അടക്കിവെക്കല്‍ ആത്മഹത്യയാണ്noreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Mon, 10 Aug 2026 23:45:26 -0700Blogger http://www.blogger.com196125http://marjaaran.blogspot.com/en-usnoഅടക്കിവെക്കല്‍ ആത്മഹത്യയാണ്noreply@blogger.comhttp://marjaaran.blogspot.com/2022/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Mon, 7 Feb 2022 02:18:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-5740785212915002084<p>&nbsp;മണിലാലിന്റെ ഭാരത പുഴ( final)</p><p>കെ ജി എസ്</p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p>ലോകർ മലിനമാക്കിയ ഉടൽ. പുറമേ ചിരിയും സല്ലാപവുമായി ഓളങ്ങൾ. അകമേ&nbsp; &nbsp;ചുഴികളും കയങ്ങളും ഭയങ്ങളും ആശങ്കകളും. തുടരുന്ന ഒഴുക്ക്. അങ്ങനെയും ജീവിതം; മനുഷ്യർ. അവരെപ്പറ്റി തെളിനീരൊഴുക്ക് പോലെ ഒരു മലയാള സിനിമ. മണിലാലിന്റെ&nbsp; ‘ഭാരത പുഴ.</p><p><br /></p><p>.&nbsp; &nbsp;</p><p>അവർ വ്യവസ്ഥാഭാരത്തിൽ അമർന്നവർ.&nbsp; പെരുമാറ്റമിനുസം കുറഞ്ഞവർ. അവരിൽ വാക്കിലും വേഷത്തിലും ചലനത്തിലും ബന്ധങ്ങളിലും തെളിമയും ശരിതെറ്റുകളിൽ&nbsp; തിരിച്ചറിവുമുള്ള ഒരുവളെ സംവിധായകൻ നായികയാക്കി. രാത്രി ഇടവകയും വഴിപിഴച്ചവർ കുഞ്ഞാടുകളുമായ ഒരുവളെ. വാതിൽ തെരുവിലേക്ക് തുറന്ന ഒരുവളെ. ചിരിക്കും സാല്ലാപത്തിനുമടിയിൽ അവളിൽ അഗാധം, അവർ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ കയ്പ്പ്. അവളിലൂടെ സിനിമയിൽ&nbsp; വെളിവാകുന്നത് അഗതിയെ ദുർഗ്ഗതിയാക്കുന്ന ദുരവസ്ഥ.&nbsp; പതിതരുടെ യാതന. സഹനം. ഏകാന്തത. ദുരന്തം. അതിലുമാഴത്തിലും ചിലത് തേടാനും കാണാനും കേൾക്കാനുമുണ്ട് . അവരിൽ വിളയുന്ന ആത്മവിമർശനവും അതിജീവനവ്യഗ്രതയും ഇച്ഛാശക്തിയും. (സുഗന്ധി. നടി സിജി പ്രദീപ്)&nbsp;</p><p><br /></p><p><br /></p><p>ശരീരമായി മാത്രം ലോകർ പരിഗണിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളായ അവളുടെ&nbsp; മനസ്സിന്റെ സൂക്ഷ്മാഖ്യാനമാണ് ഈ സിനിമയിൽ പ്രധാനമായും ഞാനനുഭവിച്ചത്. കാറിലേക്കാൾ, ഓട്ടോയിലേക്കാൾ, ചിന്തയിലും&nbsp; ഓർമ്മയിലുമാണവളുടെ യാത്രകൾ. സിനിമയ്ക്കാഴം കൂട്ടുന്ന ആത്മകഥനയാത്രകൾ; വിചാരവെളിപാടുകൾ. ലോകം അവൾക്ക് പല പേരുകൾ കല്പിച്ചിട്ടുണ്ട് : ഗണിക, അഭിസാരിക, വേശ്യ, കുലട, കളങ്കിത, പാപിനി, വഴിപിഴച്ചവൾ...എന്നിങ്ങനെ. ആ പേരൊന്നും സിനിമ അവളെ വിളിക്കുന്നില്ല. സെക്സ് വർക്കർ എന്നും വിളിക്കുന്നില്ല. അതൊന്നുമല്ല അവളുടെ പേരെന്നും, അതിലൊന്നുമില്ല&nbsp; അവളുടെ മനസ്സിന്റെ സത്യമെന്നും, അവളും സിനിമയും വിശ്വസിക്കുന്നു. ആ പേരുകളിൽ ഇന്നോളം അടിഞ്ഞഴുകിയ അവജ്ഞ&nbsp; ആ പെണ്ണിന്റെയല്ല,&nbsp; ഒരു പെണ്ണിന്റെയും&nbsp; മനസ്സ് അർഹിക്കുന്നില്ലെന്ന നീതിബോധ്യത്താൽ. ഒരു ഷോട്ടിലും ലൈംഗികദൃഷ്ടി അവളുടെ മേൽ പതിക്കുന്നില്ല. ഓരോ സ്ത്രീശരീരത്തിലും തുണി തുണിയുടെ സ്ഥനത്ത് തന്നെയുണ്ട്. അന്തസ്സിനുള്ള&nbsp; സ്ത്രീയുടെ അവകാശം സിനിമയിൽ ഭദ്രം. ഈ സിനിമ സെക്സ് വർക്കറെപ്പറ്റിയാണെന്ന് കേട്ട് കുറച്ചെങ്കിലും സെക്സ് വർക്ക് കാണാമെന്ന&nbsp; പ്രവണതയെ&nbsp; സംവിധായകൻ&nbsp; മാന്യമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നു. സിനിമ സിനിമയാവുമ്പോൾ സംസ്കാരം മാംസമല്ല മനസ്സാണ്. കോയ്മ കലയ്ക്ക്; ചന്തയ്ക്കല്ലെന്നത്&nbsp; ഭാരത പുഴയുടെ വിശ്വാസ്യത.</p><p><br /></p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ഈ സിനിമ തേടുന്നത് തെരുവിലെറിയപ്പെട്ട് സുഖവില്പനക്കാരിയായൊ-</p><p>ടുങ്ങുന്ന ഒരുവൾക്ക് സുഖം എന്തെന്നാണ്.. പണത്തിനപ്പുറം , ഐന്ദ്രിയതയുടെ ചെറുവ്യവഹാരങ്ങൾക്കപ്പുറം, അവളാരായുന്ന പെൺപൊരുൾ എന്തെന്നാണ്. തന്നിഷ്ടത്തിനപ്പുറം ഏതർത്ഥം അവൾക്കിഷ്ടം എന്നാണ്. സഞ്ചാരീബന്ധങ്ങൾക്കപ്പുറം&nbsp; ആരോടാണ്, എന്തിനോടാണ്, അവളുടെ ആഭിമുഖ്യവും അർപ്പണവും സ്ഥായിയും എന്നാണ്.&nbsp;</p><p><br /></p><p>&nbsp;&nbsp;</p><p><br /></p><p>&nbsp;ഇന്നത്തെ അവളെ&nbsp; അവൾക്ക്&nbsp; മറികടക്കണം. അതിനായി നാളത്തെ അവളെ അവൾ മനസ്സിൽ മെനയുന്നുണ്ട്. തന്നോട് പോലും മുഴുവൻ പറയാത്ത ഒരു പ്രണയം അവൾക്കുണ്ട്. അവളുടെ സാരഥിയും സുഹൃത്തുമായ കൂട്ടുകാരനോട്. ( നടൻ ദിനേശ് ഏങ്ങൂർ) പരസ്പരം ആഴത്തിലറിയുന്ന&nbsp; സൌഹൃദം എന്ന ആത്മബന്ധം. ആ കൂട്ട് മനക്കരുത്ത് കൂട്ടുന്നുണ്ട്. അന്യോന്യം ജീവിതേച്ഛ&nbsp; വളർത്തുന്ന അപൂർവ്വ ജോഡികളായേ ആ&nbsp; സുഹൃത്തുക്കളെ നാം കാണാറുള്ളു. പാറപ്പുറത്തോ കടപ്പുറത്തോ കോൺക്രീറ്റ് ബെഞ്ചിലോ ഓട്ടുകമ്പനിയിലെ&nbsp; മൺ‌വടിവുകളുടെ വിജനവലയത്തിലോ ശില്പാശ്രമത്തിലോ ഉള്ള&nbsp; ഇരിപ്പിലും നിൽപ്പിലും അവർ മാത്രമായ നിരന്തര ഓട്ടോ യാത്രകളിലും ഒരുമിച്ചാണവർ.&nbsp; ആ മൈത്രിയിലാണവരുടെ സ്വന്തം ഇടം; സ്വന്തം സമയം. അബോധമായെങ്കിലും ആ ഉൾപ്പൊരുത്തത്തിന്റെ അറിവ് അവരിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് സൂക്ഷ്മഭാഷയിൽ സിനിമ കാണിക്കുന്നുണ്ട് . അവനില്ലാത്തപ്പോഴത്തെ അവൾ ഒറ്റപ്പെട്ടവൾ. അകാല്പനികയായ വിരഹിണി. വാക്കിലില്ലെങ്കിലും ദൃശ്യഭാഷയിൽ അതുണ്ട്. കണ്ണിലെ ആരുമില്ലായ്കയിൽ, ചുവടുകളിലെ വെമ്പലിൽ അതുണ്ട്. അവൻ കുടിച്ച് തുലയുന്നതിനെതിരേ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വലിച്ചു കേറ്റുന്നതെന്ന&nbsp; കരുതൽച്ചോദ്യത്തിൽ&nbsp; അവനോടുള്ള ഇഷ്ടത്തിന് അവൾ കൊടുക്കുന്ന ആത്മസംഗീതമുണ്ട് ..ലോകക്കണക്കിൽ പ്രണയമേയല്ലത്. മുക്കുപണ്ടം പോലെ തിളങ്ങുന്ന&nbsp; പ്രേമപ്പേച്ച് പറയാനാവില്ല അവൾക്കും അവനും.&nbsp;&nbsp;</p><p><br /></p><p><br /></p><p>ജോസേട്ടന്റെ നാടകവീട്ടിൽ വെച്ച് വെളിപാടിലെന്ന പോലെ അവൾ പറഞ്ഞു പോകുന്നത് ജീവിതം അവളെ പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങൾ.&nbsp; അവളുടെ ഉൾ‌വെളിവ്, ആത്മസത്യം, ബോധ്യം, വിശ്വാസം, സന്ദേഹം. ദാർശനികയല്ലാത്തവളുടെ ദർശനം. അല്പനേരത്തേക്കെങ്കിലും&nbsp; അവൾ സത്യജീവനുള്ള വാക്കുകളുടെ അമ്മ. ആ വാക്കിലെ വെളിവ് പല പതിറ്റാണ്ടുകളിലെ അരങ്ങനുഭവങ്ങളുടെ സംസ്കാരസ്ഥൈര്യമുള്ള വൃദ്ധനായ&nbsp; ജോസേട്ടനെ. “എല്ലാറ്റിലും വലുത് ജീവിതമാണ് മോളേ” എന്ന്&nbsp; &nbsp;ജ്ഞാനാർദ്രനാക്കി.&nbsp; അവയുടെ നേരും&nbsp; പരിണതിയുമൊന്നും ഒരു കലക്കം കൊണ്ടും മൂടിപ്പോകാതെ സിനിമയായി കാണിക്കുന്നു സംവിധായകനും ക്യാമറയും അസ്സൽ ദൃശ്യവാസികളായ&nbsp; എല്ലാ നടീനടന്മാരും..&nbsp;</p><p><br /></p><p>&nbsp;ജോസേട്ടന്റെ വാത്സല്യത്തിന്റെ അരങ്ങിൽ&nbsp; നിന്ന് അവളൂം അവനും പുറത്ത് വന്ന്&nbsp; കോൺക്രീറ്റ് ബെഞ്ചിലിരുന്നപ്പോൾ അവൾ മ്ലാനമനസ്സായിരുന്നു. “നിനക്കെന്താ പറ്റിയത്?” എന്ന അവന്റെ ചോദ്യമൊരു&nbsp; &nbsp;യാന്ത്രിക കുശലമായിരുന്നില്ല. തുടർന്ന് വളരുന്ന&nbsp; &nbsp;സംഭാഷണം അവരുടെ സത്യതയുള്ള സെൽഫ് ഓഡിറ്റിംഗ്. “ ഞാൻ അവരുടെ കൂടെ കൂടിയാലോ? ഇത് വരെയുള്ള&nbsp; ജീവിതം വെച്ച് നോക്കിയാൽ&nbsp; നാടകമാ എളുപ്പം“&nbsp; എന്നവൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ&nbsp; “നീ നാടകം കളിക്കാൻ പോയാൽ എന്റെ കാര്യമോ“ എന്ന അവന്റെ ആധിക്ക് അവളുടെ മറുപടി: “ഒറ്റയ്ക്കൊരാൾക്ക് നാടകം കളിച്ച് ജീവിക്കാനൊക്കുമോ? നീയും വേണം, നിന്റെ വണ്ടീം വേണം.“ ചിലപ്പോഴത് “നമ്മുടെ വണ്ടി” എന്നാവുന്നുണ്ട്. ലക്ഷ്യത്തിലേക്കവരെ എത്തിക്കുകയും അവരുടെ ലക്ഷ്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു ആ ഓട്ടോ. അതവരെ ഒരാശ്ലേഷത്തിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. യന്ത്രശക്തിയേക്കാൾ ജൈവചേതനയാണതിനെ ചലിപ്പിക്കുന്നതെന്നെനിക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നി. ആ ബെഞ്ചിലെ അവരുടെ സംഭാഷണത്തിൽ&nbsp; പ്രണയവ്യംഗ്യം അവർക്ക് രൂപവശ്യത വർദ്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു. ആ സംഭാഷണത്തിനൊടുവിലെ അര ഞൊടി നീളുന്ന മൌനനോട്ടത്തിൽ അന്നോളം പറഞ്ഞതിലധികം പറയപ്പെടുന്നുണ്ട് പ്രണയം. അവളിലെ കവി ഉണരുന്ന വേളയിൽ വാച്യമല്ലാത്തതും കഠിനമായ അന്തർന്നിരോധങ്ങള- നുഭവിക്കുന്നതുമായ&nbsp; ആ ബന്ധതീവ്രത പ്രണയദ്യുതിയായി&nbsp; മുഖത്ത് വന്നു മായുന്നുണ്ട് . കടലിലേക്ക് നീണ്ട കൽക്കോട്ടയിൽ നിന്ന്&nbsp; ശശീന്ദ്ര റെയിൽപ്പാളത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതിൽ മനം നൊന്ത്&nbsp; “നമുക്കൊന്നിച്ച് ചത്താലോ? ഞാനും നീയും നമ്മുടെ വണ്ടിയും?“ എന്ന അവളുടെ ചോദ്യത്തിലുള്ളത്&nbsp; ഒരാത്മാവിന്റെ ആഴത്തിലെ പ്രണയതീവ്രതയുടെ ഗാഢമുഴക്കം. മരണാനുരാഗം ചിലപ്പോൾ ഉൽക്കടമായ ജീവിതാനുരാഗത്തിന്റെ പ്രശ്‌ഛന്ന- വേഷം മാത്രം.. അഗ്നിനദിയായ അവളുടെ&nbsp; ജീവിതം ആ&nbsp; ഉൾപ്പൊരുത്തത്തിൽ കുളിരൊഴുക്കായി മാറുന്നു. ലോകം മലിനപ്പെടുത്തിയവളെ പ്രണയം വിശുദ്ധയാക്കുന്നു. വഴി തെറ്റിപ്പോയവൾക്ക്&nbsp; ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ പ്രവേശിക്കാൻ പ്രണയം വഴി തുറക്കുന്നു. അന്തിമമായി ഇത് മാത്രമല്ലെങ്കിലും ഇതും ചേർന്നതാണ് അവളിലെ പെൺപൊരുൾ എന്ന് സിനിമ നമ്മോട് രഹസ്യദൂത് ചൊല്ലുന്നു. ചിലപ്പോൾ&nbsp; ആത്മരക്ഷകമായ പ്രതിരോധമാണ്&nbsp; പ്രണയം.&nbsp;</p><p><br /></p><p>ശരീരം പലരെടുക്കുന്നു; മനസ്സ് ഉപഗുപ്തന് മാത്രം കൊടുക്കുന്നു, എന്നൊരു ബുദ്ധകാല വിമോചനമിത്തുണ്ട്. കരുണയും മൈതിയും പ്രണയമായി പകർന്നാടുന്നത്. ആഴത്തിന്റെ ഈ ദൃശ്യഭാഷ ഐന്ദ്രിയതയെ അതിവർത്തിക്കുന്ന ആത്മീയതയാവുന്നു നായികയുടെയും സുഹൃത്തിന്റെയും&nbsp; മനസ്സുകളിലും ഈ സിനിമയുടെ സൌഹൃദപ്രത്യയ- ശാസ്ത്രത്തിലും. നാമിത് പ്രണയം തന്നെയെന്നുറപ്പിക്കും. ഇങ്ങനെ അങ്ങിങ്ങായി ആ മനപ്പൊരുത്തം സിനിമയിൽ അവരുടെ സൌഹൃദപരിധിക്കപ്പുറമുള്ള അദൃശ്യമായ വശ്യലയത്തിന്റെയും&nbsp; ഒരുമയുടെയും&nbsp; ദൃശ്യങ്ങളാവുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കെല്ലാം&nbsp; &nbsp;അവളുൾപ്പെടുന്ന ഇരുളാണ്ട മുഴുവൻ ജീവിതങ്ങൾക്കും അർഹതയുണ്ടെന്ന&nbsp; &nbsp;ഈ സിനിമയുടെ കേന്ദ്രവാദം സമർത്ഥിക്കാൻ, തിരസ്കൃതരെ മനുഷ്യത്വത്തിലേക്ക് പുനരാനയിക്കാൻ ,&nbsp; സംവിധായകൻ സ്വീകരിക്കുന്നത് ധാർമ്മികതയിലെ നാനോ ഊർജ്ജമാണ്. അസാധ്യ മാധ്യമമികവിലേ മനസ്സിന്റെ ഇത്തരം സൂക്ഷ്മരശ്മികൾ ദൃശ്യങ്ങളിൽ ആവിഷ്കരിക്കാനാവൂ. . അത് സംവിധായകന്റെ വൈഭവം. ഭാരത പുഴ ഗഹനകാന്തിയുള്ള ഒരു സൌഹൃദ&nbsp; / പ്രണയ സങ്കീർത്തനമായി അനുഭവിപ്പിക്കുന്നതിന്&nbsp; സംവിധായകൻ സിനിമയുടെ അബോധവിതാനത്തിൽ വേറെയും&nbsp; ആദിമമുഴക്കങ്ങൾ പാകിപ്പോയിട്ടുണ്ട്.&nbsp;&nbsp;</p><p>&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</p><p><br /></p><p>സദാചാര സംരക്ഷണം നിന്റെ മാത്രം ബാധ്യതയല്ലെന്ന്&nbsp; കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലെ അവളുടെ താപത്തെ തണുപ്പിക്കുന്ന അച്ചനിൽ ക്രിസ്തുകാരുണ്യത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്രകാശം പതിക്കുന്നുണ്ട്.. നിങ്ങളിൽ പാപം ചെയ്യാത്തവർ കല്ലെറിയട്ടെ എന്ന് പുണ്യനാട്യക്കാരായ ക്രൂരന്മാരോട് പറഞ്ഞ് മറിയത്തെ&nbsp; അഭയനീതി- യിലേക്കുയർത്തിയ യേശു ഒരു&nbsp; ദൃശ്യധ്വനിയായി സിനിമയുടെ ആഴത്തിൽ പടരുന്ന പ്രതീതി. അവൾ മാത്രമായി ഒരു തെറ്റ്, കുറ്റം, പാപം, കല്പനാലംഘനം, അസാധ്യം. എങ്കിലും അവൾ മാത്രം പങ്കില. കുറ്റക്കാരി. ആൺ‌കോയ്മയുടെ അനീതിയും കാപട്യവുമാണ് പെണ്ണിന് മേൽ ദുഷ്‌പ്പേരുകളെറിയുന്നത്.&nbsp;</p><p><br /></p><p><br /></p><p>‘നഗരം വെറി ശമിക്കാത്ത ഒരു പുരുഷൻ‘&nbsp; എന്ന ഒരു ചെറിയ വാക്യത്തിലുണ്ട് അവളുടെ പുരുഷദർശനം . പത്രാസും പ്രൌഢിയും നുണയും ചൂഷണവും വശീകരണതന്ത്രങ്ങളുമൊക്കെ നഗരത്തിനും പുരുഷനും തുല്യം. തീരാത്തൃഷ്ണ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞു ഞെരിക്കുകയാണെന്നെ രണ്ടുമെന്ന് അവൾ വ്യവസ്ഥയിലെ വന്യബന്ധനത്തിന്റെ&nbsp; കടുംകെട്ടറിയുന്നു. അനുഭവത്തിന്റെ ആധികാരികതയിലാണ് അവളുടെ പുരുഷവിചാരണയുടെ നീതിശാസ്ത്രം.&nbsp; &nbsp;</p><p>ജീവിതം അവളെ പഠിപ്പിച്ചത്&nbsp; ചോദ്യങ്ങളാണ്;. ഉത്തരമല്ല&nbsp; “തന്റേടമുണ്ടോടാ നിനക്കെ“ ന്നവൾ തെമ്മാടിയോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആൺമുഷ്ക് ചൂളുന്നു. കൂടെ കിടക്കുന്ന പുരുഷന്മാരോട് അവൾ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. (1. ഡോക്ടർ. നടൻ- ശ്രീജിത് രവി. 2. പ്രവാസി. നടൻ ഇർഷാദ്) ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും കുടുംബത്തെയും പറ്റി. പുരുഷന്റെ ഉത്തരം നുണയെന്ന് നന്നായറിയുന്ന അവൾ “നല്ല രസമുണ്ട് കേൾക്കാൻ” എന്ന ഉന്നത പ്രതികരണത്തിൽ അവരെ അനായസമായി മറികടക്കുന്നു. കുടുംബത്തെ- പ്പറ്റിയുള്ള ചോദ്യങ്ങളിൽ അവളുടെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലെ കുടുംബസ്വപ്നം പ്രകാശനനിരതം എന്നെനിക്ക് തോന്നി.</p><p><br /></p><p><br /></p><p>ഇഷ്ടത്തിൽ നിന്നാണ് ,( സുഗന്ധി എന്ന തന്റെ പേരിലെന്തുണ്ട് പൊരുൾ എന്ന ചിന്തയിൽ നിന്നുമാവാം.,) “എനിക്കങ്ങനെയൊരു മണമുണ്ടോ” എന്ന് കൂട്ടുകാരനോട്&nbsp; അവളുടെ ചോദ്യം. “ നിനക്ക് പലേ മണം” എന്ന അവന്റെ ഉത്തരം ഒരു തിരസ്കാരശകാരമല്ല. സ്വീകാരമുഴക്കം. ഇരുവർക്കും മനസ്സിൽ ഒരേ വെടിക്കെട്ട്. ഒരേ ആകാശം; പൂത്തിറങ്ങുന്നത്&nbsp; ഒരേ&nbsp; വസന്തം. ഇരുവരിലും നിറയുന്നത് പ്രണയത്തിന്റെ മണം . ശരിയിലേക്കുള്ള പിടച്ചിൽ വെളിവാകുന്ന അവളുടെ ചോദ്യങ്ങളിലും&nbsp; ചെറുവാക്യങ്ങളിലും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള&nbsp; അവളുടെ ഉദയസൂചന വ്യക്തം. സിനിമ അവളെ ദിവ്യപ്പെടുത്തുന്നില്ല. സത്യപ്പെടുത്തുന്നേ‌യുള്ളു. പുലിക്കളിയുടെ വരവ് എന്ന പ്രത്യാശയിലാണ് അവ്ന്റെ പരിഹാരസമാഹാരം.&nbsp; തീയും വെള്ളവും സമസാന്നിദ്ധ്യമായ ഒരു ദൃശ്യം സിനിമയുടെ തുടക്കത്തിലുണ്ട്. കത്തുന്ന കാട് കെടുത്താൻ വേണ്ടതിലേറെ വെള്ളം തൊട്ടടുത്തുണ്ട്. ആരും കെടുത്തുന്നില്ല. ചരിത്രത്തിലു- ടനീളമുണ്ട് ഇങ്ങനെ തൊട്ടടുത്ത്&nbsp; പരിഹാരസമൃദ്ധിയുണ്ടെങ്കിലും അനുഭവത്തി- ലുപകാരപ്പെടാത്തതിനാൽ എരിഞ്ഞടിയുന്ന പ്രശ്നാരണ്യങ്ങളായ ജീവിതങ്ങൾ.&nbsp;&nbsp;</p><p><br /></p><p>&nbsp;</p><p>ഗാഢസൌഹൃദം ആത്മഭാഷയായ സിനിമയാണ് ഭാരത പുഴ.&nbsp; കാണും തോറും പ്രിയമേറുന്നത്. സിനിമയിൽ കാഴ്ച സൂക്ഷ്മമാക്കാൻ വാക്ക് കൂട്ട് വരും. ഉൾക്കാഴ്ച&nbsp; തിളക്കും. ഭാരത പുഴ പറയുന്നത് തൃശൂർ ഭാഷ. നാടൻസംസാരം. പഴഞ്ചൊല്ലി- ന്റെ സ്വരമിതത്വവും പൊരുൾസാന്ദ്രതയുമുള്ളത് . പാവപ്പെട്ടവർ&nbsp; നോവ് കൂട്ടി നേര് നുണയുന്ന&nbsp; പ്രതിരോധ വെളിവുകൾ. നഗരത്തിലെ അരണ്ട ഇടങ്ങളാണവരുടെ ഇടങ്ങൾ . കുപ്രസിദ്ധ അധോലോക ഭീകരതയോ ഹിംസയോ ഗാങ് വാറോ അക്രമമോ ഇല്ല. ചെറുകിട അധോലോകം പോലുമല്ല. എങ്കിലും എന്തെങ്കിലും അഴുക്കിൽ പൂഴ്ന്നല്ലാതെ ഒരു പാദവുമില്ല. ഓരോരോ ഒഴിവിടങ്ങളിൽ ലഹരിയല്ലാതെ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ശാന്തിയില്ലാതെ കറങ്ങുന്ന&nbsp; കുറേ&nbsp; പുരുഷന്മാരുടേയും&nbsp; ഓരോരോ സമസ്യകളിലുഴലുന്ന കുറെ സ്ത്രീകളുടേയും വർത്തമാന ചരിത്രം, ഭാരത പുഴ. ഏറെയുമില്ല കുറവുമില്ല. ഒരു കൂട്ടൊക്കുമ്പോൾ ഒഴുകിത്തുടങ്ങുന്ന മനുഷ്യർ. ഒഴുകിയൊഴുകി ദൂരേക്കൊന്നും ആരും പോകുന്നില്ല. പോകാനുമില്ല. ആഞ്ഞൊഴുകിയാലും എങ്ങും എത്താനാവായക.&nbsp; അവരുടെ ലോകം അടഞ്ഞ ലോകം. ‘ഠ’ വട്ടമായ ഒരു നഗരം. എല്ലാരും തമ്മിലറിയുന്ന ഒരു പരിചിത&nbsp; നഗരം . അവിടം&nbsp; അവർക്കഭയം.&nbsp; അതിലവർ ഒരേ ശിഖരത്തിൽ ചുറ്റിച്ചുറ്റിക്കുരുങ്ങുന്ന ആയുസ്സിന്റെ മലിന പതാകകൾ. തെറ്റിന്റെ അച്ചു തണ്ടിൽ കറങ്ങാൻ അവർക്കോരോരുത്തർക്കു- മുണ്ട് ഓരോ ഭ്രമണപഥം. അതേ തീരദേശം, അതേ വയൽ, മരങ്ങൾക്കൂം പാഴ്ചെടികൾക്കുമിടയിലൂടെ അതേ പാത. അതേ ഉയരം കുറഞ്ഞ കടകൾ. അതേ പാറപ്പുറം. അതേ ഓട്ടു കമ്പനി. അതേ നിരപ്പ്. അതേ കയറ്റം. അതേ ഇറക്കം. അതേ മുഷ്കന്മാർ. അതേ പെണ്ണുങ്ങൾ. കടം. കൊടുത്തത് തിരിച്ചു തരാനപേക്ഷിക്കുന്ന അതേ പാവം ആന്റപ്പൻ.( നടൻ, സുനിൽ സുഗത) അതേ മടുപ്പ്, അതേ ലഹരി, അതേ പാഴ്ച്ചെടികൾ, അതേ പുകക്കുഴൽ, ഈ തെളിപ്രകൃതി നശിപ്പിക്കാൻ അടിയിൽ നിന്ന് തുരന്ന് തുടങ്ങിട്ടുണ്ടെന്ന അതേ പാരിസ്ഥിതിക വിവേകം, അതേ മൊബൈൽ ടവർ, അതേ നുണ, പറ്റിപ്പ്, അതേ ഓട്ടോ, അതേ സാരഥി. അവൻ പൂസായാൽ അവൾ സാരഥി. അതേ പാളം. അനാദിയെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന അതേ തീവണ്ടിയിരമ്പം .അവരുടെ ജീവിത വൃത്തത്തിൽ&nbsp; ഉദിക്കുന്നേയില്ല പുതുമ.&nbsp; &nbsp; ആവർത്തനം മാത്രം. ആവർത്തനം വഴികൾ&nbsp; വട്ടത്തിലാക്കുന്നു. കായലും കടലും തോടും കുളവും ഡാമും .രൂപ വ്യത്യാസത്തിൽ&nbsp; പല വടിവുകളിൽ ആവർത്തിക്കുന്ന ജലം . പരിമിതികൾക്കുള്ളിൽ ഓരോരുത്തരും തേടുന്നത് ഓരോ സാധ്യത. വിടൻ, ഭോഗം. കുടിയൻ, ലഹരി. ബന്ദി, മോചനം. കടക്കാരൻ, വീടൽ. അഡിക്ടിന് കുടിനിർത്തൽ. നിസ്വന് പുലിക്കളി ക്ഷേമസാധ്യത.&nbsp; സാധ്യത സർവത്ര. ഒന്നും സാധിക്കുന്നില്ലെന്ന് മാത്രം. പരിധികൾ കടന്ന് പോകലില്ല.രുചി മടുത്ത ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് മെടഞ്ഞ&nbsp; ആയുസ്സ് തുടരുന്നു..&nbsp; ഒരു പൊട്ടൻ ഇറങ്ങി വന്ന്&nbsp;</p><p>&nbsp;ജന്മത്തിന്റെ ഗതാഗതം നിയന്ത്രിക്കുന്നു. എല്ലാവരും അതേ അക്കങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടുമെത്തുന്ന ഘടികാര സൂചികളാവുന്നു.. പഴയ അതേ വട്ടം ചുറ്റുന്നു.&nbsp;&nbsp;</p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p>ഇത് ഒഴുകും തോറും അഴകും ആഴവും പൊരുളൊഴുക്കും കൂടുന്നൊരു സിനിമ.&nbsp; മറ്റുള്ളവരുടെ ദു:ഖം ഒരു ദൂരസ്ഥലമല്ലെന്ന് പറയുന്ന സിനിമ.&nbsp; സംസ്കാരശ്രേണിയിൽ ഏറ്റവും താഴെയല്ല, ആ ശ്രേണിക്ക് പുറത്താണ് വഴിപിഴച്ചവരുടെ വാഴ്വ്.&nbsp; മണിലാലിന്റെ സിനിമ അവരുടെ മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്ന പ്രതിരോധ ധീരതയുടെ സൌന്ദര്യം അനുഭവിപ്പിക്കുന്നു.</p><p><br /></p><p>സിനിമയുടെ തുടക്കത്തിൽ&nbsp; തിണ്ണയിലിരുന്ന്&nbsp; ഒരു പെണ്ണ് മീൻ വെട്ടുന്ന ദൃശ്യം രണ്ട് ദിവസം കണ്ടതോർമ്മ വരുന്നു. ചെതുമ്പൽ കളയുന്നതിനിടയിൽ അവൾ മീനിനെ മെല്ലെ തലോടി. ക്ഷമാപണത്തിന്റെ മൃദുസ്പർശം തോന്നിച്ച തലോടലിൽ&nbsp; മീൻ കണ്ണ് തിളങ്ങിത്തുടങ്ങി. തലോടുന്നവളുടെ നിസ്സഹായദയയെ അലിവോടെ നോക്കുന്ന&nbsp; ആ മീൻ കണ്ണ് മറക്കാനാവുന്നില്ല. ചില സ്പർശത്തിൽ&nbsp; മരണാനന്തരവും അറിയുന്ന സ്നേഹമുണ്ടായിരിക്കാം.&nbsp; &nbsp;മൃതരിലും ആത്മീയമായ തിളക്കം തരാൻ സ്നേഹസ്പർശത്തിന് കഴിയും.&nbsp; പക്ഷേ, എല്ലാ സപർശവും സ്നേഹസ്പർശമല്ല. ഓട്ടുകമ്പനിയിലെ ഏകാന്ത മൺപീഠത്തിലിരുന്ന് നമ്മുടെ നായിക കൂട്ടുകാരനോട് ഒരു സ്പർശത്തിന്റെ കഥ പറയുന്നുണ്ട്. വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറക്കി വിടപ്പെട്ടപ്പോൾ കൌമാരത്തിൽ അവളുടെ ആദ്യ അഭയം ഓട്ടുകമ്പനിയായിരുന്നു. അവളെ അവളക്കിയ ഇടം എന്നവൾ പറയുന്നതിൽ നാം കേൾക്കുന്നത് അവളെ അവളല്ലാതാക്കിയ ഒരു വലിയ മുറിവിന്റെ രക്തവിലാപം. ഓട്ടുകമ്പനിയിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്ന് മേച്ചിലോടായി മാറുന്ന മണ്ണനുഭവിക്കുന്ന കശക്കൽ സ്പർശപരമ്പര. മണ്ണ് ചുമന്ന് തളർന്നിരിക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ പിന്നിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരു മസിലൻ സ്പർശം അവളെ നിഷ്കളങ്കതയിൽ നിന്ന് പാഴ്ച്ചെളിയിലേക്ക് കശക്കിയെറിഞ്ഞു. അതാണവളുടെ പറുദീസാനഷ്ടം. അവിടെ നിന്നാണ് ജീവിതം അവൾക്ക് ചെളിയിൽ കുഴയലും കുളിക്കലുമായി മാറിയത്. അവളെത്തന്നെ പാഴ്ചെളിയാക്കിയത്.&nbsp;&nbsp;</p><p><br /></p><p>ചെളിയുടെ മറ്റൊരു ദൃശ്യകാണ്ഡം മണിലാൽ കാണിക്കുന്നത് ശില്പിയുടെ സ്റ്റുഡിയോയിലാണ്. ശില്പാശ്രമത്തിൽ വാൽമീകി പോലെ ശില്പി( നടൻ,&nbsp; ശില്പിരാജൻ)&nbsp; മുറ്റത്തെത്തിയ അവളെ വാത്സല്യത്തോടെ പിടിച്ച് അകത്തേക്കാനയിക്കുന്നു. സിനിമയിൽ ശില്പാശ്രമത്തിലെ ഭാഷ മൌനമാണ്. മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ അത്യന്തതീക്ഷ്ണങ്ങളായ നിലവിളികൾ കനത്തുറഞ്ഞ മൌനമുഖങ്ങൾ അവൾ ചുറ്റും കാണുന്നു. അവൾ അവളുടെ വംശത്തിലെത്തിയ പോലെ ആഴത്തിൽ സ്വാസ്ഥ്യം അനുഭവിക്കുന്നു.&nbsp; &nbsp; വിശുദ്ധപ്പെടൽ അനുഭവിക്കുന്നു. ആ മുഖം അനുഗ്രഹിക്കുന്ന മുഖം പോലെ പ്രസാദശാന്തമായി. അവളുടെ എന്നോ കേടാ‍യിപ്പോയ ചിരി നറുമന്ദഹാസമായി അവളിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു. ചെളിയിൽ നിന്ന് വളർന്ന ഇലകളോടും പൂക്കളോടുമൊപ്പം ശില്പിയുടെ മാന്ത്രിക സ്പർശത്തിന്റെ പവിത്രയറിഞ്ഞ് ദേവതാശില്പമായി, മഹിതയായി. സുന്ദരിയായി.&nbsp;</p><p><br /></p><p>മണിലാലിന്റെ ‘ഭാരത പുഴ’ സ്വപ്നം കണ്ടത്&nbsp; ഈ സർഗ്ഗാത്മക വിതാനത്തിലേക്കുള്ള സ്ത്രീജന്മത്തിന്റെ&nbsp; പവിത്രാരോഹണമാണെ- ന്നതാണെന്റെ സിനിമാനുഭവം.&nbsp;&nbsp;</p><p>&nbsp;</p><p>&nbsp;ഈ പുഴയും അനേകം ഒഴുക്കുകളുടെ ഒരു&nbsp; കൂട്ടൊഴുക്ക്. പല ജീവിതങ്ങളുടെ&nbsp; കൂട്ടൊഴുക്ക്. പുറത്തേക്കാൾ അകമുള്ളത്. പുറത്തൊഴുക്കിനേക്കാൾ ഉള്ളൊഴുക്കുള്ളത്. ഉൾക്കാഴ്ചയാണ് കാഴ്ചയെന്ന് നോട്ടത്തെ തിരുത്തുന്നത്. താരത്തെയല്ല കഥാപാത്രത്തെയാണ് ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടതെന്ന്&nbsp; കാണലിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്.&nbsp; ഇതിൽ ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളുമായി അനേകം കഥാപാത്രങ്ങൾ. ഓരോ കഥാപാത്രവും ഓരോ കഥ. പകയോ കടമോ കണക്കോ തീർക്കാൻ&nbsp; കഥാന്ത്യത്തിൽ&nbsp; വന്ന് പുനസ്സമാഗമത്തിനോ തുടർച്ചയ്ക്കോ കാത്ത് നിൽക്കുന്നവരില്ല. ആദ്യന്തമെന്നത് പല നല്ല കഥയിലും&nbsp; രസം കൊല്ലി വാചാലത. അനാവശ്യ ഭാവഭാരം . ധ്വനിമനോഹരമായ ദൃശ്യവും വാക്കും&nbsp; ഈ സിനിമയുടെ സൌന്ദര്യസിദ്ധികൾ . സംവിധായകൻ മൌനശക്തിയറിഞ്ഞ സംഗീതജ്ഞനെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നു. ചില കഥാപാത്രങ്ങൾ&nbsp;</p><p>പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എനിക്ക് പലപ്പോഴും വീണ്ടും കേൾക്കാൻ&nbsp; തോന്നി. മദ്ധ്യേയിങ്ങനെ നാം കാണുന്നതിന്റെ മറുപുറവും ആഴവും&nbsp; കാണുന്നതും കാണിക്കുന്നതും&nbsp; നല്ല കഥ. ഈ അപ്പുറം കാണലും കാണിക്കലുമാണ് ഈ സിനിമയുടെ ഉള്ളിനന്റെ സുതാര്യമായ ഗഹനതയ്ക്കാധാരം.&nbsp;</p><p><br /></p><p>അനന്യമായ രൂപസമാധിയിൽ മെല്ലെ ഉണർന്നൊഴുകുന്ന നേരൊഴുക്കായ&nbsp; ഭാരത പുഴയ്ക്കും മണിലാലിനും കൂട്ടർക്കും&nbsp; അസ്സൽ ദൃശ്യവാസികൾക്കും (അഭിനേതാക്കൾക്കും)&nbsp; സലാം..</p><div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>2http://marjaaran.blogspot.com/2021/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Mon, 1 Feb 2021 10:45:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-2506088559562241784<p>&nbsp;</p><p class="MsoNormal"><span style="color: #cc0000; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 24.0pt; line-height: 115%;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #cc0000; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 24.0pt; line-height: 115%;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #cc0000; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 24.0pt; line-height: 115%;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #cc0000; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 24.0pt; line-height: 115%;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="ML" style="color: red; font-family: &quot;Kartika&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 16.0pt; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Kartika; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">ചാലക്കുടിയിലെ</span><span style="color: red; font-size: 16.0pt;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="ML" style="color: red; font-family: &quot;Kartika&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 16.0pt; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: Kartika; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">കാട്ടാളന്മാർ</span><span style="color: red; font-size: 16.0pt;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="color: red; font-size: 16.0pt;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="color: red; font-size: 16.0pt;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="color: red; font-size: 16.0pt;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="color: #cc0000; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 24.0pt; line-height: 115%;">കാ</span><span lang="ML" style="color: black; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 13.5pt; line-height: 115%;"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">ട്ടാളന്‍ എന്ന വാക്കിന്റെ ഭീകരതയില്‍ കുടുങ്ങി ഇക്കഥയിൽ നിന്നും ആരും കുതറിപ്പോകരുതേ....</span><span style="color: black; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 13.5pt; line-height: 115%;">&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">സാംബശിവന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാൽ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>നിങ്ങളെ ഞാൻ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നത് ചാലക്കുടിയിലെ കാട്ടാളന്‍ ഇട്ട്യേരുചേട്ടന്റെ പലചരക്ക് <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>കടയിലേക്ക്.</span>&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">അടുപ്പിലേക്കും അതുകഴിഞ്ഞ് &nbsp;അകത്തേക്കും &nbsp; തദ്വാര പുറത്തേക്കും തൂകാൻ പാകത്തില്‍ എല്ലാം പാക്കറ്റ് പരുവത്തിലോ ഗുളികരൂപത്തിലോ കിട്ടുന്ന ഇക്കാലത്ത് പ്ളാസ്റ്റിക്കില്‍ നിന്നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് കാട്ടാളൻ ഇട്ട്യേരുച്ചേട്ടന്റെ സ്വപ്നം.ചെറിയ സ്വപ്നമല്ല.മനുഷ്യര്‍ക്കിപ്പോ ഇത്തരം സ്വപ്നങ്ങളിൽ വിശ്വാസമില്ല.അതാ &nbsp;കാട്ടാളന്മാരുടെ കാലിക പ്രസക്തി.</span>&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ മുന്തിയ ഗോഡൌണുകളില്‍ എലി</span>,<span lang="ML">പാറ്റ</span>,<span lang="ML">പെരുച്ചാഴി</span>,<span lang="ML">മരപ്പട്ടി</span>,<span lang="ML">ഉരഗങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ സുഗന്ധജന്തുക്കൾ മല്ലി മുളക് മഞ്ഞള്‍ എന്നിവക്കൊപ്പം സമാസമം അരഞ്ഞു പൊടിഞ്ഞ് ആയുര്‍</span>,<span lang="ML">അലോപ്പതി</span>,<span lang="ML">ഹോമിയോക്കാർ മുതൽ ലാടവൈദ്യന്മാർക്ക് വരെ ഇരിക്കപ്പൊറുതി കൊടുക്കാതിരിക്കുമ്പോള്‍</span>,<span lang="ML"> ചാലക്കുടി റെയില്‍വേ പാളത്തിനു തൊട്ടുള്ള ആര്‍വീപുരത്തെ സ്വന്തം പെരയിലെ മരമുട്ടിയിലിരുന്ന് <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ഇട്ട്യേരുചേട്ടന്റെ വെറോണിചേടത്ത്യാര് മുളകൊണ്ടുനെയ്ത മുറത്തിൽ ചേറ്റി അരകല്ലിൽ പൊടിച്ചെടുത്ത വിവിധയിനം പൊടികൾ മനോരമ</span>,<span lang="ML">മാതൃഭൂമി</span>,<span lang="ML">ഹിന്ദു</span>,<span lang="ML">ദേശാഭിമാ</span><wbr style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: left; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"></wbr><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">നി</span>,<span lang="ML">ജന്മഭൂമി</span>,<span lang="ML">ചന്ദ്രിക</span>,<span lang="ML">ദീപിക തുടങ്ങിയ ദേശീയപത്രങ്ങളില്‍ മതേതരമായ ഭാവനയോടെ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി കൊടുക്കുമ്പോള്‍</span>,<span lang="ML"> യേശു കുരിശിൽ കിടക്കുന്നതുപോലെയുള്ള <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ആത്മശാന്തത അനുഭവിക്കുന്നു &nbsp;ഇട്ട്യേരുചേട്ടൻ &nbsp;എന്ന മനാമനസ്കൻ.</span></span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">രോഗങ്ങള്‍ക്ക് കാരണം തേടി പോകേണ്ടത് ആശുപത്രിയിലേക്കല്ല</span>,<span lang="ML">മായവും മന്ത്രവും ചേർത്ത &nbsp;രുചിക്കൂട്ടുകളുടെ പാക്കറ്റിലാണ്<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp; </span>അതിന്റെ ഉറവിടം തപ്പേണ്ടതെന്നും <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>&nbsp; ഇരുനൂറിന്റെ കട്ടിക്കുമുകളിൽ വെക്കാനുള്ള അമ്പതിന്റെ കട്ടി ചിക്കിപ്പരതുന്നതിനിടയിൽ ഇട്ട്യേരുചേട്ടൻ എന്നോട് സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു.</span>&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">തന്റെ കടയില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ വിഴുങ്ങി &nbsp; തൂറ്റൽ പിടിച്ചാൽ അതിന് താന്‍ മാത്രമായിരിക്കും &nbsp;ഉത്തരവാദിയെന്നു പറയാന്‍ പോലും മടിയില്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസിയാകുന്നു <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ഇട്ട്യെരുചേട്ടൻ.</span>&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">പൊടികളും &nbsp;വയറിളക്കവും <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>അനുഭവസാക്ഷ്യവും അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ</span>,</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">കഥ മറ്റൊന്നാണ്.</span>&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">പതിശ്ശേരി എന്ന വീട്ടുപേരിന്റെ അഹങ്കാരത്തില്‍ എര്‍ച്ചിയും മീനും പള്ളിയും പട്ടയും പാതിരിയും കൃഷിയും അതിര്‍ത്തി തര്‍ക്കവുമൊക്കെയായി സാധാരണവും സമാധാനപരവുമായ കുടുംബജീവിതം നയിച്ചവര്‍ പതിശ്ശേരിക്കാട്ടാളൻ എന്ന ക്രൌര്യം നിറഞ്ഞ പേരിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടതിന്റെ പിന്നിലും മുന്നിലും ഒരു മഹാരാജാവിന്റെ വെളുത്ത കൈയ്യുണ്ട്.കറുത്ത കയ്യുള്ളവർ പൊറുക്കുക.</span></span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">ഇട്ട്യേരുചേട്ടന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാൽ</span>&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">പണ്ടു പണ്ട് നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തില്‍ തിരുവിതാംകൂറെന്നും കൊച്ചിയെന്നും രണ്ടു മഹാരാജ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.</span>&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML">നമ്മടെ ചാലക്കുടി സൌത്തും നോര്‍ത്തും പോലെ. ഒരു ഫെയര്‍ സ്റ്റേജിന്റെ അകലത്തില്‍ സ്നേഹത്തോടെ കഴിഞ്ഞവർ </span><br /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">പരസ്പരം വഴക്കാവുകയും കലഹംമൂത്ത് &nbsp; ഉടുമുണ്ടുപൊക്കി സ്വന്തം മദ്ധ്യതിരുവിതാംകൂറും ഇടക്കൊച്ചിയും പുറത്തു കാണിക്കുന്നതു വരെയെത്തി കാര്യങ്ങള്‍.</span>&nbsp;</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">പിടിവലിയില്‍ കൊച്ചി രാജാവിന്റെ മുണ്ടുരിഞ്ഞുപോകയും തിരുവിതാംകൂറുകാരുടെ മുന്നില്‍ അല്പമാത്രനാണം മറക്കാൻ കോണകം പോലും നഷ്ടമായ കൊച്ചിരാജൻ &nbsp;ഈ വിപത്തിൽ നിന്നും &nbsp;രക്ഷപ്പെടുത്താന്‍ ഒരു തെണ്ടിയുമില്ലെ എന്ന് വിലപിച്ച മാത്രയിൽ പതിശ്ശേരി കോരുതിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ സംഘം ചേര്‍ന്ന നസ്രാണികൾ മുളവടി</span>, <span lang="ML">മുളകുപൊടി</span>,<span lang="ML">നായക്കൊരണ</span>,<span lang="ML">കവണ</span>,</span><span lang="ML"><wbr style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: medium; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: left; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"></wbr><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">പൂഴിമണ്ണ്</span>,<span lang="ML">മണ്ണേണ്ണ</span>,<span lang="ML">പപ്പായത്തണ്ട്</span>,<span lang="ML">കല്ല്</span>,<span lang="ML">പുല്ല്</span>,<span lang="ML">മരക്കൊമ്പുകൾ</span>,<span lang="ML">പോത്തിന്‍ കൊമ്പ് </span>,<span lang="ML">പഴകിയ പോത്തിന്‍ ദ്രാവകം</span>,<span lang="ML">ഇറച്ചി മാര്‍ക്കറ്റിലെ പഴകിയ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ മാരകായുധങ്ങളുമായി <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>മുന്നിട്ട് ചെന്ന് തിരുവിതാംകൂറുകാരെ വിരട്ടിയോടിച്ച് രാജാവിന്റെ പറിച്ചെടുത്ത ഉടുമുണ്ട് മുളന്തണ്ടില്‍ തൂക്കിയെടുത്ത് കൊച്ചി രാജപ്പന്റെ നാണം മാറ്റിയെന്നുമാണ് ഇട്ട്യേരുചേട്ടന്‍ പൂര്‍വ്വികരിൽ നിന്നും ശേഖരിച്ചുവെച്ച കട്ടാളക്കഥൈ.</span></span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">&nbsp; <br /> <span lang="ML">അന്തോം കുന്തോമില്ലാത്ത നായന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ആന കുതിര കഴുത &nbsp;കുന്തം കഠാര തുടങ്ങിയ മാരകായുധങ്ങളുമായി നിരന്ന തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ആൾപ്പടയെ ഉടുമുണ്ട് തലയില്‍കെട്ടി പ്രാകൃതമായ രീതിയിൽ നാറ്റിയോടിച്ചതിന്റെ സന്തോഷ സൂചകമായി പതിശ്ശേരി കുടുംബത്തിന് രാജാവ് നല്‍കിയ സ്ഥാനപ്പേരാണത്രെ കാട്ടാളന്മാർ. </span><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: black; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 13.5pt; line-height: 115%;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="color: black; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 13.5pt; line-height: 115%;">വീട്ടിൽ നിന്നും ചാർത്തിക്കിട്ടുന്ന പേരിൽ അല്ലല്ലൊ മനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്നത്</span><span style="color: black; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 13.5pt; line-height: 115%;">,<span lang="ML">മറ്റുള്ളവർ ചാർത്തിക്കൊടുക്കുന്ന പേരിലൂടെയാണ്.ഒറ്റപ്പേരിൽ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന എത്ര പേരുണ്ടാവും ഈ ലോകത്തിൽ. ധനകാര്യത്തിൽ ലോകനിലവാരമുള്ള&nbsp;പ്രധാനമന്ത്രിക്കു തന്നെ എത്രയെത്ര ചെല്ലപ്പേരുകളാണ് ജനങ്ങൾ ചാർത്തിയത്. ഐ.എം.എഫ്.ചാരൻ എന്നൊക്കെ ഒരാളെ വിളിക്കാമോ</span>?</span><br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML">കമ്പ്യൂട്ടറും</span>, <span lang="ML">പ്ളാസ്റ്റിക് &nbsp;കൂടുകളും</span>, <span lang="ML">ആധുനിക കൈവണ്ടികളും</span>,<span lang="ML">ടോക്കണും</span>,<span lang="ML">എയർ കണ്ടീഷണറും</span>,<span lang="ML">പാർക്കിംഗ് ഫെസിലിറ്റിയും</span>, &nbsp;<span lang="ML">കളവ് പരിശോധനായന്ത്രങ്ങളും</span>, <span lang="ML">ഏപ്രണിട്ട പെണ്‍കുട്ടികളുമില്ലാതെ</span>, <span lang="ML">നോണ്‍ വെജിറ്റേറിയൺ മണമുള്ള ചാലക്കുടി വെജിറ്റബിള്‍ മാര്‍ക്കറ്റിലെ ഒറ്റമുറിപ്പിടികയിൽ ഒഴിവു സമയത്ത് ചാക്കിൻ കെട്ടിന്മേല്‍ കയറിയിരുന്ന് മുറിബീഡി വലിച്ചുരസിക്കുന്ന സമപ്രായക്കാരൻ പൌലോസ് എന്ന പൊതിഞ്ഞു കെട്ടുകാരനും ചേര്‍ന്ന് </span>70<span lang="ML">കാരനായ കാട്ടാളൻ ഇട്ട്യേരുചേട്ടന്റെ ജീവിതം &nbsp; പഴയ&nbsp;പറ്റുകാരുമായി &nbsp;പുതിയകാലത്തും ഒത്തുപോകുന്നു.</span>&nbsp;<br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;" /> <span lang="ML"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്താൻ മറന്നുപോയ നായർ നസ്രാണി</span>&nbsp;&nbsp;<span lang="ML">യുദ്ധചരിത്രത്തിലെ</span>&nbsp;&nbsp;<span lang="ML">കാക്കകാഷ്ഠിക്കാത്ത &nbsp;ജീവനുള്ള സ്മാരകമാകുന്നു ഇട്ട്യേരുചേട്ടൻ എന്ന കാട്ടാളൻ. കാട്ടാളന്മാരെക്കുറിച്ച് ചരിത്രമെഴുതാൻ ഇനിയും വൈകിയിട്ടില്ല.ഇതിന് ചുണക്കുട്ടന്മാരെ കാത്തിരിക്കയാണ് ചരിത്രത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലെ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കാട്ടാളന്മാർ.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: black; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 13.5pt; line-height: 115%;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: red; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 13.5pt; line-height: 115%;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><b><span lang="ML" style="color: red; font-family: AnjaliOldLipi; mso-ansi-language: EN-IN;">മണിലാൽ</span></b><b><span lang="EN-IN" style="color: red; font-family: AnjaliOldLipi; mso-ansi-language: EN-IN;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-IN" style="font-family: AnjaliOldLipi; mso-ansi-language: EN-IN;"><a href="http://www.marjaaran.blogspot.com/">www.marjaaran.blogspot.com</a><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-IN" style="font-family: AnjaliOldLipi; mso-ansi-language: EN-IN;">2009</span><span lang="ML" style="font-family: AnjaliOldLipi; mso-ansi-language: EN-IN;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>1http://marjaaran.blogspot.com/2020/05/blog-post_10.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Sun, 10 May 2020 00:46:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-8328313347990396185<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> അമ്മ<br /> അനുഭവമാല...<br /> (അമ്മയനുഭവം)<br /> <br /> 🥒🥒🥒🥒🥒🥒<br /> <br /> <br /> ഞാനും അമ്മയും കീരിയും പാമ്പും പോലെയായിരുന്നു.അത് സ്വാഭാവികവുമായിരുന്നില്ല ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും.എനിക്ക് രണ്ടുജീവികളിൽ ഒന്നാകണമായിരുന്നു,എന്റെ ദുർനടപ്പിന്.അമ്മക്ക് അമ്മയുമാവണമായിരുന്നു. ഇരുദിശകളിലും രണ്ടുപേരും ശരിയുമായിരുന്നു.<br /> <br /> ബാഗും തൂക്കി ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അമ്മ ചോദിക്കും,എവിടേക്കാടാ,ഞാൻ നിസാരമായി ഞാൻ&nbsp; പറയും,കൽക്കത്തക്ക്.<br /> <br /> ഇങ്ങനെയൊരു മകനെ സഹിക്കാൻ ഒരമ്മക്കും എളുപ്പമായിരിക്കില്ല.വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങാനും വീട്ടിലേക്ക് പോകാനും എനിക്ക് നല്ല മെയ് വഴക്കങ്ങൾ വേണമായിരുന്നു ,ഒരു കാരണവുമില്ലാത്ത യാത്രകളായിരുന്നു,അമ്മക്കതെല്ലാം. കോളേജിനുശേഷമുള്ള ദീർഘസഞ്ചാരങ്ങൾ സിനിമക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു.അന്നൊക്കെ ഫിലിംഫെസ്റ്റിവലുകൾ&nbsp; പലദേശങ്ങളിലായിരുന്നു,സ്ഥിരം വേദിയില്ലാത്ത കാലം.സ്ഥിരം വേദികൾ എല്ലാവരേയും ബോറഡിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നുമാണ്.യാത്രയുടെ സാദ്ധ്യതകൾ ആദ്യം തൂറന്നുതന്നത് ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലുകൾ,സിനിമക്ക് വേണ്ടിയുള്ള യാത്ര,സിനിമയിലൂടെയുള്ള യാത്ര.<br /> <br /> മാതൃഭാവമാണ് അടിസ്ഥാന വികാരമെങ്കിലും ഉരുക്കിന്റെ ധാർഷ്ട്യം അമ്മയുടെ&nbsp; ജീവിതത്തിലുണ്ടായിരുന്നു,ആരേയുംകൂസാതെയുള്ള ഒരു ജീവിതം.തോരാത്ത പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്നും നേരിട്ട .തിക്താനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നും കിട്ടിയതാണത്.അടുത്ത വീട്ടിലെ പയ്യൻ മരത്തിൽ തൂങ്ങിമരിച്ച രാത്രി&nbsp; മരണം പേടിച്ച് ഞാൻ പോലും മാറിനിന്നപ്പോൾ അമ്മ ചെയ്തത് നേരെ പോയി മരണത്തിലേക്ക് ടോർച്ചടിച്ച് അതിനെ സധൈര്യം സ്വീകരിക്കുകയായിരുന്നു.അമ്മയുടെ ഈ താന്തോന്നിത്തം നാട്ടിൽ വലിയ വർത്തമാനമായിരുന്നു,മയപ്പെടുത്തിയാണെങ്കിലും അക്കഥ പലരും എന്നോടും പറയുകയുണ്ടായി.വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം കുറസോവയുടെ ആത്മകഥ വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നി അമ്മയാണ് ശരി എന്ന്.എന്നെപ്പോലെ ഒളിച്ചോട്ടമല്ല ശരിയെന്നും.യുദ്ധാവശിഷ്ടങ്ങൾ കാണാൻ സഹോദരനോപ്പം പോയ കുറസോവ ദുരന്തം നോക്കാനാവാതെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു,സഹോദരൻ പറഞ്ഞു,ഒന്നിനും പുറംതിരിഞ്ഞുനിൽക്കരുത്, അഭിമുഖീകരിക്കൂ,എല്ലാം പിന്നെ അനായാസമാകും.കുറസോവയെ ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ചതായിരുന്നു&nbsp; സഹോദരന്റെ വാക്കുകൾ.<br /> <br /> ദാരിദ്ര്യം ഏകാന്തത&nbsp; അരക്ഷിതത്വം,എല്ലാറ്റിനേയും അഭിമുഖീകരിച്ചു വളർന്നവളായിരുന്നു എന്റെ അമ്മ. മരങ്ങൾക്ക് വാർഷികവളയമെന്ന പോൽ അത് കരുത്തായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു,ഒന്നിലും ആരേയും കൂസാതെ,ആശ്രയിക്കാതെ.<br /> <br /> ആയതിനാൽ എന്റെ ജീവിതം സ്വാതന്ത്ര്യം നിറഞ്ഞതായി.കറന്റ് ബിൽ,ടെലഫോൺ ബിൽ,റേഷൻ കട,പലചരക്ക്,മീൻ മാർക്കറ്റ്,പാൽ വിതരണം,കശുവണ്ടി പെറുക്കൽ ഒക്കെ അമ്മ നേരിട്ടുതന്നെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.ഇരുപത് കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ആലപ്പാട് പുള്ളിലെ കോൾപ്പാടത്തേക്കുപോലും അപകടം പറ്റി അല്പം മുടന്തുള്ള കാലുമായി അമ്മ നിരന്തരം പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.കൊയ്ത്തിനുമാത്രം ഞാൻ പോകുമായിരുന്നു. ലോറിക്കു മുകളിലെ കറ്റനിറച്ച ഉയരങ്ങളിൽ&nbsp; കൊയ്ത്തുകാർക്കൊപ്പം ഇരുന്നുള്ള സഞ്ചാരവും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.സ്കൂളിൽ പോക്കും അമ്മ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ,മടി&nbsp; എന്ന കൂട്ടുകാരൻ അങ്ങിനേയും&nbsp; ആഗ്രഹിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്.<br /> <br /> തോരാത്ത മഴയിൽ വീടില്ലാതെ&nbsp; അമ്മയും മൂന്നുമക്കളും അന്തംവിട്ടുനിന്നതും ആടിയുലഞ്ഞ വള്ളത്തിൽ ഞാനും ചേട്ടനും കൂടി കാനോലിക്കനാലിലൂടെ കറ്റനിറച്ച വഞ്ചി തുഴഞ്ഞതും എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒഴിച്ചുനിർത്താനാവാത്ത വിഷ്വലുകൾ ആവുന്നത് അമ്മ അതിലെ നായികയായതുകൊണ്ടാണ്.അമ്മക്കൊപ്പം ഞങ്ങളും ചുഴിയിലകപ്പെടാതെ തുഴയുകയായിരുന്നു. രാത്രിയിൽ തുള്ളിക്കളിച്ച വലിയ മീനുകൾ കെട്ടിയിട്ട വഞ്ചിയിലേക്ക് മലക്കം മറിഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ കറിച്ചട്ടിയെ സമൃദ്ധമാക്കിയതും ഒരു വലിയ കാര്യമായി ഓർമ്മയുടെ ശേഖരത്തിലുണ്ട്.<br /> <br /> പോകെപ്പോകെ അമ്മ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി,എന്നെ വെറുതെ വിടുക. അമ്മയുടെ ആരോഗ്യവും കരുത്തും ധാർഷ്ട്യവുമായിരിക്കാം അതിനുകാരണം.ഇവന്റെ കാലൊന്ന് ഒടിഞ്ഞുകിട്ടിയെങ്കിൽ കുറച്ചുനാൾ വീട്ടിൽ കിട്ടിയേനെ എന്ന് പറഞ്ഞതും ഈ അമ്മയാണ്.<br /> <br /> ആരോഗ്യം കുറഞ്ഞുവന്ന കാലത്താണ്&nbsp; മകനായി ഞാൻ അമ്മയിലേക്ക് തിരികെയെത്തുന്നത്.<br /> <br /> നിന്നെയൊന്ന് കാണാൻ എന്ന് ഒറ്റവാക്ക് മൊബൈലിൽ കേൾക്കേണ്ട&nbsp; താമസം ഞാൻ ' വാടാനപ്പള്ളിയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുമായിരുന്നു.മതിലും വേലിയുമില്ലാത്ത വിശാലവിസ്തൃതിയിലേക്ക് നിഴലും രൂപങ്ങളും&nbsp; മറിയുന്നതും നോക്കിയിരുന്ന കണ്ണുകൾ തിളക്കം വെക്കുന്നതും അതിൽ കുറച്ച് കണ്ണീരുകലരുന്നതും ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്,അത്&nbsp; ഒരു കാമുകിയിലും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല..<br /> <br /> വീട് വിടാനുള്ളത് എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച് എന്നും വീടുവിട്ടുപോവാൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ അമ്മ കിടപ്പായപ്പോൾ&nbsp; വീട്ടുപക്ഷിയായി.<br /> <br /> നഴ്സിംഗിനെ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭവമായി കാണുന്നതും ഇക്കാലത്ത്.അറിയാതെ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ നിന്നും പോയ ഒരു ദിവസം.ഞാനത് തുടച്ചുകളയുകയായിരുന്നു,അല്പം മടിയോടെ.ഞാൻ പറഞ്ഞു,ഞാൻ എന്താ ചെയ്യുന്നതെന്ന് അമ്മ അറിയുന്നുണ്ടൊ.<br /> <br /> അമ്മ പറഞ്ഞു ,ഞാനും കുറെ നിന്റെ കോരിയതല്ലെ.ആ നിമിഷം പമ്പ കടന്നു എന്റെ മടിയും അറപ്പും വെറുപ്പുമൊക്കെ,പിന്നെ എല്ലാം സ്നേഹമായിരുന്നു.<br /> <br /> അമ്മ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും പിൻ വാങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ആ ശരീരത്തിന് ഏറെക്കുറെ ഒരു കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ നിന്നു.ആ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചുകോണ്ടിരുന്നു,അമ്മ&nbsp; കുട്ടിയെ എന്നപോലെ.എത്ര പെട്ടെന്നാണ് എല്ലാം തലകീഴായി മറിയുന്നത് .<br /> <br /> ഇവിടെ വളരുകയല്ല,തളർന്നുതളർന്നു പോകുകയാണ്,തിരികെ കിട്ടാത്തവിധം..പെട്ടെന്നാണത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്.അമ്മ കൈകൾ ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,തലയുയർത്താനുംപെടാപ്പാടു പെടുന്നു.അമ്മക്കുള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ നടക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക്&nbsp; തോന്നി.ഞാൻ ക്ഷമയോടെ&nbsp; ശ്രദ്ധയോടെ കാത്തിരുന്നു,ശരീരത്തിൽ തൊട്ടിരുന്നു.അമ്മയെ ആകെ നിരീക്ഷണത്തിലാക്കി.ഒടുവിൽ അമ്മയുടെ അസ്വസ്ഥതക്ക് കാരണവും കണ്ടെത്തി,ഞാൻ കരഞ്ഞുപോയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്.മനുഷ്യൻ നിസാരനും&nbsp; നിസഹായനുമാവുന്ന നിമിഷത്തെ ഞാനും&nbsp; അമ്മക്കൊപ്പം അന്നനുഭവിച്ചു.<br /> <br /> ആരുടേയും കാഴ്ചയിൽ പെടാൻ സാദ്ധ്യതയില്ലാത്ത അത്രക്ക് കുഞ്ഞനുറുമ്പുകൾ വരിവരിയായി&nbsp; അമ്മയുടെ കണ്ണിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകോണ്ടിരിക്കുന്നു,കണ്ണിലൂടെ തെളിനീർ ഒഴുകുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.മരണത്തിനും ജീവനുമിടക്കുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ ശാന്തതയുടേതാണെന്നും എനിക്ക് മനസിലായി.ആരോഗ്യമുള്ളവർക്കു മാത്രമേ അലോപ്പതി മരുന്ന് കൊടുക്കാവൂ എന്ന അനുഭവവും അമ്മ തന്നു.വേദനയാൽ&nbsp; അസ്വസ്ഥയായ അമ്മക്ക് ശാന്തമായ മരണം ഹോമിയോ ഡോക്ടറായ സുഹൃത്ത് ദിപു ഉറപ്പുതന്നു.ശാന്തവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞ മരണവഴികളിൽ കാഴ്ച മറയും വരെ ഞാനും കൂട്ടിരുന്നു.<br /> <br /> കാഴ്ചകളെ സൂക്ഷ്മമാക്കുക എന്നത് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ്,കലയിൽ മാത്രമല്ല മനുഷ്യത്വത്തിലും. അമ്മയിലൂടെ ഞാൻ നഴ്സിംഗിന്റെ ബാലപാഠവും അറിഞ്ഞു, അമ്മയിലൂടെ&nbsp; പലതുമറഞ്ഞിരുന്നു,പരസ്പരമറിയുകയും ഉൾക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യുക എന്നുള്ള പ്രണയപാഠമായിരുന്നു അത്.കാലങ്ങളിലൂടെയുള്ള ജീവിതസഞ്ചാരങ്ങളിൽ&nbsp; ഞാൻ തൊടുന്നതും അതാണ്.<br /> <br /> ❤ *മണിലാൽ*<br /> <br /> (കൈരളി ബുക്സ് പുറത്തിറക്കിയ ' എന്റെ സ്ത്രീ ' എന്ന പുസ്തകത്തിൽ<br /> നിന്ന്.),<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjskDM8pt0jRZiVik0-zRpr0RxVGuelfYA-0VbkUEHxWQLuGNQxPi_X3nav0H68xDExjEHLlsDR_SsGTjQCp4VDZhNTi3nufweZ6d2vkEnZhtbTen4RZWJ1WtfM_DpFjDnzaQNjgBuNKKUZ/s1600/IMG_20200510_130750.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="998" data-original-width="720" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjskDM8pt0jRZiVik0-zRpr0RxVGuelfYA-0VbkUEHxWQLuGNQxPi_X3nav0H68xDExjEHLlsDR_SsGTjQCp4VDZhNTi3nufweZ6d2vkEnZhtbTen4RZWJ1WtfM_DpFjDnzaQNjgBuNKKUZ/s320/IMG_20200510_130750.jpg" width="230" /></a></div> </div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>2http://marjaaran.blogspot.com/2020/04/manilal.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Mon, 6 Apr 2020 23:02:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-5515257274111177415<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZbs6Q_Qc3Hj4q0HfnM2p3UfnMeVLFchf0TnKpeRG0Y2n7FIAWJ6bd00U4fexjKYO4sQZ5HhBtjTGVgkgcmPPpnZ4cpGcQqXl3BFyCqjsG4cia-fwPz24Hs0hvRvPfCgOKPzVmIG0OuNlb/s1600/IMG_20200407_112355.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1132" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZbs6Q_Qc3Hj4q0HfnM2p3UfnMeVLFchf0TnKpeRG0Y2n7FIAWJ6bd00U4fexjKYO4sQZ5HhBtjTGVgkgcmPPpnZ4cpGcQqXl3BFyCqjsG4cia-fwPz24Hs0hvRvPfCgOKPzVmIG0OuNlb/s320/IMG_20200407_112355.jpg" width="226" /></a></div> <br /></div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>2http://marjaaran.blogspot.com/2019/12/manilal-bharatha-puzha-teaser.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Fri, 27 Dec 2019 19:05:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-3574817090911789707<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> manilal bharatha puzha teaser<br /> <br /> <br /> https://youtu.be/Ax1jHblSct0</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>1http://marjaaran.blogspot.com/2019/03/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Sat, 16 Mar 2019 21:34:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-7855177492657429738<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQG1xXuZJEZeuxR-RgqmB-_oU7YxDwp3GBdhzoC0gyrnd5TOvBzGxYwGi4cap0KORaCh_XVRISKaz-KRVnskwBysUWhhQ_LBT8zCoowuIKg9yRBOxq-39cxsxytb9CMZi6ENEzgoYECU_w/s1600/IMG-20190317-WA0003.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="720" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQG1xXuZJEZeuxR-RgqmB-_oU7YxDwp3GBdhzoC0gyrnd5TOvBzGxYwGi4cap0KORaCh_XVRISKaz-KRVnskwBysUWhhQ_LBT8zCoowuIKg9yRBOxq-39cxsxytb9CMZi6ENEzgoYECU_w/s320/IMG-20190317-WA0003.jpg" width="320" /></a></div> ✳ഒറ്റക്കിരുന്ന് ഉറച്ചനേരം ഒരു വിളി വന്നു. മനസ് ഉത്സവത്തിലേക്ക് തിരയിളക്കി, സുഹൃത്ത് രഘു വക്കീലാണ്. കേരളവർമ്മക്കാലത്ത് മജീഷ്യനായിരുന്നു. പെൺകുട്ടികളെ വീഴ്ത്താനുള്ള പലതരം വിദ്യകളിൽ ഒന്നായിരിക്കണം കോളേജ് കാലത്തെ രഘുവിന്റെ മാജിക്ക്. കോളേജിൽ അന്നത് അധികം ഏറ്റില്ലെങ്കിലും കോടതിൽ മാജിക്ക് യഥേഷ്ടം ഏൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് രഘു.<br /> <br /> കോടതിയിലും മാജിക്കിലും ധരിക്കുന്ന കോട്ടിന് സമാനതകളുണ്ട്, രണ്ടിലും സത്യമെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വമ്പൻ കളവുമുണ്ട്. കോടതിയോടും നിയമ വ്യവസ്ഥയോടും പൊതുവെ എനിക്ക് താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു. അതിന്റെ മനംമടുപ്പിക്കുന്ന രീതികളായിരിക്കണം അങ്ങിനെ തോന്നാൻ, കേസും കോടതിയുമൊക്കെ നമ്മുടെ വഴിയല്ലെന്ന മാനസികാവസ്ഥയും. ആയതിനാൽ ഭരണഘടനയെ ജാതിമതങ്ങൾ പോലെ ഞാൻ അകറ്റി നിർത്തിയിരുന്നു. ജീവിക്കാൻ സ്വന്തം ഭരണഘടന മതി എന്ന അതിഭീകരമായ ആത്മവിശ്വസവും.<br /> <br /> കുരിശിന്റെ വഴി നാടകക്കേസുമായി ഞങ്ങൾ അമ്പത്തിയേഴ് വ്യതസ്ത പേരുകളിൽ ഉള്ള യുവാക്കൾ മൂന്നാലു വർഷം മജിസ്ട്രേറ്റ് കോടതിയുടെ തിണ്ണ നിരങ്ങിയപ്പോൾ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനത്തോട് ഉടലെടുത്ത ബഹുമാനം തീർത്താൽ തീരില്ല.<br /> <br /> <br /> മജിസ്ട്രേറ്റായ എന്റെ സുഹൃത്തിനോട് അമ്മ നിരന്തരം പറയുമത്രെ, ഫാനിന്റെ ചോട്ടിലിരുന്ന് നുണ കേൾക്കാനല്ലെ നീ ദിവസോം കോട്ടും സൂട്ടുമിട്ട് പോകുന്നത്.<br /> <br /> നിയമത്തെ വ്യാഖ്യാനിച്ചവർ ഭരണഘടനയെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തിയതാണൊ ഭരണഘടന മറിച്ചും ചെയ്തതാണോ, അങ്ങിനെ ചില സംശയങ്ങൾ. ശബരിമല വിധി വന്നപ്പോഴാണ് ഭരണഘടന എന്ന ഒന്നിനെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്. അത് വരെ ബൈബിൾ പോലെയൊ മഹാഭാരതം പോലെയൊ ഡെക്കാമറൺ കഥകൾ പോലെയൊ പോലെയൊ ആയിരുന്നു അത്, വേണമെങ്കിൽ ആവാം, അവഗണിക്കാം.<br /> <br /> നമ്മളെ ബാധിക്കാത്ത ഒരു പുസ്തകം എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു അത് വരെ. രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണഘടനക്കൊപ്പം സ്വന്തം ഭരണഘടനയുണ്ടാക്കി ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരും പൊരുതുന്ന സമൂഹവും എല്ലാ ലോകത്തുമുണ്ട്.<br /> <br /> പ്രണയത്തിൽ ഒരുവൾ വാഴ്ത്തപ്പെടും വിധം എന്ന എന്റെ സിനിമയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഉച്ഛവസ്ഥയിൽ നിയമപുസ്തകം കത്തിക്കുന്ന ഒരു വിഷ്വൽ ഉണ്ട്.<br /> <br /> ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു, ഭരണഘടനയെ അപ്പാടെ തള്ളരുത്, അത് പാഠപുസ്തകമാക്കേണ്ട ഒന്നാണ്‌.കുട്ടികളെ മറ്റൊന്നും അടിച്ചേൽപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും ഇത് പഠിപ്പിക്കണം.<br /> <br /> സംസാരിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്ന ആരെക്കണ്ടാലും ഇപ്പോൾ ശബരിമല സ്ത്രീ പ്രവേശനവും ഭരണഘടനാ ബെഞ്ചിന്റെ വിധിയും ചർച്ച ചെയ്യാറുണ്ട്.സമൂഹത്തിന്റെ അഥവാ ആണുങ്ങളുടെ മനസിലിരിപ്പ് അറിയാനാണ്. എന്റെ സുഹൃദ് വലയം ഭൂരിപക്ഷവും ജാതി മതരഹിതരാണ്, എന്റെ സന്തോഷജീവിതം അതിലാണ്, പ്രകടമല്ലെങ്കിലും ഭരണഘടന ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് തന്നെയാണ് ജീവിതവേഗം. സമഭാവന സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിങ്ങനെ നെറ്റിയിൽ എഴുതിയൊട്ടിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.<br /> <br /> <br /> ഒരാളെക്കാണുമ്പോൾ ഏത് ജാതി ഏത് ഗോത്രം ഏത് നാട് എന്ത് മെച്ചം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതേയില്ല. അയതിനാൽ ഒന്നിച്ചൊഴുകാൻ കഴിയുന്നു വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ആചാരങ്ങളുമായി യോജിച്ച് പോകണമെങ്കിൽ നല്ല അദ്ധ്വാനം വേണം. ജീവിക്കാൻ തന്നെ സമയം കഷ്ടി.<br /> <br /> സ്വകാര്യ ചർച്ചകൾ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്.താപ്പ് കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ചർച്ച ചെയ്യും, മദ്യപാനമെങ്കിൽ പറയുകയും വേണ്ട. ചർച്ചാവേദി വീടുകളിലാണെങ്കിൽ ആൺപെൺ ദേദമില്ലാതെ മലയിൽ സ്ത്രീകൾ കയറേണ്ടതില്ല എന്ന് പുരുഷന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് കട്ടായം വന്നാൽ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന അറ്റകൈ പ്രയോഗം വലിച്ച് പുറത്തേക്കിടും. അടുക്കളയിൽ കരിഞ്ഞും കെട്ടിയോന്റെ അടിവസ്ത്രം കഴുകിയും ജീവിച്ചാൽ മതിയോ എന്നൊരു ചോദ്യം പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് നേരെ ഉയർത്തും.അവരുടെ ഉള്ളിൽ ആദ്യമൊരു സന്ദേഹമുണരും, പിന്നെ വികസിക്കും, അവർ ആണുങ്ങളായ ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കും. ഇപ്പുറത്തെ ആണൊരുത്തൻ എരിപിരി കൊള്ളുന്നതും കാണാം. ശബരിമല കയറ്റം പിന്നീടാകാം ഇപ്പോ നീ സ്ഥലം വിട് എന്നൊരു മട്ടും ഭാവവും അയാളിൽ നിന്ന് വായിയെടുക്കാം.<br /> <br /> പുരുഷനാണ് പ്രശ്നം. മലയും കയറ്റിറക്കങ്ങളും ആർത്തവവും ബ്രഹ്മചര്യവുമൊന്നുമല്ല.പൊതു ഇടങ്ങൾ സ്ത്രീകൾ ശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ അടുക്കളയിൽ കയറാനും അടിവസ്ത്രങ്ങൾ നനക്കാനും കാലുതിരുമ്മാനും ആളെ വേറെ നോക്കേണ്ടി വരും.ശരണം വിളികൊണ്ടോ നാമജപം കൊണ്ടോ പരിഹരിക്കാൻ പറ്റാത്തതാണ് കാലങ്ങളിലൂടെ പുരുഷലോകം ആർജിച്ച ശീലങ്ങൾ. ദൈവങ്ങളെ സഹിക്കാം പുരുഷന്മാരെ പറ്റില്ല. ആണധികാരത്തിന്റെ അടരുകൾ അനവധി. ബ്രാഹ്മണ്യം വരെ അത് എഴുന്ന് നിൽക്കുന്നു.<br /> <br /> പുരുഷനെന്നാൽ അധികാരമാണ്, അധികാരമെന്നാൽ ബ്രാഹ്മണ്യമാണ്. ആകയാൽ അധികാരത്തിന്റെ പൂണൂലണിയാൻ ക്യൂ നിൽക്കുന്നവരെ എവിടെയും കാണാം.<br /> <br /> ഇന്ത്യൻഭരണഘടന പൗരസ്ത്യമാണെന്നും അതിനെ ഭാരതവൽക്കരിക്കണമെന്നുമുള്ള വാദം ഉയരുന്നുണ്ട്. മനുസ്മൃതി പോലുള്ള സംഹിതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഭരണഘടനയെ ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കുക.സ്ത്രീകൾക്ക്, ദളിതർക്ക് ഒന്ന് ശ്വാസം വിടണമെങ്കിൽ മുകളിൽ നിന്ന് സമ്മതം വാങ്ങിക്കണം.<br /> <br /> <br /> എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഭരണഘടനക്ക് പൊന്നുംവിലയുണ്ടാവുന്നത് സ്ത്രീ പ്രവേശനവിധിക്ക് ശേഷമാണ്.സ്ത്രീകൾ അണിയേണ്ടത് പുരുഷനൊപ്പം അവരെ മനുഷ്യരാക്കുന്ന ഭരണഘടനാ തത്വങ്ങളെയാണ്, ഭക്തിയേയോ സ്വർണ്ണത്തേയോ അല്ല.<br /> <br /> &nbsp;കഴിഞ്ഞ ദിവസം പ്രിയസുഹൃത്ത് ഗഫൂർ പാതിരാവർത്തമാനത്തിനിടയിൽ ദലിത് സുഹൃത്തുക്കൾ എത്രപേരുണ്ട് എന്ന പ്രസക്തമായ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഞാനൊന്ന് പതറി, സുഹൃത്തുക്കളെ ഇതുവരെ ഞാൻ ജാതിയടിസ്ഥാനത്തിൽ തരംതിരിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ആൺ സുഹൃത്തുക്കൾ മുതൽ പെൺ സുഹൃത്തുക്കൾ വരെ ഞാൻ വിരലിൽ കണക്കെടുത്തു, സങ്കോചത്തോടെ. വിരലുകൾ ഓരോന്നായി വിടർന്നുതുടങ്ങി.<br /> <br /> അതിൽ എന്നോടൊപ്പം വീട് പങ്കിടുന്ന പെൺസുഹൃത്തുക്കളുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു.പൊതുവെ സൗഹൃദത്തിന്റെ തീൻമേശകളിൽ, സു ഹൃദ്സദസുകളിൽ, സഞ്ചാരങ്ങളിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞവരെ അധികം കണ്ടിട്ടില്ല, രാഷ്ട്രീയ വർത്തമാനങ്ങളിൽ അവരെ നാവിൻ തുമ്പിൽ അണിനിരത്തുമെങ്കിലും.<br /> <br /> സാമൂഹ്യമാറ്റത്തോടൊപ്പം മാത്രമേ നമ്മളും മാറൂ എന്ന ചിന്താഗതി എനിക്ക് പ്രിയട്ടതല്ല. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് മാർച്ച് ചെയ്യുന്നതല്ല വിപ്ലവം. എല്ലാറ്റിനും അവനവൻ വഴികളുമുണ്ട്.<br /> <br /> നവോത്ഥാനമെന്ന് സാമൂഹ്യ നായകർ വന്ന് മാറ്റിമറിക്കേണ്ടത് മാത്രമല്ല. ഓരോ അണുവിലും ഓരോ നിമിഷത്തിലും നമ്മൾ ഒറ്റക്കും നടത്തേണ്ട കലാപം കൂടിയാണത്. അടുക്കളയിൽ ഭാര്യക്കൊപ്പം കയറുമ്പോൾ, അവർക്ക് മുന്നിൽ പുറംലോകത്തെ തുറന്ന് വെക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആദ്യാക്ഷരമെഴുതുകയാണ്.<br /> <br /> മറ്റെല്ലാ കാര്യത്തിലും മുകളിലേക്ക് നോക്കാമെങ്കിലും ജാതിയുടെ കാര്യമെത്തുമ്പോൾ താഴേക്കാണ് നോക്കേണ്ടത്, മനുഷ്യർ അവിടെയാണ്, മനുഷ്യത്വം അവിടെയാണ്. ഭരണഘടന പോലെത്തന്നെ അംബേദ്ക്കറും എനിക്ക് ഒരുകാലത്ത് തെറ്റിദ്ധാരണയായിരുന്നു, എല്ലാം ഗാന്ധിയിലേക്ക് ഏകമുഖമാക്കിയിരുന്നു.<br /> <br /> ഭരണഘടനാശില്പി എന്നതിൽ നിന്ന് ശില്പി എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം മനസിലാക്കാൻ ഇത്തിരി വൈകി. ആലോചിക്കുമ്പോൾ പല രീതികളിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കാവുന്ന ശില്പഘടന തന്നെയാണത്. രാജ്യത്തിന്റെ വൈവിധ്യങ്ങളെ, വലുപ്പചെറുപ്പങ്ങളെ സൂക്ഷ്മാംശത്തിൽ കണ്ട് സമഭാവനയിൽ എഴുതിയുയർത്തിയ നിയമ സംഹിത ഒരു ശില്പം പോലെ ഭദ്രമായ ഐക്യവും അടിത്തറയും സൗന്ദര്യവും പ്രസരിപ്പിക്കുന്നു.<br /> <br /> ഇതിനെ പുതുക്കിപ്പണിയുകയാണ് ജനാധിപത്യത്തിലൂടെ കാലം ചെയ്യേണ്ടത്. സമഭാവന , സ്വാതന്ത്ര്യം എപ്പോഴും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കണം, അതിലൂടെ മനുഷ്യർ നിവർന്ന് നിൽക്കണം.<br /> <br /> ഭക്തി കെട്ട് പോകില്ല.<br /> കാരണം അതിന് അടിസ്ഥാനമില്ല.<br /> <br /> &nbsp;മനസ് കെട്ടുപോകുന്ന സമയങ്ങളുണ്ട്, തത്സമയ ചിന്തകളിൽ ഭ്രാന്തു പിടിച്ച് മനഷ്യർ ദൈവങ്ങളെ കക്ഷത്ത് തിരുകി തെരുവിനെ അശുദ്ധമാക്കുമ്പോൾ, നിശബ്ദത ഭാഷയാവേണ്ട സ്ഥലങ്ങളിൽ ആക്രോശം മുഴങ്ങുമ്പോൾ, മനുഷ്യരെ മനുഷ്യർ നെടുകെ പിളരുമ്പോൾ ......<br /> <br /> <br /> ദീർഘകാലത്തെ ചുറ്റിക്കറങ്ങലിൽ സ്വന്തമെന്ന് ഉള്ളിൽ നിറയുന്ന തൃശൂർ റൗണ്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങും. തേക്കിൻ കാടിനെ നെടുകെ പിളർക്കും, റൗണ്ടിൽ ഒരുവട്ടം ചുറ്റും. ആരെയെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടാതിരിക്കില്ല. ഓഫീസ് വിട്ടിറങ്ങുന്നവർ, സിനിമക്കാർ, നാടകക്കാർ, ഫിലിം സൊസൈറ്റി പ്രവർത്തകർ, പ്രതിരോധ സമിതിക്കാർ, അരാജകർ...<br /> <br /> &nbsp;ഇവർ ഭൂരിപക്ഷവും സംസാരിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്നവരാണ്. പ്രണയിനികൾ, പ്രതീക്ഷ കൈവിടാത്തവർ, രാജ്യത്തിന്റെ പോക്കിൽ ആശങ്കപ്പെടുന്നവർ... അവർക്കൊപ്പം ചായ കുടിക്കാം, ബീർ പാർലറുകളിൽ കയറാം, ബാറുകളിൽ സമനില തെറ്റാം, എന്തുമാവാം. അവർക്കൊപ്പം സ്നേഹം തൊട്ടുകൂട്ടാം.അവരിൽ നിന്ന് ജാതി തികട്ടി വരില്ല, മതബോധം ഛർദ്ദിക്കില്ല.<br /> <br /> സമനില കൈവരിക്കാനാവുമെന്നതാണ് മദ്യത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത. ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞ ലോകം ഒറ്റപ്പെഗ്ഗിൽ എഴുന്നേറ്റ് അറ്റൻഷനിൽ നില്ക്കുന്നത് കാണാം.<br /> <br /> മദ്യത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം എന്തൊരു ശാന്തതയാണ് തരുന്നത്, കുടിച്ചില്ലെങ്കിൽ പോലും, എപ്പോഴും അത് സമീപത്ത് കരുതുക തന്നെവേണം,മറിച്ചൊരു ശുഭ സാദ്ധ്യത മറ്റൊന്നും തരാത്തിടത്തോളം കാലം.<br /> <br /> മദ്യം ഭരണഘടന പോലെ ,<br /> സമഭാവനയോടെ.<br /> <br /> ഭരണഘടനയുമായുള്ള അന്യത നാൾക്കുനാൾ കൂടുന്നു,ഇരുൾ മൂടുന്നത് പോലെ. കരുതിയിരിക്കുക,അതിന്റെ വെളിച്ചം കെട്ടു പോകരുത്.അനുഭവത്തിന്റെ ചൂളയിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിച്ചെടുത്തതാണ്.<br /> <br /> പി ലീലയെക്കൊണ്ട് പാടിപ്പിച്ച് ജ്ഞാനപ്പാന പോലെ മാലോകരെ മുഴുവൻ കേൾപ്പിക്കേണ്ട ഒന്നാണ് ഭരണഘടന.<br /> <br /> ✳ ശുഭം</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>1http://marjaaran.blogspot.com/2019/02/blog-post_9.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Thu, 28 Feb 2019 23:50:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-4687765048156242802<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgCmo4ZO3b4MOzU-OJ6zF4w8_SykSXACuyBAOLgizQtoSEavfpU4AzhFfzAvqIArOCKcQUzOvQCnNB7umXNXrw1upoH3BONJcn2GW1uQASefhbTBG3k1NiyzkYKHg7wN7LaTzNliIMvhc1/s1600/20190226_175150-01.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1600" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgCmo4ZO3b4MOzU-OJ6zF4w8_SykSXACuyBAOLgizQtoSEavfpU4AzhFfzAvqIArOCKcQUzOvQCnNB7umXNXrw1upoH3BONJcn2GW1uQASefhbTBG3k1NiyzkYKHg7wN7LaTzNliIMvhc1/s320/20190226_175150-01.jpeg" width="320" /></a></div> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> &nbsp; ✳ഇറാനി കഫെ<br /> <br /> മണിലാൽ✳<br /> <br /> <br /> <br /> ഭൂമിയിലെ സ്നേഹം പിടിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ പാടുപെടുന്നൊരു സ്ഥലമുണ്ട് ഊട്ടിയില്‍ .അതിന്റെ പേരാണ് മുകളില്‍ പറഞ്ഞത്, ഇറാനി കഫെ. കറുത്ത കുതിരയില്‍ കയറുന്ന വെള്ളച്ചികൾ,വെളുത്ത കുതിരയില്‍ കയറി മസിലു വീര്‍പ്പിക്കുന്ന കറുപ്പന്മാര്‍,ബോട്ട് ഹൌസും ബോട്ടാണിക്കല്‍ ഗാര്‍ഡനും കണ്ട് ഊട്ടിയുടെ അകം കാണാതെ പോകുന്ന ടൂറിസ്റ്റുകള്‍, നീണ്ടക്യൂവിന്റെ സുരക്ഷിതങ്ങളില്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ നിര്‍ത്തി സ്വന്തം ഉല്ലാസങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്ന മാഷന്മാരും ടീച്ചറത്തികളും,യാത്രികരെ ഇറക്കി വിട്ട് ഫസ്റ്റ് എയിഡ് ബോക്സില്‍ നിന്നും കുപ്പികള്‍ പുറത്തെടുക്കുന്ന ഡ്രൈവറന്മാർ,ടൂറിസ്റ്റുകളെ പറന്നു കൊത്തി കുടല്‍ പുറത്തെടുക്കുന്ന ഓട്ടോറിക്ഷകള്‍,മുറുകിപ്പൊട്ടാറായവരെ പിന്‍പറ്റി വേണൊ എന്നന്വേഷിക്കുന്ന പിമ്പുകള്‍..... ഈ ബഹളത്തില്‍നിന്നൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി ഇറാനി കഫെ. ഇവിടെ വാക്കും നോട്ടവും സ്നേഹമാണ്.ചായയും കാപ്പിയും സ്നേഹമാണ്.ജോലിക്കാരും വരുന്നവരും സ്നേഹമാണ്.ഭക്ഷണം നിറയെ അതാണ്. പഴമ മണക്കുന്ന ഇരിപ്പിടവും ഭഷണം വിളമ്പുന്ന മേശയും ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്ന പാത്രങ്ങളും &nbsp; &nbsp; ചുറ്റും ഒരുക്കിയ കാഴ്ചകളും സ്നേഹമാണ്. ഇവിടെ ഒരു വലിയ ചരിത്രമുറങ്ങുന്നു,ഉറങ്ങുകയല്ല വര്‍ത്തമാനത്തിലേക്ക് പടരുകയാണ്. മനുഷ്യരെ ഒരേ ഭാവത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരിടം.എല്ലാം ശരിയെന്നുറപ്പുവരുത്തിക്കൊണ്ട് കൗണ്ടറിലെ ഉയരം കൂടിയ കസേരയില്‍ സ്വസ്ഥതയോടെ ഇരിക്കുന്ന &nbsp;കവാരി എന്ന ഇറാനി വനിത. തൊള്ളായിരത്തി അമ്പത്തിമൂന്നില്‍ അവരുടെ അച്ഛന്‍ സ്ഥാപിച്ചതാണ് ഈ കഫെ.ഭര്‍ത്താവിന്റെ മരണശേഷമാണ് അവര്‍ ഈ കസേരയില്‍ ഉറച്ചത്.കട നടത്തുന്ന കവാരിയുടേയും ജോലിക്കാരുടേയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ മാത്രം. പണപ്പെട്ടി നിറക്കലിന് പ്രഥമ പരിഗണന നല്‍കുന്ന ലോകം കഫേക്ക് &nbsp;പുറത്താണ് . ഇവിടെ &nbsp;എല്ലാം സാവധാനമാണ്.സപ്ലെ ചെയ്യുന്നവർ അറുപത് പിന്നിട്ടവര്‍. കവാരിയുടെ ഇരിപ്പിടത്തിന് പിറകില്‍ പഴയ മാതൃകയില്‍ പണി കഴിപ്പിച്ച അലമാരകളാണ്.അതിന് പൂട്ടും താക്കോലും ഉണ്ട്.കടയില്‍ വരുന്നവര്‍ കാപ്പി,ചായ ആവശ്യപ്പെടുന്നതനുസരിച്ച് അടുക്കളയില്‍ നിന്നും ചുടുവെള്ളവും തിളപ്പിച്ച പാലുമായി സപ്ലയര്‍മാര്‍ കൌണ്ടറിനു മുന്നില്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്നു.വലിയ സീറ്റില്‍ നിന്നിറങ്ങി താക്കോല്‍ എടുത്ത് അലമാര തുറന്ന് കവാരി കാപ്പിപ്പൊടി ചായപ്പൊടി,പഞ്ചസാര ശ്രദ്ധയോടെ പുറത്തെടുത്ത് കപ്പിലേക്കിട്ടു കൊടുക്കുന്നു.വീണ്ടും കാപ്പിപ്പൊടി ചായപ്പൊടി പഞ്ചസാര &nbsp; &nbsp;അലമാരയുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിലേക്ക് &nbsp;തിരികെ വെക്കുന്നു.&nbsp; വൃത്തി ഇവിടെ ദൈവങ്ങളെപ്പോലെയാണ്,തൂണിലും തുരുമ്പിലും. തിങ്ങിയ കോടയില്‍ നിന്നും തലയൂരി ഞങ്ങള്‍ കഫേയില്‍ കടക്കുമ്പോള്‍ സ്തീപുരുഷസംഘങ്ങള്‍ ലിംഗവ്യത്യാസത്തിന്റെ മറക്കുടപിടിക്കാതെ മനസ്സ് തുറന്ന് സുഗന്ധം പൊഴിക്കുകയായിരുന്നു അവിടെ.&nbsp; തിരക്കില്ലത്തവരുടെ ഗുഹയാണ് ഇറാനി കഫെ.ഭക്ഷണം പാതിവഴിയില്‍ മതിയാക്കി ചാടിപ്പോകുന്നവരും ഭക്ഷണത്തിനു വേണ്ടി തിരക്കു കൂട്ടുന്നവരും ഇവിടെ കാണില്ല.ഭക്ഷണം വരുന്ന വഴിയും പോകുന്ന വഴിയും നമ്മളറിയും. ഞങ്ങള്‍ അസ്ലം,അജിത്,ടോജോ,ജോഷി &nbsp;ചിത്രാങ്കിത മേശക്കിരുവശമിരുന്ന് ഇറാനി കഫെ അന്തരീക്ഷത്തെ കുറെ നേരം അനുഭവിച്ചു,കവാരി പകര്‍ന്ന കോഫിയും ചായയും പലഹാരങ്ങളും ആസ്വദിച്ചു. പോരുമ്പോള്‍ കഹാരി ബഹായി മതത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ലഘുരേഖ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തന്നു.അവിടെ നമ്മള്‍ അനുഭവിക്കുന്നതു മതത്തെ.പരസ്പരവിശ്വാസത്തിന്റേതായ ഒരു ആദർശത്തെ,മതനിരപേക്ഷമായ ഒരു തത്വത്തെ. എസ് യു സി ഐ ക്കാരെ പോലെ ആദര്‍ശത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഒരടി പിന്നോട്ടും മുന്നോട്ടും ഇല്ല എന്ന കര്‍ക്കശ നിലപാടുള്ളവരാണ് ഈ ബഹായികള്‍ . കോച്ചുന്ന തണുപ്പിലും സ്വസ്ഥതയും ഊര്‍ജ്ജവുമുള്ള മനുഷ്യരുണ്ടെന്നതിന്‍ തെളിവായി ഇറാനി കഫെ. ഒരു ജാതി ഒരു മതം ഒരു സമൂഹം എന്ന ദര്‍ശനമുയര്‍ത്തിയ ബാഹുള്ള എന്ന ഇറാന്‍ പ്രവാചകന്റെ അനുയായികളാണ് കവാരിയും കുടുംബവും.ദര്‍ശനത്തില്‍ നമ്മുടെ ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ ഗണത്തില്‍ വരും ഈ ബാഹുള്ള.ജാതി മതം വര്‍ണ്ണം വംശം ഭാഷ ലിംഗം എന്നിവക്കുമേലുള്ള അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കെതിരെ പ്രയത്നിച്ച ബാഹുള്ളയെ പ്രകീര്‍ത്തിക്കുന്ന വചനങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും സാഹിത്യവും ഇവിടെ കാണാന്‍ കഴിയും. പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ തന്നെ സ്തീകളും മനുഷ്യരാണെന്നും വാടകെക്കെടുത്തതോ ബാക്കി വന്നതോ ആയ നട്ടെല്ലുകൊണ്ടല്ല സ്തീകളെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും ഈ മതം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നു,ഈ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉറച്ച കാവല്‍ക്കാരിയായി കവാരി. വിളമ്പുന്ന ഭഷണത്തില്‍ കൂടി മനുഷ്യനെ ഒന്നിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്നതാണ് ഇറാനി കഫെ അന്വേഷിക്കുന്നത് .ബഹായ് വിശ്വസത്തിലൂന്നിക്കൊണ്ടാണ് &nbsp;ഓരോ ചലനവും. മതം സമാധാനത്തിലേക്കും വികാസത്തിലേക്കുമുള്ള പാതയാണെന്ന് &nbsp; ബഹായ് മതം പറഞ്ഞുറപ്പിക്കുന്നു. അതിലേക്കുള്ള ഒരു വഴി മാത്രം ഇറാനി കഫെയും കവാരിയും. തൃശൂര്‍ റൌണ്ടിലെ ഇന്ത്യന്‍ കോഫീ ഹൌസിൽ കവാടത്തിന് ഇടതു വശത്തെ എട്ട് പത്ത് കസേരകളില്‍ വൈകീട്ട് അഞ്ചുമണി മുതല്‍ കളിച്ച് രസിക്കുന്ന പ്രായമേറിയവരുടെ സൌഹൃദത്തെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട് ഊട്ടി മാർക്കറ്റിനടുത്തുള്ള ഈ കഫേ.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ✳മണിലാൽ<br /> <br /> <br /> <br /> <br /></div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>2http://marjaaran.blogspot.com/2019/02/blog-post_28.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Thu, 28 Feb 2019 10:46:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-4855143572316989417<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ആയിരം വില്ലൊടിഞ്ഞു ആരോമന മെയ്മുറിഞ്ഞു&nbsp;എന്ന പാട്ട് കേള്‍ക്കുകയാണ്. ഈ പാട്ടാണ്&nbsp; ഈയെഴുത്ത് തരുന്നത്. ഒളികണ്ണിലെയോരിതള്‍ തേന്മലരമ്പുകള്‍ വന്നു തറക്കാത്തൊരിടമില്ല &nbsp;എന്നിൽ വന്നുതറക്കാത്തൊരിടമില്ല...&nbsp; എന്ന് മാധുരി പാടുകയാണ്,വയലാറിന്റെ വരികളില്‍ ദേവരാജൻ മാഷിന്റെ സംഗിതത്തിൽ യേശുദാസിനൊപ്പം.ഒരു തലമുറയെ പ്രണയാതുരമാക്കിയതിന്റെ അവകാശികളിൽ ഇവരെല്ലാമുണ്ട്. കവിതയിലും കഥയിലും ജീവിതത്തിലും ഇതര പടര്‍പ്പുകള്‍ വേറെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും. കേരളത്തെ പ്രണയാതുരമാക്കിയതിൽ വയലാറിനും ദേവരാജന്‍ മാസ്റ്റര്‍ക്കും യേശുദാസിനും മാധുരിക്കുമൊക്കെ വലിയ പങ്കാണുള്ളത്, ചങ്ങമ്പുഴയുടെ തുടർച്ച. ഈ മുന്തിരിപ്പന്തലില്‍ മധുവിധു രാത്രിയില്‍ ഒന്നൊഴിയാതെ ഞാന്‍ തിരിച്ചു തരും അവ ഒന്നൊഴിയാതെ ഞാന്‍ തിരിച്ചു തരും.... ജീവിതത്തിൽ നിന്നുയർന്ന് നിൽക്കുന്നതും, ഗൃഹാതുരതവും പ്രണയസന്നിഭവുമായ ഒരവസ്ഥയെ അവര്‍ മലയാളിമനസ്സുകള്‍ക്കായി സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു.കാലങ്ങളെ &nbsp; യൌവ്വനസന്നിഭമായ ഒരവസ്ഥയിലേക്ക് അവർ മാറ്റി തീര്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ പാട്ടുകൾക്കൊപ്പം മലയാളികൾ നിത്യഹരിതരായി,പ്രേംനസീറിനെപ്പോലെ.&nbsp; രാഷ്ട്രീയത്തെ പാട്ടുകളില്‍ നിന്ന് അവര്‍ മാറ്റിനിര്‍ത്തിയതുമില്ല,മാറ്റത്തിനുള്ള ഉപകരണമാക്കുകയും ചെയ്തു. മനുഷ്യന്‍ മതം ദൈവങ്ങള്‍ ഭൂമി ഇവയെയെക്കുറിച്ചെല്ലാം അവര്‍ വിമർശവിശകലനങ്ങള്‍ നടത്തി &nbsp; മൂന്നാം തരമെന്ന് പരിഹസിക്കപ്പെടുന്ന സിനിമാ പാട്ടിലൂടെ. ‘ദന്തഗോപുരം തപസിനു തിരയും ഗന്ധര്‍വ്വകവിയല്ല ഞാന്‍........ മൂകത മൂടും ഋഷികേശത്തിലെ മുനിയല്ല ഞാന്‍ ഒരു മുനിയല്ല ഞാന്‍...‘ ഈ പാട്ടിന്റെ മൂഡ് പ്രണയവും സാഹിത്യം രാഷ്ട്രീയവുമാണ്.പ്രണയം ഫാസിസത്തിന്റെ കാലത്ത് രാഷ്ട്രീയമാണെന്ന് റഷ്യൻ കവി അന്ന അഹമത്തോവ പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയം പ്രമേയമാക്കിയ പാട്ടുകളിൽ പോലും &nbsp;പ്രണയത്തിന്റെ മാധുര്യം ചേർത്തു മാധുരി.ദേവരാജനും വയലാറും &nbsp;ഇതിനു കൂട്ടായി നിന്നു.മാധുരി അങ്ങിനെയാണ്,പാട്ടാകെ പ്രണയമാണ്.പാടാന്‍ അറിയില്ല എന്ന വിമർശനത്തെ &nbsp;അവര്‍ പ്രണയാതുരമായ സ്വരം കൊണ്ടാണ് അതിജീവിച്ചത്. &nbsp;വെള്ളിവീഴ്ച തിട്ടപ്പെടുത്താന്‍ തുനിഞ്ഞവരെ പ്രണയത്തിന്റെ മുന്തിരിച്ചാറില്‍ അവര്‍ മുക്കിത്താഴ്ത്തി. മനുഷ്യന്റെ സങ്കല്പഗന്ധമില്ലാത്തൊരു മന്ത്രമുണ്ടൊ,ദേവമന്ത്രമുണ്ടൊ...</div><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /></div><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">രാവിലെ എഴുന്നേറ്റാല്‍ മൂളലായി വന്നു നിറയുന്നതാണ് ഓരോ ദിവസത്തെയും എന്റെ പാട്ട്.അല്ലെങ്കില്‍ അന്നത്തെ സംഗീതത്തിന്റെ തുടക്കം.ഒന്നുറങ്ങി അത് മനസ്സില്‍ നിന്നും മാഞ്ഞുപോകണം,തേഞ്ഞു പോകണം,അതുവരെ നാവിലത് പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കും.പലപ്പോഴും ആ ദിവസത്തെ മൂഡുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണത്.കേരളത്തിൽ നിന്ന്ഓ തുടങ്ങി അത് പാക്കിസ്ഥാൻ അതിർത്തിയും കടക്കും.സംഗീതം പോലെ ദിവസവും മനസ്സില്‍ വരുന്ന സൌഹൃദങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാകുന്നു,പ്രണയങ്ങളും,പാട്ടുകളിൽ &nbsp; &nbsp;ഏറ്റവും അടുത്തു നില്‍ക്കുന്നത് മലയാളം പാട്ടുകള്‍ തന്നെ,കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല സംഗതിവശാൽ മലയാളിയായിപ്പോയി. &nbsp;ഓരോ ഭാഷയും &nbsp; അതിന്റെ&nbsp; സ്വന്തം സംഗീതത്തെ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനെ ക്രമത്തിലും ഒതുക്കത്തിലും &nbsp;മെരുക്കിയെടുക്കുക &nbsp;മാത്രമേ ചെയ്യേണ്ടതുള്ളു.ദേവരാജന്റെ ഗാനമാധുരി അതാണ്,മറ്റു പലരുടേയും പോലെ. &nbsp;ഞാന്‍ നട്ട പയറിന് വിരലിലിടാനൊരു വൈഢൂര്യ മോതിരം തന്നേ പോ... ഞാന്‍ ഏറ്റവുമധികം സഞ്ചരിച്ചിട്ടുള്ളത് , &nbsp; വായു വേഗത്തില്‍ മലയാള ചലച്ചിത്ര ഗാനങ്ങൾക്കൊപ്പമാകുന്നു. അവ എന്നില്‍ സഞ്ചാരശീലം വളർത്തി. &nbsp;തൃക്കാക്കര പൂപോരാഞ്ഞ് തിരുനക്കര പൂ പോരാഞ്ഞ്.... തൃക്കാക്കരയും തിരുനക്കരയും തൊട്ട് തെക്കൻകാറ്റും&nbsp; ഭാവനാവേഗത്തിൽ തിരുമാന്ധാം കുന്നിലെത്തിയത് എത്ര പെട്ടെന്നാണ്. ഇപ്പോഴാണെങ്കില്‍ പെരിന്തല്‍മണ്ണയും തിരുമാന്ധാംകുന്നും അരികെ. &nbsp;ദൂരവും സമയവും കൈപ്പിടിയിലൊതുങ്ങുമ്പോള്‍ &nbsp;കാവ്യകല്പനകള്‍ മങ്ങുന്നു.മണ്ണിന്റെ ശേഷിപ്പിനെപ്പോലും കോണ്‍ക്രീറ്റില്‍ മൂടുന്നു,പാട്ടിൽ നിന്നും കവിതയിൽ നിന്നും ജീവിതം അകന്നുപോകുന്നത് അതു കോണ്ടായിരിക്കാം. ഒരിക്കല്‍ തിരുമന്ധാംകുന്നിൽ &nbsp; &nbsp;കുറെ നേരം നിന്നു.അമ്പലം കാണാനല്ല.ഞെരളത്തിന്റെ സംഗീതത്തോടൊപ്പം വയലാറും മാധുരിയും &nbsp; അവിടേക്ക് &nbsp; എന്നെ കയറ്റുകയായിരുന്നു. ഭക്തി എനിക്ക് ലജ്ജയാണ് തരുന്നത് .ആ തോന്നല്‍ പോലും എനിക്ക് &nbsp;അപമാനത്തിന്റെ &nbsp;ആവരണം തരുന്നു. എന്നിട്ടും ഞാന്‍ “തരുമോ തിലകം ചാര്‍ത്താനെനിക്കു നിന്‍ തിരുവെള്ളിത്തിറയുടെ തേന്‍ കിരണം......” എന്ന് മാധുരിയെ പാടിപ്പോകുന്നു.&nbsp; ഭക്തിയെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഈ സംഗീതക്കാരുടെ പങ്കിനെ വെറുതെ വിടുന്നു. ഒറ്റ വരിയില്‍ വയലാര്‍ കുറിച്ചിട്ട തിരുമാന്ധാംകുന്നിനെ വീണ്ടും എനിക്ക് പുനസൃഷ്ടിക്കേണ്ടിവന്നു.മാഹിയില്‍ പോയി മുകുന്ദന്റെ മയ്യഴി സൃഷ്ടിക്കുന്നതുപോലെ,തസറാക്കില്‍ പോയി ഒ.വി.വിജയനെ&nbsp; മെരുക്കുന്നതുപോലെ.മാര്‍ക്വേസിന്റെ മെക്കണ്ടൊയെ അന്വേഷിച്ച് അതൊരു സ്ഥലഭാവനയെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന ഡോക്യൂമെന്ററി &nbsp;സിനിമയുണ്ട്. വയനാടും തിരുനെല്ലിയും &nbsp;ആകർഷകമാകുന്നതിൽ &nbsp;നീലപ്പൊന്മാനെ എന്റെ നീലപ്പൊന്മാനെ എന്ന പാട്ടിനും പങ്കുണ്ട്. പി.വത്സലയും രാമു കാര്യാട്ടുമൊക്കെ കൂടെയുണ്ട് . ചുണ്ടില്‍ പൈപ്പും തിരുകി ബുൾഗാൻ വെച്ച രാമുകാര്യാട്ട് ഏതോ ഫ്രെയിമിലേക്ക് ദൃഷ്ടിയൂന്നി&nbsp; പാറയിൽ കയറി നില്പുണ്ടൊ എന്നൊരു തോന്നലും &nbsp;വിട്ടുപോകുന്നില്ല. ആരും മരിക്കുന്നില്ല,ഒന്നും മായുന്നില്ല. തിരുനെല്ലി സ്പൈസസ് വാലിയിലെ താമസക്കാലത്ത് തുറന്നിട്ട ജനലയിലൂടെ മഴപെയ്തൊഴിഞ്ഞ ഒരു രാത്രിയില്‍ കാടാകെ ലക്ഷക്കണക്കിന് മിന്നുമിനുങ്ങുകൾ തെളിഞ്ഞിറങ്ങുന്നതു കണ്ട് , &nbsp; വയനാട്ടിലെ വാസന പൂവുകള്‍ വാര്‍മുടി ചീകി ചൂടേണം... എന്ന പാട്ടായി ഞാൻ മാറി. മാനന്തവാടിയില്‍ &nbsp;നിന്നും തിരുനെല്ലിയിലെക്ക് വരുമ്പോള്‍ &nbsp; &nbsp; തേക്കിന്‍ തോട്ടത്തില്‍ നിന്നനുഭവിച്ച കാറ്റും കുളിരും, &nbsp;തേക്കു പൂക്കും കാട്ടിലെ&nbsp;.... എന്ന വരികളുമായി ചേര്‍ത്ത് വെച്ചു. തൊട്ട വീട്ടിലെ&nbsp; സുകുമാരനുണ്ണി തിരുനെല്ലി -മാനന്തവാടി&nbsp; യാത്രകൾ സന്ധ്യയിലേക്ക് മാറ്റി വെക്കും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് എന്റെ മാത്രം തോന്നലല്ല അതെന്ന് തോന്നി. &nbsp; &nbsp; &nbsp; പ്രകൃതിയെ ആപാദചൂഡം അനുഭവിക്കണമെങ്കില്‍ ബൈക്കില്‍ തന്നെ പോകണം. വയലാറും,വയലാറിന്റെ &nbsp;ഭാവനക്കൊപ്പം യേശുദാസും മാധുരിയും ഇതിലേ സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. പ്രണയത്തിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് അതിന്റെ സുഗന്ധമറിഞ്ഞാണ് മാധുരി എപ്പോഴും &nbsp;പാടുക.കാമവും ശൃംഗാരവുമെല്ലാം അതിന് ചേരുമ്പടി ചേരും. &nbsp; പാട്ടിന്റെ പൂമാരി വീണുവീണ് കാട്ടിലെ മുളങ്കാട് പീലീനീര്‍ത്തി മാനസമയൂരം വീണ്ടുമേതോ മാദക ലഹരിയില്‍ നൃത്തമാടി അല്ലെങ്കില്‍ എങ്ങിനെയാണ് മഞ്ഞിനും മഴക്കുമിടയിലെ&nbsp;പുയൽ &nbsp;പോലെ ഈ വരികളൊക്കെ നമ്മെ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നത്.</div><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /></div><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">&nbsp;ഒളികണ്ണിലെയോരിതൾ തേന്മലരമ്പുകൾ വന്നുതറക്കാത്തൊരിടമില്ല എന്നിൽ.....</div><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghJhBy6VA9RMCjIqWbgBC1PoDXRsdCzX6DgZNyop1aVcpNDByr2R9lHPuSRPZU3nlFo84hEhJ2SXCOCYPmhVxJWUsXgxvMnmYYNWvfiWOn4lU203KsZ6w7n4JTtRfmG7Uk-5uET9vsVbZ5/s1600/IMG_20190301_000939.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1106" data-original-width="1080" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghJhBy6VA9RMCjIqWbgBC1PoDXRsdCzX6DgZNyop1aVcpNDByr2R9lHPuSRPZU3nlFo84hEhJ2SXCOCYPmhVxJWUsXgxvMnmYYNWvfiWOn4lU203KsZ6w7n4JTtRfmG7Uk-5uET9vsVbZ5/s320/IMG_20190301_000939.jpg" width="312" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqNYAshjcLcsEFn7Jms_8k6sov9z7JxuvEY3MWZufTpKOVaeKUjOZfUiZFJmoVaxV59SPOm2tvbGvFqGSDuBIhNF2SAD6JseOhTnZk3L_t4912jJ1-Q-rmLNEDC1JZFZx7vN0Cpik6qy1k/s1600/Screenshot_20190301-000228_Google-01.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1081" data-original-width="721" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqNYAshjcLcsEFn7Jms_8k6sov9z7JxuvEY3MWZufTpKOVaeKUjOZfUiZFJmoVaxV59SPOm2tvbGvFqGSDuBIhNF2SAD6JseOhTnZk3L_t4912jJ1-Q-rmLNEDC1JZFZx7vN0Cpik6qy1k/s320/Screenshot_20190301-000228_Google-01.jpeg" width="213" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7JBCzV-VleAfk6yspkqn470mgmsFvMGz1epnQQE_iMJueJlwyYsooQ14xuknljJI-Jo4j2bQ8rtKI-Jbts8_WTtuhK_2zlNZLqwqgW2odG0OGkZQKMPGdYjii5RanrCBND9iIBm6fjwid/s1600/IMG_20190301_001020.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="773" data-original-width="657" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7JBCzV-VleAfk6yspkqn470mgmsFvMGz1epnQQE_iMJueJlwyYsooQ14xuknljJI-Jo4j2bQ8rtKI-Jbts8_WTtuhK_2zlNZLqwqgW2odG0OGkZQKMPGdYjii5RanrCBND9iIBm6fjwid/s320/IMG_20190301_001020.jpg" width="271" /></a></div> &nbsp; &nbsp;</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>1http://marjaaran.blogspot.com/2019/02/blog-post_21.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Thu, 21 Feb 2019 07:51:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-6606120984193939662<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieXrijlf0sNWiiSDhB0PgDBqNVLsNaSvLdpJV61SjIVYfKozQ0LV21PX0vihfqQM5SubplcFyQiKvstu2O-vdc0AQE8mcSLHqce1kUmhQ0gcYRmoLZYvhZNC_a3Hfguihj9QLZ4D9Iskxo/s1600/IMG-20181206-WA0023-01.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="995" data-original-width="958" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieXrijlf0sNWiiSDhB0PgDBqNVLsNaSvLdpJV61SjIVYfKozQ0LV21PX0vihfqQM5SubplcFyQiKvstu2O-vdc0AQE8mcSLHqce1kUmhQ0gcYRmoLZYvhZNC_a3Hfguihj9QLZ4D9Iskxo/s320/IMG-20181206-WA0023-01.jpeg" width="308" /></a></div> ✳<br /> <br /> <br /> പാഴ്പ്രണയത്തിന്റെ താജ് മഹല്‍ എന്ന് കേരളീയ വാസ്തുവിദ്യയുടെ പതിനാറുകെട്ട് എന്ന &nbsp;ഈ അത്ഭുതത്തെ അതരിപ്പിച്ചേക്കാം ചരിത്രകാരന്മാര്‍ വരും കാലങ്ങളില്‍. ദേശാന്തരങ്ങളില്‍ മദിച്ചുമറിയേണ്ട ഒരു പ്രണയത്തെ ഞെക്കിക്കൊന്നതിന്റെ നിശബ്ദമായ വികാരങ്ങള്‍ ഈ പണ്ടാറക്കെട്ടിന്റെ കനംതൂങ്ങിയ ഓരോ മുറിയും മുക്കും മൂലയും ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നതു പോലെ സന്ദര്‍ശകര്‍ക്കു തോന്നുന്നുവെങ്കില്‍.......... ഈ കഥ കേട്ടിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം. ഇന്ത്യക്കാരെ ബ്രിട്ടിഷ് ബിസ്കറ്റ് രുചിപ്പിക്കുവാനാണ് ജോസഫ് ഫ്രൈ എന്ന ബ്രിട്ടിഷുകാരന്‍ ഇന്ത്യയിലെത്തുന്നത്.ചായക്കൊപ്പം ബിസ്കറ്റൊ&nbsp; മറ്റെന്തിങ്കിലുമോ കടിക്കുന്ന മദിരാശി പട്ടണമാണ് സ്വാഭാവികമായും അവര്‍ ബിസിനെസ്സിന് തെരഞ്ഞെടുത്തത്.ബിസ്കറ്റ് തീറ്റ മൂലം മദിരാശി പട്ടണം പോഷക സമൃദ്ധമായില്ലെങ്കിലും ഗ്രഹണിയും തൂറലും മറ്റുമായി വഴിവക്കുകള്‍ ആങ്ങിനെയായി.ഇതില്‍ നിന്നും പോഷകം വലിച്ചെടുത്ത് ഫ്രൈ കുടുംബം വടവൃക്ഷം പോലെ സമ്പന്നമായി. പോഷക സമൃദ്ധമായ ഇന്ത്യനവസ്ഥയില്‍ ആകൃഷ്ടരായ ഫ്രൈ കുടുംബം വീടുവെക്കാന്‍ പറ്റിയ സ്ഥലം തേടിയാണ് നെല്ലിയാമ്പതിയില്‍ എത്തുന്നത്. പാലക്കാട്ടുകാര്‍ക്കു പോലും ഓണം കേറാമൂലയായിരുന്നു അന്ന് നെല്ലിയാമ്പതി.ആനകളടക്കം കാട്ടു മൃഗങ്ങള്‍ വനപാലകരുടെ ശല്യമില്ലാതെ സ്വൈര്യമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലം. കുടിയേറ്റക്കാര്‍ കണ്ടതൊക്കെ വെട്ടിവെടിപ്പാക്കി കൈക്കലാക്കിയത് പിന്നീടാണ്. കാട്ടുമൃഗങ്ങള്‍ക്കും കാടുകൈയ്യേറ്റക്കാരുക്കും ഇടയില്‍ ഞെരുങ്ങിയ ആദിമനിവാസികളായിരുന്നു.നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ഭഷണവും ശീലിപ്പിച്ചാണ് ജനാധിപത്യ സര്‍ക്കാര്‍ അവരെ കാടിറക്കി പെരുവഴിയിലാക്കിയത് പിന്നീടാണ്. നെല്ലിയാമ്പതിയില്‍ അനുയോജ്യമായ സ്ഥലം കണ്ടെത്തിയ സായ്പ് കേരള വാസ്തുവിദ്യയില്‍ തടഞ്ഞ് വീണതിന്റെ പരിണതഫലമായി 4x4 കണക്ക് പ്രകാരം &nbsp;പതിനാറുകെട്ട് വിലക്കു വാങ്ങാന്‍ കോട്ടയത്തെ പള്ളം രാജകുടുംബാംഗങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നത്. പഴമ വിട്ട് മട്ടുമാറ്റി മനുഷ്യരെപ്പോലെ ജീവിക്കാന്‍ തുടങ്ങണമെന്ന് കെട്ടുകളില്‍ താമസിക്കുന്ന ഇരുളന്മാര്‍ ആലോചിച്ചു തുടങ്ങിയ കാലമായിരുന്നു അത്. ഇതുതന്നെ താപ്പ് എന്ന് കരുതി സായ്പിനെ മേല്‍ പതിനാറുകെട്ട് അവർ കെട്ടിവെക്കുന്നു.കുറെ നാള്‍ നമുക്ക് എട്ടിന്റെ പണി തന്നവരല്ലെ,തിരിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള നല്ല അവസരം എന്നു കരുതിയിട്ടുണ്ടാവണം &nbsp;കഴുക്കോല്‍ ഊരി നിത്യച്ചെലവിന് വഴി കണ്ടെത്തിയിരുന്ന ഈ രാജകുടുംബം. പതിനാറുകെട്ട് സ്വന്തമായിക്കിട്ടിയ സായ്പ് അതെല്ലാം പോളിച്ചെടുത്ത് നൂറുകണക്കിന് ലോറിയിലും ട്രക്കിലുമായി നെല്ലിയാമ്പതി മല കയറുന്നു.അവിടെ പതിനാറുകെട്ട് പുനസ്ഥാപിക്കുന്നു,ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നു. ഒരു&nbsp; സസ്യഗവേഷണ സ്ഥാപനവും ഒരുക്കുന്നു.കാടിനോടുള്ള സ്നേഹം കൂടുകയും മനുഷ്യരോടുള്ളത് കുറയുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായും ബിസ്കറ്റ് കമ്പനി പൂട്ടേണ്ടി വന്നു,തമിഴന്മാര്‍ പഴയ സാക്രീന്‍ ബിസ്കറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചു കടിക്കാനും തുടങ്ങി. വനവും വനഗവേഷണവുമായി ജീവിതം മുന്നേറുമ്പോഴാണ് മഹാളി എന്ന ഇരുകാലന്‍ വനജീവി ഫ്രൈ കുടുംബത്തില്‍ വന്നെത്തുന്നത്.ആരോഗ്യ ദൃഢഗാത്രനായ മഹാളി എന്ന ആദിമനിവാസിയെ ഫ്രൈ കുടുംബം സഹായത്തിന് വെച്ചു. &nbsp; &nbsp; വനനിഗൂഢതകളില്‍ സായ്പിനൊരു കൂട്ടും വേണമായിരുന്നു. സിനിമയിലൊക്കെ സംഭവിക്കുന്നതു പോലെ ഫ്രൈ കുടുബത്തിലെ ഇടനാഴി വഴി ഒരു പ്രണയം പൂക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ആറടി പൊക്കവും അതിനൊത്ത വീതിയുമുള്ള &nbsp; കാടനായിരുന്നു മഹാളി.ഫ്രൈയുടെ മകള്‍ മിന്നാ ഫ്രൈക്ക് മഹാളി ഇഷ്ടപുരുഷനാവുന്നു.ചുറ്റാനൊരു മരമുള്ളപ്പോള്‍ എന്തിന് വള്ളി നിലത്തിഴയണം,അതും മനുഷ്യമുഖങ്ങളെ അധികം കിട്ടാത്ത കൊടുംകാട്ടില്‍. മഹാളി എന്ന മഹാവൃക്ഷത്തില്‍ മിന്ന പടര്‍പ്പായി.മിന്നയുടെ തിരുവായ്ക്ക് മഹാളിക്ക് എതിര്‍വാ ഇല്ലായിരുന്നു.കാട്ടുഭാഷ വശമില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീ ആയിരുന്നു മിന്ന.യെസ് നോ പറഞ്ഞൊഴിയാനറിയാത്ത മഹാളി മിന്ന(ൽ)പ്രണയത്തില്‍ അടിയറവു പറഞ്ഞ. ബ്ലാക്ക് ആന്റ് വൈറ്റ് ചിത്രം പോലെ അവര്‍ കാടായ കാട് മുച്ചൂടും കവർന്ന് പ്രേമിച്ചു.കാട്ടുവള്ളികളില്‍ ആടിക്കളിച്ചു,ഫ്രൈ ബിസ്കറ്റുകള്‍ കൊറിച്ചു.കാട്ടുമക്കളെയും കള്ളവാറ്റുകാരെയും മാത്രം കണ്ടു പരിചയിച്ച കൊടും വനത്തിലെ മാന്‍ പേടകളും പന്നികളും ചെന്നായ്ക്കളും കാട്ടുപോത്തുമൊക്കെ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന മിന്നയെ കണ്ട് കണ്ണഞ്ചി. മിന്നയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ മഹാളിയെ ഇതേതു ജന്തു എന്ന് കണ്ണിറുക്കുകയും ചെയ്തു. മനുഷ്യകുലമല്ലെങ്കിലും സായ്പിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ കാട്ടുമൃഗങ്ങളും കവാത്തു മറന്നിരിക്കണം. മക്കളേക്കാളും ബിസ്കറ്റ് കമ്പനിയേക്കാളും കാടിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഫാദര്‍ ഫ്രൈ ഈ ബന്ധത്തെ അംഗീകരിക്കുമെന്നായിരുന്നു മകള്‍ ഫ്രൈ വിചാരിച്ചത്.പക്ഷെ കാര്യങ്ങള്‍ ഓവര്‍ ഫ്രൈ ആയി. ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഉണരുമ്പോള്‍ താന്‍ ഉറങ്ങുന്ന മുറിയൊഴിച്ച് വീടാകെ പൊളിച്ച് ലോറിയിലേക്കും ട്രക്കിലേക്കും കയറ്റുന്ന കാഴ്ചയാണ് മഹാളിയെ വിചാരിച്ച് &nbsp;കോട്ടുവായിട്ടു പുറത്തു വന്ന മിന്ന കാണുന്നത് .മിന്ന ഉണരുന്നതും നോക്കിയിരിക്കയായിരുന്നു ,ബാക്കിയുള്ളതും പൊളിച്ച് ട്രക്കില്‍ കയറ്റാന്‍. മഹാളി എന്ന മാറാരോഗത്തെ പേടിച്ച് ജോസഫ് ഫ്രൈ കുടുംബം &nbsp;കൊടൈക്കനാലിലേക്ക് താമസം മാറ്റുകയായിരുന്നു. വീടു വിട്ടല്ല,വീടിനെയും കൂ‍ട്ടി.പതിനാറുകെട്ടിന് ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതെയായി,ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടുകൊണ്ട്. നെല്ലിയില്‍ നിന്നും നൂറുകണക്കിന് ട്രക്കുകുള്‍ മലയിറങ്ങുകയും കൊടൈക്കനാല്‍ മല കയറുകയും ചെയ്തു.ഈ കാഴ്ച ഇന്നും പഴമക്കാരുടെ ഓർമ്മയിൽ തിളങ്ങിനിൽപുണ്ട്. ചുട്ട കാട്ടുകിഴങ്ങ് &nbsp; ട്രൈബല്‍ കാമുകന്റെ സാഹസത്തോടെ കടിച്ച് മോണ വെന്ത് നിറംകെട്ട പല്ലിനാല്‍ കണ്ണീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന പുഞ്ചിരിയാൽ മഹാളി മലയിറങ്ങുന്ന മിന്നയെ നോക്കിനിന്നു. പുതിയ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ മിന്ന മഹാളിയെ മറന്നു.മഹാളി കാട്ടുകിഴങ്ങ് കടിച്ചും തേന്‍ കുടിച്ചും കാട്ടില്‍ അലഞ്ഞു. അച്ഛന്‍ ഫ്രൈ അധിക നാള്‍ കൊടൈക്കനാലിലെ കുളിര് കൊണ്ടില്ല. സഹോദരന്‍ ഫ്രൈയു (ഫ്രാൻസിസ് )മൊന്നിച്ച് &nbsp;മിന്ന ഫ്രൈ കടല്‍ കടന്നു.കൊടൈക്കനാലില്‍ എട്ടു കെട്ട് അനാഥമായി. കഥയിൽ ഭരിതനായി നെല്ലിയാമ്പതിയിൽ നിന്ന് വണ്ടി പിടിച്ച് ഞാനവിടെ പോയി.മനോഹമാണീ നാലുകെട്ട്.ഒരു കെയര്‍ ടേക്കറുടെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ പൂര്‍വ്വാനുഭവങ്ങളുടെ ഭാരത്തോടെയും കരുത്തോടെയും &nbsp;അതവിടെ എഴുന്ന് നില്‍ക്കുന്നു. ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ച് മിന്നയേയും മഹാളിയേയും ഓര്‍ത്തു. ജോസഫ് ഫ്രൈയുടെ കുഴിമാടം കണ്ടു.ഫ്രാന്‍സിസ് ഫ്രൈയുടെ ചില ചിത്രരചനകള്‍ കണ്ടു. നെല്ലിയാമ്പതിയില്‍ നിന്നും കൊടൈക്കനാലില്‍ നിന്നും കേട്ടറിഞ്ഞ കഥക്ക് കെട്ടുകഥയുടെ ഛായ ഉണ്ടായിരിക്കാം.പക്ഷെ കൊടൈക്കനാലിലെ പതിനാറുകെട്ടില്‍ പൊടിപിടിച്ചു കിടന്ന, കൈതഴക്കത്തിൽ ആരോ മെഴുകിയ ഒരു പെയിന്റിംഗ് &nbsp;മിന്നയുടെയും മഹാളിയുടെയും പ്രണയത്തിന് ആധികാരികത്വം നല്‍കുന്ന സൂചനയാണ്.ഒരു കറുത്ത പുരുഷനും ഒരു വെളുത്ത സ്ത്രീയും ഇതില്‍ ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.ഈ ചിത്രത്തില്‍ നിന്നാണോ കഥകളെല്ലാം പുറപ്പെട്ടത്.അല്ലെങ്കില്‍ കഥകളില്‍ നിന്നാണോ ഈ ചിത്രം രചിക്കപ്പെട്ടത്.ആര്‍ക്കറിയാം. ഈ ചിത്രം മിന്നാസഹോദരന്‍ ജോസഫ് ഫ്രൈ വരച്ചതാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്.അയാള്‍ ഇന്ന് ലോകം അറിയുന്ന ചിത്രകാരനാണ്. സൂചന കണ്ടു പഠിക്കേണ്ടവരാണ്&nbsp;കഥാകൃത്തുക്കള്‍. ഇക്കഥക്ക് ശേഷം ഞാന്‍ ഗൂഗിളില്‍ പോയി മിന്ന ഫ്രൈ എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തു.റിസല്‍ട്ട് അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു.മിന്ന ഫ്രൈ എന്ന പേരിനൊപ്പം ഒരുപാടു ലിങ്കൂകള്‍.അതൊക്കെ അവരുടെ ഉയര്‍ന്ന സാമൂഹ്യാവസ്ഥ വെളിവാക്കുന്നവയായിരുന്നു.ഗൂഗിള്‍ പ്രകാരം ഫ്രാന്‍സിസ് ഫ്രൈയും പ്രശസ്തനായ ചിത്രകാരനാണെന്നും അറിഞ്ഞു. ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ വലിയൊരു കമ്പനിയുടെ തലപ്പത്ത് റിസഷന്‍ കാലത്തെ അസ്വസ്ഥതയോടെയിരിക്കുകയാണ് മിന്ന,കാട്ടുകിഴങ്ങ് കടിച്ചും കാട്ടുതേൻ നുണഞ്ഞും മഹാളിയോടൊപ്പം പൂവിതളുകളെപ്പോലെ നെല്ലി മലഞ്ചെരിവുകളില്‍ പാറിക്കൊണ്ടിരിക്കേണ്ടതിനു പകരം.<br /> <br /> <br /> ❤മണിലാൽ</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>3http://marjaaran.blogspot.com/2019/02/blog-post_19.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Tue, 19 Feb 2019 00:57:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-4545169778889701444<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> അമ്മ അനുഭവമാല...<br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBGrQjuNUKHwsLpVTOl8TGaMWa55P4GI50U7RkwU70XPYMZuzPbo66eg4BfFTYI4Gh-2Yy9v8l5A8nKgqTUqh5sqW65YYeFTxQU9z4bXprouwF1llo3ccmxo54cQgrbyPmeOhopO1y6E8Y/s1600/me-01.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="640" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBGrQjuNUKHwsLpVTOl8TGaMWa55P4GI50U7RkwU70XPYMZuzPbo66eg4BfFTYI4Gh-2Yy9v8l5A8nKgqTUqh5sqW65YYeFTxQU9z4bXprouwF1llo3ccmxo54cQgrbyPmeOhopO1y6E8Y/s320/me-01.jpeg" width="320" /></a></div> <br /> <br /> അമ്മയും ഞാനും കീരിയും പാമ്പും പോലെയായിരുന്നു.അത് സ്വാഭാവികവുമായിരുന്നില്ല - ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും.എനിക്ക് രണ്ടുജീവികളിൽ ഒന്നാകണമായിരുന്നു,എന്റെ ദുർനടപ്പിന്.അമ്മക്ക് അമ്മയുമാവണമായിരുന്നു. ഇരുദിശകളിലും രണ്ടുപേരും ശരിയുമായിരുന്നു. ബാഗും തൂക്കി ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അമ്മ ചോദിക്കും,എവിടേക്കാടാ,ഞാൻ നിസാരമായി ഞാൻ &nbsp;പറയും,കൽക്കത്തക്ക്. ഇങ്ങനെയൊരു മകനെ സഹിക്കാൻ ഒരമ്മക്കും എളുപ്പമായിരിക്കില്ല.വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങാനും വീട്ടിലേക്ക് പോകാനും എനിക്ക് നല്ല മെയ് വഴക്കങ്ങൾ വേണമായിരുന്നു ,ഒരു കാരണവുമില്ലാത്ത യാത്രകളായിരുന്നു,അമ്മക്കതെല്ലാം. കോളേജിനുശേഷമുള്ള ദീർഘസഞ്ചാരങ്ങൾ സിനിമക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു.അന്നൊക്കെ ഫിലിംഫെസ്റ്റിവലുകൾ &nbsp;പലദേശങ്ങളിലായിരുന്നു,സ്ഥിരം വേദിയില്ലാത്ത കാലം.സ്ഥിരം വേദികൾ എല്ലാവരേയും ബോറഡിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നുമാണ്.യാത്രയുടെ സാദ്ധ്യതകൾ ആദ്യം തൂറന്നുതന്നത് ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലുകൾ,സിനിമക്ക് വേണ്ടിയുള്ള യാത്ര,സിനിമയിലൂടെയുള്ള യാത്ര. മാതൃഭാവമാണ് അടിസ്ഥാന വികാരമെങ്കിലും ഉരുക്കിന്റെ ധാർഷ്ട്യം അമ്മയുടെ &nbsp;ജീവിതത്തിലുണ്ടായിരുന്നു,ആരേയുംകൂസാതെയുള്ള ഒരു ജീവിതം.തോരാത്ത പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്നും നേരിട്ട .തിക്താനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നും കിട്ടിയതാണത്.അടുത്ത വീട്ടിലെ പയ്യൻ മരത്തിൽ തൂങ്ങിമരിച്ച രാത്രി &nbsp;മരണം പേടിച്ച് ഞാൻ പോലും മാറിനിന്നപ്പോൾ അമ്മ ചെയ്തത് നേരെ പോയി മരണത്തിലേക്ക് ടോർച്ചടിച്ച് അതിനെ സധൈര്യം സ്വീകരിക്കുകയായിരുന്നു.അമ്മയുടെ ഈ താന്തോന്നിത്തം നാട്ടിൽ വലിയ വർത്തമാനമായിരുന്നു,മയപ്പെടുത്തിയാണെങ്കിലും അക്കഥ പലരും എന്നോടും പറയുകയുണ്ടായി.വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം കുറസോവയുടെ ആത്മകഥ വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നി അമ്മയാണ് ശരി എന്ന്.എന്നെപ്പോലെ ഒളിച്ചോട്ടമല്ല ശരിയെന്നും.യുദ്ധാവശിഷ്ടങ്ങൾ കാണാൻ സഹോദരനോപ്പം പോയ കുറസോവ ദുരന്തം നോക്കാനാവാതെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു,സഹോദരൻ പറഞ്ഞു,ഒന്നിനും പുറംതിരിഞ്ഞുനിൽക്കരുത്, അഭിമുഖീകരിക്കൂ,എല്ലാം പിന്നെ അനായാസമാകും.കുറസോവയെ ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ചതായിരുന്നു &nbsp;സഹോദരന്റെ വാക്കുകൾ. ദാരിദ്ര്യം ഏകാന്തത &nbsp;അരക്ഷിതത്വം,എല്ലാറ്റിനേയും അഭിമുഖീകരിച്ചു വളർന്നവളായിരുന്നു എന്റെ അമ്മ. മരങ്ങൾക്ക് വാർഷികവളയമെന്ന പോൽ അത് കരുത്തായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു,ഒന്നിലും ആരേയും കൂസാതെ,ആശ്രയിക്കാതെ. ആയതിനാൽ എന്റെ ജീവിതം സ്വാതന്ത്ര്യം നിറഞ്ഞതായി.കറന്റ് ബിൽ,ടെലഫോൺ ബിൽ,റേഷൻ കട,പലചരക്ക്,മീൻ മാർക്കറ്റ്,പാൽ വിതരണം,കശുവണ്ടി പെറുക്കൽ ഒക്കെ അമ്മ നേരിട്ടുതന്നെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.ഇരുപത് കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ആലപ്പാട് പുള്ളിലെ കോൾപ്പാടത്തേക്കുപോലും അപകടം പറ്റി അല്പം മുടന്തുള്ള കാലുമായി അമ്മ നിരന്തരം പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.കൊയ്ത്തിനുമാത്രം ഞാൻ പോകുമായിരുന്നു. ലോറിക്കു മുകളിലെ കറ്റനിറച്ച ഉയരങ്ങളിൽ &nbsp;കൊയ്ത്തുകാർക്കൊപ്പം ഇരുന്നുള്ള സഞ്ചാരവും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.സ്കൂളിൽ പോക്കും അമ്മ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ,മടി &nbsp;എന്ന കൂട്ടുകാരൻ അങ്ങിനേയും &nbsp;ആഗ്രഹിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. തോരാത്ത മഴയിൽ വീടില്ലാതെ &nbsp;അമ്മയും മൂന്നുമക്കളും അന്തംവിട്ടുനിന്നതും ആടിയുലഞ്ഞ വള്ളത്തിൽ ഞാനും ചേട്ടനും കൂടി കാനോലിക്കനാലിലൂടെ കറ്റനിറച്ച വഞ്ചി തുഴഞ്ഞതും എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒഴിച്ചുനിർത്താനാവാത്ത വിഷ്വലുകൾ ആവുന്നത് അമ്മ അതിലെ നായികയായതുകൊണ്ടാണ്.അമ്മക്കൊപ്പം ഞങ്ങളും ചുഴിയിലകപ്പെടാതെ തുഴയുകയായിരുന്നു. രാത്രിയിൽ തുള്ളിക്കളിച്ച വലിയ മീനുകൾ കെട്ടിയിട്ട വഞ്ചിയിലേക്ക് മലക്കം മറിഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ കറിച്ചട്ടിയെ സമൃദ്ധമാക്കിയതും ഒരു വലിയ കാര്യമായി ഓർമ്മയുടെ ശേഖരത്തിലുണ്ട്. പോകെപ്പോകെ അമ്മ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി,എന്നെ വെറുതെ വിടുക. അമ്മയുടെ ആരോഗ്യവും കരുത്തും ധാർഷ്ട്യവുമായിരിക്കാം അതിനുകാരണം.ഇവന്റെ കാലൊന്ന് ഒടിഞ്ഞുകിട്ടിയെങ്കിൽ കുറച്ചുനാൾ വീട്ടിൽ കിട്ടിയേനെ എന്ന് പറഞ്ഞതും ഈ അമ്മയാണ്. ആരോഗ്യം കുറഞ്ഞുവന്ന കാലത്താണ് &nbsp;മകനായി ഞാൻ അമ്മയിലേക്ക് തിരികെയെത്തുന്നത്. നിന്നെയൊന്ന് കാണാൻ എന്ന് ഒറ്റവാക്ക് മൊബൈലിൽ കേൾക്കേണ്ട &nbsp;താമസം ഞാൻ ' വാടാനപ്പള്ളിയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുമായിരുന്നു.മതിലും വേലിയുമില്ലാത്ത വിശാലവിസ്തൃതിയിലേക്ക് നിഴലും രൂപങ്ങളും &nbsp;മറിയുന്നതും നോക്കിയിരുന്ന കണ്ണുകൾ തിളക്കം വെക്കുന്നതും അതിൽ കുറച്ച് കണ്ണീരുകലരുന്നതും ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്,അത് &nbsp;ഒരു കാമുകിയിലും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല.. വീട് വിടാനുള്ളത് എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച് എന്നും വീടുവിട്ടുപോവാൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ അമ്മ കിടപ്പായപ്പോൾ &nbsp;വീട്ടുപക്ഷിയായി. നഴ്സിംഗിനെ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭവമായി കാണുന്നതും ഇക്കാലത്ത്.അറിയാതെ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ നിന്നും പോയ ഒരു ദിവസം.ഞാനത് തുടച്ചുകളയുകയായിരുന്നു,അല്പം മടിയോടെ.ഞാൻ പറഞ്ഞു,ഞാൻ എന്താ ചെയ്യുന്നതെന്ന് അമ്മ അറിയുന്നുണ്ടൊ. അമ്മ പറഞ്ഞു ,ഞാനും കുറെ നിന്റെ കോരിയതല്ലെ.ആ നിമിഷം പമ്പ കടന്നു എന്റെ മടിയും അറപ്പും വെറുപ്പുമൊക്കെ,പിന്നെ എല്ലാം സ്നേഹമായിരുന്നു. അമ്മ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും പിൻ വാങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ആ ശരീരത്തിന് ഏറെക്കുറെ ഒരു കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ നിന്നു.ആ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചുകോണ്ടിരുന്നു,അമ്മ &nbsp;കുട്ടിയെ എന്നപോലെ.എത്ര പെട്ടെന്നാണ് എല്ലാം തലകീഴായി മറിയുന്നത് . ഇവിടെ വളരുകയല്ല,തളർന്നുതളർന്നു പോകുകയാണ്,തിരികെ കിട്ടാത്തവിധം..പെട്ടെന്നാണത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്.അമ്മ കൈകൾ ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,തലയുയർത്താനുംപെടാപ്പാടു പെടുന്നു.അമ്മക്കുള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ നടക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് &nbsp;തോന്നി.ഞാൻ ക്ഷമയോടെ &nbsp;ശ്രദ്ധയോടെ കാത്തിരുന്നു,ശരീരത്തിൽ തൊട്ടിരുന്നു.അമ്മയെ ആകെ നിരീക്ഷണത്തിലാക്കി.ഒടുവിൽ അമ്മയുടെ അസ്വസ്ഥതക്ക് കാരണവും കണ്ടെത്തി,ഞാൻ കരഞ്ഞുപോയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്.മനുഷ്യൻ നിസാരനും &nbsp;നിസഹായനുമാവുന്ന നിമിഷത്തെ ഞാനും &nbsp;അമ്മക്കൊപ്പം അന്നനുഭവിച്ചു. ആരുടേയും കാഴ്ചയിൽ പെടാൻ സാദ്ധ്യതയില്ലാത്ത അത്രക്ക് കുഞ്ഞനുറുമ്പുകൾ വരിവരിയായി &nbsp;അമ്മയുടെ കണ്ണിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകോണ്ടിരിക്കുന്നു,കണ്ണിലൂടെ തെളിനീർ ഒഴുകുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.മരണത്തിനും ജീവനുമിടക്കുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ ശാന്തതയുടേതാണെന്നും എനിക്ക് മനസിലായി.ആരോഗ്യമുള്ളവർക്കു മാത്രമേ അലോപ്പതി മരുന്ന് കൊടുക്കാവൂ എന്ന അനുഭവവും അമ്മ തന്നു.വേദനയാൽ &nbsp;അസ്വസ്ഥയായ അമ്മക്ക് ശാന്തമായ മരണം ഹോമിയോ ഡോക്ടറായ സുഹൃത്ത് ദിപു ഉറപ്പുതന്നു.ശാന്തവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞ മരണവഴികളിൽ കാഴ്ച മറയും വരെ ഞാനും കൂട്ടിരുന്നു. കാഴ്ചകളെ സൂക്ഷ്മമാക്കുക എന്നത് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ്,കലയിൽ മാത്രമല്ല മനുഷ്യത്വത്തിലും. അമ്മയിലൂടെ ഞാൻ നഴ്സിംഗിന്റെ ബാലപാഠവും അറിഞ്ഞു, അമ്മയിലൂടെ &nbsp;പലതുമറഞ്ഞിരുന്നു,പരസ്പരമറിയുകയും ഉൾക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യുക എന്നുള്ള പ്രണയപാഠമായിരുന്നു അത്.കാലങ്ങളിലൂടെയുള്ള ജീവിതസഞ്ചാരങ്ങളിൽ &nbsp;ഞാൻ തൊടുന്നതും</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>2http://marjaaran.blogspot.com/2019/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Sun, 17 Feb 2019 11:03:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-3494292049433668369<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg69oqjXM19fYZL1TCikzIwPlOzaXh2fVVjhMpa-KU3q7mHjS_i1BCo563EImML7ppYk7H5QbM3IpbrQbu4uxVWPB0EoYSiVjjGeEEHdVf5RDM0i0amN0wtujw-7NOxcRI6p3NxNLXTzbee/s1600/IMG_20190204_200806.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="640" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg69oqjXM19fYZL1TCikzIwPlOzaXh2fVVjhMpa-KU3q7mHjS_i1BCo563EImML7ppYk7H5QbM3IpbrQbu4uxVWPB0EoYSiVjjGeEEHdVf5RDM0i0amN0wtujw-7NOxcRI6p3NxNLXTzbee/s320/IMG_20190204_200806.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <br /> സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ ഒഴിയാബാധയും ബോധ്യവുമായി &nbsp;ഉറക്കം കൂടെയുണ്ട്. എന്തിലേക്കും&nbsp; ചായാന്‍ തോന്നുന്ന&nbsp; മാനസികനിലയാണത് .ഈ&nbsp; &nbsp;ശീലം നല്ലതല്ലെന്ന് പലരും പറയുന്നു.ഉറക്കപ്രാന്തിന്റെ പേരിൽ അമ്മ &nbsp;&nbsp;വഴക്കും വക്കാണവും ഒരുപാട് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.ഉറക്കം തെളിയാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ സ്കൂളിലോ കോളേജിലോ പോയിട്ടില്ല, പോകുന്നത് &nbsp;ആനക്കാര്യമല്ല എന്നതും ഒരു കാരണമായി ഉറക്കത്തെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. മടിയുറക്കം ചിലപ്പോൾ നാളുകളിലേക്ക് നീണ്ടു പോകുകയും ചെയ്യും.&nbsp; &nbsp;ഇന്ത്യയിലായതിനാൽ ഇത്തരം അപരിചിതസ്വഭാവങ്ങൾ &nbsp;മാനസികാരോഗമായി എഴുതുകയൊ എഴുതിത്തള്ളുകയോ ചെയ്യില്ല, പ്രാന്തിന്റെ വൈവിധ്യം കൂടിയാണ് ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം . മനുഷ്യരുടെ ആരോഗ്യം&nbsp;ആർക്ക് വേണം, മാനസികാരോഗ്യത്തെ രാഷ്ടീയക്കാർക്കും ഭരണകൂടത്തിനും പേടിയുമാണ്. &nbsp;ലോകം മുഴുവന്‍ അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യദൈവത്തെ പറ്റി സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ യു.കെ.യിൽ മനശാസ്ത്രഞ്ജനായ മലയാളി സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു,അവിടെയാണെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ ഇത്ര നീണ്ടു പോകില്ല, പിടിച്ചുകെട്ടി കൂട്ടിലടിച്ചേനെ.പൊതുവിൽ ഭ്രാന്തിനെ അംഗീകരിച്ച രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ.അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ദാരിദ്യം പങ്കുവെക്കലാണ് സോഷ്യലിസം എന്നു പറഞ്ഞ പ്രധാനമന്ത്രിയും നമുക്ക് പ്രിയങ്കരമായത്. ഒരുതരം കുറ്റബോധത്തിൽ വീഴുമെങ്കിലും&nbsp; &nbsp;ഉറക്കത്തെ ഞാന്‍ മറ്റെന്തിനുമുപരിയായി സ്നേഹിക്കുന്നു, ഉറക്കം എന്നെ നിർവ്വചിക്കാനാവാത്തവിധം സമനിലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അകത്തും പുറത്തും ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്ന&nbsp;ഭ്രാന്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം കൂടിയാണത്. ഒരാൾ രാവിലെ വന്ന് എന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, നമ്മൾ ഹിന്ദുവല്ലെ. ഞാൻ പറയുന്നു, അല്ല. ശബരിമലയിൽ സ്ത്രീകൾ കയറിയാൽ നമ്മൾ വിശ്വാസികൾ സമ്മതിക്കുമോ. ഞാൻ പറയുന്നു, എനിക്ക് വിശ്വാസം മനുഷ്യരിൽ മാത്രം. അയാളെ അവഗണിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് കുറച്ചുറങ്ങണം, അയാൾ തേച്ച വിഷം പോകാൻ. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വെളിച്ചം മായുന്നതോടെ ഞാൻ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് സ്വതന്ത്രനാവുന്നു.അവിടെ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതെല്ലാം ഉണ്ട്,യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതത്തിൽ സങ്കല്പിക്കാൻ പറ്റാത്തത്.കണ്ണു തുറന്നു കാണുന്നതിനേക്കാൾ മനോഹരമാകുന്നു കണ്ണടച്ചാൽ സംഭവിക്കുന്നത്.പ്രണയത്തിലേക്ക് ചായുന്നതിനേക്കാൾ ലഹരിയോടെയാണ് ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുന്നത്. അവിടെ ശാന്തതയുടെ ചാരുകസേരകൾ നിരവധി. ഒരു ചായ കുടിക്കാം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നതു പോലെ ലളിതമായി, ഒന്നുറങ്ങിക്കളയാം എന്ന് എല്ലായ്പ്പോഴും വിചാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.പൊട്ടിമുളക്കുന്നതിനു മുമ്പേയുള്ള വിത്തിന്റ മഹാനിദ്ര ഞാനെപ്പോഴും സ്വപ്നം കാണുന്നു. &nbsp;അമ്മയേക്കാളും&nbsp; താരാട്ടിന്റെ കരുതലിൽ&nbsp; എന്നെ ഉറക്കിയിട്ടുള്ളത് യാത്രകളാണ് . എനിക്കുള്ള താരാട്ട് &nbsp;യാത്രകളിൽ&nbsp; &nbsp; ഉണര്‍ന്നിരിപ്പുണ്ട്&nbsp; .ബസിന്റെ താളത്തിൽ ,ട്രെയിനിന്റെ താളത്തിൽ ഞാൻ സ്വരൂപിച്ചുണര്‍ത്തിയ സ്വപ്നങ്ങളെത്ര,സംഗീതങ്ങളെത്ര,പ്രണയങ്ങളെത്ര.&nbsp; മറ്റു&nbsp; യാത്രകളിലൊന്നിലും കിട്ടാത്ത താളം കെ.എസ്.അര്‍.ടി.സി ബസ് യാത്രകളിൽ&nbsp; ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. കട്ടപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന വണ്ടികളെ ആലോചിച്ച് ഞാൻ&nbsp; ആശങ്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കര്‍ണാടക,തമിഴ്നാട് സ്റ്റാന്റുകളിൽ കേരളത്തിന്റെ സ്വന്തം ബസുകൾ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടുന്നത് കേരളത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകളല്ല,&nbsp; &nbsp;സ്വപ്നത്തിലേക്ക് കുടിയിരുത്തിയ&nbsp; പ്രിയപ്പെട്ട സ്വരൂപങ്ങളേയാണ്. &nbsp;പകൽയാത്രകളിൽ എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടം സർക്കാർ ബസുകളാകുന്നു. &nbsp;&nbsp;ഡബ്ബിൾ ബെല്ലടിച്ച് കൊണ്ടാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളിലേക്കും സ്വപ്നങ്ങളിലേക്കും അത് കയറിയിറങ്ങുന്നത്. &nbsp;കാഴ്ചകളെ മറയ്ക്കുന്ന രാത്രിയാത്രകൾ ട്രെയിനിലായാലും തരക്കേടില്ല.എത്ര മനോഹരമായ&nbsp; കാഴ്ചകളായാലും യാത്രകളിൽ ഇടക്കിടെ&nbsp; ഉറങ്ങാതെ വയ്യ.തണുപ്പിൽ നിന്നും&nbsp; ,കാറ്റിൽ നിന്നും&nbsp; ,സംഗീതത്തിൽ നിന്നും&nbsp; &nbsp;,ഓര്‍മ്മകളിൽ നിന്നും &nbsp;ആലസ്യത്തിലേക്ക് എറിയപ്പെടുകയാണ്,മറിച്ചും സംഭവിക്കും.&nbsp; &nbsp;അത്യധികം മനോഹരമായ കാഴ്ചകളാണ് പുറത്തെങ്കിലും&nbsp; വയനാടൻ ചുരം കയറുമ്പോൾ എത്ര ഹെയര്‍പിൻ വളവുകളുണ്ടൊ അതിലധികം തവണ ഞാനുറങ്ങിയുണരും.യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളേയും സങ്കല്പനങ്ങളേയും ചേരുമ്പടി ചേര്‍ത്ത് പുതിയൊരു ലോകം നിർമ്മിക്കാനുള്ള അവസരം കൂടിയാവുന്നു ഈ ഉറക്കങ്ങളും ഉണര്‍ച്ചകളും സമ്മാനിക്കുന്നത്. ഉറക്കമില്ലാതെ യാത്രയില്ല, അവ ഈടുറ്റ ഉണർച്ചകൾ കൂടിയാണ്. രാജീവ് ഗാന്ധി കൊല്ലപ്പെട്ട ദിവസം വയനാട്ടിലേക്കുള്ള&nbsp; &nbsp;യാത്രയെ വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് കാറിൽ തൃശൂര്‍ക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ വഴി സംഘര്‍ഷഭരിതങ്ങളായിരുന്നു.ആക്രമോൽസുകരായ ജനങ്ങൾ റോഡ് നിറയെ. രോഷാകുലരായ മനുഷ്യർ ആളിക്കത്തുന്നു, പെയിന്റിംഗിന്റെ &nbsp;ദൃശ്യചാരുതയോടെ തെരുവിനെ&nbsp; തീയിടുന്നു.&nbsp; വീട്ടുമനുഷ്യർ അങ്ങിനെയാണ്,വീട്ടിൽ നനഞ്ഞ പടക്കം പോലെ&nbsp; ഉറഞ്ഞിരിക്കും,വീട്ടിൽ നിന്നും അകലം കിട്ടിയാൽ ഉറഞ്ഞു തുള്ളും. വീട്ടു മനുഷ്യനെതിരെ നിതാന്തജാഗ്രത വേണം. &nbsp;കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആകാശവാണിയിലെ പി. ബാലൻ,ഏഷ്യാനെറ്റിലെ എം.ആർ.രാജന്‍, അസലു, ശ്രീനി എന്നിവരൊക്കെ വീടെത്തുമൊ എന്ന ആശങ്കയെ ഭീതിയോടെ പെരുപ്പിക്കുകയും ആശങ്കപ്പെടുകയുമായിരുന്നു വഴി നീളെ. തിരിച്ചുവരവ് എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നില്ല ഒരിക്കലും.ഈ യാത്രയിലും ഞാനൊന്നുറങ്ങിപ്പോയി.അവർ എന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി, കണക്കില്ലാതെ ശകാരിച്ചു.ഭയത്തിൽ കൂട്ടിരിക്കേണ്ടവർ സുഖിച്ച് ഉറങ്ങിയാലോ. &nbsp;ഉറക്കത്തിനു പകരം എന്തു വെച്ചാലും അത് ഞാനെടുക്കില്ല,പ്രണയം പോലും.ഉറക്കത്തിൽ വരുന്ന ഏത് ഉണർത്തലിനേയും ഞാൻ ശത്രുപക്ഷത്ത് നിര്‍ത്തും,കുറച്ചു നേരമെങ്കിലും.ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും തിരിച്ചുവരുന്നത് പലപ്പോഴും&nbsp; സര്‍ഗ്ഗാത്മകമായ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കായിരിക്കും.ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും കണ്ണുതിരുമ്മാതെ എഴുത്തിലേക്ക് കയറിയിരിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി മാധവിക്കുട്ടി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. &nbsp;വായനയിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്നതിനേക്കാൾ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും കിട്ടും.വായന കൂടിയാല്‍ നിങ്ങൾ ഒരു കോപ്പിയടിക്കാരൻ മാത്രമായി ചുരുങ്ങും, അതിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കൽ മാത്രമായി ജീവിതം ചുരുങ്ങും.സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയെ തട്ടിച്ചു നോക്കാൻ മാത്രം പുസ്തകം കയ്യിലെടുക്കുക.സിനിമയുടെ കാര്യത്തിലും ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് പ്രധാനം, ഒന്നിനേയും കാണാപാഠമാക്കരുത്.&nbsp; എഴുത്തുകാരൻ അല്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ പാട്ടുകേട്ടോ,വായിച്ചോ,ആലോചിച്ചോ&nbsp; വെറുതെയിരിക്കുന്നു.മറിച്ച് സിനിമ ചെയ്യുമ്പോഴോ മറ്റൊ ഉറക്കമില്ലാതെയുമിരിക്കും,അലാറത്തിന്റെ അമറൽ കേള്‍ക്കാതെ തന്നെ ഉണരും. &nbsp;ഉറക്കത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയായിരിക്കും ആ സമയം ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ മുന്നേറുക.ഉണര്‍ച്ചയോടടുത്ത&nbsp; ഉറക്കമാണ് കൂടുതൽ&nbsp; ഇഷ്ടം,പൈപ്പിൽ നിന്നുള്ള തുള്ളിതുള്ളിയായി വീഴുന്ന ശബ്ദം പോലും അറിയുന്ന ഉറക്കം. പതിഞ്ഞ കാലടികളാൽ&nbsp; തൊടാൻ വരുന്ന പ്രണയത്തെ അറിയുന്നതു പോലെയുള്ള മയക്കം. മഴക്കാലത്തെ ഉറക്കം പോലെ ലോകത്തില്‍ മറ്റൊന്നുമില്ല.മഴയോടൊപ്പമുള്ള യാത്രകൾ,ഉറക്കമല്ല.പാതിയുറക്കത്തെ മഴ കൊണ്ടു പോകുന്നു, മറുപതിയിൽ മയക്കം. രണ്ട് കടവുകൾ തമ്മിലെ പരസ്പരമാണത്. മദ്യപിച്ചാൽ തളർന്നുറങ്ങും.ആയതിനാൽ മദ്യം എനിക്ക് ക്രിയേറ്റിവിറ്റിയോ സന്തോഷമോ അല്ല. സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കൊപ്പം ആറാടാനുള്ള&nbsp; അസുലഭമായ സാഹചര്യം മാത്രമാണത് .എന്നിട്ടും മദ്യപിക്കുന്നത് മാന്യനാക്കി ഒറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ്. ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും ഉറക്കം വരും.പ്രണയത്തിനൊടുവിലും ഗാഢമായ ഉറക്കം വരും.പ്രണയക്കൂടുതൽ ഉറക്കം കെടുത്തും,പ്രായക്കൂടുതലും. വേനലിൽ വിയര്‍ത്തുറങ്ങാനും മഴയിൽ തണുത്തുറങ്ങാനും ഇഷ്ടമാണ്.കാറ്റിനൊപ്പം പറന്നുറങ്ങാറുമുണ്ട്.മഴക്കൊപ്പം പെയ്തുറങ്ങാ‍റുണ്ട്. മഴകൊണ്ടുറങ്ങുന്ന തെരുവുമനുഷ്യരെ കാണുമ്പോൾ അസൂയ തോന്നാറുണ്ട്.മഴകൊണ്ടു നടക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം പോലെ തന്നെയാണ്&nbsp; മഴകൊണ്ടുറങ്ങണമെന്ന ആഗ്രഹവും.&nbsp; &nbsp;രാത്രി ആരും കാണാതെ മഴനനഞ്ഞുനില്‍ക്കാറുമുണ്ട്.അതിന് ശേഷമുള്ള ഉറക്കത്തെ എങ്ങിനെ നിർവ്വചിക്കുമെന്നറിയില്ല,അത്രക്ക് ലഹരിദായകം, അകത്തും പുറത്തും മഴപ്രതീതി.ഭ്രാന്തെന്നു കൂകിയാലും&nbsp; കുഴപ്പമില്ല .മഴയുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നൊന്നും വേണ്ട.മഴയുണ്ടെങ്കിൽ ലോകത്തെ കൈവെള്ളയിൽ വെച്ചുറങ്ങാം. ചില സമയങ്ങളിലെ ഉണര്‍ച്ച ആത്മഹത്യാപരമാകുന്നു. &nbsp;ഒരു രാത്രിയിൽ ഉറക്കമില്ലാതെ എനിക്ക് ഭ്രാന്തായി, മനസ് കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞു.ആരെയെങ്കിലും ഒന്നു തൊട്ട് അസ്വസ്ഥത തേച്ചുമാച്ചു കളയാന്‍ പറ്റാത്ത പാതിരാ സമയം.ശബ്ദങ്ങളെ മാത്രമല്ല സ്വാഭാവികമായ എല്ലാറ്റിനേയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന കുറഞ്ഞ നിലവാരത്തിലുള്ള വീടായിരുന്നു അത്.&nbsp; പുറത്തേക്കിറങ്ങിയാൽ ഗൃഹനാഥൻ ഉല്‍കണ്ഠയോടെ വലിയ ടോര്‍ച്ചെടുത്ത്&nbsp; &nbsp;മുറി തുറന്നുവരും.താനറിയാതെ ആ വീട്ടിൽ ഒന്നും സംഭവിക്കരുതെന്ന് തീരുമാനിച്ച പിച്ചമനസിന്റെ ഉടമ.എന്റെ മനോനില അയാളോടു വിവരിക്കാനും പറ്റില്ല. അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ ഞാൻ വെരുകിനെപ്പോലെ വെപ്രാളപ്പെട്ടു. ഒരു തരത്തിലും മനസിനെ ശാന്തമാക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. തല കിടക്കയിൽ പൂഴ്ത്തി നോക്കി,നിലത്തിഴഞ്ഞു,തലയിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു,ഇഷ്ടമുള്ളവരെ,ഇഷ്ടമുള്ളതിനെ ഓര്‍ത്തുനോക്കി.....&nbsp; മുഴുഭ്രാന്തിലേക്ക് ഞാന്‍ വീഴുന്നതു പോലെ, സ്വയംഹത്യയിലേക്ക് മനസ്സ് നീങ്ങുന്നത് പോലെ... &nbsp;ചാനലിലെ എഡിറ്റിംഗ് പണിയിൽ ഭ്രാന്തുപിടിച്ച അവൾ അപ്പോളാണ് വിളിക്കുന്നത്.അതവളുടെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണ് പാതിരാത്രിവരെ ജോലി ചെയ്ത് തല തരിക്കുമ്പോൾ സുഹൃത്തുക്കളിൽ&nbsp; ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ച് തെറിവിളിക്കുക. ആയതിനാൽ പാതിരാത്രിയിൽ ഒരു തെറിവിളി ഞങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കൾ എപ്പോളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്, നിങ്ങൾ അങ്ങിനെ ഉറങ്ങി സുഖിക്കേണ്ട എന്നൊരു ടോണിൽ.&nbsp; &nbsp; എന്നെയും അന്ന് വിളിച്ചു ടൺ ഭാരമുള്ള തെറികൾ&nbsp; .സ്നേഹം പശ്ചാത്തലമാക്കിയ ആ ഒറ്റത്തെറിയിൾ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് നോർമൽ ആയി.പിന്നെ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു.ആ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും &nbsp;ഞാന്‍ പ്രണയത്തിലേക്കാണ് ഉണര്‍ന്നത്, മറുപുറത്ത് അവളായിരുന്നില്ല. ഉണര്‍ന്നാൽ ഉഷാറാവാൻ &nbsp;അടുപ്പമുള്ള എന്തെങ്കിലും വേണം,പ്രണയമാണെങ്കിൽ കൂടുതൽ രുചികരം. ഒന്നും കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ &nbsp;വീണ്ടും ഉറങ്ങും, മറ്റൊന്നിലേക്ക് ഉണരാൻ വേണ്ടി,പ്രണയ&nbsp;സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നതുവരെ. &nbsp;മറ്റുള്ളവരുടെ വീട്ടിൽ ഉറക്കം കിട്ടാത്തവരുണ്ട്,സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഉറക്കം വരാത്തവരുണ്ട്. നല്ല വീടുകൾ തരുന്നത് നല്ല ഉറക്കമാകുന്നു,നല്ല സൌഹൃദങ്ങൾ തരുന്നതും മറ്റൊന്നല്ല.ഈയിടെ തളിക്കുളത്തെ &nbsp;മധുവിന്റെ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നു.ഓടിട്ട പഴയ വീടായിരുന്നു അത്.ചിതൽ കേറി വീട്ടുകാരെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന വീട്. ഈര്‍പ്പം മണക്കുന്ന ഇത്തരം വീടുകൾ&nbsp; അമ്മമാരെ ഓര്‍മിപ്പിക്കും.അത് പൊളിച്ചുമാറ്റുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരിക്കൽ കൂടി അവിടെ ഉറങ്ങണമെന്ന് മധുവിനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.അത്രക്ക് സുഖകരമായിരുന്നു ആ വീട്ടിലെ രാത്രിയുറക്കം, ഉറക്കത്തിനുവേണ്ടി ഏതറ്റവും വരെ പോകാനും തയ്യാർ. &nbsp; ഉറങ്ങാൻ തോന്നുമ്പോൾ അത് വേണ്ടെന്നുവെക്കരുതെന്ന് തിരൂർ പ്രകൃതിജീവനകേന്ദ്രത്തിലെ&nbsp; ഡോ:രാധാകൃഷ്ണന്‍ പറയും.നിയമസഭയിലായാലും കോടതിയിലായാലും പെണ്ണുകാണുന്നതിനിടയിലായാലും അത് ചെയ്യണം.തൃശൂർ റൌണ്ടിലൂടെ ഞാനും ശില്പി രാജനും ഒരിക്കൽ നടക്കുകയായിരുന്നു.അലുക്കാസിന മുന്നിൽ ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത് കൃഷ്ണൻ അഴുക്കുചാലിലേക്ക് തലവെച്ച് കിടക്കുന്നു.ഞാനും ശില്പിയും മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കി,എന്തു ചെയ്യണമെന്ന്.ശില്പി പറഞ്ഞു,അവന്‍ വിശ്രമിച്ചോട്ടെ,നമുക്ക് പോകാം. സുഹൃത്തിനെ വിട്ടു പോന്നതിന് ശില്പിയെ ഞാന്‍ കുറ്റം പറഞ്ഞു.ഇപ്പോൾ &nbsp;അറിയുന്നു,എന്തിനൊരാളെ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുണര്‍ത്തണം. &nbsp; &nbsp;ഞങ്ങളുടെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് കോഴിക്കോട്ടേ ശശി നല്ലൊരു സംഘാടകനും നല്ല കൂര്‍ക്കം വലിക്കാരനുമായിരുന്നു.മുംബൈയിൽ&nbsp; ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിന് ഞങ്ങൾ ഒരു മുറിയിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു താമസിക്കുകയായിരുന്നു.ശശിയുടെ കൂര്‍ക്കം വലി ഞങ്ങളെ മാത്രമല്ല ആ ലോഡ്ജിലെ മറ്റു മുറിയിലുള്ളവരേയും ഉറക്കിയില്ല.സമാനതകളില്ല ആ കൂര്‍ക്കംവലിക്ക്. രാവിലെ നോക്കുമ്പോൾ ശശി കൂര്‍ക്കംവലിയൊന്നുമില്ലാതെ ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്നു. സിനിമക്ക് പോകാൻ എല്ലാവരും തിടുക്കപ്പെടുകയാണ്, ശില്പി പറഞ്ഞു, ശശിയ ഉണര്‍ത്തേണ്ട, വിശ്രമിച്ചോട്ടെ....&nbsp; &nbsp;ഉറക്കം ഒരു മഹാപാതകം പോലെയാണ് സാധാരണ മനുഷ്യരും അതിനേക്കാൾ സാധാരണക്കാരായ&nbsp; മാദ്ധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരും&nbsp; കാണുന്നത്.അല്ലെങ്കിൽ പൊതുവേദിയിലേയും നിയമസഭയിലേയും ഉറക്കം അവർ ഫോട്ടോ ആക്കില്ലല്ലോ.ആ വിശ്രാന്തിയെ&nbsp; &nbsp;സാമാന്യബോധമുള്ള മനുഷ്യർ അഭിവാദ്യം&nbsp; ചെയ്യുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.സദാ ഉണർന്നിരിക്കുന്നവരെ ശ്രദ്ധിക്കണം,അവർ അപകടകാരികളാണ്,ഹിറ്റ്ലർ അങ്ങിനെയായിരുന്നു. &nbsp;എന്റെ പുസ്തകം ‘മാര്‍ജാരന്‍’ എങ്ങിനെയുണ്ട് എന്നു ചോദ്യത്തിന് &nbsp; വടുക്കുഞ്ചേരിയിലെ&nbsp; സുജ പറഞ്ഞത് വായന തീര്‍ന്നില്ല, പുസ്ത്കം കയ്യിലെടുത്താൽ എവിടെയുമില്ലാത്ത ഉറക്കം വന്ന് പുണരുമെന്ന്. ഉറക്കം സമ്മാനിക്കുന്ന പുസ്തകം നല്ല പുസ്തകം, നല്ല ഉണർച്ച അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നു.&nbsp; &nbsp;അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന പുസ്തകത്തേക്കാൾ ഉറക്കുന്ന പുസ്ത്കമാണ് നല്ലത്.എന്നെ പുസ്ത്കം കൊണ്ടു പോകുന്നത് ഭാവനകളിലേക്കാണ്.അത് പിന്നീട് മയക്കവും ഉറക്കവുമാകും.ആയതിനാൽ ഒരു പുസ്ത്കവും ഒറ്റയടിക്ക് അവസാനിപ്പിക്കുക ഒരിക്കലും പറ്റാത്ത കാര്യവുമാണ്.&nbsp; ഒരു പുസ്തകം ഒറ്റയടിക്ക് വായിച്ചു തീർക്കുന്നവർ സ്വന്തം നിലയിൽ ഭാവനാ രഹിതരാണ്.&nbsp; ഒറ്റയടിക്ക് വായിച്ച &nbsp; പുസ്തകങ്ങളിൽ ഓര്‍മ്മ വരുന്നത് ‘ക്ളാന്റസ്റ്റൈൻ&nbsp; ഇന്‍ ചിലി’ ആണ്, മാര്‍ക്വേസിന്റെ ചെറിയ പുസ്തകം. ഒരിക്കൽ ഞാനും ഇമബാബുവുമൊത്ത്&nbsp; കല്ലിന്റെ ജന്മാന്തരങ്ങൾ എന്ന ഡോക്യൂമെന്ററിക്ക് വേണ്ടി പടങ്ങൾ എടുക്കാൻ തഞ്ചാവൂരിലേക്ക് പോയി.രാത്രി ട്രെയിനിൽ വാഷ് റൂം ഭാഗത്ത് ഞങ്ങൾ പരസ്പരം തലയിണയാക്കി ഉറങ്ങി തഞ്ചാവൂരിൽ ഉണരുകയായിരുന്നു. നല്ല ക്ഷീണം നല്ല കിടക്കയാവുന്നു. വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോളും ഞാന്‍ ഉറങ്ങാ‍റുണ്ടായിരുന്നു.ചില ഓര്‍മ്മകൾ,ചില ചിന്തകൾ ലഹരി പിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ&nbsp; മയക്കവും കൂടെ വരും.&nbsp; അപകടം മണത്ത വാടാനപ്പിള്ളിയിൽ കട നടത്തുന്ന എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കൾ പറഞ്ഞു,നിന്റെ ലൈസന്‍സ് ക്യാൻസൽ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.അതിൽ പിന്നെ ടൂവീലർ അധികം ഓടിച്ചിട്ടില്ല. &nbsp;ലോകത്ത് ഏറ്റവും ബഹുമാനം തോന്നിയിട്ടുള്ളത് ഡ്രൈവര്‍മാരോടാണ്.നമ്മൾ ഉറങ്ങിയും ഉണര്‍ന്നും അലസവും വിലസവുമായി യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ഡ്രൈവർമാർ അനുഭവിക്കുന്ന ഏകാന്തത എന്നെ അലട്ടാറുണ്ട്.രാത്രിയാത്രകളിൽ യാത്രക്കാരുടെ ഉറക്കങ്ങളുമായി വളയം പിടിക്കുമ്പോൾ ശവവണ്ടി ഓടിക്കുന്നതു പോലെയാണ് തോന്നുക. &nbsp;ഉറക്കം വമ്പിച്ച സ്വകാര്യതയാകുന്നു. കള്ളയുറക്കം നല്ല അഭിനയം വേണ്ട ഒന്നാണ്.വിവാഹം കഴിച്ചവർക്ക് ഇതിൽ പ്രത്യേക പ്രാഗത്ഭ്യം നേടാറുണ്ട്. വിവാഹം പലതിന്റേയും പരിശീലനക്കളരിയാണ്. കിടക്കുമ്പോൾ കാലാട്ടികൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ഉറക്കത്തിലും ഞാൻ കാലാട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.ഇത് തെറ്റിദ്ധാരണകൾ പരത്തും.പക്ഷെ ആരെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടാത്തതാണ് എന്റെ ഉറക്കങ്ങൾ. എന്താ ഇത്ര നേരത്തെ,എത്ര നേരമായി ഈയുറക്കം,പകലുറങ്ങാന്‍ നാണമില്ലെ,വാതിൽ തുറന്നിട്ടാണൊ കിടപ്പ് എന്നിങ്ങനെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന വര്‍ത്തമാനങ്ങൾ പറയാന്‍ ഞാൻ ആരെയും ഏര്‍പ്പാടാക്കിയിട്ടില്ല. &nbsp;രാത്രി വളരെ വൈകി മദ്യപിച്ചും ചര്‍ച്ച ചെയ്തും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോൽ ഉറക്കത്തിലും ചര്‍ച്ച തുടരുന്ന ചിലരുണ്ട്.അതിലൊരാൾ ശില്പി രാജനാണ്.നേരെ ചൊവ്വേ ഭാര്യയോടു പറയാന്‍ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഉറക്കത്തില്‍ കയർത്ത് സംസരിച്ച് തീര്‍ക്കുന്നവരുമുണ്ട്,അതിലൊരാൾ ഞങ്ങളുടെ പ്രേമേട്ടനാണ്. ഞങ്ങൾ ഇത് പ്രേമേട്ടനോടും ശില്പിയോടും&nbsp; നേരിട്ടു പറഞ്ഞ് അവരുടെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിട്ടില്ല. &nbsp;എഴുത്ത് പോലെ വമ്പിച്ച സ്വകാര്യതയാണ് ഉറക്കവും അനുഭവിപ്പിക്കുന്നത്. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് പയ്യന്നൂരിലെ ഒരുള്‍നാടൻ ഗ്രാമത്തില്‍ തെയ്യം കാണാന്‍ പാതിരാത്രിയിൽ പോയി.തോണി കയറിയും പാലം കടന്നും കുറെ ദൂരങ്ങൾ.തെയ്യം കഴിഞ്ഞ്&nbsp; തെങ്ങിൻ തോപ്പിൽ അടിച്ചു പൂസായി കിടന്നുറങ്ങി.രാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോൾ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന പ്രകൃതിദൃശ്യത്തിലേക്കാണ് ഞങ്ങൾ ഉണര്‍ന്നത്.തെയ്യത്തേക്കാളും ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ച അത് തന്നു.ഉറക്കവും ഉണർച്ചയും വ്യത്യസ്ത കാഴ്ചകളാകുന്നു,അതും പലസ്ഥലത്താവുമ്പോൾ. ഒരു ഷൂട്ടിംഗുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഞാനും കെ.ആർ. മോഹനേട്ടനും പ്രിയനന്ദനനും&nbsp; കെ.ജി.ജയനും കൃഷ്ണകുമാറുമൊക്കെ പയ്യന്നൂരിലെ ഒരു ബാർ ഹോട്ടലിൽ താമസിച്ചു. അന്നേരം പുറത്ത് സംഘര്‍ഷമുണ്ടായി.ഞങ്ങളുടെ മുറിയുടെ ജനല്‍ച്ചില്ലുകൾ കല്ലേറിൽ തകര്‍ന്നു വീണു കൊണ്ടിരുന്നു.കുറച്ച് നേരം പുറത്തെ തെരുവുവിളക്കിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ചില്ലുകൾ പൊട്ടിത്തകരുന്നതിന്റെ ഭംഗി നോക്കി ഞാൻ നിന്നു.പിന്നെ കട്ടിലിന്റെ താഴേക്ക് ഊര്‍ന്നു പോയി&nbsp; &nbsp;പാതികെട്ട ബോധത്തോടെ നിലംപറ്റി.പിറ്റെ ദിവസമാണ് ഞാനറിയുന്നത് മോഹനേട്ടനും കൂട്ടരുമൊക്കെ അകത്തളത്തിൽ ഇരുന്നു നേരം വെളുപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഉറക്കമൊഴച്ച് സംഘര്‍ഷം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാളും ഉറങ്ങി അതിനെ നേര്‍പ്പിക്കുകല്ലെ നല്ലത്.&nbsp; അകത്തെ സംഘര്‍ഷത്തേയും പുറത്തെ സംഘര്‍ഷത്തേയും വേർതിരിച്ചറിയുക എന്നുള്ളതാണ് പ്രധാനം. &nbsp;ശ്വാസം തടഞ്ഞ് ഞെട്ടി ഉറക്കമുണരുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മരണം മണക്കും. മലർന്ന് കിടപ്പ് തുടർന്നാൽ ശ്വാസം തിരികെ വരില്ല, ഒന്ന് ചെരിഞ്ഞു കിടന്നാൽ ശ്വാസ സഞ്ചാരം സ്വാഭാവികമാവുകയും ചെയ്യും.&nbsp; മരണവും ജീവിതവും തമ്മിലെ ഈയൊറ്റ നിമിഷത്തിലെ നേർക്കുനേർ ഈയിടെയായി ഉറക്കത്തിന്നിടയിൽ അനുഭവിക്കുന്ന മറ്റൊരു ലഹരിയാണ്. &nbsp;നിശാവിശാലതയിൽ നീണ്ടുനിവര്‍ന്നു കിടക്കുമ്പോൾ ചില അസ്വസ്ഥ രാത്രികളിൽ കൈവിരൽ തുമ്പത്ത്&nbsp; അവളുടെ തണുപ്പ് കിട്ടിയെങ്കിലെന്ന് വിചാരിക്കാറുണ്ട്,നിമിഷനേരത്തേക്കെങ്കിലും. ഉണ്ട് എന്നതിനേക്കാൾ ഇല്ല എന്ന അറിവ് തരുന്ന ആഹ്ളാദം ചേറുതല്ല. ആയതിനാൽ മറ്റെന്തിനേക്കാളും ഉറക്കത്തിലേക്കാണ് എന്റെ ചെരിവ്. &nbsp;❤<br /> <br /> മണിലാൽ&nbsp;&nbsp;</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>1http://marjaaran.blogspot.com/2019/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Sun, 6 Jan 2019 09:34:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-5736930018447396159<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> സുഷി ഭക്ഷണമല്ല&nbsp; സംസ്കാരമാണ്... ✳മണിലാൽ<br /> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxvXPgRKJTCaM_rcfvXQee7uBPGwd6ChQ_dGvDWSVUTFvyeF-KZw8xYkAc82bzbZ7eFO5n28j2DICGSjHHS8oi2l_aVfM4e4Ff0UlAImvq7zsMyLm2v-46etgotjfM7tRB9KEfeVLs46UN/s1600/20181014_144207-01.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1111" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxvXPgRKJTCaM_rcfvXQee7uBPGwd6ChQ_dGvDWSVUTFvyeF-KZw8xYkAc82bzbZ7eFO5n28j2DICGSjHHS8oi2l_aVfM4e4Ff0UlAImvq7zsMyLm2v-46etgotjfM7tRB9KEfeVLs46UN/s320/20181014_144207-01.jpeg" width="222" /></a></div> &nbsp;ജീവന്റെ ചൂട് വിട്ടുപോകാത്ത പച്ച മത്സ്യം തിരുകിവെച്ച സുഷി ടോക്കിയോ ബേയിലെ ക്രൂയ്സിൽ&nbsp; ചാഞ്ഞുവീശിയ നിലാക്കുളിരിലിരുന്ന് രുചിക്കുമ്പോഴാണ് മീൻജീവിതത്തെ&nbsp; &nbsp;ഞാനാദ്യമായി ആഴത്തിൽ അയവിറക്കുന്നത്. മറ്റൊരു വിഭവം പച്ചമീൻ തന്നെയായിരുന്നു,നെടുകെ പിളർത്തിവെച്ചത്. മാംസത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച അതിന്റെ വലിയ മുള്ളുകളിൽ നിലാവെളിച്ചം തിളങ്ങിനിന്നു. വലിയ കക്കയുടെ തോട് കൊണ്ട് ചുരണ്ടിയെടുത്ത് എന്തൊക്കെയോ ദ്രവ്യരുചികളിൽ മുക്കിയാണത് കഴിക്കുക. ജാപനീസ് രുചിയുടെ പ്രാചീനതയെ എന്തും വരട്ടെ എന്ന് കണ്ണടച്ച് നാവിലേക്ക് തിരുകിവെച്ചു. മാകിസുഷി, ചിരാഷിസുഷി, നരേസുഷി, ഒഷിസുഷി, കാകിനോഹ സുഷി, സാഷാസുഷി, ഗുങ്കൻമാകി സുഷി എന്നിങ്ങനെ സുഷി&nbsp;വ്യത്യസ്ത പേരുകളിൽ വ്യത്യസ്ത രുചികളിൽ. വളരെ സ്വാഭാവികതയോടെ&nbsp; മനസും ശരീരവും ആ രുചിയുടെ സംസ്കാരത്തെ സ്വീകരിച്ചു.ഒരിന്ത്യക്കാരന് ഏത് സംസ്കാരവും സ്വീകാര്യമായിരിക്കും, നമ്മൾ അനേക രുചികളിൽ കിടന്ന് ശണ്ഠ കൂടുന്നവർ. ഉദയ് രാജ് , ആശ, അജു, മിനി, രാഗേഷ്, നിമിത, ശ്രീകുമാർ, ദീപാ എന്നീ തനിമലയാളികളുടെ സംരംഭമായ സൗത്ത് പാർക്ക് ഹോട്ടലിലേക്ക് രണ്ട് ദിവസം ക്ഷണമുണ്ടായിരുന്നു. മലയാളിയുടെ രുചിയാതുരതയെ ഉണർത്താൻ തക്ക പാചക വിശേഷമാണവിടെ. ചെറിയകാല യാത്രയായതിനാൽ ജാപനീസ് രുചിയിലും സംസ്കാരത്തിലും കുത്തി മറിയാനായിരുന്നു എനിക്ക് താല്പര്യം. എത്ര പെട്ടെന്നാണ് മനുഷ്യൻ മറ്റൊന്നാവുന്നത്, ഓന്തിനേക്കാൾ ധ്രുതഗതിയിൽ. ജലത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണമേശ വരെയുള്ള&nbsp; മീനിന്മേലുള്ള മനുഷ്യാദ്ധ്വാനത്തെ ഒന്നോർത്തുനോക്കി. ചെമ്മീനും കപ്പൽച്ചേതം വന്ന നാവികനും കിഴവനും കടലും ഓർമ്മകളിൽ ആലോലമാടി. എന്റെ കടലിലേക്ക് രണ്ടു മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ടെങ്കിലും ബാല്യത്തിന്റെ ധൃതിയിന്മേൽ കടൽപ്പൂഴി പതിയാൻ അധിക സമയമൊന്നും വേണ്ടിവരില്ല. കടലെപ്പോഴും തൊട്ടടുത്ത്.കാഴ്ചയിൽ, കേൾവിയിൽ, ഭാവനയിൽ. മാർക്കറ്റിലായാലും കടപ്പൂറത്തായാലും മീഞ്ചട്ടിയിലായാലും മീൻകണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷനേരത്തേക്കെങ്കിലും എന്നെ അലോസരപ്പെടുത്താറുണ്ട്. നാവിലേക്കൂറി വരുന്ന കൊതിയിൽ അതെല്ലാം നിമിഷംകൊണ്ട് മുങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്യും.സൗന്ദര്യം ഊരിവെച്ചാണ് മീൻ കരയിലെത്തുന്നത്, ജീവന്റെ തെളിച്ചം കുറച്ചുനേരം കൂടി നിലനിൽക്കും. കരയിലെ അവസാനത്തെ പിടയലോടുകൂടി മീൻസൗന്ദര്യം അവസാനിക്കും.പിന്നെയത് മൃതശരീരമാണ്, ഭക്ഷ്യവസ്തുവാണ്. ചൂണ്ടയിൽ കൊത്തുമ്പോഴും കുടുങ്ങി അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ കരക്കെത്തുമ്പോഴുമൊക്കെ പഴയൊരു ചൂണ്ടക്കാരനെന്ന നിലയിൽ മീനിനെ അനുഭവിച്ച വികാരമെന്തായിരുന്നു , സുഷിയുടെ രുചി നുണയുന്നതിനിടയിൽ ഒന്നാലോചിച്ചു. ചൂണ്ടയിൽ മീൻ കൊത്തുമ്പോളുള്ള ഉണർവ് സന്തോഷം,കുടുങ്ങുമ്പോഴുള്ള മീൻവെപ്രാളത്തിന്റെ കനം,പൊക്കിയെടുക്കുമ്പോഴത്തെ ഭാരത്തിൽ വലുപ്പചെറുപ്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കണക്കുകൂട്ടൽ. അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കുയർത്തുമ്പോൾ ചൂണ്ടയിൽ കിടന്നുള്ള പിടച്ചിൽ വല്ലാത്തൊരവസ്ഥ തരും. ഒരു കൊലപാതകത്തേയൊ ആത്മഹത്യയേയൊ ചിന്തിക്കുക, അപ്പോ അനുഭവിക്കുന്ന വിറയലിന്റെ അതേ അവസ്ഥ. കരക്കലെത്തിയ മീൻ കുറച്ച് പിടച്ചിലോടെ അവസാനിക്കും, മീൻശോഭ പെട്ടെന്ന് മായും.അത് ജലത്തിൽ തന്നെ കഴിയേണ്ടതാണ് എന്ന് അടിസ്ഥാന വിചാരം കുറച്ച് നേരമെങ്കിലും നമ്മെ അലട്ടും. നമ്മുടെ ശീലത്തിന്റേയും രുചിയുടേയും പിൻബലത്തിൽ അതിന്റെ അവസാനം തീൻമേശയിലാവുന്നു എന്ന് മാത്രം. രുചിയും ശീലവുമാണ് മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വൃത്തവും താളവും തെറ്റിക്കുന്നത്.വിശ്വാസം അതിന്റെ പിറകെ അണിയണിയായ് വരും. വിശ്വാസം മരണം വരെ തടവിൽ കഴിയാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവർക്കുള്ള താണ്.അവർക്ക് ഭൂമി മാത്രമല്ല എല്ലാം പരന്നതായിരിക്കും. മരണാനന്തരം&nbsp; സ്വർഗ്ഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർക്ക് കൊള്ളാം. പുതിയതോ അഴുകിയോ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ച് മീൻചന്തയിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നൊരു കാലമുണ്ട്. മീൻകച്ചവടക്കാർ കളിയാക്കും, അവരുടെ വാക്കിൽ വീണ് മീൻ വാങ്ങിയാൽ വീട്ടിൽ നിന്നാണ് കിട്ടുക.&nbsp; നല്ല മീനിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് നല്ല തെളിച്ചമാണ്,ശരീരത്തിന് തിളക്കമാണ്,ആ കണ്ണുകൾ പറയും, സംശയിക്കേണ്ട വാങ്ങിക്കോ.മറിച്ചുള്ള മീൻകണ്ണുകൾ ചോദിക്കും, ഇത് തന്നെ വേണോ. ഐസിട്ട മീൻ മോശം, അത് വാങ്ങരുത് എന്ന പഴയൊരു കാലമുണ്ട്. അമ്മ അത്തരം മീനിനെ ഐസുംവണ്ടി എന്നാണ് വിളിക്കാറ്. കണ്ടാലും കൊണ്ടാലും മീനിന്റെ പഴക്കത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതിന് പിന്നിൽ കുറെ കാലത്തെ പരിശീലനമുണ്ട്. ആനകളെ കാട്ടിൽ കാണുന്നത് പോലെ മീനിനെ ജലത്തിൽ കാണണം.ജലത്തിൽ അവയുടെ ഊക്ക് ഗംഭീരമാണ്,കാട്ടിലെ ആനകളെപ്പോലെ. ശരീരത്തിൽ മുറിവുപറ്റി അഴുകിയ ഭാഗങ്ങൾ മീനുകളെക്കൊണ്ട് കൊത്തിക്കുന്ന ചികിത്സാരീതിയുണ്ട്.കുട്ടിക്കാലത്തത് കുറെ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.ജലത്തിൽ നിന്നും കയറുമ്പോഴേക്കും വൃണങ്ങളിലെ അഴുക്കും പഴുപ്പും ശുദ്ധമായിട്ടുണ്ടാവും.ചെറിയ വേദനയോടെയുള്ള മീനിന്റെ കുഞ്ഞുമ്മകളും ചെറുചുണ്ടുകൊണ്ടുള്ള കൊത്തും രസമുള്ള ചികിത്സയാണ്. ജലത്തിൽ നിന്നും കയറിയാൽ വൃണം വെയിലത്ത് കാട്ടി ഉണക്കും,ഒന്നുരണ്ട് ദിവസത്തെ മീൻചികിത്സയിൽ മുറിവ് കരിഞ്ഞു തുടങ്ങും. സുഷിക്ക് നെൽകൃഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചരിത്രമാണ്. അരിയും ഉപ്പും ചേർത്ത്&nbsp; മീൻവാറ്റി സൂക്ഷിക്കുന്ന രീതിയാണ് സുഷിയുടെ തുടക്കം. ജാപനീസ് സംസ്കാരത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു ഫാസ്റ്റ് ഫുഡായി സുഷി ഇന്ന് മാറിയിരിക്കുന്നു.ക്രൂയ്സിൽ സുഷിയും പച്ചമീനും തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ മീനുകൾ കടലിൽ പുളക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിടക്കുന്ന ശരീരവുമായി മൂന്ന് ജാപനീസ് പെൺകുട്ടികൾ ക്രൂയ്സിനകത്ത് നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. കൊഴുപ്പ് കുറഞ്ഞ മനുഷ്യശരീരങ്ങൾ,ആണായാലും പെണ്ണായാലും ജപ്പാനിലെ ആകർഷണമാണ്. സെൻ ബുദ്ധിസത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ സാംസ്കാരികമായ ഉന്നതി നേടിയ മുറോമാച്ചി കാലഘട്ടമാണ് (1392-1573)സുഷിയുടേയും തുടക്കം. കാലത്തിന്റെ ഇങ്ങേ തലക്കലിരുന്ന് 2018 ൽ സുഷി രുചിക്കുമ്പോൾ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിടയിലെ ബഹുദൂരങ്ങൾ സുഷി എന്ന ഭക്ഷണപദാർത്ഥത്തെ വലിയ വ്യത്യാസം കൂടാതെ നിലനിർത്തിപ്പോരുന്ന ജപ്പാൻ സംസ്കാരത്തെ വെറുതെ മനസിലിട്ട് നുണഞ്ഞു. ഏതൊരു ചരിത്രവും പോലെ ജാപനീസ് ചരിത്രവും ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്നതാണ്, സാമുറായ് പ്രകമ്പനങ്ങൾ&nbsp; അകിറ കുറസോവ മനസിലേക്ക് ദൃശ്യവും ശബ്ദവുമായി നിറച്ചുതന്നിട്ടുമുണ്ട്. ഭക്ഷണത്തിന് ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്,സംസ്കാരമുണ്ട്. അത് നിർബ്ബന്ധിച്ച് തീറ്റാനോ,നിർദ്ദാഷിണ്യം തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കാനോ&nbsp; ഉള്ളതല്ല. ശ്രീകുമാർ, സെലസ് ,ഉല്ലാസ്, അജു, അരുൺ തുടങ്ങിയ ന്യൂജെൻ&nbsp; യുവാക്കൾ ഞങ്ങളെ കാണാൻ വന്നു. എല്ലാവരും ഐ.ടി.രംഗത്തുള്ളവർ.സുഷി കഴിക്കാതെ ജപ്പാൻ വിടരുത്, അവർ സ്റ്റേഹപൂർവ്വം നിർബ്ബന്ധിച്ചു. അതായിരുന്നു തുടക്കം.സുഷിയെ എങ്ങനെ നേരിടണം, നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കായി ഉല്ലാസ് ക്രൂയ്സിൽ ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം വന്നു. കടൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അകലെ പാലത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയ വെളിച്ചത്തോടൊപ്പമുള്ള ട്രെയിൻ ദൃശ്യം കടലിന്റെ അടിത്തട്ട് വരെ പ്രതിഫലിച്ചു. ഒരു കരട് പോലുമില്ലാത്ത കടൽ.മീനുകൾക്ക് ശുദ്ധവായു ശ്വസിക്കാൻ ഉപരിതലത്തിലേക്ക് വരേണ്ടതില്ല.&nbsp; മനുഷ്യന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും കാടിനോടെന്ന പോലെ കടലിനോടും കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂമിക്കാവശ്യമായ ഓക്സിജന്റെ പകുതിയിലേറെ സംഭാവന ചെയ്യുന്നത് കടലാണ്, ശാസ്ത്രം അങ്ങിനെ പറയുന്നു. ജലോപരിതലത്തിൽ തിരകൾക്കൊപ്പം ഒഴുകി നടക്കുന്ന സൂക്ഷ്മ സസ്യങ്ങളാണ്&nbsp; (Phyto plankton)കടലിൽ നിന്നുള്ള&nbsp; ഓക്സിജന്റെ പ്രഭവകേന്ദ്രം. മീൻ വഴുക്കിപ്പോകുന്നത് പോലെ ഓർമ്മകൾ.നാട്ടിലെ പ്രധാന വീശക്കാരനായിരുന്നു കൃഷ്ണൻകുട്ടിയേട്ടൻ.വലയും കൂടയുമായി രാവിലെത്തന്നെ ഞങ്ങൾ കണികാണും. കായലിനേയും സൂര്യനേയും&nbsp; ലക്ഷ്യമാക്കി കിഴക്കോട്ടാണ് ആ നടപ്പ്.അറുപത് വയസിന് ശേഷമാണ് മീൻ കൊതി മൂലം വലയിലേക്ക് വീണത്. അത് വരെ റേഷൻകട നടത്തുകയായിരുന്നു. ഉച്ചയോടെ ക്ഷീണിച്ച ശരീരവുമായി തിരികെ വരും, നനഞ്ഞ വലയും ഒഴിഞ്ഞ കൂടയും പതിവുപോലെ. ഇടംകയ്യിൽ പൊക്കിപ്പിടിച്ച ഒരു പൊതിയുമുണ്ടാവും. ആരെങ്കിലും വഴിയിൽ വെറുതെ മര്യാദച്ചോദ്യം ചോദിക്കും, ഇന്നെന്താ കിട്ടീത് കൃഷ്ണൻ കുട്ട്യേട്ടാ.. ഇന്ന് മത്തിയാ, മീനിനൊക്കെ എന്താ വെല. കായലിൽ വല വീശാൻ പോയി കടൽമീനുമായി വരുന്ന കൗതുകം നാട്ടുകാർ അന്നും ഇന്നും കഥകളായി ആഘോഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് പപ്പടത്തിന് ഇഷ്ടം കൂടുതൽ കാണിച്ചാൽ അമ്മ പറയും, ഇവന് ഒരു പപ്പടക്കാരിയെ കല്യാണം കഴിപ്പിക്കണം. മീൻ കൊതി കാണിച്ചാൽ മുക്കുവത്തിയെ. ഓരോ ഇഷ്ടത്തിനും ഓരോ കല്യാണം. കാലങ്ങൾക്കിപ്പുറം അറിയുന്നു,ഓരോ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കും ഓരോ മൂഡിനും&nbsp; യോഗ്യരായ സുഹൃത്തുക്കൾ വേണം. ആഴക്കടലിലെ മീനെല്ലാം പല രുചികളിൽ മുന്നിൽ നിരത്തി അവൾ അണിയുന്ന ഒരു നോട്ടമുണ്ട്, നാവിൽ ഊറുന്നതിനേക്കാൾ&nbsp; ഓർമ്മയിലെ അമ്മയായിരിക്കും അവിടെ പിടയുക. സുഷി കാലങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു,ജപ്പാൻ ജനതയുടെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന്. മറ്റെന്തിലുമെന്ന പോലെ ഭക്ഷണത്തിലും മതമില്ലാത്ത ജനത,ജപ്പാൻ. ടോക്കിയോ പ്രവിശ്യയിലെ സാൻസോജി അമ്പലത്തിൽ പോയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഓരം ചേർന്ന് ജപ്പാൻ മദ്യമായ സാഖി രുചിച്ചു, കൂടെ രുചിക്കാൻ മീൻ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നും ആശിച്ചു. അവിടെ എന്തുമാവാം,മറ്റുള്ളവർക്ക് അലോസരമരുത് എന്ന് മാത്രം.അതാണ് ഏറ്റവും മനോഹരമായ അമ്പലം, ആർക്കും പോകാവുന്ന സാംസ്കാരിക നിലയങ്ങൾ. ഒരു വലിയ ഓട്ടുവട്ടകക്ക്&nbsp; ചുറ്റും കൂടി നിന്ന്&nbsp; ആളുകൾ കുന്തിരിക്കം പുകയുന്നത്&nbsp; &nbsp;ശ്വസിക്കുന്നു,അകം ശുദ്ധമാക്കന്നു. ജാതിദേശ ലിംഗ ഭേദമില്ലാതെ മനുഷ്യർ ഇടകലരുന്നതിന്റെ സുഗന്ധമായിരുന്നു അവിടം. സൂക്ഷി ഒരു സംസ്കാരമാണ്,സാമുറായ് തുടർച്ച പോലെ അത് ജാപ്പാൻ എന്ന രാജ്യത്തെ ലോകത്താകമാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.കുറസോവയിലൂടെ തുടങ്ങിയതാണ് ഞാൻ. മുറാകാമിയുമുണ്ട്. അമ്പലത്തിനരികെ ഇരിക്കുമ്പോൾ&nbsp; ഒരു സാമുറായ് വേഷക്കാരൻ തിരക്കിലൂടെ ധൃതിയിൽ പോകുന്നു, ആ കാഴ്ച യാഥാർത്ഥ്യമെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ ഞാൻ ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച്&nbsp; ആ മനുഷ്യനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു,മറ്റുളളവരും കൗതുകത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മാത്രം അത് സ്വപ്നമല്ലെന്ന് മനസിലായി.അയാൾക്ക് ഒത്ത ഉയരവും നല്ല പേശീബലവും ഉണ്ടായിരുന്നു.കാമറ ശരിയാക്കി വരുമ്പോഴേക്കും അയാൾ തിരക്കിൽ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. അപ്പോൾ ഞാനിരുന്നത് ഒരു ബുദ്ധശില്പത്തിന്നരികിലായിരുന്നു. ജപ്പാൻ വാസത്തിൽ ഉടനീളം ഒഴിഞ്ഞ മനസായിരുന്നു. ബുദ്ധൻ സന്നിവേശിച്ചത് പോലെ. ജപ്പാന്റെ പുറംമോടി ശാന്തിയുടെ ചിത്രമാണ് തരുന്നത്. കഴിക്കുന്നു, രുചിക്കുന്നു,പിന്നിട്ട വലിയൊരു കാലത്തെ രസിക്കുന്നു,അതാണ് സുഷി.അതാണ് സംസ്കാരം.തട്ടിയും മുട്ടിയും പരിക്കുപറ്റാതെ ഒരു രുചി നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുക, സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കുക. ഗ്രൗണ്ടിൽ കളിക്കുന്ന കുട്ടികളേക്കാളും ഓടിയും ചാടിയും ദേഹത്തെ പോറ്റുന്ന പ്രഭാതസവാരികളേക്കാളും സജീവമായ സ്ഥലം മീൻ മാർക്കറ്റുകളാണ്,അതേത് രാജ്യത്തായാലും,ചത്ത മീനുകൾക്കുപോലുമുണ്ട് മനുഷ്യരെ ഉണർത്താനുള്ള രുചിവൈഭവം.&nbsp; സോനാഗച്ചിയിലെ സന്ധ്യക്ക് മുക്കിലും മൂലയിലുമായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന പ്രായമാവാത്ത കുട്ടികൾക്കും പ്രായം മറച്ചുവെച്ച സ്ത്രീകൾക്കും ചത്ത മീൻകണ്ണുകളാണെന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചത്ത് മലച്ച മീനിനെ സ്നേഹത്തോടെ തലോടുന്ന നാടൻ കച്ചവടക്കാരേയും ഓർമ്മ വരുന്നു. ടോക്കിയോ&nbsp; ബേ ഹോട്ടലിന്റെ വിശാലമായ തീന്മുറിയിൽ രാവിലെ എന്തൊരാഹ്ലാദമായിരുന്നു.പച്ചിലകൾ,കായ്ഖനികൾ,കോഴി,പോർക്ക്,വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ ചായ,മറ്റു പാനിയങ്ങൾ,ഇതൊക്കെ പിന്നിടുമ്പോൾ മുന്നിൽ വലിയ മീൻനിര.പച്ചയും പാതിവെന്തതും മുഴുവൻ വെന്തതുമായ മീനുകൾ,മസാലയില്ല,ഉപ്പും മുളകുമില്ല.മീൻ മീനിന്റെ രുചിയോടെ അറിയുന്നത് ആദ്യം. വേവിക്കാത്ത ഭക്ഷണത്തെ ശരീരം കൂപ്പുകൈകളോടെ സ്വീകരിക്കും.&nbsp;കരളിന് പണി കുറയും. ഈ സമയത്ത് തിരൂരിലെ രാധാകൃഷ്ണൻ ഡോക്ടറേയും പ്രകൃതിജീവിതത്തേയും എങ്ങിനെ ഓർക്കാതിരിക്കും. ജപ്പാൻ യാത്രയെ മനോഹരമാക്കിയതിൽ ഒരു സ്ഥാനം ഭക്ഷണത്തിനുള്ളതാണ്,ഇതിൽ സുഷിക്കുമുണ്ട് പ്രഥമ സ്ഥാനം.സാക്കി എന്ന നാടൻ ചാരായം പിറകെ വരും. എല്ലാം അടിവയറിനെ ശാന്തമായ സമുദ്രമാക്കി. സുഷി ഒരു തുറന്നിട്ട വാതിലാണ്. സഞ്ചാരയോഗ്യമായ ഒരു സാമൂഹ്യാവസ്ഥയുടെ അകവും പുറവും&nbsp; അത് കാണിച്ചു തരുന്നു,ഒരു ജനത നടന്നു കയറിയ നാഡീ മിടിപ്പിന്റെ ചരിത്രവും. (ബാംഗ്ലൂരിലെ ഗർഷോം ഫൗണ്ടേഷൻ ടോക്കിയോവിൽ സംഘടിപ്പിച്ച ഗ്ലോബൽ അവാർഡ് മീറ്റിൽ പങ്കെടുക്കാനാണ് ജപ്പാനിൽ പോകുന്നത്. അന്തർദ്ദേശീയ വ്യവസായിയും ഏഡ്പ്രിന്റ് മാനേജിംഗ് ഡയറക്ടറുമായ കോഴിക്കോട്ടുകാരൻ പി.കെ. അബ്ദുള്ളക്കോയയാണ് ജപ്പാനിലേക്ക് വാതിൽ തുറന്നുതന്നത്. അങ്ങിനെ യാത്രാ ജീവിതത്തിലെ ജപ്പാൻ പതിപ്പും എഴുതിച്ചേർത്തു) ✳ശുഭം&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>1http://marjaaran.blogspot.com/2018/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Sat, 10 Nov 2018 21:02:00 -0800tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-6223825697846609748<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> ഭാരത പുഴ</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.blogger.com/video.g?token=AD6v5dzyjrVSGHaOBSyWhvvyp4jUpzq_4FVRCnk9mu9VArLAO4YqDxV32zx53hjjq2Mv79olIALTNsb2bFJ5e_4Vhg' class='b-hbp-video b-uploaded' frameborder='0'></iframe></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> സിനിമയുടെ കൈവഴികൾ /ഭാരത പുഴ<br /> <br /> തൃശൂരിന്റെ തീരദേശമായ വാടാനപ്പള്ളിയിലാണ് എന്റെ ജനനം.പൂഴിമണലും പൂഴിക്കുന്നുകളും നിറഞ്ഞ&nbsp; സ്ഥലം.തരിശെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല, വൃക്ഷനിബിഡമായിരുന്നു മണപ്പുറം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ പ്രദേശം.കശുമാവും തെങ്ങുമായിരുന്നു പ്രധാന പ്രകൃതി.അതിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനമായിരുന്നു മനുഷ്യരെ നിലനിർത്തിയിരുന്നത്.പിന്നെ കുറച്ച് നെൽവയലുകളും അങ്ങുമിങ്ങുമായി ചിതറിക്കിടന്നു.<br /> <br /> വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചെറിയ കടകൾ മാത്രമുള്ള കേന്ദ്രപ്രദേശത്തെ ഞങ്ങൾ നട എന്ന് വിളിച്ചുപോന്നു, ഇപ്പോളത് വാടാനപ്പള്ളി സെന്റർ.<br /> ഈ സെന്ററിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ തങ്കയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്,എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത്.നാട്ടുകാർ അവരെ ഓളംവെട്ടിത്തങ്ക&nbsp; കള്ളിത്തങ്ക എന്നിങ്ങനെ പലപേരുകളിൽ വിളിച്ചുപോന്നു, ആർക്കും ഏന്തും വിളിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്.<br /> <br /> ഈ പേരിലൊന്നുമല്ല അവർ എന്റെ ശ്രദ്ധയിലേക്ക് വരുന്നത്. അവർ മറ്റു സ്ത്രീകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല,തീരെ.<br /> <br /> രാവും പകലും അവർക്ക് ഒരു പോലെയായിരുന്നു.<br /> പകൽ സധൈര്യം നെഞ്ചുവിരിച്ചു നടന്നു,രാത്രി ഇരിട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചും.അവർക്ക് മനുഷ്യരെ പേടി തീരെയില്ലായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് പുരുഷന്മാരെ.ചാരായ ഷാപ്പും മാർക്കറ്റും&nbsp; സൈക്കിൾ യഞ്ജക്കാരുടെ ഉറക്കമില്ലാരാത്രികളും അവർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു,അവരവിടെ അർമാദിച്ചുനടന്നു.<br /> <br /> അവർ സഹവസിച്ച ഇടങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് കടന്നുചെല്ലാൻ പറ്റാത്ത സ്ഥലങ്ങളായിരുന്നു. മുണ്ട് വളച്ചുകുത്തി ബീഡി ആഞ്ഞുവലിച്ച്&nbsp; തല ഇത്തിരി പോലും താഴ്ത്താതെ അവിടെയൊക്കെ അവർ മേഞ്ഞുനടന്നു.<br /> <br /> &nbsp;സ്ത്രീകൾ ഒത്തുകൂടുന്ന അടുക്കള ഭാഗത്തെയും കുളക്കടവിലേയും കഥപറച്ചിലുകളിൽ പ്രധാന കഥാപാത്രം തങ്കയായിരുന്നു.ഈ കഥകൾ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടും അനുഭവിച്ചും പോന്നതായി ഇപ്പോൾ ഓർക്കുന്നു.തങ്കയെ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നിർത്തിയ സദാചാര വർത്തമാനങ്ങളായിരുന്നു അവ.വലിയ ഉൽസാഹത്തോടെയാണ് ഈ കഥാകഥനങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നത്.ഈ വിവരണങ്ങളിലൂടെ തങ്ക വീരനായികയായി എന്നിൽ ഉയർന്നുവരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.<br /> <br /> പിന്നെയാണ് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയും ഗൗരിയമ്മയും മന്ദാകിനിയും മാധവിക്കുട്ടിയുമൊക്കെ സീനിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്.<br /> <br /> പിൽക്കാലാത്ത് ഊർജ്ജം പ്രസരിപ്പിക്കുന്ന&nbsp; കഥാപാത്രമായി തങ്ക പലപ്പോഴും എന്റെ എഴുത്തിൽ കടന്നുവന്നു. ഒരു സുഹൃത്ത് നമ്മളിലേക്ക് കയറിവരുന്ന&nbsp; അതേ സ്വാഭാവികതയോടെ.ഞാനവരെ ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെ എഴുത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു.എന്റെ രണ്ടുപുസ്തകത്തിലും ബ്ലോഗിലുമൊക്കെയായി തങ്ക നിറഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ട്.<br /> <br /> തെരുവിന്റെ അഴുക്കുകൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ് ജീവിച്ചതെങ്കിലും&nbsp; തങ്ക&nbsp; അതിജീവനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് എനിക്ക്,ചിലപ്പോൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും.ഞാൻ മനസാവരിച്ച ഒരു പാട് സ്ത്രികളിൽ ഒരാൾ.അതിജീവനത്തിൽ പാതയിൽ എന്റെ അമ്മയുമുണ്ട്,ഒരു പാട് അമ്മമാരുണ്ട്.അതിജീവനത്തിന്റെ&nbsp; വഴികളിൽ കണ്ടുമുട്ടിയവർ&nbsp; ഏറേയും സ്ത്രീകളാണ്,വ്യത്യസ്ത മേഖലയിലാണെങ്കിലും.<br /> <br /> തങ്കയടക്കം&nbsp; എന്നെ ബാധിച്ച സ്ത്രീകളിൽ നിന്നാണ് ഭാരത പുഴയിലെ സുഗന്ധി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ഞാൻ&nbsp; രൂപപ്പെടുത്തുന്നത് ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ സുഗന്ധിയിൽ ഞാനുമുണ്ട്.<br /> സ്വഭാവത്തിലെ വൈചിത്യങ്ങൾ&nbsp; ഉടനീളമുള്ളതിനാൽ,ഭാരത പുഴ.<br /> സിജി പ്രദീപ്,ദിനേശ്,ശ്രീജിത് രവി, സുനിൽ സുഗത,മണികണ്ഠൻ പട്ടാമ്പി,എം.ജി.ശശി,ജയരാജ് വാര്യർ,ദിനേശ് പ്രഭാകർ,ഷൈലജ അമ്പു,ഹരിണി,ദീപ്തി കല്യാണി,വീതി സംഗീത,മാഗി ജോസി,പ്രശാന്ത്,അച്ചുതാനന്ദൻ, പാർവ്വതി,എം.ജി.ഷൈലജ,അനുപമ തുടങ്ങിയ സൗഹൃദനിര&nbsp; ഭാരത പുഴയുടെ നിറഞ്ഞൊഴുക്കിൽ ചേരുന്നു.<br /> <br /> ഫീച്ചർ സിനിമയിലേക്കുള്ള&nbsp; സങ്കീർണ്ണവും ശ്രമകരവുമായ ഈ സഞ്ചാരത്തിൽ&nbsp; ഒപ്പമുള്ളത്&nbsp; തൃശൂർക്കാരായ മസ്കറ്റുകാർ .ഷാജി,ഷീന,സച്ചിൻ,സജി,നിയാസ്,ഫിറോസ്,ജോഷി,പ്രിജി,ദിനേശ് എന്നിവരാണ്.<br /> <br /> എന്നെ നിലനിർത്തുന്ന പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളും.<br /> <br /> അസോസിയേറ്റ് ഡയറക്ടർ സുനിൽ ബാലകൃഷ്ണനാണ്.<br /> കാമറയിൽ ജോമോൻ തോമസും,എഡിറ്റിംഗിൽ വിനു ജോയിയും,സൗണ്ട് ഡിസൈനിംഗിൽ ആനന്ദ് രാഗ് വേയാട്ടുമ്മലും,കലയിൽ സുനിൽ കൊച്ചന്നൂരും ചമയത്തിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ തയ്യൂരും.<br /> പ്രൊഡക്ഷൻ സന്തോഷ് ചിറ്റിലപ്പിള്ളി.<br /> <br /> സംവിധാനത്തിൽ നിധിൻ വിശ്വംഭരനും പ്രിഥ്വി പ്രേമനും ആര്യാ നാരായണനും&nbsp; സഹ-കരിക്കുന്നു.<br /> സ്റ്റിൽസ്&nbsp; ഇമ ബാബുവും&nbsp; രതീഷും മനൂപ് ചന്ദ്രനും എടുക്കുന്നു.<br /> <br /> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; മണിലാൽ</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>3http://marjaaran.blogspot.com/2018/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Tue, 30 Oct 2018 11:54:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-7536086119188525464<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhU-Tg5b0ZPT2s_PoFats_xNXrtTgmlW8HAIByq-v6PFW4xXEvq6BbYM9z5Go6qm4MN1-ChVtMOAG646WOjxyJd6tOSqKPyez9o9YEff4BdveyiSez5dBWC5bVCQnABJfCA2g_MXt79qh_l/s1600/20181029_114820-01.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1600" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhU-Tg5b0ZPT2s_PoFats_xNXrtTgmlW8HAIByq-v6PFW4xXEvq6BbYM9z5Go6qm4MN1-ChVtMOAG646WOjxyJd6tOSqKPyez9o9YEff4BdveyiSez5dBWC5bVCQnABJfCA2g_MXt79qh_l/s320/20181029_114820-01.jpeg" width="320" /></a></div> <br /> ❤❤❤<br /> <br /> അച്ചടിമേഖലയിൽ നിന്ന് തെറിച്ച ഒരു കലാരൂപമാണ് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ്.<br /> <br /> കേരളത്തിൽ സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ് എന്ന കലാരൂപത്തെ ആദ്യമായി ആവിഷ്കരിച്ചത് സി.എൻ.കരുണാകരനായിരുന്നു,അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്ത്.<br /> <br /> കെ.സച്ചിദാനന്ദൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ പുറത്തിറക്കിയ ഇന്ന് എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ മുഖചിത്രമൊരുക്കിയാണ് സ്ക്രീൻപ്രിന്റിംഗ് എന്ന കല കേരളത്തിൽ പിറവി കുറിക്കുന്നത്.വ്യത്യസ്തമായ ദൃശ്യാനുഭവമായിരുന്നു, ഇന്ന്,പക്ഷെ പ്രസിദ്ധീകരണം അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല.<br /> <br /> പിന്നീട് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ് എന്ന കല കമേർസ്യലായി,&nbsp; വിപുലമായി.<br /> <br /> സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗിനെ ജനകീയമാക്കിയത് തൃശൂർ തളിക്കുളത്തെ പ്രദീപ്,എല്ലാവർക്കും പ്രദീപേട്ടൻ.പുതിയ പ്രിന്റിംഗ് കലയിൽ ഒട്ടേറെ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി പ്രദീപ് കേരളത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയെ തളിക്കുളത്തെ&nbsp; സ്റ്റുഡിയോവിലേക്ക്&nbsp; ആകർഷിച്ചു.<br /> കോളേജ് മാഗസിനുകൾ പ്രദീപിന്റെ കവർപേജിനായി ക്യൂ നിൽക്കുന്ന&nbsp; കാലമുണ്ടായിരുന്നു.നൂറുകണക്കിനാണ്&nbsp; പ്രദീപ് കവർ ചെയ്ത കോളേജ് മാഗസിനുകൾ.<br /> <br /> നാട്ടിക എസ്.എൻ.തൃശൂർ&nbsp; കേരളവർമ്മ എന്നി കോളേജ് മാഗസിനുകൾക്ക് ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒന്നായി സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗും പ്രദീപും.<br /> ഒട്ടേറെ പുസ്തകങ്ങൾക്കും പ്രദീപ് കവർ ചെയ്തു.<br /> <br /> യു.പി.ജയരാജിന്റെ നിരാശഭരിതനായ സുഹൃത്തിന് ഒരു കത്ത്,രാവുണ്ണിയുടെ പതിനഞ്ച് മുറിവുകൾ തുടങ്ങിയ നൂറോളം പുസ്തകങ്ങൾക്ക് പ്രദീപിന്റെ ഭാവനവിലാസത്തിന്റെ പിൻബലമുണ്ടായിരുന്നു.<br /> <br /> എസ് എൻ കോളേജിൽ ഈ.ജെ.പ്രദീപ് എഡിറ്ററായിരുന്ന കാലത്ത് പ്രദീപ് ചെയ്ത മുഖചിത്രം കുറെക്കാലം ഒഴിയാബാധയായി മനസിൽ നിന്നതാണ്.ഒരാൾ കഴുത്തിൽ നിന്നും വേറിട്ട തന്റെ തല കൈകൊണ്ട് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ചിത്രം.<br /> <br /> ഡി.വിനയചന്ദ്രന്റെ കനൽ എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനും കവർ പ്രദീപിന്റെ സ്ക്രീൻ പ്രിന്ററിൽ നിന്നും മഷിയൂർന്ന് പിറവികൊണ്ടതാണ്.<br /> <br /> എൺപതുകളിൽ കേരളത്തിന്റെ മതിലുകളെ രാഷ്ട്രീയമായും സാംസ്കാരികമായും ഊർജ്ജസ്വലമാക്കിയ പോസ്റ്ററുകൾ ഇവിടെ നിന്നായിരുന്നു. പ്രിന്റ് ചെയ്ത മാറ്ററുകൾ തളിക്കുളത്തെ സ്റ്റുഡിയോവിന്റെ അകത്തും പുറത്തും&nbsp; ഉണങ്ങാനിട്ടിരിക്കുന്നത് രസമുള്ള കാഴ്ചയാണ്.ഇത് കാണാൻ ഇടക്കിടെ അവിടെ പോകുമായിരുന്നു.സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗിൽ നിന്നുള്ള ഓരോ പിറവിയും തരുന്ന കൗതുകമുണ്ട്.<br /> <br /> നരേന്ദ്രപ്രസാദിന്റെ സൗപർണ്ണിക എന്ന നാടകത്തിന്റെ പരത്തിയിട്ട വ്യത്യസ്തങ്ങളായ പോസ്റ്ററുകൾ&nbsp; വലിയൊരു കൊളാഷായി കിടക്കുന്നത് ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയിലുണ്ട്.<br /> പ്രിന്റിംഗ് കണ്ടുപിടിച്ചതിനുശേഷമുള്ള അതിൽ നടന്ന ക്രിയാത്മകമായ പരീക്ഷണമായിരിക്കണം&nbsp; സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ്.<br /> ഇതിൽ കാലിഗ്രാഫിയുടെ അനന്തസാദ്ധ്യതകൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.<br /> കാലിഗ്രാഫിയിൽ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചത് തളിക്കുളത്ത് നിന്ന് തന്നെയുള്ള രണ്ടുപേരാണ്,ഇരുവരും സുഹൃത്തുക്കൾ,തളിക്കുളം സ്കൂളിലെ സഹപാഠികൾ.<br /> <br /> &nbsp; ഷൗക്കത്തും ഇ.ജെ.പ്രദീപും.ഷൗക്കത്ത് ഇന്ന് ലെൻസ്മാൻ ഷൗക്കത്താണ്.<br /> നിരവധി പേജുകളുള്ള ഷൗക്കത്തിന്റെ അബുദാബി കത്തുകൾക്കായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു കാലവുമുണ്ടായിരുന്നു. വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ കാമറയിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ കാണിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു ഷൗക്കത്ത്.<br /> <br /> ഒ.വി.വിജയൻ,ജി.അരവിന്ദൻ,വി.കെ.ശ്രീരാമൻ,ചിന്ത രവീന്ദ്രൻ,ഇവരൊക്കെ കാലിഗ്രാഫിയിലെ ഉസ്താദുമാരാണ്,എന്നെ പ്രചോദിപ്പിച്ചവരുമാണ്.<br /> <br /> പ്രദീപ്&nbsp; ചെയ്ത ക്ഷണക്കത്തുകൾക്ക് കണക്കുണ്ടാവില്ല.പ്രിന്റ് ചെയ്ത ക്ഷണക്കത്തുകളിലെ പെയിന്റ് വലിയുന്നതും കാത്ത് നിൽക്കുന്ന കസ്റ്റമേർസിനെ&nbsp; അവിടെ എപ്പോഴും കാണുമായിരുന്നു.<br /> <br /> എൺപതുകളായിരുന്നു ഈ പ്രിൻറിംഗിന്റെ പൂക്കാലം. അക്കാലം കല്യാണക്കത്തുകൾക്ക് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ്&nbsp; ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒന്നായിരുന്നു.<br /> <br /> ഒരേ താളത്തിൽ ഒരേ ഊക്കിൽ ഒരേ വേഗത്തിൽ&nbsp; പ്രിന്ററിൽ ബ്രഷ് ചലിപ്പിക്കലാണ് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ് പ്രക്രിയയിലെ സൂക്ഷ്മതലങ്ങളിലൊന്ന്.<br /> <br /> ഇടക്കൊക്കെ ഇത് പരീക്ഷിച്ച ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്.<br /> <br /> ചിത്രകാരന്റെ, ശില്പിയുടെ സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരന്റെ, വാച്ച് റിപ്പയറുടെ ഏകാഗ്രത ഇതിൽ നിന്നും തൊട്ടറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.<br /> <br /> കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷിന്റെ തെരഞ്ഞെടുത്ത കവിതകൾ ചിത്രസഹിതം സ്ക്രീൻ പ്രിന്റ് ചെയ്യണമെന്ന ആഗ്രഹം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടാണ് പ്രദീപ് തന്റെ<br /> ജീവിതം<br /> ആഘോഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിവാഹശേഷം അനിതയും ബ്രഷ് പങ്കിട്ടുതുടങ്ങി.<br /> <br /> നൂറു കണിക്കിന് വിദ്യാർത്ഥികൾ വലപ്പാട് പോളിടെക്നിക്കിൽ വെച്ച് പ്രദീപിന്റെ പക്കൽ നിന്ന് ഈ വിദ്യ അഭ്യസിച്ചിട്ടുണ്ട്.<br /> <br /> സ്ക്രീൻവിദ്യ പോലെത്തന്നെ പ്രദീപിനെ ഇടക്ക് കാണുന്നതും ഒരു സുഖം.<br /> <br /> ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി എഴുപത്തൊൻപതിലാണ്&nbsp; സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗിലേക്ക് പ്രദീപിന്റെ രംഗപ്രവേശം.വഴികാട്ടിയത് സി.എൻ.കരുണാകരനും.<br /> <br /> മണപ്പുറത്ത് ആദ്യം ഞാൻ കണ്ട ഒരു&nbsp; കല സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗും ആതിന്റെ കുലപതി&nbsp; പ്രദീപുമാണ്.</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>1http://marjaaran.blogspot.com/2018/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Wed, 1 Aug 2018 18:07:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-9133240041617483233<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> ഒരു ഞെരമ്പിപ്പോഴും<br /> പച്ചയായുണ്ടെന്ന്.....<br /> <br /> ജോൺ എബ്രഹാമിന്റേയും ഒഡേസയുടേയും&nbsp; അമ്മ അറിയാൻ എന്ന സിനിമയിൽ നിന്നാണ് ഉമ്പായി എന്ന ഗായകനെ ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്നത്. ഞെരളത്ത് രാമപൊതുവാളും&nbsp; ഉമ്പായിയും ഓക്ടോവിയൊ റെനെ കാസ്റ്റ്‌ലെയും&nbsp; കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഇന്റർനാഷ്ണലു മൊക്കെയാണ് ഈ സിനിമയുടെ ശബ്ദ സംഗീതപഥങ്ങളെ ഊർജ്ജിതമാക്കുന്നത്.<br /> <br /> ഉമ്പായി പാടിയ മനോഹര ഗസൽ ഈ സിനിമയിലുണ്ട്. കൊച്ചിക്കാരൻ ഗായകൻ നസീം ആണ് അത് അലപിച്ചിട്ടുള്ളത്.<br /> <br /> അമ്മ അറിയാന്റെ ഫോർട്ട് കൊച്ചിക്കാലത്ത് ഉമ്പായി സംഗീതം കേൾക്കാൻ ജോൺ എബ്രഹാമിന്റെ കൂടെ പോയത് സുഹൃത്ത് സി.എസ്.വെങ്കിടേശ്വരൻ ഇടക്കിടെ ഓർമ്മിക്കാറുണ്ട്. ജോണും ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതവും അത്രയേറെ സൗഹൃദത്തിലായിരുന്നു.<br /> <br /> ഒഡേസയുടെ നൂറുകണക്കിന് പൊതു പ്രദർശനങ്ങളിൽ 16 എം.എം ന്റെ സ്വന്തം&nbsp; പ്രൊജക്ടറുമായി ഒഡേസ സംഘവുമായി ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ എനിക്കവസരം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.<br /> <br /> ജോണും അമ്മ അറിയാനും&nbsp; ഉമ്പായിയുമൊക്കെ ഹൃദിസ്ഥമാവുന്നത് അങ്ങിനെയാണ്.<br /> <br /> ഉമ്പായിയെ പിന്നീട് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വളരെ ഇഷ്ടത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു ഓഡിയോ ആൽബത്തിന്റെ പ്രകാശന വേദിയിലാണ്.<br /> <br /> അകലെ മൗനം പോൽ എന്ന സംഗീത ആൽബത്തിന്റെ പ്രകാശന വേളയായിരുന്നു അത്.<br /> <br /> പ്രണയാതുരമായ സച്ചിദാനന്ദൻ കവിതകൾക്കുള്ള ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതോപഹാരമായിരുന്നു അത്.<br /> സച്ചിദാനന്ദൻ കവിതയിൽ നിന്ന് ഉമ്പായി കടഞ്ഞെടുത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ആകെത്തുകയായിരുന്നു, അകലെ മൗനം പോൽ.<br /> <br /> സ്വന്തം കവിതയിലെ സംഗീതത്തെ കൂടുതൽ മിനുക്കിയെടുക്കുന്നത് കാണാൻ കവിയും എത്തിയിരുന്നു.<br /> <br /> കവിതക്ക് സംഗീതം ചേരുംപടിയാവുന്നത് ഞാൻ അന്നറിഞ്ഞു.<br /> <br /> ഒരു വട്ടം നാം ഉമ്മവെക്കുകിൽ<br /> പൂക്കളായ് നിറയുമീ<br /> തീപ്പെട്ട ഭൂമി...<br /> <br /> ഒരു വട്ടം നാം പൂഞ്ചിരിക്കുകിൽ<br /> കിളികളായ് നിറയും<br /> ഹിമാദ്രമാം വാനം...<br /> <br /> സച്ചിദാനന്ദന്റെ പ്രണയവും ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതവുമായിരുന്നു അത്.<br /> <br /> മലയാള ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങളെ തന്റേതായ രീതിയിലേക്ക് ആവിഷ്കരിച്ച് പ്രത്യേക ഗാന ശാഖയാക്കി&nbsp; അതിനെ മാറ്റിപ്പണിതു ഉമ്പായി.<br /> <br /> ലക്ഷാർച്ചന കണ്ട് മടങ്ങുമ്പോളൊരു...<br /> <br /> ചെമ്പകത്തൈകൾ പൂത്ത മാനത്ത് പൊന്നമ്പിളി...<br /> <br /> വാകപ്പൂ മരം ചൂടും വാരിളം<br /> പൂങ്കുലക്കുള്ളിൽ...<br /> <br /> തുടങ്ങിയ പാട്ടുകളൊക്കെ ഈ ഗണത്തിൽ വരുന്നവയാണ്.<br /> <br /> ഇനിയും എത്രയൊ വികസിതമാക്കാമായിരുന്ന<br /> സംഗീതലോകത്തെ&nbsp; വിട്ട് പോകുന്ന ഉമ്പായിക്ക്&nbsp; നിറഞ്ഞ ആദരവ്,<br /> <br /> സച്ചിദാനന്ദൻ ഉമ്പായി ആൽബത്തിലെ,<br /> ഒരു ഞെരമ്പിപ്പോഴും<br /> പച്ചയായുണ്ടെന്ന് ഒരില<br /> തന്റെ ചില്ലയോടോതി,<br /> എന്ന ഗാനത്തിന്റെ ഓർമ്മയിൽ.<br /> <br /> -മണിലാൽ</div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>1http://marjaaran.blogspot.com/2018/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Mon, 30 Jul 2018 00:14:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-9079863254841918085<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">തൃശൂരിന്റെ തീരദേമായ വാടാനപ്പള്ളിയിലാണ് എന്റെ ജനനം.</span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">പൂഴിമണലും പൂഴിക്കുന്നുകളും നിറഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലം.തരിശെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല, വൃക്ഷനിബിഢമായിരുന്നു മണപ്പുറം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ പ്രദേശം.കശുമാവും തെങ്ങുമായിരുന്നു പ്രധാന പ്രകൃതി.അതിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനമായിരുന്നു മനുഷ്യരെ നിലനിർത്തിയിരുന്നത്.പിന്നെ കുറച്ച് നെൽ വയലുകളും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചെറിയ കടകൾ മാത്രമുള്ള കേന്ദ്രപ്രദേശത്തെ ഞങ്ങൾ സെന്റർ എന്ന് വിളിച്ചുപോന്നു,വാടാനപ്പള്ളി സെന്റർ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">ഈ സെന്ററിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ തങ്കയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്,എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത്.നാട്ടുകാർ അവരെ ഓളംവെട്ടിത്തങ്ക <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>കള്ളിത്തങ്ക എന്നിങ്ങനെ പലപേരുകളിൽ വിളിച്ചുപോന്നു,ഏന്തും വിളിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">ഈ പേരിലൊന്നുമല്ല അവർ എന്റെ ശ്രദ്ധയിലേക്ക് വരുന്നത്.അവർക്ക് രാത്രിയും പകലും ഒരു പോലെയായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">അവർ മറ്റു സ്ത്രീകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല,തീരെ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6aH2wEJ9tKwTmXlUsaXzAFn_gQQXyCMSutG_Fi2yJzCx0nuinHZoe8L_qvUSo_ilcEx1M9UwUf8w9oXySiVy6YI2Jq2DnFQg-1vDAt3kAWkzZOyrd1bdAH4dJgtBhCkQ-yXvZqmR9TPB0/s1600/for+saaju+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="849" data-original-width="1600" height="169" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6aH2wEJ9tKwTmXlUsaXzAFn_gQQXyCMSutG_Fi2yJzCx0nuinHZoe8L_qvUSo_ilcEx1M9UwUf8w9oXySiVy6YI2Jq2DnFQg-1vDAt3kAWkzZOyrd1bdAH4dJgtBhCkQ-yXvZqmR9TPB0/s320/for+saaju+1.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNsoZc7b1VwXuTeP3nRc3GQW1DvWHN60t83CbIbhKsvaKnT5r9MWOpNETl0wzpr83ny943C22nPuc16ocjdsKkcXuy1DH0wAHJoGKKUK0-FI98wBW8W3O_pIEwrxNZCHlMxLTjB37mNDal/s1600/for+blog.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="912" data-original-width="1600" height="182" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNsoZc7b1VwXuTeP3nRc3GQW1DvWHN60t83CbIbhKsvaKnT5r9MWOpNETl0wzpr83ny943C22nPuc16ocjdsKkcXuy1DH0wAHJoGKKUK0-FI98wBW8W3O_pIEwrxNZCHlMxLTjB37mNDal/s320/for+blog.jpg" width="320" /></a></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12pt;">പകൽ സധൈര്യം&nbsp; നെഞ്ചുവിരിച്ചു നടന്നു,രാത്രി ഇരിട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചും.അവർക്ക് പേടി തീരെയില്ലായിരുന്നു,മനുഷ്യരെ പ്രത്യേകിച്ച് പുരുഷന്മാരെ.ചാരായ ഷാപ്പും മാർക്കറ്റും</span><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12pt;">&nbsp; </span><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12pt;">സൈക്കിൾ യഞ്ജക്കാരുടെ രാത്രികളും അവർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു,അവരവിടെ അർമാദിച്ചുനടന്നു.</span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">അവർ സഹവസിച്ച ഇടങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് കടന്നുചെല്ലാൻ പറ്റാത്ത സ്ഥലങ്ങളായിരുന്നു. മുണ്ട് വളച്ചുകുത്തി ബീഡി ആഞ്ഞുവലിച്ച് <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>തല ഇത്തിരി പോലും താഴ്ത്താതെ അവിടെയൊക്കെ അവർ മേഞ്ഞുനടന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>സ്ത്രീകൾ ഒത്തുകൂടുന്ന അടുക്കള ഭാഗത്തെ കഥപറച്ചിലുകളിൽ പ്രധാന കഥാപാത്രം തങ്കയായിരുന്നു.ഈ കഥകൾ ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടും അനുഭവിച്ചും പോന്നതായി ഇപ്പോൾ ഓർക്കുന്നു.തങ്കയെ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നിർത്തിയ സദാചാര വർത്തമാനങ്ങളായിരുന്നു അവ.ഈ കഥാവിവരണങ്ങളിൽ നിന്നും തങ്ക വീരനായികയായി എന്നിൽ ഉയർന്നുവരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">പിന്നെയാണ് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയും ഗൗരിയമ്മയും മന്ദാകിനിയും മാധവിക്കുട്ടിയുമൊക്കെ വരുന്നത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>പിൽക്കാലാത്ത് തങ്ക <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>കഥാപാത്രമായി പലപ്പോഴും എന്റെ എഴുത്തിൽ കടന്നുവന്നു. ഒരു സുഹൃത്ത് നമ്മളിലേക്ക് കയറിവരുന്ന<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>അതേ സ്വാഭാവികതയോടെ.ഞാനവരെ ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെ എഴുത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു.എന്റെ രണ്ടുപുസ്തകത്തിലും ബ്ലോഗിലുമൊക്കെയായി തങ്ക നിറഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">തെരുവിന്റെ അഴുക്കുകൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ് ജീവിച്ചതെങ്കിലും <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>തങ്ക <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>അതിജീവനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് എനിക്ക്,ചിലപ്പോൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും.ഞാൻ മനസാവരിച്ച ഒരു പാട് സ്ത്രികളിൽ ഒരാൾ.അതിജീവനത്തിൽ പാതയിൽ എന്റെ അമ്മയുമുണ്ട്,ഒരു പാട് അമ്മമാരുണ്ട്.അതിജീവനത്തിന്റെ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>വഴികളിൽ കണ്ടുമുട്ടിയവർ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ഏറേയും സ്ത്രീകളാണ്,വ്യത്യസ്ത മേഖലയിലാണെങ്കിലും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">തങ്കയടക്കം<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>എന്നെ ബാധിച്ച സ്ത്രീകളിൽ നിന്നാണ് ഭാരത പുഴയിലെ സുഗന്ധി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ഞാൻ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ സുഗന്ധിയിൽ ഞാനുമുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">സ്വഭാവത്തിലെ വൈചിത്യങ്ങൾ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ഉടനീളമുള്ളതിനാൽ,ഭാരത പുഴ.&nbsp;<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">സിജി പ്രദീപ്,ദിനേശ്,ശ്രീജിത് രവി, ഇർഷാദ്,&nbsp; സുനിൽ സുഗത,മണികണ്ഠൻ പട്ടാമ്പി,എം.ജി.ശശി,ജയരാജ് വാര്യർ,ദിനേശ് പ്രഭാകർ,ഷൈലജ അമ്പു,ഹരിണി,ദീപ്തി കല്യാണി,സംഗി സംഗീത,മാഗി ജോസി,പ്രശാന്ത്,അച്ചുതാനന്ദൻ,എം.ജി.ഷൈലജ,അനുപമ തുടങ്ങിയ സൗഹൃദ നിര<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ഭാരത പുഴയുടെ നിറഞ്ഞൊഴുക്കിൽ ചേരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">ഫീച്ചർ സിനിമയിലേക്കുള്ള<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>സങ്കീർണ്ണവും ശ്രമകരവുമായ ഈ സഞ്ചാരത്തിൽ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ഒപ്പമുള്ളത്<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>തൃശൂർക്കാരായ മസ്കറ്റുകാർ .ഷാജി,ഷീന,സച്ചിൻ,സജി,നിയാസ്,ഫിറോസ്,ജോഷി,പ്രിജി,ദിനേശ് എന്നിവരാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">എന്നെ നിലനിർത്തുന്ന പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളും.....<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">അസോസിയേറ്റ് ഡയറക്ടർ സുനിൽ ബാലകൃഷ്ണനാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">കാമറയിൽ ജോമോൻ തോമസും,എഡിറ്റിംഗിൽ വിനു ജോയിയും,സൗണ്ട് ഡിസൈനിംഗിൽ ആനന്ദ് രാഗ് വേയാട്ടുമ്മലും,കലയിൽ സുനിൽ കൊച്ചന്നൂരും ചമയത്തിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ തയ്യൂരും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">പ്രൊഡക്ഷൻ സന്തോഷ് ചിറ്റിലപ്പിള്ളി.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">സംവിധാനത്തിൽ നിധിൻ വിശ്വംഭരനും പ്രിഥ്വി പ്രേമനും ആര്യാ നാരായണനും<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>സഹ-കരിക്കുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">സ്റ്റിൽസ് <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ഇമ ബാബുവും<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>രതീഷും മനൂപ് ചന്ദ്രനും എടുക്കുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <br /></div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>2http://marjaaran.blogspot.com/2018/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Sun, 8 Apr 2018 23:10:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-502689086078092506<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <br /></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി എൺപത്തിയാറ് നവംബർ പതിനാറിന് തൃശൂർ ജില്ലയിലെ ആലപ്പാട് നിന്നും വൈകീട്ട് നാലു മണിയോടെ ഒരു നാടകം ആരംഭിക്കുന്നു. കുരിശിന്റെ വഴി എന്ന പേരിൽ.പല സംഘങ്ങൾ പല സ്ഥലങ്ങളിലായി നടത്തിയ റിഹേര്‍സലുകൾ ആലപ്പാട് ഒത്തൊരുമിച്ച് നാടകമായി ക്രമപ്പെടുകയായിരുന്നു. പത്തു കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ച് തൃപ്രയാറിൽ സമാപിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് നാടകാവതരണം ആസൂത്രണം ചെയ്തത്. ഓരോ തെരുവു മൂലയിലും ഓരോ വിഷയങ്ങൾ നാടകാവതരണങ്ങളായി അരങ്ങേറും.അത്രയേറെ വിഷയങ്ങളാണ് അന്നത്തെ സർക്കാർ ജനാധിപത്യകേരളത്തിന് നല്‍കിയത്.</span><span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;"><br /> <br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">പി.എം.ആന്റണിയുടെ കൃസ്തുവിന്റെ ആറാം തിരുമുറിവ് വോട്ടു ബാങ്കായ കൃസ്ത്യൻ സഭക്കു വേണ്ടി ഭക്തിരസം തുളുമ്പുന്ന കരുണാകരൻ സർക്കാർ നിരോധിച്ചു.ഇതിനെതിരെ സാംസ്കാരിക കേരളം ഉണർന്നതിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു നാടകപ്രതിഷേധം. സഭയുടെ സമ്മർദ്ദത്തിന് <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>മുന്നിൽ ഉലഞ്ഞുപോയപ്പോഴാണ് നാടകം നിരോധിക്കാൻ സര്‍ക്കാർ മുന്നോട്ടു വന്നത്.ജാതിക്കോമരങ്ങളും കോമാളികളും ജനാധിപത്യരംഗം കയ്യടക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള മതാത്മകവിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനം കൂടിയായിരുന്നു അന്നത്തെ നാടകാവതരണവും പിന്നിടുണ്ടായ കൂട്ടംചേരലുകളുമെല്ലാം.</span><br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">തൃശൂരിലെ കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി.ക്കടുത്തുണ്<wbr></wbr>ടായിരുന്ന വാഞ്ചി ലോഡ്ജ് ആയിരുന്നു ഇത്തരം ചിന്തകളുടെ ഒരു കേന്ദ്രം.ലെഫ്റ്റ് ഫ്ലാറ്റ് ഫോം, വാടാനപ്പള്ളിയിലെ തിയ്യട്രിക്കൽ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ഗാതറിംഗ്സ്,സ്ക്രീൻ ഫിലിം സൊസൈറ്റി എന്നിങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയമായ സംഘടിത രൂപങ്ങൾ വാടാനപ്പള്ളിയിലും സക്രിയമായിരുന്നു.ആലപ്പാട്ടെ സംഘങ്ങളും തെരുവിൽ ഇറങ്ങിനിന്നിരുന്നു.എല്ലാം ശ്വാസങ്ങളും ചേർന്ന് വലിയൊരു ഇടിമുഴക്കമായി പരിണമിക്കുകയായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">അന്നത്തെ സാംസ്കാരിക മണ്ഡലത്തിലേക്ക് പലതും പൊട്ടിവിടർന്നത് ഇത്തരം സംഘങ്ങളിൽ നിന്നാണെന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു.അന്ന് വാഞ്ചി സകലമാന തെറിച്ച മനുഷ്യരുടെയും താവളമായിരുന്നു.യുക്തിവാദികൾ,<wbr></wbr>നക്സലൈറ്റുകൾ തുടങ്ങി നാനാതരം മനുഷ്യർ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>അവിടെ കയറിയിറങ്ങുകയും പാർക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു..വാഞ്ചി ലോഡ്ജ് ഇന്നില്ല.അത് പൊളിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട മനുഷ്യർ കേരളത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും പല തരം സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുമായി മനുഷ്യജന്മം സഫലമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.സിവിക് ചന്ദ്രൻ കോഴിക്കോടുണ്ട്,പ്രകാശ് മേനോൻ ചെന്നൈയിലുണ്ട്.പി.എ.എം.ഹനീഫ് മലബാറിലുണ്ട്.മോഹൻ കുമാർ കണ്ണൂരിലുണ്ട്,നാസ്തികൻ സണ്ണി എവിടെയുണ്ടെന്ന് ദൈവത്തിനറിയാം.ജോണ്‍ എബ്രഹാം പലപ്പോഴും അവിടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിട്ടുണ്ട്,<wbr></wbr>മുൻ സ്പീക്കർ ശങ്കരനാരായണൻ തമ്പിയെ അവിടെ വെച്ച് കാണുമാറായിട്ടുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">പ്രേരണ,ഉത്<wbr></wbr>തരം,നാസ്തികൻ,സഹ്യാദ്രി,രംഗഭാ<wbr></wbr>ഷ,വാക്ക്,പാഠഭേദം തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നാണ് പിറവി.ലിറ്റിൽ മാഗസിനുകളുടെ കൂട്ടുകാരൻ കെ.എൻ.ഷാജിയെ അവിടെ തീർച്ചയായും വന്നിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം.ജോയ് മാത്യു നാടകം കളിയുമായി ഇവിടെ കുറച്ചു നാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.സുരാസുവിനും അമ്മുവേടത്തിക്കും പ്രണയത്തിന്റെ തണൽ ഈ കെട്ടിടം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്.സാംസ്കാരിക കേരളം ശ്വസിച്ചത് ഇവിടെ നിന്നാണെന്നും അതിശയോക്തിയോടെ പറയാം.</span><span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;"><br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">സൂര്യവേട്ട,മുദ്രാ‍രാക്ഷസം,ഭോമ എന്നിങ്ങനെ നാടകങ്ങളുമായി ജോസ് ചിറമ്മൽ കത്തി നിന്ന കാലമായിരുന്നു.സ്വാഭാവികമായും നാടകത്തിന്റെ മുൻ നിരയിൽ ജോസ് വന്നു.</span><br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">തങ്കമണിയിലും കീഴ്മാടിലും നടന്ന പോലീസ് തേർവാഴ്ചയുടെ നേരത്താണ് നാടകവും നിരോധിക്കുന്നത്.കീഴ്മാടിൽ അന്ധവിദ്യാലയത്തിൽ നടത്തിയ തേർവാഴ്ച കേരള ചരിത്രത്തിലെ മാറാക്കറയാണ്.പ്രതിപക്ഷം സർക്കാരിനെതിരെ വൻ പ്രക്ഷോപങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്.നാടക നിരോധത്തോടെ കേരളത്തിൽ മതേതരമായ ഒരു പ്രതിപക്ഷം രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു.അത് സാംസ്കാരിക പ്രവര്‍ത്തകരുടെയും എഴുത്തുകാരുടെയും സിനിമാക്കാരുടെയുമൊക്കെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു.മുഖ്യധാ<wbr></wbr>രയിൽ നിന്നും തെറിച്ചു നിന്ന യൗവ്വനങ്ങൾ</span><br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">കേരളമാകെ കൈകോർക്കുന്ന അസുലഭനിമിഷങ്ങളായിരുന്നു പിന്നീടങ്ങോട്ട്.അതിന്റെ തൃശൂർ വെര്‍ഷൻ ആയിരുന്നു പത്തു കിലോമീറ്റർ നീളത്തിൽ ആസൂത്രണം ചെയ്ത കുരിശിന്റെ വഴി എന്ന തെരുവുനാടകം.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">കേരളത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും അണിചേരാൻ ആളുകൾ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>വന്നു.ജോസ് ചിറമ്മൽ അതിന്റെ തലപ്പത്ത് നിന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">വാടാനപ്പള്ളിയിലും ആലപ്പാടുമൊക്കെ റിഹേഴ്സൽ ക്യാമ്പുകൾ സജീവമായി.അന്നത്തെ സർക്കാരിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ജനാധിപത്യവിരുദ്ധവും മനുഷ്യവിരുദ്ധവുമായ നടപടികളെ തെരുവിൽ ആവിഷ്കരിക്കുകയായിരുന്നു നാടകത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.ഓരോ തെരുവുമൂലയിലും ഓരോ പ്രമേയങ്ങൾ നാടകമായി അവതരിപ്പിച്ചു മുന്നേറൂക.സാംസ്ഥാനത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും പുറമേനിന്നും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് പിന്തുണ കിട്ടി.ശാന്തിനികേതനിൽ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളായ ടി.വി.സന്തോഷ്,മുരളി ബറോഡയിൽ ചിത്രകല പഠിച്ചിരുന്ന മുഹമ്മദ്,നാടക രംഗത്തെ സി.എസ്.ഗോപാലൻ,സുർജിത്,ശില്<wbr></wbr>പി രാജൻ,ശാന്തൻ,കവി ഏങ്ങണ്ടിയൂർ ചന്ദ്രശേഖരൻ,ഇ.പി.കാർത്തികേ<wbr></wbr>യൻ,എ.വി.ശ്രീകുമാര്‍,വാടാനപ്<wbr></wbr>പള്ളിയിൽ നിന്നും ഗഫൂർ,ഷാജഹാൻ,രമേശ്,പ്രേം പ്രസാദ്,അസലം,കോൺഗ്രസ്സുകാരനാ<wbr></wbr>യ ഇ.ബി.ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ,ഭരണം മറന്ന് പ്രതികരിക്കുന്ന ആളാണ് ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍.തീരദേശത്തെ ജനകീയ സമരങ്ങൾക്കൊപ്പം എന്നും ഉണ്ണികൃഷ്ണനെ കാണാം, എന്നിങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയസുന്ദരമായ മനുഷ്യരുടെ ഒരു കൂട്ടം ഉടലെടുക്കുന്നു.</span><span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;"><br /> <br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">ആലപ്പാട് വെച്ച് കെ.കെ.രാജൻ നാടകാവതരണത്തിന്റെ അദ്യ ഡയലോഗ് ഒരു പഴയകെട്ടിടത്തിന്റെ ഒന്നാം നിലയിൽ നിന്ന് ഉച്ചത്തിൽ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>വിളിച്ച് <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>പറഞ്ഞതും നൂറുകണക്കിന് വരുന്ന പോലീസുകാർ നാടകസംഘത്തെ വളഞ്ഞുവെച്ച് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.റിഹേര്‍സൽ സമയത്തു തന്നെ രഹസ്യപ്പോലീസുകാർ ആലപ്പാട് നിറഞ്ഞിരുന്നു.ചായക്കടങ്ങളിലും കള്ളുഷാപ്പുകളിലും കല്ലോവിന്മേലും അതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത മുഖങ്ങളെ കണ്ട് ഇതേതു കൂട്ടക്കാർ എന്ന് ഗ്രാമം മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് ഈ അറസ്റ്റോടെയാണ് നാട്ടുകാർക്ക് മനസ്സിലായത് .തുടർന്ന് സംഘർഷങ്ങളുടെ വേദിയായിത്തീർന്നു ആലപ്പാട് മുതൽ അന്തിക്കാട് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ വരെ.അറസ്റ്റ് ചെയ്തവരെ കയറ്റിയ പോലീസ് ജീപ്പിനെ കടത്തി വിടാതെ വലിയൊരു ജനസഞ്ചയം പ്രകടനമായി മുന്നേറി.എന്തും സംഭവിക്കാവുന്ന അവസ്ഥ.നാലഞ്ചു കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ വരെ പ്രകടനം പോലീസ് വണ്ടിയെ കടത്തി വിടാതെ മുന്നേറി.ആയിരങ്ങളാണ് പാതക്കിരുവശവും സമരക്കാർക്ക് ആവേശമായി അണിനിരന്നത്.അന്തിക്കാടിന്റെ മഹത്വം തിരിച്ചു പിടിച്ച മുഹൂർത്തമായിരുന്നു അത്.നാടകത്തിൽ കയറി അഭിനയിക്കാൻ ഓരോ തെരുവിലും കാത്തു നിന്ന കുറെ നടന്മാർ നാടകസംഘത്തെ കാണാതെ തിരിച്ചു പോയി.</span><br /> <br style="mso-special-character: line-break;" /> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br style="mso-special-character: line-break;" /> <!--[endif]--><span style="mso-bidi-font-weight: bold;"><o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">എൻ.ആർ ഗ്രാമപ്രകാശൻ,വി.ജി.തമ്പി,വി<wbr></wbr>ശ്വനാഥൻ വയക്കാട്ടിൽ,ടി.ആര്‍.രമേശ് ,കെ.ഗോപിനാഥൻ,ചന്ദ്ര ബോസ് ,ഗോപിനാഥ് പനമുക്കത്ത് എന്നിവരൊക്കെ മാർച്ചിന്റെ മുന്നണിയിലുണ്ടാന്നു.</span><span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;"><br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ പരിസരത്തെത്തിയ ജനങ്ങൾ സ്റ്റേഷൻ വളഞ്ഞു നിന്നു,മതിലിൽ കയറിയിരുന്നു. എന്തും സംഭവിക്കാവുന്ന അവസ്ഥ.രാത്രിയോടെ എല്ലാവരെയും മജിസ്ട്രേറ്റിന്റെ മുന്നിൽ ഹാജാരാ‍ക്കുവാ‍നായി അയ്യന്തോളിലേക്ക് കോണ്ടു വന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ അയ്യന്തോൾ പോലീസ് സ്റ്റേഷന്റെ ഇടുങ്ങിയ മുറിയിൽ എല്ലാവരും കിടന്നു,സാഹോദര്യത്തിന്റെ മെയ്‌വഴക്കത്തോടെ.</span><br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">ജോസ് ചിറമ്മൽ ഒന്നാം പ്രതിയും കെ.കെ.രാജൻ രണ്ടാം പ്രതിയും കെ.ജെ.ജോണി മൂന്നാം പ്രതിയുമായി കേസ് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു.കേസ്സിൽ പെട്ടിരുന്ന പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകനായ സാമി നാഥൻ,കാരമുക്കിലെ ശ്യാം,ഏഷ്യാനെറ്റിൽ എഡിറ്റര്‍ ആയിരുന്ന ഷാജു ജോസ് ഇന്ന് ജീവിതത്തിലില്ല.</span><br /> <br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">പരസ്പരം അറിയുന്ന അൻപത്തിയേഴ് പേർ.ചിത്രകലാ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന സന്തോഷ് സ്റ്റേഷനകത്ത് കരിക്കട്ട കൊണ്ടു ചുമരില്‍ വരച്ച പോലീസുകാരന്റെ ചിത്രം ഭരണകൂട ഭീകരതയുടെ കടുംഛാ‍യ പകരുന്നതായിരുന്നു.ടിവി.സന്തോഷ് ഇന്ന് ലോകപ്രശസ്തനായ ചിത്രകാരനാണ്. കേസ് വര്‍ഷങ്ങൾ നീണ്ടു. തുടർന്ന് നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കരുണാകരൻ സർക്കാർ തോറ്റമ്പി.നായനാർ സര്‍ക്കാർ വന്നിട്ടും കേസ് പിൻവലിക്കപ്പെട്ടില്ല.</span><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; float: none; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">&nbsp;</span><span style="mso-bidi-font-weight: bold;"><o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">കേസ്സ് നാടകമായതിനാൽ കോടതിയിൽ പോക്കും തമാശയായിരുന്നു.പ്രതികളുടെ കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട് കേസുള്ള ദിവസം മുഴുവവൻ സമയവും കോടതി പരിസരത്ത് പലതരം കൊഞ്ഞാണന്മാരെ നോക്കിയിരിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്<wbr></wbr>ട്.ഹാജർ എടുക്കാൻ &nbsp; സ്വയമെണ്ണാൻ ഞങ്ങളോട് <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ജഡ്ജി ആവശ്യപ്പെടും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">വൺ<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">ടൂ<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">ത്രീ <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">ഫോർ<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">ഫൈവ്<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">സിക്സ്<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">സെവൻ<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>എയിറ്റ്<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">ണയൻ<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">എന്നിങ്ങനെ എണ്ണുന്ന നേരത്തായിരിക്കും ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ബൂർഷ്വാ കോടതിവിരുദ്ധൻ മലയാളത്തിൽ ‘പത്ത് ‘’ എന്ന് പറയുക.അതോടെ കോടതിയിൽ പൊട്ടിച്ചിരിയാകും.ചിരിക്കാൻ നിമമമനുവദിക്കാത്ത ജഡ്ജി മൂക്കിന്റെ തുമ്പത്തേക്ക് ദേഷ്യം വരുത്തി ഞങ്ങളെ വരാന്തയിലേക്ക് കുത്തിയിരിപ്പിന് ശിക്ഷിക്കും..പിന്നെ കോടതി പിരിയുന്ന നേരത്തുമാത്രമേ വിളിക്കുകയുള്ളു.ഞങ്ങളുടെ കേസ്സ് ഫീസൊന്നും വാങ്ങാ‍തെ ഏറ്റെടുത്ത പ്രകാശൻ വക്കീൽ പിടിച്ച പുലിവാൽചില്ലറയല്ല,എണ്ണം അൻപത്തേഴാണ്. കോടതിപരിസരത്ത് ഇത്രയധികം താടിമീശക്കാരെ ഒന്നിച്ച് കാണുന്നതും ജനം അന്നാണ്.<br /> <br /> ഈ സംഭവത്തിന്റെ തുടരച്ചയായിരുന്നു,തൃശൂർ ടൌണിൽ ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ കൺവെൻഷൻ എന്ന് പേരിട്ടു നടന്ന സാംസ്കാരിക സമരം. വാക്കുകൊണ്ടും വരകൊണ്ടും അരങ്ങുകൊണ്ടുമൊക്കെ സൌന്ദരമായി ഉയർത്തിയ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ഈ സമരത്തിന്റെ മുന്നണി പോരാളികളായിയായത് സർഗ്ഗാത്മക വ്യക്തിത്വങ്ങളായിരുന്നു.സമരം സർഗ്ഗാത്മകമാവുമ്പോൾ മുദ്രവാക്യം കവിതയാവുമെന്നത് ഈ സമരമുഖത്ത് നിന്നും പഠിച്ച നേർപാഠം.സർഗ്ഗാത്മക ആവിഷ്കാരങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചായിരുന്നു ഓരോ ഗ്രുപ്പും ഓരോ മനുഷ്യനും ഇതിൽ പങ്കാളികളായത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">കേരള ചരിത്രത്തിൽ</span><span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;"> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;">നിവർന്ന് നില്‍ക്കുന്നൊരു മഹാസംഭവമാ‍യി മാറി ഈ സമ്മേളനം.സച്ചിദാനന്ദൻ,കെ.ജി.<wbr></wbr>എസ്,പൌലോസ് മാർ പൌലോസ്,സുകുമാർ അഴീക്കോട്,നീലൻ,കെ.എ.മോഹൻ ദാസ് ,സോമശേഖരൻ,എം.എം.ഡേവിസ് ,ശിവശങ്കരൻ എന്നിവരൊക്കെ അതിൽ സജീവ പങ്കാളികളായി.പൊതുബോധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെളിച്ചമുള്ള രാഷ്ട്രീയമായിരുന്നു ഇവിടെ അരങ്ങേറിയത്..</span></span><br /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;"></span><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൽ ആർക്കും കുറ്റബോധമില്ലാത്ത ഒരു സമരമായിരുന്നു ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം. നിരന്തരം പ്രസക്തമാവുന്ന ഒരു മുദ്രാവാക്യം അതിനെ കാലങ്ങളിൽ ജീവസ്സുറ്റതാക്കി നിലനിർത്തുന്നു.</span></span><br /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;"></span><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷമായി.</span></span><br /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br /> <br /> <span style="mso-bidi-font-weight: bold;"></span><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">നടുക്കഷ്ണം:<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;">ബൂർഷ്വാ കോടതി തുലയട്ടെ എന്ന് മുദ്രവാക്യം വിളിച്ചില്ലെങ്കിലും വിളിച്ച തീയ്യതിക്ക് പലപ്പോഴും കോടതിയിൽ പോകാൻ കഴിയാറില്ല.പകരക്കാരനെ വെക്കാനും പറ്റിയില്ല. ഹാജാരാവത്തതിനാൽ ഗഫൂർ,ഷാജഹാൻ,അസലം അടക്കം ഞങ്ങൾ നാലു പേരെ വിയ്യൂർ ജയിലിലേക്ക് ഉണ്ട തിന്നാൻ കോടതി വിട്ടു.പിന്നീടൊരിക്കൽ വാടാനപ്പള്ളിയിലെ ബോധി കോളേജിലിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ ഉണ്ടതീറ്റിച്ച ജഡ്ജിയേക്കാൾ മാന്യനെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരാൾ എന്റെ മുന്നിൽ നെടുനീളത്തിൽ വന്നു നിന്ന് കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സ് ഊരി സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.അയാൾ പോക്കറ്റടിക്കാരനായ സലീം ആയിരുന്നു.</span><span style="background: white; color: #222222; font-family: AnjaliOldLipi; line-height: 115%;"><br /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: start; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;">ഡ്യൂട്ടി വാടാനപ്പള്ളി ബസ് റൂട്ടിലായിരുന്ന ദിവസമാണ് എന്നെ കാണാൻ വന്നത്. വീടു പോലെയല്ല ജയിൽ,അതിൽ ഒരുമിച്ചു കിടന്നവർ ജീവിത കാലം മറക്കില്ല.പോക്കറ്റടിക്കാരനായാ<wbr></wbr>ലും വിപ്ലവകാരിയായാലും.അയാൾ &nbsp;മൂന്നു ദിവസം വിയ്യൂർ ജയിലിൽ എന്നോടൊപ്പം &nbsp;ഉണ്ടതിന്ന മനുഷ്യനായിരുന്നു.പോക്കറ്റടി ഒന്നുമില്ലാത്തവന്റെ ജീവനകലയാണെന്ന് &nbsp;ജയിലിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ പഠിച്ചത്.<br style="mso-special-character: line-break;" /> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br style="mso-special-character: line-break;" /> <!--[endif]--></span></span><span style="background: white; color: red; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <br /></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <span style="background: white; color: red; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 18.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-weight: bold;">മണിലാൽ<o:p></o:p></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <span style="background: white; color: black; font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-weight: bold; mso-themecolor: text1;">manilalbodhi@gamil.com<o:p></o:p></span></div> <br /></div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>3http://marjaaran.blogspot.com/2016/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Tue, 21 Jun 2016 03:16:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-2937642244098564120<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;"><strong></strong></span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;"><strong></strong></span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;"><strong>ഒ</strong>രിടത്ത് </span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">നല്ലവളായ ഒരു ഭാര്യയും</span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">നല്ലവനായ ഒരു ഭര്‍ത്താവും കൂര്‍ക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. </span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">പെട്ടെന്നാണ് വാതിലില്‍ മുട്ടു കേട്ടത്.</span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ ഭാര്യ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.</span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">“അയ്യോ എന്റെ ഭര്‍ത്താവ്.“</span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഭര്‍ത്താവ് ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ് </span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">കിട്ടിയ വസ്ത്രം വാരിയുടുത്ത് ധൃതിയില്‍ വാതില്‍ തുറന്ന് </span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">ഒന്നാം നിലയില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക് ചാടി ഗുരുതരമായ പരിക്കുകളോടെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു.</span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;"></span></div> <div align="left"> <span style="font-size: 130%;">(</span><span style="font-size: 100%;">ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള ജാരന്മാരുടെ സംഘം ഇക്കഥ </span></div> <div align="left"> അവരുടെ അന്തര്‍ദ്ദേശീയ കഥയായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്)</div> <div align="left"> <span style="font-size: 85%;"></span></div> </div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>4http://marjaaran.blogspot.com/2016/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Fri, 13 May 2016 11:55:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-7767963282434598595<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <h3 style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"> </h3> <div style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> </div> <div style="background-color: white;"> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?hl=en&amp;q=https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQW83cQ0dEI7SDwlra4eV33WSAbwAhx3ceA_Pnk1_EyS9g1PDjf_1hRrvbres7fC5kQn2C8eFJJfFNSuuONYis-QUcQ2Jy0nGC3viZKgJuVfCil6gtKXxGTy8pQv4nVQrs4jsCJFMYpCs/s1600-h/gulam+046.JPG&amp;source=gmail&amp;ust=1463251176992000&amp;usg=AFQjCNEgP8hlHwvUAf7Xz_xgrOGah3JzxQ" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQW83cQ0dEI7SDwlra4eV33WSAbwAhx3ceA_Pnk1_EyS9g1PDjf_1hRrvbres7fC5kQn2C8eFJJfFNSuuONYis-QUcQ2Jy0nGC3viZKgJuVfCil6gtKXxGTy8pQv4nVQrs4jsCJFMYpCs/s1600-h/gulam+046.JPG" style="color: #1155cc;" target="_blank"><span style="font-size: medium;"><img alt="" border="0" class="CToWUd" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQW83cQ0dEI7SDwlra4eV33WSAbwAhx3ceA_Pnk1_EyS9g1PDjf_1hRrvbres7fC5kQn2C8eFJJfFNSuuONYis-QUcQ2Jy0nGC3viZKgJuVfCil6gtKXxGTy8pQv4nVQrs4jsCJFMYpCs/s200/gulam+046.JPG" style="min-height: 150px; width: 200px;" /></span></a><span style="font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: 15.3px;"><span style="color: #cc0000;">ഒന്നു തൊട്ടാല്‍ വിരിഞ്ഞു വലുതാവുന്നതാണ് ഇതിലെ ഓരോ ചിത്രങ്ങളും</span></span></span><a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?hl=en&amp;q=https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVeDHKG28X4UQ9VtOPOuLgPbC2hsouRKO5wu6yyGKmcRbY2QP5RxER87zj-P1i3CTcBAgmIGnzgi5Z-d2uYGIqb9a7ie3TqZX4fsTCmfIhUQekJphHHEBB1gpkQ4LcvUkBCZ8_ReORRq8/s1600-h/gulam+036.JPG&amp;source=gmail&amp;ust=1463251176992000&amp;usg=AFQjCNGogg5TTKzLoC4jJ7DfRUEH_dCqxQ" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVeDHKG28X4UQ9VtOPOuLgPbC2hsouRKO5wu6yyGKmcRbY2QP5RxER87zj-P1i3CTcBAgmIGnzgi5Z-d2uYGIqb9a7ie3TqZX4fsTCmfIhUQekJphHHEBB1gpkQ4LcvUkBCZ8_ReORRq8/s1600-h/gulam+036.JPG" style="color: #1155cc;" target="_blank"><span style="font-size: medium;"><img alt="" border="0" class="CToWUd" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVeDHKG28X4UQ9VtOPOuLgPbC2hsouRKO5wu6yyGKmcRbY2QP5RxER87zj-P1i3CTcBAgmIGnzgi5Z-d2uYGIqb9a7ie3TqZX4fsTCmfIhUQekJphHHEBB1gpkQ4LcvUkBCZ8_ReORRq8/s200/gulam+036.JPG" style="min-height: 150px; width: 200px;" /></span></a><span style="font-size: medium;">&nbsp;<span style="font-size: 15.3px;"><span style="color: #009900;">വഴികള്‍&nbsp;ചെറുതാകുന്നത് മാന്‍പാറയിലേക്ക്</span></span></span><a data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?hl=en&amp;q=https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqsQYkQdLgWi0FUmTOKjj8WfVDAi3HCFL_iW8pKN8mDPh_qd7uyB5W1VcBAzXG86paqpFoEriyszxHwlbvwRQGTqY0tanG12rjHDfGNmEHIiMZ-YY6ViP0qF-J3bCsixBx2ZY4e2n8dfc/s1600-h/manpaara.JPG&amp;source=gmail&amp;ust=1463251176992000&amp;usg=AFQjCNFuUxUl-uZAt1UxJpJivj7ITjpzhA" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqsQYkQdLgWi0FUmTOKjj8WfVDAi3HCFL_iW8pKN8mDPh_qd7uyB5W1VcBAzXG86paqpFoEriyszxHwlbvwRQGTqY0tanG12rjHDfGNmEHIiMZ-YY6ViP0qF-J3bCsixBx2ZY4e2n8dfc/s1600-h/manpaara.JPG" style="color: #1155cc;" target="_blank"><span style="font-size: medium;"><img alt="" border="0" class="CToWUd" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqsQYkQdLgWi0FUmTOKjj8WfVDAi3HCFL_iW8pKN8mDPh_qd7uyB5W1VcBAzXG86paqpFoEriyszxHwlbvwRQGTqY0tanG12rjHDfGNmEHIiMZ-YY6ViP0qF-J3bCsixBx2ZY4e2n8dfc/s200/manpaara.JPG" style="min-height: 150px; width: 200px;" /></span></a><span style="font-size: medium;">&nbsp;</span><span style="font-size: medium;"><span style="color: #009900;"><span style="font-size: 15.3px;">മാന്‍പാറയുടെ&nbsp;ഒരു മൂല</span></span></span></div> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: medium;"><strong><br /></strong></span></span></div> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: medium;"><strong><br /></strong></span></span></div> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: medium;"><strong><br /></strong></span></span></div> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: medium;"><strong><br /></strong></span></span></div> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: medium;"><strong><br /></strong></span></span></div> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: medium;"><strong><br /></strong></span></span></div> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: medium;"><strong><br /></strong></span></span></div> <div style="color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: medium;"><strong><br /></strong></span></span></div> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: small;"><span style="color: red; font-family: &quot;arial&quot; , sans-serif; font-size: large;">ലോ</span><span style="color: #222222; font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: 16.64px;">കത്തിന്റെ തുഞ്ചത്തെത്തി എന്നൊരു തോന്നലാണ് മാൻപാറയുടെ നെറുകെയിൽ &nbsp;നില്‍ക്കുമ്പോള്‍.</span></span></span><br /> <div style="color: #222222;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: small;">നെല്ലിയാമ്പതിമലയുടെ മാന്‍പാറ.</span></span></div> <div style="color: #222222;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: small;">കൃഷിയില്‍ നിന്നും കൃഷിക്കാരന്‍ നടുനിവര്‍ത്തുന്നതുപോലെ പാലക്കാടിന്റെ കാര്‍ഷിക ഭൂമിയില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്ന കൂട്ടമല.നെന്മാറയില്‍ നിന്നും ഒരു മണിക്കൂറു കൊണ്ട് പുലയമ്പാറയിലെത്താം.അവിടെനിന്ന് ജീപ്പ് മാര്‍ഗ്ഗം മാന്‍പാറയിലേക്കും.വീണ്ടും ഒരു മണിക്കൂർ &nbsp;സമയമെടുത്ത്.</span></span><br /> <span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace;"><span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: small;"><br /></span></span> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: small;"><br /></span></span></span></div> <div style="color: #222222;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: small;">ഏതൊരു പ്രദേശവും അതിന്റേതായ ഒരു നിഗൂഢഭംഗി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കും,മനുഷ്യരെപ്പോലെ.</span></span></div> <div style="color: #222222;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: small;">അതു പോലൊന്നാണ് നെല്ലിയുടെ മാന്‍പാറ.</span></span></div> <div style="color: #222222;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-size: xx-small;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: small;">വഴികള്‍&nbsp;ആപത്ത് നിറഞ്ഞതാ‍ണെന്ന് പറയാം,അങ്ങിനെ തോന്നിപ്പിക്കാം.പക്ഷെ സര്‍ക്കസ്സുകാരെക്കാള്‍ വഴക്കം നേടിയ ജീപ്പ് ഓടികുന്നവർ ന നിസ്സാരമെന്ന് നമ്മെ തോന്നിപ്പിക്കുന്നവിധത്തിൽ &nbsp;മാന്‍പാറയിലെത്തിച്ച് ,സ്വകാര്യമായി നെടുവീര്‍പ്പിടും.</span></span></span></div> <div style="color: #222222;"> <span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: xx-small;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: 16.9px;">അവസാനത്തെ ചെങ്കുത്തായ കയറ്റം ശ്വാസം ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും നിശ്ചലമാക്കിയെ നമുക്ക് നേരിടാനാകൂ.</span></span><br /> <span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: xx-small;"><span style="font-size: 16.9px;"><br /></span></span> <span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: xx-small;"><span style="font-size: 16.9px;">മുകളില്‍ നമ്മെക്കാത്ത് തണുത്ത കാറ്റ് ചുറ്റിയടിക്കുന്നുണ്ടാകും.ഒരു വലിയ കുന്നും പിന്നെ കൂർത്തൊരു പാറക്കെട്ടും.ഇവിടെ നിന്ന് നമുക്ക് പാലക്കാടിനെയും കേരളത്തെയും ശുദ്ധവായുവില്‍ ശ്വസിക്കാം.കാഴ്ചയെ അപാരമായ വിശാലതയിലേക്കും ആഴങ്ങളിലേക്കും തുറന്നുവെക്കാം.</span></span></span><br /> <span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: xx-small;"><span style="font-size: 16.9px;"><br /></span></span> <span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: xx-small;"><span style="font-size: 16.9px;">&nbsp;രാത്രിയില്‍ ഇവിടെ മൃഗങ്ങളുടെ കേളിയാണ്.മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും അവശേഷിപ്പിച്ചു പോയ തൂവലുകളിലും വിസർജ്ജനങ്ങളിലും നമുക്കവയുടെ സ്വതന്ത്രമായ കാനനജീവിതം ഓര്‍മ്മിക്കാം.നിനച്ചിരിക്കാതെ ഊക്കൻ കാറ്റ് &nbsp; നമ്മെ താഴേക്ക് വലിച്ചിടാം.</span></span></div> <div style="color: #222222;"> <span style="font-size: 16.64px;"><span style="font-family: &quot;courier new&quot; , &quot;courier&quot; , monospace; font-size: small;">പക്ഷെ ഭൂമിയുടെ ഈ മുകൾഭാഗത്തിന്റെ ഏകാന്തതയില്‍ നമുക്ക് നമ്മെ തിരിച്ചറിയുകയും തിരിച്ചിടുകയും ചെയ്യാം. പലപ്പോഴും യാത്രയില്‍ സംഭവിക്കുന്നത് ഇതൊക്കെത്തന്നെ.</span></span></div> </div> </div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>3http://marjaaran.blogspot.com/2015/09/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Wed, 16 Sep 2015 06:18:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-4434228506662764369<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <br /></div> </div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <br /></div> </div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <br /></div> </div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <br /></div> </div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <br /></div> </div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <br /></div> </div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaWo694ub41LrSHphwNU8tgkplDzHhMpsDbjG4tcOZK8Fu7kZ-M9fzgXkap-zHuqonyTHSNhwkzXLNs-cssNnnwZdUXD-jQOxKVK-TES51t1i3yN2nUJvd7rDT9hWcbT4Q8IJHhyphenhyphenD_BeQ/s1600/marjaaran+cover.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaWo694ub41LrSHphwNU8tgkplDzHhMpsDbjG4tcOZK8Fu7kZ-M9fzgXkap-zHuqonyTHSNhwkzXLNs-cssNnnwZdUXD-jQOxKVK-TES51t1i3yN2nUJvd7rDT9hWcbT4Q8IJHhyphenhyphenD_BeQ/s1600/marjaaran+cover.jpg" /></a></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjAncyPMgKnJRVAedzs867f27nn6DGupDR67htFAUP0DWW7IR-C8oIBipHRPEVqELjPOcjkKmisB0ILfdHLG7gwAtjDH_OViyc-9-MJismhFhurJeX3O9kSE2yftDKwMZ9kEqHYqHAHyqR/s1600/marjaaran+cover.jpg"><span style="color: blue; font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 13.5pt; text-decoration: none;"><!--[if gte vml 1]><v:shapetype id="_x0000_t75" coordsize="21600,21600" o:spt="75" o:preferrelative="t" path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" filled="f" stroked="f"> <v:stroke joinstyle="miter"/> <v:formulas> <v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"/> <v:f eqn="sum @0 1 0"/> <v:f eqn="sum 0 0 @1"/> <v:f eqn="prod @2 1 2"/> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"/> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"/> <v:f eqn="sum @0 0 1"/> <v:f eqn="prod @6 1 2"/> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"/> <v:f eqn="sum @8 21600 0"/> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"/> <v:f eqn="sum @10 21600 0"/> </v:formulas> <v:path o:extrusionok="f" gradientshapeok="t" o:connecttype="rect"/> <o:lock v:ext="edit" aspectratio="t"/> </v:shapetype><v:shape id="Picture_x0020_1" o:spid="_x0000_i1025" type="#_x0000_t75" alt="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjAncyPMgKnJRVAedzs867f27nn6DGupDR67htFAUP0DWW7IR-C8oIBipHRPEVqELjPOcjkKmisB0ILfdHLG7gwAtjDH_OViyc-9-MJismhFhurJeX3O9kSE2yftDKwMZ9kEqHYqHAHyqR/s1600/marjaaran+cover.jpg" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjAncyPMgKnJRVAedzs867f27nn6DGupDR67htFAUP0DWW7IR-C8oIBipHRPEVqELjPOcjkKmisB0ILfdHLG7gwAtjDH_OViyc-9-MJismhFhurJeX3O9kSE2yftDKwMZ9kEqHYqHAHyqR/s1600/marjaaran+cover.jpg" style='width:156pt;height:240pt;visibility:visible;mso-wrap-style:square' o:button="t"> <v:fill o:detectmouseclick="t"/> <v:imagedata src="file:///C:\Users\ACER\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_image001.jpg" o:title="marjaaran%2Bcover"/> </v:shape><![endif]--><!--[if !vml]--><img alt="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjAncyPMgKnJRVAedzs867f27nn6DGupDR67htFAUP0DWW7IR-C8oIBipHRPEVqELjPOcjkKmisB0ILfdHLG7gwAtjDH_OViyc-9-MJismhFhurJeX3O9kSE2yftDKwMZ9kEqHYqHAHyqR/s1600/marjaaran+cover.jpg" border="0" height="320" src="file:///C:/Users/ACER/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.jpg" v:shapes="Picture_x0020_1" width="208" /><!--[endif]--></span></a><span style="font-family: &quot;kartika&quot; , &quot;serif&quot;; font-size: 18.0pt;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <br /> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div align="center" class="MsoNoSpacing"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaWo694ub41LrSHphwNU8tgkplDzHhMpsDbjG4tcOZK8Fu7kZ-M9fzgXkap-zHuqonyTHSNhwkzXLNs-cssNnnwZdUXD-jQOxKVK-TES51t1i3yN2nUJvd7rDT9hWcbT4Q8IJHhyphenhyphenD_BeQ/s1600/marjaaran+cover.jpg"><span style="color: windowtext; mso-fareast-language: EN-IN; mso-no-proof: yes; text-decoration: none; text-underline: none;"><!--[if gte vml 1]><v:shapetype id="_x0000_t75" coordsize="21600,21600" o:spt="75" o:preferrelative="t" path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" filled="f" stroked="f"> <v:stroke joinstyle="miter"/> <v:formulas> <v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"/> <v:f eqn="sum @0 1 0"/> <v:f eqn="sum 0 0 @1"/> <v:f eqn="prod @2 1 2"/> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"/> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"/> <v:f eqn="sum @0 0 1"/> <v:f eqn="prod @6 1 2"/> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"/> <v:f eqn="sum @8 21600 0"/> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"/> <v:f eqn="sum @10 21600 0"/> </v:formulas> <v:path o:extrusionok="f" gradientshapeok="t" o:connecttype="rect"/> <o:lock v:ext="edit" aspectratio="t"/> </v:shapetype><v:shape id="Picture_x0020_1" o:spid="_x0000_i1025" type="#_x0000_t75" alt="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaWo694ub41LrSHphwNU8tgkplDzHhMpsDbjG4tcOZK8Fu7kZ-M9fzgXkap-zHuqonyTHSNhwkzXLNs-cssNnnwZdUXD-jQOxKVK-TES51t1i3yN2nUJvd7rDT9hWcbT4Q8IJHhyphenhyphenD_BeQ/s1600/marjaaran+cover.jpg" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaWo694ub41LrSHphwNU8tgkplDzHhMpsDbjG4tcOZK8Fu7kZ-M9fzgXkap-zHuqonyTHSNhwkzXLNs-cssNnnwZdUXD-jQOxKVK-TES51t1i3yN2nUJvd7rDT9hWcbT4Q8IJHhyphenhyphenD_BeQ/s1600/marjaaran+cover.jpg" style='width:156pt;height:240pt;visibility:visible;mso-wrap-style:square' o:button="t"> <v:imagedata src="file:///C:\Users\user\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_image001.jpg" o:title="marjaaran%2Bcover"/> </v:shape><![endif]--><!--[if !vml]--><img alt="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaWo694ub41LrSHphwNU8tgkplDzHhMpsDbjG4tcOZK8Fu7kZ-M9fzgXkap-zHuqonyTHSNhwkzXLNs-cssNnnwZdUXD-jQOxKVK-TES51t1i3yN2nUJvd7rDT9hWcbT4Q8IJHhyphenhyphenD_BeQ/s1600/marjaaran+cover.jpg" border="0" height="320" src="file:///C:/Users/user/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.jpg" v:shapes="Picture_x0020_1" width="208" /><!--[endif]--></span></a></div> <div align="center" class="MsoNoSpacing"> <b><span style="color: red; font-family: &quot;kartika&quot; , &quot;serif&quot;; mso-bidi-font-size: 18.0pt;">കേരളവർമ്മയുടെ</span></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="color: red; mso-bidi-font-size: 18.0pt;">&nbsp;</span></i></b></span><b><span style="color: red; font-family: &quot;kartika&quot; , &quot;serif&quot;; mso-bidi-font-size: 18.0pt;">ചുമരുകൾ</span><span style="color: red;"><o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <b><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">(1)</span></b><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <b><span style="color: red; font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">കോ</span></b><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ളേജിനു പിന്നാമ്പുറത്തെ ഊട്ടിയുടെ ഹരിതംഭംഗി അതേപടി.വാർഷികവളയങ്ങൾ മരങ്ങളെ കൂടുതൽ പ്രൌഢമാക്കിത്തീർത്തിരിക്കുന്നു.ഊഞ്ഞാലാടാൻ&nbsp; പാകത്തിൽ ഞാന്നുകിടന്നിരുന്ന വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ കരുത്തിന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യത്തോടെ ഇളകാൻ മടിച്ച്. ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ പിറകിലെ ചവിട്ടുപടിയിൽ പതിവുപോലെ ആൺകുട്ടിയും പെൺകുട്ടിയും മാനസികമായ ആഘോഷങ്ങളിൽ തുടിച്ച്. എണ്ണയിൽ ഒതിക്കിവെച്ച മുടിയും താടിയും ചിരിയുമായി തമ്പിമാഷ് പഴയപടി.അലസമീ ജീവിതമെന്നുൽഘോഷിച്ച് വിനോദ്ചന്ദ്രൻ മാഷ്.മരങ്ങൾ നട്ട് ഗീതട്ടീച്ചർ.ചെസ്സ് കളിയിലെ നീക്കം പോലെ &nbsp;ശ്രദ്ധയോടെ&nbsp; അനിൽമാഷ്. മദ്യത്തിൽ നിന്നും മദ്യവിരുദ്ധതയുടെ തീവ്രലഹരി വാറ്റിയെടുത്ത വീറോടെ ജോൺസ് മംഗലം എന്ന പൂമല ജോൺസൻ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">തൊപ്പിവെച്ച് കഷണ്ടി മറച്ച് എന്റെ നാട്ടുകാരൻ മധുമാഷ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">മരങ്ങളും മഞ്ഞക്കിളികളും കൈകോർത്ത് മലയാളം ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ്.പുരുഷന്മാർക്ക് അകലെ നിന്നും നോക്കിക്കാണാവുന്ന നിഗൂഢസൗന്ദര്യത്തോടെ പെൺഹോസ്റ്റൽ.അന്തർ രഹസ്യങ്ങളുടെ രാജഭവനത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ഇംഗ്ളീഷ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">പഴയ രാമേട്ടന്റെ സ്ഥാനത്ത് പുതിയ കാന്റീൻ &nbsp;ഒരു ചേലുമില്ലാതെ.അതിനു മുന്നിൽ കാമ്പസിന്റെ പുതിയ കവിത ശ്രീദേവി, മണപ്പുറത്തുനിന്നാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">മരത്തറകളും അവിടുത്തെ &nbsp;ഇരിക്കപ്പൊറുതികളും&nbsp; കാലങ്ങളുടെ വ്യത്യാസമില്ലാതെ. കാളവണ്ടിയും ചുക്കാൻ കയറുമായി കാമ്പസിൽ നടമാടിയ &nbsp; താടി ഡേവിസിന്റെയും കുതിരപ്പുറമേറി മേനിനടിച്ച ചന്ദ്രപ്പന്റേയും അരാജകവാദത്തിന്റേയും കാലമല്ല ഇത്.സൗഹൃദത്തിന്റെ ഊർജ്ജമായി നിറഞ്ഞാടിയ കെ.ആർ.ബീനമാരേയും ഇനി കണ്ടെന്നുവരില്ല.കാമ്പസ് കൈപിടിച്ചു നടത്തിയ ആര്യയേയും രാമകൃഷ്ണനേയും ഓർമ്മകളിൽ പരതി.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <i><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">‘എത്ര മുറിവുകൾ വേണം ഒരു മരണമാകാൻ,</span></i><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <i><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">എത്ര മരണങ്ങൾ വേണം ഒരു ജീവിതമാവാൻ</span></i><i><span style="font-family: &quot;&quot; serif &quot;&quot; , &quot;serif&quot;; font-size: 12.0pt;">……</span></i><i><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">..</span></i><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">എന്ന് മനോഹരമായ ഭാഷാചിത്രം വരച്ച എഴുത്തിലെ ഒറ്റയാൻ മേതിൽ ഇനിയുമുണ്ടാവണമെങ്കിൽ കാമ്പസ് എത്ര കാത്തിരിക്കണം.അടവു പിഴച്ചതും അല്ലാത്തതുമായ യു.ജി.സി വണ്ടികൾ കാമ്പസിന്റെ തുറന്ന സൗന്ദര്യത്തെ കവർന്നെടുത്തിരിക്കുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">&nbsp;വാഹനങ്ങളുടെ മറവിലും സൌഹൃദങ്ങളും ഹൃദയദാഹങ്ങളും തൊട്ടും &nbsp;തലോടിയും നില്പുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">കൊമ്പൻ മീശയുയർത്തുന്ന ഭീതിയെ ചുണ്ടിലെ സൌമ്യത കൊണ്ട് ചോർത്തിക്കളഞ്ഞ &nbsp;പി.കെ.ടി മാഷുടെ സ്മരണ പുതുക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിലേക്കാണ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം കേരളവർമ്മയിലെത്തുന്നത്.പികെടിയുടെ മകൾ ലണ്ടനിൽ നൃത്താദ്ധ്യാപികയും സോഷ്യൽ വർക്കറുമായ&nbsp; ശ്രീകല ഇക്കാര്യം പ്രത്യേകം വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു&nbsp;.ശ്രീകല നൃത്തം വെച്ച കാമ്പസ് കൂടിയാണിത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഹാളിലേക്ക് &nbsp;കയറുമ്പോൾ&nbsp; ശ്രദ്ധിച്ചത് ചുമരിലെ എഴുത്താണ്. &nbsp;<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <strong><i><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12pt;">“</span></i></strong><em><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12pt;">ഓരോ&nbsp;ചുമരും&nbsp;ഓരോ&nbsp;ചിത്രത്തെ&nbsp;ഒളിപ്പിച്ചു&nbsp;വെച്ചിരിക്കുന്നു&nbsp;</span></em><strong><i><span style="color: #666666; font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">”</span></i></strong><em><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12pt;">.<o:p></o:p></span></em></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">സമൂഹത്തിന്റെ മനസും സ്വഭാവുമാണ് ഓരോ ചുമരും&nbsp; വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.ഇപ്പോൾ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ആ സ്ഥാ‍നം &nbsp; &nbsp;ഫ്ളക്സുകൾക്കാണ്.അതിൽ നോക്കിയാൽ കേരളത്തിന്റെ നിലവാരം &nbsp; എന്താണെന്ന് ഊഹിക്കാം,നിലവാരത്തകർച്ചയും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കേരളവർമ്മയിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ എന്തായിരിക്കും കാണുക,എന്തായിരിക്കും &nbsp;കിട്ടുക എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചിരുന്നു.പക്ഷെ ഈ ഒറ്റ ചുമർസാഹിത്യത്തിൽ &nbsp; കാമ്പസിന്റെ &nbsp;നിത്യയൌവ്വനം തെളിഞ്ഞുകണ്ടു.മാറ്റം കാമ്പസ് വിടുന്നവർക്കു മാത്രമാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">സെമിനാറിൽ പങ്കെടുത്ത ഇ.രാജൻ മാഷും ചുമതലക്കാരനായ വിനോദ് ചന്ദ്രനും ലളിതട്ടിച്ചറും ഡോ:സർവ്വോത്തമനും മുഖ്യാതിഥിയായ എം.ജി.എസ്.നാരായണനും കേരളവർമ്മയിലെ&nbsp; കാലങ്ങളെ ഓർമ്മിച്ചു.പി കെ ടി യിലെ മനുഷ്യസ്നേഹത്തെ പുതു തലമുറയ്ക്കായി അവർ അവതരിപ്പിച്ചു.മലയാളികൾ ചരിത്രരചനയിൽ വിമുഖരാണെന്നും എം.ജി.എസ്.സമർത്ഥിച്ചു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">&nbsp;കേരളവർമ്മയുടെ മനസ്സ് എന്നും വർത്തമാനത്തിന്റെതാണ്. &nbsp;കാലങ്ങളെ എന്നും പുതുമയോടെ സ്വീകരിക്കുന്നത്.അകവും പുറവും നവീനമായ ഭാവനകൾ കൊണ്ട് സമ്പന്നമാക്കുന്നത്.എൽ പി,യു.പി,ഹൈസ്കൂളുകളിലെ സൌഹൃദങ്ങൾ ഗാഢമാണെന്നായിരുന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.പക്ഷെ പൊടി മീശ കിളിർത്ത് യൌവ്വനത്തിലേക്ക് വിരിഞ്ഞ് &nbsp;പെൺകുട്ടികളുമൊക്കെയായി ചങ്ങാത്തം തുടങ്ങിയപ്പോൾ പഴയ എൽകേജി &nbsp;ചിന്തകളെല്ലാം കടലെടുത്തു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">പൊടിമീശയിൽ നിന്നാണ് പുരുഷജീവിതം കനം വെച്ചുതുടങ്ങുന്നത്, കാമ്പസിലാണത് &nbsp;തിളച്ചുമറിയാൻ തുടങ്ങുന്നത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">കേരളവർമ്മയിലെ &nbsp;പുതിയ വിദ്യാർത്ഥികൾ എപ്പോഴും പഴമക്കാരെക്കുറിച്ചുള്ള അപദാനങ്ങൾ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.പ്രത്യേകിച്ചും വിദ്യാർത്ഥി നേതാക്കളെക്കുറിച്ച്,പിന്നീടുള്ള അവരുടെ വളർച്ചയെക്കുറിച്ച്. പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ച പെൺകുട്ടികളെക്കുറിച്ച്,പരാജയത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയ പ്രണയങ്ങളെക്കുറിച്ച്.കേരളവർമ്മയിൽ പഠിച്ചു എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ മുന്മുറക്കാരും പിന്മുറക്കാരും &nbsp;ഒറ്റ സൌഹൃദത്തിൽ വരുന്നുണ്ട് പിന്നീടുള്ള കാലങ്ങളിൽ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <b><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">(2)<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <b><span style="color: red; font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഭാ</span></b><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">രതീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഊറ്റം കൊള്ളുന്ന സുധാകരൻ &nbsp;മാഷോട് ലോകവിപ്ലവത്തിലും സോഷ്യലിസത്തിലും വിശ്വസിച്ച് ഉറക്കമൊഴിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനക്കാർക്ക് ചെറിയൊരു വിരോധം,അത് സ്വാഭാവികവുമാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">അങ്ങിനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം തന്റെ ഹോസ്റ്റൽ റൂമിൽ നിന്നും റിബേറ്റ് ഖദർമൂണ്ടും അതേനിലവാരത്തിലുള്ള ഷർട്ടും കാണാതായ വിവരം മാഷ് അറിയുന്നു,അതും &nbsp; &nbsp; വിലകൂടീയ പശയിൽ കോൺഗ്രസ്സുകാരെപ്പോലെ തേച്ചുമിനുക്കിവെച്ചത്.പോയതുപോകട്ടെ എന്നും വിചരിച്ച് ഉള്ള തുണിയെടുത്ത് &nbsp;നാണം മറച്ച് കോളേജിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ഏതൊരാളേയും പോലെ മാഷെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.തന്റെ ഷർട്ടിട്ട് &nbsp;വയലാർ രവി &nbsp;അഭ്യന്തരവകുപ്പിന്റെ&nbsp; ഗർവ്വിൽ &nbsp;നെടുനീളത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. അത്ഭുതപ്പെടാനൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.മന്ത്രിയുടെ കോലം കത്തിക്കാൻ സൂപ്പന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ മാഷുടെ മുറിയിൽ നിന്നും&nbsp; ചൂണ്ടിയതായിരുന്നു ഇസ്തിയിട്ട ആ വടിവൊത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ. പ്രതിപക്ഷകോലം കത്തിക്കൽ കാമ്പസിലെ കലാപരിപാടികളിൽ പ്രധാനയിനം ആയിരുന്നു.&nbsp; . &nbsp;<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <b><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">(3)<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <b><span style="color: red; font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഇ</span></b><span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">നി സൂപ്പൻ പറഞ്ഞ കഥ.ബ്രാക്കറ്റിലെങ്കിലും &nbsp; സ്വന്തം പേരിടണമെന്ന് സൂപ്പൻ &nbsp;പറഞ്ഞതു പ്രകാരം അതു ചെയ്യുന്നു.യഥാർത്ഥ നാമം &nbsp;സുരേഷ്.എരിഞ്ചേരിയിൽ ജനനം. തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛൻ &nbsp;താവഴിയാണ്.ഇത്രമതി.ഇത് എഴുത്തച്ഛന്മാർ വിവാദമാകുന്ന കാലമാകുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">പി.എം.ആന്റണിയുടെ കൃസ്തുവിന്റെ ആറാം തിരുമുറിവ് നാടകം നിരോധിച്ച കാലം.1987. പ്രതികരണം &nbsp;പാഠശാലകളിൽ തൊഴിലാക്കിയ എസ്.എഫ്.ഐ സഖാക്കൾക്ക് &nbsp; &nbsp;ഇരിക്കപ്പൊറൂതിയില്ലാതെയായി. &nbsp;എന്തെങ്കിലും ചെയ്തേപറ്റൂ. &nbsp;അങ്ങിനെ &nbsp;പ്രതിഷേധ&nbsp; നാ‍ടകം ചെയ്യാൻ തീരുമാനമായി. &nbsp;പ്രിൻസിപ്പൽ അനുമതി നൽകിയില്ല.നാടകക്കാരെ പേപ്പട്ടിയെപ്പോലെ തല്ലിക്കൊല്ലുന്ന &nbsp;കാലമായിരുന്നു അത്.പി.എം.ആന്റണിയാണ് നാടകമെന്ന &nbsp;ഈ ഭൂതത്തെ കുടത്തിൽ നിന്നും ഇറക്കിവിട്ടത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">വികാരം വ്രണപ്പെടുന്ന ഒരുവഹ രോഗം ഇടവകകളിൽ വ്യാപകമായി പടർന്നു പിടിച്ച കാലവും കൂടിയായിരുന്നു അത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ആയതിനാൽ&nbsp; നാടകമെന്നു &nbsp;കേട്ടാൽ അധികാരികൾ വണ്ടിയും വടിയുമായി ചെന്ന് &nbsp; &nbsp;മുളയിലെ നുള്ളും.കേരളവർമ്മയിലും ഒരധികാരി എന്ന നിലയിൽ പ്രിൻസിപ്പൽ നാടകത്തെ നിരോധിച്ചു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">അങ്ങിനെയിരിക്കെയാ‍ണ് ചൊല്ലിയാട്ടം എന്നൊരു കലാരൂ‍പത്തെക്കുറിച്ച് യൂണിയൻ ഭരിക്കുന്ന സഖാക്കൾക്ക് അറിവുകിട്ടുന്നത്.അതിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവും പ്രയോക്താവും സുരാസു എന്നൊരു അരാജകവാദിയും മനുഷ്യസ്നേഹിയുമാണ് എന്നും അറിഞ്ഞു.ഒറ്റക്കുനിന്ന് കവിതയും പാട്ടും പ്രസംഗവുമൊക്കെയായി അരങ്ങു തകർക്കുന്നൊരു വിദ്യായിരുന്നു അത്.കേരളത്തിലിതൊരു പുതിയ തരംഗമായി മാറിയ കാലവുമായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഇലക്ഷന്റെ ഭാഗമായി ചുമരുകൾ പങ്കിടുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എ.ബി.വി.പിയുമായി എസ് എഫ് ഐ ക്കാർ &nbsp;ഉരസൽ &nbsp;എന്നൊരു കലാപരിപാടിയും മുങണനാക്രമത്തിൽ നടത്തുന്ന സമയം കൂടിയായായിരുന്നു അത്.ഏത് നിമിഷവും പരസ്പരം ആക്രമിക്കാവുന്ന അവസ്ഥ.വടിവാൾ,ഉറുമി,കത്തി,പട്ടിക,ഇഷ്ടിക,നായക്കുരണപ്പൊടി,മെറ്റൽ,സൈക്കിൾ ചങ്ങല തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ ഇരുവശത്തും ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">&nbsp;സംഘർഷാവസ്ഥക്കിടയിലാണ് ചൊല്ലിയാട്ടം നടക്കുന്നത്.ഉച്ചക്കുള്ള ഇടനേരത്താണ് പരിപാടി.സുരാസുവും&nbsp; സഹയാത്രികയായ അമ്മുവേടത്തിയും പരിപാടിക്കായി നേരത്തെ &nbsp;എത്തുന്നു.പരിപാടിക്ക് സുരാസു തയ്യാറെടുക്കുന്നു.പരിപാടി തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് അമ്മുവേടത്തി നമ്മുടെ സൂപ്പൻ സഖാവിന്റെ കാതിൽ&nbsp; ഒരു പൊള്ളുന്ന രഹസ്യം പറയുന്നു,ആവേശം മൂത്താൽ ആശാൻ സ്റ്റേജിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയോടും.ആവേശം കുറക്കാനുള്ള മരുന്നൊന്നും ഇതുവരെ കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുമില്ല.ആയതിനാൽ അങ്ങിനെയൊക്കെ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ &nbsp;പിടിച്ചു കെട്ടി തിരിച്ചു കൊണ്ടന്നേക്കണം,അല്ല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വഴിയാധാരമാവും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഓട്ടം എങ്ങോട്ടായിരിക്കും സംഭവിക്കുക എന്ന് സൂപ്പൻ സംശയം ചോദിച്ചു.ദിശയൊന്നും നേരത്തെ പറയാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അമ്മുവേടത്തി,ആൾ അരാജകവാദിയാണ്.എവിടേക്കോടിയാലും പിന്നാലെ ചെന്ന് പിടിച്ചുകെട്ടി കൊണ്ടുവരേണ്ടത് സംഘാടകരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമെന്ന് അമ്മുവേടത്തിയുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നും സൂപ്പൻ വായിച്ചെടുത്തു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">'നാലുകാലുള്ള നാൽക്കാലികളെ വിടുക വെറുതെ വിടുക<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">രണ്ടുകാലുള്ള മനുഷ്യരെ എറിയുക<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">കല്ല്ലെറിയുക,എറിഞ്ഞു കൊല്ലുക’<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">&nbsp;സുരാസു പരകായപ്രവേശം പോലെ കത്തിക്കയറുകയാണ്.അധികം പോകേണ്ടി വന്നില്ല,അമ്മുവേടത്തി പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ അക്ഷരം പ്രതി സംഭവിച്ചു,അതിനപ്പുറവും സംഭവിച്ചു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">&nbsp;സ്റ്റേജുവിട്ട് സുരാ‍സു ഇറങ്ങിയോടി.വിദ്യാർത്ഥികൾ എന്തെന്നറിയാതെ അന്തം വിട്ടു നിന്നു.. പകച്ചുനിന്ന സൂപ്പനെ അമ്മുവേടത്തി ഒന്നു നോക്കി.പകപ്പിൽ &nbsp;നിന്നും മുക്തനായ സൂപ്പൻ പിറകെയോടി.കാര്യമറിയാതെ&nbsp; മറ്റു ചില സഖാക്കളും സൂപ്പനെ പിന്തുടർന്നു,സൂപ്പൻ നേതാവല്ലെ.കൂട്ടയോട്ടമെന്ന് കരുതി &nbsp;ചില വിദ്യാർത്ഥികളും &nbsp;ഓട്ടക്കാരെ അനുഗമിച്ചു,ആർക്കും ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാത്ത കാലമല്ലെ. എല്ലാവരും ഗേറ്റുവരെ ഓടിത്തളർന്നു.സൂപ്പൻ തുടർന്നു,അല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ല.ചിലർ അന്തം വിട്ടു നിന്നു,ഇങ്ങനെയൊരു കലാപരിപാടി ആദ്യമാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഗേറ്റും കടന്നും ഓടിയ സുരാസുവിനൊപ്പമെത്താൻ സൂപ്പൻ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു.സുരാസു കുത്തിക്കുകയാണ്.ശരീരത്തിൽ ചുറ്റിവരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കാവിയായതിനാൽ ടീയാന്റെ &nbsp;ഓട്ടത്തിനൊരു അദ്ധ്യാത്മിക പരിവേഷവുമുണ്ട്.ഓടുന്നതിനിടയിലാണ് സൂപ്പന്റെ അരയിൽ കെട്ടിവെച്ചിരുന്ന &nbsp;ഉറുമി നിലത്തുവീഴുന്നത്.സംഭവം നടക്കുന്നത്&nbsp; കേരളവർമ്മയിലോ&nbsp; കടത്തനാടൻ &nbsp;കളരിയിലോ എന്നൊന്നും ചോദിക്കരുത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">പ്രത്യേക ശബ്ദത്തോടെ ഉറുമി റോഡിലേക്ക് വീണതും സുരാസു ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഉറുമി കയ്യിലെടുത്ത് വീശാൻ പാകത്തിൽ നിൽക്കുന്ന സൂപ്പനെയാണ് കാണുന്നത്. ഓട്ടത്തിന്റെ വേഗത കൂട്ടാതെ തരമില്ലെന്നായി സുരാസുവിന്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">കളി കാര്യമാവുകയാണോ?<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">സുരാസു ഓട്ടം ഊക്കോടെ തുടരുകയാണ്. &nbsp; അഴിഞ്ഞുപോയ ഉറുമി വീണ്ടും അരയിൽ ചുറ്റാനൊന്നും സമയമില്ല.അത് കനയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് സൂപ്പൻ ഓട്ടം തുടർന്നു. ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ സുരാസു തളർന്നിരിക്കുന്നതു വരെ,സുരാസുവിനെ വരിഞ്ഞുകെട്ടുന്നതുവരെ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഒരു വിധം സുരാസുവിനെയും ഓട്ടോയിലേക്ക് &nbsp;കയറ്റി &nbsp;അമ്മുവേടത്തിയെ ഏല്പിക്കാൻ കോളേജിലേക്ക് തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ അതാ വരുന്നു ആയുധങ്ങളുമായി ഒരു സംഘം സഖാക്കൾ. കാവിധാരിയായ &nbsp;സുരാസുവിന് പിന്നാലെയുള്ള ഓട്ടം അവരെ മറ്റൊരു തരത്തിൽ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചതാണ്. കയ്യിൽ കിട്ടിയ ആയുധങ്ങളുമായി അവരും കാവിധാരിയെ പിന്തുടർന്നു വരികയായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഇതിനിടയിൽ കാവിധാരിയായ ഒരാളെ സഖാവ് സൂപ്പൻ പിന്തുടരുന്നതു കണ്ട് മറ്റേ സംഘവും ആയുധശേഖരത്തോടെ സംഘടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ചൊല്ലിയാട്ടം ചീറ്റിപ്പോയെങ്കിലും വലിയൊരു സംഘർഷം ഒഴിവായി എന്നതാണ് സംഗതികളുടെ ബാക്കിപത്രം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: &quot;anjalioldlipi&quot;; font-size: 12.0pt;">ഒരു വിപ്ളവത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ &nbsp;അനുഭവമാണ് ഇതിലൂടെ സൂപ്പൻ &nbsp;അനുഭവിച്ചത്.എന്നും എല്ലാ തരം വിപ്ളവങ്ങളേയും സ്നേഹിച്ചിരുന്നു സൂപ്പൻ .ഇന്ത്യൻ &nbsp;വിപ്ളവം സമീപത്തൊന്നും വരില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ&nbsp; കളംമാറിയ സൂപ്പൻ വിപ്ലവചൈനയിലെ ഹോങ്കോങിൽ &nbsp;കുടുംബജീവിതം തകർക്കുകയാണിപ്പോൾ.&nbsp;<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div align="center" class="MsoNoSpacing"> <b><span style="font-family: &quot;kartika&quot; , &quot;serif&quot;; font-size: 12.0pt;">മണിലാൽ</span></b><b><span style="font-size: 12.0pt;"><o:p></o:p></span></b></div> <div align="center" class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div align="center" class="MsoNoSpacing"> <b><span style="font-family: &quot;kartika&quot; , &quot;serif&quot;; font-size: 12.0pt;">മാർജാരൻ</span></b><b><span style="font-size: 12.0pt;">(</span></b><b><span style="font-family: &quot;kartika&quot; , &quot;serif&quot;; font-size: 12.0pt;">ഡീസിബുക്സ്</span></b><b><span style="font-size: 12.0pt;">)<o:p></o:p></span></b></div> <div align="center" class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div align="center" class="MsoNoSpacing"> <b><span style="font-size: 12.0pt;">www.marjaaran.blogspot.com<o:p></o:p></span></b></div> <div align="center" class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <br /> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <span style="font-family: &quot;kartika&quot; , serif;"><span style="font-size: 24px;"><br /></span></span> <span style="font-family: &quot;kartika&quot; , serif;"><span style="font-size: 24px;"><br /></span></span></div> </div> </div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>2http://marjaaran.blogspot.com/2015/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Sat, 8 Aug 2015 22:47:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-6251199910409806481<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> &nbsp;v</div> <br /> <div class="MsoNormal"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRINYT8EhFJRMsfcpoXQd34chMF0EaYf_6ap3WxhK31qmOSA_PlSOr-YGT6XdqbimVdaoUxHJ9ozvQwYm_kKEpdXbzOo8-9MECZC5MAIii9JL7v1I4zLcnKcORTQbt2Cdd-tZlNpAFrU5R/s1600/puna.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="209" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRINYT8EhFJRMsfcpoXQd34chMF0EaYf_6ap3WxhK31qmOSA_PlSOr-YGT6XdqbimVdaoUxHJ9ozvQwYm_kKEpdXbzOo8-9MECZC5MAIii9JL7v1I4zLcnKcORTQbt2Cdd-tZlNpAFrU5R/s320/puna.jpg" width="320" /></a></div> <div align="right" class="MsoNormal" style="text-align: right;"> <span style="font-family: &quot;&quot;serif&quot;&quot;,&quot;serif&quot;;"><br /> </span><span style="font-family: &quot;Kartika&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 14.0pt; line-height: 115%;">തൃശൂരിലെ</span><span class="apple-converted-space"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">&nbsp;</span></span><span style="font-family: &quot;Kartika&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 14.0pt; line-height: 115%;">ഒരു</span><span class="apple-converted-space"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">&nbsp;</span></span><span style="font-family: &quot;Kartika&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 14.0pt; line-height: 115%;">ബാർബേറിയൻ</span><span class="apple-converted-space"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">&nbsp;</span></span><span style="font-family: &quot;Kartika&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 14.0pt; line-height: 115%;">രാത്രി</span><span style="font-size: 14.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> <br /> &nbsp;<b>സ്വ</b>ർഗസീമകൾ കടന്ന് ആനന്ദത്തിന്റെ പൂക്കൾ ഞങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയാണ്. ലോകത്തെ വാസയോഗ്യമാക്കുന്നത് ഇതിലൂടെയാണ്.<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><br /> <br /> അവർ പാടുകയാണ്.അവർ &nbsp;അഞ്ചുപേരുണ്ട്.മേശക്കു ചുറ്റും ഞങ്ങളും അഞ്ചുപേരായിരുന്നു.പലതരം രുചികളുടെ കോക്ടെയിലുകൾ പരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ.മേശക്കു ചുറ്റും വിരിഞ്ഞ സൗഹൃദം.ചവർപ്പും പുളിപ്പും കയ്പും &nbsp; മധുരങ്ങളുമായി മാറിമാറി നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.ചുണ്ടിൽ നിന്നും നാവിലേക്കലിഞ്ഞ് ലഹരിയുടെ ഉടൽസഞ്ചാരമായി അത് രൂപാന്തരം കൊള്ളുകയായിരുന്നു.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">കൗണ്ടറിനു തൊട്ടുള്ള വേദിയിലെ&nbsp; പാട്ടും &nbsp;നൃത്തച്ചുവടുകളും മദ്യത്തിലമർന്ന&nbsp; മനുഷ്യ ശബ്ദങ്ങളെ തേച്ചുമാച്ചുകളഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.ശബ്ദം അടഞ്ഞുപോയ&nbsp;ടിവിയിലെ ക്രിക്കറ്റിലേക്ക് ഒറ്റയൊരുത്തനും &nbsp; &nbsp; ശ്രദ്ധ കൊടുക്കന്നതേയില്ല.ക്രിക്കറ്റിനോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ ആവേശവും ലഹരിയും ഒരു &nbsp; പകരം വെപ്പായിരിക്കുമോ.ശരീരത്തിന്റെ പ്രസരണങ്ങളെ പെരുപ്പിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ മറ്റൊരു ലഹരിയെന്തിനെന്ന &nbsp;ചിന്ത എല്ലാവരിലും നുരഞ്ഞുപൊങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> പാട്ടിനേക്കാളും ശരീരചലനങ്ങളിലായിരുന്നു എന്റെ ശ്രദ്ധ.ശരീരത്തിന്റെ നിശബ്ദമായ സംഗീതം മറ്റൊന്നാകുന്നു.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">പതിഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിലും വെളുത്ത ശരീരങ്ങൾ കഴ്ചയെ ജ്വലിച്ചിച്ചു നിർത്തി,അകക്കണ്ണു&nbsp; പോലും വെളിയിലേക്ക് മിഴിതറന്നു. &nbsp;ഹൈഹീൽ ചെരിപ്പിൽ ഉലയാതെയുലഞ്ഞ &nbsp;ശരീരങ്ങൾ അധികവസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടി അശ്ലീലമാക്കിയിരുന്നില്ല .മറുനാടൻ ഉടലുകൾ മലയാളികൾക്കുനേരെ കൊഞ്ഞനം കുത്തുകയാണോ എന്ന് &nbsp;സംശയിക്കുംവിധമായിരുന്നു&nbsp; അവരുടെ ആട്ടവും പാട്ടും.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">കാഴ്ചയിൽ അഭിരമിക്കേണ്ട സമയത്തുപോലും ഒരുതരം വിധേയത്വം &nbsp;അനുഭവപ്പെട്ടു &nbsp;തൊലിയുടെ വെളുപ്പോ ശരീരത്തിന്റെ തുറസോ ഭാഷ ഇംഗ്ളീഷ് ഭാഷയോ അതിനു കാരണം! &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;നഗ്നതയുടെ ആഘോഷവേളയിലൊന്നും &nbsp;ആരുടെയും നെഞ്ചിടിപ്പ് കുറയുകയോ കൂടുകയോ ചെയ്തില്ല.തികച്ചും സ്വാഭാവികമായത് എന്ന പോലെ എല്ലാവരും.സ്വാതന്ത്രമായിത്തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ മനുഷ്യാഭിവാഞ്ചകൾ &nbsp; കപടമല്ല.<u1:p></u1:p>പ്രത്യേകിച്ച് മദ്യപാനവേളകളിൽ.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും അയ്യഞ്ചുപേർ മാത്രമെന്ന രഹസ്യഭാവനയിലേക്കും ലഹിരിയിലേക്കും ഞങ്ങൾ ചാഞ്ഞു. ഓരോരുത്തരുടെ താല്പര്യത്തനനുസരിച്ച് അപ്പുറത്തെ അഞ്ചുപേരെയും ഞങ്ങളഞ്ചുപേരുമായി പകുത്തു.ഉയരം കൂടിയതിനെ ഒരാൾ ,തടികൂടിയതിനെ മറ്റൊരാൾ,എപ്പോഴും ചിരിയണിഞ്ഞവളെ &nbsp; വേറൊരുത്തൻ.ഇതിൽ ഇടപെടാതിരുന്ന എനിക്ക് കിട്ടിയത് കൂട്ടത്തിൽ എറ്റവും ഉയരം കുറഞ്ഞതിനെ.അവളെ&nbsp; ഉന്നം തെറ്റിപ്പോയ &nbsp; പ്രണയത്തിലെ നായികയോടുപമിച്ച് ഞാൻ മനസാവരിച്ചു.&nbsp;</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">വസ്ത്രങ്ങളുടെ സാദ്ധ്യതകൾ പലതാകുന്നു.ഓരോ സംസ്കാരത്തിനും ഓരോ വഴികൾ.ആ വ്യത്യസ്തതകൾ അണ് ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം എന്ന് ഞാൻ ഒരു കൊളുത്തിട്ടു നോക്കി.ആരുമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.ഓരോ സിപ്പിനുമൊപ്പം &nbsp;അവർ നുരഞ്ഞുപൊന്തുകയായിരുന്നു.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">വെട്ടിയൊതുക്കിയ മുടിയും പച്ചനിറം അരികുപാകിയ &nbsp; എന്റേതായി അവരോധിക്കപ്പെട്ട ആട്ടക്കാരി ധരിച്ചിരുന്നത്.വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നു പറയുമ്പോൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.ശരീരത്തെ പൊതിഞ്ഞുവെക്കാനുള്ളതായിരുന്നില്ല,നഗ്നതയെ മികവുറ്റ രീതിയിൽ തർജ്ജമ ചെയ്യാനുള്ളതായിരുന്നു അത്.<br /> <br /> നഗ്നത വെറും കഴ്ച വസ്തുവല്ല,ജീവികൾക്കിടയിലെ &nbsp;തുറന്ന സംവേദനമാകുന്നു.തുറന്ന കാഴ്ചകൾ അത്ഭുതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല.നിഗൂഢതകൾ നമുക്കു തരുന്നത് നിലക്കാത്ത ഭാവനാചിത്രങ്ങളാകുന്നു.അതിൽ നിന്നെത്ര ചിത്രങ്ങളും വരക്കാവുന്നതാണ്.അങ്ങിനെയും ആശ്വസിക്കാവുന്നതാണ്.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> വലിയ മീനുകൾ തീൻ മേശയിൽ വെന്തു പിടഞ്ഞു. അതിന്റെ ചലനമറ്റ നഗ്നശരീരങ്ങളിൽ അഞ്ചു &nbsp;കൈകൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.വാലും തലയും വയറും കണ്ണും ചെവിയും ചിതമ്പലുകളിൽ വരെ ഞങ്ങൾ മൂഡിനനുസരിച്ച് കൈവെച്ചു,വിരലുകൾ ഒഴുകിനടന്നു.മീൻ അതിന്റെ ആകൃതിയിൽ നിന്നും അനുനിമിഷം പിൻവാങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അത്രക്കായിരുന്നു അതിന്മേൽ ഞങ്ങൾക്കുള്ള കൊതികൾ. വസ്തുക്കൾ ശില്പമാവുന്നതു പോലുള്ള ഒരു അനുഭവത്തെ മീനിന്മേൽ ഞാൻ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും.കാഴ്ചകളെ സൂക്ഷ്മമാക്കിയാൽ എന്തൊക്കെ സവിശേഷതകളാണ് കാണാൻ കഴിയുക.<o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ പാടുന്നത് വെറും ശരീരങ്ങൾ മാത്രമല്ല.ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ താണ്ടുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആർജ്ജവങ്ങളാണ്.സംസ്കാരങ്ങളെ വിനിമയം ചെയ്യുന്ന രൂപകങ്ങളാണ്. ദൂരങ്ങൾ താണ്ടുന്ന അതിജീവനം കൂടിയാവുന്നു.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> കാഴ്ചയും കേൾവിയും &nbsp;&nbsp;ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തെ ചിന്തിക്കുക.ശരീരം കൊണ്ടായിരിക്കില്ലെ നമ്മൾ പരസ്പരം അറിയുക.സ്നേഹം വെറുപ്പ് വിയർപ്പ് സൗന്ദര്യം ആർജ്ജവം ആഴങ്ങൾ കാമനകൾ എല്ലാം ശരീരത്തിലൂടെയായിരിക്കില്ലെ മനുഷ്യർ അനുഭവിക്കുക.ആ ലോകത്ത് ആർക്കും പേരുണ്ടാവില്ല.വിളിക്കാനും വിളിക്കപ്പെടാനും ആരുമില്ലാത്ത ഒരു ലോകം. ദൈവം &nbsp;&nbsp;പേരിനുപോലും ഉണ്ടാവില്ല.എത്ര മനോഹരമാണത്.മനുഷ്യർ ശരീരങ്ങളിലൂടെയും നിശ്വാസങ്ങളിലൂടെയും അറിയുകയും&nbsp; സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരിടം ഈ ലോകം.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">ശരീരമില്ലെങ്കിൽ ഒന്നുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് ശരീരമുള്ളപ്പോൾ ഒന്നും ഉണ്ടാവാത്ത അവസ്ഥയേക്കാൾ നല്ലത്.<o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> &nbsp;മാംസളതകൾ&nbsp; നഷ്ടമായ &nbsp;അസ്ഥികൂടങ്ങൾ മീനിന്റെ രൂപത്തിൽ&nbsp; ചില്ലുപാത്രത്തിൽ കിടന്നു.നൃത്തത്തിൽ നിന്നും തെറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കണ്ണുകളേക്കാൾ ജീവൻ അപ്പോഴും ചില്ലുപാത്രത്തിൽ കിടന്ന കണ്ണുകൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">ആ കണ്ണുകളിൽ &nbsp;ആരും തൊട്ടില്ല,ജീവനുള്ള കണ്ണുകളെ എല്ലാവർക്കും പേടിയാണ്.<br /> <br /> നൃത്തം തുടരുകയാണ്. പാട്ടിന്റെ ഭാഷകൾ പല ദേശങ്ങളിലൂടെ &nbsp;&nbsp;സഞ്ചരിക്കുകയാണ്. പല ശരീരങ്ങളിലൂടെ&nbsp; അർത്ഥമാവുകയാണ്.നഗ്നമായ ശരീരത്തിന്റെ തെറിപ്പുകൾ വ്യത്യസ്തമായ സംസ്കാരങ്ങളെ വിനിമയം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> മീൻ മുള്ളുകൾ ഫോസിലുകൾ പോലെ പാത്രത്തിൽ പതിഞ്ഞുകിടന്നു.ഹാൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിരുന്നു.&nbsp;ക്രിക്കറ്റ് സ്ക്രീനിലെ ദൈവങ്ങൾ വെയിലിൽ ഓടിയും വാടിയും തളർന്ന് നിലവിളിക്കുന്നത്&nbsp; &nbsp;&nbsp;ആരും കണ്ടില്ല.എല്ലാവരും പാട്ടിനും നൃത്തത്തിനും ഒപ്പമായിരുന്നു അപ്പോൾ സഞ്ചരിച്ചത്.സ്കോർ ബോർഡുകളേക്കാൾ ബോഡി മൂവ്മെന്റിലായിരുന്നു എല്ലാ ശ്രദ്ധകളും.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">മെയ് വഴക്കങ്ങൾ സ്കോർ ചെയ്യാനുള്ളതല്ല ഷെയർ ചെയ്യാനുള്ളതാകുന്നു എന്ന ഉൽസാഹം എല്ലാവരിലും നുരഞ്ഞു. ഗ്ളാസുകൾ കൂട്ടിമുട്ടിച്ചും പൊട്ടിച്ചും തീൻപാത്രത്തിൽ കൈകാലിട്ടടിച്ചും നൃത്തക്കാരിലേക്ക് &nbsp;പണമെറിഞ്ഞും കണക്കുനോക്കാതെ ടിപ്പുകൾ &nbsp;കൊടുത്തും ഇൻകമിങ്ങ് കോളുകളിൽ നുണ പൊരിച്ചും ഇരിപ്പിടങ്ങളിലേക്ക് ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും മലർന്നടിച്ചും മദ്യത്തിനു വിപരീതമല്ലാത്ത മനുഷ്യർ സാഹചര്യത്തെ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> നൃത്തത്തിനു താൽക്കാലികസലാം പറഞ്ഞ് നൃത്തക്കാർ പിൻവാങ്ങിയതോടെ&nbsp; എല്ലാവരും സാധാരണ മനുഷ്യരായിത്തിരുകയും അതിസാധാരണമായ വർത്തമാനങ്ങൾ ഹാളിൽ ഉയരുകയും ചെയ്തു. റിയൽ എസ്റ്റേറ്റും കുടുംബവും പശ്ചിമഘട്ടവും രാഷ്ട്രീയവും സുധാമണിയും കൊലപാതകവുമൊക്കെ സിപ്പുകൾക്കിടയിലെ വിഷയങ്ങളായി. &nbsp;തൊട്ടുനക്കാൻ പോലും അർഹത നേടാത്തത്.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">ലോകത്തിന്റെ അശ്ലീലം &nbsp;എന്താണ് എന്ന ചിന്തയെ &nbsp; ബ്ലഡിമേരിയിൽ ഞാൻ അലിയിച്ചിറക്കി.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> മാനം നോക്കികളായി മനുഷ്യർ മണ്ണിനെ മറക്കുന്നു.പാതിരിമാരുടെ വർത്തമാനം കേൾക്കുമ്പോൾ മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശ് ഓർമ്മവരും.രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ പ്രസംഗം കേൾക്കുമ്പോൾ ചമ്മട്ടിയേയും.ഉച്ഛിഷ്ടം പോലും ബാക്കിവെക്കാതെ ഭൂമിയിലെ സന്തോഷങ്ങൾ അവർക്കുമാത്രമായി വെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു.<br /> <br /> സ്വയം ആഴങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും അതിലേക്ക് ഊന്നുകയും ചെയ്യുന്ന സൗന്ദര്യമുള്ള മനുഷ്യരെ,നിങ്ങൾ ഏതു മറവികളിലാണ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്.<o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> ബ്ലഡി മേരിക്കൊപ്പമായിരുന്നു എന്റെ ചിന്തകൾ ലഹരിപിടിച്ചത്.<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><br /> രാത്രിക്ക് ഭംഗി ഉണ്ടാവുന്നത് നിലാവ് പരക്കുന്നതു കൊണ്ടൊ കിളികൾ കൊക്കുരുമ്മുന്നതുകൊണ്ടൊ യക്ഷിപ്പാലകൾ സുഗന്ധമായി ജ്വലിക്കുന്നതു കൊണ്ടൊ &nbsp; ജാരന്മാർ ജൈവസന്ധാരണങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നതു കൊണ്ടൊ അല്ല.<br /> മനുഷ്യർ വായ് മൂടുന്നതു കൊണ്ടുമാത്രമാണ്.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><br /> ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരുടെ വ്യഗ്രത ആസുരമായ &nbsp;ലോകം നിർമ്മിക്കാനാണോ?തളർച്ചയും അലസതയും വീഴ്ചകളും &nbsp;ഭൂമിയിലെ മനോഹരമായ കാഴ്ചകളാകുന്നത് അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം.<br /> നൃത്തം വീണ്ടും ശരീരമിളക്കുകയാണ്.ശരീരത്തിൽ നിന്നും അനന്തതകൾ അണപൊട്ടുകയാണ്.ഇതിൽ&nbsp;&nbsp;നിന്നെല്ലാം കാഴ്ചയൂരി ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് കടന്നു.ശരീരത്തിന്റെയും ശബ്ദത്തിന്റേയും &nbsp;ലോകം ഞങ്ങൾക്കെതിരെ &nbsp; വാതിലടച്ചു.</span><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">മനുഷ്യർ ഈ ലോകത്തിന്റെ &nbsp;വെളിച്ചത്തിലോ ഇരുട്ടിലോ ആരു പറഞ്ഞുതരും?<o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <b><span style="font-family: AnjaliOldLipi;">One for the road:</span></b><b><span style="font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></b></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">തൃശൂർ ജോയ്സ് പാലസിൽ അരങ്ങേറിയിരുന്ന നൃത്തസംഗീതവിരുന്നിനെ &nbsp;വർഗീയ വിപ്ലവ യുവജനസംഘടനകളുടെ സംയുക്ത നേതൃത്വത്തിലുള്ള സദാചാരപ്പോലീസുകാർ സമരത്തിലൂടെ കെട്ടുകെട്ടിച്ചു.<o:p></o:p></span></div> <div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in;"> <br /></div> <div align="center" style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in; text-align: center;"> <b><span style="font-family: AnjaliOldLipi;">manilal<o:p></o:p></span></b></div> <div align="center" style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in; text-align: center;"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;"><a href="mailto:manilalbodhi@gmail.com">manilalbodhi@gmail.com</a><o:p></o:p></span></div> <div align="center" style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0in; text-align: center;"> <br /></div> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <u1:p></u1:p> <br /> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <br /></div> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /></div> </div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>2http://marjaaran.blogspot.com/2015/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (മണിലാല്‍)Sat, 30 May 2015 02:06:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-2195284095064916669<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmKiUD1jvtfrfDJGznZvsrG0-kio4mn1KGnfaZG7xrIV1yyg-3Bd8iR78ze8fZZ6_h0J6AfUJg22KZmEPwD5LgYs-CRsaoE955xXFeOmz_zfPWdxHroxCOHPfuRBPRk6PUvIKAZY07e8tY/s1600/blog+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmKiUD1jvtfrfDJGznZvsrG0-kio4mn1KGnfaZG7xrIV1yyg-3Bd8iR78ze8fZZ6_h0J6AfUJg22KZmEPwD5LgYs-CRsaoE955xXFeOmz_zfPWdxHroxCOHPfuRBPRk6PUvIKAZY07e8tY/s320/blog+1.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRqgp93cQtqQ-tlxSvizDCr5TM7KWHS-8mkTHO9v9UXNLWz2l2LphAz08zMQuVf2Bq3o2eJh4PEcGjrovXasLUO365WYCGYEzV5AkUbQsUEUya1g5BAo9srbXqXx6r4pl382o3LPhSb-tt/s1600/blog+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="227" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRqgp93cQtqQ-tlxSvizDCr5TM7KWHS-8mkTHO9v9UXNLWz2l2LphAz08zMQuVf2Bq3o2eJh4PEcGjrovXasLUO365WYCGYEzV5AkUbQsUEUya1g5BAo9srbXqXx6r4pl382o3LPhSb-tt/s320/blog+2.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_RgGt4anE6EmMemujksCedGzILGiCGsnjIq9Q53tOc6tENKnfw-yYojDKDXABA9BooCNqLQ_WpCNwM7pPc26gDgPp3KjuJ8uR1NJM1EYfJg4gBX5i8Vx1P5ZKhAaxJ3fBI5znShx-k_Ih/s1600/blog+3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-size: x-small;"><img border="0" height="218" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_RgGt4anE6EmMemujksCedGzILGiCGsnjIq9Q53tOc6tENKnfw-yYojDKDXABA9BooCNqLQ_WpCNwM7pPc26gDgPp3KjuJ8uR1NJM1EYfJg4gBX5i8Vx1P5ZKhAaxJ3fBI5znShx-k_Ih/s320/blog+3.jpg" width="320" /></span></a></div> <div class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;">(മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ വന്നത്)</span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;"><b>ചി</b>രി തൃശൂരിനൊപ്പം ചേർന്നുനിൽക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത് രണ്ടൊ മൂന്നോ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചുപറയാൻ കഴിയില്ല,&nbsp; ഊഹിച്ചു പറയാം,ചാക്യാർ കൂത്തിനൊപ്പം. ഇരിഞ്ഞാലക്കുട കൂടൽമാണിക്യവും മൂഴിക്കുളവും തൃശൂർ വടക്കുംനാഥനുമാണ് കൂത്തിന്റെ പ്രധാനവേദികൾ.വടക്കുംനാഥനിൽ&nbsp; നിലവിലുള്ള കൂത്തമ്പലം ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടത്തിനുശേഷം പുതുക്കിപ്പണിഞ്ഞതുമാണ്.ആയതിനാൽ കൂത്തമ്പലത്തിനും കൂത്തിനും&nbsp; ചിരിയുടെ മുഴക്കങ്ങൾക്കും&nbsp; ചരിത്രത്തോളം തഴക്കമുണ്ടെന്ന് അനുമാനിക്കാം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഹാസ്യത്തിന് ഇത്രയും വഹയുണ്ടെങ്കിൽ&nbsp; ചാക്യാരായി ജനിക്കാമായിരുന്നു എന്ന് വി.കെ.എൻ&nbsp; പ്രസ്താവിച്ചത് വെറുമൊരു&nbsp; ഫലിതമാവാൻ വഴിയില്ല.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;വെറുതെ കഥ പറയുന്ന രീതി വിട്ട് കേൾവിക്കാരിൽ താല്പര്യം ഉണർത്താൻ എളുപ്പമാർഗം ഭക്തിയും ശൃംഗാരവും ഹാസ്യവും കലർത്തുകയാണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് രാജസദസിൽ മാത്രം അവതരിപ്പിച്ചുപോന്ന&nbsp; ചാക്യാർകൂത്തിന്&nbsp; ജനശ്രദ്ധ വർദ്ധിപ്പിച്ചത്.അമ്മന്നൂർ ചാച്ചു ചാക്യാർ,അമ്മന്നൂർ മാധവചാക്യാർ തൃശൂർ ഹാസ്യത്തിന്റെ തുടക്കക്കാരിൽ പ്രധാനികളാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മാധവചാക്യാരെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ ആ മുഖത്ത് നോക്കിയിരിക്കാൻ തോന്നും.എത്രയെത്ര ഭാവങ്ങളിലൂടെയാണ് വെറുതെയിരിക്കുമ്പോഴും ആ മുഖത്തിന്റെ സഞ്ചാരം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">രംഗവേദിയിലല്ലാതെ അദ്ദേഹം അധികം സംസാരിക്കുമായിരുന്നില്ല.പുറത്തെടുക്കാതെ തുളുമ്പിയ&nbsp; നർമ്മം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് എപ്പോഴും പ്രസാദാത്മകത നിറച്ചിരുന്നു.കൂത്ത് അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ നർമ്മത്തിന്റെ &nbsp;ഒരു ചെറുകതിനക്ക് തിരികൊളുത്തും.ആ അലകൾ അടങ്ങാൻ കുറെ സമയമെടുക്കും.അത് വരെ കഥയും ഉപകഥകളും ഉപമകളുമായി അദ്ദേഹം സഞ്ചരിക്കും.ഹാസ്യത്തോടൊപ്പം&nbsp; ശൃംഗാരവും ഭക്തിയും ചേരുംപടി ചേരുവകളാവും.എളുപ്പത്തിൽ ആസ്വാദകരെപ്പിടിക്കാൻ സംസ്കൃതത്തോടൊപ്പം മലയാളവും&nbsp; കവിതയിൽ കലർത്തിയ തോലനായിരുന്നു ചാക്യാർ കൂത്തിന് ഊർജ്ജം പകർന്നത്,നർമ്മത്തിനും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">നല്ല വർത്തമാനങ്ങളുടെ പെരുമഴ എന്നർത്ഥം വരുന്ന സ്ലാഘ്യഗീർ എന്ന സംസ്കൃതത്തിൽ &nbsp;നിന്നായിരിക്കണം&nbsp; ചാക്യാർ എന്ന മനോഹരമായ പദം നമ്മൾ മലയാളികൾ നിർമ്മിച്ചത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയ നാളുകളിൽ രാമായണ കഥയിൽ രാമൻ &nbsp;രാജഭരണം ത്യജിച്ച ഭാഗം അവതരിപ്പിക്കവെ, ഒഴിഞ്ഞതോ ഒഴിപ്പിച്ചതോ എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെയാണ് ചാക്യർ കാലികവും&nbsp; രാഷ്ട്രീയവുമായ വിഷയത്തിൽ &nbsp;തൊട്ടത്.അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്ത് ഇന്ദിരാഗാന്ധി അച്യുതമേനോൻ ബാന്ധവത്തെ കളിയാക്കാൻ&nbsp;&nbsp; ചാക്യാർ തെരഞ്ഞെടുത്തത്, ഇന്ദിര പറഞ്ഞാ അച്യുതനെന്താ പിന്നെയുള്ളത് എന്ന പ്രയോഗമായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;കയരിക്കയറി നർമ്മം സാമൂതിരിയുടെ&nbsp; കുറിക്കുകൊണ്ടപ്പോൾ അമ്മന്നൂർ ദേശംവിട്ട് ഭയന്നോടി തൃശൂർക്ക് പോന്നവരാകുന്നു ചാച്ചുച്ചാക്യാരുടെ കുടുംബം.മാധവചാക്യാരോളം ഉയരമെത്തി പരിലസിക്കുന്നതാണ് കാലങ്ങളിലൂടെയുള്ള അഭിനയത്തിന്റേയും നർമത്തിന്റെയും ആ തുടർച്ച.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മുണ്ടശ്ശേരിയും അച്യുതമേനോനും,ഇ.എം.എസുമൊക്കെ&nbsp; രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും ചാക്യാർകൂത്തിന്റെ ആസ്വാദകരായിരുന്നു.വടക്കുംനാഥന്റെ അകത്തേക്ക് കടക്കാൻ അർഹതയില്ലാത്തവർ തെക്കേ ഗോപുരനടയിൽ ഇരുന്ന് ചാക്യാർകൂത്ത് കേൾക്കുമായിരുന്നു.കെട്ടും മട്ടും ചിട്ടയും മറികടന്ന് ചാക്യാർകൂത്ത് ആസ്വാദകരെ സമ്പാദിച്ചത് നർമ്മം ഒന്നു കൊണ്ടു മാത്രമായിരിക്കണം.നർമം എപ്പോഴും കാലത്തോടൊപ്പം ഊർജ്ജത്തിന്റെ സംഗീതമുതിർത്ത് സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ചാക്യർകൂത്തിനും കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർക്കും സഞ്ജയനും ശേഷം ആധുനികകാലത്തെ&nbsp; നർമ്മം പറഞ്ഞ അഭിനവ ചാക്യാരായിരുന്നു തിരുവില്വാമലക്കാരൻ വി.കെ.എൻ.അതിനും മേലേയുള്ള ഹാസ്യം മലയാളികൾ അനുഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഓണക്കാലം മുതൽ നവരാത്രി വരെ നാല്പത്തിയൊന്ന് ദിവസങ്ങളാണ് പറഞ്ഞൊഴിയാത്ത കഥകളും&nbsp; മർമത്തിൽ തൊട്ടുപോകുന്ന നർമ്മവും &nbsp;വടക്കുംനാഥനിൽ നിറയുന്നത് . <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ &nbsp;മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളിൽ&nbsp;&nbsp; ചാക്യാരും കൂത്തും ഹാസ്യവും&nbsp; ഒതുക്കിനിർത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ &nbsp;ക്ഷേത്രത്തിനു പുറത്തെ തുറസിൽ കഥപറച്ചിലിന്റേയും ഹാസ്യത്തിന്റേയും മറ്റൊരു മഹാലോകം തുറക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.തെരുവുമൂലകളിലും &nbsp;പൂരപ്പറമ്പിലും ചായക്കടകളിലും മദ്യവില്പനശാലകളിലും ആൽത്തറകളിലും &nbsp;&nbsp;എവിടെയൊക്കെ കൂടാമോ അവിടെയൊക്കെ നർമം നിറഞ്ഞാടി.അവരുടെ ഹാസ്യത്തിന് പരിധികളോ നിഷ്കർഷകളോ ഇല്ലായിരുന്നു.അവരുടെ നർമ്മസല്ലാപങ്ങൾക്ക് ആരും സദാചാരത്തിന്റെ&nbsp; മറക്കുട നിവർത്തിയില്ല.സാഹോദര്യമായിരുന്നു അവരുടെ മതം,നർമമായിരുന്നു അവരുടെ ഭാഷ,പങ്കിടലായിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതം.തെരുവായിരുന്നു അവരുടെ അരങ്ങ്. അനന്തവിസ്തൃതമായ ഒരു ലോകം അവർക്കുമുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;അവരിൽ നിന്ന് നാടകക്കാരുണ്ടായി,സിനിമക്കാരുണ്ടായി,കവികളുണ്ടായി,കാഥികരുണ്ടായി,പാട്ടുകാരുണ്ടായി,ചിത്രകാരന്മാരുണ്ടായി,രാഷ്ട്രീയക്കാരുണ്ടായി,സഹൃദയരായ മനുഷ്യരുടെ നീണ്ടനിരയുണ്ടായി.അവരുടെ ലോകമാണ് കൂടുതൽ സുന്ദരമെന്ന് കാലം വിലയിരുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഏതിനുമുപരിയെന്ന് സ്വയം അവരോധിച്ച് ജീവിച്ച ആശയവാദികൾ ഇത്തരം തമാശകളെ&nbsp; വളിപ്പ് എന്നും ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തെ &nbsp;ആഭാസകരമെന്നും ഭാഷയെ പരദൂക്ഷണം എന്നൊക്കെ ആക്ഷേപിച്ച് &nbsp;പുറംതിരിഞ്ഞുനിന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ചാക്യാർമാരുടെ സംസ്കൃതമായ വർത്തമാനങ്ങളുടെ പെരുമഴയെ പച്ചമലയാളത്തിന്റെ തോരാമഴയാക്കി പുനർനിർമ്മിച്ചവരായിരുന്നു ജോസ് പായമ്മലും സംഘവും.ഭാഷയെ സംസ്കരിച്ച് സദാചാരസന്നിഭമാക്കിയില്ല അവർ.വായിൽ തോന്നുന്നത് കോതക്ക് പാട്ട് എന്നൊരു മട്ടിലായിരുന്നു അവരുടെ &nbsp;വാക്കും വർത്തമാനവും പ്രയോഗങ്ങളും.ആശയവാദത്തിനു മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിനിന്ന് നീന്തിയ ലോകത്തെ ഇക്കൂട്ടർ നേരിട്ടത് &nbsp;നർമ്മത്തിന്റെ &nbsp;പ്രതിസംസ്കൃതികൊണ്ടാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഹാസ്യം എന്നും എവിടേയും ജനകീയ പ്രതിപക്ഷമായിരുന്നു. മതത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തെ,എന്തിനേയും അത് വിമർശനവിധേയമാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മാതൃകകളായി കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരും,ഇ.വി.കൃഷ്ണപ്പിള്ളയും,സഞ്ജയനും,വി.കെ.എൻ വരെ നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ലോകത്തുള്ള മനുഷ്യരെ മുഴുവൻ ഹാസ്യത്തിന്റെ മാന്ത്രികവടി ചുഴറ്റിക്കീഴടക്കിയ ചാപ്ലിനേയും&nbsp; ഓർക്കുക.ഫാസിസത്തിനെതിരെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടിയും ഏറ്റവും മഹത്തായ പ്രസ്താവം ഈ കോമാളിയിൽ നിന്നുകൂടിയാണ് ലോകം കേട്ടതെന്നും അറിയുക.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;പച്ച മനുഷ്യരല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവരെ ബാധിച്ചില്ല.കാണികളുടെ രസച്ചരടിൽ പിടിച്ചുകയറി അവർ ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ രസകരവും സാദ്ധ്യവുമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകവേദിയുടെ അമരക്കാരനായ ജോസ് പായമ്മലിനെ അറിയുന്നത് പി.ടി.കുഞ്ഞുമുഹമ്മദിന്റെ മഗ് രിബ് എന്ന സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിംഗ് സെറ്റിൽ വെച്ചാണ്. സ്റ്റേജിലെയും ജീവിതത്തിലേയും സന്തത സഹചാരിയായ കലാലയം രാധ അതിൽ അഭിനയിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.&nbsp; <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ദൈവം അവതരിക്കുമെന്ന് കാലങ്ങളായി കാത്തിരുന്ന &nbsp;യഹൂദമതം തന്നെയാണ് യേശുകൃസ്തുവിനെ കുരിശേറ്റിയത്. ദൈവമെന്ന് പറഞ്ഞ് ആരു വന്നാലും ഇതുതന്നെ ഗതി എന്ന് അവർ&nbsp; കട്ടായം പറഞ്ഞിരിക്കണം.ഇതിന് നേതൃത്വം കൊടുത്തത് കയ്യാഫസ് എന്ന യഹൂദപുരോഹിതനും.ഇക്കഥയെ&nbsp; ആസ്പദമാക്കി കൈനിക്കര പത്മനാഭപ്പിള്ള എഴുതിയ കാൽവരിയിലെ കാല്പാദം എന്ന നാടകമവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ജോസ് പായമ്മൽ രംഗത്തുവരുന്നത്.കുരിശിലേറ്റുമ്പോൾ പിലാത്തോസിന്റെ മുഖത്തുപോലും നർമ്മമുണ്ടെന്ന് സൂക്ഷ്മദൃക്കുകളായ &nbsp;നിരീക്ഷകർ പറയുന്നു.മനുഷ്യരുടെ മണ്ടത്തരം കണ്ട് സാക്ഷാൽ യേശുകൃസ്തുവിനുപോലും ചിരി വന്നിട്ടുണ്ടാകാമെന്നും&nbsp; കഥകൾക്ക്&nbsp; ക്ഷാമമില്ലാത്ത തൃശൂരിൽ നിന്നും പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്.അതുകൊണ്ടാണത്രെ മൂന്നാം ദിവസം തിരികെ വന്ന് മനുഷ്യന്റെ മണ്ടത്തരത്തിന്&nbsp; കൊഞ്ഞനം കുത്തിയത്.കയ്യാഫസിന്റെ പിന്തുടർച്ചക്കാരായ പുരോഹിതവർഗ്ഗം കാലങ്ങളായി തുടർന്നു പോരുന്ന കർക്കശസ്വഭാവം കണ്ടുംകേട്ടും മടുത്തിട്ടാണത്രെ കുഞ്ഞാടുകൾ പള്ളിയേയും പാതിരിയേയും കഥാപാത്രങ്ങളാക്കി നർമ്മം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയതെന്നാണ്&nbsp; കവി കെ.ആർ.ടോണി പറയുന്നത്.ടോണിയുടെ മുഖത്തും കവിതയിലുമുള്ള ഹാസ്യവും ഏതു തരമാണെന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കാനും പ്രയാസമാണ്.ആയതിനാൽ തൃശൂരിന്റെ മുഖമുള്ള കവി ഇദ്ദേഹമാകുന്നു. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ജോസ് പായമ്മലും ഇതേ ഗോത്രത്തിലാണ് ജനിച്ചുവാഴുന്നത്.ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചാൽ ജോസേട്ടനും ചിരിക്കും.നർമമാണ് ഏകദൈവമെന്നായിരിക്കും ആ ചിരിയുടെ നിർവ്വചനം. സി.എൽ.ജോസ്,ടി.എൽ.ജോസ്,ജോസ് പായമ്മൽ &nbsp;തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി ജോസ് നാമധാരികൾ അന്നും ഇന്നും നാടകരംഗത്തുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ജോസ് ചിറമൽ മാത്രമായിരുന്നു തൃശൂരിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരേയൊരു നാടകക്കാരൻ. സൂര്യവേട്ട,മുദ്രാരാക്ഷസം,മാദ്രീഗോത്രം,ഭോമ തുടങ്ങിയ അനവധി നടകങ്ങളിലൂടെ ജോസ് ചിറമലും സംഘവും&nbsp;&nbsp; തൃശൂരിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന&nbsp; കാലമുണ്ടായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പി.എം.ആന്റണിയുടെ കൃസ്തുവിന്റെ ആറാം തിരുമുറിവ് &nbsp;എന്ന നാടകം &nbsp;മതമേധാവികളുടെ സമ്മർദ്ദത്തിൽ &nbsp;സർക്കാർ നിരോധിച്ച കാലം.ഇതിൽ പ്രതിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് തൃപ്രയാറിൽ നിന്നും ആലപ്പാട്ടേക്ക് പത്തുകിലോമീറ്റർ നാടകം വിഭാവനം ചെയ്തത്&nbsp; ജോസ് ചിറമലിന്റെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു. കീഴ്മാട് അന്ധവിദ്യാലയത്തിലും തങ്കമണി ഗ്രാമത്തിലും പോലീസ് നടത്തിയ അതിക്രമങ്ങളടക്കം കേരളത്തെ നടുക്കിയ ജനാധിപത്യധ്വംസനങ്ങളെ വിഷയമാക്കി നാലാൾ കൂടുന്ന കവലയിലൊക്കെ നാടകം അവതരിപ്പിക്കുക.യുവത്വത്തിന്റെ ആവേശം ഉയർന്നുപൊങ്ങിയ നാളുകളായിരുന്നു അത്. മനുഷ്യനായി മാറുന്നതുപോലെ എന്ന തോന്നൽ അന്നാണുണ്ടായത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">നാടകത്തിന്റെ ശക്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞ അപൂർവ്വം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അത്. കൂട്ടായ ചിന്തയിലൂടെ നാടകം രൂപപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.വാടാനപ്പള്ളിയിലും ആലപ്പാട്ടും ഇതിന്റെ റിഹേർസൽ ക്യാമ്പുകൾ നടന്നു. നാടകം&nbsp; തുടങ്ങിയ നിമിഷം തന്നെ എല്ലവരേയും പോലീസ് പിടികൂടുകയും ചെയ്തു.അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ട അമ്പത്തേഴു പേരും അന്തിക്കാട് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ &nbsp;നാടകം കളിച്ച് അധികാരത്തെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തി.കാർക്കശ്യത്തിനെതിരെയുള്ള നർമമായിരുന്നു അവിടെ പ്രകാശിപ്പിച്ചത്.നാടകം സമരമുഖത്ത് ജ്വലിക്കുമെന്നതും &nbsp;അന്നറിഞ്ഞു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;നാടകനിരോധനത്തിനെതിരെ പ്രതിഷേധിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ഇത്രയും പേർ നിരവധി വർഷങ്ങൾ കോടതിയും കേസുമായി അലഞ്ഞതും വലഞ്ഞതും നാടക ചരിത്രത്തിൽ എഴുതിച്ചേർക്കാൻ തൃശൂർ&nbsp; നൽകിയ ഉജ്ജ്വലമായ മറ്റൊരദ്ധ്യയം. &nbsp;&nbsp;ചരിത്ര സംഭവമായി &nbsp;&nbsp;തൃശൂരിൽ അരങ്ങേറിയ ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ കൺവെൻഷനും തുടർ സമരങ്ങളും ഇതേ സംഭവങ്ങളുടെ പേരിലായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇങ്ങനെ നാടകവും സിനിമയും സാഹിത്യവുമൊക്കെയായി അലഞ്ഞ കാലത്ത്&nbsp; ഞങ്ങൾ അറിയാതെ പോയതായിരുന്നു ജോസ് പായമ്മലും കലാലയം രാധയുമടങ്ങുന്ന ഘരാനയെ.പൂരപ്പറമ്പുനാടകം എന്ന് അതിനെ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ &nbsp;ഞാൻ അടക്കമുള്ള ആശയവാദികൾ &nbsp;എഴുതിത്തള്ളുകയായിരുന്നു എന്നും പറയാം. മനുഷ്യർ ഉൽസവങ്ങളെ ആഘോഷിക്കുമ്പോഴും ദൈവത്തെ ഉറഞ്ഞാരാധിക്കുമ്പോഴും പൂരപ്പറമ്പ് എന്നത്&nbsp; അത്ര മാന്യമായ പദം ആയിരുന്നില്ല.പൂരപ്പറമ്പ് വർത്തമാനം പറയരുത് എന്നത് ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്ന പ്രയോഗമാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">എത്ര രക്തപ്പുഴയിൽ നീന്തിക്കുളിച്ചാലും ഈ ടിപ്പുവിന് കോൾഡ് വരില്ലെടാ വരില്ല എന്നൊക്കെയുള്ള ഡയലോഗുകൾ ടിപ്പുസുൽത്താൻ എന്ന നാടകത്തിൽ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.ഇത്തരം പേച്ചുകളായിരിക്കാം &nbsp;പൂരപ്പറമ്പിന്റെ മാത്രമല്ല പ്രൊഫഷണൽ നാടകത്തിന്റെ കൂടി വില&nbsp; കളഞ്ഞുകുളിച്ചത് എന്നു തോന്നുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മഗ് രിബ് എന്ന സിനിമയിൽ രാധേച്ചിക്ക് നല്ല റോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ ഡയലോഗ് അധികമില്ല,ഇല്ലെന്ന് തന്നെ പറയാം.ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകവേദിയുടെ നട്ടെല്ല് എന്ന് പറയുന്നത് തുടർച്ചയായ മനോധർമ്മവും അതിലൂടെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത് അവസരോചിതമായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന സംഭാഷണവുമാണ്.നടനും എഴുത്തുകാരനും ഡിസൈനറും &nbsp;സംവിധായകനുമൊക്കെ ഒരാളിൽനിന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്ന&nbsp; അസുലഭമുഹൂർത്തമാണ് ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകത്തിൽ ഓരോരുത്തർക്കും കിട്ടുന്നത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">സംഭാഷണമില്ലാതെ അഭിനയിക്കുക എന്നുവെച്ചാൽ അത് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും ഈ നാടകപ്രവർത്തകർക്കാവില്ല.വാക്കും നാക്കുമാണവരുടെ&nbsp; ആയുധം.വാക്കുകളുടെയും പ്രയോഗങ്ങളുടെയും ചടുലനൃത്തം എന്ന് കാണികൾ വിസ്മയിച്ചു പോകുന്നതാണവരുടെ രംഗവേദി.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മഗ് രിബ് ആർട്ട് ഫിലിം സങ്കല്പത്തിലുള്ള സിനിമയായിരുന്നു.മിണ്ടാൻ മുട്ടുമ്പോൾ മാത്രം മിണ്ടുക.അതും മിതമായ വാക്കുകളിൽ.അതായിരുന്നു രീതി.ആർട്ട് സിനിമക്കാരുടെയും,സിനിമയുടെയും നിശബ്ദത രാധേച്ചിക്കും ജോസേട്ടനും സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിനപ്പുറമായിരിക്കണം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇതെന്തൂട്ട് സിനിമ്യാണ്ടാ എന്ന്&nbsp; ജോസേട്ടനും രാധേച്ചിയും മനസു കൊണ്ടെങ്കിലും പലവട്ടം ചോദിച്ചിരിക്കണം,ഭൂരിപക്ഷം പ്രേക്ഷകരും ഒരുകാലത്ത് ആർട്ട് സിനിമയോട് പ്രതികരിച്ചതുപോലെ. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;അഭിനയിക്കുന്ന രാധേച്ചിയേയും കൂട്ടിനുവന്ന ജോസേട്ടനേയും ഇത് അസ്വസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ടാവണം.ഞാനന്ന് പി.ടി.യോടൊപ്പം ഉണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;സ്വകാര്യമായി ജോസേട്ടൻ എന്നോട് പറയും,<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">രാധേച്ചിക്ക് കുറച്ച് ഡയലോഗ് കൊടുക്കെടാ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">എവിടുന്നെടുത്ത് കൊടുക്കാൻ,ഞാൻ കൈമലർത്തും.ഇത് പല തവണ ആവർത്തിച്ചു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">രാധേച്ചി ഡയലോഗ് ഇല്ലാതെ തന്നെ ആ സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ചു.ആ സിനിമയിൽ അവർ മനോഹരമായ സാന്നിദ്ധ്യമാണ് ഡയലോഗില്ലാതെ തന്നെ. ഡയലോഗില്ലാതെ പോയതിന്റെ വിഷമം രാധേച്ചി&nbsp; എപ്പോൾ കാണുമ്പോഴും പറയും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">വടക്കേപ്പുരക്കൽ കറപ്പന്റെയും ജാനകിയുടേയും മകളായി 1946 ലാണ് രാധേച്ചിയുടെ ജനനം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഒമ്പതാം വയസിൽ ജോസേട്ടന്റെ ലഘുനാടകത്തിൽ അഭിനയം തുടങ്ങിയ രാധേച്ചി അറുപതുവർഷത്തെ സ്റ്റേജനുഭവുമായി ഇന്നും രംഗത്തുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകവേദിയിലേക്ക് ചുരുക്കപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മലയാളത്തിലെ പ്രഗൽഭരായ നടിമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവർ തലയുയർത്തിനിൽക്കുമായിരുന്നു.അവരിൽ നിന്നും മലയാളത്തിന് കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയില്ല എന്ന് &nbsp;അവരുടെ അഭിനയം അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളവർക്കൊക്കെ&nbsp; തോന്നലുണ്ടാവും.അറുപതു വർഷത്തെ അഭിനയംജീവിതം കൊണ്ടൊന്നും തീരുന്നതല്ല പകർന്നാടാനുള്ള അവരുടെ അഭിനിവേശങ്ങൾ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഡോക്യൂമെന്ററിക്കുവേണ്ടി ഷൂട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ അവർ കാലിനു സുഖമില്ലാതെ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.സിനിമയിൽ അവർ &nbsp;വേണം എന്ന നിർബ്ബന്ധത്തിൽ&nbsp; ഒന്നോ രണ്ടൊ മിനിറ്റ് നേരം അരങ്ങിൽ വെളിപ്പെടാൻ അവർ സമ്മതിച്ചു.അപരസഹായമില്ലാതെ നടക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ യോജിച്ച കഥാപാത്രത്തെ അവർ തന്നെ &nbsp;&nbsp;മുൻ കയ്യെടുത്ത് രൂപപ്പെടുത്തി.മദ്യപാനിയായ ഭർത്താവ് തല്ലിയൊടിച്ച കാലുമായിട്ടായിരുന്നു രാധേച്ചിയുടെ രംഗപ്രവേശം. സ്റ്റേജിൽ കയറിയതും അവർ അസുഖമൊക്കെ മറന്നു.അരമണിക്കൂറോളം അവർ അരങ്ങിൽ വാഴുകയായിരുന്നു.പ്ലോട്ടിൽ നിന്നും&nbsp; മാറാതെ തന്നെ അവർ രംഗം കൊഴുപ്പിച്ചു. രോഗാവസ്ഥ അറിയുന്ന ജോസേട്ടനും അനിയത്തി ലീലയും കർട്ടനുപിറകിൽ&nbsp;&nbsp; മറ്റൊരു കഥാപാത്രത്തെ സ്റ്റേജിലേക്കയച്ച്&nbsp; രാധേച്ചിയെ സ്റ്റേജിൽ നിന്നും&nbsp; പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ആലോചിച്ചു. പെർഫോർമൻസിന്റെ തിളക്കം കണ്ട് അത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കുകയായിരുന്നു.വിരമിക്കൽ എന്ന പ്രക്രിയ ഒരു&nbsp; കലാകാരന്റെയും അബോധത്തിൽ പോലുമുണ്ടാവില്ല. അഭിനയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മരണത്തിന് കീഴടങ്ങണം എന്ന സങ്കല്പം ഉണ്ടായത് അങ്ങിനെയായിരിക്കും. ഈ നാടകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം അവരായിരുന്നു,കൂടെ&nbsp; കുടിയൻ ഭർത്താവായി&nbsp; തട്ടിൽ വർഗീസും. സ്ത്രീത്വത്തെ ഉള്ളുലക്കുംവിധം അവതരിപ്പിച്ച് പുരുഷലോകത്തോടുള്ള ശക്തമായ ഒരു പ്രസ്താവനയാക്കി ആ കഥാപാത്രത്തെ&nbsp; അവർ മാറ്റി.ഫെമിനിസത്തെക്കുറിച്ചൊന്നും അവർക്ക് പറയാൻ കഴിയില്ല.സ്റ്റേജിൽ അവർ കരുത്തുറ്റ സ്ത്രീയായി മാറും,സ്ക്രിപിറ്റില്ലാത്ത നാടകത്തിൽ സ്വന്തം അനുഭവത്തെ മലർക്കെ തുറന്ന് പ്രേക്ഷകർക്ക് നൽകിക്കൊണ്ട്. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഓരോ കഥാപാത്രത്തിനും സ്വന്തം അനുഭവത്തെ ഇത്രയേറെ&nbsp; പ്രകാശിപ്പിക്കാനുള്ള വേദി എന്ന നിലയിലാവാം&nbsp; നിരുപാധികമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ രംഗവേദി എന്ന് ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകത്തെ&nbsp; വിലയിരുത്തുന്നത്. ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകങ്ങളുടെ സ്ഥിരം വേദികൾ ഇന്ന് ലോകത്ത് സജീവമാണ്.തെരുവോരങ്ങളിലും സമരമുഖങ്ങളിലും ഊർജ്ജം പകർന്ന് ഈ തിയ്യറ്റർ മുന്നേറുന്നുമുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മഗ് രിബിന്റെ സെറ്റിൽ അഭിനയമോഹവുമായി വന്ന ഒരാളുണ്ടായിരുന്നു. സമദ്,ഇപ്പോൾ വക്കീലാണ്.സി.വി.ശ്രീരാമനാണ് സമദിനെ നല്ല നടനാണ്, അഭിനയിപ്പിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞ് പി.ടി.യുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്.പി.ടിയാവട്ടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ സിനിമയുടെ &nbsp;ക്ലാപ്പ് ബോർഡ് കയ്യിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു.സമദ് &nbsp;ആ സിനിമയിൽ സംവിധാന സഹായിയായി,പക്ഷെ സിനിമാ ഭ്രാന്തിൽ പെട്ടുപോയില്ല.ഉള്ളിൽ അഭിനയമോഹവും കയ്യിൽ ക്ലാപ്പുമായി &nbsp;&nbsp;അസ്വസ്ഥതയോടെ കറങ്ങിനടന്ന സമദിനെ ജോസേട്ടൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു,<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ടാ ഇവനെ , നീയ് പൂരപ്പറമ്പിലേക്ക് വാ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പറഞ്ഞ സമയത്തുതന്നെ സമദ് പൂരം എക്സിബിഷൻ സ്റ്റേജിന്റെ പിറകിലെത്തി ജോസേട്ടന്റെ കാൽ തൊട്ടു ഗുരുപൂജ നടത്തി.ജോസേട്ടൻ സമദിനെ നാട്യകലാ ലോകത്തേക്ക് ഉദാരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു. ഒരു പ്രത്യേക പ്രായമായാൽ എല്ലാവർക്കും നാടകഭ്രാന്ത് വന്നേ പറ്റൂ.അതിനുള്ള ഉടൻ ചികിൽസ&nbsp;&nbsp; ഇൻസ്റ്റന്റ് തിയ്യറ്ററാണ്.ചിലർക്ക് പെട്ടെന്ന് മാറും,ചിലർ ഭ്രാന്തിൽ തുടരും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പക്ഷെ സംഗതികൾ കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. സിനിമാ സെറ്റിലെ സ്നേഹമെല്ലാം മാറ്റിവെച്ച് ആദ്യ സ്റ്റേജിൽ നിന്നു തന്നെ ജോസേട്ടന് സമദിനെ&nbsp; ഇറക്കിവിടേണ്ടി വന്നതാണ് കഥയിലെ ദുഖകരമായ പര്യവസാനം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അന്നത്തെ നാടകത്തിൽ അച്ഛൻ അമ്മ സഹോദരൻ സഹോദരി കല്യാണബ്രോക്കർ കല്യാണംമുടക്കൽ തൊഴിലാക്കിയ അയൽവാസി&nbsp; എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു കഥാപാത്രങ്ങൾ.ഏത് വിധേനയും &nbsp;വിവാഹം നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകണം. പ്രതിബന്ധങ്ങളെയെല്ലാം അതിജീവിച്ച് അവസാനരംഗത്തിൽ മാത്രം വിവാഹം നടക്കണം, നാടകം ശുഭകരമായി അവസാനിക്കണം,കാണികൾ സന്തോഷത്തോടെ മൂടും തട്ടി പോകണം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;തട്ടിൽ കയറുന്നതിനന് മുമ്പേ സ്റ്റേജിനു പിറകിൽ നിന്നുകൊണ്ടുള്ള കഥാചർച്ചയിൽ അങ്ങിനെയാണ് തീരുമാനമായത്.സമദും ആ ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്തതാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">തീരുമാനിച്ചതിന് കടകവിരുദ്ധമായി സമദ് ആർക്കും തള്ളിക്കളയാൻ പറ്റാത്ത വിധം ഒരു വിവാഹാലോചന കൊണ്ടുവരികയാണ്,വെറ്റിനറി സർജനെ വരനായി അവതരിപ്പിക്കുകയാണ്.സഹോദരിയും ഡോക്ടറും പരസ്പരം കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നും അവർ തമ്മിൽ ഇഷ്ടമാണെന്നുവരെ സമദ് പറഞ്ഞുവെച്ചു. ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകവേദിയുടെ സ്വഭാവം പരിചയമില്ലാത്ത സമദിന്റെ ഡയലോഗുകൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച കഥാതന്തുവിനെ അട്ടിമറിക്കുന്ന വിധത്തിലായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">വാക്കുകൾ മുട്ടിപ്പോകുന്ന സന്ദർഭം. ആദ്യമൊന്നു പതറിയെങ്കിലും ഇതൊക്കെ എത്ര കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന ഭാവത്തിൽ ജോസേട്ടൻ സന്ദർഭോചിതമായി ഉയർന്നു,ഇൻസ്റ്റന്റിന്റെ തലതൊട്ടപ്പനല്ലെ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;ജോസേട്ടൻ അവനെ സ്റ്റേജിൽ നിന്നും എന്നത്തേക്കുമായി ഇറക്കിവിട്ടു. &nbsp;ഡോക്ടർക്ക്,കുഷ്ഠമാണെടാ കുഷ്ഠം എന്നതാണ് ഈ രംഗത്ത് &nbsp;ജോസേട്ടൻ പറഞ്ഞ അറ്റകൈ പ്രയോഗം. പ്രശസ്തമായ ഈ പ്രയോഗം കേരളത്തിന് സംഭവന ചെയ്തതിൽ മറ്റാർക്കും പങ്കില്ല.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">സ്റ്റേജിൽ നിന്നും പിടിച്ചുതള്ളി പുറത്തേക്ക് മാറ്റുമ്പോൾ സമദിന്റെ ചെവിയിൽ ജോസേട്ടൻ സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞ തെറിയുടെ കടുപ്പം ഇരുവർക്കും മാത്രമറിയുന്ന &nbsp;ഇനിയും പുറത്തുവരാത്ത രഹസ്യമാകുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;സിനിമയിൽ പാട്ടെഴുതുന്ന ജോഫി തരകനും സംഘവും നെല്ലിക്കുന്ന് പള്ളിപ്പെരുന്നാളിന് അരങ്ങേറ്റാൻ ഒരു നാടകം കണ്ടെത്തി.സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഉള്ളതാണ് കഥയെങ്കിലും അവരെ ഒഴിവാക്കി പുനർ രചന നടത്തി.ഇടവകക്കാർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നാടകങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾ പാടില്ലെന്ന് എഴുതപ്പെടാത്ത പഴയനിയമം നിലവിലുണ്ട്.സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾ വരും വരും എന്നൊരു പ്രതീതി നാടകത്തിലുടനീളമുണ്ടാക്കിയാണ് തിരുത്തിയെഴുത്ത്.രണ്ടുമാസം റിഹേർസൽ ചെയ്തിട്ടും&nbsp; നാടകം സ്റ്റേജിൽ&nbsp; കയറാൻ പാകത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടില്ല.ഇതിൽ &nbsp;വിഷമിച്ചിരിക്കെ ഒരുദിവസം ജോഫി ടൗണിലേക്ക് വണ്ടികയറി.ടൗണിലെത്തി ഒരു റൗണ്ട് ചുറ്റിക്കറങ്ങി.വർണ്ണപ്പകർച്ച കണ്ടപ്പോൾ പൂരം എക്സിബിഷൻ &nbsp;ഒന്നു കണ്ടുകളയാം എന്ന് തോന്നി.ടിക്കറ്റെടുത്ത് ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ജോസേട്ടൻ കളരിയിലെ&nbsp; ബാലസു കവാടത്തിൽ &nbsp;ഭടനെപ്പോലെ കുന്തം വിഴുങ്ങി നിൽക്കുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">നാടകത്തിന് സമയമാകുന്നതേയുള്ളു.പരിചയം പുതുക്കുന്നതിന്നിടയിൽ ജോഫി പള്ളിയിൽ കളിക്കാൻ പോകുന്ന നാടകത്തിന്റെ&nbsp; കഥ&nbsp; ബാലസുവിനോടു പറയുന്നു.ജർമ്മനിയിലെ മോൾ എന്ന സാമൂഹ്യ ആക്ഷേപഹാസ്യ നാടകമായിരുന്നു അത്.ജർമ്മനിയിൽ നിന്നും വരുന്ന മകളെ കാത്ത് വീട്ടിൽ പലിശക്കാരും ബന്ധുക്കളും കല്യാണബ്രോക്കർമാരും കൂടെ പഠിച്ചവരും പാതിരിയും നാട്ടുകാരുമൊക്കെ കാത്തുനിൽക്കുന്നു.മകൾ വന്നിട്ടുവേണം എല്ലാവരേയും സെറ്റിൽ ചെയ്ത് പിരിച്ചുവിടാൻ.ജർമ്മനിയിലെ മോൾക്കുപകരം വരുന്നത് ജർമനിയിൽ നിന്നുള്ള മനോഹരമായ ശവപ്പെട്ടിയാണ്.അഞ്ചെട്ടു വാചകത്തിൽ ചുരുക്കിയാണ് ജോഫി നാടകത്തിന്റെ കഥ ബാലസുവിനോട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചത്. കഥ പറഞ്ഞതിനുശേഷം ബാലസുവിനെ വിട്ട് ജോഫി &nbsp;&nbsp;എക്സിബിഷനിൽ കുറച്ചുനേരം തേരാപ്പാരാ കറങ്ങി. തിരികെ നാടകം നടക്കുന്ന ഹാളിന്നരികിലെത്തി.അപ്പോളേക്കും നാടകം തുടങ്ങിയിരുന്നു. കുറച്ചുനേരം&nbsp; നാടകം കണ്ടുകളയാം എന്ന്&nbsp; ജോഫി തീരുമാനിച്ചു.നാടകം കണ്ട ജോഫി അന്തംവിട്ടു നിന്നുപോയി.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ജോഫി ബാലസുവിനോട് ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞ കഥ രണ്ടുമണിക്കൂർ നാടകമാക്കി അരങ്ങു തകർത്തുകൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു . ജോസേട്ടനും രാധേച്ചിയും ബാലസുവുമൊക്കെ നിറഞ്ഞുനിന്നാടുന്നു. ജോഫിയും സംഘവും രണ്ടുമസം തലകുത്തി നിന്ന് റിഹേഴ്സൽ നടത്തിയിട്ടും&nbsp; നേരെയാക്കാൻ പറ്റാത്ത കഥയാണ്.എഴുതപ്പെട്ടതിൽ നിന്നും നാടകം മനോഹരമായി മുന്നോട്ടുപോകുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">സിദ്ധാന്തം &nbsp;ആദ്യം പഠിക്കേണ്ടത് ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകക്കാരിൽ &nbsp;നിന്നാണ് ,ജോഫിയുടെ അടിവര.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ജോസേട്ടനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാടകത്തെപ്പറ്റിയും കേട്ട കഥകൾകൾക്ക് കയ്യും കണക്കുമില്ല.ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകവേദിയുടെ ജനനം കാർണിവൽ സംസ്കാരത്തിൽ നിന്നാണ്.അതിനുമുമ്പേ സൈക്കിൾ യഞ്ജക്കാരുടെ സംഘവും ഇതേമാതിരി&nbsp; ഹാസ്യാവതരണങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു.ഇത് ചെയ്തിരുന്നത് തമിഴ് നാട്ടിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നു.സൈക്കിൾ യഞ്ജത്തിന്റെ വികസിത രൂപമാണ് കാർണിവൽ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കാർണിവൽ കരുവന്നൂരിൽ വന്നപ്പോഴാണ് ജോസേട്ടൻ അവിടെ നിത്യസന്ദർശകനാവുന്നത്.സർക്കസ് തീയ്യാട്ടം,പാവക്കൂത്ത്,ഡാൻസ്,<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ലഘുഹാസ്യനാടകങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ പലതരം പരിപാടികളുടെ <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മിശ്രിതമാണ് കാർണിവൽ പ്രേക്ഷകർക്കായി ഒരുക്കുക.സർക്കസുകാരെ പോലെ സഞ്ചരിച്ചും തമ്പടിച്ചുമാണ് കാർണിവൽ ഓരോ സ്ഥലങ്ങളിലും അരങ്ങേറുക. തമിഴ് സിനിമകളിൽ &nbsp;ഹാസ്യതാരങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന&nbsp; ഉപകഥകളായിരുന്നു ഹാസ്യനാടകങ്ങളായി അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അന്നത്തെ തമിഴ് സിനിമകളിൽ പ്രധാനകഥയോടൊപ്പം ഹാസ്യനടന്മാർ&nbsp; കൊഴുപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന ഉപകഥയും നിർബ്ബന്ധമായിരുന്നു.എം.കെ ത്യാഗരാജഭാഗവതർ,ടി.ആർ.രാജകുമാരി,എം.വി.രാജമ്മ,ടി.ആർ.മഹാലിംഗം,പൊന്നപ്പഭാഗവതർ,കെ.ബി.സുന്ദരാംബാൾ,കിട്ടപ്പഭാഗവതർ,പി.യു.ചിന്നപ്പ,ടി.ആർ.രാമചന്ദ്രൻ എന്നീ പ്രധാന നടീനടന്മാർക്കൊപ്പം എൻ.എസ്.കൃഷ്ണ,ടി.എ.മധുരം,കാളി.എൻ.രത്നം,വി.ടി.രാജകുമാരി.പുളിമൂട്ട രാമസ്വാമി,ദ്വരൈ രാജ്&nbsp; എന്നിവരായിരുന്നു തമിഴ് സിനിമയിലെ അക്കാലത്തെ ഹാസ്യതാരങ്ങൾ.ഇവർ&nbsp;&nbsp; സിനിമയിൽ അവതരിപ്പിച്ച ഉപകഥകളായിരുന്നു&nbsp; കാർണിവലിലെ മുഖ്യ ആകർഷണമായി അരങ്ങേറിയത്.തമിഴ് നാട്ടിൽ നിന്നുള്ള നടന്മാരായിരുന്നു രംഗത്ത്.സിനിമയിൽ നിന്നും കടമെടുത്ത കഥകൾക്കൊപ്പം മനോധർമ്മവും ഇവിടെ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടു.അത് പൂർണ്ണമായ മനോധർമ്മത്തിലേക്ക് വളർന്ന് ഇൻസ്റ്റന്റ് തിയ്യറ്റർ രൂപപ്പെട്ടു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;ഇരിഞ്ഞാലക്കുട അയ്യങ്കാവ് മൈതാനത്ത്&nbsp; ഓരോ വർഷവും വന്നെത്താറുള്ള&nbsp; ടൂറിംഗ് ടാക്കീസിൽ നിന്നും തമിഴ് പേശുംപടങ്ങൾ മനപ്പാഠമാക്കിയ ജോസേട്ടന് സ്വാഭാവികമായും കാർണിവൽ നാടകം തൃശൂർ ഭാഷയിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാവുന്നു.കേറി അഭിനയിച്ചാൽ കൊള്ളാമെന്നും പൂതിതോന്നുന്നു.തൃശൂർ പൂങ്കുന്നത്തെ കെ.കെ.മേനോനാണ് കാർണിവൽ ഉടമ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഒമ്പതുവയസുകാരിയായ രാധേച്ചി &nbsp;ജോസേട്ടന്റെ നടിയായി അരങ്ങിലെത്തിയ കാലം.ജോസേട്ടനും രാധേച്ചിയും കൊണ്ട് കെ.കെ.മേനോനെ കാണുന്നു.കാർണിവലിൽ നൃത്തം ചെയ്യാനുള്ള അവസരം രാധേച്ചിക്ക് കിട്ടുന്നു.ജോസേട്ടനും രാധേച്ചിക്കൊപ്പം കാർണിവലിന്റെ ഭാഗമായി മാറുന്നു.രാധേച്ചിയെ വിട്ടൊരു കളി അന്നുമില്ല ഇന്നുമില്ല ജോസേട്ടന്,സ്റ്റേജിലായാലും ജീവിതത്തിലായാലും.മറിച്ചായിരുന്നുവെങ്കിൽ രാധേച്ചിയുടെ ജീവചരിത്രം തന്നെ മാറിയേനെ,ഏതു പ്രകാരത്തിലും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പാതിരയാവും കാർണിവൽ&nbsp; പരിപാടികൾ അവസാനിക്കണമെങ്കിൽ.അതുകഴിഞ്ഞ് കരുവന്നൂർ പുഴയുടെ വക്കത്തുകൂടെ മൂന്നുനാലുകിലോമീറ്റർ നടന്നുവേണം രാധേച്ചിയുടെ വീട്ടിലെത്താൻ.പാമ്പും ചേമ്പും കുറുക്കനുമൊക്കെയുള്ള സ്ഥലമാണ്.പോരാത്തതിന് ആയിടക്ക് ഒരു കൊലപാതകവും അവിടെ നടന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.പേടിമൂത്തപ്പോൾ രത്രി സഞ്ചാരം നിർത്തി ടെന്റിൽ താമസമാക്കി.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കാർണിവലിൽ നിന്നും നിരന്തര സമ്പർക്കത്തിലൂടെ ജോസേട്ടൻ ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകം മനസിൽ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നു. പിന്നീട് അരയും തലയും മുറുക്കി തൃശൂർനസ്രാണിയുടെ വീറും വാശിയുമായി രംഗത്തിറങ്ങുകയല്ല രംഗത്തുകയറുകയാണ് ജോസേട്ടൻ ചെയ്തത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;എഴുത്ത് വേണ്ട റിഹേഴ്സൽ വേണ്ട കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന സെറ്റുകൾ വേണ്ട സംഗീതം വേണ്ട മറ്റൊന്നും വേണ്ട.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">തൃശൂർ മീൻ മാർക്കറ്റിലെ വില്പനക്കാരനായ വർഗീസ് തട്ടിൽ ജോസേട്ടന്റെ ടീമിൽ എത്തുന്നത് ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകത്തിന്റെ ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലാണ്. വർഗീസ് പ്രൊഫഷണൽ&nbsp; ട്രൂപ്പുകളിലും ചില സീരിയലുകളിലും അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.പക്ഷെ ആറുമണിക്ക് മാർക്കറ്റിൽ എത്തണം.മഞ്ചേശ്വരത്താണ് കളിയെങ്കിലും &nbsp;പാറശാലയാണ് കളിയെങ്കിലും രാവിലെ തൃശൂർ മാർക്കറ്റിൽ എത്തിയേ പറ്റൂ.ആയതിനാൽ &nbsp;നാടകസ്വപ്നം തൽക്കാലം കോൾഡ് സ്റ്റോറേജിൽ പൂട്ടിവെച്ച് പലതരം മീനുകളെ തഴുകിയൊതുക്കി മാർക്കറ്റേ ജീവിതം&nbsp; എന്നാക്കി അടങ്ങിക്കഴിയുകയായിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരം കൊല്ലം ആലപ്പുഴ ചേർത്തല അങ്കമാലി കോഴിക്കോട് എന്നിവിടങ്ങളിലെ നാടക&nbsp; ട്രൂപ്പുകാരുടെ ചെറുതും വലുതുമായ വണ്ടികൾ&nbsp; നഗരം ചുറ്റിപ്പായുന്നത് മാർക്കറ്റിലെ സ്റ്റാളിൽ നിന്നാൽ കാണാം. അപ്പോൾ&nbsp; ഉള്ളിൽ നിന്നും ചിലത് പുറത്തേക്ക് പൊന്തിവരും.അതൊക്കെ അടക്കിയൊതുക്കും. ആയിടക്കാണ് സഞ്ചിയും തൂക്കി മാർക്കറ്റിൽവന്ന ജോസേട്ടനെ &nbsp;വർഗീസ് പരിചയപ്പെടുന്നത്.അതോടെ ജോസേട്ടനൊപ്പം കൂടി.നാടകസമയത്ത്&nbsp;&nbsp; അവിടെ രൂപപ്പെടുന്ന കഥയോടൊപ്പം അഭിനയിച്ച് &nbsp;നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വരാം,ആറുമണിക്ക് മാർക്കറ്റിലും എത്താം.അലച്ചിൽ വേണ്ട,ഉറക്കമൊഴിക്കേണ്ട,റിഹേഴ്സൽ വേണ്ട.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;അഭിനയിക്കാനുള്ള ത്വര&nbsp; ഇങ്ങനെയാണ് അടക്കിയതെന്ന് വർഗീസ്.എഴുതപ്പെട്ട സ്ക്രിപ്റ്റ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ ക്യാരക്ടർ രൂപപ്പെടാൻ കുറച്ചുസമയമെടുക്കുമെന്നും രൂപപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ സ്റ്റേജിൽ വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയും മുന്നേറലുമാണെന്ന് വർഗീസ് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച നടൻ&nbsp; വന്നുചേരാത്ത സമയത്ത് വർഗീസ് ഡബ്ബിൾ റോളും ഏറ്റെടുക്കാറുണ്ട്.രാധേച്ചിയാണ് &nbsp;അരങ്ങിൽ വർഗീസിന്റെ &nbsp;ഇഷ്ടപ്പെട്ട കോമ്പിനേഷൻ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">നാടകരംഗത്തെത്തിയാൽ&nbsp; ഏതു&nbsp; നിരീശ്വരനും &nbsp;ഈശ്വരനെ വിളിച്ചില്ലെങ്കിലും കർത്താവിനെ വിളിച്ചുപോകുമെന്ന് വർഗീസ് തേക്കിൻ കാട്ടിനുമീതെ&nbsp; ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന പുത്തൻപള്ളിയുടെ &nbsp;&nbsp;നേരെ കണ്ണിറുക്കിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് &nbsp;തൃശൂർ ഹാസ്യം കൊണ്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.വർഗീസ് ജോസേട്ടനോടൊപ്പം ആയിരത്തോളം നാടകങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;ടൗണിൽ എവിടേയും എപ്പോഴും കണ്ടുമുട്ടാറുള്ള അമേച്വർ നാടകക്കാരാണ് ജോസേട്ടന്റെ &nbsp;തമാശകൾ പുറംവേദികളിൽ അവതരിപ്പിക്കുക.സെറ്റും സംഗീതവുമില്ലാത്ത ജോസേട്ടന്റെ ഇൻസ്റ്റന്റ് തിയ്യറ്ററിലേക്ക് ഒരുനാൾ ആരോമൽ എന്നൊരു യുവാവ് ഓടക്കുഴലും വീശിയെത്തി.ജോസേട്ടനുമുന്നിൽ &nbsp;ഭവ്യതയോടെ നിന്നു,എനിക്കൊരു അവസരം തരണം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഡാ ശവ്യെ&nbsp; ഇവിടെ ഭക്തിയും പുരാണമൊന്നുല്ല്യടാ..<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഓടക്കുഴൽ കണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തെയാണ് ജോസേട്ടന് ഓർമ്മ വന്നത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഞാൻ&nbsp; സ്റ്റേജിന്റെ പിറകിലിരുന്ന് ഊതിക്കോളാം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഓ അപ്പോ നീ മ്യൂസിക്കാണല്ലെ. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ആരെയും ഒഴിവാക്കുന്നത് ഇൻസ്റ്റന്റുകാരുടെ സ്വഭാവമല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ആരോമലിനേയും അങ്ങിനെത്തന്നെ എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.ഒഴിവാക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചാൽ തന്നെ പറ്റില്ല,പേരതായിപ്പോയില്ലെ,ആരോമൽ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മേക്കപ്പിട്ട നടന്മാർ സ്റ്റേജിന് പിറകിൽ അവൈലബിൾ പി.ബി.കൂടി. ഓടക്കുഴലിന് ഒരു ഗ്യാപ്പ് ഉണ്ടക്കിക്കൊടുത്തു.ആണും പെണ്ണും തമ്മിലെ ഒരു സല്ലാപരംഗത്ത്. സംഗീതത്തിനൊപ്പം അഭിനയിച്ച് പരിചയമില്ലെങ്കിലും ഓടക്കുഴലല്ലെ സഹിച്ചോളാം എന്ന് ആ രംഗത്ത് വരുന്ന നടിയും നടനും &nbsp;യെസ് മൂളി.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പറഞ്ഞതുപോലെ ആ രംഗം വരുന്നു.ആണും പെണ്ണും സല്ലാപത്തിലാവുന്നു.ഇടക്കിടക്ക് അവർ സംഗീതം വരുന്ന വഴികളിലേക്ക്&nbsp; ശ്രദ്ധിക്കുന്നുമുണ്ട്,പരിചയമില്ലാത്ത സംഭവമല്ലെ. ഓടക്കുഴൽ നാദം മാത്രം ആരും കേൾക്കുന്നില്ല.പകരം വന്നത് ഹമ്മിംഗ് .ഇതെന്തൊരു കൂത്ത്.ഇതെന്ത് ഓടക്കുഴൽ എന്ന്&nbsp; ചിലർക്കെങ്കിലും സംശയമായി. നോക്കുമ്പോൾ&nbsp; ഓടക്കുഴലിനകത്ത് പെട്ട ചൂണ്ടുവിരൽ പുറത്തേടുക്കാൻ ആരോമൽ കിണഞ്ഞുശ്രമിക്കുന്നതാണ്&nbsp; കാണുന്നത്. അതോടൊപ്പം ആരോമൽ ചുണ്ട് മൈക്കിനോടടുപ്പിച്ച്&nbsp; മൂളിക്കൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്യുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;ഇരുന്ന് മുഷിഞ്ഞപ്പോൾ &nbsp;ഒരു രസത്തിന് ചൂണ്ടുവിരൽ ദ്വാരത്തിൽ&nbsp; കയറ്റിനോക്കിയതാണ്&nbsp; ഓടക്കുഴൽ വിദ്വാൻ.വായിക്കേണ്ട സമയമായ വെപ്രാളത്തിൽ കൈവിരൽ അതിൽ &nbsp;&nbsp;കുടുങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്തു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;ഈ സംഭവത്തിൽ ജോസേട്ടന് ദേഷ്യം വന്നില്ലെന്നുമാത്രമല്ല,യെവൻ ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകത്തിനായ് ജനിച്ചവൻ താൻ എന്ന് ആരോമലിനെ &nbsp;പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്തു. സമയോചിതം സന്ദർഭോചിതം എന്നതാണല്ലോ ഇൻസ്റ്റന്റെ നാടകവേദിയുടെ എഴുതപ്പെടാത്ത മാനിഫെസ്റ്റോ. എന്നിട്ടും &nbsp;ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം തൃശൂരിൽ ആരും ആരോമലിനെ കണ്ടിട്ടില്ല,നന്നായിപ്പോയിട്ടുണ്ടാവും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">എനിക്ക് നാടകമായുള്ള ബന്ധം നാടകക്കാരുമായുള്ള ബന്ധമാണ്. ജോൺ എബ്രഹാം അമ്മ അറിയാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് അതിലെ നായകൻ ജോയ് മാത്യു രണ്ടുമൂന്നു വർഷക്കാലം ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ,വാടാനപ്പള്ളിയിൽ വന്നുജീവിച്ചു.അതൊരു കാലം തന്നെയായിരുന്നു.നാടകവും കവിതയും രാഷ്ട്രീയവുമൊക്കെയായി&nbsp; &nbsp;വല്ലാത്തൊരു തള്ളിച്ചയുടെയും തിരതല്ലലിന്റേയും കാലമായിരുന്നു അത്.അന്നത്തെ കവികൾ കടമ്മിനിട്ടയും സച്ചിദാനന്ദനും അയ്യപ്പനും അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുമൊക്കെയായിരുന്നു.ജോയ് മാത്യുവിന്റെ മുൻ കയ്യിൽ ഏതാനും നാടകങ്ങൾ അന്ന് &nbsp;നാട്ടിൽ അരങ്ങേറി.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ജോസഫ് എന്തുകൊണ്ട് ആത്മഹത്യ ചെയ്തു എന്ന നാടകമാണ് ഓർമ്മയിൽ.രാത്രിയും പകലുമില്ലാതെ ആഘോഷിച്ച&nbsp; കാലം. ഒത്തുകൂടാൻ ഞങ്ങൾക്കും ഒരു &nbsp;&nbsp;ബോധി കോളേജുണ്ടായിരുന്നു.ബോധി എന്ന പേർ പരക്കെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട കാലം.കവി സച്ചിദാനന്ദന്റെ ഇരിഞ്ഞാലക്കുടയിലെ വീടും &nbsp;ജോയ് മാത്യുവിന്റെ കോഴിക്കോട്ടെ ബുക്ക് സ്റ്റാളും ബോധിയായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;സുഹൃത്ത് പ്രേമപ്രസാദ് ഡ്രാമ സ്കൂളിൽ ചേർന്നതോടെ അരണാട്ടുകര കാമ്പസിൽ തേരാപ്പാരാ ഞങ്ങളും നിരങ്ങാൻ തുടങ്ങി.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അപ്പോളും ജോസ് പായമ്മൽ കഥകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">തൃശൂരിൽ വന്ന് നഗരത്തോടിണങ്ങി ജീവിച്ചപ്പോഴും ജോസേട്ടൻ എന്ന ജിന്ന് വിടാതെ പിടികൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാടകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്&nbsp; പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട കഥകളിൽ നിന്ന്, നർമ്മത്തിൽ നിന്ന്.ജോസേട്ടനിലേക്ക് എത്താതിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം പിന്നീടാണ് പിടികിട്ടിയത്.നർമ്മത്തിന്റെ വലിയൊരു ലോകം തൃശൂരിന്റെ മറ്റു ഘരാനകളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.അതിൽ നിന്നും വിടുതൽ നേടി പുറത്തുവരാൻ സമയമില്ലായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">എവിടേയും നർമമായിരുന്നു,സമരങ്ങളിൽ പോലും.റൗണ്ടിൽ മഴവെള്ളം കെട്ടിനിന്ന് യാത്രക്കാർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായപ്പോൾ പ്രതികരണസംഘക്കാർ &nbsp;അടുത്തദിവസം അതിൽ നീന്തിക്കുളിക്കുമെന്ന് സമരം പ്രഖ്യാപിച്ചു. അപകടം മണത്ത നഗരസഭ അന്നുരാത്രി തന്നെ&nbsp;&nbsp; വെള്ളമെല്ലാം എഞ്ചിൻ വെച്ച് വറ്റിച്ച് &nbsp;വൃത്തിയാക്കി.സമരത്തിന് വന്ന ഭടന്മാർ ചെളിവെള്ളം കാണാതെ പ്രതിസന്ധിയിലായി. തോൽക്കാൻ അവർ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.കാനയിലെ പുഴുക്കളരിക്കുന്ന മാലിന്യം ഒരു ബക്കറ്റിൽ കോരിയെടുത്ത് സമരനായകന്റെ തലയിലൊഴിച്ച് അതിന്റെ പടമെടുത്ത് പത്രത്തിൽ കൊടുത്ത് സമരത്തെ വിജയിപ്പിച്ചു.മുൻസിപ്പാലിറ്റിയും സമരക്കാരും&nbsp; സംയുക്തമായി നടിച്ച &nbsp;അസംബന്ധ നാടകമായിരുന്നു അത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">നാളെ പത്രത്തിൽ വരാൻ ഇന്നെന്തുചെയ്യണം എന്ന് തലപുകക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗവും ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നു,എവിടെയുമുണ്ടാവാം.അവർ കാണികൾക്ക് രസങ്ങൾ കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">&nbsp;ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകവേദിയുടെ ആദ്യത്തെ രക്തസാക്ഷിയുംരക്തം ചിന്തിയത് തൃശൂരിലാണ് .തൃപ്പുണിത്തുറയിൽ നിന്നും&nbsp;&nbsp; ചില ബാന്ധവം വഴി ശക്തൻ തമ്പുരാൻ തൃശൂരിൽ എത്തിയ കാലം.വഞ്ചിക്കുളത്ത് വള്ളം വലിച്ചുകെട്ടിയ ശക്തന്റെ കാഴ്ചയെ എതിരേറ്റത് തേക്കിൻ കാടും അതിന്റെ വനനിബിഢതയും അതിൽ അഴിഞ്ഞാടിയ യഥാർത്ഥ പുലികളും മറ്റു കാട്ടു മൃഗങ്ങളുമായിരുന്നു.പൂരപ്പറമ്പ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ അന്ന് ശീട്ടുകളിക്കാരുടെ ‘ശല്യ’വും ഇല്ലായിരുന്നു.കാട് വെട്ടി വെളിമ്പ്രദേശമാക്കി മാറ്റാൻ ശക്തിയുക്തം ഉത്തരവിട്ടു.വെട്ടിത്തെളിയിച്ച സ്ഥലത്ത് വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങളും ലാഭവും സ്വപ്നംകണ്ട്&nbsp; നസ്രാണികളും മുസ്ലീമുകളുമായ കച്ചവടക്കാർ കൊതിയോടെ കാത്തുനിന്നു.കാടുവെട്ടലും&nbsp; കച്ചവടമൊന്നും&nbsp; അതുവരെ തൃശൂരിൽ അധിപരായ സവർണ്ണകുലത്തിന് അത്ര ബോധിച്ചില്ല.വരാൻ പോകുന്നത് അന്യജാതിക്കാരുടെ കാലമാണെന്നും അവർ പേടിച്ചു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">എതിർപ്പിന്റെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തേയും അസ്ത്രം അവർ തൊടുത്തുവിട്ടു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">ചുവന്ന പട്ടും പള്ളിവാളും ചിലങ്കയും അരമണിയുമായി&nbsp; പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട വെളിച്ചപ്പാട് ഉറഞ്ഞുതുള്ളി ശക്തന്റെ മുന്നിൽ വന്നലറി, ശിവന്റെ ജടയാണ്,വെട്ടിവീഴ്ത്തരുത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">ആദ്യം വീഴ്ത്തപ്പെട്ടത് വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ തലയായിരുന്നു.തൃശൂരിലെ ആദ്യത്തെ ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകം&nbsp; അരങ്ങേറുന്നതും അതിലൊരു രക്തസാക്ഷി പിറക്കുന്നതും അന്നായിരുന്നു. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">ഇതിന്റെ തുടർച്ചയായി സമീപകാലാത്ത് ഒരു ഉപരക്തസാക്ഷി കൂടിയുണ്ടായി. കുറച്ചുവർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് വിദേശികൾക്കുവേണ്ടി മറ്റൊരു തൃശൂർ പൂരം സംഘടിപ്പിക്കാൻ&nbsp; ജില്ലാഭരണകൂടം തീരുമാനിച്ചു.ടൂറിസം വർദ്ധിപ്പിക്കലാണ് ലക്ഷ്യം. പാലസ്&nbsp; റൗണ്ടായിരുന്നു വേദി. പരിപാടി കൊഴുപ്പിക്കാൻ എവിടെനിന്നൊക്കെയൊ കുറെ വിദേശികളെ കൊണ്ടുവന്നു നിരത്തിയിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">പൂരത്തിനുമേൽ മറ്റൊരു പൂരത്തെ സമ്മതിച്ചുകൊടുക്കാൻ പ്രതികരണശേഷിയുള്ള തൃശൂർക്കാർക്ക് മനസില്ല. പഴയ വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ സ്മരണ അവർ പൊടിതട്ടിയെടുത്തു. പ്രതികരണശേഷിയിൽ&nbsp; ആർക്കും തകർക്കാൻ കഴിയാത്ത തൃശൂരിന്റെ പ്രിയപുത്രൻ ശ്രീധരേട്ടൻ വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ വേഷത്തിൽ പരകായപ്രവേശം നടത്തി രംഗത്തുവന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">ചുവന്ന ചേലയുടുത്ത് പള്ളിവാളും അരമണിയും ചിലങ്കയും മഞ്ഞൾപ്പോടിയുമായി&nbsp;&nbsp; ശ്രീധരേട്ടൻ തൃശൂർക്കാരുടെ&nbsp; മാനം കാക്കാൻ ഉറഞ്ഞുതുള്ളിയെത്തുകയായിരുന്നു.വ്യാജപ്പൂരം വേണ്ടെ വേണ്ട ,ഈ പൂരം ഇവിടെ നടക്കില്ല എന്ന് അലറിവിളിച്ച് ശ്രീധരേട്ടൻ ഓടിക്കയറിയത് വിദേശികൾ കൂട്ടത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന ഗാലറിയിലേക്ക്.കേരളം കമ്യൂണിസം വിപ്ലവം&nbsp; എന്നൊക്കെ കേട്ടിട്ടുള്ള വിദേശികൾ ആകെ ചുവപ്പണിഞ്ഞ ശ്രീധരേട്ടനെ ഇതോടുചേർത്തുവായിച്ചപ്പോൾ ഇത്തിരിനേരം കൊണ്ട് മനസിൽ പലതും കണക്കുകൂട്ടിയിരിക്കണം.അല്ലെങ്കിൽ അവർ ചിതറിയോടില്ലായിരുന്നുവല്ലോ.പലർക്കും പരിക്കുപറ്റുകയും ചെയ്യില്ലായിരുന്നുവല്ലോ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi;">അടുത്ത ദിവസം തൃശൂർക്കാർ &nbsp;കാണുന്നത് പെട്ടിയും കിടക്കയുമായി ദീർഘയാത്രക്ക്&nbsp; റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ കാത്തിരിക്കുന്ന ശ്രീധരേട്ടനെയാണ് . ഉറഞ്ഞുതുള്ളുമ്പോൾ തന്നെ കർണ്ണാടക അതിർത്തിയിലേക്കുള്ള&nbsp;&nbsp; സ്ഥലം മാറ്റത്തിന്റെ ഓർഡർ സർക്കാർ ഗുമസ്തനായ&nbsp; ശ്രീധരേട്ടന് കൈപ്പറ്റേണ്ടിവന്നു.ഇതാർ പറ്റിച്ച പണിയാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ . രണ്ടാമത്തെ രക്തസാക്ഷിയുടെ പിറവി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">തൃശൂരിന് പറയാൻ കഥകളെത്ര,ചരിത്രം പോലും അവർ കഥകളാക്കും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">വെയിലൊന്നു &nbsp;മയങ്ങിയാൽ പല സംഘങ്ങളായി കവികളും നാടകപ്രവർത്തകരും സിനിമാക്കാരും,സിനിമാ മോഹികളും,ഫിലിം സൊസൈറ്റി പ്രവർത്തകരും ഇതൊന്നുമല്ലാത്തവരും&nbsp; ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വലുതും ചെറുതുമായ പൂരങ്ങൾ &nbsp;നഗരങ്ങളിൽ ചേക്കേറും.എല്ലാവർക്കും ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം, സൗഹൃദം കഥകൾ നർമ്മം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;പലകാലങ്ങളിൽ കൂട്ടങ്ങൾ പലതായിരുന്നു, പലരായിരുന്നു . സ്ഥിരം നാടക വേദി പോലെ &nbsp;എപ്പോഴും തിമർത്തുപെയ്യുകയായിരുന്നു . പെയ്തൊഴിഞ്ഞത് മുഴുവൻ കഥകളായിരുന്നു.എല്ലാം ചിരിയുടെ അമിട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുന്നവ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പി.കെ.എ.റഹീമിന്റെ ബെസ്റ്റ് പ്രിന്റേഴ്സ് സൗഹൃദത്തിന്റെ &nbsp;വലിയൊരു താവളമായിരുന്നു.എം.ഗോവിന്ദൻ,ജി.അരവിന്ദൻ,കടമ്മനിട്ട തുടങ്ങിയ നീണ്ട നിരതന്നെയുണ്ടായി. കെ.സച്ചിദാനന്ദൻ എഡിറ്ററായ ജ്വാല ഇവിടെ നിന്നാണ് അച്ചടിച്ചിരുന്നത്.എല്ലാ സൗഹൃദങ്ങളിലും മാതൃഭാഷ നർമമായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇതിന്റെ തുടർച്ചയല്ലെങ്കിലും<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ജൂനിയേഴ്സ് &nbsp;ഒഴുകിയെത്തുന്ന മറ്റൊരു സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു,അരിയങ്ങാടിയിൽ.തൃശൂരിന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ കഥകൾ ഉറവുപൊട്ടുന്നത് അധികവും അരിയങ്ങാടിയിൽ നിന്നാണ്.അവിടെ മൂന്നാം നിലയിലാണ് പ്രിന്റെക്സ് എന്ന ലെറ്റർ പ്രസിന്റെ ഓഫീസ്.മുപ്പത് സ്ക്വയർ ഫീറ്റിൽ ഇത്രയധികം മനുഷ്യരെ കൊള്ളുമോ എന്ന് ആരും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോകും.പ്രസ് നടത്തിപ്പുകാരനായ അജിത് സീറ്റുകിട്ടാതെ താഴെയിറങ്ങി ഇന്ത്യൻ കോഫീ ഹൗസിൽ പോയിരിക്കും പലപ്പോഴും.കസ്റ്റമേഴ്സ് വന്നാൽ അങ്ങോട്ടയക്കും. കേരളത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക കോളേജുകളിലേയും മാഗസിനുകൾ അവിടെ നിന്നാണ്&nbsp; അച്ചടിക്കുക.മാഗസിൻ അച്ചടിക്കുകയും ചെയ്യാം സൗഹൃദങ്ങളിൽ ഒട്ടുകയും &nbsp;ചെയ്യാം.ലോകസഭയിലും നിയമസഭയിലും സഭകൾക്കു പുറത്തും മൂത്ത സഖാക്കളായി വിലസുന്ന പലരേയും&nbsp; കുട്ടിസഖാക്കളായി അവിടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കൂത്തരങ്ങിന്റെ ഈ സ്ഥലവും നർമത്തിന്റെ നിലക്കാത്ത കഥകൾ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.സിനിമക്കാരും നാടകക്കാരും കവികളും ബുദ്ധിജീവികളും പ്രണയക്കാരും വിദ്യാർത്ഥികളും അദ്ധ്യാപകരും ചുമട്ടുതൊഴിലാളികളും എല്ലാം അവിടെയെത്തും.വരുന്നവർക്കൊക്കെ കഥകളുമുണ്ടായിരുന്നു. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കുറച്ചുനേരം അരിയങ്ങാടിയിൽ ചെന്ന് &nbsp;ചെവി കൂർപ്പിച്ചുനിന്നാൽ മതി അന്നന്നത്തേക്കുള്ളത് കിട്ടും.അരിയങ്ങാടിയിൽ ഒന്നു ചുറ്റിയാണ് പലരും പ്രിന്റെക്സിലേക്ക് കയറുക.ഒരു കഥയോ കഥാസന്ദർഭമോ &nbsp;അപ്പോൾ സ്റ്റോക്കുണ്ടാവും.പല രീതിയിൽ അത് വികസിച്ചുവരും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇങ്ങനെ മദിച്ചുനടന്ന ഇടങ്ങളിൽ നിന്നും അത്ര അകലെയല്ലായിരുന്നു തേക്കിൻ കാടും പൂരം എക്സിബിഷനും ജോസേട്ടന്റെ ചിരിയരങ്ങും.എന്നിട്ടും അവിടേക്ക് ഞങ്ങൾ എത്തിനോക്കിയില്ല.അടുത്ത കാലം വരെ ജോസേട്ടൻ എനിക്ക്&nbsp; കേട്ടുരസിച്ച കഥകളിലെ ജീവനുള്ള കഥാപാത്രം മാത്രമായിരുന്നു, കഥകൾ മാത്രമായിരുന്നു.എത്ര കേട്ടാലും&nbsp; മതി വരാത്ത കഥകൾ കാറ്റുവീശുന്നതനുസരിച്ച് ഏറിയും കുറഞ്ഞും &nbsp;&nbsp;കേട്ടുകോണ്ടിരുന്നു,സിലോൺ റേഡിയോ &nbsp;പോലെ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ജോസേട്ടൻ നാടകങ്ങൾ പൂരം എക്സിബിഷനിൽ അരങ്ങേറാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് അമ്പതു&nbsp; വർഷം തികഞ്ഞു..<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അടുത്ത ബെല്ലോടു കൂടി ജീവിതം ആരംഭിക്കും എന്ന ഡോക്യൂമെന്ററി നിർമ്മാണം ഇത്തരത്തിലുള്ള കുറച്ചുമനുഷ്യരെ കണ്ടെടുക്കൽ കൂടി ആയിരുന്നു.ഈ ഡോക്യൂമെന്ററി ഏതു പ്രകാരത്തിലും നിവർന്നു നിന്നത് ഇവരിലൂടെയായിരുന്നു.ജോസേട്ടനും രാധേച്ചിയും തട്ടിൽ വർഗീസും ചിത്രമോഹനും സുധാദിലീപും കോമളവല്ലിയും ഗുരുജിയും ലീലയും കാരി തോമാസ്,പേരാമംഗലം തോമാസും മോഹൻ പോഴത്തുമെല്ലാം &nbsp;മരങ്ങൾക്ക് വാർഷികവളയങ്ങളെന്ന പോലെ ഈ തൃശൂർ സിനിമക്ക് ശക്തിയും ഉറപ്പും തന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;നാം ജീവിതത്തിൽ അന്വേഷിക്കുന്ന സാഹോദര്യം എല്ലാ ആഴങ്ങളോടെയും ഇവരിൽ നിന്നറിയാം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">എഴുതപ്പെട്ട സ്ക്രിപ്റ്റ് ഇല്ലാതെ അവർ നാടകം തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് സ്റ്റേജിനുപിറകിൽ ഒത്തുകൂടുന്നു.കഥയും കഥാസന്ദർഭങ്ങളും രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.&nbsp; ചില സംഭാഷണങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു,ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഗൗരവം പൂണ്ടിരിക്കുന്നു.പൊതുകാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, സാമൂഹ്യാനുഭവങ്ങൾ&nbsp; കൈമാറി ഒരു നാടകം &nbsp;ജൈവാവസ്ഥയിലെത്തിക്കുന്നു.നാടകം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമായിരിക്കും സ്റ്റേജിൽ നടന്നതും പറഞ്ഞതുമായ കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി ചർച്ച നടക്കുക. അപ്പോൾ സ്വയം മാർക്കിടും,സഹനടന്മാർക്കും നടികൾക്കും ഗ്രേഡ് കൊടുത്ത് അവരെയും അംഗീകരിക്കും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇരുപത് മുതൽ അറുപത് നാടകങ്ങളാണ് പൂരം എക്സിബിഷനിൽ ഓരോ വർഷവും പായമ്മലും സംഘവും അരങ്ങേറ്റുക. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പത്രം വായനയും കാലികവിഷയങ്ങളുമായുള്ള സമ്പർക്കവുമാണ് സ്റ്റേജിലെ നിലനിൽപ്പെന്ന് ജോസേട്ടൻ പറയും.ഒപ്പമുള്ള അഭിനേതാക്കൾക്കും ഇതു തന്നെയാവും പറയാനുണ്ടാവുക.ജീവിതാനുഭവങ്ങളേയും സാമൂഹ്യ പ്രശ്നങ്ങളേയും അവർ അവസരോചിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു,കഥയുടെ ഒഴുക്കിനെ ബാധിക്കാത്ത രീതിയിൽ.പുരുഷാധിപത്യവും വർഗ്ഗീയതയും ബാലപീഢനവും രാഷ്ട്രീയത്തിലെ അഴിമതിയുമൊക്കെ വിഷയമാക്കും, പരാമർശിക്കും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇൻസ്റ്റന്റ് നാടകരംഗത്തെ അതികായകനായിരുന്നു നന്ദനൻ മാഷ്.കണിമംഗലം എസ്.എൻ ഹൈസ്കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു.ഇടശേരി മാഷ്,പീറ്റർ, ഇയ്യാക്കു,പി.ഡി.ഇടശേരി,ബാലൻ പാതിരശേരി എന്നിവരും കാർണിവൽ&nbsp; നാടകങ്ങളിലൂടെ എക്സിബിഷനിൽ എത്തിയവരായിരുന്നു. വത്സമ്മ ചിറ്റിശ്ശേരി,സുകുമാർജി,തൃശൂർ ശാന്ത എന്നീ കലാകാരന്മാരും ഈ രംഗത്ത് പയറ്റിയവരാകുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കുതിരവട്ടം പപ്പു,അബുസിർക്കാർ,കുഞ്ഞാവ തുടങ്ങിയവരും&nbsp; കാർണിവൽ നാടകങ്ങളിൽ അഭിനയം പയറ്റിയവരായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഒരു ദിവസം തേക്കിൻകാട്ടിന് കുറുകെ കടക്കുമ്പോൾ എക്സിബിഷൻ ഗ്രൗണ്ടിനുമുന്നിൽ കണ്ടു,ബ്ലാക്ക് ബോർഡിൽ ചോക്ക് കൊണ്ടെഴുതിയ പരസ്യം.ജോസ് പായമ്മലും സംഘവും അവതരിപ്പിക്കുന്ന നാടകം കൃത്യം ഏഴുമണിക്ക്,നാടകത്തിന്റെ പേരില്ല.ഇതെഴുതിവെക്കുമ്പോൾ കഥ തന്നെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാവില്ല.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അപ്പോൾ തോന്നിയ കൗതുകത്തിലാണ് &nbsp;അന്നത്തെ നാടകം &nbsp;ഷൂട്ട് ചെയ്തത്.അവരുടെ അവസാനത്തെ അരങ്ങായിരുന്നു അത്.എന്റെ ആദ്യത്തെ ജോസേട്ടൻ നാടകവും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഷൂട്ട് ചെയ്ത ദൃശ്യങ്ങൾ കുറെനാൾ കോൾഡ് സ്റ്റോറേജിലിരുന്നു. നാടക ഭാഗങ്ങൾ കൊണ്ടെന്തു ചെയ്യും.ജോസേട്ടന്റെ നാടകത്തിനും അതിന്റെ ഹാസ്യ പാരമ്പര്യത്തിനും പശ്ചാത്തലമൊരുക്കാൻ കാമറാ യൂണിറ്റുമായി ഒരുദിവസം ഇറങ്ങി.വടക്കേച്ചിറയുടെ കിഴക്കേക്കരയിൽ ഞങ്ങൾ കുറെനേരം&nbsp; നിന്നു.താറാവുപോലെ തോന്നിക്കുന്ന ദേശാടനക്കാരായ ചെറുപക്ഷികൾ വടക്കേച്ചിറയിൽ നീന്തിക്കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മനോഹരമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്.അതൊന്നും കാമറയെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന ദൃശ്യമായിത്തോന്നിയില്ല.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അപ്പോളാണ് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഞങ്ങളെ സമീപിച്ചത്.ഇരുപത്തഞ്ച് പ്രായം വരും.മുണ്ടും ഷർട്ടുമാണ് വേഷം.കയ്യിൽ മടക്കിവെച്ച പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ.ആകെ മുഷിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.തൊഴിലാളിയാണെന്നും സ്വാഭാവികമായും മലയാളിയല്ലെന്നും തോന്നിച്ചു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ചെറുപ്പക്കാരൻ&nbsp; പ്രശ്നം അവതരിപ്പിച്ചു,അയാൾക്കൊരു ജോലി വേണം.ഡ്രൈവിംഗ് അറിയാം. കുട്ടിസൈക്കിൾ പോലുമില്ലാത്ത ഞങ്ങൾ കൈമലർത്തി.അടുത്ത നിമിഷം&nbsp; യുവാവ് ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചു.പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ തുറന്ന് ഒരു കെട്ട് പേപ്പർ പുറത്തെടുത്തു. വലിയൊരു സിനിമക്കുള്ള കഥ തിരക്കഥ സംഭാഷണമായിരുന്നു അത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഷംസു എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ പേർ. തുടക്കം കിട്ടിയതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഷംസുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് കാമറ തിരിച്ചുവെച്ചു.ഷംസു ഒരു തുടക്കമായി.കവിതാ,നാടക മോഹം പോലെ സിനിമാ മോഹവുമായി നടക്കുന്ന നിരവധിപേരിൽ ഒരാൾ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;കവി കെ.ആർ.ടോണി വൈലോപ്പിള്ളിക്കവിതയുമായി വന്നു.പ്രൊഫസർ മുരളീധരൻ എം.ആർ.നായർ എന്ന പത്രപ്രവർത്തകനെ അവതരിപ്പിച്ച് തൃശൂർ ഹാസ്യത്തിന് വഴിമരുന്നിട്ടു.പവിത്രനും അയ്യപ്പനും മാതവേണുവും മാടമ്പും മുല്ലനേഴിയുമടക്കം അനേകങ്ങൾ &nbsp;കൂടിച്ചേർന്ന രാത്രി ജീവിതത്തെ പൂമല ജോൺസൻ ഓർമ്മിച്ചെടുത്തു,തൃശൂരിന്റെ പത്രമായിരുന്ന എക്സ്പ്രസ് കാലം കെട്ടഴിച്ചുകൊണ്ട് ഡേവിസ് കണ്ണനായ്ക്കലും,സൗഹൃദങ്ങളുടേയും പുതുകാല നർമ്മത്തിന്റെയും ബ്രാൻഡ് അംബാസഡർ ആയിരുന്ന സംവിധായകൻ പവിത്രന്റെ സ്മരണകളുമായി കലാമണ്ഡലം ക്ഷേമാവതിയും കാമറക്കു മുന്നിലെത്തി. ജയരാജ് വാരിയർ,പ്രിയനന്ദനൻ, ശശീധരൻ നടുവിൽ,മുൻ മേയർ കെ.രാധാകൃഷ്ണൻ എന്നിവരും തൃശൂർ നർമത്തെ പുറത്തെടുത്തു. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഇവരിലൂടെ തൃശൂരിന്റെ&nbsp; ഹാസ്യം വരക്കപ്പെട്ടു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">തൃശൂർക്കാർക്ക് ചിരിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും വേണ്ടെ എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.മറ്റൊന്നു വേണമെങ്കിൽ ഗോപി കഫേ,മണീസ് കഫേ, ഹോട്ടൽ രാധാകൃഷ്ണ,&nbsp; അമ്പാടി ഹോട്ടൽ,പത്തൻസ് ഹോട്ടൽ എന്നിവിടങ്ങളിലെ മസാലദോശ ആവാം എന്നൊരു നിലപാട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">എം.ആർ.നായർ &nbsp;&nbsp;പത്രപ്രവർത്തകനും &nbsp;തൃശൂരിലെ പ്രാധാന വ്യക്തിത്വവുമായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മണികണ്ഠനാലിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചറിയാൻ വന്ന ആളോട് ഗാന്ധിജി വന്നിട്ടുണ്ട്,പ്രസംഗിച്ചിട്ടുണ്ട്,സാക്ഷാൽ ശിവനുണ്ട്,കൃഷ്ണനുണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് രഹസ്യമായി ഒരു കാര്യം കൂടി പറഞ്ഞു. തൃശൂരിൽ വരുന്നവർക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ മറ്റു മാർഗമൊന്നുമില്ല.ആയതിനാൽ ഈ ആലിന്റെ ചോട്ടിലാണ് എല്ലാവരും അത് ചെയ്യുക.അതുകൊണ്ട് ഇത്രയും മണി കണ്ട മറ്റൊരു ആൽ ഉണ്ടവില്ല എന്ന്.ആൽ പോലെയാണ് തൃശൂർ ഹാസ്യം.എപ്പോ എവിടെ നിന്നത് പൊട്ടിമുളച്ച്&nbsp; വളർന്നുകയറുമെന്നു പറയാനാവില്ല. വിത്ത് എവിടേയും കുതിർന്നുകിടപ്പുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;തൃശൂരിന്റെ നർമ്മത്തോടൊപ്പം എക്സ്പ്രസ്സ് പത്രമോ എക്സ്പ്രസ്സ് പത്രത്തിന്റെ നർമ്മത്തിനൊപ്പം തൃശൂരാണൊ&nbsp; സഞ്ചരിച്ചത്?<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഒറ്റ പ്രസവത്തിൽ നാലുകുട്ടികൾ ഉണ്ടായ വാർത്ത ഡെസ്കിലെത്തിയപ്പോൾ പ്രതിഭാധനനായ ടി.വി.അച്യുതവാര്യർ &nbsp;കൂർമ്മ ബുദ്ധിയും തൃശൂർ ഹാസ്യവും ചേർത്ത്&nbsp; തലക്കെട്ടെഴുതി,ഒന്നുവെച്ചാൽ നാലു.ഇന്നാണെങ്കിൽ അത് പല ആദർശങ്ങൾക്കും വിരുദ്ധമാവാനിടയുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അവിഭക്ത കമ്യൂണിസ്റ്റുപാർട്ടിയുടെ അഖിലേന്ത്യാ നേതാവ് ഹിരൺ മൂഖർജി തേക്കിൻകാട്ടിൽ വന്ന് പ്രസംഗിച്ചപ്പോൾ അത് മലയാളത്തിലാക്കിയത് പാർട്ടിയുടെ പ്രഗത്ഭനായ നേതാവ് കെ.കെ.വാരിയർ ആയിരുന്നു.പ്രസംഗത്തിലെ പ്രസക്തഭാഗങ്ങൾ വാർത്തയാക്കിയ എക്സ്പ്രസ് പത്രം വാർത്തക്കടിയിൽ എഴുതി,ഏതാണ്ട് ഇതേ അർത്ഥം വരുന്ന എന്തൊക്കെയൊ പരിഭാഷകനും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .എക്സ്പ്രസിന് കമ്യൂണിസ്റ്റുവിരോധം ബാധിച്ച കാലമായിരുന്നു അത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കെ.കെ.വാരിയർ നവജീവൻ പത്രത്തിന്റെ തലപ്പത്തായിരുന്നു.എക്സ്പ്രസും നവജീവനും പരസ്പരം കൊണ്ടും കൊടുത്തും തൃശൂർക്കാർക്ക് രസം പകർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.എക്സ്പ്രസ്സിൽ അപകടവാർത്തകൾക്കു വേണ്ടി മാത്രം സ്ഥിരം കോളം ഉണ്ടായിരുന്നു,ഇന്നത്തെ വഹ എന്ന പേരിൽ.കുട്ടികൾ സൈക്കിളിൽ നിന്നും വീഴുക,തീപ്പോള്ളുക,പൂച്ച കിണറ്റിൽ വീഴുക,പട്ടികടിക്കുക,കാള കയറുപൊട്ടിച്ചോടുക,പാമ്പുകടിക്കുക തുടങ്ങിയ&nbsp; സംഭവങ്ങളായിരുന്നു അന്നത്തെ അപകടങ്ങൾ.ഒരു ദിവസം പത്രക്കെട്ടുകൾ കൊണ്ടുപോയ &nbsp;എക്സ്പ്രസിന്റെ വാൻ അപകടത്തിൽ പെട്ടു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അടുത്ത ദിവസം നവജീവൻ തലക്കെട്ടെഴുതി,സ്വന്തം വഹ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">തൃശൂരിന്റെ പൊതുവായ ഹാസ്യരസങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള&nbsp; യാത്രയായിരുന്നു ജോസ് പായമ്മലും സംഘവും അമ്പതു വർഷമായി പൂരം എക്സിബിഷനിൽ &nbsp;നാടകത്തിലൂടെ&nbsp; നടത്തിയത്. പ്രേക്ഷകരെ രസാനുഭവത്തിൽ കോർത്ത് &nbsp;കൂടെക്കൂട്ടുകയായിരുന്നു അവർ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഒരു നഗരത്തിൽ തന്നെ &nbsp;പല ധാരകൾ കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്.പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിനുപുറത്തുള്ള മെട്രൊ നഗരങ്ങളിൽ.കൂലിപ്പണിക്കാരുടെ, തൂപ്പുകാരുടെ ,തെരുവുജീവിതങ്ങളുടെ,ചെറുകിട ജോലിക്കാരുടെ,ഓഫീസർമാരുടെ,സിനിമക്കാരുടെ,വർഗ്ഗീയവാദികളുടെ,വംശീയക്കാരുടെ,പത്രപ്രവർത്തകരുടെ,സാംസ്കാരികപ്രവർത്തകരുടെ,മലയാളികളുടെ,തമിഴന്മാരുടെ,കന്നഡികരുടെ,മറ്റുനാട്ടുകാരുടെ,നായന്മാരുടെ,ഈഴവരുടെ,മേനോന്മാരുടെ,മുസ്ലീമിന്റെ,കൃസ്ത്യാനികളുടെ,പാർസികളുടെ,അധോലോകത്തിന്റെ,നായന്മാരുടെയും ഈഴവന്മാരുടെയും അയ്യപ്പസേവാ സംഘങ്ങളുടെ,എണ്ണിയാലൊതുങ്ങാത്ത മലയാളി സമാജങ്ങളുടെ,മാർവാഡികളുടെ സിന്ധികളുടെ,പാർസികളുടെ,കച്ചുകാരുടെ.അങ്ങിനെ എത്രയെത്ര ധാരകൾ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഏതു ധാരയിൽ ജീവിക്കണമെന്ന് തീരുമാനമെടുത്താൽ മാത്രം മതി.ജീവിതം അതിനോടൊപ്പം നമ്മളെയും കൂട്ടും.അപരധാരകളെ മാനിക്കുകയോ മാനിക്കാതിരിക്കയോ ആവാം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">തൃശൂരിൽ ഒറ്റ ധാരയിൽ ജീവിക്കാനത്ര എളുപ്പമല്ല.മാത്രമല്ല എല്ലാ ധാരകളും നർമ്മം കർമ്മമാക്കിയതാണ്. തൃശൂരിന്റെ നർമം ഇവിടെ വന്നെത്തിയവരിൽക്കൂടിയും വളർന്നിട്ടുണ്ട്. തൃശൂരിൽ വന്നതിനുശേഷമാണത്രെ നാക്കിൽ നർമം പതിച്ച സുകുമാർ അഴിക്കോടുണ്ടാവുന്നത്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കച്ചവടക്കാരായാലും നാടകക്കാരായാലും സിനിമക്കാരായാലും<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കവിയായാലും &nbsp;കാഥികനായാലും നായന്മാരായാലും ഈഴവരായാലും കൃസ്ത്യാനിയായാലും രാഷ്ട്രീയക്കാരായാലും അഴിമതിക്കാരായാലും നർമ്മം അന്യമല്ലാത്തവരാണവർ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;അതു കൊണ്ടല്ലെ റൗണ്ടിൽ ചില്ലറ കച്ചവടം നടത്തുന്ന പ്രാഞ്ചിച്ചേട്ടൻ മേളം മസാലയുടെ പ്രതിനിധിയോട് പറഞ്ഞത്,നീ ഒരു റൗണ്ട് കൊട്ടീട്ട് വാ.അപ്ലക്കും ഇവിടുത്തെ തിരക്കൊക്കെ ഒഴിയും. മേളം എന്ന വാക്കിൽനിന്നാണ് റൗണ്ടും കൊട്ടും പ്രാഞ്ചി നർമമാക്കിയത്. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">എഴുത്തുകാരും കച്ചവടക്കാരും പൊതുവെ നർമക്കാരായിരിക്കും.നിരീക്ഷണ വിശകലന പാടവം ഉള്ളതുകൊണ്ടാണത്.കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷും വൈലോപ്പിള്ളിയും ഒരു കവിതാ പരിപാടിക്ക് &nbsp;വനിതാ കോളേജിൽ പോയ കഥയുണ്ട്.അരക്കയ്യൻ ഷർട്ടും ഉണ്ണിമുണ്ടും കുട്ടികളേതിനു സമാനമായ മുഖവും ശരീരവുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ പെൺകുട്ടികൾ&nbsp; വൈലോപ്പിള്ളിയെ വിട്ട് കൗതുകത്തോടെ കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷെ പൊതിഞ്ഞു.എന്തിനാ ആ പാവത്തിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നെ,പനപോലോരുത്തൻ ഇവിടെ നില്പുണ്ടല്ലോ എന്നർത്ഥത്തിൽ ആ രംഗത്തെ&nbsp; വൈലോപ്പിള്ളി നർമ്മത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പാരമ്പര്യത്തെയും സദാചാരമൂല്യങ്ങളേയും അവനവനെത്തന്നെയും അന്യമായി നിന്ന് കാണാൻ കഴിയണം,എങ്കിലേ ഹാസ്യം വരൂ,വഴങ്ങൂ. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പഴമയെ വെട്ടിമാറ്റാൻ ഹാസ്യത്തിന്റെ വാക്കത്തിക്കാവും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">മനുഷ്യപ്പറ്റില്ലാത്തവൻ സിനിസിസ്റ്റ് പരദൂക്ഷണക്കാരൻ എന്നൊക്കെ പഴി&nbsp; കേൾക്കേണ്ടി വരും.അത്തരം അരസികന്മാരേയും അരാഷ്ട്രീയക്കാരേയും വെറുതെ വിടുക.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ജീവിതത്തിൽ മനുഷ്യർ തോൽക്കുന്നൊരിടം അരസികന്മാരുടെ മുന്നിൽ മാത്രമാകുന്നു.അവിടെ ആർക്കും ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">നർമ്മം ഒരു ആശയവാദത്തേയും അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തെ,മത നേതൃത്വത്തെ,ഫാസിസത്തെ ഒന്നും അത് കൈകൂപ്പി നിൽക്കില്ല.അത് പള്ളീപ്പറഞ്ഞാ മതി എന്ന പ്രയോഗമുണ്ടാവുന്നത് ഈ നിലപാടിൽ നിന്നാണ്.&nbsp; <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;ഹാസ്യം വരണമെങ്കിൽ വിശകലനപാടവം വേണം നിലപാട് വേണം രാഷ്ട്രീയം വേണം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">നർമ്മം എന്നത്തേയും രാഷ്ട്രീയമാണ്, പ്രതിപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;നേതൃത്വത്തെ നോക്കി രാമരാമ പാടുന്നവർ നർമ്മത്തിനു പുറത്തായിരിക്കും.ആശയവാദത്തിനെതിരെയുള്ള പ്രതിസംസ്കൃതിയാണ് നർമ്മം.സ്വതന്ത്രബുദ്ധിയിൽ നിന്നും&nbsp; സ്വതന്ത്ര ചിന്തയിൽ നിന്നുമാണ് നർമ്മത്തിന്റെ&nbsp; ജനനം.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഹാസ്യാവതരണത്തിന് നിയതമായ ഒരു സ്റ്റേജ് വേണോ.വേണ്ടെന്ന് തൃശൂർക്കാർ പറയും.സ്റ്റേജെത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു.ഡ്രാമാ സ്കൂൾ വന്നതിനുശേഷം പ്രേക്ഷകന് താങ്ങാവുന്നതിനപ്പുറമാണത് ,തൃശൂർക്കാർ ആക്ഷേപഹാസ്യം ചൊരിയും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ചെറിയ സ്റ്റൂളോ ഇരിപ്പിടമോ എന്തുമാവട്ടെ അതിൽ ചാടിക്കയറി അതിനെ ഞൊടിയിടകൊണ്ട് മലയാക്കി പരാവർത്തനം ചെയ്യുന്ന കഥകളിയിലെ ഹനുമാൻ വേഷക്കാരനെപ്പോലെ സാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ച് സ്റ്റേജിനേയും വസ്തുക്കളേയും പലതായി വിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന ഷേക്സ്പീരിയൻ രീതിയായ locus dramaticus അവലംബിച്ചവരാകുന്നു തൃശൂർക്കാർ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഒരു സംഭവത്തെ സ്ഥലകാല സാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ച് മാറ്റിയും മറിച്ചും പണിതുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അത്ഭുതത്തോടെ മാത്രമെ കണ്ടുനിൽക്കാൻ കഴിയൂ. മുഖ്യമന്ത്രിയാവുന്നതിനു മുമ്പും ശേഷവും സി.അച്യുതമേനോൻ നെഹ്രു പാർക്കിൽ സ്ഥിരം സന്ദർശകനായിരുന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അച്യുതമേനോനെ ഒരകലം പാലിച്ച് മറ്റൊരു സഖാവ് എപ്പോഴും ഉണ്ടാവും.പലരും വിചാരിച്ചിട്ടുള്ളത് കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരനായ അച്യുതമേനോനെ പിന്തുടരുന്നത്&nbsp; അദ്ദേഹത്തിന്റെ&nbsp; നീക്കങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാൻ&nbsp; കൂടിയിട്ടുള്ള സി.ഐ.ഡി ആണെന്നാണ്.ഒരിക്കൽ ഇയാൾ മദ്യപിച്ച് ലക്കുകെട്ട്&nbsp; കാനയിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ട് പരിചയക്കാർ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വസ്ത്രങ്ങൾ നേരെയാക്കി നടക്കാൻ പാകത്തിൽ നിർത്തി.സഖാവ് സമ്മതിച്ചില്ല ഈ കോലത്തിൽ നടന്നുപോകുന്നതു ആളുകൾ കണ്ടാൽ നാണക്കേടാണ്. കാനയിലേക്ക് അയാൾ സമാധാനത്തോടെ തിരികെക്കിടന്നു.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">നെഹ്രു പാർക്കിലെത്തിയാൽ അച്യുതമേനോൻ ഒറ്റയിരിപ്പാണ്.അനക്കമില്ലാതെ നിസംഗനായി നിർമമനായി.ആലോചിച്ചങ്ങനെയിരിക്കും.ആലോചനാമൃതങ്ങളായി റഷ്യയും ചൈനയുമൊക്കെ അന്നും ഉണ്ടല്ലോ.തൃശൂരിലെ അമ്മമാർ അഥവാ കൊച്ചമ്മമാർ തൃശൂരിന്റെ ഭാവിവാഗ്ദാനങ്ങളെ കളിപ്പിക്കാനും രസിപ്പിക്കാനും നെഹ്രു പാർക്കിലേക്കാണ് വരിക.ഒളിച്ചുകളിയിൽ വ്യാപൃതരായ കുട്ടികളോട് അമ്മമാർ പറയുമത്രെ,ആ മാമന്റെ പിറകിൽ പോയി ഒളിച്ചോളാൻ.അനങ്ങാതെ പ്രതിമ കണക്കെ ഇരിക്കുന്ന അച്യുതമേനോന്റെ മറവിൽ ഒളിക്കൽ അത്രക്ക് സുരക്ഷിതമായിരുന്നു.ഓടിത്തളർന്ന് ശ്വാസമമർത്തി&nbsp; കുറുകലോടെ കുട്ടികൾ പിറകിലിരിക്കുമ്പോഴും ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ സഖാവ് പഴയപടി നിസംഗത നിർമമത&nbsp; തുടരും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">നിസംഗതയിൽ നിന്നും നിർമമതയിൽ നിന്നുമാണല്ലോ ഹാസ്യം മുളപൊട്ടുന്നത്.അടക്കിവെക്കുന്നവരുമുണ്ട്,അടിച്ചുതകർക്കുന്നവരുമുണ്ട്.തൃശൂർക്കാർ എല്ലാം കണ്ടുപഠിക്കുകയാണ്.ഇതിനുള്ള പാഠശാലകൾ എവിടെയുമുണ്ട്. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഈ സിനിമയുടെ തുടക്കത്തിൽ വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കവിതയിൽ വരികൾ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്,വടക്കേച്ചിറയെപ്പറ്റിയാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">`പണ്ടാ വടക്കേച്ചിറയൊന്നു ചെന്നുകണ്ടാൽ<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കുളിച്ചീടമെന്നു തോന്നും<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">പണ്ടാരമാം വാഴ്ചയിലിതൊന്നു കണ്ടാൽ <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">കുളിച്ചീടണമെന്നു തോന്നും..`<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">ഒരേ കാര്യം പറഞ്ഞ് രണ്ടർത്ഥങ്ങൾ&nbsp;&nbsp; ഉണ്ടാക്കുന്നത് കവിതയിൽ മാത്രമല്ല പൊതു ജീവിതത്തിലുമുണ്ട്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">തമാശക്ക് വിധേയമാവുന്നത് എന്തൊക്കെയാവാം എന്ന ചോദ്യത്തെ തൃശൂർക്കാരൻ&nbsp; നേരിടുന്നത് തമാശക്ക് വിധേയമാവാത്ത എന്തുണ്ട് ഈ ലോകത്തിൽ എന്ന മറുചോദ്യത്തിലൂടെയായിരിക്കും.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">അമ്പതു വർഷമായി ജോസേട്ടനും രാധേച്ചിയും സംഘവും&nbsp; ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഇതേ കാര്യമാണ്.അടുത്ത ബെല്ല്ലോടു കൂടി ജീവിതം ആരംഭിക്കും എന്ന സിനിമയിലൂടെ ഞാൻ ശ്രമിച്ചതും&nbsp; തൃശൂരിന്റെ ഇതേ സ്വഭാവത്തിൽ &nbsp;തൊടാനും അടയിരിക്കാനുമാണ്.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <span style="font-family: AnjaliOldLipi; font-size: 12.0pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> <br /> <div class="MsoNoSpacing"> <br /></div> </div> <div class="blogger-post-footer">മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ !</div>4