Marjolijn.net

Gaat ze ws. nooit aandoen maar kon ze eeeeecht niet laten staan. :) [Flickr]

marjolijn. — Sat, 14 Nov 2009 11:33:33 PST

marjolijn. posted a photo:

Sent from my iPhone http://moby.to/g0xrtq

Mededeling voor de dames: er is nog volop #jimmychoo bij h&m [Flickr]

marjolijn. — Sat, 14 Nov 2009 08:13:55 PST

marjolijn. posted a photo:

Sent from my iPhone http://moby.to/wdtekd

Haalt pakje op [Flickr]

marjolijn. — Sat, 14 Nov 2009 07:04:26 PST

marjolijn. posted a photo:

Sent from my iPhone http://moby.to/7rz4q3

Test

Marjolijn — Sat, 06 Jan 2007 07:42:36 PST

test

Brokeback Mountain

Marjolijn — Fri, 03 Mar 2006 02:45:27 PST

'O, die homofilm?' Je ontkomt niet aan dat stempel, en dus gingen we gisteren naar 'die homofilm' in het Tuschinski. Het is nooit een straf een film te kijken in het Tuschinski (en zeker niet in zaal 1), maar om juist deze film te kijken was een nog veel groter genot. Als je een homofobie koestert en onverhoopt toch in een vertoning van deze film belandt, kun je je sowieso zonder enige moeite twee uur lang vergapen aan het schitterende Amerikaanse landschap waarin de film geset is. Mijn vaak gebezigde uitspraak 'daar wil ik een huisje later', viel gisteravond dan ook weer met enige regelmaat.

Maar los van de mooie mooie setting, zag ik zelden een raker liefdesverhaal dan dat van Brokeback Mountain. 'Overtuigend' worden Jake Gyllenhaal en Heath Ledger met recht in alle kritieken genoemd. Want ja, het blijven toch twee hetero's die zich voor hun rol van een totaal andere kant laten zien (toch toevallig overigens dat van beide acteurs tegelijkertijd ook een tamelijk geaardheid-bevestigende film verscheen (Casanova (Ledger) en Jarhead (Gyllenhaal)). Hell, ik vind het al moeilijk te acteren dat ik iets voor een mannelijk tegenspeler voel, laat staan voor iemand van hetzelfde geslacht.. Nee, dat is niet hetzelfde. Het is anders, onbeholpen en vervreemdend. Maar van dit alles schijnt niets door in het spel van Jake en Heath. Geloofwaardig, mannelijk en zeker niet soft zetten zij een chemistry neer die intenser is dan menig man-vrouw duo dat ik ooit op het witte doek zag. Verbluffend mooi en angstaanjagend herkenbaar is hun diepgewortelde liefde.

Wie die Oscar moet krijgen zondag lijkt mij dus meer dan duidelijk. Als dat beeldje Ang Lee door de neus wordt geboord is het met puriteins Amerika nog erger gesteld dan ik al dacht.

Winter

Marjolijn — Fri, 03 Mar 2006 02:07:42 PST

Winters weer teistert ook Amsterdam. Glijdend over gladde bruggetjes en witte stoepjes tracht ik al een week lang niet languit onderuit te gaan (dat is een uitdaging, want als het niet glad is doe ik dat namelijk ook al regelmatig).

Elke dag met het OV naar Laren is met dit weer natuurlijk ook geen feest, al reed het Hilversum treintje vanochtend voor het eerst deze week zowaar op tijd. Dat maakt verder niet zo heel veel uit, want de kans dat de bus naar Laren dan ook op tijd gaat, is kleiner dan 0,00001%. Maar met de auto is het dezer dagen zeker ook geen pret dus ik schik me maar in het idee dat ik 's ochtends tenminste relaxt mijn krantje kan lezen.

Maar alle ongemakken ten spijt, vind ik het winterse weer schitterend. Starend uit het treinraam trekken de mooiste winterlandschappen aan me voorbij en ik mijmer weg hoe het zijn zou om met man, hond (zou je die 1 kunnen huren voor zo'n dagje?) en fotocamera de bossen in te wandelen om wat oudhollandse sneeuwpret te beleven.

Ach, het is vrijdagmiddag, hopen dat die sneeuw nog twee daagjes blijft liggen..

Hard-Fi

Marjolijn — Fri, 03 Mar 2006 02:41:28 PST

Toegegeven, de Arctic Monkeys zijn goed. Maar Marjolijn vind Hard-Fi toch nog net een tandje beter. En live in de Melkweg vielen ze ook zeker niet tegen, dames en heren: Hard-Fi live is verektes goed!! Benieuwd of Snow Patrol dat aanstaande dinsdag weet te overtreffen..

410x liefde

Marjolijn — Tue, 14 Feb 2006 02:37:25 PST

Helaas vind Marjolijn nooit de tijd mee te doen aan verhalenwedstrijden. Maar ze vindt het wel erg leuk de inzendingen terug te lezen. Om dan geïrriteerd te raken aan het feit dat ze toch niet mee heeft gedaan.

Een wrampletje uit hetliefdesverhaal.nl:

Teennagels

Ik zit op de rand van het bad mijn teennagels te knippen als je aanklopt.
Je klopt nooit.
"Ik kom even naast je zitten," zeg je. Bla bla, en dit en dat en zus en zo. En dat we vast wel vrienden kunnen blijven. Dan doe je de deur weer dicht.
Daar zit ik dan.
In de keuken staan mijn rugtas en boodschappenkarretje al klaar.
"Ik maak de helft van het geld van de vakantie wel over," zeg je. Je zit aan de keukentafel en leest de krant. Ik zie alleen je rug en de krullen in je nek.
"Prima," zeg ik. Er staat een pan soep op het fornuis. Je maakt altijd soep op zaterdag.
's Morgens snijd je de verse ingrediënten, trek je kruidige bouillon en dan laat je de soep de hele dag opstaan. Als we naar de markt of de stad zijn geweest en vers brood hebben gekocht nemen we een kop. Daarna brengen de rest van de middag door tussen de schone lakens in je bed. En dan gaan we samen in bad. Je kust mijn voeten en we vertellen elkaar jeugdherinneringen en dromen.
Brachten we de middag door.
Gingen we in bad.
Ik kijk in de pan. Tomatensoep. Met tomaten uit eigen tuin. Het ruikt heerlijk.
"Dan ga ik maar," zeg ik.
De rug zwijgt.
Ik hang m'n rugtas om een schouder. Hij is zwaar. Je bent vast niets vergeten. Door de achterdeur verdwijn ik naar buiten. Ik sleep het boodschappenkarretje achter me aan.
In mijn eigen keuken warm ik de soep-uit-blik op. Met de kat op schoot en de tv aan leef ik het eerste stukje van mijn nieuwe leven. Alleen.
Ik snap het wel. Die ander is spiritueler. Ik ben zo gewoon. Zo materialistisch. Saai. Doe duf werk. Zij is tantralerares. Zij is sensueel, ziet in alles een diepere laag, schrijft gedichten. Ik spaar zegels bij de koffie. Zij is romig van zichzelf, ik ben een droge koek. Vind je het gek.
Ze staan nu samen in de keuken of waar dan ook. Hij smijt zijn wijnglas in de haard, zij doet haar haar los. Na een eindeloos, bovennatuurlijk samenzijn, op de tafel, op het kleed, op de bank en in de hemel gaan ze aan de soep. Ze voeren elkaar, likken elkaars lippen af. Heerlijke, warme tomatensoep. Vol zuivere groente en pure smaak.
En tien afgeknipte nagels.

Tis een kwestie van geduld

Marjolijn — Sun, 12 Feb 2006 13:35:01 PST

Marco mag trots op me zijn.

'Waar gaat deze trein heen?' vroeg een jongen ons gisteravond in een onvervalst zuiderlijk accent. 'Daar waar jullie moeten heen moeten' glimlachte mijn vriend hem toe. Want het was overduidelijk: de metro in Amsterdam puilde uit van de Brabo's en de Limbo's op weg naar Het Grote Rowwen Heze Jubileum Concert in de Heineken Music Hall. Zo ook wij en het was Geweldig met een zachte G.

Verder nog op de Concert Agenda:

23/02 Hard Fi - Melkweg
07/03 Snow Patrol - Melkweg
06/04 De Dijk - Melkweg

Living in Amsterdam has its benefits. :-)

Unlimited

Marjolijn — Fri, 10 Feb 2006 01:27:53 PST

Marjolijn heeft een hele mooie Pathé Unlimited pas. Dat betekent, dat ze voor 17,50 in de maand, naar elke film die ze maar zien wil mag, mits vertoond in een Pathé Theater. En laat het nu zo zijn dat Amsterdam centrum maar liefst twee grote Pathé theaters rijk is, namelijk het Tuschinski en Pathé de Munt (ook nog eens nagenoeg naast elkaar gelegen).

Met de gemiddelde prijs van een bioscoopkaartje op ca. 8 euro, kost het weinig moeite deze investering terug te verdienen. Vaker dan 2 keer in de maand naar de bioscoop, dat wil Marjolijn namelijk wel. En zodoende zag ze sinds november vorig jaar heeeel veeeel films, van welke ze er haar trouwe lezers toch een aantal wenst aan/af te bevelen.

Walk the Line - ****
Zag ik gisteravond, en beviel mij bijzonder. Maar ik hou dan ook wel van Roadmovies over vergane Rock 'n Roll glorie uit die mooie jaren '50. Het levensverhaal van zanger Johnny Cash voldoet aan alle eisen van een Hollywood script, van het minderwaardigheidscomplexje overgehouden aan een getraumatiseerde jeugd, tot het hitsucces, het slopende tournee-bestaan, het drugsgebruik en het vinden van die ene persoon op de wereld die je liefhebt tot in het graf. (Mooi detail; Cash' vrouw June Carter stierf in 2003, Johnny zelf 4 maanden later). Een dun verhaallijntje? Wellicht, maar dat neemt niet weg dat de acteerprestaties en zeker ook de zang van Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon staan als een huis. Lekkere muziek (goeie akoestiek in Pathé de Munt!) en een intrigerende biografie. Tikkie lang, maar wel vermakelijk.

Matchpoint - ***
Woody Allen's interpretatie van een tragedie. Wat zegt u? Tragedie? Een genrekeus die enkel de filmleek niet binnen een half uur duidelijk is. Talloze metaforische verwijzingen hebben de revu dan al gepasseerd. Opera muziek is het begin, maar ook de orakelscène ontbreekt niet en met een beetje verbeeldingskracht valt zelfs een heuse Deus ex Machina te onderscheiden in dit klassieke epistel in moderne vorm. Maar genoeg filmstijltechnisch geneuzel, het formaat is duidelijk, is het een goede film Marjolijn? Jawel, want Marjolijn houdt wel van vorm boven inhoud. Decadent taalgebruik als mooie verwijzing naar het van oorsprong theatrale genre, een tragische verhaallijn, Britse setting en goed acteerwerk. Dat je de protagonist niet uit kunt staan is niet hinderlijk, maar alleen maar fijn. Het is en blijft een tragedie.

Munich - **
Nog zo'n oscarnominatie, dus één die je sowieso moet en wil zien. Het probleem met deze film begint voor mij al met de Israel-problematiek, die mij eerlijkheidshalve nooit heeft kunnen interesseren. Niet omdat ik mij niet intersseer voor dit soort kwesties, maar simpelweg omdat ik het beschouw als een uitzichtsloos conflict. En dat is precies wat deze film maar weer eens onderschrijft. Joodse atleten worden vermoord op de Olympische Spelen in 1972, speciale eenheid moet de Palestijnse verantwoordelijken omleggen. Na twee uur film staat de teller op 5, en de lijst telt 11 namen. De kijker vraagt zich af hoe lang dit nog gaat duren. Want inmiddels is alweer gebleken dat elke afslachting wordt gevolgd door een palestijnse vergeldingsactie in de vorm van een vliegtuigkaping of zelfmoordaanslag. Dat de hoofdpersoon de gehele film een volstrekt plat karakter blijft (wie is hij? waar komt hij vandaan? waarom doet hij dit?), en zich, inmiddels panisch van angst zelf omgelegd te worden, pas aan het einde van de film begint af te vragen of wat hij doet wel ethisch verantwoord is, is op zijn zachts gezegd behoorlijk storend.
Ook zijn vrouw ('nee hoor schat, ik vind het prima dat je 4 jaar van huis gaat op een geheime missie die je me niet mag vertellen, terwijl ik zwanger ben, en je na afloop paranoide huiswaarts keert, waarna je al je woede en agressie op me bot viert door op Nazistische wijze de liefde met me te bedrijven) is tamelijk ongeloofwaardig, dus al met al vind ik Munich geenszins Oscar-waardig. Positieve punten? De muziek is erg mooi, en ook de jaren 70 look en feel zijn verdomd goed neergezet. Verder is het acteerwerk prima, daar ligt het probleem niet. De film is te lang, en het verhaal te dun, that's all.

En wat ik verder nog zag:

History of Violence - *****
Wat mij betreft de beste film van 2005. Onwijs spannend en intrigerend. Ik heb zelden zo naar de ontknoping gesnakt als bij deze film. Als kijker wordt je volledig in de rondte gestuurd en je hebt geen flauw idee waar dit verhaal heengaat. Briljant opgebouwd. Ja, en Viggo he.. ;-)

Kiss Kiss Bang Bang - ****
Geweldig, hier houd ik van. Ultiem lachen. Val Kilmer steelt de show als Gay Perry (dapper, voor een ijdele man als Val om je twee uur lang te hullen in trainingspak en een homofiel te spelen bovendien) steelt de show en ook Robert Downey Jr. is erg goed. Beste scène? 'Hell, why not bring them all back.'

Domino - *
Kansloos! kansloos! kansloos! Alleen Ian Ziering en Brian Austin Green (als zichzelf, twee uitgerangeerde 90210 sterren) zijn hilarisch!

The Chronicles of Narnia - ****
Prachtige kinderfilm. Niet kijken als een volwassene, maar kijken door de ogen van een kind. En beeld je hoe je vroeger van dit soort avonturenfilms genoot.

King Kong - ***
Vermakelijke avonturenfilm. Mooi dat Peter Jackson zijn remake doordrenkt heeft met diezelfde jaren 30 stijl als het origineel. Tikkie over de top script, acteerwerk, vormgeving en effects, en daarom vermaak zoals ze dat vroeger ook kenden. Ultiem Hollywood zonder zich daarvoor te generen. Niet voor de liefhebber van realistische films.

Harry Potter and the Goblet of Fire - **
Quite the disappointment. De boeken zijn briljant, maar de scriptschrijver van deze film neemt inkorten tot de essentials wel erg letterlijk, de dialogen zijn niet van supernep te onderscheiden en de acteerprestatie is van Harry, Ron en Hermione zijn tenenkrommend! Erger, waarom is Dumbledore in deze film een norse, kattige ouwe lul?

The constant gardener - **
Kan me niet meer precies herinneren wat er in de film gebeurde, dus dat is geen goed teken. Weet alleen nog dat ik het einde erg mooi vond.

* Ronduit kansloos
** Niet echt de moeite waard
*** Goed avondje entertainment
**** Mooie film. Vind ik.
***** Verplicht. Kijken!

Wow

Marjolijn — Wed, 08 Feb 2006 03:55:09 PST

Dit fotomodel, is mijn vriendje.

:-)

Good news travels fast

Marjolijn — Mon, 23 Jan 2006 04:23:54 PST

*trots*

Filmpjez

Marjolijn — Fri, 20 Jan 2006 03:42:15 PST

Tijd om te loggen heeft ze bijna niet meer, maar voor deze site verzorgt Marjolijn nog wel de broodnodige input zoals interviewtjes met de acteurs en scenes uit afleveringen. En ik beloof, vanmiddag weer een nieuw filmpje!

130

Marjolijn — Wed, 11 Jan 2006 16:19:29 PST

Elk jaar toch weer leuk die IQ test. Behalve toen ik vorig jaar door vragen over al dan niet ronddraaiende tandwielen bleef steken op teleurstellend MAVO niveau. Tijd voor revanche, en die kreeg ik; 'Universitair (begaafd)' was vanavond mijn deel. :D :D

Million Dollar Homepage

Marjolijn — Wed, 04 Jan 2006 02:09:56 PST

SPITS! - Een 21 jarige Britse student is er nagenoeg in geslaagd $1 miljoen te verdienen met de verkoop van advertentieruimte per pixel. Op zijn inmiddels wereldberoemde Million Dollar Homepage worden de laatste duizend pixels per opbod verkocht via eBay.

Waarom verzin ik nu nooit zoiets, of zòiets briljants?

Dancing with the Stars

Marjolijn — Wed, 04 Jan 2006 01:51:48 PST

Oud en Nieuw in De Fles in Amsterdam kende als thema 'Dancing with the stars'. Dat leverde deze bijzonder creatieve photofuck op toen ik nog eens door de foto's heenbladerde en geinspireerd raakte.. :-)

Happy New Year

Marjolijn — Mon, 02 Jan 2006 04:08:33 PST

Lieve bezoekers van Marjolijn.net: Allemaal een heel gelukkig, gezond, liefdevol, kleurrijk, overdadig, mooi, fijn, sportief, reisrijk, gezellig, feestelijk, muzikaal, creatief, inspirerend, kennisrijk, actief, werelds, succesvol en adembenemend 2006 gewenst!

Kofferfeest

Marjolijn — Sun, 25 Dec 2005 15:43:35 PST

Het beste aan een Kofferfeest? De Singstar Afterparty bij Marijn thuis natuurlijk. Zelfs al duurt die tot 6.30 's ochtends. Maar het DJ mogen zijn was natuurlijk ook weer geweldig, laat mij maar een paar uur hele fijne plaatjes draaien! Geweldig, dat doen we in Mei dus mooi weer. Fotookes.

Kerstbomen in Amsterdam

Marjolijn — Sun, 25 Dec 2005 15:41:58 PST

Supriseavond

Marjolijn — Sun, 25 Dec 2005 15:40:19 PST

Beetje raar op kerst te berichten over een surpriseavond maar ik vond de foto's zo leuk. En mijn surprise natuurlijk.

De Talpa Kerstborrel

Marjolijn — Sun, 25 Dec 2005 15:31:11 PST

Kijk, dat is nu leuk, mijn allereerste kerstborrel ooit. Het thema is apres ski en de hal (a.k.a. Het Atrium) is omgetoverd tot een paradijsje. De catering is al de hele dag in de weer, en rent nu in kerstmannenoutfits over de afdeling. De DJ draait alvast warm en de bar is bemand. Het zal mij benieuwen vanavond!

UPDATE: En een leuk feestje was het zeker! Een paar fotootjes voor een sfeerimpressie.

Da's gemak

Marjolijn — Wed, 21 Dec 2005 08:06:23 PST

Nee echt, ik was op zoek naar een notabegeleidingsformulier. Hoe ik in hemelsnaam op deze pagina uitkwam zou ik echt niet weten.

Waaaaaaarrr beeeeeen iiiiiiiiik???

Marjolijn — Thu, 15 Dec 2005 05:51:37 PST

Waar hangt ze toch uit, die Marjolijn.net, vraagt u zich misschien af. (Misschien ook niet). Heeft ze er genoeg van? Schrijft ze tegenwoordig liever alleen nog maar voor Talpa? Is de laptop WEER stuk? Hebben ze daar in Amsterdam wel in-ter-net? Of beletten activiteiten met het nieuwe vriendje haar in de buurt van een computer te komen?

In dit alles schuilt een zekere waarheid. Laptop weer kaduuk, nochthans geen internetverbinding in mijn huisje, van het weekend druk met Sinterklaassurprises, daarna met een opstekende griep, en inderdaad, ook andere, veel leukere bezigheden eisen mijn tijd en aandacht de laatste weken op.

Maar, licht gloort aan de horizon. Nu de laptop weer terug is, en de internetverbinding vandaag of morgen gerealiseerd wordt, is het slechts een kwestie van tijd eerdat nieuwe posts zich een weg naar deze site zullen banen. Fijn he. Op Talpa.tv zouden we daar een polletje over uitschrijven:

Marjolijn.net binnenkort weer op volle sterkte terug, leuk?
JAAAAAA / NEEEEE

Nearly Headless Jack

Marjolijn — Thu, 08 Dec 2005 01:01:53 PST

Ongeveer een maand geleden was ik in mijn huidige functie als webredacteur bij een Hele Grote Televisie Zender in de bevoorrechte positie Jack Spijkerman en Humberto Tan te mogen interviewen. Het leukste moment van dat interview staat nu op onze voorpagina, en ook gewoon hier.

Utterly Brilliant

Marjolijn — Tue, 06 Dec 2005 08:11:28 PST

Do not fear, the 04-05 DDM-SD Graduants are here!
Thanx Georgia for this MASTERPIECE!

Britse supermarkt komt met zingende sandwich

Marjolijn — Tue, 06 Dec 2005 07:53:38 PST

LONDEN - Een Britse supermarkt komt met een zingende sandwich om het eetgenot te vergroten. De boterham zit verpakt in een doosje dat een melodietje speelt op het moment dat de deksel wordt geopend. De techniek is bekend van wenskaarten.

De muzikale sandwiches liggen vanaf deze week in de winkels van Tesco. De eerste melodietjes zijn kerstliederen zoals Jingle Bells, meldden Britse websites. De boterham is belegd met kalkoen en cranberrysaus (veenbes).

Tesco overweegt ook voor andere feesten zoals Pasen, Valentijnsdag en Moederdag een muzikale sandwich op de markt te brengen. De supermarkt hoopt verder dat muziekmaatschappijen de mogelijkheid aangrijpen om hun nieuwe liedjes te promoten.

En ik vond Tesco Sandwiches altijd al de lekkerste!!

Scotland the Brave

Marjolijn — Sun, 04 Dec 2005 10:31:18 PST

Back from the UK, I guess the photos tell it all. :-)

In de stad Amsterdam

Marjolijn — Tue, 29 Nov 2005 08:40:39 PST

Voor zover er sprake is van 'wonen' (jezelf elke ochtend en avond tussen de bananendozen door van voordeur naar bank naar bed manouvreren is niet de definitie die ik het woord zou willen toekennen), 'woon' ik sinds kort in Amsterdam. En dat bevalt nochthans prima. De AH zit om de hoek, het appartement biedt genoeg ruimte aan mijn excessieve hoeveelheid zooi, en ik mag 's ochtends lekker een uur later mijn nest uit dan voorheen het geval was.

Maar tijd om uit te pakken is er niet, morgen gaan de eerste zuurverdiende vrije dagen er namelijk al aan als ik uitvlieg naar het eveneens bitterkoude Edinburgh om mijn Msc Design & Digital Media in ontvangst te nemen. Vijf updateloze dagen dus, maar ongetwijfeld een MMSje vanuit de pub.