मनात राहिलं मन एक!

साथ

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Fri, 23 Jul 2010 05:52:00 PDT

सूर्य फिरला
सावली फिरली
डोक्यावरची
छाया गेली

बदलला ऋतू
उडाले पक्षी
सोबत राहतील
वाटलं होतं

भूकंप येताच
पडली घरं
खंबिर उभी
केली होती

उतार होता
वाहिली नदी
समुद्राकडं
गरज नव्हती

आल्या समस्या
बदलली माणसं
साथ देतील
वाटलं होतं

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

सुंदर रंगसंगती

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Fri, 16 Jul 2010 05:50:00 PDT

मनाच्या एका कोपर्‍यात
माहित आहे तुला
या आयुष्यात तू
सुटलेला एक बाण

इतकीच जाणिव
की अशातशा
जगण्यामध्ये
जीवंत तू आहेस

त्यात रोजच्याच
काही गोष्टी
नेहमीच्याच, अनंत प्रकारच्या
सुखदुःखाच्या

‘हे’ रंग आयुष्याचे
भरावेच लागणार जीवनात

पण सुंदर सजेल हे जीवन
जेंव्हा निवडशील
मनापासून
एक सुंदर रंगसंगती
स्वतःसाठी

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

इथून दूरवर

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Thu, 08 Jul 2010 07:45:00 PDT

सभोवतालच्या मंद प्रकाशातून
या अशा थंड हवेत
निवांत रस्त्यावरुन
एकटंच चालताना

वाटेवरील एक छोटासा दगड
मारला मी पायाने
तो ठेचकाळत गेला पुढे
जमिनीशी अंतराने

माझं मन ही
विरघळलं त्यात
ते मला सोडून
हरवलं कशात?

लागली ही ठेच
मनाला कशाची?
कोणत्या भावना त्यास
सोडताहेत दूर आकाशी?

जोडू नकोस तू त्यास
असं मनास
ठेच लागली भावनांची
जरी या जीवनास

जग आहेस तसा
स्थिर दगाडातून
इथून दूरवर
सर्वांपासून

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

माझी टाळी

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 30 Jun 2010 01:09:00 PDT

त्या गडगडाटात टाळ्यांच्या
माझी डळमळीत टाळी ही
तिचा आवाज मी आणि आसपास
कुणीही ऐकला नाही

असंख्य हात असले जरी
या इतक्या विशाल जगात
पण माझ्यासाठी ना कधी
एक टाळी वाजली नाही

या न थांबणारया वेळेनं
मला अनंत संधी दिली
कधी विचार मी केला नाही
कधी कॄती ती झाली नाही

आवलोकन करतोय म्हटलं
विश्लेशण करतोय म्हटलं
ऎकताना हॄदयाचे ठोके
सेकंद काटा ऐकला नाही

जागा पटकाविण्यासाठी
या ‘मी’ म्हणणारया गर्दीत
मी कुणास ढकलले नाही
त्यातून बाहेरही पडलो नाही

काळाने विचारलेल्या प्रश्नांना
मी डळमळीत उत्तरे दिली
पण कधी आभ्यास केला नाही
‘करू’ म्हणणंही सोडलं नाही

कधी मलाच आलेले उत्तर
उभा राहून देऊ शकलो नाही
कधी मनात आलीच शंका
तर मी प्रश्न विचारला नाही

एकमेकांवर माझे हात
स्वतःसाठी आदळले नाही
मी स्वतः स्वतःला कधी
सुंदर भेटही दिली नाही

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

सुरुवात

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Thu, 24 Jun 2010 09:32:00 PDT

सुरुवात ही-
माझी सुरुवात
अस्पष्ट ती

इथून तिथून
नेमकी कुठून
माझी सुरूवात
माहित नाही

उगवला सूर्य
किती वाजता
त्या नारंगी ढगांना
माहित नाही

नेमका कोणत्या वेळी
ओरडला?
त्या कोंबड्यालाही
माहित नाही

अशी ही सुरूवात
अस्पष्ट ती
जणू एखादं
मृगजळ!!!

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

थांबण्यासाठी

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Thu, 17 Jun 2010 08:59:00 PDT

थांबण्यासाठी दिवस अपूरा
जातानाचे, काही क्षण

गोल चक्र दिवसाचे हे
एका क्षणात जाईल निघून
थांबल्याने का कधी?
वेळ निघणार आहे शिवून?

थांबलेल्या दिवसात
काही विशेष असत नाही
पण जातानाच्या दिवसात
तसं बरंच काही घडतं

तासनतास कधी एकाच ठिकाणी
जणू थांबला आहे वेळ
तर कधी काही क्षणात
इथून तिथे
मोठा काळ लोटल्यासारखं

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

शोधत आपली दिशा

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Thu, 27 May 2010 10:46:00 PDT

अनेक नजरात
अनेक मनात
मी वेगवेगळा किती!
बदलांच्या ह्या धरतीवर
मी रुपांत नेमका किती!

कुणाकुणाला कशीकशी
माझी प्रतिमा भासे!?
स्वतः मजला माझी
अस्पष्ट आकृती दिसे

जीवनाच्या अगम्यतेत
मी स्वतःस ओळखू कसा?
तो मीच खरा आहे का?
जो हा दाखवतोय आरसा

जिथेजिथे असेन मी
उमटविला माझा ठसा
भटकातेहेत ते सर्वही आता
शोधता आपली दिशा

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

भ्रमाचा भोपाळा

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Thu, 20 May 2010 06:18:00 PDT

तीन वर्षांपूर्वी पुढारी वर्तमानपत्राच्या माध्यमातून जगासमोर आलेली माझी पहिली कविता.

माझ्या भ्रमाचा
फुटताच भोपळा एक
टाकलेली असते
उडी दुसर्‍यात लगेच

‘निवरा’ पाहिजे असतो
जीवनाला
काहीतरी ‘सांगितलं जातंच’
मनाला

तिथं राहणंच
वाटतं मला सुरक्षित
की काही करायचंय, दुर्लक्षित!?

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

मी माझ्या आत

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 12 May 2010 21:01:00 PDT

अनंतशा पसार्‍यात
मी माझ्या मनात

चालत चालत चाललोय
विश्व सभोवताली
केंद्रबिंदू मी, माझ्यासाठी

चक्रव्यूहात शिरला
अभिमन्यू जसा
त्याच्यासारखंच लढत आहे
एकाचवेळी अनेकांशी

जाणिवेपलिकडे पहात
मी माझ्या ‘आत’
त्यातच आहे आनंद समाधानाचा
काहीच नाही, सर्व असतानाही...

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

निवांत संध्याकाळी

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 05 May 2010 21:43:00 PDT

सूर्य मावळत असतो
देऊन रंग छटांचे आपल्यासाठी
डोळ्यात साठवण्यासाठी
स्वप्नात पाहण्यासाठी
जीवन सजवण्यासाठी

दूर घेऊन जाणार्‍या सायंवार्‍यात
मनही शांत-निवांत होतं
सभोवतालच्या वातावरणातून
मनोविश्वाच्या रमणीयतेत
सामावून जातं...

सूर्य निघून जातो
आपल्याला संधी देऊन विश्रांतीची
नव्या दिवसाची सुरुवात...
नव्या उत्साहाने करण्याची!

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

मंगल देशा, पवित्रा देशा, महाराष्ट्र देशा

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Fri, 30 Apr 2010 20:59:00 PDT

सर्वांना महाराष्ट्र दिनाच्या मनापासून शुभेच्छा!

मंगल देशा , पवित्रा देशा, महाराष्ट्र देशा
प्रणाम घ्यावा माझा हा श्रीमहाराष्ट्र देशा

राकट देशा , कणखर देशा , दगडांच्या देशा
नाजुक देशा , कोमल देशा , फुलांच्याहि देशा
अंजन कांचन करवंदीच्या काटेरी देशा
बकुलफुलांच्या प्राजक्तीच्या दळदारी देशा
भावभक्तिच्या देशा आणिक बुद्धीच्या देशा
शाहीरांच्या देशा कर्त्या मर्दांच्या देशा
ध्येय जे तुझ्या अंतरी , निशाणावरी , नाचते करी ;
जोडी इह पर लोकांसी , व्यवहारा परमार्थासी ,
वैभवासि , वैराग्यासी
जरिपटक्यासह भगव्या झेंड्याच्या एकचि देशा
प्रणाम घ्यावा माझा हा श्रीमहाराष्ट्र देशा ॥१॥

अपार सिंधुच्या भव्य बांधवा , महाराष्ट्र देशा
सह्याद्रीच्या सख्या , जिवलगा , महाराष्ट्र देशा
पाषाणाच्या देही वरिसी तू हिरव्या वेषा
गोदा , कृष्णा , भीमा तुझिया ललाटिंच्या रेषा
तुझिया देही करी प्रतिष्ठा प्रथम प्राणांची
मंगल वसती जनस्थानिंची श्रीरघुनाथांची
ध्येय जे तुझ्या अंतरी ..... ॥२॥

कवी -गोविंदाग्रज
संगीतकार - वसंत देसाई
मूळ गायक - जयवंत कुलकर्णी व समूह

स्वप्नामध्ये

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 28 Apr 2010 15:30:00 PDT

स्वप्नामध्ये रंगलो
तिथेच मी हरवलो
हा सर्व मूर्खपणा
मी कळून चुकलो

विचार विचार नी
विचारच करत राहिलो

जमिनीवरुन चालताना
क्षितीजाकडे पहात राहिलो
भोवताली दाट धुक्यामध्ये
ढगांना शोधत राहिलो

शोधत शोधत नी
शोधतच राहिलो

स्वप्नामध्ये रात्री मी
फुले उमलतांना बघितली
नी पहाटे पहाटे
मला गाढ झोप लागली

झोपत झोपत नी
झोपतच राहिलो

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

तिथला श्वास

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Thu, 22 Apr 2010 03:35:00 PDT

उभ्या अंतःकरणात उमटलेल्या
मर्यादीत काळाच्या अनंत रस्त्यावर
मागे वळून बघता ‘दूर भासणार्‍या’
(पण) अंतःनेत्रात, श्वासाच्या कोपर्‍यात लुकलुकणार्‍या
त्यांच्याच निर्मळ हृदयातून स्मितहास्य करणार्‍या ‘स्मृती’

जशी दूर घेऊन जाणारी, सळसळत्या पानांची
श्वासात अडकलेली, एखादी शांत दूपार
जवळ येऊन दूर... अज्ञातात जाणारा ‘अनामिक आवाज’
मनाला स्पर्शून नष्ट होणारा ‘अनोळखी’ आवाज

आज ह्या इथल्या ‘शून्य’ हवेत
मी घेतो आहे ‘तिथला श्वास’

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

दिवास्वप्न

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 14 Apr 2010 15:30:00 PDT

अवकाशातून स्वर्ग गाठतो
मग स्वतःलाच तेथून ढकलून देतो
आपल्याला झेलणारं कोणीच नाही
या जाणिवेतूनच पॅराशूट उघडतो

वाळवंटात पाण्यामागे धावत सुटतो
भुगोलातील मृगजळही समजून चुकतो
आसपास कोणी नसल्याची करुन खात्री
मग ते मृगजळही पिऊन टाकतो

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

आज

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 07 Apr 2010 15:30:00 PDT

“मनात राहिलं मन एक” ला पहिले १०० सब्स्क्राईबर्स मिळायला १ वर्ष २ महिने लागेल! आणि त्यानंतरचे १०० मिळायाला किती वेळ लागला असेल!? फक्त ३ महिने! म्हणजेच मनात राहिलं मन एक चे आता २०० हून अधिक सब्स्क्राईबर्स झाले आहेत. मनोविश्व टुलबारचे २२९ डाऊनलोड्स झाले आहेत. सर्व सर्व रसिक वाचकांचा मी अगदी मनापासून आभारी आहे! आपलं प्रेम असंच माझ्यावर राहू द्या! या लिंकवर माझी ऑर्कुट कम्युनिटी आहे. त्या कम्युनिटीचे सभासद तुम्ही होऊ शकता किंवा मला मित्र म्हणून ऍड करु शकता. ‘मनात राहिलं मन एक’ चे सध्या १० फॉलोअर्स आहेत, तुम्हीही त्यांपॆकी एक होऊ शकता.

आता खाली मी जी कविता लिहित आहे, ती माझ्या खूप जवळची आहे आणि मला स्वतःला खूप आवडते.

आज रहायचं आहे असं
जसं उद्या जायचं नाही कुठं
तुझ्याबरोबर माझ्यासाठी

आज झोपायचं आहे असं
जसं उद्या ना! नाही उठायचं
स्वप्नांमध्येच पाहण्यासाठी

आज क्षणाला पकडायचंय असं
समजून ते शक्य आहे तसं
पुन्हा पुन्हा तो जगण्यासाठी

आज आवरायचं आहे असं
जसं उद्या नाही परतायचं
तुझा माझा पसारा पाहण्यासाठी

Copyright © 2010 रोहन जगताप. सर्व हक्क सुरक्षीत!

अंतःकरण

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 31 Mar 2010 15:30:00 PDT

शून्याने भारले ब्रम्हजरी
सांगण्यासारखं खूप काही
जीवन मुकं हे वाटेल पण
बोलण्यासारखं खूप काही

अनाकलनीय जीवनात या
गुंतून गेलंय मनही
दुर्लक्षीत कोपर्‍यातील क्षणांमधून
जगण्यासारखं खूप काही

मनःचक्षूंचं हे जीवन
कोन स्वतःचा शोधत राही
मनोविश्वाच्या प्रवाहात
अनामिकात वाहत जाई

प्रयत्न करेल जीव अंती
जीवन बोलून सांगू शकत नाही
ओठांमागील शब्दांचा आवाज
अंतःकरणात घुमत राही

- रोहन जगताप

रिमझिम

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 24 Mar 2010 15:30:00 PDT

मी चाललो होतो फिरायला
आणि त्या निमित्ताने काही आणायला
दिवस होता सुंदर नि-
अगदी ‘तसंच’ काहीसं मनात

छानसा रस्ता सजलेला, हिरव्या बाजूंनी
फुलपाखरे खेळत होती, भोवताली रंगांनी

एवढ्यात एक छोटेसे फुलपाखरु,
गेले माझ्या भोवताली बागडून
हंऽ कदाचीत त्यावेळी-
माझं मनच गेलं होतं फुलून

ऎकू येत होती सळसळ पानांची
लागली होती थंड, चाहूल वार्‍याची

वार्‍याचा झोत गेला स्पर्शून सर्वस्वाला
नी मी भोवताली अनुभवली
मनात हेलावत्या पानांची रिमझिम

कवी - रोहन जगताप

जीवनापलिकडे

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Wed, 10 Mar 2010 14:30:00 PST

एकदा आई म्हणाली मला,
‘सोन्यासारखे दिवस दवडू नकोस’
सोनेरी सुर्यकिरणांत उजळून निघणारे दिवस

आणि पुढे ती म्हणाली,
‘खूप खूप मोठ्ठा होऽ’
तिची माझ्यावरील मोठ्ठी माया

पण मला जाणायचं आहे,
‘या जीवनापलिकडे काय आहे?’
सोनेरी दिवस आणि आईची माया...

एकदा ऎकलं मी भाषणात,
‘... किर्तीरुपी उरावे’
चिरकाल स्मृतींवरील प्रवास

आणी ‘ते’ म्हणाले,
‘...शांततेनं राहावे’
शांतता या जीवनातली...

पण मला जाणायचं आहे,
‘या जीवनापलिकडे काय आहे?’
चिरकाल स्मृती की खरी शांतता...

‘मी जाणतो’ या नावाने ही कविता याआधी लिहिली होती, पण त्या कवितेत आता बरेच बदल केले आहेत.
- रोहन जगताप

या सुंदर एकांतात

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Thu, 04 Mar 2010 00:15:00 PST

या सुंदर एकांतात
तो दूर तारा लुकलुकताना -
आज किती छान आहे ही हवा
जी माझ्या अस्तित्त्वाला स्पर्शून जात आहे
माझ्या मनोविश्वाच्या चरचरालाही -
अशीच एक कोमल झुळुक झेलते आहे
श्वासाहून काही दूर,
त्यातही एक सुंदर जाणीव,
स्पंदनांनी स्पर्शीलेलं अस्तित्त्व आहे.
करायचं आहे काही तरी
कशाला!? कुणाला!?
नसलेल्या अर्थाला

- रोहन जगताप

पुन्हा एकदा 'मनात राहिलं मन एक'

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Mon, 01 Mar 2010 21:34:00 PST

‘मनात राहिलं मन एक’चं मुखपृष्ठ

डिसेंबर २००७ ला हिवाळ्यात मी ‘मनात राहिलं मन एक’ हा माझा पहिला ब्लॉग सुरु केला. त्यानंतर ७ मे २००८ ला अक्षय्यतृतीयेच्या मुहूर्तावर ‘मनात राहिलं मन एक’ याच नावाने माझा कवितासंग्रहही छापला. त्यानंतर त्यावेळी माझा दुसरा कवितासंग्रह देखील प्रकाशीत होईल असं मला वाटलं होतं. पण मीच नंतर कविता करण्याकडे दूर्लक्ष केलं. तरीही मला वाटतं गेल्या वर्षी महिन्या-दोन महिन्याला मी कविता करत होतो. यावर्षी तर अजून एकही केलेली नाही.

आज दोन वर्षांनंतर मी जेंव्हा माझ्या कवितासंग्रहावर विचार करतो, तेंव्हा मला जाणवतं की आपल्या काही कवितांमध्ये फार मोठी सुधारणा करण्याची गरज आहे. मला माझ्या मनाचं समाधान होईपर्यंत त्या सर्व कवितांत पुन्हा एकदा रंग भरायचे आहेत. आणि मग त्यातून जो माझ्या स्वतःसाठी, सुंदर कवितासंग्रह निर्माण होईल, तोच मला सगळ्यांना आनंदाने दाखवायचा आहे.

येत्या गुरुवार पासून दर गुरुवारी पहाटे ४.०० वाजता माझी नवीन अथवा सुधारीत कविता प्रकाशीत होईल. (म्हणजे मी पहाटे ४ वाजता उठतो अशी कोणीही आपली समजूत करुन घेऊ नये! तसा टायमर मी माझ्या पोस्टसाठी सेट करणार आहे:-) आणि आपला हा प्रवास येत्या वर्षभरानंतरही असाच कायम राहिल. अनेक वाचकांनी अलिकडेच ई-मेलने कविता स्विकारायला सुरुवात केली. त्यामुळे त्यांतल्या काही वाचकांनी मला माझ्या सर्व कविता मेलने पाठविण्यास सांगितलं. सुधारीत कवितांच्या निमित्ताने ब-याचदिवसांपासून त्यांच्या आणि माझ्याही मनातली ही गोष्ट साध्य होणार आहे.

‘मनात राहिलं मन एक’चं मलपृष्ठ

बाकी मी इतकं सारं कष्ट घेत आहे, तेंव्हा तुम्हीही माझ्यासाठी काही केलंच पाहिजे...:-) फार काही नाही... माझी कविता कशी झाली आहे!?, ती वाचून तुम्हाला काय वाटलं... ते अगदी मोकळेपणाने मला सांगा. कोणतीही गाडी चालवण्यासाठी पेट्रोल लागतं ना... अगदी तसंच तुमचे शब्द हे मला माझा ब्लॉग चालवण्यासाठी लागणारे पेट्रोल आहे. आपल्या मित्रांनाही ‘मनात राहिलं मन एक’ च्या कविता ई-मेल ने मिळविण्याबाबत माहिती द्या. आणि जे माझ्या कविता अजून ई-मेलने मिळवत नाहियेत, त्यांच्यासाठी मी ‘मनात राहिलं मन एक’ या ब्लॉग शिर्षकाखाली सोय उपलब्ध करुन दिलेली आहेच. ‘मनोविश्व टुलबार’वर देखील इतर अनेक मराठी वेबसाईट्स सोबत ‘मनात राहिलं मन एक’चा शॉर्टकट दिलेला आहे. त्यामुळे तोदेखील तुम्ही मोफत डाऊनलोड आणि इंस्टॉल करु शकता.

ही एक नवीन सुरुवात आहे, सर्वांनी ‘मनात राहिलं मन एक’च्या या प्रवासात सामिल व्हावं... धन्यवाद!

सर्व ठिकाणी

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Sun, 07 Feb 2010 23:17:00 PST

नक्षत्रांचें देणें या पुस्तकातून आरती प्रभूंची कविता...

तुमच्या स्वतःच्या मनोविश्वात जर एखादी कविता जन्माला आली असेल, तर मला लिहा, या पत्त्यावर onlinemailme@gmail.com . ती कविता मी "मनात राहिलं मन एक" या माझ्या साईटवर तुमचे नाव/टोपण नाव, तुमचा ई-मेल ऍड्रेस (सारं काही ऎच्छिक असेल) यासहित प्रकाशीत करेन. कालांतराने ती कविता "मराठी मनोविश्वात" कायमस्वरुपी जतन करुन ठेवली जाईल (हेही ऎच्छिक असेल). (कृपया) तुम्ही दिलेली कविता ही तुमची स्वतःची असावी अथवा दुस-याची असेल तर ती कोणी लिहिली आहे त्याचे नाव कवितेसोबत देणे आवश्यक आहे.

बाकी इतर कोणत्याही कारणाने माझ्याशी संपर्क साधायचा असेल अथवा अशाच गप्पा मारायच्या असतील तर (पुन्हा एकदा) माझा ई-मेल आहे - onlinemailme@gmail.com (मेलने कविता वाचणा-यांसाठी - तुम्ही वाचत आहात त्या मेलला reply करा.) मी आपल्याला reply देण्यासाठी तत्पर असेन. Have a Nice Day!

नक्षत्रांचें देणें या पुस्तकातून आरती प्रभूंची कविता...

हसताना जीव घेतेस :
मग तुझं सांत्वन,
मग निघायची तयारी,
मग म्हणतेस, "आज तूं हास,
माझाही जीव जाऊं दे."
हसतों.
तूं शांतपणे गप्प.
अखेर यांतही मीच मरतों.
मग तुझं लाजणं,
मग वा-यावर केस सोडणं,
उग्गीच मानेला झटका देणं,
हज्जार हरकती, हिकमती, हुकमती,
मधूनच तुझी अस्पष्ट किंकाळी :
"अरेरे! अयाऽऽई गऽऽ! कसा रे तो,
असा कसा तो? मरणार होता.
मरुन चाललं नसतं त्याला :
घरी असतील ना त्याची कुणीतरी!
त्यानं जपलं पाहिजे स्वतःला.
त्यानंच का? सगळ्यांनीच
जपलं पाहिजे स्वतःला...होऽऽ
प्रत्येकाचंच घर असतं रे.
असेलच ना कुणीतरी?"
मग तुझं भान हरपणं,
डोळ्यांतल्या डोळ्यात रडणं,
जवळ येणं, मला स्वतःला जपणं
हें हें सगळंच जीवघेणं.
तुला भेटणं :
पुन्हा पुन्हा मरणं
घरीं, दारीं, बाहेर...शयनीं,
सर्व ठिकाणी

एका महिन्यातच "मनात राहिलं मन एक" चे १०० वरुन १५० यशस्वी ई-मेल वाचक झाले आहेत. त्याबाबत सर्व रसिक वाचकांचे आभार! या साईटला तुमचं असंच भरभरुन प्रेम लाभो हीच देवाचरणी प्रार्थना!

नको

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Sat, 16 Jan 2010 00:03:00 PST

आरती प्रभूंची कवीता...

आरती प्रभूंच्या कविता मला आवडतात आणि आज त्यांच्याच नक्षत्रांचे देणे या पुस्तकातील मला आवडलेली एक कविता इथे देत आहे...

मला स्वतःला कविता लिहायला वेळ लागत असल्याने मी पहिल्यांदाच दुस-या एखाद्या कवीची कविता लिहित आहे, ती खास माझ्या ब्लॉगच्या ई-मेल वाचकांसाठी, कालांतराने मी ही पोस्ट ड्राफ्ट करेन.

आत्तापर्यंत २०० जणांनी "मनोविश्व" टुलबार डाऊनलोड केला आहे. जर तुम्ही केला नसेल तर लवकरात लवकर तो डाऊनलोड करुन घ्या.

अशी पुन्हा येऊ नको
       कोवळ्या उन्हाची,
अशी पुन्हा येऊ नको
       कळ्यांच्या वासाची.
नाही नाही, यायचं नाही,
उलट उत्तर द्यायचं नाही.
तशी पुन्हा जाऊ नको
       कातरवेळेची,
तशी पुन्हा जाऊ नको
       हुरहुर श्वासांची.
नाही नही बांधायचं
भलतं पाणी सांधायचं,
अशी तशी येत रहा,
       येतजात रहा:
रहा कसा म्हणूं? नको म्हणूं?
       वळून पहा!
नाही नाही वळायचं
त्यांतलं काही कळायचं,
अशी पुन्हा होऊ नको
       तलम शेल्याची,
अशी पुन्हा होऊ नको झाल्यागेल्याची.
हलता झुला वा-याचा
कसा कसा बांधायचा?

मधल्या किना-यात

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Sat, 26 Dec 2009 23:31:00 PST

माझ्या ब्लॉगची सुरुवात झाली ६ डिसेंबर २००७ रोजी. म्हणजे आता "मनात राहिलं मन एक"
दोन वर्षांचा झाला, असं म्हणायला हरकत नाही. ब्लॉग लिहिणं वरकरणी तसं फारच सोपं
वाटत असलं, तरी ते एक मोठं संयमानं आणि चिकाटीनं करावं लागणारं काम आहे. कारण
मध्येच कधी पी.सी. हँग होतो, कधी अचानकच लाईट जाते आणि लिहिता लिहिता सेव्ह न
केलेलं सगळं वाया जातं. अनेकवेळा मराठीत लिहित असताना ब्लॉगरचे "राईटिंग पॅड"
चांगल्याप्रकारे सपोर्ट करत नाही. तसा तो आत्ताही करत नाहिये. अशावेळी चिडचिड होते.
पण चांगलं लिहाण्यासाठी परत डोकं शांत ठेवावं लागतं. ब्लॉग इतर लहानसहान
सोयीसुविधांनी युक्त करत त्याचे डिझाईनही आकर्षक राहिल याची काळजी घेणं, हेही एक
वेगळं काम असतं. होणा-या त्रासाची एक लहानशी झलकच सांगतो. खूप प्रयत्न करुनही
इतक्या दिवसात मला "बरह पॅड" वापरून एखाद्या मराठी अक्षरावर ‘चंद्र’ कसा द्यायचा ते
समजलेलं नाही. त्यामुळे इथे वर तुम्हाला चंद्र असलेली जितकीही अक्षरे दिसत आहेत,
ती काढण्यासाठी प्रत्येकवेळी मला मनोगतवर जावं लागतं, मग ‘एफ११’ दाबून
तिथे मी ते अक्षर लिहितो, त्यानंतर ते इकडे पेस्ट करतो. मग ते सिलेक्ट
करतो आणि त्याचा आकार ‘नॉरमल’ (या शब्दासाठीही तिकडे जावंच लागलं) करतो.
तर असं हे एक आव्हानात्मक काम होऊन बसतं. अशी अनेक अव्हाने पार करत दोन
वर्षात मी माझे इतर सगळे ब्लॉगज मिळून एकून १०० मराठी आणि ५० इंग्रजी
लेख/कविता लिहिल्या असतील. जर कोणी ब्लॉगर हे वाचत असेल तर कृपया मला `बरह
वापरुन चंद्र कसा काढायचा?' ते सांगावं.

आजचा लेख लिहायचे निमित्त आहे, १०० सब्सक्रायबर्स!!! १ नोव्हेंबर २००८ पासून
मी माझी कविता ई-मेलने मिळविण्याची सुविधा सुरु केली. त्यानंतर यावर्षीच्या
डिसेंबर अखेर "मनात राहिलं मन एक" चे १०१ सब्सक्रायबर्स झाले आहेत. त्यातले
५ हे गुगल रिडर द्वारे माझी कविता वाचतात आणि उरलेले ९६ ई-मेलने. खरं तर
ई-मेलने कविता मिळविण्यासाठी २३९ जणांनी आपल्या ई-मेलची नोंद केली. पण
त्यातले ९६ जणच आपल्या ई-मेलची पडताळणी/व्हेरिफिकेशन करु शकले. खास
करुन रेडिफमेल वापरणा-यांच्या स्पॅम मध्ये हा व्हेरिफिकेशन मेल जात असल्याने
बहुतेक वेळा ते अयशस्वी होतात. तरी व्हेरिफिकेशन मेल मराठीत केल्यापासून
पडताळणी करणा-यांची संख्या ही अनेकपटिंनी वाढली आहे. काही महिन्यांपूर्वीच
सुरु केलेल्या `फॉलोअर्स' मध्ये सध्या मी धरुन चार जण आहोत. सगळ्यात
आनंदाची गोष्ट म्हणजे "मनोविश्व टुलबार" आत्तापर्यंत १८० जणांनी डाऊनलोड केला
आहे आणि त्याचं खूप कॊतुकही करण्यात आलं. याशिवाय नुकत्याच सुरु केलेल्या,
"मराठी मनोविश्वात" आपण सगळ्यांनी सहभागी व्हावं, अशी माझी विनंती आणि
मनापासूनची ईच्छा आहे.

"मनात राहिलं मन एक" ला अपेक्षेप्रमाणे ‘मराठी ब्लॉग विश्व’ वरून सर्वाधिक
भेटी होतात. त्यानंतर क्रमांक लागतो, तो ‘गुगल सर्च इंजिनचा’ (हे प्रमाण अलिकडेच
वाढले आहे) आणि थेट "मनात राहिलं मन एक" चा पत्ता टाईप करुन येणा-यांचा.
त्यानंतर ब्लॉगर आणि मनोगत वरुन येतात. शेवटी विविध फीड आणि ई-मेल
वरुन येणारे असतात.

तर...हे सगळं जाऊ दे...आता आजची कविता लिहितो...

शुद्ध आणि बेशुद्धीच्या किना-यावर तुमचं मन आठवायचा प्रयत्न करत असतं, नक्की
खरं काय आहे? कारण आभास आणि सत्य यात तुमचा मेंदू फरक करत नाही.
म्हणूनच तर भुताच चित्रपट पाहून तुम्हाला भिती वाटू शकते..., तुमच्याबरोबर
प्रत्यक्षात तसं काही घडत नसलं तरीही!

असा झोपेतून उठून
आलो मी स्वप्नात
रात्री पुन्हा झोपून
जगायचं जीवनात

मन आभासातून
सामावले श्वासात
श्वासातूनच...
परतायचं मनात

आठवतेय शुद्ध
बेशुद्धित
दोघंही...
मधल्या किना-यात

आवाजात शांतता
शांततेत आवाज
जीवन जगतंय रहस्यात
रहस्य जगतंय जीवनात

ना तू येतोस ना मी ही

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Sun, 06 Dec 2009 05:15:00 PST

खूप खूप दिवस झाले शेवटची कविता लिहून...अनेकजण वाटही पहात होते...पण मलाच वेळ नव्हता. आता मी जी कविता लिहित आहे, ती दोन वर्षांपूर्वीच खरं तर लिहिली आहे. इतकीही खास नसेल कदाचीत...पण मॆत्रिवर लिहिलेली ही माझी ऎकमेव कविता आहे.

एक विशेष गोष्ट वाटते ती म्हणजे, ब-याचजणांनी आता या वेबसाईटचा पत्ताही लक्षात ठेवला आहे. आणि वरचेवर ते या वेबसाईटला व्हिजीट्सही देत राहतात. आपणही तो तसा बुकमार्क करु शकता...

माझ्याशी आपण बोलू शकता या email द्वारे onlinemailme@gmail.com किंवा या मेलला reply द्या. आपण बोललात तर मला आनंदच होईल.
----------------------------------

मॆत्री ना टिकेल आज
ती तर काल-परवासाठी
उद्या न बोलण्यासाठी

बंद एक होईल वाट-
असलेली आनंदासाठी
मनमोकळे करण्यासाठी

एकदातरी होणारच ना-
तासंतास बोलताना
तासंतास जगताना

समजून घेणार कोण?
तू का मी ‘त्याला’?
तुला की मला?

आत कुठेतरी मनात
रोज आठवण येतेही
ना तू येतोस ना मी ही

- रोहन जगताप

हे अश्रू

noreply@blogger.com (Rohan Jagtap) — Tue, 29 Sep 2009 22:55:00 PDT

कालच ही कविता लिहिली आहे..

समोरचे अश्रू पाहताना
ते पुसण्यापेक्षा
दूर होणं सोपं आहे
-----------------------------
अश्रूंची किंमत माझ्यासाठी
होती खूप काही
’जोपर्यंत मी स्वतः
कधी रडलो नाही’

येताना जे येऊन,
जाताना जाईल
पर्वा ना मनाची
मनाला राहिल

हा ना तो, तुम्ही स्वतः
देवही ना येईल
मग हे अश्रूही जगण्यासाठी
प्यावे लागतील

सारं जग पुसलं जाईल
आज आणि उद्या
त्या को-याशा जगावर
नव्याने लिहिलं जाईल

जो पुसतो हे जग सारंऽऽऽ
तोच पुसेल हे अश्रूही...
चांगलं पुसलं जात असेल जग
कदाचीत ओल्या अश्रूंनी
----------------------------------

समोरचे अश्रू पाहताना

ते पुसण्यापेक्षा

दूर होणं सोपं आहे