मनात राहिलं मन एक

हे अश्रू

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Tue, 29 Sep 2009 22:55:00 PDT

कालच ही कविता लिहिली आहे..

समोरचे अश्रू पाहताना
ते पुसण्यापेक्षा
दूर होणं सोपं आहे
-----------------------------
अश्रूंची किंमत माझ्यासाठी
होती खूप काही
’जोपर्यंत मी स्वतः
कधी रडलो नाही’

येताना जे येऊन,
जाताना जाईल
पर्वा ना मनाची
मनाला राहिल

हा ना तो, तुम्ही स्वतः
देवही ना येईल
मग हे अश्रूही जगण्यासाठी
प्यावे लागतील

सारं जग पुसलं जाईल
आज आणि उद्या
त्या को-याशा जगावर
नव्याने लिहिलं जाईल

जो पुसतो हे जग सारंऽऽऽ
तोच पुसेल हे अश्रूही...
चांगलं पुसलं जात असेल जग
कदाचीत ओल्या अश्रूंनी
----------------------------------

समोरचे अश्रू पाहताना

ते पुसण्यापेक्षा

दूर होणं सोपं आहे

एक चांगला दिवस

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Fri, 25 Sep 2009 03:33:00 PDT

नवीन बदल पाहिलात का??? वर पहा! वर! Address bar मध्ये! हंऽऽ तिथे...http://rohan.manovishwa.com हा आपल्या संकेतस्थळाचा नवीन पत्ता आहे. जुन्या पत्त्यावरुन आलात तरी इथेच येणार आहात! त्यामुळे काळजी नसावी.

दोन दिवसांपूर्वी मला मेल आला आणि इतरही बरेचजण विचारतात, " कसं सुचतं तुला एव्हढं सगळं लिहायला?" तर त्याबद्दल थोडं बोलेनच...नाहीतरी नुसती कविता वाचून आणि लिहून पण बोअर होतं.

तर कविता वाचायची आणि लिहायची मला खूप आवड आहे असं नाही. आवडत नाही असं पण नाही. तर आपलं "चाललंय तसं चलू द्या" असं काहितरी आहे. विकत आणलेल्या कवितेच्या पुस्तकांना मी स्वतःहून हात पण लावला नाही अशी आईची तक्रार असते. पण मला मनातूनच ती वाचावीत, अशी ओढच निर्माण झाली नाही. अधून मधून एखादी दुसरी कविता कधीतरी कुठेतरी वाचतो मी. आरती प्रभूंचा कवितासंग्रह आवडलेला मला. बाकी मग मी काही फार कविता वाचलेल्या नाहीत.

म्हणूनच यमक जोडण्यापलिकडे कविता करण्यासाठी काही नियम असतात हे मला माहित नाही. कधीकधी तर हे यमक जोडण्यातही मी अपयशी ठरलेला दिसून येईन.

माझ्या कवितेचं एक वॆशिष्ट्य म्हणजे कोणत्याही कवितेत कुठेही मी न समजणार शब्द लिहिलेला नाही. (त्यांचं खरं कारण म्हणजे माझा शब्दसंग्रह कमी आहे. :-) म्हणूनच "क्षण" , "मन" यासारखे शब्द माझ्या कवितेत सर्वत्र आढळून येतात. यापुढे हे शब्द कमीतकमी वापरण्याचा मी प्रयत्न करेन.)

मला वाटतं माझ्या कविता स्वतःत एक वेगळेपण राखून आहेत. त्यात वरवर सारे काही अतीशय सोपे शब्द आहेत पण त्यांचा एकंदरीत अर्थ मनाला स्पर्श करतो. कविता लिहिताना मला एकच माहित असतं की मनातील भावना जशाच्या तशा शब्दांत उतरवायच्या आणि संगीत जसं मनाला स्पर्श करतं तसं सोप्यातसोपं लिहायचं. असा सुवर्णमध्य साधण्याचा माझा प्रयत्न असतो. माझ्या कविता या केवळ कविता नसून अतीशय आधुनिक चालींवर लिहिलेली गाणी आहेत.

आणि मला वाटतं माझ्यात देवानं दिलेली प्रतिभा आहे . कारण ब-याचवेळा एक ओळ आपोआप माझ्या मनात येते आणि नंतर मला समजतं की तीचा अर्थ किती मस्त आहे. अशी प्रतिभा असल्यानेच विशेष रस न घेताही माझ्याकडून कविता लिहिल्या जातात. पाच वर्षांचा असताना मी पहिली कविता लिहिली. म्हणजे नक्कीच ही गोष्ट माझ्या अंतर्गत असावी.

मला माझी कविता खूप जणांना आवडावी असं कधीच वाटत नाही. ती थोड्या जणांनाच आवडली आणि त्यांना त्यातून काही मिळालं तरी मला खूप आनंद होतो आणि त्यातच मी अगदी मनापासून खूप खूप समाधानी आहे.

ई-मेल द्वारे माझ्याशी संपर्क असा करता येईल onlinemailme@gmail.com

(आकार दूर जात आहे

त्याला तसंच राहू दे

आणि नकोच असेल

तर भरकटत जाऊ दे)

जेंव्हा मी पाहिलं

आकाश खाली येऊन

स्पर्श करताना

पण ती माझी कल्पनाच होती

आणि देवाची कल्पकता

आभासही सत्यात पसरले

मन आत्म्यात उतरले

हजारो क्षण प्रतिक्षेत थांबले

फक्त एका क्षणातले

एक चांगला दिवस

आणि सारंच काही छान होईल

जे काल नाही ते आज होईल

ईतीहास नव्याने लिहिला जाईल

आजच्या क्षणातून चिरकालात

आपण स्मृतींत हरवून जाऊ शकतो

स्मृती हरवू शकत नाही

पण आता तू हरवू नकोस

आणि दूर जाऊ नकोस

कोणीच नसलेला...

फक्त असलेला

हवंस त्याला जाणायला

माग तुटता तारा

तू मनोविश्वातला

एक चांगला दिवस

आणि सारंच काही छान होईल

जे काल नाही ते आज होईल

ईतीहास नव्याने लिहीला जाईल

आजच्या क्षणातून चिरकालात

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

रोहन जगताप

मग का तसं नाही?

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Thu, 20 Aug 2009 03:38:00 PDT

जीवन आहे स्वीकारणं
मग का तसं नाही म्हणनं!?
निरर्थक विचारांचं, तुंबून तडफडणं

स्वर्गात जाऊन पाताळात
श्वास इथे अडकतात
जीव वेळ खातो, अंत पहात रहातो

दूर टेकडीवरुन पाहिलं
मी चमचमतं शहर
काहीच जवळ नव्हतं
त्यादिवशी हे सारं दूर

दूपार ही दूरावली
सायं ना सरकली
मध्यरात्र पाहिली
सकाळ नको झाली

स्वर्गात जाऊन पाताळात
श्वास इथे अडकतात
जीव वेळ खातो, अंत पहात रहातो
----------------------------------

कसे आहात आपण??? बरेच दिवस झाले मी या इथे कविता लिहिली नाही, म्हणून मग वही उघडली, मागचे पान काढले. दोन कविता होत्या. आठ-आठ ओळींच्या, एकही स्वतंत्रपणे देण्यासारखी नाही. म्हणून मग त्या दोघांना एकत्र केलं. सांगण्यासारखी एक चांगली गोष्ट म्हणजे आत्तापर्यंत १२१ जणांनी ई-मेल द्वारे कविता स्विकारण्यासाठी आपल्या ई-मेलची नोंद केली आहे. पण दु:खाची गोष्ट म्हणजे त्यातील केवळ ४३ जणांनीच सुरुवातीला आपला ई-मेल verify केला आहे. म्हणजे याचाच अर्थ १२१ पॆकी केवळ ४३ जणांपर्यंतच माझ्या कविता प्रत्यक्षात पोहचू शकत आहेत. आपण नोंद केलेला ई-मेल हा आपलाच आहे आणि दुस-या कोणाचा नाही, याची केवळ खात्री करुन घेण्यासाठी ई-मेल हा सुरुवातीला फक्त एकदाच verify करावा लागतो. मला आशा आहे, नविन नोंद करणारे रसिक आणि ज्यांनी नोंद केली आहे पण मेल verify केलेला नाही असे सहकारी, रसिक आता आपला पहिला ई-मेल व्हेरिफाय करतील. बाकी आपल्याला काही प्रतिक्रिया द्यायच्या असतील, तर आपण त्या या इथे खाली comments मध्ये देऊ शकता. किंवा जे ई-मेल मार्फत माझी कविता वाचत आहेत ते खाली reply option वापरुन प्रतिक्रिया देऊ शकता. आजचा आपला दिवस खूप खूप चांगला जाईल.

आभास उरावे

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Sat, 25 Jul 2009 01:43:00 PDT

एका पानावर लिहिलेली कविता तर मला आठवत आहे, पण पान कुठे आहे? हे मात्र काही आठवत नाही. आता त्यासाठी कागदांचा सारा मोठा पसारा आवरत बसावा लागणार, आणि मला वाटत नाही सध्या तितका उत्साह आणि वेळ मला आहे... पण तरीही ही एक काही महिन्यांपूर्वी लिहिलेली कविता आज सापडली.
----------------------------------------------

त्या क्षणाला त्या क्षणानेच जाणावे
नंतर फक्त केवळ आभास उरावे

आता आठवत नाही,
पण त्या ता-यांनाही, मी काही मागितलं होतं
चालताना रस्त्यांनाही, काही सांगितलं होतं
ते तारेही आता, चालून गेले असतील
त्यांच्याकडेही ‘त्या’ ईच्छा उरल्या नसतील

त्या मनाला त्या मनानेच जाणावे
नंतर फक्त केवळ आभास उरावे

आता आठवत नाही,
पण त्या रात्रींनाही मी आश्वासिलं होतं
वाट पाहत्या नेत्रांनाही, सावरलं होतं
त्या रात्रींनीही आता, डोळे मिटले असतील
त्यांच्याकडेही ‘ती’ स्वप्ने उरली नसतील

फक्त एक

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Mon, 20 Jul 2009 01:44:00 PDT

सर्वकाही चांगलं झालं
हा मोकळा श्वास सांगतोय
आता हे सारं आकाश
उडण्यासाठी मोकळं आहे

मला उपदेश द्यायचा नाही
काही सांगायचंही नाही
मला फक्त मी रहायचं आहे.

आगतीक होऊ नकोस
रडू नकोस
हे तर केवळ
‘जीवन’ आहे
फक्त एक ‘जीवन’

मला जरा हात देशील का?
या क्षितिजापार जायला!
असं ऎकलंय
पलिकडे स्वप्नसृष्टी आहे
जायचंय पहायला

म्टटलं, ‘पाच वर्ष आहेत अजून’
स्वप्नातीत स्वप्नं पाहिली
असं म्हणून
पाहतोय तर ती वेळ कधी आली
हे कळलंच नाही,
स्वतःला सिद्ध करायची...

आता हवं ते मिळालंय
आनंदात सामावून जायचंय
हे तर केवळ
‘जीवन’ आहे
फक्त एक ‘जीवन’

--------------------------------------------------
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

बाकी बोलायचं झालं तर... टुलबार पाहिलात का तुम्ही??? जर नसेल पाहिला तर जरुर पहा. आपल्याला तो आवडेल याची मला खात्री आहे.

हे चल ऊठ!

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Wed, 01 Jul 2009 23:28:00 PDT

निघावंच लागेल, हे चल ऊठ

लवकर फ्रेश हो

आणि या कपाळावर आठ्य़ा कसल्या?

मनातली चित्रं बाजूला ठेव

आता काय करायचं ते लक्षात ठेव

घड्याळाचे काटे पाहिलेस का?

चल मग आता एक एक पाऊल ठेव

विश्वास कसा बसेल?

तो इथं कसा असेल?

आकाशातले तारेही रडतात

जेंव्हा स्वप्ने मरुन पडतात

परमेश्वरा मला तुझ्यात सामावून घे

हॄदयात, आत्म्यात सामावून घे

विश्वास कसा बसेल?

तो इथं कसा असेल?

आकाशातले तारेही रडतात

जेंव्हा स्वप्ने मरुन पडतात

---------------------------------------------------

आजच्या दिवसासाठी अगदी मनापासून खूप खूप शुभेच्छा! :-)

आज आणि चिरकाल

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Fri, 26 Jun 2009 01:13:00 PDT

अलिकडच्या काळात मी फार कमी कविता लिहिल्या. उगाचच खूप वेळ विचार करावा लागतो. ब-याचवेळा कवितेत सामावलेलं दुःख अनुभवायला नको वाटतं. आज एक कविता लिहिली आहे. खिडकीतून पाहताना ढगांनी अच्छादलेले डोंगर फारच सुंदर दिसत आहेत. अंगाला जाणवणारी ही मस्त थंडगार हवा कदाचीत तिथूनच येत असावी.

कोणी म्हटलं,‘छान झालं’

काहिंनी,‘व्हायला नको होतं’

‘असं माझ्याबरोबर होईल,

मला वाटलं नव्हतं.’

आई रोज करते प्रार्थना

ती म्हणते,

‘देव सगळं चांगलं करेल’

जीवन नाही सोपं

या इथं

अनंत प्रकाशवर्षातून

माझ्या पृथ्वीवर

अगणित प्रार्थना, अनंत ईच्छा

खिडकी, आंगण, पावसातून

आज आणि चिरकाल

मन, हृदय, आत्म्यातून

जीवन व्यक्त होतं

मनोविश्वातून

नितांत सुंदर जादूई

स्वप्न पाहिलेलं

विश्वासातून

अगणित प्रार्थना, अनंत ईच्छा

आज आणि चिरकाल

**********************

कविता आणखी थोडी हवी होती, असं मला वाटतं. पण सध्यातरी डोकं चालवायची ईच्छा नाहिये. ‘मनात राहिलं मन एक’ पुस्तक प्रकाशीत होऊन या ‘अक्षय्यतृतीयेला’ एक वर्ष झालं. पण माझी सध्याची कविता लिहायची गती पाहून वाटतं दुस-या कवितासंग्रहाला वेळ लागेल.

आजच्या दिवसासाठी खूप खूप शुभेच्छा!!! :-)

रोहन जगताप कडून...

असाच...

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Fri, 29 May 2009 22:04:00 PDT

मी आहे असाच

रोज रात्री तारे पाहणारा

नभांतील स्वप्ने

दूर विश्वात नेणारा

ओघळलेल्या पानातही

स्मृती जपणारा

आणि सायंकाळी रंगात

हरवून जाणारा

स्वतःचेच मन मी

मनात लपवतो

झुळूक ही हृदयाची

हॄदयातच जपतो

मी आहे असाच

ढगांसोबत भरकटणारा

आणि त्या तिथे दूर

क्षितीजात उतरणारा

जुन्याच नात्यांमध्ये

नाविण्य अनुभवणारा

हे भावविश्व रोज नव्या

रंगाने रंगवणारा

माझा चेहराही माझे

दुःख लपवतो

चुकलेले अषॄ मी

एकांतात पुसतो

मी आहे असा़च

तुषारात तरंगणारा

छोट्याशा प्रवाहातही

मन विरघळणारा

इवल्याशा पातीचाही

विचार करणारा

कोवळ्या दवबिंदूंनी

तृप्त होणारा

माझा श्वासही मी

पाहत राहतो

आत्म्याच्या चॆतन्यातून

देवालाही गाठतो

-रोहन जगताप (परतलो :-)

या सुंदर एकांतात...

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Fri, 06 Mar 2009 07:55:00 PST

या सुंदर एकांतात

तो दुर तारा लुकलुकताना-

आज किती छान आहे ही हवा

जी माझ्या अस्तित्त्वाला स्पर्शून जात आहे

माझ्या मनविश्वाच्या चराचरालाही-

अशी़च एक कोमल झुळूक झेलते आहे

श्वासाहून काही दूर,

त्यातही एक सुंदर जाणीव,

स्पंदनांनी स्पर्शिलेलं अस्तित्त्व आहे

करायचं आहे काही तरी

कशाला ? कुणाला ?

नसलेल्या अर्थाला

- रोहन जगताप

...आहे मी ही

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Sun, 01 Feb 2009 20:37:00 PST

एका english गाण्याच्या चालीवर (फक्त चाल!) लिहिलेली कविता. मला माहित नाही तुम्हाला आवडेल की नाही? पण मी तर अशीच लिहिली आहे. आणि खरं तर माझं मनोगत किंवा माझे विचार मला यावेळी मांडायचे होते...पण आता सध्या तरी वेळ नाहिये. कदाचीत थोड्या दिवसांनी...पण मला खात्री आहे तुम्हाला वाचायला आवडेल.

‘ती’ ची आवड

मला नाही निवड

ती बघेल सवड

मला राहिल ओढ

सांग आज क्लासनंतर

तू थांबशील ना?

थोडं बोलूयात ना

मी बोलताना तू

छान हसशील ना?

थोडं लाजशील ना!

तेंव्हा लपवेन मी

धडधडतं हृदय

त्याला ती सवय

आणि असं करताना

मी वाटेनच मूर्ख

हो! आहेच मूर्ख

मी नाही ग असा कोणीही

ज्यास लागतील लिहिण्यासाठी

काही अवघड ओळी

‘ती’ ची आवड

मला नाही निवड

ती बघेल सवड

मला राहिल ओढ

तुला दिसत नाही?

आहे इथे मी ही

मनात ऎकलं मी

तू न बोलताच,

‘नाही, नाही, नाही...’

तुला आठवतं!? मी-

समोर उभा होतो

हंऽ थोडं दमलो होतो...

खरंच मला आवडतं जेंव्हा

तू असतेस समोर

बाकी दिवस बो॓ऽअर

तू निघून गेल्यावर

विचार तासंतास, समोर-

तुझाच आभास

मी नाही ग असा कोणीही

जो बोलू शकेल सर्वांसमोर

मनातील काही

‘ती’ ची आवड

मला नाही निवड

ती बघेल सवड

मला राहिल ओढ

तुला दिसत नाही

माझ्या हृदयात काही

मनात ऎकलं मी

तू न बोलताच

‘नाही, नाही, नाही...’

(पण हो म्हणशील :-)

-रोहन जगताप

एकदा आणि पुन्हा पुन्हा

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Tue, 27 Jan 2009 01:56:00 PST

तुझ्या आठवणींच्या पलिकडे

शब्द पाहू कशात हे?

आठवी अस्तित्त्व तुझे

आभासी स्वप्नात दिसे

हरवलेली किरणे जशी

सूर्यही शोधतसे

चांदण्या रात्री या सांग

कशी त्यास मिळतील ते?

गंध ह्या फुलातला

नेई दुर वारा नी

ना काहीही क्षणी

फुलाजवळ दिसतसे

मन पार करी अंतरे

मग येई साद, ‘थांब रे!’

तिच्यासाठी एकदा

आणि पुन्हा पुन्हा

-रोहन जगताप

हे रोजचंच आहे जगणं

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Sun, 25 Jan 2009 20:13:00 PST

(एक लहानपणी लिहीलेली कविता... त्यामुळे समजून घ्या :-)

हे रोजचंच आहे जगणं
सुरक्षितपणे वागणं
कुठे बाँब, अपघात नी कुठे काही
बातमी-वर्तमानपत्राला घाई

हे देवा सांग तू
या विश्वात काय सुरक्षित
तू बनवलंस
आम्ही गमवलं

सूर्य खालून वर, वरून खाली
लोकं जातात- येतात माघारी
काय घेऊन? जीव मुठीत धरून
करायचं आहे आपलं कर्म

देवा तुझ्या प्रकाशाला
हा जसा ढग येतो आडवा
कधी कुठे त्याची सावली पडेल
काय सांगणार?

-रोहन जगताप

तुझ्यापुढे

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Thu, 08 Jan 2009 23:35:00 PST

मला स्वतःला आवडणा-या माझ्या कवितांपॆकी एक...

मन मानेल ना मानेल

पण शेवटी ते हारेल तुझ्यापुढे

थोडे दिवस असे काढले

थोडे दिवस तसे काढले

मनाला आधार देत राहिलो

पण ते जुने आधारही...,

आता मागे पडले

तुझ्या छोट्या छोट्या गोष्टींचंसुद्धा

मला खुप कॊतुक होतं

आणि मी जे काही करत होतो

तेही वाटलं,

मनातलं एक दु:ख होतं

आजचा हा आणखी एक दिवस

सजेल ना सजेल

पण शेवटी तो मावळेल तुझ्यापुढे

- रोहन जगताप

क्षणात

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Tue, 16 Dec 2008 22:00:00 PST

क्षणात संपलं(जेंव्हा)
जीवात अडकलेलं स्वप्न

जीव निघून गेला
हृदयात स्वप्नाचा स्पर्श
अडखळून पडला

श्वासाच्या सत्याबरोबर
ते स्वप्न आणि हृदय
जळू लागलं

खाऊन टाकणारी शांतता
नको नकोसा आवाज
पुन्हा उरलं चालत राहणं
भकास रस्त्यांवरुन त्याच

प्राणातून त्राण निघून गेला
अर्थाचा अर्थ निघून गेला
आशाही वेडी राहिली नाही
श्वासातला विश्वास निघून गेला

-रोहन जगताप

फुलपाखरू

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Fri, 05 Dec 2008 19:50:00 PST

ब्लॉग... एक वर्ष पूर्ण!!!

समोर उडतं फुलपाखरू
हे निर्मळ प्रेम जणू
तू निरागस जीवनाची खरी साथ

नजर ही चोरताना तुला
समजत नाही?
कळणारच तुला...
तू लाजून समजावंस
इच्छा असावी

उमललेले फुल तनू
आणि जीवन स्मरण जणू
तू निमिष जीवनाची साठवण

नजरेच्या कोनामधून
कानोसा घे या हृदयामधून
तू अलगत सावरताना
मज सांगे ओढणी

जशी एक नाजूक तरू
निरागस, कोमल जणू
तू ‘अस्पर्श’ प्रेमाची हृदयातली वाट

नजरानजर होईल जशी
खाली तू बघताना अशी
मज ‘अबोल’ भाषेत
बोलतेस कशी!?

मनात येताना अशी
आणि मग जातेस कशी?
तू स्मृतीत उरलेली एक तहान

समोरून जाताना तुला
हृदयाने या स्पर्ष केला
या छोट्याशा जीवनाने
काही गुन्हा केला!?

मन अगदी तूच तू
तेही एक मृगजळ जणू
मज प्रेमास ग तू अफाट सागर

- रोहन जगताप

सुंदर आठवणी

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Wed, 03 Dec 2008 22:05:00 PST

तुझ्या- माझ्या आठवणी
माझ्या कायम राहतील मनात
त्याच तर माझे जीवन
या जीवनात

प्रत्येक छायाचित्र आठवणींचे
काही देते आठवण करून
मग मी हळूच पुढचे बघतो
कसलासा विचार करून

हो कधीच नाही रहात
कुठलाही हातात हात
पण जीवनभर स्पर्श तो
हृदयाला देतो साथ

जेंव्हा आपण जवळ होतो
खरंच मला वाटलं होतं
तू माझी आताच.....
नंतर सुंदर आठवणींची

- रोहन जगताप

अशाच एखाद्या संध्याकाळीही

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Mon, 01 Dec 2008 22:05:00 PST

मस्त वारा
थंड हवा
संध्याकाळ ही
छान किती!

वा-यासोबत
हलणारी पाने
त्यांची सळसळ
मधू‍ऽर ही

विखुरलेले
रंगीत ढग
स्थिर त्या तिथे
आकाशी

त्यांच्याच नादात
त्यांच्या जीवनात
किलबिल पक्षी
न लहान प्राणी

निसर्ग हा
दाखवतो आहे
खरी प्रसन्नता
मनाची

ह्या मनात
खुलू दे
असाच आभास
जीवनात केंव्हाही

अशाच एखाद्या
संध्याकाळीही

- रोहन जगताप

अनेक ठिकाणी

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Sun, 30 Nov 2008 22:05:00 PST

एकावेळी अनेक ठिकाणी
असतो प्रत्येकजण
त्याच्याच निराळ्या रूपात
स्वार्थी स्वरूपात

फायदा फायदा
आपले स्थान
अडकलेला
आपला मान

मनासारखं हवं असतं
पण निराळं मन
आधीच घडलेलं असतं

इतर काही
असेलही खरं
पण आपलं तेच
आहे बरं

कोणी पडलं यातून बाहेर
तर मिळतो त्याला घरचाच आहेर!

- रोहन जगताप

आकाश येत नाही

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Fri, 28 Nov 2008 22:05:00 PST

आकाश येत नाही खाली स्वतःहून
जमिनीवरील मलाच
जावं लागेल त्याच्यापर्यंत
अनेक अडथळे चुकवत
लवकरात लवकर, जमेल तेव्हढ्या

जर आधीच असते माझे घर
सुंदर अशा ढगांमध्ये
किंवा एखाद्या उंच अशा शिखरावर
तर मग तो माझा असला असता शेजारीच

माझ्या अनेक कल्पनांत
तो माझ्या शेजारीच असतो
पण मी तर आहे जमिनीवरच
घेऊन सुंदरसे पंख
जावं लागेल उडून तिथं

आवाज आला कानी...

‘पण जेंव्हा तू त्याला गवसणी
घालशील, तेंव्हा मात्र
आपले पंख हलवण्यास विसरू नको’

- रोहन जगताप

तुझ्या शब्दांनी

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Wed, 26 Nov 2008 22:05:00 PST

तुझ्या शब्दांनी हृदयात माझ्या
बांधले तोरण
त्यात आहे जणू रूप गं तुझे
स्पंदनांचे स्मरण

समोर प्रत्यक्षात
आणि त्या तिथे आकाशात
नक्षत्रांचे प्रतिबिंब
नक्की पडले आहे कशात?

ना भावनांना येईल माझ्या
कधीही मरण
त्यात आहे जणू रूप ग तुझे
चिरकाल जीवन

मनाने गुंफले विचार
तुझ्या माळेत
माझ्या मनाचे मनही तुच
सोनेरी मनात

नाव जीवनाला जीवन तुझे
तुझेच ते क्षण
तुझ्या शब्दांनी हृदयात माझ्या
बांधले तोरण

- रोहन जगताप

सुंदर रंगसंगती

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Mon, 24 Nov 2008 22:05:00 PST

तुझ्या एका कोप-यात
माहित आहे तुला
आयुष्याचा तू
सुटलेला एक बाण

या अशातशा
एका जगण्यामध्ये
जीवंत तू आहेस

त्यात रोजच्याच
काही गोष्टी
नेहमीच्याच, अनंत प्रकारच्या
सुखदुःखाच्या

‘ह’ रंग आयुष्याचे
भरावेच लागणार जीवनात

पण सुंदर सजेल हे
जीवन जेंव्हा
निवडशील मनापासून तू
एक सुंदर रंगसंगती
स्वतःसाठी

- रोहन जगताप

सुरुवात

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Sun, 23 Nov 2008 22:05:00 PST

सुरुवात ही-
माझी सुरुवात
अस्पष्ट ती

इथून तिथून
नेमकी कुठून
माझी सुरूवात
माहित नाही

उगवला सूर्य
किती वाजता
त्या नारंगी ढगांना
माहित नाही

नेमका कोणत्या वेळी
ओरडला?
त्या कोंबड्यालाही
माहित नाही

अशी ही सुरूवात
अस्पष्ट ती
जणू एखादं
मृगजळ!!!

- रोहन जगताप

पण माझ्यासारखं

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Fri, 21 Nov 2008 22:05:00 PST

पोकळ दिवस संपला
रात्रीचा प्रश्न उरला
तू गेलीस सोडून
आणि जन्मच हारला

थोड्या गर्वानेच मी म्हणतोय
असं समज हवं तर...
पण माझ्यासारखं पुन्हा तुला मिळणार कोण?

हताश वारे वाहिले
या घरासमोरून
वाहिलीही स्वप्ने
गेलेली विरून

माझ्या समाधानास मी म्हणतोय
असं समज हवं तर...
पण माझ्यासारखं पुन्हा तुला मिळणार कोण?

एवढं मोठं आकाश
गेलं हे झाकोळून
रात्रीही गेल्या
त्यांचं अस्तित्त्व विसरून

नको म्हणायला ते म्हणतोय
असं समज हवं तर...
पण माझ्यासारखं पुन्हा तुला मिळणार कोण?

थोड्या गर्वानेच मी म्हणतोय
असं समज हवं तर...
पण माझ्यासारखं पुन्हा तुला मिळणार कोण?

- रोहन जगताप

आमचे तर

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Wed, 19 Nov 2008 22:05:00 PST

आमचे तर चालले आहे असेच
कधी अबोला
कधी जिव्हाळा

संवाद वाटतो, तरी असतो?
मनमोकळा!

खरंच अबोला, खरंच जिव्हाळा
की केवळ आमचा
कृत्रीम पावसाळा?

आमचे तर...

कधी खांद्यावरती हात
कधी मनावरती लाथ
तर कसली ही आहे?
आमची साथ!

खरंच हात, खरंच लाथ
की उगाचच आपली एक
मनाची बात

आमचे तर...

कधी असे
कधी तसे
कधी असेतसेही
पण असते कधी?
जसे आहे तसे!

खरंच असे, खरंच तसे
की गरज त्या त्या
वेळेपुरती...!?

- रोहन जगताप

मला जीवन दिसावं

rohanjagtaprj@gmail.com (रोहन जगताप) — Mon, 17 Nov 2008 22:05:00 PST

कधी वाटतं...
आपण दोघंच आसावं नी
अगदी कुणीही नसावं...
प्रत्येक शब्दातून तुझ्या
मला माझं विश्व दिसावं

रोज असतेस समोर तरीपण
एकटीच नाही कधीही
रोज दिसतेस समोर तरीपण
एक हृदय नाही कधीही

जातील एक एक दिवस
मग रात्रींनाही घाई
हरवून जातील क्षणही
राहून न जाईल काही

आहे मला ही जाणीव
म्हणूनच उदास मन हे होई
अन सावरण्यास त्याला
बघ ना इथे कोणीही नाही

म्हणूनच कधी वाटतं
आपण दोघंच आसावं नी
अगदी कोणीही नसावं
प्रत्येक शब्दातून तुझ्या मग...
मला जीवन दिसावं

- रोहन जगताप