Nieuwe artikelen worden geplaatst op: e-HRM consultancy & projectmanagement blog.

De beste 1:16 die ik het afgelopen jaar op het Internet heb doorgebracht:

Via Jeremiah Owyang

Onlangs had ik via een w&s-bureau een sollicitant op bezoek. Zowel hij en ik waren enthousiast over een toekomstige samenwerking. Vreemd genoeg werd ik de volgende dag gebeld door de headhunter met de mededeling dat een tweede gesprek er helaas in inzat omdat de kandidaat toch voor een andere partij had gekozen. De beteffende headhunter was erg verbaasd over deze ontwikkeling. Toen ik later op de dag de kandidaat belde om te vragen waarop het afgeketst was (ik leer er graag van), gaf hij aan dat de headhunter hierin doorslaggevend was geweest. Hij had aangedrongen om snel een keuze te maken. Hoewel hij een voorkeur had voor ons bedrijf, heeft hij het “advies” van de headhunter gevolgd. Onze beloning had ook beter geweest, maar ik heb de kans niet gehad om hem een aanbieding te doen. Kennelijk had de headhunter te veel belang bij het snel “wegzetten” van deze kandidaat.

Volgens een onderzoek van Talentdesk blijken werkzoekenden er ook genoeg van te krijgen:

Werkzoekenden ontevreden over headhunters
De headhunter is uit de gratie bij werkzoekenden. Drie op de vijf kandidaten zijn ontevreden over de werkzaamheden van werving- en selectiebureaus. Dit blijkt uit onderzoek van het werving- en selectiebureau Talentdesk onder 895 hoger opgeleide Nederlandse werknemers.

Bijna zeven op de tien ondervraagden denken dat de bureaus de eigen beloning bij een bemiddeling belangrijker vinden dan de persoonlijke ontwikkeling van de kandidaat. Volgens 40 procent hebben de bureaus weinig tot matige kennis van het vakgebied waarin de werknemer actief is.

De meerderheid van de bureaus (56 procent) werkt volgens de ondervraagden te veel vanuit het perspectief van de werkgever. De motieven van een kandidaat voor een nieuwe stap in zijn carrière spelen bij sollicitatiegesprekken een ondergeschikte rol.

Update: het onderzoek van Intelligence Group onderstreept deze uitkomst.  (via Personeelsnet)

Dat blijkt uit een onderzoek, afgenomen door Effectory. Uit 175.000 uitspraken hebben zij kunnen destilleren dat met name bedrijfscultuur en de mogelijkheden voor persoonlijke ontwikkeling een grotere bijdrage levert aan de binding tussen medewerker en organisatie. Beloning draagt slechts voor 24,2% hieraan bij.

Via HRLog.nl

Foto: Material boy

Als vuistregel hanteer ik dat ik minstens even druk met m’n privéleven wil zijn als met m’n werk. Het belang van een goede balans wordt door steeds meer managers ingezien. Maar zodra de workload niet meer past in de beschikbare uren (en wie heeft dat niet), is het wel eens moeilijk om je werk geestelijk “uit te bannen” als je naar huis gaat. De schakelaar omzetten is niet alleen belangrijk voor privéleven, maar ook voor je prestaties binnen je carrière.

Adrian Savage geeft een aantal goede tips op Lifehack.org.

Vandaag is Clickbeurs online gegaan. Deze virtuele banenbeurs doet sterk denken aan Second Life of Habbo hotel. Op deze wijze probeert Totaljobs, de initiatiefnemer van deze site, een jong publiek aan te spreken. Vanuit een centrale hal kun je doorlopen naar verschillende sectorhallen zoals sales, IT, logistiek en overheid. In deze hallen hebben in totaal 39 organisaties hun stand opgezet. Deelnemers zijn o.a. Michael Page, Atos Origin, de Gouden Gids, Fortis, Vliegwinkel.nl en Cool Cat.

In de stand is formatie te vinden over het betreffende bedrijf. Je kunt chatten met de recruiters en medebezoekers, hoewel het op dit tijdstip uiteraard nog niet erg druk is. De omgeving is verder niet erg interactief. In de stand staan loungebankjes en drankjes klaar, maar je kunt er geen gebruik van maken. Misschien in 2008, Urbanology?

De beurs loopt nog tot 1 juni.

Meer ervaringen met Clickbeurs

De arbeidsmarkt is krap. Wat doe je dan? Je gaat actiever achter kandidaten aan. Red 5 Studios had interesse in Paul Senzee en maakte er werkt van! Red 5 Studios noemt deze campagne de Golden Ticket.

Paul’s blog

Dit artikel is verplaatst naar: HR/IT consultancy & projectmanagement blog.

Dit artikel is verplaatst naar: HR/IT consultancy & projectmanagement blog.

In het januarinummer van Psychologiemagazine trof ik een artikel met de titel “Bent u een leidinggevende?”.

Nicole Eggermont en Tieneke Dijkstra geven in het artikel  aan dat een leidinggevende functie niet voor iedereen is weggelegd. Niet zozeer omdat leidinggeven in je genen moet zitten, maar omdat het werk je wel moet aanspreken. Je levert ook het nodige in op het moment dat je een leidinggevende functie aanvaart.

De vragen die je jezelf zou moeten stellen:
1. Hoe onafhankelijk wil ik zijn?
Nicole:

Het succes van managers wordt afgemeten aan het succes van hun medewerkers. Uw rol als leidinggevende bestaat er dus vooral uit anderen te faciliteren, en dan maar hopen dat ze goed werk afleveren. Soms zult u genoegen moeten nemen met een zesje. Daar moet u tegen kunnen.

Tieneke:

Voor een vak gelden doorgaans allerlei professionele standaards, maar voor een manager kunnen de standaards van de ene op de andere veranderen. Als de wind aan de top uit een andere hoek gaat waaien, zult u moeten meebuigen. Kunt u dat? En ondertussen rustig wachten op het goede moment om terug te veren? U moet daar zelfs enig plezier aan beleven.

2. Kan ik de inhoud loslaten?
Nicole:

Ook als het om een leuke klus gaat. Juist die gunt een goede leidinggevende namelijk aan zijn medewerkers.

Tieneke:

U moet uw bevrediging dus ontlenen aan het feit dat u anderen helpt te stralen in uw oude vak. Leidinggeven bestaat vooral uit mensen helpen zichzelf te ontwikkelen. En wie daar geen lol aan beleeft, zal de inhoud blijven missen.

3. Verdraag ik de eenzaamheid?
Nicole:

U kunt wel denken dat u er nog helemaal bij hoort, uw medewerkers denken daar echt anders over. Als het er op aankomt, bent u immers degene die beslissingen moet nemen en eventuele harde maatregelen van de top doorvoert. Vooral beginnend leidinggevenden komen zo makkelijk in een sandwichpositie terecht.

4. Ben ik optimistisch genoeg?
Nicole:

Een leidinggevende moet meer in mogelijkheden dan in problemen denken. Als “gewoon” teamlid kun je het je permitteren vooral naar de beperkingen te kijken, maar wie hoger op wil, moet oplossingsgericht kunnen denken.

5. Heb ik een helder zelfbeeld?
Zelfkennis is uiteindelijk toch wel de allerbelangrijkste voorwaarde voor een leidinggevende functie.

Nicole:

U bent immers zelf het instrument dat anderen moet motiveren. Stelt u zichzelf na afloop van een project regelmatig de vraag “hoe heb ik dit gedaan” -en dan niet alleen inhoudelijk?

Ik heb mezelf deze vragen ook gesteld. De afhankelijkheid van de prestaties van de medewerkers is natuurlijk niet prettig als er eens een “zesje” uitrolt. Een kwestie van scherp blijven op mogelijkheden voor verbeteringen. Als er dan een “acht” of “negen” uitrolt, is het geweldig!

Het loslaten van de inhoud kan me niet snel genoeg gaan. Wat dat betreft zijn m’n medewerkers me juist nog te veel als “een van hen” en blijven zij nog wat te veel een beroep doen op mijn inhoudelijke kennis. Die “eenzaamheid” herken ik dan ook niet zozeer. De sandwichpositie die aangehaald wordt, herken ik wel tot op zekere hoogte nu ik mijn bedrijf verkocht heb, maar daar nog steeds een managementfunctie bekleed.

Denken in mogelijkheden, oplossingen en een helder zelfbeeld: dat zijn dingen die bij mij horen. Volgens mij ben ik voor de test geslaagd! Hoe gaat jou het af?