กระท่อมธุลีดิน

คำหวาน : ณ รัก

noreply@blogger.com (ธุลีดิน ธรรมดา) — Sun, 20 May 2012 17:10:53 PDT

[อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑]
๏ อกโอ้กระไรเลย............บ่มิเคย ณ ก่อนกาล
แลหรือฤดีดาล................สิก็ซ่านสะท้านทรวง
ไหวหวิวประหวั่นว่า...........นะจะลาจะเลยร่วง
ส่ำสั่นสนั่นหน่วง...............ก็สิกลองกระหน่ำนำ
ไหวหวาดประหลาดว่า.......นะอุราจะถลำ
ปลิแตกแหละแยกยำ..........จะระกำประจำกาย
หวิวหวิวและลิ่วลอย...........ดุจะคล้อยโพยมพราย
เลื่อนลั่นคะครั่นคล้าย.........ก็สิคลื่นจะกลืนเกลียว
หลากล้นชะชลกล้า...........ประดาชลาเชี่ยว
โถมถั่งพลังเพรียว.............กะละเกรี้ยวพิโรธแรง
โอ้ว่ากระไรเลย................บ่มิเคยจะสำแดง
ดินดานละหานแห้ง............ก็ชะอุ่มชะเอมฉ่ำ
ณ ที่ฤดีเดียว....................อุระเกี่ยวและเหนี่ยวนำ
ร่ายเริงระบำรำ..................ผลิบุปผชาติไพร

ณ ที่ฤดีรัก.......................ประจักษ์ตระหนักนัย
หน่วงหนัก ณ หทัย............สิทะลักทลายแล้ว๚๛

คำใดฤๅเอ่ยได้ดังใจ : พัทลุง

noreply@blogger.com (ธุลีดิน ธรรมดา) — Fri, 24 Feb 2012 14:04:32 PST

๏ อายคลื่นห่มลมกำดัดพัทลุง
หอมจรุงเรื่องหนหลังยังคล้ายว่า
เพียงหลัดหลัดลัดนิ้วทิวเวลา
เพิ่งทอดทิวผ่านมาชั่วนาที
อิงเขาชมลมวกอกทะลุ
เป็นปล่องปรุรูร่องคล้องทางที่
หมายตาแลเล็งดูคู่เมืองมี
ร้อยชุมทางชีวีที่เมืองลุง
เลือนลมลอยพัดล่องคลองลำปำ
หนักนักนำหอบชะลอมหอมข้าวหุง
คลื่นซัดเซเลสาบอาบเขื่อนคุ้ง
ปรุงปรับเปลี่ยนเวียนผลัดลัดนิ้วมือ
ชานชาลามิเคยหมดหวูดรถไฟ
ยังหวานไหวภาพพิมพ์ผ่านอิ่มมื้อ
ข้าวแกงไก่ถ้วยใบตองประคองถือ
ไก่ย่างซื้อริมทางรางรถไฟ
ตู้รถเหล็กพาเด็กน้อยพลอยจากบ้าน
คุ้ยค้นผ่านกาลกล่นอยู่หนไหน
ลอยแลลับนับนานผ่านวารวัย
ตู้รถไฟขบวนเก่าเคลื่อนกลับมา
มานั่งลงตรงที่ที่เคยนั่ง
ภาพหนหลังพรั่งพรูอยู่ตรงหน้า
อกทะลุยังคงปรุยังเคยตา
ทะลุผ่านวันเวลาพ้นนาที

กลิ่นความหลังลอยกลบอยู่อบอวล
แค่นึกหวนก็ดำรงอยู่ตรงนี้
เลื่อนลับผ่านกาลคล้อยร้อยชีวี
คลื่นวารีเรือนลมจัดพัทลุง ฯ

@ ชีวิตฉันเมื่อวันวาน : กุหลาบขาว

Henry Miller’s 11 Commandments of Writing & Daily Creative Routine

noreply@blogger.com (ธุลีดิน ธรรมดา) — Wed, 22 Feb 2012 18:21:04 PST

Henry Miller’s 11 Commandments of Writing & Daily Creative Routine:
“When you can’t create you can work.”

After David Ogilvy’s wildly popular 10 tips on writing and a selection of advice from modernity’s greatest writers, here comes some from iconic writer and painter Henry Miller.

In 1932-1933, while working on what would become his first published novel, Tropic of Cancer, Miller devised and adhered to a stringent daily routine to propel his writing. Among it was this list of eleven commandments, found in Henry Miller on Writing — a fine addition to these 9 essential books on reading and writing, part of this year’s resolution to read more and write better.

COMMANDMENTS

Work on one thing at a time until finished.

Start no more new books, add no more new material to ‘Black Spring.’

Don’t be nervous. Work calmly, joyously, recklessly on whatever is in hand.

Work according to Program and not according to mood. Stop at the appointed time!

When you can’t create you can work.

Cement a little every day, rather than add new fertilizers.

Keep human! See people, go places, drink if you feel like it.

Don’t be a draught-horse! Work with pleasure only.

Discard the Program when you feel like it—but go back to it next day. Concentrate. Narrow down. Exclude.

Forget the books you want to write. Think only of the book you are writing.

Write first and always. Painting, music, friends, cinema, all these come afterwards.

Under a part titled Daily Program, his routine also featured the following wonderful blueprint for productivity, inspiration, and mental health:

MORNINGS:

If groggy, type notes and allocate, as stimulus.

If in fine fettle, write.

AFTERNOONS:

Work of section in hand, following plan of section scrupulously. No intrusions, no diversions. Write to finish one section at a time, for good and all.

EVENINGS:

See friends. Read in cafés.

Explore unfamiliar sections — on foot if wet, on bicycle if dry.

Write, if in mood, but only on Minor program.

Paint if empty or tired.

Make Notes. Make Charts, Plans. Make corrections of MS.

Note: Allow sufficient time during daylight to make an occasional visit to museums or an occasional sketch or an occasional bike ride. Sketch in cafés and trains and streets. Cut the movies! Library for references once a week.

For more of Miller’s obsessive recipes for creative rigor, dig into Henry Miller on Writing.

HT Lists of Note

Brain Pickings has a free weekly newsletter and people say it’s cool. It comes out on Sundays and offers the week’s best articles. Here’s what to expect. Like? Sign up.

Brain Pickings takes 450+ hours a month to curate and edit across the different platforms, and keeping it ad-free isn't easy. If it brings you any joy and inspiration, please consider a modest donation – it lets me know I'm doing something right.

คำหวาน : ครู่ใจ

noreply@blogger.com (ธุลีดิน ธรรมดา) — Mon, 20 Feb 2012 22:38:06 PST

๏ นกฟ้ายังเรียนรู้ทิศทางลม
ปลาฤๅรู้จมลำน้ำนั่น
เพราะเคยท่องเทียวเห็นมิเว้นวัน
ภมรจึงรู้แหล่งพรรณบุปผาไพร
ผึ้งรู้จำรสรินกลิ่นเกสร
บินย้อนจรมาจะไกลใกล้
ยังคงกลับรวงรังทุกครั้งไป
เก็บรสหวานไว้ในยวงทอง
ทุกครั้งเกลียวคลื่นยังคืนฝั่ง
ซับรอยทรายคลายพลังพรางพรายฟ่อง
ลดเรี่ยวแรงเลียบหายในทรายฟอง
กำซาบร้องเพลงพรั่นอยู่รัญจวน
ไม้รู้ผลัดใบเมื่อภายแล้ง
หลบอายร้อนเมฆแฝงแรงลมหวน
รอฝนมาฟ้าใหม่ไหวครืนครวญ
ก็คืนหวนครึ้มไปผลิใบบาน
เราล้วนโดดเดี่ยวและเดียวดาย
หนึ่งในหลายหมายใดให้ไถหว่าน
ผืนนาชีวิต ชะตาลิขิต ฟ้าประทาน
ล้วนเลยผ่านเป็นฉากองค์ในทรงจำ
ฝันปลายฟ้าพาใจไปสุดฝัน
หลากประหวั่นลวงให้ใจไหวหวำ
ไล่ต้อนคว้าหาฝันกลางฝนพรำ
ดื่มด่ำกับได้มาและสูญไป

เพียงสักครู่นั่งลงตรงชานบ้าน
มองไม้บานภมรว่อนร่อนลมไหว
จิบชาอุ่นกรุ่นเกสรดอกไม้
สูดลมหายใจแผ่วเบา..แล้วหลับตา ฯ

@ บอดใบ้ : สายลม ความทรงจำ
Illustration : http://westieartgarden.blogspot.com/2011_03_01_archive.html

คำหวาน : เสน่หา

noreply@blogger.com (ธุลีดิน ธรรมดา) — Mon, 20 Feb 2012 22:33:34 PST

๏ เสน่หาห่อนหายมลายสิ้น
ร้างลมรินตะวันลบเวียนพลบเปลี่ยน
กี่ค่ำเช้าดาวคล้อยลอยวกเวียน
ยังขีดเขียนคำรักบนฟากฟ้าอักษรเมฆเสกสร้างสะอางค์วิจิตร
นฤมิตกรรมแก้วแววกล้า
แพรวพรายสะพานรุ้งละลานตา
เชื่อมทอดหาสู่กันบรรณาการ
จักกล่าวด้วยริมฝีปากแห่งปวงลัดดา
ในนามของบุปผาสะอ้าน
ด้วยทุกอณูอัคคะนิจจิตวิญญาณ
สดับเถิดเยาวมาลย์วลีภิรมย์
แลด้วยปีกของกามเทพ
จะสรรเสพมธุรสวาจามาสู่สม
แนบนวลนิ่มสุรางค์ศุภางค์นิยม
จักเชยชมเยี่ยงภมรมิจรไกล
สายน้ำผึ้งทอดโยงโถงดารา
ระยับยิบพริบระย้าอยู่ไหวไหว
เป็นประกายตานางหรืออย่างไร
จะเก็บกับกล่องใจพิไรชม
เพราะเลือกแล้วรักอักขระลิขิต
นานเนิ่นนิจฉ่ำฉายมิคลายฉม
เก็จวลีคีตามาพรายพรม
กาพย์กานท์กล่อมประโลมสุกัญญา

เนาอยู่ในรสรักอักษรญาณ
เนิ่นนานหาคลายเสน่หา
เริงสรวลอวลเอมชื่นรื่นลัดดา
พริ้มเถิดดวงแก้วตาจะกล่อมกลอน ฯ