مث یه نور کوچولو

صدای پای آب...

daneshjo-online — Sun, 23 Aug 2009 00:51:13 GMT

لای این شب بوها...

توضیح: من و فرشته و آمنه...آنجا می نویسیم. بیایید پیشمان، نرم و آهسته:)

خواب آلو!

daneshjo-online — Sat, 18 Apr 2009 18:42:18 GMT

شنبه

يكشنبه

دوشنبه

سه شنبه

چهارشنبه

پنج شنبه

جمعه

شنبه

يك شنبه

دوشنبه

پ.ن: پا شو! لنگ ظهره ها!

بدون شرح!

daneshjo-online — Wed, 15 Apr 2009 13:56:18 GMT

منبع:ايران كارتون

سياحت نامه محبوبه بيگ-اپيزود سوم-يزد، شهر قنات و قنوت و قناعت

daneshjo-online — Thu, 26 Mar 2009 11:25:18 GMT

سلام. اميدوارم كه تعطيلات خوش گذشته باشه. و جيبها پرپول شده باشه و اقوام شما رو از بحران اقتصادي درآورده باشن!(اصلا چه معني داره شما اينقدر پولكي باشين؟! به قدر كافي اين استاد جهانگير رو اعصاب ما راه ميره از بس هر حرفي ميزنه آخرش به پول ختم ميشه! مثلا ميگه:" فلان جا بايد پول بدي تا بتوني بري تو فلان كارگاه آموزشي شركت كني تا بتوني بعد ازش پول دربياري!" يا " شما كه به زبان جاوا و سي تون مي نازيد و پول ازش درميارين، اينا هم به اين زبان(ladder) مينازن و پول ازش درميارن!" يا "فلان جا بخواين عضو شين بايد پول بدين"يا " فلان پرو‍ژه فلان دانشجوم اگه تاييد بشه، كلي پول ازش درمياريم!" يا....استادي به اين پولكي نديده بودم من تا حالا!) ما كه از دست اين مهمونا بار وبنديلو جم كرده بوديم و راهي سفر شده بوديم! ديروز تازه از يزد اومديم. هرچند كه به پاي كاشان نمي رسيد، اما اندكي _فقط اندكي ها! بعضي ها پررو نشن! فاطمه و ليلا و لعيا و مينا وبقيه بروبچ اتاق! اشاره مستقيم نميكنما!_خوشمان آمد. بافت قديمي شهر ديدني بود! جالب است بدانيد كه يزد اولين شهر خشت خام و دومين شهر تاريخي جهان بعد از ونيز ايتالياست. ديدن اين شهر رو بهتون توصيه ميكنم! (البته بعد از كاشون ها!:دي)

از ميان تمام آثارديدني، من بيشتر از دخمه زردتشتيانش(برج سكوت يا برج خاموشان) خوشم اومد. نمي دونم چقدر در مورد دين و آيين زردتشتيان اطلاعات دارين. قصد من توضيح اينها و بحث برسر زرتشت و آيينش نيست. چون فرصتش نيست و فقط به شرح آنچه ديديم و علتهايي كه شنيديم مي پردازم.

دو تا عمارت مدور خشت و گلي كه داخلش هم خالي بود رو بر فراز دو تا كوه تصور كنيد. اين همان چيزي است كه ما ديديم و با وجود ارتفاع كمش تمام كساني رو كه براي ديدنش بالا ميرفتند، به هن و هن انداخته بود. چون شيب بدي داشت و ما مونده بوديم كه اينها خودشون چه طور مردگانشون رو بالا ميوردن. احتمالا خودشون هم وسط راه تلف ميشدن!!:دي نام اين دو دخمه مانكجي هاتريا و گلستان بود كه دخمه گلستان مربوط به دوران قاجاره. زردتشتيان تا حدود چهل سال پيش مردگانشون رو طي مراسم وي‍‍ژه اي مي آوردند داخل اين دخمه ها تا كركس ها اونا را بخورند. جز دو نفر، بقيه اجازه داخل شدن نداشتند. احتمالا همين دو نفر هم بودند كه در خانه محقري در نزديكي دخمه مامور بودند تا سه شب بعد از آوردن جسد تا بامداد به دخمه نور بتابانند. چون به اعتقاد زرتشتيان، روان شخص درگذشته تا سه شبانه‌روز در اطراف و بالاي سر جسد مرده در پروازه تا پس از شب سوم به آسمان‌ها پرواز كنه،اين مراسم برگزار مي‌شد تا سه شب اول بعد از مرگ از تاريكي و تنهايي نترسه. (عده اي ميگن كه كعبه زرتشت در نقش رستم شيراز هم چنين استفاده اي ازش ميشده). در داخل دخمه چاهي به نام "استودان" هست كه استخوانهاي به جاي مانده اجساد رو داخلش مي ريختند تا تبديل به خاك شوند و بعد از مدتي داخل دخمه جارو و ضدعفوني ميشده براي استفاده مجدد. اما دليل اينكه اونها اين شيوه رو براي دفن مردگانشان انتخاب ميكردند چه بوده؟

ما مسلمانان اموات رو در خاك دفن ميكنيم. بودايي ها آتش ميزنند و خلاصه هر مذهبي براي دفن مردگانش يكي از 4 عنصر رو انتخاب ميكنه. زردتشتيان هم باد رو برگزيده اند. در واقع اونها به علت تقدسي كه براي زمين قائلند معتقدند كه نبايد مرده را به خاك سپرد يا سوزاند يا در آب غرق كرد و آنها را آلوده نمود. در نتيجه اين شيوه رو برگزيدند و ميگفتند كه اين طوري بين شاه و گدا و دارا و ندار فرقي نيست(چون در آخر، استخوان باقيمانده همه آنها در چاهي در دخمه ريخته ميشد) و جسد ها به جاي اينكه طعمه كرم ها و موش ها و انگلها بشن، در مقابل آفتاب خشك ميشن و توسط پرندگان خورده ميشن. جالب اينكه بسياري از افرادي رو كه براثر ايست قلبي يا كاهش سطح هشياري مرده مي انگاشتند و مياوردن اينجا، روزهاي بعد بر اثر تحريك لاشخوران زنده مي شدند و به ميان مردم بازميگشتند!

اما اينكه چرا دخمه در چنين ارتفاعي از زمين بوده كه مسئول اونجا اينجوري توضيح ميداد كه علتش براي عدم دسترسي حيوانات وحشي مثل كفتار و گرگه كه لاشه ها رو تكه تكه ميكردند.

اما جايي كه مردگان رو هم دفن كرده بودند خيلي جالب بود. يه محوطه اي شبيه همين دارالسلام خودمون در كاشان يا زيارت محمد هلال در آران. گويا چون نور خورشيد قبله زرتشتيان بوده، بايد سر مرده به طرف مشرق يعني محل طلوع خورشيد باشه. سنگي كه به طور عمودي بر بالاي مقبره هر فرد بود و با "به نام خدا" يا "به ياري اهورا مزدا" شروع ميشد و اغلب زيرش هم نوشته بود:" گفتار نيك،كردار نيك، انديشه نيك". بعد بيت شعري نوشته شده بود . مثلا يكيش كه برام جالب بود:"خوش آمدي به مزارم كه كرده اي يادم... تو بخوان اوستايي تا كني شادم"(مثل ما مسلمانان كه براي شادي روح اموات، فاتحه ميخوانيم. احتمالا مي دونين كه اوستا توسط افراد مختلفي تدوين شده كه بخشيش سروده هاي خود زرتشت هستن(گاتها)) و بقيه اش مثل اشعاري بود كه بر سنگ قبرها مي بينيم: "گلچين روزگار چقدر باسليقه است...ميچيند آن گلي كه در جهان نمونه است...هرگلي كه بيشتر به چمن صفا ميدهد...گلچين روزگار امانش نميدهد" يا جواني كه بر اثر سانحه اي درگذشته بود:"گفتم كه نه وقت سفرت بود چنين زود...گفتا كه مگو مصلحت حق چنين بود"(اين مقبره ايكه اين شعر آخري روش نوشته بود آخرش نوشته بود: تولد:5/8/89...تولد ديگر:8/11/81) بعد هم اسم شخص نوشته شده بود كه اغلب اسامي تو اين مايه ها بودند: رستم اردشير پشوتن،زربانو خسرو خادمي، همايون شاه جهان سيستاني ، مرواريد بهرام كاكلي... ! بعد هم تاريخ فوت و بعد هم:"روانش شاد و بهشت برين جايگاهش باد".

بر سر برخي مقبره ها سبزه عيد هم ديده ميشد و جالب اينكه بر روي حدود 40 درصد مقبره ها ميوه هايي مثل پرتقال و كيوي و انار و هندوانه ديده ميشد كه به دونيم شده بودند. شايد در اين مورد هم عقيده اي داشته باشن!

( گفتم سبزه عيد...ياد سوال بامزه اي افتادم كه فردي از روي ناآگاهي توي آتشكده زرتشتيان كه يكي ديگه از جاهاي ديدني يزد بود از شخصي كه داشت توضيح ميداد پرسيد:"شما عيد نوروز ما رو هم قبول دارين؟"...كه با خنده جمع روبرو شد.)

يه چيز جالب ديگه اين بود كه تقريبا در مركز محوطه بناي بلندي خودنمايي ميكرد. نزديك كه شدم. اشعاري از فردوسي رو به فارسي و انگليسي روش نوشته بودن:"...همه سر به سر تن به كشتن دهيم، از آن به كه كشور به دشمن دهيم...هر آن كو شود كشته زيران سپاه، بهشت برينش بود جايگاه"...حالا فكر ميكنيد اين بنا چي بود؟ مقبره يك شهيد بود! شهيد رستم آذرباد فرزند مهربان. كه در سن بيست و يك سالگي در سال 65 در سقز شهيد شده بود!

يه چيز جالب ديگه...حتما ميدانيد كه زرتشتيان آتش را مقدس ميشمارند. اما ما كه در آتشكده زرتشتيان كه بوديم فردي كه فكر ميكنم از زرتشتيان مسئول آنجا بود، توضيح ميداد كه "ما آتش پرست نيستيم. بلكه آتش را به عنوان نمادي از خلقت خداوند يكتا، مقدس ميشماريم. ". فكر ميكنم جايي خونده بودم كه به دليل اين كه دليل عقلي و فلسفي اي براي اين تقديس ندارند، عده اي اونها رو آتش پرست ميگن.
خوب...بستونه ديگه! اگه علاقمند شدين، بريد درموردشون مطالعه كنيد!

از زرتشتيان كه بگذريم ميرسيم به يه چيز جالب ديگه! با وجود اينكه اغلب ماها وقتي پا به اردكان يا يزد ميذاريم نامي از خاتمي هم در گوشه ذهنمون داريم (اگه يزد رفتين حتما پاتون به شيريني سراي حاجي خليفه هم باز شده. جالب براي من اين بود كه قاب عكس بزرگي بر ديوارش بود كه عكس امام خميني و آقاي خامنه اي و آقاي خاتمي بودند. اينكه بعد از چهار سال اين عكس برداشته نشده بوده براي من جاي تعجب داشت)،اما براي من جالب بود كه در هيچ شهر ديگه اي به جز يزد چيزي كه الان ميخوام بگم رو نديدم: تو خود شهر كه با ماشين دور ميزديم و اغلب كنار آثار ديدني، دو تا بيلبورد بزرگ كنار هم جلب توجه ميكردند: يكي در مورد يك مسابقه بزرگ ملي بود و بزرگ نوشته بود: "دهمين رييس جمهور ايران كيست؟" و مسابقه SMS اي بود. روي بيلبورد كناريش هم گنده نوشته بود: "آيا ميدانيد در دولت نهم اين اقدامات انجام گرفته است..." و يه سري اقداماتي كه در زمينه گردشگري انجام شده رو ليست كرده بودن! و هرجا هم كه ميرفتيم اين دو كاملا كنار هم ديده ميشدند. با خودم گفتم به اين ميگن يك نظرسنجي كاملا منصفانه و بدون هيچ تاثيري بر ذهن مخاطب در اين نظرسنجي و رويدادهاي مهم در پيش رو!

راستي...من نميدونستم مسعود شصت چي هم اردكانيه! اين عكس رو كه مي بينيد توي خانه آيت الله خاتمي كه از جاهاي ديدني اردكانه گرفتم. توي خونه، عكس شخصيتهاي مشهور اردكان از جمله خود خانواده خاتمي ها رو با بيوگرافي اي ازشون بر ديوار زده بودند. من و خواهرم اين رو كه ديديم كلي خندمون گرفت:

اگه ميخواين بدونين اين شخصيت كي هست اينجا رو كليك كنيد.

يه چيز خيلي جالب ديگه تو اردكان قفلهايي بود كه بر سر در يه جايي(امامزاده نبود...نميدونم كجا بود و كي بود ؟) زده بودن:

اين همه قفل..! نميدونم...فقط ميدونم همه اين قفلا يه كليد داره...اون كليدم دست كسيه كه تو دل همه ماها هست! هزار تا قفل به اين ور اون ور بزني يا نزني، اما...به دلت قفل نزن! همين كافيه!

هاا..يه چيز ديگه... من هميشه با خودم درگيري داشتم كه زارچي متشكل از چه اجزايي؟ زار+چي؟ زارچ+ي؟ ز+ارچ+ي؟! تازه فهميدم شهريه نزديك يزد به نام زارچ! اونوقت پسوتد فاميلي زارچي يعني اهل زارچ!(محبوبه! الان درگيريت حل شد؟! راحت شدي؟! از اين به بعد شبا خوابت ميبره؟!!)

+بقيه عكسها رو هروقت، وقت پيدا كردم، توي فليكرم ميذارم!

++آبي باشيد!

daneshjo-online — Mon, 23 Mar 2009 00:32:18 GMT

حالا اگه براي سفره هفت سين ماهي قرمز نخريده باشيم نميشه از اين ماهي ها بندازيم تو تنگمون؟!

جدي ميگم...چرا در تنگ هيچ كس مثلا ماهي بادكنكي نيست؟!(هان؟ سهراب هم يه همچين جمله هايي داشت؟!)

شمشادها!

daneshjo-online — Sun, 22 Mar 2009 23:32:18 GMT

بهار آمد و شمشادها جوان شده اند....

پ.ن:ميگم نكنه پاي فرج الله سلحشور و عوامل ديگر فيلم يوزارسيف درميونه ؟

چنگ رودکی...

daneshjo-online — Thu, 19 Mar 2009 18:21:18 GMT

برف کوه هنوز آب نشده است. به آب چشمه دست نمی توان برد. ماست را با چاقو می بریم. پشم گوسفندان را گل و گیاه رنگین کرده است. بوی شبدر دوچین هوا را عطرآگین ساخته است. گندم ها هنوز خوشه نبسته اند. صدای بلدرچین یک دم قطع نمی شود.جوجه کبک ها، خط و خال انداخته اند. کبک دری در قله های کمانه، فراوان شده است.

بیا تا هوا تر وتازه است، خودت را برسان. مادر چشم به راه توست. آب خوش از گلویش پایین نمی رود.

بوی جوی مولیان آید همی یاد یار مهربان آید همی

ریگ آموی و درشتی راه او زیر پایم پرنیان آید همی

آب جیحون از نشاط روی دوست خنگ ما را تا میان آید همی

ای بخارا شاد باش و شاد زی میر زی تو شادمان آید همی

میر ماه است و بخارا آسمان ماه سوی آسمان آید همی

میر سرو است و بخارا بوستان سرو سوی بوستان آید همی

آب جیحون فرونشست؛ ریگ آموی پرنیان شد؛ بوی جوی مولیان مدهوشم کرد ...

یاد بخارای من، ایل من ادبیات سال سوم بخیر. زمانی که آن را در کلاس میخواندیم، فکر روزی را نمی کردم که شرح حال خودم بشود. این قسمتش تو کتاب نبود. اما ...:

..."سال های بسیار در این گیرودار بودم که کجا زندگی کنم. کودکی را در ایل و جوانی را در شهر به سر آورده بودم. به هردو محیط دل بسته بودم. نمی توانستم از هیچ یک جدا شوم. همین که در شهر دست به کاری می زدم یاد ایل فرارم می داد. همین که مدتی در ایل می ماندم هوای شهر بی قرارم می کرد. بین ایل و شهر سرگردان بودم. به گیاهی میماندم که ریشه اش در ایل و ساقه اش در شهر بود. از یکی غذا و از دیگری هوا میخواست."

سال 1387 هم دارد زمزمه میکند: "بار و بندیلو ببند...اینجا دیگه جای تو نیست". بلیطش را خریده و شاید منتظر است تا امتحان DS یا پروژه شبکه یا تمرین معماری اش تمام شود و برود!

فقط خدا میداند که این آخرین بار توی ولوو چه برمن گذشت تا رسیدم به مدخل بخارایم، کاشان. جایی که میدانم یه بابای بزرگ اونجا واستاده و چشم به انتظار رسیدن یک عدد محبوبه کوچولو. فقط خدا می داند که چه قدر دلم برای خانه تنگ شده بود. چه قدر دلم لک زده برای وارونق، ، قمصر، برزک، نشلج، ارمک، مرق، سادیان، حسنارود و گلستانه و دشت های چه فراخش و کوههای چه بلندش و بوی علفش و خانه آبی ای که آبی نیست ولی آبی هست، برای مشهد قالی و چینی نازک تنهایی سهراب و شهر گمشده اش و کاج بلندش و شب بوهایش و زندگی ای که میگفت ״چیزی بود مثل یک بارش عید و یک چنار ‍ پر سار״، برای آقا علی عباس و شبهایی که با ترس پشه سالک آنجا میخوابیدیم ، برای باغ فین، برای سیلکی که چهار سال تمام هر روز صبح و ظهر در مسیر مدرسه از دور میدیدمش، برای مدخل، بازار، برای نیاسر و آبشارش و آتشکده اش و برای صد هزاران خنده گلهای محمدی اش و زنبورهایی که پروانه وار به گرد شمع عارض گلها، ویزویزناک می رقصند و بال می زنند. برای دره پریان که الان دریای شکوفه است؛

برای جزیره سرگردان و دریاچه نمکین! چه قدر دلم تنگ شده برای اون پارچه دوغ و نعنا وسط سفره. برای سماور و قوری چای و خسته از چای کیسه ای. فقط خدا میداند که چه قدر دلتنگ بودم برای شکوفه های به حیاط خانه، آلوچه خانوم، آقا نارنج، آقا عناب، انجیر خان، مش انگور ، یاسی خانوم، خانم توت و بقیه همسایه ها وچقدر نگرانشان که نکند مثل پارسال که آقا نارنج داداش بزرگشو تو سرما از دست داد، دست غدار طبیعت آنها را داغدار کرده باشد! برای آجرای زرد خونه! برای گلسر قرمز کوچولوییهام که به دیوار آویزونه.

آخی... دلم گشاد شد! خدا را شکر که همه چیز سرجاشه. گل سرم روی دیواره هنوز و وقتی از کنارش رد میشم چشمک میزنه. باغ پیر دوباره داره جوان میشه. آلوچه خانوم دامن گل گلی پوشیده و یه تاج سفید هم برسر گذاشته. پیچ امین الدوله خانوم( همون یاسی) عجب زلفهایی افشون کرده و چه تابی به گیسوان شکن در شکنش داده و این دل غمزده که... . آقا عناب رو نیگاه کن... صاف داره میره تو آسمونا. یادم باشه بهش بگم سفارش ما رو به اون بالایی بکنه. نیم وجبی عجب قدی کشیده ها.. باید به بابا بگم واسش آستین بزنه بالا!

امشب... بعد از مدتها اولین شب آرامش منه! و من هیچ گاه درک نمیکنم این حرف سهراب را که: ״چه اهمیت دارند گاه اگر می رویند قارچ های غربت؟! ״و هیچگاه هر کجا هستم آسمان مال من نبوده و نیست. تنها آسمانی که مال من است آسمان خونمونه و تنها محبوبه ای که متعلق به آسمون خونمونه، منم!

۱۳۸۷/۱۲/۲۱‍

پ.ن۱: قرار نبود اینجا ثبت بشه. ولی نمیدونم چرا بعد ۸ روز یهو شد! دل نوشته ها نباید توسط خیلیا خونده بشن! اینجا هم از اون افراد زیاد میان و میرن! میشه خواهش کنم نخونن ؟!(نه خیر نمیشه!)

پ.ن۲: ساعت هفت و پ‍نجاه دقیقه است. در حداکثر فاصله از تلویزیونم. اما صداش میرسه که داره برنامه های نوروزی رو تبلیغ میکنه. دارم کتاب میخونم. بابام که تازه از خواب بیدار شده میگه: ۱۰ دقیقه دیگه کلاه قرمزیه! من اینجوری: اسمایلی مااااا!

پ.ن۲ پریم: تا چند روز دیگه خونه این طوری میشه و کسی دیگه حریف خودنمایی های اون پیچ امین الدوله ی وروجک نمیشه:

پ.ن۳: سال ۲۰ هم داره سپری میشه محبوبه خانوم! بیداری یا که همچنان در خواب خرگوشی زمستونی؟!

پ.ن ویژه: سال نو مبارک.

پ.ن۴: گر نکوبی شیشه غم را به سنگ...بقیه شو شما بگید...

bugs!

daneshjo-online — Wed, 25 Feb 2009 15:06:18 GMT

تو یکی از جلسات درس معماری کامپیوتر، استادمون، دکتر جهانگیر، داشتند، مزایا و معایب سیستم های سنکرون و آسنکرون رو می گفتند. یه مطلبی گفتند در مورد چگونگی انفجار موشک آریان 5 که به درس ربط داشت.

فکر کنم شما هم مثل من بخواهید که در مورد این حادثه و دیگر فاجعه هایی که در طول تاریخ به خاطر باگ های نرم افزاری رخ داده اند، بیشتر بدونید. به خصوص اگه که قراره مهندس کامپیوتر یا فناوری اطلاعات (مهندس هستن اینا هم؟! :p) بشین توصیه میکنیم، مطلب زیر رو بخونید:

1- در سال 1962 یک باگ در نرم افزار پروازی برای کاوشگر فضایی Marine I باعث انحراف مسیر آن شد. تحقیقات نشان داد که یک برنامه نویس هنگام رونوشت برداشتن از کد کامپیوتر پرواز که با دست نوشته شده بود، یک خطی از برنامه را جا انداخته است. اگر نسبت به برنامه نویس منصف باشیم باید گفت که کد اصلی بر روی کاغذی با مداد نوشته شده بود که مسلما سیستم مناسبی برای نوشتن چنین اطلاعات مهمی نبود . خب...سال 1962 بود دیگه! (بازخوبه از مداد استفاده کردن! از این پر ها که می زنن تو جوهر، نبوده!)

نتیجه این بود که 327 ثانیه پس از آنکه کاوشگر 18.2 میلیون دلاری به سمت سیاره زهره پرتاب شد، توسط گروه کنترل ماموریت، بر فراز اقیانوس اطلس نابود شد.

2- در سال 1982 وقتی که سازمان CIA متوجه شد که ...

فقط جایی برای "زنده" گی! همین!

daneshjo-online — Fri, 20 Feb 2009 05:36:18 GMT

از مدتها پیش بحث انتخابات شورای صنفی خوابگاه مطرح شده بود. و جالب اینکه مدام توی خوابگاه از پشت بلندگو از بچه ها میخواستند که بیان کاندیدا بشن تا حداقل انتخابات برگزار بشه. به میمنت و مبارکی بالاخره کاندیداها به حد نصاب رسید.

این چند روز هم در ودیوار خوابگاهه که پر شده از تبلیغاتشون. امروز دم نمازخونه خوابگاه ،کاغذی به دیوار نظرمو جلب کرد، فکر کردم این هم تبلیغاته:

اهداف گروه

پارکت کردن کف اتاق ها

کشیدن خط مترو به در خوابگاه

ایجاد فضای سبز و قرمز و آبی و...

احداث بزرگراه خوابگاه به دانشگاه

انتقال برج میلاد به خوابگاه طرشت 2

باز و بسته کردن بند و چسب کفش دانشگاه

افزایش معدل دانشجویان خوابگاهی به اندازه یک نمره

برگزاری کلاسها با اساتید پروازی از دانشگاه شریف به خوابگاه طرشت 2

توزیع خوراکی در بین دانشجویان کوشا در سالن مطالعه

چرخاندن 90 درجه نقشه جغرافیایی در جهت ساعتگرد و انتقال منطقه طرشت به شمال تهران

....اگه کمی انصاف داشته باشیم وضع خوابگاه نسبت به سال قبل تغییر کرده و بهتر شده. مشکلات هنوزم زیادن. اما بهتره بیرون گود که هستیم اینقدر بی انصافانه در مورد فعالیتهاشون قضاوت نکنیم. مثلا وقتی حتی توانایی اداره اتاق خودمون و تمیز نگه داشتن اون و انجام دادن وظایفی که اخلاقا و قانونا به عهده ماست،( از نشستن یک قاشق بعد از خوردن مربا بگیر تا آوردن مدام دوست توی اتاق و در تمام طول شبانه روز حرف زدن و از خاطرات دانشگاه و زندگی گفتن و مزاحم درس خواندن بقیه شدن تا شبها در حالیکه چند نفر خوابند بلند بلند حرف زدن تا تمام وسایل خود را در اتاقی که همه زندگی میکنند پخش و پلا کردن تا ....) رو نداریم نگیم که چرا اعضای شورای صنفی هیچ کاری برای بهتر شدن زندگی ما نمی کنند! اصولا ما آدمای کلا منتقدی هستیم! اما انتقاد را برنمی تابیم و سریعا موضع میگیریم و قبول نمیکنیم و مقابله به مثل میکنیم که تو خودتم فلان کردی! یا اینکه اصلا انتقاد تو کارمون نیست و هیچ چی نمیگیم و میگیم به ما ربطی نداره، بذار هر کی هرکاری خواست بکنه و هرجوری خواست رفتار کنه! و یا اینکه فقط پشت سر یک نفر ازش انتقاد میکنیم( همون غیبت !) و اینقدر شجاعت نداریم و یا اینکه می ترسیم منافع خودمون به خطر بیفته که جلو روی خودش نمیگیم!

به هرحال امیدوارم که خوابگاه با فعالیت اعضایی که انتخاب خواهند شد و با همکاری بچه ها و داشتن حس خواهرانه(1) اونا نسبت به هم به جای بهتری برای زندگی تبدیل بشه. جایی که همه توش احساس راحتی کنند.

(1)- خیلی از ماها فقط ادعای داشتن احساس خواهرانه نسبت به هم داریم. همدیگه رو که می بینیم لبخند میزنیم و به حساب خودمون با خوشرویی جواب هم رو میدیم. احوال همدیگه رو میپرسیم و باهم ارتباط برقرار میکنیم. اما موقع عمل که میشه هیچ نشانی از اون حس خواهرانه نیست. و این یعنی اینکه تو حتی، حتی اون لبخند و خوشرویی فقط به خاطر خودت بوده. هیچوقت دوست ندارم و نتونستم که اینجور باشم. یعنی درحالیکه وظایف اخلاقی و قانونی خودم ( نه بقیه) در قبال یکی رو انجام نمیدم، تو روش لبخند بزنم و بگم که من تو رو دوست دارم!

(2) خونه رو برای همین چیزاش دوست دارم. به این خاطر که اونی که تو روت لبخند میزنه،...:)

بزرگترین آزمایش تاریخ

daneshjo-online — Wed, 18 Feb 2009 09:13:18 GMT

مدتی پیش داشتم برترینهای سال 2008 از دیدگاه تایمز رو میخوندم. مطلب Large Hadron Collider(برخورد دهنده بزرگ هادرونی) نظرم رو جلب کرد. شاید در رسانه ها، اخباری از اون شنیده یا خوانده اید. فکر کردم دوست داشته باشید در این باره بیشتر بدانید. طولانی است؛ اما ارزش حداقل یکبار خوندنشو داره!

فکر کنم خیلی از ماها با وجود اینکه شاید علاقه چندانی به فیزیک به طور تخصصی نداشته باشیم و خیلی برامون مهم نباشه که نظریه نسبیت انیشتین و مدل کوانتوم و نظریه مدل استاندارد چی هستن، و آشنایی چندانی با کوارک ها و هیگز و ماده و پاد ماده و ماده تاریک نداشته باشیم و چیزهایی که از فیزیک میدونیم در حد همون کتاب هالیدی و حل المسائلش (!) باشند، اما دوست داریم بدونیم که جهان جه جوری به وجود آمده و نظریه ای که دانشمندان در این مورد دارند تا چه حد به واقعیت نزدیکه. حتما شنیده اید که محققان فکر میکنند که پیدایش جهان حاصل Big Bang_برخورد بسيار شديد اتمها با هم با سرعت بالا در 15 بیلیون سال پیش_ هست

] همیشه وقتی یافته های جدید دانشمندان در مورد جهان هستی و به خصوص نحوه پدید آمدن اون رو می شنیدم با خودم میگفتم یعنی علم داره به کجا پیش میره؟ به جایی که با پرده برداشتن از یه سری ناشناخته ها به وجود خدا اعتراف کنه یا اون رو رد کنه؟ یاد حرف دکتر سربازی می افتم که می گفت نهایتا علوم مختلف بر وحدانیت خدا صحه میذارن. یکی از سمت ریاضی، یکی از سمت فیزیک... و کسی که میره کره ماه، اعتراف میکنه به وجود خدا و اتفاقا این ایمانش خیلی قویتر ازماهاست که دینمون وراثتیه. و این نظم اینقدر اون بالا محکمه که خیلی بعیده که با تصادف به وجود اومده باشه. و آدم باید خیلی چیزا رو نادیده بگیره که بخواد همچین چیزی بگه. و این طور نیست که ما یه سری ناشناخته ها را به خدا نسبت بدیم که این میشه یه دین ناقص و قشنگی تعظیم در برابر خدا اینه که اینقدر فهمت کامل شده باشه که بهش ایمان آورده باشی...[

یا اگه یه کم پیشتر رفته باشیم و به ذهنمان اجازه تشعشع داده باشیم، این سوال در ذهنمون به وجود اومده که اصلا چرا اجسام جرم دارند؟!

برای یافتن سوالاتی از این قبیل، ...