Λουκάς Γ. Σταύρου

Βήματα προς την κοινωνιοκρατία : Ο θεσμός του ελεγκτικού νομαρχιακού συμβουλίου

2012-05-28T11:32:00.000+03:00

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου το ποσοστό της αποχής και των μη αντιπροσωπευομένων Ελλήνων στην εκλεχθήσα βουλή , ξεπερνούσε το 55% του συνόλου του εκλογικού σώματος.
Τούτο σημαίνει πως η βουλή εκείνη δεν αντιπροσώπευε τον ελληνικό λαό ούτε νομιμοποιούνταν στη συνείδηση του 55% των Ελλήνων.
Στο 55% περιέχεται ένα 35% που απορρίπτει τα κόμματα και την κομματοκρατική βουλή. Αυτό το ποσοστό δεν μπορεί να αποστερείται της λαϊκής βούλησης που κατά την “οικονομία” του συστήματος εκφράζεται μόνο μια φορά κάθε 4 ή 5 χρόνια και παγοποιείται στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι τις επόμενες εκλογές. Αυτό δεν είναι δημοκρατία , είναι εξευτελισμός του προσώπου και αρπαγή της εξουσίας από τις κομματικές συμμορίες. Είναι κομματοκρατική δικτατορία και μάλιστα δικτατορία των φαύλων , των κλεφτών , των ανεύθυνων και των διαπλεκομένων.
Όποιος θεωρεί αυτό το σύστημα δημοκρατικό αυτοκαταργεί την προσωπικότητα του και από ελεύθερος άνθρωπος γίνεται εκουσίως ραγιάς και ανδράποδο.
Η δημοκρατία είναι η συνεχής και αδιάκοπη εκδήλωση της βούλησης του λαού. Όχι μέσα από την αόριστη άμεση δημοκρατία αλλά μέσα από θεσμούς αντιπροσωπευτικούς μεν αλλά ελεγχόμενους από την λαϊκή συνέλευση σε τόπο και χρόνο.
Για να φτάσουμε σε αυτή τη μορφή κοινωνιοκρατίας απαιτείται αναθέσμιση πολιτικοκοινωνική και αναβάθμιση της παιδείας. Μπορούμε όμως , όπως λέει και ο κοινωνιοκράτης καθηγητής πολιτικών επιστημών του Παντείου κ. Γ. Κοντογιώργης που με μεγάλη χαρά άκουσα την συνέντευξη του χθες , μπορούμε να κάνουμε βήματα προς αυτή τη κατεύθυνση. Μέχρι να μπορέσουν οι κοινωνίες να βγάζουν οι ίδιες τους αντιπροσώπους τους και όχι τα κόμματα , επιβάλλεται να ασκήσουν στους νυν αντιπροσώπους εξουσιαστικό έλεγχο.
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Νομός Κέρκυρας . Στις τοπικές αυτοδιοικήσεις συνέρχεται ο λαός και συστήνει λαϊκή συνέλευση η οποία ορίζει ένα ελεγκτικό αντιπρόσωπο που θα είναι ανακλητός κατά την βούληση της λαϊκής συνέλευσης. Το σύνολο των τοπικών αυτοδιοικήσεων συστήνει ένα ελεγκτικό σώμα το οποίο με τη σειρά του ασκεί έλεγχο στους βουλευτές του νομού. Καταθέτει προτάσεις που έρχονται από τις ανάγκες του νομού και των τοπικών αυτοδιοικήσεων και παρακολουθεί το έργο των βουλευτών στη βουλή με δικαίωμα ανάκλησης τους εάν αυτοί οι βουλευτές δεν κάνουν καλά την δουλειά τους. Θα μου πείτε , μα αυτό το ελεγκτικό σώμα θα ποδηγετείται πάλι από τα κόμματα. Λάθος , διότι σε αυτό θα συμμετέχουν και οι απέχοντες στις βουλευτικές εκλογές και όσοι δεν έτυχε να αντιπροσωπευθούν τα κόμματα τους. Στη συνέχεια μάλιστα , το σώμα αυτό θα εκφράζει τα λαϊκά συμφέροντα διότι όταν ο λαός συνηθίσει να είναι αφέντης αντί σκλάβος δεν θα επιτρέψει σε κανένα κόμμα να κυριαρχεί στη λαϊκή συνέλευση. Έτσι η εξουσία θα περάσει από τα κόμματα στο λαό, στις τοπικές και νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις με προοπτική να αναδεικνύει ο ίδιος λαός τους αντιπροσώπους του χωρίς την διαμεσολάβηση των κομμάτων. Αν αυτό το ελεγκτικό συμβούλιο δεν είμαστε σε θέση να το θεσμίσουμε τότε δεν έχουμε πολλά περιθώρια ζωής. Η ημερομηνία λήξης μας πλησιάζει.
Μάθε λαέ να μην ζητάς τον ουρανό με τα άστρα αλλά να κάνεις βλήματα σωστά και σταθερά. , βήματα προς την πραγματική λαϊκή κυριαρχία και τότε θα δεις πως θα θέσεις και τα θέματα της εθνικής κυριαρχίας επί τάπητος. Φτιάξε πρώτα το νομαρχιακό ελεγκτικό συμβούλιο και μετά θα δεις ότι μπορείς , ότι έχεις την βούληση και τον ενθουσιασμό για να θέσεις το θέμα της ΑΟΖ ή το θέμα του ενιαίου στρατού Ελλάδος – Κύπρου . Θα δεις επίσης ότι μπορείς να προστατευτείς με χίλιους τρόπους από τους άρπαγες και τους τοκογλύφους γιατί εσύ θα είσαι ο νομοθέτης και θα διαπιστώσεις ακόμα πως όποιος σταθεί εμπόδιο στη θέληση σου μπορείς να τον συντρίψεις και να τον εξορίσεις για πάντα από την ιερή Ελλάδα.
Μην περιμένεις από τα κόμματα να σε σώσουν . Τα κόμματα είναι συμμορίες ουτιδανών που υπηρετούν σκοτεινά ιδιοτελή συμφέροντα. Διεκδίκησε την θέσμιση του νομαρχιακού ελεγκτικού συμβουλίου που θα εδράζεται πάνω στις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις , βάλε τον θεμέλιο λίθο της κοινωνιοκρατίας και θα δεις πως όλα θα πάνε προς το καλύτερο.

Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος - ΕΔΗΚ

Ένοπλη κοινωνιοκρατική αντίσταση στη δικτατορία των τραπεζών

2012-05-27T11:21:00.003+03:00

Το πολιτικό κατεστημένο της Κύπρου πήρε την απόφαση να στηρίξει την Λαϊκή Τράπεζα με τους φόρους του λαού. Απόφαση αντιλαϊκή και δικτατορική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ολιγαρχίας του πλούτου και της διαπλοκής.
Κοντά στα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν θα προστεθούν και αμέτρητα άλλα ως αποτέλεσμα της φορολογικής επίθεσης που θα υποστεί η παραγωγική βάση της κοινωνίας.
Η απόφαση του κράτους για περικοπή κονδυλίων στις τοπικές αυτοδιοικήσεις , που θα πλησιάζει το 16% , θα οδηγήσει στην κατάρρευση της τοπικής αυτοδιοίκησης .
Οι συστημικοί πολιτικοί πήραν την εντολή να στηρίξουν τους τραπεζίτες και θα το κάνουν αδιαφορώντας για τα πάντα . Ο λαός πρέπει να καταλάβει πως μόνο με σθεναρή και μαχητική αντίσταση θα περισώσει τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του.
Χαιρετίζουμε τη πρόθεση της εκτελεστικής επιτροπής της ένωσης Δήμων , για στάση πληρωμών προς το κράτος . Πάγια θέση του Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος ήταν πως το μονοκεντρικό φορολογικό σύστημα ευνοεί μόνο την πολιτικο-οικονομική ολιγαρχία.
Κανένας φόρος δεν πρέπει να δίδεται στην κεντρική διοίκηση του κράτους χωρίς να περάσει πρώτα μέσα από τις τοπικές και περιφερειακές αυτοδιοικήσεις που πρέπει να φροντίζουν πρωτίστως την στήριξη των παραγωγικών μονάδων τους και την ευρύτερη ανάπτυξη.
Η στάση πληρωμών του λαού προς την κυβέρνηση είναι το μόνο μέτρο αμύνης ενάντια στην προσπάθεια καταλήστευσης του από την πολιτικο-οικονομική ολιγαρχία.
Η τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση πρέπει επίσης να προβεί σε άμεση διαχείριση του έργου της αστυνομίας το οποίο να συναρμόσει με τις ένοπλες πολιτοφυλακές. Διότι μαύρες μέρες έρχονται και αν δεν ξεκινήσει από τώρα η λαϊκή αντίσταση πάνω σε βάσεις κοινωνιοκρατικές θα πλακώσουν οι μπάτσοι , οι δικηγόροι και οι κλητήρες και θα αρπάξουν τα πάντα.
Το ίδιο θα πρέπει να κάνουν και οι αδελφοί μας στην Ελλάδα.
Ενοπλη κοινωνιοκρατική αντίσταση στην επίθεση των τοκογλύφων και του ληστρικού κράτους. Να πάρουν στα χέρια τους οι τοπικές αυτοδιοικήσεις την ασφάλεια και την υπεράσπιση της λαϊκής τους βάσης και να μην αφήσουν το πεδίο ανοικτό σε ακροαριστερές ή ακροδεξιές παρατάξεις και οργανώσεις.
Αυτά τα έκτακτα μέτρα μόνο η λαϊκή συνέλευση έχει το δικαίωμα να τα επιβάλει . Πάνω στις τοπικές λαϊκές συνελεύσεις πρέπει να στηριχθεί το νέο κράτος που θα διασφαλίσει την πραγματική λαϊκή κυριαρχία. Πυλώνας της εθνικής δημοκρατίας είναι η τοπική λαϊκή συνέλευση που αναδεικνύει την τοπική ηγεσία και την ελέγχει και την κατευθύνει.
Συγκέντρωση ισχύος στην τοπική αυτοδιοίκηση με την συμμετοχή της λαϊκής συνέλευσης σημαίνει υπεράσπιση της πραγματικής δημοκρατίας και των λαϊκών συμφερόντων. Ο λαός δεν έχει άλλη επιλογή παρά να σταθεί στο πλευρό των τοπικών του αυτοδιοικήσεων συμμετοχικά και αποφασιστικά και να υπερασπίσει την κυριαρχία του και τα συμφέροντα του.

Τομέας ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

Ο λαός κοιμάται ο Χριστόφιας καταστρέφει τα πάντα

2012-05-26T11:54:00.002+03:00

Μετά το διάγγελμα Χριστόφια όπου ανακοινώθηκε η μη συμμετοχή του στις ερχόμενες προεδρικές εκλογές , επισημάναμε την επικινδυνότητα Χριστόφια και την ανάγκη επαγρύπνησης σε κάποια ζωτικά ζητήματα.
Δεν στέγνωσε το μελάνι αυτής της προειδοποίησης και δυστυχώς τα γεγονότα επιβεβαίωσαν τις ανησυχίες μας.
Ο πρόεδρος Χριστόφιας προχώρησε ήδη στην ανακεφαλαιοποίηση της Λαϊκής τράπεζας με το τεράστιο ποσό του 1,8 δις το οποίο τελικά θα απορροφήσει από την παραγωγική βάση της κοινωνίας δια της βίας του φόρου.
Του εγκλήματος τούτου τελεσθέντος με την συναίνεση ολόκληρου του αγγλοτουρκοπροσκυνημένου κατεστημένου , ο ολετήρας της Κύπρου , προχωρά ακάθεκτος και ανεμπόδιστος στην επιτέλεση ενός άλλου καταστροφικού έργου , που είναι η παροχή του απευθείας εμπορίου μεταξύ Ε.Ε και κατεχομένων , με αντάλλαγμα την παράδοση της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου στα Ηνωμένα Έθνη. Με την πράξη αυτή που θα είναι πράξη εσχάτης προδοσίας εάν επιτελεσθεί θα ΤΣΙΜΕΝΤΩΘΕΊ μια για πάντα η ΔΙΖΩΝΙΚΟΤΗΤΑ και θα αναβαθμιστεί στο μέγιστο βαθμό το κατοχικό μόρφωμα.
Το περίεργο όμως είναι που ενώ συμβαίνουν όλα αυτά , ενώ το τρένο οδηγούμενο από τον ολετήρα της Κύπρου πηγαίνει προς τον γκρεμό , δεν υπάρχει καμία αντίδραση. “Άκρα του τάφου σιωπή”.
Που είστε ρε “εθνικιστές” και “πατριώτες” του παραεκκλησιαστικού συγκροτήματος; Δεν έχει ψηφαλάκια τώρα , δεν ακούτε τις καμπάνες της καταστροφής; Περιμένετε την ώρα που θα μπήτε στη βουλή να συντηρείστε από τους φόρους του λαού; Τηρείτε σιγήν διότι συναινείτε στην διχοτόμηση αυτή είναι η αλήθεια. Για να είναι από εκεί οι μουσουλμάνοι και από εδώ οι ρωμιοί . Καθαρές δουλειές και καθαρά κέρδη για τους διάφορους χρυσοφόρους ταγούς.

Τομέας ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

Το σχέδιο Ανάν και η εθνική μειοδοσία του Τάσσου Παπαδόπουλου

2012-05-24T18:26:00.002+03:00

Καλά τα είπε ο αντιπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ειδική σύνοδο της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ κ. Στέλιος Μακρυγιάννης, ότι δηλαδή : «Ατυχώς το 2004 η διαδικασία μετατράπηκε σε διαδικασία διαμεσολάβησης, η οποία δεν έδωσε στις δύο πλευρές την ευκαιρία να επιτύχουν μία συμφωνημένη λύση πριν το σχέδιο τεθεί σε δημοψήφισμα. Συνεπώς δεν μπορούμε πραγματικά να ομιλούμε για επιτυχές αποτέλεσμα της διαδικασίας»
Tο ερώτημα που βασανίζει κάθε σκεπτόμενο πολίτη είναι γιατί το 2004 , αφού δεν υπήρξε όπως ισχυρίζονται καμία σύγκληση , δέχθηκε ο τότε πρόεδρος της Κύπρου να τεθεί το ολέθριο σχέδιο Ανάν σε δημοψήφισμα;
Η πράξη αυτή καθαυτή συνιστούσε ελλειπή υπεράσπιση της κυριαρχίας της κυπριακής δημοκρατίας και ο χαρακτηρισμός της είναι ένας και μοναδικός : πράξη εθνικής μειοδοσίας.
Αφού δεν υπήρχε καμία σύγκληση πάνω στο σχέδιο Ανάν τότε τι υπαγόρευσε την κατάθεση του σε δημοψήφισμα και μάλιστα σε διπλό δημοψήφισμα με την συμμετοχή των εποίκων;
Μια μυστική διπλωματία προς εξυπηρέτηση σκοτεινών σκοπών υποκρύπτεται της απόφασης του Τάσσου Παπαδόπουλου να θέσει το σχέδιο Ανάν σε δημοψήφισμα. Μια σκοτεινή διπλωματία που εξυπηρετούσε το σχέδιο επιβολής σταδιακής εμπράγματης λύσης , σε συνέχεια της άρσης της εμπολέμου καταστάσεως και του ανοίγματος των οδοφραγμάτων που μύρια επισώρευσε δεινά . Ελπίζουμε το ίδιο σενάριο να μην επαναληφθεί για άλλη μια φορά , με δεδομένες τις μηχανορραφίες Ντάουνερ και με ανοικτή τη προοπτική πολυμερούς ή διεθνούς διάσκεψης. Να πιεσθεί δηλαδή η κυπριακή δημοκρατία στην αποδοχή ενός άλλου σχεδίου τύπου Ανάν προς δημοψήφισμα. Αυτό θα είναι ένα θανάσιμο κτύπημα στην κυριαρχία μας και στην υπόσταση της κυπριακής δημοκρατίας.
Αλλά και αν ακόμα υπάρξουν κάποιες συγκλήσεις μέσα από τα φαγοπότια των λεγομένων επιτροπών , πρέπει πρώτα να τεθούν στη κρίση του κυπριακού λαού και αυτός να τις αξιολογήσει πριν από κάθε συνολικό σχέδιο λύσης .
Επιβάλλεται επίσης να ξεκαθαριστεί το ενιαίο του εκλογικού σώματος και η μη συμμετοχή σε αυτό ούτε ενός εποίκου. Πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να προηγηθεί απογραφή των τουρκοκυπρίων υπό την εποπτεία του ΟΗΕ , της Ε.Ε και της Κ.Δ, να εφοδιαστούν με έγγραφα της κυπριακής δημοκρατίας ώστε να έχουν νόμιμο δικαίωμα συμμετοχής σε τυχόν δημοψήφισμα.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αμφισβητηθεί η κυπριακή δημοκρατία , η υπόσταση και η κυριαρχία της.

Τομέας Ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

Ξεμασκάρεμα Αναστασιάδη

2012-05-23T10:51:00.001+03:00

Αρχίζει σιγά-σιγά να αποκαλύπτει τις θέσεις του πάνω στο εθνικό θέμα ο κ. Αναστασιάδης.
Στην αρχή ξεκίνησε με το “ Μπορούμε να πιέσουμε τη Τουρκία , μπορούμε να διεκδικήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα”. Στη συνέχεια μίλησε για την ανάγκη πολυμερούς διάσκεψης και την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Στο επόμενο επεισόδιο αναφέρθηκε σε απόσυρση των υπερπροσφορών Χριστόφια και στο πιό πρόσφατο γύρισμα απεκάλυψε ότι η πρόταση του εδράζεται στην Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.
Απορρίπτοντας όμως προτάσεις ομοσπονδίας με ισχυρή κεντρική κυβέρνηση δείχνει ο κ. Αναστασιάδης ότι οδεύει σε αυτό που πάντοτε διακήρυττε , δηλαδή στην λεγόμενη χαλαρή ομοσπονδία που δεν είναι τίποτα άλλο από μια συγκαλυμμένη συνομοσπονδία με ισχυρά τα συνιστώντα υποκείμενα όπως και εάν ονομάζονται αυτά.
Στην ουσία ο κ. Αναστασιάδης επιστρέφει στο σχέδιο Ανάν ενώ ταυτόχρονα δείχνει ότι σέβεται την ετυμηγορία του λαού στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Γνωστή προπαγανδιστική τακτική που την εφάρμοζαν οι ηγέτες και υπο-ηγέτες του κυπριακού κατεστημένου προ πολλού. Πατριώτες στα μπαλκόνια , προδότες στα παρασκήνια.
Δυστυχώς όμως το πολιτικό πρόβλημα του τόπου παράγεται από την ακρισία και αμνησία του λαού που επιδεινώνεται από την πελατειακή σχέση των κομματικών μηχανισμών με το εκλογικό σώμα.
Θα ήταν ελλιπής η κριτική μας εάν στιγματίζαμε μόνο τους πολιτικούς και αφήναμε τον λαό στο απυρόβλητο. Φταίει και ο λαός για το κατάντημα μας και για τον κίνδυνο του αφανισμού στον οποίο η πατρίδα είναι εκτεθειμένη.
Διότι της πολιτικής κατάπτωσης προηγείται η ηθική κατάπτωση. Οι φαύλοι και οι προδότες θριαμβεύουν σε ένα φαύλο λαό ενώ σπάνε τα μούτρα τους σε ένα λαό που ορθώνει ως βράχο το ηθικό του μεγαλείο.

Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος – ΕΔΗΚ

εθνικοκοινωνική αριστερά

2012-05-22T17:20:00.002+03:00

Αν το ΑΚΕΛ δεν αναλάμβανε την διακυβέρνηση του τόπου η κοινωνία θα έτρεφε την πλάνη πως κάπου υπάρχει μια αριστερή ιδεολογία που αντιτίθεται στην πλουτοκρατία. Αυτός ο μύθος της αριστεράς όμως κατέρρευσε εκ των ένδον.
Η αριστερά σήμερα , δηλαδή το ΑΚΕΛ αλλά και η σοσιαλίζουσα ΕΔΕΚ που εντάσσεται στο αριστερό φάσμα , υποστηρίζει τα δύο μεγάλα κακά του συστήματος. Το ένα είναι το υπέρογκο κράτος (δημοσιοϋπαλληλικός τομέας και ευρύτερος δημόσιος τομέας που περιλαμβάνει τους ημικρατικούς οργανισμούς) και το άλλο κακό είναι το ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Το αποτέλεσμα είναι να συνθλίβεται η παραγωγική βάση της κοινωνίας που για την αριστερά δεν είναι τίποτα άλλο από μια δεξαμενή άντλησης φόρων. Από αυτό το πλιάτσικο της παραγωγικής βάσης επωφελούνται βέβαια οι δημόσιοι υπάλληλοι μαζί με την ολιγαρχία του παρασιτικού πλούτου που έχει όλες τις διευκολύνσεις και προσβάσεις στις δομές του κράτους . Κανένας σχεδιασμός και καμιά ενίσχυση της παραγωγής δεν παρατηρήθηκε μέσα σε αυτό το πλέγμα σχέσεων κράτους και ολιγαρχίας υπό αριστερά προστασία.
Η διαφορά της αριστεράς με τη δεξιά – κεντροδεξιά έγκειται σε κάποιες λεπτομέρειες . Ο διογκωμένος δημοσιοϋπαλληλικός τομέας έχει την καταγωγή του στις κεντροδεξιές διακυβερνήσεις του τόπου στα πλαίσια της πελατειακής σχέσης με το εκλογικό σώμα που αποτελεί την κοινή ιδεολογική βάση όλων των κομμάτων του συστήματος του κομματοκρατικού κοινοβουλευτισμού. Μοναδική διαφορά που εντοπίζεται στην δεξιά αφορά τους ημικρατικούς οργανισμούς που άλλοτε τους στηρίζει και άλλοτε προτείνει την ιδιωτικοποίηση τους υπό καθεστώς όμως υψηλής προστασίας από το λεγόμενο παρεμβατικό κράτος. Δηλαδή από τη σκύλα στη χάριβδη.
Το πέρασμα των ημικρατικών στην λαϊκή συνεταιριστική βάση , που προτίνουμε εμείς οι εθνικοκοινωνιστές , προϋποθέτει μια γενικότερη κοινωνιστική οικονομική πολιτική που θα επιτρέψει την μετακίνηση κεφαλαίων του λαού από τις ιδιωτικές τράπεζες στην παραγωγική επένδυση. Μια τέτοια πολιτική είναι αδύνατη μέσα στο παρόν σύστημα άρα μη αναμενόμενη να τεθεί ούτε ως πρόταση από τα κόμματα του κατεστημένου.
Το συμπέρασμα αυτής της περιγραφής είναι πως η λεγόμενη αριστερά εφαρμόζει δεξιές πολιτικές την ώρα μάλιστα που περιχαρακώνει και χειραγωγεί το εργατικό κίνημα εις βάρος των “αφεντικών” που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι επιχειρήσεις . Ουδέποτε η αριστερά θέλησε να καταλάβει πως η ραχοκοκαλιά της παραγωγικής βάσης είναι η ιδιωτική επιχείρηση. Αν αυτή καταρρεύσει , τότε ο εργάτης θα βρεθεί στο δρόμο . Για να σταθεί όμως η επιχείρηση χρειάζεται ένα λαϊκό παραγωγικό κράτος που δεν θα προέρχεται από πελατειακές σχέσεις άλλα από την ανάγκη και το αυτεξούσιο της κοινωνίας , ένα κράτος περιορισμένο στις αναγκαίες υπηρεσίες που θα στηρίζουν τη παραγωγή και την ασφάλεια του λαού. Ένα κράτος λειτουργικό που δεν θα απαιτεί τεράστιους φόρους για να συντηρηθεί. Χρειάζεται επίσης να προστατευθεί η επιχείρηση από το ληστρικό ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα. Χρειάζεται φθηνό χρήμα για να κινηθεί και να αναπτυχθεί αλλά και ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης.
Αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να τις προσφέρει η δεξιά γιατί αυτή τάσσεται αναφανδόν υπέρ των συμφερόντων της παρασιτικής ολιγαρχίας. Μήτε όμως η ταξική αριστερά διότι εκτός του ότι υποκλίνεται στην ολιγαρχία , δεν κατανοεί την κυρίαρχη αντίθεση της οικονομίας που είναι η αντίθεση ανάμεσα στην μεγάλη μάζα του λαού και της παραγωγικής βάσης και στην παρασιτική ολιγαρχία . Η παραγωγική βάση χρειάζεται αρμονικές σχέσεις ανάμεσα στον εργάτη , στον επιχειρηματία , και στο κράτος υποστηρικτή , συνεπίκουρο της παραγωγικής βάσης και διαχειριστή της κοινής εθνικής υπεραξίας που παρήγαγαν οι γενεές μέσα από τα βάθη των αιώνων.
Ο αιώνιος εχθρός κάθε κοινωνίας είναι η συσσώρευση πλούτου και εξουσίας σε λίγα χέρια. Αυτός ο αιώνιος εχθρός θα βρίσκει πάντοτε μιαν αιώνια δεξιά να στηρίζει ιδεολογικοπολιτικά τα συμφέροντα του. Και ο λαός θα έχει ανάγκη πάντοτε από μιαν αντίσταση στην φθορά της κοινωνίας , στην καταστροφή του συλλογικού συμφέροντος.
Το πρόβλημα σήμερα είναι που αυτή η αντίσταση δεν υπάρχει ούτε εκφράζεται έστω αμυδρά από κανένα από τα πολιτικά σχήματα του κατεστημένου. Η αριστερά και το λεγόμενο κέντρο συνθέτουν και αναπαράγουν το σύστημα και το υπηρετούν προς όφελος πρώτα από όλα των κομματικών μηχανισμών τους . Όπου η ιδιοτέλεια του πολιτικού συστήματος συμπλέκεται με την ιδιοτέλεια της οικονομικής ολιγαρχίας.
Ενώπιον αυτού του συστήματος εμείς οι εθνικιστές – εθνικοκοινωνιστές είναι εύκολο να πούμε πως δεν ανήκουμε σε αυτό το σύστημα , ούτε δεξιά , ούτε αριστερά , ούτε κέντρο. ¨Όμως έτσι κρίνω ότι τους αφήνουμε να παίζουν το παιχνίδι τους και εμείς να δηλώνουμε θεατές του. Εκτός του ότι μένουμε απέξω τους δίνουμε το δικαίωμα να μας κατατάσσουν όπου αυτοί θέλουν και μας κατατάσσουν στην λεγόμενη ακροδεξιά. Ταυτίζουν τον εθνικισμό με την ακροδεξιά που δεν έχει καμία ιδεολογία αλλά λαϊκίστικους τακτικισμούς που υπηρετούν την δεξιά και τα συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από την γαλάζια κουρτίνα . Εμείς οι εθνικοκοινωνιστές δεν έχουμε καμία σχέση με την ακροδεξιά . Τουναντίον , το κρηπίδωμα της ιδεολογίας μας είναι η εναντίωση στην δεξιά και στα ολιγαρχικά συμφέροντα που εξυπηρετεί. Όταν μας ταυτίζουν με την ακροδεξιά στην ουσία μας καταδικάζουν σε θάνατο και μένει το πεδίο της εργαζόμενης μάζας του λαού ακάλυπτο από τον εθνικισμό και καλυμμένο από τους αριστερούς του σαλονιού , τους εθνομηδενιστές , τους ολέθριους εργατοπατέρες , τους δόλιους συνωμότες με την ολιγαρχία των διεθνών και ντόπιων τοκογλύφων , τους υπηρέτες της παρασιτοκρατίας . Το αποτέλεσμα είναι να αφήνουμε πολιτικά ακάλυπτο το λαό και την παραγωγική βάση της εθνικής κοινωνίας.
Τι πρέπει να κάνουμε ; Άποψη μου είναι πως πρέπει να τοποθετηθούμε ξεκάθαρα στην πτέρυγα της αριστεράς , ως νέα αριστερά , ως εθνικιστική – εθνικοκοινωνική αριστερά που θα επιχειρήσει την εθνικιστικοποίηση της παραγωγικής βάσης που περιλαμβάνει όπως είπαμε την εργατιά , τους αγρότες , τους επιχειρηματίες , τους ελεύθερους επαγγελματίες , και να την στρέψει ενάντια στην ολιγαρχία. Με απώτερο σκοπό το πέρασμα από την ανισορροπία και την δυσαρμονία της σοσιαλκαπιταλιστικής κοινωνίας στην κοινωνία του εθνικού κοινωνισμού και από το πολίτευμα του κομματοκρατικού κοινοβουλευτισμού στο πολίτευμα της κοινωνιοκρατίας και της εξουσίας της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας.
Η χρήση του όρου Εθνικιστική αριστερά μας κατατάσσει ευθύς εξ αρχής ενάντια στη δεξιά και τα κεντροδεξιά και ακροδεξιά παράγωγα της , ενώ μας ανοίγει ταυτόχρονα τις πύλες προς την μεγάλη μάζα του εργαζόμενου λαού που κατασπαράσσεται από την παρασιτοκρατία.
Έχοντας ως κύριο πολιτικό εχθρό μας την δεξιά διεκδικούμε την υπεράσπιση και καθοδήγηση της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας με κεντρικό άξονα την επιχείρηση και κατά συνέπεια την υπεράσπιση της ατομικής πρωτοβουλίας και ιδιοκτησίας , ενάντια στον κατατεμαχισμό της παραγωγικής βάσης από τα κομουνιστικά ιδεολογικοπολιτικά σχήματα που στρέφουν τον εργάτη ενάντια στην παραγωγική επιχείρηση και ταυτίζουν το εθνικό παραγωγικό κεφάλαιο με το παρασιτικό-χρηματοπιστωτικό.
Η νέα αριστερά , η εθνικοκοινωνική αριστερά , ενοποιεί την παραγωγική βάση ενάντια σε ότι την διασπά και την εκμεταλλεύεται πολιτικά και οικονομικά.
Από την πολεμίστρα της εθνικοκοινωνικής αριστεράς αρχίζει ένας πολύμορφος ιδεολογικός αγώνας κατά των ιδεολογημάτων του κατεστημένου προτάσσοντας την πραγματική εθνική ιδεολογία και το πολιτικό πρόγραμμα που απορρέει από την σχέση αυτής με την σπουδή των παροντικών ζητημάτων και προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κοινωνία και το έθνος.
Έχει ανάγκη σήμερα η πατρίδα μιας νέας αριστεράς που θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της κοινωνίας ως ενιαίας παραγωγικής βάσης ώστε δυναμωμένη αυτή η κοινωνία να αντιμετωπίσει το μεγάλο πρόβλημα της κατοχής της πατρίδος μας από τους τούρκους και άγγλους κατακτητές.
Μια κοινωνία διασπασμένη σε ταξικές αντιπαλότητες και ταυτόχρονα καθημαγμένη από την παρασιτοκρατία του πελατειακού και τραπεζικού συστήματος , είναι καταδικασμένη να υπομένει την σκλαβιά με κίνδυνο μιας δραματικής εκρίζωσης της από την γη των πατέρων .

Λουκάς Σταύρου

Ισραήλ και φυσικό αέριο

2012-05-22T10:55:00.000+03:00

Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ έλεγε από την αρχή αυτής της ιστορίας πως η εξόρυξη του φυσικού αερίου χωρίς ισχυρή εθνική άμυνα θα εξελιχθεί στη μεγαλύτερη κατάρα που θα πέσει στον κυπριακό ελληνισμό. Διότι χωρίς εθνική άμυνα θα αναγκαστούμε να παραδώσουμε την ασφάλεια του εγχειρήματος στη πολεμική μηχανή του Ισραήλ. Να παραδώσουμε δηλαδή την Κύπρο στον αμυντικό χώρο του Ισραήλ.
Αυτό σημαίνει πως θα έχουμε παρουσία ισραηλινού στρατού στην Κύπρο καθώς και σημαντική παρουσία ισραηλινών στη Κύπρο που θα υποστηρίζουν την δημιουργία και λειτουργία του τερματικού.
Κανένας όμως από αυτούς τους φωστήρες που τηρούν σιγή ιχθύος στα σχέδια παράδοσης της Κύπρου στο Ισραήλ δεν μας είπε το κόστος της παρουσίας των ισραηλινών στη Κύπρο που θα προστεθεί στο υπόλοιπο κόστος εξόρυξης.
Πρέπει επιτέλους να τεθεί το ερώτημα , ποιο θα είναι τελικά το κέρδος της Κύπρου από την εξόρυξη του φυσικού αερίου από τα έγκατα της θάλασσας ; Κανένας δεν παρουσίασε κάποια μελέτη περί του κόστους εξόρυξης . Φαίνεται πως πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.
Στο τέλος η υπόθεση του φυσικού αερίου θα έχει την ίδια κατάληξη με την EUROCYPRIA ή με τα κοντέινερ του θανάτου που οι διάφορες/οι καρεκλοκένταυροι των υπουργείων υπολόγιζαν να τα πουλήσουν και να πνίξουν στο χρήμα τον κυπριακό λαό. Τον έπνιξαν όμως στην οδύνη της απώλειας 13 συμπατριωτών μας και στο χρέος.
Προσέξτε όμως γιατί εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με την EUROCYPRIA αλλά με τους Εβραίους. Αν μπουν οι εβραίοι στο χορό των εξόδων δεν θα υποστηρίξουν τα δίκαια της Κύπρου αλλά θα επιβάλουν μιά λύση συνεκμετάλλευσης με τους τούρκους για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και να επιδοθούν ανενόχλητοι στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου προς όφελος αυτών και των τοκογλύφων προς τους οποίους η Κύπρος είναι εκτεθειμένη.
Το αποτέλεσμα είναι να πάρουν οι Ισραηλινοί το νότο και οι τούρκοι τον βορρά και μάλιστα με συμφωνίες που θα τις υπογράψει το αγγλοτουρκοπροσκυνημένο κατεστημένο.
Κατά τα άλλα ζωππόβορτε κυπριακέ λαέ , όπως είπε και ο αείμνηστος Θεμιστοκλής Δέρβης , χόρευε και αγάλλου και στρώνε κόκκινα χαλιά να περάσουν οι ηγέτες σου.

Τομέας ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

Οι θεμελιώδεις πλάνες της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ πάνω στην οικονομία

2012-05-21T13:07:00.003+03:00

άρθρο του Πρωτεσίλαου Σταύρου :
Διαβάζοντας το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ομολογήσω πως έμεινα έκπληκτος από τον οπισθοδρομισμό και τον καιροσκοπισμό που χαρακτηρίζει τις θέσεις τους πάνω στην οικονομία, τις οποίες παρουσιάζουν ως την ορθή δέσμη ιδεών/μέτρων για λύση στη κρίση. Θα έγραφα μία εκτενή ανάλυση αλλά ο Νίκος Τσάφος του Greek Default Watch το έκανε πριν από εμένα και με πολύ καλό τρόπο. Κατά συνέπεια θα περιοριστώ στην ανάλυση των δύο θεμελιωδών πλανών πάνω στις οποίες στηρίζεται το οικοδόμημα των λευκών επιταγών, κενών υποσχέσεων και μοιρασιών του ΣΥΡΙΖΑ.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>

Στάχτη στα μάτια του κυπριακού λαού

2012-05-21T11:20:00.001+03:00

Χρεώνουν τον κυπριακό λαό με 1,8 δις συν τους τόκους που θα προστεθούν στα ομόλογα που θα αγοραστούν από την ολιγαρχία του πλούτου , ρίχνοντας στάχτη στα μάτια του , περί δήθεν έρευνας που θα διεξάγουν μεταξύ τους οι τραπεζίτες και τα πολιτικά κόμματα που τους στηρίζουν και που δεν έπαυσαν ποτέ να θησαυρίζουν αμφότεροι από την αγαστή συνεργασία τους.
Στην εξέλιξη των πραγμάτων το 1,8 δις θα επιστρέφει στο κράτος με αγορά νέων ομολόγων και τανάπαλιν. Αυτό το πάρε-δώσε μεταξύ κράτους και τραπεζιτών θα φορτώνεται με επαχθείς τόκους και ο λαός θα τους πληρώνει στενάζοντας κάτω από το βάρος της ύφεσης.
Όσο το κράτος δεν θα περιορίζει τα έξοδα του , με την συρρίκνωση του δημοσιοϋπαλληλικού τομέα , την λαϊκοποίηση των ημικρατικών, την προς τα κάτω συμπίεση των μεγαλομισθών των δημοσίων υπαλλήλων και την κατάργηση των προνομίων τους , η οικονομία του τόπου θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Στο μεταξύ όσο θα συμβαίνουν αυτά , τόσο περισσότερο θα εντείνεται η προπαγάνδα του αναμενόμενου πλούτου από την εξόρυξη του φυσικού αερίου. Ενός ¨πλούτου” που όπως δείχνουν τα πράγματα θα κατανεμηθεί στους τοκογλύφους και στους ξένους προστάτες της ΑΟΖ μας.
Ο λαός δεν έχει άλλη επιλογή παρά να δυναμώσει τη φωνή του κόμματος της εθνικιστικής αριστεράς , τη φωνή του Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος , για να δώσουμε τη μάχη ενάντια στην ντόπια παρασιτική ολιγαρχία και στους πολιτικούς υπερασπιστές της , από την διεθνιστική και εθνομηδενιστική αριστερά μέχρι την καπιταλιστική , πατριδοκάπηλη δεξιά.

Τομέας ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

ΕΔΗΚ: Η φωνή της εθνικιστικής αριστεράς

2012-05-19T10:52:00.000+03:00

Στον μηχανισμό στήριξης δεν θα μπει η Κύπρος εάν το κράτος δεν βρει το 1,8 δις για να ανακεφαλαιοποιήσει την Λαϊκή Τράπεζα όπως ισχυρίζονται οι κρατούντες , αλλά αν βρει αυτά τα λεφτά.
Διότι τότε το χρέος θα ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ και δεν θα μπορεί το κράτος να πληρώσει ούτε τους τόκους.
Στο μεταξύ η ανάγκη χρηματοδότησης των κρατικών εξόδων θα ανοίξει ένα πάρε – δώσε με τις υποτιθέμενες υγιείς τράπεζες που θα φορτώνουν στο λαό νέα χρέη και νέους τόκους. Ενώ το κράτος με τη σειρά του θα είναι υποχρεωμένο να στηρίζει τους τραπεζίτες εις βάρος του λαού.
Το ερώτημα που τίθεται αυτή την ώρα είναι που θα βρει το κράτος το 1,8 δις.
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη : είτε από καινούρια δάνεια από το εξωτερικό , είτε από φορολογική επίθεση στη παραγωγική βάση της κοινωνίας με ταυτόχρονη διάλυση του κοινωνικού κράτους.
Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά αυτοί που αποφάσισαν να στηρίξουν την Λαϊκή , δηλαδή η κυβέρνηση και η κομματοκρατική βουλή της εικονικής δημοκρατίας. Γνωρίζουν επίσης πως μια τέτοια κίνηση θα καταστρέψει την οικονομία μας και θα εξαναγκάσει την υπαγωγή της στον μηχανισμό στήριξης. Τι είναι όμως αυτός ο μηχανισμός στήριξης ; Το λέει το ίδιο το όνομα του αλλά κατά το ήμισυ :Μηχανισμός στήριξης του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Προς αυτή την κατεύθυνση όδευσαν την οικονομία της Κύπρου , οι κρατούντες. Δεξιοί , αριστεροί μαρξιστές , εθνομηδενιστές και λαϊκιστές , σοσιαλιστές των σαλονιών και κεντρώοι της μικτής οικονομίας , μαζί με τους φιλελεύθερους και τους πάσης παραλλαγής δεξιούς , συναποφάσισαν να οδηγήσουν την Κύπρο στο μηχανισμό στήριξης και να γονατίσουν την παραγωγική βάση της κοινωνίας.
Σε αυτή την ζοφερή για το μέλλον της πατρίδος κατάσταση που πλησιάζει ως καταιγίδα , μοναδική αντίσταση στα συμφέροντα της εκκλησιαστικό-ιδιοτικής ολιγαρχίας είναι το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα , η φωνή της ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ που θα δώσει την μάχη της υπεράσπισης της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας ενάντια στην καπιταλιστική δεξιά και στην εθνομηδενιστική αριστερά με όλες τις υπερχειλίσεις και επεκτάσεις τους στον λεγόμενο χώρο του κέντρου.

Τομέας ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

Ανακεφαλαιοποίηση Λαϊκής Τράπεζας : Συμπαιγνία πολιτικού κατεστημένου και τραπεζιτών

2012-05-18T13:50:00.002+03:00

Η απόφαση της κυβέρνησης Χριστόφια με την στήριξη της κυπριακής κομματοκρατικής βουλής για ανακεφαλαιοποίηση της Λαϊκής Τράπεζας , με 1,8 δις ευρώ , αποτελεί συμμορίτικη συμπαιγνία του πολιτικού κατεστημένου με την ολιγαρχία του πλούτου εις βάρος της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας που ήδη βρίσκεται σε τραγική κατάσταση , με 35.000 ανέργους , με επιχειρήσεις να κλείνουν η μια πίσω από την άλλη και με αυξανόμενους έμμεσους φόρους που κάνουν το ψωμί , ψωμάκι στο λαό.
Το 1,8 δις που θέλει να δώσει το κράτος στην Λαϊκή Τράπεζα θα το αρπάξει από τους ίδιους τους φόρους του λαού ενώ ένα μέρος αυτού από τους λοιπούς τραπεζίτες προς τους οποίους θα πληρώσει επαχθείς τόκους ο λαός.
Οι μεγαλομέτοχοι της λαϊκής τράπεζας ας φέρουν τα κεφάλαια που έχουν στο εξωτερικό να ανακεφαλαιοποιήσουν την τράπεζα τους ή ας απευθυνθούν οι ίδιοι στις άλλες τράπεζες να τους δώσουν αυτές τα κεφάλαια με ιδιωτικές συμφωνίες και ρίσκα.
Σε μια υπόθεση ιδιωτικών επιχειρήσεων χρηματοληστρικού χαρακτήρα δεν έχει κανένα λόγο να εμπλακεί ο λαός δια μέσου του κράτους και να φορτωθεί αυτός τις ζημιές των ληστρικού συστήματος.
Η Λαϊκή Τράπεζα έπρεπε να αφεθεί να καταρρεύσει και το κράτος να παρέμβει μόνο για να εξασφαλίσει τις καταθέσεις του λαού με κάθε τρόπο μη αποκλειομένης της ολοκληρωτικής κρατικοποίησης της .
Αντί αυτού όμως , οι πολιτικοί αποφάσισαν να στηρίξουν τους τραπεζίτες και να καλύψουν τα κερδοσκοπικά εγκλήματα τους με τις τεράστιες αμοιβές στα υψηλά ιστάμενα στελέχη τους.
Μόνο μια κρατική μη κερδοσκοπική αναπτυξιακή τράπεζα μπορεί να βοηθήσει τον λαό και να ενισχύσει την παραγωγή και την εσωτερική εθνική αγορά . Κάθε στήριξη του κράτους προς τις ιδιωτικές τράπεζες είναι πράξη εγκληματική και αντιλαϊκή .
Καταγγέλλω τη συμπαιγνία του πολιτικού κατεστημένου με την ολιγαρχία του πλούτου .
Σταμάτα λαέ να προσκυνάς τα πολιτικά σου αφεντικά . Ξύπνα από το λήθαργο σου και πολέμα για το ψωμί και τη πατρίδα σου.

Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος – ΕΔΗΚ

Η ΟΡΘΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ – Η ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

2012-05-17T10:06:00.001+03:00

Ακούγεται από διάφορους , άλλοτε από αληθινούς πατριώτες και εθνικιστές και άλλοτε από διζωνικούς , ομοσπονδιακούς και λοιπούς αγγλοτουρκοπροσκυνημένους , οτι το κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής.
Η εισβολή έγινε το 1974 και η κατοχή παρατείνεται έκτοτε μέχρι σήμερα με όλα τα επακόλουθα της , που είναι μεταξύ πολλών , ο μαζικός εποικισμός και η ανακήρυξη του ψευδοκράτους , η παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων προσφύγων κλπ.
Όμως για να φτάσουμε στην εισβολή και κατοχή προϋπήρξαν άλλοι βιασμοί και άλλες αδικίες εις βάρος του κυπριακού ελληνισμού , αδικίες που συνδέονται άμεσα με την τουρκική εισβολή και την περιορισμένη κυριαρχία της κυπριακής δημοκρατίας .
Αναφέρομαι στη βία του Ζυριχικού συντάγματος που αναγόρευε την τουρκοκυπριακή μειονότητα σε κοινότητα υπέρμετρων δικαιωμάτων , ως και στη βία των συνθηκών εγγυήσεως και συμμαχίας που στραγγάλιζαν και εξακολουθούν να στραγγαλίζουν την ανεξαρτησία της κυπριακής δημοκρατίας. Ακολούθησε η τουρκανταρσία του 1963 ως προσπάθεια κατάλυσης του κράτους , η καντονοποίηση , ο βομβαρδισμός της Τυλλυρίας , ο παράνομος εξοπλισμός των τουρκοκυπρίων και η προετοιμασία τους για την συμμετοχή τους στην τουρκική εισβολή που προ πολλού σχεδιαζόταν από την Τουρκία. Προστίθενται σε αυτά η βίαιη παραμονή των αγγλικών βάσεων ως και η συνεχής προσπάθεια των άγγλων για κατάλυση της κυπριακής δημοκρατίας.
Συνεπώς εάν ορίσουμε το εθνικό πρόβλημα της Κύπρου ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής λέμε την μισή αλήθεια και αφήνουμε απέξω τα άλλα ζητήματα που συνθέτουν το σύνολο του προβλήματος.
Το κυπριακό πρόβλημα συνίσταται στην παρεμπόδιση του δικαιώματος της κυπριακής δημοκρατίας να ασκήσει το ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ .
Αυτή την παρεμπόδιση διενεργούν τόσο οι άγγλοι όσο και οι τούρκοι , αρχής γενομένης από την αγγλική κατοχή και το κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης .
Συνεπώς δεν αίρεται η αδικία εις βάρος της Κύπρου ακόμα και αν αποχωρήσει και ο τελευταίος τούρκος στρατιώτης από τη γη μας.
Η αδικία εις βάρος της Κύπρου θα αρθεί οριστικά με την άσκηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης.
Εμείς οι εθνικιστές-εθνικοκοινωνιστές του ΕΔΗΚ επανατοποθετούμε το κυπριακό στη βάση που το έθεσαν οι ήρωες της ΕΟΚΑ . Βάση που υπαγορεύει την στρατηγική της απελευθέρωσης ως συνέχειας του αγώνος της ΕΟΚΑ μέσα από πολιτικό , διπλωματικό και ένοπλο αγώνα.

Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος – ΕΔΗΚ

Οι νέες εκλογές και οι πραγματικότητες της ελληνικής οικονομίας

2012-05-16T11:40:00.000+03:00

Πάμε για δεύτερο γύρο εκλογών. Ας υποθέσουμε ότι προκύπτει αντιμνημονιακή κυβέρνηση και ότι αυτή πετυχαίνει να απαλλάξει τη χώρα από τα βάρη του μνημονίου και να θέσει στο περιθώριο τις μνημονιακές δυνάμεις που βούλιαξαν τη χώρα και οδήγησαν αυτήν στην ειρκτή του μνημονίου.
Τότε οι αντιμνημονιακές δυνάμεις πρέπει να σταθούν μπροστά στα διαρθρωτικά ενδογενή προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και να πάρουν θέση πάνω σε αυτά.

Τι θα κάνουν με τον υπέρογκο δημοσιοϋπαλληλικό τομέα που η συντήρηση του απαιτεί την φορολογική καταλήστευση της παραγωγικής βάσης ;
Τι θα γίνει με τις ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις ;
Τι θα γίνει με την γραφειοκρατία που φρενάρει την επιχειρηματικότητα , που αποτρέπει την απορρόφηση πόρων από την Ε.Ε , που “νομιμοποιεί” τη μίζα και την διαφθορά;
Τι θα γίνει με τον έλεγχο της ροής του χρήματος από το εκκλησιαστικο-ιδιοτικό τραπεζικό κατεστημένο που συνδέεται με μια κεντρική τράπεζα που ανήκει σε ξένους;
Τι θα γίνει με την αφορολόγητη περιουσία της εκκλησίας που το ιδιοκτησιακό της καθεστώς στηρίζεται στις σφραγίδες των σουλτάνων;
Τι θα γίνει με την αναξιοποίητη περιουσία του κράτους την ώρα που υπάρχουν άστεγοι Έλληνες και ασφυκτικά ενδεείς τοπικές αυτοδιοικήσεις;
Τι θα γίνει με το ασταθές και ληστρικό μονοκεντρικό φορολογικό σύστημα που στηρίζει το αθηνοκεντρικό κράτος και υποβαθμίζει την περιφέρεια , ενώ αποτρέπει ξένες επενδύσεις και αναγκάζει σε φυγή το ντόπιο κεφάλαιο;
Τι θα γίνει με την ελληνική ΑΟΖ και τη σχέση αυτής με την κυπριακή ΑΟΖ και την από κοινού εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου που συνεπάγεται ενιαία άμυνα των δύο κρατών του ελληνισμού ;

Αν ληφθούν σωστά μέτρα για αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων τότε η εθνική οικονομία θα ορθωθεί πάνω σε στέρεες βάσεις για να μπορεί να σταθεί και αν ακόμα η χώρα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει το ευρώ και να επιστρέψει στη δραχμή.
Η απόσειση του μνημονίου χωρίς την αντιμετώπιση των εγγενών προβλημάτων της εθνικής οικονομίας δεν θα οδηγήσει στην πρόοδο και την αναβάθμιση της οικονομίας αλλά θα βυθίσει την Ελλάδα στο πολιτικό και κοινωνικό χάος στο οποίο εντείνεται και με την παρουσία των λαθρομεταναστών. Όμως το πρόβλημα των λαθρομεταναστών το θεωρώ δευτερεύον διότι ακόμα και αν υποθέσουμε ότι διώχνουμε όλους τους λαθρομετανάστες και αφήνουμε τα ενδογενή ή διαρθρωτικά προβλήματα άθικτα , τότε το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο , δηλαδή το χάος και η μιζέρια.
Το ζητούμενο είναι να στηριχθεί η παραγωγική βάση της κοινωνίας ενάντια στους προνομιούχους και στα ολιγαρχικά συμφέροντα αφενός και αφετέρου ενάντια στο υπέρογκο δημόσιο που κατασπαράσσει φορολογικά την παραγωγική βάση.
Ποια κόμματα θέτουν κατ' αρχήν αυτά τα προβλήματα και τι λύσεις προτείνουν; Ας ψάξουν οι πολίτες και να πάρουν τις αποφάσεις τους ώστε στις ερχόμενες εκλογές να πρυτανεύσει ο ορθή κρίση , ο πατριωτισμός και ο κοινωνισμός.

Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος

ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΉ ΕΞΈΓΕΡΣΗ Η ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ

2012-05-15T09:10:00.002+03:00

Ο ελληνικός λαός ζήτησε στις 6 του Μάη να πέσει η Βαστίλη του μνημονίου και οι Λουδοβίκοι και περουκοφόροι του μνημονίου να οδηγηθούν στην λαιμητόμο.
Δεν ζήτησε ο ελληνικός λαός συνδιαχείριση της κρίσης με τους μνημονιακούς .
Δυστυχώς όμως κάποιοι προδίδουν την λαϊκή εντολή με πρώτη την ακροδεξιά ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και αναλαμβάνουν ρόλο δεσμοφύλακα και προστάτη του συστήματος .

Η πρόταση για δημιουργία κυβέρνησης υπό τον Βασίλειο Μαρκεζίνη ήταν προ πολλού μαγειρεμένη και συντηρημένη στον καταψύκτη.
Τούτη την ώρα ο ελληνικός λαός οφείλει να δώσει μια ξεκάθαρη εντολή ενάντια στους συνωμότες για να γκρεμιστεί επιτέλους η Βαστίλη και οι εγκληματίες του μνημονίου να ριφθούν στο αιώνιο ανάθεμα της ιστορίας.
Ο μόνος δρόμος που απομένει στο λαό όταν οι “αντιπρόσωποι” του τον εγκαταλείπουν είναι η εθνικοκοινωνική εξέγερση. Κάτω το σύστημα της κομματοκρατίας. Κάτω το κομματοκρατικό κοινοβούλιο.

Τομέας ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης

2012-05-14T13:39:00.000+03:00

Βάση του αγώνα του κυπριακού ελληνισμού για εκδίωξη των τούρκων και άγγλων κατακτητών είναι το δικαίωμα της κυπριακής δημοκρατίας για άσκηση της κυριαρχίας της στο σύνολο της επικράτειας της, σε ξηρά , θάλασσα και αέρα, ως και το ύπατο δικαίωμα των ελευθέρων κρατών για άσκηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης.
Είναι με την άσκηση αυτού του δικαιώματος που η Κύπρος μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και καλείται πάνω σε αυτή τη γραμμή να ενταχθεί στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη ή σε όποιους άλλους οργανισμούς και συμμαχίες επιθυμεί. Οι κινήσεις αυτές εντάσσονται στην εξωτερική ενάσκηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης .
Η άσκηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης της κυπριακής δημοκρατίας στο εσωτερικό πεδίο, αφορά το δικαίωμα του λαού να θεσμίζει κατά τρόπο ελεύθερο και δημοκρατικό , το σύνταγμα του . Τούτο σημαίνει πως έχουμε δικαίωμα , κατοχυρωμένο από διεθνείς νόμους , αλλά και εθνικό καθήκον , να πετάξουμε στα σκουπίδια το κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης και να θεσμίσουμε το πρώτο ελεύθερο σύνταγμα της κυπριακής δημοκρατίας μέσα από την ελεύθερη βούληση του λαού και όχι μέσα από τις ύποπτες διαπλοκές των κομματικών συμμοριών .
Ξυπνάτε Έλληνες της Κύπρου , διεκδικείστε το δικαίωμα των ελευθέρων ανθρώπων . Παραμερείστε το αγγλοτουρκοπροσκυνημένο κατεστημένο των πολιτικών και της εκκλησίας και πάρτε στα χέρια σας την τύχη της πατρίδος.

Λουκάς Σταύρου
υποψήφιος προεδρικών εκλογών Κυπριακής Δημοκρατίας

Σύγκρουση με τον κομματοκρατικό κοινοβουλευτισμό

2012-05-13T11:41:00.002+03:00

Η τυραννία του μνημονίου πρέπει να πέσει.
Όμως να ξέρετε Έλληνες πως η λύση του προβλήματος και η αναγέννηση της Ελλάδος δεν θα προέλθει από καμιά κομματοκρατική βουλή αλλά μέσα από την ευρεία ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας με το κράτος-μαμούθ αφενός και το ντόπιο χρηματοπιστωτικό σύστημα αφετέρου , που ελέγχεται από ιδιώτες και εκκλησία .
Τον αγώνα αυτό δεν μπορούν να τον διεξάγουν οι συστημικές ιδεολογικοπολιτικές συνάξεις από την άκρα αριστερά έως την άκρα δεξιά. Διότι όλες αυτές οι συνάξεις λειτουργούν εις βάρος της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας είτε υποστηρίζοντας κρατικιστικά μοντέλα είτε χρηματοπιστωτικά είτε και τα δύο ταυτόχρονα που είναι ότι χειρότερο.
Τον αγώνα της απελευθέρωσης της παραγωγικής βάσης της εθνικής κοινωνίας μπορούν να τον καθοδηγήσουν οι εθνικοκοινωνικές δυνάμεις μέσα από μια συγκρουσιακή στρατηγική κατά του κομματοκρατικού κοινοβουλευτισμού, αναδεικνύοντας μια νέα εξουσία που θα εκφράζει τις παραγωγικές ενώσεις και την ανάγκη ανάπτυξης της περιφέρειας.
Η δημοκρατία των κομμάτων πρέπει να αντικατασταθεί από την δημοκρατία των παραγωγικών ενώσεων και των αυτοδύναμων τοπικών κοινωνιών.
Αν η παραγωγική βάση δεν αναλάβει την εξουσία πάνω στην ίδια της την εργασία και αφεθεί στο έλεος των κομμάτων , θα βυθιστεί σε πολύχρονη δυστυχία με τις κομματικές συμμορίες να επιτηρούν τις αλυσίδες της.

Λουκάς Σταύρου

Επικίνδυνη και κενή νοήματος η πρόταση Λιλλήκα

2012-05-11T10:15:00.004+03:00

Ο πρώην υπουργός εξωτερικών επί Τάσου Παπαδόπουλου κ. Λιλλήκας , συνέργησε ως γνωστό σε όλες τις αισχρές υποχωρήσεις εκείνης της περιόδου , όπως :

η άρση της εμπολέμου καταστάσεως και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων ,
η άρνηση υπεράσπισης της κυριαρχίας της κυπριακής δημοκρατίας και η αποδοχή του σχεδίου Ανάν προς δημοψήφισμα ,
η διαίρεση της έννοιας του ενός λαού και του ενός εκλογικού σώματος και η αποδοχή διπλού δημοψηφίσματος του 2004 που παρέπεμψε σε δύο λαούς ,
η αποδοχή του εγκλήματος του εποικισμού δια της συμμετοχής των εποίκων στο δημοψήφισμα .

Υποχωρήσεις τις οποίες βρίσκουμε σήμερα μπροστά μας ως ογκόλιθους που ανακόπτουν την μελλοντική μας πορεία.
Έρχεται λοιπόν σήμερα ο κ. Λιλλήκας , με την ιδιότητα του υποψηφίου για τις προεδρικές εκλογές να απορρίψει την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία ως ΜΗ ΕΦΑΡΜΌΣΙΜΗ και να ζητά νέες συνομιλίες πάνω σε μηδενική βάση.
Για τις προδοσίες και τις εμπράγματες υποχωρήσεις που συντελέσθηκαν δεν κάνει λόγο ο κ. Λιλλήκας. Τι θα γίνει κ. Λιλλήκα με τα ανοικτά οδοφράγματα και την επάνοδο της εμπολέμου καταστάσεως; Καμιά απάντηση. Αφήνει έτσι να εννοηθεί πως ο νέος κύκλος συνομιλιών πάνω σε μηδενική βάση όπως τις βλέπει στα όνειρα της αιθεροβάμωνος πρότασης του ο κ. Λιλλ΄'υκας , θα διεξάγονται μη αναιρουμένων των εμπράγματων υποχωρήσεων , δηλαδή με ανοικτά οδοφράγματα συμπόσια , χαριεντισμούς και εμπορικές σχέσεις με τους κατακτητές .
Εφόσον ο κ. Λιλλήκας δεν ζητά να κλείσουν τα οδοφράγματα και να επανέλθει η αρχή της εμπολέμου καταστάσεως , τότε δεν νοείται να αναφέρεται σε διαπραγμάτευση επί μηδενικής βάσης αλλά πάνω στη βάση των προδοτικών εμπράγματων υποχωρήσεων .
Επίσης ο όρος “μηδενική βάση” είναι αποκύημα πολιτικής μωρίας. Αν αφαιρέσουμε όλες τις υποχωρήσεις που έγιναν δεν απομένει το μηδέν , η μηδενική βάση , αλλά απομένει η υπόσταση της κυπριακής δημοκρατίας που είναι η μόνη νομική βάση του αγώνα μας. Πάνω στη βάση αυτής της υπόστασης επιβάλλεται να διεξάγουμε τον αγώνα μας , διεκδικώντας το δικαίωμα αυτής , της κυπριακής δημοκρατίας δηλαδή , να ασκήσει ξανά τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο κατεχόμενο τμήμα της και να απαιτήσει από την διεθνή κοινότητα και ιδιαιτέρως από την ευρωπαϊκή ένωση να συμβάλουν προς αποκατάσταση αυτού του δικαιώματος.
Είναι επικίνδυνο να απορρίπτουμε την ΔΔΟ προτάσσοντας ως επιχείρημα το ανεφάρμοστο αυτής αντί το παράνομο και παράλογο αυτής.
Οφείλουμε να πούμε προς όλες τις κατευθύνσεις πως :

Απορρίπτουμε την διζωνική μη αποδεχόμενοι τις ζώνες που επέβαλε η εισβολή .
Απορρίπτουμε την δικοινοτική , μη αποδεχόμενοι τις κοινότητες που επέβαλε το κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης .
Απορρίπτουμε την ομοσπονδία μη αποδεχόμενοι την κατάλυση της δημοκρατίας και του ενός και αδιαίρετου εκλογικού σώματος που έχει δικαίωμα να θεσπίζει το σύνταγμα και τους νόμους του χωρίς ξένη εποπτεία και επιβολή.

Αίολη , επικίνδυνη αλλά και ύποπτη η θέση Λιλλήκα περί διαπραγματεύσεων επί μηδενικής βάσης που αφήνει να νοηθεί η διολίσθηση σε κάποιο πρωτογενές δίκαιο που προ πολλού κυοφορείται στην νοσηρή σκέψη του προδοτικού κατεστημένου. ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ σημαίνει εισαγωγή της ΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ που είναι το όπλο των αγγλοτούρκων κατακτητών.

Ας δούμε τώρα την θέση περί εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων περί των οποίων πολύς λόγος γίνεται και από τους υποστηρικτές της “ΔΔΟ με περιεχόμενο” .
Αν μπούμε στη λογική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα αντιτάξει και η κατοχική πλευρά τα δικά της ανθρώπινα δικαιώματα , όπως κάνει ήδη , παρουσιάζοντας τους χρήστες των περιουσιών των προσφύγων ως δικαιούχους και τους γεννηθέντες εξ εποίκων στην κατεχόμενη Κύπρο ως νομίμους κατοίκους του νησιού . Οπότε με την λογική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πέφτουμε στη παγίδα της αποδοχής των εποίκων και της αναγνώρισης δικαιωμάτων ιδιοκτησίας με τους κατακτητές. Οπότε τα δεδομένα αλλάζουν ριζικά σε σημείο που και αυτή ακόμα η επιστροφή των προσφύγων υπό τουρκική διοίκηση και η εφαρμογή όλων των δικαιωμάτων να μην αναιρεί την διζωνικότητα όπως ισχυρίζεται ο κ. Λιλλήκας και οι λοιποί υποστηρικτές της στρατηγικής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όταν θα είναι 500.000 οι κατοικούντες τούρκοι στα κατεχόμενα , ακόμα και η επιστροφή και των 200.000 Ελλήνων προσφύγων δεν θα ανατρέπει την δημογραφική υπεροχή των τούρκων. Και όπως έλεγε και ο αείμνηστος Νεοκλής Σαρρής , ποιος Έλληνας θα αποφασίσει να ζήσει μέσα στους τουρκομαχαλάδες όταν θα ασκείται αφόρητη πίεση σε κάθε μη τουρκο-μουσουλμανικό στοιχείο; Συνεπώς το πρόβλημα δεν λύνεται με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτά τα επικαλείται η διπλωματία για λόγους εντυπώσεων και αποτελούν δευτερεύον επιθετικό όπλο κατά της κατοχής.
Όσο νεφελώδης είναι η πρόταση λύσης του κ. Λιλλήκα άλλο τόσο νεφελώδης και επικίνδυνη είναι και η προτεινόμενη τακτική. Το ερώτημα πως θα πορευθεί προς την λύση της εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ο κ. Λιλλήκας λέει το αμίμητο. Να αλλάξουμε την πολιτική της Τουρκίας. Και πως θα πετύχουμε αυτό κύριε Λιλλήκα ; Εκμεταλλευόμενοι λέει την προσπάθεια της Τουρκίας να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και φράζοντας της το δρόμο με στόχο την αλλαγή της τουρκικής πολιτικής. Πρώτα από όλα οι ίδιοι οι τούρκοι έχουν δηλώσει πολλές φορές πως δεν θα “θυσιάσουν την Κύπρο για χάρη της Ε.Ε.” και δεύτερο ποίος του είπε του κ.Λιλλήκα ότι η Τουρκία δεν επιδιώκει μιαν ειδική σχέση με την Ε.Ε αναγνωρίζοντας και η ίδια τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίζει και στο μέλλον για πλήρη ένταξη της στην Ε.Ε.; Οπότε σε μια τέτοια περίπτωση , που είναι και η πλέον πραγματιστική , τα όπλα του κ. Λιλλήκα μόνο κρότο θα βγάζουν καθότι θα είναι άσφαιρα.
Η άλλη πρόταση που συμπληρώνει την προαναφερθήσα , είναι η δημιουργία του άξονα Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδος με την ευκαιρία μάλιστα της από κοινού εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου που βρέθηκε στα γειτνιάζοντα οικόπεδα των ΑΟΖ της Κύπρου και του Ισραήλ.
Πρώτη παρατήρηση: όταν αναιρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση και άνοιγαν τα οδοφράγματα άφηναν παράλληλα το ενιαίο αμυντικό δόγμα να κλείνει το κύκλο του. Οι περιχαρείς εναγκαλισμοί με τους κατακτητές καθιστούσαν περιττό το ενιαίο αμυντικό δόγμα. Τώρα θυμήθηκαν όχι την αναβάθμιση του δόγματος που θα ήταν ορθή επιλογή , αλλά την δημιουργία άξονα με το Ισραήλ που σημαίνει την υπαγωγή της ασφάλειας της κυπριακής δημοκρατίας και του κυπριακού ελληνισμού στην αμυντική ομπρέλα του Ισραήλ που θα μετατρέψει την Κύπρο σε αμυντική ενδοχώρα του Ισραήλ εκθέτοντας την ταυτόχρονα στους κινδύνους που προέρχονται από τις δυνάμεις που εχθρεύονται το Ισραήλ. Έχουμε την παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων στο νησί θα φέρουμε τώρα και τους ισραηλινούς και θα εντάξουμε την Κύπρο στην ζώνη της αραβο-ισραηλινής αντιπαράθεσης.
Δεύτερη παρατήρηση: ποίος του είπε του κ Λιλλήκα ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει στο διηνεκές εχθρικές σχέσεις με την Τουρκία όταν μάλιστα οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής , ασκούν πιέσεις για εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών στα πλαίσια μιας ευρύτερης στρατηγικής τους στην Μέση Ανατολή; Συνεπώς δεν υπάρχει βάση δημιουργίας του άξονα διότι αν στη πορεία αναθερμανθούν οι σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας θα μετεξελιχθεί η όποια σχέση εξάρτησης σε τρομερή πίεση για υποχωρήσεις τόσο στο τομέα της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου όσο και στο εθνικό θέμα. Ο ΑΞΟΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΙΝΑΙ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.
Τρίτη παρατήρηση : η αλληλεξάρτηση της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου με την προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού αποτελεί υπονόμευση της κυριαρχίας μας στην κυπριακή ΑΟΖ. Άλλο πράγμα είναι η διασφάλιση της εξόρυξης και εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου που μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους και άλλο η επίλυση του εθνικού προβλήματος της κατοχής του 40% της επικράτειας της κυπριακής δημοκρατίας.
Το πιο σταθερό σημείο της πρότασης του κ. Λιλλήκα εστιάζεται στην εξυπηρέτηση των ισραηλινών συμφερόντων. Αν ήθελε εφαρμοστεί η πρόταση Λιλλήκα αυτά τα συμφέροντα θα εξυπηρετούνταν πρωτίστως , που με μαθηματική ακρίβεια δεν θα οδηγήσουν στην “αλλαγή της τουρκικής πολιτικής” αλλά στην παρασκηνιακή σύμπραξη σιωνισμού και τουρκικού επεκτατισμού.
Εν κατακλείδι , η πρόταση Λιλλήκα εκτός του ότι είναι κενή νοήματος είναι και επικίνδυνη ΚΑΙ ύποπτη ως προσπάθεια εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων.
Το πιο επικίνδυνο όμως στη πρόταση Λιλλήκκα είναι ότι έγινε αποδεχτή από το εθνικόφρων συνονθύλευμα που χωρίς ιδεολογικά έρματα , ακολουθεί τυφλά τους κάθε λογής πατριδομασκοφόρους μειοδότες.

Λουκάς Σταύρου

Η στρατηγική της ΕΝΩΣΕΩΣ της Κύπρου με την Ελλάδα

2012-05-10T10:37:00.001+03:00

Ως υποψήφιος για την προεδρία της κυπριακής δημοκρατίας , στηριζόμενος από το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ , δηλώνω ότι σκοπός του αγώνα του κυπριακού ελληνισμού παραμένει αυτός που ορίσθηκε από τους ήρωες της ΕΟΚΑ , η ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα.
Η κυπριακή δημοκρατία αναδύθηκε μέσα από τον αγώνα της ΕΟΚΑ που είχε ως σκοπό του την ΕΝΩΣΗ . Η μη επίτευξη του σκοπού ένεκεν των εμποδίων που αντέταξαν οι άγγλοι κατακτητές σε συνεργασία με τους τούρκους και με την συναίνεση του κυπριακού οικονομικο-πολιτικού κατεστημένου δεν αναιρεί τον ιερό σκοπό αλλά τουναντίον επιτάσσει ένα πείσμωνα και ανυποχώρητο αγώνα για την πραγμάτωση του.
Οι αγγλοτούρκοι κατακτητές δεν μπορούν να στερήσουν το δικαίωμα του κυπριακού κράτους και του λαού του για άσκηση της αυτοδιάθεσης του τόσο στην σύναψη σχέσεων με άλλα κράτη όσο και στην αυτοθέσμιση του.
Καμιά μειονότητα επίσης δεν νομιμοποιείται να αποστερήσει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης από ένα κράτος ελληνικό που είναι η κυπριακή δημοκρατία .
Καλώ όσους διαχειρίζονται τις τύχες αυτού του λαού να λάβουν υπόψιν τους ότι η νομιμότητα της κυπριακής δημοκρατίας αναδύθηκε από το αίμα των ηρώων και δεν μπορεί να καταλυθεί από το μελάνι των προδοτών.
Η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα στην παρούσα φάση δεν σημαίνει την κατάλυση της κυπριακής δημοκρατίας αλλά μάλλον την ενίσχυση και ενδυνάμωση της ως δεύτερου κράτους του ελληνισμού .
Ως εκ τούτου και εν ονόματι της άσκησης του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης που κανένας δεν μπορεί να μας το αφαιρέσει όντας η κυπριακή δημοκρατία μέλος των Ηνωμένων Εθνών και ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης διεκδικούμε :
Να ριφθεί στα σκουπίδια το κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης και να θεσμιστεί , από τον λαό που σέβεται την νομιμότητα της κυπριακής δημοκρατίας , το πρώτο ελεύθερο σύνταγμα της.
Να αναβιώσει το ενιαίο αμυντικό δόγμα με στόχο ένα ενιαίο ελληνικό στρατό.
Να ενοποιηθούν οι δύο ΑΟΖ του ελληνισμού .
Να συσταθεί το ύπατο συμβούλιο των πανελλήνων που θα χαράζει την στρατηγική των δύο κρατών του ελληνισμού και των απανταχού της γης ελληνικών κοινοτήτων.
Να αρθεί κάθε εμπόδιο στην διακίνηση , εγκατάσταση και εργασία των πολιτών αμφοτέρων των ελληνικών κρατών.
Η στρατηγική της Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα σε επίπεδο άμυνας και Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών συμπληρώνει την υφιστάμενη ήδη σχέση με την Ελλάδα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι στρατηγική απόλυτα ρεαλιστική και πραγματοποιήσιμη που θα ενδυναμώσει την κυπριακή δημοκρατία στην προσπάθεια της να ασκήσει την κυριαρχία της στην κατεχόμενη επικράτεια της.
Κάθε διαπραγμάτευση με τους τούρκους κατακτητές πρέπει άμεσα να διακοπεί και εάν η τουρκοκυπριακή μειονότητα επιθυμεί την ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗ της στην κυπριακή δημοκρατία μπορεί να ανοιχθεί ένας διάλογος μεταξύ αυτής και της κυπριακής δημοκρατίας για την άρση των δεδομένων της κατοχής και την πλήρη αποκατάσταση των δικαιωμάτων των νομίμων πολιτών της Κ.Δ..
Κάθε παραχώρηση προς τους τούρκους κατακτητές θεωρώ ότι είναι προδοσία και πρέπει να καταγγελθεί στην συνείδηση των πανελλήνων και οι διαπράττοντες την προδοσία να οδηγηθούν σε δίκη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Λουκάς Σταύρου

Κάτω οι τραπεζίτες , οι παπάδες , οι κομματάρχες και το σκυλολόι τους

2012-05-09T10:19:00.001+03:00

Η κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα , μπορεί να περιγραφεί ως συγκεχυμένη σχέση ανάμεσα σε δύο οικονομικο-κοινωνικά μεγέθη . Το ένα μέγεθος είναι η παραγωγική βάση της κοινωνίας και το άλλο ο παρασιτικός εσμός που την αφαιμάσσει.
Η παραγωγική βάση είναι η οικογενειακή και μικρομεσαία επιχείρηση ως και η εναπομείνασα βιομηχανική. Σε αυτή τη βάση συγκαταλέγονται οι εργάτες του ιδιωτικού τομέα , ένα ζωτικό και παραγωγικό τμήμα των εργατών του δημοσίου τομέα , και οι αγρότες.
Χρησιμοποίησα τον όρο συγκεχυμένη σχέση για να τον διαχωρίσω από την συγκρουσιακή σχέση . Η συγκεχυμένη σχέση μοιάζει με την εξάρτηση που έχει η πόρνη με τον νταβατζή της. Ενώ υπόκειται σε απάνθρωπους βασανισμούς και εξευτελισμούς δεν συνειδητοποιεί την κατάσταση της αλλά την εξιδανικεύει και την αναβιβάζει στην περιωπή της ερωτικής αλληλοκατανόησης .
Η παραγωγική βάση δεν έχει συνείδηση του βιασμού που υπόκειται από τον παρασιτικό εσμό.
Ο παρασιτικός εσμός αποτελείται από τους έχοντες και κατέχοντες το εκκλησιαστικό-ιδιοτικό ληστρικό τραπεζικό κεφάλαιο , από τους πολιτικούς μηχανισμούς που τρέφονται από τους φόρους του λαού , από το πλεονάζων δημοσιοϋπαλληλικό προσωπικό και το προσωπικό των ζημιογόνων επιχειρήσεων του δημοσίου , από το σύνολο του κρατικοδίαιτου ιερατείου , από τους προνομιούχους , τους άρπαγες και τους επιτήδειους του συστήματος .
Η παραγωγική βάση , μη έχοντας συνείδηση της βίας που υπόκειται , είναι αδύνατο να την εκφράσει και πολιτικά. Διότι η πολιτική είναι η έκφραση μιας βαθύτερης κατανόησης των κοινωνικών σχέσεων. Τα αίτια αυτής της σύγχυσης της συνείδησης είναι πολλά , ανάγονται στις διάφορες μορφές βίας που ασκούνται προ αιώνων στην συνείδηση του λαού.
Το πολιτικό σύστημα, εκείνο που κάνει είναι να παραμυθιάζει την άθλια πόρνη και να την πείθει πως η μοίρα της είναι το πεζοδρόμιο.
Το ζητούμενο είναι να υπάρξουν εκείνες οι δυνάμεις της λαϊκής και εθνικής διανόησης που θα πουν την αλήθεια στην πόρνη , που θα της πουν πως η μοίρα της δεν είναι το πεζοδρόμιο , πως δεν είναι να ζει μέσα στο ψέμα και την ταπείνωση αλλά στην αξιοπρέπεια της αυτεξούσιας ύπαρξης της.
Τούτο σημαίνει πως ο δρόμος προς το λαϊκό αυτεξούσιο περνά μέσα από την ακραία , την ανυποχώρητη , την φλογερή σύγκρουση της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας με τον παρασιτικό εσμό που της κατασπαράζει σαν γύπας τα συκώτια.
Κάτω οι τραπεζίτες , οι παπάδες , οι κομματάρχες και το σκυλολόι που τους ακολουθεί.

Λουκάς Σταύρου

Οι εκλογές πέρασαν τα προβλήματα περιμένουν την λύση τους

2012-05-08T10:47:00.003+03:00

Όταν θα καταλαγιάσει ο κονιορτός των εκλογών στην Ελλάδα θα αναφανούν και πάλι στον ορίζοντα τα τεράστια προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα και που περιμένουν συγκεκριμένες προτάσεις και πράξεις για επίλυση τους.
Αυτά τα προβλήματα είναι τα εξείς :

Ο υπέρογκος δημοσιοϋπαλληλικός τομέας.
Ο έλεγχος της ροής του χρήματος από το εκκλησιαστικό-ιδιοτικό τραπεζιτικό σύστημα.
Η ανάγκη ανακήρυξης της ελληνικής ΑΟΖ.
Η αναβίωση του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδος – Κύπρου στα πλαίσια αντιμετώπισης του αναζωπυρωμένου τουρκικού επεκτατισμού.
Η διερεύνηση του χρέους της Ελλάδος προς τους διεθνείς τοκογλύφους.
Το άνοιγμα της ιδιωτικής πανεπιστημιακής παιδείας.
Η άρση των φορολογικών και τοκογλυφικών βαρών από την παραγωγική βάση της κοινωνίας.
Η επίλυση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης.
Η ανάπτυξη της περιφέρειας και η συρρίκνωση του αθηνοκεντρικού κράτους.
Η αντιμετώπιση των μη παραγωγικών κρατικών επιχειρήσεων-τσιφλικιών του πελατειακού συστήματος.
Η φοροδιαφυγή και η φορολόγηση του συσσωρευμένου μη παραγωγικού παρασιτικού πλούτου.
Η διαφθορά .
Το μονοκεντρικό φορολογικό σύστημα ως στοιχείο υπανάπτυξης που συνδέεται με την συμμοριοκρατία των κομματικών μηχανισμών.
Η μεταφορά εξουσίας από τα κόμματα στην κοινωνία που θα αφυπνίσει και ενεργοποιήσει την κοινωνία.
Η στρατηγική δράσης εντός της ευρωπαϊκής ένωσης.

Από τα μνημονιακά κόμματα δεν περιμένουμε τίποτα. Αυτά θα κοιτάξουν πως να διαχειριστούν το χρέος σε συνεννόηση με τους δανειστές.
Επομένως το βάρος πέφτει στα αντιμνημονιακά κόμματα. Αν ισχύσουν οι προεκλογικές τους θέσεις και προτάσεις τίποτα το ελπιδοφόρο δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα. Γιατί κανένα από αυτά τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα δεν προτείνει θεσμικές αλλαγές και ριζική αναδιάρθρωση του κράτους.
Η αριστερά τείνει να διαφυλάξει τον τεράστιο δημόσιο και δημοσιοϋπαλληλικό τομέα ενώ τάσσεται υπέρ των λαθρομεταναστών.
Το ΚΚΕ επιμένει στην ταξική πάλη και αρνείται να δεχθεί ότι η κυρίαρχη αντίθεση σήμερα βρίσκεται ανάμεσα στο εθνικό παραγωγικό κεφάλαιο και το ντόπιο και διεθνές παρασιτικό-τοκογλυφικό.
Οι “ανεξάρτητοι Έλληνες” εστιάζουν την προσοχή τους στην διερεύνηση του χρέους και στην βελτίωση του τραπεζικού συστήματος.
Η ακροδεξιά Χρυσή Αυγή θέλει να ενισχύσει το θεϊκό κράτος κλείνοντας τα μάτια στο γεγονός οτι είναι αυτό το θεϊκό κράτος που ευθύνεται για την κατάσταση της Ευρώπης , είναι αυτό το θεϊκό κράτος της ορθοδοξίας , του προτεσταντισμού και καθολικισμού που διαχειρίζεται το ληστρικό χρηματοπιστωτικό σύστημα , σε αγαστή συνεργασία με τον σιωνισμό , με αντάλλαγμα τα συσσίτια προς τους λαθρομετανάστες. Ο χριστιανικός θεός μεταφέρθηκε από τις εκκλησίες που όφειλε να είναι στους τρούλους των τραπεζών και αρπάζει το ψωμί μας.
Ενώ ένα 55% του ελληνικού λαού μένει αποκλεισμένο από το σύστημα και ανήμπορο να εκφράσει κάποια πολιτική πρόταση .
Που σημαίνει πως η κρίση θα βαθύνει ακόμα περισσότερο για να ρίξει την Ελλάδα σε μια κόλαση στην οποία θα άρχει ο λαϊκισμός , η έπαρση και η μωρία.
Τα προβλήματα της Ελλάδος δεν προέκυψαν με το μνημόνιο. Είναι προβλήματα του οικονομικού συστήματος με τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που παρήγαγε καθώς και του πολιτικού συστήματος της κομματοκρατίας και του πελατειακού παρασιτικού κράτους που βγήκε μέσα απο τα έγκατα της διαφθοράς του. Συνεπώς τα προβλήματα δεν λύνονται με αποσπασματικές εστιάσεις αλλά μόνο με συνολική ιδεολογικο-πολιτική πρόταση.
Υπάρχει ένα κενό ιδεολογίας και πολιτικής πρότασης και δυστυχώς δεν διαφαίνεται καμία πολιτική δύναμη που θα μπορούσε να το καλύψει . Η Ελλάδα χρειάζεται ένα εθνικοκοινωνικό κίνημα που θα σταθεί απέναντι στο κατεστημένο και στις ιδεολογίες του και θα σφυρηλατήσει την νέα πρόταση της εθνικής αναγέννησης , ενεργοποιώντας τις δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.

Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος – ΕΔΗΚ

Ο κομματοκρατικός κοινοβουλευτισμός παραμένει ο κυριότερος εχθρός του έθνους

2012-05-07T14:10:00.002+03:00

Οι εκλογές της 6ης Μαίου στην Ελλάδα κατέγραψαν την κατάρευση του διπολικού συστήματος της μεταπολίτευσης . Όμως το σύστημα του κομματοκρατικού κοινοβουλευτισμού καλά κρατεί και ως εκ τούτου δεν είναι δύσκολο να διαμορφώσει νέους συσχετισμούς , νέους πόλους έλξεως ψηφοφόρων με απόρριψη κάποιων φθαρμένων στελεχών. Το τέρας κτυπήθηκε αλλά σύντομα θα επουλώσει τις πληγές του και θα αντεπιτεθεί λυσσασμένο και ανανεωμένο.
Ο κυριότερος εχθρός που κρατεί το έθνος σε κατάσταση μηδαμινής ισχύος είναι ο κομματοκρατικός κοινωβουλευτισμός. Ενώπιον αυτού του εχθρού πάνω από το ένα τρίτο του λαού τάχθηκε εναντίον του δια της αποχής. Αυτό είναι το θετικότερο μήνυμα των χθεσινών εκλογών.
Ένα 35% του ελληνικού λαού απορρίπτει τον κομματισμό , απορρίπτει τις φθαρμένες ιδεολογίες του , απορρίπτει τα αντιφατικά του προγράμματα , απορρίπτει τα κούφια συνθήματα , απορρίπτει τον κομματικό εξουσιασμό.
Αν το εθνικοκοινωνικό κίνημα πάρει το μήνυμα αυτό και προτάξει την κοινωνιοκρατία κατά της κομματοκρατίας , αν προτάξει την παραγωγή και διαχείριση της εξουσίας από τις παραγωγικές ενώσεις και την τοπική αυτοδιοίκηση , ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης , ανισότητας και ανισορροπίας τότε η Ελλάδα θα μπει σε τροχιά εξόδου από την κρίση , οδεύοντας προς ένα νέο πολίτευμα , εθνικής κοινωνιοκρατίας. Αν όχι τότε οι δυνάμεις της απόρριψης του συστήματος θα παραμείνουν αδρανούσες και καταδικασμένες να υποστούν κάθε μορφή τυραννίας που θα παράξει εκτάκτως το σύστημα για να διασωθεί.
Ο ελληνικός εθνικοκοινωνισμός στις συνθήκες που διαμορφώνονται μπορεί να δώσει την ιδεολογικοπολιτική κατεύθυνση που έχει ανάγκη το έθνος για να πορευθεί στο ιστορικό του μέλλον απαλλαγμένο από το βδέλυγμα του κομματοκρατικού κοινοβουλευτισμού.

Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος – ΕΔΗΚ

Μνήμες από ένα τσίρκο

2012-05-06T13:44:00.000+03:00

Τι όμορφη που ήταν
κείνη η φωτογραφία με τον πίθηκο !
Τώρα που πολιτεύομαι αν την είχα
δεν θα ένοιωθα τόσο μόνος.
Το πρόβλημα φίλε
είναι που δεν βρήκα το θεό
που αναζητούσα
μέσα στην συμπεριφορά των ανθρώπων.

λουκάς σταύρου

Έπεσαν οι μάσκες του ΕΥΡΩΚΟ

2012-05-05T15:30:00.002+03:00

Το κοινό ανακοινωθέν του εθνικού συμβουλίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2009 το οποίο επικαλέσθηκε ο κ. Συλλούρης ως βάση για την λύση του κυπριακού σε αντικατάσταση του όρου Διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία , κάνει ξεκάθαρα λόγο για “ εμμονή στην εξεύρεση μιας ειρηνικής λύσης στη βάση των περί Κύπρου ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των Συμφωνιών Υψηλού επιπέδου του 1977 και 1979 για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως αυτή καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ...”
Βέβαια το κοινό ανακοινωθέν της 18ης Σεπτεμβρίου 2009 περιέχει και κάποια άλλα στοιχεία που δεν αναιρούν ούτε εκφεύγουν από την βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής ομοσπονδίας αλλά προσθέτουν και την αποστρατικοποίηση.
Τώρα γιατί δεν θέλει ο κ. Συλλόυρης να αναφέρεται ο όρος ΔΔΟ , προφανώς πρόκειται για υιοθέτηση του νέου τρόπου ονοματισμού των πραγμάτων, ώστε να αποκρύβεται και να παραποιείται η αλήθεια με σκοπό να γίνεται αποδεκτή από το λαό . Είναι η ίδια προπαγανδιστική μέθοδος που ονομάζει τη σφαγή του ελληνισμού στη Σμύρνη , ΣΥΝΟΣΤΙΣΜΟ και την παράδοση της πατρίδος στους τούρκους κατακτητές , ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ.
Συνεπώς ο κ. Συλλούρης απλά προτείνει ένα πιο αποδεκτό περιτύλιγμα της ΔΔΟ.
Αυτά γράφονται για να ανοίξουν τα μάτια τους οι πατριώτες που εξαπατήθηκαν από το ΕΥΡΩΚΟ και την λεγόμενη ευρωπαϊκή λύση που “αντέτασσε” προκειμένου να συντηρήσει μιαν επίπλαστη διαφορετικότητα στο φάσμα του ενδοτικού κατεστημένου.
Οι μάσκες του ΕΥΡΩΚΟ έπεσαν και αποκαλύφθηκε ο ενδοτικός του ρόλος και η άρρηκτη σχέση του με το αγγλοτουρκοπροσκυνημένο κατεστημένο.
Καλούμε τις πατριωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εγκλωβισμένες στο ΕΥΡΩΚΟ , να κατανοήσουν πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος αντίστασης παρά η εθνικιστική σύγκρουση με το κατεστημένο.
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα είναι η μοναδική εθνικιστική και κοινωνιστική έπαλξη που δεν τηρεί συναινετική σιγή στις επιλογές του κατεστημένου , αλλά διακηρύττει την ασυμβίβαστη και ανυποχώρητη εναντίωση στον ενδοτισμό και την προδοσία.

Τομέας ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ

Επικίνδυνες θέσεις Αναστασιάδη για το φυσικό αέριο

2012-05-04T09:16:00.001+03:00

Ο πρόεδρος του ΔΗ.ΣΥ και υποψήφιος πρόεδρος της κυπριακής δημοκρατίας κ. Αναστασιάδης δήλωσε σε χθεσινή συνέντευξη του στο πρόγραμμα “επισημάνσεις” του ΡΙΚ ότι συναινεί στον στρατηγικό σχεδιασμό του Ισραήλ για διοχέτευση του φυσικού αερίου προς Ανατολάς αλλά και προς την Ευρώπη. Αυτό το “και προς την Ευρώπη” δεν είναι δύσκολο να κοπεί με το ψαλίδι των μελλοντικών σχεδιασμών και να απομείνει το “προς ανατολάς”.
Οφείλει όμως να ξεκαθαρίσει ο κ. Αναστασιάδης το σημαντικό αυτό ζήτημα. Διότι προφανώς αν τελικά επικρατήσει για διάφορους λόγους το “προς ανατολάς” , τότε θα είναι αχρείαστη η δημιουργία τερματικού υγροποίησης στη Κύπρο. Και αν ξεκινήσει ένα τέτοιο έργο δεν αποκλείεται να μείνει στη μέση ή να παροπλισθεί στη συνέχεια και τα έξοδα να τα φορτωθεί ο κυπριακός λαός.
Επίσης η επιλογή “προς ανατολάς' φαίνεται ότι δηλώνει την πλήρη υποταγή της Κύπρου στα στρατηγικά σχέδια του αμερικανοσιωνισμού. Διότι η προς ανατολάς κατεύθυνση του φυσικού αερίου έχει προφανώς σκοπό την ενίσχυση συμμαχιών του Ισραήλ και των Αμερικανών με σκοπό να απομονώσουν και να συντρίψουν το Ιράν.
Ας ξεκαθαρίσει τα σχέδια του ο κ. Αναστασιάδης διότι μια τέτοια επιλογή ταύτισης με τα γεωστρατηγικά συμφέροντα του Ισραήλ , εκθέτει σε θανάσιμους κινδύνους την Κύπρο σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ Ιράν και αμερικανοσιωνιστών.
Η φιλο-αμερικανοσιωνιστική δεξιά στο τέλος θα εμπλέξει την Κύπρο σε μια σύγκρουση που δεν έχει κανένα λόγο να συμμετάσχει , ενώ θα δημιουργήσει τέτοιου είδους εξαρτήσεις που θα την αποσπάσουν από την ευρωπαϊκή της πορεία και θα την αποκόψουν πλήρως από τον εθνικό κορμό.
Θέση του Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος είναι πως το φυσικό αέριο πρέπει να έχει μοναδική κατεύθυνση την Ευρώπη δια μέσου της Ελλάδος. Τούτο θα επιτρέψει την ενοποίηση των δύο ΑΟΖ του ελληνισμού και συνακόλουθα την κοινή αμυντική θωράκιση για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά και την κατοχή της Κύπρου από τους τούρκους και τους εγγλέζους.

Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος – ΕΔΗΚ

Ο ενδιάμεσος χώρος ανανέωσε την υποταγή του στους τούρκους

2012-05-02T14:36:00.001+03:00

Ο λεγόμενος ενδιάμεσος χώρος είχε την ευκαιρία , εν όψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών να κάνει την αυτοκριτική του , να ανασκοπήσει τις πράξεις του και να αναγνωρίσει τα λάθη του , να σκεφτεί τα αδιέξοδα του ενδοτισμού και να χαράξει μια νέα πορεία προς την απελευθέρωση και την πραγματική δημοκρατία που δικαιούται αυτός ο τόπος.
Αντί της αυτοκριτικής όμως , επέστρεψαν στην λεωφόρο του ενδοτισμού , και έθεσαν εκ νέου ως βάση επίλυσης του εθνικού θέματος την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.
Βέβαια αυτή την κατάπτυστη γραμμή της Δ.Δ,Ο την επικαλύπτουν κατα το σύνηθες με την αιθάλη του “σωστού περιεχομένου”.
Για ποιό σωστό περιεχόμενο μιλάτε μειοδότες , τουρκοπροσκυνημένοι;

Αυτό το “σωστό περιεχόμενο” που δώσατε με την άρση της εμπολέμου καταστάσεως και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων , ή αυτό που δώσατε με το διπλό δημοψήφισμα και την συμμετοχή των εποίκων; Μιλάτε για σωστό περιεχόμενο και καμώνεστε μάλιστα ότι δεν αποδέχεστε την πρόταση Χριστόφια για παραμονή 50.000 εποίκων όταν εσείς οι ίδιοι , όταν κυβερνούσατε αυτό το τόπο “νομιμοποιήσατε” το έγκλημα του εποικισμού επιτρέποντας τους να συμμετάσχουν στο επίσης μειοδοτικό διπλό δημοψήφισμα , όταν μάλιστα αυτή την συγκεκριμένη πρόταση πρώτοι εσείς χαλκεύσατε στα εργαστήρια της μειοδοσίας ;
Με την απόφαση του κεντρώου χώρου για παραμονή στη γραμμή της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας , ολόκληρο το πολιτικό κατεστημένο προσκυνά τον Τούρκο κατακτητή.
Απομένει στο λαό να αποφασίσει αν θα ακολουθήσει τους μειοδότες στις επαίσχυντες υποκλίσεις τους. Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα με τον υποψήφιο του για τις προεδρικές εκλογές Λουκά Σταύρου , υψώνει την σημαία της αντίστασης στον ενδοτισμό και του αγώνα για την αποτίναξη της αγγλοτουρκικής κατοχής.
Η λύση του εθνικού θέματος θα επέλθει αν πετάξουμε στα σκουπίδια όλες τις συμφωνίες ή προτάσεις που παραχώρησαν οι τουρκοπροσκυνημένοι και ακολουθήσουμε την ιερή φωνή που βγαίνει μέσα από τα φυλακισμένα μνήματα.

Τομέας Ιδεολογικής διαφώτισης
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα – ΕΔΗΚ