Wanneer ik klaar ben met een interview vraag ik altijd naar de correcte spelling van zijn of haar naam. Ja, je kan het ook opschrijven. Papiertje zoeken in je zak. Waar is die pen nou gebleven? Dat schiet vaak niet op.

Ook in de eindmontage, wanneer de titels erin worden gemonteerd, is het ook nog eens een stuk makkelijker werken. Even in het ruwe materiaal op het einde van het interview zoeken en hoppetee. Binnen 2 minuten staat de titel goed gespeld in het item.

Alleen dan moet je bij Pascal natuurlijk niet bijdehand lopen doen om maar 2 letters te checken. Dan krijg je keihard de deksel op je neus.

De Hohenzollernbrucke vlakbij de Dom en het centraal station. Sinds een aantal jaar beter bekend als de liefdesbrug.

De slotjes bezegelen duizenden liefdes. Het is goede handel voor de plaatselijke verkopers. Benieuwd of de zaaghandel er nog iets aan verdient.

Hauptbahnhof

Kolner streetart.

Voor kaartjesliefhebbers een prima stad.

Voor iemand opzoek naar idiote hebbedingetjes ook. Alleen 25 euro voor een paar stukjes papier, was me iets te duur.

Hij mist nog iets in zijn verzameling.

Prima openbaar vervoer. Voor 11 euro kan je met maximaal 5 personen vrij reizen in Keulen.

Kuchen!

Wanneer je een keer naar Keulen gaat, ga zeker naar een brauhaus. Je kan er voor niet als te veel geld goed eten en een heerlijk biertje drinken. Wij kozen voor bierbrouwer Paffgen aan de Friesenstrasse.

Wij waren redelijk op tijd, maar het was al aardig druk. Reserveren in een brauhaus is geen overbodige luxe.

Bier tappen ze nog gewoon uit houten vaatjes. Anders dan in de rest van Duitsland drinkt men hier Kolsch. Een “beschermde” biersoort met maar 0,2 cl in het glas. Je komt niets te kort, want is je bier bijna leeg dan zetten ze er zo’n nieuwe bij.

Slapen deden we in hotel Triton. Een prima hotel op zo’n 15 minuutjes met de U-bahn van de binnenstad.

Ben jij ook altijd zo nieuwsgierig wie nou die ondertiteling maakt bij een televisieprogramma? Nou, ik ken er 1! M’n collega (stagiair) Kevin Lux. Hij klust wat bij met het tikken van de ondertiteling.

Prachtig om een keer te zien hoe zoiets tot stand komt. Laptop, beelden van de uitzending en een programma om alles op de juiste plek te krijgen. Bedankt Kevin!

Iedere dag valt het woord Hedwige tientallen keren op de redactie. Voor een reportage was ik er al jaren niet meer geweest. Gister trok ik eindelijk weer eens naar de meest besproken polder van de Benelux. Een polder die op zonnige dagen een populaire dagattractie is geworden.

Verbazing van de schoonheid bij de Walchenaar. Het mooiste stukje op zijn fietsroute volgens de Belg. En de Groninger, die kwam het allemaal wel bekend voor: “Het lijkt erg veel op het gebied richting Delfzijl.”

Waar moet Americo naartoe?

Poloteam Hedwige

Wanneer je een kijkje neemt. Ga zeker naar het ‘Cafe Het Verdronken Land‘. Behoort tot 1 van de uniekste café’s van Nederland.

In de Verenigde Staten zijn er geen concurrerende publieke zenders. Daar zijn de commerciëlen heersers. Het zou dan logisch zijn dat ze daar niets hebben te klagen. Maar ook in de US krijgen de kranten het niet voor elkaar om op internet winstgevend te zijn. Waarom zou dit in Nederland dan volkomen anders zijn?

Het moment dat de kranten juist op dit moment ermee komen is logisch. Het budget van (regionale) omroepen staat onder druk. Definitieve beslissingen zijn nog niet (overal) genomen. Dus er valt te zagen aan wat concurrerende stoelpootjes. Als commercieel bedrijf is iedere speler er toch mooi 1 minder. En dat is het uitgangspunt. Winst maken, en het liefst zoveel mogelijk.

Op Villamedia een mooie reactie van Vincent Verweij:
“De NOS maakt de krantensites kapot. Treinen maken de autobranche stuk. Bibliotheken slopen de boekwinkels. Musea zijn dodelijk voor de kunsthandel. Echt waar.”

Vrachtwagentocht, fiattocht, molentocht, scootertocht, fietstocht, oldtimertocht, het tocht de laatste weekenden weer flink langs de voordeur.

Ik bin Jewannes van der Linde en ik è pas un nieuwen ‘oed (2x)
En a de mensen me zie lôpe zehhe ze: oeoe oeoe is dat joen ‘oed

De eerste regels van het briljante nummer ‘Jewannes van de Linde’ van De Schompen. Een kleinkunstliedje welke jarenlang in de Zeeuwse Top 40 stond. Stond ja, want dit jaar is het, door Peter Dieleman geschreven, nummer niet meer in de lijst te vinden. Zonde, sneu, zware ontgoocheling. Hosternokke nog an toe! Gelukkig ben ik niet de enige Zeeuw die gaat hyperventileren dat we Jewannes nooit meer naar de Hoese Mart zien trekken.

Er schijnt echter een prachtig zonnetje vanachter de Zeeuwse horizon. Want de stikdooie Jewannes krijgt misschien wel een flinke reanimatie. De Zeeuwse rockers van Surrender  zien er wel wat in om van der Linde eens een sausje te geven.

Dat zou toch prachtig zijn!? Jewannes van der Linde in een rockende versie van Surrender. Dat geeft vertrouwen! Bij het even zo nostalgische nummer ‘Oans bin de Zeeuwen’ van zanger Bei Cock is het Surrender ook verdomd goed gelukt, dus waarom nu niet!? Ik hoop dat ze een poging wagen. Lukt het, dan sta ik zeker klaar om er een videoclip van te maken.

Volgend jaar moet ‘Jewannes van der Linde’ weer terug in de Zeeuwse Top 40. En is het niet met de versie van de Schompen, dan met het nieuwe nummer van Surrender!

Lyrics:
Ik bin Jewannes van de Linde en ik è net een nieuwen ‘oed (2x)
En a de mensen me zie lôpe zehhe ze: oeoe oeoe is dat joen ‘oed
Ik bin Jewannes van de Linde en ik è pas een nieuwe jas(2x)
En a de mensen me zie lôpe zehhe ze: oeoe oeoe is dat joe jas

En ik hae dinsdags altied kieke ni de Hoese mart
En in de Landbouw drienk ik dan ‘n neut
En ‘s aggemiddags riek wee op de fiets nir uus
Dan zei de vrouwe: oe jie bin wee teut

Ik bin Jewannes van de Linde en ik è pas een nieuwe ploeg (2x)
En a de mensen me zie ploehe zehhe ze: oeoe oeoe is dat joe ploeg
Ik bin Jewannes van de Linde en ik è d’n êle hrôôten ‘oed (2x)
En a de mensen me zie lôpe zehhe ze: oeoe oeoe is dat joen ‘oed

Ik geef vanavond een presentatie bij Videoclub Zeeuws-Vlaanderen. Een groep die films, documentaires, of vakantievideo’s maakt. Ze helpen elkaar. Niet alleen inhoudelijk, maar ook technisch. Vaak strubbelen ze met wat ze eruit kunnen laten. En af en toe komt er iemand langs die ze misschien een duwtje in de goede richting geeft. Vanavond probeer ik dat te doen.

Ik heb altijd een zwak voor deze videoclubs. Mensen die etmalen in hun productie steken, zonder er maar 1 cent voor te krijgen. Hun eindproductie wordt vaak alleen door clubleden gezien. Thirty minutes of fame, that’s it! Ik prijs me rijk dat mijn producties in heel Zeeland zijn te zien en er ook nog voor krijg betaald. En is het mooi, dan gaat het soms ook nog richting Hilversum.Ruim twee uur lang waren ze aandachtig toeschouwer wat ik ze te vertellen had. Hoe komen nieuwsitem tot stand, wat voor problemen kom je tegen en waarom maak je bepaalde keuzes. Een kanon met vragen spuuwden ze op me af. De voorzitter bracht een eindconclusie waarbij ik besefte dat het heerlijk is om kennis te delen. “We hebben dingen gehoord waar we de komende weken nog lang over na gaan praten. Het beestje eindelijk eens bij zijn naampje. Hartelijk dank Mark!”

Vrijdag 20 januari staat de aflevering van Trugkieke volledig in het teken van de dorpsfilm uit 1969 van ‘s-Heerenhoek. Programmamaker Jan-Willem Antheunisse had de stoffige band al jaren op de plank liggen en vond het nu tijd om er een aflevering van te maken. Het geeft een prachtig kijkje van het dorp ruim 40 jaar geleden.

Mijn eigen dorp zo lang geleden. Het is prachtig om te zien en zeker omdat er zoveel veranderd is. In die tijd had ‘s-Heerenhoek nog zijn eigen brandweer, waren er nog vele winkels en was er ook al die katholieke inslag.

Dubbel trots ben ik, omdat mijn vader en moeder vorige week Jan-Willen hebben geholpen met het redactiewerk. Er komen natuurlijk zoveel gezichten voorbij die een naam moeten krijgen. En het is ze gelukt. Als het goed is komt mijn moeder zelfs ook nog voorbij.

Jan-Willem Antheunisse is nog een paar dagen aan het zwoegen om de aflevering helemaal af te krijgen. Met die heerlijk rauwe, en zo herkenbare, stem wordt het vrijdagavond een feestje. Om 18:30 uur is de uitzending voor het eerst op tv. En daarna wordt hij ieder herhaald en later op het internet gezet. Kieken ôôr!

Tijdens dit soort kleine nieuwsonderwerpen heb je vaak te maken met mensen die (bijna) nog nooit op tv zijn geweest. Voor hen is het dus altijd extra spannend. Ik help ze altijd wat tijdens de opnames, leg ze bijvoorbeeld uit dat ze vooral zichzelf moeten zijn en dat ze echt niet zenuwachtig moeten zijn. Gaat er iets fout dan doen we het overnieuw. Die credits gun ik de nieuwkomers in televisieland. “Ik ga niet weg voor we allebei tevreden zijn,” is dan ook vaak mijn eindzin na een voorgesprek.

Het leuke is dat dit soort mensen ook nog eens de hele familie- en vriendenkring opbellen dat ze op tv zijn. Dat is voor een Omroep natuurlijk altijd mooie reclame. Alleen… het kan wel eens doorschuiven!

Na de voicemail helemaal te hebben gehoord kreeg ik direct telefoon van de eindredacteur van dienst. ” Sorry van je item, maar er kwam op het allerlaatste moment een onderwerp tussen wat belangrijker was.” Met toch ietwat lood in mijn schoenen belde ik de meneer van de voicemail op. Hij was al wat gesust, maar het zat hem nog niet helemaal lekker.

Hij begon uit te leggen dat hij vrijwilliger was bij een bejaardenhuis. Meneer was zo trots dat hij het aan echt iedereen had verteld. Collega-vrijwilligers hadden de stoute schoenen aangetrokken en een poster gemaakt dat hij op tv kwam. En die poster hing door alle gangen. Het nuttigen van het avondeten werd zelfs met een half uur vervroegd om zeker niets te missen van het item. En daar zaten ze dan… 72 bejaarden in een zaal voor een groot scherm te kijken naar de reportage op Omroep Zeeland…. alleen die reportage, die kwam er dus niet… die dag.

Wanneer is iets een ramp en wanneer een rampje? Een dorp van 2000 inwoners volledig onder de asbest? Mensen die dagenlang niet meer in of uit hun huis kunnen. Straten, daken, tuinen en speelplaatsen moeten dagenlang worden schoon gemaakt. Is dat nou een ramp, of een rampje?

Gistermiddag was er brand in een caravan in een leegstaande loods van het AMAC-terrein in ‘s-Heerenhoek. Het was op klaarlichte dag waardoor omwonenden snel de brandweer konden alarmeren. Binnen een kwartier kon het teken brandmeester worden gegeven. Hulde aan de brandweer, maar een tweetje van een vrijwillige brandweerman, die aanwezig was, verontruste me.

De locatie leent zich wel voor vandalisme. Tijd om te slopen voordat het echt gaat met al dat asbest.

Op het Amac-terrein werden landbouwmachines gemaakt. Het ging voor de wind, maar door recessie en concurrentie moest het bedrijf in 2005 de deuren sluiten. Sindsdien staat het drie voetbalvelden grote terrein te verpauperen. Plannen voor een nieuwe woonwijk op die plek zijn in het verleden gestrand. Wat rest zijn 10 grote gebouwen vol asbest. Door de verpaupering heeft het een grote aantrekkingskracht op de jeugd. Er is al een speelfilm gemaakt, maar het gebouw trekt ook anderen aan. Er wordt wel eens vuurtje gestookt en een paar maanden geleden werden er nog 2 mannen opgepakt omdat ze koper van het gebouw jatten. Zo vreemd is het niet, want om op terrein te komen moet je alleen een lullig Heras-hekwerkje over.

Het AMAC-terrein was ook al eerder in het nieuws. Het heeft de eer om in de top 10 van meest vervuilde gebieden van Zeeland te staan. Hieperdepiep, hoeraaa! Plannen om het terrein schoon te maken waren er regelmatig, maar een datum van uitvoering is er nog lang niet en dus zal het terrein met de maand verpauperen.
Op dit moment is het AMAC-terrein eigendom van Sagro. Het grondverzetsbedrijf, ook uit ‘s-Heerenhoek, doet er niets mee en heeft zelfs tot 2015 de tijd om het te laten staan zoals het nu is.
Wanneer het brandje van gistermiddag niet snel was gesignaleerd dan had het dak snel in de fik kunnen staan. En wanneer het dak in brand staat dan is het overslaan naar andere loodsen een mogelijkheid. Met het zuidwesten windje van vanmiddag, had het dorp onder de asbest kunnen liggen.
Ik als dorpsbewoner hoop dat er snel iets met het AMAC-gebouw gaat gebeuren, want anders gaan we er toch nog eens achter komen of je een dorp vol asbest een ramp of rampje noemt.

UPDATE: De PVDA wil inmiddels dat de gebouwen gesloopt worden.

1 okt: De ochtend van de Kustmarathon was het de beurt aan de mountainbikers om in Burgh-Haamstede te komen. Genoten van de prachtige zonsopkomst en de sliert van renners langs de Zeeuwse kust.

1 okt: Deze foto is te leuk om niet te gebruiken. Had er iemand een pizza besteld!? (@matthewgideonse)

3 okt: Dag lekkere nazomer.

13 okt: Met mijn lieverd een dagje naar het mooie Gent.

27 okt: Verse suukerpeeën!

15 nov: U komt voor een identiteitskaart?

19 nov: De intocht van de Goedheiligman in Zierikzee. Wij waren daar voor een aflevering van Editie 2011. foto: @yabeau

26 nov: Nog een opname van Editie 2011. Nu de Zeeuws-Vlaamse volkssport krulbollen.

3 dec: “Is dat allemaal voor mij!?”

13 dec: On the road again… pompidompidom.

18 dec: Iets later lagen er op deze plek 5 auto’s in de berm.

19 dec: En plots waren 620 mannen en vrouwen van Zalco hun baan kwijt zijn. Een avond met verhalen van mannen die de hypotheeklasten niet meer konden dragen, moeten gaan lenen voor de opleiding van hun kinderen en een toekomst van onzekerheid. Ik wens ze allemaal een nieuwe baan in 2012. En jullie trouwe volgers, maak er mooi en gezond 2012 van. Tot volgend jaar!

6 jul: Ik had me een tijd verzet tegen de aanschaf van een iPad. “Liever een laptop!” Toen de schootcomputer het begaf toch één aangeschaft en wat zijn we er blij mee. Ja we, want Jes is hoofdgebruiker van de Pad. Zo makkelijk in gebruik en eigenlijk kan je er net zoveel mee als een laptop.

9 jul: Johnny Hoogerland pakt zijn eerste bolletjestrui ten koste van Laurent Roux. Een tweetje over dit feit werd de volgende dag in de PZC geplaatst.

10 jul: De foto’s van zijn val kennen we. De plaatjes van zijn been als een rollade natuurlijk ook. Ik vond dit snapshot met vader en zoon eigenlijk het mooiste plaatje van die dag… die tranen van vader Cees, kippenvel!

11 jul: Ja, dat muurtje van mei was nog niet geheel weg. Dan maar inzet van de zware mannen. Met succes, want het muurtje was binnen 3 uur weg.

15 jul: Let vooral op die bril! :-)

24 jul: Het einde van drie weken Tourfeest. Een winnaar die mij niet kan bekoren, maar wel spanning tot de voorlaatste dag.

30 jul: Een plaatje tijdens ‘Jumpin de Weel’. In de zak van Zuid-Beveland beter bekend als het stoofvleesfestival.

1 aug: Drie weken lang tegen het beeldscherm schreeuwen tijdens de Tour. Dan wil je ze in het echie natuurlijk ook even aanmoedigen. De Draai van de Kaai in Roosendaal.

11 aug: Groen rijden was nog nooit zo makkelijk.

14 aug: Met Petekind Li Chen (en Monky rond haar nek) op de kermis in Goes. Waarom eendjes vangen wanneer het met ballen veel leuker is?

11 aug: Twee ontzettend vrolijke mensen in Central Park in New York. Wat hebben we een fantastische vakantie gehad in de US. De blogjes van die vakantie zijn hier nog eens terug te zien.

24 aug: De knal. De bom. Maar waar kwam die toch vandaan? In het holst van de nacht op pad naar waar die gigantische explosie vandaan kwam. De paar keien op het strandje konden mij niet overtuigen dat hier iets gebeurd was. Vijftig meter verder bleek toch een volledig ponton te zijn opgeblazen. Eigenlijk nog steeds pijn in mijn donder dat ik de volgende morgen niet ben gaan kijken.

29 aug: Als je zoiets aantreft in de vroege morgen op de bank dan kan mijn dag niet meer stuk.

6 apr: Het opmerkelijkste item wat ik afgelopen jaar heb gedraaid. Je overleden hond als jas.

16 apr: Maanden getraind voor 150 kilometer over de Limburgse heuvels. Wat hadden we een lol voor de start… maar uiteindelijk wél uitgereden.

17 apr: Johnny’s spieren staan gespannen voor zijn Amstel Gold Race.

19 apr: Ach gossie.

10 mei: De triest herdenking van Wouter Weylandt. Wat een kippenvel moment.

14 mei: Met frisse moed aan het muurtje begonnen. Niet wetend dat de zelfde grootte ook nog onder de grond lag. In beton!

24 apr: Zomaar een dagje regieën. Push the button.

4 jun: De cursus, hoe leg je Woody het kattenluik uit. Na 3 weken hadden we succes!

5 jun: Nog een keer Def Americans. Nu op Klomppop.

11 jun: Achter de pamperboy’s van start voor de Ride for the Roses.

17 jun: Een uiltje knappen.

22 jun: Donkere wolken boven de Bru-68.

15 jan: Een bloemtje!? Voor mij!? Waarom!? Wat!? Al 10 jaar in dienst bij Omroep Zeeland!? Sjees!

2 feb: Mijn trainingsritje op de Tacx in de PZC. Intussen al veel opgereden, maar nog steeds geen Ventoux beklommen. Kris Derks (@krisderks) heeft er een leuk stuk van gemaakt!

15 feb: Aanwezig bij de laatste werkdag van Cees Slager in de Tweede Kamer.

19 feb: Kaasfondue heerst! Maar dan moet de bodem van de pan er wel tegen kunnen.

6 maa: Negen uur op de zondagochtend… met de bbq aan. Tijdens carnaval geen enkel probleem!

8 maa: Drie dagen carnaval eindigt met de 7-sprong.

12 maa: Afkicken van de carnavalsmuziek met de Def Americans in de Piek in Vlissingen.

19 maa: Stroa! Wat? Stroaa!! Hu!? Strooooaaaa!!! Wat zeg je nou? Stroa!

25 maa: Duizenden legkippen worden geruimd in Hansweert. Sneu!

26 maa: De ‘s-Heerenhoekse Segway :-)

Morgen deel 2: april t/m juni

Oap boane eehne, de ploehe van Pl’ddet tehen de ploewhe van Neisens… Op boane tweeje…

Ik ben beland in een wereld waar het lijkt of de tijd 20 jaar heeft stil gestaan. In het houten kot ruikt het naar vers gezette koffie en au de toilette voor ouwe mannen. Als je hier niet bekend bent zou je een kaartmiddag voor ouderen verwachten, maar hier wordt topsport bedreven. In de kooien wordt het bolspel gespeeld. Een sport die voor de leek nog het meest weg heeft van jeu de boule, maar het kleine balletje is vervangen door een paaltje (staak) en de ijzeren ballen vervangen door houten discs die op kazen lijken.

Oap boane dreije, de ploehe van Meertens tehen de ploehe van Blommaert…
Eliane heeft het druk. Met precieze zet ze de namen op een papiertje, doet die in een plastic ringetje en gooit ze in de mayonaise emmer die vandaag als lotingsschaal dient. Eliane is wedstrijdleider en een beetje de moeder van dit toernooi. Met schelle stem zorgt ze dat iedereen op tijd aan zijn of haar wedstrijd kan beginnen.

Op boane eehne, moe de ploehe van Pl’ddet speelj’n!
Het lijkt een sport zonder internationale allure, maar het zou zomaar kunnen dat volgend jaar het krulbollen op de internationale UNESCO lijst komt te staan. De provincie Zeeland heeft de sport aangemeld voor de titel, want het is volgens hen een uniek stukje historie. Op de lijst staan bijvoorbeeld al de Spaanse Flamengo, en ook het Turkse olieworstelen prijkt op de lijst. Waarom zou het krulbollen er niet op horen?

Op boane tweeje, kan d’n volhende bolle behinn.
Ik hoop alleen van harte dat wanneer het krulbollen de UNESCO lijst haalt, Eliane er met naam bij komt te staan. Zij zorgde ervoor dat het Open NK krulbollen als een geoliede machine verliep en wij een aantal prachtige soundbites rijker waren.

De uitzending is HIER terug te bekijken.

Het is de 11e van de 11e. Het moment dat ik m’n carnavalsmuziek weer onder het stof vandaan haal en dat de voorbereidingen op het machtige feest beginnen. Het is ook de dag dat de raad van elf zich bekend maakt voor het nieuwe carnavalsseizoen. Vanavond om precies 11 minuten over 11 zal de prins van Paerehat zich bekend maken. En daarna volgt direct zijn gevolg.

Nu is die bekendmaking de laatste jaren niet zo’n spannende aangelegenheid, want de prins is al jaren Richard de 1e. Maar bij die prins loopt altijd een nar en dat wordt spannend vanavond! Vorig jaar nam Nar Kees (Witkam) afscheid na 30. In die 30 jaar is Kees uitgegroeid tot een icoon. Ik mocht toen, bij zijn afscheid, een reportage draaien over zijn laatste carnaval.

Dit jaar komt er een nieuwe zot op Paerehat. Maar wie!? Er gonzen hier al weken verschillende namen over het dorp, maar de definitieve naam is nog steeds niet uitgelekt. En dat is knap op een dorp als ‘s-Heerenhoek. Geinig vind ik het wel, dat ook mijn naam meegaat in het roddelcircuit. Ik ben vele jaren terug jeugdnar geweest en heb dus enige ervaring. Tevens ben ik ook niet vies van een lolletje tijdens carnaval. Maar laat ik iedereen uit de droom helpen… ik word het dus niet! Mijn carnavalsgroep is net iets belangrijker dan deze functie. Én, de vele verplichtingen tijdens deze dagen spreken me eerlijk gezegd niet ontzettend aan.

Wie overblijven zijn nog zo’n 3 serieuze kandidaten, dus ik ben benieuwd. Vanavond rond kwart over 11 in Eetcafé de Meiden gaan we het weten. En wil jij ook getuige zijn van dit spannende moment, dan kan dat natuurlijk. Iedereen is van harte uitgenodigd en de Zware Jongens komen ook langs.

En dan is de kop eraf en kunnen we de komende maanden weer broeien op een tof idee voor de carnavalsoptocht en uitkijken naar 5 fantastische dagen.  MUZIEK!

Het is weer eens wat anders dan een bakfiets. Bak op het schroot, piano aan het voorwiel en spelen maar!

De Vlamingen omschrijven de Koppenbergcross als de Ronde van Vlaanderen voor het veldrijden. De mooiste en meest prestigieuze wedstrijd van het seizoen. En dat op de dag de dat Allerheiligen worden geëerd.

Het is dus eigenlijk de feestdag waar stil wordt gestaan bij de martelaren van het Christendom. In Nederland is het al sinds 1960 geen feestdag meer en ook bij onze zuiderburen staat deze dag te wankelen. Want wie kent er nog 1 heilige of martelaar waar je een hele dag bij stil zou moeten staan?

Daar hebben de Vlamingen iets op verzonnen. Zij sturen 50 veldrijders naar de heilige wielergrond van de Koppenberg. Met veel gekreun en gepiep duwen de mannen zich 11 keer 23 % omhoog over soppige grasvelden vol verse koeienvlaaien. Wie als eerste na 11 rondjes weer bij de finish is mag zich deze dag de allerheiligste noemen. Win je op de Koppenberg, dan staat er over je hele seizoen al een heilig kruisje.

En er zijn nog meer raakvlakken, want de mogelijke heiligen die moeten worden besprenkelt met wijwater en bewierookt met organische stoffen. In de cross komt het wierook alleen vanaf een Camelsigaret en de besprenkeling geschied uit een verse pint van Primus Haacht. Het is een katholiek feest in een nieuw jasje, maar het werkt wanneer je ziet dat er 25.000 mensen op afkomen en ook nog eens zo’n 2 miljoen voor de buis zijn gekluisterd. Het Christendom kan er op deze manier nog zo’n 100′en jaren tegenaan.

Kevin Pauwels mag zich een jaar lang de allerheiligste noemen. Sven Nys en Zdenik Stybar waren vandaag de beste martelaren.

​Het heeft even geduurd, maar sinds gister is de gratis Omroep Zeeland app voor iPhone en Anroid beschikbaar. Ik heb er nu een dagje mee gespeeld en ben er blij mee. De app is overzichtelijk, snel en heeft een aantal handige opties. Zo is het delen van een artikel simpel door de ‘doorstuur button’ linksonderin bij nieuwsberichten. Binnen 2 klikken staat het bericht op facebook of twitter.

De tofste functie vind ik de mogelijkheid om pushberichten te ontvangen bij Breaking News. Een term die eigenlijk nog eens een keer verzeeeuwst moet worden. Ik kwam niet verder dan: “Hosternokke, ei’jt a uhore nieuws,” of, “Noe breekt m’n klomp nieuws.” Iemand een beter idee?

De twee andere grote functies zijn het live bekijken van de tv-uitzending of luisteren naar Omroep Zeeland radio. Hier in huis loopt de tv-uitzending vlekkeloos, maar ik vernam dat er een aantal mensen wat problemen hadden bij het bekijken van de feed. Ik weet van collega’s dat er hard aan wordt gewerkt om dit probleem op te lossen.

Nu is de app op zichzelf niet helemaal nieuwe, want deze app is een samenwerking tussen verschillende regionale omroepen. Een aantal brachten deze al een half jaar geleden uit. Die van Omroep Zeeland is, met nog een aantal omroepen, wat later gekomen. Maar, ik weet van collega’s dat de app voor de iPad niet lang op zich zal laten wachten en dat heeft nog geen 1 regionale.