<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853</atom:id><lastBuildDate>Sun, 27 Nov 2011 23:24:19 +0000</lastBuildDate><category>จิตวิทยา</category><category>ความรัก</category><category>ธรรมะ</category><category>เผาดารา</category><category>เพลง</category><category>เอาฮา</category><title>ความรัก ธรรมะ จิตวิทยา เพลง</title><description /><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (smallarea)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>63</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/lsls" /><feedburner:info xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" uri="lsls" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-8353010137005396947</guid><pubDate>Tue, 11 Aug 2009 11:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-08-11T05:03:08.469-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>"Lucky "Jason Mraz feat. กับ Colbie Caillat  อีกเวอร์ชั่น</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object width="300" height="300"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9tntx2SkEDI&amp;amp;hl=en&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0xcc2550&amp;amp;color2=0xe87a9f"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/9tntx2SkEDI&amp;amp;hl=en&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0xcc2550&amp;amp;color2=0xe87a9f" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="300" height="300"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาที่ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Blog &lt;/span&gt;เลยครับ เนื่องจากติดภาระกิจนิดหน่อย เลยไม่ค่อยมาอัพเดทอะไรกันเลย แต่วันนี้เอาเพลงจาก &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Youtube&lt;/span&gt; มาให้ฟังกันครับ เป็นเพลง&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; Lucky &lt;/span&gt;ของ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Jason Mraz feat. กับ Colbie Caillat &lt;/span&gt;ซึ่งผมกำลังชอบเป็นอย่างมากในตอนนี้ เวลาว่างๆจะเอามาฟังทุกทีเลย แต่ผมเอามาใน Vertion อื่นครับ ไม่รู้จักเหมือนกันว่าพวกเขาเป็นใคร คนผู้ชายเขาชื่อ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;AJ Rafael &lt;/span&gt;ส่วน คุณผู้หญิง&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; Cath Nguyen&lt;/span&gt; โอย ชอบผู้หญิงคนนี้จัง (ชอบมาก ฮ่าๆ เพราะผมชอบผู้หญิงมีคาง และที่สำคัญชอบผู้หญิงที่ร้องเพลงเก่งน่ะครับ) เอาเป็นว่ามาชมกันดีกว่าครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ปล.&lt;/span&gt;ใครรู้ประวัติ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Cathy Nguyen &lt;/span&gt;คนนี้ก็วานกระซิบบอกผมทีนะครับ ^^&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-8353010137005396947?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/08/lucky-jason-mraz-feat-colbie-caillat.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-6624338344265442103</guid><pubDate>Sun, 26 Jul 2009 04:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-25T21:47:12.100-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>เฟอร์รารี่ รุ่น แคลิฟอร์เนีย Ferrari Califernia</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/Smvfn_bzb9I/AAAAAAAAASE/5YmGasror1E/s1600-h/FerrariCalifornia.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/Smvfn_bzb9I/AAAAAAAAASE/5YmGasror1E/s200/FerrariCalifornia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362625659450650578" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Ferrari Califonia&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เฟอร์รารี่ รุ่น แคลิฟอร์เนีย Ferrari Califernia&lt;/span&gt; ได้ออกมาอวดโฉมอย่างเป็นทางการแล้วในงาน &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ปารีส มอเตอร์โชว์&lt;/span&gt; ในปีนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โดยเจ้าม้าลำพองตัวนี้แรงบันดาลใจมาจากรถที่เป็นที่โจทย์จันในอดีต นั่นคือ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;250 แคลิฟอร์เนีย&lt;/span&gt; ในปี 1957 ซึ่งมีชื่อเสียงอย่างมากในสนามแข่งรถ และได้กลายเป็นสัญลักษณ์ไม่ใช่แค่เรื่องของความหรูหราไฮโซ สปอร์ต และสมรรถนะแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของความพิเศษ ความประณีตในฝีมือประกอบ และไม่มีข้อผิดพลาดอะไรให้เราต้องปวดหัวอีกเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;California &lt;/span&gt;ถูกวางตำแหน่งให้ยืน อยู่เคียงคู่กับ 612 สแคกเลียตติ โยใช้เครื่องยนต์ 12 สูบ โดยใช้เครื่องยนต์ 8 สูบ 4.3 ลิตร ให้กำลังสูงสุด 460 แรงม้า ที่ 7,750 รอบ/นาที หรือเท่ากับ 107 แรงม้า/ลิตร แรงบิดสูงสุด 485 นิวตันเมตรที่ 5,000 รอบ/นาที และให้แรงบิด 75% ที่รอบ 2,250 รอบ/นาที อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. หายห่วง 4 วินาที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmvfcJalHMI/AAAAAAAAAR8/0DBNZnQuVas/s1600-h/ferracali.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 125px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmvfcJalHMI/AAAAAAAAAR8/0DBNZnQuVas/s200/ferracali.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362625455971441858" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ส่วนความเร็วสูงสุดอยู่ที่ 310 กม./ชม. &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;แคลิฟอร์เนีย&lt;/span&gt; เป็นรถแบบ 2 ที่นั่ง + หมายถึงมีที่นั่งด้านหลัง แต่เล็ก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คงถูกใจเหล่าขาซิ่งไฮโซเมืองไทยเป็นอย่างมากทีเดียว เนื่องจากหลังจากมีการเปิดตัวไม่นาน ก็ได้มี 2 ตระกูลดังของไทย ร่วมจับมือกันเปิดตัวอู่ซ่อมม้าลำลองเจ้าแรกและเจ้าเดียวของเมืองไทยอีกด้วย คราวนี้ก็ไม่ต้องส่งเจ้าม้าลำพอง เฟอร์รี่คู่ใจไปซ่อมไกลถึงบ้านเกิดอีกแล้ว&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-6624338344265442103?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/ferrari-califernia.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/Smvfn_bzb9I/AAAAAAAAASE/5YmGasror1E/s72-c/FerrariCalifornia.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-5709985488775312675</guid><pubDate>Sat, 25 Jul 2009 00:17:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-24T17:25:18.301-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>Gee,Lies,Sorry แฟนๆ SDND ต้องชอบ</title><description>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gee,Lies,Sorry แฟนๆ SDND ต้องชอบ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เช้าๆวันหยุดแบบนี้ หลายๆคนคงนอนตื่นสายได้ ซึ่งอากาศตอนนี้น่านอนเป็นอย่างมากเลย เห้อๆๆ แต่ผมก็มีความจำเป็นต้องตื่นแต่เช้าด้วยนะสิ ฮ่าๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พอดีไปเจอมาครับ ปกติก็ชอบเพลง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;GEE&lt;/span&gt; ในเวอร์ชั่น &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Orginal&lt;/span&gt; อยู่แล้ว แต่พอลองมาฟั่งเวอร์ชั่นนี้ก็ชอบมากๆเลย เก่งมากๆ เสียงใสจริง ลองมาฟังดูครับ เน้นว่าเจ๋งจริงๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width="300" height="300"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/n762vnDoqHA&amp;amp;hl=en&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0xe1600f&amp;amp;color2=0xfebd01"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/n762vnDoqHA&amp;amp;hl=en&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0xe1600f&amp;amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="300" height="300"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-5709985488775312675?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/geeliessorry-sdnd.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-4150643283362639256</guid><pubDate>Fri, 24 Jul 2009 04:57:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-23T22:04:50.630-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>Music VIDEO เจ๋งๆ จาก Youtube</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Music Video เจ๋งๆจาก Youtube&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;พอดีคุณ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;" Goople&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; "&lt;/span&gt;เขาส่งมาให้ดูทาง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;E-mail&lt;/span&gt; ผมก็เห็นว่ามันเจ๋งดี ก็เลยเอามาแนะนำกันดู ซึ่งยอดคนดูทาง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Youtube&lt;/span&gt; เยอะเหมือนกัน เอาเป็นว่าลองไปดูกันดีกว่า&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object width="300" height="300"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WfBlUQguvyw&amp;amp;hl=en&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0xcc2550&amp;amp;color2=0xe87a9f"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/WfBlUQguvyw&amp;amp;hl=en&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0xcc2550&amp;amp;color2=0xe87a9f" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="300" height="300"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-4150643283362639256?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/music-video-youtube.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-4229087704705700787</guid><pubDate>Fri, 24 Jul 2009 02:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-25T03:17:36.501-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>สิ่งที่เรียนรู้จากการถูกทิ้ง</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;สิ่งที่เรียนรู้จากการถูกทิ้ง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1.เวลา 1 นาทีของแต่ละคนไม่เท่ากัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2.หลับยากตื่นง่าย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3.เวลาที่ตื่นมันผ่านไปช้ากว่าเวลาที่นอนหลับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4.หิวนะแต่กินอะไรไม่ลง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;5.เวลาเดินเหมือนตัวเราลอยอยู่บนอากาศ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;6.ความสามารถในการรับรู้ลดลง (รูป รส กลิ่น สี)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;7.ได้ยินเสียงโทรศัพท์เมื่อไหร่ เหมือนมีคนมาเคาะกะลาให้เรา...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;8.ทุกอย่างขว้างหูขวางตาไปหมด โดยเฉพาะเห็นคนรักเขาเดินจูงมือกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;9.ใส่เสื้อผ้าได้ทุกชุด ไม่จำเป็นต้องหวีผมไปเรียน/ไปทำงาน ถุงเท้าใส่ซ้ำได้หลายวัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;สุดท้าย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10.จากวันนั้น จนวันนี้ เราก็ไม่ได้ตายนี่ !!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;smallarea&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; color: rgb(0, 0, 0); font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;font-family:tahoma;font-size:16px;"  &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 15px; white-space: nowrap;font-family:'courier new';font-size:12px;"  &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-4229087704705700787?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_23.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-3163721347918171469</guid><pubDate>Wed, 22 Jul 2009 05:57:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-23T23:56:02.765-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>Gen-pets ของเล่นมีชีวิต</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmavI0TgrvI/AAAAAAAAARk/O3dMv-TiG0w/s1600-h/Genpet,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,love,%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B9%8A%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 165px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmavI0TgrvI/AAAAAAAAARk/O3dMv-TiG0w/s200/Genpet,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,love,%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B9%8A%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361164972445445874" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gen-pets ของเล่นมีชีวิต&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เจ้า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gen-pets&lt;/span&gt; ของเล่นที่มีชีวิตจริงตัวนี้ มันทำได้ออกมาเหมือนสิ่งมีชิวิตมากๆเลยครับ ซึ่งเจ้า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gen-pets- &lt;/span&gt;ตัวนี้ มันเกิดขึ้นมาจากกรรมวิธีการที่เรียกว่า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Zygote Micro Injection&lt;/span&gt; โดยมันถูกผสมผสานกับ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;DNA&lt;/span&gt; ของสิ่งมีชีวิตจริงๆบนโลกใบนี้อีกตั้งหาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดังนั้นเจ้า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gen-pets&lt;/span&gt; ก็ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์เลย มีเลือดออกได้เหมือนจริง แถมหายใจได้ และมีกระดูกซะด้วยสิ หนำซ้ำ ถ้าเราเลี้ยง&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gen-pets&lt;/span&gt;ไม่ดี &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gen-pets&lt;/span&gt;ก็จะตายได้อีกแหนะ โหอะไรมันจะเสมือนจริงขนาดนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เนื่องจากเจ้า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gen-pets&lt;/span&gt; ตัวนี้มีชีวิตเหมือนจริง ดังนั้นแบตเตอร์รี่จึงไม่จำเป็นสำหรับมัน Genpet มีแหล่งพลังงานที่เรียกว่า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;life monitoring devices&lt;/span&gt; ซึ่งอยู่ในตัวของมันเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmauaOLTaDI/AAAAAAAAARc/ZLkk15VNZZY/s1600-h/Genpet,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,love,%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B9%8A%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B2,%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 148px; height: 184px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmauaOLTaDI/AAAAAAAAARc/ZLkk15VNZZY/s200/Genpet,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,love,%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B9%8A%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B2,%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%95.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361164171936491570" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ซึ่งเจ้า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Gen-pets &lt;/span&gt;ถูกออกแบบมาให้มีลักษณะคล้ายเด็กทารก สามารถขยับตัวได้นิดหน่อย แต่ไม่สามารถคลานได้ ส่วนอาหารการกิน ก็จะเป็นอาหารพิเศษของบริษัทผู้ผลิตที่จัดจำหน่าย โดยจะให้กินเพียง 1 ครั้งต่อสัปดาห์เท่านั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;01. Genpet &lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;02. Color Coding &lt;/span&gt;    &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;     * GenpetRed- Athletic and energetic &lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;     * GenpetOrange- Adventurous, confident and curious &lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;     * GenpetYellow- Playful and fun &lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;     * GenpetGreen- Helpful, harmonious and peaceful &lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;     * GenpetBlue- Communicative and serene &lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;     * GenpetViolet- Imaginative and spiritual&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;03. Heart Monitor &lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;04. Fresh Strip &lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;05. Bio-Genica IV System&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt; 06. Genpet™ Restraints &lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-3163721347918171469?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/genpet.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmavI0TgrvI/AAAAAAAAARk/O3dMv-TiG0w/s72-c/Genpet,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,love,%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B9%8A%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-1142098779066014886</guid><pubDate>Wed, 22 Jul 2009 00:53:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-22T02:53:15.237-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>แฟนหงส์แดงได้กรี๊ด !!</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmZp3f3JpiI/AAAAAAAAARI/hXnRA7JUTww/s1600-h/liverpool,%E0%B8%AB%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%87,%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%A5,thecop,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,lovesicklifesuck.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 144px; height: 193px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmZp3f3JpiI/AAAAAAAAARI/hXnRA7JUTww/s200/liverpool,%E0%B8%AB%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%87,%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%A5,thecop,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,lovesicklifesuck.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361088808597693986" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ทีมชาติไทย-ลิเวอร์พูล&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หัวค่ำวันนี้เวลา 20.00 น. ที่&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;สนามราชมังคลฯ&lt;/span&gt; เราก็จะได้ดูทีมชาติไทยลงแข่งฟุตบอลกระชับมิตรกับทีมลิเวอร์พูล ทีมดังชื่อก้องโลกจากประเทศอังกฤษ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;น่าเสียดายที่สตาร์กัปตันทีม &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;สตีเฟ่น เจอร์ราด&lt;/span&gt; ไม่ได้มาร่วมทีมครั้งนี้ด้วยเพราะมีปัญหาเรื่องคดีทะเลาะวิวาท ซึ่งผลการตัดสินก็ออกมาแล้วว่าผิดจริง แถมมี&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; คลิป Video &lt;/span&gt;เป็นพยานเด็ดซะอีก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ก็ยังโชคดีของแฟนบอลลิเวอร์พูลเมืองไทย ที่ยังมีสตาร์ระดับโลกคนอื่นๆเดินทางมาร่วมด้วย อย่าง เฟอร์นานโด ตอเรส ที่มีข่าวว่ามีหลายทีมต่างทุ่มเงินจำนวนมหาศาล เพื่อกระชากลายเซ็นของเขา แต่ผู้จัดการทีม ราฟาเอล เบนนิเตซ ตะโกนด้วยเสียง " อ่อยๆ " ว่า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;" He isn't for sell "&lt;/span&gt; (ถ้าเงินไม่ถึงจริงๆ ไม่ขาย ฮ่า)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmZn_NS1AvI/AAAAAAAAARA/CpPZNzORCpw/s1600-h/torres-gerrard-liverpool-Thailand,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 165px; height: 165px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmZn_NS1AvI/AAAAAAAAARA/CpPZNzORCpw/s200/torres-gerrard-liverpool-Thailand,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361086742029206258" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ซาบี้ อลองโซ่ &lt;/span&gt;ที่มีข่าวว่าจะย้ายแหล่ ไม่ย้ายแหล่ ก็ร่วมทีมมาทัวร์เอเชียในครั้งนี้ด้วย น่าจะเพิ่มความมั่นใจให้แฟนบอลได้ว่า เขาอาจจะไม่ได้ย้ายทีมไปไหน ซึ่งทีมนักดูดอย่าง&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รีล มาดริด &lt;/span&gt;ที่เพิ่งดูดสตาร์ก้องโลกอย่าง กาก้า โรนัลโด้ และดาวรุ่งสุตฮอต เบนเซม่า ก็อาจจะซดน้ำแห้วก็ได้(ถ้าไม่ยอมเพิ่มเงินค่าตัว ให้กับนักเตะที่ควรจะทุ่มเงินให้คนนี้)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;มาสเคราโน่&lt;/span&gt; กองกลางทีมชาติอาร์เจนติน่า ก็เอาฟันเหยินๆมาไล่เฉาะนักเตะทีมชาติไทยด้วยเหมือนกัน และรายล่าสุดที่เป็นข่าวว่าอาจจะย้ายกลับไปเล่นในทีมบ้านเกิดของตัวเอง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;" ดอสเซน่า "&lt;/span&gt; ลูกรักราฟา โดยมี "ลาซาม" &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ทีมซามโดเรีย&lt;/span&gt; สโมสรเก่าของ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ดิเอโก้ มาราโน่า&lt;/span&gt; อ้าแขนต้อนรับอยู่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นึกแล้วอิจฉาแฟน &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Liverpool&lt;/span&gt; ในเมืองไทย ที่ได้ดูบอลทีมชาติเตะกับสโมสรรักของตัวเอง นึกแล้วอยากให้&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด&lt;/span&gt;มาปีหน้าจังเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;งั้นของฝากนักเตะทีมชาติไทยที่กว่า 70% เป็นแฟนบอลผีแดง ต้อนรับขับ(หวด)สู้ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ตอเรส,อลองโซ่,มาสเคราโน่&lt;/span&gt; สักคนละดอกสองดอกนะ เอาแบบพักไปสักครึ่งฤดูกาลเลย ฮ่าๆๆๆ !!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-1142098779066014886?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_21.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmZp3f3JpiI/AAAAAAAAARI/hXnRA7JUTww/s72-c/liverpool,%E0%B8%AB%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%87,%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%9E%E0%B8%B9%E0%B8%A5,thecop,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,lovesicklifesuck.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-4509185061231117694</guid><pubDate>Tue, 21 Jul 2009 00:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-22T05:08:28.784-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เผาดารา</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>วีรกรรมโทรไปหา " แพร สตรอเบอรี่ชีสเค้ก "</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmUc3iuMRlI/AAAAAAAAAQw/JbwQ9GwG-nE/s1600-h/%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3,%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%81,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 135px; height: 202px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmUc3iuMRlI/AAAAAAAAAQw/JbwQ9GwG-nE/s200/%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3,%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%81,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360722671993374290" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;วีรกรรมโทรไปหา " แพร สตรอเบอรี่ชีสเค้ก "&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เริ่มติดลมกับการเผาดารา(ผมว่าเอาเรื่องน่าอายของตัวเองมาประจานซะมากกว่า) ฮ่าๆ วันก่อนได้&lt;a href="http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/sweet-duck.html"&gt;เผาเรื่องน้องเชียร์ ฑิฆัมพร&lt;/a&gt;ไปแล้ว วันนี้มาถึงคิวคนนี้บ้างดีกว่า ขอใบ้นิดนึงว่า มีงานถ่ายโฆษณาเยอะมาก ทั้ง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;สุกี้ MK&lt;/span&gt; และ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MV ของ So cool &lt;/span&gt;นะ แต่จำชื่อเพลงไม่ได้ล่ะ แล้วอะไรอีกหว่า ฮ่าๆๆ จำไม่ได้แล้ว ปัจจุปันเป็นพิธีกรรายการสตรอเบอรี่ชีสเค้ก ทางช่อง 3 ครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อุ๊ๆๆ ยังไงก็ต้องเฉลยอยู่ดี ก็คือคุณแพร แหละครับ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วีรกรรม นี้ต้องเฉลย เหตุเกิดขึ้นเมื่อตอนเข้ามหาลัยปีหนึ่งเลย(ปี 45) ซึ่งเขาเป็นเพื่อนสนิทกับ เพื่อนที่เรียน &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Section&lt;/span&gt; เดียวกับผม แต่ตอนนั้นรู้สึกว่าเธอยังไม่เคยถ่ายโฆษณาหรือมีชื่อเสียงอะไรเลยนะ รู้แต่ว่าน่ารักดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ผมก็วางตัวนิ่งๆแหละตามฟอร์ม ไม่ได้แสดงท่าทีออกมาให้เพื่อนๆรู้เท่าไหร่ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เพราะเพิ่งอกหักมาหมาดๆ&lt;/span&gt; ฮ่าๆ ซึ่งจริงๆแล้วเธอก็ไม่ได้รู้จักอะไรผมหรอก ผมก็ได้แอบให้เพื่อนที่สนิทคนนึงเอาเบอร์โทรของเขามาครับ ได้ผล ผมมีเบอร์ของเขาแล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รวบรวมความกล้าอยู่ 3 วัน&lt;/span&gt; คืนนั้นนั่งเขียนโน๊ตใส่เศษกระดาษว่าจะชวนคุยอะไรดี นั่งคิดจนเท้าจะเกาหัวได้ กดเบอร์โทรเป็น 10 ครั้ง แล้วก็เปลี่ยนใจวางสาย แล้วมารวบรวมความกล้าใหม่ (นึกย้อนกลับไปแล้วเขินตัวเองชะมัด) สรุป !! ผมโทรไปแล้วครับ แล้วเธอรับด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmUcq_t-16I/AAAAAAAAAQo/RKlQHlPHs1I/s1600-h/%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3,%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%81,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 148px; height: 197px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmUcq_t-16I/AAAAAAAAAQo/RKlQHlPHs1I/s200/%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3,%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%81,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360722456438822818" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;" ขอสายแพรครับ "&lt;/span&gt; ผมเริ่มประโยคแรก " &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;พูดอยู่ค่ะ ใครหรอ ? &lt;/span&gt;เธอตอบมา หลังจากนั้นสมองของผมก็วิ๊งค์ๆไปหมดเลย กระดาษที่จดโน๊ตไม่ได้ช่วยอะไรผมเลย ผมก็บอกชื่อของผมไป ซึ่งแน่นอนเธอไม่รู้จักหรอก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผมก็เลยได้แต่บอกว่า ผมเป็นเพื่อนของเพื่อนของเธอ คนนู้นคนนี้ ซึ่งดูแล้วเธอจำผมไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ผมเลยกลับมาตั้งหลักด้วยการบอกว่า เดี๋ยวไว้โทรไปหาใหม่ดีกว่า ขอตัวไปเรียบเรียงคำพูดก่อน ฮ่าๆๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ซึ่งหลังจากนั้น ก็ไม่ได้ติดต่ออะไรเลย เพราะมีความรู้สึกว่า เราก็ไม่กล้าเปิดเผยตัวเอง บวกกับที่ยังคิดว่ายังไม่ลืมเรื่องแฟนเก่า และที่สำคัญ เพื่อนๆก็ย้ำว่า แพรเขาตั้งใจเรียนมากๆ เขาไม่วอกแวกเรื่องแบบนี้หรอก (จริงๆแล้วจีบไปก็แห้วอยู่ดี ฮ่าๆ)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จนถึงป่านนี้ก็ไม่รู้ว่าเขาตกลงปลงใจกับเพื่อนชายคนหนึ่งของเขาไปหรือเปล่า เพราะตั้งแต่เข้ามาปีแรก มีหนุ่มคนนึงติดตามเธออยู่ตลอดเวลาเลย แต่ก็รู้สึกว่าตัวเขาก็คิดแค่เพื่อนจริงๆ ก็น่าสงสารเพื่อนชายคนนั้นของเธอด้วยเหมือนกัน ถ้าแพรไม่ใจอ่อนซะที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ตอนนี้ข่าวคราวของแพรเป็นไงมั่งก็ไม่รู้แล้วครับ (ผมเจอเธอล่าสุดตอนเรียนวิชา &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Photo&lt;/span&gt; เมื่อ 2-3 ปีก่อน) เพราะต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปหมดแล้ว ผมเองก็เป็นคนไม่ดูโทรทัศน์ซะด้วยสิ เลยเหมือนตกข่าวไปกันใหญ่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;" แพรเป็นคนที่ตั้งใจเรียนมากครับ และเรียนเก่งทีเดียว ขอให้รุ่งกับงานที่ทำอยู่ครับ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ปล. เป็นพิธีกรได้ฮาดี เก่งมากๆครับ&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; Thk Q ที่เคยทำให้ผมกระชุ่มกระชวย ฮ่า !! "&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ติดตามอ่านเรื่อยๆนะครับ ผมยังมีวีรกรรมที่เสล่อๆกับดาราอีกเยอะ ฮ่าๆๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ครั้งหน้าจะมาเล่าเรื่องของ 1 ในสมาชิก &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Girly Berry &lt;/span&gt;ครับ ผมเสล่อได้ใจมาก)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-4509185061231117694?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_20.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmUc3iuMRlI/AAAAAAAAAQw/JbwQ9GwG-nE/s72-c/%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%A3,%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%81,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-442309397673145778</guid><pubDate>Mon, 20 Jul 2009 01:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-19T18:34:31.786-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>เบื่อข่าวหมีแพนด้าจัง</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmPFAKT-ZrI/AAAAAAAAAPw/V0vwKwnAvbQ/s1600-h/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AE%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A2,%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 189px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmPFAKT-ZrI/AAAAAAAAAPw/V0vwKwnAvbQ/s200/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AE%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A2,%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360344588059829938" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เบื่อข่าวหมีแพนด้าจัง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เห้อ แต่ละวันเจอแต่ข่าวหมีแพนด้า ไม่ว่ามันจะกิน &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;จะนั่ง จะนอน หรือแม้แต่จะขี้&lt;/span&gt; เป็นอันต้องเอามารายงานซะหมด สงสัยจะดังกว่า&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;พี่เบิร์ด ธงไชย&lt;/span&gt;แล้วมั้งนี่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ไอ้ความน่ารักที่เห็นๆ มันก็มีอยู่หรอก แต่ปัญหาที่รำคาญที่สุดคือ การรายงานทุกอริยาบทอย่างกับเป็น&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;วาระแห่งชาติก็ไม่ปราณ&lt;/span&gt; ก็ไม่เข้าใจว่าที่ทำอย่างนี้ก็เพื่อลดความตรึงเครียดของภาวะการเมืองหรือเปล่า แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมก็ยอมรับได้นะ และก็โอเค ถูๆไถๆกันไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmPEx_u0RII/AAAAAAAAAPo/fooLkFLYcT4/s1600-h/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AE%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A2,%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,love+sick+life+suck.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 126px; height: 187px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmPEx_u0RII/AAAAAAAAAPo/fooLkFLYcT4/s200/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AE%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A2,%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,love+sick+life+suck.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360344344701453442" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;วันก่อนได้อ่านข่าวเรื่องการเลียนแบบของเด็ก ที่มีจากการเห็น&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;พฤติกรรมการร่วมเพศหรือการเลียที่อวัยวะเพศของแพนด้า&lt;/span&gt; จึงทำให้เด็กๆอยากมีลูกบ้าง แล้วส่งผลให้เกิดพฤติกรรมการเลียนแบบต่อเด็กๆ โอ้ย !! จะไปกันใหญ่แล้วบ้านนี้เมืองนี้ ตั้งแต่เกม &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;GTA&lt;/span&gt; ก็แล้ว 3-4 วันก่อนก็เกม &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;DotA&lt;/span&gt; อีก อยากจะบ้าตาย ช่างจุดประเด็นได้ . . . มากๆๆๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ไม่รู้ว่าจะโทษใครดี ก็กลายเป็นสื่อนี่แหละ ที่น่าจะเป็นจำเลยสังคมอีกครั้ง เนื่องจากเป็นทั้งผู้จุดประเด็นและผู้เผยแพร่้ประเด็น จนทำให้ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เจ้าแม่ระเบียบ"จัด"&lt;/span&gt; ออกมาจวกกันอีก&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;งานนี้คงต้องบอกว่า "สื่อเสี้ยมสื่อ" กันเองแล้วมั้งนี่ !!&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-442309397673145778?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_4026.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmPFAKT-ZrI/AAAAAAAAAPw/V0vwKwnAvbQ/s72-c/%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AE%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A2,%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B2,%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-589438836160146962</guid><pubDate>Sun, 19 Jul 2009 09:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-19T03:43:11.711-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>แล้วเขาก็กลับไปลอนดอนแล้ว</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmL4I0vU_nI/AAAAAAAAAPg/_kyGSKaVtVU/s1600-h/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,love,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%99,London.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 37px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmL4I0vU_nI/AAAAAAAAAPg/_kyGSKaVtVU/s200/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,love,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%99,London.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360119337004105330" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;แล้วเขาก็กลับไป London แล้ว&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ต้องท้าวความจากบทความนี้เลยว่าเขากลับไป London แล้ว &lt;a href="http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_6998.html"&gt;วิ่งแก้บนที่ดอยสุเทพ&lt;/a&gt; (เขาคือคน คนเดียวกับที่ผมบนไว้นั่นแหละ) ผมรู้จากชื่อที่เขาเขียนใน &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN&lt;/span&gt; นะสิ อย่างที่บอก ผมไม่ได้มีการติดต่ออะไรกับเขาเลย ทั้งโทรศัพท์ หรือเจอกัน ผมมีเพียง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN &lt;/span&gt;ของเขาเท่าั้นั้นเอง(มีเบอร์โทรแต่ก็โทรไม่ได้ รู้ที่จะเจอแต่ก็...) แต่เราก็ไม่ได้คุยกันทาง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN&lt;/span&gt; หรอกนะ แต่เขาเขียนไว้ี่ที่ ชื่อ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;MSN&lt;/span&gt; น่ะว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;" นู๋อยู่ลอนดอนแล้วค่ะ ^-^ "&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;มันทำให้ผมใจหายอย่างมากเลย ไม่คิดว่าเธอจะกลับไปอีก นึกว่าแค่ไปเรียนเพิ่มเติม แล้วกลับมาอยู่และทำงานที่เมืองไทยยาวๆ ซึ่งการไปครั้งนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะนานแค่ไหนเหมือนกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmL39UmnpfI/AAAAAAAAAPY/kCFgg7oNyCQ/s1600-h/%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9,%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%99,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,Love.png"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 125px; height: 75px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmL39UmnpfI/AAAAAAAAAPY/kCFgg7oNyCQ/s200/%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A4%E0%B8%A9,%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%99,%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,Love.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360119139399083506" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;แต่ถ้ามองในทางที่ดีหน่อย ผมก็จะได้มีเวลาพัฒนาตัวเองต่อไป เพื่อสักวันทุกอย่างพร้อม อะไรพร้อม ผมจะได้เดินเข้าไปหาเขาใหม่ โดยที่มีคุณค่ามมากกว่านี้ ต้องบอกเลยว่าตอนนี้ผมขาดความมั่นใจที่จะเดินเข้าไปหาเธออย่างมาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ไม่รู้ว่า กว่าผมจะพัฒนาตัวเองได้ ไม่รู้ว่าเธอจะมีใครไปหรือยัง หรือแม้แต่ตอนนี้เธอมีใครอยู่หรือเปล่า ผมยังไม่สามารถรู้ได้เลย เพราะผมไม่อยากจะถามจากคนรอบกายเขาหรือคนรอบกายผม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ตอนนี้ก็รอแค่ว่า ผมพัฒนาตัวเองไปจนที่พอใจเมื่อไหร่ แล้วจะลองเดินไปหาเธอดู ถ้าถึงวันนั้นแล้ว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เช่นเขามีใครสักคนอยู่แล้ว หรือเขาไม่คิดอยากจะสนใจผมตั้งแต่ต้น ผมก็จะก้มหน้าและเดินกลับมา โดยที่จะยอมรับว่า ผมพัฒนาตัวเองถึงที่สุดแล้ว แต่เธอก็ยังไม่สนใจ วันนั้นผมจะยอมเป็นผู้แพ้ที่ดีที่สุดครับ !!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-589438836160146962?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_19.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmL4I0vU_nI/AAAAAAAAAPg/_kyGSKaVtVU/s72-c/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0,%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87,%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2,love,%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81,%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%99,London.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-1958040907278316392</guid><pubDate>Sun, 19 Jul 2009 00:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-20T18:55:57.447-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เผาดารา</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>น้องเชียร์ ฑิฆัมพร ที่ Sweet Duck ข้างๆ มธ.</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJwdCxuuTI/AAAAAAAAANg/XpoYfqBJH58/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B8%91%E0%B8%B4%E0%B8%86%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%A3,%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C+%E0%B8%91%E0%B8%B4%E0%B8%86%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%A3.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 139px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJwdCxuuTI/AAAAAAAAANg/XpoYfqBJH58/s200/%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B8%91%E0%B8%B4%E0%B8%86%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%A3,%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C+%E0%B8%91%E0%B8%B4%E0%B8%86%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%A3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359970150788282674" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เจอน้องเชียร์ ฑิฆัมพร ที่ Sweet Duck ข้างๆ มธ.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มีโอกาสได้ไปนั่งดื่มที่ร้าน&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; Sweet duck&lt;/span&gt; แถวๆมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(รังสิต) เพราะนัดรวมตัวกันที่นั่นก่อนที่จะไปเที่ยวเชียงใหม่กัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;บรรยากาศ ร้านก็โอเค แม้ตอนแรกคิดว่ามันคือร้านหมูกะทะเท่านั้น แต่ก็มีเด็กนักศึกษาระแวกนั้นเข้ามาใช้บริการเยอะเหมือนกัน ซึ่งแต่ละคนก็น่าจะเป็นเด็กที่อยู่หอซะส่วนใหญ่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เหลือบๆไป เห็นรถ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; Honda Jazz สีแดงแปร๋ด หมายเลขทะเบียน xx-xxxx&lt;/span&gt; เข้ามาจอดหน้าร้าน พร้อมกับหญิงสาว6-7คนลงมาจากรถ (โอ้ อัดไปได้ไงขนาดนั้น &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;นั่น Jazz&lt;/span&gt; นะ ไม่ใช่ 10 ล้อ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;HINO&lt;/span&gt;)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เป็นธรรมดาที่ชายหนุ่มก็ต้องแอบเหล่ไปที่สาวๆกลุ่มใหญ่อยู่แล้ว และสิ่งที่สะดุดออกมาก็เป็นสาวน้อยตัวเล็กๆ หน้าใสๆขาว อ้อ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;น้องเชียร์ ฑิฆัมพร&lt;/span&gt; นั่นเอง เธอมาในชุดเสื้อแขนยาว กางเกงขายาวสีดำทั้งชุด (แต่เอ๊ะ ? ทำไมทรวดทรงองเอวของเธอ ไม่มีความเป็นผู้หญิงเลยแฮะ เห้อๆ) แต่ต้องบอกเลยว่า เธอดูเด่นมากทีเดียว(ในเรื่องผิวพรรณ)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJwQBYzPvI/AAAAAAAAANY/qMb2w8rpLUY/s1600-h/%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B8%91%E0%B8%B4%E0%B8%86%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%A3.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 141px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJwQBYzPvI/AAAAAAAAANY/qMb2w8rpLUY/s200/%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B8%91%E0%B8%B4%E0%B8%86%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%A3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359969927076986610" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;สิ่งที่ทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆในอดีตก็ตามมา เนื่องจากเธอเป็นรุ่นน้องของแฟนเก่าผมที่โรงเรียน---(ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) ซึ่งแฟน(เก่า)ของผมก็เคยพูดถึงน้องคนนี้ให้ผมฟังเสมอ ซึ่งเป็นช่วงทีี่เธอยังไม่ดังเลยด้วยซ้ำ และด้วยภาพลักษณ์ของเธอออกจะเป็นแนวทอมบอยซะหน่อย ยิ่งทำให้เวลาที่ผมเห็นน้องเขาทาง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;TV&lt;/span&gt; หรือแม้แต่ตัวจริง มันก็ทำให้ผมนึกแต่ภาพแฟนเก่าของผมขึ้นมาทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เห้อ ใช่แล้วล่ะครับ แฟนเก่าผมมีแฟนคนแรกเป็นทอมบอย และก็ทิ้งผมไปเพื่อไปคบกับทอมบอยนี่แหละครับ แอบเศร้าขึ้นมาทันที เห้อๆๆ แต่น้องเชียร์ น่ารักดีนะ ดูเป็นที่รักของเพื่อนๆดี เดี๋ยวไว้โอกาสหน้า มาเล่าถึงดาราที่ผมได้มีโอกาสเจอใหม่ดีกว่า (มีเป็นล้าน หุหุ)&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;( ต้องยอมรับเลยว่า น้องเชียร์เป็นดาราคนนึง ที่ทำให้ผมแอบนึกไปถึงแฟนเก่าได้ยังไงก็ไม่รู้ บอกไม่ถูก ขอให้รวยๆดังๆนะครับ น้องเชียร์... Cheer you up !!! )&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-1958040907278316392?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/sweet-duck.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJwdCxuuTI/AAAAAAAAANg/XpoYfqBJH58/s72-c/%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C,%E0%B8%91%E0%B8%B4%E0%B8%86%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%A3,%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C+%E0%B8%91%E0%B8%B4%E0%B8%86%E0%B8%B1%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%A3.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-8419263823576533900</guid><pubDate>Fri, 17 Jul 2009 03:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-18T18:57:05.672-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เอาฮา</category><title>ใครก็ได้ ทำให้ผมไปวิ่งแก้บนที่ดอยสุเทพที</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJ9W29TX8I/AAAAAAAAANw/kJhBjgF2I4Q/s1600-h/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2,%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 143px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJ9W29TX8I/AAAAAAAAANw/kJhBjgF2I4Q/s200/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2,%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359984338187542466" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ใครก็ได้พาผมไปวิ่งแก้บนที&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เนื่องจากเมื่อปลายเดือนกุมภาพันธ์ 09&lt;/span&gt; มีโอกาสได้ขึ้นไปเชียงใหม่ และไปลองท้าทายความศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธรูปบนดอยสุเทพมา โดยมีการบรรยายสรรพคุณของความศักดิ์สิทธิ์ไว้อย่างมากมาย โดนกล่าวว่าใครได้ไหว้หรือขออะไรท่าน ก็จะได้ในสิ่งที่ขอทุกอย่าง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ไอ้ ผมก็เป็นคนไม่เชื่อเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่รู้ไหม ? ผมได้พูดในใจว่าถ้าศักดิ์สิทธิ์จริง ขอให้คนที่ผมนึกถึง (อะอ่า ไม่ระบุชื่อน๊า) กลับมาจากอังกฤษและเราได้คุยเพื่อปรับความเข้าใจกัน และได้คบหากันได้ ผมจะ . . . ????&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJ9L3Kmp_I/AAAAAAAAANo/ZEAPAlnviU0/s1600-h/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 144px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJ9L3Kmp_I/AAAAAAAAANo/ZEAPAlnviU0/s200/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359984149264771058" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ผมจะเดิน-วิ่งขึ้นดอยสุเทพ เพื่อไปกราบไหว้พระพุทธรูปองค์นั้นเลย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ซึ่งตอนนี้เวลาก็ผ่านมาเกือบจะ 5 เดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย ฮ่าๆๆๆ มีอยู่อย่างเดียวคือเขาคนนั้นกลับจากอังกฤษล่ะ แต่ว่าเราไม่มีโอกาสคุยกัน(ออนเอ็มเจอก็ทักกันไม่ได้)(เพราะเขาเหม็นขี้หน้าผมจะตาย) และจะไปหวังให้มีโอกาสคบกันได้ไหมนี่ ???&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เห้อ !!&lt;/span&gt; ความเข้าใจผิดที่มีต่อกันนี่มันช่างน่าปวดหัวจริงๆ อยากจะมีโอกาสได้ปรับความเข้าใจกันชะมัด แต่ว่ามองดูแล้วยังไงก็ไม่มีทาง เวลามันผ่านมานานมากๆแล้ว 3 ได้ล่ะ รอเขา ทั้งๆที่เขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเรารอ (เห้อ จะได้มีโอกาสปรับความเข้าใจกันไหมนี่)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ใครก็ได้ ทำให้ผมไปวิ่งแก้บนที่ดอยสุเทพที&lt;/span&gt; !!!!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-8419263823576533900?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_6998.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/SmJ9W29TX8I/AAAAAAAAANw/kJhBjgF2I4Q/s72-c/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E,%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%A2,%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%9E.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-3263632461216064886</guid><pubDate>Thu, 16 Jul 2009 10:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:30:05.130-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">จิตวิทยา</category><title>รอยร้าวของรักแรก</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/Sl8AWtY762I/AAAAAAAAANQ/-VCO-h0kRe4/s1600-h/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 198px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/Sl8AWtY762I/AAAAAAAAANQ/-VCO-h0kRe4/s200/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359002471735487330" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;แนะลบรอยความหลังรักครั้งแรก หากไม่อยากแบกทุกข์ตลอดชีวิต&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เดลิเมล์ &lt;/span&gt;– คนชอบพูดกันว่าน้อยคนนักที่จะลืม&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รักครั้งแรก&lt;/span&gt;ได้ แต่งานวิจัยล่าสุดแนะนำให้ลบภาพความทรงจำแสนหวานนั้นเสีย ถ้าไม่อยากให้&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ความหลังครั้งเก่าก่อนบั่นทอนความสุขไปตลอดชีวิต&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นักสังคมวิทยาพบว่าความสุขของ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;สมัยเด็กๆ อาจกลายเป็นมาตรฐานที่เกินจริงที่ถูกนำไปตัดสินความสัมพันธ์ในอนาคต&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;รายงานการวิจัยระบุว่าวิธีการที่ดีที่สุดในการสร้างหลักประกันความสุขระยะยาวในความสัมพันธ์คือ อย่าไปยึดติดกับความรู้สึกรักหัวปักหัวปำจาก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รักแรก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผู้ที่มีมุมมองที่ยึดหลักความเป็นจริงเกี่ยวกับสิ่งที่ตนเองต้องการจากความสัมพันธ์มากกว่าจะพยายามปลุกความเสน่หารุนแรงแบบที่เคยมีร่วมกับคนรักเก่า มีแนวโน้มสมหวังในสัมพันธภาพระยะยาว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ข้อกล่าวอ้างนี้อยู่ในเอกสารงานวิจัยที่ชื่อว่า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Changing Reletionship&lt;/span&gt; ‘เชนจิ้ง รีเลชันชิปส์’ ซึ่งเรียบเรียงแก้ไขโดยดร.มัลคอล์ม ไบรนิน จากสถาบันวิจัยสังคมและเศรษฐกิจ มหาวิทยาลัยเอสเส็กซ์ อังกฤษ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“ดูเหมือนว่าความลับของความสุขที่ยั่งยืนในความสัมพันธ์จะเป็นการข้ามผ่าน&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ครั้งแรก ในโลกอุดมคติ คุณอาจตื่นขึ้นมาในความสัมพันธ์ครั้งที่สอง หากคุณยังห่วงหาอาวรณ์&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ครั้งแรก และปล่อยให้ความรู้สึกนั้นมาเป็นมาตรฐานในใจ คุณจะรู้สึกว่าว่าที่&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;คนรัก&lt;/span&gt;ในวัยผู้ใหญ่ของคุณน่าเบื่อและน่าผิดหวังอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“ปัญหาจะเกิดขึ้นหากคุณพยายามไม่เพียงแค่เพื่อให้ได้ทุกสิ่งที่ต้องการจากความสัมพันธ์ในวัยผู้ใหญ่เท่านั้น แต่ยังยึดติดกับความตื่นเต้นและความจริงจังที่เคยมีมาในประสบการณ์รักแรก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จอห์นนี เด็ป &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รักแรก&lt;/span&gt;ที่ยากลืมเลือนของเคต มอสส์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“ทางออกชัดเจนมาก หากคุณสามารถปกป้องตัวเองจากความปรารถนารุนแรงใน&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ครั้งแรกได้ คุณจะมีความสุขในความสัมพันธ์ครั้งต่อๆ ไปมากขึ้น” ดร.ไบรนินอธิบาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เคต มอสส์ น่าจะเก็บถ้อยคำเหล่านี้ไปตรึกตรองดูบ้าง ซูเปอร์โมเดลผู้นี้พบกับจอห์นนี เด็ปป์ ตอนที่เธออายุเพียง 21 ปี ทั้งคู่&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รักกัน&lt;/span&gt;นานสี่ปี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หลายปีต่อจากนั้น เมื่อถามถึงผู้ชายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มอสส์ตอบว่า “ฉันยังไม่เจอใครที่อยากอยู่ด้วยนานๆ ฉันไม่คิดว่าฉันตัดเยื่อไม่เหลือใยจากจอห์นนี เดปได้แล้ว”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;รายงานฉบับนี้เรียกเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขรมในหมู่นักวิชาการ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ศาสตราจารย์เฮเลน ฟิชเชอร์ นักมานุษยวิทยาจากมหาวิทยาลัยรัตเจอร์ในนิวเจอร์ซี สหรัฐฯ ชี้ว่าการแสวงหาอารมณ์ความรู้สึกรุนแรงเมื่อแรก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รัก&lt;/span&gt;ช่วยให้ความสัมพันธ์อยู่รอด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฟิชเชอร์ใช้เครื่องสแกน MRI สังเกตพฤติกรรมในสมองและพบว่ากิจกรรมในสมองของผู้ที่มีความสุขกับชีวิตแต่งงานในช่วงเวลากว่าสองทศวรรษ กับผู้ที่เพิ่งเริ่มต้นความสัมพันธ์ได้ไม่ถึงครึ่งปีมีความคล้ายคลึงกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“ฉันพบหลักฐานทางชีวภาพและกายภาพที่ไม่อาจคัดค้านได้ว่า &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;โรแมนติกสามารถยืนยงคงกระพัน รายงานของฟิชเชอร์ยังมุ่งเน้นการตรวจสอบว่า เหตุใดคนเราจึงเลือกคู่ครองที่มีภูมิหลังทางสังคมคล้ายกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 24 มกราคม 2552 17:42 น.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-3263632461216064886?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_16.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_S3x_Rf450Pg/Sl8AWtY762I/AAAAAAAAANQ/-VCO-h0kRe4/s72-c/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-2439870338277259325</guid><pubDate>Wed, 15 Jul 2009 01:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-14T19:03:38.661-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>บุพเพสันนิวาส</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.bloggang.com/data/isisart/picture/1168158489.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 235px; height: 167px;" src="http://www.bloggang.com/data/isisart/picture/1168158489.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;"บุพเพสันนิวาส"&lt;/span&gt;ตามความหมายอันแท้จริง จะต้องเคยครองคู่ ร่วมทุกข์ร่วมสุข ฝ่าฟันแล้วสุขสมด้วยกันมาก่อน มีลูกให้ช่วยกันเลี้ยงดูด้วยกันมาก่อน มีความจากพรากอันน่าอาลัยมาก่อน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และโดยเฉพาะอย่างยิ่งปัจจัยสำคัญอย่างสูงคือเคยทำบุญในพุทธเขตร่วมกันมาก่อน (จะทำบุญร่วมกันในศาสนาไหนก็ได้ ที่ไม่ใช่ลัทธิความเชื่ออันนำไปสู่อบาย แต่การทำบุญร่วมกันในพุทธเขต มีกำลัง มีความสว่างสูงส่งเหนือสิ่งอื่นใด)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในเมื่อยังต้องติดอยู่กับความรักประจำโลก ก็ควรเป็นความรักที่เกื้อกูลกันและกันด้วยธรรมะ อยู่ร่วมกันด้วยกระแสบุญกุศล&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หากผูกพันกับใครด้วยกระแสบุญมากกว่ากระแสบาป ก็มักได้เป็นตัวจริงของเขาหรือเธอในที่สุด &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เรื่องเนื้อคู่ บุพเพสันนิวาส เป็นเรื่องเป็นไปได้ในทางคติพุทธ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;เพราะเหตุว่าธรรมะพูดถึงเรื่องกรรมและการเวียนว่ายตายเกิด&lt;br /&gt;เราทั้งหลายล้วนเวียนว่ายตายเกิดกันมานับชาติไม่ถ้วน&lt;br /&gt;เจอะเจอกันมาแล้วไม่รู้เท่าไหร่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หากใครพึงใจที่จะได้เจอกันอีกเรื่อยๆ ก็เพียรหมั่นสร้างบุญกุศล ดีๆ ร่วมกันให้มาก ลองพิจารณาคำกล่าวของพระพุทธองค์ข้างล่างนี้ ดูนะคะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;พระผู้มีพระภาคตรัสว่า&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ดูกรคฤหบดีและคฤหปตานี ถ้าภรรยาและสามีทั้งสอง&lt;br /&gt;หวังจะพบกันและกันทั้งในปัจจุบันทั้งในสัมปรายภพไซร้&lt;br /&gt;ทั้งสองเทียวพึงเป็นผู้มีศรัทธาเสมอกัน มีศีลเสมอกัน&lt;br /&gt;มีจาคะเสมอกัน มีปัญญาเสมอกัน ภรรยาและสามี&lt;br /&gt;ทั้งสองนั้น ย่อมได้พบกันและกันทั้งในปัจจุบัน&lt;br /&gt;ทั้งในสัมปรายภพ ฯ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภรรยาและสามีทั้งสองเป็นผู้มีศรัทธา รู้ความประสงค์ของ&lt;br /&gt;ผู้ขอ มีความสำรวม เป็นอยู่โดยธรรม เจรจาคำที่น่ารักแก่&lt;br /&gt;กันและกัน ย่อมมีความเจริญรุ่งเรืองมาก มีความผาสุก&lt;br /&gt;ทั้งสองฝ่ายมีศีลเสมอกัน รักใคร่กันมาก ไม่มีใจร้ายต่อกัน&lt;br /&gt;ประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว ทั้งสองเป็นผู้มีศีลและวัตร&lt;br /&gt;เสมอกัน ย่อมเป็นผู้เสวยกามารมณ์* เพลิดเพลินบันเทิงใจ&lt;br /&gt;อยู่ในเทวโลก ฯ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;* กามารมณ์ &lt;/span&gt;หมายถึง อารมณ์ที่น่าใคร่ น่าปรารถนา&lt;br /&gt;หมายถึง รูป รส กลิ่น เสียง รส สัมผัส ได้แก่ กามคุณ ๕&lt;br /&gt;ไม่ใช่หมายถึงความรู้สึกทางกามอย่างในภาษาไทย)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ขอบคุณ : Isisart&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-2439870338277259325?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_14.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-8001813754254154511</guid><pubDate>Mon, 13 Jul 2009 05:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T20:10:11.417-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">เพลง</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">จิตวิทยา</category><title>ความรัก ธรรมะ จิตวิทยา เพลง</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก ธรรมะ จิตวิทยา เพลง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; เมื่อเรื่องราว&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคน &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;มักทำให้คนยิ้ม &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;มักทำให้คนร้องไห้ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ทำให้คนตาบอด หรือ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ทำให้คนตาสว่าง &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ที่จริงมันมีหลายรูปแบบ แต่จะหาจุดลงตัวของ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ก็เป็นเรื่องยาก เพราะ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;มักไม่ได้เป็นอย่างที่เราคาดหวังเสมอไป หายคนต้องเจ็บเพราะ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; หลายคนต่อเสียคนเพราะ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; แต่ก็มีหลายคนที่ได้ดีเพราะ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; ดูแล้ว&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;มันจะเป็นตัวที่วิ่งมาหาเราซะมากกว่า เพราะสำหรับคนที่วิ่งหา&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;มักจะเสียใจเพราะ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;มาแล้วทั้งนั้น แต่นั่นก็ไม่ได้ทั้งหมด &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ยังมีอะไรให้เราเรียนรู้อีกตั้งเยอะ เราต้องหัดรู้ทัน&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรั&lt;/span&gt;ก ก่อนที่&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;มันจะทำร้ายเรา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ &lt;/span&gt;เมื่อ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;เป็นส่วนหนึ่งในการดำเนินชีวิต &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;สามารถทำให้คนล้มกลับยืน &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;ทำให้คนตาย ตายตาหลับ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;ทำให้คนเป็น อยู่อย่างเป็นสุข &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;สามารถทำให้เรามีสติกับ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;สามารถพยุง&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ได้ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;สามารถรักษาบาดแผลจาก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ได้ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;สามารถเป็นที่พึ่งพิงทางใจได้ดียามเจ็บปวดจาก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธรรมะ&lt;/span&gt;เป็นทางภูมิคุ้มกันและยารักษา&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ได้เป็นอย่างดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;จิตวิทยา จิตวิทยา&lt;/span&gt;สามารถทำให้เราเข้าใจถึง&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;จิตวิทยา&lt;/span&gt;เป็นตัวเฉลยปัญหา&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;อย่างมีเหตุผล แม้บางครั้งความรักไม่ต้องการเหตุผล แต่&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;จิตวิทยา&lt;/span&gt;จะทำให้เรามีความรู้ก่อนที่จะมี&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;จิตวิทยา&lt;/span&gt;ทำให้เรามีความรู้ระหว่างที่เรา&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รัก&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;จิตวิทยา&lt;/span&gt;สามารถให้เราหาคำตอบจาก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เพลง เพลง&lt;/span&gt;ที่เกี่ยวกับ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก &lt;/span&gt;เป็น&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เพลง&lt;/span&gt;ที่คนมี&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;หรือคนที่ผิดหวังจาก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;สามารถยิ้มและร้องไห้ภายในเวลาไม่ถึง 1 นาทีได้ &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เพลง&lt;/span&gt;จะจรรโลงใจให้คนมีความรักรู้สึกอ่อนโยน &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เพลง&lt;/span&gt;จะทำให้&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ดูสดใส &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เพลง&lt;/span&gt;เป็นตัวบรรยายอารมณ์ของคนที่มี&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ได้เป็นอย่างดี และ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เพลง&lt;/span&gt;ก็ตอกย้ำความเจ็บปวดให้คนที่ผิดหวังจาก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;ได้เช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฉะนั้น &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก ธรรมะ จิตวิทยา&lt;/span&gt; และ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เพลง&lt;/span&gt; จึงเป็นอะไรที่สามารถสืบทอดความสัมพันธ์กันได้อย่างดี&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-8001813754254154511?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_12.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-4915002344084426632</guid><pubDate>Sun, 12 Jul 2009 02:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:32:35.424-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">จิตวิทยา</category><title>“การชะลอการมีเซ็กซ์จะทำให้ผู้หญิงลดโอกาสที่จะเลือกคู่ผิด”</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;“การชะลอการมีเซ็กซ์จะทำให้ผู้หญิงลดโอกาสที่จะเลือกคู่ผิด”&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โมเดล นี้ศึกษาการเกี้ยวพาราสีระหว่างชายกับหญิงในสังคมที่ไม่มีอุปกรณ์ป้องกันการ คุมกำเนิด โดยที่การเกี้ยวพาจบลงที่ผู้ชายหรือผู้หญิงยุติความสัมพันธ์ หรือหญิงสาวรับรักชายหนุ่ม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การศึกษานี้ยังอยู่บนสมมติฐานว่าผู้ชายมี เพียงสองประเภทคือ ดีกับเลว ตามความยินดีที่จะเป็นพ่อที่ดี กับผู้ชายที่หวังผลในการล่วงเกินผู้หญิง และได้ข้อสรุปว่าผู้ชายที่ดีเต็มใจที่จะรอดูใจกันนานๆ ก่อนที่จะมีเพศสัมพันธ์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โมเดลนี้ศึกษาการเกี้ยวพาราสีในหลายรูปแบบเพื่อค้นหาวิธีที่เหมาะสมที่สุดทั้งสำหรับชายและหญิง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นัก วิจัยพบว่า เนื่องจากผู้ชายเลวมีแนวโน้มสูงที่จะออกจากเกมการเกี้ยวพาอย่างรวดเร็ว ผู้หญิงจึงมีโอกาสมากขึ้นที่จะเลือกคู่ที่เหมาะสมด้วยการยับยั้งชั่งใจไม่ ด่วนชิงสุกก่อนห่าม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“ผู้ชายที่เต็มใจที่จะใช้เวลานานๆ เพื่อวางรากฐานความสัมพันธ์กับผู้หญิง เป็นการส่งสัญญาณของการเป็นคู่ที่ดี การปลูกต้นรักที่ใช้เวลานานคือราคาที่ต้องจ่ายสำหรับโอกาสที่มากขึ้นใน การจับคู่ ซึ่งหากเกิดขึ้นจริง จะเป็นการจับคู่ที่ลงตัวและดีกับทั้งสองฝ่าย”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“นี่อาจช่วยอธิบายความเชื่อที่มีมายาวนานว่าผู้หญิงไม่ควรรีบร้อนมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายตั้งแต่นัดเจอกันครั้งแรก”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่าง ไรก็ตาม โมเดลนี้ไม่ใคร่ได้ผลนักในสังคมที่อุปกรณ์คุมกำเนิดช่วยขจัดความเสี่ยงในการ ตั้งครรภ์ และสังคมที่ผู้คนเพิกเฉยต่อความกดดันจากเพื่อนและสังคมที่มีต่อผู้ชายและ ผู้หญิง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กระนั้น ศาสตราจารย์ซีมัวร์เชื่อว่า โมเดลนี้ช่วยอธิบายว่าการเกี้ยวพาทำความรู้จักที่ใช้เวลานานๆ ของมนุษย์อาจวิวัฒนาการขึ้นในสังคมก่อนประวัติศาสตร์เมื่อนับหมื่นปีที่ แล้วอย่างไร&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-4915002344084426632?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_627.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-3946433231299947910</guid><pubDate>Sun, 12 Jul 2009 01:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:32:59.692-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>ของวิเศษ</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ของวิเศษ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; หลายคนมักจะตั้งคำถามว่า ชีวิตฉันเวลาดีก็แสนดี เวลาเจอเรื่องราวอะไรก็จะหนักเป็นพิเศษ แต่แค่ครู่เดียวแล้วก็จะผ่านไปอย่างรวดเร็ว มีเคล็ดลับอะไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; ดิฉันรู้เสมอว่าตัวเองมีของขลัง ของดีวิเศษ เป็นสิ่งนำโชค คุ้มครองอันตราย พาเราผ่านทุกปัญหา และอุปสรรคได้อย่างปลอดภัย ของดีที่ว่าคือ ความรักของพ่อแม่ ความรักของครอบครัว ถ้าคนคนหนึ่ง รักพ่อแม่ รักครอบครัว คนคนนั้นจะทำชั่วไม่ได้ เพราะจะทำให้พ่อแม่เสียใจ แล้วใจที่รู้อยู่เต็มอกว่า ไม่ทำชั่ว ทำแต่สิ่งดีๆ ดีที่สุดเท่าที่หนึ่งสมอง สองมือ ของปุถุชนคนหนึ่งทำได้ จะเป็นใจที่มั่นคง มีศรัทธา ไม่หวั่นไหว เชื่อมั่นในความดีงาม เกิดอะไรไม่ดีขึ้นก็รู้ว่า เพราะเราเลือกเอง ทำเอง ที่ดึงดูดคนไม่ดี สิ่งแวดล้อมไม่ดี สถานการณ์ไม่ดี แล้วการที่มันแสดงตัวของมันเป็นความไม่ดีออกมาก็ดีแล้ว เราจะได้รู้ แล้วเลือกใหม่ เริ่มต้นใหม่ ทุกขณะคือการเลือก เอาใจชนิดไหนไปเลือก ก็ได้ชีวิตแบบนั้นกลับมา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; ทุกคนรู้ แล้วก็รู้ด้วยว่า มันยากตรงที่ใจ ใจที่ชอบคิดสิ่งที่ไม่ควรคิด ต้องใช้ใจที่มีกำลังมาก ที่จะสลัดแรงดึงดูด ให้ไปคิดถึงคนที่ไม่ควรคิดถึง ไม่ให้พูด ทำ หรือเกี่ยวข้องกับสิ่งที่กีดขวางชีวิตที่งอกงาม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; ถ้าเราเห็นความรักของพ่อแม่ ความรักรอบตัวเรา เราจะรู้ว่ายามที่เรามีทุกข์ คนที่รักเราทุกข์กว่าเราเป็นไหนๆ เวลาที่เราหมกหมุ่นกับปัญหาหรือความทุกข์ของเรา เรากำลังเห็นแก่ตัว เอาหน้าชนกำแพง จนลืมมองเห็นประตูทางออกของปัญหาที่อยู่ข้างๆ เพียงเราหยุดหมกหมุ่นจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เราจะเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เห็นความรัก ความปรารถนาดี ความดีงามรอบตัว และตรงนั้นแหละ ที่เราจะเห็นว่าทางออกของปัญหา อยู่ตรงหน้าเราเสมอ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; ปัญหาทุกปัญหา ขังเราไว้ด้วยกำแพงความคิด ที่เราสร้างเป็นเงื่อนไข ไว้ขังตัวเอง เพียงเราปล่อยความยึดถือ ความคิด ความเห็น ความต้องการบางอย่าง ก็ไม่มีปัญหาอะไรที่แก้ไม่ได้ เพื่อตัวเอง เพื่อคนที่รักเรา ปล่อยความคิดที่เป็นเงื่อนไข ฉุดรั้งเราไว้ แล้วก้าวต่อไป สร้างชีวิตที่งดงามและมีคุณค่า ให้ชีวิตคุณ เป็นประกาศณียบัตรให้พ่อแม่ ว่าท่านได้ทำหน้าที่ ได้อย่างเต็มกำลัง งดงาม และสมบูรณ์เพียงใด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ในคอลัมภ์ Sweet Ending  นิตยสาร Health &amp;amp; Cuisine&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ปีที่ : 8     ฉบับที่ : 89     เดือน : มิถุนายน 2551&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-3946433231299947910?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_1117.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-8019716818335765203</guid><pubDate>Sun, 12 Jul 2009 01:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:35:07.943-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>กำลังใจสำหรับคนเพิ่งถูกทอดทิ้ง</title><description>อย่าคิดว่าเราเป็นฝ่ายถูกทิ้ง ให้คิดว่าเราเป็นฝ่ายเลือกที่จะทิ้งขยะชิ้นหนึ่งออกจากใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่าคิดว่าเราต้องเป็นฝ่ายเหงา ให้คิดว่าเราเป็นฝ่ายเลือกพักร้อนอย่างสบายใจสักระยะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่าคิดว่าเราเป็นฝ่ายทรมาน ให้คิดว่าเราเป็นฝ่ายเลือกทำความสุขให้แก่เขา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่าคิดว่าเราควรเหนี่ยวรั้งเขา ให้คิดว่าเราควรเป็นฝ่ายให้อิสระเป็นทานแก่คนอื่น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าเปลี่ยนมโนกรรม (กรรมทางความคิด) จากมืดเป็นสว่างได้ ชีวิตก็จะสว่างเองครับ จิตที่สว่างย่อมอบอุ่นเป็นสุข มีแต่ใครๆวิ่งมาหา มีแต่ความอิ่มเต็มเบิกบาน มีแต่อยากได้อิสระให้ตนเองและใครๆทั้งโลก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จำไว้ว่าทำใจได้ก็เจอคนใหม่ได้ แต่ถ้าทำใจไม่ได้ก็เจอแต่น้ำตากลิ่นเก่าท่าเดียว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ให้ตัวคุณในวันนี้เป็นคนเลือก อย่าให้ตัวคุณที่ตายไปแล้วเมื่อวานเป็นคนเลือก&lt;br /&gt;....&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ดังตฤณวิสัชนา ฉบับ รู้จักรัก&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-8019716818335765203?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_9645.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-8671837135740165017</guid><pubDate>Sun, 12 Jul 2009 00:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:35:34.134-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>ปฏิบัติธรรมแล้วยังมีความรักได้ไหม?</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ปฏิบัติธรรมแล้วยังมีความรักได้ไหม?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ได้ แต่ต้องปฏิบัติกันเป็นจริงๆทั้งคู่ จะยิ่งรู้ว่ารักที่รุนแรงทั้งความรู้สึกทางกายและทางใจเป็นอย่างไร สำคัญคือแต่ละฝ่ายไม่เป็นกันจริง กับแค่ถือศีลห้าก็ไม่เข้าใจแล้วว่าถืออย่างไร ถือไปทำไม อย่าพูดถึงนั่งสมาธิ เอาสมาธิมาเจริญปัญญากัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อทั้งคู่รู้จักอริยสัจสี่จริงๆ เข้าใจว่าพุทธศาสนาสอนเรื่องทุกข์และการดับทุกข์ เห็นซึ้งว่าจะปฏิบัติธรรมไปเพื่ออะไร ต่างฝ่ายต่างเป็นกำลังของกันและกันเมื่ออีกฝ่ายอ่อนแรงลง ฝ่ายหนึ่งขี้เกียจ อีกฝ่ายก็เตือนให้ขยันตั้งสติ ตั้งสมาธิ ฝ่ายหนึ่งเผลอทำผิด อีกฝ่ายก็สะกิดให้ระลึกได้ว่าอย่างนี้เซแล้ว ต้องทรงตัวใหม่แล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การดึงกันปฏิบัติธรรมนั้นเป็นการสร้างแรงดึงดูดที่เหนือแรงดึงดูดด้วยกรรมร่วมชนิดอื่นใดทั้งสิ้นทั้งปวง เป็นตัวสร้างความนับถือกันและกันอย่างสูง เป็นตัวสร้างความสมานฉันท์กลมเกลียวที่แนบแน่นลึกลงไปถึงส่วนลึกที่สุดของจิตใจ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แค่คู่ที่ร่วมกันทำบุญใส่บาตร ร่วมกันช่วยเหลือคนและสัตว์ที่ตกทุกข์ได้ยากเป็นนิตย์ ก็ประจักษ์แล้วว่าความดีที่ทำร่วมกันเป็นสิ่งลึกลับ เป็นเชือกร้อยรัดที่เหนียวแน่น สร้างความรู้สึกระลึกถึงกันในทางดีงาม เห็นอีกฝ่ายแล้วเกิดความอ่อนโยนในใจ แต่คู่ที่ทำบุญในระดับตั้งใจถือศีลร่วมกัน ปวารณาตัวให้อีกฝ่ายตักเตือนได้เมื่อเห็นตนเขว ทำท่าจะด่างพร้อย จะยิ่งเกิดความคิดถึง ความผูกพันลึกซึ้งยิ่งกว่าคู่ที่แค่ทำบุญใส่บาตรร่วมกันไม่รู้กี่สิบกี่ร้อยเท่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสามารถสอนอีกฝ่ายให้ตั้งจิตเป็นสมาธิ สร้างตัวรู้ขึ้นมาได้ หรือเป็นสมาธิด้วยกันทั้งคู่มาก่อน เข้าที่ภาวนา นั่งสมาธิร่วมกันเสมอ จะเข้าใจความรักฉันหญิงชายอีกแบบที่ประหลาดมาก แค่อยู่ด้วยใกล้กันเฉยๆโดยไม่ต้องทำอะไรก็เหมือนเป็นแรงเสริมให้อีกฝ่ายเป็นสุขได้อย่างน่าแปลกใจ ยิ่งหากแต่ละฝ่ายรู้คิด รู้จักพูดจา ก็จะมีมิติของสัมพันธภาพที่หลากหลาย เวลาหนึ่งอาจคุยกันได้มากมายสารพัดเรื่อง อีกเวลาหนึ่งอาจรู้จักการอยู่ร่วมกันเงียบๆเพื่อฟังเสียงของใจแต่ละฝ่าย เมื่อคิดอะไรก็เหมือนจะรู้กัน เมื่อขยับนิดหนึ่งก็เหมือนเดาถูกว่าจะทำอะไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มีคู่รักนักเขียนฝรั่งที่เข้าใจเรื่องการทำสมาธิร่วมกัน เขียนหนังสือเกี่ยวกับเรื่องทำนองนี้ออกมาเป็นคุ้งเป็นแคว เรื่องก็ไม่มีอะไรซับซ้อนมากมาย คนที่อยู่คู่กันนั้น เป็นแรงทำลาย แรงที่กดให้ใจอีกฝ่ายตกต่ำก็ได้ หรือจะเป็นแรงเสริมกันให้รู้สึกสูงส่ง ให้เกิดความสุขก็ได้ ยิ่งมีกำลังจิตมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งให้ผลบวกลบมากขึ้นเท่านั้น ทีนี้ถ้าทำสมาธิถึงระดับที่มีกำลังแรง แถมลากจูงกันไปดี นอกจากเสริมกันในทางบวกแล้ว ยังสื่อใจถึงกันได้ เพราะคลื่นจิตใต้สำนึกและเหนือสำนึกสานกันในที่ใกล้บ่อยๆนั่นเอง จึงไม่น่าแปลกใจถ้าฝ่ายหนึ่งพบเรื่องน่ายินดีมาก อีกฝ่ายที่อยู่ไกลออกไปก็สามารถสำเหนียกถนัด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้ามองในมุมของผู้ที่ต้องการพ้นทุกข์จากสังสารวัฏจริงๆ การอยู่ร่วมกันและปฏิบัติธรรมร่วมกันก็มีผลเสียร้ายกาจอยู่อย่าง นั่นคือถ้าปฏิบัติไปไม่ถึงขั้นปลดขอเกี่ยวให้จิตแยกจากอุปาทานได้แล้ว จะมีความติดเนื้อต้องใจกันชนิดแยกจากกันไม่ได้ เมื่อเย็นร่วมกันถึงที่สุด ก็ร้อนแรงตามครรลองโลกด้วยกันที่สุดเช่นกัน จะสลับขั้วร้อนเย็นเป็นช่วงเป็นพักเหมือนพายเรือในอ่าง หนีไปไหนไม่รอด เสียเวลาในช่วงก่อนแก่ตัวไปกับวิถีโลกเป็นสิบๆปี หรืออาจชวนกันอธิษฐานขอไปนิพพานกันในชาติอื่นไปเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในมุมมองของผู้เห็นรูปนามเป็นทุกข์ การอยู่ตัวคนเดียว ปฏิบัติธรรมโดยลำพัง เที่ยวไปอย่างสันโดษเอกา นับเป็นความสุขอันประเสริฐแท้ แต่เมื่อยังข้องอยู่ ยังสงสัยอยู่ ยังอยากในรสอยู่ จะเรียนรู้ชีวิตคู่ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย แต่ตั้งใจไว้ดีๆ มองหน้าคู่รักเราแล้วอธิษฐานไว้ว่าอยู่ด้วยกันแล้วจะมีทุกข์ใดปรากฏ ก็ขอใช้เป็นบทเรียน ผลักดันให้ปรารถนาดับทุกข์จนสนิท เมื่ออยู่ร่วมกันจริงๆแล้วเกิดเหตุการณ์เลวร้าย หรือพลาดพลั้งตกทุกข์สาหัสประการใด จะได้มีภาคหนึ่งระลึกว่าเราเคยเตรียมใจรับเรื่องนี้มาก่อน จะใช้ทุกข์นี้เป็นบทเรียนไปนิพพาน และพยายามแก้ปัญหาด้วยน้ำใจเมตตา ปรารถนาเกื้อกูลกัน ไม่แก้ปัญหาด้วยการเพิ่มปัญหา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การได้คู่ครองที่ประเสริฐ ดึงกันไปดีนั้นยากแสนยาก แต่ถ้าหาได้ก็ควรหา อย่ายึดถือกันที่หน้าตา เพราะหน้าที่ฉาบบังความเลวไว้นั้นนานไปเหม็นได้ แต่ใบหน้าเรียบสงบที่อาบด้วยความดีงามนั้นหอมหวนไม่เปลี่ยนแปลงเลย&lt;br /&gt;....&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;จาก ดังตฤณวิสัชนา ฉบับ รู้จักรัก&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-8671837135740165017?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post_11.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-8098522376109910450</guid><pubDate>Fri, 10 Jul 2009 22:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:35:52.324-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>วิธีเลิกคิดถึงแฟนเก่า</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;วิธีเลิกคิดถึงแฟนเก่าให้เด็ดขาด&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;...&lt;br /&gt;ถาม – เวลาใครพูดถึงแฟนเก่าให้ฟังก็คิดมากขึ้นมาอีก หรือฝันถึงเขาอีก ทั้งที่คล้ายตัดใจได้เด็ดขาดไปแล้ว อย่างนี้แปลว่าใจเราลึกๆยังมีเขาอยู่ใช่ไหมคะ?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ การคิดว่าส่วนลึกยังตัดไม่ขาดนั้นออกแนวลึกลับ ไม่ก่อให้เกิดความเข้าใจอะไรตรงตามจริงขึ้นมา พิจารณากันสดๆตามเรื่องที่เกิดขึ้นดีกว่า คนเรานั้นเดิมทีมีดวงจิตที่เป็นอิสระอยู่ แต่พอคิดถึงใคร พอพูดถึงใคร ใจก็เกิดกระแสโยงไปเชื่อมกับคนๆนั้นทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขอให้คุณลองนึกถึงภาพตัวเอง เห็นในใจราวกับเป็นใครอีกคนหนึ่งซึ่งยืนอยู่ตามลำพังในที่โล่งๆ จากนั้นจินตนาการดูว่าถ้าภาพนั้นคิดถึงใคร หรือพูดถึงใครขึ้นมา ก็จะมีกระแสผูกพันเข้ากับบุคคลนั้นเกิดขึ้นทันที&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่างไรก็ตาม พอคิดจบ หรือพูดจบ กระแสความผูกพันนั้นจะหายไป เว้นแต่คุณจะยังคงคิดพะวงถึงใครอีกคนอยู่เรื่อยๆ กระแสความผูกพันก็จะยังมีอาหาร ยังมีตัวหล่อเลี้ยงเอาไว้ไม่ให้ขาด พูดง่ายๆว่าคุณสร้างพันธะขึ้นมาด้วยความพะวงคิดถึง ถ้ายังตัดนิสัยความพะวงคิดถึงไม่ได้ พันธะก็เกิดขึ้นใหม่ได้เรื่อยๆ ต่อให้ตัดใจจากคนเก่าไปนานแค่ไหนแล้วก็ตาม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สิ่งที่ล่อให้เกิดความพะวงคิดถึง มักเป็นญาติหรือบุคคลใกล้ชิดกับแฟนเก่า หรือไม่ก็เป็นการเจอตัวแฟนเก่าตรงๆ ภาพที่กระทบตา เสียงที่กระทบหูในขณะหนึ่งๆนั่นเองจะสะกิดให้นึกถึงเรื่องดีๆในหนหลัง เว้นเสียแต่จะมีความทรงจำที่เลวร้ายมาหักลบ หรือจิตใจหันเหไปทางคนอื่น หรือใจผูกพันกับภาวะโสดอิสระแน่นแฟ้นกว่าภาวะมีห่วงคล้องคอ อันนั้นเองภาพและเสียงที่เกี่ยวข้องกับแฟนเก่าจึงจะหมดอิทธิพลกระทบใจคุณอย่างสิ้นเชิง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หากสังเกตอาการทางจิตของตัวเองอย่างใกล้ชิด คุณจะพบว่าการคิดถึงใครสักคนมี ๒ ขั้นใหญ่ๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;๑) ขั้นที่สักแต่คิดถึงเฉยๆ ความผูกพันเบาบาง ขั้นนี้พอมีสิ่งอื่นมากระทบหูกระทบตา ใจคุณจะหันเหไปทางใหม่ทันที โดยไม่รู้สึกหลงเหลือเยื่อใยตกค้าง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;๒) ขั้นที่เกิดปรากฏการณ์เสมือนมียางเหนียวยื่นออกจากใจคุณไปแปะติดกับบุคคลอันเป็นเป้าหมาย ขั้นนี้ต่อให้มีสิ่งอื่นมากระทบหูกระทบตา ใจคุณคล้ายเรือที่ถอนสมอไม่ขึ้น ต้องแช่นิ่งอยู่ที่เดิมนั่นเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พันธะหรือยางเหนียวเป็นสิ่งที่หน่วงเหนี่ยวให้ใจขาดอิสรภาพ ขาดความโปร่งสบาย ขาดความเป็นตัวของตัวเอง ยิ่งเหนียวแน่นเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกคับแคบ ทึบแน่น และมีชีวิตที่ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคนอื่นมากขึ้นเท่านั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในกรณีของคุณ หากทราบว่าพันธะเกิดจากความพะวงคิดถึงหรือพูดถึง ดังนั้นวิธีตัดวงจรความผูกพันอย่างง่ายๆก็คือเลิกพูดถึงเขาเสีย และเมื่อใดรู้ตัวว่าคิดถึงเขา ก็หาเรื่องอื่นมาเปลี่ยนความคิดเสียแทน หรือถ้าหลีกเลี่ยงที่จะคิดถึงและพูดถึงไม่ได้ ก็ให้รู้เท่าทันตัวเองว่ากำลังคิดในขั้นเฉยๆหรือคิดในขั้นที่มียางเหนียว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เรื่องพื้นๆ ธรรมดาๆ แต่คนส่วนใหญ่จะนึกไม่ถึงกันครับ ความผูกทางจิตทางใจนั้นเกิดขึ้นง่ายแสนง่าย และต่อเยื่อต่อใยติดใหม่ไม่ยากเย็นเลย ไม่จำเป็นต้องอาศัยพลังลึกลับหรือไสยศาสตร์ใดๆเข้ามาเกี่ยวข้องทั้งสิ้น แต่ในทางกลับกันก็อาจตัดเยื่อตัดใยได้สบายๆเหมือนกัน ขอเพียงคุณมีสติเท่าทันขณะของการเกิดความคิด สังเกตเข้าไปเห็นได้ชัดๆว่าปฏิกิริยาทางใจของตัวเองเป็นอย่างไร เกิดยางเหนียวหรือยัง ยางเหนียวเป็นคุณหรือเป็นโทษ เมื่อใจยอมรับว่ายางเหนียวเป็นโทษ ทำให้เกิดความอึดอัดคับข้อง ในที่สุดก็เกิดปัญญาด้วยตนเอง เห็นว่าไม่น่าคิดมากให้เกิดยางเหนียวไปเปล่าๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คุณจะเป็นนักตัดใจ หรือเป็นคนอกหักที่ได้ดีรวดเร็วกว่าใครๆ กับทั้งมองออกไปเห็นความจริงที่เกิดขึ้นกับคนทั้งโลก คือคนทั้งโลกไม่รู้ตัว ไม่รู้เท่าทันกลอุบายตื้นๆของกิเลส ไม่เห็นกันเลยว่าเพียงปราศจากอาการทางใจที่ยื่นยางเหนียวไปเชื่อมกับใคร สายใยก็จะหลุดไปเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และขอเพียงมีสติ มีความเข้าใจกลไกของจิตตรงจุดนี้ดีๆ คุณจะแก้ปัญหาได้ครอบจักรวาลทีเดียว ไม่เฉพาะเรื่องคนรักเก่าเท่านั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จาก ดังตฤณวิสัชนา ฉบับ รู้จักรัก&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-8098522376109910450?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/07/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-1700774333643878188</guid><pubDate>Sun, 28 Jun 2009 01:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:38:17.859-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>ว.วชิรเมธี เตือนวัยรุ่นรักด้วยสมอง</title><description>พระ มหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว.วชิรเมธี) ผู้อำนวยการสถาบันวิมุตยาลัย เตือนเด็กและเยาวชนว่า ความรักเป็นได้ทั้งความสุขและความทุกข์ เป็นทั้งความหวังและสิ้นหวัง เป็นทั้งอนาคตและมืดมิด ถ้ารักด้วยสมองความรักจะนำสิ่งดี ๆ มาให้ ถ้ารักจนขึ้นสมอง ความรักจะนำสิ่งเลวร้ายมาให้แก่เรา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดังนั้น ความรักจะเป็นสิ่งที่ล้ำเลิศหรือความทุกข์ตรมขึ้นอยู่กับว่ารักด้วยสมอง หรือรักแบบขึ้นสมอง และต้องไม่ยึดติดว่าความรักมีเพียงมิติเดียว คือความรักเชิงชู้สาวเท่านั้น แต่ความรักมีหลายมิติ เปรียบเสมือนบันไดต้องเดินขึ้นไปทีละขั้น จนถึงความหมายของความรัก นั่นคือความสุข ถ้ารักแล้วมีความทุกข์พัฒนาการของความรักยังไม่สมบูรณ์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;สำหรับ ความรักมี 4 แบบ คือ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;1. รักตัวกลัวตาย&lt;/span&gt; รักชนิดนี้ถ้ามีมาก ๆ จะทำให้เกิดความเห็นแก่ตัว&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;2. รักใคร่ปรารถนา&lt;/span&gt; อิงกับสัญชาติญาณการสืบพันธุ์ ความรักชนิดนี้จะทำให้เกิดความลุ่มหลง กามารมณ์ หนุ่มสาวจะยึดความรักชนิดนี้เป็นที่พึ่งของชีวิต ยึดติดความใคร่มาใช้ในนามของความรัก จนกลายเป็นความโลภ คือ อยากจะครอบครองใครสักคนให้อยู่ในความควบคุมของเรา พอควบคุมไม่ได้ความรักก็กลายเป็นความร้ายเป็นโศกนาฏกรรม เช่น ทำร้ายคนรัก เผยแพร่คลิปคนรัก สาดน้ำกรดคนรัก เป็นต้น&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;3.รักเมตตาอารี&lt;/span&gt; ให้เห็นคนทั้งโลกว่าเป็นมิตรแก่เรา และ&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;4.รักมีแต่ให้&lt;/span&gt; คือเป็นผู้ให้ รักปัญญาชนไม่คิดจะทำร้ายใคร ไม่หวังผล และพัฒนาจนปลายทางของความรักแท้&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-1700774333643878188?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/06/blog-post_27.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-2928980066888414768</guid><pubDate>Thu, 25 Jun 2009 03:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:39:27.241-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>ธรรมะ ความรัก ชีวิต จิตวิญญาณ ..คนละเรื่องเดียวกัน.?</title><description>...&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;นั้นมีค่ากับชีวิตแค่ไหน แล้วชีวิตกับ&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;อะไรเกิดก่อนกัน ..&lt;br /&gt;เมื่อ เราโต เราได้เรียนรู้ เราได้เห็นโลกกว้าง เราได้เข้าใจชีวิตและรู้ว่าชีวิตไม่ใช่เพียงแค่ร่างกาย แต่ชีวิตนั้น รวมถึงจิตวิญญาณแห่งการมีชีวิต&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;.. &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt;นั้นเกิดก่อนชีวิต เพราะชีวิตเกิดจาก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; จะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบ ร่าเริง สดใส มีความคิด มีความฝัน เต็มไปด้วยความหวังมุ่งมั่น และท้าทาย รวมทั้งสามารถ สร้างคุณค่าให้กับตัวเองได้ ซึ่งแตกต่างจากชีวิตที่ปราศจาก&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ความรัก&lt;/span&gt; เราทุกคนโชคดีที่ได้เกิดมาจากความรักของพ่อและแม่ พ่อกับแม่รักเรา สอนให้เราเข้าใจชีวิต สู้ชีวิต และใช้ชีวิต และนี่คือมรดกที่ล้ำค่าของลูกทุกคน ความรักนั้นยิ่งใหญ่เพราะสามารถสร้างชีวิตที่มีจิตวิญญาณแห่งการมีชีวิตได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เขาว่า .. คนเราไม่สามารถเลือกเกิดได้ คนที่โชคดี คนที่เกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย แต่ถ้าไม่รู้จักใช้ ไม่รู้จักหา สักวันหนึ่งสิ่งที่มีก็คงจะหมดไปไม่มีเหลือ ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ส่วน คนที่เกิดมาจากครอบครัวที่ยากจน แต่ถ้าเรียนรู้การใช้ การหา ก็คงจะไม่จนตลอดไป.. ความรักก็เช่นกัน คนที่เกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่น ท่ามกลางความรัก แต่ถ้าไม่รู้จักรักษา ประคับประคอง ส่งต่อ ความรักก็คงจะหมดไป&lt;br /&gt;ส่วนคนที่เกิดมาในครอบครัวที่มีปัญหา แต่ถ้ารู้จักเรียนรู้ชีวิต ก็สามารถบ่มเพาะ ความรักที่สวยงามขึ้นมาได้ ....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หากเราเข้าใจว่า ชีวิตเกิดมาจากความรัก ด้วยอำนาจของความรักนั้นยิ่งใหญ่ มีคุณค่า มีพลังสร้างสรรค์ชีวิตได้ เราจึงต้องเรียนรู้ความรัก และเรียนรู้ชีวิตกันต่อไป ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;... มันก็คงจะเหมือนกับธรรมะ เพราะธรรมะก็สร้างชีวิตที่มีจิตวิญญาณของการเป็นชีวิตได้ ในขณะเดียวกันถึงแม้จะมีธรรมะแต่ถ้าไม่รู้จักใช้ ไม่รู้จักรักษา ไม่รู้จักประคับประคอง ส่งต่อและไม่นำปฏิบัติ ธรรมะก็เป็นเพียงทฤษฏีที่ถูกตราขึ้น แต่ไม่สามารถประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ มันก็ไร้ความหมายแล้วสักวันหนึ่งก็คงจะหมดไปไม่มีเหลือ แต่ถ้าเราบ่มเพาะธรรมะ ด้วยการเปิดใจใส่ธรรมแล้วนำไปปฏิบัติ ธรรมะก็จะอยู่กับเราตลอดไป ค่ะ ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ด้วยปรารถนาดี&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;.. ธรรมะคุ้มครอง&lt;br /&gt;ธรรมะสวัสดีค่ะ&lt;br /&gt;ยิ้มเข้าไว้แล้วโลกจะสดใส สู้ ๆ ......&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;P'ภัช&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-2928980066888414768?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/06/blog-post_24.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-6373546890060817310</guid><pubDate>Wed, 24 Jun 2009 01:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:40:02.710-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>วิธีอยู่กับคนที่ไม่ได้รัก</title><description>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.sereechai.com/demo/maintenance/picture/280_copy253.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 280px; height: 280px;" src="http://www.sereechai.com/demo/maintenance/picture/280_copy253.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;รู้ไหมว่า...เรามีเวลาอยู่ในโลกนี้คนละกี่ปี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ชีวิตนั้นสั้นยิ่งกว่าหยดน้ำค้างเสียอีก&lt;br /&gt;จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า&lt;br /&gt;ถ้าเราใช้เวลาอันแสนสั้นนี้ไปมัวหลับๆ ตื่นๆ&lt;br /&gt;อยู่ในความรัก โลภ โกรธ หลง&lt;br /&gt;หมั่นไส้คนนั้น ปลาบปลื้มคนนี้&lt;br /&gt;ริษยาเจ้านาย ใส่ไคล้ลูกน้อง&lt;br /&gt;ปกป้องภาพลักษณ์ (อัตตา) กด (หัว)&lt;br /&gt;คนรุ่นใหม่หลงใหลเปลือกของชีวิต โดยลืมไปเลยว่า&lt;br /&gt;อะไร คือ สิ่งที่ตนควรทำอย่างแท้จริง&lt;br /&gt;คิดดูเถิดว่า เราจะขาดทุนขนาดไหน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ท่านอังคาร กัลยาณพงศ์ เขียนบทกวีไว้ว่า&lt;br /&gt;น้ำไหลอายุขัยก็ไหลล่วง&lt;br /&gt;ใบไม้ร่วงชีพก็ร้างอย่างความฝัน&lt;br /&gt;ฆ่าชีวา คือ พร่าค่าคืนวัน จะกำนัลโลกนี้มีงานใด&lt;br /&gt;คนเราไม่ควรพร่าเวลาอันสูงค่าด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจ&lt;br /&gt;ให้ตกเป็นทาสของความชอบ ความชัง มากนัก&lt;br /&gt;เพราะถ้าเราวิ่งตามกิเลส&lt;br /&gt;กิเลสก็จะพาเราวิ่งทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ต่อไปไม่รู้จบ&lt;br /&gt;กิเลสไม่เคยเหนื่อย&lt;br /&gt;แต่ใจคนเราสิจะเหนื่อยหนักหนาสาหัสไม่รู้กี่เท่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ควรคิดเสียใหม่ว่า เราไม่ได้เกิดมา&lt;br /&gt;เพื่อที่จะชอบ หรือไม่ชอบใคร&lt;br /&gt;หรือเพื่อที่จะให้ใครมาชอบ หรือมาชัง&lt;br /&gt;แต่เราเกิดมาสู่โลกนี้&lt;br /&gt;เพื่อทำในสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์คนหนึ่งควรจะทำ&lt;br /&gt;เอาเวลาที่รู้สึกแย่ๆ กับคนอื่นนั้น&lt;br /&gt;หันกลับมามองตัวเองดีกว่า&lt;br /&gt;ชีวิตนี้เรามีอะไรบ้างที่เป็นแก่นสาร&lt;br /&gt;มีงานอะไรบ้างที่เราควรทำ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นอกจากนั้นก็ควรมองกว้างออกไปอีกว่า&lt;br /&gt;เราได้ทำอะไรไว้ให้แก่โลกบ้างแล้วหรือยัง&lt;br /&gt;คนทุกคนนั้นต่างก็มีดีมีเสียอยู่ในตัวเอง&lt;br /&gt;ถ้าเราเลือกมองแต่ด้านเสียของเขา&lt;br /&gt;จิตใจของเราก็เร่าร้อน หม่นไหม้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เวลาที่เสียไปเพราะมัวแต่สนใจด้านไม่ดีของคนอื่น&lt;br /&gt;ก็เป็นเวลาที่ถูกใช้ไปอย่างไร้ค่า&lt;br /&gt;บางที่ คนที่เราลอบมอง ลอบรู้สึกไม่ดีกับเขานั้น&lt;br /&gt;เขาไม่เคยรู้สึกอะไรไปด้วยกันกับเราเลย&lt;br /&gt;เราเผาตัวเราเองอยู่ฝ่ายเดียว&lt;br /&gt;ด้วยความหงุดหงิด ขัดเคืองและอารมณ์เสีย&lt;br /&gt;วันแล้ววันเล่า สภาพจิตใจแบบนี้&lt;br /&gt;ไม่เคยทำให้ใครมีคุณภาพชีวิตดีขึ้นมาได้เลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ลองเปลี่ยนวิธีคิด วิธีมองโลกเสียใหม่ดีกว่า&lt;br /&gt;คิดเสียว่าคนเราไม่มีใครดีพร้อม&lt;br /&gt;หรือ เลวไม่มีที่ติไปเสียทั้งหมดหรอก&lt;br /&gt;เราอยู่ในโลกกันคนละไม่กี่ปี&lt;br /&gt;ประเดี๋ยวเดียวก็จะล้มหายตายจากกันไปหมดแล้ว&lt;br /&gt;มาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระทำไม&lt;br /&gt;อะไรที่ควรทำก็รีบทำเถิดปล่อยวางเสียบ้าง&lt;br /&gt;ความโกรธ ความเกลียดนั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ขอบคุณที่มา : วิสัชนา โดย ว.วชิรเมธี&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;font-family:tahoma;font-size:16px;"  &gt;&lt;span class="Apple-style-span" style=";font-family:'MS Sans Serif';font-size:13px;"  &gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-6373546890060817310?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/06/blog-post_23.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-1494421967422770886</guid><pubDate>Sun, 21 Jun 2009 13:45:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:40:19.683-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>การมองหาความรัก</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;การมองหาความรัก&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ก็เหมือนกับการที่เราพยายามมองหาดาวตก&lt;br /&gt;ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิดเราก็ไม่มีทางได้เจอ&lt;br /&gt;เชื่อว่าบางสิ่งบางอย่าง&lt;br /&gt;เราก็ไม่ได้มันมาจากการ " ตามหา"&lt;br /&gt;เหมือนกับดาวตก&lt;br /&gt;ที่ต่อให้แหงนหน้ามองหาจนคอแทบหัก&lt;br /&gt;ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิด&lt;br /&gt;มันก็ไม่มีทางที่เราจะได้เห็น&lt;br /&gt;และต่อให้เราพยายามมองดาวอังคาร&lt;br /&gt;ที่ส่อง สว่างอยู่บนฟ้า&lt;br /&gt;แล้วเฝ้าอธิษฐานให้มันตกลงมา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้ามันไม่ใช่ดาวตก..&lt;br /&gt;ให้พยายามแค่ไหนมันก็ไม่ใช่&lt;br /&gt;การมองหาความรักก็เหมือนกับการ&lt;br /&gt;ที่เราพยายามมองหาดาวตก&lt;br /&gt;ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิดเราก็ไม่มีทางได้เจอ&lt;br /&gt;แต่อย่าเพิ่งใจร้อนกับเรื่องของความรักเลย&lt;br /&gt;มันจะทำให้เราทุรนทุรายกับการใช้ชีวิตเปล่าๆ&lt;br /&gt;บางที ...ตอนนี้คนๆ นั้นของเราอาจกำลังเดินเล่น&lt;br /&gt;อยู่ตรงไหนสักส่วนหนึ่งของโลก&lt;br /&gt;หรืออาจอยู่ใกล้ๆ เราก็ได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ระวังนะ... ยิ่งเราออกเดินทางตามหา&lt;br /&gt;อาจกลายเป็นว่าเรายิ่งเดินห่างจากเขาไป&lt;br /&gt;การเจอกันอาจช้ากว่าที่น่าจะเป็นซะอีก&lt;br /&gt;อย่างน้อยเจอกันช้าก็ยังดีกว่าไม่เจอ&lt;br /&gt;ทั้งหมดก็แค่ความรู้สึก ของใครคนนึงคือตัวเราเองในตอนนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;---------&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;จาก OK NATION&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-1494421967422770886?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/06/blog-post_4339.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8431047939218431853.post-8368252915024951651</guid><pubDate>Sun, 21 Jun 2009 11:29:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T03:42:31.359-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ธรรมะ</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ความรัก</category><title>รักแบบไหนมาไวไปไว</title><description>&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รักเพราะเหงา &lt;/span&gt;การรับใครเข้ามาในชีวิตเพราะความเหงา ทำให้เราลดมาตราฐานในการรักใครสักคนไปด้วย แบบ ?ใครก็ได้ มาช่วยให้ฉันหายเหงาทีเถอะ? พอหายเหงาขึ้นมา จึงตาสว่างว่า ฉันไม่ได้รักคนแบบนี้นี่น่า จึงต้องรีบเลิกไปตามระเบียบ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รักเงินในกระเป๋า&lt;/span&gt; ความรักแบบนี้ จะไปเร็วหรือช้าแค่ไหน ขึ้นอยู่กับความมั่นคงของกระเป๋าสตางค์ด้วย พูดง่ายๆ คือ เงินยังมี รักยังมา เงินหมด รักเมิน ประมาณนั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รักแบบกิ๊กๆ&lt;/span&gt; รักกับกิ๊ก ช่างคลิกกันง่ายเหลือเกิน แต่กิ๊กก็ไม่ต่างจากแฟชั่น ที่มาเร็ว ไปเร็ว แค่แฟนตัวจริงจับได้ ก็ต้องไปแล้ว ตามกฎของการมีกิ๊ก (เอ้อ! รักแบบกิ๊กก็ไม่ต่างอะไรจากรักแบบชู้หรอกนะ)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;รักสร้างภาพ&lt;/span&gt; เพื่อนมีแฟนกันหมดแล้ว จะเสียหน้าโสดอยู่คนเดียว ให้ดูมีปมด้อยได้ไง จึงต้องหาใครมาควงอวดเพื่อนบ้าง แต่คนเราจะทนเหนื่อยกับการคบใครที่ไม่ได้รักเพื่อสร้างภาพไปได้สักกี่น้ำกัน เชียว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;::leelacheewit::&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;หรรษาดอทคอม&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8431047939218431853-8368252915024951651?l=lovesicklifesuck.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://lovesicklifesuck.blogspot.com/2009/06/blog-post_5469.html</link><author>noreply@blogger.com (smallarea)</author><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>

