Leonidas Feeds

Crafts / Creative gift ideas for every occasion

Mon, 02 Apr 2012 16:32:18 +0000

from Josh Kaspar http://pinterest.com/ragendem/ http://media-cache.pinterest.com/upload/103090278940338735_sXIk54B2_b.jpg

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Fri, 09 Mar 2012 15:15:02 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

First analog attempt with zenit 12ca.
there is an issue with the blue line, lets see if it was an one time thing or if it will continue to the next films also....

kodak 200 ASA expired

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Fri, 09 Mar 2012 15:13:12 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

First analog attempt with zenit 12ca.
there is an issue with the blue line, lets see if it was an one time thing or if it will continue to the next films also....

kodak 200 ASA expired

Java 2 Go!: JAXB 1.0 vs. 2.0 in JDeveloper 10g

Wed, 22 Feb 2012 12:59:59 +0000

Creating an XML document based on my POJO domain model – how will JAXB help me? « AMIS Technology blog

Wed, 22 Feb 2012 10:13:18 +0000

JAX-WS and OC4J 10.1.3 / 10g R3 | Cavia Porcellus

Tue, 21 Feb 2012 10:40:28 +0000

Getting Hibernate3 to work in JDeveloper 10.1.3 « AMIS Technology blog

Fri, 03 Feb 2012 12:10:21 +0000

Simple online XPath tester

Mon, 30 Jan 2012 10:13:04 +0000

Squeezed Tangerine!

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Thu, 15 Dec 2011 11:00:20 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Photo taken by iPhone and processed by instagram

Ara Kafe

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:38:10 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Ara Kafe, Istanbul, Turkey

Ara Kafe

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:34:50 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Ara Kafe, Istanbul, Turkey

photo taken by Dionysia.

Ara Kafe

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:30:12 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Ara Kafe, Istanbul, Turkey

Ara Kafe

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:24:58 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Ara Kafe, , Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:22:44 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

Fish Market

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:18:46 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Fish Market, Bosporus, Istanbul, Turkey

Fish Market

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:13:25 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Fish Market, Bosporus, Istanbul, Turkey

Fish Kebab

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:03:54 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Fish Market, Bosporus, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:52:30 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Galata Tower, Bosporus, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:48:36 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Bosporus, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:46:47 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 20:04:07 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 20:00:20 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:56:47 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Süleymaniye Mosque, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:53:25 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:50:00 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:45:37 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

Το Νέο Όχι

(author unknown) — Thu, 27 Oct 2011 00:45:31 +0000

Πώς να γίνετε πλούσιοι χωρίς χρήματα (the greek way)

Waste — Sun, 23 Oct 2011 06:02:04 +0000

Πριν από 4 χρόνια είχα περιγράψει λίγο το πως δούλευε όλη αυτή καταπληκτική μηχανή κερδών που ονομαζόταν χρηματοπιστωτικό σύστημα, με το carry trade και όλα αυτά τα υπέροχα κόλπα που μοίραζαν κέρδη και χαμόγελα στα νεοφιλελεύθερα αγόρια του κόσμου. Ο τίτλος λεγόταν πως να γίνετε πλούσιοι χωρίς χρήματα. Ήταν ακόμα η γενναία εποχή των δομημένων ομολόγων του Αλογοσκούφη, που ακόμα και το πασόκ -παρά τις καταγγελίες- δεν καταδίκαζε ως πρακτική. Το μόνο πρόβλημα με τα δομημένα ήταν πως ο κ.αλογοσκούφης επέλεξε τα λάθος χαρτιά.

Η ιδέα φυσικά ήταν να περιγράψω τον προφανή παραλογισμό που ενέπνεε όλο αυτό το σύστημα της αεικίνητης αφθονίας, του τέλους της ιστορίας. Τα κεφάλαια -σύμφωνα με τη ρητορική των ημερών- ήταν καταδικασμένα να βρίσκονται παγκοσμίως σε ένα λίμπο χαμηλών αποδόσεων, καθώς το ρίσκο είχε εξοβελιστεί στο πυρ το εξώτερο από τα διάφορα περίπλοκα εργαλεία ασφάλισης που μας πρόσφεραν τα πιο κοφτερά μυαλά του πλανήτη. Είτε αγόραζες πακέτα στεγαστικών δανείων ανέργων του άινταχο, είτε αγόραζες ομόλογα του νορβηγικού δημοσίου, οι πιθανές απώλειες που θα μπορούσες να συναντήσεις ήταν ελάχιστα διαφορετικές.

Μη γελάτε. Ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα σας λένε για το πως πρέπει να μειώσει το κράτος τα ελλείμματά του κλείνοντας νοσοκομεία κι εσείς να σφίξτε το ζωνάρι, υπερασπίζονταν με πάθος την τότε αλήθεια. Ακριβώς με το ίδιο πάθος που υπερασπίζονται τη σημερινή αλήθεια.

Προς καλή μου τύχη, η όλη ιστορία της χρηματοπιστωτικής φούσκας άρχισε να σκάει μόλις 1 μήνα αργότερα. Προς κακή μου τύχη, το άρθρο ποτέ δεν δημοσιεύτηκε κι έτσι δεν κατάφερα κι εγώ να πάρω ένα νόμπελ οικονομίας ή τουλάχιστον μια καλή θέση αρθογράφου στη WSJ.

Έτσι συνέχισα να γκρινιάζω προσπαθώντας να βρω τον τρόπο που θα γίνω πλούσιος, τώρα που η κ.Κρούγκμαν μου πρόλαβε το νόμπελ και ο μέρντοκ αγόρασε τη WSJ.

Φυσικά στο ελληνικό μαγαζί υπάρχουν πολλοί τέτοιοι τρόποι. Όχι όλοι νόμιμοι, αλλά η δικαιοσύνη είναι γνωστό πως δεν εξαντλεί την αυστηρότητά της όταν δεν είσαι 25 χρονών και βάζεις στρακαστρούκες χρησιμοποιώντας διάφορα επαναστατικά ονόματα. Μπορείς πχ να εμπλακείς σε διάφορα οικονομικά σκάνδαλα, σε ύποπτες προμήθειες. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Ακόμα κι αν όλα αποκαλυφθούν, μπορείς πάντα να κάνεις μια συμφωνία κυρίων να επιστρέψεις τα κλεμμένα και κανείς δεν θα ασχοληθεί. Ακόμα κι αν η επιχείρηση που διοικούσες χρεώσει το δημόσιο καμιά 800αριά εκ ευρώ. Ή να αποφυλακιστείς γιατί οι γέροι γονείς σου χρειάζονται βοήθεια (αλήθεια πόσοι φυλακισμένοι έχουν οικογένεια και γέρους γονείς και δεν αποφυλακίζονται?). Ή ακόμα καλύτερα να αποφυλακιστείς διότι έχεις αναπνευστικά προβλήματα ή να τσιμπήσεις ένα απαλλακτικό βούλευμα από αυτά που κυκλοφορούν αδέσποτα για τους κατάλληλους ανθρώπους. Ακόμα κι αν κατά λάθος ανάψεις ένα πούρο την ώρα της αποφυλάκισης σου -ξέρεις βρε παιδί μου από αγνό ενθουσιασμό- δεν έγινε τίποτα.

Arkadaş

Ακούστε λοιπόν και τον τελευταίο τρόπο που έμαθα για το πως μπορείς να γίνεις πλούσιος. Έχω έναν καρντάσι στο ΔΣ μιας τράπεζας και μου κάνει μια εξυπηρέτηση δίνοντας μου 51εκ ευρώ. Μεταξύ φίλων υπάρχει εμπιστοσύνη φυσικά οπότε τα χρήματα μου τα δίνει βράδυ σε μια μαύρη σακούλα. Εδώ το σενάριο μου μπάζει λίγο, αλλά δυστυχώς δεν έχω δει ποτέ μπροστά μου 51εκ ευρώ, για να ξέρω πόσες σακούλες χρειάζονται για να μεταφερθούν.

Ξαφνικά μας παίρνουν χαμπάρι κάτι εισαγγελείς και η εξυπηρέτηση τινάζεται στον αέρα. Κυνηγάνε τον καρντάση, κυνηγάνε κι εμένα. Βρε κακό χρόνο να έχουν που χώνουν τη μύτη τους παντού. Τελοσπάντων τι να κάνουμε, εγώ -σαν φίλος σωστός- λέω πως θα επιστρέψω τα 51εκ, με την υπόσχεση να αρθούν όλες οι κατηγορίες που ο κακός και δύσπιστος εισαγγελέας μου προσάπτει. Τα επιστρέφω στον φίλο, αυτός, ο εισαγγελέας και η τράπεζα μου υπογράφουν ένα χαρτί πως ούτε τους χρωστάω, ούτε μου χρωστάνε και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Τέλειο?

Φυσικά και είναι τέλειο. Διότι όσο ο φίλος δεν μου ζήταγε τα 51εκ πίσω εγώ τα είχα στην τσέπη μου. Ξέρετε πόσο αξίζει να έχεις 51εκ στην τσέπη για ένα χρόνο αγοράζοντας γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου πχ? Περί τα 2.400.000 ευρώ. Αλλά εντάξει μεταξύ φίλων τι είναι μια εξυπηρέτηση.

Και μερικοί ακόμα παραδοσιακοί τρόποι να πλουτίσετε

Πριν μερικές βδομάδες μια φίλη μου αντιμετώπισε ένα μικρό πρόβλημα υγείας. Ο γιατρός του ΙΚΑ στον οποίο απευθύνθηκε της είπε ότι θα χρειαστεί ένα χειρουργείο και της πρότεινε να το κάνει ο ίδιος μόλις με 4000ευρώ. Η φίλη μου είναι άνεργη από τη μία και από την άλλη, δεν είχε και ιδιαίτερη διάθεση να πληρώσει ώντας ασφαλισμένη. Απευθύνθηκε και σε δεύτερο γιατρό του ΙΚΑ και σε τρίτο. Ύστερα δοκίμασε και σε δημόσια νοσοκομεία. Όλοι συμφώνησαν πως η εγχείριση πρέπει να γίνει. Εκεί που δεν συμφωνούσαν, ήταν στην τιμή που ζητούσε ο καθένας και στον τρόπο της εγχείρησης. Άλλος θεωρούσε τη λαπαροσκοπική καλύτερη μέθοδο αλλά πιο ακριβή. Άλλος τη θεωρούσε δεδομένη, ο τρίτος της πρότεινε να την κάνει ο ίδιος στο Ντυνάν, το οποίο λόγω κρίσης είχε ρίξει τις τιμές του. Ο τέταρτος της πρότεινε να της δώσει το κινητό ενός γνωστού του που θα έκανε την εγχείρηση. Η φίλη μου διαμαρτυρόταν πως δεν έχει χρήματα και πως δεν θέλει να πληρώσει επιπλέον και όλοι της έλεγαν πως για την υγεία αποκλείεται να μη βρει το ζητούμενο ποσό.

Χρειάστηκε να φτάσει στον 5ο γιατρό που την πέρασε ακριβώς από την ίδια διαδικασία (να σας δώσω το κινητό ενός γνωστού μου να κανονίσετε απευθείας), αλλά που μετά από επιμονή της, αποφάσισε προφανώς πως ο πελάτης είναι σκάρτος και της έδειξε το τρόπο να πάρει το πολυπόθητο δωρεάν ραντεβού.

Επειδή πρόσφατα συνέβη κάτι παρόμοιο και στη μητέρα μου (κυρία μου έχετε καρκίνο του δέρματος, πάρτε το κινητό μου να κανονίσουμε αμέσως εγχείρηση), καταλαβαίνω εγώ ο άσχετος πως το κινητό είναι ο αγαπημένος τρόπος των ιατρών να κανονίζουν τις μπίζνες με τους πανικόβλητους ασθενείς. Και καταλαβαίνω επίσης πως σε αντίθεση με αυτά που ακούτε στην τηλεόραση, τέτοιες πρακτικές δεν αποτελούν μεμονωμένα φαινόμενα. Σε σύνολο 6 τυχαίων ιατρών, η φίλη μου κατάφερε να πετύχει 5 από αυτά τα μεμονωμένα φαινόμενα (κι έναν που έκανε λάθος διάγνωση οπότε δεν θα μάθουμε πόσο διεφθαρμένος ήταν). Οπότε ή θα πρέπει να δεχθούμε πως η φίλη μου είναι εξαιρετικά άτυχη ή πως αυτή είναι μια σταθερή πρακτική.

Ας πάρουμε την πιθανότητα να είναι άτυχη, γιατί σήμερα λέω να είμαι καλός άνθρωπος. Αν υποθέσουμε πως μόνο το 4% των γιατρών ανήκουν σε αυτή τη βδελυρή κατηγορία, τότε η πιθανότητα η φίλη μου να πέτυχε σε 5 συνεχόμενους κοπρίτες είναι λίγο λιγότερο από 1 στα 10.000.000. Αν υποθέσουμε πως το 16% των γιατρών είναι κατάπτυστοι, τότε η πιθανότητα της να πέτυχε 5 συνεχόμενους γίνεται μόλις 1 στις 10.000. Αν υποθέσουμε πως το 40% των γιατρών θέλουν αποδεκατισμό, τότε η ατυχία της φίλης μου είναι της τάξης μόλις στο 1%.

Θα πρέπει να φτάσουμε στο 64% των γιατρών που εργάζονται στο ΙΚΑ και το ΕΣΥ να πρέπει να χάσουν την άδειά τους για να θεωρήσουμε πως η φίλη μου είναι πραγματικά άτυχη και της έκατσε η στραβή με μια αποδεκτή πιθανότητα 1 προς 10.

Και είμαι σίγουρος πως κι εσείς θα έχετε αντίστοιχα παραδείγματα, γιατί σε όσους το ανέφερα, κανείς δεν έδειξε ιδιαίτερη έκπληξη. Και η μητέρα μου, όπως της εξήγησε ένας άλλο γιατρός, μπορούσε να αφαιρέσει το σημάδι από το δέρμα της, αλλά μόνο αν το ήθελε για αισθητικούς λόγους.

Η αβάσταχτη κοινοτοπία του παραλογισμού…

Είναι δυνατό να δεχθούμε κοινωνιολογικά πως το 64% των γιατρών του δημοσίου είναι στην καλύτερη περίπτωση κατάπτυστα σκουλήκια? Λίγο δύσκολα. Διότι ή θα πρέπει να δεχθούμε πως το 64% της κοινωνίας από την προέρχονται είναι κατάπτυστα σκουλήκια, ή πως το ιατρικό επάγγελμα συγκεντρώνει μεγαλύτερο ποσοστό sosciopath και από reunion της 36μεραρχίας των SS. Τι οδήγησε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό γιατρών να λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο? Φυσικά το περιβάλλον μέσα στην οποία ζούνε, οι σχέσεις τους με τα αφεντικά τους και τους συναδέλφους τους, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα με την οποία αλληλεπιδρούν. Στην αρχή είδαν πως οι ίδιοι -οι πιο πετυχημένοι των πανελληνίων- είναι χειρότερα αμειβόμενοι από την κυρα-μαρία με τα ρουμς του λετ και τον κυρ-νίκο με την άδεια ταξί από τη δικτατορία. Στον κόσμο του τέλους της ιστορίας όπου το χρήμα είναι ουσιαστικά το κυριότερο μέτρο επιτυχίας, είπαν να πάρουν το αίμα τους πίσω. Αρχικά από την κυρα-μαρία και τον κυρ-νίκο, αλλά σταδιακά από όλες τις κυρα-μαρίες και στο τέλος άρχισαν να βλέπουν όλο τον κόσμο ως κυρα-μαρίες, διότι είχαν γίνει και οι ίδιοι κυρ-νίκοι.

Αφαιρεί κάτι η παραπάνω εξήγηση από την προσωπική ευθύνη αυτών των 5 σκουλικιών? Όχι, στο κάτω κάτω αν δεν τους άρεσε πραγματικά αυτό που έκαναν, θα μπορούσαν να δουλέψουν πιανίστες σε μπουρδέλο.

Είμαστε όλοι τρόφιμοι ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης το οποίο μόνοι μας δημιουργήσαμε, κλείσαμε τους εαυτούς μας μέσα και πετάξαμε το κλειδί. Με τον καιρό, οποιοσδήποτε παραλογισμός συνέβαινε μέσα σε αυτό το στρατόπεδο, άρχισε να θεωρείται καθημερινότητα. Έτσι οι τραπεζίτες είναι οι πιο χρήσιμοι άνθρωποι της κοινωνίας, οι γιατροί μπορούν να αποσπούν εκβιαστικά χρήματα από τους ασθενείς τους, οι δικηγόροι να κλέβουν γριούλες, οι δημοσιογράφοι υπερασπίζονται το κοινό συμφέρον (τους), οι μηχανικοί να χτίζουν και τον τελευταίο ακάλυπτο χώρο. Και το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό. Στο Τόκιο διαπράττουν μια μαζική γενοκτονία αυτή τη στιγμή, γιατί απλά είναι αδύνατο να σκεφτούν και να παραδεχθούν πως τα σκάτωσαν τόσο άσχημα. Ο καθένας μας έχει να προσφέρει δεκάδες παραδείγματα αυτού του παραλογισμού. Για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε όλοι κάνουμε μερικές εκπτώσεις. Είτε στον παραλογισμό που δεχόμαστε (εισερχόμενα), είτε στον παραλογισμό που παράγουμε (εξερχόμενα). Κι αυτές οι εκπτώσεις μήνα με το μήνα αυξάνονται. Η οικονομική κρίση δεν είναι η αιτία, απλά η αφορμή για να ξεβραστούν όλες αυτές οι εκπτώσεις μαζί. Όπως στην πρώτη παράγραφο, δεν έφταιγαν μόνο οι φτωχοί που πήραν αυτά τα τεράστια στεγαστικά, αλλά και η πεποίθηση όλων των οικονομολόγων πως η Επιστήμη είχε πια εξοβελίσει το ρίσκο.

Όμως η κρίση προκαλεί ρωγμές. Τώρα που ικανός αριθμός ανθρώπων στην ελλάδα αρχίζει να ζορίζεται πραγματικά από την κρίση, αρχίζουν να τις βλέπουν. Και φυσικά κατηγορούν τη διοίκηση του στρατοπέδου που οι ίδιοι εξέλεξαν. Άλλα όσο υπεύθυνη κι αν είναι αυτή η διοίκηση, τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον συμπυκνωμένο παραλογισμό που ζούνε οι τρόφιμοι. Διότι όλοι γίναμε -στο ποσοστό που αντέχαμε ή θέλαμε- κυραμαρίες και κυρνίκοι. Και υπό αυτή την έννοια ο χοντροπάγκαλος έχει δίκιο να μας λέει πως όλοι μαζί τα φαγάμε. Έστω και με τη σιωπή μας ή τη βολή μας. Και η αλλαγή της διοίκησης του στρατοπέδου δεν είναι παρά ένα ελάχιστο βήμα για να αντιληφθούμε τον παραλογισμό του τροφίμου.

…και η επαναληψιμότητα των ιστορικών επιλογών

Γι’ αυτό και η επίσημη θέση της αριστεράς είναι ελάχιστα πειστική. Κανείς δεν μπορεί να δεχθεί πραγματικά πως μόλις αλλάξει η διοίκηση θα αλλάξει μαγικά και ο παραλογισμός του στρατοπέδου. Ναι η κρίση είναι παγκόσμια και τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας όχι δραματικά διαφορετικά από της υπόλοιπης δύσης. Αλλά δεν γίνεται να κλείνουμε τα μάτια σε αυτό που ονομάζεται ελληνική κοινωνία που σίγουρα δεν αποτελείται από λίγες χιλιάδες φανατικούς πραίτορες του συστήματος. Αυτή τη μαζική κολυμβήθρα του σιλωάμ τη δοκιμάσαμε μετά τη δικτατορία και δεν είμαι σίγουρος κατά πόσο πρέπει να είμαστε περήφανοι για τα αποτελέσματά της.

Αλλά δυστυχώς και η αριστερά δεν μπορεί ακόμα να υπερβεί τη μεταπολίτευση. Στην ουσία είναι κολλημένη στις ίδιες λενινιστικού τύπου λύσεις που μας έφεραν ως εδώ. Μιας πεφωτισμένης ηγεσίας που θα μας μετατρέψει σε ανθρώπους από κυραμαρίες και κυρνίκους. Κάτι που προσπάθησε και το πασοκ το 1981 χωρίς να δώσει βάση στις προειδοποιήσεις του νίτσε, πως σαν βγείς να πολεμήσεις τα θηρία, πρόσεξε μην γίνεις κι εσύ ένα από αυτά. 30 χρόνια πασόκ αργότερα, όλοι είναι πιο υποψιασμένοι από τις αγνές μέρες του 1981.

Παρολαυτά η μεταμορφωτική πίστη της νέας κίρκης συνεχίζει να υπάρχει ως αφήγηση και διαθέτει μάλιστα την εξής ειρωνεία: Πώς όσο πιο ριζοσπαστική και επαναστατική εμφανίζεται η αριστερά, τόσο πιο λενινιστικού τύπου και μεσσιανική γίνεται. Πουθενά αυτό δεν φαίνεται πιο καθαρά από τις προτάσεις εξόδου από το ευρώ. Το πρόβλημα λέει είναι μια λάθος τεχνική επιλογή. Πως ο κακός σημίτης μας ξεγέλασε και μας έβαλε στο ευρώ. Μόλις διορθωθεί αυτό το οικονομικό μοντέλο, τα πάντα θα φτιάξουν σαν μαγική εικόνα από κατοίκους του ισημερινού που χορεύουν σάμπα.

Καταλαβαίνω πως βρισκόμαστε σ’ ένα καταθλιπτικό Catch22* που το έχουν αντιμετωπίσει πολλοί πριν από εμάς. Η αλλαγή πρέπει να προέλθει από την κοινωνία που θα επιβάλει τις λύσεις της σ’ ένα νέο πολιτικό σύστημα. Αλλά ταυτόχρονα πρόκειται για την ίδια κοινωνία που είναι παγιδευμένη στο υπάρχον σύστημα από το οποίο την καλούμε να ξεφύγει. Γι’ αυτό και η λενινιστικού τύπου αφήγηση ήταν μια κάποια λύση. Διότι πρόσφερε μια υπέρβαση για τον λαό, έξω από τον λαό. Αλλά είναι τα αποτελέσματα αυτής της λενινιστικής λύσης που βιώνουμε σήμερα κι έχουμε βιώσει πολλές φορές στον 20ο αιώνα. Διότι στην ουσία τους, όλα τα λενινιστικού τύπου κόμματα είναι αντιδημοκρατικά. Άλλη μια ιστορική ειρωνεία. Ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται η δημοκρατία στη δύση (δηλαδή τα πολιτικά κόμματα) είναι στη βάση του αντιδημοκρατικός.

Συνδιαλέγονται με την κοινωνία, αλλά δεν την θεωρούν ικανή να αυτο-διοικηθεί. Κι αυτό (εδώ κι έναν αιώνα) είναι το σπέρμα που ωθεί αυτή την ελίτ που διοικεί, να διαφοροποιείται από τους διοικούμενους με εντυπωσιακή συνέπεια και επαναληψιμότητα. Αλλά με αυτό το ιστορικό αστείο σας υπόσχομαι θα ασχοληθούμε στο τρίτο ή στο τέταρτο επεισόδιο αυτής της επίπονης και ίσως μάταιης ομφαλοσκόπισης.

Προσωπικά πάντως μου φαίνεται πιο χρήσιμη από το να περιμένω που θα κάτσει η μπίλια μίας ακόμα άσχετης συνόδου μικρών ή μεγάλων αποφάσεων. Οπότε προτείνω να αφήσουμε τη ρευστότητα του συστήματος να αυξηθεί μέχρι να δείξει μια κατεύθυνση εκ του αποτελέσματος, προσπαθώντας στο ενδιάμεσο να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε από τον κόσμο. Σύμφωνα με τον μαστρο-σουν είναι το πρώτο από τα δύο πράγματα που πρέπει να κατέχεις για να κερδίσεις χίλιες μάχες

*το catch22 περιγράφεται απλά με το εξής πρόβλημα: πως μπορείς να ανοίξεις ένα κλειδωμένο μπαούλο όταν το κλειδί που το ανοίγει βρίσκεται μέσα του?

ΥΓ παρότι δεν του φαίνεται αυτό το κείμενο είναι συνέχεια του ήλιε ήλιε αρχηγέ και θα ακολουθήσουν 1-2-3 ακόμα κομμάτια που ίσως αρχικά να φαίνονται λίγο αταίριαστα μεταξύ τους, παρόλαυτα στο μυαλό μου τουλάχιστον διαθέτουν μια συνέχεια που θα μπορούσαμε να την κατατάξουμε στην ομπρέλα του μαζί τα φάγαμε ή το τέλος του παιχνιδιού.

Η περίεργη παραίτηση του Δ. Σπινέλλη.

ανεστης — Fri, 21 Oct 2011 12:15:00 +0000

Η παραίτηση του Διομήδη Σπινέλλη απο την κεφαλή της Γραμματείς Πληροφοριακών Συστημάτων προκάλεσε αρκετή δυσαρέσκεια, γιατί επρόκειτο για έναν άνθρωπο που έκανε τη δουλειά του σωστά και αποτελεσματικά.
Την ιστορία ξεκίνησε η εφημερίδα "Παρασκευή και 13" με ανυπόγραφο άρθρο.

Ακολούθησε η "Καθημερινή" με ένα άρθρο του Σωτήρη Νίκα που κάνει ξεκάθαρα λόγο για "φάγωμα του Δ. Σπινέλλη απο τους λαθρέμπορους πετρελαιοειδών που έχουν απ ότι φαίνεται ερίσματα και στο "βαθύ Πασόκ"

Σημερινό άρθρο του Κυριάκου Μητσοτάκη στο protagon.gr (με τίτλο "Καπελέρης-Σπινέλλης : Σημειώσατε 1"), επίσης κάνει λόγο για φάγωμα του δεύτερου απο τον πρώτο τον οποίο δείχνει και σαν "βαθύ Πασοκικό φορολογικό κατεστημένο" (που εξυπηρέτησε τη μαφία των πετρελαιάδων).

Με δεδομένο οτι την εφημερίδα που ανακίνησε το θέμα εκδίδει ο όμιλος Βαρδινογιάννη (απ ότι τουλάχιστον φαίνεται εδώ), οι συσχετισμοί και οι ευθείες που ενώνουν τις τελείες δείχνουν πως μπορούν να προκύψουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις για όλοιπον έχει τα άντερα να ασχοληθεί.
Και ιδιαίτερο το ενδιαφέρον όταν ένας πολιτικός της ΝΔ δείχνει τους σκοτεινούς συνδέσμους!

Όταν Πέφτουν Τα Blackberry, Μειώνονται Τα Τροχαία

Θοδωρής — Thu, 20 Oct 2011 10:48:57 +0000

Α, κοίτα να δεις: Εδώ λέει ότι στο Abu Dhabi τις ημέρες της παγκόσμιας κατάρρευσης του συστήματος των Blackberry μειώθηκαν τα τροχαία κατά 40%!

According to an article in The National, an English-language paper in Abu Dhabi, traffic accidents in Dubai last week fell 20 percent from average rates on the days when BlackBerry users were unable to use its messaging service. In Abu Dhabi, the number of accidents last week fell 40 percent, and there were no fatal accidents. According to the article, on average there is a traffic accident every three minutes in Dubai, and afatal accident every two days in Abu Dhabi.

“Ο Καραγκιόζης στην πορεία” (Νέα φωτό της ανθολογίας...

(author unknown) — Thu, 20 Oct 2011 08:26:20 +0000

http://www.macuser.gr/greek-spell-checker-office-for-mac-3585/

Wed, 19 Oct 2011 17:59:35 +0000

Αν είσαι “ξερόλας ξυπνητζής” και πας στην κόλαση...

(author unknown) — Wed, 19 Oct 2011 16:00:06 +0000

Remember those faster-than-light neutrinos? Great, now forget 'em

(author unknown) — Mon, 17 Oct 2011 16:46:00 +0000

A week ago the world went wild over CERN's tentative claim that it could make neutrinos travel faster than light. Suddenly, intergalactic tourism and day trips to the real Jurassic Park were back on the menu, despite everything Einstein said. Now, however, a team of scientists at the University of Groningen in the Netherlands reckons it's come up with a more plausible (and disappointing) explanation of what happened: the GPS satellites used to measure the departure and arrival times of the racing neutrinos were themselves subject to Einsteinian effects, because they were in motion relative to the experiment. This relative motion wasn't properly taken into account, but it would have decreased the neutrinos' apparent journey time. The Dutch scientists calculated the error and came up with the 64 nanoseconds. Sound familiar? That's because it's almost exactly the margin by which CERN's neutrinos were supposed to have beaten light. So, it's Monday morning, Alpha Centauri and medieval jousting tournaments remain as out of reach as ever, and we just thought we'd let you know.

Remember those faster-than-light neutrinos? Great, now forget 'em originally appeared on Engadget on Mon, 17 Oct 2011 12:46:00 EDT. Please see our terms for use of feeds.

Permalink Technology Review | Cornell University Library | Email this | Comments

Το “Angry Birds” σε ΝΟΚΙΑ 3310 θα ήταν σίγουρα καλό....

(author unknown) — Mon, 17 Oct 2011 15:00:05 +0000

ΤΟ ΒΗΜΑ - «Ηµασταν σαν τις πόρνες µετά την πρώτη τους φορά» - πολιτική

(author unknown) — Mon, 17 Oct 2011 10:31:31 +0000

Ο κ. Παπανδρέου, παρ’ ότι γνώριζε πως η Ελλάδα οδεύει προς τη χρεοκοπία, υπο τίµησε το «εσωτερικό µέτωπο». ∆εν εγκατέλειψε το... όραµα της «πράσινης ανάπτυξης», ούτε κατεύθυνε το οικονοµικό επιτελείο του προς περισσότερο «προσεκτικές» διακηρύξεις. Το καλοκαίρι του 2009 ο λογαριασµός των παροχών είχε φθάσει στα... 30 δισ. ευρώ. Πολλοί βουλευτές παρουσίαζαν το 2009 ως... «νέο ‘81».

This could get husbands in SERIOUS trouble. - img.ly

(author unknown) — Sat, 15 Oct 2011 21:13:16 +0000

Αστείες απαντήσεις του Siri

Souris Harris — Fri, 14 Oct 2011 07:54:23 +0000

To Siri είναι η νέα λειτουργία του iPhone 4S που αναμένεται να αποτελέσει το «δυνατό χαρτί» για την Apple και να ανεβάσει τις πωλήσεις του νέου iPhone.

Έχουμε αναφερθεί εκτενώς στον τρόπο λειτουργίας του Siri σε προηγούμενο δημοσίευμά μας. Ένα νέο blog έκανε την εμφάνισή του στο διαδίκτυο που σκοπό έχει να συγκεντρώσει τις πιο αστείες και παράξενες απαντήσεις του Siri σε ένα μέρος. Μερικές από αυτές είναι (σε ελεύθερη μετάφραση):

Χρήστης: Ποιο είναι το νόημα της ζωής;
Siri: Δεν γνωρίζω. Ωστόσο νομίζω ότι υπάρχει μία εφαρμογή γι’ αυτό.

Χρήστης: Ποιος είναι ο “μπαμπάκας” σου;
Siri: Εσύ. Μπορούμε να επιστρέψουμε στη δουλειά τώρα;

Κάποια από αυτά είναι όντως πραγματικά αστεία! Μπορείτε να δείτε περισσότερα όσο θα ανανεώνεται το blog εδώ.

Σχολιασμός στο forum

Rip Rowan - Google+ - Stevey's Google Platforms Rant I was at Amazon for about…

(author unknown) — Thu, 13 Oct 2011 14:07:05 +0000

The best article I've ever read about architecture and the management of IT.

***UPDATE***

This post was intended to be shared privately and was accidentally made public. Thanks to +Steve Yegge for allowing us to keep it out there. It's the sort of writing people do when they think nobody is watching: honest, clear, and frank.

The world would be a better place if more people wrote this sort of internal memoranda, and even better if they were allowed to write it for the outside world.

Hopefully Steve will not experience any negative repercussions from Google about this. On the contrary, he deserves a promotion.

***UPDATE #2***

This post has received a lot of attention. For anyone here who arrived from The Greater Internet - I stand ready to remove this post if asked. As I mentioned before, I was given permission to keep it up.

Google's openness to allow us to keep this message posted on its own social network is, in my opinion, a far greater asset than any SaS platform. In the end, a company's greatest asset is its culture, and here, Google is one of the strongest companies on the planet.

Steve Yegge originally shared this post:

Stevey's Google Platforms Rant

I was at Amazon for about six and a half years, and now I've been at Google for that long. One thing that struck me immediately about the two companies -- an impression that has been reinforced almost daily -- is that Amazon does everything wrong, and Google does everything right. Sure, it's a sweeping generalization, but a surprisingly accurate one. It's pretty crazy. There are probably a hundred or even two hundred different ways you can compare the two companies, and Google is superior in all but three of them, if I recall correctly. I actually did a spreadsheet at one point but Legal wouldn't let me show it to anyone, even though recruiting loved it.

I mean, just to give you a very brief taste: Amazon's recruiting process is fundamentally flawed by having teams hire for themselves, so their hiring bar is incredibly inconsistent across teams, despite various efforts they've made to level it out. And their operations are a mess; they don't really have SREs and they make engineers pretty much do everything, which leaves almost no time for coding - though again this varies by group, so it's luck of the draw. They don't give a single shit about charity or helping the needy or community contributions or anything like that. Never comes up there, except maybe to laugh about it. Their facilities are dirt-smeared cube farms without a dime spent on decor or common meeting areas. Their pay and benefits suck, although much less so lately due to local competition from Google and Facebook. But they don't have any of our perks or extras -- they just try to match the offer-letter numbers, and that's the end of it. Their code base is a disaster, with no engineering standards whatsoever except what individual teams choose to put in place.

To be fair, they do have a nice versioned-library system that we really ought to emulate, and a nice publish-subscribe system that we also have no equivalent for. But for the most part they just have a bunch of crappy tools that read and write state machine information into relational databases. We wouldn't take most of it even if it were free.

I think the pubsub system and their library-shelf system were two out of the grand total of three things Amazon does better than google.

I guess you could make an argument that their bias for launching early and iterating like mad is also something they do well, but you can argue it either way. They prioritize launching early over everything else, including retention and engineering discipline and a bunch of other stuff that turns out to matter in the long run. So even though it's given them some competitive advantages in the marketplace, it's created enough other problems to make it something less than a slam-dunk.

But there's one thing they do really really well that pretty much makes up for ALL of their political, philosophical and technical screw-ups.

Jeff Bezos is an infamous micro-manager. He micro-manages every single pixel of Amazon's retail site. He hired Larry Tesler, Apple's Chief Scientist and probably the very most famous and respected human-computer interaction expert in the entire world, and then ignored every goddamn thing Larry said for three years until Larry finally -- wisely -- left the company. Larry would do these big usability studies and demonstrate beyond any shred of doubt that nobody can understand that frigging website, but Bezos just couldn't let go of those pixels, all those millions of semantics-packed pixels on the landing page. They were like millions of his own precious children. So they're all still there, and Larry is not.

Micro-managing isn't that third thing that Amazon does better than us, by the way. I mean, yeah, they micro-manage really well, but I wouldn't list it as a strength or anything. I'm just trying to set the context here, to help you understand what happened. We're talking about a guy who in all seriousness has said on many public occasions that people should be paying him to work at Amazon. He hands out little yellow stickies with his name on them, reminding people "who runs the company" when they disagree with him. The guy is a regular... well, Steve Jobs, I guess. Except without the fashion or design sense. Bezos is super smart; don't get me wrong. He just makes ordinary control freaks look like stoned hippies.

So one day Jeff Bezos issued a mandate. He's doing that all the time, of course, and people scramble like ants being pounded with a rubber mallet whenever it happens. But on one occasion -- back around 2002 I think, plus or minus a year -- he issued a mandate that was so out there, so huge and eye-bulgingly ponderous, that it made all of his other mandates look like unsolicited peer bonuses.

His Big Mandate went something along these lines:

1) All teams will henceforth expose their data and functionality through service interfaces.

2) Teams must communicate with each other through these interfaces.

3) There will be no other form of interprocess communication allowed: no direct linking, no direct reads of another team's data store, no shared-memory model, no back-doors whatsoever. The only communication allowed is via service interface calls over the network.

4) It doesn't matter what technology they use. HTTP, Corba, Pubsub, custom protocols -- doesn't matter. Bezos doesn't care.

5) All service interfaces, without exception, must be designed from the ground up to be externalizable. That is to say, the team must plan and design to be able to expose the interface to developers in the outside world. No exceptions.

6) Anyone who doesn't do this will be fired.

7) Thank you; have a nice day!

Ha, ha! You 150-odd ex-Amazon folks here will of course realize immediately that #7 was a little joke I threw in, because Bezos most definitely does not give a shit about your day.

#6, however, was quite real, so people went to work. Bezos assigned a couple of Chief Bulldogs to oversee the effort and ensure forward progress, headed up by Uber-Chief Bear Bulldog Rick Dalzell. Rick is an ex-Armgy Ranger, West Point Academy graduate, ex-boxer, ex-Chief Torturer slash CIO at Wal*Mart, and is a big genial scary man who used the word "hardened interface" a lot. Rick was a walking, talking hardened interface himself, so needless to say, everyone made LOTS of forward progress and made sure Rick knew about it.

Over the next couple of years, Amazon transformed internally into a service-oriented architecture. They learned a tremendous amount while effecting this transformation. There was lots of existing documentation and lore about SOAs, but at Amazon's vast scale it was about as useful as telling Indiana Jones to look both ways before crossing the street. Amazon's dev staff made a lot of discoveries along the way. A teeny tiny sampling of these discoveries included:

- pager escalation gets way harder, because a ticket might bounce through 20 service calls before the real owner is identified. If each bounce goes through a team with a 15-minute response time, it can be hours before the right team finally finds out, unless you build a lot of scaffolding and metrics and reporting.

- every single one of your peer teams suddenly becomes a potential DOS attacker. Nobody can make any real forward progress until very serious quotas and throttling are put in place in every single service.

- monitoring and QA are the same thing. You'd never think so until you try doing a big SOA. But when your service says "oh yes, I'm fine", it may well be the case that the only thing still functioning in the server is the little component that knows how to say "I'm fine, roger roger, over and out" in a cheery droid voice. In order to tell whether the service is actually responding, you have to make individual calls. The problem continues recursively until your monitoring is doing comprehensive semantics checking of your entire range of services and data, at which point it's indistinguishable from automated QA. So they're a continuum.

- if you have hundreds of services, and your code MUST communicate with other groups' code via these services, then you won't be able to find any of them without a service-discovery mechanism. And you can't have that without a service registration mechanism, which itself is another service. So Amazon has a universal service registry where you can find out reflectively (programmatically) about every service, what its APIs are, and also whether it is currently up, and where.

- debugging problems with someone else's code gets a LOT harder, and is basically impossible unless there is a universal standard way to run every service in a debuggable sandbox.

That's just a very small sample. There are dozens, maybe hundreds of individual learnings like these that Amazon had to discover organically. There were a lot of wacky ones around externalizing services, but not as many as you might think. Organizing into services taught teams not to trust each other in most of the same ways they're not supposed to trust external developers.

This effort was still underway when I left to join Google in mid-2005, but it was pretty far advanced. From the time Bezos issued his edict through the time I left, Amazon had transformed culturally into a company that thinks about everything in a services-first fashion. It is now fundamental to how they approach all designs, including internal designs for stuff that might never see the light of day externally.

At this point they don't even do it out of fear of being fired. I mean, they're still afraid of that; it's pretty much part of daily life there, working for the Dread Pirate Bezos and all. But they do services because they've come to understand that it's the Right Thing. There are without question pros and cons to the SOA approach, and some of the cons are pretty long. But overall it's the right thing because SOA-driven design enables Platforms.

That's what Bezos was up to with his edict, of course. He didn't (and doesn't) care even a tiny bit about the well-being of the teams, nor about what technologies they use, nor in fact any detail whatsoever about how they go about their business unless they happen to be screwing up. But Bezos realized long before the vast majority of Amazonians that Amazon needs to be a platform.

You wouldn't really think that an online bookstore needs to be an extensible, programmable platform. Would you?

Well, the first big thing Bezos realized is that the infrastructure they'd built for selling and shipping books and sundry could be transformed an excellent repurposable computing platform. So now they have the Amazon Elastic Compute Cloud, and the Amazon Elastic MapReduce, and the Amazon Relational Database Service, and a whole passel' o' other services browsable at aws.amazon.com. These services host the backends for some pretty successful companies, reddit being my personal favorite of the bunch.

The other big realization he had was that he can't always build the right thing. I think Larry Tesler might have struck some kind of chord in Bezos when he said his mom couldn't use the goddamn website. It's not even super clear whose mom he was talking about, and doesn't really matter, because nobody's mom can use the goddamn website. In fact I myself find the website disturbingly daunting, and I worked there for over half a decade. I've just learned to kinda defocus my eyes and concentrate on the million or so pixels near the center of the page above the fold.

I'm not really sure how Bezos came to this realization -- the insight that he can't build one product and have it be right for everyone. But it doesn't matter, because he gets it. There's actually a formal name for this phenomenon. It's called Accessibility, and it's the most important thing in the computing world.

The. Most. Important. Thing.

If you're sorta thinking, "huh? You mean like, blind and deaf people Accessibility?" then you're not alone, because I've come to understand that there are lots and LOTS of people just like you: people for whom this idea does not have the right Accessibility, so it hasn't been able to get through to you yet. It's not your fault for not understanding, any more than it would be your fault for being blind or deaf or motion-restricted or living with any other disability. When software -- or idea-ware for that matter -- fails to be accessible to anyone for any reason, it is the fault of the software or of the messaging of the idea. It is an Accessibility failure.

Like anything else big and important in life, Accessibility has an evil twin who, jilted by the unbalanced affection displayed by their parents in their youth, has grown into an equally powerful Arch-Nemesis (yes, there's more than one nemesis to accessibility) named Security. And boy howdy are the two ever at odds.

But I'll argue that Accessibility is actually more important than Security because dialing Accessibility to zero means you have no product at all, whereas dialing Security to zero can still get you a reasonably successful product such as the Playstation Network.

So yeah. In case you hadn't noticed, I could actually write a book on this topic. A fat one, filled with amusing anecdotes about ants and rubber mallets at companies I've worked at. But I will never get this little rant published, and you'll never get it read, unless I start to wrap up.

That one last thing that Google doesn't do well is Platforms. We don't understand platforms. We don't "get" platforms. Some of you do, but you are the minority. This has become painfully clear to me over the past six years. I was kind of hoping that competitive pressure from Microsoft and Amazon and more recently Facebook would make us wake up collectively and start doing universal services. Not in some sort of ad-hoc, half-assed way, but in more or less the same way Amazon did it: all at once, for real, no cheating, and treating it as our top priority from now on.

But no. No, it's like our tenth or eleventh priority. Or fifteenth, I don't know. It's pretty low. There are a few teams who treat the idea very seriously, but most teams either don't think about it all, ever, or only a small percentage of them think about it in a very small way.

It's a big stretch even to get most teams to offer a stubby service to get programmatic access to their data and computations. Most of them think they're building products. And a stubby service is a pretty pathetic service. Go back and look at that partial list of learnings from Amazon, and tell me which ones Stubby gives you out of the box. As far as I'm concerned, it's none of them. Stubby's great, but it's like parts when you need a car.

A product is useless without a platform, or more precisely and accurately, a platform-less product will always be replaced by an equivalent platform-ized product.

Google+ is a prime example of our complete failure to understand platforms from the very highest levels of executive leadership (hi Larry, Sergey, Eric, Vic, howdy howdy) down to the very lowest leaf workers (hey yo). We all don't get it. The Golden Rule of platforms is that you Eat Your Own Dogfood. The Google+ platform is a pathetic afterthought. We had no API at all at launch, and last I checked, we had one measly API call. One of the team members marched in and told me about it when they launched, and I asked: "So is it the Stalker API?" She got all glum and said "Yeah." I mean, I was joking, but no... the only API call we offer is to get someone's stream. So I guess the joke was on me.

Microsoft has known about the Dogfood rule for at least twenty years. It's been part of their culture for a whole generation now. You don't eat People Food and give your developers Dog Food. Doing that is simply robbing your long-term platform value for short-term successes. Platforms are all about long-term thinking.

Google+ is a knee-jerk reaction, a study in short-term thinking, predicated on the incorrect notion that Facebook is successful because they built a great product. But that's not why they are successful. Facebook is successful because they built an entire constellation of products by allowing other people to do the work. So Facebook is different for everyone. Some people spend all their time on Mafia Wars. Some spend all their time on Farmville. There are hundreds or maybe thousands of different high-quality time sinks available, so there's something there for everyone.

Our Google+ team took a look at the aftermarket and said: "Gosh, it looks like we need some games. Let's go contract someone to, um, write some games for us." Do you begin to see how incredibly wrong that thinking is now? The problem is that we are trying to predict what people want and deliver it for them.

You can't do that. Not really. Not reliably. There have been precious few people in the world, over the entire history of computing, who have been able to do it reliably. Steve Jobs was one of them. We don't have a Steve Jobs here. I'm sorry, but we don't.

Larry Tesler may have convinced Bezos that he was no Steve Jobs, but Bezos realized that he didn't need to be a Steve Jobs in order to provide everyone with the right products: interfaces and workflows that they liked and felt at ease with. He just needed to enable third-party developers to do it, and it would happen automatically.

I apologize to those (many) of you for whom all this stuff I'm saying is incredibly obvious, because yeah. It's incredibly frigging obvious. Except we're not doing it. We don't get Platforms, and we don't get Accessibility. The two are basically the same thing, because platforms solve accessibility. A platform is accessibility.

So yeah, Microsoft gets it. And you know as well as I do how surprising that is, because they don't "get" much of anything, really. But they understand platforms as a purely accidental outgrowth of having started life in the business of providing platforms. So they have thirty-plus years of learning in this space. And if you go to msdn.com, and spend some time browsing, and you've never seen it before, prepare to be amazed. Because it's staggeringly huge. They have thousands, and thousands, and THOUSANDS of API calls. They have a HUGE platform. Too big in fact, because they can't design for squat, but at least they're doing it.

Amazon gets it. Amazon's AWS (aws.amazon.com) is incredible. Just go look at it. Click around. It's embarrassing. We don't have any of that stuff.

Apple gets it, obviously. They've made some fundamentally non-open choices, particularly around their mobile platform. But they understand accessibility and they understand the power of third-party development and they eat their dogfood. And you know what? They make pretty good dogfood. Their APIs are a hell of a lot cleaner than Microsoft's, and have been since time immemorial.

Facebook gets it. That's what really worries me. That's what got me off my lazy butt to write this thing. I hate blogging. I hate... plussing, or whatever it's called when you do a massive rant in Google+ even though it's a terrible venue for it but you do it anyway because in the end you really do want Google to be successful. And I do! I mean, Facebook wants me there, and it'd be pretty easy to just go. But Google is home, so I'm insisting that we have this little family intervention, uncomfortable as it might be.

After you've marveled at the platform offerings of Microsoft and Amazon, and Facebook I guess (I didn't look because I didn't want to get too depressed), head over to developers.google.com and browse a little. Pretty big difference, eh? It's like what your fifth-grade nephew might mock up if he were doing an assignment to demonstrate what a big powerful platform company might be building if all they had, resource-wise, was one fifth grader.

Please don't get me wrong here -- I know for a fact that the dev-rel team has had to FIGHT to get even this much available externally. They're kicking ass as far as I'm concerned, because they DO get platforms, and they are struggling heroically to try to create one in an environment that is at best platform-apathetic, and at worst often openly hostile to the idea.

I'm just frankly describing what developers.google.com looks like to an outsider. It looks childish. Where's the Maps APIs in there for Christ's sake? Some of the things in there are labs projects. And the APIs for everything I clicked were... they were paltry. They were obviously dog food. Not even good organic stuff. Compared to our internal APIs it's all snouts and horse hooves.

And also don't get me wrong about Google+. They're far from the only offenders. This is a cultural thing. What we have going on internally is basically a war, with the underdog minority Platformers fighting a more or less losing battle against the Mighty Funded Confident Producters.

Any teams that have successfully internalized the notion that they should be externally programmable platforms from the ground up are underdogs -- Maps and Docs come to mind, and I know GMail is making overtures in that direction. But it's hard for them to get funding for it because it's not part of our culture. Maestro's funding is a feeble thing compared to the gargantuan Microsoft Office programming platform: it's a fluffy rabbit versus a T-Rex. The Docs team knows they'll never be competitive with Office until they can match its scripting facilities, but they're not getting any resource love. I mean, I assume they're not, given that Apps Script only works in Spreadsheet right now, and it doesn't even have keyboard shortcuts as part of its API. That team looks pretty unloved to me.

Ironically enough, Wave was a great platform, may they rest in peace. But making something a platform is not going to make you an instant success. A platform needs a killer app. Facebook -- that is, the stock service they offer with walls and friends and such -- is the killer app for the Facebook Platform. And it is a very serious mistake to conclude that the Facebook App could have been anywhere near as successful without the Facebook Platform.

You know how people are always saying Google is arrogant? I'm a Googler, so I get as irritated as you do when people say that. We're not arrogant, by and large. We're, like, 99% Arrogance-Free. I did start this post -- if you'll reach back into distant memory -- by describing Google as "doing everything right". We do mean well, and for the most part when people say we're arrogant it's because we didn't hire them, or they're unhappy with our policies, or something along those lines. They're inferring arrogance because it makes them feel better.

But when we take the stance that we know how to design the perfect product for everyone, and believe you me, I hear that a lot, then we're being fools. You can attribute it to arrogance, or naivete, or whatever -- it doesn't matter in the end, because it's foolishness. There IS no perfect product for everyone.

And so we wind up with a browser that doesn't let you set the default font size. Talk about an affront to Accessibility. I mean, as I get older I'm actually going blind. For real. I've been nearsighted all my life, and once you hit 40 years old you stop being able to see things up close. So font selection becomes this life-or-death thing: it can lock you out of the product completely. But the Chrome team is flat-out arrogant here: they want to build a zero-configuration product, and they're quite brazen about it, and Fuck You if you're blind or deaf or whatever. Hit Ctrl-+ on every single page visit for the rest of your life.

It's not just them. It's everyone. The problem is that we're a Product Company through and through. We built a successful product with broad appeal -- our search, that is -- and that wild success has biased us.

Amazon was a product company too, so it took an out-of-band force to make Bezos understand the need for a platform. That force was their evaporating margins; he was cornered and had to think of a way out. But all he had was a bunch of engineers and all these computers... if only they could be monetized somehow... you can see how he arrived at AWS, in hindsight.

Microsoft started out as a platform, so they've just had lots of practice at it.

Facebook, though: they worry me. I'm no expert, but I'm pretty sure they started off as a Product and they rode that success pretty far. So I'm not sure exactly how they made the transition to a platform. It was a relatively long time ago, since they had to be a platform before (now very old) things like Mafia Wars could come along.

Maybe they just looked at us and asked: "How can we beat Google? What are they missing?"

The problem we face is pretty huge, because it will take a dramatic cultural change in order for us to start catching up. We don't do internal service-oriented platforms, and we just as equally don't do external ones. This means that the "not getting it" is endemic across the company: the PMs don't get it, the engineers don't get it, the product teams don't get it, nobody gets it. Even if individuals do, even if YOU do, it doesn't matter one bit unless we're treating it as an all-hands-on-deck emergency. We can't keep launching products and pretending we'll turn them into magical beautiful extensible platforms later. We've tried that and it's not working.

The Golden Rule of Platforms, "Eat Your Own Dogfood", can be rephrased as "Start with a Platform, and Then Use it for Everything." You can't just bolt it on later. Certainly not easily at any rate -- ask anyone who worked on platformizing MS Office. Or anyone who worked on platformizing Amazon. If you delay it, it'll be ten times as much work as just doing it correctly up front. You can't cheat. You can't have secret back doors for internal apps to get special priority access, not for ANY reason. You need to solve the hard problems up front.

I'm not saying it's too late for us, but the longer we wait, the closer we get to being Too Late.

I honestly don't know how to wrap this up. I've said pretty much everything I came here to say today. This post has been six years in the making. I'm sorry if I wasn't gentle enough, or if I misrepresented some product or team or person, or if we're actually doing LOTS of platform stuff and it just so happens that I and everyone I ever talk to has just never heard about it. I'm sorry.

But we've gotta start doing this right.

How Siri on iPhone 4S works and why it’s a big deal. Apple’s AI tech details in 230 pages of patent app

Staska — Wed, 12 Oct 2011 15:54:11 +0000

Apple’s famous “one more thing” during iPhone 4S presentation last week came in the form of Siri.

It’s an “Intelligent Personal Assistant” that understands what you are telling it to do and can perform certain tasks. E.g. reserve a table at your favorite Italian restaurant, reply to SMS, set a calendar appointment, tell you whether it will rain tomorrow, or figure out the distance to the moon.

But the opinion about Siri remains divided. There is a majority of those whose see just nice voice control and speech recognition gimmicks of Siri and think “Meh”. “’Seen that already, many times. Maybe Apple’s stuff is nicer, neater, does a bit more and is interesting in some limited cases. But still, meh.” And then there are those who know a bit more about the origins, history and the insides of Siri, who think that it is a world changing technology, on par with Mouse and GUI.

So who is right?

The problem is, that beyond some hints, nobody wants to share how Siri works, for the rest of us to make up our minds.

There is talk about interfacing with APIs from various web services, some bad ass AI engine with DARPA/Pentagon origins, that ties things together. There is a cool voice recognition technology from Nuance powering it. And that’s about it. For all that Apple chose to reveal about Siri, they were very tight lipped about an actual technology underneath, and what makes Siri different from the failed speech/computing interfaces of the past.

Let’s fix that right now. With the help of the 230 page patent application, coming straight from Apple’s R&D labs, that thoroughly describes all the technology behind Siri Intelligent Personal Assistant, and shows us why it is such a big deal.

The key difference between Siri and other general AI efforts is that Siri is humble. It knows that general human understanding/intelligence is very hard for computers, and it does not try to do that. What Siri does is – narrow the needed understanding to very specific areas– e.g dining/restaurants, sports events, movies/enternatinment, travel, weather, etc;. And then it fills each of these areas with special vocabulary, databases, web services, rules of interaction and machine readable description of how all parts fit and interact together. They call these specialized areas – Active Ontologies.

E.g. Restauarant/dining active Onthology can include one or several restaurant databases, a number of restaurant review services like Yelp and Zagat, accessed via API, a special dining related vocabulary database, a model of actions that people usually perform when they they decide on the next dinner, an access to reservation service like Open Table and the rules for automatically making a reservation through it and entering the reservation to user’s calendar, specially formatted dialogs related to the restaurant choosing and reservation process, etc;.

After user request passes through the language recognition/interpretation module, with the help of relevant active ontology Siri tries to figure out user intent. After it does that, the intent is routed to the “Service orchestration component” (SOC). This component figures out out what external services can be used to fulfill the request, and translates it into a commands that these services can understand, collets the information, sorts it out for the user and performs required actions.

E.g. to answer the question about good Italian restaurants nearby – SOC can get a list of Italian restaurants with addresses in the city from a business directory, with the help of geolocation service pick those that are within 2 miles of current location, check reviews/ratings on Yelp and Zagat and present user with the list of best rated Italian restaurants nearby. Then, after user made the selection, and asked to do it, SOC will call Opetan Table service API and reserve the table, enter the dinner appointment into a calendar via calendar service API, reformat the relevant data for a taxi service API and order the taxi.

The Service Orchestration Component has its own tools for mapping various external service APIs to the actions to be performed by SIRI. Active Ontologies also have their own set of tools to map different domains and areas of human activity. Both of them allow to plug in additional relevant modules, services and databases as they become available. Thus making Siri infinitely expandable and flexible.

While Siri is currently available only on iPhone 4S, this figure from patent application shows that Apple has much bigger ambitions for it:

Apple sees its AI technology not just as a thing to play with on your phone. In a few years we may be talking to Siri in our cars, Macs, Web browsers, home appliances, TVs, stereos and many other things.

As for the topics that Siri may cover in the future – here are just a few examples that Apple lists:

Local Services (including location- and time-specific services such as restaurants, movies, automated teller machines (ATMs), events, and places to meet); personal and Social Memory Services (including action items, notes, calendar events, shared links, and the like); E-commerce (including online purchases of items such as books, DVDs, music, and the like); travel Services (including flights, hotels, attractions, and the like), navigation (maps and directions); database lookup (such as finding businesses or people by name or other properties); getting weather conditions and forecasts, checking the price of market items or status of financial transactions; monitoring traffic or the status of flights; accessing and updating calendars and schedules; managing reminders, alerts, tasks and projects; communicating over email or other messaging platforms; and operating devices locally or remotely (e.g., dialing telephones, controlling light and temperature, controlling home security devices, playing music or video, etc.)

For all the nice stuff that we’ve seen Siri perform on stage, for now it is extremely limited. No wonder Apple decided to slap a beta label on it. But the original iPhone was also a very limited device. And, arguably, iPhone did not really catch up to all the capabilities of modern smartphones until iPhone 4 came out. Even if the revolutionary elements of graphical/multi-touch UI were easier to grasp at once.

Just as with the first iPhone, each successive iOs and OSX release will have a better, more encompassing version of Siri, making inroads into ever wider collection of devices.

Also, just like the first iPhone – Siri is a closed system for now, with all domain mappings and service additions done inside Apple, or in close cooperation with select companies. But it does not have to be this way forever. As soon as the infrastructure technology behind Siri matures enough – Apple can open its APIs to outside developers ushering an explosion of new kind of Siri based apps.

So, yes, from the looks of it – Siri is a really big deal. And speech recognition we are so (not)impressed with now, is only one of the smaller, interchangeable parts of it.

Plus, Apple is not the only one trying to add some intelligence to our mobile devices. And now, that Apple showed the way once again, Google, Microsoft and Nokia can get busy doing the same for their devices too.

Looks like the era of a new breed of intelligent computing is almost upon us.

I was able to give only a very general description of Siri technology here, omitting a lot of important parts. If you want to learn more about Siri, you can download full Apple patent application here (*.pdf, 10MB).

iPhone 4S, Ο προσωπικός βοηθός Siri τα πάει περίφημα [video]

cVlachakis — Tue, 11 Oct 2011 15:48:28 +0000

Πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν για την εφαρμογή Siri που θα έχει μόνο το iPhone 4S. Σίγουρα η πρώτη επαφή μαζί της ήταν σε κλειστό «προστευτεμένο» περιβάλλον ενός demo και κάποιοι από εμάς διατηρούσαμε τις επιφυλάξεις μας για το αν θα μπορεί να τα καταφέρει το ίδιο καλά υπό κανονικές συνθήκες. Και όμως τα πάει περίφημα. Δείτε το βίντεο.

Η λειτουργία Siri θα είναι διαθέσιμη αποκλειστικά και μόνο στο iPhone 4S αρχικά σε beta δοκιμαστική έκδοση με την Αγγλική γλώσσα (US, UK, Αυστραλία), τη Γαλλική και τη Γερμανική.

ΤΟ ΒΗΜΑ - Δ. Κουλιουριάνος: Το χρέος, ο Ανδρέας και εγώ - oικονομία

(author unknown) — Tue, 11 Oct 2011 07:50:00 +0000

Ανοιξη του 1962. Ο Ανδρέας Παπανδρέου επισκέπτεται την Κορώνη της Μεσσηνίας και µένει στο πατρικό σπίτι του φίλου του Δηµήτρη Κουλουριάνου. Είκοσι χρόνια αργότερα (1982) αναθέτει ως Πρωθυπουργός στον παλιό του φίλο (έγκριτο πια οικονοµολόγο και στέλεχος της Παγκόσµιας Τράπεζας) το υπουργείο Οικονοµικών. Η θητεία του Κουλουριάνου ήταν σύντοµη (13 µήνες), γεµάτη από «όχι» σε παροχές που θεωρούσε ότι οδηγούσαν σε νέο δανεισµό. Την περασµένη Τετάρτη «Το Βήµα» τον συνάντησε στο κτήµα του στην Κορώνη. Αγρότης πλέον και οινοπαραγωγός στα 81 του χρόνια, αποκάλυψε άγνωστες λεπτοµέρειες για τη γέννηση της «χιονοστιβάδας του χρέους» και µίλησε για το «καθαρτήριο» που θα οδηγήσει στην επόµενη ηµέρα.

Αλλιώς φανταζόταν τη δεκαετία του 1980 ο Δηµήτρης Κουλουριάνος. «Μετά την πτώση της χούντας, το 1974, υπήρχε διάχυτη ευφορία, νοµίζαµε ότι όλα τα προβλήµατα θα λυθούν αυτοµάτως. Η προσέγγισή µου ήταν ότι το ξεχαρβάλωµα της ελληνικής οικονοµίας απαιτούσε µια περίοδο νοικοκυρέµατος. Χρειαζόµασταν δύο τετραετίες για να αλλάξουµε τις δοµές µε µεταρρυθµίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές». Γρήγορα αντιλήφθηκε ότι το πράγµα πήγαινε αλλού. «Βρε παιδιά, δεν γίνεται “στις 18 Σοσιαλισµό”, δεν περνάς τόσο εύκολα από ένα σύστηµα δυτικό, καπιταλιστικό, σε κάτι άλλο» έλεγε στον στενό κύκλο των συνεργατών του Ανδρέα Παπανδρέου όταν επέµεναν στο σύνθηµα «στις 18 Σοσιαλισµό» τις παραµονές του εκλογικού θριάµβου του ΠαΣΟΚ (18 Οκτωβρίου του 1981).

Μετά τη νίκη ο Παπανδρέου ζήτησε από τον Κουλουριάνο να εγκαταλείψει την Παγκόσµια Τράπεζα και να αναλάβει διοικητής της ΕΤΒΑ. Επιπλέον, του έδωσε θέση στο Κυβερνητικό Συµβούλιο Οικονοµικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΠ). Τον επόµενο χρόνο, στις 4 Ιουλίου του 1982, ο Πρωθυπουργός τού έκανε το τραπέζι στο Καστρί. Του ανακοίνωσε ότι την επόµενη ηµέρα θα γίνει ανασχηµατισµός και ότι αναλαµβάνει υπουργός Οικονοµικών...

«Οταν ήµουν υπουργός Οικονοµικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές» θυµάται ο Κουλουριάνος. Το 1981 το δηµόσιο χρέος έφθανε το 30% του ΑΕΠ – το 1989 ανήλθε σε 72% και σήµερα πλησιάζει το 170%. Το «προπατορικό αµάρτηµα» της υπερχρέωσης συνέβη τη δεκαετία του 1980. Το αίτηµα της αποκατάστασης όσων ζούσαν αποκλεισµένοι και κυνηγηµένοι από το κράτος της Δεξιάς, επί δεκαετίες ολόκληρες, ήταν δίκαιο και κυρίαρχο. Οδήγησε όµως σε νοοτροπίες και πρακτικές που σήµερα θεωρούνται από πολλούς η αρχή των δεινών που υφίσταται τώρα η Ελλάδα. «Ανησυχούσα µε ποιον έφαγε το βράδυ ο Ανδρέας για να δω την άλλη µέρα τι “επιταγή” θα µου έρθει» λέει χαριτολογώντας. Με τη λέξη «επιταγή» εννοεί τη βροχή των αιτηµάτων για παροχές. Παράγοντες του κόµµατος και της κυβέρνησης αποσπούσαν τη συγκατάθεση του Πρωθυπουργού και έµπαιναν µε θράσος στο γραφείο του.

«Και µου έλεγαν» θυµάται «“Εσύ τι το παίζεις; Πρωθυπουργός; Αφού συµφωνεί ο Πρωθυπουργός...”. Κι εγώ απαντούσα: “Ο Πρωθυπουργός µπορεί να συµφωνεί αλλά σας είπε να πάτε στον ∆ηµήτρη. Και ο ∆ηµήτρης είναι Καραγεώργη Σερβίας 10”.

Εκεί ήταν αυτός που έπρεπε να πληρώσει, το υπουργείο Οικονοµικών».

Η απάντηση του Κουλουριάνου στη βροχή των αιτηµάτων ήταν τις περισσότερες φορές αρνητική. «Χαρακτηριζόµουν πλέον ως συντηρητικός της παλιάς σχολής που ήθελε διόρθωση του συστήµατος και όχι ανατροπή!»...

«Ο Ανδρέας δεν έλεγε ποτέ “όχι”» συνεχίζει ο Κουλουριάνος. «Οταν του µίλαγες στενά για οικονοµικά, αρρώσταινε. Με ρωτάνε µερικές φορές: “Μα δεν ήξερε ο Ανδρέας οικονοµικά;”. Παραήξερε οικονοµικά και γι’ αυτό ακριβώς δεν ήθελε να συζητάει οικονοµικά. Γιατί ήξερε ότι εκεί ισχύει η λογική της οικονοµικής ανάλυσης». Ο υπουργός που πήγαινε στο γραφείο του µε το λεωφορείο και έλεγε «όχι» στις παροχές (κάνοντας έξω φρενών τους συναδέλφους του) δεν άντεξε για πολύ σε αυτή τη θέση. Εµεινε όµως αρκετά για να σχηµατίσει εικόνα. «∆ηµιουργήθηκε µια νοοτροπία, ένας τρόπος σκέψης που είχε αποσυνδέσει την αµοιβή από την προσπάθεια. Η αµοιβή είχε γίνει ένα είδος ανθρώπινου δικαιώµατος» λέει σήµερα. «Ακόµη και σε υπηρεσίες όπως η ΕΡΤ, για παράδειγµα, όπου υπήρχε πλεονάζον προσωπικό, ερχόταν ο υπεύθυνος και µου ζητούσε να προσλάβω 1.200. Του έλεγα ότι δεν γίνεται. Μου απαντούσε “τώρα θα βάλουµε δικούς µας”, ανεξαρτήτως αν χρειάζονταν ή όχι». Τα λεφτά όµως δεν υπήρχαν για αθρόες προσλήψεις και η µόνη λύση ήταν ο δανεισµός. «Εκεί τους είπα ότι αυτό παίρνει πλέον τη µορφή της χιονόµπαλας, κάθε βόλτα και µεγαλώνει»...

Ο Κουλουριάνος παραιτήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1983.

Προτού γίνει υπουργός ο Κουλουριάνος µετρούσε ήδη 13 χρόνια στην Παγκόσµια Τράπεζα και είχε συµµετάσχει σε αποστολές σε 20 χώρες. «Γι’ αυτό καταλαβαίνω και πώς λειτουργεί σήµερα η τρόικα» µας λέει, «την έχω κάνει αυτή τη δουλειά». Τον ρωτάµε αν θα αντέξει η Ελλάδα µια έξοδο από το ευρώ. «Η έξοδος από το ευρώ θα είναι αυτοκτονία» απαντάει κοφτά . «Η Ελλάδα βρίσκεται σε τέλµα.

Το ένα πόδι είναι χρέος-έλλειµµα, το άλλο πόδι είναι ύφεση-ανεργία. Οταν σηκώνεις το ένα πόδι να ανασάνεις, βουλιάζει το άλλο. Και το αντίστροφο. Μέχρι να βρεθεί µια σχετικά στέρεη βάση να ανεβείς λίγο πιο πάνω.

Βλέπω ότι αυτή τη δεκαετία η χώρα µας θα µείνει σε αυτό το τέλµα. Είναι µια µεταβατική περίοδος, βρισκόµαστε στο Καθαρτήριο. Οπως έγραψε ο ∆άντης, πρέπει να περάσεις από το Καθαρτήριο για να δεις τον Παράδεισο. Εχουµε σταµατήσει ως κοινωνία, ως οικονοµία, να παράγουµε. Φτάσαµε να πωλούνται σκόρδα Κίνας στην Κορώνη. ∆εν µπορούµε να στηριχθούµε µόνο στις υπηρεσίες και στις ελπίδες ότι θα έρθουν ξένες επενδύσεις. Η νοοτροπία δεν αλλάζει από τη µια µέρα στην άλλη, δεν αλλάζει µε νόµους και µε ρητορεία.

Η παλιά εποχή τέλειωσε»

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Συνδέθηκε µε τον Ανδρέα, τον πάντρεψε ο Γιώργος

«Με τον Ανδρέα γνωριστήκαµε το 1959, όταν υπηρετούσα στην Τράπεζα της Ελλάδας, στη Διεύθυνση Οικονοµικών Μελετών που είχε φτιάξει ο Ζολώτας. Εχει έρθει από το Μπέρκλεϊ µε άδεια µελετών. Θέµα της µελέτης του ήταν το γιουγκοσλαβικό σύστηµα της αυτοδιαχείρισης. Είχε µεγάλη εκτίµηση προς τον Τίτο, γιατί µεταξύ των άλλων ήταν εναντίον του σοβιετικού κατεστηµένου. Συγχρόνως είχε µεγάλη εκτίµηση, για να µην πω και θαυµασµό, για τον Περόν της Αργεντινής» Την επόµενη χρονιά, το 1960, ο Κουλουριάνος βρέθηκε µε κρατική υποτροφία για µεταπτυχιακές σπουδές στο Μπέρκλεϊ. Καθηγητής του σε δύο µαθήµατα το 1960 ήταν ο κοσµήτορας του Πανεπιστηµίου, ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Ηταν πάρα πολύ καλός δάσκαλος, πολύ αγαπητός από τους φοιτητές, και έχαιρε µεγάλης εκτίµησης στο Μπέρκλεϊ» θυµάται ο Κουλουριάνος. «Ακόµη και αν ο φοιτητής έκανε µια ερώτηση που ήταν λιγάκι ανόητη, ο Ανδρέας δεν τον έβαζε στη θέση του. “Είναι λάθος ερώτηση αλλά είναι προς τη σωστή κατεύθυνση” έλεγε. Από αυτό καταλαβαίνεις πόσο διπλωµατικά χειριζόταν τη σχέση µε τους φοιτητές».

Οι δύο άνδρες συνδέθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο µε στενή φιλία. Τον Ιούνιο του 1967 έγινε ο γάµος του Δηµήτρη Κουλουριάνου µε τη σύζυγό του Ρούλα. Ο Ανδρέας είχε υποσχεθεί να τους παντρέψει. Τους πρόλαβε όµως η χούντα. Την ηµέρα του γάµου ήταν έγκλειστος στις φυλακές Αβέρωφ. Αναγκαστικά, στον γάµο εκπροσώπησε τον Ανδρέα ο 15χρονος τότε γιος του: ο σηµερινός πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Το 1985 ο Κουλουριάνος αρνήθηκε να επιστρέψει στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και συνέχισε τη διεθνή σταδιοδροµία του ως πρέσβης της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ (1986-1990) και αργότερα (από το 1991 ως το 1993) ως αναπληρωτής διευθυντής στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD). Με τον Ανδρέα δεν ξαναβρέθηκαν µετά τη δεκαετία του 1980. «Οταν έµαθα τον θάνατο του Ανδρέα» θυµάται, «έκοψα ένα λουλούδι από τον κήπο του πατρικού µου σπιτιού στην Κορώνη και ανέβηκα στη Μητρόπολη»...

Steve Jobs: a stylist for a consumer society | Neal Lawson | Comment is free | guardian.co.uk

(author unknown) — Mon, 10 Oct 2011 12:59:13 +0000

We die not wishing we owned more gadgets, Apple or otherwise. We die wishing we had more time for the people we loved

Steve Jobs's death is sad, like any death. But his effective deification in the pages of the press is quite extraordinary. Front pages, reams of coverage in the news run, numerous editorials and even an advert in honour of Jobs from fashion house Diesel. All this for a businessman we never met and most of us never heard speak. It tells us something quite incredible about what's happened to our world.

Jobs and his company were at best stylists. They didn't invent the personal computer, the mobile phone or the MP3 player. What they did was to style and restyle existing technology. They did it incredibly successfully and lots of people, me included, use their products. But how did the head of a technology-styling company come to generate such adulation?

The simply answer is that style is all there is. We live in a consumer society where we buy symbols of what we want to communicate to others. We are innately social beings, desperate to be part of one social group or another. The grip of consumption on our psyche and our cultural world means that the prime way in which we communicate today is through brands. Remember the word comes from the mark we placed on cattle to define ownership. Today we brand and rebrand ourselves and there is no more valuable mark than the Apple logo.

I know many Guardian readers will be spluttering with indignation at this point. But look at yourself and your house. It's fashion that marks you out as either safe and dull, or bohemian and hip. We all do it – all the time. The fact that we love Apple products so much (and yes, they are nicer to use and look better than their competitors) simply points out the vacuum at the heart of our society – that this is all there is.

Two things separate us from other animals: our knowledge that we will die, and our thumbs. Death in a secular society is a crucial factor in the consumerisation of society. If we know we are going to die, then we have to fill the void with something – anything to avoid, deny or put off the inevitable horror of the end of our life. The knowledge of death has been described as the creator of all human culture. Thumbs are the means by which we physically build that world and – in the case of mobiles – use that culture. Apple electronics have filled the gap as much as any brand. But electrical equipment, no matter how well styled, can only be so much of a distraction. In the end, life has to be about more.

Thus Jobs has to become more than a businessman and stylist: a quasi-Messiah. His death follows in a long line of public outpourings of grief that started with Diana Spencer as we search for more than this – more than what we have. More than just another gadget, no matter how functional and beautiful. Saint Steve will be mourned most by the blue T-shirted kids who work in his stores – the cathedrals of Apple worship.

We die not wishing we owned more gadgets, Apple or otherwise. We die wishing we had more time for the people we loved. Jobs had admitted as much saying he didn't want to be the richest person in the graveyard. And yet what Apple did was to encourage us to spend less time with the people we love and more time with gadgets to whom our affection and desire has been transferred. Because Apple, like any other company, exists to make a profit. It would sell you one thing and then create the desire for the next. Permanent dissatisfaction and eternal longing are the motors of consumer society. An iPhone 4 is not enough, you need and must have the upgrade (announced the day before Jobs's death).

It's not the iPod Touch nor the Mac, it's us who have become the machines of the consumer age, programmed to replicate a life of turbo consumption on a never ending treadmill that turned because companies like Apple make it turn. The tragedy is this: we are much more beautiful, sensual and creative than any Apple product – but can we reboot?

tsocks - transparent SOCKS proxying library

(author unknown) — Sun, 09 Oct 2011 21:18:34 +0000

Βόμβα Κουσελά για πρωθυπουργική ανοχή στη φοροδιαφυγή - NEWS247

(author unknown) — Fri, 07 Oct 2011 10:45:43 +0000

Απίστευτες καταγγελίες που φθάνουν μέχρι και το Μέγαρο Μαξίμου , κατέθεσε στην κυβερνητική επιτροπή ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών, Δημήτρης Κουσελάς.

Ο κ. Κουσελάς υποστήριξε ότι έφυγε από την κυβέρνηση, επειδή ήθελε να χτυπήσει τους μεγάλους οφειλέτες του Δημοσίου, κάτι που έθεσε εις γνώση του πρωθυπουργού, αλλά η υπόθεση δεν προχώρησε.

Η αφορμή δόθηκε, όταν ο βουλευτής άσκησε κριτική στον Ευάγγελο Βενιζέλο, γιατί το οικονομικό επιτελείο δεν καταφέρνει να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή.

Σε ιδιαίτερο έντονο ύφος και φανερά οργισμένος, ο Ευάγγελος Βενιζέλος του απάντησε “Εγώ είμαι υπουργός τρεις μήνες. Εσύ ειδικά δεν θα έπρεπε να το λες αυτό. Εσύ τι έκανες όταν ήσουν σε αυτό το Υπουργείο;”

Τότε, ο Δημήτρης Κουσελάς αιφνιδίασε άπαντες, λέγοντας ότι έφυγε από την κυβέρνηση γιατί ενώ είχε στα χέρια του λίστα με 3.800 οφειλέτες του Δημοσίου για ποσά άνω του 1.000.000 ευρώ για τον καθένα, άμεσα εισπράξιμα, γεγονός που είχε θέσει υπόψη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, δεν κατέστη δυνατόν να τους "χτυπήσει".

Τα λεγόμενά του προκάλεσαν τεράστια αίσθηση, ενώ αργότερα διευκρίνισε ο ίδιος σε δημοσιογράφους ότι δεν πρόκειται για τη λίστα μεγαλοοφειλετών που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα το Υπουργείο Οικονομικών και που περιλαμβάνει μη εισπράξιμα ποσά.

Ο Wilhelm, ο Jonas κι ο Steve

(author unknown) — Fri, 07 Oct 2011 09:48:42 +0000

Shared by morpheous
The opposite point of view

Ποιός ήταν ο Edward Jenner;

Ένας γιατρός σε μια επαρχία της Αγγλίας, που ανακάλυψε το εμβόλιο κατα της ιλαράς. Αρήθηκε να κατοχυρώσει το εμβόλιο σαν πατέντα γιατί αυτό θα το έκανε ακριβό και άρα δυσπρόσιτο στο φτωχό πληθυσμό της Αγγλίας του 19ου αιώνα.

Δε θα σας κατηγορήσει κανείς που δεν τον ξέρετε.

Ποιός ήταν ο Wilhelm Conrad Röntgen;

Είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε τις ακτίνες Χ. Χάρη στην εφεύρεσή του που βοήθησε τη διάγνωση για ένα σωρό παθήσεις, κέρδισε το πρώτο Νομπελ Φυσικής το 1901. Παρά τη φήμη που κέρδισε, επέλεξε να χαρίσει την ανακάλυψή του στην ανθρωπότητα με το να μη την κατοχυρώσει με πατέντα ενώ χάρισε και τα χρήματα του βραβείου Νόμπελ στο πανεπιστήμιο όπου φοίτησε για να βοηθήσει την έρευνα

Με το δίκιο σας δεν τον ξέρετε.

Ποιός ήταν ο Jonas Salk;

Είναι ο ερευνητής γιατρός που ανακάλυψε το εμβόλιο κατα της πολυομυελίτιδας. Δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για προσωπικό κέρδος, δεν έκανε καμία πατέντα για την ανακάλυψή του.

Όταν σε μια συνέντευξη τον ρώτησαν για το ποιός έχει την πατέντα του φαρμάκου, απάντησε: "Κανένας. Μπορείς να βάλεις πατέντα στον ήλιο;"

Τα χρόνια πριν πεθάνει, τα αφιέρωσε για να ερευνά θεραπεία για το AIDS.

Ε, δε χάλασε ο κόσμος που δεν τον ξέρετε.

Ποιός ήταν ο Νικολά Τέσλα;

Ε, οι περισσότεροι τον ξέρετε. Έκανε ένα σωρό ανακαλύψεις. Ποτέ δεν προσπάθησε να τα κλειδώσει με πατέντες. Σαν ποτέλεσμα, παρα το γεγονός οτι οι ανακαλύψεις του σήμερα χρησιμοποιούνται σε ένα σωρό εφαρμογές, πέθανε πάμφτωχος.

Ποιός ήταν ο Steve Jobs;

Ο άνθρωπος που έφυγε σήμερα είναι αυτός που έκανε επιτυχία το iphone, το ipad, το ipod, τα Mac.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων πήρε ήδη διαδομένες τεχνολογίες, τις "ανασυσκεύασε" σε ένα ιδιοφυές ελκυστικά design και δημιούργησε ένα κλειστό και χιλιοπροστατευμένο με πατέντες οικοσύστημα εφαρμογών και συσκευών που έκανε την Apple την πρώτη παγκόσμια οικονομική δύναμη σήμερα.

Έκανε τον κόσμο στις δυτικές πλούσιες κοινωνίες να ακριβοπληρώνει μια συσκευή και να είναι και πανευτυχής. Σε βαθμό του να γίνεται και φανατικός οπαδός(!) της μάρκας.

Κάθε του ομιλία και παρουσίαση ανέβαζε μετοχές, χρηματιστήρια, κινούσε μια ολόκληρη μηχανή χρήματος.

Άφησε πίσω του μια περιουσία πάνω απο 7 δις δολάρια.

Τον ήξεραν όλοι.

τα μπαλάκια του κινγκ-κονγκ

Waste — Thu, 06 Oct 2011 18:47:53 +0000

Οι εξελίξεις επί τροχάδην

Καθισμένος ανακούρκουδα σ’ ένα φθινοπωρινό κλαδί με περιβολή μόγλη, είναι μια δύσκολη θέση να πληκτρολογείς. Κι επειδή η μπαταρία θα τελειώσει κάποια στιγμή και η κουφάλα του δέντρου προσφέρει θαλπωρή, αλλά όχι 220V /50Hz AC, είπα να τα ξεράσω όλα μαζί.

Γνωρίζω πως όλα αυτά μπορεί να σας πέσουν λίγο δυσκολοχώνευτα και είναι λίγο πυκνά και άκομψα γραμμένα για όποιον δεν έχει παρακολουθήσει τα προηγούμενα επεισόδια, αλλά κάντε λίγη υπομονή, ανεχθείτε με και ανατρέξτε σε κάτι προηγούμενο όταν δυσκολεύεστε. Κάθε μία από αυτές τις ειδήσεις θα άξιζε να γίνει μεγάλο θέμα, αλλά επειδή πέφτουν όλες μαζί και επειδή λίγο πολύ κινούνται στα ίδια μοτίβα που κινούνται τα πράγματα τον τελευταίο καιρό είπα να τα μπλέξω. Άρα εδώ θα βρείτε πολλές πραγματικές ειδήσεις, απλά θα ζαλιστείτε λίγο να τις χωνέψετε (σειρά σας γιατί εγώ ζαλίζομαι μέρες τώρα).

Μία μέθοδος είναι να κάνετε διάλειμμα κάθε φορά που αλλάζω θέμα. Πχ Διαβάζω το θέμα με τη dexia μαζί με τον πρωινό καφέ στη δουλειά, διαβάζω το δεύτερο θέμα με το ελληνικό κούρεμα μετά το μίτινγκ των 12, το τρίτο θέμα με τον επόμενο πρωινό καφέ κ.ο.κ. Αυτά βέβαια για όσους έχουν ακόμα δουλειά, διότι όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός, πρόκειται για προστατευόμενο είδος.

Dexia kyrie ton laon sou

Η Dexia, η τράπεζα που έχει δανείσει περί το 180% του ΑΕΠ του βελγίου, έχει βαρέσει κανόνι και το βέλγιο ανέλαβε φυσικά να καλύψει όλα τα κεσάτια της, κάτι που πρακτικά σημαίνει πως το βέλγιο έρχεται και αυτό στην παρέα με τα κράτη που έχουν υπερβολικά χρέη. Καθώς όπως είπαμε η Dexia έχει δώσει σε δάνεια το 180% του ΑΕΠ της χώρας, κανείς δεν θα θεωρούσε διασφάλιση τη διαβεβαίωση του βελγίου πως θα καλύψει τα χαμένα. Γιαυτό και επιστρατεύτηκε και η Γαλλία που είπε πως εγγυάται κι αυτή για την κρατικοποίηση και πως τα ομόλογα και οι άλλες υποχρεώσεις της τράπεζας θα πληρωθούν με χρήματα των φορολογουμένων στο 100% της αξίας τους.

Τίποτα δηλαδή περίεργο στην πορεία αυτής της κρίσης. Ιδιωτικά χρέη και ιδιωτικές ατασθαλίες πληρώνονται από την τσέπη των κρατών προκειμένου να μην ζημιωθεί αυτή η μικρή ελίτ πλουσίων που νέμεται αυτού του είδους τα παιχνίδια. Βέβαια σε εμάς τους μουζίκους θα πουν πως το κάνουν για τη διασφάλιση του καλού κλίματος και την αποφυγή της δημιουργίας πανικού. Όμως για να μη συμβεί κάποιος πανικός δεν χρειάζεται παρά να δεσμευτείς πως διασφαλίζεις τις καταθέσεις κι αυτό μάλιστα μέχρι ενός ποσού. Όχι όλες τις ατασθαλίες που έκανε η τράπεζα και τα χρυσά αγόρια της.

Το καλό με το να παίρνεις τα χρήματα από τους αρκετά πλούσιους είναι πως αυτοί είναι πολύ λίγοι για να κατέβουν να διαδηλώσουν στο κέντρο των βρυξελλών και επιπλέον τα χρήματα που θα χάσουν δεν θα αλλάξουν ιδιαίτερα τον τρόπο της ζωής που κάνουν. Άρα το κίνητρο να κατέβουν στο κέντρο των βρυξελλών μειώνεται περισσότερο. Όμως ποιος έχασε την κοινή λογική του σε αυτή την κρίση για να τη βρούμε εμείς που καθόμαστε και καταπίνουμε κάθε χάπακο γιατί συνεχίζουμε να θεωρούμε πως ο καταθέτης των 100 χιλιάδων ευρώ και ο καταθέτης των 100 εκατομμυρίων είναι στην ίδια μοίρα?

Θα έπρεπε να χαιρόμαστε εμείς για την κατάντια των βέλγων? Μα φυσικά, διότι όσο αποδεικνύεται πως αυτό το παιχνίδι που παίζουν όλοι είναι πέρα για πέρα χαλασμένο, τόσο πιο κοινότοπη φαίνεται η ελληνική περίπτωση. Προσθεού, δεν λέω να βυθίσουμε σε μια κολυμπήθρα όλα αυτά που μας έφεραν ως εδώ και να τα ξεπλύνουμε για να σώσουμε τη γενιά μας, όπως έκανε πρόσφατα ο πολύ αξιόλογος κατά τ’άλλα καθηγητής ιστορίας κ. λιάκος. Απλά λέω πως είναι διαφορετικά να βρίσκεσαι μόνος σου στον παγωμένο ωκεανό με τους άλλους πιγκουίνους να φωνάζουν έλα κολύμπα θα τα καταφέρεις και διαφορετικό να βρίσκονται και οι υπόλοιποι μέσα στο νερό.

Αλλά αυτή δεν είναι η μόνη μας διαφορά με το βέλγιο. Διότι βάζω στοίχημα πως το χρεοκοπημένο βέλγιο δεν θα μετατραπεί σε failed state. Οι υπάλληλοι των βρυξελλών θα συνεχίσουν να έχουν μετρό και λεωφορεία, τα σχολεία θα συνεχίσουν να έχουν δασκάλους και βιβλία, τα νοσοκομεία να εξυπηρετούν τους ασθενείς και όλα αυτά που θεωρούμε απλές αυτονόητες κατακτήσεις του πολιτισμού μας θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Και όχι, μη φοβάστε. Οι υπάλληλοι του Νάτο δεν θα αντιμετωπίσουν ιδιαίτερη αύξηση της εγκληματικότητας, διότι οι μπάτσοι του βελγίου θα πρέπει να περιφρουρήσουν κάποιο χριστουγεννιάτικο δέντρο (και τους αγανακτισμένους πολίτες που θα κάθονται απ’έξω). Τι μας λέει αυτό? Πως οι οικονομικές δυσκολίες ενός κράτους δεν σημαίνουν απαραίτητα αυτό που ζούμε εμείς στην ελλάδα. Και αυτό που ζούμε στην ελλάδα είναι ξεκάθαρα μια πολιτική επιλογή. Ναι, ο βενιζέλος πολύ θα ήθελε να εξυπηρετεί και τις μίζες των φίλων του, και τα προνόμια των κοινωνικών συμμαχιών που είχε φτιάξει το πασοκ τόσα χρόνια, και τους εξοπλισμούς, και τις τράπεζες χορτάτες, και τα υβριδικά λέξους και όλα. Αλλά όταν δεν μπορεί να το κάνει αυτό, όπως όλοι, βάζει προτεραιότητες. Και τα αποτελέσματά τους τα βλέπουμε όλοι γύρω μας.

Μη ιππότα μου, μη!

Νομίζω πια πως γίνεται σαφές από την επικαιρότητα αυτό που λέγαμε την προηγούμενη βδομάδα στο Φατούρο. Ότι το κούρεμα που προωθείται στα ελληνικά ομόλογα δεν θα είναι εκείνο το 0% που επέλεξαν οι τράπεζες με το PSI και μου αποκάλυψε η Κάρα του Αγίου Φλώρου (βατοπαιδίου). Για να είμαστε ειλικρινείς, ο άγιος είχε πει ότι το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων θα ήταν της τάξης του 10%, αλλά τελικά φάνηκε πως ακόμα και ο άγιος κρύβει μέσα του λίγη αισιοδοξία για τους πασόκους. Διότι όπως μας αποκάλυψαν οι φίλοι και σύμμαχοι Αυστριακοί πριν από μερικές μέρες, “με όλο το σεβασμό προς τον ιδιωτικό τομέα” οι τράπεζες επέλεξαν μόνο μία από τις 4 λύσεις που τους έδινε το PSI και εξηγούσε η κάρα. Και μαντέψτε πόσο θα είναι το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων σε αυτή τη λύση που επέλεξαν οι τράπεζες? Ω ναι 0% . Έτσι λύνεται και το αίνιγμα βενιζέλου γιατί τα ελληνικά ταμεία δεν θα χάσουν κεφάλαιο από την ανταλλαγή των ομολόγων. Μα επειδή δεν θα χάσει και κανένας άλλος.

Οι ευρωπαίοι λοιπόν -και κυρίως οι γερμανοί που όλοι οι άλλοι περιμένουν να πληρώσουν το λογαριασμό-, βλέποντας πως η εθελοντική συμμετοχή των τραπεζών σ’ ένα ελάχιστο κούρεμα καταλήγει σε παρωδία και βλέποντας πως στο εσωτερικό τους δεν μπορούν να δικαιολογήσουν μια ακόμα παρέμβαση υπέρ των τραπεζιτών, ξεκίνησαν να μιλάνε για το αυτονόητο. Πως η ελλάδα δεν είναι δυνατόν να έχει κρατικό χρέος 180% του ΑΕΠ της και να περιμένει κανείς να πληρωθεί από αυτό. Έτσι άρχισαν να πιέζουν για ένα πραγματικό κούρεμα της τάξης του 50% τουλάχιστον και τελικά μέχρι που συμφώνησαν και οι διαφωνούντες γάλλοι στο σχέδιο.

Και μαντέψτε ποιοι διαφώνησαν σε αυτό το σχέδιο που προωθούν οι γερμανοί. Ναι, καλά το καταλάβατε, οι τραπεζίτες. Οι νταλάρες, και ο φάντομ ντακ που θα αποκαλύψω παρακάτω, γκρινιάζουν πως δεν πρέπει να προωθηθεί κούρεμα πάνω από το 21% που προέβλεπε το αρχικό PSI. Φυσικά το 21% είναι ένα ψέμα και το πραγματικό κούρεμα των ελληνικών ομολόγων είναι το 0% όπως αποκάλυψαν οι αυστριακοί.

Η ώρα του φάντομ ντάκ

Σύμφωνα με τα παπαγαλάκια η αθήνα απέρριψε την πρόταση των γερμανών. Αλλά δεν το έκανε επίσημα, το έκανε ημιεπίσημα. Ποιος ήταν αυτός ο ημιεπίσημος που είπε ότι δεν θέλει κούρεμα αλλά όλο το χρέος? Είναι ο σύμβουλος του ΓρΑΠ, πρώην κεντρικός τραπεζίτης και πολλές φορές μεσσίας που θα σώσει τη χώρα από το κακό -σύμφωνα με κάτι χρεοκοπημένες φυλλάδες που και καλά θεωρούνται σοβαρές- ναι, κύριες και κύριοι, ο απίθανος, ο προστάτης της λιμνούπολης και παρασημοφορημένος από τη λεγεώνα του σκρουτζ μακ ντακ κ. λουκάς παπαδήμος. Ένα χειροκρότημα παρακαλώ διότι μετά από παρακάλια 2 ετών του ΓρΑΠ να έρθει να σώσει τη χώρα, ο κ.παπαδήμος έλυσε τη σιωπή του και είπε τι? Πως η αθήνα θα πρέπει να αντιταχθεί στο μεγαλύτερο κούρεμα του χρέους. Και όχι μόνο πως πρέπει, αλλά πως θα το κάνει κιόλας.

Και ποια είναι η λογική του κ.παπαδήμου? Πως το μεγάλο κούρεμα θα αναγκάσει τις τράπεζες να βαρέσουν κανόνι και πως το ελληνικό κράτος θα πληρώσει από την τσέπη του για να τις σώσει, διότι οι ιδιώτες που τις έχουν τώρα όπως είδαμε και με την εξαγορά της eurobank απο την alphabank δεν θέλουν να βάλουν ούτε φράγκο παραπάνω. Αλλά ας δεχθούμε για λίγο τη λογική του κ.παπαδήμου.

Ας υποθέσουμε πως το σχέδιο του κουρέματος αφορά όλα τα ομόλογα που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών, δηλαδή γύρω στα 200δις ευρώ. Κούρεμα 50% σημαίνει 100δις λιγότερο ελληνικό χρέος. Πόσα από αυτά τα ομόλογα τα κατέχουν ελληνικές τράπεζες? Κάτι λιγότερο από 50δις. Άρα οι ελληνικές τράπεζες θα πρέπει να βρουν 25δις από το κούρεμα. Τα έχουν? Όχι. Θέλουν να τα βάλουν τα αφεντικά τους από την τσέπη τους? Όχι. Άρα σου λέει ο κ.παπαδήμος ποιος θα τα πληρώσει? το κράτος. Άρα το ελληνικό κράτος ακόμα κι αν πληρώσει τη χασούρα των τραπεζών θα έχει καθαρό κέρδος 75δις ευρώ από το κούρεμα. Άρα γιατί φωνάζει? Διότι στο ενδιάμεσο οι τραπεζίτες θα έχουν χάσει τις τράπεζές τους. Κι αυτό είναι κάτι απαράδεκτο, έτσι δεν είναι κ.παπαδήμο?

Τα άπορα ταμεία (ακόμα πιο μεγάλη απόλαυση)

Στην όλη ιστορία περί του κουρέματος, οι φίλοι των τραπεζών βάζουν μέσα και τα ασφαλιστικά ταμεία για να δείξουν πως θα την πατήσουν και οι απλοί συνταξιούχοι. Τα ταμεία λοιπόν έχουν ομόλογα της τάξης των 30δις που θα κουρευτούν κι αυτά. Ουπς λάθος. Κι εγώ τσίμπησα το νούμερο απο δημοσιεύματα και μάλιστα το νουμερο ταίριαζε με το ενδοκυβερνητικό χρέος. Τα δημοσιεύματα όμως δεν λένε τα ταμεία. Λένε τα ταμεία και άλλοι οργανισμοί του δημοσίου. Που δεν το είχα προσέξει και ευτυχώς κάποιος έκανε την ερώτηση: Πόσα ομόλογα έχουν τα ταμεία? (ευχαριστώ voskoulini) Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2011 (εισηγητική έκθεση σελίδα 112) τα ταμεία διέθεταν στις 31/08/2010 μόλις 6 δις σε ομόλογα και γραμμάτια του δημοσίου. Από αυτά θα κουρευτούν μόνο τα ομόλογα, αλλά δυστυχώς δεν βρήκα ακριβές νούμερο γιαυτά. Ας κρατήσουμε όμως τα 6δις.

Το θέμα είναι πως τα ταμεία δεν πληρώνουν τις συντάξεις τους από τα ομόλογα που διαθέτουν, για τον πολύ απλό λόγο πως δεν μπορούν να τα ρευστοποιήσουν. Άρα στην ουσία τα ταμεία έχουν 6δις μόνο στη θεωρία τη στιγμή που πληρώνουν συντάξεις κάθε μήνα. Άρα το ζήτημα είναι λίγο άσχετο με τις συντάξεις.

Διότι ακόμη κι αν προχωρήσει το σχέδιο που θέλει ο παπαδήμος και η ελληνική κυβέρνηση, δηλαδή το μηδενικό κούρεμα που υπόσχεται η συμφωνία του ιούλη, τα ελληνικά ταμεία πάλι δεν θα έχουν αυτά τα 6δις διαθέσιμα, διότι θα είναι δεσμευμένα σε μια 30ετή παπάρα που θα την έχουν και θα την κοιτάνε.

Θα σου πει ο καλός τραπεζίτης από την άλλη που σέβεται τη σύνταξη της γριούλας. Μα αυτά τα 6δις πλήρωναν τόκους που πληρώνουν τις συντάξεις. Αλήθεια? Πόσο είναι οι τόκοι των 6δις με επιτόκιο 4%? 240εκ το χρόνο. Αν κουρευτούν στο 50% πόσο θα είναι? 120εκ το χρόνο. Δηλαδή ο ελληνικός προϋπολογισμός θα επιβαρυνθεί με 120 ολόκληρα εκατομμύρια το χρόνο παραπάνω για να συνεχίσει να πληρώνει συντάξεις. Αυτά τα 120εκ βάζουν μπροστά οι τραπεζίτες για να γλυτώσουν οι ίδιοι 100 και πλέον δικά τους δισεκατομμύρια

Αν οι τραπεζίτες και η κυβέρνηση είχαν καμιά διάθεση να προστατέψουν τα ταμεία δεν θα τα είχαν βάλει να διαθέτουν μετοχές ύψους 4δις, δηλαδή το 1/3 των συνολικών επενδύσεων τους, διότι δεν θέλετε να μαντέψετε σήμερα πόσα από αυτά τα 4δις έχουν μείνει (ούτε τα μισά).

Και για να κάνουμε μια σύνδεση με το επόμενο θέμα, διαβάστε το παρακάτω: «Η καταβολή της απονεμηθείσης συντάξεως από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης ενεργείται κάθε μήνα, ἤ δίμηνο, ἤ τρίμηνο μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του φορέα». Ποιος το λέει αυτό? Ο νόμος του κράτους 4019 (ΦΕΚ 216Α 30/09/2011) στο άρθρο 20, υποπαράγραφος 7β. Τι μας λέει η υποπαράγραφος 7β ενός άσχετου νομοσχεδίου? Πώς το σχέδιο failed state συνεχίζεται ακάθεκτο και τα κουρέματα και όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση. Το κράτος θα πληρώνει συντάξεις όταν γουστάρει, σε όσους γουστάρει και μέχρι όποιο ποσό γουστάρει. Φυσικά αυτό δεν θα το κάνει δίκαια (πχ θα παίρνετε τόση σύνταξη μέχρι να συμπληρώσετε εισόδημα πχ 10.000 ευρώ) γιατί κρατάει το τυράκι προκειμένου να συνεχίσει την τεμαχική πολιτική του από το φόβο του κάθε μικροαστού ξεχωριστά μήπως και μπορέσει να τους κρατήσει όλους ήσυχους (κρίμα που δεν θα δουλέψει).

(ευχαριστούμε τον tommy που το ξέθαψε, διότι τόσο χωμένο που ήταν μόνο ο συντάκτης του κι αυτός που το δακτυλογράφησε θα ξέρουν τι έλεγε. Ελπίζουμε το δεύτερο, αλλά ωρέ, λες να είσαι η συνείδηση του βενιζέλου ο οποίος το βράδυ υπνοβατεί και καρφώνει τον εαυτό του?)

Λαέ μου μίλησε μου, τον πόνο φίλησέ μου.

Ζαλιστήκατε αρκετά? Ετοιμαστείτε να αλλάξουμε πίστα. Η ελληνική κυβέρνηση νιαρνιάρει πως θέλει λέει να κάνει δημοψήφισμα. Για το σύμπαν και για τα πάντα. Με ερωτήσεις του τύπου, θέλετε να ζήσετε ή να πεθάνετε? Οκ, ωραίο το κολπάκι. Πάμε να το αναλύσουμε λίγο στρατηγικά για να τελειώνουμε με τις μπούρδες?

Το ένα σενάριο στο μυαλό μου ονομάζεται αιγυπτιακό. Στην αίγυπτο, μετά την πτώση του καθεστώτος μουμπάρακ από τον κόσμο, ανέλαβε τη διακυβέρνηση μια ομάδα στρατιωτικών, έμπιστοι του παλιού καθεστώτος. Αυτή η ομάδα προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη λαϊκή βούληση και τις παλιές τους αβαρίες. Όχι ακριβώς αξιοζήλευτη θέση. Γνωρίζει πως αν επιστρέψει σε μια μουμπαρακικού τύπου δικτατορία αυτή τη στιγμή θα χάσει τη νομιμοποίησή της. Από την άλλη, καθώς αποτελούν μέρος του παλιού καθεστώτος, συνεχίζουν να λειτουργούν με τον παλιό τρόπο. Δεν είναι δημοκράτες σε καμία περίπτωση, αλλά υπόσχονται ελεύθερες εκλογές. Τις οποίες όμως κρατάνε με νύχια και με δόντια ως τελευταία έξοδο σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουν διαφορετικά. Έτσι στο ένα σενάριο, η ελληνική κυβέρνηση κρατάει ένα δημοψήφισμα που πετάει κάθε τρεις και λίγο από τις αρχές του καλοκαιριού, όταν σφίγγουν οι κώλοι. Όμως στην ουσία δεν την απασχολεί το δημοψήφισμα. Ιδανικά δεν θα το κάνουν καθόλου, αλλά το κρατούν ως τυράκι για να ηρεμούν κάπως τα πνεύματα και να θυμίζουν πως συνεχίζουμε να είμαστε δημοκρατία. Μόλις αποφασίσουν πως δεν πάει άλλο, θα πουν οκ οκ δημοψήφισμα.

Γιατί όμως δημοψήφισμα κι όχι εκλογές? Εδώ πάμε στο δεύτερο σενάριο. Όταν λοιπόν φτάσουμε στο σημείο όπου η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να κάνει διαφορετικά, τραβάει ένα δημοψήφισμα. Που δεν είναι εκλογές. Με το δημοψήφισμα μπορεί να κερδίσει ή να χάσει. Αν κερδίσει, συνεχίζει να κυβερνά. Αν χάσει κάνει εκλογές. Αυτό τους προσφέρει δύο πλεονεκτήματα. Το ένα είναι ότι τους δίνει μια ακόμα ευκαιρία. Αν γίνουν εκλογές το πασόκ δεν θα κερδίσει ούτε με σφαίρες. Με το δημοψήφισμα όμως ελπίζουν πως ο τρόπος που θα τεθούν τα ερωτήματα μπορεί να τους κάνει να κερδίσουν.

Το δεύτερο πλεονέκτημα του δημοψηφίσματος είναι ότι δίνει στο λαό μια βαλβίδα ασφαλείας. Μπορείς να το καταψηφίσεις εκφράζοντας την οργή σου, και μετά να κάνεις εκλογές και να φτιάξεις μια εθνική κυβέρνηση πασοκ-νδ-λαος-δημαρ που θα σώσει τη χώρα (ξανά). Και η νέα κυβέρνηση θα έχει νέα λαϊκή εντολή πιο φρέσκια. Και το δημοψήφισμα? “Θα είναι απόλυτα σεβαστό” μεν, αλλά στην ουσία περασμένα ξεχασμένα σαν το λεφτά υπάρχουν.

Το πρόβλημα είναι κυρίως να μην τους κάτσει το σενάριο όπως έγινε στην ισλανδία, όπου τα δύο μεγάλα κόμματα δεν μπορούσαν να φτιάξουν κυβέρνηση. Στην ισλανδία βέβαια κυβερνούσε η τυπική δεξιά οπότε η συνεργασία των σοσιαλιστών με τους αριστερίζοντες που ήρθαν από το πουθενά δεν ήταν τόσο δύσκολη. Το πασοκ εδω κάθεται στη μέση μεν αλλα και πάλι η κάλπη μπορεί να τους φέρει σε αδιέξοδο. Πρέπει να παραδεχθούμε πως ο ΓρΑΠ είναι τζογαδόρος όπως μας απέδειξε στις δημοτικές εκλογές (ή με ψηφίζετε ή παραιτούμαι) και μάλιστα του βγήκε. Αλλά ας μην προτρέχουμε.

Το άλλο ζήτημα είναι (αν κάτσει το σενάριο) πόσο θα αντέξει αυτή η τυπική επιβεβαίωση της νομιμότητας από μια κυβέρνηση που θα καταλύσει την έννοια της πολιτικής εναλλαγής στο σύστημα. Διότι οι μονοκομματικές δημοκρατίες καίτοι υπήρξαν συχνά στη μεταπολεμική ιστορία χωρίς μεγάλα προβλήματα (ιταλία, ιαπωνία πχ), το έκαναν σε εποχές επέκτασης της οικονομίας. Και για να μην κατηγορούμε τους άλλους, την ίδια στιγμή η ελλάδα δεν είχε κανένα μεγάλο πρόβλημα με μια ξεκάθαρη δικτατορία. Αλλά σε εποχές κρίσης τα πράγματα είναι λίγο πιο ζόρικα και λίγο πιο ασταθή.

πινγκ-πονγκ, με τα μπαλάκια του κινγκ-κονγκ

Γιαυτό ζήτησα συγνώμη εξαρχής. Είπα θα σας ζαλίσω αλλά νομίζω αξίζει τον κόπο. Ας επιστρέψουμε πίσω στην πιο μεγάλη εικόνα κι ας αφήσουμε τους ντόπιους να απεργάζονται δημοψηφίσματα.

Η ιταλία και η ισπανία συνεχίζουν να είναι εκτός αγορών και δεν θα αλλάξει τίποτα σε αυτό. Η ιταλία μάλιστα είχε και μια ημι-αποτυχημένη έκδοση ομολόγων (δεν μάζεψαν τα χρήματα που ζητούσαν). Όλο αυτό τους έφερε μια υποβάμιση κατά 3 μονάδες από τους γνωστούς και αγαπημένους οίκους αξιολόγησης σε μια πορεία που μοιάζει εντυπωσιακά με την ελληνική εξωτερικά (μείον το μνημόνιο, δεν είναι τόσο χαζοί οι ιταλοί ακόμα).

Στη λίστα προστίθεται το βέλγιο όπως είπαμε παραπάνω και σύντομα θα προστεθεί και η γαλλία, καθώς τα προβλήματα στις γαλλικές τράπεζες είναι κάτι παραπάνω από εμφανή. Όλα αυτά όπως καταλαβαίνετε δεν θα αφήσουν ανέγγιχτους τους ολλανδούς και τους γερμανούς που βασίζουν τις οικονομίες τους στο εμπόριο με τις “προβληματικές” χώρες. Με λίγα λόγια η ευρωζώνη πολύ σύντομα θα πρέπει να παραδεχθεί πως οι αγορές είναι μια παπάρα και μισή αν θέλει να επιβιώσει. Κι αν δεν το κάνει ως σύνολο, θα το κάνουν οι διάφορες χώρες ξεχωριστά. Διότι τόσο ο μπερλουσκόνι, όσο και ο θαπατέρο -και σίγουρα και ο σαρκοζί- δεν φαίνονται καθόλου διατεθειμένοι να ακολουθήσουν τον δρόμο του ΓρΑΠ. Και οι κινήσεις τους μέχρι στιγμής αυτό δείχνουν.

Αυτό δείχνουν και οι κινήσεις της ΕΚΤ που δήλωσε συγκινημένη πως επιστρέφει στην πολιτική της απεριόριστης ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα (ενώ θεωρητικά από τον απρίλη είχε ξεκινήσει να τη μαζεύει δειλά-δειλά). Πράγμα που σημαίνει πως οι τράπεζες ζόμπι θα συνεχίσουν να επιβιώνουν με αυτόν τον τεχνητό τρόπο την ίδια ώρα που θα μας κηρύττουν τις αρετές του καπιταλισμού και της ελεύθερης αγοράς. Πόσο νομίζετε θα συνεχίσει να υπάρχει αυτό το γαϊτανάκι, ειδικά όταν δεν προσφέρει χαμόγελα και φαντασιώσεις στους ψηφοφόρους?

Με λίγα λόγια το παγκόσμιο σκηνικό κάνει την περίπτωση της ελλάδας πρακτικά αδιάφορη, ακόμα και ως δικαιολογία για την επόμενη νεροτσουλήθρα. Δεν είναι το κούρεμα του ελληνικού χρέους πού χρεοκόπησε τη Dexia και έχει βγάλει εκτός αγορών τη Société Générale. Δεν ευθύνεται η ύφεση στην ελλάδα που τρίζει η Morgan Stanley και η Bank of America σχεδόν επίσημα παραδέχεται πως ανήκει στο κλαμπ των νεκροζώντανων (εκτός αν νομίζουν πως πουλώντας την Pizza Hut θα ξελασπώσουν). Είναι ολόκληρος ο τρόπος λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας που καταρρέει από τις αντιφάσεις που το διατρέχουν. Τι ειρωνεία αν σκεφτείτε πως όλοι οι σημερινοί τιμητές του, πριν 5-6 χρόνια μας υπόσχονταν πως αυτό το σύστημα είναι τέλειο και αιώνιο.

Σίνγκ σονγκ στην καμπούρα του σαμψών

Όχι δεν ήθελα να την ξαναπώ στους κύπριους που παίζουν ένα πολύ επικίνδυνο γεωστρατηγικό παιχνίδι με μοναδικό σύμμαχο μια χώρα που βρίσκεται ήδη σχεδόν πνιγμένη και σε πολύ δύσκολη θέση (και σίγουρα χωρίς καμία νομιμοποίηση). Ήθελα απλά να κάνω μια ρίμα και να επιστρέψω στην ελλάδα για να σας εντυπώσω, σαν σε πάπια που ετοιμάζεται να γίνει φουά γκρα, πως το κούρεμα, όσο μεγάλο κι αν είναι δεν πρόκειται να αλλάξει την πορεία της ελλάδας προς την κατάρρευση και το failed state. Διότι το failed state είναι πολιτική επιλογή και όχι οικονομική.

Οπότε τώρα 5 απλά και χοντρικά νούμερα για να δείτε πως τα νούμερα δεν βγαίνουν ακόμα και με το μεγάλο κούρεμα που αρνείται η ελληνική κυβέρνηση. Το χρέος το σφυρίξαμε στις 31/12/2010 στα 340δις μόλις. Σε αυτά έχουν προστεθεί άλλα 23δις στο οκτάμηνο του 2011, συν διάφορα άλλα που θα χάνουμε διότι τα κρύβουν με διάφορα τερτίπια. Άρα συνολικά 370-390δις ευρώ μέχρι το τέλος του χρόνου. Σε ομόλογα είχαν απομείνει 255δις τον ιούνη, άρα πείτε 250δις ευρώ τώρα το σεπτέμβρη. Από αυτά τα 250δις τα 50 τα κατέχουν οι ΕΚΤ/ΤτΕ και βγαίνουν εκτός συναγωνισμού, άρα μας μένουν 200δις ευρώ σε ομολογιακά δάνεια που μπορούν να κουρευτούν. Αν υποθέσουμε πως το κούρεμα θα είναι 50% όπως συζητείται (και δεν θέλει ο παπαδήμος και η κυβέρνηση), από τα 200δις μας μένουν 100δις χρέους μετά το κούρεμα. Και το συνολικό μας χρέος γίνεται 380-100=280δις, καλά είμαστε? Να πούμε πως αυτά τα 280δις θα τα πληρώνουμε με ένα αστεία χαμηλό επιτόκιο της τάξης του 3% που κανείς δεν μας έχει υποσχεθεί και δεν πρόκειται να μας δώσει? Αυτό σημαίνει πως τα 280δις *3%=8δις χοντρικά το χρόνο σε τόκους. Δεν είναι άσχημα αν σκεφτείτε πως για το 2012 προϋπολογίζουν γύρω στα 17-18δις για τοκους.

Πάμε τώρα σε αυτό το διήγημα επιστημονικής φαντασίας που ονομάζεται προσχέδιο προϋπολογισμού 2012. Ας μη συζητήσουμε τι προβλέπει και πόσο πραγματοποιήσιμο είναι αυτό (κρίνοντας από το πόσο μέσα έπεσαν και για το 2010 ή το 11). Άλλωστε και ο Anakin Skywalker κατάφερε να κερδίσει στις επικές μπενχούρ ιπποδρομίες του podracer.

Η αλεπού της Νίκης λοιπόν μας λέει ότι το έλλειμμα για το 2012 θα είναι στα 19δις. Την ίδια στιγμή σε τόκους θα πληρώσουμε 18δις ευρώ. Ωραία ας πάρουμε αυτά τα 18δις και ας τα κάνουμε 8δις όπως φτιάξαμε στο παραπάνω ειδυλλιακό σενάριό μας. Θυμηθείτε η κυβέρνηση θα αρνηθεί το κούρεμα, αλλά πείτε πως κάνει την καρδιά της πέτρα και υποχωρεί στις πιέσεις των γερμανών. Πείτε επίσης πως δεν ξοδεύει ούτε σέντσι παραπάνω για τις τράπεζες και τα διάφορα δις που θα χρειαστούν ως ανακεφαλαιοποίηση από τα θαλασσοδάνεια, πέρα από τα βασικά 25δις, τα οποία μάλιστα θα τα πάρει από τα υπολειπόμενα του μνημονίου (το 2012 έχουμε να εισπράξουμε 24δις σε μνημονιακά δάνεια).

Ακόμα κι έτσι λοιπόν το έλλειμμα της κυβέρνησης θα συνεχίσει να είναι 9δις ευρώ που θα πρέπει να βρει από κάπου. Όσο για το χρέος? Αυτό θα έχει φτάσει στα 280+9+25=314δις και βλέπουμε.

Άρα ακόμα κι αν πάρουμε ακραία σενάρια ουτοπικής επιστημονικής φαντασίας με κόκκινους γίγαντες και άσπρους νάνους, τα νούμερα όχι μόνο δεν βγαίνουν αλλά φτάνουν πάλι σε αστεία νούμερα. Διότι ναι μεν χρέος 300δις είναι καλύτερο από χρέος 400δις, συνεχίζει όμως να είναι ένα νούμερο που δεν μπορεί να λειτουργήσει.

ΥΓ σύμφωνα με ερώτηση του κ.Βορίδη το υπ.εργασίας δήλωσε πως τα ταμεία διαθέτουν ομόλογα ύψους 7,8δις ευρώ (31/3/2011). Από αυτά καμιά 50αριά εκατομμύρια αφορούν γραμμάτια (που δεν κουρεύονται) και περίπου 350εκ έχουν λήξει και έχουν αποπληρωθεί. Χοντρικά μπορούμε να πούμε πως είναι 7,5δις. Σύμφωνα με αυτό το άρθρο υπάρχουν άλλα 14δις που τα διαχειρίζεται η ΤτΕ και τα οποία δεν εμφανίζονται στο λογαριασμό των ταμείων (δεν γνωρίζουμε πόσα από αυτά αφορούν γραμμάτια). Άρα σύνολο 21,5 δις ευρώ. Τείνω να δεχθώ το νούμερο που δίνει το capital.gr διότι έχω κι άλλη μια πηγή σημερινή που ισχυρίζεται κάτι παρόμοιο.

Άρα νέος λογαριασμός σύμφωνα με αυτά που γνωρίζουμε μέχρι στιγμής με 50% κούρεμα: 100δις κέρδος από το κούρεμα -11δις που θα πρέπει να δώσουμε στα ταμεία, -24δις που θα χάσουν οι τράπεζες (αν δεν είναι λιγότερα λόγο γραμματίων) = 65δις κέρδος ωραιότατο και στρογγυλό (και δώρο οι τράπεζες). Άρα αυτά που γράφω παραπάνω συνεχίζουν να ισχύουν και φυσικά ο τίτλος του άρθρου του captial.gr είναι στο γνωστό τυχάρπαστο μοτίβο, καθώς οι συντάξεις δεν εξαρτώνται από τα ομόλογα (22δις ομόλογα προ κουρέματος έδιναν τόκο μόλις 1δις το χρόνο, μετά κουρέματος θα δίνουν 400-500εκ).

Οπότε όλες τις αναφορές που βρίσκετε στα μέσα, από τον κ.Σάλλα, τον κ.Στουρνάρα, τον κ.Παπαδήμο και λοιπούς γνωστούς-άγνωστους που κλαίνε για τα ταμεία, καλό θα είναι να τους ρωτήσετε με τι βαθμό τελείωσαν το δημοτικό γιατί στην πρόσθεση έχουν μερικά κενά. Και να ξαναπούμε εδώ πως το “κούρεμα” που είχε συμφωνηθεί τον ιούλιο δεν ήταν φυσικά ούτε 21% που διαφήμιζαν, ούτε 10% που είχα υπολογίσει εγώ, διότι όλοι τελικά επέλεξαν να πάρουν την κουρτίνα Β που μείωνε το ελληνικό χρέος κατά το δυσθεόρατο ποσό των 0 ευρώ. Άρα το πως τα 0 ευρώ μείωση χρέους , είναι καλύτερα από τα 65δις μείωση χρέους, νομίζω είναι κάτι που μπορείτε να ρωτήσετε τους εν λόγω κυρίους

Save web articles as PDF for reading later: Joliprint

Fri, 05 Aug 2011 13:14:54 +0000

JSF Tutorial & SEAM Tutorial: First Seam Example

Fri, 08 Jul 2011 11:02:45 +0000

theprogrammerfactory.com

Wed, 06 Jul 2011 12:26:54 +0000

Roundup of Mobile Web Application Frameworks | Hot Scripts Blog

Thu, 05 May 2011 10:37:04 +0000

How to Install a VNC Server on Your Jailbroken iOS Device

Sun, 13 Mar 2011 13:33:21 +0000

MPG - Mac OS X 10.6 Snow Leopard - Booting into 64-bit mode ...

Sat, 26 Feb 2011 21:59:03 +0000

XML-RPC

Wed, 23 Feb 2011 13:44:22 +0000

3.2. Java XML-RPC Tutorial

Fri, 11 Feb 2011 10:16:16 +0000

if (! (untypedResult instanceof Hashtable)) { System.out.println( "Expected return of type Hashtable, but got " + untypedResult.getClass()); return; }

Leonidas Feeds

Crafts / Creative gift ideas for every occasion

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Fri, 09 Mar 2012 15:15:02 +0000 Λεωνίδας posted a photo: First analog attempt with zenit 12ca. there is an issue with the blue line, lets see if it was an one time thing or if it will continue to the next films also.... kodak 200 ASA expired

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Fri, 09 Mar 2012 15:13:12 +0000 Λεωνίδας posted a photo: First analog attempt with zenit 12ca. there is an issue with the blue line, lets see if it was an one time thing or if it will continue to the next films also.... kodak 200 ASA expired

Java 2 Go!: JAXB 1.0 vs. 2.0 in JDeveloper 10g

Creating an XML document based on my POJO domain model – how will JAXB help me? « AMIS Technology blog

JAX-WS and OC4J 10.1.3 / 10g R3 | Cavia Porcellus

Getting Hibernate3 to work in JDeveloper 10.1.3 « AMIS Technology blog

Simple online XPath tester

Squeezed Tangerine!

Ara Kafe

Ara Kafe

Ara Kafe

Ara Kafe

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:22:44 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Istanbul, Turkey

Fish Market

Fish Market

Fish Kebab

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:52:30 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Galata Tower, Bosporus, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:48:36 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Bosporus, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:46:47 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 20:04:07 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 20:00:20 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:56:47 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Süleymaniye Mosque, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:53:25 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:50:00 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:45:37 +0000 Λεωνίδας posted a photo: Istanbul, Turkey

Το Νέο Όχι

Πώς να γίνετε πλούσιοι χωρίς χρήματα (the greek way)

Η περίεργη παραίτηση του Δ. Σπινέλλη.

Όταν Πέφτουν Τα Blackberry, Μειώνονται Τα Τροχαία

“Ο Καραγκιόζης στην πορεία” (Νέα φωτό της ανθολογίας...

http://www.macuser.gr/greek-spell-checker-office-for-mac-3585/

Αν είσαι “ξερόλας ξυπνητζής” και πας στην κόλαση...

Remember those faster-than-light neutrinos? Great, now forget 'em

Το “Angry Birds” σε ΝΟΚΙΑ 3310 θα ήταν σίγουρα καλό....

ΤΟ ΒΗΜΑ - «Ηµασταν σαν τις πόρνες µετά την πρώτη τους φορά» - πολιτική

This could get husbands in SERIOUS trouble. - img.ly

Αστείες απαντήσεις του Siri

Rip Rowan - Google+ - Stevey's Google Platforms Rant I was at Amazon for about…

How Siri on iPhone 4S works and why it’s a big deal. Apple’s AI tech details in 230 pages of patent app

iPhone 4S, Ο προσωπικός βοηθός Siri τα πάει περίφημα [video]

ΤΟ ΒΗΜΑ - Δ. Κουλιουριάνος: Το χρέος, ο Ανδρέας και εγώ - oικονομία

Steve Jobs: a stylist for a consumer society | Neal Lawson | Comment is free | guardian.co.uk

tsocks - transparent SOCKS proxying library

Βόμβα Κουσελά για πρωθυπουργική ανοχή στη φοροδιαφυγή - NEWS247

Ο Wilhelm, ο Jonas κι ο Steve

τα μπαλάκια του κινγκ-κονγκ

Save web articles as PDF for reading later: Joliprint

JSF Tutorial & SEAM Tutorial: First Seam Example

theprogrammerfactory.com

Roundup of Mobile Web Application Frameworks | Hot Scripts Blog

How to Install a VNC Server on Your Jailbroken iOS Device

MPG - Mac OS X 10.6 Snow Leopard - Booting into 64-bit mode ...

XML-RPC

3.2. Java XML-RPC Tutorial

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Fri, 09 Mar 2012 15:15:02 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

First analog attempt with zenit 12ca.
there is an issue with the blue line, lets see if it was an one time thing or if it will continue to the next films also....

kodak 200 ASA expired

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Fri, 09 Mar 2012 15:13:12 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

First analog attempt with zenit 12ca.
there is an issue with the blue line, lets see if it was an one time thing or if it will continue to the next films also....

kodak 200 ASA expired

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 22:22:44 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:52:30 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Galata Tower, Bosporus, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:48:36 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Bosporus, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 21:46:47 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 20:04:07 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 20:00:20 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:56:47 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Süleymaniye Mosque, Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:53:25 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:50:00 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey

nobody@flickr.com (Λεωνίδας) — Tue, 01 Nov 2011 19:45:37 +0000

Λεωνίδας posted a photo:

Istanbul, Turkey