en látum ekki eins og það hafi ekki farið stærri nöfn frá Anfield. Það var allt að því óhugsandi að missa Torres því hann var svo góður hjá Liverpool, hann fór án þess að hafa unnið nokkurn skapaðan hlut með félaginu. Arftaki hans stal gjörsamlega af honum senunni. Það var ennþá meira óhugsandi að missa Owen heldur en Torres og raunar fengum við enga súperstjörnu fyrir hann í þrjú ár (þegar Torres kom). Samt fór félagið tvisvar í úrslit meistaradeildarinnar og einu sinni í úrslit bikarsins þessi ár. Þá með stóran hóp af góðum leikmönnum sem voru að dreifa markaskoruninni jafnara á allt liðið. Eitthvað sem Benitez lagði mikið upp með. Hann var reyndar líka mikið fyrir það að kaupa menn á góðum aldri sem skiluðu mjög góðu verki og/eða voru seldir á hærri uppphæð en þeir kostuðu.
Þannig að brotthvarf Suarez væri nú enginn heimsendir en í guðana bænum seljum hann þá úr landi, ég svitna við tilhugsunina að þurfa að mæta Suarez.

Ef það er rétt eins og allt bendir til að Suarez vilji fara frá Liverpool þrátt fyrir yfiirlýsingar um hið gagnstæða allt þetta tímabil þá er ekki spurning um að leyfa honum það. En algjörlega á okkar forsendum. Liverpool er með hann samningsbundinn til þriggja ára og þarf að vera tilbúið að fara í mjög hart við hann til að fá það verð sem þeir vilja fyrir hann, ellegar segja honum bara að halda kjafti og virða samninginn, ég hef ekki áhyggjur af því að Suarez spili óánægður, það er ekki eins og hann virki eitthvað glaður hvort eð er inni á vellinum.

Hér má finna þær greinar sem þessi pistill er unninn út frá.
The Pros and Cons of Selling Suarez - Paul Tomkins
The Suarez Conundrum - Ted Knutson
How the spreadsheet-wielding geeks are taking over football – Simon Kuper

Ef marka má slúðrið undanfarið virðist Rodgers ætla að leysa vandamálin í vörninni með því að snúa leikkerfinu bara við og spila 3-3-4. Það er a.m.k nánast bara orðað okkur við sóknarmenn þessa dagana og marga nokkuð spennandi.

Orðrómurinn um áhuga Liverpool á Henrikh Mkhitaryan er lang háværastur og kannski raunhæfastur. Þetta er leikmaður sem er ekki vel þekktur í Evrópu (þannig séð) en alveg hrikalega góður og spennandi. Talið er að hann sé með klásúlu í samningi um að mega fara fyrir 30m evra. Sumar fréttir herma að Liverpool hafi náð samkomulagi um kaupverð 22m evra og aðrir að Liverpool sé til í að borga það sem klásúlan um hann segir. Eins segja sumir miðlar að Liverpool vilji kaupa hann sama hvað gerist með Suarez en aðrir eins og sá sem við kannski tökum hvað mest mark á (Liverpool Echo) segja að hann sé aðeins inni í myndinni ef Suarez verður seldur. Það sé ekkert búið að bjóða í hann ennþá og þetta er ekkert væntanlegt á næstunni. Helvítis Echo að koma með það sem þeir bara heyra og krydda það sama og ekki neitt.

Þetta er samt nákvæmlega það kaliber af leikmanni/nafni sem maður vill sjá FSG reyna að fá til Liverpool. Þeirra fyrsta verk var að kaupa Suarez sem hefur klárlega hækkað í verði og bætt liðið, eftir það var bara hætt og farið að kaupa yfirverðsetta og ofmetna leikmenn af Bretlandseyjum. Þetta er leikmaður sem kostar slatta en hefur svakalegt potential til að nýtast mjög vel og í versta falli hækka í verði. Rétt eins og þegar við keyptum Suarez. Hvað höfum við fengið marga svona Aspas leikmenn tii Liverpool undanfarin ár? Einn og einn hittir en oft grætur maður verð þriggja sem hefði getað farið í einn leikmann sem slær í gegn hjá öðru liði 1-2 árum seinna.

Það er þó spurning hvort samningsstaða Shaktar hafi aðeins vænkast í dag er félagið plataði Man City til að greiða 34m evra fyrir hinn 28 ára gamla Fernandinho, sem reyndar er frábær leikmaður.

Flestir ef ekki allir þessir leikmenn hafa engu að síður verið uppteknir með landsliðum sínum undanfarið og flestir þjálfarar eru núna með tærnar upp í loft í sumarfríi og því ekkert óeðlilegt á þessum árstíma að lítið sé að gerast. Frá og með næstu viku gætu hlutirnir farið á meiri hreyfingu.

Nýr aðalbúningur Liverpool er kominn til landsins og fer hann í sölu á morgun. Opið verður í ReAct frá kl. 11.00 – 18.00.

ReAct sem er innflutnings-, dreifingar- og söluaðili fyrir official Liverpool vörur á Íslandi er einnig styrktaraðili Liverpoolklúbbsins á Íslandi og mun ReAct því veita öllum meðlimum klúbbsins 15% afslátt af Liverpool-vörum í verslun sinni að Bæjarlind 4, Kópavogi.

Afslátturinn gildir fyrir allar Liverpool vörur og það eina sem þarf að gera er að framvísa félagsskírteini klúbbsins.

Vöruúrvalið hjá ReAct er frábært, en fyrir utan almenna búninga félagsins þá eigum við til legghlífar, töskur, bolta, æfingafatnað, húfur, vettlinga, veski, svitabönd o.s.frv. frá Liverpool.

Það er síðan sterkur orðrómur um að þetta sé þriðji búningurinn

Fyrsta hugsun hjá mér þegar ég sá mynd af Suarez í þessum búningi var að hegðun hans í kjölfarið gæti ekki verið tilviljun. Næsta hugsun er síðan hvað er eiginlega langt eftir af þessum samningi við Warrior? Ég er a.m.k. ekkert hissa að þeir hafi hingað til ekki þótt vera stórt vörumerki í þessum bransa.

Hvað segið þið, er þetta kannski bara þvílíkt mikið málið? Það yrði ekki í fyrsta skipti sem ég væri ekki með puttann á púlsinum í tískubransanum.