မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း

You and Everything Else - Kdrama review

noreply@blogger.com (mabaydar) — Fri, 24 Oct 2025 07:30:00 +0800

Name: You and Everything Else

Language: Korean

Episode: 15

Casting: Kim Go-eun, Park Ji-hyun

Genre: Romance, Friendship, coming-of-age

Airing: Sep 2025

Date I watched: 20 Oct-23 Oct 2025

My rating: 4.5/5

ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း

မတူညီတဲ့ မိသားစုနောက်ခံတွေနဲ့ ကြီးပြင်းလားတဲ့ မိန်းကလေး ၂ ယောက် ရန်သူကနေ သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်သွားကြပြီး မထင်မှတ်တဲ့ ဘဝအပြောင်းအလဲတွေကြောင့် မခေါ်မပြောတော့တဲ့ သူတွေဖြစ်သွားခဲ့ပေမဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ သူ့ဘဝရဲ့နောက်ဆုံးခရီးစဉ်ကို အဖော်ပြုပေးဖို့ တောင်းဆိုချက်နဲ့ ပြန်လည်တွေ့ဆုံကြပြန်တယ်။

ဝေဖန်ရေး

ကိုရီးယားကားတွေ ကိုယ့်ကို မစွဲဆောင်နိုင်တာ အတော်ကြာပြီ။ ဒီကားလေးတော့ ကိုယ့်ကို တွေးစရာတွေရော၊ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဘာကြောင့်သူတို့ ဒီလိုဖြစ်သလဲ၊ Eun Jung (မင်းသမီးဇာတ်ကောင်) ကရော ဘာလို့ အဲ့လိုဆုံးဖြတ်သလဲ၊ ပြီးတော့ လူတိုင်းမှာ မကောင်းတဲ့ စိတ်ခံစားချက်လေးတွေ၊ သူတပါးကို အားကျအထင်ကြီးတာ၊ မနာလိုတာ၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ်အားမရတာ စတဲ့ စိတ်ထားလေးတွေရှိကြပေမဲ့ စိတ်ကောင်းရှိတဲ့သူက အဲ့ စိတ်တွေကို သတိမူမိပြီး ခဏလေးနဲ့ပျောက်သွားတယ်။ သူ့ဟာသူ Move on တယ်။ တကယ့်အတွင်းထဲက အငုံစိတ်ရှိနေသူကျတော့ ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကိုတောင် သတိမမူမိတော့ပဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပဲ ပိုပြီး ပျက်စီးအောင်လုပ်တယ်။ အငုံစိတ်က ဘယ်လောက်ဆိုးလဲဆိုရင် ထုတ်တောင်မပြောပြနိုင်လောက်အောင်ဆိုးတယ်ဆိုတာ သူတို့ကိုယ်တိုင်လဲသိတော့ အဲ့လိုလူတွေက မြုံစေ့စေ့တွေဖြစ်လာတယ်။ တစ်ဦတည်းသော သူငယ်ချင်းဘဝကို အားကျရာက မနာလိုဖြစ်ပြီး သူ့ကိုကျ ဘယ်သူမှမချစ်ကြဘူးထင်ပြီး သူ့ကိုချစ်တဲ့ သူငယ်ချင်းရဲ့ဘဝကိုဖျက်စီးတာ ကိုယ်တိုင်ကတကယ်တော့ မသိစိတ်က သူ့ကိုယ်သူအပစ်ပေးနေတာလို့ ထင်တယ်။ ကိုယ်ကတော့ နောက်ဆုံးပိုင်း တရွှဲရွှဲငိုလိုက်ရတယ်။ ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို သနားလို့ငိုတာမျိုးမဟုတ်ပဲ၊ ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေကြီးအတွက် ဇာတ်ကောင်တွေအားလုံးကို သူတို့ဘာလို့ဒီလို ပြုမူဆုံးဖြတ်လဲဆိုတာကို နားလည်ပြီး ကိုယ်ချင်းစာလို့ ငိုမိတာ။

Cinematography တွေ၊ ဇာတ်ဝင်တေးတွေရယ်၊ ဇာတ်လမ်း Pace သွားပုံကလဲ draggy သိပ်မဖြစ်ဘူး၊ မင်းသားတော့ သိပ်မကြိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူကလဲ အဓိကမဟုတ်တော့ ထားလိုက်ပါတော့။ ကလေးသရုပ်ဆောင်တွေအားလုံးကောင်းကြတယ်။ အသေးစိတ်မျက်နှာအမူအရာလေးတွေရော၊ ထည့်ထားတဲ့ ဇာတ်ကောင်နေရာက ကလေးတွေနဲ့ လိုက်ဖက်နေတာရော။ ခေါင်းဆောင် မင်းသမီး ၂ ယောက်လုံးလဲတော်ကြတယ်။ Kim Go-eun သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာက သိပြီးသားဆိုတော့ စိတ်ထဲမှာ Park Ji Hyun သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာကို ချီးကျူးမိတယ်။ ခပ်ပါးပါးလေး၊ ပျော့ပျော့လေး နူးနူးညံ့ညံ့လေး အပြင်မှာတွေ့ဖူးနေကျ အတွင်းပုတ် အမြုံသူငယ်ချင်းပုံစံမျိုး။

လုပ်ငန်းခွင်ဝင်တဲ့အရွယ်မှာ သူ့ဇာတ်ကောင်ကို မဟုတ်တာလုပ်တယ်ဆိုပြီး ကိုယ့်အနေနဲ့ စပြီး ယူဆဖြစ်တယ်။ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက သူများရည်းစားကြားဝင်တာ မင်းသမီးဘဲနဲ့ ပြတ်တာတွေကိုတောင် သူ့ကို သိပ်အပစ်မမြင်သေးဘူး။

မင်းသမီးပြောသလိုပဲ အပြင်လူကြောင့်ပြတ်တာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ဘဲကြောင့်ပြတ်တာ၊ သူ့ဘဲကို ဆက်တွဲနေရင် ဖြစ်လာမဲ့ Insecure အမျိုးသမီး၊ သံသယတွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှု လေးစားမှု မရှိတော့မဲ့ အမျိုးသမီးဖြစ်လာအောင် ခံစာချက်ပေးလို့ ပြတ်တာ။ ဟုတ်တယ်လေ... ကိုယ့်အပေါ် သစ္စာမရှိတဲ့လူကို ဖက်တွယ်ထားဖို့အတွက် ကိုယ့် Self-esteen ကို ပစ်ပယ်သင့်လား? အဲ့လောက်အထိ Eun Jung ဇာတ်ကောင်ရဲ့ စိတ်ထားက ခိုင်မာတယ်၊ Sang Yeon က အဲ့ဘဲကို ရသွားရင်တောင် Eun Jung က move on နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓါတ်ကွာဟမှုကြီးကို ပြထားတာ Sang Yeon ဇာတ်ကောင်က တကယ်တော့ ပွဲတိုင်းရှုံးပဲ။

☠️Spoiler Alert☠️

မင်းသမီး (Eun Jung) ဇာတ်ကောင်က နောက်ဆုံးမှာ Sang Yeon ဇာတ်ကောင်ကို ဘာလို့ ခွင့်လွှတ်တာလဲဆိုတာကို တချို့က ဘဝင်မကျပေမဲ့ ကိုယ်ကတော့ နားလည်ပေးလို့ရတယ်။ ဒါဟာ Sang Yeon အားကျ မနာလိုရဖြစ်ရတဲ့အထိကောင်းတဲ့ Eun Jung ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးလို့ယူဆတယ်။ Eun Jung ဆီက Project ကို ခိုးခံလိုက်ရလို့ သူနာမည်ကြီးမဖြစ်သွားလဲ သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်လောက် Secure ဖြစ်ပြီး ဘဝမှာ စိတ်သန့်သန့်နဲ့ နေနိုင်လဲ။ Project ကို မနာလိုစိတ်နဲ့ ခိုးယူသွားပြီး အများအမြင်မှာ အောင်မြင်ပြီး အားလုံးပြည့်စုံနေတယ်လို့ ထင်ခံရတဲ့ Sang Yeon ကတော့ Eun Jung ရဲ့ 'နင့်အတွက် ဘဝမှာ ဘယ်သူမှရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ နင်အမြဲ အထီးကျန်နေမှာ' လို့ ပြောသွားတဲ့ စကားထဲမှာပဲ နစ်ပြီး မဟုတ်ကြောင်းသက်သေပြချင်တာနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ဘဝကြီးမှာ အပေါ်ယံဘယ်လောက်နေပြပြ တစ်ဘဝလုံး သူစိတ်သန့်သန့်နဲ့ မရှင်သန်ခဲ့ရဘူး။

'I don't hate her. I just dislike her' ဆိုတာကို Eun Jung က သူ့အမေကိုရှင်းပြတာလေး ကိုယ်နဲ့ အယူအဆချင်းတူလို့ တော်တော်လေး သဘောကျမိတယ်။ ကိုယ့်ဘဝကိုယ် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ ကိုယ့်အတွင်းထဲကလာတာ၊ ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုတိုင်းအတွက် ကိုယ့်အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိလို့ မျက်ကွယ်ရာမှာပင် မကောင်းမှု မပြုခြင်းဆိုတဲ့ အရည်အသွေးက တန်ဖိုးကြီးတာ။

Eun Jung က နောက်ဆုံးမှာ ခွင့်လွှတ်ပေးတာ ဇွတ်ကြီး ရုပ်ရှင်ဆန်တယ်လို့ Reddit မှာ တစ်ယောက်ရေးထားတာတွေ့တယ်။ ကိုယ်ကတော့ Eun Jung ဘာကြောင့်ခွင့်လွှတ်နိုင်လဲဆိုတာကို နောက်ဆုံး ၂ ပိုင်းမှာ သေသေချာချာလေး တင်ဆက်ထားတယ်လို့ထင်တယ်။ သတိမူရမှာက ကိုယ်တွေကသာ ၁ရက် ၂ ရက်နဲ့ တစ်ကားလုံးကြည့်လို့ Sang Yeon လုပ်ထားတာကို ပူပူနွေးနွေး စိတ်ဆိုးမပြေသေးတာ။ ရုပ်ရှင်ထဲမှာလို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခြားသွားပြီး၊ Eun Jung ဘဝကလဲ ဟန်ဟန်ပန်ပန်ဖြစ်နေသေးတယ်ဆိုတာကို ထည့်စဉ်းစားပေးရမယ်။

ကိုယ်တွေဘဝမှာလဲ အခုလို နောက်ကျော Dah နဲ့ထိုးတဲ့ သူငယ်ချင်းမျိုး၊ ကိုယ်က တကယ်ခင်ပေမဲ့ ကိုယ့်ကို အပေါ်ယံ လိုသုံးခင်တာကို နောက်မှ သိလိုက်ရတဲ့ သူငယ်ချင်းမျိုးတွေ ကြုံခဲ့ဖူးပါတယ်။ တစ်ယောက်စီတိုင်းသာ လိုက်မုန်းနေရရင် ကိုယ့်ဘဝကြီးတော်တော်ဆိုးနေမှာ။

သူသာ terminal illness မရှိရင် တောင်းပန်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ ဆွေးနွေးမှုမျိုးလဲ reddit မှာတွေ့တယ်။ အဲ့စကားအတိုင်း Eun Jung လဲ Sang Yeon ကို ဒဲ့ရှင်းပြီးမေးခဲ့တယ်လေ။ Sang Yeon လောက် Eun Jung ကို ဘဝမှာ အနိုင်ယူချင်ခဲ့ပေမဲ့ သူဘာလို့မနိုင်ခဲ့လဲ၊ သေခါနီးမှ နောင်တရပြီး တောင်းပန်ရတာလဲဆိုတာ ၂ ယောက်ရဲ့ ဘဝခံယူချက် အတွင်းစိတ်တွေနဲ့ဆိုင်တယ်။ ကိုယ့်အနေနဲ့ကတော့ မျိုးရိုးလိုက်တာရော သူ့ရဲ့အတွင်းစိတ်တွေကြောင့်ရော ဒီလိုမျိုး Terminal illness ဖြစ်ပြီး စောစောထ့က်ခွာရတာ၊ နေခဲ့ရတဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အငုံစိတ်နဲ့ သူများစကားကို မဟုတ်ကြောင်းပြချင်တာနဲ့ မချစ်တဲ့သူနဲ့ လက်ထပ်၊ တဖက်က သူ့ကိုချစ်တာတောင် သူကအိမ်ထောင်သက်တန်းတစ်လျှောက် perfect wife၊ ချစ်ဟန်ဆောင်ပြရတာ ဘယ်လောက် စိတ်ပင်ပန်းလိုက်တဲ့ ဘဝလဲ? အလုပ်ထဲတင် Stress များမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ဘဝက အိမ်ပြန်ရောက်လဲ အလုပ်ထဲကလို စိတ်ပဲ ဖြစ်နေမှာ၊ အပြင်လူကတော့ မသိနိုင်ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ထဲထဲဝင်ဝင်စဉ်းစားကြည့်ရင် သူရသင့်တဲ့ အပစ်ဒဏ် တသက်လုံး သူခံနေရပြီးသား။

တကယ်တော့ လောကကြီးမှာ အဖိုးတန်ဆုံးလက်ဆောင်ဟာ ကြင်နာမှုပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီကြင်နာမှုကို အပြည့်အဝပေးနိုင်ဖို့ဆိုတာ ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေမှ၊ စိတ်ထဲမှာ လုံခြုံငြိမ်းချမ်းနေမှသာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

လူတစ်ယောက် စိတ်နှလုံးပြည့်ဝနေမှသာ... တစ်ပါးသူကိုစာနာထောက်ထားနိုင်မယ်။ ကြင်နာစွာလက်လှမ်းပေးနိုင်မယ်။ သူ့အပေါ်မကောင်းကြံခဲ့သူကိုတောင် ခွင့်လွှတ်နိုင်မယ်။

ဒီလို ခွင့်လွှတ်နိုင်တာဟာ... တစ်ဖက်လူရဲ့လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ကိုယ့်စိတ်နှလုံးပျက်စီးမသွားတော့ဘူးဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရဲ့ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့်ပါပဲ။ ဒီတော့ ကြင်နာမှုဆိုတာ စိတ်ချမ်းသာမှုကနေပေါက်ဖွားလာတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကြီးမျိုး။ ပစ္စည်းဥစ္စာနဲ့ ဝယ်ယူလို့မရဘဲ၊ ကိုယ့်အတွင်းစိတ်ရဲ့ ပြည့်ဝမှုကနေသာ ရရှိနိုင်တဲ့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ လက်ဆောင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် Eun Jung ရဲ့ ခွင့်လွှတ်နိုင်မှုက Sang Yeon အပေါ် အကြီးမားဆုံး အနိုင်ရမှုလို့ ကိုယ်က ယူဆတယ်။

တော်သေးပြီ... သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေကို Personal attack မပါပဲ ရေးသားနိုင်မဲ့သူမျိုးတွေသာ အဖတ်လုပ်ပါမယ်။ အပြင်ဘဝတွေဆိုးတိုင်း အင်တာနက်ပေါ်လိုက်အပစ်ရှာနေသူများအတွက်လဲ ဘဝအမောတွေပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ #2025KoreanDrama #KdramaReview #YouandEverythingElse

Online Persona

noreply@blogger.com (mabaydar) — Wed, 19 Mar 2025 13:36:00 +0800

ကိုယ်ကလေ ဘယ်တော့မှ Mainstream ပေါ်ပြူလာ Influencer ဖြစ်လာမယ်မထင်ဘူး။

Influencer တော်တော်များများက online persona နဲ့ အပြင်နဲ့က ကွဲလွဲကြတာချည်းပဲ။ ကိုယ်လဲ တမင် hide ထားတာမျိုးမဟုတ်ပေမဲ့ အပြင်နဲ့ online persona က အနည်းနဲ့အများတော့ ကွဲတာပဲ။

ကိုယ် Single ကတည်းက ကြည့်ဖြစ်တဲ့ Beauty youtuber Bubz Beauty ဆိုလဲ ကိုယ့်နောက်မှ လက်ထပ်တာ သူ့ရည်းစားဘဝကတည်းက Tim ကို video ထဲမှာ မြင်ဖူးတာ၊ ကလေး ၂ ယောက်ရပြီး Tim ဖောက်ပြန်လို့ကွဲမှ ကိုယ်ပြန်ကြည့်မိပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်။ အခုတော့ နောက်အိမ်ထောင်ပြုတော့မယ်။

ဟိုတစ်လောကမှ မိသားစုလိုက် ဟာသ reel တွေရိုက်ရိုက်နေတဲ့ ဩစီက ဖိလစ်ပိုင်နဲ့ အဖြူကောင် မိသားစု The blackman family ဆိုလား။ အခုကွဲပြန်ပြီ။ လူတွေက Family life ကို Online တင်ပြထားတော့ လင်မယားကွဲပါတယ်ဆိုမှ ဝေဖန်ကြ ပြောကြနဲ့၊ ဟင်.... အရင်ကတော့ Happy family ယောင်ဆောင်နေပြီးတော့ ဘာညာပေါ့။ အမှန်ဆို ဘယ်သူက လင်မယားရန်ဖြစ်တာကို video ရိုက်တင်မှာလဲ စဉ်းစားကြည့်လေ။ အားလုံးက ကိုယ့်ဟာကိုယ် သူတို့တင်တဲ့ video တွေကနေ ကိုယ်က သူတို့အကြောင်းအကုန်သိတယ်ဆိုပြီး delusion ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့တင်တဲ့ video တွေကို relate လို့ရလို့ သဘောကျခဲ့သူတွေ၊ Entertainment ဖြစ်လို့ ကြည့်ခဲ့ကြတာပဲလေ။ လူတွေအကြိုက်လိုက်တင်ရင်း၊ social media platform တွေကလဲ တစ်ပတ်မှာ ၇ ပုဒ်တို့ ဆ၀ပုဒ်တို့နဲ့ ပိုက်ဆံပေးနေတော့ လူကြိုက်များတာကို professional တစ်ခုအနေနဲ့ တင်ရင်း Fake persona တွေဖြစ်လာကြတာလို့ မြင်တယ်။

နောက် မဲလဘုန်းက ဖိလစ်ပိုင် Influencer ပဲ လာလာပေါ်လို့ သိနေတာ။ The Mommy Rovesတဲ့... သူဆိုလဲ ဩစီ Accent ၊ အသုံးအနှုန်းတွေကို video လုပ်ရင်း လူသိများလာတာ။ နောက်ပိုင်း အဲ့ content က ကုန်လာတော့ တခြား lifestyle လိုလို video တွေတင်လာတယ်။ The Blackman family က ဖိလစ်ပင်းမိန်းမနဲ့လဲ တော်တော် ရောတယ်။ ပွဲတွေဘာတွေ တူတူတက်ရတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ ၊ ၄ လ လောက်ကနေစပြီး Depression ဝင်တဲ့အကြောင်း အလုပ်ထဲမှာ သူ့ကို influencer လုပ်လို့ဆိုပြီး တို့ထောင် အနိုင်ကျင့်ခံရရင်း စိတ်ကျရောဂါဖြစ်လာတဲ့ အကြောင်းရေးထားတော့ သူများတွေရဲ့ online persona ပဲမြင်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ်အားမရတာမျိုး၊ သူများကို အလွန်အကျွံ အထင်ကြီး အားကျတာမျိုးတွေ မဖြစ်ဖို့ internet အသိဉာဏ်ရှိစေချင်တယ်။

ကိုယ့်မှာလဲ လူမှုရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ စီးပွားရေး စသဖြင့် ပြသနာတွေရှိတယ်။ လူတိုင်းမှာလဲ သူ့ပြသနာနဲ့ သူရှိမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ပျော်စရာ၊ ဒါမှ မဟုတ် ကိုယ်သိတာလေးတွေ၊ ကိုယ့်အတွေ့အကြုံတွေကိုပဲ မျှဝေမှာပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် lifestyle influencer က content ရအောင် လျှောက်တင်တဲ့အခါ integrity issue ရှိကြတာများတယ်။ Technical တစ်ခုခု ပညာရပ်တစ်ခုခုကို ရေးနိုင်တဲ့ niche topic တစ်ခုခုကို ရေးနိုင်တဲ့သူတွေကိုတော့ ပိုလေးစားမိတယ်။

တချို့ကရှိသေးတယ်။ နိုင်ငံခြားရောက်ပြီးမှ ဆစရက လုပ်ပြီးရေးနေတယ်တို့၊ ကြွားနေတယ်တို့၊ မြန်မာပြည်က လူတွေမှ အားမနာ ဘယ်လိုကြိုးစားရုံးကန်နေရတယ်တို့ရေးတယ်ဆိုပြီး အပစ်ပြောကြတာလဲ တွေ့တယ်။ ကိုယ့်အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာကို အဲ့လိုမျိုးပြောတာတွေ့တော့ (ကိုယ့်ကိုမဟုတ်ဘူး၊ တချို့ နာမည်ရပြီးသား နိုင်ငံခြားရောက် မြန်မာ influencers တွေကို) အဲ့ဒိအင်ဖြူယမ်ဇာရဲ့ motivational ဘက် နည်းနည်းရောက်တဲ့ content တွေကို ဟုတ်သော်ရှိ မဟုတ်သော်ရှိ ကိုယ့် ဦးနှောက်နဲ့ ပြန်မစဉ်းစားပဲ အလွန်ကိုးကွယ်တဲ့ လူတန်းစားရှိသလို၊ သူ့အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး သူ့အတွေ့အကြုံလေးမျှဝေတာကို ကြွားတယ်တို့၊ တခြားရုံးကန်နေရသူတွေအားနာပါအုံးတို့၊ တခြညးလူတွေ အတုခိုးမှားအောင် လျှောက်ရေတယ်တို့ဆိုပြီး တဖက်က ကိုးကွယ်သူတွေကို ပြန် မျှတအောင် ချိန်ကိုက်ရင်း content creator ကို ဆဲကြပြန်ရော။

ကိုယ်လဲ တစ်ခါတစ်လေ lifestyle vlog လေးတွေ၊ မိုတီဗေးရှင်းလိုလို ဘာလိုလိုပြောတဲ့ videos လေးတွေ ကြည့်တတ်တယ်။ tarot videos တွေတောင် နားထောင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ယုံနေတာမျိုးမဟုတ်ဘူး။ တစ်ခါတစ်လေ တစ်ယောက်တည်း အာပေးစကားပြောပေးမဲ့သူမရှိရင် ဘယ်သူ့ကိုမှလဲ ထုတ်မပြောချင်ရင် အဲ့လို video တွေနားထောင်ပြီး relate လုပ်တာမျိုး စိတ်ဖြေတာမျိုးလုပ်မိတာထင်တယ်။

Youtuber Via Li ဆိုတဲ့ အမေစိကန်ချိုင်းနီးစ် ကောင်မလေး Video လေးတွေကြိုက်တယ်။ သူလဲ သူ့အမြင်တွေလျှောက်ပြော ကိုယ်လဲ relate လို့ရတာ relate၊ လက်မခံတာကိုယ့်စိတ်ထဲက ပြန်ပြော၊ သူက အသက်ငယ်သေးတာကိား ဆိုပြီး တခါတလေ နားလည်ပေးလိုက်နဲ့.... အပျင်းတော့ပြေတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကိုယ့် friendlist ထဲမှာတောင် နိုင်ငံခြားရောက်ပြီး ဆရာလုပ်တယ်တို့၊ Motivational ပြောတဲ့ဟာတွေကို လင်းသိုက်ညွန့်တို့၊ ဖြိုးဖြိုးအောင်တို့လိုတွေချည်းပဲတို့ဆိုပြီး သိမ်းကြုံးလှောင်နေကြတော့ ကိုယ်လဲ တစ်ခုခုရေးချင်ရင်တောင် အပြောလွတ်တာ ဘာမှ မရှိတာနဲ့ ဘာမှ ကို သိပ်မရေးဖြစ်တော့ဘူး။

Caption တိုတိုလေးနဲ့ ပုံလှလှလေးတွေ တင်တဲ့လိုင်းကျတော့လဲ ကိုယ်နဲ့ မကိုက် 😁.... blogspot ဘယ်သူမှ မဖတ်တဲ့နေရာ လျှောက်ရေးတာပဲ ကောင်းပါတယ်။ 🤣

မပြည့်စုံသေးတဲ့ ဆန္ဒလေးတစ်ခု... မေ့မရတဲ့ နေ့လေးတစ်နေ့

noreply@blogger.com (mabaydar) — Fri, 28 Feb 2025 14:27:00 +0800

အိပ်မက်တစ်ခုလိုလို တကယ်လိုလို အမှတ်တရရှိနေတဲ့ စိတ်ထဲမှာ အစမရှိ အဆုံးမရှိ အဆက်စပ်မရှိ fragment လေးတစ်ခုကိုပဲ စွဲစွဲမြဲမြဲ ထင်ကျန်နေတဲ့ ငယ်ဘဝ memory မျိုး လူတိုင်းမှာရှိမယ်ထင်တယ်။

ကိုယ့်အတွက်ကတော့ ကိုယ့်အဖွား မြေး ၃ယောက် (ကိုယ်ရယ်၊ နောက် ဝမ်းကွဲမောင်နဲ့ ညီမတစ်ယောက်ရယ်)ကို ခေါ်သွားတဲ့ ဂျက်ဆင်နားက Fun Fair လေးတစ်ခုရဲ့ ပုံရိပ်က အပျော်ဆုံး အမှတ်ရစရာလေးတစ်ခုအဖြစ် ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံး မြန်မာပြည်က Fun fair အတွေ့အကြုံလေးတစ်ခုအဖြစ်အမှတ်ရနေခဲ့တယ်။

အဲ့ဒိ နေ့က အဘွားက ဘာစိတ်ကူးပေါက်လဲ သူအဲ့ event ကို ဘယ်လိုသိလဲ ကိုယ်ဘာမှ မမှတ်မိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်သေချာမှတ်မိတဲ့ မှတ်ဉာဏ်အရ လူငယ်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက လုပ်တယ်ထင်တယ်။ သူက Temporary tent လေးတွေနဲ့ ဂိမ်းအလွယ်လေးတွေမျိုး မျှားပစ်၊ နို့ဆီဗူးပစ်၊ ဘဲရုပ်လေးတွေ ချိတ်နဲ့ဆယ်၊ ပြီးတော့ တခြား snack လေးတွေ ပူဖောင်းလေးတွေလဲ ရောင်းတယ်။ ၁၉၉၄/၅ ဝန်းကျင်ကာလဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတဲ့ ကိုယ်နဲ့ ကိုယ့်ရွယ်တူ cousin က အဲ့တုန်းက ၄/၅ တန်းအရွယ် အပျို/လူပျိုလဲ မဖြစ်သေးပေမဲ့ တန်းဝင် ဘောင်ဝင်ဆော့တတ် နားလည်နေတဲ့အရွယ်ဖြစ်နေပြီ။ ဆော့ချင်ရင် အဘွားက ပိုက်ဆံထုတ်ရတော့ အဘွားကိုလဲ ပူဆာရတာအားနာတော့ ကိုယ်သေချာပေါက်နိုင်လောက်မဲ့ ဂိမ်း တစ်ခု ၂ ခုပဲ အဘွားကို ပူဆာတယ်။ ဂိမ်းနိုင်ရင် ပြန်ပေးတဲ့ ပစ္စည်းလေးတွေကလဲ ဘာမှ တန်ဖိုးရှိတာမဟုတ်ပေမဲ့ တစ်ခါမှ အဲ့လိုပွဲမျိုး မသွားဖူးတဲ့ ကိုယ့်အတွက် limit နဲ့ ထိန်းဆော့ရပေမဲ့ အစမ်းပျော်ခဲ့ရတယ်။

၂၀၁၅ ကိုယ့်စလုံးမှာ မင်္ဂလာပွဲလုပ်ပြီးတော့ ၂ ဘက်မိဘက မြန်မာပြည်မှာ ပွဲလုပ်စေချင်တာ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စလုံးမှာ လုပ်ဖူးပြီးသွားပြီး မင်္ဂလာပွဲဆိုတာလဲ ကိုယ့်အတွက်တကယ်ပျော်ပေးမဲ့ သူငယ်ချင်းဘာညာများများမရှိပဲ သမာရိုးကျ ဧည့်သည်တွေဧည့်ခံ လမ်းလျှောက် မုန့်စား နှုတ်ဆက်နဲ့ ပင်ပန်းပြီး ပိုက်ဆံကုန်တာပဲရှိတယ် ပျော်လဲ မပျော်ရဘူးလေ။ For me, wedding is overrated. ဒါတောင် စလုံး မင်္ဂလာဆောင်မှာ အလုပ်က ဂျပန်တွေနဲ့ သူဌေးတွေဖိတ်ထားတော့ လက်ဖွဲ့စတာ ပွဲလုပ်ခ ကျေတဲ့ အပြင် သူတို့လဲ စလုံးမှာ မင်္ဂလာဆောင် မတက်ဖူးလို့ ပျော်ကြ ကိုယ့်မြန်မာ pre-wedding ပုံတွေနဲ့ မြန်မာပြည်ရဲ့ နေရာတွေနဲ့ ဝတ်စုံတွေ သူတို့အတွက်အထားအဆန်းမို့ မြန်မာပြည်ကို ခရီးသွား promote သလိုဖြစ်လို့ ကျေနပ်မိပါတယ်။

မြန်မာပြည်မှာ ပွဲလုပ်ဖို့ကျတော့ ကိုယ့်အသိလဲ ဘယ်လောက်မှ မရှိ၊ ၂ ဘက်မိဘတွေ အသိချည်းပဲသူတို့ကဖိတ်ချင်တာ၊ ပိုက်ဆံကျ ကိုယ်ကထုတ်၊ ဒါတင်မကဘူး၊ လက်ဖွဲ့ကျ ထမိန်တို့၊ ပုဆိုးတို့၊ အယ်လဘမ်တို့၊ ထမင်းပေါင်အိုးတို့ လာမှာ။ ကိုယ့်အစ်မတုန်းက အာ့တွေရတယ်လေ။ ပြီးတော့ အချင်းချင်း အကယ်ဒမီပွဲလိုအပြိုင်ဝတ်ကြ၊ ၂ ဘက်အမျိုး ဒရမ်မာတွေထိန်းရ၊ ဧည့်သည်တွေရဲ့ အတင်းခုတ်ခြင်းခံရ၊ အိုးးး... ဒါတွေကြိုတွေးမိပြီး ခေါင်းထဲ scenerio run ပြီးတာနဲ့တင် လုပ်ချင်စိတ်ကုန်။

ဒါနဲ့ ပွဲလုပ်ပါလား ပါးစပ်တပြင်ပြင်ဖြစ်နေတဲ့ မိဘတွေကို မိဘမဲ့ကျောင်းမှာ သွားလှူမယ် အမျိုးတွေဖိတ်လိုက်လို့ ပြောလိုက်ရော။ (ဂွစာနော်...) ကိုယ့်အမေကတော့ အဲ့လိုပြောလိုက်တာနဲ့ ဘယ်သူ့မှ မဖိတ်တော့ဘူးတဲ့။ 😂 သူ့အမေလဲ အဒေါ်အရင်းချာတွေကလွဲ တခြားတစ်ရပ်ကွက်လုံး တစ်ဆွေလုံးတမျိုးလုံးမပါတော့ဘူး။ 🤣 (တစ်ချက်ခုတ် ၃ ၄ ၅ ချက်ပြတ်)

ကိုယ်က မိဘမဲ့ဂေဟာအလှူလေးကို ဘယ်လိုမျိုးလေးလုပ်ချင်တာလဲဆိုတော့ ကိုယ်ငယ်ငယ်က ပျော်ခဲ့ရတဲ့ Fun Fair ပုံမျိုးလေးနဲ့ ကလေးတွေကို ပျော်စေချင်တာ။ ဒီဆန္ဒလေးက အဲ့နေ့က ကိုယ့်စိတ်ကူးထဲကအတိုင်း မဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ တဝက်လောက်တော့ ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုရမယ်။ အဲ့ဆန္ဒလေးဖြစ်ဖို့ ကိုယ့်လိုအပ်ချက်က ဝန်းခပ်ကျယ်ကျယ်ရှိတဲ့ မိဘမဲ့ကျောင်းဖြစ်ဖို့လိုတယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာလဲ ပေးလုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုချက်ပေးရမယ်ပေါ့နော်။ ကိုယ့်ပိုက်ဆံနဲ့ ကိုယ်လုပ်ချင်တဲ့ပုံစံမျိုး တတ်နိုင်တာကလဲ အယောက် ၁၀၀/၁၅၀ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ limit ရှိတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ယောကျ်ားလေးရော မိန်းကလေးရောရှိတဲ့ကျောင်းမျိုးဖြစ်စေချင်တယ်။

အဲ့ဒိလိုအပ်ချက်တွေနဲ့ကိုက်မဲ့ကျောင်းကို ကိုယ် မြန်မာပြည်ပြန်တဲ့အချိန်တိုတွင်းရှာဖို့က အတော်ခက်တယ်။ ဒီမှာ ကိုယ်သိပ်ကျေးဇူးအတင်ဆုံး ကိုယ့် ဘလော့ reader ကနေ အပြင်မှာပါခင်မင်ခဲ့တဲ့ မောင်တစ်ယောက်လို အားကိုးရတဲ့အပြင် ပေါက်ပေါက်ရောက်ရောက် ထက်ထက်မြတ်မြတ်နဲ့ Attention to detail ရှိတဲ့ Ye Wint Thu ကို ပြန်မလာခင်ကတည်းက Messenger နဲ့ မိဘမဲ့ဂေဟာတွေအကြောင်းသွားမေးတာ သူက အားတက်သရော အပင်ပန်းခံပြီးတော့ကို ကိုယ်လိုချင်တဲ့ပုံစံမျိုး ကျောင်းတွေကို လိုက်ရှာပေးတာ။ အဲ့လို လုပ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ကို မမျှော်လင့်ခဲ့တာ။ သူသိတဲ့ကျောင်းရှိလား ရှိရင် ကိုယ်ပြန်ရောက်မှ စိတ်ဝင်စားတဲ့ကျောင်းတွေကို သွားကြည့်စုံစမ်းလုပ်မလို့က ကိုယ့်ရဲ့ အစက အစီအစဉ်... သူက အခုလို သေချာ အပင်ပန်းခံ ကူညီတော့ စိတ်ထဲ ဘယ်လို ကျေးဇူးတင် ခင်မင်မိမှန်းမသိဘူး။ (သူသိမသိ မသိပေမဲ့ သူ့ကို မောင်တစ်ယောက်လို့ ကိုယ်ယုံကြည်အားကိုးလို့ရတဲ့သူတစ်ယောက်လို စိတ်ထဲ ရင်းနှီး မိတာ။)

နောက်ဆုံး ဗဟန်း ဝင်္ကပါလမ်းက အမျိုးသမီးများဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအသင်းဆိုတာက ကိုယ်လိုချင်သလို နေရာကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်းရှိတယ်။ သူက မိန်းကလေးချည်းပဲကျောင်း ပြီးတော့ အရွယ်ရောက်ပြီးသားအမျိုးသမီးလေးတွေကိုလဲ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာသင်ပေးပြီး ဝင်ငွေလေးရှာ ဆက်နေခွင့်ပေးတယ်။ ဒိထက် ချို့တဲ့တဲ့နေရာတွေရှိပေမဲ့ ဝေးတာရော၊ တချို့ကျ ကလေးဦးရေအရမ်းများတော့ ကိုယ်မတတ်နိုင်တာရောကြောင့်မရွေးဖြစ်တာ၊ ပြီးတော့ ဒီကျောင်းလေးက တိုက်နဲ့ ခြံနဲ့ဆိုတော့ အလှူရှင်တွေက ကိုယ့်လိုပဲ ပိုလိုအပ်တဲ့နေရာကိုလှူမယ်ဆိုပြီး ကပ်ကျော်ဖြစ်ဖြစ်ပြီး သိပ်လာမလှူကြဘူးဆိုတဲ့အချက်လေးကို သူကပြောပြတယ်။

ပြီးတော့ သူပြတာ ကျောင်း ၂ ကျောင်း တစ်ကျောင်းက ယောကျာ်းလေးကျောင်း ကုက္ကိုင်းပရဟိတဂေဟာက ကျောင်းသားဦးရေ ၃၀/၄၀ ဝန်းကျင်ပဲရှိတာ။ ဒီတော့ ကိုယ်လှူချင်တဲ့ ဦးရေထက်တော်တော်နည်းနေတာ။ ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေကို တွေ့တော့လဲ ပျော်စေချင်တာ။ ကိုယ့်မောင်က အားကိုးရတာ အစ်မ ယောကျ်ားလေးကျောင်းက ကလေးတွေကို ကားနဲ့ ဒီဘက် အလှူလုပ်မဲ့ မိန်းကလေးကျောင်းကိုခေါ်လာပေးမယ်တဲ့။ ကိုယ်ကလုပ်ချင်တာပဲသိတာ Detail ကလေးတပြုံကြီး တာဝန်ယူခေါ်လာဖို့နဲ့ ထိန်းဖို့က ကိုယ်မလုပ်နိုင်ဘူးလေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်က Fun Fair ပုံမျိုးလုပ်မယ်ဆိုရင် on the ground မှာ ကိုယ်ရှိနေမှ ရမှာ။ တက်ညီလက်ညီပဲ သူက အစ်မ ကားငှားလိုက် ကျွန်တော် ကလေးတွေ ကြိုပို့တာဝန်ယူပေးမယ်တဲ့။ အတွေးထဲတင်ပျော်တယ်။ ကုသိုလ်ရေးတွေ ကုသိုလ်ရတယ်တွေ စကားကြီး စကားကျယ်မပြောဘူး။ ကိုယ်ကလေးတွေနဲ့ ဆော့ချင်တာရယ်၊ ကိုယ့် Childhood memory လေးကို တခြားကလေးနဲ့ အကောင်ထည်ဖော်ချင်လို့ လျှာရှည်ကြတယ်ပဲ ဆိုပါတော့။ 😜 ကိုယ့်ရဲ ရှည်ကြောလန် idea တွေကို execute ပေးတဲ့ မောင်မင်းကြီးသားကတော့ နိုင်ငံမတူလို့ အမြဲမတွေ့ဖြစ်ကြပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ နည်းနည်းပဲရှိတဲ့ inner circle မိတ်ဆွေသာရင်းထဲ ထိတ်ဆုံးကပါသင့်တာပေါ့။ သူက အဲ့တုန်းက TV ထဲလဲ ပါနေကျ ဆယ်လီဆိုတော့။ အပြန်အလှန် ဖန်း တွေလေ။

အစကတော့ အမျိုးသမီးကျောင်းအုပ်ကြီးက ပစ္စည်းတွေပေးချင်ရင် သူ့ကိုပေးခဲ့ သူတို့က မိဘမဲ့ကျောင်းဆိုတော့ ပစ္စည်းတွေကို ဘုံလိုခြွေတာ အလှည့်ကျသုံးရတာမို့ သူက ပစ္စည်းတွေ manage မယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ကိုယ်က လက်မခံနိုင်ဘူး။ သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် တစ်ယောက်ချင်းစီ လက်ဆောင်ပေးချင်တာ။ တသက်လုံး ဘုံသုံးခဲ့ရကောင်း သုံးခဲ့ရမဲ့ သူတွေအတွက် သူတို့အပိုင်ပစ္စည်း ဘယ်သူနဲ့မှ ရှယ်စရာမလိုတဲ့ လက်ဆောင်ပေးချင်တာ။ ဒါနဲ့ နေ့လည်စာအလှူ အသားဟင်းအပြင် အလှူငွေပါ ၃ သိန်းထပ်လှူတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးကလဲ ကိုယ်လုပ်ချင်တာသာလုပ်ဆိုပြီး တပြုံးပြုံးပေါ့။ လာမဲ့ ဧည့်သည်တွေအတွက် ဆန်အကောင်းနဲ့ ချက်ပေးရမလားတဲ့။ ကလေးတွေက ဆန်ကြမ်းစားနေကျမို့ ဆန်အကောင်းစားလေ့မရှိဘူးတဲ့။ ကိုယ်လဲ သူတို့နဲ့ပျော်ချင်ပါတယ်ဆိုမှ အဆင့်အတန်းကြီးခွဲသလို ကိုယ်တွေအတွက် ဆန်ကောင်းသက်သက်ထပ်ချက်နေရမှာစိုးလို့ ရတယ် ဧည့်သည်တွေလဲ သူတို့စားတဲ့ဆန်နဲ့ပဲစားမယ်လို့ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ 🤣🤣

ဆန်ကြမ်းဆိုပဲ...

နေရာသေချာသွားတော့ ကိုယ်လုပ်ချင်တဲ့ ငယ်ဘဝ မုန့်တွေ အရုပ်တွေ လိုက်စုံစမ်းရော... ဒဂုံ ၁ ကျောင်းရှေ့မှာ ကြက်ဥခေါက််မုန့် ကပ်စေးနဲ နဲ့ အုန်းသီးနို့ဆီဝေဖာညှပ် ရောင်းတဲ့ အန်တီကြီးကို တွေ့ထားတော့ အဲ့ကိုသွား အလှူလုပ််မဲ့နေ့အတွက် ချုပ်ပြီးဝယ်။ အလှူလုပ်မဲ့နေ့ သူ့ကို ကားနဲ့သွားခေါ်တာ ကိုယ်တွေပဲခေါ်လား ဘယ်သူသွားခေါ်ပေးလဲမသိဘူး။ အဲ့ အန်တီကြီးကလဲ တကယ်အသွက်၊ သူကလဲ ပျော်၊ အလှူကို နို့စမ်းဝေဖာချုပ်ဝယ်ပြီးကျွေးတာ မမြင်ဖူးဘူးတဲ့။ 😅

နောက်ပြီး အင်တာနက်ပေါ်တွေ့လို့ save ထားတဲ့ ဂျုံမင်းသား ဂျုံရုပ်သမားကို ဖုန်းဆက်ပြီးမေးတော့ သူက အရုပ် ၇၀ လောက်ပဲ အများဆုံးလုပ်ပေးနိုင်မယ်တဲ့။ ကလေးက အယောက် ၇၀ လောက်ပဲရှိမှာလေ။ ကောင်မလေးတချို့က အပျိုလေးတွေဖြစ် ကြီးနေပြီ။ ဂျုံရုပ်က ဈေးကလဲ သိပ်တော့ မပေါပေမဲ့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကိုး... အမှန် Party တွေမှာခေါ်တဲ့ ပူဖောင်းအလှဆင်ဂျိုကာတို့ဘာတို့ပါ ခေါ်ချင်တာ၊ အဲ့ဒါပါခေါ်ရင် Out of budget ဖြစ်သွားတာရော၊ လမ်းဘေးဈေးသည် လိုက်စုံစမ်းဖို့လဲ အချိန်မရတော့လို့။ 😁 ကိုယ်စိတ်ကူးထဲက လုပ်ချင်တဲ့ပုံစံက တစ်ကယ်တော့ သူတို့ကို ကူပွန်လေးတွေ ဝေပေးပြီး သူတို့လိုချင်တာ ဆော့ချင်တာကို ဝန်းထဲလျှောက်သွားကြည့်ပြီး ကူပွန်နဲ့ redeem လုပ်တာမျိုးကွာ။ Redeem ပြီးသွားတဲ့ဟာမျိုးကို Stamp ဖြစ်ဖြစ် အဲ့ station တာဝန်ယူသူရဲ့ လက်မှတ်ဖြစ်ဖြစ် ကူပွန်ပေါ်ထိုးပြီး မှတ်ထားမယ်ကွာ။ စိတ်ကူးထဲရှိပေမဲ့ ထုတ်ပြောရမှာလဲရှက်တာရော၊ နင်က ရှည်ပြန်ပြီဆိုပြီး အိမ်သားတွေဝိုင်းပြောမှာစိုးလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ထုတ်မပြောဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ ကိုယ့်အတွေးထဲကဟာတွေကို တတ်နိုင်သလောက်လုပ်ခဲ့တယ်။

နောက်ပြီးသိမ်ကြီးဈေးပြေး ကျွတ်ကျွတ်အိတ်လှလှလေးတွေ၊ မိန်းကလေးတွေအတွက် ခေါင်းစည်းကြိုး၊ ကလစ်တွေ၊ ယောကျ်ားလေးကျောင်းက ကိုရင်တွေခေါင်းမှာ ဒက်တွေပေါက်တယ်ဆိုလို့ ဆေးတွေ၊ ကိုယ်ငယ်ငယ်က ယိုးဒယားကလာတဲ့မုန့်တွေ စားချင်ပေမဲ့ ဈေးကြီးလို့ သိပ်ဝယ်မစားဖြစ်ခဲ့တဲ့ မုန့်မျိုးစုံ။ နောက်ပြီး ယောကျာ်းလေးကျောင်းသွားကြည့်တုန်းက ကလေးတွေက တော်တော်လေး မွဲမွဲလေးတွေမို့ မိိန်းကလေးကျောင်းခေါ်လာရင် တချို့ အကြီးလေးတွေက ရှက်နေပုံရလို့ သိမ်ကြီးဈေးကနေ ကလေးတွေအတွက်တော့ ဝမ်းစက်လေးတွေနဲ့ နည်းနည်းကြီးတဲ့ ကောင်လေးတွေအတွက်တော့ စပို့ရှပ်ပြောင်လေးတွေ အလှူနေ့ကျ ကိုယ့်ရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော်တွေအတွက် ဝတ်ခဲ့ဖို့ ဝယ်လိုက်တယ်။ တကယ့်နေ့မှာ ရဲဝင့်သူသွားခေါ်တော့ သူဘယ်လို Manage ခဲ့လဲတော့မသိဘူး ကလေးတွေက အင်္ကျီအသစ် သနပ်ခါးအဖွေးသားနဲ့ လှပနေရော၊ အကြီးကောင်လေးတွေက ရှက်လို့ မလိုက်ဘူး။ ယောကျ်ားလေးကျောင်းက ကလေးတွေကို မိိန်းကလေးကျောင်းခေါ်လာမယ်ဆိုတော့ မိန်းကလေးကျောင်းက ကျောင်းအုပ်ကြီးက သိပ်မကြိုက်ချင်ဘူး။ သူ့တသက် ဒီလောက်လျှာရှည်တဲ့ အလှူရှင် မမြင်ဖူးတာရယ်၊ ဘာလို့များသူဒီလို လုပ်ချင်တာလဲဆိုတာကို သူနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေတာ ကိုယ်သိတယ်။

ကိုယ်ကသူ့ကိုပြောတာက အန်တီပဲ ဧည့်သည်ဖိတ်လို့ရတယ်ဆို? အဲ့ကျောင်းက ကလေးတွေက ကျွန်မဧည့်သည်တွေလို့ သတ်မှတ်ရင် သဘောတရားတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလားလို့။ သူအင်တင်တင်ဖြစ်နေလို့လဲ နေ့လည်စာအပြင် ငွေသားချည်း ၃ သိန်း ထပ်လှူလိုက်တာကတော့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာလုပ် ကြည်ဖြူသူ့အပြုံးလေးရတော့ အားလုံးစိတ်ချမ်းသာရတယ်။ အဲ့တုန်းက ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ Trader ballroom ငှားခနဲ့ယှဉ်ပြီး ပေးရတာတန်နေရော၊ Trader ballroom သွားစုံစမ်းဖြစ်သေးတယ်လေ customer service ကလဲ လခစားပေမို့ မသိရင် သူပိုင်တဲ့ဟော်တယ်ကျနေရော လူကိုဆက်ဆံတာက... အခု ၃ သိန်းလှူတာနဲ့ ကိုယ် VIP လို ဆက်ဆံခံရတာ၊ ပြီးတော့ ဒီ ၃ သိန်းကလဲ ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ် ဒီကျောင်းက မိန်းကလေးတွေအတွက် Good cause ကွာ ၁ ချက်ခုတ် ၂ ချက်ပြတ်ပြန်ရော...

အထူးဧည့်သည်တော်တွေအတွက် အင်္ကျီအသစ်ဝမ်းဆက်

အဲ့အကြောင်းနဲ့ ကိုယ်ဈေးတွေသွားဝယ်တဲ့ Process ကို ဖေ့ဘွတ်မှာကိုယ်ကတင်တော့ Canada ကနေ အဲ့အချိန် မြန််မာပြည်ပြန်ရောက်နေတဲ့ Hollywood ရုပ်ရှင် (Star wars, X-Men, The Creator, Deadpool and wolverine စတဲ့ရုပ်ရှင် တွေမှာ) မြန်မာနိုင်ငံသား visual effects ပညာရှင် အနေနဲ့ ပါတဲ့ ကိုယ့်ငယ်ငယ်ကအတန်းဖော်တစ်ယောက်ကလဲ သူလဲ စောင်တွေ လာလှူချင်တယ်တဲ့။ ကိုယ်ကလဲ ရတယ်လေ။ ကောင်တာတစ်ခုဖွင့်ရုံပဲဟာ။ 😄 The more, the merrier ပဲ။

လူချည်းလာရင်တောင် ဂိမ်းကောင်တာဖွင့်ပြီး Game master လုပ်အားပေးလို့ရသေးတယ်။ သူကိုယ့်အလှူလာမယ်ဆိုတာလဲ ကြားရော တချို့ အတန်းထဲက သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အတန်းဖော်တွေကပါ လာလှူမယ်ဖြစ်ကုန်ရော၊ ကိုယ့်အလှူက သူတို့ဆီက ပိုက်ဆံကောက်တာလဲ မဟုတ်၊ သူတို့လှူချင်တဲ့ပစ္စည်း ကလေးတွေလက်ထဲတန်းထည့်ရုံဆိုတော့ ဘယ်သူမဆို လာ join လို့ရတယ်။ ကလေးဘယ်နှယောက် ဘယ်အရွယ်တွေဆိုတဲ့ data ကိုယ်ပေးလိုက်တာပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းအုပ်ထဲက ပိတ်စတွေ၊ မျက်နှာသုတ်ပဝါတွေအပြင် အဲ့နေ့ကျမှ Dagon center မှာ Fashion ဆိုင်ဖွင့်ထားတဲ့ သူငယ်ချင်းက သူ့ဆိုင်ရှင်းရင်း ရှူးဖိနပ်အသစ်တွေအိတ်လိုက်ကြီး ဘယ်နှရံလဲ မသိ ဆိုဒ်စုံဆိုတော့ အဲ့ဒိ ဖိနပ်အသစ်အိတ်ကြီးကတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးပဲ ကြည့်စီစဉ်ပြီး ဘုံသုံးဖို့ ပေးခဲ့လိုက်တယ်။

နောက်ပြီး ကိုယ့် ဘလော့ Reader ထဲကနေ အပြင်မှာ ခင်နေတဲ့ အစ််မတွေက အမျိုးသမီး လစဉ်သုံးဂွမ်းထုတ်တွေ၊ ဖေ့ဘွတ်ကနေ သိတဲ့ မြန်မာအမျိုးသမီးနဲ့ အိမ်ထောင်ကျနေတဲ့ အမေရိကန် (အဲ့နေ့မှ ပထမဆုံးတွေ့ဖူးတာ) ကလဲ စာအုပ်နဲ့ စာရေးကိရိယာတွေ၊ နောက် ဖေ့ဘွတ်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ကိုင်စားလို့ရတဲ့ ဝေဖာနဲ့ ရေခဲမုန့် တွေရော၊ ဘာတွေပါမှန်းကိုယ်တောင် မမှတ်မိတော့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်စိတ်ကူးထဲကလို ကလေးတွေ roaming around လုပ် လိုချင်တာ Redeem ဖို့ ကူပွန် system လုပ်ဖို့ အချိန်မရတော့ နောက်ဆုံး အလွယ်ပဲ ယောကျ်ားလေးတွေက ပြန်ပို့ရမှာဆိုတော့ စားပြီးတာနဲ့ တန်းစီပြီး လက်ဆောင်တွေလိုက်ကောက်တာ။ သူတို့က ဆွမ်းဆန်စိမ်းလောင်းတာနဲ့ တူတယ်ဖြစ်ရော။ 🤣🤣 တစ်ခုရှိတာက မြန်မာပြည်က ကလေးတွေက အရှက်အကြောက်ကြီးတော့ ကူပွန်စနစ်လုပ်လဲ သူတို့က လုပ်ရဲ မရဲ နားလည် မလည် မသေချာဘူး။ သူတို့ကို Encourage ဖို့က ပစ္စည်းကောင်တာက လူတွေအပြင် on the ground မှာ urshers တွေလိုမယ်။ ကိုယ့်အစီအစဉ်က ပစ္စည်း အလှူရှင်များပြီး လုပ်အားလှူသူနည်းတော့ ကိုယ့်စိတ်ကူးထဲကလို လုပ်လို့မရဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် ကိုယ့်ပွဲက တဝက်ပဲ အထမြောက်တယ်လို့ ယူဆတာ။ မကျေပွဲ နွှဲချင်သေးတာ။ 😁

အဲ့နေ့က ကလေးတွေ ပျော်မပျော်တော့မသိဘူး။ ကိုယ့်ပွဲလာတဲ့ သူတိုင်းတော့ ပျော်ကြတယ်။ ကျွေးတဲ့ ထမင်းတောင် မစားပဲ နို့ဆမ်းဝေဖာ ကပ်စေးနဲချည်း ဝိုင်းစားကြတာ။ 😅 ဂျုံရုပ်က ကျောင်းက ကလေးတွေအတွက်ပဲနော်လို့ အမုန်းခံပြောထားတာတောင် တချို့ ဧည့်သည်ကပါလာတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်တည်းကို ၂ ချောင်း ၃ ချောင်း ယူပေးထားတာတွေ့ပေမဲ့ မမြင်ချင်ယောင်ပဲ ဆောင်ပေးလိုက်ပါတယ်။အော်.... လူဂုဏ်တန်အသိုင်းအဝိုင်းဆိုသူတွေရဲ့ အခွင့်ထူးခံလုပ်ပြချင်တဲ့ စရိုက်လေးပါလားဆိုပြီး အထင်ကို မကြီးတော့တာ။ ကိုယ်ပြောတာကကွာ ကလေးမို့ ကိုယ့်ကိုယ်တာနဲ့ကိုယ် ၁ ခုလောက် ယူပေါ့... အရုပ်သမားက ရွှေထွက်တောင် အခု ၇၀ ထက် ပိုမလုပ်ပေးဖူးပြောထားတာ။ မဆော့ဖူးတဲ့ကလေးတွေ ပျော်ပါစေလား။ နောက်ရက် ၁၀ ခုလိုချင် လဲ သူ့မိဘတွေတတ်နိုင်နေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တတ်နိုင်တာ မတတ်နိုင်တာထက် ငါတို့က အလှူရှင်နဲ့ အသိတွေ ငါတို့တောင်းပိုင်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတာမျိုး လူကြီးတွေကအစ လုပ်ပြချင်တာ။

ကလေးများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသော ဂျာကြီး

ဆန်ကြမ်းလို့ မစားနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ တချို့ ဧည့်သည်တွေရဲ့ feedback လဲ ပြန်ကြားပါတယ်။ 🤣🤣 ဟော်တယ်မှာပွဲလုပ်ရင် မုန့်မကောင်းဘူးအပြင် သတို့သမီးက လှလဲမလှဘူးတို့ ဘာတို့ပါပါမှာ။ အခုကျ ဆန်မကောင်းတာအပြင် တခြားဟာ သူတို့အကုန်ကြိုက်။ လာသမျှ ဧည့်သည်အကုန်လဲ လုပ်အားပေးရင်းပျော်ရ။ ကိုယ့်မင်္ဂလာပွဲ အထိန်းအမှတ်လုပ်တယ်လို့တော့ ၂ဘက်မိဘတွေကိုကလွဲ ကျန်တဲ့သူတွေ မသိပါဘူး။ မြန်မာပြည်မှာ မင်္ဂလာပွဲ လုပ်စေချင်လွန်းတဲ့ မိဘတွေကလဲ ပွဲလုပ်ပေးတော့လဲ မင်္ဂလာပွဲဆိုပြီး နာမည်တပ်မဖိတ်ကြဘူးလေ။ အစကတော့ ဖိတ်ချင်သူတွေ list လိုက်ကြီးရှိကြတာကို... 😝

ဒီအလှူလုပ်တုန်းက ကိုယ်က ဟိုပြေးဒီပြေးဆိုတော့ ပုံသိပ်မရိုက်ဖြစ်ဘူး။ လာတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေရိုက်ထားတဲ့ပုံလေးတွေပဲ ရှယ်ခိုင်းထားတာ။ facebook ပေါ် နဲ့ ဘလော့ပေါ်အကျယ်တဝင့်စာမရေးဖြစ်ခဲ့တာက အဲ့တုန်းက ပရဟိတဆိုပြီး ကလေးပုံတွေပြ အရမ်းလုပ်စားကြတယ်ကွာ။ အဲ့တော့ လက်ယာသမားတွေက ကလေးတွေပုံရိုက်တာ မဖြစ်သင့်ဘူးတို့။ လူကောင်း ဆိုတဲ့ နာမည်လိုချင်လို့ အားနည်းသူကို ခုတုံးလုပ်တယ်တို့ မျိုးစုံ ဒရမ်မာခင်းရေးသူတွေရှိတော့ ကိုယ်လဲ ရေးရမှာ ရှိန်ခဲ့တာပေါ့။ page မှာက ကိုယ်မှန်းသိတဲ့ အမျိုးပေါင်းမျိုးစုံဘယ်သူဖတ်နေမှန်းမသိလို့ မရေးဖြစ်ခဲ့တာလဲပါတယ်။ အခုတော့ နှစ်တွေလဲ ကြာနေတာရော၊ ဒါက အလှူဆိုတာထက် ကိုယ့်မင်္ဂလာပွဲကို တက်ရောက်ကြတဲ့ ဧည့်သည်တွေနဲ့ Door gifts ပြန်ပေးတဲ့ Sponsors တွေလို့ သဘောထားလိုက်ရင် ok တယ်ဟုတ်?

ပျော်နေတဲ့ ဧည့်သည်တွေ ပြန်ချိန်

ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး ဖုန်းအသစ်ပြောင်းလိုက်တော့ ပုံတွေ Back up လုပ်ရင်း ဒီပုံလေးတွေပြန်တွေ့တော့ ပြန်ပျော်ရတာရော၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ရဲ့ အပြည့်အဝ မလုပ်ရသေးတဲ့ Fun fair လေးရော မြန်မာပြည်ပြန်လို့ရတဲ့ တစ်ချိန် အားလုံးနဲ့တူတူ လုပ်ချင်ပါသေးတယ်လို့.....

စားချင်ထှာ... ကိုယ့်သားကို ကျွေးချင်မိ

မဗေဒါရဲ့ ဗေဒါလမ်း

You and Everything Else - Kdrama review

Online Persona

​မပြည့်စုံ​သေးတဲ့ ဆန္ဒ​လေးတစ်ခု... ​မေ့မရတဲ့ ​နေ့​လေးတစ်​နေ့

မပြည့်စုံသေးတဲ့ ဆန္ဒလေးတစ်ခု... မေ့မရတဲ့ နေ့လေးတစ်နေ့