Przykładowe statystyki wyglądają tak:

$ downtimes
down 2012-02-28 14:57:17 -> up 2012-02-28 14:58:23 = 00:01:06 (66 s)
down 2012-02-28 15:05:12 -> up 2012-02-28 15:06:18 = 00:01:06 (66 s)
down 2012-02-28 15:07:25 -> up 2012-02-28 15:08:28 = 00:01:03 (63 s)

Po ostatnich zmianach z akcyzą na materiały węglowe, kupno w sensownym czasie węgla, czy ekogroszku jest niemożliwe, trzeba wypełnić mnóstwo papierków za każdym razem. Papierki te podejrzewam za jakiś czas będą donosem samym na siebie za zanieczyszczanie środowiska CO2 , nawet jeśli palimy EKO-groszkiem :) Ja zatem aby oszczędzić sobie nerwów, kłopotów i czasu (kwitki trzeba przechowywać 5 lat!) wolałem akcyzę dopłacić (od 40gr do 1 zł na worku 25 kg). Wróćmy jednak do ekologii i ogrzewania pomijając zawiłości finansowe. Co nam daje ekogroszek teoretycznie:

- gwarancję frakcji – 8-25mm aby nam się nie klinował w podajniku

- mało popiołu (5-10%)

- małą spiekalność

- ma być pozbawiony pyłu węglowego

- wygodne składowanie.

Zapewne każdy, kto miał jakąkolwiek styczność z ekogroszkiem przyzna, że powyższe jest prawdą w przypadku stosowania najwyższej jakości węgla. Ja mogę jedynie pochwalić „Pieklorza”, którego cena niestety jest już zniechęcająca do kupna. Jak to wygląda w praktyce:

- frakcja – kilka razy wymieniałem zawleczkę oraz rozkręcałem podajnik aby cofnąć ślimak który zaklinował się z kawałkiem węgla lub kamieniem (!) znacznie większym niż 25mm.

- popiół – z podanego przedziału (5-10%) raczej skłaniałbym się ku 10% albo powyżej. Czyli na każdy zasyp (150kg) musimy wybrać teoretycznie 15kg popiołu i coś z nim zrobić. Do póki możemy go zagospodarować wypełniając jakieś luki w drodze gruntowej to nie jest źle, ale zagospodarować np 100 czy 200 kg po sezonie (jeśli spalimy tylko 2 T) a wszędzie ładne drogi z pozbruku to niestety – trzeba zapłacić za wywóz. O bałaganie (to łągodne określenie) związanym z wyjmowaniem popiołu i czyszczeniem pieca nie wspomnę.

- spiekalność – tutaj jakiego węgla bym nie użył – ZAWSZE – powstawały spiekliny i w dłuższym okresie czasu wypalony węgiel nie lądował w popielniku tylko zaczął odkładać się w okolicy retorty czasami budując okazałe menhiry w górę. Do czego może prowadzić zaczopowanie kotła nie do końca spalonym węglem i jego poruszenie pokazuje poniższy film z mojego niedawnego czyszczenia pieca….

Jak wygląda kotłownia po wywietrzeniu i pozbyciu się dymu chyba nie muszę wspominać – opad atomowy na całej powierzchni. Popiół jest też radioaktywny – polecam dodanie go jako nawóz do roślin – od razu szybciej rosną mutanty :)

- brak pyłu węglowego – co jest istotą ekogroszku. Ponownie, w najlepszych węglach faktycznie nie ma go, widać że jest porządnie wypłukany, wysuszony i zapakowany w plastikowe worki. Z innymi jest już gorzej, szczytem jest węgiel na stacjach benzynowych (w takich czarny workach) gdzie popiołu jest ilość wprost gigantyczna. Całkowite pomylenie idei ekogroszku jest na składach węglowych gdzie „ekogorsek” leży w hałdzie, niejednokrotnie zamarzniętej a pakowany jest przez obsługę w worki parciane i przewiązany sznurem od snopowiązałki. Jak się wygląda po kontakcie z takim workiem (mokry, brudny) nie muszę mówić. Leżący i czekający na spalenie węgiel także traci swoje właściwości grzewcze (nawet do 30% kaloryczności w ciągu 2 miesięcy).

- składowanie – jest wygodne pod warunkiem, że mamy szczelne worki plastikowe (w parcianych z czasem traci swoje właściwości), nie zamarznięte i nie uwalone węglem. O ręcznie pakowanych po 50 kg nawet nie wspominam – unieś sobie taki na 1,8m żeby wsypać. Jeśli kupujemy mokry węgiel ze składu na dworze np o wilgotności 20% czyli cieknie z niego jako cholera to gratulacje – kupiłeś 5 litrów wody w worku 25 kg – o tyle masz mniej węgla i tyle musisz poświęcić energii spalając węgiel aby odparować wodę i przy okazji przyczynić się do korozji swojego kotła.

Ponarzekałem na węgiel – mimo to twiererdzę, że nadal jest to najlepsze paliwo do kotłów na paliwo stałe. Ale jest alternatywa. Alternatywa o właściwościach na tyle cudownych, że aż trudno samego siebie przekonać do spróbowania, bo przecież jak spalać efektownie… trocinę.

A właściwie sprasowaną trocinę czyli pelety. Okazało się, że niedaleko mnie jest producent pelet więc kupiłem 5 worków 25 kg na próbę. Po kilku dniach palenia i używania co mogę powiedzieć. Jest rewelacja! Kaloryczność zbliżona do węgla 20-21 kJ (najlepszy węgiel miał około 26 kJ). Kocioł pracuje sprawniej, szybciej osiąga temperaturę pozwalającą dogrzać dom kiedy termostat wyśle mu sygnał, że temp. spada. Dłużej też temperatura spada po wyłączeniu nawiewu. Na wykresie strzałką (klik aby powiększyć) zaznaczone jest od kiedy palą się same pelety. Na lewo od strzałki sam węgiel. Jak widać nie ma w zasadzie, żadnej różnicy, pelety jednak szybciej osiągają zadaną temperaturę co widać po bardziej stromych zboczach wykresu na prawo od strzałki i to nawet już w wyższych temperaturach. Pewnie zastanawiasz się – no dobra – fajnie się pali, ale co w przypadku kiedy piec czeka aż temperatura opadnie. Na przykład piec dogrzewa do 20st C do godziny 20 i akurat o 20 ma 65 stopni. Po 20:00 przełącza się na temperaturę nocną i dogrzewa jeśli spadnie temperatura w pomieszczeniu do 15 stopni. Czyli o 20:01 piec ma 65 stopni i temperatura wody musi spaść do 34 st. aby kocioł na nowo zaczął dmuchać aby podtrzymać ogień. Też się nad tym zastanawiałem i oprócz wątpliwości co do szybkości spalania się trocin to było główną obawą czy pelety mają sens. Powróćmy do wykresu. Zaraz obok strzałki po prawej stronie najwyższy pik to 23:00 już na samych peletach. Tak ustawiłem termostat aby mi utrzymywał temperaturę dzienną 20stC do 23:00 dla testów. Od 23:00 temperatura zaczęła spadać i aby spaść do granicznych 34stC zajęło to prawie 1,5h… Następnie dmuchawa zaczęła rozdmuchiwać ciemności pieca i o dziwo pojawił się żar a zaraz za nim ogien. Podajnik wepchnął nową porcję pelet (około dwóch garści w danym momencie się pali) i temperatura zaczęła rosnąć. Przy 35 stopniach dmuchawa się wyłącza, temperatura wzrasta bezwładnie pod wpływem ognia i żaru jeszcze do około 40 stopni i tak w kółko. Podtrzymanie ognia miałem ustawione na „co 30 minut – 40 sekund” czyli w ciągu prawie 1,5h podtrzymanie odpaliło 2 razy. Nastawy sterownika też zmieniłem nieznacznie – pałza między dawkami paliwa a pelet zmniejszyła się o 5 sekund, a podawanie paliwa zwiększyłem o 5 sekund. Takie ustawienia zapewniają mi ciągłe podtrzymanie ognia oraz szybkie dogrzewanie w/g potrzeb.

Teraz jeszcze krótko na temat punktów, które opisałem przy ekogorszku:

- frakcja – gwarancja 6mm od producenta. Pelety są niesamowicie lekkie (a przy tym twarde jak kamień, nie mogłem ich rozdusić w palcach) zatem nie obciążamy też podajnika tak mocno jak w przypadku węgla.

- popiół – tu jest rewelacja! Pelety nie przekraczają 0,5% popiołu, w praktyce można mieć pelety o zawartości popiołu 0,25% czyli z 1T pelet dostajemy … 2,5kg popiołu. Popiół jest oczywiście ekologiczny, można wykorzystać jako nawóz. Palimy zatem dokładnie to za co zapłaciliśmy :)

- spiekalaność – brak – pelet spala się w 100%.

- pył i ogólnie bałagan – brak, można w normalnych rzeczach dosypywać pelety do zasobnika i niczym się nie pobrudzimy, z kotła nic nie dymi, nie paruje (wilgotność około 5%), zupełnie inna jakość.

- składowanie – jak widać na zdjęciu – tak jak w przypadku węgla – wygodne worki 25kg. Z tym że worki są czyste, nie są mokre (bo mokry pelet to pelet do wyrzucenia więc nikt go tak nie składuje).

Oprócz powyższego dochodzi jeszcze miły zapach w kotłowni – jak z zakładu stolarskiego lub tokarskiego. Cena także zachęcająca – około 890 zł brutto za tonę. Jeśli chodzi o ekologię to także tutaj duży plus. Nie ma tlenku siarki jak w ekogorszku, efektem spalania jest tylk CO2 w ilości takiej jakie posiadało drzewo użyte do produkcji peletu.

Gorąco polecam jeśli szukasz alternatywy dla ekogroszku lub zastanawiasz się nad wyborem sposobu realizacji swojego CO.

Dzisiaj prosty sposób na użycie polityk Windows Serwera do kopiowania plików użytkowników na zdalny storage w mieszanym środowisku Windows 7 i Windows XP.

Co to będzie robiło:
- rozpoznaje jakiego używamy Windowsa :)
- rozpoznaje czy katalog z nazwą użytkownika jest już stworzony , jeśli nie – tworzy.
- w katalogach użytkownika dzieli na podkatalogi „dokumenty” i „pulpit” aby nie było bałaganu.
- wyłącza potwierdzenia kopiowania plików na istniejące pliki
- kopiuje także pliki ukryte
- po pierwszym kopiowaniu nadpisuje tylko te które się zmieniły lub dodaje nowe.

Skrypt BAT wygląda tak:

IF EXIST %userprofile%\Documents GOTO BackupWin7

:EOF


Zdalna lokalizacja to oczywiście storage – trzeba dopisać swój serwer lub IP gdzie ma się kopiować, lub dopisać do swojego DNS’a IP do maszyny która będzie nazywać się storage.

/Y – wyłącza promptowanie o potwierdzenie nadpisania pliku
/D – bez podania czasu działa jak incremental backup

Pierwszy IF EXIST na podstawie katalogu Documents sprawdza czy używamy Windows XP czy 7. Następnie w odpowiednich blokach IF EXIST sprawdza czy jest na serwerze storage katalog z nazwą użytkownika, jeśli nie ma tworzy ją i zaczyna kopiowanie. Jeśli jest, po prostu zaczyna kopiowanie.

Skrypt należy zapisać na serwerze w miejscu dla login lub logoff skryptów (odpowiedni katalog otworzy się przy dodawaniu skryptu do GPO).

W zależności od potrzeb podczepiamy skrypt na logowanie lub wylogowywanie. Przy wylogowywaniu backup następuje zaraz po zakończeniu pracy. Jeśli użytkownik używa komputera stacjonarnego to jest to najlepsza opcja, wyłącza komputer, idzie do domu, komputer kopiuje to co trzeba i się wyłącza. Gorzej jeśli to laptop i użytkownik chce go zabrać i musi czekać, wtedy lepiej dać skrypt jako login. Skrypt odpali się jednocześnie z logowaniem i będzie działał w tle umożliwiając pracę. Można dodać @echo off na początku aby nie było widoczne stado latających plików :)

Implementacja na Windows Serwer:

1. gpmc.msc
2. Wybieramy odpowiednie OU
3. Prawy klawisz na OU – Create And Link GPO Here…
4. Nadajemy nazwę
5. Prawym klawiszem na nazwie
6. Edit
7. Wybieramy User Configuration
8. Wybieramy Windows Settings
9. Wybieramy Scripts(Login/Logoff)
10. Dwa razy klikamy na wybranym skrypcie (login lub logoff)
11. W Logon lub Logoff Properties Wybieramy Add..
12. Wybieramy Browse.. i wybieramy skrypt do wykonania. (Jeśli go nie ma to właśnie w tej lokalizacji ma się znaleźć – trzeba go tam wkopiować).
13. OK i zamykamy edycję GPO.
14. W shellu uaktualniamy polityki – gpupdate /force

Próbujemy się wylogować lub zalogować, efektem powinny być katalogi użytkowników na zdalnym storageu.

root@storage:/data/samba# ll
razem 44
drwxrwxrwx 10 root root 4096 2012-01-17 14:12 ./
drwxr-xr-x 7 root root 4096 2012-01-12 21:42 ../
drwxr-xr-x 4 nobody nogroup 4096 2012-01-17 13:08 user1/
drwxr-xr-x 4 nobody nogroup 4096 2012-01-17 13:49 user2/
drwxr-xr-x 4 nobody nogroup 4096 2012-01-17 12:59 user3/
drwxr-xr-x 4 nobody nogroup 4096 2012-01-17 13:56 user4/
drwxr-xr-x 4 nobody nogroup 4096 2012-01-17 14:05 user5/
drwxr-xr-x 4 nobody nogroup 4096 2012-01-17 13:49 user6/
drwxr-xr-x 4 nobody nogroup 4096 2012-01-17 13:06 user7/
drwxr-xr-x 4 nobody nogroup 4096 2012-01-17 14:12 user8/

Po ciężkim dniu pracy, jeśli storage wyposażony jest w streamer można cały katalog /data/samba nagrać jako gotowy dzienny backup.
Do skryptu oczywiście można dopisać dodatkowe katalogi w/g potrzeb.
Raz na jakiś czas (np. miesiąc)warto skasować całą zawartość backupu, aby wykonał się pełen backup, ponieważ skrypt nie kasuje plików które były lokalnie, ale już ich nie ma.

Paczka, którą zacommitowałem to Digitemp. Dzięki której można odczytywać temperatury z termometrów podłączonych przez RS232. Ja używam go do odczytywania temperatury na kotle CO oraz rysowaniu wykresu temperatury przy pomocy RRDTool. Jak to wygląda na żywo można zobaczyć tu: http://maciejewski.org/temperatura/.

W pkgsrc digitempa niestety nie było, a skompilowany ze źródeł nie za bardzo chciał działać. Utrzymywanie linuksa na osobnej maszynie tylko po to, aby mielił powietrze raz na jakiś czas odczytując temperaturę także było bez sensu. Dlatego przy pomocy tego guide’a, morr’a i bartosza z #netbsd.pl oraz patchy Marka Felskowskiego ostatecznie digitemp zagościł w pkgsrc jako gotowa paczka i działa bez najmniejszych problemów tak jak należy :)

# uname -mrs
NetBSD 5.1.0_PATCH amd64
# digitemp -s /dev/tty00 -a
DigiTemp v3.5.0 Copyright 1996-2007 by Brian C. Lane
GNU Public License v2.0 - http://www.digitemp.com
Oct 31 11:16:13 Sensor 0 C: 33.19 F: 91.74
#

Do sprawy podchodzimy oczywiście kompleksowo, jako Admini wiemy, że trzeba się tak napracować aby się na dłuższą metę nie narobić :) Dlatego najrozsądniejszym rozwiązaniem jest użycie imapfilter‘a na jakiejś UNIXowej maszynie, która i tak ciągle mieli powietrze (oczywiście w przerwach kiedy coś robi pożytecznego ;). Jeśli jesteście adminami własnego serwera pocztowego to już nie ma lepszego miejsca – łączenie do localhost jest najszybsze i najbezpieczniejsze bo nie wychodzimy poza maszynę gdzie mamy pocztę.

Imapfilter korzysta z języka LUA, którego składnia jest dość prosta a opcje imapfiltra bardzo dobrze opisane w man imapfilter_config.

Mój przykładowy konfig wygląda tak:

options.timeout = 120
options.subscribe = true

potwierdzenia = account.INBOX:contain_subject('Przeczyt') +
account.INBOX:contain_subject('Potwierdzenie doręczenia wiadomości') +
account.INBOX:contain_subject('Potwierdzenie dostarczenia wiadomosci') +
account.INBOX:contain_subject('Read:') +
account.INBOX:contain_subject('Potwierdzenie otrzymania:') +
account.INBOX:contain_subject('Potwierdzenie dostarczenia wiadomości') +
account.INBOX:contain_subject('wietlono)')
account.INBOX:move_messages(account['Potwierdzenia'], potwierdzenia)


Na co warto zwrócić uwagę:
+ oznacza OR
* oznacza AND
- oznacza NOT

Jeśli podkatalog w Maildirze zawiera spację, trzeba ją wyESCkejpować – np. Raporty.Event\ Sentry

Cały konfig zapisujemy w domyślnym katalogu dla imapfiltra czyli $HOME/.imapfilter/config.lua i odpalamy na początek z opcją -v aby zobaczyć więcej komunikatów. Jeśli plik z konfiguracją nazywa się inaczej lub jest w innym miejscu wywołujemy imapfilter -v -c /sciezka/do/konfiga

Jeśli nie ma błędów możemy przejść do dalszej części.

W zasadzie to jest gotowe rozwiązanie, jeśli jesteśmy sami na serwerze. Jeśli są inni użytkownicy, którzy dodatkowo posiadają prawa root’a albo po prostu nie pasuje nam pozostawiania swojego hasła gdzieś w postaci jawnego tekstu możemy zrobić taki manewr.

W przypadku NetBSD instalujemy paczkę:
wip/ccrypt: Encrypts/decrypts files using Rijndael block cipher
oraz
sysutils/shc: Shell script to C compiler

Piszemy prosty skrypt który będzie:

- dekryptował nasz konfig
- wykonywał konfig przy pomocy imapfiltra
- kryptował konfig z powrotem

na poczatek kodujemy config:

ccencrypt -e -K supertajnehaslo! config.lua

w wyniku dostajemy plik config.lua.cpt

Teraz skrypt:

#!/bin/sh
ccencrypt -d -K supertajnehaslo! config.lua.cpt
imapfilter -c /sciezka/do/pliku/config.lua
ccencrypt -e -K supertajnehaslo! config.lua

Po wykonaniu tego skryptu jeśli ścieżki się w nim zgadzają do programów i do konfiga, uprzednio skonfigurowane filtrowanie powinno zadziałać.

No dobra, tylko co daje kodowanie pliku jeśli hasło podajemy jako parametr? W takim wypadku nic nie daje, łatwo podejrzeć hasło i zdekodować plik konfiguracji gdzie jest hasło do naszej poczty.

Należy zatem „skompilować” skrypt przy pomocy shc.

shc -v -r -T -f skrypt.sh

W wyniku dostaniemy:

skrypt.sh.x – binarka gotowa do odpalenia
skrypt.sh.x.c – kod źródłowy wygenerowany z naszego skryptu w takim jakby C.

Sprawdzamy czy uruchomienie ./skrypt.sh.x robi dokładnie to samo co odpalenie imapfiltra lub skrypt.sh. Jeśli tak to pozostaje nam skasować skrypt.sh gdzie mamy jawny klucz do zakodowanego pliku z konfigiem do imapfiltra gdzie mamy jawne hasło do naszego konta pocztowego :) oraz kasujemy skrypt.sh.x.c gdzie mamy źródła naszej binarki. Nadajemy prawo x do wykonywanie pliku – chmod 700 skrypt.sh.x

Na koniec dodajemy do crona wywoływanie programu co ileś tam minut:

crontab -e
*/1 * * * * /usr/home/cancer/skrypt.sh.x

Od teraz skrypt będzie dokonywał filtrowania co minutę na chwilę dekodując plik z konfiguracją, po czym będzie go kodował. Oczywiście rozwiązanie nie jest idealne, co prawda w ps hasło się nie pojawi, ale można debugować jakby się ktoś uparł. Lepsze jednak takie rozwiązanie niż żadne.

Jedziemy:

tmux new-session -d 'ssh cancer@10.1.2.6' \; split-window -d 'ssh cancer@10.1.3.6'\; split-window -d 'ssh cancer@10.1.4.6'\; split-window -h 'ssh cancer@10.1.5.6'\; select-pane -t 2\; split-window -h 'ssh cancer@10.1.6.6'\; select-pane -t 4\; split-window -h\; attach

Krótkie wyjaśnienie:

new-session -d ‘ssh cancer@10.1.2.6′ – tworzy nową sesję (okno główne i wywołuje komendę systemową w ”) -d powoduje odłączenie wszystkich klientów jeśli byli podłączeni.
split-window – dzieli okno, domyślnie w poziomie
select-pane -t n – wybiera okno (licząc od zera i od lewej do prawej)
attach dołącza do całej sesji.

Efekt:

Teraz już można od razu działać, nie tracąc czasu na logowanie się do wszystkich maszyn oddzielnie :)

#!/bin/sh
kid1=Antonina
echo Moje dziecie to $kid1

Już wlistopadzie działał całkiem nieźle :)

# sh kid0.sh
Moje dziecie to Antonina

W 2010 jednak czegoś zaczęło mi w nim brakować i postanowiłem coś do niego dodać, żeby był bardziej rozbudowany.

Zacząłem od prostej zmiany nie wiedząc jeszcze co mi z tego wyjdzie:

#!/bin/sh
kid1=Antonina
kid2=""
echo Pierwsze dziecie to $kid1
echo Drugie dziecie to $kid2

Jak łatwo było przewidzieć wynik nie był zadowalający:

# sh kid.sh
Pierwsze dziecie to Antonina
Drugie dziecie to

ale obrany kierunek mi się spodobał więc brnąłem dalej. Kolejna wersja też nie była zachęcająca, wręcz bezsensu:

#!/bin/sh
kid1=Antonina
kid2=$kid1
echo Pierwsze dziecie to $kid1
echo Drugie dziecie to $kid2

co dawało nic nie wnoszące:

# sh kid2.sh
Pierwsze dziecie to Antonina
Drugie dziecie to Antonina

Aż w końcu po 9 miesiącach debugowania co jest nie tak

#!/bin/sh
kid1=Antonina
kid2=$kid1
echo $kid1 > /tmp/tmp1
cat /tmp/tmp1 | sed "s/Anton/Michal/g" > /tmp/tmp2
kid2=`cat /tmp/tmp2`
echo Pierwsze dziecie to $kid1
echo Drugie dziecie to $kid2

dokładnie 2 kwietnia o 13:49 – skrypt zadziałał z prędkością 3800g, zajmował też przyzwoicie bo 58 cm, ale najważniejsze, że był w 100% sprawny :)

# sh kid3.sh
Pierwsze dziecie to Antonina
Drugie dziecie to Michalina

(Tak, wiem, że jest tam brzydki hack z sedem i przekierowaniem wyników do pliku, ale coś nie chciał mi sed na zmiennych działać a pomysł na posta szybko chciałem wcielić w słowo pisane :)

A dla wszystkich, którzy nie lubią lub nie rozumieją konsolowych krzaczków – GUI w HD !

To jest właśnie $kid2 czyli Michalina po 9 miesiącach debugowania :)

Troskliwy $kid1 opiekuje się $kid2

Siostry $kid[1-2] w komplecie ! :)

A teraz już trochę poważniej, jeśli ktoś nadal myśli co autor palił ;) Dnia 2.4.2011 na świat przyszła nasza druga córka, której nadaliśmy imię Michalina (ładnie koresponduje z Antonina :). Poród odbył się w tym samym lecz wyremontowanym szpitalu św. Rodziny przy ul. Jarochowskiego w Poznaniu i o dziwno trwał około 15 minut (w przeciwieństwie do Tosi, która rodziła się 10 godzin). Tata oczywiście był obecny przy porodzie, mama zresztą też ;) Wszystko odbyło się tak błyskawicznie, że położna ledwo zdążyła z zestawem do rodzenia. Zarówno mama jak i dziecko spisały się wyśmienicie, co potwierdza dziesiątka Apgara dla małej i szybki powrót obojga do domu :) Tosia z kolei pomijając dzień odbioru ze szpitala, w której była bardzo niepewna co się właściwie dzieje, od razu polubiła swoją siostrę (nie mówi o niej inaczej jak Michalinka :) i aktywnie uczestniczy w jej życiu pomagając przy pielęgnacji oraz śpiewając jej piosenki i kołysanki :)

Można oczywiście zamiast zestawu głośnomówiącego jeździć ze słuchawką, ale każdy kto jechał np 5 godzin zgodzi się ze mną, że ucho odpada po takiej wycieczce. Testowałem to Jabrze, Nokii i Plantronics, ten ostatni wypadł w komforcie najlepiej ale jednak i tak na dłuższą metę ucho boli.

Wracając do CK-200. Zestaw składa się z dwóch głównych części, wyświetlacza LCD oraz manipulatora wraz z paskiem, który umożliwia przyczepienie go na kierownicę (polecam tą opcję) lub z rzepem, który możemy przyczepić gdziekolwiek. Ekranik montujemy gdzieś gdzie nam się dobrze patrzy, manipulator na kierownicy, całość podłączamy do istniejącego zestawu samochodowego aby podczas przychodzącego połączenia radio wyciszyło muzykę. Instalację polecam powierzyć sprawdzonemu montażyście, który pod ręką ma wszelkie możliwe kostki, kabelki itp :) Oryginalne kostki przynajmniej w Volvo można zostawić sobie na pamiątkę, do niczego się nie nadają.

Jak to działa zwłaszcza nie z Nokiowymi telefonami? W zasadzie dokładnie jak z Nokią, za wyjątkiem wybierania głosowego. Ja podłączyłem do zestawu Nokię E71 oraz HTC Desire z Androidem. Oba telefony bez problemu się sparowały z CK-200, same też łapią połączenie po przekręceniu kluczyka. Z obu także dało się wyeksportować książki z numerami do zestawu. Tu jednak drobna niedogodność, można wyeksportować tylko numery zapisane w telefonie, nie na karcie SIM. Dodatkowy atut Nokii wspomniany wyżej, po naciśnięciu przycisku od wybierania głosowego, możemy drzeć się w samochodzie do osoby do której chcemy zadzwonić, telefon potwierdzi co wybrał i po chwili będzie słychać sygnał wołania. W przypadku Androida pozostaje wybranie rozmówcy z listy przy pomocy manipulatora. Najpierw wybieramy pierwsza literę pokrętłem, naciskamy aby zatwierdzić i tym samym pokrętłem przeglądamy listę nazwisk. Ponowne przyciśnięcie wybiera numer do którego chcemy zadzwonić.

Dzwonić możemy albo z jednego telefonu albo z drugiego. Zmiany telefonów oraz książek adresowych wykonujemy jednym klawiszem. Czuwanie i czekanie na połączenie odbywa się równocześnie. Który zadzwoni, ten pojawi się na wyświetlaczu i naciśnięcie zielonej słuchawki odbierze połączenie.

Zestaw ma także bardzo dużo opcji pozwalających dostosować go do naszych potrzeb. Parowanie urządzeń, zarządzanie książką telefoniczną są oczywiste. Z miłych dodatków mamy także wybór kilku zdefiniowanych kolorów podświetlenia oraz możliwość ustawienia RGB, tak więc zestaw pasuje do każdej deski rozdzielczej :) Można też ustawić „routing audio” czyli czy chcemy tylko słyszeć rozmówcę czy każdy dźwięk. Przerywanie głosu z radia nie jest jednak przydatne kiedy głośniki muszą odegrać ding-dong od smsa.

Co do jakości rozmów, przynajmniej z mojej strony bez zarzutu. Nic nie sprzęga, nie trzaska, nie jest za cicho O komforcie rozmowy przez zestaw nie wspomnę, nie ma porównania do telefonu trzymanego przy uchu, zwłaszcza podczas zmiany biegów czy wykonywaniu zakrętów. Czasami tylko ludzie dziwnie się patrzą jak śmiejesz się sam do siebie w samochodzie lub gadasz w powietrze :)

Gorąco polecam, dla własnej wygody i bezpieczeństwa.

Chyba za dobrze negocjowałem rok temu stawki i w tym roku określili się jasno co mogę dostać. Przekaz jest jasny ;)

Z drugiej strony – nowozelandzkie wino o takiej nazwie, pewnie gwarantuje niesamowity smak w ustach. Chyba jednak postawie na półce jako dekorację, bo strach to pić ;)

Ilość klatek na sekundę może nie rzuca na kolana, ale akurat to zdarzenie zostało nagrane przez Internet, ponieważ mój rejestrator domowy przeżywa chwilowe załamanie i nie działał.

Tak, wiem, że nie mam lewego pozycyjnego tyłu ;)

P.S. Niedługo już koniec odwilży i znowu popada śnieg :)

Zamówiłem sobie obudowę do starego dysku 2,5 cala z interfacem ATA. Właśnie leży przede mną niepozorne pudełko i boję się otworzyć, bo niczym kot Schroedingera który jest zarówno martwy i żywy i dopiero otwarcie pudełka definiuje w jakim jest stanie, moje pudełko w zależności w jakim języku mówimy (lub myślimy) definiuje jaką dostanę obudowę.

No i co? Otworzylibyście? Jak otworzę kiwając głowa na boki (czyli bułgarskie TAK) i myśląc „To je případ ATA!” (google translate ;) i krzycząc „To je pouzdro ATA! (napis na pudełku) i będzie ATA to OK, ale jeśli obudowa nie da się oszukać i wyjdzie jednak SATA to otwartego pudełka już nie oddam…

Dzisiaj instalowałem NetBSD na DELL’u Power Edge 2850 przez zdalną konsolę. Po zamontowaniu go w szafie i włożeniu płytki wróciłem do biurka. Instalacja bardzo standardowa, jednak pojawił się problem podczas restartu. Płyta została w środku i zamiast moja bootować moją świerzynkę, serwer cały czas startował z instalacją. No cóż, najprościej byłoby podejść do szafy, wyciągnąć płytę i ponownie go uruchomić. No ale po co się przemęczać, zwłaszcza jeśli obok stoi gorąca kawa i  świeże rogale świętomarcińskie. Załatwmy to po UNIXowemu ! :)

1. DRAC w pełnej okazałości, serwer startuje (już jest po instalacji).

2. Widać standardowy POST

3. No i mamy start instalacji ponownie

4. Wrzucamy się do boot prompta

5. i odpalamy kernel z pierwszej partycji pierwszego dysku (widać, że bootuje się GENERIC zamiast INSTALL, hurra!)

6. Świerzynka w całej okazałości :)

7. Wyjeżdzamy (a właściwie wypstrykujemy napęd bo to slim) i rebootujemy serwer.

8. Po restarcie, pojawia się menu od bootloadera z dysku i po timeoucie bootuje się system z dysku :)

Po kilku tygodniach od zakupu napisałem do Volvo maila poprzez formularz na stronie volvocars.com z prośbą o przysłanie w pdf instrukcji do tego modelu, ponieważ pierwotnie mój egzemplarz był przeznaczony na rynek niemiecki i tylko taką instrukcją papierową dysponowałem, a z językiem Rammstaina tudzież Bacha u mnie kiepsko.

O sprawie zapomniałem chyba tego samego dnia. Wtem! Po paru tygodniach listonosz przynosi firmową kopertę ze znaczkiem VOLVO. W środku na kredowym papierze list tej treści, oraz płyta CD.

Dzięki VOLVO!

P.S. Jeśli zastanawiasz się po co mi właściwie instrukcja, to czy wiedziałeś, że po wyjęciu kluczyka i klepnięciu wajchą od długich świateł – V40 oświetli Ci drogę do domu przez 30 sekund? Wiedziałeś, że za pomocą kluczyka i odpowiedniej kombinacji pokrętłęm świateł, można przestawić ich tryb z wersji skandynawskiej (światła zapalają się i gasną wraz z przekręceniem kluczyka) na wersję europejską (światła pozostają włączone po wyciągnięciu kluczyka) i odwrotnie. Tak, przeczytałem te 240 stron :)

Mobile Hero Photography

Mobile Hero Photography to mój nowy blog, a właściwie moblo, którego aktualizować będę wyłącznie za pomocą telefonu HTC Hero działającego oczywiście pod kontrolą systemu Android. Będę starał się aktualizować go kilka razy dziennie (nie tak jak ten blog ;) zdjęciami ciekawych miejsc, momentów i wydarzeń. Na moblogu nie znajdziesz opisów do zdjęć, interpretację i ocenę zostawiam w całości Tobie.

Technicznie jeśli kogoś inetersuje prowadzenie swojego mobloga wygląda to na razie tak, że zdjęcia uploaduję przy

pomocy maila jako załącznik. Krótkim opisem zdjęcia jest temat maila. Zdjęcia lądują na flickr.com w moim photostreamie i są automatycznie hotlinkowane na blogu. Dodatkowo jeśli masz mnie w kontaktach na facebooku to zaraz po aktualizacji dostaniesz sneakpeak. Większość zdjęć jest geotagowana, chociaż jeśli GPS nie zdąży złapać fixa mogą wk

raść się przekłamania kiedy geotagowanie jest robione na BTSach (np. zdjęcie przedstawiające logo Wojska Polskiego zostało wykonane na ul. Solnej w Poznaniu a mapa wskazuje okolice Towarowej).  Niestety mimo, że WordPress ma poprawnie zainstalowaną wtyczkę do pokazywania geotagowania, informacje widoczne są tylko na moim photostreamie na flickr, i na razie tak pozostanie póki zdjęcia nie będą fizycznie przesłane

na mój serwer.

Zapraszam zatem do oglądania, komentowania, subskrybowania i oceniania. Chętnie też obejrzę inne moblogi fotograficzne jeśli ktoś prowadzi. Zostawcie URLe w komentarzach. http://moherography.com

Zastanawiałem się ostatnio jak wyrysować sobie temperaturę jaką ma serwer lub jego otoczenie (zależnie od zainstalowanych sensorów) w serwerowni, bez instalowania mysql i cacti (oraz pluginów ponieważ domyślnie z snmp chyba temperatury zczytać nie można).

W NetBSD mamy możliwość sprawdzania danych z ACPI przy pomocy envstat. Trzeba przekompilować kernel aby zawierał odpowiednie „hardware monitory”.

Działanie envstat wygląda nastepująco i różni się w zależności od maszyny, niemniej jednak różnego rodzaju temperatury powinny być widoczne:

cancer@snort~/rrd[175]13:34#envstat

 Current  CritMax  CritMin  CritCap     Unit

[ipmi0]

 PS 2 Status:        OFF

 PS 1 Status:        OFF

 CPU Vtt:      1.250                                   V

 CPU 2 VCore:      1.040                                   V

 CPU 1 VCore:      1.260                                   V

 DASD Temp:     26.000                                degC

 VBAT:      3.184                                   V

 -12V Sense:    -11.412                                   V

 12VA Sense:     12.033                                   V

 5V Sense:      5.018                                   V

 12VC Sense:     12.600                                   V

 12VB Sense:     12.600                                   V

 2.5V Sense:      2.590                                   V

 1.8V Sense:      1.810                                   V

 1.5V Sense:      1.550                                   V

 1.3V Sense:      1.400                                   V

 1.25V Sense:      1.310                                   V

 CPU 2 Temp:     29.000                                degC

 CPU 1 Temp:     29.000                                degC

 Fan 12 Tach:       1740                                 RPM

 Fan 11 Tach:       1860                                 RPM

 Fan 10 Tach:       1830                                 RPM

 Fan 9 Tach:       1890                                 RPM

 Fan 8 Tach:       1680                                 RPM

 Fan 7 Tach:       1710                                 RPM

 Fan 6 Tach:       1710                                 RPM

 Fan 5 Tach:       1860                                 RPM

 Fan 4 Tach:       1800                                 RPM

 Fan 3 Tach:       1800                                 RPM

 Fan 2 Tach:       1710                                 RPM

 Fan 1 Tach:       1680                                 RPM

 Ambient Temp:     21.000                                degC

W moim przypadku na tym serwerze interesujące jest oczywiście pole Ambient Temp:. Nie ma tu reguły i różni producenci stosują różne oznaczenia. W IBM jest Ambient Temp, w HP Rear Ambient, gdzieś indziej może być np Aux Temp: itp.  Przyjmujemy wartość Ambient Temp, że to jest to co nam chodzi i przy pomocy grep i awk wycinamy resztę:

envstat | grep "Ambient Temp" | awk '{print $3}'

W wyniku dostajemy samą temperaturę czyli 21.000

Aby oznaczyć dane na wykresie trze je umieścić w czasie, do tego wystarczy nam systemowy date działający tak aby pokazywał „timestamp” czyli czas w sekundach od początku epoki. Za timestampem dostawimy dwukropek który będzie oddzielał znacznik czasu od wartości temperatury, czyli:

date +%s:

dostajemy 1272542448: Za pomocą date -r 1272542448 można odczytać jaką dokładnie datę pokazuje timestamp: Thu Apr 29 14:00:48 CEST 2010

Potrzebne jeszcze jest jedno zewnętrzne narzędzie do gromadzenia danych oraz rysowania wykresu – RRDTool

Po zainstalowaniu z databases/rrdtool w pkgsrc możemy przystąpić do tworzenia bazy:

rrdtool create /usr/home/cancer/rrd/temperatura.rrd -s 300 \
DS:temperatura:GAUGE:400:10:50 \
RRA:AVERAGE:0.5:1:210240 \
RRA:MAX:0.5:1:210240 \
RRA:MIN:0.5:1:210240 \
RRA:LAST:0.5:1:210240 \

Taka baza będzie aktualizowana co 5 minut (-s 300), oraz będzie gromadziła dane w zakresie od 10 stopni do 50 stopni Celsjusza (tak, po awarii klimatyzacji w serwerowni może być taka temperatura :).

W zasadzie mamy wszystko. Przy pomocy rrdtool update /usr/home/cancer/rrd/temperatura.rrd timestamp:temperatura można już wypełniać bazę danymi.

Teraz trochę automatyzacji, na początek skrypt:

#!/bin/ksh
echo -n `date +%s:` >> /usr/home/cancer/rrd/temprrd.txt
echo -n `envstat | grep "Ambient Temp" | awk '{print $3}'` >> /usr/home/cancer/rrd/temprrd.txt
echo " " >> /usr/home/cancer/rrd/temprrd.txt
temperatura=`cat /usr/home/cancer/rrd/temprrd.txt`
/usr/pkg/bin/rrdtool update /usr/home/cancer/rrd/temperatura.rrd $temperatura
/usr/pkg/bin/rrdtool graph /usr/home/cancer/public_html/temperatura.png --imgformat PNG --title="Tempertatura w serwerowni" --width 800 --height 300 --vertical-label="Stopnie Celsjusza .C" --end now --start end-2592000s DEF:temp=/usr/home/cancer/rrd/temperatura.rrd:temp:AVERAGE GPRINT:temp:LAST:"aktualna %2.2lf .C" GPRINT:temp:MIN:"minimalna %2.2lf .C" GPRINT:temp:MAX:"maksymalna %2.2lf .C" GPRINT:temp:AVERAGE:"srednia %2.2lf .C" AREA:temp#6060ef LINE1:temp#0000ff
rm /usr/home/cancer/rrd/temprrd.txt

Wrzucamy go do dowolnego pliku oraz nadajemy mu prawa do wykonania. Co z czym tu się je:

1. Pierwsza linia wyświetla timestamp oraz dwukropek oraz zapisuje wszystko do pliku /usr/home/cancer/rrd/temprrd.txt. Opcja -n powoduje, że nie mamy znaku nowej lini i powrotu karetki.
2. Druga liniawycina nam temperature i wstawia ją w tym samym pliku zaraz za dwukropkiem
3. Trzecia linia dostawia spacje wraz ze znakiem końca linii.
4. Przy pomocy polecenia cat podstawiamy naszą daną z pliku temprrd.txt pod zmienną temperatura.
5. Aktualizujemy bazę danymi ze zmiennej temperatura.
6. Rysujemy wykres. WAŻNE ! Ta linia aż do temp#0000ff musi być w całości !
7. Ostatnia linia usuwa plik z danymi tymczasowymi.

Taki skrypt dodajemy do crontaba aby był uruchamiany co 5 miut:
*/5 * * * * /bin/ksh /usr/home/cancer/rrd/temprrd.sh >/dev/null 2>&1

Za kilkanaście minut powinien pojawić się wykres mniej więcej taki jak ten poniżej:

Odnotowuję to aby czytelnicy z RSS czasami też weszli na główną stronę :)

Od dzisiaj blog ma nowy layout, dużo lżejszy i bez nachalnych reklam.  Strona powinna ładować się też znacznie szybciej. A dawniej to wyglądało tak….

Stary blog...

A teraz wygląda tak (kliknij jeśli czytasz to w czytniku RSS :)

Wszystkie komputery i PS3 elegancko podłączyły się po ethernecie jak i po wifi do rutera, jedynie mój netbook – Acer Aspire One miał dziwny problem. Po podaniu odpowiedniego klucza pobierał adres przez dość długi czas, a następnie nie można było pingować nawet rutera o Internecie nie wspominając. Akurat tak się dobrze składa, że na A1 (konkretnie model AOA 150) mam także NetBSD i po wpisaniu wszystkich danych do wpa_suppplicant.conf sieć i Internet działały bez problemu, zatem problem leży po stronie Windowsa. Wyłączyłem wszystkie wirtualne interface’y które mogły powodować problemy (Cisco, TAP od OpenVPN’a i Bridge od Virtual Boxa) jednak sytuacja taka sama. Przeglądnąłem sekcje downloadu na acer.com ale najnowszy driver do Atherosa był dość stary i obecnie zainstalowany w moim A1.

Drugą opcją było poszukanie sterowników do chipsetu na stronie producenta i to okazało się strzałem w dziesiątkę. Sterownik nie wiele, ale jednak nowszy, po zainstalowaniu i ponownym połączeniu się do sieci wszystko przebiegło znacznie sprawniej a co najważniejsze wszystko już działa.

Nie wiem, dlaczego Acer przegapił tak ważną aktualizację, przecież nikt przy zdrowych zmysłach nie używa już szyfrowania WEP czy WPA1, a netbook bez możliwości podłączenia się do WPA2/AES traci dużo ze swojej mobilności. Mam nadzieję, że komuś przyda się link do tego sterownika kiedy doświadczy tego samego problemu :)

Druga była Netia, uczciwie podeszli do sprawy – nie da się bo nie ma infrastruktury. No jasne, nie ma TPSA to oni też nie mogą, wogóle Netia to inna historia i ich wspaniali przedstawiciele handlowi oraz usługa One Office, ale na to przyjdzie jeszcze czas na tym blogu, bo jeszcze się nie otrząsnąłem po próbie usprawnienia sobie tego i owego w firmie. Jeden debil nie mający o niczym pojęcia potrafi rozłożyć firmę na 4 miesiące (bo tyle był głuchy telefon i powrót do TPSA po przejęciu przez Netię).

Na dokładkę próbowałem sobie zamówić Netiowego Wimaxa bo w/g mapki powinien tam być, dostałem odpowiedź, że… Orange ma tam zasięg, no to grzecznie odpisałem, że Orange nie ma wimaxa, a Internet z limitami mnie nie interesuje. Odpowiedź nie tyle mnie zdenerwowała, bo wiem że nic nie wskóram co zdumiała jacy ludzie pracują w Netii, poniżej screen w całości, żeby nie było wątpliwości:

No to już wiem dlaczego One Office jest tak beznadziejnym produktem a handlowcy takimi zrytymi gośćmi. Celowo publikuję ogólnodostępny mail oraz nazwisko – wiecie co z nią zrobić ;) Może dotrze to gdzieś wyżej w Netii i zweryfikują kogo zatrudniają.

Następna próba była z Erą i ich Wimaxem, mailowo potwierdzili, że jest 50% szans, że zadziała. Za jakiś czas przyszła przeszyłka z zestawem Alvarion. Kupiłem mały maszt, wystawiłem zestaw na dach i kręce 4 x 360 stopni (4 razy bo są 4 możliwe częstotliwości), niestety nic nie złapałem.

Ostatnia szansa – strona http://dostawcy-internetu.pl. Po odfiltrowaniu trzech stron z firmami sprzedającym Internet satelitarny z limitem 3GB zostały dialog, gts energis i tktelekom. Wszystkie zgodnie po sprawdzeniu w swojej bazie mojej lokalizacji, zgodnie odpowiedzieli – nie ma warunków technicznych.

Tak minęła kolejna zima….

A właściwie, chyba dwa miesiące kiedy rozszerzyłem swoje poszukiwania na miejscowości w okolicach mojej. Okazało się, że jednak są lokalne firmy, które dostarczają Internet drogą radiową w niedostępne dla dużych operatorów miejsca. Co więcej po uzgodnieniu mailowo i osobiście warunków technicznych, dogadaliśmy się na coś w rodzaju barteru – ja im dach oni mi łącze. Parę dni temu udało się z pomyślnością zakończyć sprawę. U mnie na dachu stanęło takie oto cudo:

Wygląda zajefajnie, dodatkowo swoim zasięgiem ogarnia duże połacie terenu z nowymi i starszymi zabudowaniami, więc sąsiedzi będą mieli łatwiej z dostępem do sieci :)

Mam więc moje upragnione łącze. 2Mb/1Mb ze stałym adresem IP, które tak naprawdę jest łączem tktelekomu więc całkiem nieźle (pingi mam rzędu 10 ms). Antenki dużo nie biorą – około 30W więc obciążenie z tytułu zużycia energii elektrycznej znikome, dodatkowo prąd + dach = łącze za darmo. Pięknie.

W końcu mam motywację aby skończyć moją domową sieć (lubię oldschool i poprowadziłem sobie kable ethernetowe po całym domu :). Wygrzebałem jakiś stary komputer (cpu0 at mainbus0: Intel 686-class, 601MHz, id 0×683) na którym stoii sobie NetBSD i rozdziela łącze.

Stare przysłowie „Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło” znowu potwierdziło swoją moc :)

Dla zainteresowanych z okolic Pobiedzisk i Kiszkowa – firma 3D – http://www.3d.poznan.pl/

Gratulacje i nie obijaj się tam z tym pkgsrc i pl mirrorem ;)

W zimie wyglądało to tak:

Za to jak już śniegu nie ma to po wyjeździe na główną drogę wyglądam tak :)

Z pozdrowieniami dla Adminów na peryferiach, nie jesteście sami ;) „Nie ma asfaltu jest zabawa!” chciałoby się rzec parafrazując znaną reklamę chipsów :)

Dzięki Wam czytelnicy bloga – co przełożyło się na zainteresowanie reklamodawców i wymierną pomoc w kupnie konsoli :)

Przepraszam, za brak autorskich screenów, ale developerzy Androida maksymalnie to utrudnili (hail to iPhone w tej kwestii ;)

Na początek aplikacyjka „Where’s my droid„.

Jeśli tak jak ja lubisz rzucić gdzieś telefon i często masz go ściszonego np wieczorem a później rano szukasz to właśnie skończył się Twój koszmar. Po instalacji ustawia się w niej hasło smsowe i/lub numer z którego po zadzwonieniu nasz Android będzie się nadzierał nawet do 5 minut i już. Teraz nawet kiedy zostawisz telefon wyciszony czy tylko na wibracji i wyślesz z innego telefonu smsa z ustalonym hasłem telefon wyświetli FOUND PHONE!!!! i będzie grał domyślnym dzwonkiem przez 5 minut (maksymalnie). Bardzo przydatne :)

Następna aplikacja ratunkowa to Sim Checker

Po skonfigurowaniu co jest dość trywialne, aplikacja działa sobie w ukryciu w tle i kiedy tylko zostanie zmieniona karta SIM wysyła na podanego maila współrzędne z linkiem do google maps. Lokalizacja jest przeprowadzana przez BTSy jak i GPS.
Ostatecznie dostajemy mniej więcej takiego maila:

„Lokalizacja sieci at 05/02/2010 12:56:13: 52.40366,16.867281 DokÅ‚adność:972.0m Adres: BuÅ‚garska 80D PoznaÅ„”

Po czym możemy sobie go wydrukować, zadzwonić na 112, wziąć kolegów i udać się we wskazane miejsce :)

A co jeśli zgubimy telefon i Where’s My Droid nie umie go nam wskazać bo zgubiliśmy o na sankach na przykład? Zakładając, że jeszcze działa i nie zamókł i baterii szlag nie trafił, jeśli tylko masz zainstalowany program InstaMapper jest jeszcze szansa na odnalezienie telefonu.

Ten program po aktywacji śledzi położenie telefonu przez GPS i co kilka sekund (domyślnie 5) wysyła jego współrzędne na mapy google. W serwisie na www możemy sobie podglądać gdzie telefon się znajduje:

Tak wygląda moja dzisiejsza droga do pracy. W każdym punkcie odnotowanym na mapie po kliknięciu są szczegóły. Jak widać jadę przepisowo po mieście :) Oczywiście bez możliwości włączenia zdalnego aplikacja byłaby mało użyteczna, ale jest możliwość aktywacji i to po cichu smsem jak i auto-startu wraz z Androidem. Co można z tym zrobić każdemu pozostawiam własnej wyobraźni :)

Jeśli jak ja jesteś fanem Androida polecam zainstalowanie tych aplikacji (wszystkie dostępne w markecie, niektóre w wersji Lite) dla zabawy i dla ewentualnego odszukania telefonu w sytuacjach wyjątkowych.

Można także podejść do snmp bardziej od strony finansowo-księgowej czy Business Intelligence.

Od jakiegoś czas monitoruję jak szybko drukarki zużywają toner co pozwoliło na takie poprzerzucanie użytkowników, żeby zużycie toneru rozkładało się mniej więcej równomiernie na 3 drukarki:

Czyli toner średnio około 7 tygodni, screen z dziurą ma około 8 tygodni, ale dziura oznacz offline z powodu awarii więc nie bierzemy pod uwagę całego przedziału czasowego.

Drugą rzeczą którą można monitorować i wysuwać jakieś wnioski (choćby statystyczne) to np ilość użytkowników zalogowanych do AS400, czyli pracujących w JDEdwards. Na przełomie roku można zaobserwować fajne rzeczy:

W tygodniu 51 zaczął się exodus pracowników, w tygodniu 52 mamy minimum i ostatnie dwa dni pracujące nie ma prawie nikogo (święta), następnie tydzień 53 to powolne powroty, przerwa i od razu wracamy po sylwestrze w prawie pełnym składzie, aby od drugie dnia pracującego nowego roku wejść na pełne obroty :)

Widać, też, że praca zaczyna nam się o 6 rano i trwa do 22 lub dłużej, godzina około północna to czas backupu gdzie loguje się systemowy user odpowiedzialny za niego.

Jeśli ktoś jest zainteresowany to soft użyty do tego monitoringu to: net-snmpd, rrdtool, cacti, apache+php i standardowe agenty systemowe + kilka gotowych skryptów od społeczności cacti (monitoring poziomu tonerów). Wszystko pod kontrolą (a jakże!) NetBSD! :)

Children Of Bodom - Live in Japan

Przejdźmy do spraw finansowych skoro już napisałem o tantiemach. Ile to kosztuje? Ceny przedstawiają się następująco, przy czym należy zwrócić uwagę, że jeśli nie jesteś abonentem Plusa pozostaje właściwie do wyboru tylko ostatnia opcja:

Ceny i ilości piosenek do ściągnięcia.

Wychodzi około 10 groszy za utwór, cena chyba bardzo konkurencyjna. Szkoda, że „inni” muszą płacić od razu za rok z góry, klienci Plusa mogą sobie co miesiąc za 25 zł doładować konta na kolejne 250 piosenek. Fajnie, że w większości przypadków nie mamy żadnego zabezpieczenia DRM, oraz kilka formatów do wyboru.

Po założeniu konta i zalogowaniu się do muzodajni, dostajemy prosty panel do obsługi naszej muzyki. Przed decyzją o ściągnięciu możemy posłuchać około 30 sekund danego utworu (ikona nutek). Działa to na Firefoksie i Windowsie XP tak średnio. Dopóki klikamy w nutki i czekamy aż się kawałek skończy sam jest ok. Jeśli przerwiemy klikając ponownie w nutki, jest duża szansa, że następny kawałek już nam się nie odpali. Trzeba zrestartować przeglądarkę.

Panel uzytkownika, gdzie kupujemy utwory i możemy odsłuchać fragmenty.

Po kliknięciu na ikonkę strzałki dostajemy menu z wyborem formatu jaki chcemy ściągnąć i zależnie od przeglądarki otwiera się manager downloadu. Duży plus za brak jakichś specjalnych klientów do downloadu. Niestety, wybór formatu i kliknięcie w SAVE jest równoznaczne z odjęciem od naszej puli utworów jednej pozycji. Jeśli skończy nam się bateria w laptopie albo wyłączą zasilanie – jesteśmy stratni.

Zdarzyło mi się także, że występował błąd z informacją, że aktualnie nie można pobrać danego utworu i proszę spróbować później, wtedy licznik nie jest uszczuplany, natomiast nigdy później nie udało mi się ściągnąć tej pozycji w tym formacie który chciałem. Inny format idzie bez problemu, więc ten błąd nie oznacza raczej 500 – Server Busy, tylko błąd łącza do pliku. Trochę to nieprecyzyjne i wprowadzające w błąd, nie ma też informacji gdzie zgłaszać niedziałające linki (których teoretycznie nie ma – jest tylko chwilowy brak możliwości ściągnięcia utworu :).

Jak już się czepiam to główna wada jaką cały czas doświadczam to brak możliwości ściągnięcia całego albumu. Przypominam – Children Of Bodom w muzodajni to 13 płyt na przykład. Po ściągnięciu 4 miałem już dość klikania…

Drugim minusem jest absolutny bałagan w nazewnictwie plików. Pewne jest tylko to, że na początku jest numer utworu, następnie Wykonawca. Później zależnie od rippera, nazwa piosenki, nazwa albumu, albo odwrotnie. Po ściągnięciu około 100 utworów mój foobar wyglądał absolutnie bałaganiarsko.

Media Library w/g muzodajni - totalny bałagan.

Podsumowując. Muzodajnia jest ciekawym projektem, gdzie większość osób znajdzie coś dla siebie. Gdyby nie głupie ograniczenie, że nie plusowcy aby ją wypróbować muszą od razu wywalić kasę za rok z góry pewnie byłaby bardziej popularna. 8 zł dla testu w przypadku abonentów Plusa jest sensownym rozwiązaniem. Brakuje kilku istotnych opcji o których wspomniałem wyżej, no chyba że czerpiesz przyjemność segregowania utworów w czasie słuchania świeżo pobranych kawałków :)

If you’re upgrading to bacula-3.0.2 from 1.38.x or earlier, you MUST
recreate your catalog database or upgrade your old database using the
/usr/pkg/libexec/bacula/update_bacula_tables script. Later updates will
not require upgrading the database again.

Jak widać nie kwalifikuję się na update tabel. Na wszelki wypadek jednak odpalam ten skrypt po uprzednim lekkim poprawieniu z:

#!/bin/sh
#
# This routine alters the appropriately configured
# Bacula tables for PostgreSQL, MySQL, or SQLite.
#
if test xsqlite = xmysql -o xsqlite3 = xmysql ; then
echo "Altering SQLite tables"
/usr/pkg/libexec/bacula/update_mysql_tables $*
fi
if test xmysql = xmysql ; then
echo "Altering MySQL tables"
/usr/pkg/libexec/bacula/update_mysql_tables $*
fi
if test xpostgresql = xmysql ; then
echo "Altering PostgreSQL tables"
/usr/pkg/libexec/bacula/update_postgresql_tables $*
fi

aby nie było:

Altering MySQL tables

This script will update a Bacula MySQL database from version 10 to 11
which is needed to convert from Bacula version 2.0.x to 3.0.x or higher

ERROR 1045 (28000): Access denied for user 'root'@'localhost' (using password: NO)
Update of Bacula MySQL tables failed.

(Jak widać komunikat o konieczności udate’u nadal mnie nie dotyczy)

na

#!/bin/sh
#
# This routine alters the appropriately configured
# Bacula tables for PostgreSQL, MySQL, or SQLite.
#
if test xsqlite = xmysql -o xsqlite3 = xmysql ; then
echo "Altering SQLite tables"
/usr/pkg/libexec/bacula/update_mysql_tables $*
fi
if test xmysql = xmysql ; then
echo "Altering MySQL tables"
/usr/pkg/libexec/bacula/update_mysql_tables -uroot -p bacula$*
fi
if test xpostgresql = xmysql ; then
echo "Altering PostgreSQL tables"
/usr/pkg/libexec/bacula/update_postgresql_tables $*
fi

i w końcu po chwili:

Altering MySQL tables

This script will update a Bacula MySQL database from version 10 to 11
which is needed to convert from Bacula version 2.0.x to 3.0.x or higher

Enter password:

Update of Bacula MySQL tables succeeded.

Następnie restart baculi i … tadam ! Wszystko ruszyło tak jakby sie nic nie działo!

Wiadomo, że telewizja kłamie, ale żeby dokumentacja?

O co chodzi – a o to że korzystając z tego, że od godziny ciągle pozostaje mi 1:25 godziny do końca backupu dysku z badblockami i aby nie męczyć się psychicznie patrząc w pasek postępu postanowiłem napisać do zdesperowanych ludzi, których sensem życia od kilku tygodni jest przeklejanie idiotycznych kodów (które czasem obrażają wklejającego – o czym za chwilę) lub powielanie niby komunikatów od administracji naszej klasy.

Po pierwsze – czym jest śledzik? Dla tych co nie wiedzą proponuję przejrzeć blip.pl lub twitter.com Są to serwisy miniblogowe służące do szybkie informowania znajomych co i jak z nami. Można informować przez www, przez komunikator, przez telefon smsem itd. Jakkolwiek na pierwszy rzut oka może wydawać się to bezsensu, proponuję zapisać się i zasubskrybować jakiś tag, lub zadać pytanie w kwestii nas interesującej. Nie wiem jak w innych dziedzinach ale w tematach około blogowych czy ogólnie ITkowych odzew jest zawsze spory i przydatny. Poniżej dwa screeny jak miniblog wygląda w praktyce:

Śledzik (jakże polska i spartolona nazwa..) jest więc ubogą namiastką póki co prawdziwych miniblogów. Jako, że jestem użytkownikiem owych – uważam, że nie jest to wcale taka straszna niedogodność, a czasem nawet może przynieść wymierne korzyści (jeśli trafiłeś tu z n-k to wiesz już o czym mówię :). Skoro dla dużej ilości osób nasza klasa to strona startowa i można się logować 20 razy dziennie (Hello Biura!) to taka forma informowania znajomych jest o wiele lepsza niż np wysyłanie każdemu z osobna linku do śmiesznego zdjęcia, który za chwilę wróci do nas jak bumerang (albo i 10 bumerangów) jeśli mamy dużo osób do informowania.

Anyway, nie o reklamowaniu Śledzika miało być, a obietnic danych w tytule dotrzymywać trzeba – jak tą znienawidzoną rybę wyłączyć?

Napewno nie tak jak większość próbuje:

Czy tylko ja tu widzę odrobinę zamaskowane – JESTEM DEBILEM? No dobra, niektórzy tak bardzo chcą wyłączyć śledzia że piszą o sobie ESTEM DEBILEM :)

No to jak już kilkaset ludzi się dowiedziało co i jak z Wami to teraz ładnie kliknijcie tu: http://pokazywarka.pl/sledzikssie/ i ze zrozumieniem przeczytajcie punkt po punkcie oraz zastosujcie się do nich :)

Jestem właśnie na wyjeździe służbowym w Kętrzynie. W Kętrzynie mamy jako firma sprawdzony hotel Agros gdzie wczoraj, dzisiaj i jutro będzie nocowało około 12 osób z firmy w związku z meetingiem. Nigdy nie było tutaj problemów żeby dostać pokój. Do dzisiaj….

Podejście pierwsze.

Przyjechałem z advisorem na chwilę do hotelu po jego laptopa i przy okazji zabukować sobie pokój. Poprosiłem jak zwykle o nie skrajny bo tam kiepsko łapie wifi. Dostałem kluczyk i poszedłem wrzucić moją torbę do pokoju. Otwieram a tam rozpiździaj a na łóżku leży jakaś stara niemka! Verfluchte! Pośpiesznie się wycofałem i z lekkim „WTF?” oddałem kluczyk. Kobieta w recepcji już zdążyła odkryć swój błąd i z cegła na twarzy dała mi inny kluczyk. Czasu nie było za dużo, Advisor czekał już przy samochodzie więc wziąłem torbę i wrzuciłem ją do auta.

Minęło parę godzin. Meeting nie miał zamiaru się skończyć, a że ja w nim nie uczestniczyłem i skończyłem swoją robotę to koło 18 pojechałem do hotelu skrywając niepozorny kluczyk nr 315 w kieszeni.

Podejście drugie.

Dojechałem, wysiadłem i tym razem z plecakiem i laptopem oraz torbą wczłapałem się do środka, na moje nieszczęście nikogo w recepcji nie było. Poczekałem na windę i po chwili rozglądałem się za moją przystanią na dzisiaj. 315. Jest. Klik, klik, otwieram, wchodzę. Trzy kroki, rzucam torbę i już chcę walnąć się na wyrko ale nagle okazuje się, że leżą dwie torby na ziemi! I żelażko!! I w ogóle pokój jest zajęty (na szczęście nie w tamtej chwili). Plecak na ramię, torba pod pachę, w tył zwrot, klik, klik. Fuck the winda! Wybieram schody i z WTF^2! na twarzy dobiegam do baru bo recepcja nadal pusta. Panienka oczywiście świadoma swojego błędu czekała na mnie żeby mi wymienić klucz ale widać nie udało jej się mnie złapać przy wejściu (hint: Recepcja jest przy wejściu). Co więcej okazało się, że 315 to pokój Szefa Produkcji! Co za fail. Lekcja do zapamiętania – chcesz być szefem – woź ze sobą żelazko.

Podejście trzecie – pokój 317.

Z pewną taką nieśmiałością… No dobra, lekko obawiając się co mnie może czekać w trzecim pokoju przekluczyłem zamek jeden raz. Cisza, nikt się nie rusza w środku, jest szansa że to będzie mój final destination. Otwieram trochę, łypię okiem, żadnych toreb, żelazek ani ludzi nie ma. Daję krok, obracam się, domykam drzwi i nagle blady strach otwierają się drzwi do łazienki! Już się zastanawiałem czy mam krzyczeć czy zasłaniać oczy, kto mi z tamtąd wyskoczy w ogóle, ale na szczęście to tylko odruch drzwi od łazienki na szybkie zamknięcie drzwi od pokoju. Farciarz ze mnie, trzeci pokój będzie mój! Rozkładam więc sobie laptopa na balkonie, torbę na ziemi i włączam TV. Włączam, włączam, kable przekładam ale ciągle martwy. A szkoda chciałem dzisiaj pierwszy odcinek Naznaczonego obejrzeć. Dzwonię do recepcji żeby mi wymienili TV. 0 – nie, 00 – nie, 9 – nie, 987482 (wkurw**nie) – też nie. Biegnę do recepcji. Mówię, że mi TV nie działa i chcę piwo. Dostałem piwo, TV nie dostałem, ktoś ma podejść. Przychodzi kobieta która mnie dzisiaj kluczami uszczęśliwiała! Myślę czy nie skakać z trzeciego piętra bo z jej fatum za chwilę drużyna bobslejowa Zimbabwe mi się zamelduje w pokoju. Po chwili dochodzimy co jest nie tak. Prądu nie ma w ścianach bo budzik i lampki też nie działają. Oczywiście korki nie wiadomo gdzie są. Zgadnijcie co?

Podejście 4 – pokój 318!

Pokój jest przez ścianę. Jest pusty, ma prąd i balkon. Chyba w końcu spocznę. Oglądam pokój bardzo dokładnie, sprawdzam czy działa prysznic, czy jest TVN, czy jest wifi w zasięgu. No mucha nie siada. Rozkładam się z moją rozwaloną torbą na szybko przeniesioną z poprzedniego pokoju. Rozkładam laptopa popijając piwo i piszę tego posta.

Czwarty balkon i panorama Kętrzyna z hotelu Agros.

Cofam się po coś do pokoju i nagle to!

Obsrany balkon przez gołębie!

Wiem, że to drobiazg i może zdażyło się to przed chwilą, ale po dzisiejszych przygodach nie mam już siły na ten hotel. A jeszcze cała noc przedemną, czuję jakiś pożar lub powódź w powietrzu ;)

1. 2UP.

Blog, który odkryłem chyba z dwa lata temu w chwili nudy szukając w google coś w stylu „śmieszne filmiki”. Trafiłem tam i tak już jakoś został w moim readerze RSS dostarczając dziennie kilka postów z gatunku szeroko rozumianej rozrywki. Znajdziecie też tam trailery do ciekawych filmów, różnego rodzaju animacje, a także od czasu do czasu coś poważniejszego. Ogólnie materiały starannie przesegregowane, komentarze na poziomie. Polecam.

2. Shinden’s Lair

Blog Daniela Horeckiego znanego bardziej jako morr. Morr to Administrator który rezyduje na #netbsd.pl w sieci IRCNet i nieraz już pomógł nie tylko mnie ale i innym osobom używającym NetBSD. Blog jest osobisto-profesjonalny, niestety dość żadko aktualizowany. Jeśli jednak lubisz NetBSD i motocykle oraz koty – warto mieć go w RSS. Blog pisany po angielsku.

3. llama.pl

Blog Lamy – z którym mam styczność także na #netbsd.pl. Jeśli śledzisz mojego bloga od dłuższego czasu zapewne znasz blog Lamy jako mojego oponenta w zakładnie o to co będzie pierwsze NetBSD 5.0 czy Windows 7. Blog traktuje głównie o systemach operacyjnych z naciskiem na produkty MS, chociaż kolega Lama ma także co nie co do powiedzenia w kwestii NetBSD (z wiedzy której autor tego bloga nie raz skorzystał :). Jeśli lubisz flame – komentarze anty MS na blogu Lamy napewno dostarczą Ci wiele rozrywki ;)

4. http://www.aspireone.pl/

Jeśli posiadasz netbooka Acera to jest to pozycja obowiązkowa. Wiele newsów, ciekawostek i informacji, na które straaciłbyś bardzo dużo czasu zgromadzone w jednym miejscu. Dodatkowo forum. Blog także prowadzony przez znajomego z którym miałem przyjemność pracować lata temu na państwowej posadzie pewnego monopolisty sanitarnego :)

5. Hubertf’s NetBSD Blog

Na koniec po dłuższym zastanowieniu blog jednego z developerów NetBSD. Dość często aktualizowany z zawsze wartościowymi informacjami z okolic naszego ulubionego systemu. Co ciekawe w dobie wordpressów wyróżnia się oldschool’owym designem (białe tło, czarny tekst, niebieskie linki i to wszystko :).

Jeśli kogoś zainteresuję, którymś z tych blogów to znaczy że blogday spełnił swoje zadanie. A jeśli w referarach zobaczę, że ktoś mnie podlinkował to będę w siódmym niebie :)

Co ciekawe, nie ma go w normalnej „dystrybucji” w katalogu pluginów do wordpress’a, a zainstalować go na swojej stronie można tylko za pomocą witryny LinkWithin.com.

Instalacja jest dosyć prosta, wpisujemy URL naszej strony, e-mail, ilość sugerowanych postów – klik i gotowe. Instalacja w WordPressie także standardowo. Problem zaczyna się kiedy chcemy zmienić defaultowy lead z „You might also like:” na coś innego. W opcjach nie ma takiej możliwości, grepowanie po tym wyrażeniu w php także nie przynosi rezultatu. Brzydki hack i schemat działania możecie zobaczyć tu (mi on nie zadziałał).

Okazuje się jednak, że taka możliwość istnieje i jest dość prosta do wykonania, na razie jednak nigdzie nie udokumentowana. Wystarczy dodać do pliku header.php naszego motywu linijkę

<script>linkwithin_text=’Twój text:’</script>

i po zapisaniu zmian mamy własny text przed polecanymi postami :) Enjoy!

Po pierwsze minimum wersja 5.0.00.0340 jest potrzebna aby klient działał natywnie na Viście bez emulacji XP SP2. Jakby ktoś potrzebował to niech da mi znać.

Po drugie jeśli klient nie chce się uruchomić i dostajesz error 56, że serwis nie wystartował a po ręcznym uruchomieniu umiera po 1 sekundzie to wyłącz domyślnie włączoną usługę udostępniania połączenia Internetowego.

Jeśli po restarcie klient już Ci się wspaniałomyślnie włącza ale nie możesz uzyskać połączenia bo dostajesz error 442 mówiący o tym, że nie można podnieść interfejsu Ciscowego to tak naprawdę ten błąd mówi o konflikcie adresów IP :) Spróbuj ponownie za jakiś czas lub kliknij prawym na połączeniu od Cisco i kliknij diagnozuj a następnie restart połączenia. Niby ten błąd został naprawiony od wersji 0330 ale u mnie z 0340 na Viście zdarzał się 442.

Mam nadzieję, że przyda się komuś i oszczędzi trochę czasu ten wpis :)

Typowy request usera zakręconego jak słoik (zwróćcie uwagę na czas nadejścia :)

(niestety nie idzie przeskalować sensownie długiego i niskiego obrazka – kliknij żeby mieć jasność o co chodzi)

Dzisiaj w IT zawisło zatem:

Ostrzeżenie!

Jeszcze tylko zaopatrzyć się w podręczny miotacz i dostajemy +50 do respektu (zwłaszcza że do najdalszego zakamarku biura jest 15 sekund biegiem :)

Jakby ktoś miał namiary na ten sprzęt poniżej to komentarze są do waszej dyspozycji :)

Dzięki ^haracz i ^lwójcik

Instalowanie może być trochę bardziej wymagające niż włożenie płytki i odpalenie instalatora. Trzeba najpierw wydzielić miejsce z istniejącej partycji z Windows nie ruszając partycji Recovery. Dobry do tego jest GParted w wersji USB. Następnie należy spreparować sobie NetBSD także w wersji na USB i można zacząć zabawę. Alternatywnie można podłączyć CD/DVD na USB i zrobić dokładnie to samo.

Instalacja przebiega bezproblemowo, wszystkie urządzenia są wykrywane poprawnie (kernel 5.99.6). Po pierwszej konfiguracji x.org uzyskałem 800×600.

TWM 800x600 NetBSD/Aspire1

Po drobnych modyfikacjach i użyciu sterownika grafiki `intel’ udało mi się otrzymać pełną rozdzielczość dla A1 czyli 1024×600. Zmieniłem też brzydkiego twm na fluxboxa.

Fluxbox 1024x600 NetBSD/Aspire One

KDE i GNOME raczej odpadają na takim małym wyswietlaczu (niecałe 9 cali). Warty uwagi jest jeszcze XFCE4.

XFCE4 1024x600 NetBSD/Aspire One

Netbook jako maszyna do Internetu pod kontrolą NetBSD sprawuje się świetnie. Po doinstalowaniu programów typowo pod X czyli przeglądarek, klientów poczty, mplayera (kamerka działa) itp, mamy bardzo fajne, szybkie i stabilne środowisko. Szczególnie polceam fluxboxa z racji ładnie dobranych minimalistycznych czcionek. Sieć zarówno przewodowa i bezprzewodowa (wpa_supplicant) działa bardzo sprawnie. Nawet bateria i to przy pełnym obciążeniu (kompilacja + sciągania src) wytrzymała 1:40h co jest czasem o 10 minut lepszym niż prawie idlujący Windows czyli przeglądania Internetu. Acpi także działa w 100%.

Jeśli jesteś zainteresowany dmesgiem to jest on w dalszej części tego postu.

Copyright (c) 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005,
2006, 2007, 2008, 2009
The NetBSD Foundation, Inc. All rights reserved.
Copyright (c) 1982, 1986, 1989, 1991, 1993
The Regents of the University of California. All rights reserved.

NetBSD 5.99.6 (GENERIC) #0: Sun Jan 11 23:10:07 UTC 2009
builds@b6.netbsd.org:/home/builds/ab/HEAD/i386/200901110000Z-obj/home/builds/ab/HEAD/src/sys/arch/i386/compile/GENERIC
total memory = 1011 MB
avail memory = 983 MB
timecounter: Timecounters tick every 10.000 msec
RTC BIOS diagnostic error 0x80
timecounter: Timecounter "i8254" frequency 1193182 Hz quality 100
Acer AOA150 (1)
mainbus0 (root)
cpu0 at mainbus0 apid 0: Intel 686-class, 1596MHz, id 0x106c2
cpu0: Enhanced SpeedStep (1276 mV) 1600 MHz
cpu0: Enhanced SpeedStep frequencies available (MHz): 1600 1467 1333 1200 1067 933 800
cpu1 at mainbus0 apid 1: Intel 686-class, 1596MHz, id 0x106c2
ioapic0 at mainbus0 apid 4: pa 0xfec00000, version 20, 24 pins
acpi0 at mainbus0: Intel ACPICA 20080321
acpi0: X/RSDT: OemId , AslId < ,01000013>
acpi0: SCI interrupting at int 9
acpi0: fixed-feature power button present
timecounter: Timecounter "ACPI-Fast" frequency 3579545 Hz quality 1000
ACPI-Fast 24-bit timer
acpibut0 at acpi0 (PWRB, PNP0C0C): ACPI Power Button
acpilid0 at acpi0 (LID0, PNP0C0D): ACPI Lid Switch
acpibut1 at acpi0 (SLPB, PNP0C0E): ACPI Sleep Button
acpibat0 at acpi0 (BAT1, PNP0C0A-0): ACPI Battery (Control Method)
acpiacad0 at acpi0 (ACAD, ACPI0003): ACPI AC Adapter
hpet0 at acpi0 (HPET, PNP0103)
hpet0: mem 0xfed00000-0xfed003ff irq 0,8
timecounter: Timecounter "hpet0" frequency 14318179 Hz quality 2000
npx1 at acpi0 (FPU, PNP0C04)
npx1: io 0xf0 irq 13
npx1: reported by CPUID; using exception 16
attimer1 at acpi0 (TIMR, PNP0100): AT Timer
attimer1: io 0x40-0x43,0x50-0x53
FWHD (INT0800) at acpi0 not configured
pckbc1 at acpi0 (KBC, PNP0303): kbd port
pckbc1: io 0x60,0x64 irq 1
pckbc2 at acpi0 (MOUE, PNP0F13): aux port
pckbc2: irq 12
acpiec0 at acpi0 (EC0, PNP0C09): ACPI Embedded Controller
acpiec0: io 0x62,0x66
WMID (PNP0C14) at acpi0 not configured
apm0 at acpi0: Power Management spec V1.2
pckbd0 at pckbc1 (kbd slot)
pckbc1: using irq 1 for kbd slot
wskbd0 at pckbd0: console keyboard
pms0 at pckbc1 (aux slot)
pckbc1: using irq 12 for aux slot
wsmouse0 at pms0 mux 0
pci0 at mainbus0 bus 0: configuration mode 1
pci0: i/o space, memory space enabled, rd/line, rd/mult, wr/inv ok
pchb0 at pci0 dev 0 function 0
pchb0: vendor 0x8086 product 0x27ac (rev. 0x03)
agp0 at pchb0: detected 7932k stolen memory
agp0: aperture at 0x40000000, size 0x10000000
vga1 at pci0 dev 2 function 0: vendor 0x8086 product 0x27ae (rev. 0x03)
wsdisplay0 at vga1 kbdmux 1: console (80x25, vt100 emulation), using wskbd0
wsmux1: connecting to wsdisplay0
drm at vga1 not configured
vendor 0x8086 product 0x27a6 (miscellaneous display, revision 0x03) at pci0 dev 2 function 1 not configured
azalia0 at pci0 dev 27 function 0: Generic High Definition Audio Controller
azalia0: interrupting at ioapic0 pin 16
azalia0: host: 0x8086/0x27d8 (rev. 2), HDA rev. 1.0
ppb0 at pci0 dev 28 function 0: vendor 0x8086 product 0x27d0 (rev. 0x02)
pci1 at ppb0 bus 1
pci1: i/o space, memory space enabled
ppb1 at pci0 dev 28 function 1: vendor 0x8086 product 0x27d2 (rev. 0x02)
pci2 at ppb1 bus 2
pci2: i/o space, memory space enabled
re0 at pci2 dev 0 function 0: RealTek 8100E/8101E/8102E/8102EL PCIe 10/100BaseTX (rev. 0x02)
re0: interrupting at ioapic0 pin 17
re0: Ethernet address 00:1e:68:cf:7a:b1
re0: using 256 tx descriptors
rlphy0 at re0 phy 7: RTL8201L 10/100 media interface, rev. 1
rlphy0: 10baseT, 10baseT-FDX, 100baseTX, 100baseTX-FDX, auto
ppb2 at pci0 dev 28 function 2: vendor 0x8086 product 0x27d4 (rev. 0x02)
pci3 at ppb2 bus 3
pci3: i/o space, memory space enabled
ath0 at pci3 dev 0 function 0
ath0: interrupting at ioapic0 pin 18
ath0: 11b rates: 1Mbps 2Mbps 5.5Mbps 11Mbps
ath0: 11g rates: 1Mbps 2Mbps 5.5Mbps 11Mbps 6Mbps 9Mbps 12Mbps 18Mbps 24Mbps 36Mbps 48Mbps 54Mbps
ath0: mac 14.2 phy 7.0 radio 10.2
ppb3 at pci0 dev 28 function 3: vendor 0x8086 product 0x27d6 (rev. 0x02)
pci4 at ppb3 bus 4
pci4: i/o space, memory space enabled
vendor 0x197b product 0x2382 (miscellaneous system) at pci4 dev 0 function 0 not configured
vendor 0x197b product 0x2381 (SD Host Controller system, interface 0x01) at pci4 dev 0 function 2 not configured
vendor 0x197b product 0x2383 (miscellaneous system) at pci4 dev 0 function 3 not configured
vendor 0x197b product 0x2384 (miscellaneous system) at pci4 dev 0 function 4 not configured
uhci0 at pci0 dev 29 function 0: vendor 0x8086 product 0x27c8 (rev. 0x02)
uhci0: interrupting at ioapic0 pin 16
usb0 at uhci0: USB revision 1.0
uhci1 at pci0 dev 29 function 1: vendor 0x8086 product 0x27c9 (rev. 0x02)
uhci1: interrupting at ioapic0 pin 17
usb1 at uhci1: USB revision 1.0
uhci2 at pci0 dev 29 function 2: vendor 0x8086 product 0x27ca (rev. 0x02)
uhci2: interrupting at ioapic0 pin 18
usb2 at uhci2: USB revision 1.0
uhci3 at pci0 dev 29 function 3: vendor 0x8086 product 0x27cb (rev. 0x02)
uhci3: interrupting at ioapic0 pin 19
usb3 at uhci3: USB revision 1.0
ehci0 at pci0 dev 29 function 7: vendor 0x8086 product 0x27cc (rev. 0x02)
ehci0: interrupting at ioapic0 pin 16
ehci0: EHCI version 1.0
ehci0: companion controllers, 2 ports each: uhci0 uhci1 uhci2 uhci3
usb4 at ehci0: USB revision 2.0
ppb4 at pci0 dev 30 function 0: vendor 0x8086 product 0x2448 (rev. 0xe2)
pci5 at ppb4 bus 5
pci5: i/o space, memory space enabled
ichlpcib0 at pci0 dev 31 function 0
ichlpcib0: vendor 0x8086 product 0x27b9 (rev. 0x02)
timecounter: Timecounter "ichlpcib0" frequency 3579545 Hz quality 1000
ichlpcib0: 24-bit timer
ichlpcib0: TCO (watchdog) timer configured.
piixide0 at pci0 dev 31 function 2
piixide0: Intel 82801GBM/GHM Serial ATA Controller (ICH7) (rev. 0x02)
piixide0: bus-master DMA support present
piixide0: primary channel wired to compatibility mode
piixide0: primary channel interrupting at ioapic0 pin 14
atabus0 at piixide0 channel 0
piixide0: secondary channel wired to compatibility mode
piixide0: secondary channel interrupting at ioapic0 pin 15
atabus1 at piixide0 channel 1
ichsmb0 at pci0 dev 31 function 3: vendor 0x8086 product 0x27da (rev. 0x02)
ichsmb0: interrupting at ioapic0 pin 17
iic0 at ichsmb0: I2C bus
isa0 at ichlpcib0
pcppi0 at isa0 port 0x61
midi0 at pcppi0: PC speaker (CPU-intensive output)
sysbeep0 at pcppi0
attimer1: attached to pcppi0
timecounter: Timecounter "clockinterrupt" frequency 100 Hz quality 0
azalia0: codec[0]: Realtek ALC268 (rev. 1.1), HDA rev. 1.0
audio0 at azalia0: full duplex, independent
acpiacad0: AC adapter online.
uhub0 at usb0: vendor 0x8086 UHCI root hub, class 9/0, rev 1.00/1.00, addr 1
uhub0: 2 ports with 2 removable, self powered
uhub1 at usb1: vendor 0x8086 UHCI root hub, class 9/0, rev 1.00/1.00, addr 1
uhub1: 2 ports with 2 removable, self powered
uhub2 at usb2: vendor 0x8086 UHCI root hub, class 9/0, rev 1.00/1.00, addr 1
uhub2: 2 ports with 2 removable, self powered
uhub3 at usb3: vendor 0x8086 UHCI root hub, class 9/0, rev 1.00/1.00, addr 1
uhub3: 2 ports with 2 removable, self powered
uhub4 at usb4: vendor 0x8086 EHCI root hub, class 9/0, rev 2.00/1.00, addr 1
uhub4: 8 ports with 8 removable, self powered
acpibat0: battery info: SIMPLO, LION, UM08A73 0080
acpibat0: battery info: SIMPLO, LION, UM08A73 0080
uvideo0 at uhub4 port 5 configuration 1 interface 0: SuYin Acer Crystal Eye webcam, rev 2.00/0.01, addr 2
video0 at uvideo0: SuYin Acer Crystal Eye webcam, rev 2.00/0.01, addr 2
wd0 at atabus0 drive 0:
wd0: drive supports 16-sector PIO transfers, LBA48 addressing
wd0: 111 GB, 232581 cyl, 16 head, 63 sec, 512 bytes/sect x 234441648 sectors
wd0: 32-bit data port
wd0: drive supports PIO mode 4, DMA mode 2, Ultra-DMA mode 6 (Ultra/133)
wd0(piixide0:0:0): using PIO mode 4, Ultra-DMA mode 6 (Ultra/133) (using DMA)
Kernelized RAIDframe activated
pad0: outputs: 44100Hz, 16-bit, stereo
audio1 at pad0: half duplex
boot device: wd0
root on wd0a dumps on wd0b
root file system type: ffs
wsdisplay0: screen 1 added (80x25, vt100 emulation)
wsdisplay0: screen 2 added (80x25, vt100 emulation)
wsdisplay0: screen 3 added (80x25, vt100 emulation)
wsdisplay0: screen 4 added (80x25, vt100 emulation)


Any amount of cache will be very very appreciated and person will be put on the hall of fame (or not if declined).

Polska wersja.

Wczoraj oficjalnie potwierdzono PS3 Slim wydanie PS3 Slim oraz obniżenie cen do 299$ za sztukę (299 euro w Europie lub około 1350 zł w Polsce – bogaci jesteśmy :/). Z tego powodu postanowiłem w końcu dopiąć celu posiadania tej konsoli. Aktualnie jednak nasz budżet domowy jest tak napięty, że więcej się już nie da. Tak to już jest jak się wykańcza dom. Niestety konsola nie ma posiada argumentów, że jest absolutnie niezbędna w nowym miejscu :) Dlatego też rozpocząłem zbieranie drobnych dotacji na ten cel. Jak widzisz w tym poście i w sidebarze obok (obrazek powyżej jeśli czytasz przez RSS) jest przycisk i pasek postępu. Jeśli zatem wpadłeś tu z wyszukiwarek lub jesteś stałym czytelnikiem i co więcej uznałeś tego bloga za przydatny/pomocny/zabawny lub nawet przydał Ci się do rozwiązania jakiegoś problemu lub dzięki informacjom tutaj zgromadzonym zarobiłeś mnóstwo kasy ;) – proszę przekaż dowolny datek mój szczytny cel :) Płatności realizowane są za pomocą PayPala.

Każdy kto przekaże dowolną kwotę zasłuży na moją dozgonną wdzięczność oraz zostanie wpisany w Hall of Fame (chyba że nie będzie chciał)

Serio, od kiedy tu pracuję nie było dnia bez komentarza na temat wielkości/pojemności mojego kubka do kawy :)

cancer@quad/usr/home/cancer[52]22:34#mysql -uroot -p cancerwp < /usr/home/cancer/cancer_blog_17.08.2009.sql
Enter password:
cancer@quad/usr/home/cancer[53]22:54#

Yup, 20 minutes and sql file was 85 Mb.

After checking dkctl against disks, I found (with help of morr) that write cache is disabled.

dkctl wd0 getcache
/dev/rwd0d: read cache enabled
/dev/rwd0d: read cache enable is not changeable
/dev/rwd0d: write cache enable is changeable
/dev/rwd0d: cache parameters are not savable

After enabling…

dkctl wd0 setcache rw
/dev/rwd0d: read cache enabled
/dev/rwd0d: write-back cache enabled
/dev/rwd0d: read cache enable is not changeable
/dev/rwd0d: write cache enable is changeable
/dev/rwd0d: cache parameters are not savable

… performance went to satisfying level. Copying is now about 40Mb/sec and restoring database above in less than minute.

Unfortunettly saving this settings is not possible for now.

dkctl wd0 setcache rw save
dkctl: /dev/rwd0d: setcache: Operation not supported

Maybe this have to be turned on in bios of server. For now i put cache enablers into /etc/rc.local.

System is NetBSD 5.0.1_PATCH i386 with FFSv2 and WAPBL.

Jeśli tutaj na blogu by coś nie działało to tu jest kopia na YouTube.

Atmosfera w firmie jest najważniejsza, a takie akcje wspaniale integrują i pozwalają spojrzeć na wszystkich zagonionych współpracowników z innej perspektywy. Keep going biuro! ;)

Wyposażony w co tylko może być potrzebne i oglądnięciu oraz zaplanowaniu tras przewodów wypakowałem moich przyjaciół na najbliższy prawie tydzień.

Narzędzia

W następnym dniu przydatne okazały się jeszcze wkręty do drewna, młotek, kombinerki oraz imbusy które dokupiłem na miejscu – na fotke się nie załapały.

Najbardziej pomocna okazał się duet wiertarki + mega giga wiertło, bez tego ani rusz, ścianki działowe 35 cm + boazeria z obu stron.

Command & Conquer(er of the walls ;)

Początki wyglądają jak zwykle fatalnie i chaotycznie, w połączeniu z charakterem budynku do remontu wygląda to tym bardziej nieciekawie….

Kable...

Kable wszędzie....

Spadające kawałki cegły w odwiercie - zmora

Boazeria, wszędzie

Szafka w miejscu docelowym i komplet kabli.

Szafka i kable - tu bedzie serce sieci :)

Kara za pośpiech, jakimś cudem nie zauważyłem tej rurki i kable poszły pod nią...

Aby przełożyć nad tą rurą musiałem cofnąć wszystkie kable z szafy i ponownie je wprowadzić :/

Następnie zamykanie przewodów w korytkach poszło w mierę sprawnie. Przewiozłem serwery i wykonałem typową polską prowizrokę – zadziałało ;) Od ściany Netware, obok NetBSD.

Pierwsze gniazdko!

Tak, ta rurka przed wtyczką przeszkadza, ale wpiąć się można :)

Zaczyna się część fajna – instalacja patchpanelu + organizacja kabelków …

… oraz switcha :)

W międzyczasie loklany ISP podłączył Internet. Po negocjajcjach 4/2 MB za 100 zł z publicznym IP. Fajne ceny mają w tej Gołdapii :)

Najważniejsze gniazdko w sieci, tu zaczyna się Internet :)

Ściana w tym pomieszczeniu wykonana była chyba z piasku bo sypała się jak piasek w klepsydrze, dlatego gniazdka tak nierówno :/

Koniec łączenia! Wszystko działa!

Ostatni element, ładna przydymiona szybka. Po to były potrzebne imbusy :)

Ostateczny wygląd szafki.

Wreszcie – pierwsze stanowisko może w końcu odebrać pocztę.

Nareszcie brak wiszących kabli.

„Wakacje na Mazurach” dobiegły końca po 4 dniach. Cel został osiagniety, biuro przeprowadzone, łączność zachowana. Po powrocie i sprawdzeniu ssh goldap zgłosił sie mój NetBSD.

Bilans strat jest niewielki, rozcięty łokieć (spadłem z krzesła – korepetycje ze statyki potrzebne i drabina ;), dziura w lewym kciuku (omskła mi się wkrętarka i trochę go nawierciłem – ostatecznie nie przeszkadza w pisaniu na klawiaturze), rozcięty prawy kciuk (zdejmowanie izolacji nożykiem STANLEY – cholerne ostry).

Administracja sieciami jest fajna, zwłaszcza takimi rozległymi. Dopóki jednak nie wykonasz prawdziwej sieci włsnoręcznie nie możesz nazwać się 100% adminem :) Houk.

Trochę fizycznej pracy także nie zaszkodzi jako przerwa w siedzeniu za biurkiem, lepsze niż sport :)

Wyjątkowość tej nawigacji polega na tym, że oprócz ustalania naszej pozycji i wskazywania drogi przez GPS łączy się ona z centralną bazą danych i wysyła statystyki naszej jazdy przez GPRS. Zbierając dane od kilkuset (kilku tysięcy?) uzytkowników, dość precyzyjnie można ustalić gdzie i o której godzinie pojawiają się korki.

No to jadę. Ujechałem niecały kilometr i już pierwsza różnica, ciągnie mnie przez Nową Wieś koło Swarzędza przez droge otoczoną lasami, a później pomiędzy polami do Szczepankowa. Jak na razie korków brak. Moją standardowa trasa byłbym w okolicach ul. Warszawskiej i powoli wpadał w korek przy Łukoilu na przeciwko Novotelu. Po Szczepankowie wylądowałem na trzypasmowej Katowickiej, nadal fajnie zero korków, dalej pewnie rondo rataje i będzie spowolnienie na królowej Jadwigi w końcu wjeżdżam do centrum. Ale jednak nie, kazała mi zjechać z mojej trzypasmówki i przejechać pod nią na Żegrze aż do ronda Żegrze. Przejazd absolutnie bezproblemowy, na tym osidlu chyba sami emeryci mieszkają bo nie było żadnego ruchu… W normalnych warunkach byłbym gdzieś na początku wielkiego korka w drodze do Śródki. No to radośnie do przodu! Na rondzie Żegrze w prawo i dojeżdzamy do ronda Starołęka. Tutaj drobny postój – około 2 minutowy przy wjeździe na rondo. Mogłem cyknąć kilka screenów z navi :) Przez rondo prosto i dalej Hetmańską, minąłem Rolną (Fuck You WKU !) i dalej pod mostem, aż do skrzyżowania z Głogowską. Dalej powoli, ale jednak ciągle do przodu. Od Grochowskiej już normalne tempo. Skręt w Grunwaldzką a dalej jakimiś osiedlówkami i wypadam koło stadionu. Stąd już rzut beretem do drogi wewnętrznej i na mój parking. Czas przejazdu 30 minut. Spóźnienie 10 minut zamiast pewnie pół godziny lub więcej. Co więcej, już bez nawigacji okazuje się, że ta trasa jest codziennie tak ładnie przejezdna :)

Jak widać Community Traffic działa i radzi sobie nieźle. Na korzyść nawigacji przemawia, że musiałem przejechać z jednego końca miasta na drugi więc wariantów jest całe mnóstwo. Kilometrowo praktycznie to samo (a nie wygląda) a czasowo o wiele lepiej.

Na koniec – test jakim chwalą się producenci naviexperta.

Z funkcji dodatkowych wymienić należy też możliwość zgłaszania miejsc niebezpiecznych lub w których stacjonuja miśki z suszarka, także objazdów, remontów itd.

W wersji extremalnej – jadąc z uczelni do domu gdzie normalnie jest to około 40 km, wybierając opcje trasy najkrótszej, dostałem bezkompromisową trasę 20 kilometrową przez Puszczę Zielonkę. Trasa przejezdna, ale tylko w celach badawczych lub posiadając jeepa lub enduro (pomysł :).

Mam nadzieję, że zainteresuję kogoś tą nawigacją, akurat tutaj ilość użytkowników i społeczność jest bardzo przydatna :) Zatem – jeśli masz telefon z GPSEm – go get it!

P.S. Post jest wyłącznie opisem wrażeń autora, a producent nie miał żadnego wpływu na jego treść.

Informuję więc, że czegoś takiego jak rezerwacja nazwy nie ma. Może to ewentualnie być jakaś usługa jednego rejestratora, ale wystarczy udać się do innego i bez problemu zarejestrujemy jakąkolwiek wolną domenę.

Przypominam też, że rynkowe ceny najpopularniejsze nowych domen wahają się od 0-60 zł netto.

Kiedy w końcu dowiedziałem się, o co chodzi i powiedziałem, że to zwykłe naciągactwo bo podczas tej rozmowy dokładnie te domeny mogę zamówić za 19,90 netto u jednego z rejestratorów, Pani stwierdziła, że to prawda ale nazwa nadal nie będzie zastrzeżona. W końcu też przyznała, że nazwa będzie zastrzeżona u nich w firmie tylko. Nie pozostało mi nic innego jak rozłączyć się :)

Swoją drogą domeny wcale nie były atrakcyjne. Ciekawe czy zadzwonili do Google Polska na przykład, przecież http://google-wyszukiwarka.pl jest wolna! Microsoft również powinien się obawiać ponieważ http://bing-bong.pl także jest do wzięcia. Droga fundacjo NetBSD czym prędzej skontaktuj się z Biurem Kontroli Domen http://netbsd-unix.org także nie jest zastrzeżona! Na koniec – chyba jednak przeboleje te 595 zł i będę miał spokój w końcu http://maciejewski-sadgkewqryiudsakjhkjshkfkdfhgdsf.org również jest do wzięcia, a przecież nigdy nic nie wiadomo co się może wydarzyć z taką atrakcyjną domena.

(*) Ten wpis jest ostatnim możliwym wpisem 8-bitowym. Tak jest – czytasz właśnie 256 notkę na tym blogu. Więc aby rozwinąć tytuł – Koniec bloga z numeracją 8-bitową ;) Nie jest to taka ładna rocznica jak 1024, ale dla ludzi związanych z IT na pewno warta odnotowania. W takim tempie za 6 i pół roku powinniśmy się spotkać znowu celebrując okrągły 1024 wpis :)

A póki co – krótki podsumowanie wprost z Dashboarda ;)

255 + 1 właśnie pisany :)

Dzięki za dotychczasowe wizyty i komentarze! I proszę o więcej :)

cancer

Konfiguracja klienta email w telefonie:

Zmieniamy z Zawsze pytaj ......

... na domyślny punkt dostępu ....

... i zostawiamy na stałe.

Tak sms wygląda w thunderbirdzie.

Firmowe centrum wysyłania spamu ;)

Konfig ~/.ekg2/session-jabber (ważniejsze opcje wytłuszczone)

[jid:cancerpl@gmail.com]
status=avail
password=*******
__gpg_enabled=0
allow_autoresponder=0
allow_remote_control=0
auto_auth=0
auto_away=0
auto_back=0
auto_bookmark_sync=0
auto_connect=0
auto_find=0
auto_privacylist_sync=0
auto_reconnect=0
auto_xa=0
display_notify=0
display_server_features=1
gpg_active=0
log_formats=xml,simple
ping-server=0
plaintext_passwd=1
port=5222
priority=5
server=talk.google.com
ssl_port=5223
use_sasl=0
use_ssl=1
use_tls=0

Po takim skonfigurowaniu i wydaniu polecenia /connect w sesji jabbera googlowego pojawią się nam ostatnie 20 maili i radosny komunikat:

13:02:50 ::: (jid:cancerpl@gmail.com) Connecting to server
13:02:51 ::: (jid:cancerpl@gmail.com) Connected

Google Talk w EKG2/NetBSD

Powyższa opowieść jest oczywiście żartem, aż takim geekiem nie jestem aby pokazywać UNIXy półtoralatce. Aczkolwiek błękitna dioda od UID’a, którą można wyłączać i włączać była całkiem interesująca przez pewien okres czasu :) Poza tym miło się pracuje z taką przylepą na kolanach :)

Mój pierwszy Proliant!

Pierwszy raz w życiu widziałem taki błysk, który oślepił mnie na kilka sekund, a hałas i strzały były tak potężne, że ludzie z najdalszych części biura przybiegli zobaczyć co się stało. W efekcie całe piętro zostało odcięte a smsy od serwerów zaczęły przychodzić koło 22:30 kiedy wróciło zasilanie (zwarcie miało miejsce o 14:30). Ciekawe było także zachowanie ochroniarza, który wjechał windą (jest zakaz w przypadku zagrożenia pożarowego) kiedy w dyżurce rozległ się alarm przeciwpożarowy z powodu dymu od palonych kabli.

Dziś jest niedziela, jutro pierwszy dzień pracy po naprawie, ciekawe ile komputerów nie wstanie…..

Będzie Pan Zadowolony w akcji.

1. Wsadzamy nowy dysk do notebooka i odpalamy czystą instalację Windowsa (w tym przypadku XP). Ja użyłem recovery CD zrobionego na komputerze tej samej firmy i modelu dość zbliżonym. W praktyce pójdzie każdy OEM, ważne aby się SP zgadzał.

2. Jeżeli system zainstaluje się bez pytania o klucz, trzeba sprawdzić czy dobrał odpowiedni klucz względem konfiguracji, jeśli nie trzeba go zmienić. Ja użyłem tego skryptu wyszukanego gdzieś na microsoft.com :) Ale najpierw skoro nie wiadomo jaki do końca ten klucz powinien być – przeczytaj punkt 3.

'
' WMI Script - ChangeVLKey.vbs
'
' This script changes the product key on the computer
'
'***************************************************************************

ON ERROR RESUME NEXT

if Wscript.arguments.count<1 then
Wscript.echo "Script can't run without VolumeProductKey argument"
Wscript.echo "Correct usage: Cscript ChangeVLKey.vbs ABCDE-FGHIJ-KLMNO-PRSTU-WYQZX"
Wscript.quit
end if

Dim VOL_PROD_KEY
VOL_PROD_KEY = Wscript.arguments.Item(0)
VOL_PROD_KEY = Replace(VOL_PROD_KEY,"-","") 'remove hyphens if any

for each Obj in GetObject("winmgmts:{impersonationLevel=impersonate}").InstancesOf ("win32_WindowsProductActivation")

result = Obj.SetProductKey (VOL_PROD_KEY)

if err <> 0 then
WScript.Echo Err.Description, "0x" & Hex(Err.Number)
Err.Clear
end if

Next

3. Teraz zaczyna się prawdziwa zabawa. Klucz ukryty jest gdzieś w rejestrze. Przy pomocy baculi robimy restore na jakiś działający komputer:

Z konsoli bconsole wydajemy nastepujące polecenia (wytłuszczone):

Connecting to Director bacula:9101
1000 OK: 10.1.0.6 Version: 2.4.4 (28 December 2008)
Enter a period to cancel a command.
*restore
Automatically selected Catalog: MyCatalog
Using Catalog "MyCatalog"

First you select one or more JobIds that contain files
to be restored. You will be presented several methods
of specifying the JobIds. Then you will be allowed to
select which files from those JobIds are to be restored.

To select the JobIds, you have the following choices:
1: List last 20 Jobs run
2: List Jobs where a given File is saved
3: Enter list of comma separated JobIds to select
4: Enter SQL list command
5: Select the most recent backup for a client
6: Select backup for a client before a specified time
7: Enter a list of files to restore
8: Enter a list of files to restore before a specified time
9: Find the JobIds of the most recent backup for a client
10: Find the JobIds for a backup for a client before a specified time
11: Enter a list of directories to restore for found JobIds
12: Cancel
Select item: (1-12): 5

Defined Clients:
–CIACH–
26: zr2
–CIACH–

Select the Client (1-42): 26
Automatically selected FileSet: dyskcdefzr2
+--------+-------+----------+----------------+---------------------+------------+
| JobId | Level | JobFiles | JobBytes | StartTime | VolumeName |
+--------+-------+----------+----------------+---------------------+------------+
| 9,935 | F | 65,561 | 10,117,299,182 | 2009-05-04 15:09:25 | Vol0327 |
| 10,265 | I | 1,931 | 3,843,394,932 | 2009-05-12 11:06:02 | Vol0327 |
| 10,305 | I | 270 | 1,199,245,844 | 2009-05-13 10:56:08 | Vol0327 |
| 10,385 | I | 406 | 1,245,688,126 | 2009-05-15 10:41:57 | Vol0327 |
+--------+-------+----------+----------------+---------------------+------------+
You have selected the following JobIds: 9935,10265,10305,10385

Building directory tree for JobId 9935 ... ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Building directory tree for JobId 10265 ... +
Building directory tree for JobId 10305 ...
Building directory tree for JobId 10385 ...
4 Jobs, 62,838 files inserted into the tree.

You are now entering file selection mode where you add (mark) and
remove (unmark) files to be restored. No files are initially added, unless
you used the "all" keyword on the command line.
Enter "done" to leave this mode.

cwd is: /
$ cd c:/
cwd is: c:/
$ mark WINDOWS
25,359 files marked.
$ done
Bootstrap records written to /var/spool/bacula/10.1.0.6.restore.2.bsr

The job will require the following
Volume(s) Storage(s) SD Device(s)
===========================================================================

Vol0327 zr2 zr2

25,359 files selected to be restored.

Run Restore job
JobName: RestoreFiles
Bootstrap: /var/spool/bacula/10.1.0.6.restore.2.bsr
Where: /tmp/bacula-restores
Replace: always
FileSet: Full Set
Backup Client: zr2
Restore Client: bacula
Storage: zr2
When: 2009-06-02 11:33:27
Catalog: MyCatalog
Priority: 10
OK to run? (yes/mod/no):yes

Jeśli wszystko poszło OK to na serwerze z baculą mamy w /tmp/bacula-restores cały katalog WINDOWS sprzed awarii. Dzięki funkcji shadowcopy używanej przez baculę pliki systemowe używane przez Windows również są zbackupowane i możliwe do odtworzenia. Rejestr systemu jest przechowywany w %SysemRoot%/System32/config. Można go ręcznie przeglądać regeditem (trzeba ustawić się na kluczu HKEY_USERS i wybrać ‘Ładuj gałąź rejestru’ lub ‘Load Hive’ zależy w jakiej wersji językowej jest regedit :) ale klucze są zaszyfrowane więc nie zda się to na zawiele akurat (aczkolwiek jest wystarczające żeby wyeksportować np. hosty z putty).

4. Sciągamy więc odrestorowany katalog Windows na komputer z Windowsem i instalujemy Magical Jelly Bean Keyfinder . Uruchamiamy z prawami administratora, pierwsze co zobaczymy to nasz klucz Windowsa i ewentualnie inne klucze np od Office.

Magical Jelly Bean po uruchomieniu

Wybieramy opcję Load Hive:

Wybieramy katlog który wcześniej udało nam się odrestorować:

Potrzebny cały katlog `Windows` aby zadziałało

Sukces! Mamy upragniony numer! (z oczywistych względów nie mogę pokazać, że jest to innym serial niż poprzednio, ale widać zmianę w pakiecie Office :)

Teraz jeśli potrzeba wracamy do punktu drugiego i zmieniamy klucz na właściwy. Windows powinien się zdezaktywować. Po ponownej aktywacji z właściwym kluczem wszystko powinno być ok.

Sukces!

Jeszcze raz NetBSD (przy pomocy baculi) zaoszczędza mnóstwa kłopotów :)

System Update to takie miłe oprogramowanie, które po instalacji sprawdza gdzie jest zainstalowane i proponuje odpowiednie drivery i crapware (który na szczęście można pominąć :).

Z dniem 1.06.2009 w końcu upragniony komunikat:

Nowy System Update

Akurat miałem „czystego” T61 po padzie dysku, po zainstalowaniu XP i dograniu sterownika sieciówki oraz .NET 2.0 + System Update wystarczyło zaznaczyć to co nam potrzeba i odczekać kilka minut aż się sciagnie 650 MB. Po restarcie mamy system dokładnie tak jak przychodzi od producenta :)

Wybieranie sterowników i oprogramowania

Sciągamy 600 MB driverów :)

Polecam jeśli możecie decydować jaki sprzęt do firmy kupować. Z Think Vantage jest o wiele prościej utrzymywać wszystko za pomocą kilku kliknięć :)

Cała lista jak na razie przedstawia się następująco:

1. Mozilla Firefox 3.0.8 PL – nie ma oficjalnej paczki, ale na tej stronie są działające msi w kilku językach.

2. Mozilla Thunderbird 2.0.0.17 – także nie ma oficjalnej paczki, znalazłem na jakimś forum, którego teraz nie mogę odszukać, dlatego tu jest lokalny mirror. Polecam jeśli musicie w kólko biegać do Outlooków wszelakich i kompaktować lub gimnastykować się z plikiem poczty ponad 2 GB :)

3. CD Burner XP – Darmowy, w pełni funkcjonalny program do nagrywania CD/DVD. Dostęp do nagrywarki dla zwykłego użytkownika bez dziwactw w stylu Nero Burning Rights. Paczka MSI od producenta.

4. Eset Nod 32 Business Edition – Firmowy Antywirus z zaimplementowaną konfiguracją (user, hasło oraz lokalny serwer do aktualizacji). Jedyny komercyjny produkt w zestawie. Producent daje MSI ora zinstrukcje jak zaimplementować dane do aktualizacji w paczce. Można także wysyłać „goły” program i konfigurować go z serwera. Bardzo polecam. Najważniejsze, że jest ultra lekki nawet na gorszych konfigach.

5. OCS-NG – Klient inwentaryzacyjny. Tutaj paczki MSI nie ma, ale na stronie jest prosty opis jak go zainstalować Login skryptem.

6. 7-zip – Darmowy – w pełni funkcjonalny program do obsługi wszelakich archiwów.

7. Foxit Reader – lekki, szybki czytacz PDF.

Mam nadzieje, że komuś lista się przyda. Wszelkie uzupełnie listy także mile widziane w komentarzach :)

Upgrade AS400 jeszcze zapakowany.

Po rozpakowaniu okazuje się, że w większosći są to licencji i trochę płytek. Po rozpakowaniu obydwu paczek stos kartek i książeczek (wyjaśnienie do licencjonowania – książka ~100 stron :) przewyższała wysokość paczek w których przyszły :)

Bałagan!

Po odesparowaniu okazało się, że jeden upgrade to 16 płytek!

Upgrade w całej okazałości

Warto także wspomnieć o modelu biznesowym IBM’a (chyba tak to się poprawnie nazywa). Dwa upgrade’y dostaliśmy za symboliczne 120$, które to są kosztami logistycznymi (pakowanie, przechowywanie, wysyłka z USA). Właściwie mamy je za darmo w ramach maintenance. Dostaliśmy je także dlatego, że kończy się support na wersję 5.3 i minimum trzeba mieć wersję 5.4. Skok między 5.x a 6.x jest tak duży, że w przypadku upgrade’u trzeba przejść całą ścieżkę stąd dwa upgrade’y. Jeśli natomiast ktoś jest tak zaawansowanym adminem AS’a (lub iSeries, lub i5 – OS name madness ;), że poradzi sobie bez maintenance i po kilku latach zdecyduje się na upgrade i chciałby go kupić (tak jak się kupuje inne systemy w pudełku) to nie ma takiej mozliwości. Nie ma maintenance – nie ma upgrade’u. Ok, można wykupić sobie maintenance zatem, ale trzeba zapłacić wszystkie lata wstecz także! I dlatego IBM to największa i najbogatsza firma produkująca hardware/software na świecie :) Nie wspominam już o cenach mainenance i sprzętu do AS’a….

Z drugiej strony instalacja od zera AS’a to święto Administratora, nie często się to zdarza :)

Potrzeba będzie nam kilku rzeczy. rarpd, tftp, dhcp i bootp używany z dhcp oraz nfs. Dodatkowo NetBSD/sparc64.

Netrę podłączamy do sieci oraz do konsoli i szukamy adresu MAC pierwszej karty sieciowej. Jeśli jesteśmy w ok to wydajemy polecenie banner i rezultacie dostajemy to czego szukamy:

ok banner
Netra T1 200 (UltraSPARC-IIe 500MHz), No Keyboard
OpenBoot 4.0, 1024 MB memory installed, Serial #401376.
Ethernet address 0:3:ba:6:1f:e0, Host ID: 83061fe0.

Jeśli jesteśmy w lom wydajemy polecenie power-on aby przejść do ok. Podczas startu Netry wysyłamy sygnał break (w minicomie CTRL+A F) aby maszyna nie zbootowała się dalej jeśli ma zainstalowany system i ostatecznie jesteśmy w ok i dajemy banner. Jeśli nie wiesz o czym piszę to znaczy że nie odrobiłeś lekcji z akapitu powyżej i nie przeczytałeś o co chodzi w LOM i jego trybach pracy :)

Chwilowo Netrę zostawiamy i zajemiemy się środowiskiem w NetBSD potrzebnym do sieciowego wybootowania NetBSD na Netrze.

Zaczynamy od rarpd czyli reverse ARP. Będzie on potrzebny do nadania IP na podstawie MAC którego chwilę wcześniej zdobyliśmy.

Na NetBSD dopisujemy następujące rzeczy do następujących plików:

/etc/ethers
0:3:ba:6:1f:e0 netra

/etc/hosts
10.1.0.8 netra netra.

Uruchamiamy poleceniem rarpd -a -d dzięki czemu rarpd nie forknie się nam do backgroundu i będziemy widzieć czy coś się z nim komunikuje. Adres IP oczywiście w/g własnych potrzeb. Mój NetBSD ma akurat 10.1.0.6 więc Netra będzie miała 10.1.0.8.

Następnie konfigurujemy tftp czyli Trivial File Transfer Protocol. Tutaj jest trochę zabawy.

Tworzymy po pierwsze katalog dla plików potrzebnych do podania przez TFTP:

mkdir /tftpboot

Linkujemy lub kopiujemy bootloader z dystrybucji NetBSD/sparc64 zmieniając nazwę na IP Netry zapisanej w hex’ie czyli szesnastkowo :) Czyli:

Po ściągnięciu z ftp.netbsd.org/pub/NetBSD/NetBSD-5.0/sparc64/ kopiujemy bootloader do katalogu dostępnego dla tftp:

cp /usr/home/cancer/sun/sparc64/installation/netboot/ofwboot.net /tftpboot

Przeliczamy wybrany IP Netry na hex używając np bc
bc
obase=16
10
A
1
1
0
0
8
8

Czyli 10.1.0.8 = 0A108

Linkujemy ofwboot.net jako IPHEX. Gwoli wyjaśnienia – miałem dziwne problemy z tftpd i podczas debugowania dodałem dodatkowe zera do IP w HEX dlatego są dwa podlinkowania w moim katalogu. Ostatecznie nie wiem który zadziałał ale powinny obydwa :)

ls -la /tftpboot/
total 19240
lrwxr-xr-x 1 root wheel 11 May 19 11:03 0A010008 -> ofwboot.net
lrwxr-xr-x 1 root wheel 11 May 19 11:01 0A108 -> ofwboot.net
-rw-r--r-- 1 root wheel 85249 May 19 10:15 ofwboot.net

Kiedy mamy już przygotowany tftp możemy go uruchomić. Tutaj nastąpiła rzecz dziwna ponieważ whereis tftpd zwracało nic, a komenda tftpd oznajmiała tftpd: Command not found mimo że jak wół tftpd jest w basesystemie:

ls -la /usr/libexec/tftpd
-r-xr-xr-x 1 root wheel 23216 Feb 21 2008 /usr/libexec/tftpd

tftpd uruchamiamy z inetd.conf odhashowując odpowiednią linijkę:
tftp dgram udp wait root /usr/libexec/tftpd tftpd -l -s /tftpboot

Musiałem lekko zmodyfikować dając pełną scieżkę:
tftp dgram udp wait root /usr/libexec/tftpd /usr/libexec/tftpd -l -s /tftpboot

Ostatecznie po którymś restarcie zadziałało mimo tego że kiedy widać było tftpd w procesach to Netra się nie chciała dogadać, kiedy w procesach tftpd nie było (po restarcie inetd) Netra nagle zaczęła się bootować. Nie wiem czy to akurat moja dolegliwość czy ogólnie NetBSD 4.0_STABLE. Zakładając, że rarpd i tftp jest ok, możemy wybootować Netrę dla testu.

ok boot net
Boot device: /pci@1f,0/pci@1,1/network@c,1 File and args:
Using Onboard Transceiver - Link Up.
18c00
Server IP address: 10.1.0.6
Client IP address: 10.1.0.8
>> NetBSD/sparc64 OpenFirmware Boot, Revision 1.13
Using Onboard Transceiver - Link Up.
bootp: no reply
Using BOOTPARAMS protocol: ip address: 10.1.0.8bootparamd: 'whoami' call failed
open netbsd: Unknown error: code 60
Failed to load 'netbsd'.
: trying netbsd.gz...


Najważniejszą informacją jest, że boot loader został pomyślnie wczytany. Błędem że bootp nie odpowiada nie przejmujemy się na razie, za chwilę go ustawimy. W logach rarpd powinno być mniej więcej coś takiego:

rarpd: 00:03:ba:06:1f:e0 asked; netra replied

Zapamiętać! architektura sparc64 używa dhcpd z bootp a nie samo bootp :) Godzina zaoszczędzona na bezskuteczne i dziwne skonfigurowanie bootp.

Tworzymy konfig dhcp dla naszych potrzeb:

/etc/dhcpd.conf
deny unknown-clients;
ddns-update-style none;
allow bootp;

subnet 10.1.0.0 netmask 255.255.255.0 {
}

group {
option broadcast-address 10.1.0.255;
option domain-name "test.net";
option domain-name-servers 10.1.0.1;
option routers 10.1.0.251;
option subnet-mask 255.255.255.0;

host netra {
hardware ethernet 00:03:ba:06:1f:e0;
fixed-address 10.1.0.8;
option host-name "netra";
filename "netbsd-INSTALL.gz";
next-server 10.1.0.6;
option root-path "/export/netra/root";
}
}

Odpalamy dhcpd uprzednio tworząc plik /var/db/dhcpd.leases

touch /var/db/dhcpd.leases
/usr/sbin/dhcpd -d -f

dyrektywa filename mówi jaki kernel ma załadować bootloader, chcemy kernel instalacyjny którego sciagamy z
ftp://ftp.netbsd.org/pub/NetBSD/NetBSD-5.0/sparc64/binary/kernel/netbsd-INSTALL.gz i umieszczamy tam gdzie jest root katalog w nfs czyli w /export/netra/root. Dyrektywa next-server 10.1.0.6 mówi gdzie jest serwer nfs, reszta opcji raczej jasna.

Jeszcze Netry nie startujemy bo nie mamy skonfigurowanego NFS’a.

Tworzymy strukturę katalogów i kopiujemy nasz instalacyjny kernel do odpowiedniego katalogu:

mkdir -p /export/netra/root/dev
mkdir /export/netra/usr
mkdir /export/netra/home
touch /export/netra/swap
cp netbsd-INSTALL.gz /export/netra/root
mknod /export/netra/root/dev/console c 0 0

dodajemy wpisy do /etc/exports

/etc/exports
/export/netra/root -maproot=root:wheel netra
/export/netra/swap -maproot=root:wheel netra
/export/netra/usr -maproot=nobody:nobody netra
/export/netra/home -maproot=nobody:nobody netra

dodajemy do /etc/rc.conf komponenty NFSa:

/etc/rc.conf
rpcbind=YES
mountd=YES
nfsd=YES

i startujemy go:

/etc/rc.d/rpcbind start
/etc/rc.d/mountd start
/etc/rc.d/nfsd start

Warto sprawdzić czy wszystkie komponenty zostały uruchomione, aby potem nie szukać błędu podczas bootowania. Kolejność uruchamiania jest dość ważna.

Ok, jeśli mamy wszystko. Działający rarpd, tftp, dhcpd z bootp i nfsd mountd i rpcbind oraz odpowiednie prawa do wszystkiego – możemy spróbować kompletnie wybootować Netrę! Go!

ok boot net
Boot device: /pci@1f,0/pci@1,1/network@c,1 File and args:
Using Onboard Transceiver - Link Up.
18c00
Server IP address: 10.1.0.6
Client IP address: 10.1.0.8
>> NetBSD/sparc64 OpenFirmware Boot, Revision 1.13
Using Onboard Transceiver - Link Up.
Using BOOTP protocol: ip address: 10.1.0.8, hostname: netra, netmask: 255.255.21
root addr=10.1.0.6 path=/export/netra/root
=0x8573d8
Loading netbsd: 6935248+357272+439736 [522792+334504/

I tu następują już znane komunikaty kernela. Jeśli na samym początku jest:

NetBSD 5.0 (INSTALL) #0: Mon Apr 27 08:27:44 UTC 2009

to znaczy, że jeśli hardware się nie wywali to za kilka sekund ujżymy upragnione:

Welcome to sysinst, the NetBSD-5.0 system installation tool.

Instalacja jest prawie taka sama jak na i386/amd64. Po ostatecznym zbootowaniu mamy gotowy system!

uname -mrs
NetBSD 5.0 sparc64

Kilka uwag na koniec:

1. Jeśli podczas bootowania kernel/system nie odpowiada, można wysłać mu breaka, wtedy jednak zamiast wrzucić nas do ok znajdziemy się w debugerze db>. po wydaniu reboot Netra zawieszała się na amen i tylko twardy reset a właściwie cold boot pomagał. Dlatego trzeba rebootować z opcją 0x4 co powoduje brak syncowania dysków i restart do lom.

2. Chwilę przed wejściem do sysinstalla jest pytanie o typ klawiatury, trzeba wybrac sun-type4 a nie sun, ponieważ nie będą działały kursory. Instalacja jednak jest nadal możliwa używając literałów jako skrótów opcji.

3. NetBSD na architekturze sparc64 nie zbootuje się z FFS2, dlatego chociaż / musi zostać jako FFS1, reszta partycji może być FFS2.

4. Zmiana kernela z INSTALL na zwykły oraz rozpakowanie setsów do odpowiedniego miejsca w /export/netra/ oraz drobne modyfikacje rc.conf i swapa (tych w export) przy powyższej konfiguracji zaskutkuje stworzeniem bezdyskowej stacji roboczej. Zmiana setsów na i386 lub amd64 pozwoli uruchomić bezdyskową stację na zwykłym PC :)

W razie problemów do dyspozycji macie komentarze oraz IRC – #netbsd.pl – nick cancer. Podziękowania dla lamy i morra za cenne wskazówki podczas uruchamiania netboota :)

Na koniec dmesg z świeżo odpalonej Netry:

Copyright (c) 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005,
2006, 2007, 2008
The NetBSD Foundation, Inc. All rights reserved.
Copyright (c) 1982, 1986, 1989, 1991, 1993
The Regents of the University of California. All rights reserved.

NetBSD 5.0 (GENERIC) #0: Mon Apr 27 08:13:38 UTC 2009
builds@b4.netbsd.org:/home/builds/ab/netbsd-5-0-RELEASE/sparc64/200904260229Z-obj/home/builds/ab/netbsd-5-0-RELEASE/src/sys/arch/sparc64/compile/GENERIC
total memory = 1024 MB
avail memory = 991 MB
timecounter: Timecounters tick every 10.000 msec
mainbus0 (root): SUNW,UltraAX-i2 (Netra T1 200): hostid 83061fe0
cpu0 at mainbus0: SUNW,UltraSPARC-IIe @ 500 MHz, UPA id 0
cpu0: 32K instruction (32 b/l), 16K data (32 b/l), 1024K external (64 b/l)
psycho0 at mainbus0
psycho0: SUNW,sabre: impl 0, version 0: ign 7c0 bus range 0 to 2; PCI bus 0
psycho_alloc_extent: no "available" property
psycho_alloc_extent: no "available" property
DVMA map: c0000000 to e0000000
IOTSB: 11d0000 to 1250000
pci0 at psycho0
pci0: i/o space, memory space enabled
ppb0 at pci0 dev 1 function 1: Sun Microsystems Simba PCI bridge (rev. 0x13)
pci1 at ppb0 bus 1
pci1: i/o space, memory space enabled
ebus0 at pci1 dev 12 function 0
ebus0: Sun Microsystems PCIO Ebus2 (US III), revision 0x01
flashprom at ebus0 addr 0-fffff not configured
clock0 at ebus0 addr 0-1fff: mk48t59
ebus_attach: idprom: incomplete
SUNW,lomh at ebus0 addr 200000-200003 ipl 42 not configured
alipm0 at pci1 dev 3 function 0: 74KHz clock
iic0 at alipm0: I2C bus
spdmem0 at iic0 addr 0x54
spdmem0: SDRAM memory, data ECC, 512MB, 133MHz (PC-1100)
spdmem0: 13 rows, 11 cols, 1 banks, 4 banks/chip, 7.5ns cycle time
spdmem0: tAA-tRCD-tRP-tRAS: 3-20-20-45
spdmem0: voltage LvTTL (not 5V tolerant), refresh time 7.8us (self-refreshing)
spdmem1 at iic0 addr 0x55
spdmem1: SDRAM memory, data ECC, 512MB, 133MHz (PC-1100)
spdmem1: 13 rows, 11 cols, 1 banks, 4 banks/chip, 7.5ns cycle time
spdmem1: tAA-tRCD-tRP-tRAS: 3-20-20-45
spdmem1: voltage LvTTL (not 5V tolerant), refresh time 7.8us (self-refreshing)
admtemp0 at iic0 addr 0x18: ADM1021 or compatible environmental sensor
ebus1 at pci1 dev 7 function 0
ebus1: Acer Labs M1533 PCI-ISA Bridge, revision 0x00
dma at ebus1 addr 0-ffff ipl 1 not configured
power at ebus1 addr 2000-2007 ipl 37 not configured
com0 at ebus1 addr 3f8-3ff ipl 43: ns16550a, working fifo
com0: console
com1 at ebus1 addr 2e8-2ef ipl 43: ns16550a, working fifo
gem0 at pci1 dev 12 function 1: Sun Microsystems ERI Ethernet (rev. 0x01)
gem0: interrupting at ivec 3006
ukphy0 at gem0 phy 1: Generic IEEE 802.3u media interface
ukphy0: OUI 0x0008bb, model 0x0002, rev. 1
ukphy0: 10baseT, 10baseT-FDX, 100baseTX, 100baseTX-FDX, auto
gem0: Ethernet address 00:03:ba:06:1f:e0, 2KB RX fifo, 2KB TX fifo
ohci0 at pci1 dev 12 function 3: Sun Microsystems USB controller (rev. 0x01)
ohci0: interrupting at ivec 24
ohci0: OHCI version 1.0, legacy support
usb0 at ohci0: USB revision 1.0
aceride0 at pci1 dev 13 function 0
aceride0: Acer Labs M5229 UDMA IDE Controller (rev. 0xc3)
aceride0: bus-master DMA support present
aceride0: primary channel configured to native-PCI mode
aceride0: using ivec 180c for native-PCI interrupt
atabus0 at aceride0 channel 0
aceride0: secondary channel configured to native-PCI mode
atabus1 at aceride0 channel 1
gem1 at pci1 dev 5 function 1: Sun Microsystems ERI Ethernet (rev. 0x01)
gem1: interrupting at ivec 301c
ukphy1 at gem1 phy 1: Generic IEEE 802.3u media interface
ukphy1: OUI 0x0008bb, model 0x0002, rev. 1
ukphy1: 10baseT, 10baseT-FDX, 100baseTX, 100baseTX-FDX, auto
gem1: Ethernet address 00:03:ba:06:1f:e0, 2KB RX fifo, 2KB TX fifo
ohci1 at pci1 dev 5 function 3: Sun Microsystems USB controller (rev. 0x01)
ohci1: interrupting at ivec 26
ohci1: OHCI version 1.0, legacy support
usb1 at ohci1: USB revision 1.0
ppb1 at pci0 dev 1 function 0: Sun Microsystems Simba PCI bridge (rev. 0x13)
pci2 at ppb1 bus 2
pci2: i/o space, memory space enabled
esiop0 at pci2 dev 8 function 0: Symbios Logic 53c896 (ultra2-wide scsi)
esiop0: using on-board RAM
esiop0: interrupting at ivec 1820
scsibus0 at esiop0: 16 targets, 8 luns per target
esiop1 at pci2 dev 8 function 1: Symbios Logic 53c896 (ultra2-wide scsi)
esiop1: using on-board RAM
esiop1: interrupting at ivec 1820
scsibus1 at esiop1: 16 targets, 8 luns per target
pcons at mainbus0 not configured
timecounter: Timecounter "clockinterrupt" frequency 100 Hz quality 0
timecounter: Timecounter "tick-counter" frequency 500000000 Hz quality 100
No counter-timer -- using %tick at 500MHz as system clock.
scsibus0: waiting 2 seconds for devices to settle...
scsibus1: waiting 2 seconds for devices to settle...
uhub0 at usb0: Sun Microsystem OHCI root hub, class 9/0, rev 1.00/1.00, addr 1
uhub0: 4 ports with 4 removable, self powered
uhub1 at usb1: Sun Microsystem OHCI root hub, class 9/0, rev 1.00/1.00, addr 1
uhub1: 4 ports with 4 removable, self powered
sd0 at scsibus0 target 0 lun 0: disk fixed
sd0: 17274 MB, 7508 cyl, 19 head, 248 sec, 512 bytes/sect x 35378533 sectors
sd0: sync (25.00ns offset 31), 16-bit (80.000MB/s) transfers, tagged queueing
Kernelized RAIDframe activated
root on sd0a dumps on sd0b
root file system type: ffs

Wczoraj, czyli w niedziele 3 maja 2009 byliśmy w pobliskim Iwnie na konnych zawodach w skokach przez przeszkody. Tośka konie lubi oglądać, ale tylko z daleka. Mimo możliwości pogłaskania i potrzymania za uzdę nie chciała być tak blisko.

Tosia ogląda konie (z daleka).

Ja natomiast miałem szanse pobawić się porządnie EOSem i Sigmą, a efekt możecie poogladać poniżej.

Today this nice link shows up on #netbsd.pl. Conclusion is clear: Welcome to NetBSD 5.0!

So from Monday, I should have traffic juice redirected from llama.pl for whole week, and on lama’s blog should be „Hacked by Turkish Hackers” banner :) Thank You NetBSD!

*** Wersja PL dla śledzących temat :) ***

Wygląda na to, że wygrałem mój zakład z lamą :)

Dzisiaj ten miły link pojawił się na #netbsd.pl. Podsumowanie jest jasne: Welcome to NetBSD 5.0!

Zatem od poniedziałku powinien mieć ruch z llama.pl przekierowany przez cały tydzień, a na blogu lamy powinien pojawić się banner „Hacked by Turkish Hacker”. Dziękuję NetBSD!

UPDATE: lama wywiązał się z obietnicy, od dzisiaj można oglądać na jego blogu atak Turkish Hackerów ;)

This System Hacked!

Hacked by Turkish Hackers!

WARNING: No devel/p5-Compress-Zlib/Makefile - package moved or obsolete?
WARNING: No devel/p5-IO-Compress-Base/Makefile - package moved or obsolete?
WARNING: No devel/p5-IO-Compress-Bzip2/Makefile - package moved or obsolete?
WARNING: No devel/p5-IO-Compress-Zlib/Makefile - package moved or obsolete?
WARNING: No net/p5-INET6/Makefile - package moved or obsolete?

or:

security/py-denyhosts - py25-denyhosts-2.6nb2 missing
textproc/py-xml - py25-xml-0.8.4nb2 missing

The simplest way to resolve this is pkg_delete it, but when package is depend of other package or other package depend on missing package it’s hard to tell what You can delete first.

With help may come two packages:

pkgtools/pkgdepgraph: Visual representation of installed NetBSD packages
graphics/graphviz: Graph Drawing Programs from AT&T Research and Lucent Bell Labs

First, You have to generate file with Your installed packages:

pkgdepgraph > pkg

Then plot nice graph in png format:

dot pkg -Tpng -o graph.png

And here it is, my personall dependencies hell ;) (You have to view it in full size, becouse it’s to detailed to gave nice thumbnail – 2,5 MB PNG:)

NetBSD's packages dependencies graph

Mini Market GOL oblegany przez kibiców Lecha.

„Mini Market GOL” vis a vis stadionu jest mistrzostwem marketingu oczywiście. Widać to po tłumie wystającym poza market :) Tutaj kryzysu nie ma, chyba że się zapas browarów skończy. Ale zaraz obok, jest wypożyczalnia VHS/DVD Beverly Hills, która dodatkowo w dniu meczu wzbogaca asortyment:

Wypożyczalnia Piwa

Chwilę przed zdjęciem był tam niezły tłumek. Ciekawe czy trzeba oddać później napój ;)

P.S. A jak idziemy na Lecha i zapomnimy szalika to po schodkach do góry można kupić sobie używany ;)

Jenny by Windows Ping

Cokolwiek miałoby to znaczyć niestety nie chciało się powtórzyć, więc zagadka pozostaje nierozwiązana. Ktokolwiek zna Jenny?

Druga rzecz z gatunku „Wszystko dobre co się dobrze kończy” GPO od instalacji Firefoxa na stacjach zgłosiło błąd – Instalacja zakończona sukcesem :)

Error = Sucessfully.

Microsoft – Supply entertainment since 1985 ;)

Jakiś czas temu kupiłem takie schody do naszego domu. Zakupu dokonałem w jednym z marketów budowlanych, ale to akurat nie jest istotne. Istotne jest podejście producenta do klienta. W trakcie montażu okazało się, że aby schody były stabilne dobrze jest przymontować jeden ze stopni do ściany. U mnie akurat wygląda to podobnie jak na zdjęciu u producenta, że w koło schodów nie ma żadnej ściany. Aby zapewnić im stabilność najlepiej by było podeprzeć je jakąś ozdobną nogą na wysokości 3 albo 4 stopnia, oraz dorobić dodatkową nogę pod pierwszy schodek. Problemem był jednak brak odpowiednich podstawek ponieważ producent dostarcza dwa „kapelusze” w które wkłada się rurki. Jeden pod główną konstrukcję i drugi jako początek balustrady. Potrzebne były mi dodatkowe dwa. W sklepie gdzie dokonałem zakupu nie mogłem dostać ani takich samych ani podobnych. Napisałem więc do producenta z prośbą o wysyłkę za pobraniem dodatkowych dwóch podstawek. Gdy nie doczekałem się odpowiedzi – zadzwoniłem. Po rozmowie i ustaleniu dokładnie co mi potrzeba Pan z DOLLE powiedział, że ma kilka (chociaż nie praktykują sprzedaży „części zamiennych”) i może mi wysłać. Na pytanie o koszta usłyszałem, że za przysłowiowe dobre słowo u szefa. Rzeczywiście po kilku dniach przyszedł list z elegancko zapakowanymi potrzebnymi elementami. Niniejszy wpis jest spełnieniem mojej obietnicy dobrego słowa. Szefie DOLLE – masz w porządku pracowników ;)

Co więc NetBSD może dla Ciebie zrobić, a właściwie co NetBSD robi z powodzeniem dla mnie.

1. NetBSD stoii na straży ruchu Internetowego jako bridge pomiędzy PIXem a resztą sieci. Gdyby nie było PIXa oczywiście mógłby być także dobrym redundantnym routerem oraz firewallem (pf, carp). Narazie jednak PIX wycina to co nie potrzeba, a NetBSD przy pomocy snorta i mysql oraz base jako frontend wizualizuje co wchodzi i wychodzi do sieci.

2. Jeśli chodzi o monitoring to NetBSD może być serwerem dla Cacti. We współpracy z mysqlem, rrd-toolemoraz net-snmp stanowi wspaniałe narzędzie do monitorowania wielu aspektów działania sieci oraz innych komponentów do których można dobrać się przez snmpd. Jeśli potrzeba Wam czegoś trudniejszego ale z większymi możliwościami to Nagios także sprawuje się świetnie pod NetBSD.

Cacti monitorujące ruch w sieci - OS:NetBSD

3. Mówiąc o monitoringu, NetBSD może także monitorować za pomocą smokepinga wiele hostów jednocześnie oraz przedstawiać wykresy odpowiedzi na wykresach (ponownie rrd-tool) oraz porównywać zależności odpowiedzi jednych hostów od drugich. Przydatne jak stare urządzenia nie obsługują snmpd. Smokeping także wysyła maile kiedy coś dzieje się złego.

Lista hostów i urządzeń monitorowanych przez smokeping - w każdym menu kilkanaście pozycji - OS:NetBSD

Wykres osiągalności hosta z serwera NetBSD z smokepingiem

Sprawy monitoringu mamy właściwie załatwione, pomijam takie drobiazgi jak arpwatch. Teraz co naprawdę NetBSD może dla Ciebie zrobić abyś mógł błysnąć u szefostwa :)

4. Po pierwsze – może dla Ciebie zinwentaryzować sprzęt. Oddając sprawiedliwość o wiele łatwiej jest to zrobić przy pomocy AD i wymuszeniu instalacji klienta na końcówkach. Jeśli nie masz domeny Windowsowej to trzeba się przelecieć po wszystkich komputerach i zainstalować klienta OCS (ale tylko raz). Od tej pory po poprawnej konfiguracji NetBSD będzie zbierał informacje o hostach, zainstalowanym oprogramowniu, licenjach (wraz z kluczami), hardwarze (łącznie z wolnymi bankami jakich pamięci – nigdy więcej czołgania się pod biurkiem aby to stwierdzić!), peryferiach itp. A wszystko podane ładnie w formie webowej przy pomocy ocs, mysqla i apache.

OCS inwentaryzuje sprzęt, wszystko pod ręką na www - OS:NetBSD

Szczegóły konkretnego hosta - zainstalowana pamięć - OS:NetBSD

5. NetBSD potrafi także zadbać o dane w Twojej firmie, centralnie je backupując. Przy wykorzystaniu ccd oraz baculi i ponownie mysqla całe biuro mieści się w jednej skrzynce z 4,5 TB przestrzeni dyskowej.

/dev/ccd0a 1.8T 1.5T 155G 91% /usr/home/bacula
/dev/ccd1a 1.8T 1.1T 635G 63% /usr/home/bacula2
/dev/wd4e 458G 139G 297G 31% /usr/home/storage

Bacula pod NetBSD robi swoje.

Na średniej klasy sprzęcie czyli 1,5 Ghz 1GB RAM, bacula chodzi w tle, backupuje nawet otwarte pliki oraz wszystko w locie kompresuje i jest to do zniesienia dla użytkowników.

6. NetBSD może także zadbać o porządek w zgłoszeniach od uzytkowników/klientów przy pomocy mysql, oraz rt, perla i kilkuset jego modułów, jak to wszystko zepnie się razem to działa to naprawdę świetnie, jest ewidencja zgłoszeń, czasy reakcji, ciągłość korespondencji (trzeba tylko numer ticketu uwzględnić w mailu ale przy odpowiedziach dzieje się to z automatu). Można robić wykresy spraw załatwionych i porzuconych itp. Wszystko oczywiście dostępne przez www.

Przegląd zgłoszeń nadesłanych przez uzytkowników do rozwiązania - OS:NetBSD

7. NetBSD radzi sobie także z komercyjnymi aplikacjami jak np bugzero. Dodatkowo wykorzystuje ona jave i apache-tomcat. Emulacja Linuxa spisuje się znakomicie i całość spisuje się bardzo stabilnie. Bugzero obsługuje zmiany developerskie oraz komunikaty z naszego ERP’a – JDE.

Java, Tomcat, Bugzero - wszystko na NetBSD

8. NetBSD może także w końcu raz na zawsze wymusić zablokowanie komunikatorów oferując wyłącznie firmowy :) (dlatego userzy nie polubią NetBSD, ale przecież najważniejsi są adminie no nie? ;). Ponownie w akcji mysql, jabberd2 i jakiś klient jabberowy – polecam PSI i mamy lokalny komounikator, który działa nawet jak Internet nie działa, nie wychodzi poza sieć wystawiając się na podsłuchy itp., itd. Dodatkowo każdy użytkownik od razu może mieć wszystkich innych użytkowników w swojej liście kontaktów. Aktualnie w fazie testów, ale wygląda obiecująco:

PSI pod Windowsem połączony lokalnie do jabberd2 pod kontrolą NetBSD

9. NetBSD oczywiście może także obsługiwać Sambę i serwować pliki oraz przestrzeń dyskową dla użytkowników.

Samba pod NetBSD

Pewnie na siłę znalazło by się coś aby spiąć wszystko w 10 punktach, ale i tak NetBSD robi dla firmy i dla mnie dobrą i stabilną robotę, więc pozostawiam 9 konkretnych powodów a nie 10 z czego jeden naciągany :)

Celowo nie podaję dokładniejszych How-To, bo post miał być z gatunku „success story”. Jeśli jednak zainteresowałem Cię którymś z tematów możesz się ze mną skontaktować. Jeśli chciałbyś coś z powyższego tematu (lub innego – poczta, www, ftp itp. niewymienione powyżej ponieważ akurat w firmie nie chodzi to na NetBSD) wdrożyć komercyjnie u siebie, tym bardziej Twój mail jest mile widziany.

Pozatym mam nadzieję, że kogoś zainteresowałem NetBSD jako systemem do wykorzystania w firmie :)

P.S. Przed naciśnięciem publikuj przyszedł mi do głowy jednak punkt 10.

10. NetBSD może pomóc wygrać Ci zakład ;) Aktualnie mamy już RC3!

Prolog:
W firmie w której pracuję, Windows Server jest jednym z ważniejszych serwerów. Jego głównym zadaniem jest rola kontrolera domeny. Dodatkowo obsługuje Symfonię, MSSQL, pliki uzytkowników, VPNa, serwer wydruków i kilka(naście) mniejszych lecz równie ważnych usług. Jakiś czas temu wychwalałem jedną z tych usług jaką jest WSUS. Pamiętajcie, że zawsze jednak bardziej stoję po stronie *NIXów więc pochwała Microsftu na tym blogu to duża rzecz ;) W prologu także należy się pochwała dla MS i całej sprawy domenowej. W skrócie (jeśli wszystko działa jak należy) to użytkownik ma swój login i hasło, administrator przypisuje mu prawa i właściwie user musi pamiętać tylko swoje hasło. Jeśli oprócz logowania do komputera ma uprawnienia do logowania do VPNa – robi to tym samym hasłem, a Cisco PIX przy pomocy Radiusa autoryzuje go w sprawdzając w Active Directory czy powinien. Tak samo działa dostęp do plików, drukarek itd. Słowem wszystko co da się ożenić z Active Directory jest zarządzane z jednego miejsca. Dołóżmy do tego zarządzanie stacjami roboczymi, wprowadzanie polityk i uaktualnień i dostajemy całkiem fajny produkt. Gorzej jeśli coś nie działa, a najgorzej jeśli nie działa i nie wiadomo dlaczego oraz jak temu zaradzić. Tak też się stało. Pomijając już problem z samym serwerem a dokładnie z uwalonym dyskiem od jednego RAIDA, który udało się rozwiązać w 2h. Otóż, nasz prześwietny serwer po uruchomieniu działa sobie kilka godzin, lub kilka minut. Po pewnym nieokreślonym czasie uzytkownicy traca do niego dostęp i np nie mogą zapisać już otwartych plików, przestają działać drukarki. Zdalny dostęp jest, ale po podaniu usera i hasła zostaje niebieski ekran i oczekiwanie w nieskończoność (zarówno zdalnie jak i lokalnie na konsoli). CTRL+ALT+DEL nic nie daje. Wszystko jest w dowolny sposób wymiaszane w kolejności i w czasie. Po tygodniu zgłebiania problemu i kilkunastu restartach dziennie zapadła decyzja o reinstalacji.

Co się działo po tej decyzji:
Muszę przyznać, że była to pierwsza reinstalacja w mojej karierze tego typu, czyli z pełnym zachowaniem wszystkiego. Przez cały piątek i poniedziałek zrobiłem listę rzeczy do zbackupowania oraz innych spraw o których należy pamiętać. Lista uruchomionych usług, zainstalowanego oprogramowania itd. Po analizie wyszło mi, że jak zaczniemy o 18 w poniedziałek to na 7 we wtorek wszystko powinno śmigać i zostaną tylko jakieś drobiazgi do wyeliminowania. W międzyczasie postawiłem drugi tymczasowy serwer 2003, dodałem go jako kolejny kontroler domeny aby zreplikował się Active Directory oraz ustaliłem na nim DFS aby zreplikowały się dane ze wszystkich dysków. Replikacja AD poszła sprawnie, dane przesyłały się po gigabicie od piatku rana do około 18 w piatek. Było tego około 400GB tak więc całkiem sprawnie jak na maszynę obciążoną innymi zadaniami i co jakiś czas resetowaną. Po całkowitej synchronizacji sprawdziłem wydajność replikacji DFS przez tworzenie plików i katalogów na starym serwerze i patrzeniu jak szybko pojawią się na nowym. Wypadło to nieźle ponieważ dla pojedynczych plików czas pomiędzy przełączeniem się między zdalnymi pulpitami wystarczył aby plik znalazł się w odpowiednim miejscu. Po godzinie 18 sprawdziliśmy jeszcze czy wszystko się zreplikowało oraz dla pewności wykonaliśmy pełen backup na taśmę 400GB. Pełen backup w nocy wykonuje się około 3h, tym razem wykonywał się około 4 i pół. Z perspektywy mogę powiedzieć, że był on całkowicie nieprzydatny, a dane zgrane przez DFS w zupełności wystarczyły. Przed taśmą jeszcze backup wszystkich baz MSSQL także zabrał prawie dwie godziny. Koniec końców przed 24 mogliśmy zacząć faktyczną reinstalację. Aby było super, zdecydowałem się także na update BIOSu DELLa oraz jego kontrolera SCSI. Kontroler wymagał update’u ponieważ Openmange Server meldował o niezgodności oprogramowania. Update z dyskietek skończył się miganiem diody od błędu na obudowie Della. Okazało się także, że jest wersja Windowsowa do aktualizacji biosów. Należało uruchomić zatem serwer jeszcze kilka razy (a minuty lecą). Windowsowy update poszedł bez problemu, natomiast był dość czasochłonny. Na koniec jeszcze dcpromo aby obniżyć rangę serwera i przetransferować kontrolę na serwer tymczasowy. Poszło to także bez problemu natomiast zrobiło sie grubo po północy. Po zalogowaniu się i upewnieniu, że serwer został już tylko członkiem domeny, nadszedł upragniony czas reinstalacji. Instalacja odbyła się bezproblemowo, instalator wykrył PERC’a bez problemu więc tu mamy do przodu, ale czas na przebudowe raidów znowu nas spowolnił. Szczęśliwie po zalogowaniu trzeba było dograć tylko sterownik karty sieciowej i streamera. Aby mieć dobrą bazę wyjściową zainstalowaliśmy wszystkie poprawki łącznie z Service Packiem 2 dla 2003. Nie muszę mówić, że znowu czas potrzebny do instalacji wszystkiego okazał się o wiele dłuższy niż zakładaliśmy. W końcu przyszedł czas na dcpromo i dodanie nowego serwera do istniejącej domeny na serwerze zapasowym. I tu zonk. Po wskazaniu domeny oraz podania hasła i usera, który ma prawa aby dołączyć kontroler komunikat – nie można znaleźć domeny. No tak, nie ma serwera DNS na zapasowym, szybko postawiony DNS nie rozwiązał problemu. Zaczęło robić się nerwowo, jest już poważna noc a właściwie wcześnie rano (koło 3-4) a tu nawet AD nie chce działać… W czasie rozwiązywania problemów z DNSem zaczeliśmy zgrywać przez sieć dane uzytkowników, o dziwo w drugą stronę szło to strasznie wolno. Po półtorej godzieni udało się ruszyć DNS na tyle, że nowy kontroler w końcu znalazł zapasowy serwer. Okazało się, że w głównej mierze odpowiedzialny za to był Windows Firewall. Dziwne o tyle, że nie powinien się włączyć ponieważ tak było ustawione GPO, dodatkowo komunikaty od dcpromo wskazywały na coś zupełnie innego. Nic to jednak, system zalogowany do domeny jako kontroler domeny! Yaaay! No to teraz dcpromo na zapasowym aby obniżyć go do członka z kontrolera. Poszło to sprawnie lecz… cała konfiguracja zreplikowała się nie wiedzieć czemu na serwer oddalony o 35 km od Poznania – do Szamotuł, po vpnie, na łączu 128 kbs. Tak wiem, lame trochę :) trzeba było odłączyć kabelek, lub chociaż zrestartować Szamotuły, albo skasować połączenie w Sites and Services. No trudno, stało się, odkręcę później. Rzecz w tym, że teraz dostęp do usług katalogowych odbywa się przeraźliwie wolno i przez przysłowiowe „do Warszawy przez Szczecin” czy jak to leciało. Kolejne minuty lecą, kolejne usługi są doinstalowywane. DHCP, DNS. Tak więc godzina 6:40 wybiła, pojawiają się pierwsze koleżanki księgowe, my mamy AD z zespołem Downa lub Autystyczne, ledwo działające DHCP oraz około 70% plików użytkowników. Jesteśmy po prostu zajebiści! W przeciągu najbliższej godziny udało się przywrócić DHCP i DNS aby działało ładnie po AD. Userzy mogą już się logować. Wspinamy się na wyżyny naszej wiedzy i nawet skróty do udziałów działają bez modyfikacji. 70% danych jest wystarczające aby księgowość pracowała, w tle dogrywamy inteligentnie resztę – ważne katalogi najpierw, nieważne później. W trakcie walki z Szamotulskim serwerem, który skutecznie odmawia dcpromo ponieważ nie widzi Poznania (chociaż cały czas się z nim replikuje debil!) doinstalowuję kolejne usługi, File Server, Print Server etc. O godzinie 9 mamy już prawie działające drukarki (również prawie bez zmian na kilkudziesięciu klientch, dobra nasza!). HR w międzyczasie zaczyna układać sobie papiery na półkach z braku dostępu do Symfonii. Ja w tym czasie dwa razy instaluję MS SQL’a ponieważ ten prześwietny program w połączeniu z Symfonią musi mieć locale ustawione na polski gdyż inaczej nie da rady zainstalować bazy Symfonii. Oczywiście potzrebne są service packi itp. Gdy w końcu Enterprise Manager rusza, i można restorować bazy jest już chyba po 12, zaczyna dawać o sobie znać kryzys niewyspania. Zaczynam się poważnie wkurzać na AD i Szamotuły, kontakt ze znajomym MVP (Hi nixtone ! ;) owocuje garścią przydatnych linków odnośnie rół serwera. Udaje się przetransferować ręcznie 2 z 3 ról. Kontroler Schematów niestety nie chce się transferować. Cholerna Symfonia z SQLem jest tak powolna, że kilkuset megowe bazy restorują się kilka godzin. Po jakimś czasie Kontroler Schematu zgłasza się, że można go przetransferować. Go! Kontrolne dcpromo w Szamotułach – brak błędu, że to już ostatni kontroler domeny – mam cię! Tymczasowego serwera nie ma, więc dcpromo na 100% zreplikuje i przetransferuje mi AD do Poznania. W międzyczasie po instalacji softu do sieciowego skanowania do pdf na serwer, wymagany jest restart. Bardzo zła decyzja, serwer wstaje bez problemu natomiast wisi około godziny na „Preparing Network Connections”. W tle dokonuje się transfer AD, kontrolera domeny, ról i co tam jeszcze. Usługi działają, użytkownicy nie narzekają, ale nie ma dostępu do serwera. Staje się jasne, że nie wyjdziemy planowo o 16. Kiedy koło 14:30 serwer w końcu wstaje, sieć dostaje niesamowitego kopa, nie czeka się już kilka(naście) sekund na zapisanie czegoś na serwerze (poprzednio AD z Szamotuł sprawdzało czy user z Poznania może zapisać w Poznaniu :). Pozostało do zrobienia – VPN, skanowanie i Symfonia, to jest mission critical, pomniejsze sprawy mogą poczekać. Skaner udaje się uruchomić po 16:30, VPN prawie chodzi, ale ostatecznie zaczyna działać (znowu bardzo szybko, o wiele szybciej niż poprzednio) w środę rano.) Koniec restore baz kadrowych kończy się po 18 we wtorek! Symfonia zaczyna działać około 10 w środę. Wychodzimy z firmy przed 19 we wtorek po 34 h non stop przy monitorach. Krótki sen i dokończenie konfiguracji w środę. Teraz jest czwartek i pozostała kosmetyka oraz kilka usług nie tak ważnych z punktu widzenia użytkowników.

Epilog.
Jak widzicie skoro mam czas na napisanie tego, to wszystko dobrze się kończy. Najważniejsze pytanie, czy warto? Teraz mogę powiedzieć, że tak. Serwer działa stabilnie, i wydajnie. Przywracanie go do stanu używalności obciązało go maksymalnie i ani razu nie odmówił działania ani się nie zawiesił. Wyeliminowany został także główny powód reinstalacji czyli niewiadome odmowy usług. Serwer działa także zauważalnie szybciej oraz ma sensowniej porozdzielaną przestrzeń dyskową. Istotne jest także to, że własnoręcznie zainstalowany system działa bardziej przewidywanie, a Administrator wie co w nim piszczy. Pozostaje tylko pytanie dlaczego nawet na potęznych maszynch Windows jest tak strasznie powolny. Odtwarzanie baz SQL to koszmar, Active Directory i jej transfer jest tak nieintuicyjny i czasochłonny jeśli nie jest w tej samej sieci a przy tym upierdliwy (robi się przy starcie systemu zamiast po starcie). Następnym razem (który mam nadzieję nie nastąpi) trzeba będzie lepiej oszacować czas aby nie wystawiać się na gniew użytkowników i zwierzchników. Ostatecznie jednak, pomijając jeden dzień bałaganu w firmie, wszystkim wyszło na dobre. Administratorzy mają spokój z serwerem i kilka spraw uporządkowanych, serwer działa odpowiednio szybko i stabilnie, użytkownicy nie tracą danych i nie mają przestojów przez brak połączenia. Mam nadzieję, że ludzie nad IT także to dostrzegają ;)

[donate]

Powered by Twitter Tools.

Powered by Twitter Tools.

Powered by Twitter Tools.

P.s. Sorry za brak polskich liter ale post w calosci napisalem na e71 :)

Trochę waży niestety…. cierpliwości na wgranie.

Jak pewnie wiecie, mój zakład z lamą trwa i śmiem twierdzić, że jestem krok do przodu ponieważ NetBSD 5RC1 został niedawno wydany. Prawdopodobnie czeka nas jeszcze RC2, RC3 i może RC4, oraz wersja finalna. Windowsa nie ślędzę, może lama wypowie się pod postem :) Jeżeli jeszcze nie zapoznałeś się z NetBSD warto zacząć od 5 RC1. Poprawiono znacznie obsługę wielowątkowości, SMP jest w podstawowym kernelu, dołożono (narazie jako opcja) journaling do systemu FFS. O reszcie zmian można przeczytać na stronie projektu. NetBSD zainstalowany na moim netbooku Aspire One sprawuje się wyśmienicie. Działa ACPI, Xorg z netbookowa rozdzielczością, kamerka wifi, ethernet, czytnik kart. Już wkrótce szczegóły w osobnej notce.

Czy wiecie co to jest Sidekick? Jest to smartphone amerykańskiej firmy Danger Hiptop. Danger został niedawno kupiony przez Microsoft. Wydawać by się mogło, że firma mająca dedykowany system dla smartphone’ów wykorzysta go w nowo nabytym produkcie. Prace nad telefonem były chyba tak zaawansowane, że MS postanowił kontynuować je wykorzystując istniejące oprogramowanie Open Source. Tak, tak, Sidekick działa pod kontrolą NetBSD! W sieci pokazały się już ogłoszenie o pracę dla developerów NetBSD. Czas pokaże co z tego wyjdzie, ale zapowiada się nieźle.

Sidekick

Na koniec ciekawostka. Wiecie co będzie 14 lutego 2009? Walentynki tak, Dzień Chorych na Padaczkę również. Ważniejszą jednak informacją jest jednak to, że tego dnia UNIX Time czyli liczba sekund liczona od epoki czyli od 1 stycznia 1970 przybierze magiczną kombinację 1234567890!
Szczegóły wraz z przykładem na blogu Huberta Feyrera.

Delegacje ogólnie są fajne. Można wyrwać się zza biurka, pojeździć po całej Polsce, hotele są fajne itp. Wszystko to fajnie wygląda w teorii. Jednak w rzeczywistości dochodzi kilka spraw które obraz wypoczynkowego charakteru wyjazdów służbowych „trochę” zmieniają. Po pierwsze są to odległości – w ostatnim tygodniu zrobiłem prawie 2000 km przez 4 dni. Szczęśliwie Escort działał bezbłędnie więc oprócz tankowania nie musiałem przy nim nic robić. Zdarzały się jednak takie wyjazdy gdzie traciłem dwie opony i to w sposób nieodwracalny ponieważ eksplodowały. Eksplodowały dlatego, że w miejsca które jeżdżę (fermy) drogi są przystosowane raczej do samochodów terenowych lub ciągników niż osobówek. O rozwalenie zbieżności i zdarcie opon więc łatwo. Dodajmy jeszcze do tego brak nawet jednego koła zapasowego (mam gas, więc woże tylko uszczelniacz na dojazd do wulkanizatora) i robią się poważne kłopoty. Kilka migawek z dróg dojazdowych:

Oczywiście to tylko dojazdy, niewątpliwym plusem w ładną pogodę są drogi na mapie oznaczone jako żółte. Wtedy jazda to sama przyjemność.

Przyjemność z jazdy to jedno, natomiast przyjemność wejścia na fermę to inna sprawa. Faktem jest, że odwiedzając 5 ferm dziennie jest się najczystszym człowiekiem w okolicy. Normy i procedury są wyśrubowane i nie ma od nich odstępstw. Obowiązkowa kąpiel na wejście, przebranie w czysty ubiór roboczy (bielizna także), i to samo na wyjściu. Nawet jeśli to tylko wejście do pomieszczenia z komputerem. Doświadczenie zaiste bezcenne. Pod koniec wyjazdu miałem mdłości na widok śluzy i drelichów, które przeważnie były za małe :)

Czeka na mnie, kolejne niebieskie wdzianko….

I finalnie, kolejne niebieski zombie!

Czasami zdarzają się także dziwne wypadki, jak np. jazda przez wioskę i podziwianie zabytków…

po czym okazuje się, że w wiosce która ma jedną drogę można się zgubić, albo nie znaleźć dużej przecież fermy (z racji dojazdu przez pola lub inne zakamarki co w ogóle jak droga nie wyglądają) lub jeszcze gorzej dojechać do czegoś czego byśmy się zupełnie nie spodziewali:

Zdążyłem zrobić dwa zdjęcia powyżej i już jechał w moją stronę Honker, uciekłem :)

Po całym dniu przychodzi nagroda. Czysty i nie śmierdzący hotel. W dniach takich kiedy o 7 rano startuje się na fermy a od 15 do 23 jedzie do następnej lokalizacji (np z Czaplinka do Gołdapii) próg pokoju jest najlepszym co może mnie spotkać. Btw, nieodzowny zestaw administratora w podróży (słuchawka bluetooth, laptop, mapa polski(!) i ciemne okulary :) :

Od razu wyjaśniam, że GPS jest fajny i przydatny w dużych miastach, natomiast to co on wyrabia poza głównymi drogami (przynajmniej Nokia Maps) to historia na osobny wpis. Dobra mapa przy takich wyprawach to podstawa!

Wracając do Hoteli – moje dwa sprawdzone to Hotel Marina w Bornym Sulinowie:

oraz Agros w Kętrzynie:

Polecam.

Wydawać by się mogło, że co jest fajnego na fermach. Wewnątrz właściwie nic, chociaż tak naprawdę jeszcze nigdy nie widziałem naszej (firmowej) blondyny (świnki), więc może ilości liczone w tysiącach robią wrażenie. To co na mnie robi wrażenie to wielkość całych tych kompleksów i pobocznych spraw związanych z produkcją, np wielkie ciągniki:

Paszowozy

Wytwórnie pasz:

Zabudowa:

Dla kogoś z miasta jest to frajda, zobaczyć to wszystko w działaniu. Także poznać cały proces produkcji empirycznie jest ważnym doświadczeniem zawodowym. Wygląda to zupełnie inaczej niż w JDE na ASie gdzie materiały wędrują po wpisaniu odpowiedniej opcji :) Widzę także duże pole do popisu dla systemów embedded, które usiłuję poznać (sterowniki PLC itd.) Radocha z powrotu z Gołdapii czy z Ketrzyna gdzie zostawiło się działający serwer a w Poznaniu można się na niego zalogować jest także nie do przecenienia ;)

Powered by Twitter Tools.

Powered by Twitter Tools.

Powered by Twitter Tools.

Powered by Twitter Tools.

i wyglądał tak:

Serwer z dwoma dyskami 70 GB

Dołożyłem 4 dyski (po uprzednim dokupieniu ramek co nie jest takie proste w przypadku dwuletniego serwera) 17 GB, które od jakiegoś czasu leżakowały po wyjęciu z AS400 (lub eserver iseries, a nawet ostatnio i5, IBM i te jego zmiany nazw…). Tutaj drobny offtopic. Akurat to, że dyski uprzednio były w ASie jest dość istotne ponieważ przysparza to trochę kłopotów. Po przygotowaniu i włożeniu dysków:

kernel zaraportował tylko:

Komunikaty po włożeniu dysków

Po restarcie dyski niby zostały wykryte, ale przy normalnych komunikatach kernela pojawiło się coś jeszcze:

sd2 at scsibus1 target 2 lun 0: disk fixed
sd2(ahd1:0:2:0): preposterous sector size: 0x20a. Defaulting to 512 bytes.
sd2: 16742 MB, 29550 cyl, 2 head, 580 sec, 512 bytes/sect x 34287616 sectors
sd2: sync (12.50ns offset 63), 16-bit (160.000MB/s) transfers, tagged queueing
ses0 at scsibus1 target 8 lun 0: processor fixed
ses0: SAF-TE Compliant Device
ses0: async, 8-bit transfers
sd2(ahd1:0:2:0): preposterous sector size: 0x20a. Defaulting to 512 bytes.
sd2(ahd1:0:2:0): generic HBA error
sd2: dos partition I/O error
sd2(ahd1:0:2:0): generic HBA error
findroot: unable to read block 64
sd2(ahd1:0:2:0): generic HBA error

I tak x4 dyski. Oczywiście o disklabelowaniu i stworzeniu działającego CCD nie było mowy. Kilka osób sugerowało:

20:10 lama_: mhm, albo jakos specjalnei je trzeba przygotowac, albo netbsd ich nie lubi/tego kontroloera/ cos jeszcze trzeba tam ustawic itp.
15:08 lama_: kontrolera moze? ale watpie, to raczej kwestia firmware lub pogrzebania z nimi w AS ?
13:20 lama_: to jest cos na lini sprzet/kernel z urzadzeniami wedlug mnie, a nie z disklabel
13:17 lama_: to popatrz jeszcze po tasmach itp
13:12 lama_: jest to zdecydowanie problem na innym poziomie niz disklabel

20:08 < @emet> po wnikliwej analizie stwierdzam że coś jest spierdolone.

20:13 < @gavroche> cancer^, MAsz napisane.
20:13 < @gavroche> sd2(ahd1:0:2:0): generic HBA error
20:13 < @gavroche> :)
20:13 < @gavroche> Pewnie kontroler masz spierdolony.
20:14 < @lama_> to by dyski 1-2 nie dzialaly ok
20:14 < @gavroche> Może być jeden kanał spierdolony.
20:14 < @gavroche> Na przykład.
20:15 < @gavroche> Wtedy by działały.

20:18 < @lama_> host bus adapter
20:19 < @lama_> poszukaj jeszcze jakis firmware/bios updatow
20:20 < @lama_> i kable badaj/polaczenia/zworki/ustawienia itp. pierwsze co musisz wlasnie wyeliminowac to na 100% ze to nie jest jakis sprzetowy problem

20:28 < @gavroche> No, chyba, że masz za nowy sprzęt żeby na nim NetBSD uruchomić.
20:28 < @gavroche> To wtedy gorzej. :< 20:33 <@majkel> re
20:44 < @cancer^> gavroche: x346 ibm
20:44 < @cancer^> 2 latek
20:47 < @gavroche> No niestety. Przyjdzie Ci zaczekać na NetBSD 7.0. ;/
20:47 < @gavroche> Nie rozumiem Was, że używacie NetBSD do celów innych niż edukacyjne.

Na szczęście mimo czarnowidztwa kolegów, nic nie okazało się spierdolone, nie musiałem szukać biosów ani firmware do dysków i kontrolera, oszczędzone zostało mi także oczekiwanie na NetBSD 7.0 zwłaszcza, że mój zakład o NetBSD 5.0 vs Windows 7 nadal trwa :) NetBSD oprócz swoich walorów edukacyjnych będzie pełnił także dotychczasową rolę jako IDS oraz kilka innych zadań :)

A wszystko dlatego, że po wywiadzie na grupach dotyczących AS’a400 okazało się, ze IFS (system plików ASowy) modyfikuje dysk na tyle, że NetBSD nie umie sobie z nim poradzić – z tąd też komunikat: sd2(ahd1:0:2:0): preposterous sector size: 0x20a. preposterous = absurdalny :)

Lekarstwem na tą „absurdalną” wielkość sektora był lowlevel format wykonany z poziomu BIOS’a kontrolera. Po kilkunastu minutach i milionie potwierdzeń, dyski odzyskały nie tak absurdalną wielkość sektora jaką jest 512 bajtów zamiast 522 :)

Czy na pewno, na 100% jesteś pewny że chcesz lowlevel format zrobić? Tak! A czy aby na pewno?...

Czy na pewno, na 100% jesteś pewny że chcesz lowlevel format zrobić? Tak! A czy aby na pewno?...

Wracając do sedna postu. Mamy działające dyski i kernel już sobie z nimi radzi. Wszystko pozapinane (literalnie ;) na ostatni zatrzask więc do dzieła :)

Całość pozapinana

Szybka kontrola, wszystko tym razem według oczekiwań, żadnych HBA error, żadnych absurdalnych sektorów (to naprawdę mi się podoba :), oraz żadnych I/O errorów w dosowych partycjach (a to już było wogóle od czapy :).

sd0 at scsibus1 target 0 lun 0: disk fixed
sd0: 70006 MB, 65494 cyl, 3 head, 729 sec, 512 bytes/sect x 143374000 sectors
sd0: sync (6.25ns offset 80), 16-bit (320.000MB/s) transfers, tagged queueing
sd1 at scsibus1 target 1 lun 0: disk fixed
sd1: 70006 MB, 65494 cyl, 3 head, 729 sec, 512 bytes/sect x 143374000 sectors
sd1: sync (6.25ns offset 80), 16-bit (320.000MB/s) transfers, tagged queueing
sd2 at scsibus1 target 2 lun 0: disk fixed
sd2: 17501 MB, 29550 cyl, 2 head, 606 sec, 512 bytes/sect x 35843670 sectors
sd2: sync (12.50ns offset 63), 16-bit (160.000MB/s) transfers, tagged queueing
sd3 at scsibus1 target 3 lun 0: disk fixed
sd3: 17501 MB, 29550 cyl, 2 head, 606 sec, 512 bytes/sect x 35843670 sectors
sd3: sync (12.50ns offset 63), 16-bit (160.000MB/s) transfers, tagged queueing
sd4 at scsibus1 target 4 lun 0: disk fixed
sd4: 17501 MB, 29550 cyl, 2 head, 606 sec, 512 bytes/sect x 35843670 sectors
sd4: sync (12.50ns offset 63), 16-bit (160.000MB/s) transfers, tagged queueing
sd5 at scsibus1 target 5 lun 0: disk fixed
sd5: 17501 MB, 29550 cyl, 2 head, 606 sec, 512 bytes/sect x 35843670 sectors
sd5: sync (12.50ns offset 63), 16-bit (160.000MB/s) transfers, tagged queueing

Po pierwsze patrzymy na disklabel:

disklabel sd2
# /dev/rsd2d:
type: SCSI
disk: DRVS18D
label: fictitious
flags:
bytes/sector: 512
sectors/track: 606
tracks/cylinder: 2
sectors/cylinder: 1212
cylinders: 29550
total sectors: 35843670
rpm: 10040
interleave: 1
trackskew: 0
cylinderskew: 0
headswitch: 0 # microseconds
track-to-track seek: 0 # microseconds
drivedata: 0

4 partitions:
# size offset fstype [fsize bsize cpg/sgs]
a: 35843670 0 4.2BSD 0 0 0 # (Cyl. 0 - 29573*)
d: 35843670 0 unused 0 0 # (Cyl. 0 - 29573*)
disklabel: boot block size 0
disklabel: super block size 0

Tak wygląda standardowy disklabel czystego dysku, modyfikujemy go do użycia przez CCD. Potrzebujemy jeden cały slice c (d w nomenklautrze NetBSD to cały dysk, a c to wszystkie slice NetBSD) minus 1x sectors/cylinder oraz typ systemu ccd. Czyli po szybkim przeliczeniu

bc
35843670-1212
35842458

disklabel dla pierwszego dysku użytego w ccd będzie wyglądał tak:

disklabel sd2
# /dev/rsd2d:
type: SCSI
disk: DRVS18D
label: fictitious
flags:
bytes/sector: 512
sectors/track: 606
tracks/cylinder: 2
sectors/cylinder: 1212
cylinders: 29550
total sectors: 35843670
rpm: 10040
interleave: 1
trackskew: 0
cylinderskew: 0
headswitch: 0 # microseconds
track-to-track seek: 0 # microseconds
drivedata: 0

4 partitions:
# size offset fstype [fsize bsize cpg/sgs]
c: 35842458 1212 ccd # (Cyl. 1 - 29573*)

Do edycji disklabela używamy komendy disklabel z opcją -e. Całą operację powtarzamy tyle razy ile mamy dysków odpowiednio przeliczając offset (no chyba, że macie wszystkie dyski takie same).

Dopisujemy nasze slice do konfiga ccd:

cat /etc/ccd.conf
#ccd ileave flags component devices
ccd0 0 none /dev/sd2c /dev/sd3c /dev/sd4c /dev/sd5c

oraz inicjujemy ccd:

ccdconfig -C -f /etc/ccd.conf
ccdconfig: /dev/sd5c: No such file or directory

Tutaj jeszcze drobna poprawka, trzeba stworzyć urządzenia w /dev bo jakoś same się nie zrobiły:

Tworzymy i sprawdzamy czy jest ok:

./MAKEDEV sd5

ll /dev/sd5*
brw-r----- 1 root operator 4, 40 Jan 9 10:43 /dev/sd5a
brw-r----- 1 root operator 4, 41 Jan 9 10:43 /dev/sd5b
brw-r----- 1 root operator 4, 42 Jan 9 10:43 /dev/sd5c
brw-r----- 1 root operator 4, 43 Jan 9 10:43 /dev/sd5d
brw-r----- 1 root operator 4, 44 Jan 9 10:43 /dev/sd5e
brw-r----- 1 root operator 4, 45 Jan 9 10:43 /dev/sd5f
brw-r----- 1 root operator 4, 46 Jan 9 10:43 /dev/sd5g
brw-r----- 1 root operator 4, 47 Jan 9 10:43 /dev/sd5h
brw-r----- 1 root operator 4, 524328 Jan 9 10:43 /dev/sd5i
brw-r----- 1 root operator 4, 524329 Jan 9 10:43 /dev/sd5j
brw-r----- 1 root operator 4, 524330 Jan 9 10:43 /dev/sd5k
brw-r----- 1 root operator 4, 524331 Jan 9 10:43 /dev/sd5l
brw-r----- 1 root operator 4, 524332 Jan 9 10:43 /dev/sd5m
brw-r----- 1 root operator 4, 524333 Jan 9 10:43 /dev/sd5n
brw-r----- 1 root operator 4, 524334 Jan 9 10:43 /dev/sd5o
brw-r----- 1 root operator 4, 524335 Jan 9 10:43 /dev/sd5p

Wygląda na ok. Inicjujemy ccd jeszcze raz. Po poprawnym zainicjowaniu nie dostajemy żadnego komunikatu, ale za to w /dev pojawiaja nam się urządzenia ccd :)

ccdconfig -C -f /etc/ccd.conf

ls -la /dev/ccd*
brw-r----- 1 root operator 16, 0 Feb 22 2008 /dev/ccd0a
brw-r----- 1 root operator 16, 1 Feb 22 2008 /dev/ccd0b
brw-r----- 1 root operator 16, 2 Feb 22 2008 /dev/ccd0c
brw-r----- 1 root operator 16, 3 Feb 22 2008 /dev/ccd0d
brw-r----- 1 root operator 16, 4 Feb 22 2008 /dev/ccd0e
brw-r----- 1 root operator 16, 5 Feb 22 2008 /dev/ccd0f
brw-r----- 1 root operator 16, 6 Feb 22 2008 /dev/ccd0g
brw-r----- 1 root operator 16, 7 Feb 22 2008 /dev/ccd0h
brw-r----- 1 root operator 16, 524288 Feb 22 2008 /dev/ccd0i
brw-r----- 1 root operator 16, 524289 Feb 22 2008 /dev/ccd0j
brw-r----- 1 root operator 16, 524290 Feb 22 2008 /dev/ccd0k
brw-r----- 1 root operator 16, 524291 Feb 22 2008 /dev/ccd0l
brw-r----- 1 root operator 16, 524292 Feb 22 2008 /dev/ccd0m
brw-r----- 1 root operator 16, 524293 Feb 22 2008 /dev/ccd0n
brw-r----- 1 root operator 16, 524294 Feb 22 2008 /dev/ccd0o
brw-r----- 1 root operator 16, 524295 Feb 22 2008 /dev/ccd0p

Skoro już mamy ccd jako urządzenie, sprawdzamy jego disklabel:

# rccd0d:
type: ccd
disk: ccd
label: fictitious
flags:
bytes/sector: 512
sectors/track: 2048
tracks/cylinder: 1
sectors/cylinder: 2048
cylinders: 70004
total sectors: 143369832
rpm: 3600
interleave: 1
trackskew: 0
cylinderskew: 0
headswitch: 0 # microseconds
track-to-track seek: 0 # microseconds
drivedata: 0

4 partitions:
# size offset fstype [fsize bsize cpg/sgs]
a: 143369832 0 4.2BSD 0 0 0 # (Cyl. 0 - 70004*)
d: 143369832 0 unused 0 0 # (Cyl. 0 - 70004*)

Że tak powiem, automagicznie idealnie. Size jest sumą czterech dysków z ccd.conf. Po przeliczeniu mamy 67 GB do wykorzystania. Pozostało jeszcze tylko założyć system plików:

newfs /dev/rccd0a
/dev/rccd0a: 70004.8MB (143369832 sectors) block size 16384, fragment size 2048
using 380 cylinder groups of 184.23MB, 11791 blks, 23296 inodes.
super-block backups (for fsck_ffs -b #) at:
32, 377344, 754656, 1131968, 1509280, 1886592, 2263904, 2641216, 3018528, 3395840, 3773152, 4150464, 4527776, 4905088,
......

i podmontować w wybranym miejscu:

mkdir /usr/home/storage
mount /dev/ccd0a /usr/home/storage/

Sprawdzamy czy wszystko gra:

df -h
Filesystem Size Used Avail Capacity Mounted on
/dev/sd0a 1.9G 37M 1.8G 1% /
/dev/sd0f 29G 12G 15G 44% /var
/dev/sd0e 19G 16G 2.0G 89% /usr
/dev/sd0g 13G 3.6G 9.2G 27% /usr/home
tmpfs 781M 48K 781M 0% /tmp
kernfs 1.0K 1.0K 0B 100% /kern
procfs 4.0K 4.0K 0B 100% /usr/pkg/emul/linux/proc
/dev/sd1e 67G 49G 15G 76% /backup
/dev/ccd0a 67G 2.0K 64G 0% /usr/home/storage

Wygląda na to, że wszystko w jak najlepszym porządku, możemy przetestować wydajność naszego nowego ccd:

dd if=/dev/zero of=file_1GB bs=1m count=1k
1024+0 records in
1024+0 records out
1073741824 bytes transferred in 19.476 secs (55131537 bytes/sec)

Imponujące :)

Jeśli jesteś zadowolony ze swojego setupu, ostatnią rzeczą jest dopisanie ccd=YES do rc.conf oraz do fstaba punktu montowania:

echo ccd=YES >> /etc/rc.conf
echo "/dev/ccd0a /usr/home/storage ffs rw,softdep 1 1" >> /etc/fstab

Ostatni restart, aby zobaczyć czy wszystko gra i jeśli po restarcie masz podmontowany ccd tam gdzie powinien być to gratulacje – ccd skonfigurowany i działa :)

Jeszcze uwaga na koniec – FFS w NetBSD obsługuję partycję do wielkości 2 TB. Zatem jeśli chcesz połączyć dyski w więcej niż 2 TB, niestety trzeba zrobić kilka ccd, np, mój serwer backupowy dla userów posiada 4 TB w dwóch ccd:

/dev/ccd0a 1.8T 1.5T 189G 89% /usr/home/bacula
/dev/ccd1a 1.8T 1.0T 683G 60% /usr/home/bacula2

Biurko na co dzień

Wiadomo, bałagan sam się robi :) Dlatego dzisiejszy dzień jest idealnym momentem aby zapanował na tym meblu porządek!

Biurko od święta.

Zniknęło większość papierzysk, także śrubki z lewej strony (mało widoczne) i mało przydatne rzeczy jak np. podgrzewacz do kawy na USB (który z moim porcelanowym wyeksponowanym mega kubkiem i tak nie działa). Kable niestety przez konstrukcję laptopa muszą być w nieładzie. Za to pojawił się kalendarz papierowy, bardzo rzadko spotykany gadżet w dobie Google Calendar czy Sunbirda :)

Jak znam życie, za kilka dni jednak automagicznie biurko samo się zabałagani do wersji z pierwszego zdjęcia, no ale dzisiaj świętujemy ;)

A rok temu pisałem dokładnie o tym samym :)

W swojej karierze zawodowej widziałem od środka i złożyłem setki dysków twardych. Spotkałem się z niejednym wątpliwym rozwiązaniem, np. dysk do góry nogami, trzymający się tylko na szelce IDE, zamontowany w kieszeni 5,25 z jednej strony itp. Warto zwrócić uwagę w jaki sposób zmontowany jest nasz PC :)

A że blog o IT także trochę traktuje to kolęda w temacie :)

Bug się rodzi, kod truchleje,
choć nie w BIOS-a osadzony,
Segfault krzepnie, Flash ciemnieje,
backtrace będzie nieskończony!
Wzgardzony, okryty chwałą
Śmiertelny, DOS nad wiekami
A słowo się tekstem stało
I mieszało procesami.

W nędznej szopie napisany
RAM mu za kolebkę dano!
Czarnobiały lub zielony,
MMX-a też nie znano…
Userzy, was to spotkało,
Witać go przed Windowsami
A słowo się tekstem stało
I mieszało procesami.

Coż masz, Windows, nad *NIX-ami,
Bug otwiera twe podwoje.
Wszedł między kod kilobajtami;
Bill i tak wyszedł na swoje.
Niemało zyskał, niemało,
Żeśmy mu płacili sami,
A słowo sił oknem stało,
I mieszało zasobami.

Nie było miejsca na dysku
Zasoby Windows pożerał
Ogarnąć sobą chciał wszystko
Zgnieść fale gamma usera
Niemało zyskał, niemało,
Żeśmy mu płacili sami,
A słowo się oknem stało,
I mieszało zasobami.

I pojawiłeś się skromny,
Linuksie, dając osłony
Macierzom i hostom drobnym
Initem rządząc demony
Dyski masz i pamięć całą
I katalogi z plikami
A słowo znów tekstem stało
I mieszało procesami.

Podnieś rękę, Roocie User,
Błogosław Linuksa swego
W dobrych wersjach, w dobrym kodzie,
i wspieraj też rozwój jego.
Dyski masz i pamięć całą
I katalogi z plikami
A słowo się tekstem stało
I mieszało procesami.

Do każdego tytułu oczywiście bonusy, manuale, tapety itp. Polecam!

Nie pierwszy raz zdażył mi się taki wypadek. Po pierwszym „ataku” 4 lata temu, to był „atak” numer dwa. Wiedząc co mnie czeka udało mi się zachować spokój w drodze do szpitala i przetestować wszystkie możliwe ustawienia siedzenia pasażera. W szpitalu standardowo:

- Co Panu dolega
- Umieram, kolka nerkowa, potrzebuję kroplówkę z środkiem przeciwbólowym
- Ma Pan ubezpieczenie?
- Mam, ale nie przy sobie, możemy załatwić to później? I’m dying here!
- To w takim razie proszę podpisać oświadczenie, że jak Pan nie doniesie ubezpieczenia to Pana obciążymy kosztami.

skrob, skrob, skrob – podpisałem, ale nie wyglądało to na mój podpis wcale

- Proszę na ostry dyżur, pokój 55

Na szczęście pokój był za plecami, kolejki brak, fajnie, wchodzę, daję jakiś świstek z rejestracji i z nadzieją patrzę na pielęgniarza i mu opowiadam co mi jest i co ma mi zrobić bo to już sprawdzone działanie. Odpowiedź – wyrok – proszę poczekać na korytarzu. No kurwa po co?! Jak się później okazało, szukali lekarza. A jak takie poszukiwania wyglądają mogłem się przekonać kiedy indziej słuchając rozmowy laborantek z lekarzem o pierdołach gdzie po pół godzinie lekarz oprzytomniał z tekstem „Matko Boska, tam ta kobita na mnie czeka na izbie przyjęć!”. Po kilku minutach oczekiwania i chyba końcówce działania NO-SPY, wszedłem jeszcze raz i położyłem się a kozetce bo już nie mogłem ustać. Cud się stał albo wyglądałem naprawdę źle bo znalazł się dość szybko lekarz i lekarka. Krótki wywiad (po co pytania gdzie pracuję i mieszkam jak można to zrobić po wszystkim? Dodatkowo ból plączę język, no ale udało mi się dostarczyć wszystkich informacji.) W końcu dostałem kroplówkę z dodatkowymi dwoma zastrzykami, tak że całkiem niezły koktajl drugowy. Skuteczny koktajl, odpłynąłem w kilka minut czując ustepujący ból. Tak mi się dobrze leżało, ale kolejne obowiązki wzywają, badanie moczu i usg. O ile z USG nie ma większych problemów (aaaaj zimny żel), to z moczem do badania z bolącą nerką są OGROMNE problemy. Po kilku minutach w ubikacji gapiąc się na odkręcony cieknący kran udało mi się napełnić prawie do pełna kubeczek :). Trochę oczekiwania, ciesząc się życiem bez bólu umiliła mi czekolada z automatu. Wyniki USG który przyszły szybciej właściwie potwierdziły to co na 100% miały potwierdzić wyniki moczu. Stan zapalny, jakieś kamyszki w nerce. Spoko, ostatnio też tak było, najważniejsze że kroplówka zaczęła działać. Można wracać. W tym momencie właściwie byłem gotów wracać do pracy i wybrać się na sprawdzenie polityki Disaster Recovery w Szamotułach. Nie przewidziałem jedynie, że polityka nie uwzględnia Disaster Recovery Admina…

Po telefonie do żony i szefa ustaliliśmy jednak, że odpuszczę sobie dzisiejszy dzień. W domu czekała na mnie śpiąca Tosia (dzięki córcia) więc szybko położyłem się w łóżku pod kołdrą i zasnąłem z nadzieją na szybkie recovery. Po godzinie spania, a po półtorej od wyjścia ze szpitala, symptomy poranne zaczęły wracać. Znacie to uczucie niemocy kiedy nadchodzi coś nie uniknionego i jest to nie przyjemne? Właśnie zaczęło mnie ogarniać. Wziąłem kolejne NO-SPY i czekałem. Doczekałem się całkiem szybko. Przewalczyłem z nawracającym bólem do 17 i pojechaliśmy znowu do szpitala, tym razem na ul. Szwajcarską bo tam mają podobno specjalistów (tak powiedzieli na Mickiewicza). Oczywiście dopadł mnie Murphy z jego prawami, na korytarzu pełno ludzi, dodatkowo to nie jest ostry dyżur tylko Szptalny Oddział Ratunkowy i kolejki jako takiej tam nie ma, decyduje stopień poszkodowania. No i kto tam by się przejmował moją nerką (i w ogóle facetem łażącym w kółko albo leżącym na krzesłach) jak co chwila przywożeni byli nowi pacjenci andrzejkowego eventu z poparzoną (o zgrozo!) ręką, lub skaleczoną(!) dłonią. W końcu znalazł się lekarz, który spojrzał na wyniki z poprzedniego szpitala i wysłał mnie do urologa. U urologa poszło sprawnie i w ogóle doktór był pozytywna postacią tego całego zajścia, miły, rzeczowy, pomocny, odpowiadał na pytania w stopniu zrozumiałym dla gościa z IT a nie z Akademii Medycznej. Generalnie, nie ma się co obawiać, trzeba „urodzić” te kamyszki, bo za małe na operację czy ultradźwięki. A poza tym trzeba to przecierpieć. Na moją sugestię, że może kolejna kroplóweczka? okazało się, że w planach był domięśniowy zastrzyk przeciwbólowy ale jak kroplówa mi pomaga to będzie kroplówa. Yeeey! Kolejne oczekiwanie i w końcu jest. Kroplówka trzy razy większa niż poprzednia! Po pół godzinie zassałem całość. Tutaj trzeba nadmienić, że ludzie pracujący na pogotowiu (mam na myśli sanitariuszy) są niesamowici. W pokoju gdzie wszyscy trafiliśmy, leżą ciężkie przypadki, starsze panikujące babcie („Panie! Dawaj ten podsuwacz bo na łóżko wam narobie!”) i kilka lżejszych (duszności, zasłabnięcie itp). Wszystkimi trzeba się zająć, a stosunek pacjentów do pielęgniarzy wynosił na oko 15:2. Przez cały ten czas uwijali się jak mrówki, z uśmiechem, nie pyskując, odpowiadając z humorem (np. na powyższą babcię ” Już lecę moja królowo, a jak Pani skończy to idziemy na dyskotekę” itp.) W pewnym momencie jak już ketanol w kroplówce zaczął działać, miałem niezły ubaw i podziw dla tego całego cyrku. Myślę, że takie podejście dużo daje pacjentom i ogólnie wpływa dobrze na atmosferę. Większość pacjentów także wyglądała na rozbawionych i zadowolonych mimo, kroplówek, i innej aparatury podłączonej do siebie. Tak trzymać chłopaki!

Całość zajęła trochę więcej niż 3 godziny, ale po ustąpieniu bólu było mi już wszystko jedno. Dostałem na recepcie jeszcze ketonal w tabletkach, więc mogłem poczuć się bezpieczny :) Po drodze zakupiliśmy mnóstwo wody, która w siebie usilnie wmuszałem i co chwila oddawałem przepukując nerkę. Noc upłynęła w miarę spokojnie, następny dzień także (po zażyciu ketonalu, ale jednak). W niedzielę czułem się na tyle dobrze (od rana żadnych drugów), że wybraliśmy się do sklepu no i wtedy klops, albo rozchodziłem jakoś tą nerkę albo przyszła moja pora, ale do domu wracaliśmy dość szybko. Fakt, że przez ostatnie dni się oszczędzałem widać na nerce nie zrobił wrażenia żadnego. O dziwo po zażyciu moich tabletek ratunkowych szybko minęło wszystko, tendencja widać pozytywna, ale poniedziałek postanowiłem odpuścić.

Poniedziałek upłynął mi na koncentrowaniu się na kolejnych litrach wody i lataniu do kibla. Skutek niezły bo piszę posta we wtorek, a od niedzielnego popołudnia nie wziąłem, żadnej tabletki. Nerkę co prawda czuję, że jest, ale jakby to określić to bardziej takie echo bólu obecnego przez ostatnie 4 dni. Disaster Recovery siebie określam na 80% :)

W całym tym zdarzeniu są także pozytywne aspekty. Dowiedziałem się że pozostałe narządy wewnętrzne są w stanie idealnym. Wykorzystałem trochę haraczu płaconego co miesiąc ZUSowi ;) Przekonałem się, że służba zdrowia to nie źli ludzie tylko system i biurokracja jest zła. Spędziłem co prawda bolesne ale 4 nie przerwane dni z Tośką :) Nadrobiłem trochę zaległości serialowych (Fringe, Terminator – Sarah Connor Chronicles, Dexter sezon 3). Niestety Disaster Recovery z domeną Windowsową ciągle leży :/

(niestety jakaś pomroczność jasna albo to był pierwszy dzień używania Acer Aspire One – o którym później – więc literówka na literówce :/ ale zostawiam w oryginale)

12:13 <lama`> teraz niech uptajma nabije ze 100 dni chociaz
12:13 <cancer^> hehe po co ?
12:13 <cancer^> wzesniej wyjdzie 5.0 stable
12:14 <lama`> lol
12:14 <lama`> jasne
12:15 <lama`> jestem gotyw przyjac zaklada ze windows 7 uzyska status RTM przed pojawieniem sie ISO z netbsd 5.0
12:26 <cancer^> hehe
12:26 <cancer^> nie jestem w temacie windows 7
12:26 <cancer^> wiec nie wiem kiedy jest planowany release
12:31 <lama`> jesien 2009 pewnie
12:31 <lama`> pozna
12:31 <lama`> czyli rok co najmniej
12:47 <cancer^> no to skolonny bylbym sie zalozyc ze netbsd 5.0 bedzie szybciej :)
12:51 <lama`> haha
12:51 <lama`> ok
12:51 <lama`> jak zrobie bloga
12:51 <lama`> zrobimy oficjalny zaklad pomiedzy blogami :>
12:51 <lama`> PRZEGRASZ! :P
12:51 <lama`> tylko co mialby zrobic przegrany? :P
13:43 <cancer^> przekieorwac traffic ze swojego bloga na drugiego ;)
13:46 <lama`> cos smieszniejszego :>
13:46 <lama`> ale to moze byc z jakims obrazkiem :>
13:47 <cancer^> ok
13:49 <cancer^> no to masz temat na pierwszy post :)
13:49 <cancer^> zaklad :)
13:49 <lama`> ok
13:50 <lama`> tygodniowe przekierowanie traffiku po wyswietleniu jakiegos obrazka :>
13:50 <cancer^> tzn jak by to mialo wygladac?
13:54 <lama`> wchodz sie na cancer.pl i tam jakis obrazek przygotowany przezemenie bo przegrasz
13:54 <lama`> i po 10 sekundach redirect na llama.pl
13:54 <lama`> albo innaczej
13:55 <lama`> moze trzeba bedzie podstawic stronke ze zostala shakowana przez turkish hakerow i wyjasnienia dopiero pozniej? :P
13:56 <cancer^> no dobra :)
13:56 * cancer^ sie zastanawia czy nie straci za duzo na tym jak przegra hehe
14:01 <cancer^> Wiek domeny :4 lata, 185 dni
14:01 <cancer^> nie wiedzialem ze tak dlugo ja mam juz :)

Jak widzicie odważnie stawiam czoła propagandzie Microsoftu i bronię honoru NetBSD ;) A że już mamy 5_BETA to szanse są duże!

Oficjalnie więc przy pomocy tego posta przyjmuję zakład!

Rok z Tosią za nami. W międzyczasie oprócz dobijania do swojego pierwszego roku Tosia nauczyła się:

CHODZIĆ (już w 11 miesiącu!)

ROBIĆ UŻYTEK Z CHODZENIA I SKRADAĆ SIĘ ;)

POKAZYWAĆ JAKA JEST DUŻA

POMAGAĆ TACIE WE WSZYSTKIM NP. PRZY SKŁADANIU SWOICH ZABAWEK

SAMA SIĘ BAWIĆ AMBITNYMI ZABAWKAMI

WYGŁUPIAĆ SIĘ Z TATĄ I MIEĆ RADOCHĘ Z MOCNYCH WRAŻEŃ :)

Na ostatnim zdjęciu widać także wspaniałe uzębienie mleczne ;)

Wpadło mi w rękę jakiś czas temu pisemko LINUX+ wydawane notabene przez to samo wydawnictwo, które wydaje opisywany na tym blogu BSD Magazine (#1, #2, a #3 leży na biurku i także czeka na zrecenzowanie), czyli wydawnictwo Software. Co do samego pisma odsyłam do pierwszego wpisu o BSD Magazine, gdyż layout i wszystko co z nim związane jest bardzo podobne. Piszę w ogóle o Linux+ ponieważ miałem zamiar opisać co nie co o konsoli i narzędziach które są pomocne w codziennych czynnościach, ale okazało się, że w tym numerze Linux+ pojawił się właśnie taki artykuł, tak że polecam :) Sam magazyn można zasubskrybować jako newsletter więc możecie się zaznajomić co i jak w konsoli można zrobić. Artykuł jest obszerny i napisany językiem dla początkujących więc nie powinno być problemu ze stosowaniem opisanych tam narzędzi w praktyce. Autor wziął sobie do serca temat i jest opis nawet oglądania filmów i zdjęć w konsoli. Bardziej to ciekawe niż praktyczne, no ale można. Polecam za to zwrócić uwagę na przeglądarki tekstowe, sam używam elinksa do pisania notatek na tym blogu, oraz do czytania dokumentacji, naprawde bardzo wygodna i szybka rzecz. Z komunikatorów zamiast EKG czy Fincha w polskich realiach skupiłbym się raczej na EKG2 dlatego że można w nim uruchomić wszystkie popularne protokoły czyli GG, Jabber i Tlen. Przy okazji czytania o moc – programie do puszczania muzyki z konsoli przypomniało mi się jak to za czasów area47.org czyli mojej sieci blokowej używałem mpg123 jako budzika. W połączeniu z cronem i serwerem na HP Vectra (P2 400Mhz, 80 GB HDD, 512 MB RAM) dawało to niezłe rezultaty :) Z oprogramowania konsolowego które nie jest opisane w Linux+ dodałbym jeszcze gry oraz czytacza poczty. Nawet dzisiaj np taki ADOM to kawał pożądnego rpga, w który można przyciąć nawet w pracy i nikt się nie zorientuje że właśnie gramy ;) Warto dodać też do tego netris, bardzo prosty tetris pod konsolą, ale z możliwością gry po sieci, w trybie powiedzmy deatchmatch (jak zrzucisz linie to pojawia się ona u przeciwnika). Jeśli chodzi o pocztę w konsoli to liczy się właściwie tylko mutt. Właściwie poza oglądnięciem załączników umie to co inne graficzne programy pocztowe, a nawet o wiele więcej. Poza tym jest bardzo prosty w obsłudze, a po zainstalowaniu od razu gotowy do obsługi poczty systemowej dlatego używam go jako czytacza maili systemowych.

Podsumowując jeśli świat poza X’ami dla Ciebie nie istnieje a chcesz go poznać odsyłam do opisu konsolowych narzędzi w Linux+, jest prosto i czysto napisane co i jak. A mi pozostaje poczekać jakiś czas aż temat znowu zrobi się na czasie wraz z nowymi programami lub ich wersjami i opisać tty’owy świat jeszcze raz :)

Pewnie właśnie zdziwiliście się, że w waszym czytniku RSS pod pozycją cancer’s blog pokazał się nowy wpis :) Tak, niestety miesięczna przerwa spowodowana jest natłokiem różnego rodzaju zajęć i wydarzeń. Brak czasu brzmi dość naiwnie, ale tak się stało, ze umyka mi on w zawrotnym tempie i coraz trudniej znaleźć kilka minut na napisanie czegoś sensownego. Ale po koleii.

Wróciłem na studia! Decyzja o tyle planowana co nie co przyśpieszona przez zaborczych panów z WKU Gniezno gdzie teraz podlegam. Jakoś tak się stało, że dopadli mnie pod koniec maja i siłą chcieli wcielić do korpusu mięsa armatniego lub w drodze wielkiej łaski jako sanitariusza. Moje perypetie z WKU to temat na zupełnie inny post. Było trochę strachu i niepewności, ale ostatecznie jestem znowu studentem UAM w Poznaniu na wydziale Fizyki, kier. Informatyka Stosowana a WKU mówię papa :) Pozytywnie zaskoczyłem się, bo kiedy zaczynałem tam studiować więcej było zajęć z fizyki niż z Informatyki, a teraz dokładnie odwrotnie. Dodatkowo szczęśliwie złożyło się, że mam zajęcia z systemów wbudowanych – a w szczególności sterowniki PLC, które w firmie spełniają bardzo ważną rolę, natomiast serwis tego jest utrudniony, więc pokładam w tym dość duże nadzieje na przyszłość. Póki co odświeżam wiadomości o Assemblerze na DSM-51.

Drugim powodem ciszy było trochę więcej pracy w firmie (wspomniane już PLC + PC do wizualizacji które coś ostatnio szwankują). Z programem do obsługi produkcji to zupełnie inna historia, a właściwie z modułem do zarządzania wagą, który łączy się do maszyny odpowiedzialnej za produkcję. Wyobrażacie sobie program, który nie ma agsolutnie oprogramowanych żadnych błędów? Jedynie co widać to ikonka od sieci z przeciętym kablem. Ale czy to wogóle fizycznie sieć niedziała, czy zablokowany profil, czy nie ten user czy złe hasło to jedynie można wywnioskować ze szklanej kuli, której akurat nie posiadam. Pozatym dopadła mnie zmora Administratorów, robota papierkowa w związku z audytem supervisora z USA. Warto wspomnieć także o gruntownych porządkach w serwerowni. Dostaliśmy od Netii światłowód, w naszych szafach nie było już ani jednego U wolnego, dlatego Netia wstawiła nam za darmochę szafę 42U a sami wykorzystali z niej 2U z czego 1U to półka …. Anyway mamy dodatkową szafę :) Miejsca w serwerowni za to dodatkowego nie mieliśmy i trzeba było wszystko przearanżować i trochę uporządkować.

Tak wyglądała przed, w trakcie i po porządkach.

Trochę pajączków trzeba było porobić, bo kable za krótkie, ale wkrótce przyjadą korytka i dłuższe kable i będzie pięknie :) Bez pajączków firma by nie ruszyła a to niedopuszczalne. Cała operacja zabrała nam czas od godziny 17 do 23. Ale wszystko wstało od pojedynczego uruchomienia, yaaay ! ;)

Tak więc tak to się umnie dzieje aktualnie, ale obiecuję poprawę :) W najbliższym czasie recenzja BSD Magazine #3 z DVD NetBSD 4.0 + duuuużo paczek. Wczoraj zainstalowałem na R50 i KDE z paczek to nawet nie minuta instalacji, jak narazie jestem zadowolony.

P.S. z tym postem mogą dziać się różne rzeczy zanim nie naucze się obsługiwać galerii ;)

Na screenie powyżej widać defaultowy wygląd Chrome. Menedżer zadań, to coś czym chwali się Google w konstrukcji przeglądarki, jesli załadujemy stronę która zawiesi nam przeglądarkę to wystarczy zamknąć tylko to okno gdzie nastąpił błąd, nie musimy restartować całego programu. Nie udało mi się zawiesić jeszcze Chrome, ale kilka razy miałem taką sytuację w FF i jest to dość upierdliwe. Nie wiem czy w finalnej wersji Google pozostawi luźny język w niektórych menusach (tak jak tu – about:memory jest pod linkiem statystyki dla nerdów :) ale w kilku miejscach są w BECIE takie smaczki.

Co jeszcze jest fajne? Znane z Opery Speedial, które są wzbogacone o opcje śledzenia najczęściej odwiedzanych stron i wyświetlaniu ich w każdej nowo otwartej karcie.

Podoba mi się też pasek adresowy, który oprócz wpisania adresu strony umożliwia przeglądanie historii oraz wyszukiwanie w Google. Podobnie to działa do paska z FF3 ale nie mamy rozdziału na pasek adresu i pasek wyszukiwarki tylko wszystko w jednym oknie.

Nowość w stosunku do innych przeglądarek to okno Incognito, możemy je otworzyć i serfować strony na których zależy nam aby pozostać anonimowym i aby nie zachował się żaden ślad w historii, cookie itd.

No i przedewszytkim przeglądarka jest bardzo szybka, dużo szybsza niż FF chociaż pożera więcej pamięci (jak wyszło z testu morr’a na #netbsd.pl ;)

11:25 < @morr> nowo otwarty firefox z 3 zakladkami - 59MB
11:25 < @morr> nowo otwarty chrome z 3 zakladkami (+about:memory) - 74MB

Paradoksalnie na moim laptopie, który tymczasowo ma 256MB RAM Firefox potrafi zajeździć dysk nawet z jenym czy dwoma tabami, Chrome radził sobie znacznie lepiej.

Cały Chrome jest na licencji BSD więc można sobie go zbudować i nawet zamknąć kod i sprzedawać zupelnie nową przeglądarkę. Jeśli ktoś ma ochotę :)

A teraz trochę narzekań. Przede wszytkim w dniu premiery odkryto 3 poważne dziury w aplikacji. Co dziwne dziury te są znane i załatane np. w Safari (Chrome korzysta z tego silnika), a w Chrome są jeszcze bardziej uwidocznione.

Chrome w statystykach? Niestety będzie widać Safari.

Kolejną rzeczą, która jest niedobra to EULA Chrome. Stanowi ona o tym, że wszystko co opublikujesz poprzez Chrome, staje się automatycznie własnością Google i mogą oni używać tych materiałów bez Twojej zgody (a właściwie za Twoim automatycznym przyzwoleniem). Nasuwa się oczywista oczywistość – Chrome nie będzie mógł być używany w firmach – ponieważ korzystając z narzędzi webowych firmowych nie możesz automatycznie przekazać praw Googlowi sam ich nie posiadając… Czy EULA zmieni się w finalnej wersji? Bardzo bym sobie tego życzył. Więc, Hej! Google! Ten post napisałem przy użyciu Firefoxa!

Na dzień dzisiejszy brak obsługi wtyczek i znikoma ilość opcji, ale czy to do końca wada? Zależy od gustu, czasem warto korzystać nawet z elinksa :)

Na koniec, nie jest to może wada, ale pokazuje pewien trend Google, co słusznie zauważył gausus z #netbsd.pl:

11:34 < @gausus> fajny ten acid
11:34 < @gausus> tfu chrome
11:34 < @gausus> teraz google wie nie tylko co googlamy
11:34 < @gausus> ale tez na jakie www wlazimy pomijajac ich wyszukiwarke
11:34 < @gausus> jakby MS byl taki to juz by krucjate ludzie rozpoczeli
11:34 < @gausus> a google jest pocieszne i mile wiec nie przeszkadza nikomu ze lada dzien moze wydymac swoich userow bez mydla

Dlatego, świadomie pominąłem importowanie haseł, bookmarków itp z FireFoxa, a może i tak już są na serwerach Google? ;)