Kiedyś wysmażyłem tekścik o mojej ulubionej stacji radiowej. Jeszcze jesienią zeszłego roku wydawało się, że może być już tylko lepiej. Trójka zyskiwała coraz więcej słuchaczy, miała najlepsze wyniki słuchalności w swojej historii. Zawdzięczała to przede wszystkim atmosferze panującej na antenie, tworzonej dzięki zaangażowaniu prawdziwych radiowych osobistości. Program Trzeci Polskiego Radia, dzięki formule audycji autorskich, potrafił przykuć mnie do odbiornika na długie godziny. Niestety, sielanka nie trwała wiecznie. Dzięki koalicji medialnej zawiązanej między SLD i PIS, Magdę Jethon na stanowisku dyrektora zastąpił Jacek Sobala – człowiek, który ma na sumieniu Radio BIS.

Po zmianach na stanowisku dyrektora, przyszła kolej na zmiany w ramówce. Na antenę Trójki wdarła się polityka. W porannym programie starych redaktorów zastąpili prawicowi publicyści, doszło też pasmo o tematyce politycznej nadawane o godz. 15. Powoli zaczynają znikać z anteny audycje autorskie. Zdjęto z anteny Jerzego Sosnowskiego, na jakiś czas rozchorował się Wojciech Mann. A pod koniec tego tygodnia okazało się, że z ramówki znikną kolejne audycje: „Audycja podzwrotnikowa” (Cejrowski),[i] „Raport o stanie świata” (Rosiak) i audycja Wojciecha Zimińskiego.

Nie mogę patrzeć obojętnie na to, co dzieje się z moją ukochaną rozgłośnią. Dlatego proszę Was o poparcie akcji „Łapy precz od Trójki”. Liczy się każdy, nawet najdrobniejszy gest. Nie pozwólmy zniszczyć Trójki!

• Ratujmy Trójkę
• Oświadczenie Związku Radiowców w sprawie zdjęcia z anteny “Raportu o stanie świata”

Pewnie nie raz zdarzyło się Wam oglądać film późno w nocy. Produkcje kinowe mają to do siebie, że często sceny z dialogami są nagrane bardzo cicho (podkręcamy głośność), a po nich następuje gwałtowna zmiana akcji przy akompaniamencie wybuchów i strzałów z karabinów (z paniką zrywamy się do klawiatury i ściszamy, później usypiamy dziecko, karcimy psa, przepraszamy żonę/dziewczynę i dowiadujemy się co myślą o nas sąsiedzi).

Normalizacja

Chciałbym tutaj krótko opisać fajną funkcję, którą ma mój ulubiony odtwarzacz video (i nie tylko video) – VLC player. Głęboko w opcjach zaszyta jest możliwość włączenia normalizacji głośności dźwięku. Zasada działania tego efektu jest bardzo prosta. Wszystkie dźwięki powyżej pewnego zadanego poziomu są natychmiast ściszane, a w momencie kiedy głośność filmu wraca do normy, głośność w odtwarzaczu jest automatycznie przywracana do pierwotnego poziomu. Polecam wszystkim wypróbowanie tego ustrojstwa.

Jak włączyć normalizację?

• przechodzimy kolejno do Narzędzia -> Preferencje -> Dźwięk,
• stawiamy ptaszek przy Normalizator głośności,
• klikamy Zapisz.

Jeżeli działanie funkcji nie będzie nam odpowiadać, możemy pobawić się w lekki tuning limitów. Będąc w preferencjach klikamy na Pokaż ustawienia – pełne i przechodzimy do Dźwięk -> Filtry -> Normalizacja głośności. Tam zmieniamy Ilość buforów dźwięku i maksymalny poziom głośności. Im wyższa liczba buforów, tym szybsza reakcja odtwarzacza, ale mniejsza czułość na chwilowe skoki głośności.

U mnie wspomniane limity wyglądają tak:

O nie, nic z tych rzeczy!

Mam lekko spóźniony zapłon. Często oglądam filmy parę lat po premierze. Zwłaszcza, jeśli na początku za dużo się o nich mówi. Dlatego jeszcze długo nie obejrzę np. „Avatara”. Jakoś przegapiłem premierę „Zakochanego bez pamięci” w naszych kinach. Ale ostatnio przeglądając rankingi natknąłem się właśnie na ten film. Widać było, że przetrwał próbę czasu. Opinie o nim też były w większości pochlebne. Zatem zabrałem się do oglądania.

Poznajemy nową osobę. Na przyjęciu (domówce, dawniej prywatce). Staramy się pokazać z jak najlepszej strony. Pojawia się uczucie. A nawet wybucha! Pierwsze dni, tygodnie – euforia. Miłość jak narkotyk i takie tam. Mija trochę czasu. Przyzwyczajamy się do siebie. Poznajemy się dokładnie, zaczynamy wzajemnie widzieć nasze prawdziwe oblicza, nasze wady. Przychodzi szara codzienność. Coś pęka. Związek się rozsypuje. Chcielibyśmy jak najszybciej o sobie zapomnieć. Wymazać z pamięci.

Ale oprócz złych wspomnień są te piękne, które warto zachować na zawsze. I właśnie o tym jest ten film.

„Zakochany bez pamięci” to jeden z najlepszych obrazów jakie ostatnio widziałem. Nie oglądam ich zbyt wiele, ale jeśli spodobały się tobie „Duża ryba” i „Fight club” (?!), to ten film również przypadnie tobie do gustu.

Jim Carrey w jego jednej z najlepszych ról. Nie taki z gumową twarzą, ale taki prawdziwy i przekonujący. Od samego początku kibicujemy Joelowi w jego staraniach o ocalenie wspomnień.

Kate Winslet bardzo dobrze odegrała tutaj rolę lekko narwanej dziewczyny, która od razu zdobywa naszą sympatię.

Drobne smaczki tworzą atmosferę tego filmu. Książki odwrócone grzbietem do ściany, podróż pociągiem przez wspomnienia, świat walący się razem ze znikającymi wspomnieniami. Smutne i jednocześnie piękne!

Polecam. Ja nie żałuję tych parudziesięciu minut poświęconych na obejrzenie tego filmu. I pewnie obejrzę go jeszcze nie raz. :)

Szanowny Panie Dyrektorze!

Wydawało się, że na kolei powoli idzie ku lepszemu. Wagony były czystsze, czasem nawet wyposażone w klimatyzację. Dzięki wprowadzeniu do oferty pociągów TLK, płacąc 5 zł mogłem mieć pewność, że w pociągu nie zabraknie dla mnie miejsca i nie będę musiał przepychać się w drzwiach wagonu, by później nie podróżować kilka godzin na stojaka w korytarzu.

Te czasy już niestety odeszły w przeszłość. Wraz z przejęciem przez Państwa pociągów pośpiesznych zlikwidowano miejscówki w pociągach TLK. Tak, wiem, że są one dostępne w I klasie za „jedyne 10 zł”, ale kupując bilet wraz z miejscówką w I klasie płacę za podróż około 50% drożej, a nie tylko 10 zł!

Chciałbym zaznaczyć, że koleją nie podróżują wyłącznie osoby młode, które mogą sobie wywalczyć miejsce siedzące, ale również osoby starsze z ograniczoną sprawnością ruchową, albo takie jak ja, które uważają, że przepychanie się w korytarzu byle szybciej usiąść w przedziale uwłacza mojej godności.

Zmiana zasad tuż przed Świętami

W Polsce jest parę „gorących” okresów na kolei, Święta Bożego Narodzenia są jednym z nich. Nie rozumiem dlaczego w tym czasie zdecydowano się wprowadzić tak znaczące zmiany ofercie. O tej porze roku ludzie mają na głowie wiele innych spraw i nikt nie chce martwić się dodatkowo o to, czy jego pociąg wciąż kursuje.

Sprzedaż biletów przez internet

Państwa strona ewidentnie nie została przystosowana do zmian w ofercie. Przez połowę grudnia wielokrotnie (bezskutecznie) próbowałem za jej pomocą zakupić bilet w pierwszej i drugiej klasie pociągu TLK. Próbując zarezerwować bilet w I klasie otrzymywałem zupełnie niezrozumiałe dla mnie komunikaty o miejscach dla palących i niepalących. Kupując bilet w drugiej klasie system próbował zarezerwować dla mnie miejsce, co od 13. grudnia tego roku jest przecież niemożliwe (zlikwidowane miejscówki w 2. klasie).

Nowa strona TLK.pl

Wraz z rozpoczęciem nowego roku z dumą otworzyliście Państwo nową stronę Tanich Linii Kolejowych. Nie wiem jak bardzo dumni są z niej pracownicy PKP Intercity, ale potencjalnym pasażerom raczej nie przypadnie do gustu. Brakuje na nich praktycznych informacji o pociągach, za to znajdziemy tam listę piosenek (właściwie „muzy z pociągiem w tle”). Nie odpowiada mi forma w jakiej zwraca się do mnie osoba pisząca teksty umieszczone na stronie. Znowu chciałbym przypomnieć, że Państwa klientami nie są wyłącznie osoby przed trzydziestką i nawet one mogą mieć problem z przetrawieniem wymuszonego luzu, którym ocieka zawartość strony.

Znajduje się tu również sonda, w której nie można oddać głosu i Pański „blog”, którego nie można komentować (co to za blog bez komentarzy).

W poszukiwaniu wszystkich istotnych informacji jesteśmy przekierowywani na inne strony administrowane przez PKP Intercity. Dlatego nie widzę sensu w tworzeniu osobnej witryny dla pociągów TLK.

Kolorowe bilety – pozorna prostota

Od nowego roku pojawiły się nowe promocje o kolorowych nazwach. Może wygląda to interesująco na Państwa stronie i w ulotkach, ale zwykłemu klientowi „Czerwony Bilet” niewiele mówi. Czy nie lepiej było wymyślić inne czytelniejsze nazwy, np. „jedenasty bilet gratis” „bilet weekendowy” „bilet z przeceny” „bilet first/last minute” itp. itd.?

Chciałbym się również od Pana dowiedzieć gdzie mogę zakupić czerwony bilet. Podobno ten rodzaj biletów dostępny jest jedynie w internecie. Mi jednak nie udało się odnaleźć strony z opcją jego kupna.

Mam nadzieję, że te parę słów pomoże Panu spojrzeć na działania PKP Intercity z perspektywy zwykłego podróżnego i pozwoli w przyszłości lepiej kształtować ofertę firmy.

Z poważaniem,
Taki Y Owaki

Wy również możecie przekazać swoje spostrzeżenia dyrektorowi marki TLK panu Maciejowi Szafurskiemu pisząc na adres tlk@intercity.pl.

Poniżej opisuję uniwersalny sposób na ściąganie filmów i plików mp3 z takich stron jak: Youtube, Wrzuta, Dailymotion, Vimeo i wielu wielu innych.

Potrzebne nam będą:
- przeglądarka Mozilla Firefox,
- FlashGot i DownloadThemAll! – dodatki (rozszerzenia) do Firefoksa.

Jeśli nie mamy Firefoksa na naszym komputerze, to pobieramy instalator z oficjalnej strony i instalujemy. Po uruchomieniu przeglądarki wchodzimy kolejno na strony DownloadThemAll! i Flashgot. Na każdej z nich klikamy „Zainstaluj”.

Restartujemy przeglądarkę (klikając „Uruchom ponownie”) i przechodzimy do strony z klipem, który chcielibyśmy ściągnąć, np. tutaj. W momencie rozpoczęcia odtwarzania, na dolnym pasku, po prawej stronie, pojawi nam się mrugająca ikonka – klikamy ją, wybieramy miejsce, w którym zapiszemy plik (pomarańczowa ikonka folderu) i klikamy „Pobierz”. To wszystko.

Prawda, że proste? :)

Tylko Wrzuta

Na samej Wrzucie możemy, od bólu, obyć się bez żadnych rozszerzeń, jeśli tylko komuś nie przeszkadza ciągłe wstukiwanie tekstu z klawiatury. Jedyne co trzeba zrobić, żeby film z Wrzuty znalazł się na naszym komputerze, to zamienić w polu adresu przeglądarki słowo „film” na „sr/v” i nacisnąć enter. Podobnie jest z empetrójkami (mp3) – zamieniamy „audio” na „sr/file”. Ten sposób działa w każdej przeglądarce (Internet Explorer, Opera, Firefox i inne).

Przyspieszony oddech i puls jak podczas przejażdżki rollercoasterem – to obraz przeciętnego allegrowicza pod koniec licytacji. Kiedy znajdzie się takich dwóch, to często za używaną sztukę potrafią zapłacić więcej niż za nówkę ze sklepu.

Najprostszą i jednocześnie najmniej skuteczną metodą na to, by nie dać ponieść się emocjom (i nie przepłacić), jest wpisanie maksymalnej akceptowanej kwoty i zapomnienie o aukcji aż do jej zakończenia. Zwykle znajdzie się jednak ktoś, kto zaoferuje więcej. Zwłaszcza, jeśli damy mu czas do namysłu.

Niektórzy, aby nie dać innym szansy na reakcję, stosują sprytne serwisy zwane snajperami, które podbijają cenę w ostatnich sekundach licytacji. Do ich użycia potrzebne jest jednak udostępnienie loginu i hasła do naszego konta w serwisie aukcyjnym. Pierwsze primo – jest to niezgodne z regulaminem Allegro, drugie primo – skoro obcemu człowiekowi raczej niechętnie dalibyśmy klucz do naszego domu, to chyba nie powinniśmy robić tego z naszymi hasłami.

Wymiatacze sami sobie piszą takie snajpery, np. z użyciem curla. Szczegółów nie zdradzę, bo się na tym nie znam. :P

Kup teraz

Jeśli rzucimy okiem na archiwum aukcji, okaże się, że klikając „Kup teraz” również możemy zdobyć upragniony przedmiot po dużo niższej cenie. Problem w tym, że takich mega atrakcyjnych ofert nie znajdziemy w porannym mailu od Allegro, bo do czasu jego wysłania już dawno znajdzie się jakiś chętny.

Co zrobić, by zostać jednym z tych szczęściarzy? Kiepskim pomysłem jest ciągłe przeglądanie listy ofert. Lepiej wpisać w wyszukiwarkę nazwę szukanego przedmiotu, lub wejść na stronę interesującej nas kategorii, zawęzić kryteria („cena od … do… ”, „tylko kup teraz”, „nowy – używany”) i zainteresować się pomarańczową ikonką RSSa na samej górze strony. Czym jest RSS nie będę wyjaśniał, bo pewnie większość z Was to wie [1].

Czym czytać RSS? Wszystkie webowe readery, również ten od Google, raczej nie spełnią swojej roli – zamiast do Allegro, bylibyśmy uwiązani do strony czytnika. Dla powiadomień z Allegro proponuję użyć jakiegoś readera zainstalowanego na naszym komputerze, który wystarczająco często będzie sprawdzał kanał (np. co 5 minut) i natychmiast nas powiadomi, kiedy pojawi się nowa oferta. Ja osobiście używam wtyczki RSS do Mirandy, ale równie dobrze powinien sobie radzić owtyczkowany Thunderbird lub Firefox.

Opisany powyżej sposób z powodzeniem stosuję od jakiegoś czasu i już parę razy udało mi się zrobić zakupy taniej o jakieś 30% w stosunku do przeciętnych cen.

[1] – Kto nie wie, niech uzupełni wiedzę np. na Wikipedii – RSS.

Nagrody mają trochę mniejszą wartość niż przed rokiem, ale zamiast samochodu zwycięzca dostanie do ręki żywą gotówkę (okrągłe 50 tys.), z którą bez wątpienia będzie wiedział co zrobić. Ciekawie ma się sprawa z nagrodami za zajęcie kolejnych miejsc. Otóż, uczestnicy konkursu, którzy zajmą miejsce od drugiego w dół, otrzymają nagrodę w postaci wypłaty zysku z ich inwestycji. Na takie nagrody mogą liczyć wszystkie osoby z niższych miejsc, aż do wyczerpania puli 50 tys. zł. Oczywiście, może się zdarzyć, że całą kasę zgarnie osoba z drugiego miejsca w rankingu, niemniej świadomość, że nasza wirtualna inwestycja może przynieść realne zyski jest bardzo dopingująca.

Równocześnie będzie odbywał się konkurs edukacyjny, w którym rywalizacja będzie polegała na właściwej odpowiedzi na publikowane co tydzień pytania dotyczące oferty TFI Skarbiec.

Rok temu zgarnąłem kubek. W tym, mam chrapkę na coś większego. Oby to nie była prenumerata Forbesa. ;)

Czy wiedzieliście, że:

• krzesło elektryczne skonstruował dentysta? (no któżby inny?)
• Stefan Batory nie mówił po polsku? (król, nie statek)
• wojna stuletnia trwała 116 lat?
• szczur może dłużej przetrwać bez wody niż wielbłąd?

Ja nie wiedziałem. A wszystko to udało mi się wyczytać na pewnej stronie z ciekawostkami. Bardzo szybko polubiłem Czikiego za ideę i prostotę. Po każdym kliknięciu w twarz zdziwionego jegomościa, dostajemy kolejną porcję zaskakujących informacji. Strona świetnie sprawdza się jako odskocznia od poważniejszych zajęć.

Przeszkadza mi tylko parę rzeczy:

• brakuje linków do źródeł, czasem człowiek chciałby coś więcej poczytać na dany temat. Pewnie autor strony boi się, że ludzie uciekną mu do Wikipedii. ;)
• często wyskakują mi teksty, które już wcześniej przeczytałem.

Reszta OK. Polecam – cziki.pl

Nieważne dokąd, bo i tak wszędzie się spóźniam. A za każdym razem wygląda to mniej więcej tak:

1. Zabieram się do wyjścia o 15 minut za późno.
2. Wychodzę z mieszkania. Czekam na windę jadącą z samego parteru.
3. Jadę windą. Zabieram po drodze dwóch sąsiadów. „Dzień dobry” – „Dziękuję” – „Do widzenia”
4. Wybiegam z klatki w kierunku przystanku.
5. W połowie drogi sztywnieją mi łydki i dostaję zadyszki.
6. Widzę jak ucieka mi tramwaj, który przyjechał za wcześnie.
7. Jestem na przystanku.
8. Wsiadam do tramwaju, który się spóźnił.
9. Całą drogę łudzę się, że jeszcze dotrę na miejsce na czas.
10. Wysiadam.
11. Biegnę galopem – truchtam – idę w miarę szybko z wywieszonym ozorem.
12. Wchodzę do budynku.
13. Nie czekam na windę, bo oczywiście stoi na najwyższym piętrze, albo, co gorsza, dopiero tam jedzie.
14. Wbiegam po schodach.
15. Łapię za klamkę i jak co dzień dziwię się, że znów się spóźniłem.

Nikt jeszcze nie wymyślił skutecznego leku na tę przypadłość. Na szczęście, całą winę mogę zrzucić na rodziców. Gdzieś wyczytałem, że notoryczne spóźnialstwo to kwestia błędów wychowawczych. Szkoda tylko, że nie można dostać na to renty.

Co ciekawe, jeśli:

• wyjdę 10 minut wcześniej – spędzę ten czas na przystanku, a spóźnię się dokładnie tyle samo.
• wyjdę 20 minut wcześniej – dojeżdżam na miejsce tak, jakbym wyszedł z domu przynajmniej 30 minut wcześniej.

Jak to wytłumaczyć? Jakieś zakrzywienie czasoprzestrzeni?

Ffffound! oferuje starannie wyselekcjonowane zdjęcia i grafiki. Patrzenie na nie wywołuje u mnie przyjemne mrowienie w niektórych częściach mózgu. Chciałem być częścią tego projektu, a nie jedynie biernym obserwatorem. Zaproszeń szukałem w wielu miejscach. Posunąłem się nawet do spamowania tych, którzy mają już tam konto. Jednak na nic poszły wszystkie moje wysiłki – „i’m out”, „Sorry, but I do not have any invitations to give. Good luck!”. Trudno.

I wiecie co? Myślę, że to właśnie jest kluczem do sukcesu tego portalu. Ograniczona dostępność wpływa na jakość tego co tam się pojawia i jednocześnie pozwala na zupełnie bezpłatną promocję strony przez takich jełopów jak ja.

Na szczęście, istnieje alternatywa – vi.sualize.us. Tutaj może zarejestrować się każdy i bez żadnych ograniczeń dodawać do ulubionych obrazki znalezione w sieci, głównie te z Ffffound.com ;) Polecam.

PS
Gdyby ktoś jednak miał zbędne zaproszenie na ffffound!, to może podesłać je na poniższy adres. Nie obrażę się. ;)

PS 2
Powstała też polska zrzynka (zrżynka?) ffffound! – imgi.pl