Last Updated Weblogs

در ستایش دانشمندان دانشگاه ادینبورگ!

محمد درویش — Sun, 22 Nov 2009 07:48:49 PST

     اخیراً پژوهشگران اسکاتلندی در دانشگاه ادینبورگ، دریافته‌اند که می‌توان به مدد برخی باکتری‌های موجود در اندام گروهی از حشرات و گیاهان نورافشان، میدان‌های مرگ ناشی از پنهان‌سازی مین را کشف کرد.
    کشف بزرگ این دانشمندان، بار دیگر ثابت می‌کند که بشر امروز حق ندارد به بهانه‌ی آن که فایده‌ای برای فلان گیاه یا جانور نمی‌شناسد، آن را علف هرز یا جاندار زیانکار نامیده و نسلش را به انقراض بکشاند.
    ما باید بپذیریم که هنوز – در بهترین حالت – چیزی در حدود ۱۰ درصد از گونه‌های گیاهی و جانوری موجود در کره خاک را شناسایی کرده‌ایم؛ واقعیتی که عظمت نادانی بشر را در این حوزه بر دل و جان نخبگان زمین می‌تاباند.

     یادمان باشد که تا چند دهه پیش:
   ما نمی‌دانستیم که یک شب‌پره ساکن در آمریکای لاتین می‌تواند میلیون‌ها هکتار مراتع استرالیا را از مرگ نجات دهد؛
   ما نمی‌دانستیم که به کمک گیاهی به نام پریوش قرمز می‌توان سرطان هاجکین و لوسمی لنفتیک کودکان را درمان کرد؛
   ما نمی‌دانستیم که سرخدار پاسیفیک می‌تواند به مبتلایان سرطان سینه و تخمدان امیدی تازه دهد؛
   ما نمی‌دانستیم که بزاق زالو می‌تواند مانع لخته‌شدن خون در حین عمل جراحی شود؛
   و ما نمی‌دانستیم که ماده‌ای در پوست نوعی قورباغه ساکن در برکه‌های اکوادر وجود دارد که اثر تسکین‌دهنده‌ی درد آن ده‌ها برابر مرفین است.

   این ها را گفتم تا بار دیگر که خواستیم برگه‌ای را به بهانه‌ی توسعه و اشتغال‌زایی امضاء کرده و مجوز نابودی یک زیستگاه را صار کنیم؛ بار دیگر که خواستیم ابر را به زمین کشیده و خشکش کنیم و بار دیگر که خواستیم از ژرفای دنا یا از بلندای بابا‌موسی یا میانه‌ی تالاب انزلی توسعه‌ای را بازمهندسی کنیم؛ اندکی بیشتر تأمل کرده و به یاد آوریم: شاید داروی نجات فرزند من از عصاره‌ی نهفته در جان زیستمندان همین سرزمین قرار است بدست آید.
     طبیعت را دوست بداریم و پاسداری‌اش کنیم، حتا اگر آن را نمی‌شناسیم!
                                                                            همین.

مزه عشق اول ...

rezaallahgolipour — Sun, 22 Nov 2009 07:29:50 PST

... نمی دونم چرا مزه عشق اول هر چه تلاش می کنی از یاد آدم نمی ره ٬ هر چند یک طرفه باشه! ... جالبه که زمان که می گذره آدم بیشتر این حس براش مهیا می شه که چرا کسی را که از بین این همه آدم جور واجور که اطرافت پیدا میشه این طوری دوستش داری! ... علامت سوال وقتی در ذهنت بزرگ و بزرگتر میشه که وقتی این حس و علاقه ات را با هزار جور مکافات ٬ استرس ٬ اضطراب ٬ نگرانی ٬ خجالت به طرف میگی! در کمال تعجب و شوک و غافل گیری می بینی او نه تنها هیچ حسی نسبت به تو نداره بلکه خیال ٬ خواسته و آرزوهایی در ذهن داره که حداقل ترین وجه اشتراک را با تو نداره و این تو بودی که با لبخندها ٬ نگاه ها و رفتارش دنیایی برای خودساختی که پادشاه و تمامی آرمان ها و رویاهای سرزمین دلت را به او داده ای غافل از این که این فقط یک رویاست!! ... وقتی به چرایی ماجرا فکر می کنی می بینی خوبی عشق و دوست داشتن به همین نرسیدنه ٬ وگرنه بعد از رسیدن با اولین مشکل پیش آمده می بینی بت دنیایت چه به سادگی می شکند ... به گفته یکی از هم قطاران: بعد از رسیدن به آنچه که می خواهی ٬ خواهی دید که عشق در میان گیر و واگیر و سختی و مصائب زندگی دیگر از یاد رفته و چیزی باقی نمانده!

... اما من میگم: برای تحمل همین مصائب زندگی و سختی های آن باید عشقی باشه و عاشق بود تا بتوان مثل پدر و مادر تمام عمر را صبح ها زود از خواب پا شد تا نان تازه ای برای سفره صبحانه تهیه کرد زمانی که تو در خواب شیرین رویاهات غرقی وگرنه بدون آن زندگی میشه هیچ ... خوب عشق آدم هر جا خوشبخت و خوشحال باشه زیباست مگه یه عاشق چی میخواد جز شادی و آرامش معشوق و بهتر از اینه که در کنار آدم احساس زندانی و غم بهش دست بده و تو نتوانی چاره ای براش پیدا کنی ... این یعنی عشق !

دوست داشتن

مهربان — Sun, 22 Nov 2009 10:41:00 PST

دوست داشتن تنها چيزي است كه نوبتي نيست

پس خارج از نوبت دوستت دارم.

شركت Sony به تازگي سرويس آنلاين جديدي را معرفي كرده

llm — Sun, 22 Nov 2009 07:00:05 PST

عكس: AFP
شركت Sony به تازگي سرويس آنلاين جديدي را معرفي كرده است كه امكان دانلود فيلم، آهنگ، كتاب و ساير محتواي ديجيتال در تلويزيون‌ها، بلو-ري پليرها، كتاب‌خوان‌هاي الكترونيكي و ساير محصولات اين شركت را به كاربرانش مي‌دهد.

«هوارد استرينگر» رييس و مدير عامل شركت Sony در كنفرانس مطبوعاتي كه براي معرفي اسن سرويس در توكيو برگزار شده بود، گفت: «شركت ما از يك بحران اقتصادي شديد نجات پيدا كرده است و تصميم دارد يك بار ديگر در زمينه محصولات ديجيتال شبكه‌اي در بازار پيشرو باشد.»

رقابت جالبيه!!!

من آدم نیستم؟!

بوی بارون، قهوه، سیگار — Sun, 22 Nov 2009 06:29:05 PST

با آقای فیلم‌ساز رفتیم محله‌ی زنان خودفروش. می‌خواد ازشان عکاسی کنه. گفتم که قصدش ساختن فیلمی مستند راجع به زنی است. اما کنار این ان علاقه داشت که عکس‌هایی هم از آن محله و زندگی زنان آن جا هم داشته باشه. خوب کار ساده‌ای نبود. با پسر جوانی که آن جا کار می‌کرد صحبت کردیم، او هم خدا وکیلی، نه فقط برای پول، بلکه علاوه بر آن از سر مرام و معرفت تمام تلاشش را کرد تا کمک کنه. حالا این‌ها را به عنوان مقدمه عرض کردم تا بدانید ماجرا چی بود که سر از آن جا درآوردیم. با پسره رفتیم یکی از خانه‌ها. خانمی-مثلن خانم رئیس آن جا- قبول نکرد که از زنهایی که براش کار می‌کنند، عکاسی کنه. عصبی هم گفت که نه و کله تکان داد. یک جوری که یعنی توقف بی‌جا مانع کسب است. خانه‌ی بعدی. ترجمه کرد که خانم رئیس می‌گه اگر مرده می‌خواد کاری کنه می‌تونه بیاد تو. اما زنه نه. برای باقی کارها و عکاسی و این‌ها هم وقت نداریم.

هیچی به هیچی! اما زندگی را آن جا تا حدی دیدیم. زندگی که جاری بود، حالا زندگی نکبتی یا هر چی. دیدن زن‌هایی که داشتند در آشپزخانه آن خانه‌ها آشپزی می‌کردند. زن‌هایی با بچه‌هاشان جلوی در ایستاده بودند و هر از گاهی بچه را می‌انداختند بالا و می‌گرفتند و باقی زن‌های هم هر از گاهی با بچه بازی می‌کردند...زندگی بود دیگه.

حالا کاری نداریم که پسره هم برای کار عکاسی در آن محله چه توصیه‌های ایمنی کرد و چه شد و مابقی ماجراها که سرمان آمد.

بعد از چند ساعت که حال‌مان بهتر شد از نکبتی که دیده بودیم؛ گفتم می‌خوام همین امشب تا رسیدیم خانه یک مقاله بنویسم در بسط این موضوع که خود ما زن‌ها هستیم که همدیگر را حذف می‌کنیم و نیازهای خودمان را نادیده می‌گیریم. همه‌مان یک پا مردسالاریم. آقای فیلم‌ساز که انتظار یک بحث جدی را داشت با بی‌حوصلگی و خستگی گفت اوهوم. گفتم دیدی؟ زنه برگشته می‌گه مرده بیاد تو، کاری می‌خواد انجام بده! پس من آدم نیستم؟!

در رابطه با جمهوري بدون پسوند

(author unknown) — Sun, 22 Nov 2009 05:45:34 PST

پاسخ يک جوان را با همه ي شلختگي در تايپش ميگذارم اينجا:

نمی‌دانم اولین بار کدام دانشمند از عبارت «مملکته داریم؟» در

پانته‌آ — Sun, 22 Nov 2009 05:39:40 PST

نمی‌دانم اولین بار کدام دانشمند از عبارت «مملکته داریم؟» در جمله‌ای که به نظرش کمبود و نقص‌های مملکتش را بیان می‌کرد استفاده کرد. اما من مدت‌ها بود هوس کرده بودم یک وبلاگ مینیمال عامه و خاصه‌پسند، تاسیس کنم. آن‌هم نه یک وبلاگ گروهی، می‌خواستم مینیمال‌نویسی را به صورت ناشناس و مستقل از راه من هم ادامه دهم تا توانایی خودم را بسنجم. اما به قول عده‌ای دست تقدیر، ایده‌ی «مملکته داریم؟» را پس از چند توییت بی‌ربط به مملکت بر سر راهم قرار داد. مثلآ: «بازی آرژانتین و اوروگوئه ساعت ۲:۳۰ بامداد ۵شنبه به وقت ایران، مملکته داریم؟»…

از وبلاگ چهار ستاره مانده به صبح

مدتی بود اينجوری غش‌غش نخنديده بودم. دمشون گرم.

زندگی !

avaze-ghoghnoos — Sun, 22 Nov 2009 05:47:18 PST

بهله !

خب هرکی میاد یه چی میگه که به دلیل سوء برداشت از ذکر گفته ها معذورم ...

خب نمیدونم کدوم آدم فی الواقع عاقلی فرموده که تا قبل از اینکه با کفش های کسی راه نرفتی در موردش قضاوت نکن ... . خدا خودشو هفت جد و آبادشو بیامرزه ...

خلاصه عزیز جان جان ( غلط تایپ نکردما دقیقا " جان جان " منظورمه ) من نه نا امیدم نه غر میزنم ....

نا امید نیستم واقعا ولی غر ؟! تا اسم چیو و شاکی شدن از چی رو غر بذاریم !!!

یه چندتا سوال ؟!

هیچ وقت شما واقعا به مرگ فکر نکردی؟ هیچ وقت نشده فکر کنی شاید اگر نباشی خلاص میشی از همه چی؟

هیچوقت از لمس کردن این زندگی خسته نشدی؟ اینکه گاهی سمباده خشن زندگی چنان پوست لطیفتو صاب میده که جز سوژش هیچ طعم دیگه ای رو نمی تونی حس کنی؟

هیچ وقت نشده که بدویی و به هدفت مثل سایه خودت هیچوقت نرسی؟

هیچ وقت نشده صحنه ای ببینی که بگی راضی به مرگمم ولی این اتفاق نیوفته؟

هیچ وقت نشده بگی کاش میشد سرنوشت رو از سر نوشت؟

به قول یکی هیچ وقت نشده بگی : ننه ! چرا زاییدی من ِ ؟ !

هیچ وقت نشده یه تو ذوقی بزرگی بخوری از حفره های پر نشدنی که تو مقصرشون نیستی؟

هیچوقت نشده ...؟

اگر نشده ، همین الان برو تو حیاط یا بالکن یا پشت بوم خونتون یه سجده شکر واسه خدا بذار !!!!

اگر نشده ، بدون که احتمالا یا خیلی عاقلی یا خیلی کودن یا خدا خیلی بهت لطف داره یا اصلا لطفش شامل حالت نمیشه !

خیلی عاقل برای اینه که تو عالم ذر بهترین ها رو انتخاب کردی ! خیلی کودن واسه اینه که احتمالا قدرت درک و تشخیص نداری ! خدا خیلی بهت لطف داره واسه اینکه تو هم بهش لطف داری و دائم بی منت صداش میزنی و دلش نمیاد که تو رو بندازه تو دست انداز ! اصلا لطفش شامل حالت نمیشه که دیگه یعنی تو رو ول کرده به حال خودت ببینه این دستت که عین آفتابه ! دائم به کمرته ، میوفته یا نه؟!

گاهی واسه یه آدم تمام این سوالا همزمان رخ میده و دستش به هیچ جا جز خدا بند نیست که اونم... ؟!

یارب نظر تو بر نگردد ... برگشتن روزگار سهل است

حالا به فرض اینکه من غر میزنم . خو دلم می خواد . دوست دارم . ولی نا امید نیستم .

غر میزنم که یادم بیاد هستم و مشکل دارم و غمباد نگیرم !

نا امید نیستم چون علاوه بر اینکه دارم میبینم آخر الزمانه مادر ! اما از یه ثانیه بعد ِ خودم بی خبرم شاید عزراییل رو ملاقات کنم شایدم نکنم ؟!

چون هستم باید زندگی کنم ... تلخ یا شیرین ... نرم یا زبر باید طعمشو بچشم ... چون وقتی مردم دیگه طعمی شاید جز حسرت و البته شاید جز لذت زیر زبونم نیاد ... !

یه دوستی دارم دبیری زبان می خونه و البته خودشم تدرس می کنه ...

گفت میدونی مـَرد ریشه چیه؟ الکی پروندم مُردن !

گفت آفرین ! و زن ؟ گفتم لابد زندگی !!! گفت آره چون زن نشان باروری و زندگی بخشیدنه اما مرد همون به درد لای جرز دیوار هم نمی خوره !

نه خدایی می خوره؟ نمی خوره دیگه ... حرص نخورین حالا

بعد گفت man حتی از ریشه human هست که human هم همونطور که میدونین یعنی انسان و انسان یعنی فانی و مردنی !!! در نتیجه تو همه فرهنگها مرد یعنی نیستی !!!

آخی ... فکر کنم بیشتر از این ادامه بدم سرمو بر باد بدم ... میگن زبان سرخ سر سبز میدهد بر باد ها

نمیدونم شعر آرش کمانگیر سیاوش کسرایی رو تا حالا خوندین یا نه ؟

قسمت مقدمه شعر رو خیلی دوست دارم ...

... زندگي زيباست
گفته و ناگفته، اي بس نكته ها كاينجاست؛
آسمان باز
آفتاب زر
باغ هاي گل
دشت هاي بي درو پيكر.

سر برون آوردن گل از درون برف
تاب نرم رقص ماهي در بلور آب
بوي خاك عطر باران خورده در كهسار
خواب گندمزارها در چشمه مهتاب.

آمدن، رفتن، دويدن
عشق ورزيدن
در غم انسان نشستن.
پابه پاي شادماني هاي مردم پاي كوبيدن.
كار كردن، كار كردن
آرميدن
چشم انداز بيابانهاي خشك و تشنه را ديدن
جرعه هايي از سبوي تازه آب پاك نوشيدن.

گوسفندان را سحرگاهان به سوي كوه راندن
منفس با بلبلان كوهي آواره، خواندن
در تله افتاده آهوبچگان را شير دادن
نيمروز خستگي را در پناه تپه ماندن.

گاهگاهي
زير سقف اين سفالين بام هاي مه گرفته
قصه هاي درهم غم را ز نم نم هاي باران شنيدن
بي تكان گهواره رنگين كمان را
در كنار بام ديدن.

يا شب برفي
پيش آتش ها نشستن
دل به روياهاي دامنگير و گرم شعله بستن...

آري آري زندگي زيباست
زندگي آتشگهي ديرنده پابرجاست
گر بيفروزيش، رقص شعله اش در هر كران پيداست
ور نه، خاموش است و خاموشي گناه ما است

نمیدونم چندتا از این نعمت ها شامل حال ما میشه؟

بارونی که نمیاد و اگر بباره خیلی کوتاهه و شبا میباره تا لطافتش رو ازمون دریغ کنه !

دشت گلی که نمیبینیم و هرروز نظاره گر ترافیک و تکاپوی مردم برای هیچی هستیم ! آسمونم از غبار پره و نه خودشو میبینیم و نه آفتاب زرش رو مثل زر ! و .... دیگه خودتون تا آخرش بگیرید چی میگم ...

حالا اینکه من رویاهام رو دوست داشته باشم بده؟ اینکه میشه تو رویا خوب زندگی کرد و شاد بود ؟

اینکه آخر رویاهام وقتی به واقعیت میرسم طعم تلخ اما دلنشین مرگ میاد زیر زبونم تعجب داره؟!

منظور من از مردن مدفون شدن زیر یه تل خاک پر از مور و سوسک و سمور و مار و عقرب و مارمولک و هزار یه جک و جونور دیگه نیست !

منظورم مرگ این لحظه های زشته ! و تولده یه شیرینی خوشمزه ...

پ.ن ۱ : در ادامه مطلب شعر کامل آرش کمانگیر هست . دوست داشتید برید بخونید . شعر نیستا ... داستانه بیشتر تا شعر ! خوندنش خالی از لطف نیست ...

دو تصوير زيبا از بلنداي ابرهاي جنگل ابر به بهانه خبري خوب در اين‌باره...!

zadgahamiran — Sun, 22 Nov 2009 05:21:18 PST

يادش بخير تير ماه 76 كه جهت نمونه‌‍‌برداري از ارتفاعات جنگل ابر از مسير استان سمنان (شهر بسطام) به سمت استان گلستان عبوري خاطره‌انگيز براي دومين سال پياپي از جنگل ابر داشتيم.

آنگاه كه اين تصاوير را تهيه مي‌كردم، بر خود بر اين همه غناي زيبايي‌هاي كشورم مي‌باليدم. اكنون نيز به اميد اينكه اين خبر كه استاندار سمنان پس از کش و قوس‌های فراوان، دستور توقف عملیات جاده‌سازی (بقول محمد درويش بخوان جنگل‌زدایی) را در جنگل ابر صادر کرده است، پا بر جا بماند آرزوي روزهاي خوش‌تري را براي محيط زيست كشور دارم.

تندرو نباشیم

امین ثابتی — Sun, 22 Nov 2009 04:48:30 PST

تندرویی مقدمه‌ای برای خشونت و خشونت مقدمه‌ای برای کشتار و کشتار مقدمه‌ای برای شروع سیکل معیوبی به نام ناامنی و انتقام است که سرانجامش باز هم کشتن انسان‌ها است.

جملات بالا را نوشتم تا خطری را که این روزها ایران را تهدید می‌کند را بازگویی کنم. خطری به نام تندرویی که تنها و تنها نتیجه‌ی احساسات و عواطف است و در آن هیچگونه منطق و تفکری وجود ندارد! و مطمئن هستم که اگر این تندروی‌ها ادامه پیدا کند، روزی را خواهیم دید که در آن خشونت در جامعه بیداد می‌کند.

به همین دلیل باز هم مانند گذشته تاکید می‌کنم که برای هر کاری، باید از خشونت و تندروی دوری کرد. برای همین باز هم به تو دوست گرامی می‌گویم:

آهای رفیق،

تندروی را کنار بگذار و از نابود کردن این و آن خوشحال نشو، چون زمانی هم کسی پیدا می‌شود که می‌خواهد تو را نابود کند!

مطالب مرتبط

خشونت در هر حالتی محکوم است

می‌دانید برگر پیکس چیست؟

دوره‌ی آیین نگارش و درست‌نویسی

(author unknown) — Sun, 22 Nov 2009 05:59:01 PST

مرکز فرهنگی شهرکتاب دوره‌ی «آیین نگارش و درست‌نویسی» را زیر نظر دکتر حسن ذوالفقاری به مدت ده جلسه برگزار می‌کند.

مباحثی که در این دوره مطرح می‌شوند عبارت‌اند از:
مقدمات نگارش؛ انواع نوشته؛ نگارش عملی، ادبی، گفتاری و عادی؛ مهارت‌های نگارشی؛ جلوه‌های هنری در نگارش و درست‌نویسی (خطاهای واژگانی، تعبیری و اصطلاحی، کاربرد نادرست واژگان و جمله‌نویسی).

این دوره‌ روزهای شنبه ساعت ۱۵ تا ۱۷ برگزار می‌شود و آغاز آن ۲۸ آذر است. علاقه‌مندان به حضور در این دوره تا ۲۲ آذر مهلت دارند به روابط عمومی شهرکتاب واقع در خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر(بخارست)، نبش کوچه سوم مراجعه کنند و برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره‌ ۸۸۷۲۳۳۱۶ تماس بگیرند.

کامنت‌ها

در آن دور دست بعید

امیرحسین — Sun, 22 Nov 2009 02:54:22 PST

شب هایی هستند که حتمن باید با زن سر شوند و بگذرند: با شور، خواهش، تب...شب هایی هستند که حتمن باید با شعر سر شوند تا بگذرند: با شاملو ، سایه، مولانا...شب های کم شماری هم هستند که چنان آدم بی طاقت خودش می شود که فقط با الهی نامه، با مناجات نامه، با فیه مافیه می شود دوام آورد...حالم، حال همین شبهاست!

يك - هيچ

(author unknown) — Sun, 22 Nov 2009 03:43:50 PST

1. شش و نيم صبح امروز مي‌رفتم به سمت جنوب شهر، پايين پل كريم‌خان يك تااكسي‌اي ترمز ملويي كرد و با وجود خلوتي خيابان، يك تاكسي پر سرعت ديگري نه چندان محكم كوبيد پشت ماشين جلويي. همين‌قدر كه من از بالاي پل برسم تا پايين، هردو راننده پياده شده بودند و مشت بود كه توي هوا و چشم و چال هم حواله مي‌كردند. همين‌طور كه آهسته از كنار پرده‌ي سينما رد مي‌شدم و بعد از آن، هرچقدر كه فكر كردم نفهميدم با چه انگيزه‌اي مي‌شود بعد از يك همچين تصادف الكي‌اي، آن هم كله‌ي صبح اين رفتار را كرد.

2. دو سه ماه پيش توي بزرگراه رسالت درست جلوي من ناگهان راه بسته شد و ماشين جلويي‌ام آهسته با جلوتري برخورد كرد و من كه به شدت غافل‌گير شده بودم، براي فرار از برخورد شديد، فرمانم را به سمت راست كشيدم و ماشينم به سمت راست حركت كه نه، پرتاب شد و آن‌چنان توي در پژوي بغلي كوبيدم كه يك درش درجا ناپديد شد. گوشه‌ي سمت چپ ماشينم هم به تاكسي جلويي گرفت و خلاصه در عرض چند ثانيه چهار ماشين درگير تصادف شدند. تاكسي جلويي من بلافاصله با جلوتري تفاهم كردند و خوش و بش، چون خسارت خيلي ناچيز بود. همان راننده‌ تاكسي آمد خط گوشه‌ي سپر عقبش را هم ديد و گفت چيز مهمي نيست و يك نگاه دلسوزانه‌اي هم به من كرد كه چي شد آقا، بعد هم نشست و رفت. من ماندم و آن بدبختي كه درش را نموده بودم. خودش بود و زنش و يك خانمي شبيه مادرزنش! آمد پايين و از من پرسيد چي شد؟ گفتم اگر به جلويي مي زدم خيلي ناجور مي‌شد، چاره‌اي نداشتم، ‌ضمنن رفلكسم ناخودآگاه بود. ديگر چيزي نگفت. پليس از اول پل سريع رسيد و مدارك را مرتب كرد و گفت برويد زير پل براي كروكي. آنجا كه پياده شديم، طرف يك نگاهي به در ماشينش و يك نگاهي به گلگير من كرد و گفت آقا جريان تير غيب را مي‌داني؟ گفتم بله، گفت من به همان تير غيب گرفتار شدم! گفتم بنده هم به نوعي، اما آقا شرمنده‌ به هر حال. گفت فداي سرت، يك مو از سر هر كداممان كم مي‌شد قابل جبران نبود، مال دنيا فداي سرت. كروكي را كشيديم و نيم ساعت بعد سر كار و زندگي‌ام بودم، كمي در فكر بدشانسي تصادف، بيشتر مشعوف از خوش‌شانسي‌هاي متعدد آن روز صبح.

--------------------------------------------------------------
پ.ن: دقيقن نمي‌دانم چرا مدتي‌ست افكارم در خيابان چرخ مي‌خورد،‌ اما مهم هم نيست، آپولو كه تجهيز نمي‌كنيم، وبلاگ مي‌نويسيم.

دل به دل!

روح اله فرج زاده — Sun, 22 Nov 2009 02:42:03 PST

پشت لپ تاپ «دل» نشستن و سخن از ضعف آمریکا گفتن چه حالی می دهد... توصیه می کنم این مصاحبه تهاجمی را بخوانید. مثل اینکه قرار است با خودشان 0-1-9 بازی کنند...

لینوکس در هفته چهل و ششم

admin — Sun, 22 Nov 2009 03:09:20 PST

بذارین با این شروع کنم: اگر بخواین به یکی بگین که لینوکس همه کار می تونه بکنه.. رو چی شرط می‌بندین؟‌ اینکه بدون نیاز به نصب کار کنه؟ ساده است و بدیهی (برای ما لینوکسی‌ها آره ولی خیل ویندوزی‌ها هنوز باورش نمی‌کنن). اینکه نسخه ایزوی سی دی فقط ۱.۲ مگابایت باشه چطوره؟ یا اینکه به مونیتور دستوراتی بده که فرکانس خاصی رو ایجاد کنه چی؟‌ هاه.. چی می‌گین اگر این فرکانس‌ها رو بشه با رادیوی ای.ام. (۱۵۰۰ کیلوهرتز) شنید؟ بس نیست؟‌ پس اضافه کنین که نه فقط صدا رو می‌شنوین، بلکه این لینوکس ۱.۲ مگی، با مونیتور آهنگ فور الیز بتهوونی می‌نوازه که روی رادیو قابل دریافته (:
خب انگار داستان مشارکت ایرانی‌ها در پروژه‌های لینوکسی جهان داره بیشتر و بیشتر می‌شه، الان هم طراح خوبمون روزبه شفیعی به پروژه لینوکس چاکرا پیوسته تا کارهای گرافیکی‌اش رو استفاده کنن. برای همه خوشحال کننده است (: خود پروژه چاکرا هم جالب به نظر می‌رسه و من علاقمندم حتما وقتی به نسخه اول رسید، به عنوان سیستم اصلی ام برای مدتی (شاید طولانی) نصبش کنم: یک آرچ لینوکس + کی دی ای + چند ابزار جمع و جور
و خب یک شاهکار این هفته هم خبر طبق معمول چرند خبرگزاری(؟!) فارس مشهور به فالس بود که نوشت نسخه جدید اوپن زوزه که یک لینوکس مبتنی بر اوبونتو است عرضه شده (: لینک به سایت خودم در این مورد
و سایت اسناد متن باز، خیلی کوتاه یک خبر جذاب نوشته و لینک‌های سایت‌های انگلیسی مرتبط رو گذاشته: عرضه نسخه اوپن آفیس برای بچه‌ها.
و خب دوباره نوبت فهرست پونصد تا سریعترین کامپیوتر جهان شد و آمار لینوکس رفت توی خبرها: امسال ۹۰٪ سریعترین کامپیوترهای جهان از لینوکس استفاده می‌کنن. مبارکه (: به عنوان نکته فرعی باید بگیم که تنها ۲ تا سیستم در این لیست هست که از ۲۰۰۵ هنوز اینجان و در فهرست سریعترین کامپیوترها، بیشتر از ۷۰ درصد ماشین‌ها ساخت ۲۰۰۹ هستند و این یعنی یک صنعت بسیار سریع و پویا در این حوزه.
این هفته نوبت فدورا است که نسخه جدیدش رو معرفی کنه: فدورا ۱۲ با اسم رمز «اتحاد». جزییات انتشار رو اینجا بخونین. من برای دو ماه کاربر فدورا بودن و در مجموعه حتی برای منی که کاملا به دبیانی‌ها عادت دارم، تجربه خوب، دلچسب و راحتی بود. احتمالا اگر فرصت کنم، این نسخه‌ رو هم امتحان خواهم کرد.
اینهم ابتکار جذاب یک گنو/لینوکسی/پیتونی برای کنترل کردن پخش فیلم‌های روی لپ تاپش با شتاب‌سنج موبایل! اگر پهنای باند قابل قبول دارین فیلمش بانمکه.
این شما، این نارنجی و این هم گنو/لینوکس جدید مبتنی بر دبیان: گوگل کروم او اس!

نزدیک را ببین دور چرا؟

nina62 — Sun, 22 Nov 2009 03:12:44 PST

ای که ازمن می پرسی خانه ان مه کجاست

خود مه در دل است خانه اش را نمی دانم کجاست

******

بعضی وقتها ساده ترین جواب کنار دستمون ولی این قدر به دور دست ها نگاه می کنیم که

آن را نمی بینیم

مثل نعمت هایی که داریم ولی چشممان را می بندیم دریغ از یک تشکر

شرلوك هولمز كارآگاه معروف و معاونش واتسون رفته بودند صحرا نوردي و شب هم چادري زدند

و زير آن خوابيدند.

نيمه هاي شب هلمز بيدار شد و آسمان را نگريست. بعد واتسون را بيدار كرد و گفت:

نگاهي به آن بالا بينداز و به من بگو چه مي بيني؟

واتسون گفت:

ميليونها ستاره مي بينم .

هلمز گفت:

چه نتيجه ميگيري؟

واتسون گفت:

از لحاظ روحاني نتيجه مي گيرم كه خداوند بزرگ است و ما چقدر در اين دنيا حقيريم.

از لحاظ ستاره شناسي نتيجه مي گيريم كه زهره در برج مشتري است، پس بايد اوايل

تابستان باشد.

از لحاظ فيزيكي، نتيجه ميگيريم كه مريخ در موازات قطب است، پس ساعت بايد حدود سه

نيمه شب باشد.

شرلوك هولمز قدري فكر كرد و گفت:

واتسون تو احمقي بيش نيستي. نتيجه اول و مهمي كه بايد بگيري اينست كه چادر ما را

دزديده اند

چه کسی چای میل دارد ؟نینا

297.Terminal

peut-etre — Sun, 22 Nov 2009 02:58:18 PST

هیچ وقت تام هنکس رو به اندازه فیلم ترمینالش دوست نداشتم. توی این فیلم خیلی خیلی واقعیه.
وقتی که به هرکی می رسه خودش رو کامل معرفی می کنه و میگه از کجا اومده, بدون توجه به اینکه اونجا امریکاست و خیلی از مردم تا حالا اسم " کارکوزیا" هم به گوششون نخورده و اصلا نمی دونن همچین کشوری هم وجود داره. در عین حال که یه شخصیت ساده داره ولی احمق هم نیست( تازه یه جاهایی یه زرنگیهایی هم میکنه). تلاشش برای انگلیسی یاد گرفتن هم جالبه.
یکی از نکته های قشنگ فیلم تکرار شدن اصطلاح "منتظر شدن "ه که در واقع محور فیلم هم همینه. در یک فرودگاه همه منتظرند. جالبه که این انتظار کشیدنشون اصلا آزار دهنده و عصبی کننده نیست. همه در کمال آرامش انتظار می کشن و اتفاقا همشون هم به چیزی که منتظرش بودن میرسن.

- To our friend,Victor. Hope he never lose his country again

هی شبا موقع خواب یادم میاد که مثلا فلان چیو بنویسم اینجا اما از

andishehh — Sun, 22 Nov 2009 01:50:41 PST

هی شبا موقع خواب یادم میاد که مثلا فلان چیو بنویسم اینجا اما از زور گشادی نمی تونم از زیر پتو در بیام میگم باشه صبح. اما دریغ از صبح که وقتی بیدار میشم کلا موضوع رو یادم رفته :(

تجارت خارجی

امیرحسین — Sat, 21 Nov 2009 23:45:19 PST

عصر یک خری از کره ی جنوبی قرار است بیاید اینجا با ما مذاکره کند تا ما افتخار تامین کالایمان را به ایشان محول کنیم. صبح چسان فسان فرمودیم. پیرهن و کت دلبری مان را پوشیدیم و من باب مزید کلاس با آژانس آمدیم شرکت. ظهر طرف واسطه ی فی مابین، تماس گرفته می گوید «من دارم مرخصی می گیرم می روم خانه که خودم را آماده کنم.» از همان موقع خوف مرا فرا گرفته که طرف دقیقن دارد برای چه چیزی خودش را آماده می کند؟ مگر چه خبر است؟ این کره ای ها مگر چکار می کنند با آدم؟ هوا هم که لامذهب هوای ازاله ب.ک.ا.ر.ت و ل.و.ا.ط و این جور چیزهاست...اعصاب برای ادم نمی گذارند که، کاش خاکمال می آمدم شرکت. این ناموس پرستی هم در هزاره سوم دست و پاگیر ما شده به روح امام قسم!

شرط خوشبختی

(author unknown) — Sun, 22 Nov 2009 01:36:54 PST

عشق شاید شرط کافی برای خوشبختی باشد اما مطمئن هستم شرط لازم نیست.