elchattabib

DEĞİŞEMİYORSAN, DEĞİŞTİREMEZSİN

korhanya@gmail.com — Sat, 27 Feb 2010 03:28:00 PST

geldi yine o mübarek ışıklı gece.
yazmaya niyetlendim
bozayım suskunluğumu dedim :)
en azından bu gün için.

önce baktım,
geçen sene ne yazmıştım ?
sonra baktım,
kendim ne kadar yol almışım?
zahir,
pek boşa geçmiş zamanım;
elle tutulur birşey yok.
demek,
ne çok aldanmışım.

“İki günü birbirine eşit olan aldanmıştır”
hadis-i şerif
(İbn Acîbe, İkazu'l-Himem Şerhu Metni'l-Hikem, s. 127)

şimdi bizi yeniden,
Alemlere rahmet
peygamberimiz Hz.Muhammed'i
(Sallalahu aleyhi ve sellem)
anmak, anlamak
hayatımızı temize çekip
yeniden başlamak için
güzel bir fırsat olan
mevlid kandiline eriştiren
Allaha şükrediyor,

mübarek kandilinizi tebrik ediyorum.

madem gelişme yok, ama niyet aynıdır,
öyleyse bundan sonra yazılanlar
geçen senenin tekrarıdır:

(08 Mart 2009 tarili mevlid kandili yazımız)

ZAMANA KONULMUŞ BİR 'MiM'

varlık alemi yokken ilk önce,
O'nun nuru var edilir.
ve sonra herşey O'nun nurundan...

varedilişiyle; kainatın tohumu,
ve kainat ağacının en mükemmel meyvesidir.

O, yeryüzünde;
süpürge elinde hanımına yardım eden,
gökyüzünde;
varlık aleminin bittiği yere yükselip
Alemlerin Rabbiyle görüşen
bir insandır.
O, Varedenin sevgilisidir.

Mim ise;
dedesi tarafından, gökte Hak,
yerde halk övsün niyetiyle konulmuş
O'nun en bilinen isminin baş harfidir.

Mim, bundan daha derin ve daha öte,
ve daha güzel
ve daha sevgili bir görev edinmemiştir.

o sabah doğmak,
zamana konulmuş bir Mim olmak
ve son kez temize çekmek zamanı.
insanlığa ebediyetin anahtarını sunmak
ve geride, daha önce hiç olmadığı kadar
yaşanası bir dünya bırakmak....

belki de,
elyordamıyla,
kulaktan dolma,
deneme yanılma,
yalan yanlış yaşadığımız hayatlarımıza
bir MiM koyup,
çok okuduğumuz(!),
çok iyi bildiğimiz(!),
yakından tanıdığımız(!)
Muhammed(S.A.S)i yaşamanın vakti
çoktan gelmiştir.

K®HAN

MEHMET AKİF ERSOY'UN YANILGISI

korhanya@gmail.com — Tue, 29 Dec 2009 01:49:03 PST

yanılgısının sebebi
Mithat Cemal'in ona ithafen söylediği
"Yüz kahramana yetecek ahlak ve seciyesiyle
sıradan bir insan gibi yaşıyor!"

cümlesinde gizli sanki.
belki de onu büyük yapan
ender bulunan vasıflarından çok
kendini sıradan bir insan olarak görmesiydi.
yaşarken hizmetlerinin pek karşılıksız kalması ise ona
milleti için vazgeçilemez olan önemini
sanırım hiç hissettirmedi .

zira vasiyeti hükmündeki

şu dört mısralık şiirinde

şöyle diyordu:

"Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince

Günler şu heyulayı da er geç silecektir.

Rahmetle anılmak... Ebediyet budur amma,

Sessiz yaşadım, kim beni nerden bilecektir?"

evet, bu onun belkide tek yanılgısı idi.
zira şimdi,

aşığı olduğu ay yıldızlı bayrağın dalgalandığı her yerde
onu tanımayan bir kimse bile yoktur herhalde.

biz de vefatının 73. sene-i devriyesi münasebetiyle
kendisini rahmetle anıyor
aziz ruhuna fatihalar gönderiyoruz.

K®HAN

İSTİKLAL MARŞI

ÖZÜR

korhanya@gmail.com — Sun, 18 Sep 2011 04:01:41 PDT

hem mum yakabilirim,
hem de karanlığa
küfredebilirim sanmıştım.

bundan bir önce yayınladığımız yazıya
bırakılan bir yorumu
burada cevaplamak istiyorum.
çünkü vereceğim cevap
yazdıklarıma ve yazdıklarımdan dolayı
şahsıma bir kıymet veren
herkesi ilgilendirebilir.
hatta değersiz bulanları da ilgilendirebilir lakin,
o konuda elimden birşey gelmez
zira hem kıymet vermeyip
hem de takip ettiklerini sanmıyorum.

evet,
önce dilerseniz
söz konusu yorumu buradan okuyabilirsiniz.
Adsız dedi ki...
Sayin Korhan Bey,
Birkac ay once...

eğer yanlış anlamadıysam bu yorum
elchattabib'i önceki yazılarıyla tanıyan,
hepsini okuyacak kadar seven,
son yazılarımızdan ötürü
-belki kendi fikirleri ile çeliştiği için-
üzüntü duyan bir kardeşimizden geliyor.
dini konulardaki fikirlerimize bir güven oluşmuş
hatta bir müşkilatı hakkında
bize sorular yöneltecekken
son yazılarımıza bakarak vazgeçmiş.
ve ayrıca kendisini Allah dostu olarak gören birinin
onun üzerindeki olumsuz etkisi yüzünden
olaylara dini, islami yönden bakmayı terketmiş.
gözünün açılmasına sebep olan kişi olarak nitelediği
ve bu yüzden kendisine minnet duyduğu
ve fikirlerine değer verdiği ve sıkı takip ettiği
keremdoksat.com isimli bir blog sahibi
doçent pisikolog bir dostu var.
ve bana mealen diyor ki;
"sen son yazılarında
sürekli aynı yazarları referans göstererek
yazılar yazıyorsun,
ama fikirlerini beğenerek ve dikkatle takip ettiğim
pisikolog profesör doktor kerem bey
tamamen farklı şeyler söylüyor.
bu makalelerden seçtiğim bir tanesi var
Psikiyatrlar Ergenekon Konusuna Neden Girmedi?
bunu okursanız belki olaya
değişik bir açıdan bakmış olursunuz."

kıymetli kardeşim,
öncelikle yazılarıma yapmış olduğunuz iltifatlar için
-her ne kadar geçmiş zaman kipinde olsalarda-
teşekkür ederim.
eğer yanlış anlamadıysam
ülkemizde son zamanlarda cereyan eden olaylara
aldığım açık tavrın göstergesi olan yazılarım yüzünden
benim diğer fikirlerime olan güveniniz
sarsılmış durumda.
sizi rahatsız eden yazıları yazarken
ve alıntıları yayınlarken,
bu ihtimali bilerek göze almama rağmen
şimdi açıklıkla ve üzülerek söyleyebilirim ki,
sizin ve belki de sizin gibi bir çoklarının
güvenlerini azaltan bu hatayı
ben bilerek yaptım.

yani ben,
mum yakmak yerine, kolay olanı;
karanlığa küfretmeyi seçtim.

ve belki de burada,
hem mum yakabilirim,
hem de karanlığa küfredebilirim sandım.

oysa
-bir kuran tefsirinden aldığım nasihatla-
biliyordum ki
bir elinizde sopa varsa
diğer elinizde tuttuğunuz aydınlığa
insanları çağıramazdınız.
öyle de olmuş ne yazık ki.

bizim de hoşnut olmadığımız bu durumdan ötürü
kurban bayramında yazdığımız yazıda
bu tarzda ki yazılardan vazgeçip
normale döneceğimizi yazmıştık.
ama olmadı.

sizin bu yorumunuz
alıp uygulayamadığımız kararımızı pekiştirmiş oldu.
teşekkür ederiz.
üstümüze pek de vazife olmayan bu dış daireden
en içteki en luzumlu daireye dönüyoruz inşallah.

evet, herkes vatanıyla, milletiyle, hükümetiyle alakadardır.
fakat gerçekten de bu alakadarlığın şekli,
geçici cereyanlara kapılıp, vatan millet ve devlet menfaatini
şahısların geçici siyasetlerine endekslemek,
veya başarıyı ve başarısızlığı
tamamen onlara maletmek veya öyle sanmak
veya öyleymiş gibi göstermeye çalışmak suretinde olursa
haksızlık etmiş oluruz ki bu büyük bir yanlıştır.
"Siz nasıl olursanız yöneticileriniz de öyle olurlar."
"amalleriniz yönetcilerinizdir, onlar sizlerin eseridir"
(Hadis-i şerif -Acluni, I, 146, II, 127)
ayrıca vatanseverlik, milletperverlik hissinden
ve o vazife dairesinden kişilere düşen hisse bir ise;
kendi kalb ve ruh dairesinde,
aklını ve duygularını terbiye ve idare noktasında
kendi ailesinde ve ebedi hayatını şekillendirecek
dini vecibeleri dairesinde asli ve hakiki vazifeleri vardır.
işte bunlar hizmet ve alâka ve meraka
belki yüzlerce kat daha layıktırlar.

hem madem insan düzelmez ise dünya düzelmeyecektir;
zamanını bu kadar ciddi ve lüzumlu ve ehemmiyetli
vazifelerle alakaya sarfetmek yerine,
o birtek lüzumsuz ve asli vazifelere göre pek ehemmiyetsiz olan
siyaset cereyanlarına sarfetmek, feda etmek
kesinlikle akıl işi değildir.

hem görüyoruz ki,
istemedikleri iyi ya da kötü
bazı gelişmelere karşı durmak isteyenleri
sokağa itmeye çalışan bir gizli el
ve onun yürüttüğü bir fitne hareketi var
öyle ise dün verdiğimiz tepki
bu gün ülkemiz aleyhine kullanılabilir
ve zaten açık amaçları
bu tepkiyi körüklemek değil midir?
“fitne zamanında
yürüyen koşandan,
duran yürüyenden,
oturan ayakta dikilenden,
yatan oturandan,
uyuyan yatandan
daha hayırlıdır.”
(Buhari, Fiten, 9; Müslim, Fiten, 10, 13;
Tirmizi, Fiten, 29; Ebu Davud, Fiten)
hadis-i şerifi gereğince
böyle zamanlarda
eylemsizlik en iyi eylemdir demek
ve öfkeyi terketmek
akıllıca olsa gerek.

bu hakikatlerden biraz olsun haberdar olmakla birlikte
bu yanlışın içerisine az ya da çok düşmüş olduğumuza göre
.....
aşkolsun bize :)

okumamı tavsiye ettiğiniz yazıyı ancak bir miktar okuyabildim.
bu görüşlerden ve olaya bu açıdan bakmaya ve baktırmaya
çaba sarfeden insanlardan haberdarım.
değil o yazıyı, sitenin tamamını okusam sanırım
o malum karanlık hakkındaki;
rakel dink'in eşini uğurlarken tanımını yaptığı
"bir bebekten bir katil yaratan karanlık" hakkındaki
görüşlerimin değişeceğini sanmıyorum.

hem ben yayınladığım yazıları da yazarları da
düşüncelerime destek için referans almıyorum.
tespitleri hoşuma gittiği için sizlerle paylaşıyorum o kadar.
benim eğriyi doğruyu ayırt etmekteki tek dayanağım
olayları değerlendirirken ki mihenk taşım
çözümler üretirken ki ilham kaynağım
-becerebildiğim kadarıyla- Kuran'dır.
öyle de olsun ve kalsın istiyorum.
inşallah.

kerem bey yazısının bir yerinde
kendisini entellektüel olarak niteliyor.
ben entellektüel değilim.
mesela ben cevap olsun diye
kerem beyin o yazısına yorum yazsam
yayınlayacağından emin değilim.
zira bir kişinin yorumunu yayınlamamış
ve hakaret içeriyordu o yüzden yayınlamadım diyor
inşallah öyledir.

aslında bu konuda polemiğe girmenin luzumsuzluğuna
yukarıda yazdığım hakikatler ışık tutuyor.
özetle şunu söyleyebilirim;
eğer elinizde eğri ile doğruyu
yalan ile hakikati ayırt edebilecek bir ölçünüz yok ise
karar vermekte zorluklar yaşar
ve pek kolay kandırılabilirsiniz.
öyleyse kişinin en önemli ve en acil görevlerinden biri
o güvenilir ölçüyü, o mihenk taşını
kendi içinde oluşturmaya çalışmak değil midir?
yani kuranı okumak
ve peygamberimizin (s.a.v) izini sürerek
kuranı yaşamaya çalışmak...

ayrıca yorumunuzda,
kendine Allah dostuyum diyen
ve sizi hayal kırıklığına uğratan
bir kimseden bahsetmişsiniz.
konuyu tam olarak bilmiyorum lakin

dost ile düşmanı ayırt edebilecek

bir mihenk taşı bulmalısınız siz ilkin.

ve basit bir ölçüden bahsedeyim
birinin kendini Allah dostu, salâhat sahibi telakki etmesi

telafuz etmesi hatta az da olsa ima etmesi

yani
kendini Allah dostu olarak tanıması da tanıtması da
bir gurur alametidir ve
o meziyetin kendinde bulunmadığına delalet eder.

bakın alimler alimi bir zat talebelerine ne diyor;

müfsid: (fesad kökünden) fesatçı, ifsad eden, birşeyi bozan mahveden kimse.

evet, biliniz ki ayranımız her zaman böyle ekşi değildir :)
güvenini sarstığım herkesten
özür diliyorum.

K®HAN

AK MI KARA MI ?

korhanya@gmail.com — Thu, 17 Dec 2009 07:01:47 PST

barış çabalarına en ağır darbe
anayasa mahkemesinden geldi hiç kuşkusuz.
bana göre akibeti hayırdır o ayrı.
doğudaki vatandaş sormaz mı şimdi;
barış barış diyorsunuz
kandili kabul etmiyorsunuz
dtp yi de kapattınız
barış için kiminle masaya oturacaksınız?

bir de bu kararı hukuka uygunluğu sebebiyle
haklı göstermeye çalışanlar yok mu deli oluyorum.
"bu güne kadar kanunları hic esnetmediler ya
hukukun hiç dışına hiç çıkmadılar ya bunlar"
o yüzden sokak olaylarını bırak
memleketin batacağını bilseler
hukuktan taviz vermezler
ve vermediler.
ve kararlarını hassas zamanlara denk getirmede
çok maharetlidirler.
verdikleri karardan sonra yaptıkları açıklama da ilginç;
bize kimse kızmasın ne yapalım kanun böyle falan filan.
parti kapatmayı zorlaştıracak anayasa değişiklikleri
gündeme geldiğinde ise
akpartinin üstünde salladılar hemen adaletin kılıcını.
hep böyle olacaksa nasıl değişecek bu anayasa?
nasıl gelecek ifade özgürlüğü?
sanırım dinazorların emekli olmasını
bekleyecek biraz bu ülke.

ve tabii en çok
iki halkın kardeşliğine
tehditlere göğüs gererek gönül vermiş
cesur insanlar üzüldüler bu karara
onların en önde gidenlerinden biri Ahmet Altan.
çok şey kattı barış sürecine ve katmaya devam etmekte.
son yazılarında azalan umudun yerini sitem almaya başladı.
hatta öyle ki bir yazısının sonunda
şehitlerden ve parti kapatma olayından bile önce,
ne haliniz varsa görün babında
"şavaşın anasını satayım" diyecek kadar oldu.
yazık değil mi bu iyi niyetlere bu çabalara?

Ahmet altanın dtp kapatıldıktan sonraki yazısını paylaşacağım sizinle
ama daha önce haddim olmayarak,
asrın tefsirinden aldığım derslerden aklımda kalan,
başta Ahmet Altan olmak üzere tüm aydın barış adamlarına
moral vereceğini umduğum birkaç cümle aktaracağım;

Mânen sevdiğin ve alâkadar olduğun
ve perişaniyetinden müteessir olduğun
ve ıslah edemediğin şu memleket,
şu dünya, şu kâinat, pek kudretli
ve merhametli bir yaratıcının mülküdür.
Mülkü sahibine teslim et. Ona bırak;
Kudretine istinad et; rahmetini itham etme.
Kederi bırak, zahmeti at, safâyı bul.
O hem Hakîmdir, hem Rahîmdir.
Mülkünde istediği gibi tasarruf eder, çevirir.
Dehşet aldığın zaman, İbrahim Hakkı gibi
"Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler" de,
pencerelerden seyret, içlerine girme.

Kara cuma...
Ahmet Altan - 12.12.2009

Bir hükümle bir ülkeyi paramparça ettiler.

Ve, bunu yapmak için öylesine aceleciler ki “gerekçesi yazılmadan karar açıklanmaz” diyen anayasayı da çiğnediler.

Anayasayı çiğneyen bir Anayasa Mahkemesi’ne mi güveneceğiz?

Kürtleri siyasetten attılar.

Nereye gidecek Kürtler, kime güvenecek?

Yıllarca ezdiniz bu insanları, yıllarca işkencelerden geçirdiniz, sokaklarda vurdunuz, köylerini yaktınız, evlerini tarumar ettiniz, dillerini yasakladınız.

Yetmedi mi?

Şimdi de siyasetten çıkartıyorsunuz.

Ahmet Türk olmasın ki “barışı “destekleyen inandırıcı bir yüz de kaybolsun siyasetten.

Anayasası bir “darbe anayasası “olan bir ülkede Anayasa Mahkemesi’nden ne beklenir ki zaten?

Barış umutlarını ezip geçtiler.

DTP’yi mahkûm etmediler yalnızca, bu ülkeyi mahkûm ettiler.

Acıya, yoksulluğa, düşmanlığa, güvensizliğe mahkûm ettiler.

PKK boşuna acele etmiş barışı torpillemek için, biraz bekleseymiş zaten birileri bu işi onlardan çok daha iyi yapacakmış Ankara’da.

Bize ümit haram.

Bize hayal haram.

Bize barış haram.

Hangi Kürt genci bir daha bu ülkeye güvenir?

Hangi Kürt insanı bir daha adalete güvenir?

Her şeyin bir kandırmaca, bir yalan, bir aldatmaca olduğunu düşünmez mi?

Böyle düşünmekte haklı olmaz mı?

Barışın, huzurun, mutluluğun kıyısına kadar gelmiştik, parmaklarımızla dokunabilmiştik bir umuda.

Siyasetten, adaletten umudunu kesen Kürt gençleri ne yapacak şimdi?

Onlar akın akın dağa giderse bundan kim sorumlu olacak?

Kim onları, Türkiye’de adaletin onların hakkını da gözettiğine inandıracak, kim onlara güven verecek?

Türk olmak bu mu?

Türk olmak, kendi hukukuna uymamak, kendi vatandaşlarını sahipsiz bırakmak, kendi ülkeni silahların egemenliğine terk etmek mi?

Eğer Türklük buysa ben böyle Türklükten utanıyorum.

Anayasa Mahkemesi “oybirliğiyle” karar vermiş.

Mahkeme değil kararı veren, oradaki “Türk” yargıçlar.

Türk yargıçlar, Kürtleri siyasetten attılar, bütün Kürtler bunu böyle görecek.

Haksızlar mı böyle görmekte?

“Ben Kürdüm” diyen bir yargıç var mı Anayasa Mahkemesi’nde, aralarında bir tane bile “ben Kürdüm” diyen bir üyenin olmadığı mahkeme, Kürtler hakkında adil bir karar verebilir mi?

Kürtler bu ülkenin vatandaşıysa, neden Anayasa Mahkemesi’nde “ben Kürdüm” diyen bir yargıç yok?

Kürtler bu ülkenin vatandaşı değil, zaten sorun da bu, Türkler bu ülkenin vatandaşı, Kürtler “hem Kürt hem vatandaş” olamıyorlar.

Öyle bir zorluyorlar ki o insanları, ya Kürtlükten vazgeçecekler ya vatandaşlıktan.

Kürtlükten vazgeçmezler.

Neden vazgeçsinler?

Türkler Türk olmaktan vazgeçmiyorsa Kürtler neden vazgeçsin?

O zaman onları vatandaşlıktan vazgeçmeye zorluyorsunuz, siz yapıyorsunuz bunu, siz bölüyorsunuz, siz onları dışlıyorsunuz, siz onlara “gidin” diyorsunuz.

Siyasetin yolunu kapatıyorsunuz, hukukun yolunu kapatıyorsunuz, dağdan başka bir yol bırakmıyorsunuz o insanların önünde.

“Ya benim dediğimi kabul eder Türk olursun ya da dağlarda ölürsün”, söylediğiniz bu işte Kürtlere.

Sonra da neden dağa çıktılar diye bir de onlara kızıyorsunuz.

Kürtler isteklerini, taleplerini kime, nasıl, nerede anlatacaklar?

Nerede çıkacak onların sesi?

“Sesleri çıkmasın” diyorsunuz.

Bir halkı susturamazsınız, ne hakkınız, ne gücünüz var buna.

Barışı öldürüyorsunuz.

Bir Kürdüm ben bugün, içim ölü evi gibi, ümidim, hayalim, ışıksız odalar gibi kapkaranlık, oturacağım, direneceğim, önce kendi içimde bir mum yakacağım.

Titrek, küçük, zayıf bir ışık.

Ve sonra diğer ışıkları görmek için bekleyeceğim.

Her vicdanda bir ışık yanacak ve biz o küçücük titrek ışıklardan yeni bir aydınlık, yeni bir umut, yeni bir hayal yaratacağız.

Siz öldürdükçe biz yaşatacağız.

SELAMETLE...

korhanya@gmail.com — Tue, 15 Dec 2009 23:09:15 PST

demek
-üst üste üç kez seçim almakla-
kibirli bir partinin lutfuymuşçasına
özgürlüğe kavuşmalarına razı değil Kader-i ilahi.
malcolmx in bir sözünü hatırladım;
"kimse sana özgürlük veremez, adamsan sen alırsın"
evet ne türk ne kürt...
biz hazır değiliz.

ve demek ki özgürlük isteyen de
o özgürlükleri sağlamaya çalışanda
kendine çeki düzen vermeden
yani adam olmadan olmuyor önce.

aslında söylemler güzeldi hoştu
ama hamam aynı hamamdı,
tas da öyle...
yani türkler hala kendini efendi sanıyordu
kürtler de özgürlüğünü isteyen asi köle.
lafla peynir gemisi
buraya kadardı.

açılım için
bir musibet lazımdı belki
o da dtpnin kapatılmasıyla geldi bence.
şimdi akpartinin
demokratikleşme yolundaki bütün güzellikleri kendi sahiplenip
kusurları sırtına yüklediği parti
artık mecliste yok.
barış sürecini asıl baltayanın
ülkeyi asıl bölünmeye götürenin
kürtlerin siyasi hareketi olmadığı
daha kolay anlaşılabilir böylece.
kürtler de, yaşadıkları zulme dikkatleri çekmede
işlerine gelen pkk ile barışa yürüyemeyeceklerini
anlarlar umarım.

milletvekilliği düşürülüp
beş yıl siyaset yasağı alan aysel tuğluk’un karar sonrası
“Hepimiz belki yeniden düşünüp barışa ve demokrasiye dair sorumluluklarımızı hatırlamalıyız. Nerelerde yanlışlar yapıldı ve nerelerde eksiklikler var? Herkes bunu düşünmeli. Çünkü şuna inanıyorum ki ya birlikte kazanırız ya birlikte kaybederiz. Üçüncü bir yol yok”
şekindeki cümleleri bile
ne çok mesafe katedildiğinin,
parti kapatmanın bile
başlatılan bu kardeşlik sürecinin
önüne geçemeyeceğinin,
her musibetin arkasında
-eğer iç muhasebe yapılarak iyi değerlendirilirse-
ondan daha büyük bir güzellik saklandığının
bir göstergesidir bence.

evet dtp kapatıldı
lakin, aynı durumdan doğru söylemlerle,
oylarını katlayarak çıkan akparti örneğinde olduğu gibi,
görülüyor ki kapatma kararları
savundukları davanın haklılığını ortaya koyabilen partiler üzerinde
doping etkisi yapıyor.
önümüzdeki seçimlerden
başta akparti olmak üzere
diğer partilerdeki ödünç kürt oylarının
büyük bir bölümünü geri alarak
ikinci parti çıkmaları bile muhtemeldir bence.
tabii ki seslerini duyurmak için artık
öcalana veya pkk ya ihtiyaçlarının olmadığını görebilir
ve gösterebilirlerse.

ortaya çıkan ve çıkacağını kuvvetle dilediğim
güzelliklere bakıyor da,
olanlar için hiç üzülmüyor muyum?
üzülüyorum elbette,
ben dtpnin karartılan bayrağındaki renkleri de
sembolü olan gülü de seviyordum.
Ahmet Türk'ün hem soyadını, hem de ismini
hem kendini de seviyordum.
"türk" milletimin ismidir,
"ahmet" peygamberimin ismi.
"gül" ise sembolü.

inşallah onları başlarında Ahmet Türk,
bayraklarında ve ellerinde yine güllerle
tekrar görürüz mecliste.

güle güle kardeşler
inşallah görüşmek üzere...

K®HAN

MEDYA NE İŞE YARAR HOCAM?

korhanya@gmail.com — Sat, 26 Dec 2009 10:28:48 PST

eğitim herşeydir.
bir çocuğun aklını doyurmanın
karnını doyurmaktan önce geldiğini
görebilmek lazım.
eğer eğitilmemişse
neyi ne kadar verirseniz verin
doymaz.
eğer eğitimli ise zaten
o size muhtaç olmaz.
muhtaçlığımız ise
özgürlüğümüzle ters orantılıdır
ki özgürlüğü çoğaltmak istiyorsak
muhtaçlığımızı azaltmak,
yani eğitimimizi arttırmak durumundayız
çünkü özgürlüğümüz herşeyimizdir.

ve madem bu gün öğretmenler günüdür
eğitimimizi dolayısıyla özgürlüğümüzü
yani herşeyimizi borçlu olduğumuz
öğretmenlerimizi tebrik ediyoruz.
ve madem öğretmenlik peygamber mesleğidir
en büyük muallim
ve en mükemmel üstad
ve şaşırmaz ve şaşırtmaz
en doğru rehber olan
peygamberimiz Muhammed (s.a.v.)e
salat-ü selam gönderiyoruz.

malumunuz,
eğitim anne kucağında başlar
ve yaşadığınız sürece de devam eder.
şu aralar vatan hainliği ve vatanseverlik üzerine,
barış ve kardeşlik, düşmanlık ve ırkçılık üzerine
çok önemli bir sınav yaşanıyor ülkemizde.
bu sınavı önemseyip herşeyini ortaya koyarak
bildiğini bizimle paylaşan cesur insanlar
gönüllü öğretmenler var.
onlardan biri olduğunu düşündüğüm Ahmet Altan'ın
ve onun şahsında tüm cesur yürekli aydınlarımızın da
saygıyla ellerinden öpüyor
öğretmenler gününü kutluyorum.

acı tatlı her olaydan alınacak bir ders vardır
okuayabilene...
kafalar karışmış, hadiseleri okumak zorlaşmış olabilir
ama dikkat edin,
olayları doğru okuyabilen birileri
her zaman her dönemeçte varola gelmiştir.
ama bazen dinleyenleri olur onların,
bazen de dinlemez muasırları.
o an için anlaşılmazlar ama gam değil
anlaşıldıklarında canlanır manevi hayatları.

evet,
Ahmet Altan'ın
medyanın ülkemizdeki rolü üzerine
çok önemli iki dersi için sizi okumaya
ve sağlığında onu anlamaya davet ediyorum.
neden ?
gelecek nesillere problem değil
özgürlük bırakalım diye.

ne güzel mirastır o...

K®HAN

İşte bu medya...

Ahmet Altan - 22.11.2009

Siz bu ülkenin yaşadıklarını neden yaşadığını merak ediyorsanız son üç günlük gazeteleri alın ve bir bakın onlara.

Şu son üç günde yayımlanan gazeteler size bütün yakın tarihimizi anlatacak.

Bu gazeteler, bu medya, bunların hepsi, varlıklarını söylediklerine değil “söylemediklerine” borçlular.

Anlatmadıklarına, yazmadıklarına, görmediklerine borçlular sahip olduklarını.

Geçmişimiz ve halimiz onların “sessizliğinde” saklıdır.

Biz üç günden beri, onlarca çocuğu bombayla havaya uçurmayı, gayrımüslimlerle insan hakları savunucularını öldürmeyi, kanlı bir kaos yaratıp bu kaosta hükümeti devirmeyi amaçlayan bir cuntanın planlarını yayımlıyoruz.

Bakın bakalım gazeteler bu konuda neler yazıyor.

Hürriyet’e, Sabah’a, Milliyet’e, Vatan’a, Radikal’e, Habertürk’e, Akşam’a bir bakın.

Sadece bu gazeteleri okuyan insanlar, bu ülkede daha sekiz ay önce böyle korkunç bir plan hazırlayan bir cunta olduğunu, o cuntanın üst rütbeli yöneticilerinin orduda hâlâ görevlerini sürdürdüğünü bilmiyorlar.

Televizyonlara da bir bakın.

Kaç haber kanalı bu haberi verdi, kaç haber kanalı bu meselenin üstüne gitti?

Peki, niye bu haberi vermiyorlar?

Bu yayın organları, onlarca çocuğun havaya uçurulacağı bir eylem planını “önemsiz” mi buluyorlar?

Gazetecilik ölçüleriyle bu olaya baktığımızda bunu “önemsiz” görebilirler mi?

Bana böyle bir haberi, medyasının önemsiz bulacağı bir ülke söyleyin.

Fransa’da böyle bir cunta haber olmaz mıydı, Amerika’da, Hollanda’da, İngiltere’de, Portekiz’de, Polonya’da, Japonya’da, Hindistan’da haber olmaz mıydı?

Hepimiz biliyoruz ki olurdu.

Türkiye’de neden olmuyor, Türkiye’nin bu ülkelerden farkı ne?

Fark, bu ülkede askeriyenin “gizli bir iktidarının” bulunması ve bu gizli iktidarın medya tarafından sıkı sıkıya desteklenmesi.

Medyanın, bu askerî iktidarı pekiştirmek için “milliyetçiliğe” abanıp, birçok gerçeği saklaması.

Cumhuriyet tarihince hep böyle olmuş.

Bugün belki de ilk kez Dersim katliamının “gerçek yüzünü” okuyup öğrenen insanlar, o katliamın yaşandığı tarihlerdeki gazetelere de bir göz atsınlar, baksınlar bakalım, bugün öğrendikleri gerçeklerin binde biri o zamanki gazetelere yansımış mı.

Gerçek başkaydı, o günkü gazetelerin anlattıkları hikâyeler başka.

Bugün de durum aynen o günler gibi.

Zaman zaman korku şokları geçirip, fazlasıyla kurnazca hesaplar yapan, bu şoklar sırasında da nereye varacağını hesap edemeyeceği laflar eden Başbakan Erdoğan’ın biraz ruleti andıran bir kişiliği var, topun siyahta mı beyazda mı duracağını bilemiyorsunuz, siyahta durduğunda cuntacılar yerine o cuntacıları ortaya çıkartan gazeteleri eleştiren ama “beyazda” durduğunda da daha önce söylenmemiş gerçekleri anlatan bir kişilik bu.

Dün “ruletin topu” beyazda durdu ve Erdoğan, Güneydoğu’da 90’lı yıllarda oradaki insanlara uygulanan “gıda ambargosunu” anlattı.

Batıda yaşayan insanlar bunu biliyor muydu, bilmiyordu.

Çünkü “medya” bundan söz etmiyordu.

Bugün de aynı şeyi yapmak, susarak gerçekleri gizlemek, “hayati konuları” saklamak istiyorlar.

Ama yapamıyorlar.

Birincisi Taraf gibi bir gazete var, ikincisi bu tür haberlerde dürüst davranan Zaman, Yeni Şafak, Bugün gibi gazeteler bu haberleri saklamadan veriyor, üçüncüsü “askerî medyanın” içinde namuslu kalemler gerçekleri yöneticileriyle çelişme pahasına yazıyorlar.

Medyanın bana fevkalade ahlaksızca gözüken bu sessizliğini asıl yırtanlar, bu medyanın içindeki namuslu insanlar, Sabah susarken o gazetede yazan Emre Aköz, Mahmut Övür gibi yazarlar susmuyor, Hürriyet susarken o gazetede yazan Eyüp Can susmuyor.

Eyüp Can, böyle bir plan karşısında “vicdanı olan herkesin hop oturup, hop kalkması” gerektiğini yazıyor.

Yakında, diğer namuslu kalemler de yazacaktır bu konuyu.

Darbelerin, muhtıraların, cuntaların, toplumun üstüne kapan o ağır ve kanlı kapısının “menteşesi” bu medyadır, o cuntacılar medyanın “sessizliğine ve yandaşlığına” güvendikleri için hazırlıyorlar o planları, darbe kapısı o “menteşe” sayesinde kapanıyor üstümüze.

Bir zamanlar dünyanın en büyük suç şehri olan New York’ta yetkililer, en “büyük” suçluları yakalamaya çalışır ama bir türlü başarılı olamazlardı, sonra bir belediye başkanı geldi, “büyükleri bırakın, önce onların sokaklarda çalışan adamlarını yakalayın” dedi, dediğini yaptılar, “büyükler” çalıştıracak adam bulamayınca suçlar bıçak gibi kesildi.

Darbeleri önlemek mi istiyorsunuz, bu medyayı afişe edin, gerçek yüzlerini örneklerle gösterin, insanlara anlatın, medyayı böyle düzeltin.

Medyayı düzelttiğiniz gün ne cunta kalır, ne darbe.

Medyanın aslanları

Ahmet Altan - 24.11.2009

Türkiye’nin kilidi medyadadır.

Bu kilidi çözmeden Türkiye’de Cumhuriyet tarihi boyunca yaşananları anlamanız mümkün değildir.

İster Dersim Katliamı’na bakın, ister İzmir Suikastı’na, ister Ali Şükrü Bey’in vurulmasına, ister Topal Osman’ın öldürülmesine, ister Kürt ayaklanmalarına, ister yaşadığımız üç askerî darbeye, ister 28 Şubat’a bakın.

Bütün bu olayların kanlı sırları medyanın “anlatmadıklarında” gizlidir.

Size basit bir soru sorayım izninizle.

Medya olmasaydı 28 Şubat olur muydu?

O uzun siyah cübbeleriyle şehir şehir gezen yüz tane Aczmendiyi her gece ekranlarına taşıyan, muhtıradan sonra ortadan kaybolan Fadime Şahin’in “şeyhlerle” yaşadığı tuhaf aşkları ve tuhaf baskınları defalarca gösteren televizyonlar, “andıçlara” uygun yayınlar yapan gazeteler olmasaydı 28 Şubatçılar amaçlarına ulaşabilirler miydi?

Dün Hürriyet gazetesinde Ahmet Hakan, 28 Şubat döneminde üç gazetenin, Hürriyet’in, Milliyet’in ve Sabah’ın aynı gün “Kur’an kurslarında ürperten yemin” başlığıyla çıktığını hatırlatıyordu.

Üç gazetenin üçünde de aynı başlık.

Tesadüf müydü sizce?

Değildi elbet.

Merkez medyada bu ahlaksızlığı ortaya koyan gazete var mıydı?

Hatırladığım kadarıyla yoktu.

Peki, bugün bu gazetelerin ve televizyonların Kafes planı karşısındaki sessizliği “tesadüf” mü?

Bu ülkenin son yıllarda gördüğü en korkunç plan Kafes planı.

Çocukları havaya uçurmayı planlamışlar.

Planı yapanların çoğunluğu halen görevlerini sürdüren üst düzey subaylar.

Aralarından yedisi tutuklanmış.

Planda söz edilen bombalarla silahlar, söylenen yerlerde bulunmuşlar.

Genelkurmay Başkanı, o silahların “orduya ait olmadığını” söyledikten on gün sonra o silahların orduya ait olduğu ortaya çıkmış.

Çocukları öldürmek için Koç Müzesi’ne yerleştirilen bomba bulunmuş, tutanak tutulmuş.

Gayrımüslimleri öldürmek için hazırlıklar yapmışlar.

Agos gazetesinin abone listesini ele geçirip planlarına eklemişler.

Plan bütün detaylarıyla birlikte bir Ergenekon sanığının bilgisayarında bulunmuş, dava dosyasına girmiş.

Medya, bu korkunç plan hakkında ne yapıyor?

Susuyor.

Yüzlerce milyon dolarlara kurulmasına rağmen üstüne promosyon koymadan satamayan gazetelerin genel yayın müdürleri, küçük kız çocukları gibi “ay inanmıyorum vallahi” diye yazılar yazıyor.

İnanmıyorsan, gazetende çalışan o kadar iyi gazeteci, yetenekli muhabir var, gönderip araştır, planın “aslında” var olmadığını, Koç Müzesi’nden bomba çıkmadığını, Poyrazköy kazılarında LAW silahları bulunmadığını kanıtla.

Dursun Çiçek’in hazırladığı “andıçı” yayımladığımızda Genelkurmay’a adam gönderip “yüzde 99 yalan” diye başlık atmayı biliyorsun da, Koç Müzesi’ne adam göndermeyi mi beceremiyorsun?

Beceremiyor, çünkü derdi gerçeği ortaya çıkarmak değil, yüz milyonlarca doları “gerçeği saklamak” için gömmüşler o gazeteye.

O yüzden promosyonsuz bir türlü gazete satamıyorlar.

Sadece biri değil ki neredeyse hepsi öyle.

Hürriyet’le Sabah, dışarıdan bakarsan birbirine rakip, birbirleri hakkında söylemedikleri yok ama iş “cunta planına” gelince o muhteşem “Kafes kardeşliğiyle” sesleri kesiliveriyor.

Bu medyayı iyi izleyin.

Birkaç gazete dışında (bu arada geçen gün o gazeteler arasında Vakit ile Evrensel’in adını saymayı unutmuşum, özür borcumu bugün eda ediyorum) hiçbiri konuya girmiyor.

Çünkü bu korkunç plan, ordunun içindeki cuntaları hiçbir itiraza yer bırakmadan ortaya koyuyor.

Ve, onlar ordunun içinde cuntalar olduğunu, darbe planları yaptığını bu halkın öğrenmesini istemiyorlar.

Her darbe planında, her andıçta bir de “medya” bölümü olması, medyaya nelerin yazdırılacağının listesinin yapılması boşuna değil.

Bu ülkede medyanın yardımı olmadan kimse cunta da kuramaz, darbe de yapamaz.

Çünkü darbeyi yapmak isteyen, darbenin “altyapısını” da hazırlıyor ve o altyapının hazırlanmasında birinci görev medyaya düşüyor.

Bazı şeyleri olduğundan “büyük” göstererek, bazı şeyleri de saklayarak o alt yapıyı hazırlıyorlar.

İyi bakın bu medyaya.

Onların Kafes sessizliğini dinleyin.

O sessizliğin içinde cuntanın uğultularını duyacaksınız. 

BİRİNCİ DÜNYA BARIŞI

korhanya@gmail.com — Sat, 07 Nov 2009 09:06:40 PST

genel kurmay başkanı sayın ilker başbuğ,
barış elçisi olarak teslim olanlara
halkın gösterdiği ilgiyi kastederek
bu manzaradan rahatsız olduğunu söylemiş.
bununla da kalmamış,
bir kimsenin bu manzaradan rahatsızlık duymamasının
kabul edilemez olduğunu beyanetmiş.
sonra başbakanla telefonla görüşmüş,
başbakanda bu tür bir açıklama yapmış.

sizin rahatsız olduğunuz bu manzaradan
ben rahatsız değilim efendiler.
şimdi ne olacak?
beni dağa sürgün mü edeceksiniz.
bu manzaradan memnunum hatta.
buna ne diyeceksiniz?
diyeceğinizi demişsiniz aslında
ben gereğini merak ediyorum.

genç subaylar rahatsızdı
emekli paşalar rahatsızdı
siz de mi rahatsızsınız.

barış için iniyoruz diyorlar dağdan
dtp karşılama yapacağını söylüyor
iniyorlar ve halk karşılama yapıyor.
barış için,
sevniç içinde,
bayramlık elbiselerini giymiş
onbinlece insan toplanıyor.

bu insanlar uzaydan gelmediler sayın komutanım
kabul edilemez derken de
askerinize hitap etmiyorsunuz.
bu halkın sevinme özgürlüğü ne zamandır sizden soruluyor?
ve merak ediyorum bu olay sizi neden bu kadar üzüyor.

barış istiyoruz diyerek teslim olanlar
sevindirmeseydi bu halkı,
"sakın inmeyin dağdan
biz haklıyız kazanacağız
ölümüne devam edin" deseydiler,
"hak da bizim hukuk da
kimselere vermeyiz
feda olsun gençlerimiz" deseydik,
siz sevinecektiniz demek ki.
sizce kabul edilebilir tablo bu mudur?

nasıl olacak bu iş?
kan davasına dönüşmüş bu süreç,
bir taraf taviz vermese, acısını yutmasa
nasıl son bulacak?
kavgaya tutuşmuş iki tarafı görünce
barıştırmak için biz,
gider her iki tarafa da ayrı ayrı
"bırak bu davayı büyüklük sende kalsın" deriz
büyüklük hangi tarafa yakışır sizce?
ve bakalım kimde kalacak.

ha eveet
siz savaşarak tam sağlıyordunuz ki barışı
dağdan indiler değil mi?
tüh.
25 yılın sonunda
tam da köşeye sıkışmışlardı öyle mi?
hakikaten üzücü bir durum.
barış olursa bu kadar asker neye yarar
sonra askerleriniz azaltılıverir de
barış bu kadar basitken
evlatlarımız neden öldü diye sorulmaz mı?

yanlış anlaşılmasın
teslim oluşların ertelenmesinden rahatsız değilim
hatta gereklidir şu halde.
zira savaşa kilitlenmiş bir zihniyetin
barışı hazmetmesi pek kolay olmuyor.
ama vazgeçilmesi türkiye için bir yıkım olur
bunu tahmin edebiliyorum.

velhasıl gerçek şu ki
sizi rahatsız eden,
bizi rahatsız etmiyor
bizi rahatsız eden ise,
anlaşılıyor ki sizi rahatsız etmiyor
zira siz
her yüz kızartıcı olaya
bir kağıt parçası diyerek
işin içinden sıyrılacağınızı sanıyorsunuz.
sanıyordunuz.
belgenin gerçekliği ispatlanınca
tavrınız değişmiş olsa gerek.
lakin acele etseniz iyi olacak,
sizi düşündüğümü sanmayın sakın
ordumuz kan kaybediyor.

K®HAN

GEREĞİNİ YAP PAŞA

AKP ve Gülen’i Bitirme Planı için zamanında “Doğruysa gereği yapılır” diyen Org. Başbuğ dün belgeyi unutup medyayı suçladı. Genelkurmay’da hazırlanan İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın ıslak imzalı orijinalinin ortaya çıkması ve karargâhta belgeyle ilgili “temizlik” yapıldığı ihbarı üzerine dün TSK’dan üç maddelik tuhaf bir açıklama geldi. Açıklamaya göre, belgeye yansıyan planın TSK’da yapılmış olması değil ama bu planla ilgili ihbar mektubunun medyada yer alması “hukuk devleti adına kaygı verici,” haberin verilişinin yayına göre farklılığı ise “dikkat çekici.” Genelkurmay ayrıca “Hukuk devletinde her şeyin yasalara uygun yürütülmesine hiçbir kimsenin ve kurumun itirazı olamaz” dedi. AKP’li Bozdağ ise Başbuğ’a sözünü hatırlattı: Belge doğru, gereğini yapın.

AKP Grup Başkan Vekili Bekir Bozdağ, orijinali savcılığa ulaşan “İrticayla Mücadele Eylem Planı” konusunda Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ’u görev çağırdı. Başbuğ’un “belge doğruysa gereğini yaparım” diyerek güvence verdiğini hatırlatan Bozdağ, “Belge doğruysa bu belgeyi hazırlayan personel hakkında gerekli idari işlemlerin yapılarak gerekli müeyyidelerin uygulanmasını bekliyoruz” dedi. MHP ve CHP ise konuyla ilgili yorum yapmaktan kaçındı.

“Suç duyurusunda bulunduk”
Taraf’a konuşan Bozdağ, Taraf’ın belgeyi yayımladığı günlerde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı vasıtasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunduklarını hatırlatarak, orijinal belgenin ulaşmasıyla birlikte savcıların yeni delileri değerlendirerek gerekli işlemleri yapacağını söyledi. Suç duyurusunda, Taraf’ta yayımlanan belgenin araştırılıp doğruysa sorumlularının cezalandırılmasını istediklerini anlatan Bozdağ, orijinal belgenin savcılığa ulaştığı yönündeki haberlerin doğru olması halinde Genelkurmay Başkanlığı’nın da sorumlular hakkında idari işlem yapmasını beklediklerini kaydetti. Bozdağ, şöyle konuştu:

“Soruşturma açılmalı”
“Eğer gazetelerde yer alan haber ve bilgiler doğruysa o zaman yeni bir durum ortaya çıkmış demektir. Daha önce Sayın Başbuğ bunun bir ‘kağıt parçası’ olduğunu söylemişti. Askeri Savcılığın kovuşturmaya yer olmadığına yönelik kararın da nihai karar olmadığı, bu bilgi ve belgenin doğruluğuna dair yeni deliler çıkartılırsa bunun soruşturulacağını söylemişti. Bu durumda çıkan haberler doğruysa yapılan açıklamanın gereği olarak bu soruşturmanın açılması gerekmektedir. ‘TSK, demokrasi ve hukuk devleti ilkelerine bağlı ve saygılıdır. Bu ilkelere aykırı davranışlarda bulunan ve bulunabilecek bir personeli bünyesinde bulundurmaz’ ifadesi en büyük teminat olmuştu. Eğer bu belge doğruysa bu belgeyi hazırlayan personel hakkında gerekli idari işlemlerin yapılarak gerekli müeyyidelerin uygulanmasını bekliyoruz.”

Albay 18 saatte tahliye edilmişti
Kurmay Albay Dursun Çiçek, önce Ergenekon savcıları tarafından ‘darbecilerle bağlantıları’nın anlatıldığı bir ihbar mektubu nedeniyle sorgulandı. Sorguda ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın ayrıntıları da soruldu.
Çiçek, sorgulanmasının ardından ‘silahlı terör örgütü üyeliği’ suçundan nöbetçi 14. Ağır Ceza Mahkemesi’ne sevk edildi. Mahkeme ‘kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren olgular mevcuttur’ diyerek Albay Çiçek’in tutuklanarak Hasdal Askeri Cezaevi’ne gönderilmesine karar verdi. Aynı gece Çiçek’in avukatının itirazını hemen değerlendirmeye alan üç kişilik 14. Ağır Ceza Mahkemesi heyeti, geçici üye hakim Faik Saban’ın da bulunduğu toplantıda ‘oy çokluğu’ ile tahliye kararı verdi. Böylece Çiçek’in tutukluluğu sadece 18 saat sürdü.

Darbe günlüklerinden eylem planına
Albay Dursun Çiçek’in ismi ilk olarak 20 Haziran 2008’de yine Taraf’ın ortaya çıkardığı ‘Lahika-1’ belgesiyle gündeme gelmişti. Belgeye göre, Genelkurmay, ‘üst yargı organları başkanlarını TSK ile aynı paralelde hareket ettirmeyi’ amaçlıyordu. Basın mensupları düzenli temasla yönlendirilecekti. Çiçek’in adı, Oramiral Özden Örnek tarafından hazırlandığı belirlenen‘Darbe Günlükleri’nde de Dz. P. Kur. Yb. rütbesiyle sık sık yer aldı. Ayrıca Ergenekon sanığı emekli Orgeneral Hurşit Tolon’da ele geçirilen 14 No’lu CD’deki belge ve fotoğrafların Çiçek tarafından gönderildiği ileri sürüldü.

Erdoğan: Sonuna kadar üzerine gideceğiz
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Antalya’dan Pakistan’a hareketinden önce Antalya Havalimanı’nda düzenlediği basın toplantısında ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın orijinalinin ortaya çıkması ve Adlî Tıp’ın ‘ıslak imza’ tesbitini değerlendirdi. Başbakan Erdoğan, bir gazetecinin, “Daha önce bu konuda sonuna kadar gideceğinizi beyan etmiştiniz. Hükümetinizin bundan sonra atacağı adımlar neler olacaktır” sorusuna şu karşılığı verdi: “Yürütme olarak bize ne düşerse onu sonuna kadar yapacağımızı söylediğimiz gibi, bundan sonra da yine aynı kararlılık içerisindeyiz. Akşam farklı, sabah farklı konuşmayı sevmem. Arkadaşlarım da böyle bir şeyin içerisine asla girmezler”
Erdoğan, şu andaki süreci yargının devam ettirdiğini anımsatarak şunları söyledi: “Savcının elinde olan belge ne denli sağlamdır, Adlî Tıp raporunu savcı Bey nasıl değerlendirecektir, bunu ilgili mahkeme nasıl değerlendirecektir, o onların takdiridir. Bu konuda benim söyleyeceğim herhangi bir şey yoktur.” Erdoğan uçakta gazetecilere yaptığı açıklamada da “Belgenin gerçek çıkması halinde TSK’nın bu lekeyi taşıyamayacağını” vurguladı.

Soruşturma bu kez ‘orijinal’ olsun
Türkiye gündemine bomba gibi düşen ve uzun süre tartışılan ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın orijinalinin savcılığa ulaşması yeni bir sürecin startını verdi. Belgenin yayımlanmasının ardından, altında imzası bulunan Kurmay Albay Dursun Çiçek’in, sivil savcılar tarafından sorgulanması ile başlayan, nöbetçi mahkeme tarafından tutuklanması ve ardından 18 saat içinde serbest bırakılması ile devam eden hukukî süreç şimdi tekrar başlayacak. Emekli Cumhuriyet Başsavcısı Reşat Petek, hukukî anlamda yeni bir boyut kazanan soruşturmanın seyrini Taraf‘a yorumladı.

‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın orijinali savcılıkta. Bundan sonra nasıl bir süreç işleyecek?
Askerî savcılığın kovuşturmaya yer olmadığı kararını hukuka ve usule aykırı olduğunu daha önce de ifade etmiştim. Şimdi orijinalinin ortaya çıkması olaya yeni bir hukukî boyut kazandırdı. Ceza Muhakemesi Kanunu’na göre yeni delillerin ortaya çıkması, savcılığa yeniden bu konuyu soruşturma imkânı verir. Hukuken iki soruşturmanın yürütülmesini bekliyorum. Birincisi, Genelkurmay Başkanı ‘kağıt parçası’ ama ‘aslı çıkarsa da peşini bırakmam’ dedi. Şimdi askerî yönden idari bir soruşturma gerekiyor. İkincisi ise zaten belgenin içeriği TCK’nın 49 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan ‘cebir ve şiddetle hükümeti kaldırmaya’ yönelik bir plandır. O nedenle darbeye teşebbüs niteliğinde bir suçtur. Belge zaten Ergenekon sanığının ofisinde yakalandığı için de hukukî ve fiili irtibatı olduğu daha önce de ortaya çıkmıştı. Bu nedenle Cumhuriyet savcılığının darbeye teşebbüs suçlamasıyla altında imzası bulunan Albay Dursun Çiçek ve hazırlanmasında ve uygulanmasında kim varsa ortaya çıkarılıp yeniden haklarında dava açılmasını bekliyorum.

Albay Çiçek tekrar tutuklanır mı?
Ceza Muhakemesi Kanunu’na göre böyle bir durumda yeni bir delil ortaya çıktığında, Çiçek’in daha önce tutuklanıp serbest bırakılması ‘yok’ kabul edilir. Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası isnadıyla dava açılması gerekir. Tutuksuz yargılandığında delil karartılması ve yok edilmesi ihtimalleri bulunduğundan savcılık tutuklu yargılamalıdır.
Şimdi gelişmeler onu gösteriyor ki, hakikaten Ergenekon terör örgütü TSK’ya önemli bir şekilde sızmış. En azından kamu davası açmaya yeterli nitelikte deliller elde ediliyor. Henüz bir mahkûmiyet yok ama böyle olunca Silahlı Kuvvetler içine sızma, orada Karargâh Evleri çalışması kapsamında faaliyetlerin sürdüğü anlaşılıyor.

Belge, Ergenekon soruşturmasını nasıl etkileyecektir?
Ergenekon’da dördüncü iddianame bekleniyor. Hukukî, fiili irtibat kurulan bir olay sonradan bu dava kapsamında birleştirilerek görülmesi hâlâ mümkündür. Çünkü, ceza yargılaması maddi gerçeği bulmaya çalışır. Bu açıdan demokrasiye karşı bir planın, siyasi otoriteyi yıkmayı öngören bir belgenin orijinalinin ortaya çıkması hukuk açısından çok önemli bir delildir. Savcılık da, daha sonra görülecek dava ile kovuşturma yönünden Anayasa Mahkemesi de bu delili değerlendirecektir. Cumhuriyet savcılarının eli deliller bakımından daha da güçlenmiştir. Karar verme sürecinde maddi gerçeği aydınlatacak kuvvetli bir delil daha dosyanın içinde vardır. Bundan ötesini mahkeme takdir edecektir.

‘Belge çiçek açmış yaz mı gelecek’
Taraf’ın ortaya çıkardığı darbe belgesinin ardından köşe yazarları birbirinden ilginç yazılara imza atmıştı. İşte o yazılardan bir demet:

Bekir Coşkun (Hürriyet-17 haziran):
Demek ki Genelkurmay’daki subay, yazıcıya “Darbe planı yapalım” dedi.
Yazıcı “Kaç kopya olsun komutanım?” diye sordu.
Komutan “Üç...” dedi: “Biri avukat arkadaşa gidecek, birisi Taraf Gazetesi’ne, biri de zaten gizli...”
Yazıcı selam çaktı, oturup yazdılar.
Bitince subay komutana koştu:
“Komutanım adı ne olsun?..”
“Neyin?..”
“Darbenin... Yapmıyacak mıyız?..”
“Yapacaz...”
“Darbenin adı olsun ki, ne yaptığımızı bilelim...”
Sonunda gizli şifreli, kimsenin anlayamayacağı bir isim buldular:
“AKP ve Fethullah Gülen’i bitirme planı...”
Komutan sordu:
“Ne olduğu anlaşılıyor mu?..”
Öbürü yanıtladı:
“Hayır komutanım, hiç anlaşılmıyor... Sanki başka bir şeyin şeyiymiş gibi belli bile
değil...”
Komutan sevindi:
“Şifreli ya...”
İki gündür onu düşünüyorum; Genelkurmay’ın darbe planı herhangi bir avukatın bürosunda ne arıyor?..
Doğrusu belgenin başlığı da ilgimi çekiyor:
“AKP ve Fethullah Gülen’i bitirme planı...”
Levazıma bulgur alımı emrini gördüğümüzde, iki gün “LK-BAT”ın bizim akşam yiyeceğimiz bulgur pilavı ile ne ilgisi olduğunu düşünmüştük.
Sonra anlamıştık ki “Levazım Komutanlığına-Bulgur Alma Talimatı” yani; LK-BAT...
Ama darbe planı bu kadar açık ve net:
“AKP ve Fethullah Gülen’i bitirme planı...”
Neler oluyor sizce?..
Ergenekon davası, emekli paşalara ve sıradan insanlara gerekeni yaptı. Ama TSK içindeki rütbelilere uzanamadı...
Bunun ön hazırlığı mıdır bu?..
Dilini tutamayan Bülent
Arınç’ın halkın önünde daha geçen gün “Sıra büyüklerinde...” demesinden tam on gün sonraya denk geliyor bu olanlar...
Sıra büyüklerde mi?..

Yılmaz Özdil (Hürriyet- 26 haziran):

12 Haziran:
» Taraf, “İrticayla Mücadele Eylem Planı” belgesini, “AKP ve Gülen’i bitirme planı” başlığıyla manşetten yayımladı.

» Genelkurmay İletişim Daire Başkanı Tuğgeneral Metin Gürak, “İddianın tüm yönleriyle incelenmesi için Askeri Savcılığa derhal bir soruşturma emri verildi” dedi.

14 Haziran:
» Başbakan Erdoğan, “Demokratik bir ortamda AKP’ye karşı yapılan bu gayri hukuki sürece seyirci kalamayız. Gereken ne ise bunların hepsi yapılacaktır” sözleriyle hükümeti hedef alan eylem planına tepki gösterdi.

15 Haziran:
» Ergenekon davasını yürüten savcılar, “İrticayla Mücadele Eylem Planı” altında imzası bulunan Deniz Kurmay Kıdemli Albay Dursun Çiçek’i ifadeye çağırdı.

» Askeri Savcılık belgeyi görmeden “Belgenin, Genelkurmay Başkanlığı’nın herhangi bir biriminde hazırlanmadığına ilişkin kanaate varılmıştır” açıklaması yaptı.

» Aynı gün ikinci bir açıklama yapan Genelkurmay Başkanlığı, “Türk Silahlı Kuvvetleri, daha önce de ifade edildiği üzere, demokrasi ve hukuk devleti ilkeleri ile bağdaşmayan davranış ve düşüncelere sahip bulunan personelini bünyesinde barındıramaz” dedi.

16 Haziran:
» AKP, eylem planıyla ilgili olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulundu. Başbakan Erdoğan olayın peşini bırakmayacaklarını söyledi.

» Ankara’dan gelen askeri savcılar, İstanbul’da Ergenekon soruşturmasını yürüten savcılarla görüştü.

18 Haziran:
» Habertürk Televizyonu’nda Fatih Altaylı’ya konuşan CHP Genel Başkanı Deniz Baykal, “Belge doğruysa Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ emekli mi edilmeli?” sorusunu “Evet” yanıtını verdi.

19 Haziran:
» Belgeyle ilgili Jandarma’nın yaptığı kriminal incelemenin sonuçları açıklandı. Jandarma, metindeki imza ile Albay Dursun Çiçek’in orijinal imzası arasında “Benzerlik var” dedi.

22 Haziran:
» Taraf, Albay Dursun Çiçek’in, askeri savcılıkta verdiği ifadede farklı bir imza örneği verdiğini belgeledi. Jandarma’dan sonra Emniyet de bengenin üzerindeki imzanın Albay Çiçek’in “elinin mahsulü” olduğu sonucuna vardı.

24 Haziran:
» Askeri savcılık, Albay Dursun Çiçek hakkında “Belgenin hazırlanması ve herhangi bir kişiye verildiğine ilişkin şüpheli (Albay Çiçek) hakkında delil bulunmadığından, soruşturma konusu olay ve Çiçek ile ilgili itiraz yolu açık olmak üzere kovuşturmaya yer olmadığı” kararını verdi.

26 Haziran:
» Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ, kuvvet komutanlarıyla birlikte düzenlediği basın toplantısında eylem planı için “kağıt parçası” dedi. Başbuğ, “Eğer yeniden yargılama yapılacaksa bunu yine biz yaparız” ifadelerini kullandı.

1 Temmuz:
» Ergenekon soruşturmasını yürüten savcılar tarafından ifadesi alındıktan sonra mahkemeye sevk edilen Deniz Kurmay Albay Dursun Çiçek tutuklandı.

2 Temmuz:
» Kurmay Albay Dursun Çiçek, tutuklanmasının üzerinden 24 saat geçmeden tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

Hikmet Bila (Vatan-24 haziran):
Komik bir manzara... Bir o kadar da içler acısı... Biri havaya bir fotokopi attı, bütün Türkiye, rüzgarda uçuşan kağıt parçasının peşinde koşuyor.
Yakalamak için bir sürü insan kan ter içinde zıplayıp duruyor. Kiminin gömleği pantolonundan çıkmış, kiminin yakası açılmış, kiminin yanakları kızarmış... Birisi tam tuttum derken, rüzgar bir başka tarafa savuruyor. Hemen bir başkası başlıyor zıplamaya... İki ayağının üzerinde yaylanıp yukarı fırlayan, iki elini çırpıp yere düşenler mi istersiniz... Uçan kağıdın peşinden, iki kolunu iki yanında kanat gibi çırpıp havalanmaya çalışanlar mı dersiniz... Koskoca Türkiye’nin hali son günlerde bu...

(5 temmuz 2009 tarihli yazısı):
Bir “kağıt parçası” etrafında çıkarılan yangını körükledikten sonra, “Bu iş sıktı artık” diye kayıplara karışmak hangi sıkıntının yansımasıdır.
Türk ordusunun, düşmanla savaştığı günlerde içerden de saldırıya uğraması ilk kez olmuyor. Kurtuluş Savaşı’nda bile yaşadı bu çifte saldırıyı... Yeterli deneyimi var. Zaten İlker Başbuğ da uğradıkları tüm haksız saldırılara rağmen, TSK’nın görevlerini aksatmadan yapacağını söylüyor. Yapacaktır da...
Ama siz... Bayanlar, baylar... Siz bir yere gitmeseniz iyi olur. Bilerek ya da bilmeyerek, “asimetrik harekat” a “lojistik destek” sağladıktan sonra “asimetrik” olarak sıvışmak hiç de “etik” görünmüyor.
“Sıkıldık, bunaldık” demeye hakkınız olduğunu da sanmıyorum.
“Nasıl oyuna geldik?” sorusuna kafa yorup cevap aramak, yeniden kolları sıvamanın ilk adımı olabilir. Var mısınız?

Necati Doğru (Vatan-26 haziran):
Bu da böyle bir dönemdi; yenildi, içildi, konuşuldu, kerevetine çıkıldı. Hani Toros Dağları’nın yaylalarında göçerlik eden yörüklerin türküsü vardır; “Herkes yesin içsin... Aslı yok yaylasında davetimiz var bizim...” diye gider ve tatlı tatlı dalgasını geçer... Yüreği hep coşkulu Toros yörüğünün türküsündeki benzetme gibi Fethullah demokratları da “aslı yok belgesinden” yediler içtiler.
Aslı yok belge sızdırıldı.
Palavra meyvesini verdi.
Gökten elmalar düştü.
Belgenin aslı nerede? Koca Türk Ordusu, askeri savcısıyla 12 gündür aradı, araştırdı; bulamadı...

(22 haziran tarihli yazısı):
Sonuca yaklaştık. Kim yazdı bu öcü belgeyi!
TSK’nin köstebeği mi!
Fethullahçı köstebek mi!
Gerçek darbeci albay mı!
Yazdıranı yanı rejisörü kim?
Birinci adamı yok mu?
Yerli mi, yabancı mı?
Türk mü, ABD’li mi?
MİT’ten mi CIA’dan mı?
....
Özüne inerseniz; bir haftadır “hangi elin kaleminden, ne amaçla çıktığı, ne amaçla Ergenekon sanığı avukatın yazıhanesine konulduğu, yazıhaneye konulduktan sonra da 80 yıllık süzme sızdırma devlet gazeteciliğinin yeni ve taze bir türüne al yayınla...” diye gönderilen belgenin aslında 24 saat içinde netleşmesi gerekirdi. Evhamsız bir iktidar olsaydı, 24 saat yeterdi.
Geç olsun!
Güç olmasın!
Öcü belgenin encamı bu hafta belli oluyor. Demokratlığımız tarih yazıyor!
Hayat bizi utandırmasın!

TSK, Albay Dursun haberlerinden rahatsız
Genelkurmay Başkanlığı, ‘İrticayla Mücadele Eylem Planı’ belgesinin ıslak imzalı orijinalinin Ergenekon soruşturmasını yürüten savcılara ulaşmasını ‘Mektubun ilk önce medyada yer alması kaygı verici’ olarak yorumladı. Genelkurmay Başkanlığı internet sitesinden yapılan açıklama şöyle:
“1. Bugün, bazı gazetelerde yer alan bir ihbar mektubu ve mektubun odağındaki gelişmelerin öncelikle medyada yer almasının sağlanması, hukuk devleti adına kaygı verici ve çok düşündürücüdür.
2. Benzerlerine sıklıkla rastlanan ihbar mektubu haberinin medyada veriliş biçimindeki ölçü ve duyarlılık derecesinin yayın organlarına göre gösterdiği farklılık da hayli dikkat çekicidir.
3. Hukuk devletinde her şeyin yasalara uygun olarak yürütülmesine hiçbir kimsenin ve hiçbir kurumun itirazı olamaz.”

(taraf 25 ekim 2009)

ALATURKA

korhanya@gmail.com — Wed, 12 Oct 2011 06:13:51 PDT

olanı biteni sonradan öğreniyoruz...
olsun.
nasıl olsa biz haber bloğu değiliz.
bir olay duyalım yeter ki
isterse tarih öncesinden olsun
yorumlarız
acıyacak değiliz :)

trt de bir dizi varmış
israil bundan rahatsızlanmış
seyretmedim.
fragmanına baktım.
sonra ona dizi demek gelmedi içimden
müziği de pek hoşmuş.
buna dizi dersek biz
diğer pek çok tv dizisine
ne isim veririz sonra :)
hem israil bundan rahatsızmış ya
bu yüzden onu peşinen sevdim.
seyredermiyim?
sanmıyorum.
ama tv seyreden biri olsam
"ayrılık" olurdu sanırım
bu aralar bir numaram.

konu hakkındaki
ayrıntılı harika yazısı için sizi
"BOŞ" MUHABBET'e havale ediyorum.
zira ben oradan küçük bir alıntı yapıp,
yazısını okuduğumda gönlümde çalan
sazlardan bahsedeceğim birazdan...

"....
Bu kadar lafı niye ettim ? TRT de yayımlanmaya başlayan “AYRILIK- Aşkta ve savaşta Filistin” dizisi hakkındaki haberleri okumuşsunuzdur. Okumayanlar için küçük bir hatırlatma yapayım. Dizinin ilk bölümünde İsrailli askerlerin Filistinli çocukları ve bekleme noktasında doğum yapmaya zorlanan bir kadının bebeğini öldürdüğü sahneler var. İsrail basını ve devleti tepkisini yüksek sesle dile getirdi. Neymiş efendim anti-semitizm yapılıyormuş. İsrail dışişleri bakanı Avigdor Lieberman "Böyle bir dizi düşman ülkelerde bile yayınlanmamalı " demiş. Büyükelçimizi dışişlerine çağırıp bir de nota vermişler."

nota vermişler öyle mi?
normaldir,
yıllardır onların havasından çalıyoruz ya...

sen tut trt,
yanlış notalara bas...
bak sen...
ve hatta doğaçlama yap.
olacak iş mi?

ama artık oluyor.

inanamıyorum sayın seyirciler :)
bi yanlışlık olmalı diyorum birisine,
öbürü peşinden geliyor.
ülkenin batısı doğusuyla kucaklaşıyor.
kapıları komşularına ardına kadar açılıyor.
dostuna dostum,
düşmanına hoop "dostum" diyebiliyor.
ve buna ne içerdekiler
ne de dışardakiler engel olabiliyor.
Muhalefet hangi barışa karşı çıkacağını şaşırdı.
Kürt barışına karşı çıkarlarken Ermenilerle barıştık, ona “hayır” derlerken Suriye ile kapıları açtık, Suriye işine “olmaz böyle şey” derlerken Irak’la “iki kapı” açmaya karar verdik, onlar buna “hayır” demeye vakit bulamadan Dışişleri Bakanı “Rusya ile bakanların katılacağı büyük bir görüşme” yapacağımızı açıkladı.
sanırım mevsimi geldi diyorum
evet bahar geldi
ve bir dev uyanıyor.

nota vermişler evet
karanlıkları rahatsız eden
bir melodi duymuşlardır kesin
değişsin ya da sussun istemişlerdir.

one minute be koçum
sakin ol.
çok dinledik biz bu alafrangaları
sessizlik lütfen
dinle bak
artık alaturka çalıyor.

millet uyanmış,
seyr-ü sefada yıldızlar
siyah aydınlanmış.
bizde fasıl fasıl dert vardı
ah o ne zalim bir yarmış.

çalsın sazlar çalsın bu gece
alaturka başlasın.
vur usta tamburun tellerine
artık zalim ağlasın.

K®HAN

Türkiye’nin değişmeme konusundaki direnciyle,
değişebilme sürati arasındaki çelişki beni hep şaşırtmıştır.
Hem değişimden bu kadar korkan,
hem de bu kadar kolay değişebilen toplumun bir sırrı olmalı.
Ahmet Altan

sezen aksu - alaturka

diziyi seyretmek isteyen için:
http://ayrilik.filistinetkinlik.com/

‘Ayrılık’ makaslandı

OKUYORUUUM: GÖÖÖ-BEK

korhanya@gmail.com — Sat, 26 Dec 2009 10:33:48 PST

dayım ilkokul öğretmenidir.
o anlatmıştı,
müfredatı oldukça geriden takip eden (!)
bir öğrencileri varmış okulda;
ismi Sefa.
3. sınıfa gelmiş
ama okuyamazmış bir türlü.
-o zaman özel eğitim sınıfları da yok-
ama sevimli mi sevimliymiş.
tenefüste yanlarına çağırıp Sefa'yı
bir kitap ya da gazetedeki

herhangi bir resmin
altındaki yazıyı gösterir

okumasını isterlermiş.
Sefa okuyamazmış ama
onları hiç kırmazmış.
resme uygun hecelermiş;
aaa-dam,
aa-raa-ba,
çiii-çek...

öyle olmuş ki hatta,
parmaklarıyla karınlarını
işaret etse öğretmenler
Sefa hemen "okurmuş"
göööö-bek.

okudu okudu okuduuu...
herkes tebrik edermiş onu
ve alkış kıyamet...

okuyamamış mı gördüklerini sefa?
okumak sadece yazıları okumak mıymış?
ve yazılar sadece harflerden oluşurmuymuş mu?
kimbilir?
onunkisi belki bir hiyeroglif tarzıymış.
mıştır belki de
faştır.
fuştur.

hiyeroglif:
isim, Fransızca hiéroglyphe
Eski Mısırlıların kullandığı,

bir resim ile bir kelimenin gösterildiği yazı, resim yazı.

ve belki de,
harflerden oluşan yazıları okumayı bilmeyenler
bilenlerden daha net okuyorlardır hayatı.
ama ortak kullanımdaki harfleri
okuyamadıkları için
büyük bir bilgi birikimi onlardan uzak kalır.
ve cahillikleri
"okuyamamak"tan değil
hazıra konamamaktan kaynaklanır.
belki de.

bol bol soru işareti...

K®HAN

OKUMASamSanSak

korhanya@gmail.com — Mon, 12 Oct 2009 12:36:50 PDT

bütün kelimelerini ezberlemeliyim bu sözlüğün.
bittiğinde kitaplara ihtiyacım kalmayacak.
o zaman hayatı aslından okuyabilirim.
ona çıplak gözle bakabilirim o zaman.
yapamaz mıyım?
.....
öyleyse
okumalıyım.

K®HAN

SAMİMİ BİR KUTLAMA

korhanya@gmail.com — Sun, 18 Oct 2009 09:24:47 PDT

bayram nedir bayram?

çocuk sevindirmektir.

harçlık da, bayramlık da,
şeker de, baklava da
içindedir.
hatta akraba ziyaretleri de...
zira ne kadar akraba gezilir
hasılata göre
çocuk o kadar çok sevinir.

ha bir de küslerin barışmasına vesiledir.

"düğün değil bayram değil ne bu samimiyet"
gerginliğindeki buz kalıbı benlikler
bayramın samimiyet havuzuna düşer de
erir kaynaşıverirler.

samimiyet dedik ya
baktım geçen yıl da demişiz

milli bayramlar resmiyet,
dini bayramlar
fevkalade samimiyet içerisinde geçiyor
vesselam.

velhasıl,
içtenlikten uzak,
yapmacık dostluklarla dolu bir hayatı
samimi bir dostumla yaptığım
beş dakika sohbete değişmem.
bayram da bir fırsattır
vesselam.
cümleten,
orucunuz, namazınız kabul olsun.
bayramınız mübarek olsun.

o kutladı mı bilmiyorum ama,
samimi bulduğumuz için
bayramların ruhuna uygun,
dinler ve milletler arası küslükleri
ortadan kaldırmak konusunda
yaptığı samimi çalışmalar sebebiyle
başkan Obama'nın da
Ramazan bayramını kutluyoruz.

zira bu bayram bizim icadımız değildir.
yani kutlasın kutlamasın,
bilsin ya da bilmesin bu bayram,
inanan herkesin bayramıdır.
herkese kutlu olsun.

not: bu yazıda yedi kez samimiyet demişiz vesselam :)

K®HAN

Peygamberimiz
(sallalalahu aleyhi ve sellem)
buyurdular ki;
Kim bayram günü
çocuklarını giydirip süslerse,
Allah (cc) da onu kıyamet gününde
öylece süsler.''

RAMADAN KAREEM

korhanya@gmail.com — Sun, 11 Oct 2009 07:58:23 PDT

usandınız mı Ramazan yazılarından?
cevabınız evetse
üzülmeyin suç sizin değil.
suç benim.

doğru aktarıldığında
Ramazanı sevmeyecek
Oruca, Namaza, Kurana
yani İslama imrenmeyecek
bir insan bile yoktur sanıyorum
yer yüzünde.

evet öyle bir çağda yaşıyoruz.
arayış içerisinde insanlık
ve artık insanlardan bir şeyler gizlemek
ve onları kandırmak, korkutmak
ve uyutmak imkansızlaşıyor.

eğer sevilmek istiyorsanız,
samimiyetle sevmelisiniz.
saygı duyulmak istiyorsanız,
saygılı olmalısınız.
yaşamak istiyorsanız eğer
insanca ve refah içerisinde,
o halde,
yaşatmalısınız.

nefret ederek,
ırkına, diline ve dinine
hatta yaşama hakkına bile
saygı duymadan yaşıyorsanız.
madem bizden değildir
ölsün diyenlerdenseniz;
belki de çok yakında
doğal hayatı koruma dernekleri tarafından
korumaya alınacaksınız.
yok yook
onlar ne yapsın ki,
belki bir iki kolleksiyoncu filan ilgilenir.
o da, numunelik bir kaçınızla.
hepinizle değil tabii ki.
:)

neyse,
lafı istediğimiz noktaya getirmişken
dağıtmayalım.

Ramazan biterken,
daha başlamamışken yayınlanan
ve pek üzerinde durulmayıp es geçilen,
ya da benim farketmeyip atlamış olduğum
bir mesaja kulak veriyoruz.

ve hatta bir Ramazan dersine...

işte bu yeni asra yakışan,
yepyeni bir söylem ve nezaket sahibi
ve pırıl pırıl bir başkan
sayın Barack Obama
Ramazanımızı kutluyor.
pek geç oldu ama
teşekkür ediyoruz.

mesajını dinlediğimde
hem duygulanıyorum,
hem de telaşlanıyorum;
bizim nasıl olsa cepte deyip
ilgi göstermediğimiz hakikatlara
başkaları mı sahip çıkıyor yoksa ?

diyorum.

inanmıyorum yok,
aklımdan geçiyor sadece.

evet,
orada siyasetçiler konuşabilir bunları.
bizimkilerden daha özgür oldukları kesin.
ama beyin takımı bizde,
hamiyet sahibi gençlik de bizde
lakin, dikkat etmek lazım
değil mi ki
herşey bir süre?...

şşşt sessizlik...

‘Ülkemizin elli eyaletinde yaşayan
Müslüman toplumlar da dahil olmak üzere
Amerikan halkı adına,
Amerika ve dünyanın her tarafındaki Müslümanlara
en iyi dileklerimi sunuyorum.
Ramazanınız kutlu olsun’

Ramazan; Müslümanların,
imanla gelen ışık ve irfanı,
insanların birbirlerine
ve Allah’a karşı sorumluluklarını,
daha derin düşündükleri bir zamandır.

Ramazanı bizim toplumumuz
ve ailelerimizde gözlemleyen
farklı dinlere mensup birçokları gibi ben de
bu ayın, ailelerin bir araya geldiği
ve birlikte iftar ettikleri
mutlu bir zaman olduğunu biliyorum.
Bunu da biliyorum ki,
Ramazan aynı zamanda
yoğun bir ibadet ve tefekkür ayıdır;
bu ay zarfında Müslümanlar
gün boyu oruç tutar,
gece teravih namazı kılar,
bir ay süresinde
Kuran’ın tamamını okur ve dinler.

oruç tutmak kavramı,
benim mensup olduğum
Hıristiyan dini de dahil birçok din
ve bir sonraki yemeği yemenin
bir garantisi olmadığına inanan
müminler arasında,
insanları Tanrı’ya yaklaştıran
bir yol olarak kabul edilir.
Müslümanların
diğerlerine sağladığı destek de
bizim olanak ve refahı
her yerde insanlara ulaştırmamız konusundaki
sorumluluğumuzu hatırlatır.
Şunu unutmamalıyız ki,
yaratmak istediğimiz dünya
ve gerçekleştirmek istediğimiz değişiklikler
kendi yüreğimizde ve
kendi toplumumuzda başlamalıdır.

Kahire’deki konuşmamda da söylediğim gibi,
(video) (text)
bu yeni başlangıç
bir-diğerini dinlemek,
bir-diğerinden öğrenmek,
bir-diğerine saygı göstermek
ve ortak bir zemin bulmak için gösterilen
sürekli çabaların eseri olmalıdır.
Bunun önemli bir kısmını,
dinlemenin oluşturduğuna inanıyorum
ve bu nedenle son iki ay boyunca
dünya genelinde Amerikan elçilikleri,
sadece Müslüman çoğunluklu ülkelerin
hükümetleri ile değil,
doğrudan doğruya halkı ile de temas kurdu.
Bunun sonucunda, bize,
Amerika’nın insanların arzu ve isteklerine
nasıl tercüman olabileceği konusunda
dünyanın her tarafından çok çeşitli fikirler iletildi.

Tüm bu çabalar
Amerikalı Müslümanlar ve
halkının çoğu Müslüman olan ülkelerle
karşılıklı çıkar ve saygı temelinde
ilişkiler geliştirmek arzusunun bir parçasıdır.
Bu fırsattan faydalanarak,
Amerika ile dünya genelinde ki Müslümanlar arasında
yeni bir başlangıca bağlılığımı
yeniden vurgulamak istiyorum.

Amerika ve dünyanın her tarafında
Ramazanı karşılayan Müslümanlara
hayırlı bir ay diliyorum.
Tanrının selamı üzerinize olsun.

Başkan
Barack Hussein OBAMA

Aleyküm selam.

hep bir uğultudur gırla gider;
güvenelim mi güvenmeyelim mi,
başkan değişirse ülke politikası direnir mi
falan filan.

bütün güzel sözlere güvenebilirsin
ama arkanı dönmediğin sürece :)

hem hüsn-ü zan vazifemiz değil mi?

saatimiz kaç olmuş?
iki buçuuuk.
uyumayalım öyleyse
2009 Ramazanın son sahurundan sevgilerle...

K®HAN

mesajın tam metni:

BEYAZ SARAY
Basın Sekreterliği

___________________________________________________________________
Derhal yayınlanmak üzere.......................... ..................21 Ağustos 2009

BAŞKAN’IN
RAMAZAN MESAJI

Ülkemizin elli eyaletinde yaşayan Müslüman toplumlar da dahil olmak üzere Amerikan halkı adına, Amerika ve dünyanın her tarafındaki Müslümanlara en iyi dileklerimi sunuyorum. Ramazanınız kutlu olsun.
Ramazan, İslam inancına göre Kuran’ın, basit bir kelime – oku ile başlayarak Muhammed Peygambere nazil olduğu aydır. Dolayısıyla, Ramazan Müslümanların imanla gelen ışık ve irfanı, insanların bir-birlerine ve Allah’a karşı sorumluluklarını daha derin düşündükleri bir zamandır.
Ramazanı bizim toplumumuz ve ailelerimizde gözlemleyen farklı dinlere mensup birçokları gibi ben de bu ayın ailelerin bir araya geldiği ve birlikte iftar ettikleri mutlu bir zaman olduğunu biliyorum. Bunu da biliyorum ki, Ramazan aynı zamanda yoğun bir ibadet ve tefekkür ayıdır; bu ay zarfında Müslümanlar gün boyu oruç tutar, gece teravih namazı kılar, bir ay süresinde Kuran’ın tamamını okur ve dinler.
Bu dini adetler bize ortak olduğumuz ilkelerle birlikte, İslam’ın adalet, gelişme, hoşgörü ve beşeriyet onurunun güçlenmesinde oynadığı rolü hatırlatır.
Örneğin, oruç tutmak kavramı, benim mensup olduğum Hıristiyan dini de dahil birçok din ve bir sonraki yemeği yemenin bir garantisi olmadığına inanan müminler arasında, insanları Tanrı’ya yaklaştıran bir yol olarak kabul edilir. Müslümanların diğerlerine sağladığı destek de bizim olanak ve refahı her yerde insanlara ulaştırmamız konusundaki sorumluluğumuzu hatırlatır. Şunu unutmamalıyız ki, yaratmak istediğimiz dünya ve gerçekleştirmek istediğimiz değişiklikler kendi yüreğimizde ve kendi toplumumuzda başlamalıdır.
Bu yaz Amerika’nın her tarafında insanlar çocuklara eğitim vererek, hastalara bakarak, zor günler yaşayanlara yardım ellerini uzatarak toplumlarına hizmet etti. Birçok İslam kökenli örgüt de dahil, dini temele dayanan teşkilatlar yaz mevsimi boyunca devam eden çalışmaların ön saflarında yer aldı. Bu zor zamanlarda taşıdığımız sorumluluk ruhunu önümüzdeki aylar ve yıllarda da sürdürmemiz gerekmektedir.
Biz aynı zamanda, Amerika sınırlarının ötesinde, daha barışçıl ve güvenli bir dünya yaratmak alanındaki sorumluluğumuza da sadakatle bağlıyız. Bunun içindir ki, Irak’taki savaşı sona erdirmek konusunda sorumluluğumuzu yerine getiriyoruz. Bunun içindir ki, Afganistan ve Pakistan gibi yerlerde halkı güçlendirirken şiddetten istifade eden aşırıcıları izole ediyoruz. Bunun içindir ki, İsrailliler ve Filistinlilere barış ve güvenlik içinde birlikte yaşama hakkını
tanıyan iki-devlet çözümünü kuvvetle ve aktif şekilde destekliyoruz. Bunun içindir ki, Amerika her zaman, tüm insanların düşündüklerini söylemesi, dinine ibadet etmesi, toplumda tam katılımı ve hukukun üstünlüğüne güvenmesini içeren evrensel hakların savunucusu olacaktır.
Tüm bu çabalar Amerika’nın Müslümanlar ve halkının çoğu Müslüman olan ülkelerle karşılıklı çıkar ve saygı temelinde ilişkiler geliştirmek arzusunun bir parçasıdır. Bu fırsattan faydalanarak, Amerika ile dünya genelinde Müslümanlar arasında yeni bir başlangıca bağlılığımı yeniden vurgulamak istiyorum.
Kahire’deki konuşmamda da söylediğim gibi, bu yeni başlangıç bir-diğerini dinlemek, bir-diğerinden öğrenmek, bir-diğerine saygı göstermek ve ortak bir zemin bulmak için gösterilen sürekli çabaların eseri olmalıdır. Bunun önemli bir kısmını, dinlemenin oluşturduğuna inanıyorum ve bu nedenle son iki ay boyunca dünya genelinde Amerikan elçilikleri sadece Müslüman çoğunluklu ülkelerin hükümetleri değil, doğrudan doğruya halkı ile de temas kurdu. Bunun sonucunda, bize, Amerika’nın insanların arzu ve isteklerine nasıl tercüman olabileceği konusunda dünyanın her tarafından çok çeşitli fikirler iletildi.
Biz dinledik. Ve sizin yaptığınız gibi, hem açıkladığım politika ve güvenlik alanlarında, hem de insanların hayatlarında en fazla farklılık yaratacağını söylediğiniz alanlarda, zamanla değişiklik getirecek somut etkinlikleri hayata geçirmek üzerinde odaklaştık.
Bu istişareler benim Kahire’de gerçekleştirmeye çağırdığım – eğitimde değişim programlarını genişletmek; girişimciliği geliştirmek ve yeni iş alanları yaratmak; okuma-yazma becerisi ve mesleki öğrenimi desteklerken bilim ve teknolojide işbirliğini artırmak konularında- ortaklık etkinliklerini uygulamaya koymamıza yardım ediyor. Biz aynı zamanda İslam Konferansı Örgütü ve İslam Konferansı Örgütüne üye ülkeler ile çocuk felcini yok etmek alanında işbirliği yapmak için çalışırken, hacca hazırlanan birçok Müslüman’ın özellikle kaygılandığını bildiğim H1N1 gibi hepimizi etkileyen sağlık problemlerinin giderilmesi yolunda uluslararası ilgililerle yakın çalışmaları sürdürüyoruz.
Bu çalışmaların hepsi barış ve güvenlik içinde yaşamak; tahsil almak ve onurlu yaşamak; ailemizi, toplumumuzu ve dinimizi sevmek gibi ortak arzularımızın gerçekleştirilmesini hedef almaktadır. Bunlar zaman ve sabırlı çalışma ister. Durumu bir gece içinde değiştiremeyiz ama yapılması gerekenleri hayata geçirmeye içtenlikle azmederek, kendimiz ve çocuklarımız için arzu ettiğimiz hedefe doğru yeni bir yönde ilerleyebiliriz. İşte hep birlikte çıkmamız gereken yolculuk budur.
Bu son derecede önemli diyalogun devam etmesi ve eyleme dönüşmesini beklerken, bugün, Amerika ve dünyanın her tarafında Ramazanı karşılayan Müslümanlara hayırlı bir ay diliyorum. Tanrının selamı üzerinize olsun.

kaynak :www.whitehouse.gov

ÜÇTE BİR FİYATINA LAPTOP !

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:04:43 PDT

Kadir Gecesi nedir? idrak edebilir misiniz?
Kadir Gecesinin ne olduğunu siz nerden bileceksiniz?

bu cümleler bana ait olsa idi
iletişimimiz çoktan kopmuştu:)

şükür ki,
mealen verdiğim bu ayet, Allahın hitabıdır.
ve şükür ki,
ben de herkes gibi muhatabıyım.
ve gerçek şu ki,
onun bize bildirdiğinden başka
hiçbir bildiğimiz yok.

“Seni her türlü noksandan tenzih ederiz.
Senin bize öğrettiklerinden başka bilgimiz yoktur.
Herşeyi bilen ve herşeyi hikmetle yapan Sensin.”
(Bakara - 32)

Hazreti İbrahim(a.s.)
peygamber olmadan
yani ilahi hitaba mazhar olmadan önce
putları, ayı, güneşi, yıldızları
ve nihayetinde
kaderi kaybolup gitmek olan
herşeyi reddederek
bir olan Allah'ı aklı ile bulmuştu.

peki bu,
Allah'ın bildirmesinin dışında bir durum muydu? bakalım;
Hz. ibrahim'i(a.s.)
bir ve baki olan Allah inancına yönlendiren
sebepleri yaratan, işaretleri koyan
ve o işaretleri okuyabilme yeteneğini veren de
O (c.c) değil midir?

öyle ise bu da
O'nun bildirmesinden
başka birşey değildir.

Peygamberler,
İlahi hitaba mazhar olduktan
yani kendilerine vahiy gelmeye başladıktan sonra
kainattaki işaretleri okumaktan
ve düşünmekten vazgeçmiş olabilirler mi peki?

asla,
belki ve muhakkak, bu onları
daha da çok düşünmeye itmiştir
zira gönderilen ayetler,
kendileri birer hazır bilgi olmakla birlikte,
başka ve daha külli bilgilerin işaretleriydiler.
ve pek çok sırların anahtarı hükmündeydiler.
ve o sırlar,
ancak ve ancak, işaretleri okumak
ve düşünmekle açılabilirler.

öyle ise buyurun,

"Doğrusu biz Kur'ân'ı Kadir gecesinde indirmişizdir.
Kadir gecesinin ne olduğunu sen bilir misin?
Kadir gecesi bin aydan hayırlıdır.
Melekler ve Cebrail o gecede Rablerinin izniyle her türlü iş için inerler.
O gece, tanyerinin ağarmasına kadar bir esenliktir. "
(Kadir sûresi, 97/ 1-5)

kadir gecesinin ne olduğunu sen bilir misin?
....
bilmeyene bir hitaptır bu.
mesela bir olayı,
bilmeyenlere anlatırken böyle başlarız
"biliyor musun ne oldu?"
bilip bilmediğini öğrenmek değildir amaç.
biz söylemesek bilemeyeceğini ifade etmektir belki.
dikkat edin genelde müjdeli haberler de böyle verilir.

surenin tamamı müjdelerle doludur zaten
gecenin faziletlerinden bahsedilir.
ve bunlar düşünerek keşfedilebilecek şeyler değildir
kabullenmek gerekir,
yani inanmak.
yani bu muhteşem geceye
yalnız inananlar davetlidir.
inanmayan için zaten
her gece bir değil midir?
yani karanlık...

öyle ise inananlarla devam edelim.
inanıyoruz madem
bildiklerimizden bir dürbün yapıp
bilmediklerimizi rasat edelim.
ve kadir gecesinin lüzumu ve kıymetini
bir derece anlamaya çaba sarfedelim.

pek çoğumuzun duyduğu bildiği bir söz var;
"ömür bir sermayedir."
ömür ve sermaye...
ne alkaları var?
ticaret ehlinin şu meşhur sözüne kulak verelim önce
"vakit nakittir."
ne kadar vaktimiz, yani ömrümüz var
bu o kadar naktimiz var demektir :)
aslında vakit nakitten daha değerlidir
zira parayı kazanabilirsiniz,
vakit kazanamazsınız.
vakit kazanmak deyimi ile
zaman tasarrufu kastedilir.

evet madem
ömür bir sermayedir.
bilirsiniz sermaye harcayıp tüketmek için değil,
karlı ticaretler yapıp kazanç sağlamak içindir.

işte, ticaretgah-ı dünyada
1 e 30 000 veren çok karlı bir pazar vardır ki
senede bir kadir gecesinde kurulup kaldırılır.
özellikle ticarette pek başarılı olamayanlar için
bu gece bir fırsattır.

teşbih yapıyoruz, oldu olacak
manevi bir kampanya diyelim mi?

ticari hayatta kampanyalar neden yapılır?
zararına satışlar filan?
tabii ki
ticareti canlandırmak için.

işte, gerçek anlamda zaman kazanmak
ve pek luzumsuz geçici ve faydasız işlerde
çarçur edip tükettiğimiz sermayemizin
çok cüz-i bir kısmıyle azim karlar elde etmek
durma noktasına gelmiş ticaretimizi canlandırmak
ve az bir sermaye ile ebedi bir saadet kazanmak,
-çok zor gözükmektedir lakin-
böyle ilahi fırsatları değerlendirmekle
mümkün olabilir.
işte o fırsatların en büyüğü
Kadir Gecesidir.

geçtiğimiz Kadir Gecesine ait yazımızda ise
bu manayı pek kısa ve veciz ifade etmişiz;

yapılan her kıytırık kampanyaya
kârını düşünerek saldıran müşteriyiz...
gözümüz doymaz bizim, sonsuzluğa talibiz...

bu gece* avantajlar ayının** en büyük kampanyasıdır.
herkese açık ve stokta sınır yok....
kadrini bilmez misiniz?

bu gecenin değerlendirilmesi acısından
acizane tavsiyem şu ki,
asla bu işi yalnız yapmayın.
samimi arkadaşlarınızla
ve en iyisi
cevrenizdeki dindar bildiğiniz iyi insanlarla
birlikte olmaya çaba sarfedin.
teravih, tesbih ve kaza namazı kılmakta,
bu gece indirilmeye başlanan
hidayet rehberi Kuranı okumakta,
ve düşünüp anlamaya çalışmakta,
nefis muhasebesi yapıp,
günahlarımızı acz ve fakrımızı hatırlayıp
tövbe ve yardım dilemekte,
dua etmekte,
birbirimize ismen dua etmekte,
salavat getirip
Peygamberimizi (s.a.s) anmakta
büyük fayda var.

her dakikası secdede
her dakikası okuyarak geçecek diye bir kaide yok
düşünmek ibadettir.
sohbet etmek ibadettir.
birbirimize gülümsememiz ibadettir.
ikramda bulunmamız ibadettir.
bunlar birlikte yapılırsa
hem uyanık kalmak kolaylaşır
hemde mükafatı
yalnız yapılandan kat kat fazladır.
mesela,
birlikte kılınan namazın fazileti
yalnız kılınandan 27 kat daha fazladır.

İbni Ömer radıyallahu anhümâ'dan rivayet edildiyor;
Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
"Cemaatle kılınan namaz, tek başına kılınan namazdan yirmi yedi derece daha faziletlidir."
Buhârî, Ezân 30; Müslim, Mesâcid 249. Ayrıca bk. Nesâî, İmâmet 42; İbni Mâce, Mesâcid 16

mübarek Kadir Gecenizi tebrik ediyor,
Allahtan herkes için,
bu gecenin faziletlerinden en yüksek istifadeyi diliyorum.

K®HAN

kadir gecesi hakkında...

GRAND UNIVERSITY OF RAMADAN

korhanya@gmail.com — Fri, 15 Jan 2010 01:43:18 PST

efendim,
hayata teknik destek yüksek okulu olarak
biz de okuluz diyoruz amma,
itiraf ve iddia ediyoruz;
Ramazan öyle bir okuldur ki
gelmiş gelecek, sanal gerçek
bütün okulları yutar.

çünkü öyle bir fakülte vardır ki onda;
o olmadan
bütün fen veya sosyal bilimler
sıfırdır ya da,
ancak nokta kadar bir yer tutar.

işte o fakültenin ismi sabırdır.

evet,
"insanlık neye sahipse şu an
sabırla yoğrulmuştur." derler ya hani.
demedilerse dedik.
işte öyle de,
neyiniz yoksa sabır onu tamamlar.
ama sabrınız yoksa düşünün,
hiç biter mi ihtiyaçlar?

işte bu kadar kıymetlidir
ve tahsili bu kadar önemli.
öyle ise herşey için
bir tek şeye ihtiyacımız var,
sabır.
öyle değil mi?

mesela,
olur ya,
arabanızla bir kavşaktan geçerken
kırmızı ışığa uymayan bir araç
aniden biner tepenize;
gümmm...
sahur topu atılmış,
sabır döneminiz başlamıştır.

araba hurda haş.
sizde de kırık çizik filan belki...
sağmısınız?
sabredebilirmisiniz?
geçmiş olsun.
hiç olmamış farzedebilirsiniz.

kırık düzelinceye,
yeni araba alıncaya kadar sürer oruç.
siz sabretmez,
araba almakta acele eder,
kredi çekerseniz;
yazık, işte orucu yediniz.
ha araba sigortalı mıydıı?
siz hiç oruca başlamamışsınız ki :)
sıfır aldınız.
küsmeyiniz.
hem garip değil mi
girmediğiniz sınavdan
not beklemeniniz?

sağlık yönünden baksak bu olaya
durum yine aynı
bacak kırık moral sıfır.
"neden hep bunlar
benim başıma geliyor" dediniz
gitti oruç.
hem de
ne keyfiniz geri geldi
ne iyileşme süreniz azaldı
belki de uzadı.

"peki ya ölseydik ne olacaktı?"
der gibi duruyosunuz?
:)
işte o zaman
o gümleyen en büyük iftar topudur sizin için.
tebrikler
o büyük sabır sınavını bitirdiniz.
sakat kalsanız zaten
ona da ölünceye kadar sabredecektiniz.
hayat,
kıçımıza patlatılan bir şamarla başlayıp
ve ne zaman nerde iftar edileceği belli olmayan
büyük bir sabır sınavı değil midir?
hayat orucu yani...

çok şey öğrendik Ramazan'dan çok şey...
"keşke ben de oruç tutsa idim"
diyeniniz olabilir.
öyle ise müjde!
Ramazan daha bitmedi :)
hem önümüzde Kadir Gecesi'de var.
bir işin tamamını yapamıyor olmak,
o işi terketmeye sebep olamaz.
evet oruç çok kıymetlidir.
böyle bir fırsat kaçırılmaz ...

dikat etmeyiz biz ama
oruç ile insan çok değişir
ve gelişir.
mesela,
"hiç muhabbet kuşu beslediniz mi?
eğer kafesine yem doldurursan
yüzüne bile bakmaz. yaklaşmaz.
yalnız, acıktığında elinle verisen yemi;
artık bırak kafesten, hiç kaçmaz.
burnunun dibine kadar sokulur.
seninle konuşur, muhabbet eder.
işte o zaman muhabbet kuşu olmuştur.
ve insan oruçken daha bir insan...
kendini tanır Rabbini bilir.
aczini anlar, kibrini bırakır.
ve ruhu ön plana çıkar böylece,
muhabbete layık bir hal alır"
demiştim bir arkadaşa.
iyi ki demişim.
bakın hazıra konduk:)

devamla,

can denilen şey ruhtur yani biz.
bedenimiz bize verilen bir araba,
arabayı çeken atlar ise nefsimiz.
dizginler elinizde değilse eğer;
atlar nereye çekerse oraya gidersiniz.

diyor,
dikkatlerinizi Ramazanla elimize verilen
hayatımıza yön verme fırsatına çekiyoruz.
her zaman kolay olmaz demiştik ya;
evet, dizginler elinizdeyken kolaydır.
yoksa kişisel gelişim ve değişim,
çok zaman alır.

özetle,
Ramazan da insanların;
1- tahammül seviyesi yükselir; sabır.
2 -aczini anlar, kendini bilir, rabbini tanır.
3 -hayatına kolayca yön verme fırsatı kazanır.

işte size bir kaçını sunabildiğimiz bu güzellikler
Ramazan ve oruca dairdirler.
ve elmas kıymetindedirler.
merak etmeye de ziyadesiyle layıktırlar.

prenses'te ve damlo'da görmüştüm bunu. yiğit özgüre'de selam olsun.
:)

turistlerle ropörtaj yapıyorlardı Sultan Ahmet'te;
bakıyorum,
bazıları Ramazanı hiç bilmiyor,
oruca anlam veremiyor üzülüyorum.
bazıları özenir gibi, hayretle bakıyor seviniyorum,
ve ezanın okunmasını bekliyorlar yemeden.
bizimle birlikte...

böyle bir ayın bitişi
10 gün evvelinden sızı olup
yüreğinize düşmez mi?

biz kıymetini bilemedik.
yine gelsin.

Allah hepimizi
gelecek Ramazana da kavuştusun diyorum.
inşallah.

K®HAN

AFET CANAVARI

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:06:31 PDT

dikkat: bu yazının ikiyüzü var.
biz arka yüzünden başlıyoruz. ön yüzü için altta kırmızı bir başlık var. en alttada bir bonus...

dışarda yağmur...
yağıyor, kim dindirebilir?
yanıyor, kim söndürebilir?
esiyor, kim karşı durabilir?
sallanınca yeryüzü,
onu kim durdurabilir?

ve uğur dündar konuştu;
"doğanın akılalmaz gücü
tırları üst üste yığdı.
arabaları denize doldurdu.
çok kızdı, uyardı,
geliyorum dedi."
mealen böyle söylemiş, duydum.
ben seyretmedim.
birebir kelimeleri bunlar olmayabilir.
başka haber kanallarından
üstünkörü izledim olayları.
maşallah,
şurursuz varlıkları konuşturmakta basınımızın üstüne yok. hatta lafonten solda sıfır kalır.

trakyada sel felaketi oldu,
ben bu konuda yazmayayım dedim.
sabrediyordum.
İstanbul'da da olunca
ve bütün olanlara rağmen
gafletin kalın perdesi
bazılarında sapasağlam durunca
dayanamadım.

sizin o doğa dediğiniz şeye,
meydan okuyorum uğur dündar.
gelsin, beni de
ve neyim varsa hepsini de
süpürüp götürsün.

sizin failmiş gibi görmekte
ve göstermekte ısrar ettikleriniz,
fail değil mefûldürler.
evet pervasızca meydan okuyorum çünkü;
ben sizin ağzınızdan bir türlü sadır olmayan
bir olan Allah'a
-layıkıyle olmasada-
iman ediyorum.

hadi o kişiyi
ve televizyon kanalını anlıyoruz.
ya diğerleri...
hatırlarmısınız;
deprem için "ilahi ikaz" dedi diye
bir yazar hapis yatmıştı.
başarıya ulaşılmış.
sindirilmişiz.
ve demek ki devam ediyor.

bakın açıkça ifade ediyorum
doğal afet dediğiniz şeylerin tamamı dahil
herşey emri ilahi ile hareket eder.
ve rasgele ve maksatsız olamazlar.
mesajı okumak lazım.
ve kesinlikle gerçek Failin
bir muradı var.

Başınıza gelen herhangi bir musibet ellerinizle işlediklerinizden ötürüdür.
O, yine de çoğunu affeder.
Şûrâ / 30.ayet

maksadını anlayamıyoruz,
apaçık mesajı alamıyoruz,
okuyamıyoruz diye
herşeyi başıboş mu ilan edelim?
enflasyon canavarı gibi bir canavar icat edip
bütün suçu ona mı yükleyelim?
yoksa bu rahmet ayında,
Kuran-ı Kerimde, her surenin başında
ve birçok yerde kendini;
Rahman ve Rahim (Esirgeyen ve Bağışlayan)
olarak bize tanıtan Rahman'ı (c.c.)
-haşa- merhametsizlikle mi itham edelim?

şöyle olsaydı olmazdı,
böyle olsaydı dolmazdı...
tedbirler en ince ayrıntısına kadar alınmalı elbet.
ihmal varsa sorumluları cezalandırılmalı.
istifa etmeliler evet.
tedbir konusunda ders de alınmalı.
yalnız insani hatalar
bunun Allah tarafından olduğu gerçeğini
değiştirmez ve gölgelememeli.
-haşa- Allah hazırlıklı olup olmadığımızı
bilmiyor mu?
altı aylık yağış bir gecede düşmüş...
bırakın bizi
dünyanın engelişmiş ülkeleri
afetlerle başedebiliyor mu?

garibanlar öldü, iyi insanlar öldü, falan filan.
zenginler ölse de, ya da fakir...
diyanet işleri başkanı ölse de,
ya da abdullah öcalan,
ben öleyim, ya da sen,
umuma isabet eden afetlerin
birtek açıklaması vardır.
ilahi ikazdır.
tabii ki ölenlere değil bu ikaz
kalanlara.
alanlara.

orada ölen inanan kardeşlerimizin
ahir ömürleri günahlarına kefaret olmuş
ve malları da sadaka hükmüne geçmiştir.
evet, Allah yanında hiçbirşey zayi olmaz.
"Allah şüphesiz zerre kadar haksızlık yapmaz..." (Nisa, 40)
ve asıl hayat ahiret hayatıdır.
boğularak gelen ölümün
şehadet mertebesi kazandırdığı
burada; Şehîd-i Uhrevî Kime Denir?
başlığı altında görülebilir.

eğer felaket apaçık
sadece inanmayanlara isabet etse idi
uğur dündar bunları doğa yaptı diyebilir miydi?

yalnız şu bir gerçek
çoğunluğun müstehak olması
en önemli ve belki de tek sebeptir.
tevbeye ve nazarları Rahman'a çevirmeye
vesiledir.

bir haber spikeri,
"bu akşam ki türkiye bosna maçından
galibiyet çıksında unutalım tüm bunları"
diyordu spor sipikeri arkadaşına.
Allah biliyor, yenilmemiz için dua ettim.
akşamında unutmak için mi yaşadık tüm bunları.
hemen maça mı koşalım?
hiç düşünmeyelim mi?
......
gülsem mi, ağlasam mı?

yarattıklarının merhametleri toplamı
onun merhamet denizinde
bir katre dahi tutmayan
Allah'tan, bütün afetzedelere
rahmet, başsağlığı ve sabır diliyorum.

K®HAN

ve şimdide madalyonun görünen yüzü

vicdanlarını sele kaptıranlar

iki şehir plancısı
öğle saaatlerinde ntv de
yok hayır,
yağmacılardan değil,
siyasetçilerden bahsediyorlar
bu kelimelerle;
"vicdanlarını sele kaptıranlar"
afet sonrası başarısızlıktan bahsetmiyorlar yalnız,
bakılması gereken noktaya parmak basıyorlar.

diyorlar ki;
"dere yataklarındaki
yanlış yerleşimin altında
birtek şehir plancısı imzası yoktur."

ben hasbelkader içlerinde bulundum kısa bir süre
biliyorum, sistem şöyle işliyor;
bir tarihte şehir plancıları tarafından
şehrin olması gereken imar planı çiziliyor
sonra ve hatta plan tamamlanmadan
siyasetçi devreye giriyor
ve belediye meclislerinde tadilatlar başlıyor.
ve ne yazık ki
tadilat söz konusu olduğunda
memleket menfaati değil
kişisel menfaatler,
maddi veya siyasi rantlar konuşuyor.
yani vicdanların sele kapılması için
yağmur yağmasına gerek yok.
asıl canavar menfaat üzerinde dönen siyaset.
lakin insanlar suçunu satmak için
afeti canavarlaştırıyor.

o iki şehir plancısı
başbakandan bahsediyorlar sonra
üçüncü köprünün yerini tespit etmek için
çıktığı helikopter gezisinde
yanına siyasetçiden başkasını almadığından...
evet ne yazık ki,
siyasetçimiz koltuğa oturduğunda
kendini herşey zannnediyor.
bilgiye dayanmıyor.
güvenmiyor.
işine mi gelmiyor.?
(e) - hepsi.
ve en çok da ( a)

"şimdi binsinler helikoptere
ve bizi çağırmasınlar yine.
gelmeyiz çünkü" diyorlar şehir plancıları.
öyle ya,
plansız yaptığınız bir apartman göçtüğünde
mühendis çağırmanın ne alemi var.

doğru söze ne deniyor?

K®HAN

yeni lafontenler tespit ettim
bir daha,
olayı etraflıca incelemeden yazı yazmayacağım
yukarıda "doğa yapıyor bunları" dediği için
uğur dündara yüklendik.
basınımız lafonteni geçti dedik.

sonradan okuduğum
birkaç blogger yazısında farkettim
ve televizyonda hala devam eden komedyaya
kapsamlıca bakınca gördüm ki;
hak geçmiş.
olayda nice lafontenler varmışda
öylesine baktık ya biz görmemişiz.

hak geçirmeyelim.
birkaç cümleleri ile onları da sevindirelim.

kadir topbaş zavallısı demiş
"bu doğanın, ornitorenklere sahip çıkmamamıza karşı bize verdiği ceza"
bak bak bak...
senin cezayı hakettiğin ortada ama
o kadar pişkinsinki koltuktan bir milim kımıldamadın
başbakan demiş
"derenin intikamı acı olur."
dedim ya biraz daha üzerine gitseniz
afet canavarı yaptı bizim suçumuz yok deyip
işin içinden sıyrılacaklar demek ki.

uzatmaya gerek yok.
bu bana ders olsun
bundan böyle,
iyice anlamdan dinlemeden
televizyondan haber yorumlamak yok
sonra hak geçiyor.

şöyle layıkıyla bir yazıp
hakkını veremedik adamların.
yani şöyle:
mevkiisini görev değil ayrıcalık olarak görenlerin topundan çekiyoruz ne çekiyorsak.

ve son söz:

insan hakkı aramaya değil
kendini haklı çıkarmaya çalışıyorsa
ve utanmıyorsa,
dilediğini yapsın.

K®HAN

GÜNAHKARIM. ELHAMDÜLİLLAH !

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:07:24 PDT

bazen olur ki,
kafiye fazla gelir
hakikat gölgelenir.
yazdım baktım
öyle oldu sandım.
yayınlamayacaktım.
sonra bu uyarıyı yazdım:

üstten bakma öyle, hakikate dikkat et eğil,
zira bu yazı böyle, kafiye olsun diye değil.

günahınızı sevdirmek
değil asla niyetim.
meleklerden üstündür,
insan olanın makamı.

yaratılış gayesi birdir,
insanın farkı nedir?
en önemli farkımız
günahımız değil midir?

kimi ayıplasanız biriniz
günahından dolayı
ölmezsiniz artık siz,
yaşamadan o olayı.

bırakın hor görmeyi,
küçümsemeyi, kınamayı.
üzüntü vermelidir günah
biz seçeriz en kolayı.

korkmadan işler durur,
alır mazlumdan ahı.
işte acınacak kimse odur;
günah bilmez günahı.
*******

peki öncelik hangisinin?

iyilik peşinde koşmak mı?

günahlardan kaçmak mı?

by ene' nin katkılarıyla

burada

en dibe düşme ihtimalini göze alarak, en zirveye talip olmak...
tam da insana göre...
dağların reddettiği en ağır yük, işte o emanet;
cüz-i irade.

K®HAN

"İnsanlar!
Allah'ın vâdi elbette gerçektir,
öyleyse sakın dünya hayatı sizi aldatmasın;
o çok hilekâr şeytan da
Allah'ın kerem ve merhametini ileri sürerek
sizi aldatmasın."
(Fatır, 35/5)
*******

havf ve reca ortasında;
KORKU ve ÜMİT ARASINDA BİR YER...
*******

عن أبي أيوب رَضِيَ اللّهُ عَنْه قال:
قَالَ رَسُولَ اللّهِ: لَوَْ أنَّكُمْ تُذْنِبُونَ لَذَهَبَ اللّهُ تَعالى بِكُمْ وَخَلَقَ خَلْقاً يُذْنِبُونَ فَيَغْفِرُ لَهُمْ

Ebu Eyyub (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Eğer siz hiç günah işlemeseydiniz, Allah Teâlâ hazretleri sizi helak eder ve yerinize, günah işleyecek (fakat tevbeleri sebebiyle) mağfiret edeceği kimseler yaratırdı." [Müslim, Tevbe, 9, (2748); Tirmizî, Da'avât 105, (3533).]

*******

عن أبي هريرةرَضِيَ اللّهُ عَنْه قال:
قَالَ رَسُولُ اللّهِ : وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ لَمْ تُذْنِبُوا لَخَشِيتُ عَلَيْكُمْ مَا هُوَ أشَدُّ منْهُ، وَهُوَ الْعُجْبُ

Ebu Hüreyre(radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Nefsim kudret elinde olan Zat'a yemin ederim ki, eğer siz hiç günah işlemeseniz, Allah sizi toptan helak eder; günah işleyen, arkadan da istiğfar eden bir kavim yaratır ve onları mağfiret ederdi." [Müslim, Tevbe 9, (2748).]
Rezîn şu ziyadede bulundu: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: "Nefsim elinde bulunan Zat-ı Zülcelâl'e yemin olsun ki, günah işlemediğiniz takdirde ondan daha büyük olan ucb'e (*)düşeceğinizden korkarım." [Bu rivayet, Münzirî'nin et-Terğîb ve't-Terhîb'inde kaydedilmiştir (4, 20).]

*ucb:

kibir, gurur, kendini beğenme, ameline, yaptığı işlere güvenme.

*******

“Bütün Âdemoğulları günahkârdır, günahkârların en hayırlıları ise tövbe edenlerdir.” (İbn Mâce, Zühd, 30)

*******

"Kınamayınız, kınadığınız şey başınıza gelmedikçe ölmezsiniz"
(Tirmizi, Kıyamet, 53, no: 2507; Beyhaki, Şuabu'l-İman, 5/315, no: 2778; Bkz: Keşfu'l-Hafa, 2/265)

*******

"Ey günâhta haddi aşanlar, Allahın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah, bütün günâhları affeder. O, gafûrurrahîmdir, affı, merhameti çoktur." (Zümer 53)

BİR YAŞINDAYIZ

korhanya@gmail.com — Tue, 29 Dec 2009 01:50:57 PST

aziz ve kıymetli dostlarım
ve hayata teknik destek yüksek okulundaki
ders arkadaşlarım,

'biliniz ki,
mevcudat içinde en kıymettar,
hayattır.
ve vazifeler içinde en kıymettar,
hayata hizmettir.
ve hayata ait hizmetler içinde en kıymettarı,
şu fani hayatın baki bir hayata
inkılap etmesi için çalışmaktır.
şu hayatın bütün kıymeti ve ehemmiyeti ise,
ebedi bir hayata çekirdek ve kök
ve başlangıç olması cihetindendir.
yoksa, ebedi hayatımızı zehirleyecek
ve bozacak bir tarzda
yalnızca şu fani dünyaya odaklanmak,
ani bir şimşeği
daimi bir güneşe tercih etmek gibi bir
divaneliktir.'

işte,
elchattabib adını verdiğimiz bu mekanın
bu cihetle bir kıymeti var ise vardır.
yok ise tamamen israftır.
e tabi tabelaya
hayata teknik destek diye yazarsan böyle.

sorusu olan?

peki bloğunu böyle bir çizgide tutmak
her yiğidin harcı mıdır?
değildir.
hele benim
hiç değil.
çünkü bu
birtek kişinin başarabileceği iş değil.
ama görülüyor ki
artık biz tek kişi değiliz.
şu an mecut 35 komtanım.
her yazının altına yazan
yaklaşık beş on yazar daha var
eveet !, ben rahat değilim :)
bariz hatalar yapma lüksüm yok
sallayamazsın öyle
bunlar müdakkik insanlar.

zaten, hem iddiamız
hem sözümüz var;
elchattabibe herkes yazı yazabilir diye.
yok yorum değil,
yorum çizgisinin üstüne.

kıymetli kardeşlerim,
zaman gittikçe hızlanıyor.
ne zaman baksam takvime
yapraklarını tomarla koparıyorum
başka türlü yetişilmiyor.
bakın daha dün gibi
buraya ilk adım atışım.

işte bu gün burada,
elchattabibin doğumunun
sene-i devriyesi münasebetiyle
toplanmış bulunuyoruz.

kişisel blog olarak
buradaki yazıyla yayına başladık.
zaman içinde,
-kişisellikle sınırlamak istemeyişimiz
ve belki sınırlayamayışımız nedeniyle,
yani mukadderat-
hayata teknik destek yüksek okulu
olararak tanımlayıp
samimi ve mütevazi bir açılış yaptık
niyetimizi cümle aleme duyurduk.
o da burada.

şimdi ben de
buradan,bu vesile ile
ders arkadaşlarıma tekrar sesleniyorum;
tahtaya kalkmak isteyen varsa
söylesin arkadaşlar!
el kaldırsın.
herşeyi de devletten beklemeyin klişesi canım.
hem devletin de yapacağı bişey yok bahanesi.
çünkü okulumuzun
hiç öğretmen kadrosu yok safsatası.
var de olsun bitsin
deli mi ne
derim demem sana ne be.

ben mi?
ne yani okulu babam mı yaptırdı?
ismini ben koydum diye benim mi oldu?
alın sizin olsun.
hem şunun şurasında
google a kiracı değil miyiz?
maaş filan da yok.
ne sahibiyim
ne müdürü
ne örtmeni.
muzip, tembel, haylaz kerata gibi
öğrenci kadroları boş dururken
örtmenlik sarmaz ki...

hademeliğini yapıyorum evet.
gönüllü hizmetçilik.
ayakkabıyla girmek yasak.
ne yapalım
yaşasın istiyorum
şu gökkubbe de baki kalan bir hoş seda olsun.
diliyorum.
amin.
teşekkür ediyorum.

alkış kıyamet, ıslıklar, konfetiler...
gönülden havai fişekler .
teprikler...
teprikler...
teprikler...
pi

K®HAN

İSTERSEN TUTMA

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:09:09 PDT

konser ortamlarını bilirsiniz.
Ramazan ayını da...
ya da ikisinden birini...

kıyaslama yapacağız
ikisini de bilmiyorsanız
zorlanabiliriz :)

insanlar sevdikleri bir sanatçının
konserine gittiklerinde;
-hatta pek sevmediklerinde bile durum değişmez-
aynı müziği dinlemekten,
sanatçı eşliğinde
aynı şarkıyı söylemekten,
yanyana bulunup
aynı yöne bakmaktan,
aynı amaç için
bir araya gelmekten kaynaklanan
bir halet-i ruhiyeye bürünürler.
en ağır abiler
sallanır, hoplar, zıplar,
en yaşlılar gençleşir.
şarkı sözlerini
bilen de bilmeyen de
herkes gibi eğlenir.

işte bu tür ortamlarda oluşan
ve herkesi etkileyen şeye
sinerji denir.
yani diyollaa :)

sinerji minerji anlamam,
inanmam ben bunlara diyorsanız;
bizimle bundan öteye
gelemeyebilirsiniz.

mesela sinerji ,
herkesin görebildiği,
armut gibi göz önünde
sallanan birşey olsa idi;
onu manavdan da satın alıp
canımız her istediğinde
oturduğumuz yerden
mutlu olabilirdik.
konsere ne gerek vardı?
......
efendim?
......
sağda uygun bi yerde mi...
peki.

ne diyorduk?
konser ortamları,
ve Ramazan...
evet, asla bir değiller.
lakin, düşünmek ve anlamak için
kıyas edilebilirler.
edebilirsiniz.
ediniz.

ben bir kaç hususa değinip
bitiriyorum.

Allah'ı severek
o da bizi sevsin diyerek
(Allah rızası için)
ihlasla, (samimi olarak)
yaptığımız herşey
ibadet hükmündedir.
eğer bu O'nun tarafından
emredilen bir şey ise
onun kıymeti en zirvededir.
ve hep birlikte yapıldığında
konser ortamlarına mutluluk veren,
ibadet ortamlarına kimbilir
neler verecektir.
hele bir de, aylardan Ramazan'sa
bambaşka...

Alem-i İslam'ın ve
bilip bilmediğimiz mahlukatın
her zamankinden daha ziyade
ve hep birlikte
ve aynı amaç için
Allah'ı anmasından
kaynaklanan mutluluk;
Ramazan neşesi...

ve oruçla gelen sağlık...

bu mübarek ayın,
dünyaya bakan faydalarından
sadece bir ikisi .

belki bu neşe sayesindedir ki
Ramazan'ın ibadeti
insana güç gelmez
şevkle yapılır.
Ahirete bakan yönünün ise
hesabı biraz 'karışık'.
bi kere hiç değille

bin aydan daha faziletlidir.
çünkü içinde bir yerlerde saklanan
Kadir gecesidir.

biz bunları,
bu kadarını
veya daha fazlasını,
bu zamana kadar
anladık ya da anlamadık.
bundan sonra da
pek tabii öğrenebiliriz.
unutabiliriz de...
ama Ramazan'da çocuk olmak
bambaşkadır.

diyeceğim o ki;
yok mu yeğeniniz,
oğlunuz, kızınız, torununuz.
çocuklara Ramazan'ı yaşatalım.

istersen sen kalkma diyerek
sahura kaldıralım.
tereyağlı katmeeer...
istersen sen tutma diyerek
oruç tutmalarına izin verelim.
zorlanana tekne orucu...
iftarlık almaları için harçlık verelim.
buzzz gibi gazoz...
iftarlıklar elimizde balkondan
fiştom patlasın diye gözleyelim.
istersen sen gelme diyerek
camiye götürelim.
ama kıkırdayanlar en arka safa...
evet, biz yaşamazsak
onlar da mahrum kalır.
yaşayalım.

ki özgür büyümeleri için
onlara imkan verelim.

bu kadarı
bizim sorumluluğumuz.
sonrası onların...

Ramazan ayına eriştik.

Elhamdülillah.
hepinizi kutlarım :)

K®HAN

Bu ayın Cenâb-ı Hak katında müstesna bir yeri vardır. Yüce Rabbimiz kendisine muhatap olarak seçtiği kullarına sonsuz rahmetinin en geniş tecellilerini bu aya tahsis eder. Başta Kur'ân-ı Kerim olmak üzere! Tevrat, Zebur ve İncil gibi diğer semavî kitapların da bu ayda indirilmiş olması, bu günlerin kıymet ve kudsiyetini artıran diğer bir husustur.
Mehmet Paksu

*******

Ubâde bin Samit anlatıyor:
Ramazan ayının başladığı bir günde Resulullah Aleyhissalâtü Vesselam şöyle buyurdu:

"İşte bereket ayı olan Ramazan geldi. Artık Allah'ın rahmeti sizi kuşatır. O ay, yeryüzüne bol bol rahmet iner. Günahlar affedilir. Dualar kabul olunur. Allah sizin iyilik ve ibadette yarışmanıza bakar da, bununla meleklerine karşı iftihar eder. Öyle ise kulluğunuzla kendinizi Allah'a sevdirin. Asıl bedbaht olan da, bu ayda Allah'ın rahmetinden nasibini alamayandır."
(hadis - et-Tergib ve't-Terhîb, 2:99.)

*******

Selmân-ı Fârisî (r.a.) anlatıyor:
Resul-i Ekrem Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselam Şaban ayının son günlerinde bize irad ettiği bir hutbede şöyle buyurdu:

"Ey insanlar büyük ve mübarek bir ay yaklaştı, gölgesi başınızın üstüne düştü. Bu öyle bir aydır ki, içinde bin aydan daha hayırlı olan Kadir Gecesi vardır. Allah o mübarek ayın gündüzlerinde orucu farz, gecelerinde nafile namazı meşru kıldı. Bu ayda küçük büyük bir hayır yapan insan, başka aylarda bir farz eda etmiş gibi sevap alır.
Bu ayda bir farzı yapmak, başka aylarda yetmiş farz yerine geçer.
Bu ay Allah için açlık ve susuzluğun, taat ve ibadetin meşakkatlerine sabır ve tahammül ayıdır. Sabrın karşılığı da Cennettir.
Bu ay yardımlaşma ayıdır.
Bu ay mü'minlerin rızkını arttıracak aydır.
Bu ayda her kim oruçlu bir mü'mine iftar edecek bir şey verirse, yaptığı bu iş günahlarının bağışlanmasına ve Cehennemden kurtulmasına sebep olur. Oruçlunun sevabından da hiçbir şey eksilmeden onun kadar sevaba kavuşur."

Ashâb-ı Kiramdan bazıları, "Ya Resulallah, hepimiz oruçluya iftar edecek bir şey bulup verecek durumda değiliz" dediler.
Bunun üzerine Resul-i Ekrem Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselam, "Allah bu sevabı bir tek hurma ile, bir içim su ile, bir yudum süt ile oruçlu mü'mine iftar ettirene de verir" buyurdular ve hutbelerine şöyle devam ettiler:

"Bu ayın başı rahmet, ortası mağfiret, sonu da Cehennemden kurtuluştur.
Bu ayda kim kölesinin (işçi ve hizmetçisinin) işini hafifletirse, Allah da onu affeder ve Cehennemden uzak tutar.
Bunun için bu ayda şu söyleyeceğim dört hasleti fazlasıyla bulundurmaya çalışınız. Bu dört hasletten ikisi ile Rabbinizi razı edersiniz, diğer ikisinden ise hiçbir zaman ayrı kalamazsınız.

Rabbinizin rızasına sebep olan hasletlerin birisi, kelime-i şehadete devam etmeniz, diğeri de Allah'tan mağfiret dilemenizdir.
Vazgeçemeyeceğiniz iki hasletin biri Allah'tan Cenneti istemek, diğeri de Cehennemden Allah'a sığınmaktır.
Her kim oruçluya bir yudum su verirse, Allah da ona benim mahşerdeki havuzumdan öyle bir su içirecektir ki, Cennete girinceye kadar bir daha susuzluk çekmeyecektir.
(hadis A.g.e, 2:94.)

*******

Ebu Mes’ud el-Gıffari Radiyallâhu Anh anlatıyor:

Bir gün Resul-i Ekrem Efendimiz Sallallâhu Aleyhi Vesellemden işittim.
Ramazan’ı tebrik ettikten sonra buyurdular ki:

“Eğer ümmetim Ramazan ayının kıymetini, şerefini ve önemini hakkıyla bilmiş olsaydı, bütün bir yılın Ramazan olmasını temenni ederdi.” (et-Tergib ve’t-Terhib, 2:102)

*******

Mübarek ramazan ayından en iyi şekilde faydalanmak için neler yapabiliriz?

Peygamberimizin Ramazan Günleri

TAHRiPCi VE TAMiRCi

korhanya@gmail.com — Sun, 11 Oct 2009 23:06:05 PDT

bir adam düşünüyoruz.
tahribatçı bir adam.
eline bir taş alıp
yüksek,
caddeye hakim bir yere
oturmuş.
ve saklanmış olsun.
muhtemeldir ki
yoldan geçen birinin kafasını,
elindeki taşla yarabilir.
onu yere serebilir.

sen de tamirci olsan,
oturduğun yerden
o yaraya tendürdiyot
ve gazlı bez atıp
sarabilir misin?
kanı durdurup
adamı sakinleştirebilir misin?
zararı sineye çektik.
onu normal yaşamına
hemen döndürebilir misin?

bilirsin,
yirmi adamın
yirmi günde yaptığı binayı,
bir adam
bir günde tahrip edebilir.
ve tamir,
çoğu zaman
yeniden yapmaktan
çok daha zordur.

peki ya,
taş atanın elinde silah,
binayı yıkanın elinde
bomba varsa?
Allah muhafaza...

sırtını giydirsen de
karnına yedirsen de,
insan eğitilmediği sürece
en tehlikeli haşere
değil midir?

yalnız,
burada kastedilen eğitim,
vicdanların eğitimidir.
matematik ve fizik vesaire
hangi vicdanı eğitebilir?

atomu bölerek bomba yapan,
veya onu Hiroşima'ya atan
eğitimsiz midir?

hadi düşünelim,
hangi ilim
vicdanlara hitabeder?
ve eğitebilir

hangi bilim ?

K®HAN

Hiroşima - Atom Bombası Belgeseli

DOĞUM GÜNÜM

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:18:33 PDT

var olmak...
taş olmamak,
ağaç olmamak,
hayvan olmamak,
melek olmamak,
insan olmak.
Habibine (s.a.s ) ümmet olmak.
dünyanın en güzel coğrafyasında,
en güzel insanların arasında doğmak...

"Senin hak şükrünü nasıl edâ edebiliriz?
Sen öyle şükre lâyık bir meşkûrsun ki,
bütün kâinata serilmiş
bütün ihsânâtın açık lisân-ı halleri,
şükür ve senânızı okuyorlar.
Hem, âlem çarşısında dizilmiş
ve zeminin yüzüne serpilmiş
bütün ni'metlerin ilânâtıyla
hamd ve medhinizi bildiriyorlar.
Hem, rahmet ve ni'metin
manzum meyveleri ve mevzun yemişleri,
senin cûd ve keremine şehadet etmekle
senin şükrünü enzar-ı mahlukat önünde îfâ ederler."

Senin hak şükrünü
ben gereği gibi eda edemedim.
Rasülün(s.a.s ) nasıl ettiyse öylece
Elhamdülillah.

K®HAN

Bir ticaret yapmadım, nakd-i ömürüm oldu hebâ,
Yola geldim, lâkin göçmüş cümle kervan bîhaber.
Ağlayıp, nâlân edip, düştüm yola tenhâ, garip,
Dîde giryan, sîne biryan, akıl hayran, bîhaber.
Niyazi-i Mısrî

Resim: Agim Sulaj

UYANIK

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:21:02 PDT

bir günahından dolayı ,
taşlayarak öldürmeye karar vermişlerdi kadını...
bu linç girişiminin önüne Hz. İsa (A.S.) gerildi ve dedi:
"öyle ise ilk taşı günahsız olanınız fırlatsın."
.....
ve kalabalık dağıldı.
.
.
.
kendini günahsız sayan yoksa eğer,
ve -bilerek ya da bilmeyerek-
hata yapmadan yaşamak
zaten imkansızsa,
nedir bizi tevbeden uzak tutan?
-ki tevbe gerçek pişmanlığın tacıdır.-
nasıl bir pişkinliktir bu
hata yapar da
nasıl olmayız pişman?

sanırım tevbe ile aramızdaki koca dağ;
dünyanın gittikçe güzelleşen ve sarhoş eden zahiri yüzüne
ve herkesin dünyaya olan düşkünlüğüne bakıyor
ve yaptığımız hataları pek çok kişide görüyor olmamızdır.
hatta belki fazlasını...
ve içimizde bir ses der ki:
"tek sen misin günahkar olan?"
oysa hesap günü geldiğinde
böyle bir bahane pek esassız kalacaktır.
aynı yanlış içinde, birlikte bulunduğumuz
arkadaşlarımızın dosluğu ise,
ne yazık ki kabir kapısına kadardır.

evet, o gün geldiğinde,
-kul hakkı müstesna-
insan günahlarından değil belki
pişmanlık duymadığı günahlarından hesaba çekilecek.

beraat etmenin bir yolu yok mu? diyorsanız,
ağzımdan aldınız :)

daha önce kurduğum bir cümlem vardı burada
"hakiki pişmanlık (tevbe)
ve onun göstergesi olan yanlışı terk.
geçmişin lekelerini silebilen yegane iksirdir."

ne kadar büyük ve ne kadar çok olursa olsun yanlışın
istediğin her yerde ve her an hatırına getirip
pişman olabilirsin.
ve telafisi için,
tevbe kapısı can boğaza dayanıncaya kadar açıktır.
bu gece ise arkasına kadar....
Bu gece (güneş battıktan sonra) Allah rahmetiyle dünya semasına tecelli eder ve şöyle seslenir:
‘Benden af dileyen yok mu? Onu affedeyim. Rızık isteyen yok mu? Rızık vereyim. Şifa isteyen yok mu? Şifa vereyim....' Ana-babasına asi olanlar ve Allah'a şirk koşanlar dışında bütün kullarını bağışlar” (İbn-i Mâce, İkamet, 191; Tirmizi, Savm, 38)

kandilinizi kutluyorum.
bu gece uyanık kalalım,
beraatimiz olsun :)
inşaallah.

K®HAN

Benim, Korhan kulun, suçumu affet.
Suçum bağışlayub günahım ref’et.
Rasûl’ün sancağı dibinde haşret.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!...
Uyan uykusu çok gözlerim uyan…

Bu gelen gece olan Leyle-i Berat,
bütün senede bir kudsî çekirdek hükmünde
ve mukadderat-ı beşeriyenin proğramı nev'inden olması cihetiyle
Leyle-i Kadr'in kudsiyetindedir.
Herbir hasenenin Leyle-i Kadir'de otuzbin olduğu gibi,
bu Leyle-i Berat'ta herbir amel-i sâlihin
ve herbir harf-i Kur'anın sevabı yirmibine çıkar.
Sair vakitte on ise, şuhur-u selâsede yüze ve bine çıkar.
Ve bu kudsî leyali-i meşhurede onbinler,
yirmibin veya otuzbinlere çıkar.
Bu geceler, elli senelik bir ibadet hükmüne geçebilir.
Onun için elden geldiği kadar
Kur'anla ve istiğfar ve salavatla meşgul olmak
büyük bir kârdır.
(Şualar)

GECE YOLCULUĞU

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:22:28 PDT

bu bir gece yolculuğudur...

O'nun, En sevdiğini
Mekke'deki Mescid-i Haram'dan,
Kudüs'teki Mescid-i Aksâ'ya
götürmesi şeklinde başlayan
bu olağan üstü olay, Kuran'da
"geceleyin yürüme, gece yolculuğu"
anlamına gelen İsrâ kelimesiyle anılır.

“Âyetlerimizden bir kısmını ona göstermek için kulunu bir gece Mescid-i Haram'dan alıp çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ'ya seyahat ettiren Allah, her türlü noksandan münezzehtir. Şüphesiz ki O her şeyi hakkıyla işiten, herşeyi hakkıyla görendir.” (İsra Suresi, 1)

ve oradan yukarıya,
çok çok yukarılara Sidretü'l-müntehâ'ya...
yaratılmış olan bütün herşeyi,
ona eşlik eden Cebrail'i dahi
arkada bırakacak kadar yukarıya...
işte bu 'imkansız' yükseliş
tarihte Miraç ismiyle yeralır.

asırlar önce yaşanmış bu kutlu olayın
seneyi devriyesi bu gün...
bu yazı da,
miraç hadisesinin önemini
ve bir derece sırlarını,
dar fehimlerimizle ve kısa idraklerimizle
anlama çabamıza bir giriş,
küçük de olsa bir adım sayılabilir.
öyle,
idrakimiz kısa, zamanımız kısıtlı,
kelimeler kifayetsiz.
deneyeceğiz.
başarı Allah'tandır.

önce asrın tefsirinde yer alan
bir örnekten aklımızda kalanlarla başlıyoruz;

hayalimizde bir adam,
bir karanlık odada ve elinde bir ayna var.
odanın tavanındaki küçük bir delikten
elindeki aynaya bir miktar güneş ışığı sızar.
aynayı odada hangi bir yere çevirse
orayı aynanın çapı kadar ışıklar.
o adam, güneşi aynadaki görüntüsüyle,
tavandaki deliğin ya da
aynanın çapı kadar tanır ve sever.

işte böyle sanki,
yeryüzünde bizim
Allah'ı tanımamız
ve sevmemiz.
O'nu görmeden,
yarattıklarından bize yansıyan yönleriyle,
ve yarattıklarının üzerindeki nakışlardan
O'nu okuyabildiğimiz kadar...

aynamızın çapı ne kadarsa,
işte o kadar.

başka bir adam düşünelim;
elindeki aynayı bırakır.
o karanlık odayı terk eder
bir meydana, doğrudan doğruya güneşe çıkar.
yüzünü gökyüzne çevirip güneşe bakar.
haşmetini görür, azametini anlar.
bununla yetinmez yüksek bir dağa çıkar,
güneşin ışıklandırdığı alanı,
pek geniş saltanatını da görür
ve bizzat perdesiz onunla görüşür.

sonra döner o karanlık odasına geniş pencereler açar
bir nevii gökteki güneşe karşı yollar yapar.

bu ikinci temsil de miracın lüzumunu anlatabilir bize
adamın dağa tırmanışı miracı olsa,
gelip evine açtığı pencereler namazdır.
yani bizim miracımız.

yani aynayı bırakıp,
doğrudan yüzünü güneşe dönmek...
bütün varlık alemini
elinin tersiyle itip geriye,
bütün mahlukatın namına
elbağlayıp Halife-i Arz makamında
huzura durmak...
.......

daha çok yazmak istiyordum aslında,
kafamda kurduğum bir çok şeyi de yazamadım
çünkü geç başladık...
ve pek hazırlıksızdık.
belki de kafidir.
bilemiyoruz.

rüya gibi bir yolculuk...
lakin rüya değil...
kısa sürede ruhen alınabilecek bir mesafe...
yalnızca ruhen bir yükseliş değil.
ayet ve hadislerle sabit,
ruhen ve bedenen gerçekleşmiş,
herkesi, herşeyi hayrette bırakan bir seyahat.
MİRAC-I NEBEVİ

evet
bir önceki yazımızda demiştik;
dilemediğinde, kimsenin birşey dileyemediği
bu kanunları koyan ve yürüten zat,
dilediğinde de onları dilediği gibi değiştirebilir.
ya da,
aslında var olan,
daha önce ve hala keşfedilmemiş
bir kanunu işletmiştir.
kimbilir.

zaman daraldı. malum, bu gece önemli.
Allah'tan herkese bu gecenin feyzinden azami istifade diliyorum.
Miraç Kandiliniz mübarek olsun.

K®HAN

YOLCULUK HAZIRLIĞI

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:23:27 PDT

normal nedir normal?

"benim için normal,
çamaşır makinemin ayar düğmesindeki
bir yazıdan ibarettir" diyordu genç kadın.
yani diyor;
"herşeyim anormaldir..."
normale rağbet yok tabii...

normal nedir kardeşler?
herkesin normali
birbirinin aynı mıdır?
....
değişir diyorsunuz....
peki bu normal midir :)
işimize gelen normal ,
hoşumuza gitmeyen anormal...
öyle midir ?

sahi anormal nedir?
başındaki 'a' harfi
bizi şaşırtan bir normale verdiğimiz
tepki mi yoksa :)
neden olmasın.

evet, anormal değimiz durumlar
bizi hayrete düşürürler çoğu zaman.

mesela bir ağacın meyvelerinin
kızarmış piliçler olması?
ne hayret verici bir anormallik olurdu.
gözlerimize inanamaz
elimizle dokunarak kontrol ederdik.
o da yetmezse ısırarak...
ama dalda portakal varsa
bakmaya bile gerek yoktur.
neden?
çünkü o normal.
normale rağbet yok dedik ya :)

oysa portakal, özenle hazırlanmış
bir meyvesuyu haznesidir.
pek kısa bir nazarla bakarsak;
bir odun tarafından topraktan süzülüp,
güneşte pişirilmiş ve paketlenmiştir...
hakikat böyle midir?
peki biraz incelesek,
tavuktan daha mı az hayret vericidir?

anormal birşeyi, nasıl normal kabul ettiğimizi
vereceğimiz başka, çarpıcı bir örnekte tekrar görelim.

Vücudumuzda dakikada 10 milyon hücre ölür ve bir o kadarı da yenilenir. Ortalama 100 günde (beyin ve sinir hücreleri hariç) bütün vücudumuz yenilenir.(*)

evet bu hayret verici birşeydir fakat asıl anormallik burada değil.

yaşlanmak, genelde yıpranmanın bir sonucu olarak kabul edilir.
"ee kulan bunu, kullan bunu tabii ki yıpranır, eskir, yaşlanır."
bu genel kannattir.
oysa kullanım süresi veya hor kullanmanın
yaşlanmaya etkisi ihmal edilecek kadar azdır.
ve belkide hiç yoktur.

ispat mı istiyorsunuz?
yukarıda yazdım ama yinelemekte fayda var :)

Vücudumuzda dakikada 10 milyon hücre ölür ve bir o kadarı da yenilenir. Ortalama 100 günde (beyin ve sinir hücreleri hariç) bütün vücudumuz yenilenir.(*)

öyleyse hep genç kalmamız gerekmez mi?
bakın, normal sandığımız yaşlanmak,
bu açıdan bakıldığında ne kadar da anormaldir.
işte biz bu anormalliklere
dünya normalleri deyip geçeriz.

belki aklınıza şöyle bir fikir geliyormaktadır.
"bedenimizde böyle işlettirilen bir
yenilenme mekanizması varsa
hiç yaşlanmamak mümkün!"
cevabımız evet.
bunu da biz,
ahiret normalleri başlığı altına yazabiliriz.

100 gün içerisinde tamamen yenilen hücreler yep yenidirler
lakin bu imtihan meydanına dair birçok hikmetlere binaen
öncekilerden daha yaşlı yaratılmaktadırlar.
herşeyde olduğu gibi yaşlanmamız da
Allah'ın dilemesiyledir.

evet
dilemediğinde kimsenin birşey dileyemediği
bu kanunları koyan ve yürüten zat,
dilediğinde de onları dilediği gibi değiştirebilir.

özetle,
olağanüstü birşeye
rastladığımızda hayretimizin büyüklüğü
ne yazık ki bizi onu inkar etmeye iter.

oysa varolagelenin mucizeliği
belki ondan daha fazladır
amma velakin, bizdeki alışkanlık
onu tamamen örter.

eğer siz varlık alemini küçümsemiyor
yaşananları tesadüflere bağlamıyorsanız
yaklaşan sıradışı yolculuğa hazırsınız demektir.

var olanı, kendi halinde, sıradan, başıboş gören gözler
haliyle yeniliklere, sıradışılıklara da kapalıdırlar.
işte onlar bu yolculuğa
bizimle gelemeyebilirler
ama seyir mümkün.

yolculuk yarın.
inşallah.

K®HAN

(*) google arama motorunun bulabildiği yüzü aşkın yerde bu cümle aynen geçmektedir.

artık aralarında elchattabib de var. bu cümle halka malolmuş, sahibini aramaya gerek var mı :)

BU NE UCUZLUK !

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:45:53 PDT

işte size 30.03.09 tarihli bir haber:

Çin, Islâm kültürünü yok etmeye çalışıyor
Çin, Doğu Türkistan’da on yıllardır sürdürdüğü baskı ve asimilasyon politikasını bir adım daha ilerletti. Çin Hükümeti, Doğu Türkistan şehri Kaşgar’ı yıkma kararı aldı.

hangi medya?
kaçıncı sayfadan verdi bu haberi?
ve kaç dakika yayınladı?...

ve Uygur asıllı bir kadın demiş:
“Onlar , bizim, Çinliler gibi yaşamamızı istiyor ama biz bunu kabul etmeyeceğiz.
Eğer bizler hükümetin apartmanlarının içinde yaşarsak o zaman ne bahçemiz olur
ne de güneşi görebiliriz. Burası bizim toprağımız.
Biz burayı hükümetten almadık”
hangimiz duydu?
hangimiz umursadı?
kaç kişi ağladı?
gölge etme komünizm,
çek bahçelerinden elini!
diyebildik mi?
erkendi belki o zaman,
peki şimdi gecikmedik mi?

hiç mi sözümüz yok,
mazlumun yanında ve zalime karşı bir iki?
var tabii ki...

ey 'koca' çin,
yüzölçümün büyük,
nüfusun en büyük,
dünya ekonomisindeki yerin de pek büyük.
ama görülüyor ki,
insanlığın kendin gibi kısa ve güdük.
demek ki,
üretimde, teknolojide ileri gitmek
ve dahi, dünya ekonomisine hükmetmek
medeniyeti getirmiyor.

evet evet,
ürettiğiniz herşeyde olduğu gibi
insanlıkta dahi,
adi ve ucuzsunuz.

ey benim yaralı ve esir kardeşim,
sen Türk olmasaydın,
ve hatta Müslüman olmasaydın
insanlık adına
ve bayrağındaki ayyıldız hatırına
seni bu zulumden kurtarmak isterdim.

gel gör ki yüzyıldan fazladır
yarı uyur, yarı uyanık bir haldeyim.
daha dün bir zalime
-ve ancak bıçak kemiğe dayandığında-
"dur bir dakika" dedik de
bunu bari Bosna gibi seyretmedik diye
seviniverdik!

evet hazır değilim lakin,
medeniyete açken yaşlı dünya
bekleyemeyeceğim.
göç yolda düzülecek inşallah.
çünkü bu benim asli görevim.

K®HAN

işte haritadaki yeri :

Türkiye dışında en fazla Türk nüfusunun yaşadığı yer neresidir bilir misiniz?
Hasan Celal güzel/RADİKAL

işte IHH'nın hazırladığı "Doğu Türkistan Özet Raporu":

"Doğu Türkistan gerçeği,
dünyanın ve Türkiye’nin görmezden geldiği,
görse de siyasi çıkarlar uğruna feda ettiği bir gerçek.
Dini, milli ve kültürel köklerinden kopartılmak istenen
ve gözlerini açtığı andan itibaren
“Şincanlı” olduğuna inandırılmaya çalışılan
bir tutsaklar ülkesi Doğu Türkistan."

"Doğu Türkistanlılar Kur'an okuduklarında dayak yiyor, Kur'an öğrenmek istediklerinde hapse giriyor. Daha doğmadan yasaklarla karşılaşıyor, eğer devlet tarafından "fazlalık" olarak addedilirlerse annelerinin karınlarından zorla çıkartılıp öldürülüyor. Kendi dillerini, tarihlerini öğrenme hakları yok. İstedikleri üniversiteye girmek, istedikleri işte çalışmak onlar için hayalden de imkansız. Hayatlarının her aşamasında kimlikleri soruluyor. Suçları bir hak talep etmekse, bunun bedelini fazlasıyla ödüyorlar. Hesapsızca işkence görüyor, hapislerde ölüme terk ediliyorlar. Hapis hayatından ve dolayısıyla işkenceden evlerine dönenlerse normal hayatlarına bir daha asla dönemiyorlar: Çünkü artık ya psikolojik bozukluk ya da fiziksel sakatlıkla yaşamak zorunda kalıyorlar."
"Çin Devleti Doğu Türkistan'da yaşayan ve azınlık olan halkı doğum kontrolü adı altında, büyük-küçük, kız-erkek ayrımı yapmadan öldürmeyi planlamaktadır. Normal durumda iki, nadiren üç çocuk doğurmasına müsaade edilen kadınlar, "plan dışında" hamile kaldıklarında hamileliklerinin son günleri dahi olsa mecburi kürtaja tâbi tutulmaktadırlar. Kadınlar nüfus planlaması dışında olan çocuklarını gizli olarak doğurdukları takdirde çok yüksek maddi cezalara maruz kalmakta, doğum yapan kadın veya eşi memur ise bu kişinin görevine son verilmektedir."
"Çinli halk, bir Uygur gördüğünde ona kin ve nefretle bakmakta, polisler Uygurları keyfi olarak arayabilmekte ve sorguya çekebilmektedirler. Bir dükkana Uygur girecek olsa bütün Çinliler ona tıpkı bir hırsıza bakar gibi şüphe ile bakmaktadırlar. Hatta dükkan görevlileri mikrofondan "Dükkânımıza Şincanlı girdi ceplerinize dikkat edin" diyerek açıktan anons yapabilmektedir. Taksiciler ve otobüs şoförleri Uygur yolcuları almayı reddeder hale gelmiştir. Bu örnekler, ırki ayrımcılığın tipik örnekleridir. Çin hükümetinin Uygurları "terörist, katil, hırsız, bölücü, radikal İslamcı" olarak yaftalama çabası, "Devletimize en büyük tehlike Doğu Türkistan teröristlerinden gelir", "Uygurlar ihtiyatlı olunması gereken, gözetlenmesi gereken düşman millettir" anlayışını yaygınlaştırması ırki ayrımcılığı tırmandırmaktadır."
"Doğu Türkistan'da hiç kimsenin hayati güvencesi yoktur. Devlet, istediği zaman istediği kimseyi tutuklayabilir ve istediği şekilde cezalandırabilir. Binlerce kişi Çin hükümeti tarafından sudan sebeplerle tutuklanıp yerleri belli olmayan zindanlara götürülmekte, oralarda çürüyüp gitmektedir.
Tutukluların geride kalan çocuklarının ve ailelerinin durumu ise içler acısıdır. Dahası, bu kişilere yardım etmek dahi Çin kanunlarına göre suç sayılmaktadır. Çin, Doğu Türkistanlılara esir muamelesi yapmakta ve onlara türlü zulümleri reva görmektedir."
"Doğu Türkistanlılar düşünce, ifade ve din hürriyeti alanlarında tamamıyla kuşatılmış durumdadır. Barışçı örgüt kurma, toplanma, siyasi haklar, kanun önünde eşitlik, azınlık hakları, eğitim hakkı, çalışma hakkı, mülkiyet hakkı, serbest seçimler, eşitlik, adalet, haysiyet ve ünü koruma, göç ve iltica gibi haklar bu halk için söz konusu değildir. Bu bağlamda hiçbir özgürlük sunulmadığı için, Doğu Türkistanlıların gerek ferdi gerekse ailevi ve toplumsal mahremiyeti hiçe sayılmaktadır. Devlet memurlarının, işçilerin ve öğrencilerin ibadet yerlerine gitmeleri ve ibadetle meşgul olmaları yasaklanmıştır. İbadet yaptığı tespit edilen kişiler işten ve okuldan atılmaktadır. Bu kişiler keyfi olarak gözetim altına alınmakta ya da para cezalarına çarptırılmaktadır. Dini eğitim almak isteyenlerin herhangi bir şekilde gidebileceği bir eğitim kurumu bulunmamaktadır. Camilerde dini değerler değil, devlet yasaları tebliğ edilmektedir. İbadet olarak vasıflandırılabilecek her şey yasaklanmış durumdadır. Birçok cami kapatılmış, Müslüman din adamları üzerindeki resmi denetimler artırılmıştır. "Yurtsever olmayan" ya da "yıkıcı" olarak görülen dini liderler gözaltına alınmakta ve tutuklanmaktadır. Halka önder olabilecek kapasitedeki bazı aydınlar zehirlenerek öldürülmektedir."
"Çin hükümetinin 2003 yılından beri uygulamakta olduğu "İşgücü fazlasını başka memleketlere yönlendirme" projesi ile Doğu Türkistan'da yaşayan Uygurlar, özellikle genç kızlar zoraki olarak vatanlarından koparılıp Çin'in iç eyaletlerine çalışmaya gönderiliyor. Haziran ayında oyuncak fabrikasında saldırıya uğrayan Uygurlar da bu proje kapsamında, zoraki olarak Guandong'a sürülmüştü. Bu şekilde zoraki çalıştırılan kız ve erkeklerin sayısı beş yüz binin üzerinde."

ve Doğu Türkistan Milli Marşı

Vatan Bizningdir

Uluğ vatan, arığ toprak, aziz Türkistan
Tarihidur ajun içre mukaddes dastan
Medeniyet esasını burun taratkan
Türkistannı tenri bizğe möngü yaratkan
Ta ezeldin ebedgeçe vatan biznındir
Yaşap keldük mınlerçe yıl biz bu toprakda
Can berdük biz şan alduk biz şu toprakda
Yaratılduk hem kömükdük toprakda
Ta kıyamet yaşaymiz biz üşbu toprakda
Vatan biznın, Vatan biznın, Vatan biznındur
Kelip konğan kişilerni sanaymız milhman
Ötüp ketken kafileni ataymız karvan
Basıp kirgen küçni deymiz haksız alaman
Öy igesi bolalmaslar yahşı ya yaman
Kelğen keter biz kalurmız Vatan biznın
Karğa, Kuzğun bağ şahika kelip konsemu
Sağızkanlar kekekleban uçup yürsemu
İt, müşükler sunğuçlerdin ötüp kirsemu
Bulbul ana hayran bolup karap kalsemu
Bağ bulbulnın, Vatan biznın, Vatan biznındur.

Mehmet Emin Buğra (1901-1965)

ve Doğu Türkistan belgeseli

HER ZAMAN KOLAY OLMAZ

korhanya@gmail.com — Fri, 02 Oct 2009 01:26:28 PDT

bunu şöyle anlatayım ben size:

gece dinlenme zamanıdır, gündüz çalışma.
gece ayrıdır, gündüz ayrı.
bir tutulmaz yani.
ki günler,
ki aylar,
ki mevsimler dahi,
birbirlerinin aynı değildirler.
bir fidan yetiştireceksen baharı seçersin,
yazın biçersin ya hani...

"kışın yetişmez mi?" diyeceksiniz,
yetişir ama
zorlanırsın be abi.

işte ayların manevi ikliminde
diğerlerinde farklı
üç aydırlar onlar:
Recep, Şaban, Ramazan.
içinde bir güzellik büyütmek isteyenler
bu ayları seçmelidirler.
az bir gayretle
ve bir çok yardım ile
güzelleşiverirler
Allah'ın izni ile.

"başka zaman olmaz mı?" diyeceksiniz
olur,
olur amaa
zorlanırsın be abi.

regaib gececenizi tebrik ediyor,
Allahtan herkes için,
üç ayların hayrından azami istifade diliyorum.

K®HAN

Receb ayı girdiğinde Hz. Peygamber şöyle derdi: "Allahım! Recep ve Şaban'ı bize mübarek kıl ve bizi Ramazan'a ulaştır." (Ahmed b. Hanbel, Müsned, 1/259)

"Her hasenenin sevabı başka vakitte on ise Receb-i Şerif'te yüzden geçer, Şaban-ı Muazzama'da üç yüzden ziyade ve Ramazan-ı Mübarek'te bine çıkar ve cuma gecelerinde binlere ve Leyle-i Kadir'de otuz bine çıkar." (R.N.K.)