Last Updated Weblogs

رباتیكRobotic : مروری بر تاریخچه، مزایا ، معایب و كاكرد ربات robot یا روبوت( قسمت دوم)

شهروند الکترونیکی — Sun, 08 Nov 2009 06:56:52 PST

وباتیک، علم مطالعه فن آوری مرتبط با طراحی، ساخت و اصول کلی و کاربرد روباتهاست. روباتیک علم و فن آوری ماشینهای قابل برنامه ریزی، با کاربردهای عمومی می باشد.
روبات یك ماشین الكترومكانیكی هوشمند است با خصوصیات زیر:
- می توان آن را مكرراً برنامه ریزی كرد.
- چند كاره است.
- كارآمد و مناسب برای محیط است.
برخلاف تصور افسانه ای عمومی از رباتها به عنوان ماشینهای سیار انسان نما که تقریباً قابلیت انجام هر کاری را دارند، بیشتر دستگاههای روباتیک در مکانهای ثابتی در کارخانه ها بسته شده اند و در فرایند ساخت با کمک کامپیوتر، اعمال قابلیت انعطاف، ولی محدودی را انجام می دهند چنین دستگاهی حداقل شامل یک کامپیوتر برای نظارت بر اعمال و عملکردهای و اسباب انجام دهنده عمل مورد نظر، می باشد. علاوه براین، ممکن است حسگرها و تجهیزات جانبی یا ابزاری را که فرمان داشته باشد بعضی از رباتها، ماشینهای مکانیکی نسبتاً ساده ای هستند که کارهای اختصاصی مانند جوشکاری و یا رنگ افشانی را انجام می دهند.

باد و باران

(author unknown) — Sun, 08 Nov 2009 10:36:14 PST

مست بوسه‏هایش، از دست باد و باران شلاق می‏خورم.

تنهایی اشتراکی :x

myplanet — Sun, 08 Nov 2009 09:57:54 PST

فرضا یه پارکی ٬خیابونی ٬ کافه ای ٬جایی تنهایی رفتی ...یه عالمه حس خوب گرفتی..
واسه شیر کردنش٬باید بفرستیش خودش تهنایی بره حس خوبه رو پیدا کنه...
نه این که دستشو بگیری ببریش٬ بگی:اینجا حس خوب داره ٬حسش کن!

زودتر بزرگتر نشو

myplanet — Sun, 08 Nov 2009 09:57:22 PST

به نظر من بهتره این ۱۸+ از رو لینکها و فیلمها بردارن...
اینجوری ۱۸- ها بدتر جری میشن ببینن چه خبره..
هیچ آدم حسابی هم که شکر خدا نیست که باهاشون حرف بزنه...
رسما میشن کلکسیونر ۱۸+...
آره به من و تو ضرر نمیزنه این چشم و گوش وا شدنشون..
اینجوری لذت بچگی و نفهمی رو از دست میدن...
اینجوری صرفا زودتر بزرگ میشن...
بی این که بچگی کرده باشن...

پوچ بد

myplanet — Sun, 08 Nov 2009 09:56:50 PST

میگه : یه فیلمی بهم بده که نه هوایی ام کنه نه زمینی ام..
بعد یاد حرف مامان میافتم که میگفت:به هیشکی فیلم ندین٬ روشنفکرترین آدمها هم دنبال "منظور" ی میگردن که چرا "اون فیلم" رو بهشون دادین...بعد من میبینم روشنفکرترین آدمها دقیقا دنبال منظورن موقع فیلم گرفتنه...خلاصه از فیلم دادن افتادم...صرفا اگه پیشنهادی بکنم...بهش امیلی رو پیشنهاد میکنم..بعد نمیدونم حالا باهاش هوایی میشه یا میخوره زمین...بدمصب هنوز که آهنگش رو میشنوم تنم میلرزه...یا اترنال...آدم حیفش میآد بعدش فیلم ببینه..انگار مزه شکلات تو دهنت خراب میشه..

پوچ خوب

myplanet — Sun, 08 Nov 2009 09:56:25 PST

یه فیلم اسپانیایی هست گمونم داستان یه دختره است که پسره همکلاسیش رسما سرویسش میکنه..بعد یکی دیگه از همکلاسیاش عاشقش میشه بعد دختره خراب میشه بعد آباد میشه بعد آخرش با مامانش دوست میشه دختره...البته به قیمت از دست دادن مادربزرگه..من اگه دختری داشته باشم فیلمه رو میدم ببینه..قشنگ میتونه ذهنا تجربه کنه همه اتفاقات رو و به اون ته قضیه٬ که پوچیشه برسه...حالا نه واسه این که آخر فیلم باهام دوست شه...فقط چون دلم میخواد بی این که پوچ گرا بشه٬ببینه آخر همه چی یه جوری پوچه بعد تصمیم بگیره...

من خفنم به مثله

myplanet — Sun, 08 Nov 2009 09:54:39 PST

بهترین راه مقابله با شوخی هایی که خجالت زده ات میکنن یا تو ادبیاتت نیستن..
گرفتن یه گارد آهنی بی خیالی و ادامه دادن کله شقانه ی اون جوکه!
پ.ن:به شرط این که باز کم نیاری تو خودت!:دی

گردن شکستگانیم ای باد شرطه برخیز

myplanet — Sun, 08 Nov 2009 09:54:18 PST

گردنم درد میکند...
از همان درد ها که گربه ی مثلنی توی پارک ساعی پرید جلوی چشمم..
از همان دردها که تموم راننده تاکسی ها به جای اخم٬ تعجب میشدند از این شدت ناله..
گردنم همان طور درد میکند...که مراسم حوله سوزان باید راه بیندازی...
گردنم درد میکند...و نتیجه گیری اخلاقی و شاعرانه ای ندارم جز این که گردنم درد میکند...

حداقل حق من

مونارک — Sun, 08 Nov 2009 13:02:02 PST

مرا کسی نساخت٬ خدا ساخت٫ نه آنچنان که < کسی می خواست> که من کسی نداشتم٬کسم خدا بود٬ کس بی کسان.

او بود که مرا ساخت٬آنچنان که خودش خواست٬نه از من پرسید و نه از آن <من دیگر>م.

دکتر علی شریعتی

خیلی دلم پره.خیلی حرف واسه گفتن دارم ولی چی گویا تر از این جمله؟

تو که گوشت به حرفهای من بدهکار نیست...

منو همین جوری بخواه.همینی که هستم

1282

مژگان — Sun, 08 Nov 2009 09:19:57 PST

1_ از دیشب میگرن گرفتم تا همین الان .نه خواب دیشب بهترش کرده نه دوتا کپسولی که خوردم .کلاس یونی هم شد قوزبالاقوز که کمتر استراحت کنم . هر چند که اونقدرها هم تو این شرایط سردرد میگرنی استراحت نمی کنم اون از صب که روز نظافت بود وکار کردم اینم از شب که ازیونی برگشتم ودارم شام درست می کنم ودوروبر جمع وجور می کنم وهنوز هم هیچی به هیچی.

2_ میدونم سلیقه ها خیلی متفاوته ونحوه مدیریت یه زندگی یا کار وهمینطور برنامه ریزی برای آینده تو هر فردی فرق می کنه ولی یه چیزی رو مطمئنم واون اینه که آدمهای موفق تو هر رشته ای وجوه مشترک زیادی تو فکر وعقیده ومدیریتاشون دارن ! مهم نیست تو چه کاری موفق باشی مهم اینه که افراد موفق تو اون کار وجه مشترک زیادی با هم دارن . حالا یه عده بگن ما دلمون میخواد اینجوری فکر کنیم یا اینطوری عمل کنیم ...نه ؟

3_ به نظرم کسی که اونقدر فکرش حقیر وکودکانه اس که بخاطر یه مساله خاله زنکی میره یه کاری رو انجام میده با کسی که برای انجام اون کار اهداف بهتر ومقبول تری داره خیلی متفاوته ! درسته هر کی از یه سری چیزا یه برداشتی داره . ولی حس زیبایی ودوست داشتن وخوب بودن یه سری چیزا وبد بودن یه سری اعمال تا حدی تو همه مشترکه .مثلا همه ما زیبایی رو پسند میکنیم حالا یکی از زیبایی یه کوه لذت می بره یکی جنگل یکی دریا ویا اون یکی دیگه از یه شاخه گل ولی چیزی که مسلمه همه اینها جزئی از زیبایی طبیعت هستن ...نه ؟

4_ نمی خوام بگم عرف چیه ...نه اصلا.... چون یه سری چیزا هستن که اصلا عرف نیستن ولی خیلی خوب وعالی از کار در میان . فقط میخوام بگم تو دسته های یکسانی از افراد ( افراد موفق ، افراد ضعیف وترسو و...) می تونه یه سری خصوصیات مشترک باشه .همین

روز پدر بر همه‌ی پدران مبارک باد!

محمد افراسیابی — Sun, 08 Nov 2009 09:55:08 PST

دیروز، روز نظافت عمومی بود منطقه‌ی زیستمان بود، نظافت پائیزه. امروز روز پدر است.

از فلسفه‌ی وجه تسمیه‌‌ی روز پدر در سوئد بی‌خبرم. ولی می‌دانم که برخلاف ایران فعلی، این نام‌گزاری ارتباطی به زادروز هیچ قدّیسی از قدیسان دین مسیح ندارد. سوئد کشوری است با حکومت لائیک و بر خلاف آن‌چه دروغ‌گویان اسلام پناه، عنوان می‌کنند، همه‌ی مذاهب در اینجا محترم شمرده می‌شوند و پیروان آن‌ها از کلیه‌ی حقوق شهروندی بهره‌مند هستند.

در همین شهر فسقلی ما شاید یک دوجین کلیسای متعلق به شعبه‌های مختلف مسیحی وجود داشته باشد. سنی‌ها مسجد خودرا دارند، البته بدون گنبد و گلدسته و شیعیان مسجد خودشان را.

نام‌گزاری روزی پدر ارتباطی هم به تولد فردی از خاندان سلطنتی سوئد ندارد، مانند دوران رژیم پیشین که تولد رضا شاه روز پدر بود و زادروز مادر شهبانو، روز مادر.

شاه سلطنتش را می‌کند و به هیچ‌رو، اجازه‌ی دخالت در امور سیاسی کشور به او داده نمی‌شود.

خیلی‌ها هم عملن با ادامه‌ی رژیم پادشاهی مخالفند و آشکارا مخالفت خود را جار می‌زنند. حتا حزب سوسیال دموکرات سوئد در اساسنامه‌اش ماده‌ای دارد مبنی بر تلاش برای الغای سلطنت.

بگذریم! دیروز همان‌طوری که گفتم روز نظافت بود. محوطه‌ی ما «سه کیلومتری شمال شهر» در محوطه‌ای بمساحت ۴۱۰۰۰ متر مربع واقع است با ۱۲۶ دستگاه آپارتمان یک طبقه، دو طبقه و سه طبقه است. مالکیت آپارتمان‌ها و زمین متعلق به انجمنی است، متشکل از ساکنین خانه‌ها، شرکت سازنده‌ی آپارتمان‌ها و نماینده‌ای از شهرداری. ساکنین این نوع خانه‌ها، فقط حق سکونت را خریداری می‌کنند. بهای خانه‌ها برابر است با قانون عرضه و تقاضا. در ازای سکونت باید هزینه‌ی به انجمن پرداخت که شبیه همان اجازه‌ی ماهانه است و مقدارش به ازای مساحت زیربنای مسکونی معین می‌شود. این هزینه شامل هزینه‌ی آب مصرفی، و حرارت مرکزی، هزینه‌ی تلویزیون کابلی و در برخی از انجمن‌ها حتا هزینه‌ی اینترنت پرسرعت هم می‌شود. هرچه انجمن قدیمی‌تر باشد، هزینه پرداختی بدلیل استهلاک وام بانکی، کمتر است.

نظافت محوطه به عهده‌ی خود ماست. سالانه دوبار، بهار و پائیز با دعوت انجمن یک روز صرف نظافت منطقه می‌شود.

دیروز چنین روزی بود. پنج ساعت کار، روبیدن، جمع‌کردن و حمل برگ‌ها، تمیز کردن باغچه‌ها، کمک به همسایه‌های مسن و تنها،سخت خسته و کوفته‌ام کرده بود.

شب دو سه باری بدلیل کرامپ‌های عضلانی پا از خواب بیدار شدم. کابوسی وحشتناک هم بسراغم آمد. پنج صبح تخت را ترک کردم. دوشی گرفتم و به وبگردی‌ام پرداختم. اما خستگی اجازه نداد و لاجرم دوباره راهی اتاق خواب شدم.

خواب که بودم، زیبا و شیوا برای گفتن تبریک روز پدر زنگ زده بودند. نیما هم طبق معمول در مسافرت است (همین الان اس‌ام‌اسش رسید) و پویا معمولن آخر هفته پیش ماست.

بیدار که شدم تلفنی تتشکری از آنان کردم. یاد تبریکی افتادم که زمانی زیبا در چنین روزی برایم فرستاده بود. او چنین نوشته بود

بچه که بودم یکی ازم پرسید، باباتو چقدر دوس داری؟

بازوها مو تا اونوجا که می‌شد باز کردم و گفتم:

این قد!

حالا که این کارتو واسه‌تون می‌نویسم باز همون احساسو دارم، با این تفاوت که دسام خیلی درازتر شده.

و باین می‌اندیشم که فلسفه‌ی بنیان‌گزاری این روزها چقدر عاقلانه است. چرا نسل من از این نعمت محروم بود. پدر فرزندش را نمی‌بوسید که مبادا لوس شود و فرزند اجازه ی ابراز علاقه به پدرش را نداشت که مبادا ابهت پدر کاستی گیرد.

» فید وبلاگ
» ای‌میل: afrasiabi.mohammad@gmail.com

آرزو

اکبر یارمحمدی — Sun, 08 Nov 2009 13:16:22 PST

جز اینم آرزویی نیست: هر چه هستی باش! اما باش

از یه دوست خوب

علامت سئوال

نازنین محکمی — Sun, 08 Nov 2009 09:24:17 PST

موندم کدومش بدتره :

- کسی نیست و تو تنهایی...

- یکی هست و تو بازم تنهایی...

کشف جدیدترین گونه های جنبش سبز:

mollah2@gmail.com (ملا حسنی) — Sun, 08 Nov 2009 07:20:53 PST

دانشمندان سبزشناس تاکنون موفق شدند ۹ نوع جنبش سبز را شناسایی کنند که عبارتند از:

سبز وطنی (مال مردم داخل کشور است که دمشان گرم)
سبز چمنی (مربوط به ایرانیان خارج کشور است که معمولا محل تجمعات آنها روی چمن پارکهاست. آنها هم دمشان گرم)
سبز نبوی (مال ابراهیم نبوی و شرکا)
سبز خرکی (مال بسیجی‌ها و حزب‌اللهی‌هاست)
سبز حشری ( این مال اخونداست)
سبز کپکی (وای وای وای این مال خواهران زینب است)
سبز چپکی ( وابسته به حزب توده و گروه‌های چپ)
سبز نمکی (مال ایرانیان بانمک است مخصولا نمکی‌ها)
سبز خاله زنکی (اینها بجای اینکه بفکر سرنگونی نظام باشند از صبح تا عصر حرفهای خاله زنکی میزنند و تحلیل‌های آبکی می‌نویسند)

یک نفر آمد قرارم را گرفت!!!

Mansour — Sun, 08 Nov 2009 09:02:17 PST

یک نفر آمد قرارم را گرفت
برگ و بار و شاخسارم را گرفت
چهار فصل من بهار بود، حیف
باد پاییزی بهارم را گرفت
اعتباری داشتم در پیش عشق
با نگاهی، اعتبارم را گرفت
عشق یا چیزی شبیه عشق بود
آمد و دار و ندارم را گرفت

اجرای توبه ها را بشکنید توسط یک دختر شش ساله - بسیار زیباست

writer — Sun, 08 Nov 2009 08:57:30 PST

یک نفر آمد قرارم را گرفت!!!

Mansour — Sun, 08 Nov 2009 07:27:20 PST

ShareThis

نکته: ادبیات خشن سوسیالیستی

noreply@blogger.com (مجيد زهری) — Sun, 08 Nov 2009 08:06:00 PST

بدترین شکل خشونت بعد از قتل نفس، در کلمات است. من دیده‌ام که چطور خشونت کلامی فرد را به قفس حاشیه‌نشینی پرتاب می‌کند؛ دیده‌ام چطور او را تا سال‌ها ناکار می‌کند و در افسردگی محض از پا می‌درآورد.
کسانی که با فهمی باز و نگاهی "خارج از گود" و فارغ از موضع‌گیری، ادبیات سال‌های انقلاب (بعد از پیروزی) را خوانده‌اند، چه کتاب و چه نشریات، عمق خشونت هولناک زبانی را با تن‌لرزه‌های‌شان حس کرده‌اند. من با انقلابیون دیروز، با آن‌ها که گیسی سپید کرده‌اند و قوز درآورده‌اند، ولی هم‌چنان در میدان جنگ‌های ممسنی به سبک دون‌کیشوت به جنگ آسیاب بادی می‌روند و در باب سینه‌سپرکردن‌های‌شان در مقابل ارتش تا دندان مسلح شاه رجز می‌خوانند و داستان‌سرایی می‌کنند کاری ندارم... این‌ها را باید به حال خود گذاشت، چه گامی بیش تا خانه‌ی سالمندان فاصله ندارند!

آزادی‌‌ای که ادبیات سوسیالیستی تبلیغ می‌کرد، مصداق کامل ضدیت با آزادی بیان بود. ادبیات سوسیالیستی -که خطی‌ست موازی با ادبیات فاشیستی-، با انگ‌زدن و لجن‌مال‌کردن هر پیکر و ندای مخالف، آن‌ها را به حاشیه‌ی حذف می‌راند. در دایره‌ی ادبیات سوسیالیستی، جایی برای حضور دگراندیشان نیست؛ نه این، که جایی برای پذیرفتن احتمال اشتباه ایده‌ی خود هم نیست. با تمام این توضیح، شوربختی این‌جاست که اگر چپ ایرانی را از چارچوب سوسیالیسم بیرون بکشی، وِرد ناپدیدشدن‌اش خوانده‌ای... و سوسیالیسم، بستر فکری همه‌ی انقلاب‌های قرن گذشته بود.

چند ضرب المثل

shabangahan — Sun, 08 Nov 2009 08:31:07 PST

هر که خربزه می خورد پای لرزش مینشیند .

فكر نان باش كه خربزه آب است.

خربزه از خربزه رنگ میگیره ، همسایه از همسایه.

خربزه شيرين مال شغاله !

بزک نمیر بهار میاد خربزه و خیار میاد .

خربزه با ماست، اجل گفت اينم تقصير ماست؟

درخت گردکان به این بزرگی درخت خربزه الله اکبر !

مقصد بعدی کجاست؟!

(author unknown) — Sun, 08 Nov 2009 08:21:48 PST

عصر یک‌شنبه است. دروغ چرا؟ به همون سنگینی و غمیگنی عصرهای جمعه، شاید هم بیشتر و عمیق‌تر. منزل یکی از دختر عمه‌های عزیز هستم. نورهای شمع اطاق رو بسیار خوشگل کرده. گروه شیدا داره می‌خونه و آجیل و میوه...