وبلاگ مانی

انتقال وبلاگ

mani — Thu, 08 Mar 2012 05:35:37 +0000

بعد از مدت‌ها تنبلی رو کنار گذاشتم، یه وردپرس شبکه نصب کردم و وبلاگ رو به زیردامنه blog منتقل کردم. حالا امکان این هست که از آدرس اصلی به صورت بهینه‌تری استفاده کنم. مشکل شکسته شدن لینک‌ها رو هم با نوشتن یه افزونه ساده وردپرس حل کردم. آدرس خوراک (فید) وبلاگ رو هم به صورت مستقیم رو فیدبرنر گذاشتم. متن افزونه رو در ادامه همین مطلب میگذارم، شاید به درد کسی بخوره.

/*
Plugin Name: Manionline 404 Redirect
Plugin URI: http://www.manionline.org
Description: Redirect any 404 on manionline.org to blog.manionline.org with validity check
Version: 0.1
Author: Mani Monajjemi
Author URI: http://www.manionline.org

This software is distributed in the hope that it will be useful,
but WITHOUT ANY WARRANTY; without even the implied warranty of
MERCHANTABILITY or FITNESS FOR A PARTICULAR PURPOSE.
*/

function mps_404_redirect() {
	// If not a 404 template redirect, ignore it
	if (is_404() === false) return;
	$missed = basename($_SERVER['REQUEST_URI']);
	$redirect = "http://blog.manionline.org/$missed";
	// Only redirect if the new URL actually exists (From: goo.gl/9qIYS)
	$url_headers = @get_headers($redirect); 
	if ($url_headers[0] != 'HTTP/1.1 404 Not Found') {
		// Redirect is valid, Wordpress will handle the rest
    	wp_redirect($redirect,"301"); 
		exit();
	} 
}

add_action( 'template_redirect', 'mps_404_redirect' );

?>

            view raw
            mps_404_redirect.php
            This Gist brought to you by GitHub.
          

کیبرد استاندارد فارسی در ویندوز ۷ و مشکل کپی‌کارها

mani — Thu, 28 Apr 2011 18:37:53 +0000

بیشتر از یک سال و نیم هست که از سیستم عامل ویندوز استفاده نمی‌کنم. کارهای شخصیم رو با سیستم‌عامل MacOS انجام میدم و کارهای دانشگاهی رو با اوبونتو. هر دوی این سیستم‌ عامل‌ها بدون هیچ زحمت اضافه‌ای از کیبرد استاندارد فارسی (استاندارد ISIRI 9147 – قدیمی‌تر : ISIRI 2901) پشتیبانی می‌کنند. متاسفانه هیچ کدوم از ویندوزها از کیبرد استاندارد فارسی پشیتبانی نمی‌کنند و این مشکلاتی رو به همراه داره. مهمترین این مشکل‌ها عدم پیشتیبانی از فاصله مجازی (نیم‌فاصله) هست که واقعا مشکل آزاردهنده‌ای هست. در سیستم عامل ویندوز xp یک روشی توسط تیم فارسی‌وب ارائه شده بود که مشکل رو هر چند با زحمت، حل می‌کرد. روشی که متاسفانه در ویندوز‌های ویستا و ۷ قابل پیاده‌سازی نیست.

برای آماده‌سازی یک سند که حتما باید با نرم‌افزار ورد آماده بشه، احتیاج داشتم تا روی یک ویندوز ۷ کیبرد استاندارد فارسی نصب کنم. بر خلاف تصور اولیم،‌ کار آسونی نبود. مشکل از اینجا بود که جستجو به زبان فارسی در مورد راه‌حل این مشکل، من رو به تعداد زیادی سایت کپی‌کار رسوند که همشون یک فایلی رو به اسم خودشون برای دانلود گذاشته بودن در حالی که مشخص بود که هم فایل‌ها و هم مطلبشون کپی از جای دیگه‌ای هست. جالب این‌جا بود که روششون هم علی‌رغم ادعایی که می‌شد در ویندوز من کار نمی‌کرد. (به خاطر عدم به‌روزرسانی از منبع اصلی)

با کمی جستجوی بیشتر (البته به انگلیسی!) و از طریق این نوشته، به وب‌سایت توسعه‌دهنده اصلی این کار، آقای احسان اخگری رسیدم. این نوشته در وبلاگ ایشون در مورد روش حل مشکل استانداردسازی کیبرد فارسی توی ویندوز‌های مختلف توسط نرم‌افزار نوشته شده توسط خودشون هست. نرم‌افزاری که با تصحیح تنظیمات چیدمان صفحه کلید ویندوز، اون رو به حالت استاندارد فارسی در میاره.

نکته آزاردهنده برای من این بود که چطور تعدادی زیادی وب‌سایت (و وبلاگ) این کار ارزشمند رو به نام خودشون منتشر کردند و حتی اشاره‌ای هم به نام توسعه‌دهنده اصلی کار نکردند. خوشبختانه در ویکی‌پدیای فارسی مقاله کاملی در مورد نحوه فارسی‌سازی کیبرد در سیستم‌های عامل مختلف و نگارش‌های مختلف ویندوز وجود داره که از طریق این آدرس قابل دسترسی هست. روش استفاده از نرم‌افزار آقای اخگری هم در همین مقاله توضیح داده شده.

معضل کپی‌کارها و وب‌سایت‌های آگهی، جستجو به زبان فارسی تو وب رو به شدت دچار مشکل کرده. مشکلی که به نظر نمیاد به این زودی‌ها دست از سر وب فارسی برداره.

به روز‌رسانی ۱: یکی از دوستان در بخش دیدگاه‌ها، برای حل مشکل کیبورد استاندارد فارسی نرم‌افزار TrayLayout رو پیشنهاد کردن که می‌تونید دیدگاهشون رو با استفاده از این پیوند ببینید.

با criticker فیلم دیدنمان را منظم کنیم

mani — Thu, 30 Sep 2010 22:24:45 +0000

زمستون گذشته تعداد زیادی فیلم داشتم که نمیدونستم از بینشون کدوم را انتخاب کنم برای دیدن. انتخاب فیلم‌ها از روی این که اسمشون به گوشم خورده یا نه نتیجه خوبی نمیداد. پیش خودم فکر کردم که تا به حال به عقل کسی نرسیده که با توجه به علاقه آدم‌ها به فیلم‌هایی که دیدند، بهشون فیلم پیشنهاد کنه؟ چند دقیقه جستجو کافی بود تا چند تا پروژه تحقیقاتی-دانشگاهی برای این کار پیدا کنم. نتیجه چندان رضایت‌بخش نبود. کمی جستجوی بیشتر من رو به سایت Criticker رسوند. سایتی که استفاده از اون تاثیر بسیار زیادی بر نحوه فیلم نگاه کردن من گذاشت.

سایت کریتیکر یک سایت اجتماعی هست برای پیشنهاد دادن فیلم به شما بر اساس سابقه فیلم دیدنتون. شما به هر فیلمی که تا به حال دیدید یک امتیاز بر پایه ۱۰۰ میدید و این سایت با استفاده از روش‌های ریاضی و آماری (دقیق‌تر: روش‌های یادگیری ماشین) امتیاز شما رو به فیلمی که تا به حال ندیدید پیش‌بینی می‌کنه. کریتیکر اسم این پیش‌بینی‌ها رو PSI یا Predicted Score Indicator گذاشته. برای شروع کار با این سایت امتیاز دادن به ۱۰ فیلمی که تا به حال دیدید کافیه. بر خلاف بقیه سایت‌های اجتماعی که ارتباط بین کاربران اون‌ها بر پایه شناختن یا دوستی بین اون‌هاست، اینجا علاقه سینمایی مشترک بین کاربران هست که بین کاربرهای سایت رابطه ایجاد می‌کنه. برای این کار کریتیکر معیاری داره به نام TCI یا Taste Compatibility Index که بین دو کاربر سایت محاسبه میشه و معیاری هست از نزدیکی ذائقه سینمایی دو کاربر از روی امتیاز داده شده توسط اونها به فیلم‌های مشترکی که دیدند.

مثل بقیه سایت‌های اجتماعی شما در این سایت یک پروفایل (نه چندان پیچیده)‌ می‌سازید و با امتیاز دادن به فیلم‌هایی که دیدید یا می‌بینید، به کریتیکر کمک می‌کنید تا PSI های شما رو به روز کنه و نزدیکترین کاربرها به سلیقه سینمایی شما را به شما معرفی کنه. البته این سایت از دوستی‌های کلاسیک شبکه‌های اجتماعی هم پیشتیبانی می‌کنه و شما می‌تونید هر کاربری رو به عنوان دوست خودتون (کریتیکر بهشون میگه Kumpel) معرفی کنید و از این طریق فعالیت‌های دوستانتون رو تحت نظر داشته باشید. کریتیکر همچنین خوراک‌های متنوعی به صورت متنی، XML و RSS در اختیارتون می‌گذاره تا بر حسب نیاز از اون‌ها استفاده کنید.(مثلا آخرین فیلم‌هایی که دیدید یا بهترین فیلم‌هایی که دیدید)

استفاده از کریتیکر برای من دو تا حسن دیگه هم داشت:

شب اول عضو شدن فهمیدم با احتساب فیلم‌های ایرانی که در بانک اطلاعاتی سایت وجود داره، کلا ۸۰ تا فیلم تو زندگیم دیدم که خیلی کم بود. از اون موقع تا حالا با کمک پیشنهادهای سایت (و البته انگیزه ایجاد شده) این رقم رو به ۱۴۰ تا رسوندم!
من بعد از این که هر فیلمی رو نگاه می‌کنم سعی می‌کنم تا امتیاز خودم رو به فیلم توی سایت وارد کنم. این کار باعث می‌شه که تا وقتی که این سایت سر پا هست، بدونم که چه فیلمی رو دقیقا تو چه روزی (یا دورانی) نگاه کردم. این امکانش برای من خیلی جذابه.

پی‌نوشت ۱: یه حسن دیگه این سایت هم اینه که بهترین فیلم‌هایی که تا به حال دیدید مشخصه. مثلا برای من این ۱۰ فیلم تا به حال این‌ها بودند:

پی‌نوشت ۲: پروفایل من در سایت کریتیکر

خونه تکونی

mani — Thu, 06 May 2010 12:32:12 +0000

بالاخره فرصت کردم یه خونه تکونی حسابی انجام بدم و پوسته اینجا رو عوض کنم. پوسته قدیمیم “زرافه شهرنشین” بود. پوسته جدیدم کار همون طراح هست با نام “گوانگجو“. فارسی کردن و راست به چپ کردنش سخت‌تر از بقیه پوسته‌ها بود، هم به خاطر پیچیدگیش هم به خاطر باگ‌هایی که داشت. خیلی کار مونده که انجام بدم. باید از شر صفحه‌های استاتیکی که از ماقبل تاریخ باقی‌موندن خلاص بشم و یه کم این پوسته رو مرتبش کنم.

دلتنگی

mani — Mon, 15 Mar 2010 09:22:36 +0000

دلم برای اینجا تنگ شده بود …

گفت‌وگو با مت مولنوگ – نشریه شماها

mani — Sat, 10 Jan 2009 18:00:16 +0000

چند وقت پیش به درخواست نشریه الکترونیکی شماها که به طور تخصصی به مسائل وبلاگی میپردازه گفت‌وگویی انجام دادم با مت مولنوگ، خالق وردپرس و مدیر شرکت Automattic. این مصاحبه رو میتونید در اینجا ببینید.

شماره پنج و شش نشریه شماها به مسئله سرویس‌های وبلاگ پرداخته. مصاحبه‌هایی با مدیران سرویس‌های وبلاگی [ایرانی] در این شماره گردآوری شده که نگاهی به اونها خالی از لطف نیست.

مصاحبه با مدیر پرشین‌بلاگ – برندها را کنار هم نمی‌گذارند
مصاحبه با مدیر میهن‌بلاگ – دلیل اصلی ما تجارت است
مصاحبه با مدیر پارسی‌بلاگ – ما یک شبکه اجتماعی داریم
مصاحبه با مدیران بلاگ‌اسکای – وبلاگ به مثابه یک صنعت
مصاحبه با مدیر وردپرس – وردپرس یعنی همکاری

این مصاحبه و همکاری اولین تجربه اینچنینی برای من بود. امیدوارم چیزه خوبی از آب در اومده باشه.

بدون شرح – ضد تبلیغ گوگلی

mani — Wed, 07 Jan 2009 21:42:04 +0000

پی‌نوشت: چند روزیه که این ضدتبلیغ تو صفحه جیمیل به من نمایش داده میشه. هر کسی اون رو سفارش داده دلش بدجوری خون بوده … راه جالبیه برای انتقام‌ گیری!

مشکل عجیب من و سرویس‌دهنده ADSL

mani — Fri, 26 Dec 2008 21:45:13 +0000

چند وقتیه که مشکل عجیبی برای من در استفاده از سرویس ADSL پیش‌ اومده که تلاش‌هام تا به حال برای حلش بی‌نتیجه بوده. هر چند دیگه تقریبا از حل این مشکل ناامید شدم ولی تصمیم گرفتم تا در مورد این مشکل اینجا بنویسم تا هم از نظرات دیگران بهره‌مند بشم و هم اگر در آینده کسی به این مشکل عجیب برخورد بدونه که داستان چی هست.

من تقریبا سه ماهه که از یک خط ارتباطی ADSL برای وصل شدن به اینترنت استفاده می‌کنم. از اونجاییکه بیشتر از یک نفر به صورت همزمان تو خونه به اینترنت وصل میشن یک مودم بی‌سیم لینکسیس (Linksys WAG200G) خریدم. تا دو هفته پیش همه چیز خوب بود. مودم خودش با استفاده از پروتکل PPPOE به اینترنت وصل می‌‌شد و ماها با استفاده از یک شبکه بی‌سیم از اینترنت استفاده می‌کردیم. دو هفته پیش، تو همون دوران قطعی سراسری اینترنت ایران، به طور ناگهانی اینترنت ما هم قطع شد. دو روز اول فکر می‌کردم که مشکل از همین قطعی سراسری هست ولی وقتی با پشتیبانی تماس گرفتم متوجه شدم که قطعی اینترنت ما به اون دلیل نیست. اولین کاری که به توصیه شرکت سرویس‌دهنده کردم به روز‌رسانی فرم‌ور (Firmware) دستگاه بود. وقتی این روش جواب نداد دستگاه رو Factory Reset کردم و حتی چند نگارش غیررسمی فرم‌ور دیگه رو هم امتحان کردم. باز هم نتیجه‌ای نداشت. دوباره که با شرکت تماس گرفتم اون‌ها از من خواستند که یک تست دیگه رو انجام بدم و این بار از من خواستند که مودم رو روی مد Bridge تنظیم کنم و با استفاده از کانکشن PPPOE ویندوز به اینترنت وصل بشم. در این مد دیگه مودم خودش به اینترنت وصل نمیشه بلکه پلی میشه برای سیستم عامل تا اون خودش اتصال به اینترنت رو مدیریت کنه. با کمال تعجب متوجه شدیم که در این مد همه چیز سالمه. این خبر بدی بود چون ثابت می‌کرد مشکل از مودم هست!

نمی‌دونم چی شد که روحیه کِرم بودنم گل کرد و تصمیم گرفتم که تا آخر قضیه پی اون رو بگیرم. برای من قابل قبول نبود که یک مودم یک دفعه چنین مشکلی پیدا کنه. تقریبا ۳ روز هیچ کاری جز ور رفتن با مودم، جستجو توی اینترنت و صحبت با کسایی که ممکن بود بتونند کمکم کنند نکردم. نه کلاس‌های دانشگاه رو رفتم و نه به هیچ کار دیگه‌ای رسیدم. شاید بیشتر از ۲۰ ساعت روی این قضیه وقت گذاشتم تا بالاخره مشکل رو پیدا کردم!

روی مودم من مانند بسیاری از دستگاه‌های شبکه از سیستم‌عامل لینوکس استفاده میشه. فرم‌ور اصلی دستگاه من امکان ارتباط Telnet یا SSH رو نداشت پس اولین کاری که کردم استفاده از یک فرم‌ور غیر رسمی بود که به من اجازه می‌داد با استفاده از telnet به مودم لاگین کنم و به لاگ‌های سیستم عاملش دسترسی داشته باشم. با بررسی لاگ مودم متوجه شدم که هنگام ارتباط با سرور وسط عملیات تصدیق (Authentication) تایموت پیش می‌آد:

mani@mani-laptop:~$ telnet 192.168.1.1
Trying 192.168.1.1...
Connected to 192.168.1.1.
Escape character is '^]'.

BusyBox v1.00 (2007.11.30-16:58+0000) Built-in shell (ash)
Enter 'help' for a list of built-in commands.

# cat /var/log/messages 
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - Initialize LCP.
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - Plugin pppoe loaded.
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - PPPoE Plugin Initialized
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - Plugin pppoe called.
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - pppd 2.4.1 started by root, uid 0
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - setting line discipline hook
Sun, 2002-09-08 15:00:32 - Sending PADI
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Terminating on signal 15.
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Failed to negotiate PPPoE connection: 127
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Exit.
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Hangup (SIGHUP)
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Connecting PPPoE socket: 00:00:00:00:00:00 0000  0x1000d398
Sun, 2002-09-08 15:01:07 - Couldn t get channel number: Transport endpoint is not connected
Sun, 2002-09-08 15:01:08 - Doing disconnect
Sun, 2002-09-08 15:01:08 - sendto returned:
Sun, 2002-09-08 15:01:08 - Exit.

گشتن روی اینترنت فایده نداشت و عملا دو روز وقتم رو تلف کرد ولی صحبت با دوست عزیزی مثل علی‌ راهگشا بود. بعد از یکی از مکالمه‌هامون یک دفعه فکری به سرم زد. پروتوکل PPPOE رو به صورت سرسری بررسی کردم و متوجه شدم که علاوه بر نام‌کاربری و کلمه عبور آدرس MAC دستگاه هم به سرور فرستاده میشه… کلید ماجرا همین بود، از اون‌جاییکه عوض کردن آدرس MAC مودم امکان‌پذیر نبود،‌ مودم رو تو حالت Bridge گذاشتم و با تغییر موقتی MAC کامپیوترم در اوبونتو سعی کردم به اینترنت وصل بشم … عجیب به نظر می‌اد ولی وقتی این کار رو کردم دیگه کامپیوترم هم نمیتونست به اینترنت وصل بشه! با برگردوندن آدرس MAC کامپیوتر به حالت اول دوباره به اینترنت وصل میشدم! جالب‌تر این که وقتی لاگ اوبونتو رو هم چک کردم، دقیقا همون مشکلی رو گزارش می‌کرد که برای مودمم پیش می‌اومد.

روند کار این‌جوری بود (مودم در مد bridge – سیستم عامل کامپیوتر :اوبونتو ۸/۰۴)

وقتی MAC کامپیوتر تغییر نکرده: (با استفاده از PPPOE از طریق اوبونتو به راحتی به اینترنت وصل میشه)

mani@mani-laptop:~$ pon dsl-provider
Plugin rp-pppoe.so loaded.
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: Using interface ppp0
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: Connect: ppp0 <--> eth0
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: PAP authentication succeeded
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: peer from calling number *** authorized
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: replacing old default route to eth0 [192.168.1.1]
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: Cannot determine ethernet address for proxy ARP
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: local  IP address ***
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: remote IP address ***
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: primary   DNS address ***
Dec 19 11:33:28 mani-laptop pppd[6384]: secondary DNS address ***

حالا آدرس MAC کامپیوتر رو عوض می‌کنم به آدرس MAC مودم

mani@mani-laptop:~$ sudo  ifconfig eth0 down hw ether **:**:**:**:4E:4E
[sudo] password for mani:
mani@mani-laptop:~$ sudo ifconfig eth0 up

دیگه به اینترنت وصل نمیشه:

mani@mani-laptop:~$ pon dsl-provider
Plugin rp-pppoe.so loaded.
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6537]: Plugin rp-pppoe.so loaded.
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6539]: pppd 2.4.4 started by mani, uid 1000
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6537]: Plugin rp-pppoe.so loaded.
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6539]: pppd 2.4.4 started by mani, uid 1000
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6537]: Plugin rp-pppoe.so loaded.
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6539]: pppd 2.4.4 started by mani, uid 1000
Dec 19 11:36:19 mani-laptop pppd[6539]: Timeout waiting for PADO packets
Dec 19 11:36:19 mani-laptop pppd[6539]: Unable to complete PPPoE Discovery
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6537]: Plugin rp-pppoe.so loaded.
Dec 19 11:35:44 mani-laptop pppd[6539]: pppd 2.4.4 started by mani, uid 1000
Dec 19 11:36:19 mani-laptop pppd[6539]: Timeout waiting for PADO packets
Dec 19 11:36:19 mani-laptop pppd[6539]: Unable to complete PPPoE Discovery

وقتی دوباره MAC رو برمیگردونم به حالت اولش:

mani@mani-laptop:~$ sudo ifconfig eth0 down hw ether **:**:**:**:fe:98
mani@mani-laptop:~$ sudo ifconfig eth0 up

همه چیز مرتبه و به اینترنت وصل میشه:

mani@mani-laptop:~$ pon dsl-provider
Plugin rp-pppoe.so loaded.
mani@mani-laptop:~$ plog
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: PPP session is 41281
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: Using interface ppp0
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: Connect: ppp0 <--> eth0
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: PAP authentication succeeded
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: peer from calling number *** authorized
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: Cannot determine ethernet address for proxy ARP
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: local  IP address ***
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: remote IP address ***
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: primary   DNS address ***
Dec 19 11:37:28 mani-laptop pppd[6718]: secondary DNS address ***

عجیبه … نه؟ من این آزمایش رو روی ویندوز ایکس‌پی کامپیوتر خودم هم انجام دادم و نتیجه همین شد. روی یک کامپیوتر دیگه و روی ویندوز ویستا هم تکرارش کردم،‌ باز هم نتیجه همین شد… در آخرین قدم مودمم رو بردم خونه یکی از دوستام که اون‌هم از همین سرویس‌دهنده استفاده می‌کنه (البته در یک مرکز مخابراتی دیگه) و مودم بدون هیچ مشکلی به صورت PPPOE به اینترنت وصل میشد. همه شواهد نشون میده که یک مشکلی در سرور‌های این شرکت تو مرکز مخابراتی ما هست ولی متاسفانه با این‌که من بارها با بخش پشتیبانیشون صحبت کردم و حتی لاگ دقیق کار رو هم براشون فرستادم نتونستند هیچ کمکی به من بکنند.

یک هفته‌ای هست که کلافه هستم از این موضوع. راستش یک کمی هم سرخورده شدم وقتی بعد این همه وقت گذاشتن و پیدا کردن مشکل نتونستم شرکت سرویس‌دهنده رو متقاعد کنم که مشکل از اونهاست. اگر کسی از دوستان تا به حال به این مشکل برخورده و یا راه‌حلش رو میدونه ممنون میشم با من در میون بگذاره.

دام

mani — Sat, 22 Nov 2008 22:47:16 +0000

این روزا … وسط این همه درگیری و دل‌مشغولی … احساس می‌کنم نه تنها من، بلکه خیلی از آدم‌های دور و ورم هم به دام خودسانسوری یا بهتر بگم خودخوری افتادند …

باز هم بی‌تفاوت باشیم …

mani — Thu, 11 Sep 2008 19:18:00 +0000

نمی دونم داستان قبولی‌های کنکور سراسری امسال رو شنیدید یا نه. اتفاقی که امسال افتاده این هست که بنابر مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی طرحی عملی شده به نام طرح بومی سازی (این مصاحبه رو ببینید) که بنابراین طرح درصد زیادی از ظرفیت دانشگاه‌های ایران به دانشجویان بومی تعلق می گیره. اجرای این طرح باعث شده تا دانشجویان شهرستانی و یا مناطق محروم که دارای رتبه‌های بسیار خوبی تو کنکور هم بودند نتونند مثل سال‌های قبل در رشته‌های خوب تو دانشگاه‌های تهران و دیگر شهرهای بزرگ ایران قبول بشن و بیشتر ظرفیت این رشته‌ها از دانشجویان بومی که (شاید) دارای رتبه علمی پایین‌تری بودند پر بشه. وضعیت وقتی وخیم‌تر شده که بسیاری از دانشجویانی که رتبه‌های خوبی داشتند، بنابر تجربه سال‌های گذشته قبولی خودشان رو تو یک رشته بدیهی فرض کردند و تو انتخاب‌های بعدی سرسری عمل کردند،‌ درنتیجه یا با قبولی حیرت‌آوری مواجه شدند یا اینکه اصلا قبول نشدند.

به نظر می آد دلیل این طرح تبعیض‌آمیز، در کشوری که امکانات آموزشی به شدت ناهمگون پخش شده، بیشتر سیاسی باشه تا چیز دیگه. ترس حاکمیت از نقش‌آفرینی جنبش دانشجویی در تحولات آینده اون‌ها رو وادار کرده تا دست به نوعی آپارتاید بین مردم ایران بزنند (که البته پس از آپارتاید جنسیتی دومین مورد هست). تحلیل نویسنده وبلاگ گوشزد به این موضوع مورد تایید من هم هست:

علت این امر بومی سازی دانشگاهها ذکر شده است که بر اساس آن بیش از هشتاد در صد سهمیه های دانشگاه به متولدین همان استان تخصیص می یابد و بهانه این کار نیز کمبود بودجه برای احداث خوابگاه و تغذیه داشجویان غیر بومی است. اما به نظر من مشکل چیز دیگری است. این دانشجویان شهرستانی هستند که در خوابگاه ها بحث و اعتراض می کنند وگرنه دانشجویان بومی نه در خوابگاه جمع می شوند و نه چندان تبادل افکار می کنند و هر گونه اعتراض احتمالی آنان نیز توسط خانواده های عمدتا محافظه کارشان کنترل می شود.

خانواده‌های ایرانی سال‌ها در مقابل خواسته‌‌ها، سوال‌ها و اعتراضات فرزندان خودشون در مورد وضعیت نابه‌سامان سیاسی/اقتصادی/اجتماعی کشورشون این عبارات رو به کار بردند که بابا به من و تو چه؟ فلان چیز که پدرومادر نداره! نذار کله‌ات بوی قرمه‌سبزی بگیره، سعی کن گلیم خودت رو از آب بکشی و ازین حرفا. بی‌تفاوتی که به این صورت در جامعه نهادینه شده باعث می‌شه که کسی هیچ وقت فکر نکنه که اصلا نظارت یعنی چه،‌ اطلاع رسانی به موقع به چه معنی هست و مسئولیت در مقابل مردم کجا تبیین میشه … در ضمن کسی هم دیگه نمی پرسه که وقتی نفت و گاز (به عنوان منبع اصلی درآمد ایران) یه جای دیگه استخراج می‌شه چرا همه امکانات باید جای دیگه توزیع بشه.

نتیجه طبیعی این بی تفاوتی این خواهد شد که حاکمیت می‌تونه با حاشیه امنیت فراوان هر قانونی رو تصویب کنه و هر جوری که خواست اون رو اجرا کنه، حالا این وسط هر کسی متضرر بشه، به درک!

در این قضیه طیف وسیعی از خانواده‌های ایرانی دارند چوب بی‌تفاوتی خودشون رو می‌خورند، حالا که برای اعتراض به سازمان سنجش مراجعه می کنند، با قیافه‌های حق به جانبی مواجه می شن که در پاسخ اعتراض‌هاشون به راحتی می گن : قانونیه که شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب کرده! می فهمی آقا؟ قانون!

شاید این قضیه تلنگری بشه برای خانواده‌های متضرر که از خودشون بپرسند، راستی، ما چه جوری می تونیم بر قوانین شورای عالی انقلاب فرهنگی نظارت کنیم؟ چه کسی می تونه از حق ما در مقابل سازمان سنجش دفاع کنه؟

پی‌نوشت ۱: این طرح معکوس طرح سهمیه‌بندی منطقه‌ای نیست. به این معنی که از امسال تهران و اصفهان با اینکه هر دو در منطقه ۱ هستند، دارای سهمیه‌های بومی مختص به خود خواهند بود.

پی‌نوشت ۲: از نظر من هر نوع سهمیه بندی در کنکور باید برداشته بشه. ولی به شرط اینکه قبل از اون هر منطقه از ایران صاحب ثروت خودش باشه و همه منابع مالی در چند شهر بزرگ صرف نشه.

در همین رابطه: