Potem nastała era grabarza. Miał być sponsor do końca czerwca? Nie było w ogóle. Zamiast tego było straszenie wycofaniem z pucharów, ligi, otwarta wojna z Gazetą Wyborczą, przenosiny do Brzegu Dolnego, wprowadzenie “złotych kart kibica” bez karnetów i masa innych pomysłów oraz problemów, które wpisały się złotą literą w historii wrocławskiej szopki. Z finiszem, którego przypominać nie trzeba.

W tym roku, choć Śląska grającego w koszykówkę zawodowo nie ma, to szopki zabraknąć nie mogło. Ciągłe przekonywanie, że “Śląska w PLK zabraknąć nie może” bez jakichkolwiek szczegółów, w końcu wycofanie się po cichu ze spuszczoną głową. Teraz jeszcze Turów chce, i najprawdopodobniej zagra we Wrocławiu w europejskich pucharach.

Ciekaw jestem jakich jeszcze poniżeń będziemy musieli doczekać. W końcu wakacje dopiero się zaczęły…

A jeśli dojdzie do skutku… Ciekawe ilu kibiców wróci na sektory. Ciekawe ilu odejdzie.

Żaden fan WKS-u nie powinien przejść obok tej imprezy obojętnie, tym bardziej, że oprócz występów na parkiecie, zapowiadane są przeróżne inne atrakcje…

Wstęp na festyn jest bezpłatny.

Dlaczego o tym mówię? Bo czuję, że czegoś podobnego dokonuje właśnie Marcin Gortat. Lansowany ponad miarę przez rodzime media dociera pod wszystkie polskie dachy. Coraz więcej Polaków kojarzy nazwisko “Gortat”, coraz więcej Polaków zaczyna zwracać uwagę na dyscyplinę zwaną koszykówką.

We wrześniu Mistrzostwa Europy w Polsce. Ma się na nich zjawić również Gortat - o ile nie zacznie “gwiazdorzyć” i zasłaniać się wymówkami jak parę lat temu. Marcinowi kończy się kontrakt (niski jak na warunki NBA) i może liczyć na znaczną podwyżkę. W Orlando, bądź innym klubie. Zapowiada się gorący okres dla tabloidów, którzy będą węszyć gdzie, z kim, za ile. Wszystko wokół Gortata, a pośrednio koszykówki.

Powracający (?) do PLK Śląsk również ma szansę dołożyć cegiełkę do popularności koszykówki w Polsce (chyba nie muszę tłumaczyć czemu).

Jesteśmy świadkami początku renesansu koszykówki w naszym kraju?

Za tę namiastkę emocji, które pamiętamy choćby z ubiegłorocznych ćwierćfinałów ze Stalą Ostrów, czy półfinałów z Turowem - dziękujemy. Ten srebrny medal dla nas jest wart więcej niż dwa brązowe wywalczone w minionych dwóch sezonach przez seniorów. Ten srebrny medal i emocje z nim związane, walka na parkiecie i wydarte zwycięstwa były jak buteleczka wody dla spragnionego na pustyni.

Kto nie skorzystał, by się z tej buteleczki napić - niech żałuje.

Norbert Kulon, Marek Michalak, Mariusz Gnatowicz, Jacek Waszak, Kacper Sęk, Bartosz Kałuża, Kacper Kowalski, Michał Żygadło, Jakub Parzeński, Patryk Czerwiński, Michał Zieliński, Marcin Strzelecki oraz trener Łukasz Grudniewski.

Dziękujemy chłopaki!

Dzisiejszy mecz miał wg mnie dwóch pierwszoplanowych bohaterów - Bartka Kałużę oraz Jacka Waszaka. Ten pierwszy serią 8 punktów zbudował przewagę w pierwszej połowie, której to Śląsk już nie oddał. Ten drugi punktował głównie w drugiej odsłonie meczu efektownymi wejściami pod kosz, którymi trzymał wynik  i odbierał chęć do dalszej walki rywalom ze Zgorzelca.

W poprzednich meczach tych finałów pierwsze skrzypce grali głównie Jakub Parzeński i Norbert Kulon. Cieszy, że nasz skład to nie tylko dwóch zawodników, ale i na innych można liczyć.

Aspekty sportowe pozostawię jednak specjalistom, mnie osobiście bardziej interesuje zachowanie kibiców. A ci dzisiaj nie zawiedli - pełna hala, żywiołowe reagowanie na wydarzenia na parkiecie, a nawet standing ovation na koniec, bez naszego nawoływania. Wielka szkoda, że tak samo nie było podczas spotkań 2. ligi, ale o tym jeszcze będzie czas pomyśleć i porozmawiać.

Tymczasem czeka nas jeszcze finał rozgrywek. Jak wspomniałem na wstępie - zagramy w nim z Koroną Kraków. Początek spotkania o godzinie 12:30 w hali Kosynierka, przy ulicy Mieszczańskiej. Gorąco wszystkich zapraszam, by zobaczyć jak chłopaki walczą o złoty krążek.

Jesteśmy wszyscy zgodni, że dzika karta “nam się należy”. Nie spadliśmy, tak naprawdę nawet nie zostaliśmy wycofani z powodu problemów z brakiem pieniędzy, a z powodu ograniczenia umysłowego właściciela, który najwyraźniej chciał się tak odpłacić kibicom, za ich “niewdzięczność”.

Pomimo tego, nie chcemy tej dzikiej karty. Nie chcemy jej, bo:

• wrocławianie na nią nie zasłużyli swoją postawą; kiedy walczyliśmy o byt klubu, na manifestacje przychodziło niewiele osób. Kiedy seniorski klub upadł, do Kosynierki chodziła jedynie garstka zapaleńców. Ludzie uważają, że PLK, że walka o medale, Euroliga im się należy. Nie ma przywiązania do klubu, ale do sukcesów i dobrej gry.
• awans na parkiecie to niesamowite emocje i budowanie więzi z klubem. Można to było zobaczyć w każdej hali, która w tym roku wywalczyła awans do PLK. Ludzie siedzący na schodach, wokół parkietu, gdzie się tylko dało, byle być uczestnikiem tej chwili. Podobnie jest z tymi, którzy towarzyszyli piłkarzom w drodze z 3 ligi do ekstraklasy.

Chcielibyśmy przeżyć to samo. Zbudować wśród ludzi silniejszą więź z klubem.

I uniknąć dajśmana, ceptera, idei, czy innej ery w nazwie.

W drugiej parze, dwie godziny przed meczem Śląska, zmierzą się Czarni Słupsk z Koroną Kraków.

Tradycyjnie już zapraszamy wszystkich kibiców koszykówki oraz Śląska Wrocław do hali Kosynierka, przy ulicy Mieszczańskiej.

Prawdopodobnie ze względu na - miejmy nadzieję drobny - uraz raczej niewiele zagra Jakub Parzeński wyrastający na lidera naszego zespołu.

Po wczorajszej dramaturgii zapowiada się dziś lżejsze spotkanie, nie mniej - zachęcam wszystkich kibiców, by odwiedzili Kosynierkę o godzinie 18.

Jest też i trzecia grupa, niewielka, niemal niezauważalna. Grupa osób, której marzy się droga do PLK na drodze sportowej. Awans z 2. do 1. ligi, potem z 1. do ekstraklasy. I to wszystko w wypełnionej po brzegi poczciwej Kosynierce.

Dzisiaj dane było poczuć klimat tej hali, kiedy wypełniona jest niemal do ostatniego miejsca. Zarówno ludźmi bardzo młodymi, jak i dorównujących klubowi wiekiem. Jedni i drudzy żyli wydarzeniami na parkiecie, gdzie wrocławscy juniorzy okazali się lepsi od rówieśników z Włocławka.

Marzy mi się szampan po awansie. Dreszcze na plecach i trzęsące się mury hali od dopingu. Ludzie stojący za oknem, bo w hali już nie ma miejsc.

Te finały juniorów pokazują, że jeśli ktoś stworzyłby warunki do walki o awans na parkiecie, to taki scenariusz jest jak najbardziej realny.

Nie chcemy reaktywacji przy po pomocy dzikiej karty. Chcemy odbudowania chwały Śląska na zdrowych zasadach.