MARTIGER.COM

#429 Wild West - część 11 - samolotem do Chicago

2011-05-11T16:16:00.000-07:00

Tempo pisania to już naprawdę mam bardzo opoźnione, mimo iż zarzekałem sie pare razy, że to nadrobie. Jest 11 maja 2011 a ja kończe pisać o sierpniu 2010. No ale obiecuje, że o wycieczce do Nowego Jorku, która tak niektórych interesuje napiszę zanim dojde do końca z innymi. Choć po drodzę muszę zaliczyć pisanie o Memphis i Little Rock z thanksgivving weekend.

W minionym poście pisałem o filmie, któy robie. No nic się od tego czasu nie zmieniło. Zapewne więc pozostanie tak jak jest .

Wracając do tematu. Etap podrózy z Rapid City samolotem był w dwóch etapach co można było na filmie zobaczyć. Z Rapid City do Denver oraz z Denver do Chicago. Jedyny ciekawy był ten pierwszy. W drugim widoków zbyt fantastycznych nie było. Wrecz były nudne.Polecam tym, którzy nie widzieli jeszcze film. Mnie sie najbardziej podobało ( co jest na poczatku ) jak samolot wyleciał nad chmury i widać było z nad nich wschód słońca.

Zdjecia poniżej pochodza z albumu z galerii [ 2010 ] 8.29.2010 Rapid City, SD to Denver, CO
http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625717984164/

Samolot jeszcze spał ja już nie

Wschód z chmurami, który cudownie wygląda własnie na filmie jak samolot je przeciął.

Och jak sie one pięknie kłebiły w tych promieniach

Ten widok mnie się bardzo podobał. Nawet ciężko by się było domyśleć, że to góry z samolotu. A ciekawe jak natura to wyżeźbiła. Jak się chodzi po tym to wygląda to takie wielkie. A z samolotu to tak jak by z rynny woda się po ziemi lała i tak sie glina rozmyła. Jacy my jesteśmy mali na tym świecie. W cale nie więksi od mrówek.

A domki to tylko kropczeki

Co jest ciekawe pola uprawne są tam w ksztalcie koła. Za pewne dlatego iż tak je latwiej nawadniać. Pewnie na środku znajduje się ramie, które obraca się wokoło i nawadnia. Bo niewiele zielonego widąc wokól poza tymi uprawami.

Te grzbiety gór wyglądają jak pozłacane

I znów uprawy tym razem, w kółka i paski

Świetnie to natura wyrzeźbiła

Farma wiatraków

Kolejne rzeźby natury

To tak wygląda jak ślady po kurzych łapach. Tyle, że w rozmiarze XXL to pewnie dinozaury tu biegały i te ślady po nich

Góry w Denver, Colorado. Podchodzimy do lądowania.

Teraz pola z bliska już

Trasa przelotu. Mniej wiecej wynosiła 300 mil

Druga część to w sumie fajnie wyglądało na lotnisku oraz podchodzenie do lądowania w Chicago ale to akurat jest ujęte na filmie

No to na dzień dobry mało nie wywołałem konfliktu Polsko - zydowskiego na ziemi amerykanskiej. Troche mnie ten gosciu wnerwial. Przypiał do łba jakiś kwadrat, reke sznurkiem obwiazał, zaczął jeczeć i kiwać się po kolei w każda strone świata. No to ja rozpiołem koszulke a tam miałem dość sporych rozmiaró krzyż Św. Benedykta ( dla nie wtajemniczonych krzyż od egzorcyzmów ) i się przeżegnałem patrzać na niego. Oj żydek mnie chciał wzrokiem zabić i coś mamrotał.

A wracając do skrzydeł, ogony Frontier Airlines mają różne zwierzaki.

Chmurki nad lotniskiem się fajnie ułożyły

Kolejny do startu, na filmie widać fajnie jak oprócz naszego wypychali jeszcze jeden

Troche kolory przerobiłem na tym zdjeciu

i na tym

\

Ten samolot leciał znacznie wyżej niż ten z Rapid City więc widać czarne niebo

Te sie fajnie ułożyły chmurki

Okrągłe osiedlana przedmieściach Chicago

Chicago Midway Airport

A te zdjęcia powyżej pochodzą z drugiego albumu 8.29.2010 Denver Colorado - Chicago, IL
http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625718102680/

i zachęcam do zobaczenia pozostałych zdjęć i filmu w poprzednim poście badz na YT

#428 Wild West - część 10 - nad chmurami robię film.

2011-04-11T20:40:00.000-07:00

Jak się można z tytułu domyśleć. A moi wierni czytelnicy wiedzą, że nadal brak mi weny twórczej. Robienie tego filmu to też komplenie mi nie idzie. 29 sierpnia wracałem z South Dakota. Jest 11 kwiecień 2011 a wersji filmu ile było to już nie pamiętam i nadal nie mam koncepsji na finalna.

View Rapid Airlines in a larger map

1200 mil, bo mniej wiecej tyle trwały oba loty. Materiału nagrałem 30 minut. Skruciłem go aktualnie do niecałych 10 minut poprzez przyspieszenie filmu razy 3. Dlatego niektóre sceny tak troche skaczą dziwnie szybko. No tak, niektore przydało by się wogule dalej wyciać, niektóre zwolnić.
Tylko tak sobie myślę co Was w tym filmie interesuje a co Was nei interesuje ? Ma ktoś pomysł co z tym filmem zrobić ?
Licze na opinie to może go w konću skończe. A w nastepnej części opisze zdjeciami podróż bo widoki były niesamowite.

#427 Wild West - część 9 - Mount Rushmore

2011-04-05T09:44:00.000-07:00

Kolejnym etapem podróży po Południowej Dakocie były głowy prezydentów. Mijaliśmy je w drodze do Crazy Horse ( o czym pisałem w części 8 ). Troche się nam pokrzyżowały plany. Gdyż nie tylko, że zaczął padać deszcz ale też zrobiło się ciemno.

View Larger Map

Za to mieliśmy okazję obejrzeć codzienna ceremonie właczenia świateł. Troche w ekstremalnych warunkach deszczowych ale daliśmy radę.
Ja się spodziewałem, że cały ten monument wygląda inaczej. Na fotografiach, które oglądałem, sądziłem, że podchodzi się bliżej i że to jest wieksze. Co prawda jest to sporych rozmiarów, ale u podnoża znajduje się coś w stylu amfiteatru.

To zdjęcie wykonałem, gdy jechaliśmy do Crazy Horse. Wybrałęm akurat droge by przejechać wpierw koło głów.

To już z drugiej strony

Tak obrazowo to te trzy zdjęcia powyżej były wykonane w nastepujacych miejscach. I w dodatku baaardzo wysoko w górach. Prezentacja poniżej jest w gadżecie Google Earth, jeżeli komuś nie wyświetla to trzeba zainstalować wg. informacji.

View Untitled in a larger map

Pogoda jak widać się psuła. Udało się nam do Crazy Horse dojechać jeszcze przed deszczem ale powrót już był w ulewie.

Po widoku nie udało mi się zrobić żadnego zdjecia już niestety. Gdyż musieliśmy przeczekać deszcz.

Tak to wyglądało z gonego tarasu widokowego. Poniżej był jakis weteran wojny, którego szczerze słuchałem piąte przez dziesiąte. Opowiadał jakieś historie. Później ceremonialnie ściagał flage etc..

Ale za to z całej historii udało mi się zrobić pierwsze i jak dotąd jedyne zdjęcie błyskawicy w moim życiu. Burza nad Rapid City, gdzie mieszkaliśmy. Po tym zdjęciu to troche obrazowo widać jak wysoko w górach są głowy prezydentów. Skoro widoczna burza była poniżej nas. Oj wysoko i stromo się jechało autem.

Zdjęcia powyżej pochodzą z kolekcji [ 2010 ] galeria 8.28.2010 Mount Rushmore National Memorial

http://www.flickr.com/photos/martiger/collections/72157623109681516/

#426 Wspomnien czar - cz.1

2011-03-27T13:32:00.000-07:00

Kiedys opisywalem dlaczego warto robic sobie zdjecia roznych sytuacji i jak dobrym narzedziem jest aparat w telefonie. To chyba najcudowniejsze urzadzenie do zatrzymywania chwili na wieki. Taka niedoceniana machina do podrozy w czasie i wspomnieniach. Wczoraj z bratem przegladalismy stare zdjecia zrobione telefonami. Tak sobie postanowilem troszke tych wspomnien przypomniec.

Na flickr ma specjalna kolekcje poswiecona wlasnie zdjeciom z telefonow.
Mobile Photography http://www.flickr.com/photos/martiger/collections/72157623877305841/
Pare wybranych najstarszych wspomnien dzis.
14 stycznia 2008
Pamietam, ze zrobione w Chicago ale zielonego pojecia nie mam co to za samochod

21 stycznia 2008.
Zdjecie zrobione przez mojego brata, gdzies w Colorado. Kiedy pick up wpadl w poslizg i wbil sie pod jego trucka. Kierowca mial tyle szczescia w nieszczesciu, ze go obrucilo i wbil sie tylem. W przeciwnym razie moglo by go juz nie byc.

A wszystko dlatego, iz przed truckiem brata wpadl w poslizg inny pick up i sie wywrucil.

No to jak juz tak zaczolem o samochodach to wygrzebie rozne zdjecia motoryzacyjne.

3 luty 2008
Moj Chrysler zakopany w bloto.. Oj ciezko bylo wyjechac z tego bajora.

11 wrzesnia 2008
A jak ja lubie te amerykanskie wozy strazackie

5 pazdziernik 2008
Czesto pod straza pozarna w River Grove staly wraki. Strazacy cwiczyli na nich akcje ratunkowe

13 listopad 2008

Ten pan na zdjeciu to kierowca limuzyny. Dobrze, ze na przednim siedzeniu siedzi tylko on. Moze zajac oba siedzenia.

23 grudnia 2008
Szkoda tylko, ze nie udalo mi sie wyrazniej zrobic. Jechalem do downtown. Bylo potwornie slisko od Belmont do North Ave. Chcialem zrobic zdjecie wlasnie jak slisko jest. Z boku z Belmont na autostrade wyjechal dosc szybkomercedes. Kierowca sie nie spodziewal, ze w tym miejscu bedzie slisko. Obrucilo go i wbil sie przodem pod ciezarowke. Akurat udalo mi sie zlapac ten moment jak uderza i poszli iskry.

12 stycznia 2009
Patrzac na znak i na widok to zdjecie zrobione na rozjezdzie Grand Ave i Fullerton w Chicago. Szkoda, ze wtedy telefon nie dopisywal sam geolokalizacji do zdjec.

7 marca 2009
To pamietam zrobione w Chicago w okolicy trojcowa. Tak zaparkowali aby sie dwa auta zmiescily pod garazem bez tarasowania chodnika

#425 Wild West - część 8 - Crazy Horse Monument

2011-03-18T08:03:00.000-07:00

Crazy Horse National Monument wyszperane przez kolegę na ulotkach w hotelu. 3 godziny drogi z Devils Tower na południowy wschód. Przynam się, że warto było to zobaczyć. jednakże byliśmy zawiedzeni. Z ulotek troche co innego wynikało niz zastaliśmy.

View Crazy Horse in a larger map

Przedewszystkim byliśmy przekonani iż można na to wyjść. Co się okazało nieprawdą, gdyż można ale tylko raz w roku. Poza tym była to najdroższa z atrakcji. Pewnie dlatego iż nadal zbierają na to pieniądze.

Historia powstania w skrucie jest taka, że kiedy wybudowano niedaleko głowy prezydentów, indianie sie oburzyli, że na ich ziemi stawia się pomnik białych którzy wyrżneli w pień ich. Więc grupka osób wpadła na pomysł na wybudowanie pomnika wodzowi indiańskiemu Crazy Horse ( Szalony Koń ). Na czele projektu stanął miedzy innymi jeden z budowniczych głów prezydentów polak niejaki Korczak Ziółkowski. I tu pragnę zaznaczyć, że słynne głowy prezydentów ( o czym w kolejnym poście będzie ) nie były przez niego zbudowane. O czym lubimy mówić, że to zrobił polak. On tylko brał udział w tym projekcie. Jak wyglądał Crazy horse to do końca nie wiadomo. Nie ma żadnej jego fotografii. Powiedzmy, że jego wizerunek zrobiono z opisu ludzi. Projekt jest robiony wyłacznie za prywatne pieniądze. Fundacja odrzuciła parokrotnie dotacje rządowe. Ma to być jakoby ukłon w strone indian, że nie jest to finansowane przez pieniadze oprawców. No pieknie. tyle tylko, że robią to od 1948 roku. Maja jak na razie część głowy. jak się można domyslać i co nam przewodnik powiedział w tym tepie to nawet nasze wnuki końca nie doczekają.

Tak ma wyglądać skończony pomink.

Indianin na koniu a jak widać w tle zbyt wiele tego od 1948 roku nie zrobili.

Ale na pewno będąc w okolicy trzeba to zobaczyć. Tym bardziej, że zbyt często nie wyjeżdza się w 17 godzin drogi a dodając to to już 19 od Chicago w tamte rejony.

Z pod muzeum indian nie wolno tam samemu iśc. Trzeba jechać autobusem z przewodnikiem. Pomijając, że wjazd kosztował $10 od osoby to za autobus kolejne $4. No ok zbieraja pieniadze na budowe. tak sobie to tlumacząc.

krótki film nagrany tam

Zdjęcia w tym poście pochodzą z kolekcji COLLECTION z roku [ 2010 ] album Crazy Horse http://www.flickr.com/photos/martiger/collections/

Link do albumu http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625592404731/with/5310995781/

#424 Wild West - część 7 - Devils Tower

2011-03-17T11:27:00.000-07:00

Devils Tower w Wyoming, dwie godziny drogi od naszego hotelu w Rapid City, South Dakota nie było w pierwotnym planie podróży. Jednakże nauczyłem się, że w hotelach zawsze są ulotki o lokalnych atrakcjach i to było miejsce, w które MUŚIELISMY POJECHAĆ.

Tak obrazowo to DT znajduje się 17 godzin jazdy od Chicago, 1645 km drogi.

View Devils Tower in a larger map

Devils Tower był pierwszym Amerykanskim Pomnikiem Narodowym, ustanowionym w 1906 roku. Jak to powstało, zakłada się że to powulkaniczna skała. Choć jak dokładnie takie coś się tam znalazło nie wiadomo. Są naukowe teorie etc... Ale są także legendy.

Skała była motywem w filmie Bliskie Spotkania Trzeciego Stopnia

A to krótki film, który zrobilem ja

No powiem, że zrobiło to na mnie kolosalne wrażenie.

Czerwona ziemia jak wszedzie po drodze

To jest świeta góra indian i zaleca sie pozostawanie na szlaku. Respektowanie świetosci tego miejsca oraz nie wolno pod żadnym pozorem ruszac tego co indianie tam pozostawiaja na drzewach. Jakkolwiek sie to na polski nazywa bylo tego sporo.

Obrazowo było pokazane na tablicy jak to moglo powstac, że cala skała jest spękana w kształt takich kolumn

Pare tysięcy osób według informacji wspina się na nią co roku

Widoki dookoła także były całkiem przyjemne

A co ciekawe kamień sypie się z niej praktycznie tylko w jedną strone

Zdjecia w tym poście pochodzą z kolekcji na flickr z roku 2010, album Devils Tower http://www.flickr.com/photos/martiger/collections/

Link bezpośrednio do albumu http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625585746813/with/5308164393/

#423 Wild West - czesc 6 - Rapid City do Devils Tower

2011-03-14T21:43:00.000-07:00

Kontynuujac wspomnienia z sierpnia. W poprzedniej czesci Wild West opisywalem Badlands w South Dakota. Nastepnego dnia tj. 28 sierpnia 2010 wybralismy sie z samego rana aby zwiedzic Devils Tower w Wyoming. 2 godziny, 109 mil drogi z hotelu na polnocny zachod do Wyoming. Kolejny stan, na ktorym stanela moja noga!

View Rapid City - Devils Tower in a larger map

Klimaty jak podczas calego tego wyjazdu niespotykane wczesniej. Podobne jak wczesniej prerie, pustkowia. Jednakze obszar troszke bardziej zabudowany.

Lubie ten obraz. Czesto spotykany na turystycznych trasach. RV z dopczepionym samohcodem. Jedzie sie wygodnym luksusowym RV z lozkiem, kuchnia etc.. a samochod sie ma doczepiony. Dojezdzajac na miejsce RV sluzy jako nocleg a samochodu nie trzeba juz wynajmowac.

Okolice Rapid City. Troche wiekszy ruch niz wczesniej. Sa samochody na drodze czesciej niz co pare kilometrow.

Czerwona powulkaniczna ziemia. Taka w South Dakota jak i Wyoming.

Co juz wieleokrotnie zauwazylem. Na tych pustkowiach jest bardzo wiele dealerow RV. Ciekawe. Bo w miastach ich jest malo.

Biedniejsi...

I bogatsi

Takich westernowych wjazdow z napisem " rancho " takze spotkalismy sporo.

Ladne te pagorki, gorki, wzgorza

Przekraczamy granice stanu Wyoming. Prawie w biegu udalo mi sie zlapac tablice informacyjna

Kolejne RV

Co juz zauwazylismy wczesniej. Wiekoszc truckow na tym wypizdowie ma doczepione dwie przyczepy.

Po malutku. Po prawie 2 godzinach drodzi zblizamy sie do Devils Tower

Ladna gorka z ladnym niebem

Ladnie wyglada ? Ladnie. A to wszystko na powulkanicznym prochu. Pod tym zielonym jest czerwony popiol.

W lewej czesci horyzontu kawalek widac Devils Tower. To tam jedziemy juz 100 mil.

Krotki postuj aby wykonac zdjecie celu.

Zdjecia w tym poscie pochodza z mojej galerii na flickr. Collection [ 2010 ] , album Rapid City - Devils Tower link do galerii na flickr

http://www.flickr.com/photos/martiger/collections/

Link wrpost do albumu, z ktorego pochodza zdjecia

http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625560358111/

#422 Nie płacz za Discovery, Endeavour się przygotowuje . . .

2011-03-01T20:41:00.000-08:00

Wiele osoób w tym ja przeżywaliśmy ubiegłotygodniowa misję wahadłowca Discovery jakby ostatnią. Tymczasem do startu przygotowuje się wahadłowiec Endeavour . . .

Hmm niestety nie miałem danego być w ubiegłym tygodniu na florydzie ale prześledziłem start aż od przygotowań o 11 przed południem do samego startu i wylotu na orbite około 4.14. O czym wkrotce. Wiele osób widziało oficjalne wideo NASA a ja znalazłem dziś wideo nakręcone z daleka.

Powracając do sedna. Misja STS 134 wahadłowca Endeavour planowana jest na 19 kwietnia tego roku. Ma byc przedostatnia misją. Później ma być jeszcze Atlantis. Endeavour dziś został przetrasportowany do Assembly Building w celu zaczepienia go do zewnętrznego zbiornika paliwa.

To będziemy mieli za trzy tygodnie już kolejne i jedno z ostatnich widowisk z serii wahadłowców,

#421 Siódmy astronauta, który polecial na ISS lotem STS-133 - Robonaut R2

2011-02-25T10:29:00.000-08:00

Miałem poświęcić tego posta wczorajszemu ostatniemu startowi promu Discovery lot STS-133. Jednakże większość ten start widziała, słyszała etc.. zatem poświecę go siodmemu astronaucie o którym się w mediach nie wspomina.

Robonaut R2 - tak nazywa się siódmy członek załogi wczorajszego lotu na międzynarodową stację kosmiczną. Pierwszy w historii humanoidalny robot.

I muszę przyznać, że wywołuje u mnie bardzo pozytywne odczucia. Nie tyle za to jak wygląda, lecz za sprawą " jego " wpisów na twitter. "jego", gdyż fajnie było w jednym z wpisów napisane, " twittować pomagają mi ludzie na ziemi "

Robonaut to program robotów kosmicznych NASA i GM oraz kilku innych firm. Wersja, która poleciała na stacje kosmiczną nazywa się R2 Robonaut. Jest pierwszym humanoidalnym robotem wysłanym w kosmos. Jego bliźniacza wersja znajduje się na ziemi do prowadzenia testów. Robot będzie "pracował" w module Destiny i co ciekawe zostanie odpakowany dopiero za pare miesięcy.

Krótka reklamówka misji, choć ciekawszy chyba wizualnie jest drugi film poświecony przygotowaniu robota do wysłania .

Bliźniacza wersja robota, która znajduje się na ziemi

Wiecej informacji już bardziej szczególowych można przeczytać na oficjalnej stronie programu
http://robonaut.jsc.nasa.gov/default.asp

Dla zainteresowanych konto na twitter http://twitter.com/#!/AstroRobonaut

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Pictures used in that post belongs to NASA and are embed from http://www.flickr.com/photos/nasarobonaut/

#420 Test blogger for android app

2011-02-21T07:50:00.001-08:00

Blogger wprowadzil dwa nowe narzedzia zwiazane z telefonami. Pierwszym z nich jest aplikacja dla systemu android pozwalajaca pisac posty wprost z telefonu. I w taki tez sposob ten post jest napisany. Zainteresowani moga znalesc odpowiednia aplikacje w markecie szukajac "blogger".
Drugim narzedziem jest dostosowywanie bloga do telefonow komorkowych bez koniecznosci zmieniania czegokolwiek w szablonie.
W ten sposob na przyklad mozna czytac mojego bloga na komputerze oraz w wersji mobilnej korzystajac z tego samego adresu www.martiger.com
Jeden maly blad jaki zauwazylem to taki, ze znacznie lepiej dostosowany jest do ekranu ( przynajmniej na moim telefonie ), kiedy w wersji mobilnej uzywam oryginalnego adresu http://martiger.blogspot.com. Coz mysle, ze niedlugo poprawia ten blad.

#419 Patrząc wstecz

2011-02-11T16:00:00.000-08:00

Jak by sie tak zastanowić to świat wygląda zupełnie inaczej w każda stronę. Inny jest świat patrząc w lustro. Inny jest świat patrząc wstecz. Inaczej wygląda świat jadąc na tylnym siedzeniu aniżeli z perspektywy kierowcy. Jest takie parenaście zjęć o ile żądnego nie pominołem, które są wstecz.

20 czerwca 2009 roku.
To zdjęcie wykonałem, kiedy jechaliśmy na floryde. Słońce zachodzące za Nashville w Tennesee. I o ile się nie pomyliłem to pierwsze z takich zdjęć. Dlaczego wstecz ? Bo w tym ujęciu jedynie było widać zachód słońca. Mieliśmy wynajety minivan. Za daleko było przechodzić przez siedzenia w tył. Pamiętam jak wszystko mnie wtedy w drodze do Miami zachwycało. Wszystko było inne jak dotychczas. Zresztą każdy kawałek Ameryki jest inny.

4 lipca 2010 roku.
Dixie Lee w stanie Tennessee. W drodze do Atlanty. Mgła. Mgła, która nas przywitała o świcie. Oprócz zdjęć, które zrobiłem jej przed nami. Obok nas. Ślad pozostał także z mgła we wstecznym lusterku.

Chwile pózniej za zakretem pomiedzy górami napokaliśmy most po którym jechał pociąg. W ostatniej chwili złapałem go przed nami. Na tym zdjęciu już za nami.

22 marca 2010
Ogden Ave, Chicago. Wracając do domu. Lubie patrzeć na miasto w tej perspektywie zawsze gdy wracam do domu tą drogą. Akurat idzie w taki sposób, że bardzo długo widać Willis Tower.

13 września 2010.
Na elektronicznym zoom w poprzednim telefonie

27 sierpień 2010
Głupio się zachwycać swoimi zdjećiami. Ale przyznam się ze to jedno z moich własnych paru ulubionych zdjęć. Taki widok widzieliśmy patrząc wstecz, kiedy słońce zaczeło się budzić podczas wyjazdu do South Dakota. przed nami czano, ciemno. Za nami budzi się dzień.

28 sierpień 2010
Podczas wyjazdu do Devills Tower w Wyoming z Rapid City w South Dakota.
Taka dłuuuga pusta prosta droga. Jakich tam wiele.

28 sierpnia 2010
Powrtót z Wyoming do South Dakota. Lekko podrasowane zdjęcie. Ale tak je lubie, że zrobiłem sobie z niego tapetę na telefon. I wbrew pozorą nie było zrobione koło samochodu. Zrobione podczas jazdy. Wystawiłem ręke z aparatem do tyłu za szybę.

25 listopad 2010
W drodze z Chicago do Memphis. Jak teraz patrzę na te krople deszczu. Jak sobie przypomnę tę deszczową pogodę wtedy, gdy wyjeżdzaliśmy, to w wydarzeniach późniejszych widzę dlaczego niebo płakało wtedy.

Zrobiłem przed tym postem taka mała galerie, poświęcona tym wszystkich fotką WSTECZ. Znajduję się tam także jak na razie pare innych zdjęć. Można ja obejrzeć pod linkiem http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157626032735732/with/3664332976/
bądź także na moim flickr, Collection -> The Best -> mirror/rear

#418 Chicago Blizzard 2011

2011-02-08T20:49:00.000-08:00

Chicago Blizzard 2011 - tak nazywa się to co nas spotkało tydzień temu. Blizzard - hmm jak by to przetlumaczyć ? Jak powiedział mój kolega amerykanin " blizzard jest wtedy, gdy jak przyjdzie to nie możesz jechać autem ani wyjść z domu ". I tak mniej więcej by to można opisać.

O tym, że nawiedzi nas aż tak wielka śnieżyca. Że spadnie ponad 24 cale śniegu i że odetnie nas od świata wiedzieliśmy od paru dni. Opady miały się zacząć w ubiegłą środe około 4 po południu. Trzeba przyznać, że wszelkie możliwe media i prognozy pogody ostrzegały nas przed tym już pare dni wcześniej. Co ciekawe zauważyłem, że w Polsce, że spadnie śnieg, deszcz czy przyjdzie powódź informuje się po fakcie. U nas mówiło się o tym już pare dni wcześniej.

J a w ten dzień pracowałem w wieżowcu nad samym jeziorem. Na 62 pietrze. Wiedziałem, że o 4tej najpoźniej musze zmykać do domu. Powiem, że z 62 piętra nie wygladało to tak tragicznie jak, gdy wyjechałem z parkunku autem. Jak mnie obrucił wiatr o 45 stopni to pomyślałem sobie ' no to będzie problem. Do pracy jechałem 40 minut. Z pracy prawie 4 godziny. Martwiłem się nie o to ile pojade, bo wiedziałem, że zajmie mi to sporo. Martwiłem się o to by wogule cało dojechać.

Tak dla porównania. Gdy byłem na Lake Point Tower 26 sierpnia pogoda była taka:

W ubiegła środe około południa był taki widok

O 4tej po południu wyglądało to już tak

Ulice zatkane na amen, wiele osób uciekało do domu. Do tego coraz więcej śniegu na drodze. Pługi sypały sól już od południa, ale takiego nateżenia opadów nie mieli wtedy nawet jak odgarniać bo nie mieli by jak przejechać.

Wiatrzycho jak pieron, normalnie huragan i tony śniegu lecące z nieba, tak się jechało już jakieś 10 km od domu.

Do domu to wogule miałem sie problem przedostać, gdyż dwa wiadukty nad torami byly zamknięte przez policję. Zasypane dostrzetnie śniegiem. Na trzeci z bieda wyjechałem. Co niektórzy mieli mniej szczęścia jak ten samochód który wiatr obrucił.

Skończyło sypać około 10 rano. I trzeba przyznać naszym drogowcą jak zawsze, że w przeciwnieństwie do Polski ich zima tu nigdy nie zaskakuje. Drogi już rano były tragiczne w jeżdzeniu. Ale pługi jeździły i odśnieżały, tak, że bardzo cieżko ale dało sie ruszyć z domu. Choć praktycznie wszytko było pozamykane. Żadko jakikolwiek sklep. Banki i cała reszta były zamknięte.

Jak wyjeżdzałem do brata z domu to było fajnie widać jak wszędzie całe okolice ludzie się chwycili za odśnieżanie pod domemami.
Widać też, że pługi przez noc mimo padającego śniegu nie próżnowały.

A teraz skala zniszczń. Najwięcej dokonało się ich na Lake Shore Drive, gdzie na pasie od strony jeziora utkneło ponad 1000 samochodów. Miasto, kolejne dwa dni je odkopywało.

Bardzo ubolewam, że nie wiedziałem o tym co się tam stało bo bym kolejka pojechał do miasta zrobić zdjęcia.

Znalazłem także dwa ciekawe filmy, które pokazują jak tragicznie tam wygladała sytuacja. Wiatr tak silnie wiał ze śniegiem od jeziora, że zasypał w momencie zakorkowana ulicę.

Tak wyglądało auto mojego brata, a raczej mogę powiedzieć, że znajdowało sie pod ta góra śniegu.

Inni sąsiedzi też nie mieli farta

Na tej drodze normalnie są cztery pasy, po dwa w każdym kierunku

Pare godzin później już było odśnieżone i dziesiątki ton soli, było już lepiej

Byliśmy ostrzegani od paru dni. Byliśmy przygotowani. Przeżyliśmy.

#417 Wild West - część 5 - Badlands National Park - zachód oraz film

2011-02-07T19:25:00.000-08:00

Na przeglądanych zdjęciach w internecie widziałem jak pięknie zmieniają sie kolory w badlands podczas zachodu słońca. I dlatego postanowiliśmy po południu wrucic tam z hotelu ponownie. Troche nam plany nie wyszły, nieżależnie od nas.

Tak to się już stało, iż pogoda nam trochę te plany pokrzyżowała. Dokładnie tam, gdzie zachodziło słońce na horyzoncie zebrały sie chmury i była burza. Ale jako taki widok udało się uchwycić.

Tam wszędzie podobno jest bardzo wiele susłow. Nie spotkaliśmy żadnego, za to bardzo wiele ostrzeżeń przed wężami. I to akurat dobra wiadomość, że żadnego nie było, gdyż uciekałbym pewnie szybciej niż struś pędziwiatr. Za to udało mi się złapać coś co przypominało koze. No przypominało i pewnie jakąś tam odmianą kozy było.

A tak juz wogule zaczynając to niezłe myśle promienie słońca złapałem razem z tymi balami siana, które mi się tam tak bardzo wszędzie podobały.

Przyroda w South Dakota zachwyca od nieba

aż do ziemi i wszędzie wokół

A to w oddali co sie tak leje to właśnie deszcz i burza. Piorunów neistety nie udało mi się złapać.

Zdjęcia powyżej pochodzą z kolekcji [ 2010 ] trzy galerie zatytuowane BADLANDS link do kolekcji http://www.flickr.com/photos/martiger/collections/72157623109681516/

Film. Pozostawiłem go bez muzyki, aby było słychać dzwięki albo raczej słychać czasami wiatr a czasami całkowitą ciszę, o której pisałem poprzednio.

#416 Wild West - część 4 - Badlands National Park

2011-02-02T19:12:00.000-08:00

Park narodowy badlands, to był nasz główny cel podróży. Może nie aż tyle, że główny lecz z tego powodu pojechaliśmy do South Dakota. Pomysłów było pare, lecz zdjęcia obejrzane na internecie przeważyły nad tym celem.

Czegoś takiego jak tam nie wyobrażałem sobie, że wogóle zobacze. Że wogóle coś takiego istnieje. Jak cała South Dakota, wielkie, olbrzymie puste tereny. Tak i ta ziemia jak daleko wzrokiem siegnąć była inna, pusta, taka nieziemska. Park ma prawie 100000 hektarów powierzni, tj. 244.000 akrów. Co kawałek ta ziemia jest inna, wyglada inaczej. Co jest bardzo ciekawe to co wydawało mi się na zdjeciach lita skałą jest powulkanicznym prochem. Wyglada to jak bardzo gruby piach, miejscami bardzo twardy, miejscami bardzo sypki. Ale patrzac na to oczyma z bliska widać, iż jest to popiól a nie skała.

Taka straszna cisza. Slychać własne myśli. Z daleka nadjeżdzające auto. Stoisz i patrzysz wokół i czujesz się jak na innej planecie. Jak gdyby w grze komputerowej, lub, gdybyś ubrał okulary 3D i był częścią jakiejś szalonej grafiki komputerowej.

W niektórych miejscach można spotkać takie złote pola. Te porozrzucane jeziorka z taka niebieską wszedzie wodą.

Pierwszy raz w życiu spotkałem kaktusy.:)

Poza granicą parku spotkaliśmy taki dom, w niesamowitym miejscu. Widoku im zazdroszczę. Poza granicą, gdyż wyjeżdzaliśmy i powracaliśmy do parku w róznych miejscach trzykrotnie.

Bilet za $10 był ważny 7 dni i placiło się za samochów a nie za osoby.

Ta część parku z tym kolrowym piachem zrobiła na mnie największe wrażenie.

A to tak by choć troszkę można było wyobraźić sobie jak to wszystko wielkie jest

Jeżeli coś na mnie zrobiło ostatnimi laty jakies wielkie wrażenie to z pewnością na pierwszym, bądź jednym z pierwszych miejsc wymieniłbym właśnie Badlands.

Jutro dalsza część opowieści z tego wyjazdu z końca sierpnia ubiegłego roku.

Zdjęcia powyżej pochodzą z trzech albumów poświeconych Badlands a znaleść je można w kolekcji [ 2010 ] w moim flickr pod linkiem http://www.flickr.com/photos/martiger Collection [ 2010 ] galerie BADLANDS , gdzie znajduje się wiele więcej zdjęć z bardzo róznymi widokami, których nie zobaczyliście tutaj.

#415 Wyjazd na długi weekend - cztery dni mojego blogowania LIVE

2010-11-24T23:53:00.000-08:00

Kolejny długi weekend zawitał do nas. Tym razem z okazji święta dziękczynienia. Zatem będzie krótka przerwa w pisaniu o South Dakota oraz Wyoming. Za to jak zawsze będe w miare na bierząco, nieraz co pare minut. Czasami co pare godzin relacjonował swój wyjazd online

Mapka poniżej przedstawia dotychczas przezemnie odwiedzone oraz planowane w krótce miejsca. To ta sama mapka,która znajduje się w zakładce bloga MAPA.

View Visited Places in a larger map

Nie będe zdradzał gdzie się wybieram można to będzie prześledzić samemu. Wyjeżdzamy już w sumie dziś co prawda pisząc to jest 2ga w nocy za 4 godziny wstaje w zatem 25 listopada a wracamy z niedzieli na poniedziałek 28/29 listopada.
Wpisy na żywo wraz ze zdjeciami i mapkami będą się pojawiały na żywo na moim blip'ie pod adresem

http://martiger.blip.pl

oraz zazwyczaj wieczorami naszego czasu będę wgrywał zdjęcia z komórki na flickr

http://www.flickr.com/photos/martiger

#414 Wild West - Rakieta nuklearna - Minuteman Missile

2010-11-21T19:46:00.000-08:00

Kolejnym etapem podróży po 1880 Town był co prawda już park narodowy Badlands ale o tym jest tak dużo pisania, iż postanowiłem troszke zamienić miejsca i opisać nasza wycieczke do silosów z rakietami nuklearnymi.

View Minuteman Missile Silo in a larger map

Cały kompleks, który można zwiedzać składa się z bazy wojskowej w Rapid City, Centrum Kontroli DELTA-01 oraz silosu z nieusbrojoną już rakietą. Oryginalnie kiedy rakiety były uzbrojone w okresie do 1994 roku znajdowało się 150 silosów z rakietami Minuteman II oraz 15 centrów kontroli. Aktualnie na obszarze South Dakota, Colorado oraz Wyoming znajduje sie 450 silosów z uzbrojonymi rakietami Minuteman III.
Silos, centrum kontroli zostało pozostawione do zwiedzania jako historyczne miejsce pamiątki po zimnej wojnie.

Launch Control Facility Delta-01

Centrum kontroli DELTA - 01 na zdjeciu powyżej nie udało nam się zwiedzić z blachego powodu. Jak się okazało a czego ja nie doczytałem na ich stronie, aby zwiedzać tzreba się było zapisać online minimum dwa tygodnie wcześniej na liste. Centrum składa się z obiektów nadzwiemnych oraz bunkra po ziemią, który się zwiedza.
Na filmie poniżej można zobaczyć jak to wygląda i do sziś ubolewam za to niedopatrzenie że tego nie zwiedziłem.

Minuteman Missile Silo Delta-09
Kolejne parenaście mil od DELTA - 01 znajduje się jedyny silos który można oglądać i tutaj kolejna wpadka część zdjęć mi się skasowała i nie udało się ich odzyskać. Silosy znajdują się na pustkowiach. Zreszta cała Południowa Dakota to preria i pustkowia, zapewne dlatego tam z dala od cywilizacji usytuowano te wszytkie rakiety.
Film poniżej to już nagrałem jak wyglada dojazd do takiego silosu.

Jako ciekawostke podam, że pokrywa silosa waży 110 ton. Otwierany przez zdetonowanie ładunku wybuchowego. Jest częściowo odsunięta a nad reszta zrobiono szklany daszek.

Troszke inaczej pisze na tej tablicze u wejscia niż na ich stronie, gdyż stwierdza, że silosów było nie 150 a 1000. Centrum DELTA- 01 ze zdjć i filmu powyżej znajduje się 11 mil od silosu i obsugiwało 10 silosów z rakietami.

Cały obszar silosu ma wielkość boiska futbolowego, znajduje się tam także wejscie do korytarzy podziemnych, anteny i centrum zasilania w energie.

A pod szklana pokrywa mamy taką oto rakietę

Zdjęcia pochodzą z albumu 8.27.2010 Minuteman Missile National Historic Site. Link do albumu http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625302787413/with/5190628481/

Strona internetowa tego miejsca, gdyby ktoś chciał więcej poczytać bądź się tam wybrać http://www.nps.gov/mimi/index.htm

Udało mi się znaleść chyba najdokładniejszy film ukazujący uruchomienie silosu, odpalenie rakiety i jej lot aż do oddzielenia się głowicy nuklearnej.

Titan Missile Museum, Arizona
W przyszłym roku planuję odwiedzić kompleks nuklearny w Arizona z rakietą typu Titan

#413 Wild West - część 2 - 1880 Town

2010-11-15T21:17:00.000-08:00

1880 TOWN znajdujące się około 20 mil na zachód od Murdo w South Dakota, jak wspomniałem w poprzednim poście było tak bardzo reklamowane pośrod prerii, którą przemierzaliśmy, że musieliśmy tam po prostu zajrzeć.

View south dakota wyoming trip in a larger map

View 1880 Town in a larger map

Miejsce rewelacyjne. Mnie się tak po części wydawało jak bym był na planie filmowym jakiegoś westernu bądź się przeniósł w czasie. U wejścia jest takie małe muzeum z wielka ilościa eksponatów z czasów dzikiego zachodu. Zreszta obsługa wygląda też jak z tamtych czasów. A później się zwiedza to miasteczko. Było bardzo wcześnie rano. Więc ludzi się wiele nie plątało. Na dodatek taki stary dziadek w starym stroju maszerował z koniem. Można się było tym zaprzegiem przejechać.

Stare chaty, praktycznie zachowane w oryginale.

PS. Zdjęcia poniżej to tylko część z wszsytkich jakie można obejrzeć w albumie

1880 Town South Dakota pod linkiem http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625258168169/with/5172980276/

Dość spory obszar całego miasteczka

Ta wanna na środku to mnie do dziś zastanawia

Prysznic znajdował się za hmmm SOCIAL CLUB, jak widać i wtedy była już agencja towarzyska

Najlepsze jest to MEMBERS ONLY i że nie wolno było zwierząt wprowadzać ha ha

Uroku wszystkiemu dodawało pasące się na łakach bydło - dodam, że żywe

Odwzorowanie tamtych czasów było dość dokładne

I jakiś hutnik, kowal, czy rzemieślnik

O proszę jak to kiedyś poczta się przemieszczała

Dyliżans widmo hehe jeden z co najmiej parudziesięciu tam

Więzienie i pewnie siedziba szeryfa

z szubienicą oczywiście

Ten cennik w hotelu mnei do dziś rozbawia. 25 centów za noc w nawiasie ( nie wiecej niż 3 osoby w łóżku ) hehe ciekawe jak oni sie pomieścili w trzy osoby w łóżku

Gabinet lekarski, w pełni wyposażony i higieniczny

Te koty były także prawdziwe. No z pewnością myszy w tym pruchnie nie braku

Dziadek jeździł sobie jak za dawnych czasów

" The MAGIC ELIXER "

Ziemia sprzedawana po indianach

A reszta zdjęć w albumie pod linkiem http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625258168169/with/5172428627/

i wiele więcej ciekawych zdjęć

#412 Wild West - cześć 1 - South Dakota pierwsze spojrzenie

2010-11-09T21:19:00.000-08:00

26 sierpnia w czwartek w nocy z okazji długiego weekendu, wyjechaliśmy do South Dakota oraz Wyoming. Około 15 godzin jazdy. I to była jedna z najlepszych wycieczek. Gdyz wszystko bylo zupełnie zupełnie inne niż dotychczas. Inny świat. Inny klimat. Zupełnie inne niespotykane dotychczas widoki.

Na początek troche na minus. Jak wszem i wobec wiadomo, uwielbiam robić zdjecia komórka. Z paru pomodów. Jednym z nich jest geolokalizacja zdjęć. Dzieki czemu mogę pózniej dopisywać umiejscowienie zdjęć na mapie z aparatu na podstawie tych zdjęć z komórki. Niestety zasięg w telefonie w South Dakota jest czasami. O internecie można tylko pomażyć. A system operacyjny w moim telefonie pokazuje tylko i wyłacznie lokalizacje gdy ma sieć 3G. I bardzo ubolewam nad tym, że nie mogę zlokalizować wszystkich zdjeć. A nawet nie jestem w stanie dokładnie zaznaczyć miejsca, od którego zdjecia robiłem.

View south dakota wyoming trip in a larger map

To mniej wiecej odcinek jaki jest opisany w tym poscie. Dokladnie niestety nie jestem w stanie go rozpoczac.

View Wild West 1 in a larger map

Do wyjazdu doszło jak zazwyczaj z przypadku. Plan był wyjazd do Nowego Jorku, to już chyba z 6 albo 7my wyjazd do NY, który skończył się gdzie indziej. Prawie wszytko było dopięte na ostatni guzik, aż dzień wcześniej zmieniłem plany na SD. Zapytałem brata, gdzie warto jechać około 15 godzin od Chicago. Powiedział jedźcie do Południowej Dakoty. Spradziłem zdjęcia na google i więcej się nie zastanawiałem.

Noc przespałem z paroma pobudkami. Wyjechaliśmy po 8 wieczorem. Za to rano ukazał mi się piekny widok wschodzącego za nami słońca. Cisza. Szum pędzącego samochodu. Pustki wokoło. Pustki przed nami.

Przed nami ciemno, za nami wschodzi słońce

Takiej drogi nie miałem nigdy wcześniej. Niby nic a jednocześnie tak wiele i tak ciekawie. Inny, nigdy wcześniej nie spotkany świat.

Pare minut po wschodzie słońca zjeżdzamy do Chamberlain. Pare kilometrów od autostrady znajduję się mała wioska, w której kompletnie nic nie ma a o godzinie 7mej rano jedyne co jest otwarte to McDonald's. Więc mamy jakieś śniadanie i kawe i jedyny aż do Rapid City włącznie internet. Wifi w McD. minimum kontaktu ze światem codziennym.

Po śniadaniu podjeżdzamy nad rzeke jedną z dwóch dróg w tej osadzie. Cisza. Błoga cisza. Jeszcze Księżyc na niebie się wznosi.

Dodam, że zdjęcie Księżyca zrobiłem z reki bez statywu, och się nie trzęsła na szczęście.

Wracamy z powrotem w kierunku I-90

Te pozwijane kręgi siana to charakterystyczny widok, który towarzyszł nam tam wszędzie. Nic tylko pagórki, trawa i wszechobecne kręgi siana.

Amerykańskie prerie. Pagóreczki, jakkolwiek to nazwać i ta inna zieleń.

Co ciekawe, ziemia jest tam czerwona, powulkaniczna.

Nicość, kręgi siana i czarne krowy. Wszedzie te czarne krowy. Nie było łaciatych jak mi znane lecz czarne.

Oprócz trawy i krów sie na niej pasących, dosłownie pare razy spotkaliśmy uprawe czegoś innego. Tym razem były to słoneczniki. Mmineliśmy może z dwa razy jeszcze zboża. I tak przez cały stan.

W całym stanie mieszka 800,000 mieszkańców. Największym miastem, które nawiasem mówiac mineliśmy w nocy jest Sioux Falls z 160.000. Docelowy punkt Rapid City ma niespełna 60.000 mieszkańców.
Nic zatem dziwnego, że na drogach panował cały dzień taki ruch jak na zdjeciach poniżej. Przez 3 dni raz spotkaliśmy policjanta i to właśnie w Rapid City. Predkość na drogach to 75 mil na godzine. U nas w Chicago to 55. Heh no jechaliśmy trochę szybciej niż 75.

Od samego poranka, widok nas bardzo ciekawił, interesował. Inna zieleń. Pagórki. Czerwona ziemia. Kręgi siana. Czarne krowy. Prawie żadnych zabudowań. Puste drogi. To tak jak cofnąć się w czasie do dzikiego zachodu, gdyby nie ta asfaltowa droga.

Jakiekolwiek atrakcje były tam dość mocno reklamowane. W pewnym momencie zaczeliśmy mijać pewne reklamy. Na tyle sporo ich było iż zdecydowaliśmy się to miejsce odwiedzić ale o tym już następnym razem.

Zdjęcia powyżej w tym poście pochodzą z albumu 8.27.2010 driving thru South Dakota. Wszystkie można obejrzeć pod linkiem http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625202232281/with/5153124068/ zapraszam.

#411 Amerykański sen - część 3 - w odpowiedzi na komentarz

2010-11-02T20:52:00.000-07:00

Dawno temu, bardzo dawno, gdyż było to 26 sierpnia w poście #401 World of Coca Cola Atlanta otrzymałem komentarz, do którego obiecałem się odnieśc. Mineło prawie trzy miesiace. Hmm zatem skoro obiecałem więc . . .

Komentarz brzmi tak:

Marcin pisze:

Ja na początek powiem tyle.... zdjęcia bardzo fajne tylko twój kodak wogóle nie trzyma balansu bieli i obiektyw jak dla mnie ma jeszcze gorszy niż ten co miałeś z980. Może mniej winietuje ten nowy ale to już szczegół. Nie zgodził bym się z tym co napisałeś na początku że wszystko co zrobią amerykanie jest takie ah i oh. Włąśnie że nie bo np słynne Mac'i są robione w malezji, chinach i na reszczie wschodnich państw a bebechy to zwykły intel niczym się nieróżniący od Della czy nawet MSI. Opakowanie jest tylko ładne i ma schludny desing. Następna rzecz że jedyny porządny komputer to był w Nasa w latach 70 i tyle. Inna rzecz to samochody. Dobre samochody były wytwarzane w Detroit i także w latach 60' i 70'. Teraźniejsze "amerykańce" są zwykłym plastikowym szmelcem który zaczyna skrzypieć po 40 tys mil i spalać paliwa w coraz to większych ilościach. Taaak taaak nawet Escalade!

Do muzeów nie mogę się doczepić bo nie wiem jakie są ale zdecydowanie polecam Paryż..... więcej sztuki, kultury i co najbardziej istotne historii, której Ameryka niestety zazdrości staremu kontynentowi bo po prostu jej nie posiada. 16 wiek... hehehe co to za historia.

Amerykanie cierpią na brak historii. Niestety!
Muszę powiedzieć że lubię twoje fotografie, na bieżąco je oglądam i podziwiam ale czasem jak coś napiszesz to.... Chłopie wracaj do Polski na mielonego, pochodzić po polskich polach, popatrzeć na piękne dziewczyny...

Pozdrawiam

Marcin

26 sierpnia 2010 07:38

- no tak, że mój Kodak wykrzywia rzeczywistość to ja wiem i już dawno na to zwrucilem uwagę. Ten aparat mam z paru powodów. Pierwszy nie chciało mi się do nauki wydawać wiecej aniżeli wydałem. Drugi powód mam bardzo duży sentyment do marki Kodak. A powód trzeci, że nie oczekujmy od aparatu za $300 możliwości jakie ma sprzęt za tysiące. Ja znam błedy tego aparatu chyba lepiej niż ktokolwiek inny. Ale też nie oczekiwałem od niego tego co bym miał wydając więcej. Powiem tak jako ciekawostke tyle, iż z wiosna zamierzam kupić Nikona. Jakiego jeszcze do końca nie wiem, ale to jedyna marka jaka została na polu boju moich marzeń.

- wiesz, jasne i zgadzam się w 100% że nie wszystko co amerykańskie jest och i ach. Jednakże nawiazując do tego maca, że robiony po biednych krajach. Hehe ja bardzo nie lubie tej marki. I zgadzam się w 100%, że głownie chodzi o design jak wygladaja a nie co potrafia. Zresztą sam mam paru znajomych, którzy kupili ich produkty wyłacznie ze wzgledu na wyglad. Trzy osoby jakie znam maja iPhona i żadna z nich nie ma ani jednej zgranej aplikacji. Mam znajomego, który kupił maca za prawie $3000 i opowiadał mi jakie on to ma możliwości i dysk. Sęk w tym, że ten ów kolega nie wiem, czy za ostatni rok zrobil wiecej niż 5 zdjęć i to w dodatku telefonem. A komputer wykorzystuje w 99% do czata, nasza-klasa i facebook. On by w zupelności miał dysk 10GB i by go nie zapełnił a co dopiero 500GB :)
Ale wracając do tematu.
Tak apple to szmelc ale trzeba przyznać, że z doskonałym marketingiem i się sprzedaje wyśmienicie. I niestety, chyba za wyjatkiem Samsunga, żadna inna marka nie osiagneła tego co marki amerykańskie. Nie ważne czy dobre czy złe ale się sprzedaje. I ciężko znaleść marki jakiś produktów z innych krajów które by cokolwiek osiagneły na skale światowa. Amerykanie w komputerach, technologii czy internecie wiodą prym i nie da się im tego zarzucić.

- Dobre samochoy były wytwarzane w Detroit i także w latach 60' i 70'. Teraźniejsze "amerykańce" są zwykłym plastikowym szmelcem który zaczyna skrzypieć po 40 tys mil i spalać paliwa w coraz to większych ilościachd
Z tym to sie w 95% nie zgadzam. Po pierwsze, na amerykańskie auta masz zazwyczaj 10 lat / 100000 mil gwarancji. Większośc japońskich np ma 3 / 36000.
A dam Ci może trzy przykłady na własnej skórze.
Pierwszy mój samochód jaki miałem Dodge Neon przjechał 137.000 mil. Miał jeden problem przy 130 tysiącach wysiadła pompa wodna. Koszt naprawy $250. Auto jeździło by nadal, gdyby mi go nie rozbito. Zero problemów z nim było. I znajomi chętnie by poświadczyli, że olej zmieniałem jak popadnie a u mechanika był jak zmieniałem opony tylko.
Drugi samochód jaki miałem to był Chrysler Concorde Limited. Przeżył 145.000 jak sie go pozbyłem. Rozsypała się w nim skrzynia. I w 100% jestem pewien, że wynikiem popsucia się skrzyni było to, że kupiłem go używany a miał trzy wypadki wcześniej o czym nie wiedziałem kupując go. Auto jako auto było rewelacyjne.
Trzeci mój samochód to także był Dodge Neon. Nazywałem go "cudowny samochód bo to cud, że jeździ". Kupiłem go 9 letniego do pracy. Pozbyłem się go we wrześniu tego roku. Auto miało na liczniku 200000 mil, 11 lat i nadal jeździło. Bez żadnych wiekszych napraw. Praktycznie bez żadnych napraw. Skrzynia i silnik były bez zarzutu. Jedyne naprawy jakie zaliczało to zmiana świec, olej. Co też w sumie nie naprawa tylko serwis.
Czwarty mój samochód teraz także jest amerykański.

Żadna z osób jakie znam, które maja amerykańskie auta nie ma z nimi zadnych problemów. Za to prawie każda osoba jaką znam, która ma europejskie badź japońskie ciągle ma problemy.

O dodam tak jeszcze.
Kolega ma Chevy Lumina ponad 200000 przejechane i śmiga dalej.
Moja ciotka ma Chevy Cavalier 12 letni, wymieniała w nim korek z baku.
Mój ojciec ma trzy amerykańskie. Z czego pick up ma ponad 240.000 przejechane, jest rozklekotany od przeładowywania a nadal jeździ.

Sorry ale w takich klasach jak SUV, RV, PickUp, Truck, MidS na prawde nie ma co porównywać nawet. Amerykanie maja najlepsze auta w tych klasach.
Że zjadają dużo paliwa ? ZJadały. Już nie. Ale pamiętaj, że nas na te duże silniki raz, że było stać. Paliwo jeszcze pare lat temu bylo $1,5 za galon czyli za 3,78 litra. Dwa, że amerykańskie auta śmigały te odległości tutaj a każde inne się sypały. Własnie o tym napisze odnośnie South Dakota / Wyoming wkrótce.

Podsumowując motoryzacje. Ja i nie tylko ja uważamy, że na amerykańskim rynku jakościowo niestety amerykańcom ustępuja wszyscy. Osławiona kiczem np toyota wogule się już sypie. W radio leci nawet taka reklama " naprawiliśmy już usterki w paru modelach toyoty i zapraszamy do naszego salonu po wielkie obniżki "
Inna sprawa, to komu sie jaki styl samochodu podoba. Mnie sie w 3/4 podobają amerykańskie. Zawsze mi sie podobały. Innym sie podobaja japońskie innym francuskie, włoskie etc...
Przynaję się od razu, że ja się motoryzacja interesuje na tyle na ile ona mnie otacza. Nie mam zielonego pojecia jak wyglądają obecnie produkowane Fiaty, Peugeot, Seat itd...

Sorry ale z tym stwierdzeniem " Dobre samochoy były wytwarzane w Detroit i także w latach 60' i 70'. Teraźniejsze "amerykańce" są zwykłym plastikowym szmelcem który zaczyna skrzypieć po 40 tys mil i spalać paliwa w coraz to większych ilościachd " sie nie zgadzam

- " Do muzeów nie mogę się doczepić bo nie wiem jakie są ale zdecydowanie polecam Paryż..... więcej sztuki, kultury i co najbardziej istotne historii, której Ameryka niestety zazdrości staremu kontynentowi bo po prostu jej nie posiada. 16 wiek... hehehe co to za historia. "
Hmm, wiesz co ja nie zauważyłem aby ktoś tu narzekał na brak historii. Myśle, że pomimo iż nie siega ona w tysiące lat wstecz to to co maja umieją dobrze wyeksponować. Jak ja wyjeżdzam z Chicago gdzieś na "wiochy" to mnie tam wszystko ciekawi, interesuje. Bo tego nie mam tutaj. Jak ktoś przyjeżdza do Chicago to robi na nim wrażenie miasto z budynkami po 100 pięter. Gigantyczna aglomeracja. Zabytki ?
Ja myśle, że równie duże wrażenie zrobi na kimś rzymskie koloseum czy Watykan jak Chicago jak sie go ne widziało.
Z tego co słyszałem i widziałem to w prawie 40 milionowej Polsce jedyne muzeum, które jest na poziomie zainteresowania to Muzeum Powstania Warszawskiego. Łazienki się sypią. A krakowski rynek wyglada tragicznie powyklejany reklamami. I co z tej historii np naszej polskiej czy walorów turystycznych jak nikt tego potencjału nie wykorzystuje ? Ani państwo jako instytuja ani biznes prywatny ?
A zdajesz sobie srpawe co by było gdyby jakieś takie zabytkowe miasteczko polskie popadło w ręce jankesów? Żyła złota.

Niesety NIESTETY ale my polacy nie mamy we krwi pewnych cech, których zazdroszcze ludzią tutaj. Ale o tym, jak nasi rodacy robia biznes w ameryce to napiszę za tydzień.

PS. mam nadziję, że ta odpowiedz będzie odneisiona jako zaczątek do dalszej polemiki a nie odnieśiona jako, że racja leży wyłacznie po mojej stronie. Ale szkoda, że niestety w polsce panuje taki mit wypaczonej ameryki...

Dodam tylko, że nie wszystko co amerykańskie uważam za super. Telefony kiedyś używałem Nokii teraz Samsunga od 5 lat a wszem i wobec wiadomo, że fanemjestem duńskiego lego a wode butelkowa piję wyłacznie francuską Evian :)

- poprzednie odcinki Amerykański sen można przeczytać klikając etykiete AMERICAN pod postem

#410 Dynia w Chicago

2010-11-01T21:27:00.000-07:00

No tak, zatem Halloween mielimy wczoraj. Od miesiąca a chyba nawet dłużej domy były dekorowane. Imprez troszke z tej okazji było i róznych festynów. Mnie sie udało, aż pięć zdjęć zrobić domów sasiadów i to w dodatku komórka, odwiedzić farme z dyniami i to w ostatniech chwili oraz zaliczyć dwie imprezy halloweenowe w sobote.

Na początek a raczej już od początku ponarzekam. Co mnie się w tym święcie nie podoba ? Wyłacznie to, że jest obchodzone także poza ameryka. A konkretnie mówie o Polsce, bo wiem, że tam też sie już rozprzestrzeniło. W Polsce jest Wszystkich Świetych, więc nie rozumiem po co ktoś dokłada coś co ani polskie nie jest, ani nie pasuje do polskiej tradycji i kultury? Amerykanie nie obchodzą ani 1 maja ani 3 maja ani 11 listopada ani 2 dnia świat Bożego Narodzenia itd... Oni maja swoje świeta, ze swojej kultury i niech tak pozostanie.

Co mnie się podoba ?
Pomarańczowy kolor halloween.
Przebieranie sie ludzi a było baaardzo ciekawie w barach jak sie fajnie poprzebierali.
Taki troche bajkowy świat jak ludzie fajnie domy poprzybierali.
Dzieci maja ucieche bo chodza po domach w kostiumach po cukierki i slodycze.

Dwa sety zdjęć jakie umiesciłem.
Pierwszy Halloween 2010 to set zdjeć z komórki a w nim między innymi przybrania domów.

to najlepiej ozdobiony dom w okolicy.

Ta wielka uśmiechnieta dynia mnie rozbawiala za każdym razem kiedy kolo niej przejeżdzałem.

Oraz drugi set 56 zdjęć 10,31,2010 Bengstons Pumpkin Farm w Homer Glen.
To taka farma w okolicy z dyniami i sporą ilością atrakcji dla dzieci, jak zabawy, wiele małych zwięrząt baby animals.

No i udało mi się oczywiście uchwycić zachód słońca, bo a jak wybrałem się tam po poludniu dopiero.

a więcej zdjęć w obu galeriach z linków powyżej ;) czyli te podrubione na zielono albo

album mobilny http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625263808358/with/5133142501/

album z farmy http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157625292890574/with/5138484920/

#409 South Dakota, Wyoming - mobile

2010-10-20T22:48:00.000-07:00

Zaleglosci na blogu mam ponad dwu miesieczne. Tak wiec dzis taka mala zapowiedz tego co miedzy innymi bedzie. A jako, ze jestem wielkim fanem zdjec z telefonu, geolokalizacji ogolnie fotografii i mobilnego zycia tak zatem wykorzystam to co udalo mi sie zrobic telefonem tej wycieczki.

Wyjechalem na dlugi weekend Labor Day. To byly chyba moje najwieksze wrazenia. Pomijajac jeden drobny szczegol, ze jedna osobe trzeba bylo tam zostawic aby dorosla do zycia w spoleczenstwie.

Zawsze sie ciesze z odwiedzania nowych miejsc. Czy mi sie podobaja czy nie. Zawsze mnie bardzo ciekawia. To akurat nie tylko mnie ciekawilo ale i zachwycilo.

Hmm bo sie rozpisze i nie bedzie o czym pisac pozniej jak juz bedzie sama wycieczka.

Wycieczka w zarysie na mapie wygladala tak

View south dakota wyoming trip in a larger map

I po krotce to o czym bedzie wkrotce. Acha zdjecia ponizej pochodza z mojej mobilnej galerii z albumu

mobile - South Dakota , Wyoming

fotografia praktycznie zaczela sie od wschodu slonca juz w poludniowej Dakocie.

Pierwszy punk to bylo Minuteman Missile Historic Site

Pozniej dwukrotnie cudowny park narodowy Badlands National Park w South Dakota

Nieziemskie widoki w obu stanach

Devils Tower w Wyoming

Crazy Horse w South Dakota

Ach zdjecia glow prezydentow z komorki nie mam. Hmm ciekawe dlaczego :-/

Denver w Colorado

i Chicago Midway Airport, tuz kolo domu

Wrazenia mam tak wielkie z tamtad, ze gdy zaczynam opowiadac komus to mowie i mowie i mowie. Tak, ze zapewniam, ze pisac to tez bedzie bardzo duzo na ten temat.

A poki co prosze poogladac wiecej zdjec w galerii mobilnej z linku powyzej lub

http://www.flickr.com/photos/martiger/sets/72157624874861340/

i zapewniam, ze to tylko niewielki fragment tego co zobaczycie.

Szkoda, ze zasiegu telefonu tam praktycznie wogule nigdzi nie bylo i nie dopisywalo mi geolokalizacjo do zdjec.

#408 Czwarty wieżowiec, z którego fotografowałem.

2010-10-19T21:39:00.000-07:00

Lake Point Tower prz Navy Pier to juz 4 z kolei wiezowiec w Chicago z którego udało mi sie robić zdjecia. Tym razem z 56 piętra. Po 103 i 101 pietrach w Willis Tower. 96 oraz 93 w John Hancock oraz 85 w Trump Tower.
Dzień przed wyjazdem do South Dakota oraz Wyoming. Akurat kiedy był festiwal żaglowców, na który niestety nie miałem czasu pójść ale za to pare zdjeć własnie z Lake Point Tower miasta oraz tych zaglowców.

View chicago 4 in a larger map

Budynek na którym byłem wygląda tak oto z zewnatrz.

A to już widok na północ

Swoja drogą to właśnie zauważyłem wklejając te zdjęcia ciekawe zjawisko. Chmury na niebie są wyłącznie nad lądem nie ma ich nad woda. Tak jak by powstawały lub kończyły się na lini lądu i wody.

oraz na wschód

Żaglowce przycumowane do Navy Pier

Zdjęcia pochodzą z albumu Chicago from Lake Point Tower

#407 Przed porankiem

2010-10-14T21:24:00.000-07:00

Jako, że na Air Show nie bardzo dotarłem o czym pisałem poprzednio za to jeszcze z lekkim wirem procentowym w głowie dotarłem na wschód słońca w Millenium Park oraz nad jezioro. Nie do końca zrobiłem takie zdjęcie na jakim mi zależalo. Albowiem chodziło mi o to by uchwycić promienie słońca w fasoli. Troche przeszkodziły chmury nad jeziorem.
Natomiast udało mi się choć zrobić Millenium Park bez ludzi oraz dość widowiskowe promienie słońca przy planetarium.

Zdjęcia podziełem na dwa albumy. Jeden z Millenium Park drugi z pod planetarium

8.15.2010 Sunrise to album z M 43 zdjecia w nim się znajdują. W roli głownej chicagowska fasola. I właśnie z tym ech pdwumiesiecznym opóźnieniem zauważyłem, że nie mam tutaj paru zdjęć z okolic parku.

8.15.2010 Sunrise at Planetarium to album 29 zdjec wykonanych przy planetarium.

#406 Chicago Air and Water Show 2010

2010-09-08T20:24:00.000-07:00

Tegoroczny Chicago Air and Water Show zapewne był rewelacyjny. Zapewne, gdyż z dwóch dni w jakie sie odbywał sobota / niedziela 14-15 sierpień 2010 to byłem...hmmm 2 godziny w sobote, niedziele to już przespałem. W sobotę wruciłem do domu o 5 tej rano, spałem do 1szej akurat udało mi sie na ostatnie dwie godziny zdążyć.

W niedziele o 4tej rano stwierdziłem, że i tak nie wytrzymam na słońcu po nieprzespanej nocy wiec udałem się na wschód słońca do downtown i nyny. Ale o tym innym razem.

Pare zdjęć udało mi się mimo to zrobić. Zawsze pozostają ubiegłoroczne oraz film. A już w krótce dojde z wpisami do chyba najciekawszych miejsc póki co mojego życia, Wyoming oraz South Dakota. Z bardzo obszernymi wpisami. Al eo tym wkrótce.

Zdjęcia z tegorocznego Air Show znajdują się w albumie

8.15.2010 Chicago Air and Water Show 2010

Zdjęcia z ubiegłego roku znajdują sie w albumie

Chicago Air and Water Show 2009

#405 Wausau Ballon Rally, Wisconsin

2010-09-04T20:58:00.000-07:00

Hmm... no cóż. Z długo oczekiwanego przezemnie wyjazdu na pokazy balonów to trzeba przyznać, że oczekiwałem wrażen i ich nie zabrakło. Trochę innych aniżeli oczekiwałem, ale zawsze to jakieś wrażenia. Tak wogule to było to 10 lipca. Czyli już prawie dwa miesiące temu.

Balonów miało być dwadzieścia pare. To zresztą nie jedyne pokazy w okolicach. Balony oczywiście były. Pokazy odbywały się przez trzy dni. Piątek, sobota, niedziela. Starty dwa razy dziennie. O wschodzie słońca i wieczorem. My byliśmy w sobote.
Przed wyjazdem sprawdziłem pogode. Zapowiada się słoneczny, bezchmurny dzień.
Za pewne nawet ten kto jeszcze nie widział zdjęć na flickr już się domyśla dlaczego piszę w taki sposób i dokłądam pogodę.

No więc tak, cztery godziny od Chicago a godzine od Wausał spotkaliśmy po drodze nagle to ...

Nagle, bo nie było to duże i zdawało się podąrzać w przeciwnym kierunku niż my. Więc luz. Zdjęcie ładne. Sprawdzam pogode na telefonie. Super świeci słońce. Chwile przed było tak...

Chwile później zresztą też.

Ok, cacy przyjeżdzamy na miejsce, piknik. Świeci słońce. Cudo. Nie ma mowy o deszczu bo chmur nie ma.
Paredziesiąt budek z żeberkami. Jeden namiot z piwem. Idziemy się napić. Mamy jakies trzy godziny do ballon glow - postawienia balonów o zachodzie śłońca aby sie fajnie świeciły.
Siedzimy sobie pod namiotem. Słońce świeci. Ale coś zaczyna mi wiac po nogach. Mówie ej klimatyzacja tu jest czy co ? Ale pod namiotem.

Widok miałem na północny zachód z krzesła. Ale czego Ci ludzie tak spieprzyaja ? Pali sie czy jak ?
I nagle. Jak nie pier....

Ok co po niektórzy to tylko namioty trzymali by ich nie porawało, inni natomiast pobijali rekord Guinessa w ilości osób jaka może wejsc do ubikacji na raz...

Równe 15 minut była taka ulewa, gradobicie i burza. Nie pamiętam czy ja kiedykolwiek w życiu na świeżym powietrzu przeżywałem armagedon.

Jak w zegarku mija 15 minut i koniec
Krajobraz jak po wojnie

Może film to lepiej przedstawi. Początek filmu to opisywane powyżej gradobicie. Reszta to już balony.

Z tym, że z tych dwudziestu paru balonów skończyło sie na tym, iż po burzy prubowano choć dwa postawić a efekt taki że nie było nic.

Reszta zdjęć w galerii pod linkiem

7.10.2010 Wausau Ballon Rally