<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0">
<channel>
<title>Ταξίδια στο παρελθόν</title>
<description>&quot; Είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό &#13;&#10;που είναι φτιαγμένα τα όνειρα και η μικρή &#13;&#10;ζωή μας διαρκεί όσο ένας ύπνος &quot;</description>
<language>el</language>
<pubDate>Sun, 25 Jun 2017 15:21:18 +0200</pubDate>
<lastBuildDate>Sun, 25 Jun 2017 15:21:18 +0200</lastBuildDate>
<generator>Phaistos Networks Blog Engine</generator>
<item><title>Κεφάλαιο 11</title>
<description><![CDATA[<span><p>- Κανείς λάθος γιατί δεν ξέρεις πως εξελίχτηκαν τα γεγονότα το
τελευταίο εικοσιτετράωρο Ανταμ, έχουμε μπλέξει και οι δυο θα σου τα
εξηγήσω όσο μπορώ καλύτερα.</p>
<p>Δεν την είχε δει ποτέ τόσο σοβαρή και προβληματισμένη, συνήθως
όταν ήταν μόνοι τους έκαναν πλάκα έλεγαν αστεία και όταν η συζήτηση
γύριζε στο σοβαρό η Μόνικα φρόντιζε να την στρέψει αλλού, αρκετά
προβλήματα έχουμε και οι δυο στην δουλεία μας δεν χρειάζεται να το
κάνουμε και μεταξύ μας του έλεγε.</p>
<p> </p>
<p>Ήταν αλήθεια ότι η Μόνικα ήταν πολύ σοβαρή σε ότι αφορούσε την
δουλεία της ένας από τους λόγους που έφτασε στην θέση της γενικής
διευθύντριας, στο κέντρο ελέγχου συσσωρευτών ενέργειας &. Σε
συνδυασμό με τις γνώσεις της που φρόντιζε να τις κρατά ενημερωμένες
μελετώντας τις νεώτερες εξελίξεις στον Τομέα της τουλάχιστον 10 με
15 ώρες την εβδομάδα κλέβοντας από τον χρόνο ανάπαυσης της και
αναπόφευκτα και από τον χρόνο που είχαν μαζί.</p>
<p> </p>
<p>- Λοιπόν τι ακριβώς συμβαίνει και πως είναι δυνατόν το δικό μου
πρόβλημα να έγινε τώρα και δικό σου, δεν μπορώ να καταλάβω, σε
ακούω λοιπόν δεν νομίζω ότι είναι πιθανόν οι δουλείες μας δεν έχουν
τίποτε κοινό και&</p>
<p> </p>
<p>- Άκουσε με και θα καταλάβεις Ανταμ εκείνο που περιπλέκει τα
πράγματα είναι η ενεργειακή κρίση όσο και να σου φαίνεται παράξενο
αυτό είναι που μας έμπλεξε και τους δυο!</p>
<p> </p>
<p>- Μισό λεπτό Μόνικα, της έκανε νόημα δείχνοντας το στήθος του
στο σημείο που βρίσκονταν κρεμασμένο από μια ασημένια αλυσιδίτσα το
Personal Rescue Chip  σήκωσε τα χέρια του και ξεκούμπωσε το κλίπ
πίσω από το λαιμό του εκείνη κατάλαβε και εκανε την ίδια κίνηση ,
έβγαλαν ταυτόχρονα και οι δυο τις αλυσιδίτσες και ρίχνοντας μια
μάτια γύρω εάν τους έβλεπε κανείς τις αντάλλαξαν και τις
ξαναφόρεσαν.</p>
<p> </p>
<p>- Τώρα έχουμε 20 λεπτά να μιλήσουμε ελευθέρα προς το παρόν ο
<em style="mso-bidi-font-style: normal">κεντρικός</em> θα νομίζει
ότι όλα είναι εντάξει.</p>
<p> </p>
<p>Ήταν ένα κόλπο που είχε μάθει από τους Hackers όταν είχε
αγοράσει το μαραφέτι που χρησιμοποιούσε για να μιλάει ελευθέρα με
τον Τόμ, του το έδειξαν σαν δώρο μετά το καθόλου ευκαταφρόνητο πόσο
που τους είχε δώσει τότε.</p>
<p> </p>
<p>Τα PRC που υποχρεωτικά φορούσαν στο λαιμό όλοι οι κάτοικοι του
γαλαξία είχαν σαν υποτιθέμενο βασικό σκοπό να προστατευτούν αυτούς
που τα φορούσαν από ξαφνικά γεγονότα, πρώτον κατέγραφαν όλες τις
βασικές λειτουργίες του οργανισμού ώστε εάν κάτι δεν πήγαινε καλά
ειδοποιούσαν αυτόματα τον κεντρικό υπολογιστή για οργανικό πρόβλημα
καθώς και για το ακριβές σημείο που βρίσκονταν εκείνη την στιγμή το
άτομο ώστε να σπεύσουν να του προσφέρουν βοήθεια.</p>
<p> </p>
<p>* Personal Rescue Chip ( PRC ) = Ατομικό Σύστημα Διάσωσης.</p>
<p> 

© 2005, Νάσος Παπαθεοδώρου


Συνεχίζεται.....</p>
<p> </p>
<p> </p>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-11.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-11.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-11.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-21T14:04:36+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 10</title>
<description><![CDATA[<span><p>Είχε επιλέξει με την Μόνικα αυτό το χώρο όταν ήθελαν να μιλήσουν
με την ησυχία τους , σίγουροι ότι δεν θα πέσουν επάνω σε κανένα
γνωστό τους και όχι γιατί άρεσε ιδιαίτερα στην Μόνικα που συνήθως
γκρίνιαζε όταν εκείνος επέμενε να συναντηθούν εκεί, αλήθεια
σκέφτηκε κάτι με τραβάει σε αυτό το άβολο μέρος.</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την σκέψη του η είσοδος ανοιξε και
μπήκε η Μόνικα, έριξε μια μάτια προς το μέρος του και άρχισε να
περπατά με εκείνο το ανάλαφρο, όχι ακριβώς προκλητικό βήμα της αλλά
σίγουρα θα μπορούσε να το ονομάσει αισθησιακο, ηταν το συναισθημα
που ενοιωσε όταν την ειδε για πρώτη φορά πριν τρία χρόνια και ακόμη
κάθε φορά που την έβλεπε ένοιωθε το ιδιο.</p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>Μερικοί θαμώνες γύρισαν και την κοίταξαν με ενδιαφέρον, σίγουρα
τραβούσε την προσοχή την αρσενικών όπου και να πήγαιναν ήταν
εντυπωσιακή γυναίκα αρκετά όμορφη όχι ιδιαίτερα ψηλή, λεπτή με
στητό στήθος που εάν το κοίταζες θα έβλεπες ότι κάτω από το
ανάλαφρο μπλουζάκι της δεν φορούσε τίποτε, εάν το φως έπεφτε με μια
ορισμένη γωνία το μπλουζάκι γινόταν διαφανές και διέκρινες
ολοκάθαρα το τέλειο περίγραμμα του και τις προκλητικές ρόγες του, η
μέση της λεπτή οι λεκάνες της ελαφρά φαρδύτερες από το κανονικό και
εκείνα τα ατελείωτα πόδια της με τις καλοσχηματισμένες γάμπες της
να φαίνονται μέχρι ψηλά, η κοντή φουστίτσα που φορούσε  δεν έκρυβε
και πολλά εξάλλου.  </p>
<p> </p>
<p>Σίγουρα οι περισσότεροι την ονειρεύονται κιόλας στο κρεβάτι τους
σκέφτηκε ο Ανταμ σκέψη που τον εκνεύριζε αλλά και τον ερέθιζε
ταυτόχρονα, τι μπελάς αν δεν είχαν γίνει όλα αυτά τώρα θα
βρισκόντουσαν στο διαμέρισμα του και σίγουρα το πρώτο πράγμα που θα
έκανα θα ήταν&.</p>
<p> </p>
<p>-Γεια σου Ανταμ διέκοψε τις σκέψεις του η απαλή βελούδινη φωνή
της Μόνικα, Ανταμ; χρόνια έχει να με πει έτσι που πήγε το αγάπη
μου;</p>
<p> </p>
<p>Σηκώθηκε μηχανικά και τράβηξε την καρέκλα δίπλα του για να
καθίσει, ευχαριστώ είπε εκείνη και κάθισε στην καρέκλα με μια
κίνηση που αναγκαστικά η κοντή φουστίτσα της σχεδόν εξαφανίστηκε
αποκαλύπτοντας και το υπόλοιπο από τις γάμπες της, εκείνη δεν έκανε
καμία προσπάθεια να την επαναφέρει σημάδι ότι ο νους της ήταν σε
κάτι πολύ σοβαρό δεν συνήθιζε να προκαλεί  κάτι που ο Ανταμ
εκτιμούσε ιδιαίτερα  η σχέση του με την Μόνικα είχε κρατήσει τόσο
πολύ σε σχέση με τις προηγούμενες γιατί ήξερε ότι η Μόνικα δεν ήταν
από τις γυναίκες που αναζητούσαν εφήμερες σχέσεις  κάτι πολύ
συνηθισμένο και καθόλου μεμπτό βέβαια  αλλά εκείνο που τελικά τους
ένωσε ήταν η ιδιοσυγκρασία τους που σε αυτόν το Τομέα ήταν
<em style="mso-bidi-font-style: normal">παλιομοδίτικη</em>.   </p>
<p> </p>
<p> Ανταμ τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και θα γίνουν ακόμη
σοβαρότερα εάν δεν σκεφτούμε πολύ καλά τις επόμενες κινήσεις μας θα
βρεθούμε και οι δυο άσχημα μπλεγμένοι.</p>
<p> </p>
<p>- Μόνικα δεν καταλαβαίνω τι προσπαθείς να μου πεις, εγώ είμαι
μπλεγμένος εσύ δεν έχεις να φοβηθείς τίποτε.


© 2005, Νάσος Παπαθεοδώρου


Συνεχίζεται.....

</p>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-10.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-10.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-10.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-17T20:19:55+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 9</title>
<description><![CDATA[<span><p>Είχε ήδη φτάσει έξω από το Old Times, μια μικρή επιγραφή με
καλλιτεχνικά φωτεινά γράμματα νέον σε μπλε χρώμα που δήλωνε
ταυτόχρονα δυο πράγματα το όνομα του μπαρ και την ταυτότητα του,-
οι επιγραφές νέον είχαν ξεπεραστεί εδώ και πολλά χρόνια - μπήκε στο
εσωτερικό ανοίγοντας την πόρτα με το χέρι πράγμα που την πρώτη φορά
που είχε έρθει εδώ του φάνηκα παράξενο και άβολο αλλά γρήγορα
κατάλαβε ότι ήταν και αυτό μέρος του ντεκόρ.</p>
<p>Οι ιδιοκτήτες για να ακριβολογούμε ο ιδιοκτήτης ο Μάικλ, είχε
-όπως του εξήγησε αργότερα που είχαν γνωριστεί - το πάθος να
συλλέγει σπάνια αντικείμενα από το παρελθόν - παλιά τα έλεγαν
αντίκες του είχε πει - και κάποια στιγμή του φάνηκε καλή ιδέα να
φτιάξει αυτό το στέκι. Στην αρχή του είχε φανεί απλό αλλά όταν
έμπλεξε με την <em style="mso-bidi-font-style: normal">επιτροπή
έλεγχου δημόσιων χωρών</em> κατάλαβε την δυσκολία του εγχειρήματος,
ήταν όμως άνθρωπος που δεν το έβαζε εύκολα κάτω και έτσι από πείσμα
κατάφερε να φτιάξει αυτόν το χώρο</p>
<p>Ο χώρος τελικά του βγήκε αρκετά διαφορετικός από αυτόν που είχε
αρχικά σχεδιάσει γιατί οι κανονισμοί ήταν τόσο πολύπλοκοι, - ο
σκοπός τους βέβαια ήταν να αποτρέψουν την δημιουργία χωρών που
θύμιζαν την ζωή στην επιφάνεια για να μην θυμάται κανείς πως ήταν
πριν - πράγμα που φαίνονταν λογικό στις αρχές μετά την <em style="mso-bidi-font-style: normal">μεγάλη αλλαγή</em> - αλλά τώρα δε
είχε κανένα νόημα,- ο νόμος όμως παρέμεινε - μετά από τόσες γενιές
οι πάντες θεωρούσαν φυσιολογικό και αρκετά βολικό να ζουν κάτω από
το νερό εξ' αλλού τι να έκαναν στην επιφάνεια;</p>
<p>Εκεί δεν υπήρχαν παρά μόνο οι ηλιακοί συσσωρευτές ενέργειας και
οι τεχνικοί που εργάζονταν στις εγκαταστάσεις δεν υπήρχε πια τίποτε
που να θυμίζει την εικόνα από την επιφάνεια όπως ήταν τρείς
εκατοντάδες χρόνια πριν, τώρα ήταν πια ένα τοπίο που παλιά θα το
ονόμαζαν <em style="mso-bidi-font-style: normal">Σεληνιακό.</em></p>
<p>Έρημος παντού ελάχιστα μέρη ήταν πράσινα και αυτό χάρις στην
προσπάθεια όχι βέβαια τόσο έντονη πια για πιο λόγο άλλωστε που είχε
γίνει παλιότερα να επανέλθει ο πλανήτης στην παλιά του κατάσταση,
έργο που απαιτούσε πολύ χρόνο και τεράστιες δαπάνες που τελικά
εγκαταλείφθηκε σαν άσκοπο, ποιος νέος θα ήθελε να κατοικήσει στην
επιφάνεια και γιατί;</p>
<p>Έριξε μια μάτια στον απέναντι τοίχο που ο Μάικλ είχε τοποθετήσει
ένα στρογγυλό αντικείμενο με δείκτες που μετακινούμενοι έδειχναν
την ώρα  -είναι από τις πιο σπάνιες αντίκες μου του είχε πει κάποτε
- σύμφωνα με αυτή την αρχαιολογία η ώρα ήταν 3.45 η Μόνικα έπρεπε
να φτάσει από στιγμή σε στιγμή.</p>
<p>Ο Άνταμ κατευθύνθηκε στην συνηθισμένη τους θέση στο τέταρτο
επίπεδο, ο χώρος ήταν διασκευασμένος έτσι ώστε να χωράει πιο
πολλούς θαμώνες σε επίπεδα τόσο χαμηλά  που έπρεπε να βαδίζεις
σκυφτός για να καθίσεις στο παλιομοδίτικο τραπέζι και στις επίσης
παλιομοδίτικες καρέκλες εξαιρετικά άβολες φραγμένες από ξύλο και
ένα υποτυπώδες υποτίθεται αναπαυτικό υλικό στο μέρος που
καθόσουν.</p>
<p>Δεν μπορώ να καταλάβω τι βρίσκουν σε αυτό το χώρο και μαζεύονται
τόσο πολλοί ιδιαίτερα τις βράδυνες ώρες εγώ δεν βλέπω την ώρα να
επιστρέψω από τα ταξίδια μου, το πιο βασανιστικό πράγμα είναι που
είμαι αναγκασμένος να περιμένω την επόμενη αποστολή, τρεις
ατελείωτες μέρες κλεισμένος σε εκείνο το τεράστιο άβολο δωμάτιο του
Ξενοδοχείου, άσε που δεν κατάφερα να κοιμηθώ ποτέ της προκοπής σε
εκείνα τα κρεβάτια.</p>
<div style="TEXT-ALIGN: right">

© 2005, Νάσος Παπαθεοδώρου


Συνεχίζεται.....
</div>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-9.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-9.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-9.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-12T23:04:45+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 8</title>
<description><![CDATA[<span><div align="left">
Πρέπει να ντυθώ για να προλάβω το ραντεβού με την Μόνικα, δεν της
αρέσει καθόλου να την "στήνουν" αυτό μου έλειπε να ακούσω πάλι
γκρίνιες, δεν είναι ώρα για τέτοια.

</div>
<div align="left">
Φόρεσε ένα απλό μπλουζάκι και το καφέ του παντελόνι εντελώς
μηχανικά έριξε μια μάτια στον καθρέφτη εντάξει είμαι μονολόγησε,
Τόμ μην ανοίξεις σε κανένα εντάξει;


Ο.Κ απάντησε μονολεκτικά ο Τόμ σημάδι ότι αναγνώριζε την
σοβαρότητα των περιστάσεων, συνήθως του έλεγε κάποιο αστειάκι
όταν ο Ανταμ πήγαινε σε ραντεβού με την Μόνικα, αυτή τη φορά
φρόντισε να το παραλείψει.


Βγήκε βιαστικά από το διαμέρισμα του και ξεκίνησε για τον
διάδρομο G12 είναι η πιο σύντομη διαδρομή σκέφτηκε και δεν έχει
και πολύ κίνηση δεν έχω όρεξη να συναντήσω κανέναν γνωστό ειδικά
σήμερα.

Είχε ήδη φτάσει στην διασταύρωση για τον G12 , μπήκε μέσα και
κατευθύνθηκε προς τον κυλιόμενο διάδρομο δεξιά, μόλις πάτησε το
πόδι του άρχισε να κινείται με τον ρυθμό του διαδρόμου, κοίταξε
απέναντι λίγα άτομα πήγαιναν προς την αντίθετη κατεύθυνση στον
αριστερό διάδρομο, στο κέντρο όπου υπήρχαν δυο λωρίδες
κυκλοφορίας οχημάτων - χωρισμένα -  από τους διαδρόμους με
κιγκλιδώματα κυκλοφορούσαν σε δυο λωρίδες τα ηλεκτρικά οχήματα
μεταφοράς εμπορευμάτων.


Έριξε μια αφηρημένη μάτια στα τεραστία κυκλικά παράθυρα στα
πλάγια του διαδρόμου, χοντρά κρύσταλλα για να αντέχουν την πίεση
του θαλασσινού νερού που περιέβαλε το διάδρομο - τόσο χοντρά που
μεγέθυναν τα αντικείμενα που υπήρχαν από έξω χιλιάδες μικρά
ψαράκια τραβηγμένα από το φως που έβγαινε από τον διάδρομο
τριγύριζαν αμέριμνα ψάχνοντας για τροφή κάπου-κάπου εμφανίζονταν
μεγαλύτερα ψαριά τότε τα μικρότερα προσπαθούσαν να ξεφύγουν
μερικά τα κατάφερναν τα υπόλοιπα κατέληγαν στο στομάχι των
μεγαλύτερων, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρο σκέφτηκε, νόμος της
φύσης για την επιβίωση καλα αλλά και μέσα εδώ τα μεγάλα ψαριά
τρώνε τα μικρά, όχι για την επιβίωση τους βέβαια αλλά για να
αποκτήσουν μεγαλύτερη εξουσία θυμήθηκε ότι στο παρελθόν οι
άνθρωποι έκαναν το ίδιο για να αποκτήσουν εκτός από εξουσία και
περισσότερα χρήματα και όσο περισσότερο είχαν τόσο τους άνοιγε η
όρεξη και τόσο περισσότερα μικρά ψαράκια κατάπιναν, τουλάχιστον
τώρα που η έννοια χρήμα έχει ξεχαστεί * το κάνουν μόνο για
εξουσία τελικά με το ίδιο αποτέλεσμα, δεν βαριέσαι τα τελευταία
χρόνια έγιναν τόσες επιστημονικές ανακαλύψεις που αν τολμούσες να
τις αναφέρεις σε κάποιο ταξίδι στο παρελθόν θα εξασφάλιζες
σίγουρα μια θέση σε φρενοκομείο, αλλά ανακάλυψη που θα σταματήσει
την ανθρώπινη απληστία δεν πρόκειται να γίνει εις τους αιώνες των
αιώνων.


Είχε απορροφηθεί τόσο πολύ με τις σκέψεις που παραλίγο θα
προσπερνούσε την έξοδο προς το Old Times γύρισε δεξιά και μπήκε
σε έναν μικρότερο διάδρομο στο κέντρο υπήρχε μόνο μια λωρίδα
κυκλοφορίας οχημάτων και ήταν σαφώς μικρότερος πιο στενός και πιο
χαμηλός από τον κεντρικό που είχε εγκαταλείψει λίγες στιγμές
πριν, τα παράθυρα πιο μικρά και σε πιο αραιά διαστήματα μεταξύ
τους ο φωτισμός χαμηλότερος, ήταν απλά ένας βοηθητικός διάδρομος
που οδηγούσε σε μερικά μπαρ και δυο τρεις εγκαταστάσεις με
γραφεία μικρών εταιρειών, που δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το
κόστος μεγαλύτερων και κεντρικότερων γραφείων.  


<div style="TEXT-ALIGN: right">

© 2005, Νάσος Παπαθεοδώρου

Συνεχίζεται.....
</div>
</div>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/22978.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/22978.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/22978.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-10T22:16:35+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 7</title>
<description><![CDATA[<span><p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Αρχίζω λοιπόν όλη η ιστορία ξεκίνησε από πολύ παλιά όταν οι επιστήμονες άρχισαν να ψάχνουν την θεωρία του Αϊνστάιν περί σχετικότητας και ειδικής θεωρίας της σχετικότητας.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Για πολλά χρόνια δεν μπορούσαν να βρουν λύση άσε που τελικά <em>σχεδόν</em> κανείς δεν πίστευε τελικά ότι ο χρόνος και ο χώρος αποτελούν ένα σύνολο και ότι απλά τυχαίνει να βρίσκεσαι σε κάποιο σημείο του χρόνου πίστευαν ότι ο χρόνος κυλάει μόνο προς τα εμπρός, δηλαδή το μέλλον δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη όσο για το παρελθόν απλά δεν ήξεραν πώς να κινηθούν πανω στην γραμμή του χρόνου να γυρίσουν σε οποία χρονολογία επέλεγαν και το χειρότερο εάν θα μπορούσαν τελικά να επιστρέψουν μετά από ένα τέτοιο ταξίδι στην εποχή τους.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Προς το παρόν δεν θα σου εξηγήσω βαρετές τεχνικές λεπτομέρειες, απλά θα σου θυμίσω ότι τα πρώτα <em>χωροχρονικά ταξίδια</em> έγιναν με κατεύθυνση προς το παρελθόν, με αρκετά προβλήματα ,οι πρώτες αποστολές κόλλησαν στην εποχή που επέστρεψαν, μερικοί κρατήθηκαν ακόμη και στην φυλακή γιατί κανείς δεν πίστευε όταν τους έβρισκαν σε κάποιο έλεγχο χωρίς ταυτότητες, διαβατήρια κτλ ότι ήρθαν από το ..μέλλον τους πίστευαν για τρελούς η απατεώνες στην καλύτερη περίπτωση.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Όταν λύθηκαν τα τεχνικά προβλήματα η - <em>ανωτάτη επιτροπή χορήγησης κονδυλιών για επιστημονικές έρευνες</em> - θεώρησε ότι τα ταξίδια δεν είχαν κανένα νόημα και περιέκοψαν τόσο πολύ τα διαθέσιμα για την ερευνά χρήματα, με κίνδυνο να εγκαταλειφθεί τελικά η όλη προσπάθεια.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Βρήκαν όμως ιδιωτικές επιχειρήσεις , που ζήτησαν την άδεια να συνεχίσουν την έρευνα, με μοναδικό όρο να τους επιτραπεί σε κάθε ταξίδι να μεταφέρουν και πολίτες που επιθυμούσαν να βιώσουν μια τέτοια εμπειρία ώστε να καλυφθούν τα έξοδα από τις έρευνες.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">
Πέρασαν 2 χρόνια ώσπου να προσαρμοστεί η νομοθεσία και να θεσπισθούν οι κανόνες για αυτή τη διαδικασία και έτσι φτάσαμε εδώ που είμαστε.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Βέβαια αυτά είναι τα βασικά, δεν έχουμε χρόνο, σου βγάζω το μαραφέτι είσαι σίγουρος ότι δεν κράτησες τίποτε στην μνήμη σου ;</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">- Ναι Ανταμ αλλά για σιγουριά περίμενε 5 δευτερόλεπτα να κάνω ένα σκανάρισμα, λοιπόν Ο.Κ μπορείς να συνεχίσεις.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Ο Ανταμ αφαίρεσε με προσοχή το εξάρτημα, το τοποθέτησε πάλι στο κουτί του και το έκρυψε στο συρτάρι.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Εκείνη την στιγμή από τον Τόμ ακούστηκε ο χαρακτηριστικός ήχος της κλήσης από την Μόνικα, ναι απάντησε αμέσως ο Ανταμ.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">
- Ανταμ σε 15 λεπτά στο Old Times είπε η Μόνικα και η σύνδεση διακόπηκε.</span></p>
<p style="line-height: normal;"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">
Πρώτη φορά την ακούω να μιλά έτσι, κάτι σοβαρότερο από αυτά που μου έχει πει πρέπει να συμβαίνει σκέφτηκε ο Ανταμ και στο μέτωπο του σχηματίστηκαν εκείνες οι βαθιές ρυτίδες, σημάδι ότι ήταν πολύ προβληματισμένος, ρυτίδες που τόσο πολύ αντιπαθούσε η Μόνικα και συχνά τον μάλωνε, η ζωή είναι πολύ σύντομη του έλεγε δεν υπάρχει λόγος να την κάνουμε και δύσκολη, η πολύ σκέψη βλάπτει σοβαρά την υγειά και ξέσπαγε σε γέλια.</span></p>
<p style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal;" align="right"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">© 2005, Νάσος Παπαθεοδώρου</span></p>
<p style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right; line-height: normal;" align="right"><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;">Συνεχίζεται.....</span></p>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-7.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-7.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-7.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-10T00:40:08+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 6</title>
<description><![CDATA[<span><p><span xml:lang="EL" lang="EL">Ο Ανταμ σήκωσε προσεκτικά το
κεφάλι του προς την κάμερα το λαμπάκι ήταν πράσινο σημάδι ότι ακόμη
τουλάχιστον δεν τον παρακολουθούσαν, ευτυχώς που το ανώτατο
διαγαλαξιακό συμβούλιο είχε βγάλει εκείνη την απόφαση μετά από
χρόνια προσφύγων και παράπονων από χιλιάδες πολίτες του
γαλαξία</span></p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">ότι εάν οι κάμερες τουλάχιστον
στον ιδιωτικό σου χώρο κάνουν παρακολούθηση πρέπει να έχουν οπτική
ένδειξη, το περίφημο πορτοκαλί λαμπάκι, που βέβαια <em>τυπικά
τουλάχιστον</em> εάν ήταν σβηστό μπορούσες να μιλήσεις η να
κανείς</span>Sex <span xml:lang="EL" lang="EL">βρε παιδί μου χωρίς
τον φόβο ότι σε καταγράφουν.</span></p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">Αποφάσισε να το κάνει ελπίζοντας
ότι</span> η απόφαση του συμβουλίου εφαρμόζονταν, άνοιξε το κάτω
συρτάρι από το έπιπλο που πανω του φιλοξενουσε τα σουβενιρ του και
εβγαλε εν μικρο κουτάκι, το άνοιξε προσεκτικά πήρε από μέσα
ένααντικείμενο στο μέγεθος ενός στύλου και το τοποθέτησε σε μια
θύρα του Τόμ.</p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">Τούτο το μαραφέτι το είχε
χρυσοπληρώσει στους</span>Hackers<span xml:lang="EL" lang="EL">,
αλλά από τότε διαισθάνονταν ότι κάποια στιγμή θα του χρειαστεί
πραγματικά και μάλλον η στιγμή ήρθε, βέβαια εάν το έβρισκαν επάνω
του τότε πραγματικά δεν θα ξεμπέρδευε με τίποτε αλλά δεν γίνονταν
και αλλιώς.</span></p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">- Εντάξει Τόμ ας μιλήσουμε
ανοιχτά, πραγματικά αυτή τη φορά χρειάζομαι την βοήθεια σου για να
βάλω τις σκέψεις μου σε κάποια τάξη, ας πάρουμε τα πράγματα από την
αρχή.</span></p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">- Το σκέφτηκες καλά Ανταμ έπε ο
Τόμ μόλις δουν ότι είμαι</span>Off- Line σε δυο λεπτά θα είναι εδώ
..ξέρεις.</p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">- Ελπίζω ότι το μαραφέτι δουλεύει
καλά Τόμ, τα κεντρικά για ένα μισάωρο από τώρα δεν θα καταλάβουν
ότι είσαι <em>εκτός .</em></span></p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">- Λοιπόν το ρίσκο δικό σου Ανταμ,
τι θέλεις να πούμε.</span></p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">- Ας δούμε αρχικά πως κατάφερα και
έμπλεξα σε αυτό το φιάσκο και τι θα πρέπει να πω όταν με καλέσουν
για απολογία.</span></p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">- Το πώς έμπλεξες το ξέρουμε και
οι δυο Ανταμ το φταίξιμο είναι όλο δικό σου, δεν έπρεπε να αφήσεις
το κατώτερο πλήρωμα να κάνει αυτές τις σαχλαμάρες, ξέρεις πόσο
αυστηροί και πολύ σωστά κατά την γνώμη μου είναι οι κανονισμοί
σχετικά με τα ταξίδια στο χρόνο <em>ειδικά για ταξίδια στο
παρελθόν</em> το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις στην εκπαίδευση είναι
ότι απαγορεύεται απολύτως να επεμβαίνεις σε καμία περίπτωση, ακόμα
και για καλό σκοπό προκείμενου ας πούμε να σώσεις την ζωή κάποιου,
πράγμα βέβαια και μάταιο όπως ξέρουμε γιατί η φύση θα βρει άλλο
τρόπο να του την αφαιρέσει, <em>το μέλλον δεν μπορεί να
αλλάξει,</em> πόσο μάλλον που αυτό που κάνατε ήταν σκέτη σαχλαμάρα
τι νόημα είχε να φτιάχνετε με τα</span>Fraizer <span xml:lang="EL" lang="EL">χαζά γεωμετρικά σχήματα στα λιβάδια της Αγγλίας
;</span></p>
<p><span xml:lang="EL" lang="EL">- Δεν είχε κανένα νόημα, αυτό
είναι σίγουρο σκέφτηκα απλά ότι δεν θα το μάθαινε κανείς εάν δεν
βρισκόταν εκείνος ο βλαμμένος να τα χαλάσει όλα.</span></p>
<p style="text-align: right;" align="right">© 2005, Νάσος
Παπαθεοδώρου</p>
<p style="text-align: right;" align="right"> </p>
<p style="text-align: right;" align="right">
Συνεχίζεται.....</p>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-6.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-6.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-6.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-09T09:15:15+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 5</title>
<description><![CDATA[<span><p>Ο Ανταμ σήκωσε προσεκτικά το κεφάλι του προς την κάμερα το
λαμπάκι ήταν πράσινο σημάδι ότι ακόμη τουλάχιστον δεν τον
παρακολουθούσαν, ευτυχώς που το ανώτατο διαγαλαξιακό συμβούλιο είχε
βγάλει εκείνη την απόφαση " μετά από χρόνια προσφύγων και παράπονων
από χιλιάδες πολίτες του γαλαξία "ότι εάν οι κάμερες τουλάχιστον
στον ιδιωτικό σου χώρο κάνουν παρακολούθηση πρέπει να έχουν οπτική
ένδειξη, το περίφημο πορτοκαλί λαμπάκι, που βέβαια <em style="mso-bidi-font-style: normal">τυπικά τουλάχιστον</em> εάν ήταν
σβηστό μπορούσες να μιλήσεις η να κανείς Sex βρε παιδί μου χωρίς
τον φόβο ότι σε καταγράφουν.</p>
<p>Αποφάσισε να το κάνει ελπίζοντας ότι  η απόφαση του συμβουλίου
εφαρμόζονταν, άνοιξε το κάτω συρτάρι από το έπιπλο που πανω του
φιλοξενουσε τα σουβενιρ του και εβγαλε εν μικρο κουτάκι, το άνοιξε
προσεκτικά πήρε από μέσα ένα  αντικείμενο στο μέγεθος ενός στύλου
και το τοποθέτησε σε μια θύρα του Τόμ.</p>
<p>Τούτο το μαραφέτι το είχε χρυσοπληρώσει στους Hackers, αλλά από
τότε διαισθάνονταν ότι κάποια στιγμή θα του χρειαστεί πραγματικά
και μάλλον η στιγμή ήρθε, βέβαια εάν το έβρισκαν επάνω του τότε
πραγματικά δεν θα ξεμπέρδευε με τίποτε αλλά δεν γίνονταν και
αλλιώς.</p>
<p>- Εντάξει Τόμ ας μιλήσουμε ανοιχτά, πραγματικά αυτή τη φορά
χρειάζομαι την βοήθεια σου για να βάλω τις σκέψεις μου σε κάποια
τάξη, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.</p>
<p>- Το σκέφτηκες καλά Ανταμ έπε ο Τόμ μόλις δουν ότι είμαι Off-
Line σε δυο λεπτά θα είναι εδώ ..ξέρεις.</p>
<p>- Ελπίζω ότι το μαραφέτι δουλεύει καλά Τόμ, τα κεντρικά για ένα
μισάωρο από τώρα δεν θα καταλάβουν ότι είσαι <em style="mso-bidi-font-style: normal">εκτός .</em></p>
<p>- Λοιπόν το ρίσκο δικό σου Ανταμ, τι θέλεις να πούμε.</p>
<p>- Ας δούμε αρχικά πως κατάφερα και έμπλεξα σε αυτό το φιάσκο και
τι θα πρέπει να πω όταν με καλέσουν για απολογία.</p>
<p>- Το πώς έμπλεξες το ξέρουμε και οι δυο Ανταμ το φταίξιμο είναι
όλο δικό σου, δεν έπρεπε να αφήσεις το κατώτερο πλήρωμα να κάνει
αυτές τις σαχλαμάρες, ξέρεις πόσο αυστηροί και πολύ σωστά κατά την
γνώμη μου είναι οι κανονισμοί σχετικά με τα ταξίδια στο χρόνο "
<em style="mso-bidi-font-style: normal">ειδικά για ταξίδια στο
παρελθόν"</em> το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις στην εκπαίδευση είναι
ότι απαγορεύεται απολύτως να επεμβαίνεις σε καμία περίπτωση, ακόμα
και για καλό σκοπό προκείμενου ας πούμε να σώσεις την ζωή κάποιου,
πράγμα βέβαια και μάταιο όπως ξέρουμε γιατί η φύση θα βρει άλλο
τρόπο να του την αφαιρέσει, <em style="mso-bidi-font-style: normal">το μέλλον δεν μπορεί να αλλάξει,</em>
πόσο μάλλον που αυτό που κάνατε ήταν σκέτη σαχλαμάρα τι νόημα είχε
να φτιάχνετε με τα Fraizer χαζά γεωμετρικά σχήματα στα λιβάδια της
Αγγλίας ;</p>
<p>- Δεν είχε κανένα νόημα, αυτό είναι σίγουρο σκέφτηκα απλά ότι
δεν θα το μάθαινε κανείς εάν δεν βρισκόταν εκείνος ο βλαμμένος να
τα χαλάσει όλα.
</p>
<div style="text-align:right;">
© 2005, Νάσος Παπαθεοδώρου
</div>
<div style="text-align:right;">
 
</div>
<div style="text-align:right;">
Συνεχίζεται.....
</div>
<div style="text-align:right;">

 
</div>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-5.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-5.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-5.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-07T23:07:59+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 4</title>
<description><![CDATA[<span><div>
Κάθισε στην αγαπημένη του πολυθρόνα η Μόνικα θα αργούσε να
τελειώσει ,ειδικά σήμερα με αυτό το πρόβλημα, καλά θα ήταν να δει
κανένα φίλο να ξεσκάσει .
</div>
<div>

 - Τόμ πες μου ο George έχει υπηρεσία σήμερα;
</div>
<div>

- Ναι Ανταμ θα γυρίσει αύριο αργά, είναι στο τρίγωνο των
Βερμούδων στο 1999.
</div>
<div>

 - Τέλος πάντων είναι κανένας φίλος μου χωρίς υπηρεσία σήμερα; -
Δύσκολη ερώτηση Ανταμ.
</div>
<div>

- Τι εννοείς είναι τόσο δύσκολο να βρεις ποιος δεν έχει υπηρεσία
τι μου λες ; - Εννοώ ότι είναι δύσκολο να βρω φίλους σου μετά το
φιάσκο.
</div>
<div>

- Ε λοιπόν εγώ φταίω σου έχω δώσει πολύ θάρρος τελικά μου
φαίνεται , πάψε να με εκνευρίζεις συνεχώς.
</div>
<div>

- Ειλικρινά δεν είχα καμία τέτοια διάθεση απλά λέω ότι δεν σου
έχουν απομείνει πολλοί φίλοι.
</div>
<div>

 Ο Ανταμ ανακάθισε στην πολυθρόνα του, δεν έχει άδικο σκέφτηκε
και τρόμαξε με την ίδια του την σκέψη, όλα είχαν γίνει τόσο
ξαφνικά που δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι την τελευταία εβδομάδα
δεν τον επισκέφθηκε κανείς φίλος του ούτε τον κάλεσε να βγουν
εκτός από την Μόνικα.
</div>
<div>

- Φιλαράκο μου φαίνεται ότι μείναμε εμείς οι δυο.
</div>
<div>

- Καταλαβαίνεις Ανταμ οι άλλοι φοβούνται, περιμένουν να δουν την
εξέλιξη με το πρόβλημα δεν είναι και μικρό πράγμα κινδυνεύει και
η δικιά τους καριέρα, προσπαθούν να προφυλαχτούν, εγώ δεν έχω
πρόβλημα ένας απλός HL-BNCs είμαι στο κάτω.
</div>
<div>

Οι πραγματικοί φίλοι στα δύσκολα φαίνονται μουρμούρισε αρκετά
εκνευρισμένος ο Ανταμ.
</div>
<div>


- Νομίζω ότι υπερβάλεις ξέρεις πως είναι αυτά τα πράγματα δεν
αργούν να σε μπλέξουν οι τύποι από το &amp; ξέρεις τώρα&amp;..
και να αρχίσουν τις ερωτήσεις.
</div>
<div>

Ο Ανταμ πετάχτηκε ξαφνιασμένος, λοιπόν έχω χάσει τελείως τα
λογικά μου μονολόγησε, μιλάω τόση ώρα σκέφτηκε και ο Τόμ είναι
On-Line Θεοί, δεν πρέπει να είμαι καθόλου καλά, αυτή η ιστορία
είναι πολύ σοβαρή και ξέρω ότι και εάν λέω πολύ πιθανόν
καταγράφεται πόσο μάλλον αυτά που κουβεντιάζω με τον Τόμ, δεν
χρειάζονται καν ειδική άδεια για αυτό από τον επόπτη.
</div>
<div>

- Εντάξει Τόμ δεν πειράζει τα λέμε αργότερα είπε όσο πιο ήρεμα
μπορούσε. Ο Τόμ κατάλαβε τι ακριβώς εννοούσε ο Ανταμ και
σταμάτησε να μιλάει.

</div>
<div align="right">

 © 2005, Νάσος Παπαθεοδώρου
</div>
<div align="right">
                    Συνεχίζεται...
</div>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-4.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-4.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-4.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-07T11:47:03+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 3</title>
<description><![CDATA[<span><p>-Στάσου μια στιγμή τι ακριβώς εννοείς επιδείνωση των συνθηκών;
πόσο δηλαδή χειρότερες μπορεί να γίνουν και τι το προκαλεί αυτό,
είπε στον Τόμ και ταυτόχρονα θυμήθηκε τις φορές που αναγκάστηκε να
ανέβει στην επιφάνεια, πριν προσληφθεί στη Δ.Ε.Τ.Υ , σαν τεχνικός
τότε στα κάτοπτρα ηλιακής ενέργειας.</p>
<p>- Σε ποια ερώτηση από τις τρεις θέλεις να απαντήσω πρώτα ;</p>
<p>- Έχεις δίκιο, με συγχωρείς , τι ακριβώς εννοείς επιδείνωση των
συνθηκών;</p>
<p>- Μισό λεπτό παίρνω νεώτερα δεδομένα.</p>
<p> Φαίνεται τελικά ότι μειώθηκε κατά μεγάλο ποσοστό η απόδοση των
ηλιακών συσσωρευτών ενέργειας, από πρόβλημα των μηχανισμών
προσανατολισμού.</p>
<p>Ευτυχώς γιατί εάν ήταν αλήθεια  η αρχική εκτίμηση θα την είχαμε
πολύ άσχημα&amp;</p>
<p>σκέφτηκε ο Ανταμ.</p>
<p>- Γίνε πιο σαφής σε παρακαλώ, όλοι οι μηχανισμοί χάλασαν
ταυτόχρονα; είναι αδύνατον όπως ξέρεις .</p>
<p>- Δεν χάλασαν οι μηχανισμοί το πρόβλημα είναι στον κεντρικό
υπολογιστή διαχείρισης ενέργειας.</p>
<p>- Πάλι δεν μπορώ να το καταλάβω Τόμ, τα συστήματα για λόγους
ασφάλειας λειτουργούν αυτόνομα χωρισμένα σε μονάδες των δέκα, δεν
παίρνουν εντολές από τον κεντρικό.</p>
<p>- Έχεις δίκιο Ανταμ αλλά αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα,
φαίνεται ότι ο κεντρικός υπολογιστής έχει μολυνθεί από ιό και από
χθες το βράδυ συνδέθηκε με δικιά του πρωτοβουλία, με όλες τις
μονάδες και τον μετέδωσε με αποτέλεσμα να κάνουν πια του κεφαλιού
τους.</p>
<p>Και φυσικά αυτή η υποχθόνια βοή προέρχεται από τις βοηθητικές
γεννήτριες που σκοπό έχουν να ενισχύσουν την παροχή ενέργειας,-
πρώτη φορά συμβαίνει αυτό η προηγούμενη από ότι έχω ακούσει ήταν
πριν 40 χρόνια μονολόγησε ο Ανταμ.</p>
<p>- Εντάξει Τόμ αρκετά για την ώρα τα λέμε αργότερα, εσύ εν τω
μεταξύ προσπάθησε να συγκεντρώσεις όσο πιο πολλά στοιχεία μπορείς
για το πρόβλημα.</p>
<p>Άρχισε να τακτοποιεί αφηρημένα το κρεβάτι του, όταν τελείωσε
πάτησε ένα μικρό πλήκτρο και το κρεβάτι ενσωματώθηκε στον τοίχο του
διαμερίσματος.</p>
<p>Ο χώρος μεγάλωσε τώρα, το διαμέρισμα ήταν αρκετά πιο άνετο από
αυτό που είχε πριν προσληφθεί στην Δ.Ε.Τ.Υ αλλά εξακολουθούσε να
είναι πολύ μικρό σχετικά με αυτά που είχε δει στα ταξίδια του στο
χρόνο, ακόμη δεν μπορούσε να καταλάβει τι χρειάζονταν τόσο τεραστία
σπίτια οι άνθρωποι, κατελάμβαναν ένα σωρό χώρο ήταν πολύ ενεργοβόρα
να ζεσταθούν το χειμώνα και να λειτουργούν ψυκτικάμηχανήματα -Air
condition -  τα ονόμαζαν, για να έχουν υποφερτές θερμοκρασίες το
καλοκαίρι, άσε που για να τα τακτοποιήσεις ήθελες όλη την
ημέρα. </p>
<p>Βέβαια άλλοι συνάδελφοι που είχαν ταξιδέψει σε παλιότερες εποχές
μιλούσαν για εμπειρίες από την παραμονή τους σε πύργους και παλάτια
που εκτός από πραγματικά τεραστία, είχαν και φοβερά προβλήματα,
παγωμένα το χειμώνα και ζεστά το καλοκαίρι και ακόμα χειρότερα
χωρίς καν τουαλέτες .</p>
<div style="TEXT-ALIGN: right">

© 2005, Νάσος Παπαθεοδώρου
</div>
<div style="TEXT-ALIGN: right">
Συνεχίζεται...
</div>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-3.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-3.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-3.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-06T17:31:26+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
<item><title>Κεφάλαιο 2</title>
<description><![CDATA[<span><div align="left">
Η σύνδεση διακόπηκε , ο Ανταμ σηκώθηκε αργά από το κρεβάτι του
και προχώρησε μηχανικά προς το μπάνιο, η πόρτα άνοιξε αυτόματα
αλλά μόλις πλησίασε τον νιπτήρα ακούστηκε το μήνυμα που τον
πληροφορούσε κάθε μέρα για το υπόλοιπο της διαθέσιμης ποσότητας
νερού αλλά αυτή τη φορά ήταν διαφορετικό - το υπόλοιπο σας είναι
για αυτό το μήνα 123 λίτρα - για στάσου σκέφτηκε χθες είχα αν
θυμάμαι καλά πάνω από 430 λίτρα <em>πως στην ευχή θα τα βγάλω
πέρα</em> με 123 όλο το μήνα ;


</div>
<div>
 Δεν είχε συνειδητοποιήσει ακόμη ότι αυτό θα ήταν το μικρότερο
από τα προβλήματα που θα επακολουθούσαν. Έριξε λίγο νερό στο
πρόσωπο του και σκουπίστηκε μηχανικά, τώρα τι κάνουμε
αναρωτήθηκε, η Μόνικα δεν θα τελειώσει πριν το απόγευμα ως τότε
δεν έχω τίποτε να κάνω, μετά από τόσα χρόνια να βρεθώ άνεργος δεν
ήταν και το καλύτερο που μου έχει συμβεί.


</div>
<div>
 Γύρισε στο σαλονάκι του διαμερίσματος του και έριξε μια μάτια
γύρω του, όλα τακτοποιημένα και πολύ απλά αλλά κομψά.

</div>
<div>
Στην αγαπημένη του γωνία είχε τακτοποιήσει την συλλογή του από
αρχαία αντικείμενα, μια μπάλα του baseball, μια μικρή συλλογή από
CDs, δυο τρεις φωτογραφίες της επιφάνειας πριν το μεγάλο γεγονός
που ανάγκασε όλους τους κάτοικους του πλανήτη να ζουν κάτω από
την επιφάνεια της θάλασσας.


Ένα κινητό τηλέφωνο από τα τελευταία που είχαν κυκλοφορήσει τον
περασμένο αιώνα και το πιο αγαπημένο του αντικείμενο, σε μια
μικρή βιβλιοθήκη ένα βιβλίο με καφέ δερμάτινο δέσιμο με χρυσαφιά
γράμματα και μπορντούρα γύρω από το εξώφυλλο, αρκετά ακριβό για
να το έχει έτσι εκτεθειμένο αλλά ήθελε να το βλέπει, τι νόημα θα
είχε να το τοποθετήσει σε θυρίδα, δεν το είχε αγοράσει για
επένδυση αλλά γιατί απλά του άρεσε η ιδέα ότι πολύ παλιά οι
άνθρωποι αποθήκευαν την γνώση σε βιβλία, έναν βέβαια καθόλου
πρακτικό τρόπο να αποκτήσεις πληροφορίες την ώρα που τις
χρειαζόσουνα, ταυτόχρονα πολύ ακριβό, έπρεπε να τυπωθούν από το
πρωτότυπο εκατοντάδες η χιλιάδες αντίτυπα για να μπορεί να το
έχει ο καθένας την βιβλιοθήκη του.


Παρ' όλα τα μειονεκτήματα η ιδέα του να είχε μια βιβλιοθήκη τον
γοήτευε υπήρχαν εκεί και μερικά ακόμη βιβλία με απλό δέσιμο.
Πολλοί από τους φίλους του τον πείραζαν για αυτή του την
αδυναμία, καλοπροαίρετα βέβαια.


</div>
<div>
 Για να δούμε τι συμβαίνει τελικά είναι τόσο σοβαρό η πρόκειται
για κάτι παροδικό σκέφτηκε μεγαλόφωνα, ταυτόχρονα ζήτησε από τον
Τόμ, ήταν το χαϊδευτικό όνομα του HL-BNCs, να τον ενημερώσει όσο
μπορούσε πιο περιληπτικά για ότι νεώτερο υπήρχε γύρω από το θέμα
της ενέργειας.


- Φαίνεται ότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά άρχισε ο Τόμ με την
παράξενη φωνή του, είχε μια χροιά ανθρώπινη αλλά μονότονη - οι
υπολογιστές έστω και τόσο προηγμένοι όσο ο Τόμ με τεραστία
ικανότητα απομνημόνευσης, μόνιμα συνδεδεμένοι ασύρματα στο
-Pl-Internet * - και στο διαγαλαξιακό διαδίκτυο και με ικανότητα
εκμάθησης και επεξεργασία πολύπλοκων δεδομένων αλλά με την ομιλία
δεν τα κατάφερναν και τόσο καλά- ο τελευταίος υπολογισμός μας
δίνει απώλεια ενέργειας πάνω από 70% και το χειρότερο μέχρι αυτή
την στιγμή πιστεύουν ότι το πρόβλημα θα έχει μεγάλη διάρκεια, δεν
πρόκειται για βλάβη αλλά κάτι που έχει σχέση με την επιδείνωση
των συνθηκών στην επιφάνεια, αλλά δεν είναι βέβαιο ακόμη.
</div>
<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">
* (Pl-Internet) πλανητικό Διαδίκτυο</p>
<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" align="right"> </p>
<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt" align="right">© 2005, Νάσος
Παπαθεοδώρου</p>
<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align="left">
 </p>
<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align="left">
Συνεχίζεται.....</p>
</span>]]></description>
<link>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-2.html</link>
<guid>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-2.html</guid>
<comments>http://athens1.pblogs.gr/2006/09/kefalaio-2.html#comments</comments>
<dc:date>2006-09-06T07:35:06+02:00</dc:date>
<dc:creator>Maria Papatheodorou</dc:creator>
</item>
</channel>
</rss>
