அஞ்சறைப் பெட்டி

இரண்டு கவிதைகள்

2025-12-24T21:35:00.000+05:30

1.நீயும் நானும்

என்னால் உன்போல் இருக்க முடிவதில்லை
எனக்கு எதுவுமே பைத்தியக்காரத்தனம் இல்லை
எனக்கு எதுவுமே அசட்டுத் தனம் இல்லை
எனக்கு எதுவுமே உளரல் இல்லை
எனக்கு எதுவுமே அவமானம் இல்லை
எனக்கு எதுவுமே தீர்மாணம் இல்லை
நிரந்தரமாக….
எனக்கு எல்லாமே பைத்தியக்காரத்தனம் தான்
எனக்கு எல்லாமே அசட்டுத்தனம் தான்
எனக்கு எல்லாமே உளரல் தான்
எனக்கு எல்லாமே அவமானம் தான்
எனக்கு எல்லாமே தீர்மாணம் தான்
க்ஷண பொழுதிற்கு….
நிரந்திரத்தின் அளவின்மையினாலான
மகிழ்ச்சியில்
பொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது நம் பந்தம்.
என்னால் உன்போல் இருக்க முடிவதில்லை,
இந்த க்ஷணத்தில்.
உன்போலவே இருக்கிறேன், எப்போதும்.

--------------------------------------------------------------------------

2. கயிற்றரவு

இந்த நதியில்
இந்த இடத்தில்
இப்போது கையிலள்ளி மீண்டும் விட்ட இந்த நீர்த்துளி
இந்த வரியை எழுதி இருக்கும் போது இருக்காது இல்லை
நீர்த்துளி நதியாகிவிட்டது
நான் அள்ளியது நீர்த்துளியைதான் என்றாலும்
காவேரியை அள்ளியதாகத் தான் உலகம் சொல்கிறது
நான் ஒரே இடத்தில் 20 வருடமாக இருந்தாலும்
உலகம் சுற்றுகிறது என்று சொல்வது போல.

தஞ்சாவூர் சந்துகளின் நினைவுச் சித்திரம்

2023-09-19T23:00:00.000+05:30

இது நடந்து ஒரு வாரம் இருக்கலாம். 11 மணி இருக்கலாம். கொட்டிவாக்கத்தின் உள் தெருக்களில் ஒன்றில் நானும் என் மனைவியும் சென்றுக் கொண்டிருந்தோம். நகரத்தின் சந்தடி இல்லாமல் வெகு அமைதியாக இருந்தது அந்தத் தெரு.

மனைவியிடம் சொன்னேன் “தஞ்சாவூர் இப்படித்தான் இருக்கும்"

அவளும் பொதுவாகத் தலையசைத்துக் கேட்டுக் கொண்டாள். எந்தத் தஞ்சாவூர். எப்படி இருக்கும் என்று அவளும் கேட்கவில்லை. நானும் சொல்லவில்லை. அவளுக்கு நான் சொன்னது பிடிபட்டிருக்காது என்பது எனக்குத் தெரியும். அவளுக்கென்றில்லை. தஞ்சையின் சந்துகளில் வாழாத எவருக்குமே நான் சொன்னது பிடிபட்டிருக்காது.

80 களிலும் 90களிலும் சந்துகளின் வாழ்க்கை அபாரமானது. தனித்துவமானது. அவ்வாழ்வை வாழ்ந்த ஒருவரால் மட்டுமே அவ்வாழ்வின் அனுபவத்தைப் புரிந்து கொள்ளமுடியும். எழுத்தாலோ வேறு எவ்வகையிலோ அதைப் புரிய வைத்துவிட முடியும் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை. அந்தச் சந்துகளில் தான் என்னுடைய வாழ்க்கையின் முதல் 16 வருடங்கள் கழிந்தன.

சந்து வாழ்க்கை சந்தடி மிக்கது. அதிகாலை முதல் குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் சென்ற பின்னர், கணவன்மார்கள் பல்வேறு அலுவலகங்களுக்கு வேலைக்குச் செல்வது வரை சந்துகள் அல்லோலப்படும். ஏதோ ஒரு இரைச்சல் இருந்து கொண்டே இருக்கும். அதிகாலை ஆசிரியர் பணிக்கு செல்ல வேண்டியவர்கள் அவசர அடியில் கிளம்பி கொண்டு இருப்பார்கள். அரசு பணியாளர்களோ ஆற அமர கிளம்பி கொண்டு இருப்பார்கள். பள்ளி மாணவர்கள் விழுந்து அடித்துக் கொண்டு அங்குமிங்கும் அலைந்து கொண்டிருப்பார்கள். காலை வேலைகளில், சந்து முழுவதுமே ஒரு பெரிய ஜனத்திரள் அங்கும் எங்கும் நகர்ந்து கொண்டிருப்பது போலவே இருக்கும். இவற்றுக்குப் பின்னணி இசை ஆக ஆகாசவாணி நேயர் விருப்பத்தை நிறைவு செய்து கொண்டிருக்கும்.

இந்தக் களேபரங்கள் 11 மணி வாக்கில் அடங்கிச் சந்து பெரிய மௌனத்தில் மூழ்கிவிடும். அப்போது பெரும் பாலும் கேட்கும் ஒரே சத்தம், துணியை அடித்துத் துவக்கும் “தொப்" “தொப்" என்ற சத்தம். பெண்கள் தங்களின் பிரக்ஞையின் அமைதியான இடுக்குகளுக்குள் நுழைந்து சந்துகளின் நெருக்கத்திலிருந்து விலகி ஆசுவாசம் அடைவர். அப்போது எழும் அமைதியைத் தான் நான் கொட்டிவாக்கத்தில் உணர்ந்தேன். அந்த அமைதி என் மனதின் ஆழத்தில் பதிந்த ஒன்று. இதைத் தான் தஞ்சாவூர்க் கவிராயர் “சந்துகளின் சரித்திரம்" என்ற தன் புத்தகத்தில் சந்துகளின் மௌனத்தைப் பற்றிப் பதிவு செய்திருக்கிறார். அந்த ஒற்றைவரி கிளர்த்திய நினைவுகள் இவை.

தஞ்சையின் டவுன் பகுதி என்பது நான்கு ராஜவீதிகளையும் மையமாகக் கொண்டு அதிலிருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகி விரிந்து வளர்ந்த ஒரு நகரம். மருத்துவக் கல்லூரி பகுதி, நாஞ்சிக்கோட்டை பகுதி, அருளானந்த நகர் பகுதி போன்றவை பிற்காலத்தில் பிரிவடைந்த பகுதிகள். நாங்கள் மேல ராஜ வீதியில் வசித்தோம். நூலில் மேல வீதி மாமி என்ற குறிப்பை ஆசிரியர் பயன்படுத்துகிறார். நிறையப் பிராமணர்கள் மேல வீதியில் வசித்தனர். சங்கர மடம் இருந்தது/ இருக்கிறது. தெற்கு முனையில் சங்கர நாராயணன் கோயில் முதல் வடக்கு எல்லைஉஇல் மூல அனுமார் கோயில் வரை வரிசையாகக் கோயில்கள். நவராத்திரி காலங்களில் தெரு முழுவதும் அல்லொலப்படும். கோகுல் சாண்டல் வாசனையுடனும் குட்டிகுரா வாசனையுடனும் இளம் பெண்கள் கடந்து சென்று கொண்டே இருப்பார்கள். பச்சைக்காளி பவளக்காளி விழா மேல வீதியின் தனித்துவங்களுள் ஒன்று.

நான்கு ராஜ வீதிகளும் மிக நெருக்கமான இருப்பிடங்களையும் அவற்றை இணைக்கும் சந்துகளையும் கொண்டவை. ராஜவீதியில் இருபுறமும் கிளைகள் எனச் சந்துகள் முளைத்துக் கொண்டே இருக்கும். ஒரு சந்தில் இருந்து இன்னொரு சந்து பிரியும். அதிலிருந்து வேறொன்று. அப்படிப் பிரியும் சந்துகள் ஏதோ ஒரு இடத்தில் ஒன்றுக்கொன்று இணைந்து கொள்ளும். எந்தச் சந்தில் நுழைந்தால் எந்தச் சந்து வழியாக வெளியே வரலாம் என்பது இந்தச் சந்துகளில் வசிக்கும் மக்களுக்கு மட்டுமே நன்றாகத் தெரியும். வழி தெரியாதவர் உள்ளே நுழைந்தார் நிச்சயம் குழம்பி போய்விடுவார்.

சந்து வாழ்க்கையில் ரகசியம் என்பது அறவே கிடையாது. ஒட்டிய சுவருடைய வீடுகளும், மிகக்குறுகிய சந்துகளில் எதிரெதிரேயும் பக்கத்திலும் அமைந்த வீடுகளிலும் பெரிய ரகசியத்தைப் பூட்டி வைக்க முடியாது.சத்தமாகத் தும்மினால் மூன்று வீட்டிற்கு அந்தச் சத்தம் கேட்கும். ஆனால் அதிலும் பரம ரகசியமாகப் பெண் பார்க்கும் படலங்களும், குடும்பச் சண்டைகளும் இன விருத்தியும் நடந்து கொண்டே தான் இருந்தன. கண்களால் மட்டுமே பேசும் சமர்த்தர்களும் உண்டு. ஓரிரு சொல்லில் பூடகமாக விஷயத்தைச் சொல்லும் சமர்த்தர்களும் உண்டு.

சந்துகளில் ஒரு விதமான நிரந்தரத் தன்மை எப்போது இருந்து கொண்டே இருக்கும். மனிதர்கள் குறிப்பிட்ட ஒரே நேரத்தில் சாப்பிட்டு முடிப்பார்கள். ஒரே நேரத்தில் வேலைக்குக் கிளம்புவார்கள். யார் எத்தனை மணிக்குக் கிளம்பிப் போவார்கள் என்று துல்லியமாகச் சொல்லும் மனிதரோ மனுஷியோ சந்துகளில் நிச்சயம் இருப்பார்கள். அவர்கள் கண்களில் காதுகளில் விழாமல் எதுவுமே செய்ய முடியாது.

சந்துகளில் வாழ்க்கை ஏறக்குறைய அதிகாலை 4 அல்லது 5க்குத் துவங்கிய காலம் ஒன்று உண்டு. பொதுக் குழாயில் தண்ணீர், பொதுத் திண்ணைகள், மனிதர்கள் கலந்து பேசுவதற்குப் பொது விஷயங்கள் எனச் சந்து வாழ்க்கையில் எல்லாமே பொதுத் தான். அதிகம் மீறி ரகசியமான தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை வரித்துக் கொண்டவர்களும் மிகச் சிலர் உண்டு. அவர்கள் மிகவும் அந்தரங்கமானவர்கள். அவர்களின் ரகசிய தனி வாழ்க்கையை அறிந்து கொள்வதற்காகவே சந்து மொத்தமும் பிரார்த்தனப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கும்.

புத்தகத்தின் தலைப்பைப் பார்த்தவுடன் இப்படிப்பட்ட ஒரு சந்து வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஒரு சரித்திரமாக இந்தப் புத்தகம் இருக்கும் என்ற நான் நினைத்தேன். ஆனால் சந்துகளின் சரித்திரம் என்னும் இந்தப் புத்தகம் ஆசிரியர் குறிப்புப்படியே ஒரு சரித்திர ஆய்வு நூலாகவும் இல்லாமல் சந்து வாழ்க்கையைப் படம் பிடித்துக் காட்டும் நூலாகவும் இல்லாமல் தகவல்களின் தொகுப்பாகவும் இல்லாமல் அதே சமயம் இவை எல்லாம் சிறிய அளவில் அமைந்த ஒரு நூலாக இருக்கிறது. சிறிய நூல். பத்தி எழுத்து போல விரிந்திருக்கிறது இந்த நூல். சந்து வாழ்க்கையை வாழ்ந்த ஒருவரால் இந்தப் புத்தகத்தைப் பெரிய விமர்சனம் இல்லாமல் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள முடியும் - ஏனென்றால் சந்து வாழ்க்கையின் தொலைந்த நினைவுகளை இந்தப் புத்தகத்தால் வெளிக்கொண்டுவர முடியும். சந்து வாழ்க்கையைப் பற்றிய அறிமுகம் இல்லாத ஒருவரால் இதில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் பல விஷயங்களைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

இந்தப் புத்தகத்தில் சில நல்ல பத்திகள் இருக்கின்றன. யுவர் மெஸ் பற்றிய பத்தி அருமையானது. தஞ்சையில் வாழ்ந்த காலம் வரை நான் யுவர் மெஸ் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கவில்லை. தஞ்சையை விட்டு வெளி வந்த பிறகு நான் தஞ்சை பிரகாஷை பற்றித் தெரிந்து கொண்டேன். அவரைப் பார்க்கும் என்னமோ அவரைத் தேடி கண்டறிய வேண்டும் என்ற எண்ணமோ எனக்கு எழுந்ததே கிடையாது. அவரது எழுத்து என்னைப் பெரிதும் ஈர்க்கவில்லை. ஆனால் இந்தப் புத்தகத்தில் அவர் வாழ்ந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் அதே இடங்களில் நான் வாழ்ந்திருக்கிறேன்.

இந்தப் புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் சில மனிதர்களை நான் நேரடியாக அறிவேன் இதில் சாதனையாளராக அடையாளம் காட்டப்பட்டிருக்கும் சங்கீத வித்வான் போழக்குடி கணேசையரிடம் தான் என்னுடைய அக்காக்கள் சங்கீதம் பயின்றனர். என்னுடைய பள்ளி நண்பனின் தாய் வழி தாத்தா. சுவாமிநாத ஆத்ரேயன் என் தாத்தாவின் சமகாலத்தவர்.

தஞ்சையைத் தன் மனதில் இருந்த எடுக்க முடியாதவர்கள் இந்தப் புத்தகத்தை விரும்பிப் படிப்பார்கள்.

நம்பிக்கையை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு வழங்கப்பட்டதா அயோத்யா தீர்ப்பு?

2019-11-14T00:12:00.001+05:30

2019 ஆம் எழுதிய பதிவு. சில விஷயங்களை த திருத்தியதால் புதிய பதிப்பாக பிளாகர் எடுத்துக் கொள்கிறது.

- - - - - - - - - - - - - - - - - --------

பாபர் மசூதியின் தீர்ப்பு நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் வழங்கப்பட்டது; அது ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு அல்ல என்று ஒரு பிரச்சாரம் இன்றைய ஊடகங்களிலும் இணைய தளத்திலும் தொடர்ந்து பரப்பப்பட்டு வருகிறது. அது முற்றிலும் உண்மைக்குப் புறம்பான ஒரு விஷயமாகும்.

இதை விட மிக மோசமான பிரச்சாரம் ஒன்று நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆர்எஸ்எஸ் மற்றும் இந்துத்துவ அமைப்புகள் ஒன்று சேர்ந்து ஏதோ சதி செய்து இந்த நிலத்தை முஸ்லிம்களிடமிருந்து பிடுங்கிக் கொண்டதாக ஒரு சாரார் பிரசாரம் செய்து வருகிறார்கள். இதுவும் முற்றிலும் தவறானது.

சில கேள்வி பதில்கள் இங்கே. இதில் அளிக்கப்பட்டிருக்கும் பெரும்பான்மையான தகவல்கள் தீர்ப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. புரிதலுக்காக ஒரு சில வீடியோக்களை சேர்த்திருக்கிறேன்.

அயோத்தியா வழக்கில் வெறும் இந்துக்களின் நம்பிக்கையை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறதா?

எந்த நீதிமன்றமும் வெறும் நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் செயல்படுவது கிடையாது. அதிலும் முக்கியமாக ஐந்து பேர் கொண்ட பெஞ்ச் அமைப்பு, ஒருமித்த குரலாக அத்தகைய முடிவை எடுக்காது.

சென்ற வருடம் வெளியான சபரிமலை தீர்ப்பு இந்துக்களுக்கு அவர்களுக்கு எதிராக வந்தது. நம்பிக்கை மட்டுமே அடிப்படை என்றால், அந்த வழக்கிலும் இந்துக்களுக்கு சாதகமாக தீர்ப்பு வந்திருக்க வேண்டும். இரண்டு வழக்குகளின் கோரிக்கை (prayer) வேறு என்று எடுத்துக் கொண்டாலும், மத ரீதியான நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் அவற்றை ஒப்பிட முடியும். சபரிமலை விவகாரத்தில் நிறைய விஷயங்கள் subjective ஆக இருந்தன. அனால் அயோத்தியிலோ, ஸ்தூலமாக பார்க்ககூடிய விஷயங்கள் (அகழ்வாய்வு சாட்சிகள், பயணக் குறிப்புகள், கட்டிட இடிபாடுகள் போன்றவை) கணக்கில் எடுத்தக் கொள்ளப்பட்டன . இச்சாட்சியங்களைப் பற்றி மிக விரிவாக நீதிமன்ற தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டு இருக்கின்றனர்.

வெறும் நம்பிக்கை தான் அடிப்படை என்றால் முஸ்லீம் தரப்பினர் மேல் முறையீடு செய்யாமல் ஒதுங்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அயோத்தியா வழக்கு போன்ற இடியாப்ப சிக்கல் கொண்ட வழக்கில் அணைத்து விஷயங்களும் ஒரு சாராருக்கே சாதகமாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. நிறைய முரண்பட்ட தகவல்கள் இரண்டு தரப்பிலிருந்தும் கிடைக்கும் - அவற்றை இருவருமே முன் வைப்பார்கள். ஆனால், அதிலிருந்து “kernel of truth” நோக்கியே பயணப்பட்டு அதன் அடிப்படையிலேயே தீர்ப்பு வழங்க முடியும். இங்கேயும் அதுவே நடந்திருக்கிறது. தாம் கண்ட உண்மையை நீதிபதிகள் சிறப்பாக பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

ராமர் கோயில் கட்டப்படுவதற்கான கோரிக்கை எப்போது யாரால் முதலில் முன்னெடுக்கப்பட்டது?

இன்று ஊடகங்களில் பலரும் சொல்வதுபோல் ராமர் கோயில் கட்ட படுவதற்கான கோரிக்கை 1992 ஆம் ஆண்டு முதல் துவங்கப்படவில்லை. அதற்கும் முன்பே அந்தக் கோரிக்கை எழுந்தது. பிரச்சனைக்குரியதாக இருந்த இடத்தில் ஹிந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் ஆண்டாண்டுகளாக தொடர்ந்து பதட்டமான சூழ்நிலை தான் இருந்துக் கொண்டு இருக்கிறது. 1856 ஆம் ஆண்டு பிரச்ச்னைக்குரியதாக இருந்த இடத்தின் அருகில் ஒரு கலவரம் வெடித்தது. அதைத் தொடர்ந்து, பிரச்சனைக்குரியதாக இருந்த இடத்தின் குறுக்கே 7 அடிக்கு ஒரு சுவர் எழுப்புகின்றனர், அன்றைய ஆட்சியாளர்கள். அந்தச் சுவர், பாபர் மசூதி என்றழைக்கப்படும் இடத்தை உள்தளம் வெளித்தளம் என்று இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கிறது.

வெளித்தளத்தில் ஹிந்துக்கள் புனிதமாகக் கருதும் முக்கியமான அமைப்புகள் இருப்பதனால், ஹிந்துக்கள் அந்த இடத்தில் தங்கள் வழிபாடுகளை தொடர்ந்து நடத்திக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அந்தச் சுவரினால் பிரச்சனை தீர்ந்து விடவில்லை.

1885ஆம் ஆண்டு மஹாந்த் ரகுபர் தாஸ் என்பவர், பிரச்சனைக்குரியதாக இருந்த இடத்தில் கோயில் கட்ட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையோடு முதன் முதலில் ஃபைசாபாத் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு ஒன்றைத் தொடுத்தார். இந்துக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட வெளித்தளத்தில் 17க்கு 21 அடி பரப்பு கொண்ட இடத்தில் அந்தக் கோயில் அமைய வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை அவர் விடுத்தார். அவர் கோயில் கட்டவேண்டும் என்று கோரிக்கை எழுப்பிய இடம் ராமசபுத்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்த வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது. ஒரு வேலை அங்கே கோயில் கட்டினால், மேலும் கலவரம் எழும் என்ற காரணத்தை நீதிபதி பதிவு செய்கிறார். ஆனால், ராம் சபுத்ரா என்றழைக்கப்படும் இடம் ஹிந்துக்களுக்கே சொந்தம் என்று அந்த நீதிபதி சொல்கிறார்.

இந்த வழக்கு மேல் முறையீட்டிற்காக ட்ரையல் கோர்ட்டிலிருந்து டிஸ்ட்ரிக்ட் கோர்ட்டுக்குப் போகிறது. அங்கும் தள்ளுபடி செய்யப்படுகிறது. ஆனால், அந்த நீதிபதி ராம் சபுத்ரா ஹிந்துக்களுக்கு சொந்தம் என்று கீழ்கோர்ட் தீர்ப்பில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த குறிப்பை நீக்கிவிட்டார்.

இரண்டாவது அப்பீலுக்குக்கு ஜுடிஷியல் கமிஷனர் முன் செல்கிறது. அவரும் அதை நிராகரித்து விட்டார். ராம் சபுத்ரா என்றழைப்படும் இடம் இந்துக்களுக்கு சொந்தம் என்று ஹிந்துக்கள் ஸ்தாபிக்கத் தவறியதாக அவர் தீர்ப்பு வழங்கினார்.

இந்த வழக்கு ஏதோ சுதந்திரப் போராட்டத்திற்குப் பின்னர், ஹிந்துத்துவா சக்திகள் எழுச்சி கொள்ளும் பொருட்டு எழுந்தது அல்ல.ஹிந்து மகாசபை/ RSS போன்ற அமைப்புகள் துவக்கப்படுவதற்கு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்தக் கோரிக்கை மக்களிடையே இருந்தது.

இந்தத் தகவல்கள் அனைத்துமே சமீபத்திய தீர்ப்பில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆயிரம் பக்கங்கள் இருக்கும் அதைப் படிக்க நேரம் பிடிக்கும். ஆனால் கட்டாயம் வாசியுங்கள். இவ்வழக்கின் பின்புலம் உங்களுக்கு புரியும்

மேற்கண்ட தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட பின்னர், இந்துக்கள் அதை ஏற்றுக் கொண்டனரா?

இல்லை. அதன் பின்னரும் இந்த இடம் தொடர்ந்து பிரச்னைக்குரிய இடமாகத் தான் இருந்திருக்கிறது. 1934 ஆம் ஆண்டு ஹிந்துக்களுக்கு முஸ்லிம்களுக்கும் எதிரே பெரிய மோதல் ஏற்பட்டது. அதில் பிரச்சனைக்குரியதாக இருந்த கட்டிடத்திற்கு இந்துக்களால் சேதம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. அப்போதைய காலனிய அரசு ஹிந்துக்களுக்கு அபராதம் விதித்தது. அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு, கட்டிடம் சீரமைக்கப்பட்டது.

அதோடு நிற்காமல், 1949 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம், இந்துக்கள், அந்தக் கட்டிடத்திற்குள் நுழைந்து தம் தெய்வங்களின் திருவுருவ சிலைகளை நிர்ணமானித்தனர். இது ஒரு பெரிய நகர்வு. இதன் விளைவாக பொது அமைதிக்கு பங்கம் ஏற்படுத்தும் விதத்தில் இந்த இடம் இருப்பதால், அதன் கட்டுப்பாடு அரசாங்கத்திடம் வந்தது. பைசாபாத் முனிசிபல் போர்டின் அப்போதைய தலைவர் அந்த கட்டிடத்தின் ரிசிவராக நியமிக்கப்பட்டார்.

பாபர் மசூதிக்கு அடியில் இருந்தது கோயில் தான் என்பதற்கு என்ன ஆதாரம்?

1950ஆம் ஆண்டு, (இந்துக்கள் தம் தெய்வங்களின் திருவுருவ சிலைகளை நிறுவியபின்னர்), அரசின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்த பிரச்சனைக்குரிய இடத்தின் வரைபடத்தை தயாரிக்கும் பணி சிவ சங்கர் லால் என்ற கமிஷனரிடம் வழங்கப்படுகிறது. அவர் அதை முடித்த அறிக்கையில், பின் வரும் விஷயங்கள் பிரச்சனைக்குரியதாக இருந்த இடத்தில் இருப்பதாக குறிப்பிடுகிறார்.

“The three arches, Y, Q and R are supported on 12 black kasauti stone pillars, each 6‘ high, marked with letters c to n in Plan no. I. The pillars e to m have carvings of kamal flowers thereon. The pillar contains the image of Shankar Bhagwan in Tandava nritya form and another disfigured image engraved thereon. The pillar J contained the carved image of Hanumanji. The pillar N has got the image of Lord Krishna engraved thereon other pillars have also got carvings of images which are effaced.”

மேற்சொன்ன தூண்கள் குறித்து நீதிபதிகள், தீர்ப்பில் பல்வேறு இடங்களில் தங்கள் கருத்துக்களை பதிவு செய்திருக்கின்றனர். இன்று மசூதி என்று வழங்கப்படும் பிரச்சினைக்குரிய இடத்தில் சில இடங்களில் இந்து சமய சின்னங்கள் பொறிக்கப்பட்டு இருப்பதையும் அவற்றை பல்வேறு நிபுணர்களைக் கொண்டு உறுதிப் படுத்தி இருப்பதையும் அவர்கள் இந்த தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர்.

1992 ஆம் ஆண்டு பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட போது அதன் இடிபாடுகளிலிருந்து ஒரு கல்வெட்டு கிடைத்தது. விஷ்ணு ஹரி கல் கல்வெட்டு என்று வழங்கப்படும் அக்கல்வெட்டு அளவில் பெரியதாகவும் சமஸ்கிருத ஸ்லோகங்கள் கொண்டதாகவும் இருந்தது. அந்தக் கல்வெட்டை படி எடுத்து அதில் உள்ள தகவல்களை கே வி ரமேஷ் இன்னும் கல்வெட்டியலாளர் மூலம் உலகுக்கு தெரிய கொண்டு வந்திருக்கின்றனர் - அதில் பின்வரும் தகவல்கள் நமக்கு கிடைக்கின்றன

verse 19 gives the information that his nephew, Meghasuta by name, as superseding a certain Anayacandra and obtaining the Lordship of Saketa-mandala through the grace of the senior Lord of the earth, Govindacandra, While verse 20 lauds the military might of this hero, verse 21 gives the important information that, in order to ensure his easy passage into the heavens, Meghasuta built a lofty stone temple for the god Visnu-Hari.

ஆனால் இந்த கல்வெட்டு கிடைத்த இடத்தையும் கிடைத்த முறையையும் கருத்தில் கொண்டு இந்த இந்த கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் கோயிலை இடித்து தான் மசூதி கட்டப்பட்டது என்ற முடிவுக்கு வரமுடியாது என்று சுப்ரீம் கோர்ட் கருதி இந்த கல்வெட்டை தக்க ஆதாரமாக ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

இந்த இடத்தில் இருந்து தான் அடியில் இருந்த கட்டிடம் கோயிலா என்பது குறித்த ஆராய்ச்சி துவங்குகிறது. இந்தக் கேள்விக்கான பதிலுக்காக அகழ்வாராய்ச்சித் துரையின் உதவி கோரப்பட்டு அதன் அறிக்கையும் பெறப்பட்டது.

அகழ்வாய்வு முடிவுகள்

இவ்வழக்கில் கருதப்பட்ட ஆதாரங்களில் ஒரு முக்கியமான ஆதாரமாக அகழ்வாராய்ச்சி நிறுவனத்தின் அறிக்கை கருத்தில் கொள்ளப்பட்டது. அவ்வறிக்கையின் தகவல்களை பார்ப்பதற்கு முன்னர் இந்த தளத்தில் நடந்த முந்தைய அகழ்வாய்வு குறித்த ஒரு விஷயத்தை பார்த்துவிடலாம்.

இந்தத் தளத்தில் பல்வேறு காலங்களில் அகழ்வாய்வு நடத்தப்பட்டிருக்கிறது.

1975 - பி பி லால் தலைமையில் ஒரு அகழ்வாய்வு நடத்தப்பட்டது. பி பி லால் இராமாயண தளங்களில் அகழ்வாய்வு நடத்தினார். அதில் ராமர் பிறந்த இடமாகக் கருதப்படும் பிரச்னைக்குரியதாக இருந்த இடமும் ஒன்று.

இந்த வீடியோவில், பேராசிரியர் லால் தனது அகழ்வாழ்வின் முடிவுகளை அவரே விளக்கும் காட்சியைப் பார்க்கலாம். (மேலே கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் வீடியோ, ராமர் கோயிலை ஆதரித்து எடுக்கப்பட்ட ஆவணப்படம் அல்ல என்பதை நீங்கள் எளிதாக உணரலாம். மேலும் காங்கிரஸ் எம்.பி சொன்னது தான் இப்போது நடந்திருக்கிறது)

பின்னர் 2003ஆம் ஆண்டு மிகப் பிரத்யேகமாக இந்த வழக்கிற்காக அந்த இடத்தில் மீண்டும் அகழ்வாய்வு நடத்தப்பட்டது. இந்த அகழ்வாய்வின் அறிக்கையே 2010ஆம் ஆண்டு ஹைகோர்ட் வழங்கிய தீர்ப்பில் கருத்தில் கொள்ளப்பட்டது. தற்போது 5 நீதிபதிகள் கொண்ட பெஞ்ச் அளித்த தீர்ப்பும் இந்த அறிக்கையை பல்வேறு இடத்தில் சுட்டிக் காட்டுகிறது

2003ஆம் ஆண்டின் அகழ்வாய்வு முடிவுகள் இன்னும் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு முழுமையாக வெளியிடப்படவில்லை. வெளியிடப்படும்என்று அரசு சமீபத்தில் அறிவித்திருக்கிறது. இந்த அகவாழ்வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பல விஷயங்கள், மசூதிக்குக் கீழே இருக்குமிடம் ஒரு இந்து கோயிலாக இருக்கலாம் என்பதை புலப்படுத்தும் வகையில் அமைந்திருக்கின்றன.

அகழ்வாய்வு நடந்த இடத்தில் கண்டெடுத்தவற்றில் முக்கியமானவை பின்வருவன-

1. ஏறக்குறைய 50 தூண்களின் அடிப்பாகங்கள் காணக்கிடைக்கின்றன.

“The excavation resulted in nearly fifty pillars bases of an earlier period being exposed at two points, traces of earlier pillars bases were also found below the pillar bases” (பக்கம் 511)

2. குஷான் காலம் முதல் குப்தர்கள் காலம்வரையிலான தொடர்ச்சியான கலாசார தொடர்புக்கான சான்றுகள் கிடக்கின்றன

Excavations have made it amply clear that the site had seen successive structural activities which began from the middle of the Kushan level at the site. The brick and stone structures that were raised in Kushan and the succeeding periods of Gupta and post-Gupta times have added heights to the mound. (பக்கம் 513)

3. ஒன்பது அடுக்கு நிலைகளாக அவர்கள் அகழ்வாய்வு சான்றுகளை வகைப்படுத்துகின்றனர். இதில் ஆறு மற்றும் ஏழாம் அடுக்கில் (கிபி 12 முதல் 16ஆம் நூற்றாண்டு) தான் அவர்களுக்கு கற்களால் கட்டப்பட்ட சுவர்களும், தரைதளமும் கிடைக்கின்றன.

“There is a circular depression specially made by cutting the large brick pavement (Pl. 67), having the diameter of 1.05 m. with a rectangular projection of 0.46x0.32 m towards west. It is interesting to note that the circular depression comes in the centre of the pavement if the central part is calculated on the basis of extant length of wall 16 or wall 17 and longitudinal length of the alignment of pillar bases from north to south. Thus, suggesting it as a place of importance. Besides, the circular depression faces the central part of the disputed structure over which ‗Ram Lalla‘ is enshrined. Bricks measuring 50x50x8 to 10 cm. 50x47x8 and 40x40x6 cm were used in the pavement as specially made floor tiles.”

4. தீர்ப்பில், ASI அறிக்கை குறித்து குறிப்பிடும் போது, அறிக்கையில் மிக முக்கியமான பகுதி என்று பின் வருவனவற்றை நீதிபதிகள் குறிப்பிடுகிறார்கள். இப்பகுதிகளிலின் மூலம் தூண்களும், கோயில் போன்ற அமைப்பும், அதை ஒட்டி பிரணாலி ( அபிஷேக நீர் வடிவதற்காக செயல்படும் அமைப்பு) (https://en.wikipedia.org/wiki/Pranala) காணக் கிடைக்கின்றன.

“From the excavation it could be inferred that there were seventeen rows of pillar bases from north to south, each row having five pillar bases. Due to area restriction and natural barrier, the pillar bases in the central part occupied by the make-shift structure on the raised platform could not be located. Out of excavated fifty pillar bases only twelve were completely exposed, thirty five were partially exposed and three could be traced in sections only.”

“The decorated octagonal sand stone block on pillar base 32 having floral motif on the four corners in trench F7 in the southern area is the unique example at the site (Pl. 39) which definitely belongs to the twelfth century A.D. as it is similar to those found in the Dharmachakrajina Vihara of Kumaradevi at Sarnath (Pl. 40) which belongs to the early twelfth century A.D”

“A partly damaged east facing brick shrine, structure 5 (Pls 59-60, Fig 17,24 and 24A) was noticed after removal of baulk between trenches E8 and F8”

“The report infers the existence of a pranala to drain out water, ―obviously after the abhisheka of the deity which is not present in the shrine now‖. The brick shrine which has been found as a result of the excavation is stated to be similar to the findings of the excavation carried out by ASI at Sravasti and at Rewa. On a comparative analysis, ASI has inferred that the circular shrine can be dated to circa tenth century A.D”

இறுதியாக கீழ்கண்டவற்றை ASI அறிக்கை Summary of Results (Chapter 10) என்று வழங்குவதாக தீர்ப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

“Subsequently, during the early medieval period (eleventhtwelfth century A.D.) a huge structure nearly 50 ...north-south orientation was constructed which seems to have been short lived, as only four of the fifty pillar bases exposed during the excavation belong to this level with a brick crush floor. On the remains of the above structure was constructed a massive structure with at least three structural phases and three successive floors attached with it. The architectural members of the earlier short lived massive structure with ...and other decorative motifs were reused in the construction of the monumental structure having a huge pillared hall (or two halls) which is different from residential structures, providing sufficient evidence of a construction of public usage which remained under existence for a long time during the period VII (Medieval-Sultanate level - twelfth to sixteenth century A.D.). It was over the top of this construction during the early sixteenth century, the disputed structure was constructed directly resting over it. There is sufficient proof of existence of a massive and monumental structure having a minimum dimension of 50x30 m in north-south and east-west directions respectively just below the disputed structure. In course of present excavations nearly 50 pillar bases with brick bat foundation, below calcrete blocks topped by sandstone blocks were found. The pillar bases exposed during the present excavation in northern and southern areas also give an idea of length of the massive wall of the earlier construction with which they are associated and which might have been originally around 60 m (of which the 50 m length is available at present). The centre of the central chamber of the disputed structure falls just over the central point of the length of the massive wall of the preceding period which could not be excavated due to presence of Ram Lala at the spot in the make-shift structure.”

“―Now, viewing in totality and taking into account the archaeological evidence of a massive structure just below the disputed structure and evidence of continuity in structural phases from the tenth century onwards upto the construction of the disputed structure along with the yield of stone and decorated bricks as well as mutilated sculpture of divine couple and carved architectural members including foliage patterns, amalaka, kapotapali doorjamb with semi-circular pilaster, broken octagonal shaft of black schist pillar, lotus motif, circular shrine having pranala (waterchute) in the north, fifty pillar bases in association of the huge structure, are indicative of remains which are distinctive features found associated with the temples of north India.”

மேற்சொன்ன தகவல்களை வைத்துப்பார்த்தால், ASI அறிக்கை கோயில் இருந்ததற்கான சாத்தியங்களை எடுத்துச் சொல்கிறது. தீர்ப்பு இந்துக்களுக்கு சாதகமாக வர இந்த அறிக்கை முக்கியமான பங்கு வகித்திருக்கிறது

அகழ்வாய்வுத் துறையின் அறிக்கை குறித்து பல்வேறு விதமான சர்ச்சைகள் எழுந்து இருக்கின்றன என்று சொல்லப்படுகிறது. அப்படி இருக்க அவற்றை ஒரு ஆதாரமாக நீதிமன்றம் எப்படி எடுத்துக்கொண்டு தீர்ப்பு வழங்கியது?

அது உண்மைதான். அகழ்வாய்வு துறையின் அறிக்கை மீது பல்வேறுவிதமான விமர்சனங்கள் இருக்கின்றன. அறிக்கையின் மீது எழுந்திருக்கும் விமர்சனங்களையும் அதை விமர்சித்த தொல்லியல் துறையின் நிபுணர்களையும் சாட்சிக்கு அழைத்து அவர்களின் கருத்துக்களை கேட்டறிந்து கருத்துக்களையும் உச்ச நீதிமன்றம் தன் தீர்ப்பில் ஒரு பகுதியாக பதிந்து அவற்றை நமக்கு தந்திருக்கின்றது. அந்தக் கருத்துக்களை நாம் படிக்கும்போது நமக்கு புலப்படுவது ஒன்றே ஒன்றுதான்.

துறைசார்ந்த நிபுணர்கள் யாருமே அகழ்வாய்வுத் துறையின் அறிக்கையை முற்றிலுமாக நிராகரித்து விடவில்லை. அந்த ஆய்வு அறிக்கையின் சில பகுதிகளில் அவர்கள் முரண்படுகின்றனர் . ஓம் முரண்பாடுகளை அவர்கள் தங்கள் சாட்சியங்களாக சுட்டிக்காட்டவும் செய்திருக்கின்றனர். உதாரணத்திற்கு பூமியின் கீழ் கண்டெடுக்கப்பட்ட பல்வேறுவிதமான குறியீடுகள் இந்து மதத்திற்கு மட்டுமே சொந்தமானவை அல்ல என்றும் அவை பௌத்த ஜைன கோயில்களில் கூட காண கிடைக்கக்கூடும் என்றும் சுட்டிக் காட்டி கீழே இருந்த கோயில் இந்து கோயில் தான் என்று அறுதியிட்டுக் கூறிவிட முடியாது என்று அவர்கள் ஒரு வாதத்தை முன் வைக்கின்றனர். ஆனால் அதே சமயம் பூமிக்கு கீழே கிடைக்கப்பெற்ற சமயக் குறியீடுகள் இஸ்லாமிய குறியீடுகள் அல்ல என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். மேலும் குறியீடுகள் பௌத்தம் மற்றும் சமணம் ஆகிய மதத்தை சார்ந்த குறியீடுகள் மட்டுமே என்றும்முடிவாகச் சொல்லிவிட முடியாது.

முரண்பாடுகள் இருப்பினும், அகழ்வாய்வு துறைத் கொண்டு வந்த முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகள் இந்த வழக்கின் போக்கை மாற்றி அமைத்தது என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது. உதாரணத்திற்கு கீழே கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் சம்பவத்தை உயர்நீதிமன்றம் பதிவு செய்திருக்கிறது.

அகழ்வாய்வுத் துறையின் அறிக்கை வருவதற்கு முன்பு சன்னி வக்ப் போர்டு, கோயில்கள் அல்லாத ஒரு சமதளத்தில் தான் மசூதி கட்டப்பட்டது என்று வாதாடி வந்தனர். அகழ்வாய்வுத் துறையின் அறிக்கை வந்த பின்னர் பூமிக்கு அடியில் இருக்கும் சிதிலங்களைப் பார்த்த பின்னர் அவர்கள் தங்கள் நிலையை மாற்றிக் கொண்டனர். அவர்கள் அந்த சிதிலங்கள் “Idgah” அல்லது “Kanati Masjid” இருந்திருக்கக் கூடும் என்று அவர்கள் வாதிட தொடங்கினர்.

Initially the case set up by the plaintiffs (Suit-4) was that the building in dispute was constructed at a place where (there) neither…existed any Hindu religious structure nor (was) the place in dispute (a) place of worship…However, when the excavation proceedings progressed, a marked change in the approach of plaintiffs (Suit-4) became evident. Some of the archaeologists, who also deposed later in favour of plaintiffs (Suit-4)…tried to set up a new case that there appears to be an Islamic religious structure existing beneath the disputed building or that there existed an Islamic religious structure when the disputed building was constructed. The suggestion was that it could be either an Idgah or a Kanati Masjid wherein only one long wall on the western side was constructed with a niche. The consensus appears to be amongst the eight experts of Muslim parties, more or less accepting the existence of a structure beneath the disputed structure. The above approach that the earlier structure was a Islamic religious structure excludes the possibility of a nonreligious structure at the disputed site beneath the disputed structure. It narrows down our enquiry to the question whether such structure could be an Islamic religious structure or non-Islamic structure i.e. a Hindu Religious Structure.

முஸ்லிம் தரப்பினர்கள் முன்னுக்கு பின்னாக தங்கள் நிலையை மாற்றிக் கொண்டதை நீதிபதிகள் கவனத்தில் எடுத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அதுமட்டுமன்றி பூமிக்குக் கீழே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சிதிலங்கள் மசூதியை சார்ந்தவை அல்ல என்று சாட்சி சொன்ன நிபுணர்களின் கருத்தின் வாயிலாக வெளிப்பட்ட பின்னர் முஸ்லிம்களின் தரப்பு மிகவும் பலவீனம் அடைந்தது என்று நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த வழக்கில், அகழ்வாய்வுத் துறையின் கண்டுபிடிப்புகளை முக்கியமாக விமர்சனம் செய்தவர்களில் ஒருவரான சுப்ரியா வர்மா (இணையத்தில் அகழ்வாய்வுத் துறைக்கு எதிராக இவர் சொன்ன மேற்கோள்களைக் கொண்டு பல கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டு இருப்பதை நீங்கள் பார்க்கலாம்), பூமிக்கு அடியில் இருக்கும் சிதிலங்களைக் கண்ட பின்னர் மசூதி ஒரு சமதளத்தில் கட்டப்பட்ட ஒரு கட்டிடம் அல்ல என்று சாட்சியம் அளித்திருக்கின்றனர்.

Supriya Verma (PW 32) – ―…I agree with the finding of ASI regarding existence of the structure but I disagree with the interpretation arrived at by ASI. Further, it is correct to say the disputed structure was not constructed on the virgin land.‖

இதுபோன்ற கண்டுபிடிப்புகளும் சாட்சியங்களும், சமதளத்தில் கட்டப்பட்ட மசூதி என்று அதுவரை வாதிட்டு வந்த முஸ்லிம் தரப்பினருக்கு பெரும் பின்னடைவை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்று புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

சரி, அகழ்வாய்வுத் துறையின் அறிக்கை பற்றிய விமர்சனங்கள் மீது சுப்ரீம் கோர்ட் எந்த விதமான விசாரணையை நடத்தியது என்பது குறித்து பார்க்கலாம்.

2010 ஆம் ஆண்டு இந்த வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகளில் ஒருவரான S U Khan அகழ்வாய்வுத் துறையின் அறிக்கையை ஒரு பொருட்டாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவருடைய எதிர்ப்புகளை சுப்ரீம்கோர்ட் பின்வரும் வார்த்தைகளில் நிராகரிக்கிறது.

Justice S U Khan placed no credence on the ASI report. The reasons which led the judge to that conclusion are specious. Firstly, the learned Judge observed that the finding that there was evidence of continuity in structural phases from the tenth Century onward upto the construction of the disputed structure is directly in conflict with the pleadings, gazetteers and history books. This omnibus finding has no factual basis. The purpose of the excavation was to enable an assessment to be made by the court to determine whether the disputed structure had been constructed on the site of a pre-existing temple. Whether after the construction of temples by Vikramaditya and till the construction of the mosque any construction activity had been carried out under the disputed structure was a matter which could be deduced after the excavation was carried out at the site. The second reason was that in case a temple had been demolished for constructing a mosque, the super structure of the temple ―would not have gone inside the ground‖. This again is pure conjecture. The learned judge then disregarded the architectural fragments on the ground that it is only in the case of a natural calamity that such material ―goes down inside the ground‖ and otherwise, a ruined building would be buried under the ground after centuries. The judge observed that there is neither any requirement nor any practice that even in the foundation of a temple, there must be such items which denote the nature of the super structure. These observations and findings of Justice S U Khan are hypothetical and without any basis.

அகழ்வாய்வுத் துறையின் அறிக்கையின் மீது எழுப்பப்பட்ட மிக முக்கியமான வினாவானது - கோயிலை இடித்த பின்னரே மசூதி கட்டப்பட்டது என்று எங்குமே நிரூபிக்க வில்லை என்பதே. இந்த வழக்கை 2010ஆம் ஆண்டு விசாரித்த ஹைகோர்ட் நீதிபதிகளில் ஒருவரான திரு சுதிர் அகர்வால் அவர்கள், இதுகுறித்து கொடுத்த கருத்தை சுப்ரீம் கோர்ட்டு கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்கிறது. ஆய்வுத்துறை மிகத்துல்லியமாக பல நூறு வருடங்களுக்கு முன்பு இருந்த ஒரு ஹிந்து கோயில் இடிக்கப்பட்டது என்று சொல்லாமல் விட்டது தான் சரி என்று சுதிர் அகர்வால் கருதுகிறார். ஏனென்றால் அவ்வளவு துல்லியமாக பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த நிகழ்வை நாம் பதிவு செய்துவிட முடியாது. ஆனால் ஏற்கனவே இருந்த அடித்தளத்தையே தற்போது பிரச்சினைக்கு உரியதாக இருக்கும் கட்டிடமும் அடித்தளமாக அமைந்த கொண்டதையும் பல்வேறு தூண்கள் பயன்படுத்தப்பட்ட இருப்பதையும் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும் என்று ஹைகோர்ட் சொல்லியிருக்கிறது. இந்தக் கருத்தை சுப்ரீம் கோர்ட் ஒரு அவதானிப்பாக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறது.

அகழ்வாய்வுத் துறையின் அறிக்கை கொடுத்து வந்த பல்வேறு கருத்துகளை சீர்தூக்கிப் பார்த்த பின்னர் உச்ச நீதிமன்றம் பின்வரும் வார்த்தைகளை தனது நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறது. அருகில் இருக்கும் குறைபாடுகளை உச்ச நீதிமன்றம் மிக வெளிப்படையாகவே அறிவிக்கிறது. அதுமட்டுமன்றி குறைபாடுகளுடன் கூடிய அந்த அறிக்கையை வாயிலாக எந்த விதமான முடிவை எட்ட கூடும் என்ற சாத்தியத்தையும் அது உணர்த்துகிறது.

511. Consequently, when the ASI report will be placed in balance in terms of its evidentiary value in the course of this judgment, it is crucial for the court to sift between what the report finds and what it leaves unanswered. The ASI report does find the existence of a pre-existing structure. The report deduces 17 rows of pillar bases (a total of 85 of which 50 were exposed in sections, in parts or whole). The report concludes on the basis of the architectural fragments found at the site and the nature of the structure that it was of a Hindu religious origin. The report rejects the possibility (urged by the Sunni Central Waqf Board) of the underlying structure being of Islamic origin. But the ASI report has left unanswered a critical part of the remit which was made to it, namely, a determination of whether a Hindu temple had been demolished to pave way for the construction of the mosque. ASI‘s inability to render a specific finding on this facet is certainly a significant evidentiary circumstance which must be borne in mind when the cumulative impact of the entire evidence is considered in the final analysis.

512. There is another aspect which needs to be flagged at this stage and which will be considered when the question of title is evaluated. That issue is whether a determination of title can rest on the basis of the ASI findings as they stand. Whether the construction of a mosque in 1528 A.D. (over 450 years ago) on the foundations of an erstwhile religious structure (dating back to the twelfth century A.D.) can result in a finding on the question of title is a distinct matter. At this stage, it will suffice to note that a determination of title was not obviously within the remit of ASI. This is a matter on which the court will need to draw a considered and objective conclusion when it deals with the issue of title later in this judgment.

பாபர் ராமர் கோயிலை இடித்தார் என்பதற்கு என்ன ஆதாரம்?

இந்தக் கேள்விக்கு மிகத் தெளிவான பதிலை 2010ஆம் ஆண்டு வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகளால் பெற முடியவில்லை. அதன் காரணம், பாபர் மசூதி என்றழைக்கப்படும் இடம் யாரால் எப்போது கட்டப்பட்டது என்று திட்டவட்டமாகச் சொல்ல முடியவில்லை. மசூதியில் இருக்கும் கல்வெட்டுகள் இதை பாபர் கட்டினார் (அவர் ஆணைப்படி அவர் தளபதி) என்று குறிப்பிட்டாலும், இந்த கட்டிடத்தை பாபர் அல்லது அவர்கள் இருவரில் ஒருவர் கட்டியிருக்கலாம் என்ற ஒரு கருத்து நிலவுகிறது.

1989ஆம் ஆண்டு தொடரப்பட்ட வழக்கில் (Suit 5 என்று குறிக்கப்படும் வழக்கு), கீழ்கண்ட விஷயங்களை வழக்கின்குறிப்புகளாக தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பாபரின் படைத்தளபதி மிர் பாகி, பிரச்சனைக்குரியதாக இருந்த இடத்தில் ஏற்கனேவே விக்கிரமாதித்தன் காலத்திய கோயில் ஒன்றை இடித்து, அதன் பொருட்களைக் கொண்டு (உதாரணம் - இந்து தெய்வங்களின் உருவங்கள் பொறித்த தூண்) மசூதி ஒன்றை கட்ட முனைந்ததாகவும் குறிப்பிடப்பட்டது

1928 ஆம்ஆண்டு வெளிவந்த பைசாபாத் கெசட்டரில் பாபர் 1528 ஆம் ஆண்டு ராமர் கோவிலை இடித்து மசூதியைக் காட்டினார் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. (இந்தத் தகவல் தவறானது என்று முஸ்லிம்கள் தரப்பில் இருந்து பிரதிவாதம் வைக்கப்பட்டது)

ஆனால் பாபர் கோவிலை இடித்தார் என்பதற்கான Hard Evidences எங்கேயுமே இல்லை. நமக்கு இத்தகவலை ஏதேனும் ஒரு கல்வெட்டு அல்லது ஒரு செப்புப்பட்டயம் அளிக்கவில்லை. அத்தகைய ஒரு கருத்து மக்களின் வாய்மொழியாகவும் சில பயணிகளின் எழுத்தின் மூலமாக நமக்கு கிடைக்கிறது.

எழுத்துப்பூர்வமான சான்றுகள்
ராமர் கோயிலை இடித்த மசூதி கட்டப்பட்டது என்று இந்தியாவிற்கு வந்த பல பயணிகள் குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர். உதாரணங்களை பார்க்கலாம்

Joseph Tieffenthaler என்ற இயேசு சபை பிரசாரகர்(பயணித்த காலம் 1743-1785) தனது ―Description Historiqueet Geographique Del‘inde‖ என்ற புத்தகத்தில் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்

Emperor Aurengzeb got the fortress called Ramcot demolished and got a Muslim temple, with triple domes, constructed at the same place. Others say that it was constructed by ‘Babor’. Fourteen black stone pillars of 5 (/) span (4) high, which had existed at the site of the fortress, are seen there. Twelve of these pillars now support the interior arcades of the mosque. Two (of these 12) are placed at the entrance of the cloister. The two others are part of the tomb of some ‗Moor‘. It is narrated that these pillars, or rather this debris of the pillars skillfully made, were brought from the Island of Lanca or Selendip (called Ceyian by the Europeans) by Hanuman, King of Monkey

On the left is seen a square box raised 5 inches above the ground, with borders made of lime, with a length of more than 5 ells(5) and a maximum width of about 4 ells. The Hindus call it Bedi i.e. ‗the cradle. The reason for this is that once upon a time, here was a house where Beschan was born in the form of Ram. It is said that his three brothers too were born here. Subsequently, Aurengzebe or Babor, according to others, got this place razed in order to deny the noble people, the opportunity of practicing their supersitions. However, there stillexists some superstitious cult in some place or other. For example, in the place where the native house of Ram existed, they go around 3 times and prostrate on the floor. The two spots are surrounded by a low wall constructed with battlement. One enters the front hall through a low semi-circular door

Robert Montgomery Martin என்பவர் தனது “History, Antiquities, Topography and Statistics of Eastern India” பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்

“The bigot by whom the temples were destroyed, is said to have erected mosques on the situations of the most remarkable temples, but the mosque at Ayodhya, which is by far the most entire, and which has every appearance of being the most modern, is ascertained by an inscription on its walls (of which a copy is given) to have been built by Babur, five generations before Aurungzeb.”

“The only thing except these two figures and the bricks, that could with probability be traced to the ancient city, are some pillars in the mosque built by Babur. These are of black stone, and of an order which I have seen nowhere else, and which will be understood from the accompanying drawing. That they have been taken from a Hindu building, is evident, from the traces of images being observable on some of their basis; although the images have been cut off to satisfy the conscience of the bigot. It is possible that these pillars have belonged to a temple built by Vikrama; but I think the existence of such temples doubtful; and if they did not exist, it is probable that the pillars were taken from the ruins of the palace. They are only 6 feet high”

அதன் பின்னர் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் Edward Thornton எழுதிய“Gazetteer of the territories under the Government of East India Company and the Native States on the Continent of India” என்ற புத்தகத்தில் பின்வருமாறு பதிவு செய்கிறார்

“Not the smallest traces of these temples, however now remain; and according to native tradition, they were demolished by Aurungzebe, who built a mosque on part of the site. The falsehood of the tradition is, however, proved by an inscription on the wall of the mosque, attributing the work to the conqueror Baber, from whom Aurungzebe was fifth in descent.”

Surgeon General Edward Balfour தனது “Cyclopedia of India and of Eastern and Southern Asia, Commercial, Industrial and Scientific: Products of the Mineral, Vegetable, and Animal Kingdoms, Useful Arts and Manufactures” என்ற புத்தகத்தில் பின்வருமாறு பதிவு செய்கிறார்

There are many Jain Temples and three mosques on the site of three Hindu shrines, -the Janmsthan on the site where Ram was born, the Swarg Dwar (Mandir) where his remains were burnt, and the Tareta Ka Thakur, framed as the scene of one of his great sacrifices

நம் எல்லோருக்கும் நல்ல பரிச்சயமான Alexander Cunningham தனது “―Archaeological Survey of India - Four Reports Made During the Years 1862- 63-64-65” புத்தகத்தில் பின்வருமாறு பதிவு செய்கிறார்

“Close by is the Lakshman Ghat, where his brother Lakshman bathed, and about one-quarter of a mile distant, in the very heart of the city, stands the Janam Asthan, or ―Birth-place temple‖ of Rama”

P Carnegy தனது ”Historical Sketch of Faizabad With Old Capitals Ajodhia and Fyzabad” அயோத்தியா பற்றியும் ராமரைப் பற்றி விரிவாகவே பதிவு செய்கிறார்

“Ajudhia – Ajudhia, which is to the Hindu what Macca is to the Mahomedan, Jerusalem to the Jew”

“It is remarkable that in all the copies of Babar's life now known the pages that relate to his doings at Ajudhya are wanting. In two places in the Babari mosque the year in which it was built, 935 H., corresponding with 1528 A.D., is carved in stone, along with inscriptions dedicated to the glory of that emperor. If Ajudhia was then little other than a wild, it must at least have possessed a fine temple in the Janamsthan; for many of its columns are still in existence and in good preservation, having been used by the Musalmans in the construction of the Babari Mosque. These are of strong close-grained dark slate-colored or black stone, called by the natives Kasoti (literally touch-stone,) and carved with different devices. To my thinking these strongly resemble Budhist pillars that I have seen at Benares and elsewhere. They are from seven to eight feet long, square at the base, centre and capital, and round or octagonal intermediately”

The Imperial Gazetteer of India, Provincial series, United provinces of Agra and Oudh – Vol. II (Allahabad, Banaras, Gorakhpur, Kumaon, Lucknow and Faizabad divisions and the native states) இந்த புத்தகம் பின்வரும் தகவலை நமக்கு அளிக்கிறது

“At one corner of a vast mound known as Ramkot, or the fort of Rama, is the holy spot where the hero was born. Most of the enclosure is occupied by a mosque built by Babar from the remains of an old temple, and in the outer portion a small platform and shrine mark the birthplace. Close by is a larger temple in which is shown the cooking-place of Sita, the faithful wife of Rama”

பல்வேறு பயணிகள் அயோத்தியா குறித்தும் ராமஜென்மபூமி குறித்தும் பல்வேறு விதமான கருத்துக்களை பதிவிட்டு இருக்கின்றனர். அக்குறிப்புகள் மூலம் ராமஜென்ம பூமியை இடித்தது அவுரங்கசீப் என்றும் பாபர் என்றும் இருவேறு விதமான கருத்துகள் இருப்பதை நீங்கள் கவனிக்கலாம். அப்பயணியர், மக்களுடன் கலந்து பழகி அதன் மூலம் அவர்கள் கேட்டறிந்த விஷயங்களை குறிப்புகளாக தொகுதி இருக்கின்றனர். அவர்களது புத்தகங்களில் இடம்பெற்றிருக்கும் கருத்துக்கள் எந்தவிதமான அறிவியல் வழிமுறையையும் பின்பற்றி அவர்கள் கண்டறிந்த உண்மை கிடையாது. பெரும்பாலும் வாய்மொழித் தகவல்களும், இந்த காலத்தில் இருந்த கட்டடங்களின் காட்சியையும் அவர்கள் பதிவு செய்திருக்கின்றனர். அவ்வளவுதான். பாபர் இடித்தார் என்று மக்கள் சொல்வதை கேட்டு அவர்கள் தங்கள் பயண குறிப்பாக அதை பதிவு செய்து இருக்கின்றனர். காலத்தில் கரைந்து போன தொன்மம் குறித்து அவர்கள் காதால்கேட்டு அறிந்த செய்திகளை பதிவு செய்வதை காட்டிலும் வேறு ஒன்றும் செய்துவிடமுடியாது. ஆதலால் நாமும் அவர்களுடைய பதிவிற்கு அத்தகைய மதிப்பை மட்டுமே கொடுக்க வேண்டும்.

இந்த வழக்கிலும் மேற்சொன்ன தகவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட நாம் சில விஷயங்களை அவதானிக்கலாம். முதலாவது பிரச்சனை கூடியதாக இருந்த இடம் ராமர் பிறந்த இடம் என்ற நம்பிக்கை ஹிந்துக்களிடம் தொடர்ச்சியாக பல்வேறு காலகட்டங்களிலும் இருந்து வந்ததை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம். இரண்டாவது கருப்பு கிரானைட் தூண்களைப் பற்றி பல்வேறு பயணிகளும் சொன்னதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். இவ்விரு விஷயங்களைத் தவிர பயணியர் குறிப்பு என்பது வேறு எதையும் பெரிதாக ஸ்தாபித்து விடவில்லை. இக் குறிப்புகள் மூலம் பாபர் கோவிலை இடித்தார் என்ற முடிவுக்கும் நாம் வந்துவிட முடியாது.

சுப்ரீம் கோர்ட்டும் இந்த குறிப்புகளைக் கொண்டு பிரச்சனைக்கு உரியதாக இருந்த நிலம் யாருக்கு சொந்தம் என்ற நில உரிமையை நிலைநாட்டி விட முடியாது என்பதை பதிவு செய்திருக்கிறது.

“While we have made a reference to the accounts of travellers and gazetteers, we read them with caution. The contents of these accounts cannot be regarded as being conclusive on the issue of title which has necessitated an adjudication in the present proceedings.”

பாபர் ராமர் கோயிலை அதற்கான ஆதாரம் வலுவாக இல்லை என்ற நிலையில் இந்த இந்த தீர்ப்பு எப்படி இந்துக்களுக்கு சாதகமாக வழங்கப்பட்டது?

ஒரு விஷயத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும் இது ஒரு சிவில் வழக்கு. இந்த வழக்கு பிரச்சனக்குறியதாக இருந்த இடம் யாருக்கு சொந்தம் என்பது குறித்ததே. இந்த வழக்கில் பத்திரம் தாய்பத்திரம் மூலபத்திரம் என்று உரிய ஆவணங்கள் எதுவும் இல்லாத நிலையில், நீதிபதிகள் இந்த நிலம் தொடர்ந்து காலம் காலமாக யாரால் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்திருக்கும் என்று ஆராயவே முற்படுகின்றனர். பிரச்சனை கூடியதாக இருந்த இடத்தில் இந்துக்கள் தொடர்ந்து வழிபட்டு வந்ததற்கான ஆதாரங்களை நீதிபதிகள் கணக்கில் கொண்டனர். உள்தளம் வெளித்தளம் ஆகிய இரண்டு இடங்களிலுமே இந்துக்கள் தொடர்ந்து வழிபட்டு வந்தனர் என்று நீதிபதிகள் பதிவு செய்திருக்கின்றனர். அகழ்வாய்வுக்கு உத்தரவிட்டு மசூதிக்கு அடியில் இருந்த இடம் ஒரு இந்துக் கோயில் அல்லது இந்து வழிபாடு நடந்த ஒரு இடம் என்று அகழ்வாய்வுத் துரையின் அறிக்கை மூலம் உணர்ந்த பின்னர் இந்த நிலம் ஹிந்து வழிபாட்டுத்தலமாக காலங்காலமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற முடிவுக்கு வந்து இருக்கின்றனர். 1856 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னால் பிரச்சினைக்கு உரியதாக இருந்த மசூதிகள் முஸ்லிம்கள் தொடர்ந்து தொழுது கொண்டனர் என்பதை அவர்களால் ஸ்தாபிக்க முடியவில்லை. இது நம்பிக்கையை பற்றிய விஷயம் அல்ல இது பயன்பாடு பற்றிய விஷயம்.

The Muslim account of worship prior to 1856 is conspicuously silent as opposed to the accounts of worship being offered by the Hindus

The Sunni Central Waqf Board has not established its case of a dedication by user; என்று நீதிபதிகள் குறிப்பிடுகின்றனர்).

யாருமே அக்கிரமிக்காத ஒரு இடத்தில் கட்டப்பட்ட மசூதி என்று முஸ்லிம் தரப்பினர் வாதிட்டு அதை ஒருவேளை நிரூபிக்க முடிந்திருந்தால் அவர்களால் இந்த வழக்கை வென்றிருக்க முடியும் என்றே நான் கருதுகிறேன். ஆகவே நான் முன்னர் சொன்னபடி ஆதாரம் இல்லாமல் வெறும் நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலேயே இந்த வழக்கின் தீர்ப்பு முடிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்வதும் அநீதி இழைக்கப்பட்டு விட்டது என்று பிரசாரம் செய்வதும் உண்மைக்குப் புறம்பான விஷயங்களே.

மூத்த குடிமக்களுக்கான மருத்துவ காப்பீடு

2019-06-21T00:20:00.000+05:30

பெரும்பாலும் தனியார் நிறுவனங்களில் வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு அவர்களையும் அவர்கள் குடும்பத்தையும் மருத்துவ செலவுகளிலிருந்து காக்கும் வண்ணம் மருத்துவ காப்பீடு வழங்கப்பட்டிருக்கும். அதில் சில சமயம் பெற்றோரும் பாதுகாக்கப்படுவர். ஆனால், சில நிறுவனங்களில் இந்த வசதி இருக்காது. நிறுவனங்கள் இந்த வசதியை Group Policy என்ற முறையின் மூலம் தன் பணியாளர்களுக்கு வழங்குகிறது. இதற்காக தனியார் நிறுவனங்கள், காப்பீடு சேவைகளை வழங்கும் நிறுவனங்களுடன் உடன்படிக்கை செய்து கொண்டிருக்கும்.

ஒரு வேளை நீங்கள் பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டாலோ அல்லது நீங்கள் அந்த நிறுவனத்திலிருந்து விலகிக் கொண்டாலோ நிறுவனம் வாயிலாக உங்களுக்குக் கிடைக்கும் மருத்துவ காப்பீடு தொடராது (சில காப்பீடு அது காலாவதியாகும் வரை செல்லும். ஆனால் அதைப் புதுப்பிக்க முடியாது). ஆகையால் நீங்கள் உங்கள் சொந்த முயற்சியில் மருத்துவ காப்பீடு பெற்றுக் கொள்ளுதல் நலம்.

வயது குறைந்தோருக்கு, பல மருத்துவ காப்பீடு திட்டங்கள் இன்று சந்தையில் கிடைக்கின்றன. ஆனால் அவற்றில் பெரும்பாலானவை 60 அல்லது 65 வயதை உச்சபட்ச வயதாக நிர்ணயித்தியிருக்கும். அதாவது நீங்கள் உட்ச வயது வரம்பைத் தாண்டிவிட்டால், உங்களால் புதிய காப்பீடைப் பெற முடியாது. ஆனால், ஏற்கனவே வாங்கியிருந்தால், புதுப்பித்துக் கொள்ளலாம். அப்படி புதுப்பிப்பதற்கும் வயது உச்ச வரம்பு உண்டு - சில காப்பீடு திட்டங்கள் 75 அல்லது 80 வயது வரை புதுப்பித்துக் கொள்ள அனுமதிக்கின்றன. மிக சில திட்டங்கள் மட்டுமே வாழ்நாள் முழுவதும் புதுப்பித்துக் கொள்ளும் வசதியை அளிக்கின்றன.

இளம் வயதிலேயே மருத்துவ காப்பீடு எடுத்து விட்டால், தப்பித்து விடலாம். ஆனால் எடுக்கா விட்டால் என்ன செய்வது? மருத்துவ காப்பீடு இல்லாத பெற்றோருக்கு எப்படி மருத்துவ காப்பீடு பெறுவது?

சில வருடங்களுக்கு முன்னர், 60 வயதைத் தாண்டியவர்களுக்கான புதிய மருத்துவ காப்பீடு வாய்ப்புகள் மிகவும் குறைவாகவே இருந்தன. அதிக பட்சம் 2 லட்சம் வரை தான் காப்பீடு அளிப்பார்கள். அதுவும் 70 வயதை வரை தான் காப்பீடு கிடைக்கும். அதற்கு மேல் கிடைக்காது. இந்த நிலை கொஞ்சம் மாறி சந்தையில் இப்போது மூத்த குடிமக்களுக்கான மருத்துவ காப்பீடு திட்டங்கள் பல இருக்கின்றன. இவை மூத்த குடிமக்களுக்காகவே பிரத்யேகமாக உருவாக்கப்பட்ட திட்டங்கள்.

இனி, எவ்வகையான திட்டங்கள் மூத்த குடிமக்களுக்கு இருக்கின்றன என்று பார்ப்போம்.

நீங்கள் 60 வயது முதல் 70 வயதிற்கு உட்பட்டிருந்தால் வாய்ப்புகள் அதிகம் - பெரும்பாலான பொதுத்துறை காப்பீடு நிறுவனங்கள் 60 வயதையே பாலிசி நுழைவு வயதாக நிர்ணயித்திருக்கின்றன. எந்த வகையான திட்டங்கள் இருக்கின்றன என்று கீழே இருக்கும் பட்டியலைப் பார்த்துத் தெரிந்துக் கொள்ளலாம்.

யுனைடட் இந்தியா - https://uiic.co.in/sites/default/files/uploads/downloadcenter/SENIOR%20CITIZEN%20PROSPECTUS_0.pdf

நேஷனல் இன்ஷுரன்ஸ் - https://www.irdai.gov.in/ADMINCMS/cms/Uploadedfiles/NATIONAL15/VARISTHA%20Mediclaim%20for%20Senior%20Citizens%20Policy.pdf

நியூ இந்தியா அஷுரன்ஸ் - https://www.newindia.co.in/portal/product/knowMore/HEALTH/SC

ஓரியண்டல் இன்சூரன்ஸ் - https://orientalinsurance.org.in/documents/10182/70975/HOPE_Prospectus_06052015.pdf/0e72f291-cdc3-4b99-803e-2e3245ccb88c

ஒருவேளை நீங்கள் இந்த வயது வரம்பைத் தாண்டி விட்டால், தனியாரின் காப்பீடு திட்டங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். நான் பார்த்தவரை அப்பலோ முனிச், ICICI லோம்பார்ட் மற்றும் ரெலிகாரின் திட்டங்கள் நுழைவு வயது வரம்பு இல்லாமல் இருக்கின்றன (மேலும் சில இருந்து நான் கவனியாமல் இருந்திருக்கலாம்). அதே சமயம், அதிகமான தொகைக்கு காப்பீடு தேவைப்பட்டாலும் தனியார் துறை நிறுவனங்களின் திட்டங்களே ஏற்றவை. இவற்றின் பிரிமியம் தொகை பொதுத் துறை நிறுவனங்களின் பிரிமியத்தைக் காட்டிலும் சற்று அதிகமாகத் தான் இருக்கின்றன. அனால், பெரும்பாலான திட்டங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் புதுப்பித்துக் கொள்ளும் வசதியைத் தருகின்றன. தனியார் திட்டங்கள் சிலவற்றைத் தந்திருக்கிறேன்.

ஸ்டார் ஹெல்த் -
https://www.starhealth.in/sites/default/files/brochure/Senior-Citizen-Red-Carpet-Brochure.pdf
https://www.starhealth.in/sites/default/files/brochure/Medi-Classic-Individual-Brochure.pdf

ரெலிகர் - https://cms.religarehealthinsurance.com/cms/public/uploads/download_center/care-freedom-(health-insurance-product)---brochure.pdf

பஜாஜ் அலையான்ஸ் - https://www.bajajallianz.com/Corp/content/health/silver_health.pdf

அப்பலோ முனிச் - https://www.apollomunichinsurance.com/Downloads/Optima-Senior-Brochure.pdf

HDFC எர்கோ
https://www.hdfcergo.com/health-insurance/health-suraksha

ICICI லோம்பார்ட்
https://www.icicilombard.com/health-insurance/complete-health-insurance-brochure.pdf

இவை மட்டுமே அன்றி வங்கிகள் காப்பீடு திட்டங்களை விற்கின்றன. 2000 ஆண்டிற்குப் பிறகு ஏற்படட மாற்றம் இது. இவ்வகை திட்டங்களை Bancassurance Products என்று அழைப்பார்கள். பெரும்பாலும் அனைத்து வங்கிகளும் இவ்வகை காப்பீடை வழங்குகின்றன. நீங்கள் ஒரு வங்கியில் கணக்கு வைத்திருக்கிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் இயல்பாகவே அந்த வங்கியின் காப்பீடு பண்டத்தை வாங்கும் தகுதியுடையவராகிவிடுவீர்கள். வங்கிகள் காப்பீடு நிறுவனங்களுடன் இணைந்து இந்த சேவையை வழங்கும். இதில் பல ஆதாயங்கள் இருக்கின்றன. பிரிமியம் குறைவாக இருக்கும். மெடிக்கல் டெஸ்ட் எதுவும் செய்ய தேவை இருக்காது. அதனால் காப்பீடு திட்டத்தில் சேர தடை ஏதும் இருக்காது. பிற திட்டங்களில் உடல் பரிசோதனை செய்யப்பட்டு அதன் அடிப்படையிலேயே காப்பீடு திட்டத்தில் சேர முடியும். பல வங்கிகள் பத்து லட்சம் வரை காப்பீடு அளிக்கின்றன. ஆதாயம் இருக்கும் அதே சமயம் சில கட்டுப்பாடுகளும் இருக்க்கின்றன - CoPayment என்று சொல்வார்கள் - அதாவது மருத்துவ செலவில் நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவிகிதத்தை அளிக்க வேண்டும். காப்பீடு நிறுவனம் மீதத்தை வழங்கும். இது நிறுவனத்திற்கு நிறுவனம், வியாதிக்கு வியாதி மாறுபடும். இதைத் தெரிந்துக் கொள்ளுதல் முக்கியம்.

ஒருவேளை நீங்கள் ஓய்வு பெற்றவராக இருந்து, அதிக சேமிப்பில்லாதவராகும் இருந்து, இது வரை மருத்துவக் காப்பீடு எடுக்கவில்லை என்றால், கண்ணை மூடிக் கொண்டு இந்தத் திட்டத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். குறைவான பிரீமியத்தில் குறைந்தபட்ச காப்பீடைப் பெறமுடியும். சில பொதுத்துறை வங்கிகளின் காப்பீடு திட்டங்களைக் கீழே தந்திருக்கிறேன்.

பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி - https://www.pnbindia.in/downloadprocess.aspx?fid=dBRSYEpb+ShSHTfZ+UupPg==

இந்தியன் வங்கி - https://www.indianbank.in/departments/arogya-raksha/#!

ஸ்ட்டேட் பாங்க் ஆப் இந்தியா - https://www.sbigeneral.in/SBIG/product/group-health-insurance-sbi

மேலே கொடுத்திருப்பது சிறிய பட்டியல் தான். நீங்கள் கணக்கு வைத்திருக்கும் வங்கிக்குச் சென்று விசாரித்தால் முழு தகவலும் உங்களுக்குக் கிடைக்கும்.

சுருக்கமாக, சில இறுதி வரிகள்
1. இதுவரை நீங்கள் மருத்துவக் காப்பீடு எடுக்காமல் இருந்தால், உடனடியாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்
2. காப்பீடு எடுக்கும் முன், உங்களால் எவ்வளவு பிரிமியம் கட்ட முடியும், எத்தனை ஆண்டுகள் வரை தேவைப்படும் என்பதை முடிவு செய்துக் கொண்டு திடடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கவும்
3. நீங்கள் எந்த மருத்துவ காப்பிட்டு திட்டத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், பின்வருவனவற்றை பற்றி அறிந்துக் கொள்ளுங்கள்
(அ) ஏதேனும் குறிப்பிட்ட வியாதிக்கு உச்ச வரம்பு இருக்கிறதா (இதை sub limit என்று சொல்லுவார்கள்)
(ஆ) ஏதேனும் ஒரு குறிப்பிட்ட வியாதிக்கு ஒரு முறைக்கு மேல் காப்பீடு வழங்கப்படாதா என்று அறிந்துக் கொள்ளுங்கள் (சில காப்பீட்டு நிறுவனங்கள், ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு மேல் அந்த வியாதிக்கு காப்பீடு வழங்கும்)
(இ) Network Hospital அல்லாத பிற மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சை பெற்றால் எத்தனை நாட்களுக்கும் நீங்கள் உங்கள் காப்பீட்டை கோர வேண்டும் என்று தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள். சில சமயங்களில் இது மிகவும் முக்கியமாகிப் போகும்
(ஈ) ஏற்கனவே இருக்கும் வியாதிகளுக்கு எத்தனை வருடத்திற்கு பிறகு காப்பீடு கோர முடியும் என்பதை அறிந்துக் கொள்ளவும்
(உ) கண் புரை அறுவை சிகிச்சைக்கு பல காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் காப்பீடு வழங்கா (அல்லது உச்ச வரம்பு இருக்கும்) - இதை சரி பார்த்துக் கொள்ளவும்
(ஊ) அறை வாடகையின் உச்ச வரம்பு என்ன என்று தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள்
(எ ) CoPayment இருந்தால், அது எத்தனை சதவிகிதம் என்று தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள்

ஹிந்துத்வ சிறுகதைகள் - வாசிப்பனுபவம்.

2016-01-03T02:17:00.000+05:30

ஒரு சித்தந்தத்தின் சாரத்தை எடுத்துச் சொல்வதற்கு பல மார்கங்கள் இருக்கின்றன. உரைகள், தொடர் பேச்சுகள், கதையாடல்கள், காவியங்கள், கலை வடிவங்கள் என பல மார்கங்களும் கையாளப்படுகின்றன. அவ்வகையில், கதைகளின் மூலம் ஒரு சித்தாந்தத்தின் சாரத்தை விளக்க முனையும் ஒரு பிரசார புத்தகத்தைப் படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. அரவிந்தன் நீலகண்டன் எழுதிய ஹிந்துத்வ பிரசார கதைகள் என்ற தொகுதியை முழுவதுமாக வாசித்தேன். இக்கதைகளை நான் ஏற்கனவே தனித்தனியாக படித்திருக்கிறேன். ஆனால் ஒரு தொகுதியாக படிக்கும் போது கிடைக்கும் அனுபவமே தனி தான். அவ்வனுபவங்களின் பதிவே இது.

ஆவணப்படுத்தப்படாத சரித்திரமாகவே இருந்து வந்த இந்தியாவின் சரித்திரமானது பல்வேறு காவியங்கள் வாயிலாகவும், இதிகாசங்கள் வாயிலாகவும் சாமானிய மனிதன் அறியும் வகையில் தலைமுறை தலைமுறையாக கடத்தப்பட்டிருக்கிறது. அகாவியங்கள் காரணமாகவே, 21 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழும் ஒரு எளிய பாமரனாலும் பொது யுகம் தோன்றுவதற்கு பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் முன்பு வாழ்ந்த மண்ணின் மகத்தான மைந்தர்களைப் பற்றிய அறிந்திருக்க முடிகிறது (அதில் பல்வேறு விதமான கற்பனாவாதங்களும் கலந்தே இருந்தன என்பது மறுப்பதிற்கில்லை – ஆனால் காலவெள்ளத்தில் முற்றிலும் மறக்கப்படவில்லை என்பது மிக முக்கியமான சாதனை). கலாசார பழக்கங்களும் இவ்வளவு காலமாக பெரிதாக அழிந்துவிடவில்லை. இதனாலேயே, வரலாற்று ஆய்வாளர் ஏ எல் பாஷம், “உலகத்திலேயே இந்தியர்களும் சீனர்களும் மட்டுமே தம் பழம் பாரியத்தோடு அற்றுப்போகாத கலாசார தொடர்பிலிருக்கிறார்கள்” என அறுதியிட்டுக் கூறுகிறார்..

1784 ஆம் ஆண்டு சர் வில்லியம் ஜோன்ஸ் என்ற கிழக்கிந்திய நீதிபதி, துவக்கிய “ஏஷியாடிக் சொசைட்டி” வாயிலாகவே இந்திய காவியங்களை பிற மொழியாக்கம் செய்யும் பணி துவங்கியது. இதுவே இந்திய வரலாற்றை ஆவணப்படுத்த ஏற்பட்ட முதல் முயற்சி என சொல்லலாம். இதன் பின்னர் 19ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கம்வரை நிகழ்ந்த முயற்சிகள் அனைத்துமே, இந்தியாவின் காவிய மரபை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சியாகவே இருந்தன. ஆனால் இவ்வாவண முயற்சியே பின் தோன்றிய மேற்கத்திய இந்திய-ஆய்வாளர்களின் தலைமுறையின் பணிகளுக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது. அது மட்டுமன்றி, இவற்றின் வாயிலாக எழுப்பப்பட்ட இந்தியா குறித்த சித்திரம் இந்தியா குறித்த பல முன்முடிவுகளுக்குக் காரணமாக இருந்தன.

உதாரணமாக, சர் வில்லியம் ஜோன்ஸ் 1789ஆம் ஆண்டு மொழிபெயர்த்த சாகுந்தலம், பின்னர் 1792 ஆம் ஆண்டு மொழிபெயர்த்த கீத கோவிந்தம் போன்ற பணிகளின் வாயிலாக, சமகால இந்தியா தன் பழம் பெருமைகளிலிருந்து விலகி சீரழியும் ஒரு சமுகம் என்றும், அதைக் காக்க மேற்கத்திய சிந்தனையாலேயே முடியும் என்ற முன் முடிவையே அவர் வைத்தார். அவரும் அவர் பின்னர் தோன்றிய ஜெர்மனிய, இந்திய-ஆய்வாளர்களின் (ஹெர்டர் (Johann Gottfried Herder) ,ஷ்லேகல் (Wilhelm von Schlegel), மேக்ஸ் முல்லர்) ஆக்கங்கள் இந்தியாவின் பழம் பெருமைகளை மிக உயர்வாகப் பேசினாலும், வில்லியம் ஜோன்ஸ் முன்வைத்த “சிதையும் இந்தியா” என்ற சித்தாந்தத்தையே கட்டமைத்தது.

இவர்களுக்கு இந்தியாவை அணுகுவதில் இருந்த மிகமுக்கிய சிக்கல் இந்து மதம். அவர்களுக்கு அவர்களின் சமகாலத்தில் இந்தியாவில் நிலவிய மத ரீதியான பழக்கங்கள் மூடப்பழக்கவழக்கங்களாகவும், அர்த்தமற்ற மத சடங்காகவுமே இருந்தது. இதற்கு முக்கிய காரணம் அவர்களால் கிருஸ்துவத்தைத் தாண்டிய மேலான, பழமையான மத அமைப்பு இருக்கும் சாத்தியத்தை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அதனாலேயே அவர்கள் இந்து மதத்தின் துவக்கத்தை பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்திற்கு அருகிலேயே நிறுத்தினர். இந்தியாவில் கிருஸ்துவ மிஷனரி அமைப்பை முறையாக உருவாக்கி இந்தியர்களை கிருஸ்து மார்கத்திற்கு திருப்ப வேண்டும் என்ற முணைப்பில் வில்லியம் வில்பர்ஃபோர்ஸ் 1813 இந்தியாவில் மிஷனரிகள் அனுமதிக்கப்படுவதற்கான சட்ட திருத்தத்தை கொண்டு வர மூன்று மணி நேர தொடர் வாதத்தை முன்வைத்து இதன் காரணமகவே. அதில் வெற்றியும் கண்டார். அவரைப் பொருத்தவரை, இந்தியா என்பதும் இந்து மதம் என்பது இரு வேறு விஷயங்களில்லை. இந்து மதம் என்பது மிகவும் கொடுரமான, இரக்கமற்ற , காமவெறி கொண்ட ஒரு அமைப்பு. அதனால், மிகவும் கருணையும், தூய்மையும் கொண்ட கிருஸ்துவ மதத்தைக் கொண்டு இந்தியாவை தூய்மைப் படுத்தவேண்டும் என்பதே அவர் வாதம்.

வில்லியம் வில்பர்ஃபோர்ஸ் முன்வைத்த வாதமும், அதன் விளைவாக கிழக்கிந்திய கம்பெனி, மிஷனரிகளுக்கு அதிகாரபூர்வமாக கதவுகளை திறந்து விட்டதும், ஏதோ அறியாமையால் நிகழ்ந்ததில்லை. அது ஒரு திட்டமிட்ட அரசியல். மதத்தைப் பரப்புவதற்கும், பின்னர் அம்மதத்தின் வாயிலாக பிரிந்த மக்களை தேசிய சிந்தனைகளில் கலக்க விடாமல் செய்வதற்கும் வகுக்கப்பட்ட திட்டமாகவே இதைக் கருத வேண்டும். இது காந்தியின் சத்திய சோதனையில் காலிசரனைப் பற்றிய அவரது கருத்தாக வெளிப்படும் வரிகளில் புலனாகும் (”எனக்கு சராசரி இந்திய கிருஸ்துவரிடம் இருந்த அவநம்பிக்கை அவர் மேல் இல்லை”). தேசியத்திற்காக துணைபோவதாகக் கருதப்பட்ட சில மிஷனரிகள் இந்தியாவை விட்டே விலக்கப்பட்டன. ஆனால், இதையும் தாண்டி இந்திய சுதந்திர போரட்டத்தில் இந்திய கிருஸ்துவர்களின் பங்கும் இருந்திருக்கிறது. உதரணமாக, பாபு காலிசரன் பானர்ஜி (”என்னை இயேசுவின் பாதைக்கு திரும்புவதற்கு இவராலும், அழுத்தமான காரணங்களைத் தர இயலவில்லை” என்கிறார் காந்தி), ரமாபாய் சரஸ்வதி, பிரம்மபந்தோ உபாத்யாய், பால் ராமசாமி ஆகியோரைக் குறிப்பிடமுடியும்.

இந்தப் பிண்ணனியில் தான் நாம் தமஸோ மா என்ற நீள்-சிறுகதையில் வரும் ஹென்றி வொயிட்ஹெட் பேசும் வசனங்களை அணுக வேண்டும்.

இத்தொகுதியின் பலம் மற்றும் பலவீனம் இதுவே. இக்கதைகளின் ஊடாக முன் வைக்கப்படும் கருத்துகள் சிலவற்றை அணுக நாம் அதன் பின்புலங்களைத் தேடிச் செல்ல வேண்டியிருக்கிறது. அவற்றை தேவைப்படும் இடங்களில் குறிப்புகளாக அரவிந்தன் தந்திருக்கிறார். ஆனால் மேம்போக்காக படிக்க விரும்பும் ஒரு வாசகன் இக்கதைகளை எளிதாக பிரச்சாரம் என்ற ஒற்றை வார்த்தையோடு கடந்து சென்று விட முடியும். அப்படி கடந்து செல்லக்கூடிய தகுதியில் எழுதப்பட்டவை என நான் கருதுவன “விலக்கப்பட்ட மலர்”, ”சாட்சி” ஆகிய சிறுகதைகளை மட்டுமே – இவை இரண்டும் முறையே கிருஸ்துவ கூட்டமைப்பில் நிகழும் நிகழ்த்தப்படும் அதிகார துஷ்பிரயோகத்தையும், மதமாற்றத்தின் பிண்ணனியில் நிகழ்த்தப்படும் நாடகங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இவை பெரும்பாலும் அநேகருக்கு உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல் தெரிவதும், மேலும் இந்நிகழ்வுகள் கிருஸ்துவ மதம் சார்ந்தவை மட்டுமேயன்றி இருப்பதாலும், இவற்றை ஒரு பொருட்டாக என்னால் எடுத்துக் கொள்ள இயலவில்லை.

அரவிந்தனின், இத்தொகுதியில் இருக்கும் சிறுகதைகளை இரண்டு வகைக்குள் அடக்கி விடலாம். இந்து தேசிய சிந்தனை மற்றும் கிருஸ்துவ மத விமர்சனம். அதுவே பிரசாரத்தின் நோக்கமாக இருக்க முடியும். இதை வெளிப்படையாகவே அவர் முன்வைக்கிறார். ஆனால், மற்ற பிரசாரத்திலிருந்து இக்கதைகள் மாறுபடும் புள்ளி ஒன்று உண்டு - இக்கதைகளில் துவேஷத்தைக் காட்டிலும், தேசமே அதிகம் முன்னிறுத்தப்படுகிறது.

ஹிந்துத்வத்தின் மிக முக்கியமான அடிப்படையான சாதிகளைக் கடந்த நேசம் “பால்” மற்றும் “அமுதம்” ஆகிய கதைகளுக்கு ஆதாரக் கரு. “தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ பிறப்பால சக மனுசனை ஒதுக்கி வைக்கிற மகா பாவ காரியத்தை பகவான் பெயராலே தலைமுறை தலைமுறையா செய்றதுக்கான ஒரு சின்ன பிராயச்சித்தம்” என்ற வரிகள் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் உண்மையான மனிதத்தை பெரும்பாலும் யாரும் வெளிச்சம் போட்டுக்காட்டுவது கிடையாது. அக்காரணத்தால் மட்டுமே அந்தணர்களின் ஆதிக்கத்தின் மொத்த உருவாக்கமே இந்து மதம் என்ற மிகப்பெரிய மாய பிம்பம் 19ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் எழுந்து, பின்னர் இந்த பிம்பமே 20ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசி இரண்டு பத்தாண்டுகள் வரை வளர்ச்சி பெற்றது.

சுமைதாங்கி அற்புதமான கதை. இது இன்றைய தேதியில் இந்து மத நம்பிக்கையாளர்கள் முன் மத மாற்றத்திற்கு கருவியாக வைக்கப்படும் மிகப்பெரிய வரலாற்று திரிபை திட்டவட்டமாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.

மதம் சிறுகதை ஒரு சிறிய ஒளிகீற்று போன்று தோன்றுகிறது. அது பல செய்திகளை பூடகமாக சொல்லிச் செல்கிறது. கிருஸ்துவிற்கு முந்தைய காலத்திலிருந்தே கிழக்கிற்கும் மேற்கிற்கும் இருந்த வர்த்தக உறவு, அக்காலத்தில்இந்திய ஞான மரபு அலெக்சாண்ட்ரியா வரை விரிந்திருந்த உண்மை, தெரெப்யூட், எஸ்ஸீன், மற்றும் நஸரீன் ஆகிய இனக்குழுக்குகள் (பின்னர் அவற்றின் கிளை குழுக்கள்) ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடுகள் பற்றிய செய்தியை இலை மறை காயாகச் சொல்லிச் செல்கிறது.

இந்தத் தொகுதியின் மிக உன்னதமான சிறுகதை என நான் கருதுவது "யாதுமாகி" சிறுகதையைத் தான். இதை நீங்கள் ஒரு பிரசார கதையாக அணுகத் தேவையில்லை. இதன் வடிவமைப்பை கொஞ்சம் செப்பனிட்டால், இந்தத் தொகுதியில் இடம் பெற்றிருக்காவிட்டால் கூட இந்த சிறுகதையின் வீச்சில் நீங்கள் கலங்கி விடுவீர்கள். அற்புதமான சிறுகதையாக மாறியிருக்கும் இக்கதை. உண்மையில், இப்போது இருக்கும் வடிவத்தில் கூட மன எழுச்சியை தர வல்லது.

எனக்கு இத்தொகுதியிலிருக்கும் கதைகளில் இருக்கும் பிரச்சனை இது தான் - இவை அனைத்தையும் சிறுகதை என்ற வரையறைக்குள் நீங்கள் வைத்துப் பார்க்க முடியுமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால்,
அந்த அளவுகோலும் இதற்குத் தேவையில்லை. ஏனெனில், இது ஒரு சிறுகதை தொகுதியன்று. அரவிந்தன் ஒரு சிறுகதையாளரும் அல்லர். இவை முழுக்க முழுக்க தேசிய சிந்தனைகளும், ஹிந்துத்தவ சாரங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட புனைவுகளின் தொகுதி இது. அம்மட்டே.

இந்த வடிவத்தை அரவிந்தன் தன் எழுத்து பாணியாக வரித்துக் கொண்டால், மிக சவுகரியமாக இருக்கும். அவரின் கட்டுரைகளை தொடர்ந்து வாசித்தவர்களுக்கு நான் சொல்வதன் காரணம் புரியலாம். சாமானியனுக்கு அதிகம் அறிமுகமில்லாத வெளிகளை பேசு பொருளைக் கொண்ட கட்டுரைகளை அடர்த்தியான மொழியில் எழுதக்கூடிய அரவிந்தனின் இக் கதைகள் மிகவும் எளிமையாக கடைநிலை வாசகனையும் அடையும் தன்மை கொண்டவை. உண்மையில், இவ்வகை எழுத்தே அரவிந்தனை பலரிடமும் கொண்டு செல்லும். இது போன்ற புனைவும், பின்னர் அதைத் தொடர்ந்த கருத்துகள், தொடர்புடைய வரலாற்றுக் குறிப்புகள் மற்றும் கட்டுரைகள் மூன்றும் கலந்த ஒரு புனைவு வகை, அரவிந்தனின் பாணியாகக் கூட அமையலாம். அது அரவிந்தன் போன்ற அபூர்வமான ஆளுமையின் சிந்தனைகளை பலரும் எற்றுக்கொள்ள வழி செய்யும்.

பின் இணைப்புகள்.

பாபு காலிசரன் பானர்ஜி பற்றி காந்தி

http://www.mkgandhi.org/autobio/chap72.htm

வில்லியம் வில்பர்ஃபோர்ஸ் ஆற்றிய உரை https://books.google.co.in/books?id=tv76IENjt6AC&pg=PA214&lpg=PA214&dq

சூரிய சந்திர வம்சம்

2014-12-15T02:39:00.000+05:30

நான் வெண்முரசு பற்றி பகிர்ந்து கொண்ட என் வாசிப்பனுபவத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள சந்திர-சூரிய வம்சத்தைப் பற்றிய கருத்திற்கு, ஜெயமோகன் அளித்த பதிலைப் பார்த்தேன். அவருக்கு என் நன்றிகள்.

http://www.jeyamohan.in/66984

இதை நான் ஒரு விமர்சனமாக முன்வைக்கவில்லை. எந்தப் படைப்பையும் அதை அணுகும் போது கிடைக்கும் அனுபவத்தையே ஒரு மனிதனால் பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியும் என்பதே என் தெளிவு. அதனால் நான் எதையும் விமர்சனம் செய்வதில்லை. அதனால் வாசிப்பனுபவம் என்ற சொல் ப்ரயோகமே எனக்கு சவுகரியம்.

மேலும், நான் ஏற்கனவே என் வாசிப்பனுபவத்தில் சொன்னபடி என் இலக்கு ஒரு தகவலின் அடிப்படையில் விவாதத்தில் ஈடுபடுவது அன்று. அது போன்று விவாதிக்கத் தக்க தகவல்கள் வெண்முரசு போன்ற படைப்பில் வரும் போது அதை எதிர் கொள்ளும் முறையைப் பற்றியே நான் குறிப்பிட்டுள்ளேன்.

ஜெயமோகன் குறிப்பிட்ட ஒரு கருத்துடன் நான் முழுமையாக ஒத்துப் போகிறேன். 2000 ஆண்டுகட்கு முற்பட்ட தமிழ் மன்னர்களின் பரம்பரை பற்றி நிறுவத்தக்க வகையிலான தரவுகள் நம்மிடையே இல்லை. (இதை நான் வாசிப்பனுபவத்திலேயே குறிப்பிட்டிருக்கிறேன்). தரவுகள் என்றால் யூகங்கள் அடிப்படையிலல்லாத தரவுகள். அப்படியிருக்க நாம் ஒரு தகவலை சரியென்றோ தவறென்றோ சொல்வதற்கில்லை.அவ்விவாதத்தில் நான் நுழையவுமில்லை.

நமக்கு பூர்வ பாரத வர்ஷத்தின் மன்னர்கள் பற்றிய தகவல்கள் அனைத்துமே புராணங்கள்/ இதிகாசங்கள்/ மஹாகாவியங்கள் போன்ற செவ்விலக்கியங்கள் வழியாகவே கிடைக்கின்றன. தமிழ் மன்னர்கள் பற்றிய தகவல்களும் அவ்வண்ணமே. அவ்விலக்கியங்கள் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படும் போது விவாதப் பொருள்கள் இயல்பாகத் தோன்றுகின்றன. இவ்விலக்கியங்களை மேற்கோள் காட்டுவதைத் தாண்டி தமிழ் மன்னர் சந்திரவம்சத்தவரா அல்லது சூரியவம்சத்தவரா என்று நிறுவ யாராலும் முடியாது – வேண்டுமானால் எவ்வளவு இலக்கியங்களில் எவ்வகையான சார்பு நிலை இருக்கின்றன என்று பட்டியலிடமுடியும். அதைத் தவிர வேறு எந்த முயற்சியும் பொருளற்றது தான் - நான் சொல்ல விரும்பியதும் இதையே.

உலகமெங்கும் மன்னர்கள் எப்படி கடவுளர் வம்சத்திலிருந்து வந்தவர்கள் என்று கூற ஒரு செவி வழிக் கதை இருக்கவே செய்கிறது. இலக்கியங்களில் இடம்பெற்றிருப்பதும் அச்செவி வழி கதைகளின் பிம்பமே அன்றி வேறொன்றில்லை. மற்றொரு புராதண நாகரிகமான எகிப்திலும் இதை நாம் காணலாம்.

கிமு 4000 முதல் 3100 வரையிலான காலகட்டத்தை எகிப்த்திய வரலாற்றில் நகாடா காலம் என்றும் நகாடா காலத்தின் பிற்பகுதியை protodynastic (இதை எப்படி தமிழில் மொழி பெயர்ப்பது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை) காலம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. கிமு 3100 முதலே முறையான மன்னர் பரம்பரை எகிப்தில் தோன்றுகிறது. அதற்கு முன் நகாடா காலத்தில் எகிப்து முழுவது 31 மன்னர் பரம்பரைகளால் ஆளப்பட்டது.

கி மு 3100 வாக்கில் Menes தலைமையில் மேல் எகிப்து படைகள் வென்று ஒரே எகிப்தை உருவாக்கின என்று தொன்மங்கள் கூறினாலும், Menes வாழ்ந்ததற்கான எந்த ஆதாரமும் நம்மிடையே இல்லை. அவர் இருந்தார் அவர் வாழ்ந்தார் என்பதற்கு நம்மிடையே ஆதாரம் கி மு 3ஆன் நூற்றாண்டில் எகிப்தில் வாழ்ந்த Menetho எழுதிய குறிப்புகளே ஆகும். அக்குறிப்பில் Menetho, எகிப்தின் முதல் தலைமுறை மன்னர் என Menesஐ குறிக்கிறார். அதன் பின்னர் ஸ்கார்பியன் மற்றும் நார்மர் வாழ்ந்ததற்கான hard evidences நம்மிடையே இருக்கின்றன. அவர் வாழ்ந்தற்கான மிகப்பெரிய ஆதாரமான Narmar Palette கி மு 3100 ஆண்டில் உருவானது என்பதை நிகழ்கால அறிவியல் ஒத்துக் கொள்கிறது. அதிலும் ஸ்கார்பியன் தான் நார்மர் என்றும் அவரே Menes என்றும் கூறும் கருத்தியல்களும் இருக்கின்றன.

நகாடா காலத்திற்கு முன்பு எகிப்தில் எல்லாமே கர்ணபரம்பரை கதை தான். திடமான தரவுகள் வழியாக நிறுவப்படுவம் செய்திகள் நம்மிடையே இல்லை.

பாரதத்தை எடுத்துக் கொண்டாலும் மன்னர் பரம்பரை பற்றிய நிலை எகிப்தை ஒத்தே இருக்கின்றன. ஆனால் நம்மிடையே Narmer Palette போன்ற ஒரு ஆதாரம் கி மு ஆறாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்பு இல்லை.

மஹாபாரத்திற்கு முற்பட்ட இதிஹாசமான ராமாயணத்தை அடியொற்றி இயற்றப்பட்ட மஹாகாவியமான ரகுவம்சத்தில் காளிதாசர், விவஸ்வானிலிருந்து தொடங்கும் சூரிய வம்சத்தில் திலிபன் தோன்றினான் என்று கூறி அவனின் வம்சமாக முறையே ரகு, அஜன், தசரதன், ராமன், குசன், அதிதி, நிஷதன், நளன், நபன், புண்டரிகன், ஷேமதன்வா, தேவானீகன், அஹிநகுன், பாரியாத்ரன், ஷீளன், உந்நாபன், வஜ்ரநாபன், சங்கணன், வ்யுஷிதாச்வன், விச்வஸஹன் (இவன் காசி விஸ்வதாதரை பூஜித்ததால் பிறந்ததால் இப்பெயர் பெற்றான்), ஹிரண்யநாபன், கௌஸல்யன், பிரம்மிஷ்ட்டன், புத்திரன், புஷ்யன், த்ருவஸந்தி, சுதர்ஸனன் என்ற வரிசையை சொல்கிறார். சுதர்ஸனனுக்குப் பின்னான வம்சம் எங்கு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. அப்படி சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் அதை ஒரு கர்ண பரம்பரை கதையாகத் தான் கொள்ள முடியுமே தவிர வேறு எவ்வகையிலும் இதை அணுக இயலா.

மேலும் இந்தியத் தொண்மங்களை அதன் அளவுகோளிலேயெ அளந்தாலும், ராமாவதாரம் நிகழ்ந்த த்ரேதாயுகத்திலுலிருந்து மஹாபாரத காலமான த்வாபரயுகம் வரையான அரசவம்சத்தை நிலை நிறுத்துதல் என்பது சாத்தியமற்ற ஒன்று என நான் தெளிகிறேன். இந்து நம்பிக்கையின் படி த்ரேதாயுகம் எனபது 12,96,000 ஆண்டுகள். த்வாபரயுகம் என்பது 8,64,000 ஆண்டுகள். மகாபாரதம் என்பது த்வாபரயுகத்தின் இறுதியில் நிகழ்ந்தது என்பது நினைவிற்கு (மேலும் இந்த ஆண்டுகளை அத் தொண்மங்களில் குறிக்கும் ஆண்டு கணக்காகவே கொள்ள வேண்டும் - அறிவியல் கணக்கு இதற்கு சரிபடாது). தொண்மமல்லாத சரித்திர அரசர்கள் இவர்கள் என்ற கருதுகோளை எடுத்துக் கொண்டாலும், அதிக பட்சமாக 7000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் த்ரேதாயுகம் என்ற நடைபெற்றிருக்கலாம் என்று அணுமானித்தால் கூட, 7000 வருடங்கள் என்பது மிகப் பெரிய கால இடைவெளி. அக்கால இடைவெளியில் நடைபெற்றிருப்பவற்றை, வாழ்ந்தவர்களை எப்படி வரிசைப் படுத்துவது ?

இவற்றின் அடிப்படையில், சூரிய குலம் சந்திரகுலம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய என் புரிதலை நான் முன்வைக்கிறேன் (தமிழ் மன்னர்கள் எக்குலத்தவர் என்று நிறுவ நான் முயலவில்லை). இது ஒரு பார்வையேயன்றி, எந்த இயலின் மூலமும் நிறுவத்தக்க கருதுகோளன்று.

சூரியகுலம் சந்திரகுலம் என்று காலத்தில் மிகவும் பிரிக்கப்படாவிட்டாலும் இரு வேறு வேறு காலகட்டத்தில் தோன்றிய குலங்கள் என்றும் அவை தொழிலாலல்லாமல், வழிபாட்டு முறைகளால் நிறுவப்பட்ட குலங்கள் என்றும் நான் கருதுகிறேன். இன்றைய மதங்கள் போல.

மேலும், மிகவும் பரந்த ஆர்யவர்த்தத்தில், பல்வேறு இடங்களில் தோன்றிய நாகரிகங்கள் அவர்களுக்கேயுரிய வாழ்க்கை முறை, தெய்வங்கள் என்று அமைந்திருப்பதே இயல்பு. அவ்வகையில், நேரிடையாக காண்பதற்கு தோன்றிய தெய்வங்களான சூரிய சந்திரனை நாகர்களை, மிருகங்களை ஆதி முதல் தெய்வங்களாக குடிகள் கொண்டு அவற்றின் அடிப்படையில், தெய்வங்களால் கருணை பெற்றவன் அரசனென்ற கூற்றை நிருவும் பொருட்டு அரசர்களின் வரிசையில் தெய்வங்களை வைத்திருக்கலாம் என்று நான் துணிகிறேன். (எகிப்திலும் ஒருன்கினைக்கப்பட்ட எகிப்து தோன்றுவதற்கு முன்னர், மேல் மற்றும் கீழ் எகிப்து இரண்டுமே கலாசார, பண்பாட்டு ரீதியாக வெவ்வேறாகவே இருந்திருக்கின்றன). அக்குலங்கள் இணைகோடுகளாக பயணப்பட்டிருக்கும் என்பது என் கருதுகோள். ஆனால் சந்திர சூரிய வம்சங்கள் என்பதே மிகவும் முன்னேறிய ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட ஒரு நிலை என்பது என் எண்ணம்.

அக்குலங்கள் தோன்றுவதற்குப் பண்ணெடுங்காலங்களுக்கு முன்பிருந்த பண்டைய பாரதவர்ஷத்தில் வழங்கப்பட்ட மொழிகள் தங்களுடன் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்ததாலும் தனித்து இயங்கியதாலும் தோன்றிய வகையில் மொழி குடும்பங்களை நிறுவுகிறார்கள், மொழியியல் வல்லுனர்கள். இன்றைக்கு இருக்கும் சமஸ்கிருதம் வேத காலத்து சமஸ்கிருதத்திலிருந்து வேறுபடுகிறது. தமிழும் அவ்வண்ணமே.

இன்றைக்கும் பின்வரும் பெரிய மொழிக்குடும்பங்கள் இந்தியாவில் வழக்கிலிருப்பதை மொழியியல் வல்லுநர்கள் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள் - அவை Indo Aryan (வட இந்திய மொழிகள், பாகிஸ்தான், இலங்கை, ஆஃபாகின்ஸ்தானில் வழங்கப்படும் மொழிகள்), Dravidian (தமிழ், தெலுங்கு முதலியவை), Austric (அந்தமான் நிகோபார் தீவுகள்), sino-tibetian (திபெத் நாகாலாந்தில் வழங்கப்படும் மொழிகள்).

இவற்றிலிருந்து திராவிட மொழிகள் மற்றும் ஆரிய மொழிகளும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று தோன்றியிருக்க முடியாதென்றே நான் நினைக்கிறேன். அம்மொழிகள் தனித்தனி அடையாளங்களைக் கொண்டிருப்பதன் மூலம், அம்மொழியை வழங்கிய மக்களும் பண்பாட்டு ரீதியாக தனித்து விளங்கியிருக்கக் கூடும். இக்குடிகளை ஆண்ட அரசும் பண்ணெடுங்காலம் அதே இடத்தில் நிலைபெற்று எவ்வித பூசலும் கலப்புமின்றி தங்கள் பண்பாட்டையும் மொழியையும் நிலைநிறுத்தியிருக்கக்கூடும். அக்காலத்தில் ஆதி பாரத வர்ஷத்தில் மிகவும் பற்பல சிறு/ குறு வம்சங்கள் இருந்திருக்கக் கூடும்.

பின்னர், அவ்வம்சங்கள் அணைத்தும் மிகப் பெரிய கால இடைவெளியில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இணைந்து பெரிய பிரிவுகளையும் வம்சங்களையும் தோற்றுவித்திருக்ககூடும். அதன் பின்னர் வணிகம், திருமணம் முதலிய காரணங்களுக்காக தங்கள் எல்லைகளை விரிவாக்கும் போது பிற குடிகளுடன் இணைந்தும் போரிட்டும் வலிமையான அரசும், குலமும் தோன்றியிருக்கக்கூடும். இவையணைத்தும் சில ஆயிரம் ஆண்டுகள் இடைவெளியில் நிகழ்ந்திருப்பவையேயன்றி சில நூற்றாண்டுகளில் நிகழந்திருப்பவையல்ல.

அவ்வகையிலேயே சூரிய சந்திர வம்சங்கள் விரிவடைந்திருக்கலாம். த்ரேதாயுகத்தில் சூரிய வம்சம் தென்னிந்தியாவில் விரிவடைந்திருக்கலாம். அதற்கு முன்பிருந்த ஆதி வம்சங்கள் தங்கள் பூர்வ அரசியல் அடையாளங்களைத் துறந்து புதிய வம்சத்திற்கான அடையாளங்களைப் பெற்றிருந்தாலும், வலிமையான ஆதி மொழிகள் நீட்சியடைந்திருக்கலாம் (பிற மொழி கலப்பினால்).

வெண்முரசு வாசிப்பனுபவம்

2014-12-09T00:07:00.001+05:30

வெண்முரசு வரிசையின் இரண்டாவது நூலாக எழுதப்பட்ட மழைப்பாடலில், விதுரர் திருதராஷ்டிரனிடம் சொல்வது போல், அறிவதால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியாக மாறிய வாசிப்பனுபவமே வெண்முரசு வாசிக்கும் அனுபவம். ஆனால் அந்த அனுபவத்தைப் பெற என் மூளையைக் காட்டிலும் என் மனமே கலமாகாக மாறியிருக்கிறது.

உலகை முதலில் பார்க்கும் குழந்தை தன் கைகளாளும், உடலாளும், கண்களாளும் உலகை அறிய முற்படுவது போல புலன்களனைத்தாலும் இந்தப் படைப்பை அணுகுகிறேன். இதை அணுக மூளை மட்டும் பத்தாது என்பது தான் இதைப் படிக்கத் துவங்கிய பின் நான் அடைந்த முதல் தெளிவு. இதைப் படிக்கத் துவங்கியது முதல், கைகளை விரித்தபடி மிதக்கும் தக்கையாக மாறி ஒரு மாபெரும் அலையிடம் என்னை ஒப்புவித்தபடி மிதந்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் என்னை அதன் ஆர்பரிப்புக்கேற்றபடி தூக்கியும் வீழ்த்தியும், கடத்தியும் சென்று கொண்டிருக்கிறது.

கடந்தகாலமென்பதை எதிர்காலமாக்கும் காலத்தின் நுணியில் நின்றுக் கொண்டு எதிர்காலத்தைப் பார்த்து கதை சொல்லுகிறார் ஜெயமோகன்.

அக்கதை சொல்லும் அமைப்பே இவ்வளவு அக எழுச்சியை ஏற்படுத்திய வாசிப்பனுபவம் எனக்கு மிக நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு சம்பவித்திருக்கிறது என்பதை உணரச் செய்கிறது.

மிகப்பெரிய வியாக்யானங்களை பதிலாகக் கோரவல்ல கேள்விகளை முன்வைக்கும் இக்கதையை சொல்ல ஆரம்பிக்கும் போதே கதை மாந்தர்களின் எண்ணப்போக்கை தெளிவு படுத்திவிடுகிறார் ஜெயமோகன். அந்த அகதெளிவுகளே இந்த படைப்பை ஒரு பக்தி இலக்கிய மனநிலையிலிருந்து அணுக விடாமல் காவியமாக அணுகச் சொல்லுகிறது. பக்தி இலக்கிய மனநிலை ஒரு மிகப் பெரிய மனத்தடையை உருவாக்கிவிடும்.

பக்தியின் அடிப்படையில் இவை இவ்வண்ணமே ஏற்கப்படல் வேண்டும் என்று சொல்லும் போது வாசகன் மேல் திணிக்கப்படும் நம்பகத்தன்மையை கடந்து செல்லவே முயற்சிக்கும் ஒரு வாசகன் அந்த நம்பகத்தன்மையை மீண்டும் மீண்டும் தன் சிறிய எண்ண வட்டங்களுக்குள்ளும் அறிவின் வட்டங்களுக்குள்ளும் கட்டுப்பட்ட தகவல்களின் அடிப்படையில் ஊர்ஜிதம் செய்து கொள்ளவே முயற்சிக்கிறான். அப்படி ஊர்ஜிதத்தை இலக்காகக் கொண்டு அரைகுறையாக எதிர்கொள்ளும் படைப்பை எப்படி முழுமையாக ஆரோகணிக்க முடியும். பக்தி இலக்கியத்தை சரணாகதி மனநிலையில்லாமல் எதிர் கொள்ளவே முடியாதென்று தோன்றுகிறது.

காவியம் என்ற இலக்கிய வகைக்கான இலக்கணங்கள் வடமொழி அறிஞர்களால் தெளிவாகவே வகுப்பட்டுள்ளன. அதை ஒரு அளவு கோளாக மட்டுமே கொண்டால், இது மஹாகாவியமென அழைக்கப்பட வேண்டிய படைப்பு என்பது என் கருத்து.

வடமொழியில் இயற்றப்படும் காவியங்களை அதற்கான அடையாளங்களின் அடிப்படையில் வகுத்துத் தரப்படும் கூறுகளில், வெண்முரசு, ச்ரவ்ய காவ்யம் என்ற வகையில் வரலாம். (காதால் கேட்டும், படித்தும் ரசிக்கப்படும் காவியத்தை ச்ரவ்ய காவியம் என்பர்). மேலும் மஹாகாவியத்துக்கான உள்ளடக்கத்திற்கான அடையாளமாக வழங்கப்படுனவற்றில் சில

- உத்தம புருஷனையோ, தேவனையோ, ஷத்ரிய வீரனையோ காவியத்தின் தலைவனாக கொள்ளல் வேண்டும் - அல்லது பலரும் காவியத்தின் தலைவராக இருக்கலாம்

- இதிஹாசங்களையும் புராணங்களையும் அடிப்படையகக் கொண்டதாக இருக்கும்

- துஷ்ட நிந்தனை ஒரு அம்சமாக இருக்கும்

- விரிவான விவரணைகள் நிரம்பியதாக இருக்கும் - காலங்கள், நிலக்கூறுகள், தட்ப வெட்பம், மனித உணர்வுகள், சம்பவங்கள், பிறப்பு, இறப்பு, நீதி, அநீதி, ஆட்சி முறை, நடைமுறை, குடி மக்கள வாழ்வுமுறை, விலங்குகள், உலோகங்கள், பணம், கொடை முதலியவற்றை பற்றிய விரிவன வர்ணனைகள் வேண்டும்

- நவ ரசங்களும் நிரம்பியதாக இருக்க வேண்டும்

- தர்மார்த்தகாமமோக்ஷத்திறகான பாதையை வகுத்துக் கூறுதல் தலையாய பயனாக இருக்க வேண்டும்.

இவைத் தவிரவும், மேலும் பல இலக்கண அடையாளங்கள் இருக்கின்றன (சர்கத்தின் அளவு, எண்ணிக்கை போன்றவை). அவ்வடையாளங்கள் இங்கே நமக்குப் பயன் தராது என்பதால் அவற்றை நாம் பொறுத்திப் பார்க்க வேண்டாம்.

காந்தாரத்தின் நிலப்பரப்புகளையும், அது செல்லும் வழியில் இருக்கும் புவியியல் தகவல்களையும் நிறுவிப் பார்க்க சொல்லும், எந்தக் கதை எந்த புராணத்திலிருந்து வந்தது என்று தேடிப் பார்க்கச் சொல்லும், எந்த கதை மாந்தர் இதிகாச பாத்திரம் என்று கண்டறியச் சொல்லும் மூளையை நிராகரித்த பொழுதிலேயே என்னால் இப்படைப்பை மஹாபாரதம் என்னும் அடையாளத்தை அழித்து அணுக முடிந்தது.

அவ்வடையாளத்தை அழித்த பின்னர் இது என் முன்னோரின் வாழ்க்கை பற்றிய கதை என்னும் சாதாரண கட்டமைப்பில் வந்து விழுந்து விட்டது. அக்கட்டமைப்பை வாசிக்கும் போது எழுவது அத்தனையும் பிரம்மாண்டமே. சாதாரண மானுட வாழ்வை வாழ்ந்த முன்னோரின் கதை. காம க்ரோத லோப மாச்சர்யங்களுக்கு ஆட்பட்ட மனிதர்களின் கதை. வெல்ல அறிதான அம்மாயைகளை வென்றெடுக்க அவர்கள் அகமும் புறமும் நிகழ்த்திய போரின் சித்திரம். அவர்கள் நடமாடியவர்களாக இருந்தால் இப்படி மட்டுமே அவர்களால் வாழ்ந்திருக்க முடியும் - இப்படி மட்டுமே பேசியிருக்க முடியும். இப்படி மட்டுமே சிந்தித்திருக்க முடியும் என என்னால் நம்ப முடிகிறது.

என்னால் மட்டுமல்ல, பாரதத்தின் கலாசார மரபு பற்றிய புரிதல் ஓரளவேனும் இருக்கும் எவராலும் இதை நம்ப முடியும். அவர்கள் அனைவருக்குள்ளும் ஒரு பீஷ்மரும், சத்யவதியும், பாண்டுவும், குந்தியும், திருதராஷ்டிரரும், சகுனியும், காந்தாரியும், அம்பையும், சால்வனும், விதுரரும் உண்டு - எனக்குள் என் தந்தையின் சிறிய எச்சமொன்று உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நான் அறிந்ததைப் போல.

இந்த மஹாகாவியத்தின் மிகப் பெரிய அம்சமாக நான் பார்ப்பது - சாதாரணமாக கடக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு கதை மாந்தரின் குணத்தையும் வாசகனுக்கு அருகில் கொண்டு வந்து தருகிறார். விசித்ர வீரியனை முதல் நூலில் கொண்டாடியது போல இரண்டாவது நூலில் பாண்டுவைக் கொண்டாடுகிறார். இருவருமே மிகப்பெரிய சமுத்திரமான மஹாபாரதத்தில் பயணம் செய்யும் சிறு தெப்பங்கள் - அவர்கள் மிகப்பெரிய கப்பல் கலங்களின் நிழலில் பெரும்பாலும் மறைந்து விடுகின்றனர். அவர்களை நீங்கள் அறிய அத்தெப்பத்தில் நீங்களும் பயணிக்க வேண்டும்.

இவ்வளவு அணுக்கமாக நான் பாண்டுவை உணர்ந்ததேயில்லை. எப்படிப்பட்ட தந்தையவன். எப்படிப் பட்ட பித்து நிலையில் மாந்தரை அணுகுகிறான். முழுதுமாக அகவிடுதலை அடைந்த மனிதன் இப்படித்தான் வாழ முடியும். தன் இருப்பையே தன் உடலிலிருந்து வெளியே தள்ளக்கூடிய மனிதர்களால் இப்படித் தான் அன்பைப் பொழிய முடியும்.

குந்திக்கும் விதுரனுக்குமிடையேயான அந்த மெல்லிய சரடு எவ்வளவு மெண்மையாக வந்து போகிறது. யுதிஷ்டிரனின் நாமகரனித்தில் மகா கௌதமருக்கு துர்வாசர் அவியளிக்கிறார். சில விஷயங்களை பூடகமாகவே விட்டுச் செல்கிறார் ஆசிரியர். மிகப்பெரிய தீர்க்க தரிசனம் கொண்ட விதுரனை அறிமுகப்படுத்தும் போது பாரத வர்ஷத்தின் மிகப்பெரும் வரலாறை ஒரு சிறு மணித்துளி உரையாடலாக சுருக்குகிறார். அவர் நிறைஞானி என்பதற்கு ஒரு சோறு பதத்தை அறிமுகத்திலளிக்கிறார்.

ஆனால் சில இடங்கள் நிரடுகின்றன. ஒரு கட்டத்தில், தமிழ் நிலம் ஆண்ட மூவேந்தர்களையும் சந்திரவம்சத்தவர் என்று ஒரேயடியாக சொல்லிவிடுகிறார்

விஷ்ணுவில் இருந்து பிரம்மா பிறந்தார். பிரம்மாவிலிருந்து சந்திரன். சந்திரனில் இருந்து புதன். புரூரவஸ், ஆயுஷ், நகுஷன், யயாதி என்று நீண்டு வந்த வம்சத்தில் வந்தவர் துர்வசு. துர்வசுவின் மைந்தர் வர்க்கன். வர்க்கனின் மைந்தர் கோபானு. அவரது குலவரிசை திரைசானி, கரந்தமன், மருத்தன், துஷ்யந்தன், வரூதன் என்று நீள்கிறது. வரூதனின் மைந்தரான காண்டீரன் காந்தாரன் என்னும் மாமன்னரைப் பெற்றார்.

“காந்தாரருக்கு ஐந்து மைந்தர்கள் பிறந்தனர். மூத்தகுலம் காந்தாரகுலமாக ஆகி இந்த மண்ணை ஆள்கிறது. பிறநால்வர் சேரர் சோழர் பாண்டியர் கோலர் என்று சொல்லப்பட்டார்கள். அவர்கள் இங்கிருந்து கிளம்பி தட்சிணத்தை அடைந்து அங்கே எங்கேயோ நாடாள்கிறார்கள்"

இவர்களை பாண்டியர்களே சந்திரவம்சத்தவர் என்றும், சோழர்களை சூரியவம்சத்தவர் என்றும் சொல்லும் மரபு இருக்கிறது. மூவருலாவில் ஒட்டக்கூத்தர் குறிப்பிடுவதும் இதையே என அறிகிறேன். இதன் பொருட்டே குருக்ஷேத்திரப் போரில் பாண்டியர் பங்கு கொண்டனர் என்ற கருத்தும் உண்டு.

அது மட்டுமேயன்றி தமிழ்குடி மன்னர்கள் காந்தாரத்தில் இருந்து வந்தவர்கள் என்ற கூற்றை எப்படி எதிர் கொள்வது ?

சேர சோழ பாண்டியர்களின் ஆதி வரலாறு பற்றிய ஸ்தாபிக்கப்பட்ட செய்தி என எதுவும் இல்லாத நிலையில், இந்தத் தகவலை(?) ஒதுக்கி விட்டு மேல் செல்லுதலே நலம் என நினைக்கிறேன்.

அதே போல முதுமக்கள் தாழி பற்றிய குறிப்பையும் நாம் கருத வேண்டும் என நான் நினைக்கிறேன். தகவல் ரீதியான தர்க்கத்தில் ஈடுபடும் போது மிகக்குறுகிய துளைவழியே ஆழியை நோக்கும் அனுபவமே மிஞ்சும். ஆழியின் ஆர்பரிப்பையும் ஆழத்தையும் அகலத்தையும் அறிய அதன் நடுவே பயணப்படுதல் அவசியம். ஆகவே விவரணைக்காகவும், அழகியலுக்காகவும் ஜெயமோகன் அளிக்கும் சில தகலவல்களைத் தாண்டிச் செல்லுதலே நலம். வர்ணனைகளை தன் அனுபவத்தினாலும் அறிவாலும் விரித்துக் கூறும் போது சில சமயத்தில் சர்ச்சைக்குரிய விவாதப் பொருட்கள் தன்னிச்சையாகத் தோன்றிவிடுவதுண்டு. அப்பொருட்களிலேயே நின்று விவாதன் செய்து ஸ்தாபிக்க வேண்டியது எதுவுமே இல்லை. ஒரு உண்மையான வாசகன் அப்புள்ளியை எளிதில் கடந்து விடுவான்.

விவரணைகளில் அடங்கியிருக்கும் தகவல்களை நாம் தாண்டிச் செல்லும் போது நமக்குக் கிடைப்பது மிகப்பெரிய பொக்கிஷமான மஹாகாவியம். இக்காவியத்தை நான் அதன் தத்துவ அலசல்களுக்காகவும், ரசம் மிகுந்த பாத்திரப்படைப்பிற்காகவும், கருப்பொருளுக்காகவும் எதிர் நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

பி கு: முதல் இரண்டு நூல்களை மட்டுமே வாசித்திருக்கிறேன். மூன்றாவது இன்று துவங்குகிறது.

NKPK - 006

2014-11-08T00:32:00.000+05:30

NKPK - 005 இற்கான விடை

நேற்று தந்த புதிரில் இருந்ததெல்லாம் பன்னெடுங்காலமாக இந்து மதத்தின் வழிபாட்டுத் தலங்களாக இருந்து வந்து பின்னர் முகலாய படையெடுப்பின் போது இடிக்கப்பட்ட கோயில்கள்.

அவை முறையே
1. முதல் படத்தில் காசி விஸ்வநாதர் ஆலயம். இக்கோயில் பல்வேறு தாக்குதல்களுக்கு ஆட்பட்டு மீண்டும் புணர்நிர்மாணம் செய்யப்பட்டது. ஆனால் ஔரங்கசிப் அக்கோயிலை இடித்து விட்டு அந்த இடத்தில் மசூதியை எழுப்பினார். இப்போது இருக்கும் காசி விஸ்வநாதர் ஆலயம் 250 வருடங்களுக்குள்ளாக கட்டப்பட்டது தான். படத்தில் காட்டப்பட்டிருப்பது ஆதி காசி விஸ்வநாதர் ஆலயம். மசூதியின் பின்பகுதியில் பழங்கால கோயிலின் பாகம் இருப்பதைப் படத்தில் காணலாம். அயோத்தியா பிரச்சனை வந்த போது காசி விஸ்வநாதர் ஆலயத்தையும் மீட்டெடுப்போம் என்று விஸ்வ ஹிந்து பரிஷத் கோஷமிட்டது நினைவிருக்கலாம்
2. இரண்டாவது படத்தில் இருக்கும் கோயில் தற்போதைய இந்தியாவில் இல்லை. பிரஹலாத்புரி என்று அழைக்கப்படும் அக்கோயிலே நரசிம்ஹ அவதாரத்திற்குப் பின் ப்ரஹலாதனால் கட்டப்பட்டது. அது தற்போதைய பாகிஸ்தானில் இருக்கும் முல்தானில் இருக்கிறது. இக்கோயிலும் முகலாயர்கள் முல்தானை ஆக்கிரமித்த போது சிதைக்கப்பட்டது. பின்னர் பிரிட்டிஷ் காலத்தில் மேலும் சிதைவுக்குள்ளான இக்கோயில், அயோத்யாவில் பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட போது இப்போது இருக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது.
3. மூன்றாவது கோயில் சோமநாதர் ஆலயம். குஜராத்தில் இருக்கிறது. பல முறை முகலாயர்களின் ஆக்கிரமிப்புக்கு உள்ளான இக்கோயில், கஜினி முகமது முதல் ஔரங்கசிப் வரை பல்வேறு முகமதிய மன்னர்களால் தொடர்ந்து இடிக்கப்பட்ட இக்கோயிலின் புணர்நிர்மாண பணிகள் பின்னர் சர்தார் வல்லபாய் படேலின் முயற்சியால் மீண்டும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இன்றைக்கு பார்க்கும் கோயில் ஆதி சோமநாதர் ஆலயமன்று. தற்போதைய கோயில் 1950க்குப் பின் கட்டப்பட்ட ஒன்று.

சரி இன்றைய புதிருக்கு வருவோம்.

NKPK - 006

கீழே கொடுக்கப்பட்ட இம் மூன்று ஆடவருக்கும் இடையே இருக்கும் பொதுவான ஒற்றுமை என்ன ?

NKPK - 005

2014-11-06T00:29:00.002+05:30

NKPK - 005

பின்வரும் படங்களில் இருக்கும் ஒற்றுமை என்ன ?
What is common between the three images provided below.

NKPK -004- இற்கான பதில்
அம்மூவரும் இந்திய சுதந்திரத்திற்காக பாடுபட்ட உத்தமர்களின் மனைவிமார்.

முதலாவது படம் கஸ்தூரிபா காந்தி. என்னது ரோஹிணி ஹட்டங்காடி மாதிரி இல்லையா.....அது சரி.

இரண்டாவது படத்தில் இருப்பவர் சுபாஷ் சந்திர போஸின் மனைவி/ துணைவி எமிலி ஷென்ஹல் (அவர் திருமணம் செய்து கொண்டதற்கான ஆதாரம் இல்லை என்று வாதிடும் ஒரு குழு இருக்கிறது).

மூன்றாவது படம் கப்பலோட்டிய தமிழன் வ வு சிதம்பரனாரின் முதலாவது மனைவி வள்ளியம்மாள்.

NKPK - 004

2014-11-05T23:28:00.001+05:30

NKPK - 004
கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள புகைப்படத்திலுள்ள மூன்று பெண்மணிகளுக்கும் இடையே இருக்கும் ஒற்றுமை என்ன ?

இந்தப் படங்கள் இணையத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை.

NKPK - 003க்கான விடை

சஞ்சய் காந்தி. அதில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள மூன்று படங்களுக்குமான தொடர்பு

1. முதல் படம் அம்மா-பிள்ளை இருவரையும் வாரி எடுக்கப்பட்ட திரைப்படம். பல சிக்கல்களுக்கு உள்ளான திரைப்படம். இந்தியாவின் முதல் அரசியல் அங்கதம் என்று சொல்லலாம். இதை அழிக்க முற்பட்டதற்காக சஞ்சய் காந்திக்கு சிறை தண்டனை எல்லாம் விதிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அந்த செய்தியைச் சொல்லும் பேப்பர் கட்டிங் இதோ...

ஒருவேளை இந்தப் படத்தைப் பார்த்தே தீர வேண்டும் என்ற ஆவல் உங்களுக்கு மேலோங்கினால், நீங்கள் கிளிக்க வேண்டிய முகவர் இதோ....

https://www.youtube.com/watch?v=C0dIv2oqQaM

2. இரண்டாவது, சஞ்சய் காந்தி துவக்கிய நிறுவனம் :-) ஆம் இன்றைக்கு இருக்கும் மாருதி நிறுவனம் அவருக்காக துவக்கப்பட்டது. ஆட்டோமொபைல் துறையில் பட்டப்படிப்பு கூட இல்லாத, எந்த ஒரு தொழில் பிண்ணனியும் இல்லாத ஒருவருக்கு இந்திய மக்கள் பயன்படுத்தும் வகையில் கார் தயாரிக்கும் காண்ட்ராக்டை அன்னை கொடுக்க, அதை மகன் பெற்றுக் கொள்ள, பின்னர் நடந்ததெல்லாம் சரித்திரம்....

3. அந்தப் படத்தில் இருப்பவர் மேனகா காந்தி. ஏனோ அவர்கள் திருமணம் மிகவும் சிறிய நிகழ்ச்சியாக நடத்தப்பட்டதாம். கீழே உள்ள செய்தித் தாள் (மில்வாக்கி ஜர்னல்) கட்டிங்கைப் பாருங்கள். அதில் சஞ்சய் காந்தியைஆட்டோமொபைல் டிசைனர் என்று வர்ணித்திருக்கிறார்கள்.

NKPK - 003

2014-11-04T22:45:00.001+05:30

இன்றைய புதிர்

இந்த மூன்று படங்களுக்கிடையே உள்ள இணைப்பை கண்டுபிடியுங்கள் (கொஞ்சம் சுலபம் தான்)

Identify what is common between these three images.

NKPK - 002க்கான விடை.

தியாகராஜன், திரிபுரசுந்தரி, கிருஷணஸ்வாமி, அகிலாண்டம் ஆகியவை

முறையே

அசோகமித்ரன், லஷ்மி, வல்லிக்கண்ணன், அகிலன் என்ற புணைப்பெயரில் எழுதும்(திய) எழுத்தாளர்களின் இயற்பெயர்கள்.

இவர்கள் அனைவரும் சாகித்ய அகடெமி விருது பெற்றவர்கள் என்பது இவர்களுக்கிடைய இருக்கும் பொதுவான ஒற்றுமை.

அசோகமித்ரன் - 1996 அப்பாவின் சிநேகிதர்

லக்ஷ்மி - 1984 ஒரு காவேரியைப் போல
வல்லிக்கண்ணன் - 1998 புதுக்கவிதையின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்
அகிலன் - 1963 வேங்கையின் மைந்தன்

NKPK 2

2014-11-03T23:38:00.001+05:30

புதிர் - 002

இது மிகவும் எளிமையானது. இவர்கள் நால்வரும் எதனால் இணைகிறார்கள் ?

தியாகராஜன், திரிபுரசுந்தரி, கிருஷணஸ்வாமி, அகிலாண்டம்.

NKPK - 001க்கான விடை.

இவை மூன்றும் ஒவ்வொரு நாட்டின் முதல் பிரதம மந்திரி பிறந்த ஊர்.

அலகாபாத் - யாரென்று சொல்ல வேண்டுமா ?
Płońsk - இஸ்ரேலின் முதல் பிரதமர் டேவிட் பென் குயான் பிறந்த ஊர்
Glebe - ஆஸ்திரேலியாவின் முதல் பிரதமர் சர் எட்மண்ட் பர்டன் பிறந்த ஊர்

நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம் (NKPK) - 1

2014-11-02T18:41:00.001+05:30

சரி புதிதாக ஒரு ஆட்டத்தை ஆரம்பிப்போம் - புதிர் தான்.

ஆனால், google இருக்கும் போது என்ன புதிர் போட்டு என்ன பயன். இண்டர்நெட்டில் ஒரு தட்டு தட்டினால் பதில் வந்து விடுகிறது. அதனால், விளையாட்டில் எந்த ஒரு சுவாரஸ்யமும் இல்லை.

ஆட்டத்தை கொஞ்சம் மாத்துவோம். ஆட்டம் இது தான்.

ஒவ்வொரு புதிரிலும் மூன்று அல்லது நான்கு துப்புகள் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும். அந்த துப்புகள் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையதாக இருக்கும். ஏதோ ஒரு விதத்தில் அவை அப்படி அமைந்து இருக்கும். அந்த தொடர்பை நீங்கள் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

புதிர் போடும் என் பணி, உங்களுக்கான பதில் எந்த தேடு பொறியிலும் நேரடியாகக் கிடைக்கக் கூடாது என்று மெனக்கெடுவது. ஆனால் பெரும்பாலும், சுலபமாகத் தான் இருக்கும். உங்கள் வேலை, கண்டுபிடிப்பது.

உதாரணம், கீழே.
கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள இம்மூவரும் எதை இணைக்கிறார்கள்.

1. Mohamed Ould Abdel Aziz
2. Mamnoon Hussain
3. Recep Tayyip Erdoğan

நீங்கள் கூகிள் உதவியோடு இவர்கள் மூவரும் மூன்று நாடுகளுக்கான அதிபர்கள் என்று பதில் சொன்னால், மன்னிக்கவும் அது எதிர்பார்த்த பதில் அன்று. அதிபர் என்பது முதல் கட்ட துப்பு மட்டுமே, அதிலிருந்து கொஞ்சம் எந்த நாட்டின் அதிபர்கள் என்று பார்த்தீர்களேயானால், உங்களுக்கு ஒரு ஒற்றுமை புலப்படும். அந்த ஒற்றுமையை கீழே கொடுத்துள்ளேன். நீங்களே பாருங்கள்.

இவர்கள் அதிபர்களாக இருக்கும் நாடுகளின் கொடிகள் பிறை சந்திரனையும் நட்சத்திரத்தையும் பிரதானமாகக் கொண்டிருக்கின்றன. இது ஒரு அவதானிப்பு. இதே போல நீங்கள் வேறு ஒன்றை கண்டுபிடிக்கலாம். அதுவும் சரியான பதிலாக இருந்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் :-)

ஒரு புதிருக்கு ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட பதில்கள் இருக்கலாம். உங்கள் முதல் கூகிள் தேடலில் பதில் கிடைத்து விட்டால், அது பதிலல்ல என்று புரிந்து கொள்ளவும். ஒவ்வொரு புதிருக்கான விடையையும் நான் மறுநாள் இடுவேன். உங்கள் விடையை வழக்கம் போல பின்னூட்டத்தில் இடவும்.

சரி, ஆட்டத்தை ஆரம்பிக்கலாமா - இன்றைய புதிர்....

புதிர் 001

பின்வரும் நகரங்கள் எதை இணைக்கின்றன

அலகாபாத் (Allahabad), பாயின்ஸ்க் (Płońsk), க்ளேப் (Glebe).

Ordo ab chao

2014-10-07T23:17:00.001+05:30

ஆகாயத்தை நோக்கி விரித்த கால்களுடன்
மல்லாந்து கிடக்கின்றன யானைகள்
அங்கங்கே ஒரு சிங்கமும் புலியும் சிறுத்தையும்
ஒற்றைத் தண்டவாளத்தின் அருகே
சக்கரமில்லாத ஒரு காரும், ரயிலின் ஒரு பெட்டியும்
சரிந்து கிடக்கின்றன
கொத்தாகக் காய்த்த குலையுடைய
ஒரு தென்னை மரத்தை
கையில் கெட்டியாய் பிடித்தபடி
தண்டவாளத்தின் மீது உடல் கிடத்தி
உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது ஒரு குழந்தை

சிதறல்கள் - 18

2014-03-25T04:25:00.000+05:30

மிக நீண்ட நாட்களாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட Chromecast இப்போது UKவில் விற்பனைக்கு வந்து விட்டது. சென்ற புதன் கிழமை முதல். 30 பவுண்ட் விலை. இந்திய மதிப்பில் 3000 ரூபாய். இந்த வார இறுதியில் வாங்க இருக்கிறேன்.

இதனால் ஆகும் பயன் என் சொல் என்று வினவுவீர்களேயானால், ஒரு சிறிய டாங்கில் (dongle) கொண்டு நீங்கள் இணையத்திலிருக்கும் வீடியோக்களை பார்க்க முடியும், எந்த விதமான கேபிள்களின் சிக்களும் இன்றி. கணிப்பொறியிலிருந்து டீவிக்கு வீடியோவைக் கொண்டு வர ஒரு HDMI கேபிளோ, அல்லது AV கேபிளோ தேவை. ஆனால், Chromecast கொண்டு நீங்கள் கேபிள்கள் சிக்களின்றி நீங்கள் வீடியோக்களை கண்டு களிக்கலாம்.

இந்த உபகரணம் இதன் வகைகள் முதண்மையானது கிடையாது. இந்த வகையான media streamerகள் முன்னோடி Roku என்று சொல்லலாம். ஆனால், chromecast Roku மற்றும் apple TV-இலிருந்து நிறைய வேறுபாடு கொண்டது என்று சொல்லலாம்.

இது பெரிய பெட்டி வடிவத்தில் இல்லை, சின்னதாக ஒரு dongle. அவ்வளவு தான். தனி ரிமோட் கிடையாது. இதை இயக்க உங்களுக்கு செல்ஃபோனோ, டேப்லெட்டோ இருந்தால் போதும். பலரும் இந்த feature-ஐ குறை சொன்னாலும் எனக்கு இந்த விஷயம் தான் பிடித்திருக்கிறது. எவ்வளவு ரிமோட் வைத்துக் கொள்வது ?

ஆனால் குறை என்னவென்றால், இப்போதைக்கு சில சேனல்களே பார்க்க முடியும் Youtube, Netflix மற்றும் இதில் பார்க்க முடியும். Netflix இந்தியாவில் வருவதற்கு சில காலம் ஆகலாம். தேவைப்பட்டால் VPN போட்டுக் கொண்டுப் பார்க்க வேண்டியது தான்.

இதைப் பயன்படுத்த நீங்கள் செய்ய வேண்டியவை எல்லாம் இவையே

1. Chromecast டாங்கிளை உங்கள் டிவியில் இருக்கும் HDMI ஸ்லாட்டில் சொருகுங்கள் (பெரும்பாலும் அனைத்து டீவிக்களிலும் இப்போது HDMI ஸ்லாட் இருக்கவே செய்கிறது)
2. ஆண்ட்ராய்ட் இயங்குதளத்தில் இயங்கும் டேப்லெட்டோ மொபைலோ வைத்திருந்தால் நீங்கள் ப்ளேஸ்டோரிலிருந்து Chromecast app டவுன்லோட் செய்து கொள்ளுங்கள்
3. பின்னர், அந்த டேப்லெட்டிலிருந்து நீங்கள் உங்களுக்குத் தேவையான வீடியோவை உங்கள் டீவிக்கு stream செய்ய முடியும்.

இந்த டாங்கிள் இந்தியாவில் விற்பனைக்கு வரவில்லை. அதனால், இந்தியவிலிருந்து உங்களால், Chromecast app டவுன்லோட் செய்ய முடியாது. கவலை வேண்டாம். இதன் Installer அதாவது APK file பல இடங்களிலும் இணையத்தில் கிடைக்கிறது. அதைக் கொண்டு நீங்கள் Install செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் நான் இங்கிலாந்திலிருக்கும் போது ப்ளேஸ்டோரில் டவுன்லோட் செய்து என் டேப்லெட்டில் ஏற்றியுள்ளேன்.

இப்போதைக்கு நான் ஒரு Chromecast வாங்கும் முடிவில் இருக்கிறேன். இதை இந்தியாவில் வந்து ஓட விட்டு பார்த்துவிட்டு எப்படி வேலை செய்கிறது. என்ன சாதக பாதகங்கள் இருக்கின்றன என்று எழுதுகிறேன்.

சிதறல்கள் 17

2014-03-21T05:29:00.000+05:30

சென்ற வெள்ளிக்கிழமைக்கு ஒரு சிறப்பு இருந்தது. அதை “பை தினம்” என்று கொண்டாடினார்கள். கட்டப்பை, மஞ்சள் பை இல்லை....ஒரு வட்டத்தின் சுற்றளவை அதன் விட்டத்தால் வகுத்தால் வரும் மாறிலிக்கு சொல்வார்களே அந்த “பை”. ஏன் சென்ற வெள்ளிக்கிழமை என்றால், சென்ற வெள்ளிக்கிழமை வந்த தேதி 14 மார்ச், அதை எழுதினால் 3.14 என்று எழுதலாம் என்று சொல்கிறார்கள்.

எனக்கு என்னமோ ஒவ்வொரு ஜூலை 22 ஆம் தேதியைத் தான் அப்படிக் கொண்டாட வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. ஆனால் அமெரிக்கர்கள் கொண்டாட முடியாது.

இந்த “பை” ஐ ஏன் சிலாகிக்கக்கூடாது என்று சிலர் anit-pi campaign எல்லாம் செய்திருக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு வீடியோவைப் பாருங்கள்.

இந்த அம்மணியின் மற்ற விடியோக்களும் நன்றாக இருக்கின்றன. பாருங்கள்.

இந்த பை இன் எண் மதிப்பைக் கண்டறிய பல்வேறு விதமான முறைகள் இருக்கின்றன. நான் பள்ளியில் படித்த போது, புத்தகங்கள் இது ஆர்க்கிமெடிஸின் கண்டுபிடிப்பு என்றே எனக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தன.

ஆனால், அவருக்கு முன்பே இந்தியர்களுக்கும் எகிப்தியர்களுக்கும் இந்த எண் மதிப்பு தெரியும் என்பது ஓரளவிற்குப் பரவலாக ஒத்துக்கொள்ளப்பட்டு ஸ்தாபிக்கப்பட்டும் விட்டது.

ஆனால் எந்தக் காலத்தில் தெரியும், யார் மூத்த குடி என்பன போன்ற விவாதங்கள் தோன்றும் போதெல்லாம் பல சூத்திரங்களின் ஆதாரமும் வேதத்தில் கொண்டு நிறுத்தப்படுகின்றன. இந்தியர்களின், குறிப்பாக சனாதனிகளின் கூற்றுப்படி அனாதியானதும், மேற்கத்திய இந்தாலஜிஸ்ட்களின் கணக்குப்படி 4000-6000 ஆண்டுகள் பழமையானதுமாகக் கருதப்படும் வேதங்களின் காலம் பற்றிய மாற்றுக் கருத்துகள் இருந்து கொண்டே இருக்கின்றன. அவை மாறும் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை. அதனால் அது குறித்த விவாதத்தை சற்று ஒதுக்கி வைப்போம்.

கடபயாதி எண் முறை என்று ஒன்று உண்டு. சம்ஸ்க்ருதத்தில் வழங்கப்படும் எண் முறைகளில் அது ஒரு முறை. பூத சங்க்யா, ஆர்யபட்டியா எண்முறை, போன்றவை பிற எண் முறைகள். பூத சங்க்யா இந்தியா முழுவதும் பரவலாக பயன்படுத்தப் பட்டாலும் கடபயாதி முறை பெரும்பாலும், கேரளாவிலேயே பயன்படுத்தப் பட்டது.

இந்த எண் முறைகள் இந்திய அறிவியலுக்கும், இந்திய கணிதத்திற்கும் அடிப்படை. பாஸ்கராச்சார்யாவின் புத்தகங்களிலும், ஸ்ரீதராச்சார்யாவின் புத்தகங்களிலும் பூத சங்க்யாவே பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது. ஆர்யபட்டா அவரே உருவாக்கிய எண் முறையான ஆர்யபட்டியா எண் முறையைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

இவற்றைத் தவிர அடிப்படையான எண் முறையாக இருப்பது நாம் பரவலாக உபயோகப்படுத்தும் ஏகம்(1), த்வே(2), த்ரீனீ(3), சத்வாரி(4), பஞ்ச(5), ஷட்(6), சப்த(7), அஷ்ட(8), நவ(9), தச(10)....என நீளும் எண் முறை.

கடபயாதி முறையானது, எழுத்துகளுக்கு எண் அடிப்படையைத் தந்து அதன் மூலம் பல சிக்கலான எண்களை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளும்படி வாக்கியம் அமைக்கும் முறை. ஜோதிஷத்திலும், வான சாஸ்திரத்திலும் பெரிதும் பயன்பாடு உடைய முறையாக அறியப்படுகிறது.

விக்கிப்பீடியாவில் இந்த எண் முறையின் அட்டவணை இருக்கிறது. மேலும் இந்த முறையின் விதிகள் இணையம் முழுவது பரவிக்கிடக்கிறது. உங்கள் விருப்பம் போல் அவற்றைப் படித்து தெரிந்துக் கொள்ளலாம். Katapayadi System என்று தேடுங்கள்.

கீழே இருக்கும் ஸ்லோகத்தை கடபயாதி எண் முறைப்படி decipher செய்தால் உங்களுக்குக் கிடைப்பது பையின் மதிப்பு !

गोपीभाग्य मधुव्रातः श्रुंगशोदधि संधिगः
खलजीवितखाताव गलहाला रसंधरः

~oOo~

ஆரிகமி என்ற ஒரு கலையைப் பற்றி நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். காகிதங்களைக் கொண்டு பல்வேறு வடிவங்களை உருவாக்கும் கலை.

இந்தக் கலை frugal scienceஇல் புதிய மைல் கல்லை எட்டி இருக்கிறது. மனு பிரகாஷ் என்ற ஓர் இந்தியர். ஸ்டான்ஃபோர்டில் துணைப் பேராசிரியர்.

நுண்கிருமிகளால் தோன்றும் நோய்களைக் கண்டறியத் தேவையான மைக்ரோஸ்கோப்பின் பயன் முன்னேறிக் கொண்ட்ருக்கும் பல்வேறு நாட்டிலிருக்கும் மக்களுக்கும் சென்று சேராமலிருப்பதை இவர் அறிந்து அவற்றைத் தீர்க்கும் வழி முறைகளை ஆராய்கிறார்.

மைக்ரோஸ்கோப்பின் பயன் பரவலாக அனைத்து மக்களுக்கும் சேராமல் இருப்பதற்கு இரண்டு முக்கிய காரணங்களைக் கண்டறிகிறார் - அதனை இயக்கும் அடிப்படை திறமை இல்லாமை மற்றும் மைக்ரோஸ்கோப் வாங்கும் வசதியின்மை.

இவை இரண்டையும் போக்கும் வகையில் இவர் உருவாக்கியிருப்பது தான் ஃபோல்ட்ஸ்கோப் (Foldscope). வெறும் காகிதம் கொண்டு இவர் மைக்ரோஸ்கோப்பிற்கான கட்டுமானத்தை உருவாக்கிவிட்டார். அதில் லெண்ஸ் சொருகி நீங்கள் உங்களுக்கான பணியைத் தொடரலாம். பல ஆயிரம் ரூபாய் மதிப்பிலான மைக்ரோஸ்கோப்பிற்கு மாற்றாக இவர் உருவாக்கியிருக்கும் ஃபோல்ட்ஸ்கோப்பின் மதிப்பு வெறும் 50 cent தான். இன்றைய மதிப்பில் 30 ரூபாய் :-)

இது தொடர்பான வீடியோவைப் பாருங்கள்.

சிதறல்கள் 16

2014-03-20T02:33:00.000+05:30

இப்போது ஃபேஸ்புக்கில் Joke for Intellectuals என்று ஒரு ஜோக் பட்டியல் வலம் வருகின்றது. நல்ல ஜோக்குகள் தான். ஆனால் இண்டலெக்ச்சுவல்களுக்கான ஜோக் என்று அதை வகைப்படுத்த முடியாது.

10வது படிக்கும் மாணவர்கள் பலருக்கும் அந்த ஜோக்கில் ஒரு பாதியாவது புரியும். ஒரு விதமான அகெடமிக் தன்மைக் கொண்டவை அவை. அவ்வளவு தான்.

இதே போலத் துறை சார்ந்த ஜோக்குகள் பல இருக்கின்றன. அந்தந்த துறையைச் சேர்ந்தவர்களால்/ அல்லது துறை ஆர்வலர்களால் அவற்றை ரசிக்க முடியும். சில ஜோக்குகளை உள்ளடக்கத்தை அப்படியே வைத்துக் கொண்டு துறையை மட்டும் வேறு வேறாக மாற்றிக் கொள்ளலாம்.

உதாரணத்திற்கு, கீழே இருக்கும் மிகவும் ஃபேமஸான ஒரு செஸ் ஜோக் (மிகவும் கவனமாக டைப்படித்தேன், எசகுபிசகாக ஓர் எழுத்து அதிகமானால், வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்பு மாறி விடுமல்லவா)

காபாபிளாங்கா ஒரு முறை அவருக்கு ஏற்பட்ட வினோத அனுபவத்தை ஒரு நிருபரிடம் பின்வருமாறு சொன்னார்.

காபாபிளாங்கா ஒரு முறை ஓர் ஆட்டத்தை முடித்து விட்டு வெளியே வந்த போது பலரும் அவரை சந்தித்துட் கையெழுத்துப் பெற்றுச் சென்றனர். அதே போல ஒருவர் அவரை நோக்கி வந்தார். காபாபிளாங்காவும், சரி கையெழுத்துக்காக வந்திருக்கிறார் என்று நினைத்துக் கையெழுத்துப் போட தயாரானார்.

வந்தவரோ வேறு ஒரு விஷயத்தைச் சொன்னார் “நான் செஸ் ஆட்டத்தின் புதிர்கள் அனைத்தையும் தீர்த்துவிட்டேன். 12 நகர்த்தலில் வெள்ளை வெற்றி பெற்று விடும் என்றார். 500 டாலர் பெட். விருப்பமிருந்தால் இப்போதே என் திறமையைச் சோதித்துப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்” என்றார்.

வந்தவர் பார்க்கப் பைத்தியம் மாதிரி இருந்தாலும், 500 டாலராச்சே - சும்மா விடுவானேன் என்று காபாபிளாங்காவும் ஒத்துக் கொண்டார்.

முதல் ஆட்டம் - எதேதோ செய்து 12 நகர்த்தலில் வந்தவர் வென்று விட்டார். காபாபிளாங்காவிற்கு வருத்தமாகிவிட்டது, அடடே இந்த மனுஷனைக் குறைத்து எடைப் போட்டு விட்டோமே. சரி கவனமாக ஆடுவோம் என்று மிகவும் கவனமாக ஆடினார். ஆனால் அந்த ஆட்டமும் சோபிக்கவில்லை - சரியாக 12 நகர்த்தல்கள். காபாபிளாங்கா காலி.

மூன்றாம் முறை அதிக நேரம் எடுத்துக் கொண்டார். அசாதாரணமான பொசிஷன்களை உருவாக்கினார். எந்த பிரயோஜனமும். அதே 12 நகர்த்தல்கள் அதே முடிவு.

அவருக்கு விஷயம் தீவிரமானது என்று புரிந்துவிட்டது. அவசரமாக வெளியே சொன்று லஸ்கரை அழைத்து வந்து ஆடச் சொன்னார். அவருக்கும் அதே கதி. சரி நம்மையே தோற்கடித்தவராயிற்றே என்று அலெஹ்யெர்னை வரவழைத்து ஆடச் சொன்னார். அவருக்கும் அதே கதி.

இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த நிருபருக்கு ஆச்சர்யம் தாங்கவில்லை “பின்பு என்ன செய்தீர்கள்” என்றார்

காபாபிளாங்கா அலட்டிக் கொள்ளாமல் “வேறு என்ன செய்வது. மூவரும் சேர்ந்து அந்த நபரைக் கொன்று விட்டோம்” என்றார்.

~oOo~

மேலே சொன்ன ஜோக்கைக் கேட்டு நீங்கள் சிரித்தாலோ அல்லது புன் முறுவல் புரிந்தாலோ, உங்களுக்கு Right frontal lobe சரியாக இருக்கிறது என்று அர்த்தம். அது தான் மனிதர்களுக்குச் சிரித்தல், நகைச்சுவையை ரசித்தல் போன்ற விஷயங்களுக்கு ஆதாரம் என்கிறார்கள். நமக்கு Right frontal lobe பற்றியெல்லாம் எதுவும் தெரியாததாலலால், அதைப் பற்றி அலட்டிக் கொள்ள வேண்டாம்.

பெரும்பாலும் மனிதர்கள் நகைச்சுவை உணர்வு கொண்டவராக இருக்கிறார்கள அல்லது குறைந்தபட்சம் ரசிக்கவே செய்கிறார்கள். எனக்கு நகைச்சுவை உணர்வு கிடையாது என்று யாரும் பொது வெளியில் ஒத்துக் கொண்டது கிடையாது என்பது என் அவதானிப்பு.

ஜோக் எழுதும் விதங்கள் குறித்துப் பல விதமான மாடல்கள் இருக்கின்றன. சில மாடல்களில் இறுதி வரை காத்திருக்க வேண்டும், காபாபிளாங்கா ஜோக் அந்த வகை.

சில ஜோக்குகள் அடுத்த வரியிலேயே ஜோக் வந்து அந்த ஜோக்கின் மேல் இன்னொரு ஜோக் வந்து விழும். பெரும்பாலும் கிரேசி மோஹனின் ஜோக்குகள் இந்த மாடல்களே.

சில ஜோக்குகள் உங்கள் நினைவுக் கற்றைகளில் இருக்கும் விஷயங்களை எடுத்து அதன் மீது நிறுவப்படுபவை. இது தனி நபர் அனுபவமாகவோ இல்லை பகிர்ந்து கொள்பவர்கள் இடையே இருக்கும் பொதுவான அம்சம் (நாடு, மொழி, படிப்பு, சூழ்நிலை) சார்ந்ததாகவோ இருக்கும்.

இவையின்றிச் சொல் அல்லது விவரணைத் தாண்டிய ஜோக்குகள். ஸ்லாப்ஸ்டிக் ஹ்யூமர், வசனமில்லா கார்ட்டுன்கள் எல்லாம் இந்த வகையில் வந்து விழும்.

முன்வரையருக்கப்பட்ட குணாதிசயம் சார்ந்த ஜோக்குகள் - பெரும்பாலும் நாம் படிக்கும் டாக்டர் ஜோக்குகள், மிஸ்டர் பீன், முன் ஜாக்கிரதை முத்தண்ணா எல்லாம் இந்த வகை. அவர்கள் எப்படி ஜோக் சூழ்நிலையில் நடந்து கொள்வார்கள் என்று தெரிந்தும் அதையும் தாண்டி சிரிப்பு வரவழிக்க வேண்டும். உருவாக்குவதற்கு மிகவும் கடினமான வகை என்று நான் கருதுகிறேன்.

மேலே போவதற்கு முன் சட்டென நியாபகம் வரும் மிஸ்டர் எக்ஸ் ஜோக் ஒன்று,

ஒரு முறை மிஸ்டர் எக்ஸின் நண்பர் பூங்காவில் வலம் வந்து கொண்டிருந்தார். அப்போது மிஸ்டர் எக்ஸ் ஒரு நாயுடன் செஸ் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்.

அருகில் வந்து சற்று நேரம் பார்த பின், “மிகவும் புத்திசாலி நாய்” என்று பாராட்டினார்.

மிஸ்டர் எக்ஸிற்கு கோபம் வந்துவிட்டது. “என்ன புத்திசாலித்தனத்தைக் கண்டாய். 4-1 என்ற விகிதத்தில் நான் தான் முன்னிலையில் இருக்கறேன் தெரியுமா” என்றார்.

மீண்டும் ஆரம்பித்த இடத்திற்கு...இப்படி பல்வகை மாடல்களிலும் எழுதப்படும் ஜோக் வகைகள் அனைத்திற்கும் சில அடிப்படை விதிகள் இருக்கின்றன. அப்போதே அவை சிரிப்பை வரவழைக்க முடியும்.
1. எதிர்பாராத ஆச்சரியத்தைத் தர வல்லதாக இருக்க வேண்டும்
2. கேட்பவருக்கு/ படிப்பவருக்குப் பரிச்சயமான சூழலில் இருப்பதாக இருக்க வேண்டும்
3. பன்ச் லைனில் முடிவது இருப்பது சாலச் சிறந்ததாம்

முடிப்பதற்கு முன் பல்லாண்டுகள் முன்பு ரீடர்ஸ் டைஜிஸ்டில் படித்த இன்னொரு ஜோக்

ஒரு முறை ஒரு ஸ்டெனோகிராஃபி ஆஃபிஸில் பணியிடம் காலியாயிருக்கும் அறிவிப்பு ஒன்றை வைத்தார்கள்.

தேவை ஒரு டைப்பிஸ்ட்
1. நிமிடத்திற்கு 200 வார்த்தைகள் டைப் செய்ய வேண்டும்
2. நிமிடத்திற்கு 200 வார்த்தைகள் சுருக்கெழுத்து எழுத வேண்டும்
3. இரண்டு மொழிகள் தெரிந்து இருக்க வேண்டும்

பலர் வந்தார்கள் சென்றார்கள். யாராலும் முதல் இரண்டு தேவைகளையுமே பூர்த்திச் செய்ய முடியவில்லை. இப்படியாக ஒரு வாரம் சென்றது.

கடைசியாக ஒரு நாய் வந்தது.மனிதர்களால் முடியாததை ஒரு நாயால் எப்படி செய்ய முடியும் என்று முதலாளி நினைத்தார். இருந்தாலும் சரி, வாய்ப்பு தருவோமே என்று நினைத்து டைப் அடிக்கச் சொன்னார்.

நிமிடத்திற்கு 250 வார்த்தைகள் டைப் செய்தது.

முதலாளிக்கு ஆச்சர்யம் தாங்கவில்லை, சரி ஷார்ஹேண்ட் எழுது என்று சொல்லி டிக்டேட் செய்ய ஆரம்பித்தார்.

அவர் சொல்லி முடிப்பதறகும் அதை சுருக்கெழுத்தில் பதிவு செய்வதற்கும் சரியாக இருந்தது. முதலாளிக்கு ஆச்சர்யம் தாங்கவில்லை.

இருந்தாலும் முதலாளிக்கு அந்த நாயை பணிக்கு வைத்துக் கொள்ள விருப்பமில்லை. கடைசி அஸ்திரத்தில் எப்படியும் விழுந்து விடும் என்று நினைத்து, சரி இரண்டு மொழிகள் அறிவாயா என்று கேட்டார்

“மியாவ்...” என்றது.

சிதறல்கள் - 15

2014-03-15T01:35:00.000+05:30

வெகு நாட்கள் ஆகின்றன. தமிழில் எதையும் எழுதி. ஏதாவது காரணம் சொல்லொக்கொள்ளலாம் தான். ஆனால், சோம்பறித்தனம் கிடையவே கிடையாது என்று சொல்ல நான் தேர்தல் நேரத்து அரசியல்வாதி ஆனால் தான் உண்டு. மனமிருந்தால் மார்க்கபந்து.

எல்லா தொழில்களுக்கும் போட்டிகள் உண்டு அதே போல பொதுத் துறை வங்கிகளுக்கு தனியார் துறை வங்கிகள் போட்டியாக வந்தன. ஆனால் இன்னும் சில காலத்தில், அதாவது அடுத்த 5 அல்லது 10 ஆண்டுகளுக்குள், வங்கிகளுக்கு தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் போட்டியாக வ்ந்து விடும்.

நம்பிக்கையில்லையா ?

சிம்பிள் (வங்கி) என்று வங்கி சேவை வழங்கும் நிறுவனம். ஆனால் பதியப்பட்ட வங்கி கிடையாது :-) வடிவேலு வசனம் போல வங்கி தான் ஆனால் வங்கி இல்லை. அமெரிக்காவில் இயங்கி வருகிறது. simple.com என்ற இணைய தள முகவரியில்.

இவர்கள் மூன்று வருடங்களுக்கு முன் செய்தது ஒரு முன்னோடி செயல். அவர்கள் Banccorp வங்கியுடன் ஒரு ஒப்பந்தம் செய்துக் கொண்டு, வாடிக்கையாளர்களுக்கு சேமிப்பு சேவையைத் துவங்கி விட்டனர்.

நீங்கள் வாடிக்கையாளராக சேர்ந்தால், உங்களுக்கு ஒரு டெபிட் கார்டு கொடுத்து விடுவார்கள். அதன் மூலம் நீங்கள் உங்கள் வங்கிக்கணக்கை ஆன்லைனிலோ, அதற்காக ப்ரத்யேகமாக இருக்கும் செயலிகள் கொண்டோ இயக்கலாம். உங்கள் பணம் Banccorp இடம் பத்திரமாக இருக்கும். interest Marginஐ கூட்டாளிகள் பகிர்ந்துக் கொள்வார்கள். அதே போல டெபிட் கார்டு பரிவர்த்தனைக்கு visa கொடுக்கும் interchange feeஐயும் கூட்டாளிகள் பகிர்ந்துக் கொள்வார்கள்.

ஒரு வெப்சைட், மொபைல் இயங்குதளத்திற்கு ஒன்றாக செயலிகள், ஒரு வங்கியுடன் கூட்டு, டெபிட் கார்டு - வங்கி சேவை தயார். எளிதாக இருக்கிறதல்லாவா - அதனால் தான் simple.com.

விஷயம் என்னவென்றால், இந்த சேவை நிறுவனத்தை இப்போது லத்தின் அமெரிக்க வங்கி ஒன்று $ 117 மில்லியனுக்கு வாங்கி விட்டது.

இதே போல போட்டி போட கூகிளும், ஃபேஸ்புக்கும் முன்வந்தால் ஆச்சர்யப்பட எதுவுமில்லை. அதுவும், பிக் டேட்டாவிற்கான சகல கட்டுமானமும் அவர்களிடத்தில் தற்போது இருக்கும் சூழ்நிலையில்.

~oOo~

இன்னொரு செய்தியும் தொழில் நுட்பம் சார்ந்ததே. Dondesta என்று ஒர் செயலி. குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்கிறார்களா இல்லையா என்று அவர்களை நோட்டம் விட பயன்படுத்தலாம்.

விசேஷமான தொழில்நுட்பமில்லை, சாதாரண GPS தான். நீங்கள் உங்கள் செல்ஃபோனிலிருந்தே உங்களுக்க்குத் தேவையானவர்கள் இருக்கும் இடம் பற்றிய தகவல்களைப் பெறலாம். ஹிட் ஆகும் என்று தோன்றவில்லை.

சிதறல்கள் 15

2012-06-28T23:01:00.003+05:30

சில நாட்களுக்கு முன் நான் எழுதிய ஒரு பதிவு இப்போது எங்கே இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை. முக்கியமாக ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி அப்போது சொல்ல நினைத்தேன்.

அது Bionics துறையில் சமிபத்தில் நிகழ்ந்த முன்னேற்றம் பற்றி வந்த செய்தி. மிகவும் ஆச்சரியப்படுத்ததோடு மட்டுமல்லாமல், நம்பிக்கையூட்டுவதாகவும் இருந்தது. க்ளையர் லோமாஸ் என்ற பெண்மணி ஒரு மாரத்தான் நடந்து (43 கிலோமீட்டர்) சாதனை புரிந்திருக்கிறார். முக்கியமான விஷயம், அவர் ஒரு விபத்துக்குப் பின் முழுமையாக செயலற்ற கால்களைப் பெற்றிருந்தார் !

Photo Copyright: Peter Macdiarmid/Getty Images

பயானிக் உடை அணிந்துக் கொண்டு அவர் செய்திருக்கும் இந்த சாதனையில் இரண்டு முக்கியமான செய்திகள். முதலாவது அவரது அந்த பயானிக் உடையை வடிவமைத்தவரும் பராலடிக் என்பது. இஸ்ரேலி இஞ்சினியர். அன்னாரைப் பற்றிய வீடியோ கீழே

இவரது இந்த தீர்வு Paraplegicsகளுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்தாலும். இவர்களையும் தாண்டி Quadraplegics என்ற வகையானவர்கள் இருக்கிறார்கள். இரண்டு கைகள் மற்றும் கால்கள் இரண்டுமே முற்றிலுமாக செயலற்றதாக அமைந்தவர்கள். அவர்களுக்கான தீர்வையும் கண்டறிந்திருக்கிறார்கள் என்பது தான் அந்த இரண்டாம் செய்தி.

மூளையிலிருந்து சிக்னல்களை சின்ன சின்ன எலக்ட்ரோடுகள் வைத்து உருவுகிறார்கள். பின்னர் அந்த சிக்னல்களை புரிந்துக் கொள்ளும் நிரலிகள் வழியாக கைகளையும் கால்களையும் இயங்கச் செய்கிறார்கள். சிக்கல் என்னவென்றால், இந்த எலக்ட்ரோடுகளைப் பதியச் செய்வதால் சிறிய ஒயர் வழியாக அவற்றை மூளைக்கு வெளியே எடுக்க வேண்டி இருந்தது. அதனால் தொற்று அபாயம் இருப்பதால் அதற்கான மாற்றையும் இப்போது கண்டறிந்து இருக்கிறார்கள்.

சிறிய குல்லா ஒன்றை தலையில் கவிழ்க்கிறார்கள் - அதன் வழியாக சிக்னல்களை எடுத்து பின்னர் அவற்றை ப்ராஸஸ் செய்கிறார்கள். இந்த வகையிலிருக்கும் தீர்வு இன்னும் வணிக வடிவம் பெறவில்லை. இன்னும் கொஞ்ச நாளில் அதுவும் நடந்து விடும். பின்னர், பக்கவாதத்தால் செயலற்றவர்களுக்கு முழுமையான தீர்வாக இது போன்ற பயானிக் உடைகள் அமையும். அப்பா இருந்திருந்தால் ஒன்று வாங்கிக் கொடுத்திருப்பேன்.

ராஹுல் திராவிட் – முடி துறந்த டெஸ்ட் சக்ரவர்த்தி

2012-03-29T23:37:00.000+05:30

ராஹுல் திராவிடின் ஓய்வைத் தொடர்ந்து எழுதிய கட்டுரை சொல்வனத்தில் வெளியாகியிருக்கிறது.

சிதறல்கள் - 14

2012-03-27T00:33:00.000+05:30

ஜெயமோஹனின் இந்தக் கட்டுரை சமிப காலங்களில் அவர் எழுதிய கட்டுரைகளில் என்னை மிகவும் பாதித்த ஒன்று.

காரணம் ஒன்றே ஒன்று தான். ஜகத்குருவாக பல்வேறு ஸ்மார்த்தர்களால் பூஜிக்கப்படும் மஹா பெரியவாளை அந்தப் பீடத்தில் வைத்து வணங்க முடியாது என்று என் தந்தையிடம் எந்த காரணங்களுக்காக தர்க்கம் செய்து அவரது கோபத்துக்கு ஆளானேனோ, அதே காரணங்களைக் காண்கிறேன்.

அவரது எழுத்துகளில் இருக்கும் மஹா பெரியவாள் பற்றிய குறைகளை, நான் என்னுடைய பதின்பருவத்துக் குரலாகக் காண்கிறேன். அந்தக் குறைகளையும் தாண்டி எப்படி அவரை அணுகுவது என்று ஜெயமோஹன் காட்டியிருப்பதில் ஜெயமொஹன் மற்ற எந்த எழுத்தாளரிடமிருந்தும் வேறுபடுகிறார். ”சாதாரண மொட்டைப் பாட்டி வந்தால் தரிசனம் தராத பெரியவா எதற்காக இந்திரா காந்தியை மட்டும் பார்க்க ஒத்துக்கறார்” என்று என் அப்பாவிடம் நான் கேட்ட கேள்வி இன்றும் எனக்கு நினைவு இருக்கிறது.

இத்தனைக்கும், நான் மஹானாக போற்றும் ஒரே துறவி அவர் தான். என்னுடைய பர்ஸில் இருக்கும் ஒரே புகைப்படமும் அவருடையது தான். ஆனால், அவர் முன்னெடுத்துச் சென்ற அந்த ஆசாரங்களும் அவர் அதிமுக்கியம் என்று வலியுருத்திய நேமங்களும் விழுதுகளை ஆணி வேறுடன் ஒன்று சேர்க்கும் முயற்சி என்று சத்தியமாக அந்த வயதில் பிடிபடவில்லை.

பிற்காலத்தில், மதத்தின் பெயரால் சனாதன தர்மத்தின் மீது நடத்தப்படும் தாகுதல்களைப் பார்க்கும் போதும், அதை எதிர்க்கும் ஞானமில்லாத சனாதன தர்மவாதிகளைப் பார்க்கும் போது தான் மஹா பெரியவாள் முன்னிட்ட அம்மஹான்கள் போதித்த பல விஷயங்களின் சாரம் பிடிபடத் துவங்கியது. அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வலியுருத்தியது ஒன்றையே தான். அவர்கள் நாம் விரும்பாவிடிலும், நமது மரபின் சாவியை நம் கையில் திணிக்கவே செய்தார்கள்.

மிக முக்கியமாக, பிராமண குடும்பங்களில் அதுவே நிகழ்கின்றன. அர்த்தம் புரியாவிடிலும் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் பாராயணம் செய்ய வேண்டும், காரணம் தெரியாவிட்டாலும் சந்தியாவந்தனம் செய்யவேண்டும் என்று தோற்று விக்கப்படும் நிர்பந்தங்கள் இந்த சாவி திணிக்கும் பணியே. பழமையை ஒரு தூணாக தாங்கியிருக்கும் போது, அப்பழமையின் ஆணி வேரான, சம காலத்தில் அதர்மமாகக் கருதப்படும் அந்த காலத்தையை தர்மங்கள் (வர்ணங்கள்) எப்படி புறம் தள்ள முடியும். ஆகவே, ஆணி வேரோடு சேர்த்து அப்பொருந்தா தர்மங்களும் திணிக்கப்படுகின்றன. அவையே மஹா பெரியவாள் போன்ற கர்ம யோகிகளின் செயல்களுக்கான விளக்கமாக அமைய முடியும்.

இன்றைய காலகட்டத்திற்கு பொருந்தாத விஷயங்களாக வர்ணங்களையும், அதன் பாதுகாவலனாக பிராமணர்களை சித்தரிக்கும் போக்கு வெகு காலமாக சமுகத்தில் இருந்து வருகிறது. பிராமணர்கள் மனு ஸ்ம்ருதியை ஆதாரமாகக் கொண்டு இப்போது வாழ்வதில்லை. இன்றைய பிராமணர்கள், பெரும்பாலும் சவுகரியத்திற்கான வாழ்கையையும், விட முடியாத பந்தமாக சில சம்பிரதாயங்களையும் கைக் கொண்டுள்ளனர். அவ்வளவே.

அப்படி நசிந்த தர்மத்தைக் காக்கவும், மீதமிருக்கும் அடையாளத்தைக் காப்பாற்றும் கர்மயோகிகளாகத் தான் நாம் மஹா பெரியவாள் முதலியோரை அணுக வேண்டும்.உண்மையில் வயது ஆக ஆகத்தான் அந்த மஹான் எனக்குப் பிடிபட்டார். புரிதல் தோன்றும் போது தர்க்கங்களுக்கான காரணங்கள் மறைந்து விடுதல் இயல்பு தானே. கேள்விகளோடு கழியாத இளமையும், கேள்விகளோடு கழியும் முதுமையும் என்னளவில் மிக மிக துரதிருஷ்டவசமானது.

ஜெயமோஹனின் கட்டுரை இந்த வெளியை விளக்கும் அற்புதமான பணியைச் செய்திருக்கிறது. அவரது கட்டுரையை மஹா பெரியவாள் பற்றிய ஆராதனை என்று தவறாக கருதிக் கொள்ளக்கூடிய சூழ்நிலை இருப்பதால், மிகத் தெளிவாக ஒரு விஷயத்தை முன்வைக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது. ஜெயமோஹனின் கட்டுரை மஹா பெரியவாளை அணுகுவதற்கு ஒரு சாதனம் - அவ்வளவே. அதிலிருந்து முற்றிலுமாக வேறுபடுவது உங்கள் உரிமை.

அப்படியான மிகப்பழமையான வேர்பற்று இருக்கும் வரையில் தான் நமது புராதன செல்வங்கள் நமது அடுத்த சந்ததிகளுக்குக் கடத்திச் செல்லப்படும். தீண்டாமை குறித்த, வர்ண பேதங்கள் குறித்த சித்தாந்தங்கள் தாண்டி பிரமணியம் நிறைய நவினப்பட்டு விட்டது. ஆனால் அரசியல் ஆதாயத்திற்காக, இன்றும் அவை முன்னிருத்தப்படுகின்றன. ஒருவகையில் பிராமணியத்தின் இந்த மாற்றம் காலத்துக் கேற்றதும் கூட. அதே சமயம், சஹ மனிதனுக்குத் தீங்கு தராத புராதன விஷயங்கள், சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள் முன்னெடுத்துச் செல்லப் படவேண்டியது மிக மிக அவசியம், அவை எவ்வளவு அர்த்தமற்றவைகளாகத் தோன்றினாலும். யார் கண்டது, உங்களின் அடுத்த சந்ததி அவற்றிற்கான காரணத்தைக் கண்டடைவார்கள். அவர்கள் கண்டடைவதற்காகவேணும் நீங்கள் அதை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டாமா ?

சிதறல்கள் -13

2012-01-02T22:16:00.001+05:30

பதினைந்தாயிரத்தில் ஒரு வீடு கட்டி குடி போகலாமா ? கிண்டலாக சிரிக்காதீர்கள். நடைமுறையில் வருவதற்கு சாத்தியங்கள் இருக்கின்றன. 300 டாலர் வீடு என்ர ஒரு கனவை இந்தியாவில் பிறந்து பின் Tuck school of businessஇல் மேலாண்மைத் துறை பேராசிரியராக இருக்கும் விஜய் கோவிந்தராஜன். ஏறக்குறைய ஒன்றரை வருடங்களுக்கு முன்னர் ஒரு கனவாக அவர் முன் வைத்த இந்த திட்டம் பின்னர் படிப்படியாக நனவாகும் முயற்சியை நோக்கி நகர்ந்திருக்கிறது.

முதலில் ஒரு போட்டி அறிவித்து 15000 ரூபாய்க்குள் கட்டப்படும் வீட்டின் வடிவத்தை பலரையும் முன்மொழியச் செய்தனர். பின்னர் அதிலிருந்து வெற்றியாளர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து உள்ளர்கள். அப்படித் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் களப் பணியில் ஈடுபடுவார்கள். இந்தியாவில், இக்களப்பணிக்கு முன்னோட்டமாக கள ஆய்வில் ஈடுபட்டுள்ளார்கள். அவர்கள் திரட்டிய தகவல்கள் இந்த சுட்டியில் இருக்கின்றது. சமயம் கிடைக்கும் போது படித்துப் பாருங்கள். அதில் குடும்பம் முழுவதும் இரவானால் மது குடிப்பது சாதாரண விஷயம் என்று தெரிய வந்திருப்பது, மிகச் சாதாரண தகவலே. அதாவது, அதிகப் படிப்பறிவு இல்லாத, கழிப்பிட வசதி கூட இல்லாத, மிகக் குறைந்த குடும்ப வருமானமே கொண்ட குடும்பங்களின் வாழ்விடத் தேவையை எப்படி பூர்த்தி செய்வது என்ற கேள்விக்கு பதிலாகத் தோன்றிய சிந்தனையைத் தான் விஜய் முன் வைத்துள்ளார்.

பல வருடங்களுக்கு முன்னர், சி கே பிரஹலாத் முன்வைத்த, பொருளாதார தட்டில் கீழ் மட்டத்தில் இருக்கும் சமுகத்திற்கான தீர்வின் நீட்சியாகத் தான் நான் இந்த 300 டாலர் வீடு கனவைப் பார்க்கிறேன். எனக்குத் தெரிந்த வரை எதிர்கால சந்தை என்பது இந்த சமுகத்திற்கான தீர்வை உருவாக்குவதில் தான் இருக்கும். வீடு என்றில்லை, இந்த தட்டு மக்களுக்குத் தேவையான, உணவு, உடை மற்றும் அடிப்படை வசதிகளுள் ஒன்றாக மாறி வரும் தகவல் தொடர்புத் தேவைகள், விலை குறைந்த அதே சமயம் தரமான தீர்வுகளால் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டியதற்கான சூழல் வெகு வேகமாக உருவாகிக் கொண்டிருக்கின்றது. இந்தத் தட்டு மக்களுக்கான சேவை மற்றும் பண்டங்களை தயாரிப்பதற்கான மிகச் சிறந்த சூழல் இந்தியாவில் இருக்கிறது.

சமயம் கிடைக்கும் போது, 300 டாலர் வீடு திட்டத்தைப் பாருங்கள்.சரி, மின்சாரமே இல்லாமல் வெளிச்சம் தயாரிக்கும் முறையைப் பற்றித் தெரியுமா உங்களுக்கு. இந்த வீடியோவைப் பாருங்கள். இந்தத் தீர்வு, 300 டாலர் வீட்டிற்குத் தேவையான வெளிச்ச தேவைகளைத் தீர்க்கும் சஞ்சிவி.

தொடர்புடைய வாசிப்பு:- சி கே பிரஹலாத் இறந்த போது அவருக்கு அஞ்சலியாக நான் சொல்வனத்தில் எழுதிய கட்டுரை.

-oOo-

சமிபத்தில் நான் பார்த்ததில் என்னை மிகவும் கவர்ந்த வலைதளம் ஒன்று இருக்கிறது. வெறும் 5 டாலருக்கு ஏதேனும் ஒரு சேவையை வழங்குவதற்கு மக்கள் தயாராக இருக்கிறார்கள். இந்த வலைத் தளத்தைப் பாருங்கள். ஐந்து டாலருக்கு கவிதை எழுதித் தருவதற்கு ஒருவர் தயார் (தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் உஷார்). ஆனால், இந்த சேவைகளிலேயே எனக்கு மிகவும் பிடித்தது, ஒருவர் ஐந்து டாலர் கொடுத்தால் உங்களுக்கு ஆதரவாக பிரச்சாரம் செய்வாராம் (250 ரூபாய் செலவில், வெள்ளைக்காரன் பிரச்சாரம் செய்தால் மக்கள் வேண்டாம் என்று சொல்வார்களா என்ன ?) இன்னொருவர், ஐந்து டாலருக்கு கணக்கு வீட்டுப்பாடம் செய்து தருவாரம். என்னால் ஐந்து டாலருக்கு என்ன செய்ய முடியும் என்று யோசித்துப் பார்த்தேன் - பரவாயில்லை மூன்று நான்கு விஷயங்கள் தேருகின்றன. என்ன என்று கேட்கிறீர்களா ? ஐந்து டாலர் தந்தால் சொல்கிறேன் :-)

சிதறல்கள் - 12

2012-01-01T00:06:00.001+05:30

இந்த வருடத்தின் கடைசிப் பதிவு.

இந்த வருடம் எனக்கு நிறைவாகவே அமைந்தது. புதிய முயற்சிகள் திருப்தியாக முடிந்தன. எனக்கு நான் இட்டுக்கொண்ட் இலக்குகளை முடித்தேன். ஆனால் 2011 என்னை வலுவாகப் பிழிந்து எடுத்தது. மூச்சு விடக்கூட நேரமில்லை. திருப்தி. கடவுளுக்கு நன்றி.

இந்த வருடத்தில் நான் சிதறல்கள் எழுத ஆரம்பித்தேன் - ஆறு மாதத்தில் இது 12 வது சிதறல். நான் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என நினைப்பது இந்த எழுத்தில் தான். உண்மையில் நான் இதை நேரம் கிடைக்கும் போது செய்கிறேன். இதற்காக இதுவரை தனியாக நேரத்தை ஒதுக்கிச் செய்யவில்லை. யாராவது குரல் வளையை நெரித்தால் தனியாக நேரத்தை ஒதுக்குவேன் அவ்வளவே. இதை நான் வரும் வருடத்தில் மாற்ற நினைக்கிறேன். தினமும் 60 நிமிட படிப்பும் 30 நிமிட எழுத்தும் கட்டாயம் வேண்டும் என நேரத்தை ஒதுக்கிக் கொள்ள வேண்டும். பார்ப்போம் எவ்வளவு தூரம் செல்கிறதென்று. இதுவரை நான் எழுதிய வருடங்களில், அதிகமாக எழுதியது 2012இல் தான் என்று அமைந்தால் சந்தோஷம். (இப்படி முதலிலேயே சொல்லிவிட்டால், நாளை யாராவது கேலி செய்வார்களோ என்ற பயத்திலாவது கொஞ்சம் ஓடலாம்)

2011இல் நான் செய்ததில் உருப்படியான விஷயம் என்று நான் நினைப்பது, (with due respect to Twitter and its fans) ட்விட்டரில் வெறும் பார்வையாளனாக என்னை நான் மாற்றிக் கொண்டது. ட்விட்டர், செய்தியோடைகளைப் போல முக்கியமான விஷயங்களை அறிந்துக் கொள்ளவும், பகிரவும் அற்புதமான ஊடகம். ஆனால், அர்த்தமேயில்லாத அக்கப்போர்கள் கொஞ்சம் அதிகம். பல சமயங்களில் சம்பந்தமேயில்லாத விஷயங்கள் தான் என் டைம்லைனில் அதிகம் தென்பட்டன. இப்போதைக்கு நான் ட்விட்டரில் செலவிடும் நேரம் ஒரு நாளைக்கு அதிக பட்சம் 10 நிமிடம். அதிலேயே, எனக்குத் தேவையான விஷயங்களை பெரும்பாலும் அள்ளிவிட முடிகிறது.

-oOo-

அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள் ! பிறக்கும் வருடம் பொலிவாக அமைய பிரார்த்தனை.

மனதிற்குக் கட்டளை
-----------------------------
பேயா யுழலுஞ் சிறுமனமே !
பேணா யென்சொல் இன்றுமுதல்
நீயா யொன்றும் நாடாதே
நினது தலைவன் யானேகாண்;
தாயாம் சக்தி தாளினிலும்
தரும மெனயான் குறிப்பதிலும்
ஓயா தேநின் றுழைத்திடுவாய்
உரைத்தேன் அடங்கி உய்யுதியால்

- மஹாகவி சுப்ரமணிய பாரதி

சிதறல்கள் - 11

2011-12-19T00:33:00.000+05:30

என்னுடைய கணிப்பொறியை தூசி தட்டிக் கொண்டிருந்த போது, பல வருடங்களுக்கு முன் நான் எழுதிய இரண்டு கவிதைகள் கண்ணில் பட்டன. இவற்றை எங்கும் பதிவு செய்ததாக நினைவில்லை (மரத்தடியில் எழுதியிருக்கலாம்)....எனவே இங்கு.

சதா இரைந்து
கொண்டிருக்கும் நிசப்தம்
பூச்சிகளற்ற சுவரில்
இலக்கின்றி அலையும் பல்லி
என் தனிமையில்
சிதைவின்றி நீளும் அமைதி
அறையை மெல்ல
நிறைக்கத் துவங்கும் வெறுமை
தடதடவென நீ கதவிடித்ததும்
பருத்து வரும் நீர்க்குமிழி
வெடித்தது போலிருந்ததெனக்கு
இப்போது வராமலிருந்துக்கலாம்
நீ !

_@@_

திசைகாட்டியை ஒட்டி
நீளமாக நால் புறமும் பிரிந்து
சென்ற சாலையின் இரு மருங்கிலும்
தேவதாரு மரங்கள்.
மண்வாசனை கவியும் பூமியுடன்
மேகம் நனைத்துப் போட்ட நாகலிங்க
பூக்களால் அழகுற்றிருந்தது சாலை.
அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய்
எண்ணிக்கை இடப்பட்ட தெண்ணை.
புதிதாய் தோன்றிய குட்டையில்
காகிதக் கப்பல்கள் - கவிழ்ந்திருந்தன
மாலுமிகளில்லாததால்.
எதோ ஒரு மூளையில்
வானவில் தோன்றியிருக்கக் கூடும்
பளிச்சென்றோ மங்கலாகவோ
நிர்மலமான வானில் இரவின்
வருகையை வழி நெடுக
கூவிக்கொண்டே பறந்திருந்தது ஊர்குருவி
ஜன்னலோர பயணம் முடிந்தும் சலனமற்ற
அமைதியில் லயித்திருந்தது மனம்
இறுதிவரை பக்கத்து இருக்கைக்காரன்
முகத்தை கவனிக்கவில்லை என்று
தோன்றும் வரை

_@@_

வொய் திஸ் கொலவெறி பாட்டைப் பற்றி மக்கள் கொஞ்சம் அதிகமாகத் தான் அலட்டிக் கொள்கிறார்கள் என்று தோன்றுகிறது. அதாவது, இதெல்லாம் ஒரு பாட்டா என கொதிப்பவர்களைப் பற்றிச் சொல்கிறேன். இன்றைய இளைஞனுக்காகப் பாடப்பட்ட பாட்டு. இந்தப் பாடல் அவர்களின் மனநிலையை சொல்லும் ஒரு சாம்பிள் அவ்வளவே. என் அவதானிப்பின் படி, இன்றைய இளைஞர்கள் ஒரே ஒரு ஆளுமையாக மட்டுமே இருப்பதில்லை. பல வடிவ மாறுதலுக்குத் தன்னை அவர்கள் உட்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். இன்றைய இளைஞனிடம், ஒரு முழுமையான கேப்பிடலிஸ்டோ, கம்யூனிஸ்டோ, நாத்திகனோ, ஆத்திகனோ, நல்லவனோ, கெட்டவனோ, காணக்கிடைப்பதில்லை. அவியலாக இருக்கிறார்கள். அவர்களின் மனதின் சிந்தனையோட்டமும் அப்படியே இருக்கிறது. சூழ்நிலைக்கு ஏற்றபடி தன்னை தயார் படுத்திக் கொள்வதற்கு அவர்கள் தயங்குவதில்லை. சர்வைவல் ஸ்ட்ராடஜி. 10 வருடத்துக்கு முந்தைய விஷயத்தைக் காட்டிலும் இன்றைய விஷயங்கள், மிகவும் மாறியிருக்கின்றன என்பது என் கருத்து.

80களில் இருந்த விஷயங்கள் 70களில் இருந்த விஷயத்தைக் காட்டிலும் முற்றிலுமாக மாறியிருக்காது. ஆனால் 90களுக்குப் பிறகு இந்த மாற்றம் அதிவேகமான பயணித்துக் கொண்டிருக்கின்றது. இன்றைய இளைஞர்கள், பல திசைகளிலிருந்து வரும் சிந்தனைகளை ஏற்று அதற்கு ஏற்றபடி தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். அவர்களுக்கு கதவுகள், ஜன்னல்கள் எல்லாம் திறந்தே இருக்கின்றன. நகர்புறத்து இளைஞன் மேற்சொன்ன சிந்தனை அமைப்பில் இருந்தாலும், சமுகத்தின் ஒரு பகுதி இந்த வேகத்தில் மாறாமல் தேங்கியிருக்கின்றனர். அந்த தேக்கம் சரியா தவறா என்பது விவாதப் பொருளே அல்ல. அது தான் இயற்கை - அதை நாம் ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும்.

என் கவலையெல்லாம், இப்படித் தேங்கிப் போனவர்கள், சமுக ஓட்டத்தோடு ஒன்ற இயலாமல், சமுகத்தின் மாற்று சக்தியாகவும் இல்லாமல், திரிசங்கு சொர்கத்தில் விடப்பட்டுவிடுவார்களோ என்பது தான். அவர்களுடைய நிலைப்பாடு சமுகத்தால் புரிந்துக் கொள்ளப்படுகிறதா என்று எனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை - புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது என்று நம்புகிறேன். அவர்களின் குரல், வறட்டு கூச்சலாக மட்டுமே பார்க்கப் படுமேயானால், அது சமுகத்திலிருந்து செவ்வியல் தன்மையை வேகமாக மறையச் செய்யும் செயலூக்கியாகிவிடும். ஒரு மாதிரியான ஹிப்பி அமைப்பை ஒத்த சூழல் சமுகத்திற்கு வந்துவிடும் (இன்றல்ல, இன்னும் 10 ஆண்டுகள் அதற்கான தீவிரமான சூழல் தோற்று விக்கப்படலாம்) ஆனால் இன்றும் டிசம்பரில் சபாக்கள் நிறைவதைப் பார்க்கிறோம். பல்வேறு வகையான செவ்வியல் சார்ந்த விஷயங்கள் முன்னிலைப் படுத்தப்படுவதைப் பார்க்கிறோம். இப்படியிருக்கும் இந்த சூழல் ஒரே ஒரு பாட்டால் குலைந்து விட்டது போன்ற பிம்பம் பலராலும் முன்வைக்கப் படுவது தனிமனித படைப்பு சுதந்திரத்திற்கும், கருத்து சுதந்திரத்திற்கும் எதிரானது என்பது என் திண்ணமான கருத்து. ஒரு வேளை அப்படிப் பட்ட சூழல் தோன்றினாலும், இந்த பாடல் சமுகத்தின் அவமாக சித்தரிக்கப்படுவதை நான் ஆதரிக்க மாட்டேன்.

இந்தப் பாடலிலிருக்கும் முக்கிய அம்சம் - எளிமை. யார் வேண்டுமானாலும் பாடலாம். பாடுவதே பேசுவது போன்றிருக்கும் திறமை வாய்த்த என்போன்றவர்களே இந்தப் பாட்டைப் ”பாடலாம்” என்பது தான் இதன் தனிச் சிறப்பு. பாடல் வரிகள் நீங்கள் தினமும் பேசும் அதே ஆங்கில வார்த்தைகள். உலகப் பொது மொழியான ஆங்கிலத்தை பாடலின் மொழியாகத் தேர்ந்தெடுத்தது, சமுக ஊடகங்களை திறமையாக ஆராய்ந்து, பின் தேர்ந்தெடுத்த உத்தி என்று நான் நிச்சயமாக நம்புகிறேன். தணுஷ் சொல்வது போல் இந்தப் பாடல் நிச்சயம் 10 நிமிட விஷயம் இல்லை. இதற்குப் பின் பெயர் வெளியிடப்படாத ஒரு குழு நிச்சயம் இருக்கிறது.

இந்த வகைப் பாட்டிற்கு முன்னோடி என்று நான் கருதுவது “பேட்டை ராப்” பாட்டை - அந்த பாடல் ஒய் திஸ் கொலவெறிக்கு தாத்தா முறை ஆகிறது. அதே போல, நாக்க முக்க பாட்டு சரியான வைரல் மெட்டிரியல். ஆனால் அது நான் எதிர்பார்த்த அளவு இணையத்தில் பரவவில்லை.

எது எப்படியோ, இந்தப் பாட்டு கொலவெறியை உலகம் முழுவதும் எடுத்துச் சென்று விட்டது. ஹிந்தியிலிருந்தும், ஆங்கிலத்திலிருந்தும் நீங்கள் தினமும் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகள் பல இருக்கும் - ஆனால் வடக்கத்தியர்கள் சரளமாகப் பயன்படுத்தப்போகும் முதல் (?!) தமிழ் வார்த்தை கொலவெறி.

சிதறல்கள் 10

2011-12-16T22:29:00.000+05:30

சிதறல்கள் 9 இல் கேட்கப்பட்டிருந்த புதிருக்கு சரியான பதில் எழுதி அகிலா கலக்கி விட்டார். வாழ்த்துகள்.

-oOo-

ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் இறந்து பல நாட்கள் ஆகியும் அவர் பற்றி எழும் அலைகள் குறையவில்லை. சமிபத்தில் படித்ததில் மிகவும் பிடித்த கட்டுரை ஃபோர்ப்ஸில் வெளியான இந்தக் கட்டுரை. சமயம் கிடைக்கும் போது பொறுமையாக படியுங்கள்.

சக்கை போடு போட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஐசக்சன் எழுதிய ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் சரிதை தான் இந்தக் கட்டுரைக்குக் காரணம். அதில், ஆப்பிளின் முக்கியமான விளம்பர பிரச்சாரமான To the Crazy Ones என்ற விளம்பரத்தை ஜாப்ஸே உருவாக்கினார் என்ற தொணியில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது போலிருக்கிறது (நான் இன்னும் அந்த புத்தகத்தைப் படிக்கவில்லை). இந்தக் கட்டுரையை எழுதியவர், அந்த விளம்பரத்திற்கான மூல ஸ்கிரிப்டை உண்மையிலேயே எழுதிய ராப் சில்டனன். அந்த விளம்பரமும், ஆப்பிளின் ஆதார விளம்பர வாக்கியமான Think Differentஉம் எப்படி உருவானது என்பது பற்றி 7 பக்கங்களில் விளக்கியுள்ளார் (நாளை யாராவது ஜாப்ஸ் தான் அந்த வாக்கியத்தை உருவாக்கினார் என்று புத்தகம் எழுதிவிட்டால் என்ன செய்வது) செம சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது. கட்டாயம் படியுங்கள்.

-oOo-

இந்து மதத்தின் புராணங்களில் காலத்தைப் பற்றிய தீர்கமான பல விஷயங்கள் இருக்கின்றன. விஷ்ணு புராணத்தின் படி காலத்தின் பகுப்புகளாவது இவை

1) நிமேஷம் 2) காஷ்டா 3) கலா 4) முகூர்த்தம் 5) பகல்/ இரவு 6) பக்ஷம் 7) மாஸம் 8) அயனம் 9) வருஷம்

1 நிமேஷம் - கண்ணிமைக்கும் பொழுது
1 க்‌ஷணம் = 3 நிமேஷம்
1 காஷ்டா = 10 நிமேஷம்
1 கலா = 35 காஷ்டா
1 முகூர்த்தம் = 20 கலா
1 நாள் (இரவு/ பகல்) = 30 முகூர்த்தம் (~ 24 hours in timescale that we currently adopt)
1 மாஸம் = 30 நாள்
1 அயனம் = 6 மாஸம்
1 வருஷம் = 2 அயனம்

இதோடு மட்டும் நிற்கவில்லை. 1 நிமேஷத்திற்கு கீழேயும் கணக்கிடப்பட்டிருக்கிறது - பாகவதத்தில் இந்த தகவல்கள் இருக்கின்றன.

1 நிமேஷம் = 3 லவ
1 லவ = 3 வேதா
1 வேதா = 100 த்ருதி
1 த்ருதி = 1/1687.5 of a second (currently adopted practice)

தேவ வருஷங்கள்
மேலே சொன்னவை அணைத்தும் மனிதனின் காலத்தை கணக்கிடும் முறைகள் - இவற்றையும் தாண்டி தேவ காலம் இன்னும் ஆச்சரியமானது
மனிதனின் 1 வருஷம் = தேவர்களுக்கு ஒரு நாள் (உத்திராயணம் பகல்; தஷிணாயனம் இரவு)
360 தேவ நாட்கள் (அல்லது 360 மனித வருஷம்) = 1 தேவ வருஷம்

12,000 தேவ வருஷங்கள் ஒரு சதுர்யுகம் எனப்படும். ஒரு சதுர் யுகம் என்பது நான்கு யுகங்களைக் கொண்டது, அவை

க்ருதயுகம்: 17,28,000 மனித வருடங்கள் அல்லது 4800 தேவ வருஷங்கள் (4000 யுக வருஷங்கள், 400 சந்தியா வருஷங்கள், 400 சந்தியான்ஸா வருஷங்கள்)

த்ரேதாயுகம்: 12,96,000 மனித வருடங்கள் அல்லது 3600 தேவ வருஷங்கள் (3000 யுக வருஷங்கள், 300 சந்தியா வருஷங்கள், 300 சந்தியான்ஸா வருஷங்கள்)

த்வாபரயுகம்: 8,64,000 மனித வருடங்கள் அல்லது 2400 தேவ வருஷங்கள் (2000 யுக வருஷங்கள், 200 சந்தியா வருஷங்கள், 200 சந்தியான்ஸா வருஷங்கள்)

கலியுகம்: 4,32,000 மனித வருடங்கள் அல்லது 1200 தேவ வருஷங்கள் (1000 யுக வருஷங்கள், 100 சந்தியா வருஷங்கள், 100 சந்தியான்ஸா வருஷங்கள்)

சந்தியா வருஷங்கள், சந்தியான்ஸா வருஷங்கள் என்பவை முறையே ஒரு யுகத்தின் முடிவிலும் துவக்கத்திலும் இருக்கும் இடைப்பட்ட காலங்கள்.

பிரம்ம வருஷங்கள்
தேவ வருஷங்களைத் தாண்டி பிரம்மாவின் வருஷங்கள் உண்டு அவை தேவ வருஷங்களைக் காட்டிலும் பெரியவை.

1000 சதுர்யுகங்கள் சேர்ந்தது பிரம்மாவின் ஒரு நாள் பகல். அதாவது 4.32 பில்லியன் ஆண்டுகள் பிரம்மாவின் ஒரு பகல். இது போல இரவு ஒரு 4.32 பில்லியன் ஆண்டுகள். இவற்றை ”கல்பா” என்று கூறுவார்கள். பிரம்மாவின் ஒரு நாளில் இரண்டு ”கல்பா”. இபோது நடக்கும் கல்பா ஸ்வேதவராஹ கல்பா. இது போல பிரம்மாவின் ஆயுள் 100 வருடங்கள் வரை போகும். அதன் பிறகு பிரம்மா மீண்டும் தோன்றுவார். இப்போது நாம் இருப்பது பிரம்மாவின் 51 ஆம் ஆண்டில் பிரம்மாவின் ஒரு பகலில் 14 “மன்வந்தரங்கள்” உண்டு. ”மன்வந்தரம்” என்பது ஒரு மனு தோன்றி மறையும் காலம். இந்த மன்வந்தரத்தை ”வைவஸ்வத மன்வந்தரம்” என்று அறிகிறோம். ஆக ஒரு மன்வந்தரத்தின் காலத்தில் 71 சதுர்யுகங்கள் உண்டு. இப்போது நடந்து கொண்டிருப்பது 28வது சதுர்யுகம் - அதிலும் கலியுகம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. கலியுகம் துவங்கி 2011ஆம் ஆண்டுடன் 5113 வருடங்கள் ஆகின்றன.

ஆக பிரம்மாவைப் பொருத்தவரை நீங்கள் அவரது 51அம் வருடத்தில், முதல் நாளில் 28வது சதுர்யுகத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் - இன்னும் அவரது பகல் முடியவே 972 சதுர்யுகங்கள் போகவேண்டும். அதாவது இந்த பிரபஞ்சத்தை பிரம்மா படைத்து 155 ட்ரில்லியன் ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.

தலை லேசாக சுற்றுகிறது, இல்லையா. இதையும் காட்டிலும் பல ஆச்சரியங்கள் நமது புராணங்களிலும், இதிகாசங்களிலும், அநாதியான வேதத்திலும் இருக்கின்றன. அவற்றைப் பற்றி தொடர்ந்து எழுதுகிறேன்.