<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035</atom:id><lastBuildDate>Sun, 12 Feb 2012 16:16:58 +0000</lastBuildDate><category>Sem categoria</category><category>esperas</category><category>pequenas mediocridades</category><title>Lambidas na Utopia</title><description /><link>http://lambidasnautopia.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>47</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/lambidasnautopia" /><feedburner:info uri="lambidasnautopia" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-5677113061107126255</guid><pubDate>Fri, 30 Dec 2011 15:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-30T13:18:42.239-02:00</atom:updated><title>2012</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;
&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-qfpCbaNExEM/Tv3WAvhigDI/AAAAAAAAAVo/oCEeS-mXtIA/s1600/tumblr_lwwcqboxan1qae1sko1_500.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-qfpCbaNExEM/Tv3WAvhigDI/AAAAAAAAAVo/oCEeS-mXtIA/s320/tumblr_lwwcqboxan1qae1sko1_500.jpg" width="175" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;
(achado em &lt;a href="http://eutambemqueroumcarrinhodemercado.blogspot.com/"&gt;eu também quero um carrinho de mercado&lt;/a&gt;)&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-5677113061107126255?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/FEbWDadd0XY" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/FEbWDadd0XY/2012.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-qfpCbaNExEM/Tv3WAvhigDI/AAAAAAAAAVo/oCEeS-mXtIA/s72-c/tumblr_lwwcqboxan1qae1sko1_500.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>4</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/12/2012.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-6580193373464281550</guid><pubDate>Thu, 29 Dec 2011 21:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-29T19:31:03.407-02:00</atom:updated><title /><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
É prerrogativa das representações superar, tanto em estética quanto significado, o seu correspondente no universo tangível*.&lt;br /&gt;
O concreto não possui nenhuma vantagem sobre o onírico&amp;nbsp;(a não ser a própria natureza palpável).&lt;br /&gt;
Tocamos o mundo exterior e só.&lt;br /&gt;
O que realmente nos toca, o que permite que derrubemos as nossas barreiras e nos deixemos tocar, é um universo criado,&amp;nbsp;único, individual e&amp;nbsp;fictício (e por isso mesmo muito mais verdadeiro).&lt;br /&gt;
Não vivemos mais em sociedade.&lt;br /&gt;
(chego a me perguntar se tal coisa sequer existe)&lt;br /&gt;
Somos grandes ilhas, povoadas por fauna e flora exuberantes e toda a sorte de mistérios sem, no entanto, abrigar uma única consciência humana viva além da nossa própria.&lt;br /&gt;
Só aconteceu de estarmos num mesmo arquipélago.&lt;br /&gt;
Assim, gostar ou odiar uma música, um livro, uma pessoa, uma época, uma situação, ou o que quer que seja, consiste apenas em alternar entre estados de amor próprio e auto-desprezo.&lt;br /&gt;
Afinal, você está sozinho num mar de ilhas desabitadas, não há ninguém pra amar além de si mesmo.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
Contudo, o onírico continua a ser onírico e o concreto continua a ser concreto.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-6580193373464281550?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/ZlHuiG3o7cw" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/ZlHuiG3o7cw/e-prerrogativa-das-representacoes.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/12/e-prerrogativa-das-representacoes.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-4946630708759628326</guid><pubDate>Fri, 23 Dec 2011 23:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-23T21:28:10.477-02:00</atom:updated><title /><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/lteb--nvuyo" width="420"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-4946630708759628326?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/j-Bbab1RRek" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/j-Bbab1RRek/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/lteb--nvuyo/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/12/blog-post.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-5450239024107702693</guid><pubDate>Mon, 19 Dec 2011 00:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-18T22:23:04.474-02:00</atom:updated><title>Besta mecânica de um apocalipse sintético</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
&lt;br /&gt;
As minhas veias estão abertas: nada escorre.&lt;br /&gt;
Nada mais se agita em mim.&lt;br /&gt;
Num nível quântico, minhas moléculas não se aproximam mais.&lt;br /&gt;
Abandono a substância visguenta que liga o onírico à materialidade.&lt;br /&gt;
Arranquei todas as cortinas: estou nua.&lt;br /&gt;
Não tenho mais nada a esconder.&lt;br /&gt;
Eu espero, e isso é tudo.&lt;br /&gt;
A minha apatia é a apatia do mundo.&lt;br /&gt;
Não sou espelho, sou vidro polido.&lt;br /&gt;
Sou cacos.&lt;br /&gt;
Sou poeira.&lt;br /&gt;
O meu corpo é fragmentado em milhares de partículas dispersas: sou fumaça.&lt;br /&gt;
Anseio pela dissolução, ser uma com o ar, descosturar os meus fios do tecido do universo.&lt;br /&gt;
No entanto, a minha carne continua a lançar a minha consciência no lodo.&lt;br /&gt;
Eu quis ser etérea e tudo o que consegui foi ser fraca.&lt;br /&gt;
O meu desejo de me desfazer converteu-se em um tipo de intangibilidade medíocre.&lt;br /&gt;
Em vez da mente que nutre-se de si mesmo; a não-solidez barata.&lt;br /&gt;
O que eu achei que era o meu nirvana mostrou-se tão somente solidão.&lt;br /&gt;
Conjuro em mim a angústia do mundo: sou veículo.&lt;br /&gt;
O mundo é o espírito de um javali selvagem e meu corpo é a sua casa.&lt;br /&gt;
Não falo, meramente transmito.&lt;br /&gt;
A minha doença é a doença da existência.&lt;br /&gt;
A minha doença é a existência.&lt;br /&gt;
Caminho descalça sobre o vazio como se sobre rocha derretida, meus pés estão cansados.&lt;br /&gt;
O motor que se move por conta própria, mas sem saber por que, pra que, pra quem, o que, como.&lt;br /&gt;
Moto-contínuo.&lt;br /&gt;
Nas minhas costas repousam séculos de repetição, de eterno retorno.&lt;br /&gt;
Eu sou a tartaruga que carrega o mundo nas costas.&lt;br /&gt;
A desgraçada que carrega o feto abortado de deus nas entranhas.&lt;br /&gt;
Sem passado, sem história, sem memória e sem conceito.&lt;br /&gt;
Finalmente.&lt;br /&gt;
E meu nome não é Marilia, não é palavra, não é som.&lt;br /&gt;
Meu nome é Ninguém.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
Isso era tudo o que eu tinha pra falar.&lt;br /&gt;
Ao menos por enquanto.&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-5450239024107702693?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/0uuEWIzq46Q" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/0uuEWIzq46Q/besta-mecanica-de-um-apocalipse.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/12/besta-mecanica-de-um-apocalipse.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-524807858350070374</guid><pubDate>Mon, 14 Nov 2011 00:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-11-13T22:49:55.794-02:00</atom:updated><title>Uma tribo, é isso que eu sou.</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
"Voz 1&lt;br /&gt;
Uma tribo&lt;br /&gt;
É isso que eu sou&lt;br /&gt;
Esse “eu” estranho&lt;br /&gt;
Que nunca a civilização&lt;br /&gt;
controlou&lt;br /&gt;
Eu vou limpar minha alma&lt;br /&gt;
Para me renovar&lt;br /&gt;
Para cair&lt;br /&gt;
E para me torturar&lt;br /&gt;
Com uma dor de dentes insuportável&lt;br /&gt;
Com gengivas inflamadas&lt;br /&gt;
E uma terrível câimbra nos maxilares&lt;br /&gt;
Que me absorve totalmente&lt;br /&gt;
E me faz romper com tudo&lt;br /&gt;
Até o ponto de não&lt;br /&gt;
Tocar mais a vida&lt;br /&gt;
Até o ponto em que o desaparecimento se revela&lt;br /&gt;
Eu vou limpar a minha alma&lt;br /&gt;
E não vou parar&lt;br /&gt;
Antes de encontrar a paz&lt;br /&gt;
Antes de parar de me perder nos meus pensamentos&lt;br /&gt;
Antes de me libertar da dor de ser livre&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Essa dor ardente&lt;br /&gt;
Sentir os pensamentos que se deslocam&lt;br /&gt;
Estar sempre a caminho&lt;br /&gt;
E jamais parar&lt;br /&gt;
Em mim&lt;br /&gt;
Eu não vou parar de&lt;br /&gt;
Limpar minha alma&lt;br /&gt;
Camada após camada&lt;br /&gt;
Até que reste apenas&lt;br /&gt;
A calcificação esférica&lt;br /&gt;
De um único pensamento&lt;br /&gt;
Eu sou um espírito queixoso&lt;br /&gt;
Que não sabe como agir&lt;br /&gt;
E que toma sempre o caminho incerto&lt;br /&gt;
Da mortificação delirante que é sua vida&lt;br /&gt;
Que gravita apenas nos despenhadeiros escarpados&lt;br /&gt;
Para examinar o estrangulamento do seu ser&lt;br /&gt;
Pssss, pssst, pssst, pssss, pssst,&lt;br /&gt;
Pssss&lt;br /&gt;
Eu sei&lt;br /&gt;
Eu perdi a minha língua&lt;br /&gt;
Mas isso não dá a vocês&lt;br /&gt;
o direito de continuar&lt;br /&gt;
Eu desconfio&lt;br /&gt;
Dessas merdas peremptórias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Que etiquetam&lt;br /&gt;
As criações e o pensamento&lt;br /&gt;
Pssss, pssst, pssst, pssss, pssst,&lt;br /&gt;
Pssss&lt;br /&gt;
Eu desconfio dos cantores de ópera&lt;br /&gt;
Esses funcionários gordos e&lt;br /&gt;
bem pagos&lt;br /&gt;
que escarram sons em sua alma com&lt;br /&gt;
a precisão de flechas castradas&lt;br /&gt;
Pssss, pssst, pssst, pssss, pssst,&lt;br /&gt;
Pssss&lt;br /&gt;
Eu desconfio dos compositores&lt;br /&gt;
Essas putas de opereta que vomitam notas&lt;br /&gt;
E copiam uns dos outros as&lt;br /&gt;
Melodias afetadas&lt;br /&gt;
A golpes de mouse no computador&lt;br /&gt;
Pssss, pssst, pssst, pssss, pssst,&lt;br /&gt;
Pssss&lt;br /&gt;
Eu desconfio dos atores&lt;br /&gt;
Esses travestis maquiados demais&lt;br /&gt;
Que só sabem falar quando&lt;br /&gt;
Alguém lhes escreve um texto&lt;br /&gt;
E parecem papagaios mecânicos&lt;br /&gt;
Pssss, pssst, pssst, pssss, pssst,&lt;br /&gt;
Pssss&lt;br /&gt;
Eu desconfio dos escritores&lt;br /&gt;
Esses escrevinhadores plagiários&lt;br /&gt;
Que deixam seu espírito traficado girar&lt;br /&gt;
Ao sabor dos ventos, como cata-ventos&lt;br /&gt;
Pssss, pssst, pssst, pssss, pssst,&lt;br /&gt;
Pssss&lt;br /&gt;
Lá onde outros propõem criações&lt;br /&gt;
Eu só quero mostrar&lt;br /&gt;
Meu espírito implicante&lt;br /&gt;
Eu não quero mais lamentar isso&lt;br /&gt;
Pois eu perdi a minha língua&lt;br /&gt;
Pssss, pssst, pssst, pssss, pssst,&lt;br /&gt;
Pssss&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O que estou fazendo?&lt;br /&gt;
Talvez eu tenha apenas uma tarefa!&lt;br /&gt;
Eu mordo a mão de Deus&lt;br /&gt;
Eu não solto os dentes&lt;br /&gt;
Continuo a morder até ser lavado&lt;br /&gt;
Pelos jatos de sangue de Deus&lt;br /&gt;
Eu não devo me purificar&lt;br /&gt;
Porque ele me cega&lt;br /&gt;
Estou destinado a ser um vidente&lt;br /&gt;
Que não vê&lt;br /&gt;
Eu erro&lt;br /&gt;
Eu flutuo&lt;br /&gt;
Voz 2&lt;br /&gt;
Há muito tempo não vejo mais a terra&lt;br /&gt;
Mas meus pés estão cheios de bolhas&lt;br /&gt;
Voz 1&lt;br /&gt;
Eu não vou parar&lt;br /&gt;
Camada após camada&lt;br /&gt;
Eu vou limpar minha alma&lt;br /&gt;
até que reste apenas&lt;br /&gt;
a calcificação esférica&lt;br /&gt;
de um único pensamento&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eu sou o velho cão&lt;br /&gt;
selvagem&lt;br /&gt;
Que vê as cores do arco-íris&lt;br /&gt;
E que geme e chora sob a lua e&lt;br /&gt;
Sob o sol&lt;br /&gt;
Pssss, pssst, pssst, pssss, pssst,&lt;br /&gt;
Pssss&lt;br /&gt;
Um esqueleto destroçado&lt;br /&gt;
Envolvido por músculos finos e ardentes&lt;br /&gt;
Raquíticos e crispados&lt;br /&gt;
Como se fosse feito de vidro&lt;br /&gt;
E frágil&lt;br /&gt;
(...)"&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
(Jan Fabre, “Une tribu, voilà ce que je suis” (excerto), tradução de Sílvia&lt;br /&gt;
Fernandes.)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-524807858350070374?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/sgO-FdP1ZO8" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/sgO-FdP1ZO8/uma-tribo-e-isso-que-eu-sou.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/11/uma-tribo-e-isso-que-eu-sou.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-5849235918186184094</guid><pubDate>Mon, 14 Nov 2011 00:04:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-11-13T22:06:05.498-02:00</atom:updated><title>Perpetuum mobile</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
&lt;br /&gt;
Estático extático errático empático apático letárgico&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
E desde quando alguém pode dizer que a realidade se move?&lt;br /&gt;
E desde quando alguém pode dizer que não?&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
Palavras são tão-somente amontoados aleatórios de significados desconexos presos dentro de um mesmo casulo.&lt;br /&gt;
Dizer que a terra se move faz tanto sentido quando dizer que ela não vai a lugar algum.&lt;br /&gt;
Dizer que as coisas mudam é tão verdade quanto dizer que elas se repetem eternamente.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
Dito isso, pouco me importa o que nos move.&lt;br /&gt;
Pouco me importa o que nos mantém presos.&lt;br /&gt;
Estamos andando. Correndo, desesperados.&lt;br /&gt;
E estamos parados. Inertes. Cansados.&lt;br /&gt;
O que importa é que jamais estaremos satisfeitos.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-5849235918186184094?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/IIe9eH31Lxo" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/IIe9eH31Lxo/perpetuum-mobile.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/11/perpetuum-mobile.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-7174642888197201063</guid><pubDate>Sat, 05 Nov 2011 02:20:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-18T22:52:09.145-02:00</atom:updated><title>Sobre viagens no tempo</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Existe uma razão pra elas não acontecerem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-7174642888197201063?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/VoGsU3ocdQs" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/VoGsU3ocdQs/sobre-viagens-no-tempo.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/11/sobre-viagens-no-tempo.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-2716354873837502108</guid><pubDate>Wed, 19 Oct 2011 01:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-18T23:46:09.288-02:00</atom:updated><title /><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Cada vez mais eu desaprendo a dizer as coisas.&lt;br /&gt;O pouco que eu digo não chega a fazer sentido.&lt;br /&gt;Quanto menos eu digo, menos os outros entendem.&lt;br /&gt;
E cada vez mais eu tenho certeza que o silêncio é a única saída.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-2716354873837502108?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/AobbtxGRlc4" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/AobbtxGRlc4/cada-vez-mais-eu-desaprendo-dizer-as.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/10/cada-vez-mais-eu-desaprendo-dizer-as.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-1046486478698214181</guid><pubDate>Sun, 16 Oct 2011 01:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-21T19:21:00.258-02:00</atom:updated><title /><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Ganhou a habilidade da visão.&lt;br /&gt;
E sentiu pena pela primeira vez na vida.&lt;br /&gt;
E chorou.&lt;br /&gt;
Por tédio. Por hábito.Pra ser mais precisa, chorou de &lt;i&gt;desprezo&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
Chorou por que era isso ou arrancar aqueles olhos infames, vazios, vítreos, côncavos, rasos.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
Devia ter escolhido arrancar os olhos.&lt;br /&gt;
(os meus) &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-1046486478698214181?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/PZQA3mKJfCo" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/PZQA3mKJfCo/ganhou-habilidade-da-visao.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/10/ganhou-habilidade-da-visao.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-1075525515540823361</guid><pubDate>Tue, 27 Sep 2011 02:16:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-26T23:55:58.853-03:00</atom:updated><title>O contrário também ocorre</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Tudo se torna medíocre se olhado por tempo demais e insólito se olhado por tempo suficiente.&lt;/div&gt;
&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-1075525515540823361?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/2qx42W1QBOk" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/2qx42W1QBOk/tudo-se-torna-insolito-se-voce-olhar.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/09/tudo-se-torna-insolito-se-voce-olhar.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-3511269837459337822</guid><pubDate>Tue, 27 Sep 2011 01:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-17T20:10:34.948-02:00</atom:updated><title /><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Durante a noite lascas dos ossos saem-lhe do corpo e rastejam pelas paredes como lagartixas munidas de um exoesqueleto grotesco.&lt;br /&gt;
As lagartixas começam a se lamber e morder.&lt;br /&gt;
A cada lambida elas se dividem em duas.&lt;br /&gt;
A cada mordida o seu tamanho é reduzido pela metade.&lt;br /&gt;
É assim a noite inteira até lotarem todo o cômodo.&lt;br /&gt;
Quando acorda pela manhã não se pode mais vê-las nem ouví-las.&lt;br /&gt;
(Sem saber) fica a respirar seus próprios ossos até a hora em que abre a janela&lt;br /&gt;
(que é quando eles saem e se espalham pelo mundo)&lt;br /&gt;
Encontra as únicas provas do acontecido:&lt;br /&gt;
pequenos cortes nos braços e pernas por onde saíram os ossinhos&lt;br /&gt;
 uma dor dilacerante nas articulações.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
Ninguém nunca vai saber a não ser que conte&lt;br /&gt;
Se contar ainda vão chamar de louca senil besta pinel descontrolada ensandecida perigosa&lt;br /&gt;
Então fica quieta deixa-se perder e deixa que os outros a respirem&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-3511269837459337822?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/VF2JkbZ7G7s" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/VF2JkbZ7G7s/durante-noite-lascas-dos-ossos-saem-lhe.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/09/durante-noite-lascas-dos-ossos-saem-lhe.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-6187691538582901534</guid><pubDate>Mon, 19 Sep 2011 23:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-19T21:49:55.418-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">pequenas mediocridades</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">esperas</category><title>Pequenas mediocridades - 2</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Deitou.&lt;br /&gt;
Esqueceu-se na cama.&lt;br /&gt;
Saiu assim, a alma nua, sem consistência, sem vontade, sem corpo, sem nada.&lt;br /&gt;
Quando voltou, uma infinidade de aves necrófagas comiam-lhe a carne, a começar pelos olhos.&lt;br /&gt;
Estava sendo decomposta.&lt;br /&gt;
E ela ficou ali, sentada ao lado na cama, desencorpada, intangível, olhando estranhos se alimentando do que um dia ela chamou de casa.&lt;br /&gt;
Em certo ponto restava-lhe apenas o esqueleto, então os pássaros foram embora.&lt;br /&gt;
E ela continuou ali, sem casa, sem corpo, sem vontade, esperando alguma coisa pra esperar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-6187691538582901534?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/nCZl3lTtM8w" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/nCZl3lTtM8w/deitou.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/09/deitou.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-5778517834915051957</guid><pubDate>Wed, 14 Sep 2011 22:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-17T20:14:46.103-02:00</atom:updated><title /><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Aqui tinha um texto que falava sobre como todo mundo fica me dizendo que acha que nós estamos velhos, como eu acho que nós não estamos e como eu, secretamente, queria estar.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-5778517834915051957?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/yOjra3SqvN0" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/yOjra3SqvN0/ele-dizia-me-todos-eles-diziam-estamos.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/09/ele-dizia-me-todos-eles-diziam-estamos.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-2070515378408931409</guid><pubDate>Mon, 11 Jul 2011 17:38:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-07-11T14:38:32.612-03:00</atom:updated><title>É assim que eu me sinto agora</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-2070515378408931409?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/FZa17XurmSM" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/FZa17XurmSM/e-assim-que-eu-me-sinto-agora.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/07/e-assim-que-eu-me-sinto-agora.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-149819825763526310</guid><pubDate>Tue, 28 Jun 2011 01:48:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-06-27T22:48:04.599-03:00</atom:updated><title>As tardes de inverno na Colônia.</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;1995. A pior tempestade que ela já tinha visto.&lt;br /&gt;
A menininha pergunta "Mãe, o que é um trovão"?&lt;br /&gt;
Ela responde "Trovão é quando uma massa de ar quente se choca com uma massa de ar frio".&lt;br /&gt;
"E o que é frio"?&lt;br /&gt;
"Abra a geladeira e você vai descobrir o que é ar frio".&lt;br /&gt;
"E o que é ar quente"?&lt;br /&gt;
"Vá em frente ao fogão e descubra o que é ar quente".&lt;br /&gt;
Ela foi. Segundos depois retorna, com mais uma dessas perguntas que as crianças tiram sabe-se lá de onde.&lt;br /&gt;
"Então trovão é quando a geladeira briga com o fogão no céu"?&lt;br /&gt;
E a mãe volta com uma daquelas respostas que as mães tiram sabe-se lá de onde.&lt;br /&gt;
"Não, minha querida. É quando eles se beijam".&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-149819825763526310?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/c3PktF9eq2c" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/c3PktF9eq2c/as-tardes-de-inverno-na-colonia.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>4</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/06/as-tardes-de-inverno-na-colonia.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-2522892325125155641</guid><pubDate>Mon, 27 Jun 2011 17:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-26T22:59:56.545-03:00</atom:updated><title>As tardes de inverno em Curitiba</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
O sol só conhece a paz e o vento só conhece o caos.&lt;br /&gt;
Só podem coexistir como confronto, nunca como amor.&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div&gt;
(E não seria o amor a forma mais primitiva de confronto?)&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-2522892325125155641?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/Tm80zDGxR_k" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/Tm80zDGxR_k/as-tardes-de-inverno-em-curitiba.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/06/as-tardes-de-inverno-em-curitiba.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-1429679598072133352</guid><pubDate>Tue, 21 Jun 2011 18:17:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-29T00:26:27.053-02:00</atom:updated><title /><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
As vezes eu deito na minha cama e me imagino em alto-mar.&lt;br /&gt;
Com sol e vento no meu rosto.&lt;br /&gt;
Eu fico assim por horas.&lt;br /&gt;
&lt;div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"&gt;
&lt;/div&gt;
Flutuando e esgotando tudo.&lt;br /&gt;
Revivendo todos os segundos, e na minha cabeça eles duram horas.&lt;br /&gt;
Tentando descobrir quando foi que deixei isso acontecer.&lt;br /&gt;
Repetindo a mesma imagem na minha cabeça seguidamente até conseguir esvaziar o significado dela.&lt;br /&gt;
Olhando por tanto tempo até conseguir esquecer a identidade.&lt;br /&gt;
Eu finalmente começo a afundar.&lt;br /&gt;
Quando eu estou uns dois metros sob a superfície, é só um nome.&lt;br /&gt;
Quando eu afundo mais um metro, é só uma cor.&lt;br /&gt;
Quando eu chego no final, é um suspiro.&lt;br /&gt;
Quando eu toco o chão, não é mais nada.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-1429679598072133352?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/aAZ-8xaYdZ8" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/aAZ-8xaYdZ8/as-vezes-eu-deito-na-minha-cama-e-me.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/06/as-vezes-eu-deito-na-minha-cama-e-me.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-7337203898968906504</guid><pubDate>Mon, 20 Jun 2011 16:53:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-06-20T13:53:20.348-03:00</atom:updated><title>O que me interessa é a contra-forma.</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;Só.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-7337203898968906504?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/dRuvA-hF0KU" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/dRuvA-hF0KU/o-que-me-interessa-e-contra-forma.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/06/o-que-me-interessa-e-contra-forma.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-6134049075896092446</guid><pubDate>Fri, 17 Jun 2011 00:33:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-17T20:18:04.632-02:00</atom:updated><title /><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Pegar esse momento e estendê-lo o máximo possível, até desvirtuá-lo por completo, macular a sua brancura e roubar dele a sua pureza, separar dele a essência que o prende a você,&amp;nbsp;guardá-la, e então jogar o resto fora.&lt;br /&gt;
Fazer da minha auto-destruição uma maneira de descontruir a sua imagem.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-6134049075896092446?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/HEG1gsUig0o" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/HEG1gsUig0o/eu-lembro-do-primeiro-momento.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/06/eu-lembro-do-primeiro-momento.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-9137690673329251005</guid><pubDate>Tue, 10 May 2011 01:19:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-05-09T22:19:34.694-03:00</atom:updated><title>Oi, meu nome é Marília</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;Eu sou errada.&lt;br /&gt;
Mentalmente.&lt;br /&gt;
Visualmente.&lt;br /&gt;
Emocionalmente.&lt;br /&gt;
Gramaticalmente.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
.&lt;br /&gt;
Desculpe.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-9137690673329251005?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/ig6PVl_njic" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/ig6PVl_njic/oi-meu-nome-e-marilia.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/05/oi-meu-nome-e-marilia.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-7688434478261760762</guid><pubDate>Thu, 07 Apr 2011 18:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-04-07T15:24:48.134-03:00</atom:updated><title>Só deixando claro que</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;hoje eu prefiro as lâmpadas elétricas.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-7688434478261760762?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/0caGf_h85E0" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/0caGf_h85E0/so-deixando-claro-que.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/04/so-deixando-claro-que.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-3987749675753643862</guid><pubDate>Wed, 06 Apr 2011 22:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-29T00:27:21.224-02:00</atom:updated><title>De certa forma</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Trocamos as estrelas por lâmpadas elétricas.&lt;br /&gt;
Quando uma lâmpada elétrica se apaga, você coloca outra.&lt;br /&gt;
Quando uma estrela se apaga, ela morre.&lt;br /&gt;
Estrelas explodem e viram outras coisas.&lt;br /&gt;
Lâmpadas explodem e viram cacos.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-3987749675753643862?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/zzV_25MW4sY" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/zzV_25MW4sY/trocamos-as-estrelas-por-lampadas.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/04/trocamos-as-estrelas-por-lampadas.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-9033153397509279665</guid><pubDate>Mon, 28 Mar 2011 00:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-17T20:21:50.598-02:00</atom:updated><title>Aqui tinha algo que não tem muita importância agora</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Então eu tirei.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-9033153397509279665?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/kJFAFIPJLwI" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/kJFAFIPJLwI/olhei-nos-olhos-do-universo-na-verdade.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/03/olhei-nos-olhos-do-universo-na-verdade.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-1637361511994794489</guid><pubDate>Tue, 01 Feb 2011 03:04:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-17T20:22:58.255-02:00</atom:updated><title>O último dia</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Cansei de celebrar a degeneração dos meus tecidos. &lt;br /&gt;
Eu não devo culpar ninguém pela minha solidão.&lt;br /&gt;
No entanto, nunca me dei muito bem com regras.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-1637361511994794489?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/d4CRhAeB67U" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/d4CRhAeB67U/todo-ano-repetindo-sua-primeira-grande_31.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/01/todo-ano-repetindo-sua-primeira-grande_31.html</feedburner:origLink></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-5175566921305822035.post-7536839739767555505</guid><pubDate>Wed, 26 Jan 2011 03:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-17T20:30:38.114-02:00</atom:updated><title>Rip Van Winkle</title><description>&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;
Quero a velhice dos fantasmas de carne, ossos e esclerose múltipla.&lt;br /&gt;
Depois de ter conhecido as três feridas da memória, quero abstrair a primeira e a última.&lt;br /&gt;
Não quero a dor da ausência, nem a dor do esquecimento.&lt;br /&gt;
Quero só a dor quente e aconchegante da nostalgia.&lt;br /&gt;
Conquistar o maior dos privilégios: o de ser fraca.&lt;br /&gt;
Ter as minhas próprias garrafas empoeiradas e fotografias amareladas.&lt;br /&gt;
E ter flores velhas no meio de livros mais velhos ainda.&lt;br /&gt;
E ter meu próprio jardim de verdades mortas.&lt;br /&gt;
E cuidar delas como se fossem rosas doentes.&lt;br /&gt;
Não quero carregar mais nada além do meu corpo. &lt;br /&gt;
E que ele se manifeste não mais do que como espectro, espelho, espera.&lt;br /&gt;
E que a minha lógica não valha um centavo.&lt;br /&gt;
Que duvidem das minhas palavras.&lt;br /&gt;
Que duvidem dos meus tremores.&lt;br /&gt;
Que duvidem até mesmo da minha respiração fraca.&lt;br /&gt;
E, por fim, que duvidem do meu silêncio.&lt;br /&gt;
Mas que jamais duvidem do meu passado.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5175566921305822035-7536839739767555505?l=lambidasnautopia.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/lambidasnautopia/~4/oXW1Fv-oUSc" height="1" width="1"/&gt;</description><link>http://feedproxy.google.com/~r/lambidasnautopia/~3/oXW1Fv-oUSc/rip-van-winkle.html</link><author>noreply@blogger.com (Marília Rios Ribas)</author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://lambidasnautopia.blogspot.com/2011/01/rip-van-winkle.html</feedburner:origLink></item></channel></rss>

