फुल मिळणार कां क्षार  इथे

न बोलवतां सदैव निघून येता 

दुःखच होण्याची तळमळ इथे

आहे वेळ पण नाही राहिले बंधन

तो नाही करत (कुणाची) प्रतीक्षा इथे 

चुकीची गोष्टही,आपण करणार काय?

आपणांवर पण, नाही विश्वास इथे

तसं तर दुनिया हजार लोकांची

सर्वांकडून होत नाही जिव्हाळा इथे

माणसाची नको विचारू गोष्टी तू 

जीवन आज उलाढाल इथे 

एकाकडून मन नाही भरले जात 

करतो धोके तो वरवर इथे 

विचार करून काम तू करत रहा 

होऊ नये उगाचच वाद इथे 

मृत्यूवर कोणाची सत्ता नाही 

सर्वांना येणे आहे एक वेळ इथे 

हे वेड्या मना हा खेळ नसे, वेदना भरून हे गीत माझ्या ओठी आले कसे?

विसरलास का? विसरून पण मला आठवत असे तरी माझे मन का तहानलेले असे?

बाब पुराणी आहे, एक कहाणी आहे. भरून आले डोळे, आठव ते श्रावणातले हिंदोळे 

ऋतू येतात, ऋतू जातात देऊन खोटे दिलासे, तरी माझे मन का तहानलेले असे?

वर्षे निघून गेली आम्हा भेटून आणि दुरावून, समय गेला सरून,तुला मी पाहून 

आशेशी निराशा लपंडाव खेळत असे, तरी माझे मन का तहानलेले असे?

माझे नयन सरीने भरलेले,  तरी माझे मन का तहानलेले असे

ती कोण आहे?

हे मना मला तू सांग ती कशासाठी आली आहे?

ती कोण आहे? येऊन माझ्या  स्वप्नात पसरली आहे

मस्तीने भरलेलं गीत कां ही रात्र गात आहे? 

नेत्रांत झोप आल्यावर कां ही दूर जात आहे?

मस्तीने भरलेलं गीत कां ही रात्र गात आहे? 

 मनात प्रिया माझी मनीषा जागवत आहे 

अस्वस्थ होत राहिलं आहे मन तळमळून तळमळून  

बहुधा ही रात्र अशीच संपेल कुस बदलून बदलून 

हे मना जरा सांभाळून रहा बहुदा ती आली आहे 

ती कोण आहे? येऊन माझ्या स्वप्नात पसरली आहे  

चिंब चिंब झालेली हवा, ऋतू पण गुलाबी 

असो चंद्र असो तारे हर गोष्ट झाली शराबी

हळूच एक गोड गीत कुणी गाऊन  गेली  आहे 

ती कोण आहे? येऊन माझ्या स्वप्नात पसरली आहे

हे मना मला तू सांग ती कशासाठी आली आहे?

ती कोण आहे? येऊन माझ्या स्वप्नात पसरली आहे

वाचून तुझ्या तुझ्या वाचून,

साजणा, दमात दम येईना 

तुझ्याविणा जीव लागेना 

कधीही मनात तू येतोस 

कधीही तुझा विचार येतां 

माझे अंग सुवासित होते 

सुवासित अंगात राहता येईना 

तुझ्याविणा जीव लागेना 

मोहक रात्री रोज येत नाहीत 

या देणग्या रोज मिळत नाहीत 

जीवनात तुझ्याविणा मजा येईना 

तुझ्याविणा जीव लागेना

माझ्या काळजावर टाकत जा 

माझा कसलाच विचार नको करू तू असाच हसत रहा

माझी इच्छा जागृत झाली 

जसा दिवा पेट घेतो 

आता तर निष्ठेच्या मार्गामध्ये 

मी तुझ्या संगतीत राहुन गेले

हवं तर हसवत जा मला,

हवं तर रडवत जा 

सुख शांती कुठेही, कुठच्या क्षणी, तुझ्याविणा मला प्राप्त होत नाही 

कदाच मी ह्या जीवनातून  हिसकावून घेईन एक दिवस तुला 

मी तुझ्याच संगतीत आहे, 

वाटल्यास दुर्लक्ष कर मला

प्रेमाचं ठिकाण अजून दूर आहे, 

दूर आहे खूप दूर आहे 

ये माझ्या हातात हात घे

माझ्या मनाला थकवा आला आहे 

तुझं जीवन तू सोडून माझ्या जीवनात आश्रय घे 

तुझ्या चंचल नजरेची वीज 

माझ्या काळजावर टाकत जा 

माझा कसलाच विचार नको करू, तू असाच हसत रहा

सजणा तुझ्या रंगांमध्ये

मनाला माझ्या वाटत आहे 

मी पण खेळावी होळी अशी  

राधा कन्हैया खेळले

प्रेमाची होळी तशी

प्रेमाचे रंग मी फेकावे 

शिवाय तुझ्या, काही न पहावे 

मी रंगवली आज चुनरी 

सजणा तुझ्या रंगांमध्ये

जाता जाता किती हे

रूप मी सजविले सजणा

निद्रित स्वप्नांना मी पुन्हा किती

जागविले सजणा

मी तुझ्या प्रेम रसात डुबले

आता माझ्या हातात काही न उरले 

मी रंगवली आज चुनरी 

सजणा तुझ्या रंगांमध्ये

लवकर ये 

तुझ्या लोभस चरणामध्ये  माझ्या बिचारऱ्या नेत्रांना स्वर्ग बसवू दे 

तूच सांग मी तुझी काय आहे 

तू जणू माझी देवता आहे 

मी रंगवली आज चुनरी 

सजणा तुझ्या रंगांमध्ये

प्रेमाचा निर्णय, दोघांकडूनही मिटवता आला नाही

ती वेळ आठवते, जेव्हा तुझी भेट झाली

एक इशारा झाला 

दोन्ही हात पुढे आले 

आणि ठरलं गेलं 

पाहतां पाहतां दिवस मावळला 

आणि रात्र झाली 

तो काळ अजून पर्यंत 

हृदयातून विसरला गेला नाही 

मला येता आलं नाही 

काय वार्ता होती की भेट व्हावी केवळ वेगळं होण्यासाठी? 

नशीबं आपली बनवली आहेत बिघडवण्यासाठी

प्रेमाची बाग बनवली होती 

ओसाड होण्यासाठी 

अशा तऱ्हेने उजाडली गेली 

की मला परत बनवता आली नाही 

मला येता आलं नाही 

जेव्हा वेदना जातात आणि काळ पण निघून जातो

फुल, फुलते, पण फुलून पुन्हा कोमेजते 

हृदयातली जळजळ जाते

अस्थिरता जी तू दिली 

मला कमी करता आली नाही 

मला येता आलं नाही

तुझ्या ज्वानिची दौलत संभाळ ग

तुझ्या चालण्याची लकब पाहून ग 

चौहू बाजुनी येतील पारधी ग 

संभाळ ग संभाळ ग 

तुझ्या ज्वानिची दौलत संभाळ ग

तुझा कोमल आवाज ऐकून ग

अनेकांना घायाळ करशील ग

असं रोखून नजरेतून बघून ग

काय देशी तू त्यांना संदेश ग 

संभाळ ग संभाळ ग 

तुझ्या ज्वानिची दौलत संभाळ ग

तुला कोणता उपदेश करू ग

ही दौलत कायमची नसते ग

तिचा वापर निष्ठेने करून गं 

हो कायमची जीवनात सुखी ग 

संभाळ ग संभाळ ग 

तुझ्या ज्वानिची दौलत संभाळ ग

तुझ्यासम  मिळाल्याने नशिबाला तृप्ती मिळते 

दरवळत राहतोस माझ्या शरीरात तू

पाहू कसे

शोधत राहतेस तू समीप सुगंधासम

शोधत राहतेस तू समीप सुगंधासम

आणि नेत्रांनी सुंदर चेहरा अभ्यासितो 

मी तर आता नजरेतून ऐकण्याची सवय केली 

आणि ओठातून तुझे श्वास मोजत रहाते

दरवळत राहतेस माझ्या शरीरात तू

पाहू  कसे

जशी कसलीही उमीद असावी

कुठचा विश्वास आहेस तू

कसे पाहू मी माझ्या नेत्रांच्या

बरीच समीप आहेस तू 

तुझी प्रतिती करतो मी

(की )एक जाणीव आहेस तू 

कसे पाहू मी माझ्या नेत्रांच्या

बरीच समीप आहेस तू 

मला  कधी विसरू शकणार नाहीस तू

न जाणे मला का खात्री होत  राहिली आहे 

माझे प्रेम मिटवू शकत नाहीस 

तू

माझी आठवण होईल जिथे जिथे जाशील तू

कधी संगीत बनून कधी बनून अश्रू

तडपती मला जिथे तिथे पाहशील तू

ज्योत जी पेटली माझ्या निष्ठेने 

विझवू पाहिल्यास विझवू शकणार नाहीस तू 

कधी बोलण्यात नाव जर आले माझे

तर बेचैन होऊन होऊन मन कष्टी करशील तू

दृष्टीवर छाप पडेल दुःखाच्या सावटाचे 

कुणी जरी विचारले काराण तुझ्या अश्रूंचे

सांगू वाटल्यास सांगू शकणार नाहीस तू 

माझ्या अंतराची धडकन जी

बनली आहे ज्वाला

भावनांचा उद्रेक असे बनत बनत होत आहेत त्याचे अश्रू

कधीतरी तुलाही याची अनुभूती होईल 

पण मी नसेन तुझ्या जीवनामध्ये 

बोलवावेसे वाटेल पण बोलवू शकणार नाहीस तू

मला नजरेतून दूर जो करत  आहेस तू

मला  कधी विसरू शकणार नाहीस तू