Onderzoekers hebben uitgevonden dat een korting er anders uitziet in absolute valuta of percentage, afhankelijk van de originele prijs. De vuistregel die zij hierbij ontdekten is de volgende:

Als de prijs van een product onder de 100 ligt, is korting uitgedrukt in % aantrekkelijker.

Als de prijs boven de 100 ligt is korting uitgedrukt in absolute valuta aantrekkelijker.

Voorbeeld: voor een t-shirt van € 30 is een korting van € 3 een klein bedrag. Maar het percentage dat dit vertegenwoordigt (10%) is een hoger getal en komt daardoor aantrekkelijker over. Als een laptop € 1500 kost, komt een korting van 10% juist als minder hoog over dan het bedrag dat dit vertegenwoordigt, namelijk € 150.

“De ringvinger heet zo omdat hij de (trouw)ring draagt. Vroeger werd gedacht dat er een rechtstreekse bloedverbinding was (de Vena amoris) tussen de ringvinger en het hart. De associatie van het hart en de liefde leidde ertoe dat de ring (het teken van de liefde) om deze vinger gedragen werd.” – Wikipedia

De romantische associatie van de ringvinger kan weleens een andere wending krijgen op basis van recent onderzoek. Als we in Wikipedia gaan zoeken op de ‘Wijsvinger-Ringvinger Index’ krijgen we het volgende resultaat te lezen:

“De wijsvinger-ringvinger-index verwijst naar de verhouding tussen de wijsvinger (2D) en de ringvinger (4D), en wordt ook wel als 2D:4D weergegeven. Er zijn sterke aanwijzingen dat de lengte van de wijsvinger beïnvloed wordt door de hoeveelheid geslachtshormonen waar de foetus in de baarmoeder aan wordt blootgesteld.”

Dit laatste is door onderzoek bevestigd. Embryonale blootstelling aan testosteron (het ‘mannelijke’ hormoon) leidt tot een langere ringvinger (lagere 2D:4D), blootstelling aan oestrogeen (het ‘vrouwelijke’ hormoon) leidt tot een langere ringvinger (lagere 2D:4D).

Vervolgens:

“Deze geslachtshormonen beïnvloeden tevens verschillende persoonlijkheids eigenschappen.”

En hier wordt het interessant.

Mannelijkheid

Onderzoek wijst namelijk uit dat de langere ringvinger niet alleen veroorzaakt wordt door het mannelijke hormoon, maar op latere leeftijd ook gepaard gaat met een aantal ‘typisch mannelijke’ karaktereigenschappen. Zo is de smaak van deze personen anders dan mensen met een kortere ringvinger en is ook de neiging tot verslaving groter. Ze zullen vaker experimenteren met drugs, alcohol en seks. Mannen met een langere ringvinger worden over het algemeen ‘minder aardig’ gevonden, maar blijken wel aantrekkelijker voor vrouwen te zijn. Ook eigenschappen als ‘aggressief’ en ‘vaker sportief’ horen bij de langere ringvinger.

Onderzoek uit 2002 onder lesbiennes toont ook aan dat lesbiennes die zichzelf als meer ‘mannelijk’ zien significant vaker een langere ringvinger hebben dan lesbiennes die zichzelf als meer ‘vrouwelijk’ zien.

In ouder onderzoek (Wilsom, 1983) nam men nog aan de langere ringvinger genetisch bepaald was. Dat blijkt dus niet te kloppen. Wat dit onderzoek wel uit wees is dat vrouwen met een langere ringvinger zichzelf significant vaker als ‘assertief’ zien dan vrouwen met een langere wijsvinger.

Wantrouwend

Uit het meest recente Franse onderzoek blijkt dat mensen met een langere ringvinger (en dus lagere 2D:4D ratio) meer wantrouwend zijn dan mensen met een kortere ringvinger. Dit fenomeen geldt voor zowel mannen als vrouwen, ondanks het feit dat een lagere 2D:4D ratio vaker bij mannen voorkomt.

Sportiviteit

Onderzoek uit 2009 van Yan et al toont een positief verband tussen de lengte van de ringvinger op basis van de 2D:4D ratio en sportiviteit. Uit het onderzoek blijkt dat topatleten vaker een lagere 2D:4D ratio hebben (en dus een langere ringvinger) dan gemiddeld. De auteur suggereert zelfs om de 2D:4D ratio mee te nemen in selectieprocedures voor topsport.

Andere persoonlijkheidskenmerken

Lippa deed in 2006 onderzoek naar de samenhang tussen de 2D:4D ratio en de persoonlijkheidskenmerken zoals die volgens de ‘Big Five’ worden benoemd. Hij vond enkel zwakke en inconsistente verbanden die eigenlijk niet noemenswaardig zijn. Daarnaast vond hij een zwak verband tussen ‘lange ringvinger’ en ‘zelfbenoemde mannelijkheid’ bij mannen en lange ringvinger’ en ‘voorkeur voor typisch mannelijke beroepen’ bij vrouwen.

Sperma op uw broodje aap?

Een gangbare gedachte dat een langere ringvinger zou wijzen op betere kwaliteit van sperma, is in 2010 door Kim et al onderzocht. Het onderzoek laat niets tot de verbeelding: die correlatie is er niet. Het is dus een typisch broodje aap verhaal.

Trouwring

Op deze manier ga je de symboliek van de trouwring aan de ringvinger ook anders bekijken. Wellicht was de ervaring van ‘wantrouwen’ bij mensen met langere ringvinger al bekend? En was de trouwring ooit bedoeld als symbool om wantrouwige gevoelens onder controle te houden, zodat partners elkaar konden vertrouwen?

En, wat is jouw 2D:4D index? Die van mij is ongeveer 0,95

Bronnen

• Wikipedia http://www.wikipedia.com
• Male-female ring finger proportions tied to sex hormones in embryo; may offer health insights
  
• “Lange ringvingers vertrouwen niet” (2013) – Faqt.nl
• Wilson (1983) “Finger-length as an index of assertiveness in women“ in: Personality and Individual Differences, Volume 4, Issue 1, 1983, Pages 111–112
• Brown et al (2002) “Differences in Finger Length Ratios Between Self-Identified “Butch” and “Femme” Lesbians” in “Archives of Sexual Behavior”, Vol. 31, No. 1, February 2002, pp. 117–121
• Lippa (2006) “Finger lengths, 2D:4D ratios, and their relation to gender-related personality traits and the Big Five” in: “Biological Psychology”, Volume 71, Issue 1, January 2006, Pages 116–121
• Kim et al (2010) “Is the Index Finger and Ring Finger Ratio (2D:4D) Reliable Predictor of Semen Quality?” in “Korean Journal of Urology”
• YUAN et al (2004) “Relations between the ratio of index finger length to ring finger length (2D to 4D) and sports capacity” in “Journal of Physical Education, 2009-04

Gedrag verminderen

Om ergens mee te stoppen of te minderen hebben we doorzettingsvermogen nodig. De mate waarin we in staat zijn onszelf aan onze goede voornemers te houden heeft vooral te maken met zelf-controle. Een situatie waarin je zelfcontrole verminderd is en je dus extra vatbaar bent voor invloeden, suggesties en verleidingen van buitenaf heet ego depletion. Dit woord is dus onze grote ‘vijand’ in dit artikel. Zelf-controle is afhankelijk van 3 elementen: Je doelen en waarden (waarom doe je het), het monitoren van je eigen gedrag en als laatste de daadwerkelijke capaciteit om weerstand te bieden (Baumeister, 2002).

Gedrag starten of uitbreiden

Indien je met een nieuw gedrag wilt starten of een bestaand gedrag wilt uitbreiden is het handig om te letten op een aantal factoren. Zo is het goed om te kijken in hoeverre aan bepaalde randvoorwaarden is voldaan die je überhaupt in staat stellen om het gedrag te vertonen. Prof. BJ Foggv van Stanford University noemt dit in zijn ‘Behavior Model‘ de ‘simplicity factors’. Samengevat is het de volgende checklist:

• Heb je genoeg tijd om te starten of uit te breiden? Nee? Zoek eerst (priori)tijd! “Als het elke dag ‘erbij’ moet gaat het niet werken!”
• Heb je genoeg geld om te starten of uit te breiden? Nee? Zoek een sponsor of bedenk een goedkopere manier om je gedrag vorm te geven! “Een nieuwe vaardigheid die (te) veel geld kost kan je misschien beter niet als goed voornemen kiezen”
• Kost het nieuwe gedrag je mentale of fysieke inspanning? Ja? Dan is de slagingskans kleiner; bedenk hoe je het gedrag makkelijker kan maken door het bijvoorbeeld op te knippen in kleinere ‘stukjes’. “Als ik elke keer een half uur na moet denken voordat ik het dieetformulier ingevuld heb haak ik af”
• Gaat het nieuwe gedrag in tegen een bestaande norm in jouw sociale kring? Ja? Dan is de kans op succes kleiner; kijk of je de norm kunt beïnvloeding of jouw ‘afwijking van de norm’ geaccepteerd kan krijgen in jouw sociale kring. “Als al je vrienden roken is het moeilijker om te stoppen”
• Is het gedrag gekoppeld aan een bestaande routine? Nee? Probeer dan een bestaand gedrag of routine te vinden waar je je nieuwe gedrag aan kunt koppelen! “Als ik toch al elke dag naar de auto loop, kan ik net zo goed die tijd gebruiken om even via Whatsapp te informeren hoe het met familielid X gaat”

5 tips

Hieronder geef ik 5 ‘evidence-based’ gedragsveranderingstips die je kunt gebruiken bij jouw eigen nieuwjaarsvoornemers:

1. Doelen en waarden: Weten wat je wilt

Onderzoek wijst uit de dat kans om een doel te behalen, groter is naarmate je beter weet wat je nu precies wilt of niet wilt.

Wees dus specifiek in het stellen van doelen voor jezelf en, belangrijker, stel alleen maar doelen waar je echt achter kunt staan!

Als handige leidraad zou je het uit de zakenwereld bekende SMART model kunnen gebruiken. Het belangrijkste is: wees specifiek over wat, hoe, wanneer en waarom. Schrijf het op en bewaar het in je smartphone als trigger (lees verder over wat een trigger is)

2. Investeer in je voornemen

Als we iets doen dat ons een bepaalde hoeveelheid moeite of inspanning kost, is de kans groter dat we deze richting zullen blijven volgen. Dit is een heuristiek genaamd ‘Escalation of Commitment’ en is onderzocht door Staw in 1981.

Voor onze nieuwjaarsvoornemens betekent dit dat de kans op slagen groter is als we op voorhand al een bepaalde investering in ons toekomstige gedrag doen.

Bijvoorbeeld:

• Stort een bedrag op de bankrekening van je kind(eren) met daarbij als omschrijving je doelstelling. Zo voel je je extra schuldig als je het niet gehaald heb;
• Maak een begin: chrijf je alvast ergens voor in (fitness/bootcamp/rijbewijs/…..);
• Maak een publieke commitment door bijvoorbeeld op Facebook je voornemen te delen met je vrienden en familie.

3. Monitor en benoem de consequentie

Het zou wel heel makkelijk zijn om de ‘ego depletion’ de overhand te laten krijgen als we niet een systeem inbouwen om te monitoren. Wie gaat ons anders op onze vingers tikken als we niet op de goed eweg zijn of ons juist belonen omdat we zo goed bezig zijn?

Zorg ervoor dat je vaste momenten inbouwt (bijvoorbeeld blokkeert in je agenda) waarop je je eigen voortgang monitort.

Bepaal dan ook vooraf wat de consequentie van de meting zal zijn. Zo zou dit bij weinig vooruitgang bijvoorbeeld een donatie aan een goed doel waar je echt een hekel aan hebt kunnen zijn. Of juist een bepaald privilege bij vooruitgang. Bedenk hierbij trouwens ook dat onderzoek uitwijst dat de 2 TOP factoren bij ons ‘geluksgevoel’ zijn: 1. Sociale interactie en 2. Iets voor iemand anders doen of geven. Met andere woorden, bedenk als cadeau dus een leuk uitje of een schenking/cadeau/hulp aan iemand anders. Het zal je goed doen!

4. Maak het behapbaar

Vaak zien we dan mensen vele goede voornemens hebben. Het risico daarbij is dat wel van alles een beetje doen in plaats van 1 ding goed.

Het is overzichtelijker en beter behapbaar om slechts 1 goed voornemen te kiezen en daar je volle aandacht aan te geven.

Bedenk vervolgens hoe je dit nieuwe gedrag wilt gaan bereiken in stapjes. Volgens onderzoek door prof. BJ Fogg is gedragsverandering altijd een kwestie van ‘baby steps’ en is je slagingskans dus het grootst als je voor jezelf kleine, behapbare stapjes definieert en daarmee aan de slag gaat. Bovendien is het dan ook makkelijker om je voortgang te monitoren (zie punt 3).

De makkelijkste manier om dit te doen is om je gewenste nieuwe gedrag te koppelen aan bestaande routines. Wil je meer bewegen? Begin dan bij het nemen van de trap bij aankomst op je werk. Of het maken van 10 kniebuigingen na het tanden poetsen. Wil je meer aandacht aan je partner geven? Koppel dan bijvoorbeeld het ‘vragen naar hoe zijn/haar dag is geweest’ aan het moment van afruimen van het eten. Je snapt het principe….

5. Gebruik technologie om je te helpen

Gedragsverandering met behulp van technologie is wat in vaktermen captology genoemd wordt. De onbetwiste ‘thought leader’ op dit gebied is prof. BJ Fogg, die het vakgebied van persuasive technologies tot zijn dagelijkse werk heeft gemaakt.

Omdat we omgeven zijn door technologie en deze technologie ons gedrag ook nog inzichtelijk en meetbaar kan maken, is dit de perfecte manier om jou te helpen met jouw voornemen.

Hieronder een aantal tips en aanbevelingen over hoe je technologie kunt gebruiken om je te helpen bij bovenstaande 4 punten:

• Vul je goede voornemen in op http://www.stickk.com. Deze website is ervoor gemaakt om je nieuwe gedrag te laten ‘plakken’. Lees meer erover op Forbes;
• Nieuwe gewoontes vormen duurt ongeveer 65 dagen. Gebruik bijvoorbeeld de ‘Taken en herinneringen’ iPhone applicatie om je dagelijks aan je nieuwe voornemen te herinneren zolang dat nodig is. Of gebruik deze zelfde app om je te herinneren zodra je op een locatie arriveert (kantoor -> neem de trap) of een lokatie verlaat (supermarkt -> bloemetje voor je partner). Dit heet geofencing en kost helaas wel batterijcapaciteit
• Wil je afvallen? Gebruik het bovengenoemde commitment principe en koop een Wifi-weegschaal die elke keer je gewicht op Facebook publiceert.
• Om je voortgang bij te houden kan je Joe’s Goals gebruiken
• Wil je je milieu ‘footprint’ verminderen? Gebruik dan een ‘smart meter’ of een app die je gebruik inzichtelijk maakt. Nuon heeft de ‘e-manager‘, Essent heeft E-inzicht en daarnaast zijn er allerlei visuele prikkels zoals de Wattson en andere apparaten en apps
• Om je medicijnen voortaan op tijd te nemen zou je de GlowCaps kunnen overwegen

Referenties

Mijn rol bij TEDxUtrecht 2012 was die van ‘Teamcaptain communications’, wat eigenlijk wil zeggen dat ik eindverantwoordelijk was (en nog steeds ben, dit gaat door namelijk ) voor alle online en offline communicatie rondom TEDxUtrecht. Dat deed ik uiteraard niet alleen, ik had hierbij hulp van een geweldig team mensen: Mariëlle Romeijn, Thirza Stam, Gijs Craenmehr, Tirso Francés, Sylvia de Jong, Jonne Kuijt, Matthijs Roumen, Ronald van Schaik, Bas Gezelle en Joris Daalhuisen. Allemaal communicatie-professionals met ieder zijn of haar eigen expertise. Die ik vanaf dit punt bij hun voornaam ga noemen.

Thema

Als eerste actie van het kernteam stond het ‘thema bepalen’ op de agenda. Na een brainstorm met Arjan, Ingrid en Tirso is het thema vastgesteld op ‘Full creative potential’.

Samen met Richard House van Storyfountain hebben we vervolgens het thema verder vertaald naar een ‘corporate story’, een verhaal rondom het thema. Dit verhaal kun je lezen op de homepage van TEDxUtrecht.

Het bureau Dietwee van Tirso heeft vervolgens die thema verder uitgewerkt in een beeldmerk. Iets wat opvalt, tot de verbeelding spreekt, actiegericht is en zelfs enigszins provoceert tot het ‘forceren van creativiteit’. De creatievelingen van Dietwee (onder leiding van Jonne) kwamen met het beeld van een Molotov cocktail. Een beeld dat perfect aansluit bij de story en aan alle voorwaarden voldoet om een onderscheidend en actiegericht beeld neer te zetten. Samen met Bas en Matthijs van Rhinofly is vervolgens dit beeld uitgewerkt tot een geanimeerde storyline die ons verhaal perfect overbrengt.

Gedragsdoelstelling

Naast een mooi thema met een goede associatie en gevoel heb ik (mediapsycholoog die ik ben) natuurlijk ook daarbij een gedragsdoelstelling geformuleerd.

Iedereen die zich op wat voor manier dan ook verbind met TEDxUtrecht creativiteit een meer prominente plek in hun dagelijks leven laten geven

Om deze gedragsdoelstelling te behalen hebben we met het communicatieteam een multichannel strategie ontwikkeld. Mensen kennis laten maken met creativiteit dmv Facebook, snelle communicatie dmv Twitter, event informatie dmv de website, naamsbekendheid dmv sprekers en PR, lokale bekendheid en stimuleren van het ‘Utrecht’ gevoel dmv printmedia zoals posters, flyers en banieren in de stad.

Online engagement

De online strategie, mede bedacht door Ronald, Bas, Matthijs en Gijs, bestond grofweg uit 3 fasen:

1. Proeven aan creativiteit
2. Spelen met creativiteit; bewustwording
3. Eigen creativiteit inzetten voor een maatschappelijk thema

Fase 1 hebben we gerealiseerd door op basis van crowdsourcing Facebook-updates te delen die op een bepaalde manier de creativiteit triggeren. Dit kon van alles zijn: een plaatje, foto, quote van een spreker, video van bv een andere TED talk. Met deze ‘snack content’ hebben we 1000+ fans ‘verdiend’ (om met termen van Klaas Weima te praten: “Verdiende Aandacht“)

Na te zijn ‘gewend’ aan deze creativiteit volgde een fase (fase 2) waarin een oproep werd gedaan om hiermee te oefenen. In deze fase zijn mini-opdrachtjes uitgezet maar ook bijvoorbeeld een competitie ‘Creative places’.

De laatste fase (fase 3) bestaat uit het inzetten van deze creativiteit ten behoeve van een maatschappelijk thema. Voor TEDxUtrecht hebben we als thema ‘kraanwater’ gekozen. Kraanwater is gezond, goed voor het milieu en goedkoper dan fleswater (bottled water). De centrale vraagstelling bij deze creatieve Challenge is:

Hoe kunnen we nu zorgen dat Utrechters vaker voor kraanwater kiezen?

We hebben draagvlak voor dit vraagstuk gecreëerd door te partneren met de gemeente Utrecht, Vitens en Join the Pipe en deze als leden van het ‘Challenge Team’ te laten deelnemen. Het resultaat is de Utrecht Kraanwater Challenge of #UKChallenge.

Via het online platform Ideanet van The Innovation Factory zijn we dus een c0-creatie fase ingegaan waarbij we via alle online- en offline kanalen TEDxUtrecht fans oproepen om op http://www.fullcreativepotential.com hun idee te delen. We hebben specifiek gekozen om deze fase over het TEDxUtrecht evenement zelf heen te tillen zodat we gebruik kunnen maken van de inspiratie die onze fans tijdens het event zelf hebben opgedaan. Daartoe hebben we dan ook tijdens het event zelf een oproep gedaan om te participeren. Deze oproep was ook zichtbaar als ‘still image’ tijdens de pauzes in onze live webcast waar partners als Seats2Meet en de Provincie Utrecht met geïnteresseerden naar keken.

Sponsoring

Om een dergelijk groot evenement te kunnen draaien heb je partners nodig. Partners in cash en partners in kind. Met andere woorden: sponsoren die geld ter beschikking stellen en sponsoren die capaciteit, systemen of andere waardevolle zaken ter beschikking stellen. Martijn Klein en zijn team hebben een zeer mooi scala aan sponsoren en ‘founding partners’ weten te enthousiasmeren om zich aan TEDxUtrecht te verbinden. Voor dit jaar, maar hopelijk ook voor komende jaren! Founding partners zijn vooralsnog de Hogeschool Utrecht en Ziggo, met daarbij nog een hele hoop sponsoren en ‘vrienden van’ die op allerlei manieren groots hebben bijgedragen aan TEDxUtrecht. Je vind ze allemaal hier.

Sprekers

Je kunt uiteraard alles nog zo goed doen qua communicatie, uiteindelijk draait het bij een TEDx event natuurlijk om de sprekers, de zgn ‘Talks’. Ingrid en haar team hebben een uitstekende speaker line-up weten neer te zetten met voor ieder wat wils. Terwijl ik tijdens het event door de hallen liep, hoorde ik mensen praten over sprekers die voor hen geweldig waren en sprekers die voor hen minder inspirerend waren. Wat mij vooral opviel is dat bij die laatste categorie steeds verschillende namen vielen. En dat sommige namen bij de één als ‘topper’ werden genoemd, terwijl de ander minder warm werd van die betreffende talk. Dit is voor mij een teken dat het sprekersteam een goede spreiding aan interesses heeft neergezet, blijkbaar voor ieder wat wils. Er was niet één spreker bij die structureel als beste of als slechtste werd benoemd. En dat is mooi.

Sommige sprekers waren meer bedreven in ‘public speaking’ dan anderen. Om de sprekers te helpen voorbereiden hebben we wederom een beroep gedaan op de speaker coaches Jaap en Joni van Great Communicators. Zij hebben de sprekers voorbereid, met hen geoefend, het verhaal doorgelopen, tips gegeven over nonverbaal gedrag en omgang met stress en nog veel meer. En dit werd door de sprekers zeer gewaardeerd als extra service.

Productie en Experience

Naarmate het event dichterbij komt kreeg Marie-José, teamcaptain production, het steeds drukker. Ook zij had een heel team aan productiemensen om zich heen geschaard die samen invulling aan de dag hebben gegeven. Veel overleg met partners zoals videoproductie maatschappij HD Videoproductions, die het hele evenement geweldig op video heeft vastgelegd. En uiteraard veel overleg met onze venue, de Stadsschouwburg Utrecht. Wat een mooie en passende lokatie!

Over (bijna) alles was nagedacht: van het croissant- with newspaper ontbijt tot de tear-off badges die je kon gebruiken als visitekaartje.

Om de beleving van ‘Full creative potential’ compleet te maken heeft Rogier Martens ons geholpen met het ‘experience design’. Eén van de resultaten daarvan was het buiten paviljoen bestaande uit houten TEDxUtrecht bankjes en paraplu’s die impliciet voor een verbinding tussen personen zorgen. Daarnaast heeft Bonnie Kirkels het samen met Marie-José druk gehad met het organiseren van de TEDxpo, een kleine expositie van kunstenaars waar de bezoekers gedurende de dag hun creativiteit konden laten prikkelen, maar ook creativity at work konden zien. Er was zelfs mogelijkheid om live aan een videokunstwerk van wereldberoemde kunstenaar Frans Hofmeester deel te nemen!

In het kader van het ‘aanwakkeren van de creatieve vlak’ of ‘igniting the spark’ kwam als slot-act een live vuurspuwer op toneel. David Boelee ontstak symbolisch het creatieve vuur in alle aanwezigen, waarna – na het event – de TEDxUtrecht Talks hun werk moeten gaan doen in de hoofden van de aanwezigen.

Voor degenen die er helaas niet bij konden zijn waren er een groot aantal simulcast locaties beschikbaar waar live naar TEDxUtrecht gekeken kon worden.

Afterparty

Na het event (door ruim 1000 mensen bezocht) was er nog een VIP diner met sponsoren, sprekers en gasten van sponsoren. Om vervolgens te eindigen met een flinke afterparty (TEDxAfter Hours) in de Tivoli Spiegelbar (Utrecht).

#UKChallenge

Na 8 november gaat zoals gezegd de #UKChallenge nog door. 30 november is de einddatum, tot die tijd bestaat de mogelijkheid om je eigen idee in te dienen. De deelnemers maken kans op een Join the Pipe startpakket t.w.v. € 100,- en uiteraard hun idee samen met één van de TEDxUtrecht partners gemeente Utrecht, Vitens of Join the Pipe daadwerkelijk te realiseren.

Video’s

Zoals de meeste aanwezigen weten gaat het bij TED allemaal om ‘ideas worth sharing’. Hiertoe moeten alle TEDx Talks volgens strikte richtlijnen opgenomen en gepubliceerd worden. Voor TEDxUtrecht hebben we een apart playlist aangemaakt met daarin alle talks van TEDxUtrecht 2012.

Foto’s

Uiteraard zijn er ook genoeg foto’s gemaakt van sprekers, bezoekers, venue en alle extra activiteiten. Kijk hier naar de Flickr stream!

Het Social media verhaal

Naast de live social media reports die ik op de dag zelf via Twitter en Facebook heb uitgebracht hebben we de social media berichten verzameld en met behulp van Storify tot een ‘Social media verhaal’ gemaakt. Check it out!

Op vrijdag 07-05-2010 werd het artikel in de de SP!TS gepubliceerd. Ik heb het artikel even online naar PDF geconverteerd en als Issuu document hieronder geplaatst.

Wat mij betreft is dit niet erg goed gelukt. De materie komt niet echt over. Wat er denk ik gebeurt is, is het volgende.

Aanpak

De tekstschrijfster is op basis van de teksten uit “Influence” een soort verhaallijn(tje) gaan zoeken dat goed grafisch te vertalen is door de illustrator. Dus zie je special forces, bad guys, Cialdini als een soort team leader, die één voor één de beïnvloedingsprincipes moet ‘uitschakelen’. Erg leuk verzonnen, mooi getekend en in potentie ook interessant voor de (jonge) doelgroep.

Mismatch beeld <-> tekst

Het probleem hierbij is dat de teksten niet hierop zijn aangepast. Met andere woorden, op een intro-regeltje na zijn dus de tamelijk beschrijvende en theoretische teksten uit zijn boek gebruikt naast de graphics. Het resultaat? Een spannend uitziend stripboek waar helaas totaal geen samenhang is tussen de teksten die je leest en het plaatje wat je ziet. Bijvoorbeeld: Cialdini gewapend om de hoek van een ‘bad guy’ wachtend tot er een inval komt, legt in het tekstballonnetje uit hoe autoverkopers het principe van Sympathie effectief gebruiken. Beoordeel zelf op basis van een ander voorbeeld:

Conclusie

Ik vind de insteek en intentie van de strip echt geweldig, maar denk dat hier de plank volledig mis is geslagen helaas. In mijn optiek moet iemand die diepgaande kennis heeft van de materie een nieuwe verhaallijn schrijven en op die manier de zes principes en verdedigingsmechanismen in metaforen en symbolen vertellen. Ik denk dat in dit geval de investering in tijd en geld wellicht te groot was om een nieuw verhaal te bedenken, en dat de tekstschrijfster het huidige boek als uitgangspunt heeft genomen. Een werkwijze waar zij schijnbaar vertrouwd mee is, maar wellicht niet met dit soort toch meer wetenschappelijk boeken?

Image credits “Influence – Science and Practice – The Comic”

Meer informatie krijgen over je volgers

Met deze tools kan je je volgers, tweets en andere zaken binnen Twitter goed analyseren en bijhouden.

SocialBro http://www.socialbro.com

Crowdbooster http://www.crowdbooster.com

Makkelijker zoeken in social media

Deze websites stellen je in staat om binnen social media te zoeken naar onderwerpen, hashtags, merken, noem maar op. Dus niet alleen Twitter, maar ook blogs/nieuws/Facebook etc

Social Mention http://www.socialmention.com

Social Media Check http://www.socialmediacheck.nl

Finchline explore http://explore.finchline.nl

Filter Tweeps http://www.filtertweeps.com

Makkelijker publiceren

Je hoeft niet altijd alles over te typen. Sterker nog, soms kan je typen overslaag (kijk op http://www.tovertypen.nl). Deze tools zorgen ervoor dat jouw informatie op een gemakkelijke, goed getimede manier gedeeld wordt.

Buffer http://www.bufferapp.com

TwitThat http://www.twitthat.com

Tweetdeck http://www.tweetdeck.com

Hootsuite (samen met anderen) http://www.hootsuite.com

Automatisering

Soms kan het handig zijn om een stukje automatisering toe te passen. Bijvoorbeeld bij het zoeken van volgers, maar ook om je nieuwe volgers in staat te stellen je direct via een DM een vraag te stellen. Bij het project @deschoolarts gebruiken wij dit zo. Dus niet automatisering uit luiigheid, maar heel functioneel terugvolgen en via DM een instructie geven zodat volgers via DM een medische cq persoonlijke vraag kunnen stellen.

SocialOomph http://www.socialoomph.com

Tweetadder http://www.tweetadder.com

ifthisthenthat http://www.ifttt.com

Ze hebben hem de ‘Social Commerce Psychology’ infographic genoemd. Klopt niet helemaal, aangezien bijvoorbeeld commitment & consistency weinig tot niets met onze sociale omgeving te maken heeft, maar met interne evaluatie van gedrag uit het verleden. Online Persuasion zou ik hem noemen.

Hoe dan ook, absoluut de moeite waard te bekijken!

In deze situatieschets spelen een aantal psychologische en technologische factoren een rol bij je aankoopbeslissingen. Er wordt effectief ingespeeld op je state-of-mind en je wordt via je mediagebruik en sociale factoren beïnvloed in je keuze.

Invloed van en door media

Social shopping spans a wide range of definitions but can largely be divided into five categories:[1] Group shopping sites, Shopping communities, Recommendation engines, Shopping Marketplaces, and Shared Shopping.

1. Group shopping sites include companies like Half Off Depot, Plum district, Groupon, Kactoos, LivingSocial, and BuyWithMe.
2. Shopping communities bring like-minded people together to discuss, share, and shop.
3. Recommendation engines allow shoppers to provide advice to fellow shoppers.
4. Social Shopping Marketplaces which bring sellers and buyers together to connect and transact
5. Shared Shopping mechanisms for catalog-based ecommerce sites, which allow shoppers to form ad-hoc collaborative shopping groups in which one person can drive an online shopping experience for one or more other people, using real-time communication among themselves and with the retailer.

…

There are various ways for stores to use social shopping features. Some websites offer a combination of comparison shopping with social features. Others combines physical stores and social features, for example, allowing customers to share finds and deals from physical retailers through the phone and website and interact with users that have similar shopping interests.

Ik zie eigenlijk een tweedeling ontstaan:

1. Shoppen samen met anderen (bewust)
2. Shoppen met behulp van anderen (deels bewust, deels onbewust)

Ik zal deze twee richting vanuit een persuasion perspectief verder toelichten.

Shoppen samen met anderen (bewust)

Bij social shopping als ‘group shopping’ overheerst de homo economicus, met andere woorden het gaat om de minste €€€ uitgeven. Je zou kunnen zeggen dat het principe van Schaarste hier een rol speelt: omdat het afgeprijsde product schaars is (het is moeilijk te verkrijgen omdat er veel mensen nodig zijn om de ‘drempel’ te behalen) en er veel mensen moeite voor moeten doen (inschrijven etc) zal het product extra aantrekken. Er is hier wel echter 1 duidelijk verschil met Schaarste zoals Cialdini dit beschrijft: De verkrijging is niet in competitie met anderen, maar juist in samenwerking met anderen. Hoe meer personen zich inschrijven, hoe groter de kans dat de deal wordt vrijgegeven. Een aardig experiment zou dus zijn om naast een minimum aantal ‘geïnteresseerden’ ook een maximum aantal vast te stellen, waardoor naast samenwerking ook competitie een rol krijgt. Anyone?

Sociaal gezien gaat deze vorm van social shopping echter erg uit van persoonlijke voorkeur (dus als de keuze voor het product al gemaakt is), minder focus op de sociale omgeving. Wellicht is dus “social shopping” inderdaad een suboptimale term hiervoor, zou je beter kunnen spreken van “group shopping”.

Dit houdt overigens niet in dat sociaalpsychologische persuasion principes niet toegepast kunnen worden. Ook bij Groupon werkt Sociale Bewijskracht sterk doordat het aantal inschrijvingen ook de mate van populariteit van de aanbieding aangeeft. Maar de focus ligt op het vergaren van een crowd, dus je zou kunnen zeggen dat het middel van sociale beïnvloeding hier een doel op zich is (massa verzamelen).

Shoppen met behulp van anderen (deels bewust, deels onbewust)

Bij shoppen met behulp van anderen bestaat het sociale component voornamelijk uit 2 principes die elkaar versterken: Sociale Bewijskracht en Sympathie. Bij sympathie kijk je naar WIE die anderen zijn met wie je gaat shoppen (even in het midden laten of dit nu samen iets kopen is of ‘aanbevolen’ iets kopen) en bij sociale bewijskracht kijk je naar HOE VEEL anderen een item kopen of geïnteresseerd zijn.

Bij Sociale Bewijskracht kan je dan ook weer onderscheid maken in verschillende vormen (Lapinski & Rajiv, 2006):

• Ik beschrijf hoeveel anderen iets hebben gedaan (positief descriptief)
• Ik beschrijf hoeveel anderen iets NIET hebben gedaan (negatief descriptief)
• Ik communiceer wat anderen vinden dat mijn ‘target’ zou moeten doen (positief injunctief)
• Ik communiceer wat anderen vinden dat mijn ‘target’ NIET zou moeten doen (negatief injunctief)

Bijvoorbeeld “3216 anderen kochten deze telefoon” en “3216 anderen zouden je aanraden om NIET bij [naam concurrent] te kopen”. Natuurlijk moeten die aanbevelingen en afradingen (is dat een woord?) er dan wel daadwerkelijk zijn. Je zou dus bij een klantsurvey je klanten kunnen vragen wat ze nieuwe of potentiële klanten aanbevelen en afraden. De negatieve variant (negatief injuctief) wordt ook wel gebruikt bij gezondheidsbevorderende interventies (bv “je vrienden vinden dat je moet stoppen met roken”, zie mijn eerder blogpost over “Stoppen met roken via Facebook“)

Een verschil met ‘group shopping’ is dat bij social influence de focus ligt op het maken van de productkeuze, bij group shopping ligt de focus op de manier van verkrijgen. Bij social shopping dmv social influence spelen deze effecten dus een hele grote rol. Sympathie is voornamelijk aanwezig bij discussies, platforms en 1 op 1 contacten, waar nog geen sprake is van getallen en voorgangers. Hierbij zal je het dus moeten hebben van de aantrekkelijkheid en gelijksoortigheid van degene met wie de discussie gevoerd wordt. Het mooist zou zijn als deze ‘persoon’ ook daadwerkelijk sociale bewijskracht kan communiceren. Een voorbeeld:

Op Twitter roept iemand iets over een [naam gsm] bv iPhone, Samsung, Nokia model. Webcare medewerker vangt op en gaat op sympathie hangen.

Webcare: “Hoi, ik ben Sofie, overweeg je [naam telefoon/model]?” (Sympathie, maakt het persoonlijk, toont empathie)
Twitteraar: “Ja ik overweeg deze te kopen, maarrrrr [ander model] lijkt me ook wel erg goed” (bij twijfel kijken mensen altijd naar 2 dingen: wat doen anderen en wat zegt een autoriteit?)
Medewerker: “Kan ik me voorstellen, [ander model] wordt ook veeeel meer verkocht, echt een topper” (Sociale Bewijskracht) of optie 2: “Kan ik me voorstellen, maar [eerste model] is wel smartphone van 2011 gekozen” (Autoriteit)

De vraag is nu niet meer OF iemand gaat kopen, maar WELKE.

Conclusie

Social Shopping kan je dus op meerdere manier ‘operationaliseren’. Het mooist is het wel als er een combinatie van sociale bewijskracht en sympathie in zit. Dus niet alleen getallen, maar getallen die worden gecommuniceerd door iemand voor/met wie je sympathie hebt, of duidelijk maken dat een onderdeel van de ‘anderen’ mensen zijn net zoals jij of uit je sociale netwerk (zie het voorbeeld van de Levi’s Friend Store die Facebook gebruikt om Sociale Bewijskracht en Sympathie te operationaliseren)

Ik zou willen voorstellen om op basis van bovenstaande informatie dan ook de terminologie aan te passen: “Social Shopping” als je met behulp van anderen shopt, “Group Shopping” of “Crowdshopping” als je samen met anderen shopt.

Wat vinden jullie?

Gelegenheidsroker

Zoals je misschien merkt praat ik in verleden tijd. Waarom?

Put your money where your mouth is

Ik geef regelmatig workshops en lezingen over persuasion, gedragsbeïnvloeding en social media. Daarnaast adviseer ik bedrijven hoe ze persuasion principes effectief in kunnen zetten bij hun online strategie. Zelf gebruik ik deze principes natuurlijk ook continue bij mijn online activiteiten en campagnes. Maar hoe maak je dit nu echt zichtbaar en laat je het effect hiervan zien? Met andere woorden, ‘put your money where your mouth is‘!

De theorie: Commitment en consistentie

Een stukje achtergrond: Eén van de beïnvloedingsprincipes van prof. Robert Cialdini (zie foto rechtsboven) is het principe van Commitment en Consistentie. Het principe is eigenlijk eenvoudig samen te vatten als ‘Wie A zegt, zal ook B zeggen’. Met andere woorden, wie zijn commitment geeft aan bepaald thema/bedrijf/gedrag door middel van een kleine, liefst schriftelijke en publieke, actie, zal daarna eerder geneigd zijn om in overeenstemming met dit afgegeven commitment te handelen. Wij als mens willen namelijk niet door de buitenwereld gezien worden als inconsistente personen. Daarnaast levert inconsistent gedrag bij ons ook een intern een psychisch dilemma: een cognitieve dissonantie (twee feiten die je weet (cognities) bv “Ik heb gezegd niet meer te gaan roken” en “ik rook toch nog” botsen met elkaar, zijn dissonant).

In mijn werk raad ik bedrijven en ZP’ers dan ook altijd aan om via social media een kleine commitment aan hun doelgroep te vragen, bijvoorbeeld een like actie, een twibbon, een RT of een reactie op een blogpost, waarna die doelgroep meer geneigd zal zijn om met een later, wat groter, verzoek dat over hetzelfde onderwerp gaat, mee te gaan of in te stemmen.

Tot zover de theorie.

Het middel: Facebook

Facebook levert voor zowel prive als zakelijk gebruik een mooie ‘Persuasive Technolgy’ in de vorm van een publieke wall. Als je zaterdag wilt gaan stappen met een vriend(in) maar de weet dat deze nog twijfelt, is het soms handiger om via de publieke wall te vragen of deze persoon met je meegaat dan dat via e-mail, whatsapp, sms of ander 1 op 1 kanaal te doen. Op deze manier is de commitment die diegene als antwoord geeft, namelijk schriftelijk en publiek waardoor de kans onbewust groter is dat deze persoon ook daadwerkelijk zaterdag met je mee zal gaan.

Ik besloot om deze theorie in combinatie met de technologie van Facebook Mobile te gebruiken om te stoppen met roken.

De methode

Mijn ‘stopmoment’ was eerlijk gezegd goed getimed. Vlak voordat ik op vakantie ging met mijn gezin zat ik alleen in de auto en pakte toevallig de laatste sigaret uit mijn laatste pakje. Omdat mij twee weken zonder roken te wachten stond, wat ruim genoeg tijd is voor de nicotine om je lichaam volledig te verlaten, besloot ik op dat moment te stoppen met behulp van persuasion technieken en Facebook.

Ik maakte een foto van mijn laatste sigaret en poste deze op Facebook met de tekst erbij:

“Dames en heren, mag ik u voorstellen aan: mijn laatste sigaret!”

De resulteren Facebook wall update:

Hierdoor werd een drietal psychologisch mechanismen in werking gezet:

1. Ik maakte een vastgelegde (schriftelijke), publieke commitment tegenover personen die er voor mij ook nog eens toe doen (mijn Facebook vrienden). Dit triggerde bij mij een gevoel van “Ok, nu heb ik dit commitment afgegeven (ik heb A gezegd), nu moet ik ook doorzetten (B zeggen)”;
2. Ik creëerde voor mezelf een sociale controle/druk component;
3. Een neveneffect waar ik geen rekening mee had gehouden waren de vele (28) leuke en ondersteunende reacties die ik uit mijn netwerk kreeg over deze actie. Dit gaf en geeft een gevoel van waardering en ondersteuning. Vooral de reactie van @Aartjan vond ik leuk, zie de screenshot hierboven!

Vervolgens besloot ik ook nog eens deze actie als voorbeeld te gaan gebruiken bij mijn workshops en lezingen, een beslissing die nog extra sociale druk oplevert. Immers: Ik kan natuurlijk niet tijdens een workshop deze actie als voorbeeld aanhalen om vervolgens in de pauze een peuk op te steken

Hmm, als je er zo naar kijkt is deze blogpost misschien zelfs ook wel onderdeel van de sociale beïnvloedingscomponent die ik voor mijzelf creëer. Het middel is een doel en het doel is een middel.

Het resultaat

Zoals je in de screenshot kunt zien is 5 juli 2011 de datum waarop ik daadwerkelijk gestopt ben. Niet om 17:15 zoals je als tijdstip uit de screenshot kunt aflezen, want die laatste sigaret moest ik nog even oproken natuurlijk. Laten we zeggen 17:25

Inmiddels is het 16 augustus en heb ik geen sigaret meer aangeraakt. Ik vertel het verhaal aan iedereen die opmerkt dat ik niet meer rook, als leuke anekdote maar ook om wederom de sociale druk voor mijzelf op te voeren. Alhoewel ik het idee heb dat ik dit niet echt nodig heb (gehad), overigens. De commitment die ik gaf ‘en plein public‘ is voor mij genoeg geweest om door te zetten. Ik merk ook dat mijn behoefte in voormalige ‘rook-situaties’ tot 0 is afgenomen. Ik had enkel nog een beetje last van ‘gewoonte-ontwenning’ als ik in de de auto zat (wat heel vaak was/is). Vroeger had ik dan de routine ‘radio aan, sigaret aan’. Maar dit is inmiddels ook verdwenen. Dit soort simpele gewoontes kosten ongeveer 21 dagen om af te leren als je het elke dag niet meer doet.

Voor meer informatie over het aan- en afleveren van gewoontes verwijs ik ook graag naar de Behavior Wizard van BJ Fogg. Om in termen van BJ te praten, heb ik de ‘motivation‘ component verminderd van een BlackPath behavior change. De ‘ability‘ component heb ik ook verminderd door geen pakjes sigaretten meer te hebben rondslingeren in tassen, auto en jaszakken (physical effort) maar de ‘trigger‘ component heb ik niet beïnvloed.

Dat is mijn persoonlijke keuze, ik weiger namelijk om nu ineens mezelf niet meer in ‘verleidende’ situaties te begeven. Dan kan je, zeker als gelegenheidsroker, je sociale leven wel dag zeggen

Conclusie

Het is een aardig experiment. Wat zeg ik, zeer geslaagd, in ieder geval voor mijn gezondheid! Met dank aan Bob Cialdini, Mark Zuckerberg, BJ Fogg, mijn online en offline sociale omgeving en last but not least… mijzelf! Veel mensen die ik hierover spreek hebben het over het ‘durven’ zeggen dat je gaat stoppen. Ik denk dat daarin de crux zit. Veel mensen stoppen met roken maar beslissen deze informatie enkel te delen met hun partner. Alhoewel dit waarschijnlijk de meest invloedrijke persoon in hun sociale context is, zou ik het effect van publieke commitment gecombineerd met sociale druk niet onderschatten.

Met andere woorden, als je denkt een publieke statement te kunnen maken over jouw stoppen met roken, is Facebook een goed middel om als ‘Persuasive Technology’ in te zetten om je eigen gedrag te beïnvloeden!

• Wat voor kringen maak ik aan?
• Hoe organiseer ik mensen in kringen?
• Wat betekent het als ik iemand in een kring zet?
• Hoe kan ik kringen gebruiken voor communicitie met een select gezelschap?
• Kan ik mensen uitnodigen voor een kring?

Allemaal vragen die voortkomen uit de gecombineerde functionaliteit die de Google+ kringen afleiden van Facebook Groups, Facebook categorieën en Twitter lists. De Google+ kringen zijn, zoals Mark Zuckerberg (niet geheel onbevooroordeeld) zegt: “Asymmetrisch ofwel eenrichting”. Facebook verzorgt symmetrische sharing tussen vrienden, Twitter verzorgt asymmetrische volging tussen gebruikers, Google+ verzorg asymmetrische sharing tussen kringleden/gekringden. In deze blogpost geef ik een overzicht van hoe de kringen werken en wat je er precies mee kan doen. Ik ga ervan uit dat de lezer al bekend is met Google+ en de kringen.

Wat zijn kringen of circles?

Eigenlijk zijn het niets meer of minder dan lijsten met personen. Deze lijst kan je gebruiken om je informatiestroom (updates, vergelijk Facebook prikbord/wall) te filteren (net zoals bij Twitter lists) maar ook om je eigen updates beperkt zichtbaar te maken. Hierdoor kan je updates over specifieke onderwerpen ook daadwerkelijk terecht laten komen bij diegenen voor wie het interessant kan zijn zonder de rest van je contacten ermee ‘lastig te vallen’. Het probleem hierbij is natuurlijk dat je nooit weet of je update wel bij iedereen in die kring terechtkomt (wat het systeem qua design een beetje impliceert) omdat enkel die contacten uit jouw kring(en) je update te zien krijgen die jou ook ‘gekringd’ hebben. Dit is een nadeel, bij Facebook weet je zeker dat jouw berichten ook op de wall van jouw vrienden verschijnen (althans, standaard, dus niet in geval van blocken etc). Vergelijkbaar met het following/follower model van Twitter.

Wat zijn kringen of circles niet?

Kringen zijn – in tegenstelling tot Twitter lists, als je dat zo instelt – niet zichtbaar voor diegenen die erin zitten. Op deze manier ben je dus vrij in het kiezen van titels voor je kringen, je zou bijvoorbeeld een kring ‘irritante personen’ kunnen maken . Onderstaande video van Google is illustratief:

Zie ook mijn artikel over de feedback-waarde van Twitter lists. Kringen zijn ook geen groepen. Groepen impliceren lidmaatschap van het groepslid en in dit geval is het geen keuze van een gekringde om in de kring te zitten. De actie ligt dus bij de kringeigenaar, niet bij de gekringde. Groepen kunnen bovendien publiek zijn, kringen (nog) niet.

Typen kringen & je contacten indelen

Op moment van schrijven is er maar 1 type kring: onzichtbaar. Sterker nog, in de ‘Google+ instellingen’ onder ‘Profiel en privacy’ staat geschreven ‘Namen van kringen worden nooit openbaar gemaakt’.

Iedere contactpersoon kan ik meerdere kringen zitten maar moet in minimaal 1 kring zitten. Zo kan je een kring voor de familie maken maar kan je deze familieleden ook in je kring ‘standaard’ zetten zodat je ‘standaard’ updates ook bij je familie terechtkomen. Maar je zou er ook voor kunnen kiezen om iedere contact maar in 1 kring te plaatsen en dan per update verschillende kringen te selecteren, in dit geval zou dat dan ‘standaard’ en ‘familie’ zijn. Dit is een kwestie van persoonlijke voorkeur. Het lijkt handig om een ‘grote’ kring te maken met het gros van je contactpersonen erin, en dan een aantal specifieke kringen met subsets van deze contactpersonen. Daarnaast lijkt het ook handig de standaard kring ‘Volgen’ te gebruiken, voor personen die je niet persoonlijk kent maar die je wel wilt volgen. Dit is dan vergelijkbaar met Twitter.

Niemand weet van elkaar in welke kringen ze zitten. Volgens Mark Zuckerberg van Facebook hadden de kringen dan ook beter ‘secret circles’ kunnen heten. Verderop in deze blogpost iets meer over ‘public circles’.

Informatie delen met kringen

Als je op Google+ ook daadwerkelijk zelf informatie, foto’s, video’s etc gaat delen, kan je per update kiezen voor wie deze update zichtbaar is. Standaard is dit de laatst gekozen optie.

Er zijn hierbij vier smaakjes:

1. Persoonlijk (enkel met 1 of meerdere specifieke personen, ongeacht of ze door jou gekringd zijn)
2. Beperkt (enkel voor 1 of meerdere specifieke kringen)
3. Uitgebreid (specifieke kringen en hun vrienden – jouw 2e graad netwerk)
4. Publiek (iedereen die jou ‘gekringd’ heeft of die je profiel bezoekt).

Mogelijkheden van kringen en toekomst

Op dit moment zijn kringen niet zichtbaar. De potentie van deze kringen is echter nog veel groter indien er ook zoiets als zichtbare en publieke kringen komen

Zichtbare kringen zijn kringen waarvan de gekringden direct voor nieuwe leden beschikbaar zijn. Het zijn dus kringen die voor alle gekringden identiek zijn. Deze kunnen erg goed gebruikt worden voor interne communicatie, projectcommunicatie etc. Op deze manier zouden de kringen zelfs een bedreiging voor systemen zoals Yammer kunnen vormen.

Publieke kringen zijn kringen met een bepaald interessegebied of van een bepaald merk, vergelijkbaar met Facebook Pages. Hierbij zou je nog kunnen overwegen om het eigenaarschap centraal te houden bij de ‘oprichter’ van de kring en hierbij ook publicaties anders in te richten. Bijvoorbeeld, updates van de kring eigenaar (bv een merk) komen in de timeline van alle kringleden (ik heb het hier nu bewust over kringleden en niet gekringden omdat de actie om in de kring terecht te komen nu expliciet bij de kringleden ligt, dus niet lijdend voorwerp) terecht, waarbij kringleden niet kunnen publiceren naar ‘alle’ andere kringleden, maar wel kunnen reageren op updates van de eigenaar. Hierbij zijn uiteraard verschillende smaakjes en configuraties mogelijk.

Nieuw werkwoord?

kring·en kringde, h gekringd iemand toevoegen aan een Google+ kring: ik zal jou even ~ zodat ik op de hoogte blijf van waar je mee bezig bent

Too much to sum up here, I’ve created a Storify version of the #dfc6. Enjoy!

De survey bestond uit 9 vragen, varierend van multiple choice tot volgordelijsten. Ik heb in twee weken looptijd ruim 500 compleet ingevulde surveys teruggekregen, waarvan ik hier de resultaten met jullie wil delen.

Toen ik aan dit onderzoek begon had ik een aantal hypothesen die ik wilde toetsen:

Het kunstwerk omvat een LED muur van 30 meter waarop elke 15 seconden de naam te zien zal zijn van een persoon die zich via de website hiervoor opgegeven heeft. Eerder werd dit kunstproject met veel belangstelling vertoond tijdens het 2011 Sydney Festival en nu dus in Amsterdam op het Museumplein.

Ik werd door RTL4′s EditieNL benaderd of ik vanuit mediapsychologisch perspectief wat wilde zeggen over dit kunstproject. Op woensdag 1 juni werden dus Marie-Jose Raven van het Stedelijk Museum en ik op het Museumplein geïnterviewd door verslaggever Robert Schouten waarbij een leuk vraaggesprek ontstond.

Uiteindelijk is dit redactioneel uitgekomen op een item van een paar zinnen in de uitzending. Heel leuk, maar ik wil toch graag mijn visie op het fenomeen ‘beroemdheid’ en dit kunstproject iets uitgebreider toelichten.

1. Waarom willen mensen beroemd zijn?

Maltby e.a. hebben in 2008 onderzoek gedaan naar wat voor karaktereigenschappen worden toegekend aan mensen die beroemd willen worden. Na zorgvuldige (factor)analyse ontstond kwam hier de volgende set uit:

• Ambitie (beroemd worden door hard ervoor te werken, bijvoorbeeld beroemd op basis van verdiensten in de wetenschap)
• Sociale vergelijking (vergelijk met anderen, beter willen zijn of meer willen opvallen)
• Psychologisch kwetsbaar (onzeker zijn, laag zelfbeeld, genegeerd worden en daar compensatie voor zoeken)
• Aandacht zoeken (opvallen bij anderen, doen wat anderen niet willen/durven te doen, het doel heiligt de middelen)
• Zelfoverschatting (jezelf erg goed vinden, ‘recht hebben’ op beroemdheid, denk dat beroemheid jouw lot is)
• Sociale bevestiging (graag eigen naam overal zien, (h)erkend worden, toegang hebben tot VIP wereld)
• Glamour (focus op magazines, foto’s, televisie en film)

Waarschijnlijk spelen bij Your Name In Lights in het meerendeel van de gevallen de factoren ‘Aandacht zoeken’ en ‘Glamour’ een grote rol. Daarnaast kan natuurlijk Sociale vergelijking ook optreden; ‘mijn naam staat wel op het bord en die van jou (bv vriend, huisgenoot, college) niet.’

In social media zie je dit ook terug. Hier zoeken mensen ook een podium om hun ‘ding te doen’. Het mooie van social media is dat het een zelfregulerend systeem is waarbij voornamelijk mensen die als motivatie ‘ambitie’ hebben of al tot de ‘glamour’ categorie behoren, het redden. Mensen die enkel hun naam willen zien (Sociale bevestiging) zonder inhoud te delen of waarde toe te voegen worden vanzelf weer door deze regulerende werking weer afgeserveerd.

Bij jongeren op social media domineert vooral de behoefte aan communicatie en meer bij elkaars leven betrokken te zijn. Dit heeft volgens mij verder niets met beroemdheid of bekendheid te maken…

Daarnaast zie je bij jongeren ook dat ze in dit perspectief social media opzoeken niet om bekend te worden, maar vooral vanuit de drijfveer van sociale vergelijking, onzekerheid en opvallen. Deze laatste is kan vertaald worden als de behoefte om gehoord te worden, een ‘podium’ te hebben om de dingen te uiten die hen bezig houden.

2. Gaan mensen zich nou ook opgeven hiervoor?

Early daptors

Het bord creëert schaarste. Het gebeurt niet elke dag dat je je naam zo groot ergens kan zien staan. Dit maakt het interessant voor mensen om zicht op te geven voor dit kunstproject, iets wat terug te zien is in de grote aantallen registraties via de website.

Naast eerder besproken motivators is het simpelweg zo dat de meeste mensen hun eigen naam het mooiste vinden binnen het taalgebruik, zowel gesproken als schriftelijk (Carnegie). Dit heeft te maken met wat de ‘beschikbaarheidsheuristiek’ heet: we voelen ons meer aangetrokken tot zaken die voor ons mentaal beschikbaar zijn (‘als je er aan kan denken, zal het wel belangrijk zijn’) en onze naam is daar natuurlijk een ultiem voorbeeld van. Het is dus ‘mooi om naar te kijken’ en voelt ‘goed’.

Volgers

Voor diegenen die het eerst even afwachten kan bij de stap naar registratie en invoer van de naam via de website het principe van sociale bewijskracht een rol spelen. Dit wil zeggen dat als veel anderen iets al gedaan hebben, men dit ervaart als ‘dan zal het wel goed/belangrijk/leuk/interessant zijn’. En het feit dat 24/7 die namen voorbijkomen op de LED muur is natuurlijk ultiem sociaal bewijs.

Uiteraad zullen de kunstliefhebbers herkennen dat de mate van impact van dit kunstwerkt uiteraard afhankelijk is van de hoeveelheid deelname door het publiek. In die zin is het een gecocreëerd kunstwerk. De LED muur op zichzelf is niet een kunstwerk, maar de interactie, input en reactie van het publiek maakt het interessant. Dit zal daarom ook voor de nodige aanmeldingen zorgen.

Maar….

Een keerzijde van de medaille is dat er ook een fenomeen kan optreden dat we kennen als “Display Blindness” wat onderzocht is door Muller e.a: We besteden alleen aandacht aan de bord of display indien het voor ons relevante informatie bevat (vergelijk in online situaties: banner blindness)

Wanneer kijkt men dan wel? Bij verwachting van interessante content en indien het bord mutlicolor is.

Meer aandacht voor signs in wachtruimtes en onverwachte lokaties (Müller e.a.). Museumplein is onverwacht voor een display (niet voor kunst) dus dat werkt bevorderend voor de impact.

3. Blijft het hangen?

Een beetje. Als mensen je naam nogmaals ergens tegenkomen kan het ‘False Fame’ effect optreden, alhoewel de grote hoeveelheid namen hier een beperkende factor in speelt.

Het False Fame effect (Jacoby e.a. 1989) stelt  dat als mensen een lijst namen hebben gezien en diezelfde lijst op een later tijdstip (24 uur erna) opnieuw gepresenteerd wordt maar dan doorspekt met andere namen van zowel bekende als onbekende personen, mensen de namen van de eerste lijst vaker als ‘bekend persoon’ markeren dan de toegevoegde onbekende namen. Er ontstaat dus een illusie van bekendheid op basis van enkel een naam die eerder is getoond (priming).

Daarnaast is het uiteraard zo dat niet continue de hele wereld jouw naam ziet. Het is een beperkt aantal seconden voor een beperkt publiek dat toevallig aanwezig is of naar de livestream op de website kijkt. Wil je dus ‘vals’ beroemd worden, dan moet je er tenminste voor zorgen dat jouw ‘doelgroep’ jouw naam voorbij heeft zien komen op het museumplein

Ik hoop dat dit artikel bij zoveel mogelijk ouders en jongeren terechtkomt, dus ik zou zeggen spread the word!

Wat ik echter voornamelijk leuk vond was om te zien dat onze verhalen en verklaringen elkaar zeer goed aanvulden. Oh well,  beoordeel zelf:

Ik het het boek binnen 1 middag uitgelezen. Aartjan is er met CLICK in geslaagd een zeer leesbaar, pragmatisch boek te schrijven waarbij de theoretische onderbouwing aanwezig doch niet overheersend is. Alle facetten van het ‘verleiden’ op internet worden meegenomen, van de aankomst op de homepage tot het designen van een ‘persuasive’ Call to Action.

Voorbeelden

Het boek staat boordevol met praktijkvoorbeelden van goed werkende en minder goed werkende Call to Action’s en webshops. Voorbeelden van Alternate, SunJets.be, Kras.nl, Vistaprint.nl, Triodos Bank en nog veel meer. De focus is echter wel op websites; er wordt minimaal aandacht besteed aan verleiding binnen bijvoorbeeld social media of de meer technische kant van SEM/SEO.

Boordevol

De inzichten die het boek levert zijn praktisch toepasbaar en kennen een brede theoretische basis in de psychologie, sociologie, cognitieve ergonomie, grafische vormgeving en interaction design. Een van de basistheorieën die ik bijvoorbeeld in het boek herken zijn de 6 beïnvloedingsprincipes van Robert Cialdini, welke al meer dan 30 jaar de basis vormen voor alle beïnvloedingsprofessionals wereldwijd.

Het boek zit boordevol inzichten en principes die toegepast zijn op online marketing. Zo komen principes van schaarste, loss aversion, wederkerigeheid, interactie, priming, framing,peak-end effect, sociale bewijskracht, commitment en consistentie, usability en taalgebruik uitgebreid aan de orde. Maar ook wordt aandacht besteed aan het opstellen van leesbare (juridische) teksten, rectieformulier conversie, storytelling en motivationele aspecten van het ‘closen van de deal’.

Conclusie

Al met al een goede handleiding en checklist om je website te maken, verbouwen, optimaliseren om meer conversie te behalen! En dat laatste zal zeker lukken als je de inzichten uit dit boek goed toepast Wat mij betreft heeft Aartjan dan ook volkomen terecht het label ‘Must-have’ op de cover geplaatst!

Hij zal op 28 september tijdens het congres “De Psychologie van het Overtuigen” weer aanwezig zijn om samen met een aantal Nederlandse sprekers op dit gebied (Ben Tiggelaar, Jos Burgers, Remco Claassen, Roos Vonk, Pacelle van Goethem e.a.) een dag vol inspiratie, kennis en vermaakt te verzorgen.

Ik spreek uit ervaring, ik was er vorig jaar zelf bij… Aanrader!

PS I: volg Cialdini ook op twitter: @RobertCialdini
PS II:  lees en luister naar mijn interview met Cialdini over “Beinvloeding via Social Media”

Wetenschappelijk onderzocht

Onderzoek aan McGlone & Tofighbakhsh heeft aangetoond dat boodschappen die rijmen als meer ‘waar’ worden beschouwd dan hun niet-rijmende varianten. De proefpersonen kregen een aantal boodschappen te zien en moesten deze beoordelen op de mate waarin de boodschap de werkelijkheid weerspiegelde. De boodschappen zelf bevatten dezelfde informatie, maar op zowel rijmende als niet-rijmende manier gepresenteerd. Een van de boodschappen was deze:

Extant rhyming aphorisms in their original form (e.g., “What sobriety conceals, alcohol reveals”) were judged to be more accurate than modified versions that did not preserve rhyme (“What sobriety conceals, alcohol unmasks”).

Rijmende zinnen hebben een hoger verwerkingsgemak, kunnen dus makkelijker door de hersenen worden verwerkt, dan niet -rijmende boodschappen. En het brein interpreteert de mate van verwerkingsgemak als een indicator voor de ‘waarheidsgetrouwheid’ van de boodschap.

Voorbeeld: RIVM

In het kader van preventieve gezondheidszorg ben ik bij enkele organisaties en initiatieven betrokken (jeugdzorg 2.0, NISB, GGD Midden-Nederland) die als doelstelling hebben mensen gezonder te laten leven en ziekte-overdracht te voorkomen (preventie). Het RIVM heeft hiervoor veel campagnes ontwikkeld en gebruikt rijm met grote regelmaat in hun materialen en slogans. Het resultaat is een ‘catchy’ slogan die in alle uitingen wordt verwerkt. Een aantal voorbeelden:

Kennen jullie nog andere boodschappen die rijmen en hierdoor waarschijnlijk effectiever zijn dan niet-rijmende varianten of concurrenten?

Omdat ik geen PDF van de uitgave heb, zet ik hier de tekst integraal op dit weblog:

Prikkel of doodsteek?

Zijn romantische films gevaarlijk voor uw relatie?

Niets gezelliger dan samen met je geliefde van een romantische film te genieten. Maar wat als die meeslepende, suikerzoete film in schril contrast staat met de prozaïsche routine in je eigen relatie? Wat als jouw onvolmaakte partner mijlenver af lijkt te staan van de schijnbaar perfecte personages op het scherm? Creëren romantische films te hoge verwachtingspatronen die koppels onder druk zetten? We vroegen het aan mediapsycholoog Mischa Coster en cineaste Hilde Van Mieghem.

TEKST: JOERI NAANAI

U kent de situatie wel: Jan en An Modaal kijken samen naar een romantische film en schuiven nog wat dichter bij elkaar. Tot An opmerkt: ‘Kijk Jan: zie je hoe gevoelig Johnny Depp de handen van die vrouw streelt. Waarom doe jij dat nooit met mij?’
Jan: ‘Bolleke, je schijnt te vergeten dat Johnny Depp hier de rol van Don Juan vertolkt. Hij probeert die vrouw gewoon te versieren.’
An (verontwaardigd): ‘Maar daar gaat het helemaal niet om. Je hoeft geen Don Juan te zijn om gevoelig te zijn.’
Jan: ‘Dat ben ik ook. Alleen blijkt dat weinig effect op jou te hebben. Blijkbaar sta jij alleen open voor gevoelens als ze van Johnny Depp afkomstig zijn. Ik ben geen Johnny Depp.’
An (droogjes): ‘Dat wist ik al.’
Jan: ‘Ach, ‘t is maar een film schatje.’
Waarna Jan die avond op de sofa sliep…

Glijmiddel of afknapper?

Bestaat er een oorzakelijk verband tussen het bekijken van romantische films en de wijze waarop koppels met elkaar omgaan en hun relatie beleven? Hebben films in het algemeen en romantische films in het bijzonder überhaupt een impact op onze interpersoonlijke idealen en verwachtingspatronen? En zo ja, welke impact? Fungeren romantische filmscènes als een afrodisiacum voor het liefdesleven van de kijker en als een emotioneel ‘glijmiddel’ dat koppels dichter bij elkaar brengt en zorgt voor meer wederzijds begrip en empathie? Of staat het utopische ideaalbeeld dat ze vaak ophangen zo ver van de realiteit dat geen enkele bioscoopbezoeker eraan kan beantwoorden? En zorgt dit dan niet voor teleurstellingen die de doodsteek voor de relatie kan betekenen?

Uit de analyse van de Nederlandse mediapsycholoog Mischa Coster blijkt alvast dat het antwoord op deze vragen niet eenduidig is: “Veel hangt af van de persoonlijkheid van de kijker en de manier waarop hij of zij met de film omgaat.” Maar dat romantische films een betekenisvolle invloed kunnen hebben op ons liefdesleven staat volgens Coster alvast buiten kijf.

Een kwestie van hormonen?

Uit een psychofysiologische studie die professor Oliver Schultheiss van de universiteit van Michigan in 2004 uitvoerde blijkt volgens Coster dat onze hormonenspiegel wijzigt als we naar een romantische film kijken: “Schultheiss voerde eerst een nulmeting uit door een groep proefpersonen te laten kijken naar een neutrale documentaire over het Amazoneregenwoud. Hun hormonenspiegel veranderde niet. Daarna liet hij een andere groep kijken naar een romantische scène uit de film The Bridges of Madison County met Clint Eastwood en Meryl Streep. Hun progesterongehalte steeg met een gemiddelde van ruim tien procent. Progesteron is een vrouwelijk geslachtshormoon dat naar verluidt angstverlagend werkt en bijdraagt tot gevoelens van empathie en intimiteit. Het progesteronniveau van de mannelijke proefpersonen steeg trouwens in dezelfde mate als dat van de vrouwen. Het cliché dat mannen minder gevoelig zouden zijn voor romantische films dan vrouwen klopt dus niet! Bovendien bleek het gehalte van het mannelijk hormoon testosteron bij de mannen sterk te dalen, terwijl dat van de vrouwen stabiel bleef. Testosteron verhoogt weliswaar het libido, maar creëert ook angst en agressie, wat niet meteen bevorderlijk is voor een romantische relatie. Een derde groep keek naar een gewelddadige scène uit de gangsterfilm The Godfather II. Het testosteronpeil van sommige mannen steeg met maar liefst dertig procent, dat van de meeste vrouwen daalde. Kortom, het onderzoek van Schultheiss toont aan dat romantische films wel degelijk een positieve hormonale invloed kunnen hebben op de kijker. Wie naar een romantische film kijkt, zal hierdoor vaker openstaan voor interpersoonlijke contacten.”

Vooroordelen

Uit een ander onderzoek dat professor Richard Harris van het departement Psychologie van de universiteit van Kansas uitvoerde blijkt dat er nog steeds hardnekkige vooroordelen bestaan als het om romantische films gaat. Harris vroeg aan 250 mannen en vrouwen om in koppels samen naar een romantische film te kijken en nadien punten te geven op zeven. De gemiddelde quotering van de vrouwen was 6, die van de mannen bijna 5. Dit bevestigt de studie van Schultheiss en ontkracht het vooroordeel dat mannen niet van romantische films houden. Harris vroeg in zijn enquête ook of mannen in het algemeen van de bekeken film zouden houden. Zowel de mannelijke als vrouwelijke respondenten dachten van niet, wat niet strookt met de resultaten van het experiment. Omgekeerd hadden de mannen (en vrouwen) het wel bij het rechte eind door te voorspellen dat vrouwen van de film zouden houden. En op de vraag welke filmscène hun mannelijke date zou willen spelen, antwoordden de vrouwen bijna unaniem ‘de sekscène’. Hoewel heel wat mannen inderdaad de seksscène kozen, lag hun aantal echter veel lager dan wat de vrouwen hadden voorspeld.

Projectie

Volgens Coster toont de studie van Harris aan dat romantische films tot pijnlijke misverstanden kunnen leiden: “In romantische films wordt vaak een onrealistisch beeld opgehangen van hoe een relatie zou moeten zijn. Kijkers die geen duidelijk onderscheid maken tussen fictie en realiteit projecteren dat beeld vaak op hun eigen situatie. Dat gebeurt vooral wanneer de eigen relatie in een dipje zit. Ze beginnen elkaar te vergelijken met een filmpersonage en trekken ongenuanceerde conclusies. Ze hanteren daarbij vaak stereotiepe vooroordelen -bijvoorbeeld dat mannen niet romantisch zijn of vrouwen niet rationeel- en verwijten hun partner dat hij of zij niet beantwoordt aan het ideaalbeeld in de film. In het slechtste geval maken ze zelfs een einde aan de relatie en gaan ze op zoek naar iemand anders die wel aan het ideaalbeeld beantwoordt. Ze vergeten daarbij dat het in romantische films meestal rozengeur en maneschijn is, terwijl echte relaties over een hobbelig parcours verlopen en geduld, wederzijds begrip, constructieve communicatie, kortom werk vergen. Liefde op het eerste gezicht, eeuwige liefde, tomeloze passie zijn typische bestanddelen van de doorsnee romantische film. Daar kan je als doodgewoon koppel onmogelijk mee concurreren.”

Een korreltje zout

Beide studies combinerend, komt Coster tot de volgende voorzichtige conclusie: “Als je iemand nog niet (lang) kent, is een romantische film de ideale setting voor een date. De gedeelde kijkervaring kan lichamelijk en mentaal een positieve invloed hebben op de amoureuze dynamiek tussen jullie beiden. Als je echter al een vaste relatie hebt en je kent elkaars gebreken, dan moeten beide partners over voldoende relativeringsvermogen beschikken om de film met een korreltje zout te nemen.”

Kortom, begin elkaar niet meteen genadeloos te vergelijken met de volmaakte personages op het witte doek. Gebruik de film op een genuanceerde, constructieve manier om eventueel met elkaar te praten over wat je net gezien hebt. En vergeet daarbij niet dat Jan geen Leonardi DiCaprio of An geen Kate Winslet hoeft te zijn om jouw ‘king’ of ‘queen of the World’ te kunnen zijn. Zoniet maak je van je eigen relatie misschien een zinkende Titanic…

Streamer: ‘Projecteer het romantische ideaalbeeld niet meteen op je eigen relatie’ Mischa Coster, mediapsycholoog

(Kader)
Hilde Van Mieghem: ‘Zég dan dat je van haar houdt!’

Hoewel Hilde Van Mieghem als actrice en regisseuse zelf voor of achter de camera stond van romantische drama’s als Blonde Dolly, Sailors Don’t Cry, De Kus en haar nieuwe film Smoorverliefd, is ze naar eigen zeggen te nuchter om zich te laten inpakken door wat ze ‘de romantische leugen van Hollywood’ noemt: “Begrijp me niet verkeerd: ik hou van de leugen. Ik hou ervan te ontsnappen aan de dagelijkse realiteit en weg te dromen bij romantische films zoals Casablanca. Maar ik ben niet dom of naiëf. Ik wéét dat het maar een film is. Dit betekent overigens niet dat ik me niet kan laten meeslepen. Integendeel, toen ik naar The Remains of the Day van John Ivory keek en zag hoe stuntelig Anthony Hopkins zijn gevoelens voor Emma Thompson verborg, riep ik luidop naar het scherm: ‘Maar zég dan toch dat je van haar houdt!’ (lacht) Als 14-jarige heb ik zelfs tranen met tuiten gebleit toen ik Love Story met Ryan O’Neal en Ali MacGraw zag. Anderzijds begrijp ik niet dat kijkers na afloop van de film geen onderscheid kunnen maken tussen fictie en realiteit. En ik hou sowieso niet van films waarin vrouwen worden voorgesteld als slachtoffers, als louter hunkerende, jaloerse of onozele wichten, zoals Bridget Jones’s Diary.”

Volgens Van Mieghem is haar ambivalente houding ten opzichte van romantische films sterk beïnvloed door haar pijnlijke jeugd: “Ik kom uit een liefdeloos nest. Mijn vader was een alcoholicus en mijn moeder mishandelde me. Dat heeft littekens op mijn ziel achtergelaten, waardoor ik jarenlang op de ‘verkeerde’ mannen viel en onzeker was in relaties. Tien jaar psychoanalyse heeft me meer inzicht verschaft in mezelf, maar ik vind het nog steeds moeilijk om mensen te vertrouwen. Geen wonder dus dat ik niet in de val trap van de utopische Hollywoodromantiek. Ik hou vooral van intelligente films waarin relaties op een geloofwaardige wijze in beeld worden gebracht, zoals de romantische komedie Annie Hall van Woody Allen. Mijn favoriete romantische film is Dangerous Liaisons, waarin John Malkovich zijn geliefde Michelle Pfeiffer verliest door zijn eigen zelfdestructieve machtsspelletjes. (zucht) Romantiek kan ook mooi zijn als ze fout loopt. Denk aan Amarcord van Fellini, waarin een eenzame gek in een boom kruipt en naar de hemel roept: “Ik wil een vrouw!”. Of kijk naar de hartverscheurende slotscène van Fellini’s La Strada, waarin Anthony Quinn huilend beseft dat hij het kindvrouwtje dat hij zo lang mishandelde nooit meer zal zien, hoewel ze de enige persoon tussen hemel en aarde was die van hem hield. Met zo’n films kan ik me identificeren. Daar vind ik troost in.” JN

Streamer: ‘Romantische films laten je wegdromen en bieden troost’ Hilde Van Mieghem, cineaste

In mijn optiek is dit te verklaren door een drietal factoren:

1. Nieuwsgierigheid. Dit is een sterke motivator maar ook snel bevredigd. Door elke keer een andere subcultuur te kiezen wordt de nieuwsgierigheid steeds weer geprikkeld;
2. Personificatie. Door een goede casting kunnen kijkers zich vaak met 1 van de karakters uit de serie personificeren. Ze zien deze persoon dan als een soort ‘asociaal alter-ego’ die alles doet wat zij zelf niet zouden doen maar wel eens over nagedacht hebben;
3. Zelfwaardering. Door het bekijken van de normen en waarden in de betreffende subcultuur voelen wij ons goed over onszelf. We zien dat wij het anders/beter/slimmer/beschaafder doen en dat voelt goed. Onderzoek door Steven Reiss en James Wiltz (PDF) staaft deze stelling ook.

Beluister hieronder het interview:

Audio: Interview TV realityshows over asociale subculturen

3 Vormen

Vooralsnog zie ik 3 aparte interventiemogelijkheden waarbij video kan worden gebruikt. Deze zal ik hieronder toelichten.

1. Video als instrument om gedrag vast te leggen en hier feedback op te geven/inzichten te verkrijgen;
2. De inhoud van een film/video als interventie om attitude over een bepaald onderwerp te veranderen of te inspireren;
3. Het instrument video zelf al interventie. Daarbij gaat het dus niet om wat er uiteindelijk opgenomen en afgespeeld wordt, maar om het proces en concept van video-opname.

AD 1) Dit is de meestgebruikte vorm van video-interventie. Het gedrag wordt opgenomen op video en wordt later afgespeeld met betrokkene en eventueel andere deelnemers of peers aanwezig. Het gedrag dat wordt vastgelegd is altijd:

• Af te leren gedrag: on-the-job of real life video bv beurstrainingen, presentatievaardigheden, sportprestaties;
• Aan te leren gedrag: bv presentatietraining, coachingsvaardigheden, rollenspellen, coaching on-the-job

AD 2) Bij deze vorm gaat het niet om het middel video, maar om de boodschap die via video wordt overgebracht. De keuze om video te gebruiken is meestal gebaseerd op herkenbaarheid in het werkveld, waarnemen van nonverbaal gedrag en instructie. De boodschap bevat vaak een van de volgende componenten:

• Voorbeeld (zowel positief als negatief);
• Instructie (proces, apparaat, bediening);
• Animatie/model;
• Emotie (associatie, framing)

Hierbij worden dan vaak een mix van beinvloedingstechnieken gebruikt, voornamelijk autoriteit (instructeur/docent/ervaringsdeskundige) en sympathie (gelijksoortigheid, triggert inlevingsvermogen).

AD 3) Dit vind ik als mediapsycholoog de meest interessante vorm van video-interventie want deze wordt op de beschreven manier nog niet gebruikt door andere consultancy bedrijven. Het gaat hier om de reactie en de daaruit volgende leerpunten en inzichten die tot stand komen door:

• De kennisname van de mogelijkheid dat een gesprek opgenomen kan worden (bv videocamera op tafel leggen zonder verdere toelichting);
• Het geconfronteerd worden met het gescript opnemen van een boodschap (dwing mensen tot kern van het verhaal te komen, vergelijk elevator pitch);
• Het proces van opname (laat deelnemers zelf een videoscript en bijbehorende video maken);
• Videodagboek bijhouden, elke keer kort en krachtig leerpunten verwoorden en presenteren;

Het gaat bij deze vorm van video-interventie duidelijk om het effect van de associatie die het construct ‘video’ oproept bij deelnemers. Hieraan kunnen een aantal emotie ten grondslag liggen die kunnen resulteren in veranderd gedrag: Angst (public speaking), Trots (vastlegging van resultaten, Blijdschap (fun factor bij peer recordings). Maar ook de notie van zelfopname dwingt een deelnemer om zijn/haar woorden op de weegschaal te leggen en in de comfortzone van de eigen woning of werkplek de boodschap op te nemen.

Aanvullingen

Graag zou ik jullie willen uitnodigen jullie kennis en ervaring op dit gebied te delen om zodoende dit artikel (waarde)voller te maken.

Hello BJ,

I enjoyed reading your weblog and looking at your webcast on simplicity at http://www.behaviormodel.org/ability.html. As a media psychologist, I have spent the past few years looking into influence through mediated communication. I started out by applying Bob Cialdini’s PoP’s for use within social media environments. Bob thought I did a good job when I met him a few month ago on his European ‘tour’. Now, when looking at captology, I see a lot of similarities but also a few questions come to mind.

The most obvious one for me I will describe below.

According to the PoP’s, in particular commitment & consistency, people want to show conistent behavior, act in accordance with previous actions or even in accordance with a label given to them by a third party (“you seem like a person who ….”). In short, when someone says A he or she will be more likely to say B than when asking for B without A. Bob states that this principle has more effect when the A action is public, written and/or requires a certain amount of effort.

The effort is where I see the two theories overlapping. From a captology point of view, you state the the ‘Ability’ to do something consists (amongst others) from the actual or perceived simplicity. Yet, when we want to influence someone to show consistent behaviour in the future, we want to make sure that action A will require a certain amout of effort.

For instance, clicking a Facebook ‘Like’ button. It is written (or at least captures), public (the public are friends, even stronger, see ‘sympathy’) but doesn’t require a lot of effort. When looking at captology it seems a perfect interface. Doesn’t cost time, money, physical effort, brain cycles, isn’t social deviant (at least, that’s the presumption at this point) and probably routine. If we want to use this ‘like’ action in the future to influence these people into complying with a similar (but more demanding) request, the ‘like’ button probably doesn’t take enough effort to trigger commitment & consistent behavior.

Now for the question: What do you think, if any, would be the part of ‘simplicity’ that is best made ‘less simple’ in a task (A) in order to appeal to a sense of consistent behavior in the future when confronted with a request (B), without putting up too much of a treshold for the subject to perform the task?

Pretty complicated question, hope you understand. Maybe Bob has some thoughts on it as well?

Anyways, thanks in advance for your time and effort reading my question, hope you can ‘shine a light’ on it. I realize this will probably not be scientifically proven or researched, but I’m looking for an expert opinion and you seem like someone willing to help a fellow social scientist in combining theories.

Sincerely,

Mischa Coster

UPDATE 2010-12-14: Also sent a concrete example to BJ for clarification of the question:

Situation: A political party wants all their twitter followers to enable a green border around their avatar/profile picture to show support for their green cause. The call upon the twitter community to go to a website twibbon.com where you can modify your avator using overlays.

Influence: They want to use Cialdini’s principle of Commitment and Consistency so that their request for this small action now will result in more compliance with a bigger request in the future (vote for them, participate in online discussion, you name it).

Simplicity: According to your behavior model, their target group must be motivated (check; they follow the political party so their motivation is probably intrinsic), able (simplicity) and ‘hot-triggered’ (the request of the party). Let’s presume the hot trigger is attractive enough to trigger behavior. What remains now is simplicity. And here the subtle balance between little and just enough effort comes into play.

You want the action to be simple enough for them to perform when presented with the hot trigger. Yet, for the commitment and consistency to work, the action must require just enough effort for a sense of commitment to be triggered in the future. Cialdini states that the more public, written and ‘effort’ the first action, the more likely they are to comply with a bigger, future request.

So, what part of simplicity do you think you could easily be made ‘less simple’ in order for people to still act? It has to be something that they will perceive as an investment for the sake of commitment, but not enough effort to NOT do it. For instance, low time, low money, low social deviance, low physical effort but moderate brain cycles and moderate non-routine? What would be the best ‘simplicity profile’ for this purpose?

UPDATE 2010-12-30: BJ replies that in his experience it is better to always take ‘baby steps’ in order to move people down a conversion tunnel. He doesn’t see any advantage for making the behavior difficult in order to invoke commitment/consistency.

Het reageren en anticiperen op wensen en opmerkingen van de klant is niet iets wat in het bedrijf wordt ‘ingestudeerd’. De Landal medewerkers hebben een authentieke passie voor hospitality dienstverlening. Met andere woorden, de klant op alle van de ruim 60 door ons gemeten contactmomenten een goede ‘experience’ geven.

Keynote

Ik was gevraagd om de middag af te trappen met een keynote over de menselijk factor van klantenservice en dan vooral via internet, webcare. Welke elementen spelen er nu bij beslissingen die consumenten nemen en hoe zijn deze beinvloedbaar op een ethische, authentieke en eerlijke manier die in het voordeel van zowel het bedrijf als de klant is?

Van de award site:

Mischa Coster liet zien hoe het menselijk gedrag via social media te beïnvloeden is aan de hand van de ‘6 geheimen van het overtuigen’ van Cialdini.

Met de komst van social media hebben deze principes een totaal nieuwe dimensie gekregen. Aan de hand van voorbeelden maakte Mischa een doorvertaling naar social media om te illustreren hoe bedrijven het gedrag van hun klanten kunnen beïnvloeden. Het sympathie-principe heeft daarbij de meeste invloed op online klantvriendelijkheid. Om de sympathie te borgen en vergroten is authenticiteit, de juiste tone of voice en eerlijkheid van groot belang.

Kleertjes.com

Daarna had Claudia Willemsen van kleertjes.com een zeer interessant verhaal over hoe zij nu zo succesvol is geworden met haar bedrijf, hoe dit zo snel heeft kunnen groeien zonder de klanten uit het oog te verliezen. Tijdens haar verhaal maakte ze voortdurend linkjes met hetgeen ik daarvoor over heuristieken en beinvloeding had verteld, erg leuk om te zien hoe de principes in haar praktijk ook effectief zijn gebleken ondanks dat ze daar niet altijd bewust bij stil heeft gestaan.

Claudia’s 7 gouden regels voor hoe met je (online) klanten om te gaan:

1. Zeg wat je doet, doe wat je zegt
2. Overtref de verwachtingen
3. Doe geen concessies op kwaliteit
4. Zet de wensen van de klant centraal
5. Ga voor lange termijn relatie
6. Los alle klachten op
7. Het team, het kleertjesgevoel

Na haar presentatie moest Claudia snel door naar Zwolle waar ze later die avond de Gouden Gazelle award in ontvangst mocht nemen. Proficiat!

Online Customer Feedback

Na Claudia was het woord aan Bas de Luij, senior research consultant bij Market Response. Zijn boodschap was verhelderend: probeer ‘beyond the metrics’ te kijken. Meten is 1 ding, weten is iets anders. Probeer kwantitatieve data te verrijken met kwalitatief onderzoek. In het geval van webcare is dat de enige manier om tot meer ‘insights’ te komen, want anders ben je continu bezig met brandjes blussen en heeft je organisatie geen structureel voordeel bij de waardevolle informatie die binnenkomt.

Dus niet enkel vragenlijsten en KTO’s verzamelen, maar juist ook in de niet-gecontroleerde setting zoeken naar feedback en deze meenemen in je analyses.

Een van de thema’s is ‘Kennis Delen’ en binnen dat thema heb ik een kort stukje over psychologische ‘sociale bewijskracht’ toegepast op social media als beïnvloedingsstrategie om je bereik te vergroten bijgedragen. Ander thema’s zijn bijvoorbeeld ‘Slimmer Werken’, ‘Klantparticipatie’ en ‘Open Innovatie’.

Hieronder het resultaat van het thema ‘Kennis Delen’:

Kijk op de website createmoreimpact.com voor meer video’s!

In this blogpost I would like to share dr. Cialdini’s thoughts with you by means of a transcribed interview with raw audio files to go with it.

Question 1: The most important Principle of Persuasion when following or connecting.

[MC]: When deciding to follow or link with someone in social media, people tend to look at

1. Who are you
2. What can you bring me
3. What do others have to say about you?

These questions obviously bring up the principles of Liking, Reciprocity and Social Proof or Consensus. What do you think, if you had to appoint one, is most important principle to consider if you want a lot of followers/connections/friends, lets say ‘audience’ on social media?

[RC]: Well, I would say that Social Proof is the most fundamental and widespread of the principles of influence. But: when we are starting out, we don’t have it! So what we do is use Linking and Reciprocation to build our followers. And then, we have the chance to use Social Proof – Consensus – on our side. But we should never try to use something that isn’t there, that isn’t naturally part of the situation, by lying with statistics or counterfeiting the information in any way. But within a stag-like manner we can begin with reciprocity – what we provide people -, we can begin with Liking and similarities to others and that will drive a genuine Social Proof presentation.

Question 2: How to make scarcity work in an Social Media environment

[MC]: Social Media is all about sharing, giving and receiving. In other words, I think reciprocity is one of the key building blocks of social media. In this environment where everything is free, downloadable and abundantly available, how can we still use Scarcity to get others to move in our direction?

[RC]: Just because everything is free and abundant, doesn’t mean it is equally good. So, what we can do is emphasize the unique or special features of what we have to offer. So that we employ the rule of Scarcity not in terms of how available our information is, but how unique it is, how uniquely valuable it is, how uncommonly informative it might be. And that causes people to want it because they can’t get that anywhere else.

[MC]: And if the product itself is abundantly available?

[RC]: (laughing) That’s great! You will sell a lot!

Question 3: Becoming an authority

[MC]: The Internet is a great platform to show off your Authority in a certain area of expertise. What would you say is more important here, quality of publications (giving more, Reciprocity) or quantity of publications (being seen everywhere on the Internet, Social Proof)?

[RC]: Well, there turns out to be research to answer this question. Authority is more important, impactful and more influential on topics of fact. If you are an expert on the matters of fact then you should emphasize your authority when you are presenting that information. To become an authority on a certain area of expertise, first share valuable information. After that, publish evidence from authorities who already agree with you.

Question 4: The critical mass of Social Proof or Consensus

[MC]: In social media we are used to high numbers. Lots of followers, page views, quotes, retweets etc. Could you tell us anything about the ‘breaking point’ or ‘critical mass’ when Social Proof will kick in? Do Social Media need a critical mass point then offline media?

[RC]: Actually, I think Social Media require a lower breaking point than offline media, because they incorporate the concept of similarity in ways that offline media often do not. In Social Media we know that the people in our network share our interests, share our background. That’s how we selected them to be in our networks (and how they selected us to follow, MC). And that similarity feature allows smaller numbers of individuals to still be a breaking point because “There are a lot of people like me who are doing this”. They don’t have to be as many people as dissimilar others. So actually, I think Social Media provide a lower breakpoint.

Question 5: Commitment and Consistency in Social Media

[MC]: In social media, it is only a small effort to ask your friends or followers for a small favor. Review something, retweet a message, ask an opinion. What kind of a digital request would provide a good ‘basis’ for requesting a larger favor later on, thereby using the principle of Commitment and Consistency?

[RC]: A request where the response to your request, the reciprocal response (the favor that they do), is actively, publicly and voluntarily made. What you should do is ask for something that requires action from an individual and is very public (like a comment on a website, MC), something that you can ask them to share on other websites later (or within their own network, MC). Those three things make for a strong commitment to you.

[MC]: So what, according to you, would be the limit of the effort required for the first request in the rule of Commitment and Consistency? Enough effort to make them feel like behaving consistent, but not too much to scare them away?

[RC]: That is a fine line, you’re right. What you have understood about this is that the request should be just effortful enough that people will do and it will seem like a meaningful step that they have taken. So it has to be right on that borderline.

MC]: Let’s take Facebook as an example. The clicking of a ‘like’ button is a very small effort but publicly made (gets shared in your own network). For instance, ‘liking’ a product. As a manufacturer of lighting products I would like to know who pushed or clicked this button for a certain product so I can ask them later for a bigger request, for instance visiting a seminar. Is this ‘liking’ enough of an effort to create a sense of consistency in future requests?

[RC]: What the manufacturer would say is: “We saw that you pushed the ‘like’ button. In keeping with your preference for this kind of lighting fixture we are happy to send you additional information on that topic that you have already said you have a preference for.”
So, you characterize what they’ve done in terms of something internal to them. For instance, if it were a cancer awareness campaign, you would characterize “Because of your recognition of the importance of this cause, we wonder if you would be willing to be the leader of a team in your neighborhood.” So, you characterize it in terms of the larger issue, not that small thing that they did. The message is “It is logically consistent with what you have already done that you would do this larger one, because you are favorable to this cause or to this type of consumer product.” Call it; call the commitment.

Question 6: Social Proof and the Bystander effect

[MC]: Social Proof tells us we will be more likely to show certain behavior when (enough) others show it, while the Bystander effect is based upon the theory of diffusion of responsibility. In other words, the more people around, the less I will feel personally responsible for taking action in situations the appeal to my sense of responsibility. How do the principles of Social Proof and the Bystander Effect relate?

[RC]: Most of the time they are not in conflict because the actions of others don’t make similar actions on our part unnecessary. For example, the research about the Chinese restaurants in Beijing. If we say ‘there are our most popular items’. The bystander effect doesn’t influence that, Social Proof just makes you want it more. But sometimes there are conflicts, and this is your point.

Lets say, in your network or organization, you would like people to donate to a particular charity. If a certain person knows that everybody else has given, they might think ‘well, they don’t really need my contribution’. Under these circumstances, what I would recommend is to say “Last year 95% of the people in this network or department donated.” Or “In the past 95% of the people I asked to comment on my blog were willing to do that.” And then “Would you be willing to do so this time/year?” You state the fact, and that this is the norm. With regards to the bystander effect: it hasn’t been made unnecessary for you to act yet. The message is: “Nobody else has done it this year, so I still need you to do it!” Establish the norm, for instance from the past if you have that information.

Question 7: The negative side of Social Proof

[MC]: Social Proof seems to behave in a negative way, too. When a lot of people don’t do something, we will see that as the norm and join them in not taking action.

[RC]: We’ve done some research in the petrified forest in Arizona where I live, there’s a big sign: ‘So many people have stolen pieces of wood from the forest that it’s undermining the integrity of the forest’. That sign tripled theft! But if we said ‘If even one person steals, it undermines the integrity of the forest’, that cut theft in half compared to no sign.

[MC]: That’s difficult. On one hand you have your experience – a lot of people steal – and on the other had you would like to have Social Proof of not stealing, but it’s not there!

[RC]: Well, it turns out that the managers of the parc made a mistake, because only 2% of people steal. So actually they made two mistakes: First of all, they didn’t use the real Social Proof: the 98% of the people who don’t steal. Secondly, they made stealing seem like the norm when it wasn’t! So it’s all about the norm. Norm is essentially Social Proof.

Question 8: The wisdom of the Crowd

[MC]: Are there any other tips or insights that you can think of I could share with my readers, things they could use in their Social Media efforts right away?

[RC]: For me, it might be one that I got from listening to Esther Dyson, who is one of the earliest voices of internet marketing. Here’s what she said: “The real advantage to marketers of the internet is not to communicate to their customers but to use it to allow their customers to communicate to them, the marketers”. This means you set up and monitor user groups, interest groups, customer networks that allow marketers to learn rather then to teach about their product. This will be great for creating Social Proof!

Lots of companies introduce new products. They would only do that if their testing showed that this was very popular among their test groups. They never tell you how popular this was! They should say ‘This was one of the highest scoring products among our test group’! And that can be not just for physical products like food but it can be for a website or information or a news service or something like that. The message should be “This tested great among all the people that we tried it out on the internet” (MC: Especially if the recipients of the message share common interests or profiles with the test group, similarity -> Liking)

Summary: Most important Principle of Persuasion in Social Media

[MC]: What I’m really hearing you say when listening to all of your answers is that Social Proof or Consensus is a very important influencer in social media.

[RC]: I think it’s the most powerful and widespread source of influence in social media. But we can’t claim it until we use some of the other principles to build it. Use scarcity, liking, authority – those things that you do have – to build social proof and now it’s rolling for you, it’s gathering size and speed for your impact.

Final words

So there you have it. Use this knowledge wisely, ethically and honestly. In an online world where everything can be measured and statistics are everywhere around us, make Social Proof work for you. In the past years I have consulted for quite a few companies on how to apply these principles to their own specific situation. I even incorporated them in my Social Media Strategy plan and written a dedicated blogpost about the Psychology of influence in Social Media (both in Dutch)

Lost of times, I got the impression that Social Proof is among the key principles when dealing with online campaigns. Now, this assumption has been confirmed by dr. Cialdini himself, along with new insights on how to build Social Proof using the other principles.

I would like to thank Bob Cialdini again for his time and effort, it has been an inspiring meeting.

If you have any questions about the principles, social media or the combination of the two, feel free to drop me a message in the comments, I’ll  answer to the best of my abilities. And don’t forget to tweet about this interview, rate it and share it since you already took the time and effort to read and listen to it

Maar voordat het zover is: hier een aantal video’s over de 6 PoP’s vanuit Denk Producties’ YouTube channel om alvast ‘in the mood’ te komen:

Wederkerigheid (reciprocity)

Sympathie (liking)

Schaarste (scarcity)

Consistentie (commitment & consistency)

Autoriteit (authority)

Sociale Bewijskracht / Consensus (social proof)

Typen namen

Er zijn meerdere typen bedrijfs- en productnamen te onderscheiden, allen met hun eigen kenmerken en associaties.

De familienaam

De familienaam is meestal voorbehouden aan, logischerwijze, familiebedrijfen. Dit type bedrijven zijn vaak begonnen vanuit een zelfstandige (kleine) opzet en al dan niet uitgegroeid tot grotere onderneming. De naam is echter altijd gehandhaafd. De naam kan ook samengesteld zijn; soms is er sprake van een partnership waarbij de naam van meerdere partners in de bedrijfsnaam vormt. We zien dit regelmatig bij advocatenfirma’s. Het probleem hierbij is veelal dat als er 1 firmant de organisatie verlaat, de gehele bedrijfsnaam ‘niet meer klopt’.

Voorbeelden: Albert Heijn, Schouten & Nelissen

De beschrijving

De beschrijvende naam heeft in zich een omschrijving van de type dienstverlening of product. Het zijn voor de hand liggende namen, die niets aan de verbeelding overlaten. Duidelijker kan bijna niet!

Voorbeelden: The Consulting Company, Schoenmaker ‘De Hak’

De afkorting

Dit kan een afkorting van van alles zijn. Vaak zien we afkortingen van persoonsnamen, of van een kreet. Ook kan de afkorting slaan op een combinatie van beschrijvende elementen zoals GGD (Gemeentelijke Gezondheids Dienst). Veelal gebruikt bij wat oudere bedrijven, omdat de trend tegenwoordig toch is dat de naam wel een associatie of emotie oproept. Bedrijven zoals KPMG die al zeer groot en bekend zijn hoeven het echter niet meer te ‘hebben’ van de associatie van hun bedrijfsnaam, kleinere en onbekendere firma’s vaak wel.

Voorbeelden: KPMG, UPC, GGD, TNO

De samenvoeging

Als er meerdere woorden zijn die gecombineerd een naam vormen spreken we van een samenvoeging tot 1 woord. De samenvoeging bestaat meestal uit een (al dan niet afgekort) bijvoeglijk naamwoord, met daarna een (al dan niet afgekort) werkwoord of zelfstandig naamwoord. Deze naamvorm zien we vaak bij dienstverlenende bedrijven, die dus inderdaad het werkwoord dat hoort bij hun dienstverlening in de samenvoeging gebruiken.

Voorbeelden: ProAssist, MultiPrint, KernConsult, Movinnio, BeerTender

Het symbool

Het betreft hier een schriftelijke omschrijving van een symbolische naam. Veelal zit het symbool ook in het logo verwerkt. Het kan ook gebeuren dat de naam daadwerkelijk een bestaand symbool betreft zonder tekst. Achter het symbool zit meestal een verhaal waaruit de bedrijfsvisie naar voren komt.

Voorbeelden: Mozilla, The Janeway, Google, Hyves

De subtiele verwijzing

Deze bedrijfsnaam lijkt enigszins op de symbolische naam, met als verschil dat de naam hier al verwijst naar de daadwerkelijke dienstverlening of product, niet naar een symbool daarvan. Het geeft stof tot nadenken, je moet als het ware even ‘doordenken’ voordat je de betekenis begrijpt. De verwijzing kan zijn naar een werkwoord of zelfstandig naamwoord, zoals het voorbeeld van ‘Hydron’ wat verwijst naar ‘Hydro’, een woord dat ‘vloeistof’ betekent. Ook Griekse en Latijnse namen worden hier veelvuldig gebruikt.

Voorbeelden: Hydron, Denk Producties, XS4ALL

De fantasynaam

De fantasynaam is een bedrijfsnaam die meestal verzonnen is vanuit een puur emotionele en visuele associatie. Er is geen verwijzing naar de activiteiten van het bedrijf en ook afkortingen worden niet gebruikt. Het is een vaak ‘lekker bekkende’ naam die ofwel heel goed blijft hangen ofwel zeer lastig onthoudbaar is.

Voorbeelden: Oxxio, NING, Ziggo, Hyves

Mixvormen

In de praktijk kom je ook wel mixvormen tegen. Veel bedrijven proberen een fantasynaam te creeeren vanuit een samengevoegde- of symbolische naam. Dit omdat in hun ogen de fantasynaam ‘lekker bekt’ of ‘hip’ klinkt. En vaak is dat ook het geval. Een voorbeeld is ‘Movinnio’, wat een combinatie van de subtiele verwijzing met fantasynaam is. De naam is opgebouwd uit de worden ‘Move’ en ‘Innovatie’, welk zijn samengesmolten tot een enkel woord dat makkelijk uitgesproken kan worden en ‘sticky’ is.

Stap-voor-stap

Als je nu zelf voor de uitdaging staat om een bedrijfsnaam te bedenken, waar begin je dan?

1. Beantwoord eerst onderstaande vragen:

- Wat is je bedrijf?
- Wie is je bedrijf?
- Waar staat je bedrijf voor?
- Wat is je waardepropositie?
- Wat zijn de USP’s van de product of dienst?
- Wat voor type uitstraling/imago zou je willen hebben?
- Welke markt/doelgroep bedien je?

2. Neem al deze antwoorden mee in een brainstormsessie waarin je bepaalt wat voor type bedrijfsnaam het beste past bij je bedrijf. Ga vervolgens spelen met woorden, samenvoegingen etc totdat je een longlist van zo’n 15 namen bedacht hebt. Je kunt hierbij ook allerlei online tools gebruiken die namen genereren met bijvoorbeeld dezelfde eerste twee lettergrepen.

Internet Anagram Server

Fantasy Name Generator

Invent-a-Word

3. Check al deze namen op beschikbaarheid van domeinnamen met de door jou gewenste extenties (bv .nl .com .biz). Gebruik hiervoor bijvoorbeeld SIDN of TransIP
Controleer ook bij de KvK en merkenbureaus;

4. Leg je nu ontstane schortlist voor aan een aantal klanten (indien je die al hebt), relaties, vrienden en vraag hen wat voor associatie en gevoel ze erbij krijgen;

5. Bepaald op basis van deze informatie, gecombineerd met je eigen gevoel en inzicht, welke naam het gaat worden.

Tot slot

Weten jullie nog andere type namen, methodieken, stappen of tools die dit artikel aanvullen? Graag in de comments!

Ik heb mijn – tijdens mijn studie en werk als adviseur opgedane – kennis en ervaring altijd gebruikt om binnen het speelveld van massacommunicatie en media organisaties te adviseren over vorm, inhoud en kanaalkeuze van boodschappen. De laatste jaren ben ik – onder meer door een studie van de wetenschappelijke onderzoeken van prof. Robert Cialdini – mij steeds meer gaan richten op beïnvloedingsstrategieën voor gemedieerde communicatie. Met andere woorden, hoe kan ik menselijk gedrag beinvloeden via media?

Nieuwe dimensie

Met de komst van social media heeft dit speelveld een totaal nieuwe dimensie gekregen. Er zijn nu mogelijkheden om als bedrijf 1 op 1 te communiceren met je doelgroep, en de directheid van communicatie via kanalen zoals Facebook en Twitter is in de historie ongeëvenaard. Dit biedt uiteraard ook veel kansen op het gebied van de psychologie van beinvloeding.

Bedrijven, scholen, universiteiten, goede doelen organisaties, ze hebben nu allemaal de mogelijkheid om met militaire precisie ambassadeurs en opinion leaders te benaderen. En via hen de rest van de doelgroep. We kunnen nu als organisatie-entiteit op meer persoonlijke wijze communiceren met deze personen en groepen. 1 op 1, 1 op n en n op n.

Commercieel

Dit biedt voor bedrijven en ondernemers kansen. Kansen op meer klanten, beter contact met klanten, beter productaanbod, effectievere dienstverlening, noem maar op. Om nu het maximale te halen uit de kanalen waarmee we proberen onze doelgroep te bewerken, heb ik de principes van beïnvloeding toegepast op gebruik binnen social media omgevingen.

Fan

Ik ben al tijden groot fan en ‘ambassadeur’ van de Principles of Persuasion van de Amerikaanse gedragswetenschapper prof. Robert Cialdini. Ik gebruik de principes zelf actief en ik deel ze met anderen via mijn weblog, mijn tweets, en workshops en lezingen die ik geef. Altijd met aandachtig publiek, veel interesse en praktijkgerichte interactie. Toepasbaar! Oplettende lezers zullen opmerken dat ik deze principes ook al eerder in mijn post over Social Media Strategie stappenplan heb gebruikt.

De Principes in vogelvlucht

Het mooie van deze principes is dat ze uitgebreid wetenschappelijk onderzocht zijn, en breed toepasbaar. Ik merk zelf als mediapsycholoog dat er een groeiende interesse is in de psychologie achter ‘internet’ en specifiek social media. Het leek me ruim twee jaar jaar geleden dan ook nuttig om deze beïnvloedingsprincipes toe te passen op social media. Het resultaat is een leidraad voor het op een andere manier nadenken over communicatie, conversie, je online activiteiten en de principes die ten grondslag liggen aan menselijk handelen. Hieronder ga ik de 6 Principles of Persuasion kort behandelen in de context van gebruik binnen social media. Gebruik op eigen risico, authentiek en ethisch!

1 Wederkerigheid

Kort samengevat: Mensen proberen naar evenredigheid te vergoeden wat ze van een andere hebben gekregen.
Toepassing: Zorg dat je van waarde bent. Deel informatie, inzichten via Social Media. Geef, geef, geef opdat je later eens iets terug kunt vragen. Mensen voelen wederkerigheid, zelfs als ze ongevraagd iets hebben gekregen. Vul dus je twitterstream met nuttige informatie, geef ongevraagd. Op het moment dat je wat terug nodig hebt zullen je volgers erg behulpzaam blijken.
Wederkerigheid blijkt het sterkst te werken bij onvoorwaardelijk geven. Dus niet: “Doe dit voor mij, dan doe ik wat voor jou” maar “wat kan ik voor je doen?” En als je de ander geholpen hebt is de kans veeeeel groter dat als je wat terugvraagt, de ander je zal helpen.
Voorbeeld: Het zeer populaire fimpje op YouTube over Social Media, gemaakt door Socialnomics. Ik link vaak naar het filmpje, maar vermeld ook altijd de maker erbij, geef credits. Het is een Amerikaanse club dus ik weet niet of ze business halen uit mijn ‘recommendations’, maar voor mij is het een vorm van waardering en wederkerigheid.

2 Commitment en consistentie

Kort samengevat: Mensen willen in overeenstemming leven met hun woorden, attitudes en daden. Wie A zegt, zal waarschijnlijk ook B zeggen.
Toepassing: Dit principe is extra krachtig als de eerste daad openlijk is en veel inspanning heeft gekost. Het zou immers niet consistent overkomen en zonde van de inspanning zijn als er geen vervolg komt. Toegepast op Twitter: gebruik de #durftevragen hashtag. Maar daarna: #durfookmeertevragen!
In algemeen: probeer je doelgroep ‘iets kleins’ te laten doen om ze vervolgens later ‘iets groters’ te vragen. Laat mensen een oranje balkje in hun profielfoto’s zetten. Of een ‘Vind ik leuk’ facebook button klikken als ze het Nederlands elftal zien. Kans is erg groot dat ze ook een Vuvuzela/T-Shirt/…. zullen kopen, als ze die niet al hebben

3 Sociale Bewijskracht

Kort samengevat: Mensen denken & handelen op basis van wat anderen denken/doen.
Toepassing: Dit principe speelt sterk bij bijvoorbeeld Twitter en LinkedIn. Hoe meer connecties/volgers, hoe sterker de drang van anderen zal zijn om ook te volgen. Dit effect is het grootst als de ‘anderen’ gelijksoortig zijn, als mensen zich kunnen herkennen in al die anderen die ‘het’ ook gedaan hebben.

4 Sympathie

Kort samengevat: Mensen zeggen ja tegen personen die ze kennen en sympathiek vinden. Sympathiek bestaat hier uit fysiek, gelijksoortig en/of associatie (met wie verbind jij jezelf?)
Toepassing: LinkedIn is natuurlijk sterk gebaseerd op associatie. Jouw connecties maken jou voor een deel interessant. It’s all about het 2e graads netwerk! Maar wat ook belangrijk is: zorg ervoor dat op alle sociale sites je profielfoto en ‘bio’ aantrekkelijk/verzorgd overkomen. Ook voor websites geldt dit overigens. Susan Weinschenk schrijft in haar uitstekende boek Neuro Web Design over hoe Sympathie ook geldt voor de aantrekkelijkheid (lees: graphic design) van websites.
Herhaaldelijk contact vergroot overigens de sympathie dus daar ligt weer een goede reden om personen niet alleen maar te connecten en volgen, maar ook daadwerkelijk af en toe eens communicatie met je connecties en volgers te hebben En om mensen herhaaldelijk op je website te laten komen. Kans op conversie wordt dan groter!

5 Autoriteit

Kort samengevat: Mensen zijn geneigd te doen wat een autoriteit zegt
Toepassing: Verdiep je in een aspect van je werkveld en ga hierover bloggen en twitteren. Door veel informatie te geven bevorder je de wederkerigheid en kan je zelfs expertstatus verkrijgen. Hiermee kan je vervolgens weer overtuigender communiceren en je publiek mee laten bewegen in jouw richting. Ditzelfde geldt natuurlijk ook weer voor expert website zoals Marketingfacts. Een blogpost die hier gepubliceerd wordt zal, voorspel ik op basis van ander onderzoek, als meer waardevol worden gezien dan dezelfde blogpost op een persoonlijke weblog met 3 bezoekers per maand. Het zou een mooi experiment zijn

6 Schaarste

Kort samengevat: Mensen hechten meer waarde aan zaken die moeilijk verkrijgbaar zijn.
Toepassing: Deze regel geldt ook voor informatie. Moeilijk te verkrijgen informatie wordt als waardevoller gezien dan dezelfde informatie die publiek toegankelijk is. Zorg ervoor dat je informatie ‘achter de hand houdt’ of mensen een korte ‘lekkermaker’ geeft van die informatie. Het effect is nog groter als mensen veel moeite moeten doen om het schaarse goed te verkrijgen. En voila, dan neemt het principe van Commitment en Consistentie het weer over! Je hebt namelijk net veel moeite gedaan om iets van een merk/bedrijf/persoon te krijgen, de kans is dus nu veel groter dat als je in de toekomst iets nodig hebt, je naar ditzelfde bedrijf of website toe gaat! Let op: moeite doen is NIET gelijk aan onoverzichtelijke navigatiestructuren etc. Dit is niet-gerelateerd moeite en zal averechts werken.

Bovendien kan het beperken van lidmaatschappen, het uitschrijven van prijsvragen en feit dat het risico op verlies van informatie of product (dus potentiële schaarste) bestaat, het gedrag beïnvloeden.

Tot slot

Gebruik deze principes, zoals eerder gezegd, ethisch en authentiek. Lijkt voor de hand liggend, maar naast het feit dat manipulatief gebruik uiteraard sterk verworpen wordt, zullen de principes zelf ook niet werken met deze instelling. De achterliggende reden komt namelijk altijd weer terug en zal dan zelfs tegen je werken.

Meer weten?

Op 1 oktober wordt er door Denk Producties een congres georganiseerd over ‘De Psychologie van het Overtuigen’. Naast een aantal zeer interessante sprekers uit Nederland zoals Pacelle van Goethem (adviseur Vergouwen Overduin) en Roos Vonk (hoogleraar sociale psychologie) zal ook de meester zelf, prof. Robert Cialdini, op deze dag continu aan het woord zijn. Ben Tiggelaar presenteert het hele verhaal. Klik hier voor meer info.

Hieronder is het artikel online te lezen:

Je kunt het boek voor 19,90 aanschaffen bij lifehackingshop.nl maar is nu dus ook gratis te downloaden via de download-pagina op lifehacking.nl!

Een functionaliteit die echter nog ontbrak in mijn collectie is een goede service voor online flowcharting. Ik heb via twitter de volgende vraag gesteld:

Toch merk ik dat ik direct verwijzingen naar MindMeister, Mindomo, Mind42,  Mindjet etc. krijg. Dit zijn allemaal Mindmapping services, terwijl ik (en ook zo in mijn vraag-tweet duidelijk vermeld volgens mij) juist op zoek ben naar een flowchart service. Blijkbaar is het verschil toch niet zo evident…

Mindmapping gebruik je om te brainstormen, rondom een centraal topic, en vervolgens deze associaties te groeperen en relationeren.
Flowcharting (stroomdiagram maken) daarentegen is niet bedoeld om een overzicht te geven, maar om een (zakelijk) proces inzichtelijk te maken. Dit kan begin-eind maar ook cyclisch zijn. Er zit in ieder geval een richting in, met vastgestelde beslis- en eindpunten.

Enfin, ik ben zelf eerst wat onderzoek gaan doen wat ik later wilde combineren met gebruikerservaringen. Maar die zijn op het gebied van flowcharting nog schaars, en tegenstelling tot ervaringen met Mindmapping diensten. Dus hieronder een korte samenvatting van mijn ervaring met de 4 (op dit moment) meest populaire flowchart diensten.

Gliffy

Redelijk veel libraries (afbeeldingsbibliotheken). Ook plattegronden van kamers/tuin/keuken etc. Geen vloeiende lijnen met bochten, enkel hoeken. Door op ander tool te klikken items verbinden/aanpassen. Wel vrij trage interface.

Sharing Goed, men moet wel registreren. Zeer handige directe links naar verschillende afmetingen grafische bestanden van de flowchart. Op deze manier altijd up-to-date flowcharts in blogposts etc.
Pricing: Gratis (5 public flowcharts, 0 private, ads, sharing, export) of Premium (ongelimiteerd, ad-free, secure, uitgebreid gebruikersbeheer). Premium kost vanaf $5 per maand voor 1 gebruiker tot $1750 per maand voor 1000 gebruikers.

Creately

Handige pop-up menuutjes. Office-achtige interface. Zeer veel libraries zoals personen, gebouwen, webdesign elementen etc. Maatwerk ‘styles’ voor vormen en elementen.

Sharing: Goed, registratie vereist. Link naar publiek image van de flowchart, verschillende afmetingen. Integratie met Twitter.
Pricing: Plus (1 GB opslag, samenwerken met 5 personen per diagram, niet per project), Pro (ongelimiteerd opslag/projecten/diagrammen, sharing op projectbasis) en Team (idem als Pro, maar dan inclusief gebruikersbeheer en mogelijkheid meerdere admins). Plus kost $4.95 per maand, Pro kost $9.95 per maand en Team kost $8.95 per maand per teamlid.

Lovelycharts

Zeer intuitieve interface. Bij flowcharing worden direct juiste symbolen gebruikt en anders via rechtsklik-menu volledig transparant beschikbaar. ‘Create & Connect’ modus om initiële flow op te zetten. Je drag-and-dropt een item en hij wordt gedupliceerd, er ontstaat een relatie en het ‘parent’ item krijgt direct de juiste vorm (bv van eindpunt naar beslissing)

Sharing: Goed, maar enkel met pro account
Princing: Gratis (slechts 1 flowchart die opgeslagen kan worden, export mogelijkheid jpg/png, geen sharing) of Premium (ongelimiteerd, export als PDF, sharing, comments toevoegen). Premium kost $29 per jaar

LucidChart

Zeer eenvoudige interface. Makkelijk in gebruik. Beperkt aantal libraries. Connectors handig te bedienen, je maakt een element aan en trekt direct een lijn naar een ander element.

Sharing: Goed, via e-mail uitnodigingen versturen. Ontvangers moeten zich wel registreren. Publicatie als PNG/PDF en je kunt een deel van de flowchart publiceren.
Pricing: Geen gratis optie. Personal (sharing, print, publish, export mogelijkheden) en Professional (voor team, licentie voor 25 gebruikers, ssl beveiliging, eigen templates). Personal kost $25 per jaar, Professional kost $250 per jaar.

Google Docs – Drawings

Meer een tekenprogramma dan flowcharting. Wel geschikt om flowcharts mee te maken. Vergelijkbaar met tekenfunctionaliteit in MS Office pakketten. Geen automatische verbinding tussen elementen, handmatig pijltjes plaatsen.

Sharing: Zeer goed. Zowel inkijk als edit zonder aanmelden of registreren. Direct unieke link met bewerkmogelijkheid beschikbaar. Uitnodigingen tot bewerken kunnen (optioneel) ook nog doorgestuurd worden.
Pricing: Onderdeel van Google Docs, gratis.

Cocoo

Cacoo beidt heel veel. Online, gratis, veel libraries met objecten etc. Erg leuk zijn de ‘handgetekende’ elementen voor wireframing. De service geeft echt een gevoel alsof je in een standalone applicatie aan het werken bent.

Sharing: Basis. Samenwerken via registratie op het systeem. Embedding gaat prima, zo heb je altijd een up-to-date chart op de site
Pricing: Gratis, nog in beta. Afwachten of de officiele release betaald gaat worden.

Mijn conclusie

Na een half dagje rommelen met deze diensten komt Lovely Charts mij toch als winnaar uit de ‘test’. Dit voornamelijk door de automatische verbindingsfunctie en het feit dat hij de elementen automatisch de juiste vorm geeft op basis van de rest van de flowchart. Dit werkt enkel met de ‘officiële’ flowchart elementen, maar uiteindelijk is dat wat ik wil doen: (bedrijfs)processen inzichtelijk maken en/of ontwerpen. De functies van het ontwerpen van ja kantoor of tuin (of kantoortuin) interesseren mij persoonlijk minder.

Indien jullie aanvullingen, correcties of suggesties hebben dan graag!

De afgelopen jaren heeft het fenomeen ‘netwerken’ zich deels verplaatst naar online omgevingen en systemen. Volgen, status updates, connections, alles online en vrij vluchtig. Dit is netwerken 2.0

Vanaf 2010 is er behoefte gekomen aan een andere manier van netwerken. Persoonlijk, aandachtig, maar gebruik makende van alle moderne middelen en kanalen om toch ‘verbonden’ te blijven. Face-to-face afgewisseld met online networking en social media.

Hoe 2 personen hun (zakelijke) relatie op- en uitbouwen. 1+1=3.0

Vanwege de trend voor 2010 om online en offline netwerken beter te combineren, hebben Andrew David en ik een workshop ontwikkeld die voorziet in deze behoefte. Netwerkvaardigheden, zowel online als offline, per situatie en per fase van een relatienetwerkcyclus bekeken.

Tijdens de workshop Netwerken 1+1=3.0 krijg je praktische bagage mee die je nodig hebt om in de huidige online/offline wereld effectief te netwerken. Er wordt gewerkt met jouw eigen inbreng/vraag.

Wat leer je?

• Persoonlijke aandacht geven en ontvangen
• Communicatievaardigheden (connectie maken en houden)
• Een relatiecyclus herkennen en bepalen binnen welke fase welke type communicatie het meest geschikt is
• Online netwerken mbv LinkedIn/Twitter/Mindz/Facebook
• Personal branding: hoe kom ik over en hoe presenteer ik mijzelf zowel online als offline?
• Wanneer je voor welk medium of aanpak kiest (Belang, prioriteit en tijd)

Maximale effectiviteit bij op- en uitbouwen van een (zakelijk) relatienetwerk

Nieuwsgierig naar deze workshop? Kijk dan op de MINDZ website voor meer informatie en om je in te schrijven.

Vooral het stuk over ‘invloed versus manipulatie’ is interessant en geeft duidelijk aan waar de ethische scheidingslijn ligt tussen deze twee manieren om Cialdini’s bevindingen te gebruiken/misbruiken.

Echt superleuk, snelle manier om een filmpje te maken/indruk te geven/snelle impressie van een bepaald onderwerp. Thanx Sam!

Een neveneffect van de lists dient zich aan in de psychologie: feedback!

Eerste indruk

Iedereen maakt een eerste indruk. ‘In real life’ is deze snel gemaakt, volgens onderzoek van Janine Willis and Alexander Todorov (PDF) zelfs binnen 1/10 seconde. Het is menselijk om personen binnen de kortste keren te voorzien van een ‘label’. Dit proces gaat op basis van heuristieken (vuistregels op basis van kennis en ervaring, soms zelfs genetisch en evolutionair bepaald, bedoeld om snel tot een analyse te komen en oplossing van een probleem te komen). Er bestaan verschillende soorten heuristieken, allemaal met andere basis, proces en context.

Ook online, op Twitter, maken wij een eerste indruk. Dit gebeurt op basis van:

• Bio
• Nieuwswaarde van tweets
• Profielfoto
• (Verwachte) authenticiteit
• Engagement (opzoeken van conversatie met andere twitteraars)
• Website

Lists

Als we bovengenoemde zaken kort (meestal <30 sec) hebben geëvalueerd, gaan wij op basis van heuristieken personen in één of meerdere categorieën indelen. Een heuristiek kan bijvoorbeeld zijn de gelijkheidsheuristiek: we delen mensen in op basis van keuzes die we in het verleden hebben gemaakt om vergelijkbare mensen in te delen. Dit komt overeen met het principe van interne consistentie zoals Cialdini deze beschrijft bij zijn ‘Principles of Influence’.

Met andere woorden, we evalueren de variabelen, leggen interne koppelingen met vergelijkbare situaties en personen en maken een keuze. En vervolgens komt de twittervriend, voorzien van stempel, op een list terecht.

Ik heb in het verleden wel eens van iemand het verzoek gekregen om van een list te worden verwijderd omdat dit volgens deze persoon niet klopte met wat zij was/is of wilde uitstralen. Een apart verzoek wat mij aan het denken heeft gezet. Heb ik nu verkeerd geïnterpreteerd of is hier iets anders aan de hand?

Feedback

Voordat ik hier verder op in ga noem ik even heel kort de regels op van effectief feedback geven en ontvangen.

Feedback geven:

1. Observeer het gedrag van de ander
2. Beschrijf waargenomen gedrag
3. Geef aan welk effect het op je heeft
4. Geef over aan de ander

Feedback ontvangen:

1. Luister actief
2. Vraag eventueel om toelichting
3. Ga NIET in de verdediging. Feedback is een verwoording van hoe iemand anders jou ervaart, en dus per definitie juist!
4. Toon waardering
5. Beoordeel de feedback en beslis om wel of niet iets met de feedback te doen
6. Koppel je beslissing terug aan de feedbackgever

Vertaald naar Twitter lists betekent dit dat punten 2 en 3 van feedback geven samengaan in 1 actie: Het plaatsen van iemand binnen een list. Wat vaak ontbreekt is punt 4. Hiervoor zou je iemand even moeten laten weten dat je hem/haar op een bepaalde list hebt gezet. Bijna niemand doet dit maar het zou wel zo netjes zijn. Er zijn echter systemen die je een seintje geven zodra jij zelf op een list van iemand anders bent gezet.

Al met al kan je dus de lists waarop jij voorkomt beschouwen als een vorm van feedback op je gedrag, profiel en aanwezigheid op twitter.

Terugkomend naar mijn situatie van de persoon die contact met mij opnam: Ik heb haar van de list gehaald maar wel de vraag gesteld of het feit dat ik haar op die betreffende list had gezet, nu wat zegt over mijn beoordelingsvermogen of over haar uitstraling? Volgens de regels van feedback is feedback per slot van rekening ALTIJD GOED! Het is namelijk een verwoording van hoe jij of jouw gedrag op iemand anders overkomt.

**EDIT** (31-01-2011) Bijna een jaar later kan ik wel zeggen dat, alhoewel de regel nog steeds klopt, het vaker is voorgekomen dat mensen op lijstjes staan die niets met hun persoonlijkheid te maken hebben maar wel mogelijk ongewenst associaties oproepen. Dit geldt dan bijvoorbeeld voor sprekers die worden gevraag voor een bepaald event en dan dmv lijstjes aan het thema van dat event worden gekoppeld terwijl dit niet hun primair focus is.

Oproep

Ik wil daarom iedereen eens oproepen: Kijk in welke lists je voorkomt. En voordat je contact opneemt met de eigenaar van de list, ga eerst bij jezelf ten rade over hoe jouw twitterprofiel en twittergedrag overkomen op anderen!

Veelgehoorde vragen van personen en organisaties die willen beginnen met SMM (Social Media Marketing). Een wirwar van mogelijkheden, platforms, doelgroepen, regels en etiquettes maakt het Social Media landschap voor velen nogal bergachtig.

Hoe ga je hiermee om als je SMM voor jezelf of je klanten in wil zetten? Hieronder volgt een praktisch stappenplan dat je helpt om:

-    Duidelijk te krijgen wat je wilt;
-    Duidelijk te krijgen wat je doelgroep wil;
-    Welke SMM middelen je daarbij in moet zetten;
-    Hoe je dit moet doen;
-    Hoe je resultaat kunt meten.

Dit is een dynamische post. Ik zal het stappenplan periodiek updaten met nieuwe informatie, inzichten en reacties van lezers en uit mijn netwerk.

1. Bepaal je doelstelling

Vaak zal SMM een onderdeel zijn van bestaande marketingcommunicatieplannen. Een extra kanaal om je doelgroep te bereiken. Soms kan het ook zijn dat SMM exclusief wordt ingezet. Dit kan verschilende oorzaken hebben: budget, imago, experiment of aard van campagne. Hoe dan ook, in alle gevallen zal je een doelstelling moeten formuleren, of die nu vastligt in het marketingplan of in je SMM-plan.

Voorbeelden

De doelstelling zal in veel gevallen een van onderstaande doelstellingen of een afgeleide daarvan zijn:

a. Bereik
b. Reputatie
c. Engagement
d. Innovatie
e. Loyaliteit
f. Acquisitie
g. Verkoop

2. Waarom Social Media?

Na vaststelling van je ‘overall’ doelstelling rijst de vraag waarom je uberhaupt SMM in wilt zetten. Een veel gebruikt ‘excuus’ is “omdat iedereen ermee bezig is”. Is dit het geval, stop dan nu. Inzetten van SMM zonder duidelijke richting resulteert in ‘broddelwerk’ en kan meer schade berokkenen dan waarde leveren.
Uiteraard kan het het ‘meegaan met de tijd’ of ‘de concurrentie bijbenen’ een legitieme reden vormen, maar dan wel binnen het grotere geheel van de in 1. genoemde doelstelling.

Voorbeelden

Redenen om SMM in te zetten kunnen bijvoorbeeld zijn:

• Je doelgroep bevind zich vermoedelijk grotendeels online;
• Je budget is beperkt;
• Je wilt het imago van jezelf of je organisatie meer ‘Web2.0’ maken;
• Je wilt goed kunnen meten wat het resultaat van je marketinginspanningen is;
• Je wilt snel resultaat;
• Je wilt duidelijker aanwezig zijn op internet, ook voor SEM (Search Engine Marketing);
• Je wilt het dialoog met je klant/doelgroep opzoeken en zodoende de relatie intensiveren;
• Je zoekt een extra saleskanaal;
• Je bent op zoek naar partners, kennis en gelijkgestemden.

3. Definieer je doelgroep

Ok, je hebt nu in grote lijnen uitgezet wat je wilt bereiken, maar bij wie wil je dit bereiken? Met andere woorden, wie is je doelgroep?

Dit zul je helder voor ogen moeten hebben omdat je doelgroep later de keuze bepaalt voor kanaal, middel, ‘tone of voice’ en te verwachten respons.

Om je doelgroep goed te kunnen selecteren moet je het geheel aan mogelijke ontvangers van de Social Media campagne opsplitsen, ‘segmenteren’ in groepen met specifieke kenmerken. In het geval van SMM zullen onderstaande kenmerken minimaal aanwezig moeten zijn:

• Actief online
• Actief binnen sociale netwerken en content sharing platforms

Voorbeelden

Bovenstaande cirteria zullen moeten worden aangevuld met specifieke kenmerken die betrekking hebben op het type doelstelling dat je in stap 1 geformuleerd hebt, bijvoorbeeld:

• Is al bekend met het product;
• Is al klant;
• Kent enkel de concurrent;
• Houdt van lezen;
• Kijkt graag video;
• etc.

4.    Onderzoek hoe je doelgroep Social Media gebruikt

Bestudeer je doelgroep aandachtig. Zoek ze online op en observeer het gedrag:

• In welke netwerken zit je doelgroep?
• Welke sleutelfiguren of ‘opinion leaders’ zijn er te identificeren?
• Zijn er al concurrenten van je actief met SMM? En zo ja, wat is hun propositie en activiteit(en)?

Zorg er daarnaast ook voor dat je een gevoel hebt bij wat er speelt en wat gangbaar is op Social Media gebied bij je doelgroep. Kijk op content sharing sites zoals YouTube, Flickr en slideshare, volg discussies, bekijk FaceBook fanpagina’s en Hyves rondom jouw aandachtsgebied. Kijk wat de door jou geïdentificeerde sleutelfiguren op Twitter publiceren en wie hen volgen. Volg deze personen in dit stadium nog NIET!

Beantwoord de volgende vragen:

• Hoe actief is mijn doelgroep
• Wat voor type Social Media gebruiken ze? Waarom juist dat type?
• Wat is de ‘tone of voice’ die gehanteerd wordt: formeel, informeel, direct, zakelijk, terughoudend?

Gebruik als hulpmiddel onderstaande ‘Social Technographics Ladder’ van Forrester Research:

Ga door naar stap 5: Je imago

After doing some research the absence of the ‘Disable’ option in the Auto-lock settings is due to the presence of an enabled Exchange account. After disabling Push, and disabling calendar, contacts and e-mail synchronisation, the ‘Disable’ option re-appears. But, when selected, and re-enabling the Exchange syncing and Push, it is set back to 5 minutes. No luck so far.

Further research suggests this is a setting on the Exchange-server side. In ‘Device security’ settings of the ‘Mobile services’ configuration there is an option to enforce password-security upon the device. See http://forums.macrumors.com/archive/index.php/t-515690.html for more details.
As I have a hosted Exchange solution, I cannot configure the Exchange server itself. However, using the web-admin interface of the Exchange mailboxes and hosted organisations I managed to find an option to disable device password security. However, it WAS already disabled. So no luck there either.

Finally, I noticed in the same thread something about the Apple iPhone Configuration Utility which allows corporate users to deploy configurations to multiple iPhone at once through e-mail. So I downloaded that, created a profile with just the Auto-lock options enabled. E-mailed it to myself, installed it and voila, the ‘Disable’ option is back!

The configuration file I used can be downloaded here. Hope this works for others, too. Please let me know in the comments.