بعد از مدت ها آپدیت نکردن مطلب احسان شریعتی عزیز باعث شد تا حرکتی به خودم بدم و نظرم رو هم بعنوان جوابی برای مطلب احسان و هم نظر کلی ام در مورد فرندفید اظهار کنم.

احسان جان من فکر میکنم انتظارات ما از شبکه های اجتماعی نظیر فرندفید متفاوت باشه. هر کس به نوعی به این سایت ها نگاه میکنه. در مورد فرندفید به  نظر من اصلا نباید امکان کامنت گذاری برای فیدهای این سایت صورت میگرفت. حالا که صورت گرفته پس نمیشه مانع از بحث و تبادل نظر زیر فیدها شد. اما اینکه چه حرفهایی و چه بحث هایی صورت بگیره قابل توجه هست و برمیگرده به برداشت ما (بخصوص ایرانی ها) از شبکه های اجتماعی و دوستی که ظاهرن کمی دچار انحراف شده.  مشخصا فرندفید با اورکات قابل مقایسه نیست چون ماهیت و هدف متفاوتی رو دنبال میکنه. اما نمیشه بطور مطلق هم گفت اورکات نیست. ذات کامنت گذاری و لایک و اصلا واژه فرندفید ایجاب میکنه روابط دوستی و شاید بالاتر از اون در فرندفید ایجاد بشه. به نظر من نباید انتظار داشت که چند نفر دوست (حتی بصورت یک گروه محدود) که با هم صمیمی هستند یا اصلا به فرض گروههای جداگانه و حتی خصوصی برای خودشون ترتیب دادن در جو فرندفید فعالیت نکنند. مثلا شما توجه کن به خاصیت خصوصی سازی روم ها که نشون میده فرندفید قصد محدودتر کردن دایره های دوستی رو هم داره و اصلا این موضوع مساله غیرطبیعی و بی فرهنگی تلقی نمیشه. حالا یک عده میان از امکانات فرندفید استفاده میکنن و مثلا با همین دوستان حاضر در فرندفید قرار میذارن و ممکنه عکس هم بندازن و دوست هم نداشته باشند این عکسها عمومی بشه و بجز دایره محدود خودشون کسی اونها رو ببینه. (البته این رفتار بیشتر لوس بازی میاد چون هیچ چیزی در اینترنت مطلقا مخفی نمی مونه و میدونم این عکسها بجز اون دایره ی محدود بین دوستان دوستان هم دیده شده!)

حالا اینکه بعضی ها جو فرندفید رو به یک چت روم تبدیل کردند یا بحث های غیرتخصصی شاید چندتا دلیل داشته باشه. مهم ترینش اینه که اگه واقع بین باشیم اتاق های چت (یاهو و …) به اندازه ی محیط فرندفید سالم و مودب! نیستند! و شاید دید خیلی از بچه های فرندفید به چت روم ها چیزی نباشه که مناسب شان و جایگاه اونها باشه و اصلا به فرندفید به دید یک چت روم نگاه نکنند. بنابراین نیاز به محیط سالم تری هست تا بشه بحث و گفتگو کرد یا حتی سلام داد و جوابش رو گرفت بدون اینکه نگران نیت طرف مقابل ات باشی (منکر بعضی استثنائات نمی شم اما این موارد خیلی خیلی کمه). بعلاوه سایت های اجتماعی مثل اورکات که از مدت ها پیش مشمول الطاف مسئولان امر شدن عملاً استفاده از این سایت ها رو غیرممکن کرده چه بسا روزی هم فرندفید به این درجه نائل بشه! شاید سایتی که امکانات مشابه فرندفید رو در غیاب اورکات و نظیر اون داشته باشه فعلا وجود نداره (یا من نمی شناسم!)

و اما آخرین نکته اینه که احسان جان خودت هم واقفی که اینترنت ابزاریه که نمیشه روش کنترل داشت و در واقع بستر انفجار اطلاعاته. ما نباید از این ابزار اطلاعاتی انتظار همراهی با خودمون رو داشته باشیم. بلکه ما هستیم که باید نسبت به نیازمون و دلخواهمون و  علاقه مون سراغ اینترنت و امکاناتش بریم. به فرض روزی فرندفید بهتر از این بود و کسانی توش بودن که همزمان با شما به اون وارد شدن و ممکنه تصادفن هم با شما هم عقیده و هم کیش بودن. اما همیشه اینطور نیست. یک روزی هم هست که شما بعد از ماهها آغاز بکار به یک شبکه اجتماعی یا هر انجمی وارد بشید و از دید قدیمی ها تازه وارد باشید و شاید هم جو و محیط اونجا رو خراب کنید! (از نظر قدیمی ها) خوشبختانه فرندفید هم امکانات لازم رو گذاشته برای اینکه اگر از کسی خوشمون نیومد بلاکش کنیم یا فیدی رو هاید کنیم یا وارد اتاقی که دوستش نداریم نشیم. با این حساب فرندفید برای شما و شاید من روزی تموم بشه ولی خودش و اعضای دیگه اش پابرجاست و به راهش ادامه خواهد داد.

یادت هست
قول گرفتی هیچگاه سکوت نکنم؟
من به حرمت ما
از آن پس در برابرت سکوت نکردم
اما تو خود الهه سکوت بودی
چه آن زمان که چشمانت را داشتم
که با من به گفتگو بنشینند
و چه اکنون که چشمانت هم سکوت کرده اند
سکوتی تلخ و سنگین
که فریاد می زند:
چراغهای رابطه تاریکند!

بدون مقدمه، علاقه زیادی به دکلمه ها و شعر خوانی های صوتی دارم. دو تا از چیزهایی که خیلی زیاد گوش میدم، شعرهای فروغ فرخزاد با صدای خودش و همینطور شعر خوانی های زنده یاد خسرو شکیبایی که از افراد مختلفی خوانده، هست. یکی از زیباترین این شعر خوانی ها شعر علی کوچیکه فروغ هست که خسرو شکیبایی اونو بسیار زیبا و شنیدی خوانده. طوری که به جرات میگم یک احساس شاد و پاکی و سبکی به آدم دست میده وقتی این اصوات و اشعار زیبا رو می شنوه. علی کوچیکه شاید به ظاهر شعری سطحی و بچه گانه بیاد اما حاوی معانی و مفاهیم خیلی عمیق و قابل توجه هست. توصیه میکنم برای یکبار هم که شده این شعر رو گوش کنید و اگر لذت بردید دوباره گوش کنید و دوباره و …

علی کوچیکه
علی بونه گیر
نصف شب از خواب پرید
چشماشو هی مالید با دس
سه چار تا خمیازه کشید
پا شد نشس
چی دیده بود ؟
چی دیده بود ؟
خواب یه ماهی دیده بود
….
آب یهو بالا اومد و هلفی کرد و تو کشید
انگار که آب جفتشو جست و تو خودش فرو کشید
دایره های نقره ای
توی خودشون
چرخیدن و چرخیدن و خسته شدن
موجا کشاله کردن و از سر نو
به زنجیرای ته حوض بسته شدن
قل قل قل تالاپ تالاپ
قل قل قل تالاپ تالاپ
چرخ می زدن رو سطح آب
تو تاریکی چن تا حباب
علی کجاس ؟
تو باغچه
چی میچینه ؟
آلوچه
آلوچه باغ بالا
جرات داری ؟ بسم الله

پخش و دانلود

حدود یک سال پیش در مطلبی در مورد رشته اقتصاد در مقطع کارشناسی ارشد درخواست راهنمایی و مشاوره کرده بودم. خوشبختانه نظرها و راهنمایی هایی که در زیر مطلب توسط بازدید کنندگان عزیز مطرح شد برای من بسیار راهگشا بود و همینطور برای بازدیدکنندگان که هم سوال مطرح می کردند و هم به پرسش ها پاسخ می دادند. شاید بتوان گفت نوعی تاپیک و انجمن کوچکی در موضوع کارشناسی ارشد اقتصاد ایجاد شده بود. اهمیت این صفحه هم آنجا پیدا می شود که اگر عبارت “کارشناسی ارشد اقتصاد” را گوگل کنید اولین نتیجه جستجو مطلب مذکور خواهد بود. همچنین پربازدید ترین نوشته این وبلاگ نیز همین مطلب بوده است. مدتی پیش یکی از خوانندگان به نام مهدی در کامنتی راهنمایی هایی در این زمینه ارائه کرده بودند و آی دی خود را جهت مشاوره قرار دادند. تا اینکه امروز ایشان طی کامنت و ایمیلی اطلاع دادند که پیرو مراجعات بسیار و پرسش هایی که بازدیدکنندگان مطلب این وبلاگ از ایشان داشتند بر آن شدند تا وب سایتی در زمینه مشاوره کارشناسی ارشد اقتصاد راه اندازی نمایند تا همه اطلاعات پیرامون موضوع فوق در یک سایت منسجم گردآوری شود. این خبر برای من که فقط در وبلاگ طرح سوال کرده و سپس تعداد زیادی از پرسش گران را متوجه این مطلب ساخته بودم و همچنین این دوست عزیز را مشتاق و علاقمند به راه اندازی سایتی جامع در این زمینه؛ بسیار خوشحال و امیدوار می کند. امیدوار به اینکه می توان به آینده تعاملات و روابط و آموزش و بهره وری وبلاگی و مجازی در ایران امیدوار بود.

طبق درخواست منطقی این دوست گرامی وب سایت مشاوره کارشناسی ارشد اقتصاد را جهت مراجعه عزیزان علاقمند به این زمینه معرفی کرده و برای این عزیز آرزوی موفقیت و پایداری دارم.

مدتی پیش که گوشی نوکیا 6120 کلاسیک را گرفتم با مشکل ساین کردن نرم افزارها در سیمبیان سری 60 مواجه شدم. راهکارهای بسیاری در این زمینه ارائه شده که راحت ترین و عملی ترین آنها را اینجا ذکر میکنم. توسط این روش گوشی های s60v3 / 9.1 & 9.2 هک شده و تمامی برنامه هایی که نیاز به ساین کردن داشتند بدون درد و خونریزی روی گوشی نصب می شوند.

روش اجرا: ابتدا این فایل را دانلود کنید و سپس نسبت به نسخه سیمبیان گوشی 9.1 یا 9.2 ؛ یکی را انتخاب کنید. سه فایل موجود در پوشه یعنی Y_Browser_3rdEd_088_3.SIS و HelloCarbide.sisx و installserver.exe را توسط برنامه PCSuite به گوشی منتقل کنید. حالا دو برنامه اولی یعنی Y_Browser_3rdEd_088_3.SIS و HelloCarbide.sisx را توسط نصب کننده خود گوشی نصب کنید. ( می توانید توسط برنامه PCSuit نیز برنامه ها را از روی کامپیوترتان نصب کنید ) برنامه Y_Browser را اجرا کنید و با زدن دکمه قرمز گوشی اجازه دهید برنامه در حالت standby بماند. سپس وارد منوی گوشی شوید و برنامه HelloCarbide را اجرا کنید. مسیر Options>Menu1 را طی کرده و در جواب Yes را انتخاب کنید. حال برنامه Y_Browser را که مخفی بود باز کنید و فایل installserver.exe منتقل شده به گوشی خود را به مسیر C:\SYS\BIN انتقال دهید. گوشی را یکبار ریست نمایید تا تغییرات اعمال شود.

تبریک! گوشی شما هک شده و دیگر نیازی به ساین کردن نرم افزارها ندارید

*منبع

چه انتظار عجیبی،
تو بین منتظران هم غریبی،
عجیب تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت،
چه بی خیال نشستیم نه کوششی نه وفایی،
فقط نشسته و گفتیم
خدا کند که بیایی…

بعد از نه-ده سال استفاده از ویندوز شاید حسی که در استفاده از یک سیستم عامل متن باز برای آدم رخ دهد قابل وصف نباشد. نمی خواهم بگویم احساس آزادی داری اما به جرات میتوان گفت وارد یک دنیای دیگری میشوی که خیلی جالب و پر از کشفیات و اتفاقات جدید است. برای ویندوز کاری که با چند کلیک یک نرم افزار را نصب میکند بدون اینکه پیش نیازی برای نصب آن وجود داشته باشد و یا مجبور باشد دستوراتی را در خط فرمان وارد کند و … کار با لینوکس در ابتدای امر ممکن است ملال آور و خسته کننده باشد اما هر چه بیشتر پیش می روی و بیشتر با محیط و امکانات و ابزاراهای لینوکس آشنا می شوی بیشتر شیفته آن خواهی شد. کافی است کمی صبر و تحمل داشته باشی و کمی حس کنجکاوی و سماجت برای رسیدن به هدف. یک دوست خوب لینوکس کار هم کمک زیادی در روند پیشرفتتان خواهد داشت.

سال گذشته بود که با لینوکس و توزیع ابونتو 7.4 از طریق سی دی که سعید عزیز برایم داد آشنا شدم. بعد از آشنایی با محیط لینوکس آن را نصب کردم و هر از چند گاهی به آن سر می زدم و با امکانات و دستوراتش سر و کله می زدم تا اینکه امسال ابونتو 8.4 را دانلود کردم و با تغییرات قابل توجهی که در این نسخه نسبت به 7.4 بود علاقه بیشتری به لینوکس و اوبنتو در من پیدا شد. کم کم سعی کردم تا جایگزین لینوکسی برای  نرم افزارهای مورد استفاده در ویندوز پیدا کنم. که اکثرشان پیدا شدند اما همان اقلیت هم مانع از حضور مستمر در محیط لینوکس و دل کندن کامل از ویندوز بود. حتی شبیه ساز برنامه های ویندوز (wine) هم نتوانست جبران آن اقلیت را بکند. از طرفی مشکلی که با اوبنتو داشتم ناپایداری آن و وجود برخی باگ های ناخواسته و بدون علت مشخص بود. البته برخی مشکلات هم سخت افزاری بود. به عنوان مثال اوبنتو با کارت صدای شرکت realtek مدل AC97 که بر روی اکثر مدل های مادربرد گیگابایت سوار است مشکل داشت. نصب چندباره درایور ارائه شده هم کارساز نبود. چون گاهی درست عمل می کرد و گاهی نه! پر واضح است که سیستم عامل بدون کارت صدا مانند رادیوی بدون صدا است! و بدرد کاربر نمی خورد. (حال مشکل از سوی سخت افزار باشد یا نرم افزار). اوبنتو البته مشکلات دیگری هم داشت. بروزرسانی های پی در پی و هفته ای آن هم گاه در حد چند صد مگابایت که به نظر میرسد به عدم پایداری و وجود باگ مربوط شود تا بروز بودن و ارتقاء به احسن. البته در کل قضیه ارتقاء چیز خوبی است اما پایداری مهم تر است! (این مبحث تخصصی است و مشخصا علم من بعنوان کاربر مبتدی لینوکس ممکن است مخدوش باشد!) به هر حال این چنین مواردی مرا بعنوان کاربر اوبنتو راضی نساخت و بفکر استفاده از توزیع دیگری از لینوکس انداخت. (در این مدت راهنمایی های پدرام مهربان و دوست داشتنی که همیشه در دسترس بود و همیشه حاضر به پاسخگویی و تلاش برای یافتن راهکار برای من بسیار ارزشمند و حاوی نکات اخلاقی فراوان بود که همین جا از لطف اش ممنونم)

اما عشق به لینوکس طوری در من ریشه دوانده بود که به هر قیمتی حاضر به برگشتن به محیط ویندوز نبودم. (ارزش های ویندوز جای خود را دارد و هدف مقایسه نیست.) بنابراین به پیشنهاد امیر عزیز اپن سوزه ۱۱ را دانلود کردم و چندین بار بصورت زنده آن را تست کردم. تا اینکه مدتی پیش سوزه ۱۱ را روی پارتیشن هایی که برای اوبنتو ساخته بودم نصب کردم. (از اوبنتو کاران محترم بابت این رفتار خصمانه پوزش می طلبم ) در نگاه اول و در مرحله نصب، سوزه چنان مرا متعجب و شگفت زده نمود که همان لحظه اوبنتو را به کل فراموش کردم! سامانه قدرتمند و صد البته هوشمند یاست (Yast) که برای نصب هسته اصلی و بسته ها بکار میرود کار را برای هر تازه کاری آسان می کند. محیط سوزه تا حدودی با ابونتو متفاوت است. سادگی و در عین حال استفاده از آیکون های مختلف (کاربر گرافیکی قوی) آن هم در نسخه گنوم و نه حتی KDE نیاز به استفاده از ترمینال و خط فرمان را در اکثر موارد از بین می برد. چیزی که بسیار حائز اهمیت است هوشمندی این توزیع لینوکس می باشد. به عنوان مثال درایوهای ویندوز (NTFS) در سوزه در پوشه ای به نام Windows  در پوشه Home قرار گرفته اند و جالب اینکه همیشه بصورت مونت شده هستند. چیزی که در ابونتو امکانش با دستکاری در پرمیشن ها  و استفاده از چندین دستور و … میسر بود. مزیت اصلی آن هم Unmount نشدن اطلاعات موجود در درایوها در محیط لینوکس است. یا فعال بودن دائمی کلید Num lock به هنگام بالا آمدن سیستم عامل پس از یکبار فعال کردنش (مثل ویندوز که تنظیمات را ذخیره می کند) که این امکان در ابونتو نیز بصورت پیش فرض وجود ندارد. به هر حال اپن سوزه ۱۱ ، یک توزیع مناسب، ساده، بی دردسر، پایدار، کاربر پسند، و توزیعی است که کاربر ویندوزی بتواند براحتی با آن به دنیای لینوکس قدم بگذارد و ویندوز را فراموش کند! برداشت من این است که برای شروع لینوکس سوزه ۱۱ خیلی سرتر از اوبنتو است. و حتی برای ادامه!

مطلب طولانی شد اما چیزی که برای من سوال است عدم استقبال ایرانیان از سوزه به اندازه اوبنتو است! قدرت تبلیغات و وجود انجمن ها و ویکی های متعدد که ابونتو کاران به راه انداخته اند شاید توجیه مناسبی برای این امر باشد. اما به واقع جایگاه سوزه بمراتب بالاتر از ابونتو است و من این را طبق تجربیات یک ماهه ای که کسب کردم می گویم. هر چند بقول پدرام عزیز سوزه و اوبونتو و … لینوکس هستند و مهم استفاده از لینوکس است و توزیع ها بنا برسلایق و برداشت های کاربر انتحاب می شوند. با توجه به کمبود و شاید فقدان! مراجع و انجمن ها و ویکی های فارسی در خصوص سوزه تصمیم دارم تجاربم را در زمینه استفاده از سوزه در وبلاگم بیاورم تا شاید اندکی از ظلم رفته بر این توزیع قدرتمند لینوکس کاسته شود و مخاطب نیز با توجه به علم و آگاهی توزیع مورد نیاز خود را انتخاب کند.در این راه دست یاری به سوی سوزه کاران محترم دراز می کنم. 

در کتاب یادداشت های علم جلد ششم که در شماره گذشته هفته نامه شهروند  اشاراتی به آن شده بود چندین نامه از اسد ا… علم خطاب به شاه که به سال های 56-55 بر میگردد به چشم می خورد. فرازهایی از نامه به انتخاب آگاهانه و بجای شهروند بدین صورت است:

- مساله برق مایه الابتلا عموم است. عموم مردم چه در خانه، چه در بیمارستان، چه در آسانسور و چه در ترافیک و حتی نانواخانه ها و در همه حال، گرفتار آنند و غلام واقعه بیم آن دارد که اگر این کار به زمستان بکشد، بالاخره خدای نکرده عواقب ناراحت کننده داشته باشد.

- ممکن است دشمن به خطوط داخلی ما رخنه کرده باشد،‌ یعنی این عدم رضایت بی جهت مردم که دستی دستی تراشده ایم، یعنی نبودن برق… ضرر هنگفت صنایع به علت نبودن برق، خرابی تلفن، نبودن خواربار، بی اعتنایی به درخواست های مردم، مقررات خلق الساعه، گرانی نرخ ها  و غیره و غیره. این را یک گروه دشمن در داخل ما به وجود آورده اند و یا ندانم کاری و بی لیاقتی دولت.

- موضوع تشنگی و گرسنگی را نمی شود مثل سایر کارها ماست مالی کرد، اگر آب نباشد، آن هم در این گرما، آدم می میرد. کار از پایه خراب است. اکنون باز در تهران بی برقی است. می ترسم یک دفعه امور از داخل بگسلد، ولی امیدوارم چنین چیزی پیش نیاید.

وقتی این فرازها را از نامه علم به شاه و وضعیت یکی دو سال مانده به انقلاب را دیدم بسیار شگفت زده شدم از بازگشت تاریخ و از اینکه “کار از پایه خراب است” و اینکه جامعه ایرانی و حکومت های ایرانی همیشه با این مشکلات زیسته اند و انس گرفته اند. از همه جالب تر استدلال علم از آشفتگی و نابسامانی و بی کفایتی اداره امور مملکت است که به “دشمن” نسبت داده می شود. شاید این دشمن همان دشمنی باشد که رئیس جمهور کنونی ایران پس از 30 سال دوباره دست به دامان آن می شود. حال اینکه هم علم و هم رئیس دولت امروز بخوبی می داند “دشمن” طرح شده چیزی نیست جز بی لیاقتی، بی کفایتی و فقدان برنامه و تدبر در اراده امور مملکت! ای کاش رئیس دولت امروز که در اقدامی نمادینه به وزارت نیرو آن هم بصورت سر زده!!! و باز بدون برنامه ریزی!!! می رود و پس از ساعاتی جلسه پشت درهای بسته! در مقابل دوربین قرار می گیرد و با لبخندی ملیح از کمبود برق و نیرو و … سخن میراند و پیام صرفه جویی می دهد! صفحاتی از برگ های تاریخ را می خواند و شاید این ترس را به خود می دید که این عدم رضایت و این ضررهای هنگفت و … تا چه اندازه کاسه صبر مردم را لبریز می کند و در پس این نارضایتی ها چه سرنوشتی را برای انقلاب 30 ساله رقم می زند!

خیلی مضحک است. گذشت زمان را می‌گویم. نمی‌دانی از کجا آمد و چه کرد و کجا رفت. در شناسنامه‌‌ام امروز ۱۴ تیر را روز تولدمان نوشتند. کوچک که بودیم برایمان تولد می‌گرفتند. شمع توی کیک می‌کاشتند فوتش می‌کردیم. کلی بچه‌ی جیغو اطرافمان بالا پایین می پریدند. بادکنک دستمان می‌دادند. ما هم زور می‌زدیم تا فوتش کنیم. پر باد که می‌شد یا می‌ترکید یا می‌ترکاندند! بزرگ‌تر که شدیم نه از کیک خبری بود نه از آن بچه‌های قد و نیم قد که الان برای خودشان کسی شدند. تنها چیزی که هنوز هم دستمان است آن بادکنک است که هر روز بادش می‌کنیم و شب که می‌شود می‌ترکانیم! این بادکنک‌ها که از ما خسته نمی‌شوند، ما چه؟ ما هم از این بازی راضی هستیم؟

من فکر می کنم هنوز فوت دارم تا بادکنک باد کنم! نمی‌دانم چند روز، چند ماه یا چند سال؟ فقط می‌دانم تا وقتی صبح چشمانم را باز می‌کنم و بادکنک بالای سرم می‌بینم باید به این بازی ادامه دهم…

پی نوشت: اگه نوشته کمی تلخه ببخشید چون پارسال نوشته شده. در ضمن امروز روز قلم هم هست. پس تبریک به همه نویسندگان و روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان که قلم دیجیتالی دارن. در نهایت هم از تبریکات همه دوستان عزیز بخصوص … (اسم نمی برم چون همه واسم عزیزند) ممنونم و منم براشون عمری نه فقط طولانی بلکه با برکت همراه با خوشی و شادکامی آرزومندم.

حتمن برایتان پیش آمده که یک فایل mp3 از اینترنت و یا دیسک را باز کنید و ببینید که تگ (برچسب) های فایل درست تعریف نشده و یا چیزی که می خواهید نیست. تگ ها همان اطلاعات یک فایل موسیقی هستند از قبیل خواننده، عنوان ترانه، ژانر، سال انتشار و … می دانیم که امروزه وب 2 باعث شده تا کاربران اینترنت همه امورات زندگی خود را به اشتراک بگذارند! یکی از این امورات روزمره گوش دادن موسیقی است. سرویس های مختلفی برای نشان دادن علایق موسیقیایی کاربران ایجاد شده که از جمله می توان به لست اف ام اشاره کرد. در این حال اگر برچسب های فایل موسیقی شما درست و صحیح علامت گذاری نشده باشد در پروفایلتان به نامی دیگر ثبت خواهد شد و بنابراین پروژه اشتراک گذاری علایق موسیقیایی شما شکست می خورد! اما راه حل این است که از یک ویرایشگر برچسب های mp3‌ استفاده کنید (Mp3 Tag Editor).

ویرایشگرهای مختلفی وجود دارد از جمله 1st Mp3 Tag Editor که برنامه بسیار خوبی است و علاوه بر برچسب گذاری فایل می توانید متن ترانه و همچنین عکسی برای فایل تعیین کنید. این برنامه متاسفانه مجانی نیست. (کرک هم برای این برنامه پیدا نشد!) پس سراغ برنامه های مجانی می رویم!

از برنامه های متن باز میشود به Mp3 Tag Tools اشاره کرد. مشکلی که این برنامه دارد عدم ویرایش همزمان دو استاندارد برچسب گذاری ID3‌ است. در نتیجه باید برای هر دو ID3V1 , ID3V2 ویرایش مجدد انجام داد که شاید برای کاربر خسته کننده باشد. این برنامه امکان اضافه کردن متن ترانه و همچنین تصویر را روی فایل mp3‌ دارد.

برنامه دیگری به نام MP3 ID3V1V2 Tag Edit and Sort Tool نیز وجود دارد که در عین سادگی قادر است ID3 ها را همزمان تغییر دهد. حجم این برنامه 265 کیلوبایت است و می توانید از اینجا دریافت کنید. اما امکان افزودن متن ترانه و تصویر را ندارد. از آنجایی که خودم از این برنامه استفاده میکنم و مفید می دانم، توضیح مختصری راجع به نحوه کارش را ارائه می دهم.

1. پوشه ی مورد نظر را انتخاب می کند. پوشه می تواند شامل زیر پوشه ها هم باشد.
2. دکمه search فایل های درون پوشه را فراخوانی می کند.
3. برای ویرایش هر دو ID3 همزمان باید هر دو گزینه انتخاب شده باشد.
4. تمام اطلاعات تگ ها را پاک می کند. ( پیشنهاد نمی شود! )
5. برچسب گزینه های انتخاب شده را پاک می کند. ( در صورت جایگزینی برچسب جدید نیازی به پاک کردن قبلی نیست)
6. در صورتی که اشتباهی برچسبی را پاک کرده و یا تغییر دادید آن را باز می گرداند.
7. اعمال برچسب انتخاب شده برای تمامی فایل های درون لیست بالا. (برچسب را انتخاب کنید و در بخش پایین عبارت مورد نظر را وارد کرده و paste را بزنید.)
8. اکنون برای ایجاد تغییرات انجام شده روی ID3 ها باید Update را اعمال کنید. (شماره 3)
برچسب های مورد نظر اصلاح شد.