تغذیه و رژیم درمانی با مریم دادخواه

روز جهانی‌ " بیماری انسداد ریوی مزمن "

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Tue, 17 Nov 2009 21:23:00 PST

امروز روز جهانی‌ " بیماری انسداد ریوی مزمن " است که بیماری است که به مرور زمان وخیم تر شده و تنفس را دچار مشکل میسازد. تنگی نفس، اخلاط زیاد، سفتی قفسه سینه و صدای خس خس سینه از علأئم این بیماری است. تدخین سیگار از دلایل اصلی‌ ابتلا به این بیماری است. اکثر افرادی که به این بیماری مبتلا میشوند، یا سیگاری هستند و یا در گذشته سیگار میکشیده اند. همچنین آلودگی هوا، تنفس مواد سمی شیمیایی و یا گرد و غبار میتواند از سایر عوامل مؤثر در ابتلا به این بیماری باشد.

بی‌ مناسبت ندیدم چند خطی‌ در مورد نکات تغذیه ای بنویسم که میتواند به افرادی که به تازگی سیگار را کنار گذشته اند، کمک کند.

زنده باد! شما با ترک سیگار اولین گام در جهت سلامتی تان را برداشته اید. به احتمال زیاد عوارضی چون هوس سیگار ، تمایل به تنقلات و بیقراری شما را آزار میدهند. امیدوارم که نکات زیر بتواند تاحدی به شما در کنترل این موارد یاری رساند.

سعی‌ کنید وعده‌های غذائی کوچک و در دفعات بیشتر در روز مصرف کنید. حال که سیگار را ترک کرده اید ، غذاها خشمزه ترند و غذا خوردن بیشتر را تشویق می‌کند. سعی‌ کنید به جای مصرف مواد غذایی پر کالری همچون چیپس، پفک و تخمه ، از غذاهای سالم تر و کم کالری تری همچون تکه ای هویج، کرفس، میوهای تازه، پف فیل (بدون روغن و کره)، و آدامس استفاده کنید.

آب و چای کمرنگ زیاد بنوشید، ولی‌ مصرف قهوه و الکل را محدود کنید. توصیه میشود روزانه ۶-۸ لیوان مایعات ( آب و چای کمرنگ) بنوشید. مصرف کافی‌ مایعات کمک می‌کند تا نیکوتین از بدن شما دفع شود. قهوه ، نوشابه کولا، و چای پررنگ شما را بیشتر عصبی و مضطرب می‌کند. الکل، هوس سیگار را تشدید می کند، به خصوص اگر عادت داشتید که این دو را با هم مصرف کنید. تا ترک کامل سیگار از نوشیدن الکل خود داری کنید.

‌ در مورد وزنتان حساسیت به خرج ندهید. معمولاً افراد سیگاری که سیگار را ترک می کنند، حدود ۲-۳ کیلو وزن اضافه میکنند. به خاطر داشته باشید که تاثیرمثبت ترک سیگار بر سلامت بسی‌ بیش ازضرر چند کیلو اضافه وزن است. دلیل این اضافه وزن این است که نیکوتین به طور مصنوعی متابولیسم شما را افزایش میدهد و وقتی‌ پس از ترک سیگار متابولیسم بدن به روال عادی آن‌ بر میگردد، سوخت کالری در بدن شما آهسته تر سرعت می‌گیرد. فعالیت بدنی منظم علاوه بر بالا نگاه داشتن متابولیسم، استرس را کاهش داده و از افزایش وزن جلوگیری می‌کند.

چه کنیم تا وزن بگیریم؟-۲

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Tue, 17 Nov 2009 17:04:00 PST

اگر از پست‌های گذشته که درمورد کاهش وزن بود به یاد داشته باشید، اگر تساوی بین میزان مصرف انرژی و دریافت انرژی وجود داشته باشد، وزن ثابت میماند. اگر چنانچه میزان دریافت (غذا خوردن) از میزان مصرف (فعالیتهای روزانه، ورزش) پیشی‌ گیرد، وزن افزایش میابد. وزن گیری تدریجی موثرترین روش در افزایش وزن است . افزایش وزنی معدل ۱ تا ۱/۵ کیلوگرم در ماه (معادل۷۷۰۰ تا۱۱۲۰۰ کیلوکالری)، اگر همراه با فعالیت بدنی مناسب باشد، میتواند به شما کمک کند تا بدنتان بیشتر تودهٔ ماهیچه ای بسازد به جای اینکه بافت چربی‌ انبار کند.

همچون سایر رژیمهای غذائی، اولین قدم مشاوره با پزشک معالج و اطمینان از سلامتی‌ کامل است. شاخص تودهٔ بدنتان را از طریقه محاسبه گر سمت راست صفحه محاسبه کنید و ببینید‌ که آیا اصولا نیاز دارید که وزن اضافه کنید یا خیر. اگر حتی در محدوده کم وزن ولی‌ بسیار نزدیک به نرمال هستید، نیازی به وزن گیری ندارید و به مرور زمان وزن شما افزایش میابد. چند روزی دریافت کل مواد غذائی و نوشیدنی‌هایتان را یادشت کرده و آنرا با هرم مواد غذائی مقایسه کنید تا ببینید‌ در حال حاضر در مقایسه با این راهنما چگونه عمل می‌کنید.

چندین روش صحیح که میتواید مازاد کالری در رژیم غذایی اتان ایجاد کنید عبارتند از:

تعداد وعده های غذائی را افزایش دهید: به جای سه وعده , سعی‌ کنید ۵ یا ۶ وعده غذا بخورید.

غذاها یی را انتخاب کنید که سرشار از مواد مغذی هستند: غلات سبوس دار، میوه‌ها و سبزیها, لبنیات کم چرب,گوشتهای بدون چربی‌ و خشکبار

خودرا با نوشیدنیهای کم ارزش سیر نکنید. نوشابه ها، چای و قهوه، مواد مغذی چندانی ندارند. در عوض استفاده از معجونهای حاوی شیر همراه با میوه‌ها و مغزها ( خشکبار) نیم ساعت پیش و یا پس از وعده های غذا یی میتواند میزان دریافت کالری را افزایش دهد بدون اینکه اشتهای شما را کور کند.

میان وعده های پر کالری استفاده کنید. خشکبار، نان و پنیر و گردو و یا ساندویچ تخم مرغ و یا گوشت میتواند میان وعدهٔ ایده آلی در طول روز باشد.

غذاهارا پر کالری کنید: به لبنیاتتان پودر شیر خشک بدون چربی‌ بیفزایید. پنیر را همراه ماکارونی‌ و یا قورمه سبزی (این کاریست که من همیشه می‌کنم) و یا سالاد استفاده کنید. به سوپ تان شیر خشک بدون چربی‌ و یا مرغ اضافه کنید.

گه گاهی از خوردنیهای شیرین استفاده کنید. تنقلاتی استفاده کنید که مواد مغذی نیز دارند. ماست میوه ای، بستنی کم چرب، دسرهای میوه ای، و پودینگ نمونه ای از این گونه تنقلات هستند.

فعالیت بدنی روزانه میتواند به ساخت ماهیچه و کاهش بافت چربی‌ کمک کند.

سعی‌ کنید خشکبار و آجیل همیشه همراه داشته باشید.

سعی‌ کنید همهٔ وعده های غذائی را سرموقع مصرف کنید.

قسمت اول

عکس برگرفته از: www.rolemommy.com

منابع:

1. Sutterland, D. Z. Weight gain and healthy eating. Access online fromhttp://www.umass.edu/diningservices/nutrition/pdf/weight_gain.pdf

2. Murphy,T. (2008). Healthy weight gain. Accessed online fromhttp://www.med.umich.edu/1libr/aha/aha_healgain_crs.htm

3. Zeratsky, K.(2009).Underweight?see how to add pounds healthfully. Access online fromhttp://www.mayoclinic.com/health/underweight/AN00597

چه کنیم تا وزن بگیریم؟

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Sun, 15 Nov 2009 23:44:00 PST

وقتی‌ به دنبال مطلب در مورد " افزایش وزن" می‌گشتم، بیشتر دنباله‌هایی‌که باز می شد، درمورد کاهش وزن بود نه افزایش وزن! گر چه امروزه چاقی و اضافه وزن یکی‌ از مشکلات سلامتی‌ در جوامع مختلف می‌باشد، ولی‌ وزن گیری در گروه‌های زیر توصیه میشود:

اطفال و خانمهای باردار

افراد مسنی که در اثر ناتوانی در تهیه و یا مصرف مواد غذائی دچار کاهش وزن میشوند

افرادی که به دلیل بیماریهای وخیمی همچون ایدز و بعضی‌ سرطانها توده ماهیچه‌ای و وزن بدن را از دست میدهند

اگر بسیار لاغر هستید و فکر می‌کنید که افزایش وزن به بهبود ظاهر شما کمک می‌کند

در ورزشکرانی که می‌‌خواهند ماهیچه بیشتری داشته باشند و وزن خود را افزایش دهند تا کارایی‌ بدنی اشان افزایش یابد.

لاغری همچون چاقی، میتواند ارثی باشد. اگر با وجود مصرف زیاد مواد غذائی همچنان لاغر هستید، به وزن سایر اعضا خانواده تان توجه کنید. گر چه رژیم غذائی و ورزش تا حدی میتواند در افزایش وزن شما مؤثر باشد، ولی‌ نقش عوامل ارثی بسیار حائز اهمیت است. وزن گیری مجدد معمولاً در افراد مسن و یا بیمارانی که وزنشان کاهش یافته بسیار ساده‌تر از افرادی است که به طور ارثی لاغر هستند.

ادامه دارد...

عکس برگرفته از: www.gain-weight-muscle-fast.com

در باب غذاخوردن و نرمش دوران بارداری-۴

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Sat, 14 Nov 2009 14:03:00 PST

فعالیت بدنی در دوران بارداری

اکثریت خانمها می توانند و باید در دوران بارداری فعالیت بدنی انجام دهند. فعالیت بدنی به وزن گیری مناسب کودک، برطرف کردن ناراحتی های دوران بارداری، کاهش خطر دیابت بارداری، بهبود روحیه، انرژی، خواب و تسهیل و کوتاه تر کردن وضع حمل کمک می‌کند. توصیه میشود خانمهای بارداری که دچار فشار خون بالا، دیابت، کم خونی، خونریزی، چاقی و یا سایر بیماریها هستند، پیش از شروع فعالیت بدنی با پزشکشان مشورت کنند.

سعی‌ کنید ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی در بیشتر روزهای هفته انجام دهید.

پیاده‌روی،شنا، یوگا، و یا استفاده از دوچرخه ثابت به دلیل امن تربودن فعالیت بدنی، بهترین هستند.

در صورت احساس خستگی‌، ورزش را قطع کنید و تا زمانی‌ که هنوز خسته هستید آن را شروع نکنید.

آب زیاد بنوشید.

لباس راحتی‌ به تن تان کنید که کاملا اندازه اتان است و سینه هایتان را نگه میدارد.

اگر دچار تنگی نفس, سرگیجه، درد پشت، خواب رفتگی، ناراحتی‌ معده و یا تپش قلب شدید, ورزش را متوقف کنید.

اضافه وزن در دوران بارداری

رشد و تکامل بهینه نوزاد به وزن گیری مناسب در دوران بارداری بستگی دارد.هیچ روش فراگیری برای پیش بینی‌ اضافه وزن در دوران بارداری وجود ندارد. بسیاری از پزشکان اضافه وزن زنان در دوران بارداری را به قرار زیر توصیه می کنند:

۱-۲ کیلو در طول سه ماههٔ اول

۱.۵-۲ کیلو ماهانه در ماههای بین ۴-۹ ماهگی (سه ماه دوم و سوم)

وزن گیری دوران بارداری به وزن پیش از بارداری بستگی دارد. هر چقدر وزن شما بالاتر باشد وزن کمتری می‌گیرید. هرم مواد غذایی مادران می تواند در ارائه یک برنامه غذایی مناسب با توجه به وزن، سن و فعالیت بدنی شما کمک کند.

تصویر برگرفته از:www.medindia.net

قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

منابع:

1. United States Department of Agriculture (2009). Mypyramid for pregnancy and Breastfeeding. Accessed on 11/11/09 from http://www.mypyramid.gov/mypyramidmoms/index.html

2. Mayo Clinic Staff (2009). Pregnancy diet: Essential nutrients when you're eating for two. Accessed on 11/11/09 from http://www.mayoclinic.com/health/pregnancy-nutrition/PR00110

3. New Jersey WIC Services(2005). Common complaints of pregnancy. Accessed on 11/11/09 fromhttp://www.nal.usda.gov/wicworks/Sharing_Center/NJ/complaints_pregnancy.pdf

4. National Institute of Health (2006).Healthy eating and physical activity across your lifespan; Fit for Two; Tips for Pregnancy. Accessed on 11/11/09 from http://win.niddk.nih.gov/Publications/PDFs/fitfortwo.pdf

5. Mayo Clinic Staff (2009). Pregnancy Weight Gain: What’s healthy? Accessed on 11/11/09 fromhttp://www.mayoclinic.com/health/pregnancy-weight-gain/PR00111

6.Mayo Clinic Staff (2009). Pregnancy nutrition: foods to avoid during pregnancy. Accessed on 11/11/09 from

http://www.mayoclinic.com/health/pregnancy-nutrition/PR00109

در باب غذاخوردن و نرمش دوران بارداری-۳

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Wed, 11 Nov 2009 18:26:00 PST

ناراحتی‌‌های شایع در دوران بارداری

تهوع و استفراغ: این علائم از ماه های اولیه بارداری شروع میشود و بعد از مدتی‌ رفع میشود، گر چه گروهی از خانمها حتی تا ماههای آخر هنوز این عوارض را دارند. این حالات نتیجهٔ تطابق بدن با میزان بالای هورمونهای بارداری است. اگر این عوارض شدید باشد و مانع وزن گیری و یا تغذیه مناسب مادر شود، پزشک ممکن است دارو تجویز کند.راه‌های زیر ممکن است در برطرف کردن این عوارض موثر باشد:

صبحها پیش ازبیرون آمدن از رختخواب، قطعه ای نان خشک و یا کراکر(بیسکویت ترد) را که از شب قبل در کنار تختتان پیش بینی‌ کرده اید, بخورید. حدود ۱۵-۳۰ دقیقه پس از آ‌ن‌ در تخت بمانید و بعد به آهستگی بلند شوید. از حرکات ناگهانی خودداری کنید.

سعی‌ کنید پس از وعده‌های غذایی‌ مدتی‌ صبر کرده و بعد بخوابید.هیچ وعدهٔ غذایی ‌ را حذف نکنید. وعده‌های غذایی ‌ را کوچک کنید ولی‌ سعی‌ کنید معده اتان خالی‌ نماند و هر دو ساعت چیزی بخورید.

مایعات را در طول روز و کم کم بنوشید. از نوشیدن مایعات همراه غذا، پیش و یا بلافاصله پس از آن خودداری کنید.

هر وقت که می‌خواهید و هر چه که می‌خواهید بخورید. گر چه مصرف غذاهای چرب, سرخ کرده و تند در بعضی‌ افراد این عوارض را بدتر می‌کند.

اگر بوی غذا شما را آزار میدهد، پنجره ها را باز کنید، تهویه را روشن کنید و اگر ممکن است از کس دیگری بخواهید که آشپزی کند. بوییدن لیمو و زنجفیل نیز برای آرام کردن معده توصیه میشود. تحمل غذاهای سرد راحت تر از غذهای گرم است.

غذاهای زیر میتواند در بهبود حالت تهوع تا اندازهای موثر باشد:

چیپس،چوب شور،خیارشور، شربت لیمو، مرغ پختهٔ بدون پوست،تکه های سیب و کرفس، خشکبار،پوره سیب زمینی، سوپ رشته، نان،غلات صبحانه،یخمک، هندوانه،ترد(کراکر)، آب گازدار

خانم های باردار نیاز به خواب بیشتری در سه ماههٔ اول بارداری دارند. خستگی‌ حالت تهوع را بدتر می‌کند. سعی‌ کنید درطول روز بخوابید.

سوزش سر دل: این ناراحتی‌ در ماه‌های آخر رخ میدهد. هر چه جنین بیشتر رشد می‌کند، فشار بیشتری بر معده وارد می‌کند و اسید معده به سمت بالا رانده میشود.

نکات زیر میتواند به شما کمک کند:

وعده های کوچک را جایگزین ۳ وعده بزرگ روزانه بکنید.

غذاهای چرب و سرخ کرده همچون کره، مایونز، سس سالاد را محدود کنید.

شیر کم چرب و یا بدون چربی‌ میتواند درکاهش سوزش سر دل کمک کند.

غذاهای نفاق مانند غذاهای پرادویه را محدود کنید.

پس از غذا حداقل ۱ ساعت صاف بنیشینید.

یبوست: در اواخر دوران برداری نوزاد در حال رشد میتواند به روده فشار وارد آورد و حرکت روده ها را کند سازد. هورمونها نیز اثر مشابهی دارند. برای پیشگیری از این مشکل باید:

هر روز ساعت مشخصی‌ برای غذا خوردن داشته باشید.

از غلات سبوس دار استفاده کنید.

فعالیت بدنی به حرکت روده کمک می‌کند. پیاده‌روی در صورت صلاحدید پزشک بهترین فعالیت بدنی است.

میوه و سبزی‌ها را با پوست مصرف کنید. مصرف فیبر را به تدریج افزایش دهید (افزودن هفتگی ۱-۲ غذای ‌ پرفیبر همچون میوه‌ها و سبزها، حبوبات، غلات کامل).

ادامه دارد...

تصویر برگرفته از www.ehow.com

قسمت اول

قسمت دوم

در باب غذاخوردن و نرمش دوران بارداری-۲

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Wed, 11 Nov 2009 15:55:00 PST

مواد غذایی که باید از آنها پرهیز کرد

گوشت, مرغ, ماهی و تخم مرغ خام یا نیم پز: احتمال ابتلا به عفونتهای غذایی در دوران بارداری را افزایش میدهد و واکنش به آلوذگی های ویروسی و یا میکروبی در مادران باردار را تشدید میکند. حتی گاهی جنین نیز بیمار میشود.

غذاهای دریایی غنی از جیوه: غذاهای دریایی سرشار از پروتیین, امگا ۳ و آهن هستند و در رشد مغزی جنین بسیار موثر است. گرچه در گذشته تصور میشد که مصرف زیاد بعضی غذاهای دریایی که حاوی جیوه بالا هستند ممکن است در طفل باعث مشکلات تکاملی و صدمه به سیستم عصبی گردد,ولی بررسی های جدید نشان میدهد که فواید خوردن ماهی بسی فراتر از مضرات خوردن این گونه ماهی ها است. با این وجود میتوان مصرف ماهی های سرشار از جیوه همچون اره ماهی, کوسه, شیرماهی و به طور کلی ماهی هایی که اندازه آنها بزرگ و سنشان بالاست را محدود کرد.همچنین سازمان غذا و دارو آمریکا مصرف تا ۳۴۰ گرم (به اندازه ۱۲ قوطی کبریت) از ماهی های زیر را بی ضرر دانسته است: میگو, ماهی تن سبک, ماهی آزاد (سالمون) و گربه ماهی. علاوه بر این بررسی های محدود موجود در مورد محتوی جیوه ماهی ها در ایران گویای این امر است که جیوه در این ماهی ها کمتر از مقادیر مجاز بین المللی است.

لبنیات و آب میوه های غیر پاستوریزه : این گروه نیز همچون گروه اول میتواند باعث مسمومیت های غذایی شود.
میوها و سبزیهای نشسته: همهٔ میوه‌ها و سبزها را بشویید و قسمتهای خراب آنها را جدا کنید. از خوردن جوانه‌ها کلا پرهیز کنید. جوانه‌ها می‌‌توانند باکتریهای بیماریزا را وارد بدنتان کنند.

از مصرف بی‌ رویه جگر خودداری کنید. جگر حاوی مقدر زیادی ویتامین آ است که در صورت مصرف زیاد، کودک را در معرض ابتلا به نواقص مادر زادی قرار میدهد.

از مصرف زیادی قهوه، چای گیاهی، و الکل خودداری کنید. کافیین (که در قهوه، چای، نوشابه‌های کولا و شکلات یافت میشود) میتواند بر ضربان قلب کودک تان تاثیر گذشته و باعث کمی‌ وزن در هنگام تولد و یا سقط جنین شود. مصرف ۱.۵ لیوان قهوه در روز میتواند رشد جنین را به تاخیر بیندازد.از طرف دیگر اثرات چای‌های گیاهی به خوبی بررسی نشده است و بعضی‌ از انواع آنها ممکن است که آثارت سؤ بر تکامل جنین و یا تشدید انقباضات داشته باشند.گر چه ممکن است گفت شود که مصرف کم الکل بی ضرر است، ولی‌ حقیقت این است که امن‌ترین کار، حذف کامل آ‌ن‌ است. مادرانی که الکل مصرف میکنند، خطر سقط جنین و مرگ نوزاد در هنگام تولد را افزایش میدهند. از طرفی‌ الکل میتواند باعث ناهنجاریهای جنینی، مشکلات قلبی، کمی‌ وزن و یا عقب افتادگی نوزاد شود. حتی مقادیر کم الکل نیز میتواند تکامل مغزی را مختل کند.

ادامه دارد...

تصویر برگرفته از www.stippy.com

قسمت اول

در باب غذاخوردن و نرمش دوران بارداری

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Mon, 02 Nov 2009 22:17:00 PST

حقیقت امر این است که فرمولی جادویی به نام رژیم دوران بارداری وجود ندلرد. اصول تغذیه مناسب که بارها بدان اشاره شد, همچون مصرف کافی میوه ها و سبزی ها, لبنیات و گوشتهای کم چرب و غلات سبوس دار در مورد این رژیم نیز صادق است. با این حال تذکر این نکته ضروری است که در خانم های باردارتوجه به نکات مهم دیگری نیز اهمیت دارد.

مواد مغذی ضروری

فولات(فولیک اسید)- پیشگیری کننده از نقصهای مادرزادی

فولیک اسید نوعی ویتامین ب است که در پیشگیری از بروز عیوبی که در مغز و نخاع جنین ممکن است رخ دهد جلوگیری می کند. علاوه بر این, کمبود فولات می تواند باعث وضع حمل زودرس شود. توصیه می شود ۴۰۰ روزانه میکروگرم پیش از بارداری و ۶۰۰ میکروگرم در دوران بارداری مصرف شود. گرچه سبزی های سبز رنگ , مرکبات و حبوبات منابع غنی فولیک هستند , ولی مصرف مکمل ویتامینی برای تامین نیاز توصیه میشود.

کلسیم – استخوان ساز

شما و جنین برای سلامت و ساخت استخوانها و دندان ها به کلسیم نیاز دارید. همچنین سیستم گردش خون, اعصاب و ماهیچه ها نیز برای کارکرد مناسب نیاز به دریافت کافی کلسیم دارند. اگر دریافت کلسیم کافی نباشد, جنین کمبود کلسیم را از استخوانهای شما جبران می کند. لبنیات بهترین منبع غذایی کلسیم است. مصرف ۱۰۰۰ میلی گرم کلسیم در روز(۳-۴ لیوان شیر و یا ماست بدون چربی) میتواند این مقدار را برای بدن فراهم آورد. سبزیهای سبز تیره نیز از منابع خوب کلسیم هستند.

پروتیین – بهبود رشد

دریافت کلفی پروتیین به خصوص در نیمه دوم و سوم بارداری درتامین رشد کافی جنین حیاتی است. انواع گوشتها, لبنیات و تخم مرغ منابع عالی پروتیین می باشد. توصیه میشود روزانه ۷۰ گرم پروتیین ( حدود ۱۸۰ گرم, ۶ قوطی کبریت محصولات گوشتی, همراه با ۳-۴ لیوان لبنیات است) مصرف شود.

آهن- پیشگیری کننده از کم خونی

گلبولهای قرمز خون برای حمل اکسیژن نیاز به آهن دارند. در دوران بارداری حجم خون افزایش می یابد تا نیاز شما و جنین را برآورده سازد. به همین دلیل نیاز آهن دوچندان میشود. گوشت قرمز, مرغ و ماهی سرشار از آهن هستند.پس از این غذاها, مغزها و میوه های خشک منبع خوب آهن هستند. جذب آهن از گوشتها به آسانی صورت میگیرد ولی در منابع گیاهی در حضور غذاهای حاوی ویتامین ث همچون مرکبات, گوجه فرنگی و یا توت فرنگی افزایش می یابد. مکمل های ویتامینی پیش از زایمان معمولا حاوی آهن می باشند. در صورت صلاحدید پزشکتان , ممکن است جداگتنه به شما آهن تجویز شود.

ادامه دارد...

تصویر برگرفته از Womenshealth.gov

بیست و هفتمین گردهمایی سالانه جامعه چاقی

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Tue, 27 Oct 2009 11:04:00 PDT

بیست و هفتمین گردهمایی سالانه جامعه چاقی در حال حاضر در واشنگتن دی سی در جریان دارد. بسیاری از افراد سرشناس و صاحبنظر که در زمینه چاقی کار می کنند و یا تحقیقات بیشماری در این زمینه دارند در سالن ها سخنرانی دارند و یااز آنها قدردانی می شود.خیلی از این افراد بنام را از طریق مقالات و یا کارهای شاخصی که در چاقی کرده اند میشناسم و یا سعی کرده ام که با آنها تماس بگیرم. همچنین قابل ذکر است که همان طور که قبلا گفتم یکی از این افراد استاد راهنمای فعلی من دکتر هیل است.

روزه داری – مفید یا مضر؟

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Tue, 27 Oct 2009 10:22:00 PDT

بر طبق وب سایت اصول اسلام روزه داری ماه رمضان فواید پزشکی دارد. فوایدی که ثوسط این وب سایت شمرده شده عبارثند از : کنترل وزن, استراحت دادن به دستگاه گوارش و کاهش چربیها, قند و فشار خون. این وب سایت پرهیز کامل از غذا خوردن را پیشنهاد نمیکند ومعتقد است که عوارض جانبی بسیاری را همراه خواهد داشث. هممچنین ذکر میکند که دریافث کالری در این ماه اندکی کمتر از نیازهای توصیه شده می باشد و البته به صورت داوطلبانه باید انجام شود.

گر چه این وب سایت اصرار به مفید بودن روزه داری دارد , منابع علمی نظری متفاوت دارند.

روزه داری که نام دیگری که در جوامع غربی از ان یاد می شود , سم زدائی است به رژیم های غذائی گفته می شود که از خوردن غذا و آب برای ساعاتی در روز پرهیز شود و یا گروههای خاصی از مواد غذائی برای مدتی از رژیم غذائی حذف می شود.

آنچه که مسلم اسث این محدودیت کالری می تواند درتقویت سلامت روانی موثر باشد, ولی با این وجود هیچ منبع موثقی وچود ندارد که ثابت کند این رژیم ها باعث رفع سموم از بدن می شود.

بدن انسان نیاز دارد روزانه سموم را از طریق کلیه, کبد و دستگاه گوارش به صورت ادرار و موفوع و از طریق ریه به صورت بازدم دفع کند در غیر این صورت این مواد در بدن انسان تچمع پیدا کرده ( همچنان که در بسیاری از بیماریهای کلیه , کبد , ریه و دستگاه گوارش می بینیم ) و در نهایت باعث مرگ میشود. همچنین ساعتهای طولانی روزه داری باعث سردرد و در صورت ادامه روزه, کم خونی, افت قند خون و ضربان قلب می شود.از طرفی دیگر فوایدی که در وب سایت اصول اسلام ( و همچنین مقالاتی که توسط اکثر محققان کشورهای اسلامی نگاشته شده است) بدان اشاره شد نه تنها دیده نمیشود بلکه در بیشتر موارد خلاف آن اتفاق می افتد . قند خون و چربی ها در ماه رمضان افزایش می یابد و پس از این ماه به میزان پیش از روزه داری باز می گردد. بعضی از بررسی ها به کاهش وزن های قابل توجه همراه با علائم کم آبی ( هیدراسیون),افزایش اوریک اسید خون وکلسترول اشاره می کند .

آنچه که با توجه به بررسی منابع برداشت میشود توجه به چند نکثه مهم است :

یک توافق کلی در مورد ضرر و فایده روزه داری در ماه رمضان بین منابع مختلف موجود نیست.

نوع رژیم غذائی که در افراد در ماه رمضان در پیش می گیرند, درتغییر وزن و یا سایر شاخصهای خونی موثر است.

در افرادی که بیماری های دیگری همچون فشار خون, دیابت و چربی بالا دارند روزه داری می تواند باعث وخیم تر شدن بیماری و آسیب رساندن به اعضای بدن می شود. بنابر این پایش منظم شاخص های خونی و مشاوره پزشک در صورت اصرار یه روزه داری توصیه میشود.

منابع:

Picco, M. (2008). Detox diets: Do they offer any health benefits? Retrieved from http://www.mayoclinic.com/health/detox-diets/AN01334

Athar,S.(1998).The spirituals & health benefits of Ramadan fasting. Retrieved from http://www.islambasics.com/index.php?act=download&BID=128

Toda,M. & Morimota,K. (2000).Effects of Ramadan fasting on the health of Muslims. Abstract. Nippon Eiseigaku Zasshi,54(4),1592-6

ویتامین د و آنفلوانزای خوکی-۲

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Fri, 03 Jul 2009 18:47:00 PDT

ویتامین د، که امروز از آن به عنوان هورمون یاد می‌‌شود، بسیاری از خصوصیات بالا را داراست. در پوست بدن ، و در حضور نور کافی‌ خورشید، در ماه‌های گرم سال تولید میشود. رنگ تیرهٔ پوست، کاهش در معرض نور خورشید قرار گرفتن، فصل زمستان، افزایش عرض جغرافیایی (دور شدن از استوا)، مصرف ضد آفتاب، سالخوردگی، وجود ابر و مه هوا باعث کاهش رسیدن نور خورشید به پوست و کاهش تولید ویتامین د در بدن شود. علاوه بر امکان ساخت ویتامین د در بدن، می‌توان آنرا از طریقه رژیم غذایی نیز دریافت کرد. لبنیات غنی شده با ویتامین د ( در آمریکا) و روغن ماهی‌ حاوی ویتامین د، ماهی‌‌های روغنی (همچون ماهی‌ تن و کیلکا)، جگر و تخم مرغ و بعضی‌ قارچها از جمله این منابع غذا یی می‌باشد.

راشیتیسم، نرمی و پوکی استخوان از جمله شناخته شده ترین عوارض کمبود ویتامین د در گذشته بود. به تازگی کمبود ویتامین د با افزایش بیماریهای قلبی عروقی، سرطان، افسردگی، شیزوفرنی، دیابت، ام اس، فشار خون بالا، و عفونت مرتبط دانسته شده است. به نظر می‌رسد که مصرف مکمل ویتامین د میتواند بروز این بیماریها را کاهش دهد و یا عوارض آنها را تخفیف بخشد. فراموش نشود که افزایش دریافت ویتامین د از طریق آفتاب و یا رژیم غذایی مشکلی‌ ایجاد نمیکند در حالیکه افزایش دریافت مکمل (قرص ویتامین د) و یا روغن ماهی‌ در طولانی مدت میتواند مسمومیت زا باشد.

چگونه ویتامین د میتواند ابتلا به عفونت را کاهش دهد؟ سلولهای ایمنی بدن دارای گیرندهٔ ویتامین د هستند. هنگامی که این سلولها در معرض عوامل بیماری زا قرار میگیرند، تولید این گیرندهٔ ویتامین د و در نتیجه نوعئ پروتیین که قدرت تخریب سلولهای عفونی را دارد افزایش می‌‌یابد. حال اگر میزان ویتامین د در پلاسما کاهش یابد، قابلیت سلولهای ایمنی در تولید این مواد کاهش می‌‌یابد. این مساله توجیه می‌کند که چرا کسانی‌ که کمبود ویتامین د دارند بیشتر در معرض عفونت هستند و یا بیماری آنها شدیدتر است.

گر چه با این توضیحات میشود حدس زد که احتمالا ویتامین د در پیشگیری و یا تخفیف آنفلوانزا خوکی هم موثر است، ولی‌ هیچ منبع و یا مقالهٔ معتبری وجود ندارد که حاکی‌ از تاثیر مفید ویتامین د بر این نوع خاص آنفلوانزا باشد.

از سوی دیگر، توصیه‌های معمول مبنی بر روزانه ۱۵ دقیقه قرار دادن دست و صورت در معرض نور مستقیم خورشید، نمیتواند که مقدار مطلوب ویتامین د را در همهٔ افراد تامین سازد. از سوی دیگر پزشکان نسبت به عوارض مخرب آفتاب در ایجاد سرطان پوست، مشکلات چشمی و حتی بعضی‌ عفونت‌های ویروسی‌ نگرانند. شاید بهترین راه حل،رعایت اعتدال است. اطمینان از دریافت ۱۵ دقیقه نور آفتاب در تابستان، و مدت بیشتر در زمستان، و با گنجاندن مواد غذایی که منابع خوب ویتامین د هستند ومی تواند کفایت دریافت را تضمین کند.

منابع:

Centers for Disease Control and Prevention. 2009.H1N1 Flu (Swine Flu).

Cannell et al. 2006. Epidemic influenza and vitamin D

Hollick. 2007.Vitamin D Deficiency.

Bulletin of the World Health Organization.2009. Is the current public health message on UV exposure correct?

عکس برگرفته از Medem:

ویتامین د و آنفلوانزای خوکی

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Fri, 03 Jul 2009 16:18:00 PDT

همیشه سعی‌ می‌کنم در انتخاب مطلب از سوالاتی که اطرافیان و یا خوانندگان عزیز وبلاگ برایم میفرستند، استفاده کنم. این بار، سوالی را که از موضوعات داغ روز است، مطرح می‌کنم. سوال این بود که آیا "ویتامین د" در پیشگیری و یا درمان آنفلوانزای خوکی موثر است یا نه.

سازمان بهداشت جهانی‌ در روز ۲۱ خرداد ۱۳۸۸ اعلام کرد که آنفلوانزای خوکی همه گیر شده است. مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها در آمریکا به نقل از سازمان بهداشت جهانی‌ گزارش کرده است که، بیش از ۷۱۰۰۰ مورد آنفلوانزای خوکی در سراسر دنیا گزارش شده و بیش از نیمی از این تعداد در آمریکا هستند.

از تاریخ ۱۵ آوریل ۲۰۰۹ که مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها، ویروس جدید انفلوانزای خوکی را تایید کرد، وب سایت مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها هرهفته با اطلاعات جدید به روز میشود. بر طبق همین وب سایت، عوارض این آنفلوانزا شبیه سایر آنفلوانزاها می‌باشد و اطلاعات با ارزشی دیگری نیز در مورد پیشگیری و درمان در اختیار خواننده قرار میدهد.

ایده اینکه چطور آنفلوانزا و ویتامین د میتواند مربوط باشند،به زمان بقراط بر می‌‌گردد.او معتقد بود که اولین مرحله در بررسی بیماریها توجه به فصلی بودن آنهاست.

بررسیهای اولیه آنفلوانزا توسط Home-Simpson، نشان داد که بروز آنفلوانزا در مناطق معتدل بین استوا و قطب، در زمستان بیشتر است ولی‌ در تابستان که آفتاب بیشتر است، با وجود حضور نشانه های ویروس در بدن افراد، نادر است. علاوه بر این، در مناطقی که عرضه جغرافیایی یکسان دارند، همه گیری آنفلوانزا بطور همزمان روی میدهد. همچنین در مناطق گرمسیری نزدیک استوا که اشعه یووی کمتر به فصل سال بستگی دارد، آنفلوانزا فصلی نیست ولی‌ اگر تابش خورشید قطع شود مثلا در مواقع بارانی، آنفلوانزا شدید تر میشود. این فصلی بودن آنفلوانزا به یک سیستم حساس فصلی در انسان ربط داده شد.Home-Simpson معتقد بود که احتمالا سیستم ایمنی انسان نسبت به اشعه خورشید تحریک پذیر است و در زمستانها ضعیف میشود.

ادامه دارد ...

عکس برگرفته از Barista Kid

غذاخورهای سخت گیر ۲

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Mon, 08 Jun 2009 08:24:00 PDT

غذاهای جدید را امتحان کنید و برنامهٔ غذایی سالمی در پیش بگیرید تا کودک نیز از شما الگو برداری کند.

نشان دهید که غذای جدید خوشمزه است. بعضی‌ بچه‌ها وقتی‌ میبینند که والدین با اشتها غذایی را میخورند، بیشتر ترغیب می‌‌شوند که از آن غذا بچشند.

غذاهای جدید را یکی‌ یکی‌، در اول وعده و به مقدار کم به کودک بدهید. اجازه دهید کودک غذا را بیازماید، با آن بازی کند و آنرا بو کند. گاهی‌ باید چندین بار کودک این غذای تازه را ببیند و مزه کند، تا آنرا بپذیرد.

غذاهای جدید را همراه با غذاهای آشنا و مورد علاقهٔ آنها ارائه کنید. علاوه بر این، استفاده از تنوع غذایی حتی در مورد غذاهای آشنا (حتی روش پخت متفاوت، شکل و رنگ مختلف) و مورد علاقه، به پذیرش غذاهای جدید نیز کمک میکند.

معمولا بچه‌ها غذا‌های ساده را به غذا‌های مخلوط ترجیح میدهند.مواد غذایی را جداگانه در بشقابشان قرار دهید. غذا را به گونه ای ارائه دهید که برای کودک جذاب باشد.

بعضی‌بچه‌ها غذاهای جدید را در جمع بهتر می‌پذیرند. مهدکودک، و یا مهمانی‌ها شانس پذیرش غذای جدید را بیشتر می‌کند. همچنین توصیه میشود که، اعضای خانواده سعی‌ کنند همراه کودک غذا بخورند.

اشتهای کودک محدود است. ۵ وعده کوچک و ۲-۳ میان وعده روزانه میتواند به بچه‌های کم اشتها در جبران کمبود غذایی کمک کند.

ساعت مشخصی‌ برای وعدهای غذایی تنظیم کنید. سعی‌ کنید آرامش هنگام غذا خوردن برقرار باشد، و تلویزیون و امثال آن خاموش باشد.

از کلنجار رفتن با کودک در مورد غذا پرهیز کنید با کودک تان همان جوری رفتار کنید که می‌خواهید با شما رفتار شود!

غذاهای جدید را به زور به طفل ندهید.

بشقاب و لیوان کوچک بکار بارید و آنهارا پر نکنید.

بچه را مجبور نکنید که همهٔ غذای داخل بشقاب را تمام کند.

سر غذا عصبانی‌ نشوید.

تنقلات و شیرینی‌‌ها را به عنوان تشویق، و یا تنبیه به کار نبرید.

به بچه فرصت دهید تا در انتخاب، تهیه و پخت غذا به شما کمک کند.

غذاخورهای سختگیر

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Fri, 05 Jun 2009 18:58:00 PDT

ولی این بچه مون خوش غذاست!

کم و بیش همه دیده ایم و شنیده ایم چطور مادرها و پدرها با بچه‌های کوچکشان کلنجار میروند تا آنها را قانع کنند که غذا یشان را بخورند. کم نیستند بزرگسالانی که مشکلات مشابه دارند!!!!!!!

دلایل مختلفی‌ باعث بد غذا شدن کودکان میشود. بعضی‌ کودکان نسبت به طعم، بو و یا بافت غذا حساس ا‌ند. بعضی‌ دیگر از پدرو مادر بد غذایشان تبیعت میکنند و آنچه آنها میکنند را تقلید میکنند. تنبیه، تشویق و یا رشوه دادن به رفتارهای غذایی میتواند منجر به بد غذایی شود. اصرار بیش از حد و یا حساسیت افراطی پدر و مادر به غذا خوردن و یا حتی بروز مشکلاتی که به نحوی با تغذیه و گوارش طفل در ارتباط است (لاغری، اسهال، استفراغ، …) نیز میتواند موثر باشد. اکثرا برنامهٔ فشرده و بدو و بدوی والدین به آنها این فرصت را نمیدهد که یاد بگیرند چگونه با این بچه‌ها درست رفتار کنند. کم غذایی نیز مزید علت شده و بیشتر به حساسیت والدین می‌‌افزاید.

زمانی‌ که قد و وزن کودک اضافه میشود، از عفونت بهبود یافته یا بدنش در برابر بیماریها مقاومت می‌کند و انرژی لازم برای جنب و جوش را دارد، احتمالا به اندازهٔ کافی‌ غذا می‌‌خورد. بد غذایی زمانی‌ مساله ساز میشود که کودک نمی‌تواند نیازهای غذایی اش را برآورده سازد و از خوردن بسیاری از غذاها از گروههای مختلف غذایی سر باز میزند.

هدف در کمک به کودک بد غذا باید امتحان غذاهای جدید بدون مبارزه با وی باشد. کودکان مدتی‌ وقت لازم دارند تا انتخابهای غذایی‌شان شکل بگیرد. وظیفهٔ پدر مادر کنترل مکان، زمان و آنچه کودک می‌‌خورد است در حالیکه، کودک میتواند در مورد مقدار و انتخاب غذایی اش تصمیم بگیرد. همچون بزرگسالان، طبیعی است که کودک چند تا غذا را دوست نداشته باشد!

پیروی از راهنماهای تغذیه‌ای موجود، اولین مرحله در برنامه ریزی برای کودک است. کودک باید از همهٔ گروهای غذایی توصیه شده در هرم مواد غذایی استفاده کند. اگر به خاطر داشته باشید این گروها شامل غذاهای نشاسته ای (نان، برنج، انواع رشته ها، غلات,… )، سبزیجات و میوه‌ها، محصولات لبنی پاستوریزه یا استریل ( شیر، ماست، پنیر، کشک,…) و انواع گوشتها، حبوبات و محصولات پروتیینی میشود. مصرف چربیها و شیرینی‌ جات در حد امکان محدود شود .

یک روش ساده برای تشخیص بد غذایی ثبت غذایی است که کودک می خورد و مقایسه آن با هرم غذا, تا تشخیص داد که آیا گروه های غذایی را دریافت می‌کند یا خیر!

پیروی از توصیه‌های زیر میتواند به شما در تغذیه کودک کمک کند.

ادامه دارد...

روز جهانی بدون تنباکو

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Tue, 26 May 2009 16:52:00 PDT

آخرین روز می ۲۰۰۹ برابر با ۱۱ خرداد ۱۳۸۸ توسط سازمان بهداشت جهانی‌ ، روز جهانی بدون تنباکو نام گذاری شده است. موضوع امسال استفاده از هشدارهای سلامت است که به عنوان راه حالی‌ که میتواند افراد را به ترک سیگار تشویق کند، برگزیده شده است.

تنباکو اولین دلیل مرگ میر قابل پیشگیری شناخته میشود. سالانه ۵ میلیون نفر بر اثر مصرف تنباکو در دنیا میمیرند که این آمار بیش از کل تلفات ناشی‌ از ایدز، مالاریا و سل می‌باشد. تنباکو تنها محصول قانونی است که آدم میکشد! نیمی از افرادی که دخانیات مصرف میکنند از عوارض ناشی‌ از آن میمیرند و افرادی که در مرض آن قرار میگیرند نیز بی‌ نصیب ازعوارض خطرناک آن نیستند.
عوارض منفی‌ سیگار و قلیان در همهٔ ارگان‌های بدن دیده میشود. از انواع ناهنجاریها در ریه گرفته تا ناتوانی جنسی‌ در مردان و نازایی در زنان، یا زردی، خشکی و چروک‌های بیشتر پوستی، و همچنین انواع سرطانها و بیماریهای قلبی عروقی ، و البته تخریب حس بویایی و چشایی.
بررسی‌‌ها نشان میدهد که نیازهای تغذیه‌ای افراد سیگار‌ی و غیر سیگار‌ی متفاوت نیست.ولی‌ مساله اینجاست که کشیدن سیگار و قلیان صدماتی به بدن وارد می آورد که حتی بهترین رژیمهای غذای و ورزش قادر به جبران آنها نیستند. به همین دلیل اگر در پی‌ سلامت خود هستید، ترک سیگار و قلیان اولین قدم است.
ترک سیگار برای بیشتر افراد، کار سختیست. در واقع، شاید طاقت فرساترین عملی‌ است که یک فرد ممکن است تصمیم به انجام آن بگیرد. به همین دلیل مراجعه به انواع مراکز اجتماعی‌ مربوطه توصیه میشود.
بسیاری از افراد نگران افزایش وزن پس از ترک سیگار هستند. سیگاری ها ۲-۵ کیلو لاغرتر از غیر سیگاریهایی که به همان میزان غذا میخورند و فعالیت بدنی مساوی دارند، هستند . بنابراین می‌توان نتیجه گیری کرد که این افراد با این افزایش وزن تازه به وزنی میرسند که اگر سیگار‌ی نبودند، داشتند. با وجودی که فواید سلامتی ناشی‌ از ترک سیگار بسی‌ بیش از چند کیلو اضافه وزن است، ولی‌ بسیاری از این افزایش وزن ناراضی‌ ا‌ند. این اضافه وزن بعد از ۶ ماه متوقف می‌ شود، و حتی شروع به کم شدن می‌کند.

انجمن رژیم درمانهای آمریکا در مورد ترک سیگار توصیه می‌کند که بین وعدهای غذای ۳-۴ساعت فاصله بدهید. همچنین محصولات نشاسته‌ای و پروتیینی را در هر وعده بگنجانید.مصرف میوه، ماست میوه ای، و یا یک تکه کیک ساده میتواند هوس سیگار بعد از وعدهای غذایی شمارا کاهش دهد. بین وعده‌ها آدامس بدون قند، تکه‌های سبزیجات و یا پف فیل میتواند به شما در کنترل سیگار کشیدن کمک کند.

تغذیه یا فعالیت بدنی

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Fri, 22 May 2009 19:15:00 PDT

خاطرم هست که سالها پیش چند تا مقاله به چشمم خورده بود که تاثیر رژیم کاهش وزن و فعالیت بدنی را در کاهش وزن مقایسه کرده بود. اگر اشتباه نکرده باشم، گویا رژیم و رژیم همراه با فعالیت بدنی بیشترین تاثیر را در کاهش وزن در مقایسه با فعالیت بدنی تنها داشت.

از طرف دیگر به تازگی در صحبتی‌ که با یکی‌ از دوستان داشتم، دوستم سعی‌ داشت مرا متقاعد سازد که فقط با فعالیت بدنی و ورزش تنها، وزن کم کرده و وقتی‌ سوال کردم آیا میدانی‌ عدد وزنت چقدر تغییر کرده، بهم جواب داد که سایزم کم شده بود، همهٔ لباس‌هایم گشاد شده بود،ولی‌ عدد وزن ذکر نشد. این داستان مرا بیشتر کنجکاو کرد که چرخی در مقالات بزنم و بیشتر یاد بگیرم.

در پست "معادل کالری و فعالیت بدنی" اشاره شد که باید بین کالری دریافتی و مصرفی تعادل برقرار کرد تا وزن را ثابت نگاه داشت. افزایش دریافت انرژی بیش از مصرف انرژی، باعث اضافه وزن میشود. باز در همان پست یادآوری کردم که فعالیت بدنی در کاهش" چربی‌ بدن" و خطر بیماریها موثر است در حالیکه کنترل غذا به کاهش "وزن" کمک می‌کند. بررسیها نشان میدهند که تاثیر فعالیت بدنی و ورزش در کاهش وزن قابل توجه نیست و در خانمها و آقایان نیز تاثیر یکسان ندارد. تقریبا همهٔ سازمان‌های بهداشتی که فعالیت بدنی و ورزش را همراه با کاهش وزن توصیه میکنند، فعالیت بدنی را عامل کمکی‌ رژیمهای کاهش وزن میدانند . یک دلیل آن میتواند این باشد که فعالیت بدنی به تنهایی‌، باید بسیار شدید و یا طولانی مدت باشد تا کسری انرژی ایجاد کند، و وزن را کاهش دهد.

ایجاد معادله منفی‌ انرژی که بتواند به کاهش وزن منجر شود از دو راه میسر است. رایج‌ترین روش، انواع رژیمهای کاهش وزن است. هر برنامهٔ غذایی و یا رژیمی‌ به هر نام و شکلی‌ که این معادله انرژی دریافتی و انرژی مصرفی را به صورتی تغییر دهد که دریافت کمتر از مصرف شود، یک تراز منفی‌ ایجاد می‌کند و وزن کاهش میابد. مشکل زمانی‌ پیش میاید که، افراد در بیشتر موارد به وزن اولیه باز میگردند. فعالیت بدنی میتواند در پیشگیری از بازگشت به وزن اولیه مفید باشد.

ورزش و فعالیت بدنی طرف دیگر این معادله است که تحت کنترل افراد است. تاثیر فعالیت بدنی بر فعالیت بدنی متفاوت است و میتواند بی‌ تاثیر و یا بسیار موثر باشد. از طرفی‌ کاهش وزن ناشی‌ از ورزش و فعالیت بدنی به تنهایی‌ همیشه کمتر از رژیمهای غذایی‌ کاهش وزن است. دلیلی‌ که برای این پدیده ذکر میشود، میزان پایین فعالیت بدنی توصیه شده برای کاهش وزن است. توصیه‌های سلامتی‌ فعالیت بدنی متوسط تا شدید، ۳-۵ روز در هفته هر یک به مدت ۶۰ دقیقه را برای کاهش وزن موثر دانسته ا‌ند. اگر به خاطر داشته باشید، این میزان ( مراجعه به پست معادله کالری و فعالیت بدنی)، نمیتواند در بیشتر موارد کالری غذاها رو جبران کند و حتی برای تثبیت وزن هم کافی‌ نیست ( ۳-۵ روز فعالیت بدنی متوسط تا شدید، هر یک به مدت ۹۰دقیقه). مثلا یک پیتزا یک نفره که حدود۶۵۰ کالری دارد کالری دارد معادله ۲.۵ساعت راه رفتن است که معمولا افراد قادر به انجام آن نیستند.

از طرفی‌ تحقیقات اخیر نشان داده است که این فعالیت بدنی نیست که تعیین کنندهٔ وزن است بلکه، دریافت کالری یا در واقع غذای مصرفی وزن را تعیین می‌کند. مقایسه دو گروه زنان در آمریکا و آفریقا ثابت کرد که ،بر خلاف پیش بینی های اولیه‌، هیچ تفاوتی‌ در متابولیسم (سوخت و ساز) و یا مصرف انرژی ، ولی‌ دریافت بالاتر انرژی در زنان آمریکایی‌ منجر به وزن بالاتر آنها شده است.

نتیجه گیری نهایی اینکه، فعالیت بدنی در کاهش وزن همراه با رژیم‌های غذایی کم کالری موثر تر از رژیم به تنهایی‌ است. از طرفی‌، ورزش و فعالیت بدنی نه تنها در کاهش بافت چربی بدن (که به صورت کاهش دور کمر و سایز خود را نشان میدهد) موثر است بلکه، باعث تثبیت متابولیسم (که در رژیمهای کاهش وزن کاهش میابد و یکی‌ از دلایل بازگشت وزن است) و حفظ تودهٔ ماهیچه‌ای بدن میگردد. بنابر این گر چه ورزش به تنهایی‌ باعث کاهش وزن نمیشود ولی‌ مکمل رژیمهای کاهش وزن است.

آنچه در مورد کم خونی و تغذیه می دانیم

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Sun, 15 Mar 2009 22:07:00 PDT

بابت تاخیر طولانی مدت پوزش می‌‌طلبم. بار کمرشکن درسها و کار فرصت تجدید مطلب را نمی‌‌داد ضمن اینکه متاسفانه حامی اصلی‌ این کار دیگر مایل به همکاری نیست و خودم تمام کارها را انجام میدهم.

به تازگی یکی‌ از خوانندگان محترم و علاقمند وبلاگ تقاضا کرده‌اند که در مورد کم خونی و راه‌های درمان آن مطلبی بگذارم. متن زیر در پاسخ به این خوانندهٔ محترم است.

کم خونی به کمبود گلبول‌های قرمز و سالم خون گفته میشود . از آنجا که گلبول‌های قرمز نمی توانند اکسیژن کافی‌ به بافتها برسانند، تبادل اکسیژن و دی اکسیدکربن به درستی‌ انجام نمی گیرد و شخص دچار رنگ پریدگی،ضعف،سردرد، تپش قلب و کوتاهی تنفس همراه با خستگی‌ مداوم می شود. کم خونی ممکن است که مشکل موقت، ناشی‌ از سایر بیماریها و یا مشکل مزمن باشد. گروهی از آنها به راحتی‌ قابل درمان هستند و گروهی اگر تشخیص داده نشود میتواند خطر مرگ در پی داشته باشد. تشخیص کم خونی با پزشک است. شمردن تعداد گلبولهای قرمز و تعیین کردن هموگلوبین (پروتیینی که در گلبولهای قرمز اکسیژن را حمل می‌کند) از رایج‌ترین آزمایش‌های خون هستند. بیماریهای ارثی، خونریزی، مسمومیتهای دارویی، بعضی‌ سرطانها، و کمبودهای تغذیه‌ای میتواند از دلایل بروز کم خونی باشند.

کمبودهای تغذیه میتواند در اثر کمبود آهن، اسید فولیک، و یا ویتامین ب ۱۲ ایجاد شود. همچنین وجود کمی‌ ویتامین ث، مس و ویتامین ب ۲ برای ساخت گلبولهای قرمز ضروری است. کمبود این مواد مغذی می تواند ناشی‌ از دریافت ناکافی و یا بعضی‌ از بیماریها باشد. برای درمان این کمبودها، به توصیه پزشک باید از مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی استفاده کرد و رژیم غذایی را تغییر داد .

آهن

کم خونی فقر آهن از شایع‌ترین انواع کم خونی در سرتاسر دنیا به خصوص در میان خانم‌ها در سنین باروری و کودکان است. بدن برای ساخت هموگلوبین به آهن نیاز دارد. منبع اصلی‌ انواع گوشتها، به خصوص گوشت قرمز می‌باشد که بالاترین میزان جذب آهن را نیز دارد. جذب آهن از منابع غذا‌یی دیگر می تواند با افزودن منابع ویتامین ث بهبود یابد. سایر منابع غنی آهن شامل:

اسفناج و سایر سبزیهای برگی سبز تیره

بادام و بادام زمینی‌

تخم مرغ

حبوبات

میوهای خشک همچون کشمش، برگه و قیصی

ویتامین ب ۱۲

کمبود ویتامین ب ۱۲ میتواند نوعی کم خونی که کم خونی کشنده نامیده می شود را ایجاد کند. منابع خوب ویتامین ب ۱۲ را می‌توان در مواد غذا‌یی زیر یافت:

انواع گوشتها شامل گوشت گاو، جگر، ماهی‌، مرغ

تخم مرغ و لبنیات

فولیک اسید

فولیک اسید نوعی ویتامین ب است که در غذا یافت میشود. بدن برای ساخت و نگهداری سلولها به فولیک اسید نیاز دارد؛ به خصوص دریافت کافی‌ آن برای خانمهای باردار حیاتی است. فولیک اسید علاوه با اینکه به اینکه از کمخونی جنین پیشگیری می‌کند در رشد سالم آن موثر است. منابع قضایی‌ غنی فولیک اسید شامل:

جگر گاو

اسفناج و سایر سبزیهای برگی سبز تیره

تخم مرغ

حبوبات

موز، پرتقال، آب پرتقال، و بعضی‌ از میوها و سبزی ها

ویتامین ث

ویتامین ث به جذب آهن کمک می‌کند. ویتامین ث در سبزیها و میوها به خصوص مرکبات به وفور یافت می شود.میوها و سبزیهای تازه و منجمد معمولا ویتامین ث بیشتری در مقایسه با کنسروها دارند.

علاوه بر مرکبات، طالبی، هندوانه،کیوی، توت فرنگی‌، انبه، و زرد آلو نیز ویتامین ث بالا دارند.

سبزیهایی که منابع خوب ویتامین ث هستند شامل برکلی، انواع فلفلها، گوجه فنگی،کلم، سیب زمینی، و سبزیجات برگی همچون کاهو و اسفناج می‌باشد.

مس

مس به بدن در استفادهٔ از آهن کمک می‌کند. مس از مواد مغذی است که در در طبیعت فراوان یافت میشود و رژیم نامناسب نیز مقادیر کافی‌ آن را در بیشتر موارد تامین می‌کند. کمبود آن به ندرت دیده میشود. دریافت بسیار بالای آهن، فیبر غذایی‌ و یا ویتامین ث میتواند در استفادهٔ بدن از این مادهٔ مغذی ایجاد اختلال کند. غلات کامل، حبوبات، سبزیهای برگی سبز تیره، خشکبار، مرغ، آلو، و سویا از منابع خوب مس می‌باشد.

همچون سایر بیماریها، تغذیه مناسب میتواند در پیشگیری از کمبودهای تغذیه که منجر به کم خونی میشود موثر باشد. سالم باشید.

تصویر برگرفته از: Corbis

سال نو میلادی

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Wed, 31 Dec 2008 22:24:00 PST

دقایقی بیشتر به پایان سال نو میلادی نمانده است. برای شما خواننده گرامی این وبلاگ که از تقویم میلادی استفاده می‌نمایید٬ صمیمانه آرزوی سالی سرشار از سلامتی٬ بهروزی و سرخوشی می‌کنم. امیدوارم در سال جدید میلادی٬ این وبلاگ با مطالب مفیدتر٬ همچنان قابل توجه شما باشد.

با احترام
مریم دادخواه

تصویر بر گرفته از: Corbis

سردرد و وزن

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Wed, 24 Dec 2008 10:49:00 PST

به تازگی محققان مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا دریافته‌اند که پر وزنی و کم وزنی می‍تواند خطر سردردهای شدید و میگرن را افزایش دهد. بررسی‌های این مرکز بر روی حدود ۷۰۰۰ نفر نشان می‍دهد که اضافه وزن ۹۰٪ و چاقی ۳۷٪ خطر اینگونه سردردها را در مقایسه با افراد در محدوده وزن سلامت تشدید می‍کند. جالب است که در افراد کم وزن (شاخص توده بدن ۵/۱۸) خطر این سردردها را دو برابر می‌سازد؛ گرچه به دلیل درصد پایین این گروه به نسبت کل افراد مورد بررسی٬ نتیجه گیری در مورد این گروه کم وزن دقیق نیست.
شاخص توده بدن یا BMI روش ساده‌ای در تعیین وزن سلامت بدن است و می‍توان آن را با استفاده از فرمول‍های زیر محاسبه کرد:

شاخص توده بدن= وزن (کیلوگرم) تقسیم بر مجذور قد(متر)

شاخص توده بدن زیر۱۸/۵کم وزن٬ بین ۲۴/۹ - ۱۸/۵وزن سلامت٬ ۲۹/۹- ۲۵ اضافه وزن٬ و بیش از ٬۳۰چاقی محسوب می‍شود. تجمع چربی دور کمر می‌تواند در افزایش خطر بیماری‍هایی چون بیماری قلبی٬ دیابت نوع ٬۲ فشار خون و افزایش چربی خون موثر باشد. اندازه های نرمال دور کمر در آقایان زیر ۱۰۱ سانتی‌متر و در خانم‌ها ۸۸ سانتی‌متر می‌باشد. به خاطر داشته باشید این اندازه‌گیری نیاز به دانش و تجربه کافی دارد و نقطه خاصی از کمر برای این اندازه گیری باید درنظر گرفته شود.
بنیاد ملی سردرد آمریکا بر اساس نتایج حاصله از بررسی‌های گوناگون توصیه می‌کند که اقدامات بسیاری برای مبارزه با سردردهای مزمن وجود دارد. شاید شگفت زده شوید اگر بدانید که تغذیه مناسب از نخستین توصیه‌های این بنیاد می‌باشد. مواد غذایی و آشامیدنی همچون شراب قرمز٬ شکلات٬ پنیرهای پروسه‌شده٬ خامه ترش٬ سس سویا و ماست حاوی تیرامین هستند که می‌تواند در بعضی افراد ایجاد سردرد کند. همچنین نیتریت‌ها (از نگهدارنده‌های مواد غذایی) موجود در ماهی دودی و یا بسیاری از گوشت‌های فرآیند شده و همچنین منو سدیم‌گلوتامات (طعم دهنده بسیاری از مواد فرآیند شده همچون سوپ‌ها و فرآورده‌های گوشتی) و البته کافئین موجود در قهوه٬ کولاها٬ و چای می‌تواند در بروز سردرد موثر باشد.
خواب: معمولا اگر افراد مبتلا به سردرد بتوانند بخوابند٬ سردردشان بهبود می‌یابد.
جلوگیری از گرسنگی و تشنگی: بی‌آبی (دهیدراسیون) و گرسنگی طولانی مدت معمولا از این لیست حذف می‌شوند در حالی که در بروز سردرد موثرند.
خستگی چشم: خواندن در نور کم٬ خواندن و یا رانندگی طولانی مدت و همچنین استفاده از عینک و یا لنزی که نمره آن تغییر کرده می‌تواند سردرد را وخیم‌تر سازد.
تجربه شما در این زمینه چیست؟

تصویر برگرفته از: Corbis

ایدز و تغذیه

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Thu, 04 Dec 2008 11:22:00 PST

۲۳ فوریه ۲۰۰۳ همزمان در رم و ژنو٬ دو آژانس سازمان ملل متحد - فائو و سازمان بهداشت جهانی - اعلام کردندکه تغذیه خوب و سالم٬ ساده ترین روش برای کمک به افرادی است که با HIV-ایدز زندگی می‌کنند و حتی ممکن است باعث تاخیر در پیشروی این ویروس کشنده شود.
جدیدترین دستورالعمل مشترک منتشر شده از سوی این دو سازمان٬ حاکی از رابطه بین این بیماری عفونی و تغذیه می‌باشد. همچنین این دستورالعمل حاوی پیشنهادهای سادهٔ تغذیه ای برای جمعیتی در حدود ۴۵ میلیون نفر است که با HIV-ایدز زندگی می‌کنند. این پیشنهادها شامل راه‌حل‌های کاربردی است برای افرادی که در سرتاسر جهان در حال متعادل کردن رژیم غذایی‌شان می‌باشند.
رژیم غذایی متعادل می‌تواند با تقویت سیستم ایمنی بدن و افزایش انرژی دریافتی‌٬ به بدن برای مقابله با عوارض مهلک این بیماری یاری رساند. همچنین با ثابت نگه‌داشتن وزن سلامت بدن٬ می‌توان به موثر بودن داروها و پیشگیری از سوء تغذیه کمک شایانی نمود.
دکتر داوید ناوارو٬ مدیر اجرایی سازمان توسعه پایدار و سلامت زیست محیطی سازمان جهانی بهداشت می‌گوید:رابطهٔ بین HIV-ایدز و سوء تغذیه٬ یک مثال بسیار منحصر بفرد از چرخه اختلال سیستم ایمنی بدن٬ بیماری‌های واگیر دار و سوء تغذیه است. همچنین دکتر ویلیام کلی٬ مدیر بخش غذا و تغذیه فائو می‌گوید: جنبهٔ تغذیه‌ای HIV-ایدز برای مدت طولانی نادیده گرفته شده است. تمامی توجه برروی داروها متمرکز و پیام همیشه این بوده‌است که:«خوردن ۲ قرص بعد از غذا»٬ ولی همیشه غذا فراموش شده است.
تقریبا ۹۵ درصد از کسانی که با HIV-ایدز زندگی می‌کنند در کشورهای در حال توسعه و یا توسعه نیافته زندگی می‌کنند. کشورهایی که سیستم مراقبت‌های بهداشتی٬ منابع و تجهیزات پزشکی و دارویی در آنها در وضعیتی اسفناک قرار‌دارد. برای این افراد رژیم غذایی و یا تغذیه متعادل و سالم٬ تنها روش مثبت و مفید برای مقابله با بیماری است. غذا یک شگرد جادویی نیست و از مرگ بر اثر ایدز جلوگیری نمی‌کند٬ ولی می‌تواند به یک زندگی طولانی‌تر٬مولد و آرام کمک کند.
دکتر گریم کلاگستن٬ مدیر بخش تغذیه در سلامتی و توسعه سازمان بهداشت جهانی تاکید می‌کند که نیاز به توجه بیشتر به نقش اساسی تغذیه در HIV-ایدز و همچنین اثر HIV-ایدز بر تغذیه٬ احساس می‌شود. او می‌گوید: اثر HIV بر روی تغذیه از همان مراحل اولیهٔ ابتلا به بیماری شروع می‌شود٬ حتی قبل از اینکه فرد از ابتلا به بیماری توسط ویروس HIV مطلع شود.
ایدز اثر مخربی بر روی تغذیه فرد مبتلا دارد. با وجود کم اشتهایی و مشکلات در خوردن غذا (در افراد HIV-ایدز به دلیل مصرف داروها ممکن است فرد دچار ناراحتی معده شود و یا دهان و حلق در اثر عفونت زخم شود. این دو باعث بروز مشکلات غذاخوردن در فرد مبتلا می‌شود. همچنین در نتیجه مصرف برخی داروها ممکن است فرد دچار اسهال شود که خود عاملی است برای اینکه بدن مواد غذایی خورده شده را جذب نکرده و دفع کند).
افرادی که با HIV زندگی می‌کنند برای مبارزه با بیماری و جبران کاهش وزن باید غذای بیشتری مصرف کنند. به عنوان بخشی از یک رژیم متعادل٬ فردی که دچار HIV-ایدز می‌باشد‌٬ نیاز بیشتری به پروتئین برای بازسازی بافت‌های ماهیچه‌ای٬ مواد غذایی پر انرژی برای افزایش وزن٬ ویتامین‌ها و مواد معدنی برای تقویت و افزایش سیستم ایمنی بدن و آب برای جلوگیری از دهیدراسیون دارد.
پروتئین
پروتئین به ساخت و بازسازی بافت‌های ماهیچه‌ای و همچنین کنترل چربی در بدن کمک می‌کند. گوشت‌های قرمز کم چرب٬ انواع ماهی‌ها٬ دانه های گیاهی مانند انواع لوبیا و همچنین مغزها (بادام٬ پسته و ...) منابع سرشار پروتئین محسوب‌می‌شوند.
کربوهیدرات
کربوهیدرات ها انرژی‌زا هستند. برای جلوگیری از کاهش وزن و یا افزایش وزن در فرد مبتلا باید مواد غذایی پر انرژی مصرف نمود. انواع مواد غذایی سبوس دار٬ میوه و سبزی‌ها نه تنها منبع کربوهیدرات‌ محسوب می‌شوند٬ بلکه حاوی مواد مغذی دیگری نظیر فیبر نیز می‌باشد. امروزه تاثیر فیبرها بر روی پروسه گوارش و سیستم گوارشی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. همچنین میوه‌های خشک و شیرین منبع مناسب دیگری برای کسب کربوهیدرات محسوب می‌شود.
چربی‌های اشباع نشده
افراد مبتلا نیازمند کسب چربی ولی از نوع اشباع نشده آن (unsaturated) به میزان مناسب هستند. چربی‌ها انرژی بیشتری به بدن می‌دهند. انواع ماهی‌های چرب٬ انواع روغن‌های کانولا و زیتون از جمله منابع خوب برای اینگونه چربی‌ها می‌باشند.
ویتامین‌ها و مواد معدنی
HIV-ایدز یک اختلال و ضعف در سیستم ایمنی بدن می‌باشد. مصرف ویتامین‌ها ومواد معدنی باعث افزایش قدرت دفاعی بدن قبل از ابتلا و باعث افزایش مقاومت بدن در صورت ابتلا می‌شود. میوه‌ها٬سبزی‌ها و لبنیات از منابع غنی ویتامین‌ها و مواد معدنی محسوب می‌شود.
آب
مصرف آب نه تنها باعث کاهش عوارض مصرف برخی داروها می‌شود٬ بلکه همزمان از خشکی دهان و یبوست جلوگیری می‌کند. فراموش نکنیم که مصرف کافئین به شکل چای و قهوه٬ انواع شکلات٬ انواع نوشابه‌ها و نوشیدنی‌های الکلی در از دست دادن آب بدن موثر است.
فعالیت بدنی
روش مناسب دیگری برای ساختن ماهیچه٬ فعالیت بدنی منظم است که در استفاده مفید از مواد مغذی توسط سلول‌های بدن یاری می‌رساند.

چرا تغذیه مناسب در HIV-ایدز مهم است؟
ـ تغذیه صحیح در افزایش توانایی سیستم ایمنی بدن و متعاقب آن توانایی بدن برای مقابله با بیماری‌ها ضروری است از سوی دیگر تغذیه صحیح و سالم کیفیت زندگی را بالا می‌برد.
_ سوء تغذیه مدوام و کاهش وزن دائمی از مشکلات رایج HIV است؛ حتی با وجود مصرف همزمان انواع داروها و اقدامات پزشکی توصیه شده ٬ این دو مورد تغذیه‌ای پیشرفت بیماری را تسریع می‌کند.
ـ تغذیه صحیح و مناسب در افراد مبتلا به HIV-ایدز باعث می‌شود که بدن این افراد عملکرد بهتری در مقابل مصرف داروهای تجویز شده نشان دهد.

فراموش نکنیم که:

HIV-ایدز یک بیماری است و نه دلیلی برای تبعیض‌.

کتاب Nutrition Management of HIV and AIDS منتشر شده از سوی انجمن رژیم شناسان آمریکا منبع مناسبی است برای افرادی که مسئولیت تغذیه و رژیم درمانی را در مراکز درمانی اینگونه بیماران به عهده دارند.

تصویر برگرفته از:World AIDS Day 2008

منابع:

1-WHO
2-FAO

خوب بخوابیم

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Mon, 24 Nov 2008 18:56:00 PST

خواب از ارکان مهم سلامتی است. کمبود خواب در بروز و یا تشدید اختلال حواس و حافظه٬ خستگی و کم حوصلگی (افسردگی و پژمردگی در طول روز)٬ تغییرات شیمیایی که منجر به بیماری‌های قلبی و عروقی می‌شود٬ دیابت و پوکی استخوان موثر می‌باشد.
خواب کافی باعث افزایش کارایی و انرژی مغز٬ احساس شادابی و سلامتی می‌شود. این که چقدر خوب بخوابیم (کیفیت خواب) کاملا به آنچه می‌خوریم وابسته است. با گنجاندن چند عمل ساده در روش و سبک زندگی٬ می‌توان از خواب خوب لذت برد و همزمان به سلامتی و شادابی خود کمک نمود:
۱ـ بین غذا خوردن و خوابیدن حداقل ۳ ساعت فاصله بگذارید.
۲ـ پس از خوردن غذای پرکالری و چرب٬ حداقل ۴ ساعت درنگ کنید و برای خوابیدن آماده شوید.
۳ـ مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند قهوه٬ انواع نوشابه را هنگام شب و قبل از خواب محدود کنید.
۴ـ از مصرف الکل هنگام شب خودداری کنید و یا مصرف آن را به حداقل برسانید.
۵ـ یک لیوان شیر گرم قبل از خواب بنوشید.
۶ـ خوردنی‌های سبوس‌دار٬ انواع آجیل‌های بی‌نمک و سبزی‌های برگدار سبز انتخاب‌های مناسب‌تری برای شام و قبل از خواب می‌باشد.

توجه آگاهانه و هوشمندانه به آنچه می‌خوریم٬ عامل بسیار مهمی برای سلامتی ما است. از شام نخوردن دوری کنید. چنانچه با شکم گرسنه بخوابید٬ حتما در نیمه‌های شب به دلیل گرسنگی (اعتراض و عکس‌العمل طبیعی بدن) از خواب شیرین بیدار می‌شوید و به سختی دوباره به خواب می‌روید. یک فعالیت بدنی معمولی در طول روز٬ کمک شایانی است برای خوب خوابیدن در شب. فعالیت بدنی باعث صرف انرژی هنگام روز می‌شود و خواب فرصت مناسبی برای کسب انرژی مجدد است. فراموش نکنید که هرگونه فعالیت بدنی سنگین حداقل ۳ ساعت قبل از خواب٬ نه تنها کمکی به خوابیدن نمی‌کند٬ بلکه خود عاملی برای بی‌خوابی است.

چاقی و خواب
مطالعات علمی اخیر از وجود رابطه‌ تنگاتنگ بین کمبود خواب و چاقی خبر می‌دهد. به عبارت دیگر کمبود خواب می‌تواند عاملی برای چاقی و اضافه وزن باشد. نتایج مطالعات آماری سال ۲۰۰۸ بنیاد ملی خواب آمریکا در مورد افراد چاق و یا کسانی که دچار اضافه وزن هستند٬ نشان می‌دهد:
ـ این‌گونه افراد از خواب کمتری نسبت به دیگر افراد٬ در طول هفته برخوردارند.
ـ در طول روزهای هفته ۶ ساعت و یا کمتر بخواب می‌روند.
ـ بیشتر در معرض خطر سندرم گرفتگی پا (Restless Legs Syndrome) قرار می‌گیرند.
ـ در طول روز دچار خواب‌آلودگی و چرت زدن هستند.
ـ پزشکان به آنان گوشزد کرده‌اند که دچار مشکلات خواب هستند.

به توصیه بنیاد ملی خواب آمریکا٬ موارد دیگری که به خوابیدن کمک می‌کند عبارتند از:
۱ـ ساعت مشخصی را برای خوابیدن و بیدار شدن انتخاب کنید حتی در تعطیلات.
۲ـ انجام یک فعالیت مشخص آرامبخش مانند٬ خواندن یک کتاب٬ گوش دادن به یک موسیقی آرام و دوش گرم٬ بدن و ذهن را آماده خوابیدن می‌کند. (لالایی زمان کودکی یادتونه!؟)
۳ـ محیط خواب باید تاریک٬ راحت٬ ساکت و خنک باشد.
۴ـ تشک٬ بالش و روانداز مناسبی برای خوابیدن انتخاب کنید.
۵ـ اتاق خواب فقط برای خوابیدن است.
۶ـ استعمال هرگونه دخانیات و تنباکو باعث اختلال خواب می‌شود. خصوصا نزدیک به زمان خواب.

تصویر برگرفته از: Discovery Channel

الفبای دیابت

dietitianblog@gmail.com (مریم دادخواه) — Thu, 13 Nov 2008 22:14:00 PST

نوامبر ماه اطلاع رسانی دیابت و یا مرض قند می‌باشد و روز چهاردهم این ماه روز جهانی دیابت نامگذاری شده است. افراد زیادی در دنیا در تلاش هستند که با استفاده از هر نوع امکانی توجه همگانی٬ نسبت به این بیماری و افراد مبتلا به آن را در جهت شناسایی و کنترل بهتر جلب کنند. سابقه نامگذاری این روز به سال ۱۹۹۱ میلادی بر می‌گردد؛ زمانی که بنیاد جهانی دیابت و سازمان جهانی بهداشت نسبت به رشد روز افزون این بیماری در سطح جهان٬ اعلام خطر کردند. در سال ۲۰۰۷ پس از مرور یکساله لوایح پیشنهادی اعضاء٬ این روز به طور رسمی وارد تقویم سلامتی سازمان ملل متحد گردید.
بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت در حال حاضر ۱۸۰ میلیون نفر در دنیا به این بیماری مبتلا هستند و تا سال ۲۰۳۰ میلادی این تعداد دو برابر خواهد شد. همچنین در سال ۲۰۰۵ تعداد ۱,۱۰۰,۰۰۰ نفر در اثر این بیماری جان خود را از دست داده‌اند٬ که ۸۰٪ این افراد شهروندان کشورهای با درآمد متوسط و به پایین و ۵۵‌٪ را زنان تشکیل می‌دهند.

دیابت چیست؟
مقدمه: بدن ما از میلیون‌ها سلول ساخته شده است که برای فعالیت (حیات سلولی و انجام وظیفه) نیاز به انرژی دارد. غذایی که می‌خوریم تبدیل به قندی می‌گردد که گلوکز نامیده می‌شود. این قند توسط جریان خون به سلول‌های بدن می‌رسد که سلول‌ها برای تولید انرژی از آن استفاده می‌کنند. برای ورود گلوکز و یا قند به درون سلول ۲ پیش شرط باید فراهم باشد:
۱ـ سلول باید به اندازه کافی گیرنده (درب‌های ورودی) داشته باشد. این گیرنده‌‌ها Receptors نامیده می‌شود.
۲ ـ وجود ماده‌ای بنام انسولین برای باز نمودن گیرنده‌ها.
هرگاه این شرایط فراهم گردد٬ گلوکز و یا قند وارد سلول می‌شود و برای تولید انرژی (سوخت) مورد استفاده قرار می‌گیرد. بدون انرژی سلول می‌میرد. انسولین هورمونی شیمیایی است که توسط لوزالمعده (Pancreas) تولید می‌شود. میزان انسولین و مقدار قند خون در نوسان است. به هرگونه اختلالی در ورود قند به سلول‌های بدن بیماری دیابت گفته می‌شود. دیابت یک بیماری متابولیسمی (سوخت و ساز) می‌باشد.

انواع دیابت:بیماری دیابت به دو شیوه برای سلول‌های بدن که نیازمند دریافت مقدار کافی گلوکز یا قند می‌باشند٬ مشکل ساز است:
۱ـ ممکن است انسولین توسط پانکراس ساخته و یا تولید نشود و چون برای باز کردن گیرنده‌های سلولی به انسولین نیاز است٬ گلوکز یا قند نمی‌تواند وارد سلول شود٬ و به همین دلیل میزان قند خون افزایش می‌یابد. این اختلال به «دیابت وابسته به انسولین» یا «دیابت نوع یک» معروف است.
۲ـ ممکن است که انسولین به اندازه کافی تولید شود و در خون نیز وجود داشته‌باشد٬ ولی تعداد گیرنده‌های روی سلولی به اندزهٔ کافی وجود نداشته‌باشد که به گلوکز و یا قند اجازه ورود به سلول را دهد. اگرچه انسولین کافی در خون وجود دارد٬ ولی نمی‌تواند کاربردی داشته باشد که در نتیجه منجر به افزایش میزان قند خون می‌گردد. از این وضعیت به دیابت «مقاوم به انسولین»٬«غیر وابسته به انسولین» و یا «دیابت نوع دو» نامبرده می‌شود. این نوع دیابت بسیار شایع تر از نوع اول می‌باشد.

علایم و نشانه‌های دیابت: علایم و نشانه‌های بیماری دیابت به نوع آن و سن فرد در زمان تشخیص بستگی دارد٬ ولی در مجموع می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
تشنگی و گشنگی دایمی٬ ادرار مداوم و خارج از حد معمول٬ کاهش وزن بی دلیل (البته فراموش نشود که افراد چاق بیشتر در معرض خطر ابتلاء به این بیماری می‌باشند) خستگی مداوم٬ تاری دید٬ تاخیر در بهبودی زخم‌ و بریدگی و خارش مداوم پوست.
توجه: در بسیاری از افراد مبتلا به دیابت ممکن است هیچ یک از علایم فوق دیده نشود. به همین دلیل است که انجام یک آزمایش خون ساده و ناشتا (بدون صرف صبحانه) برای اندازه گیری میزان قند موجود در خون اهمیت پیدا می‌کند. این روش قابل اطمینان ترین روش برای اندازه‌گیری اندازه قند خون (بالا و یا پایین) می‌باشد.

روش‌های درمانی: تا این لحظه درمان قطعی برای بیماری دیابت وجود ندارد٬ ولی خوشبختانه این بیماری با ثابت نگهداشتن میزان قند خون در حد نرمال کاملا قابل کنترل است. در حال حاضر در آمریکا اعضاء کلیدی تیم درمانی را یک پزشک متخصص و یک متخصص تغذیه و رژیم درمانی تشکیل می‌دهد.
بیمار مبتلا به دیابت نوع یک انسولین تولید نمی‌کند٬ به همین دلیل این فرد باید بین انسولین دریافتی و تغذیه خود تعادل برقرار کند. انسولین مورد نیاز توسط تزریق وارد بدن می‌گردد که ممکن است این عمل در روز چندین مرتبه تکرار شود.
بیماران مبتلا به دیابت نوع دو٬ ممکن است که به انسولین نیاز نداشته باشند. تغذیه مناسب و صحیح و فعالیت بدنی در حال حاضر بهترین روش کنترل دیابت نوع دو می‌باشد. داروهای خوراکی نیز برای اینگونه بیماران تجویز می‌شود و حتی گاهی در دیابت نوع دو فرد مبتلاء٬ به انسولین نیاز دارد.

کنترل دیابت: موفقیت در کنترل بیماری دیابت کاملا به شخص بستگی دارد. با شناخت این بیماری و کنترل میزان قند خون می‌توان از یک زندگی همسان افراد سالم بهره‌مند شد. موارد زیر از جمله موارد مهم در کنترل این بیماری است:
۱ـ تغذیه صحیح.
۲ـ فعالیت بدنی.
۳ـ اندازه گیری دایمی میزان قند خون.
۴ـ مصرف دارو در صورت نیاز.
۵ـ افزایش دانسته‌ها و اطلاعات معتبر علمی در مورد بیماری دیابت.
پس از تشخیص این بیماری توسط پزشک متخصص٬ یک رژیم درمانگر و متخصص تغذیه در مورد اندازه و نوع غذای مورد نیاز٬ با توجه به بیماری شما٬ توصیه‌های مورد لزوم را در اختیارتان قرار می‌دهد.
فراموش نکنید که معاینه دایم توسط پزشک متخصص و مشورت و کنترل رژیم غذایی توسط متخصص تغذیه٬ همیشگی و دایمی است.

سه هدف مهم در تغذیه صحیح در مورد بیماران دیابتی عبارت است از:
۱ـ کنترل وزن.
۲ـ ثابت نگه‌داشتن سطح قند خون در حد نرمال.
۳ـ کاهش چربی خون.
یک رژیم غذایی صحیح شامل تغییراتی در نوع٬ حجم و دفعات آنچه می‌خورید٬ می‌باشد. مطمئن باشید از تنوع غذایی که از بابت نوع٬ مزه و طعم در برنامه غذایی (تغذیه) شما گنجانیده می‌شود٬ خوشحال و متعجب خواهید شد. فعالیت بدنی نیز به روش‌های مختلفی به بیمار دیابتی کمک می‌کند. قند خون را پایین می‌آورد٬ کمک به کاهش وزن می‌کند و قلب را سالم نگه می‌دارد. همچنین فعالیت بدنی باعث کاهش فشار وارده به عضلات و تقویت آنها می‌شود. نوع و میزان فعالیت بدنی شما توسط تیم کنترل دیابت تعیین می‌گردد. قبل از شروع هرگونه فعالیت بدنی باید مشورت کنید و توصیه‌های آنها را انجام دهید. کنترل دائم و دقیق قند خون برای دانستن میزان سطح آن (بالا و یا پایین بودن آن) بسیار مهم است. چنانچه قند خون شما بالا و یا پائین است٬ ممکن است نیاز به تغییر دارو٬ تغذیه و یا فعالیت بدنی باشد.

عوارض دیابت: تخریب عصب‌ها و رگ‌های خونی از جمله عوارض جدی بیماری دیابت است. اگرچه هنوز دلایل این تخریب عصب‌ها ناشناخته است٬ ولی این عارضه آسیب دیدگی اعصاب (Diabetic Neuropathy) نامیده می‌شود؛ معمولا اعصابی که در طول ران و پا به سمت پایین می‌روند را درگیر می‌کند و در این حالت در پاها سردی و بی‌حسی احساس می‌شود. کسانی که دچار این عارضه هستند‌٬ باید بسیار دقت کنند و از هرگونه صدمه و آسیب نظیر فشار بیش از حد٬ سوختگی و بریدگی در پاها خودداری کنند. بیماران دیابتی باید هر روز پاهای خود را معاینه و در صورت مشاهده هرگونه ویژگی غیر طبیعی به پزشک مراجعه کنند. عدم کارکرد صحیح سیستم های عصبی دستگاه جنسی (زنان و مردان) نیز یکی دیگر از عوارض بیماری دیابت می‌تواند باشد. از سوی دیگر ممکن است اعصابی که به سمت قلب می‌روند نیز تحت تاثیر بیماری دیابت قرارگیرند و در صورت حملهٔ قلبی٬ درد شایع قفسه سینه احساس نشود‌؛ هنگام بروز هرگونه درد غیر طبیعی در قفسهٔ سینه٬ دست و بازوها باید به پزشک مراجعه شود.
قند بالا می‌تواند باعث تخریب رگ‌های خونی شود و متعاقب آن باعث افزایش انباشتگی چربی (گرفتگی عروق) شود که منجر به بیماری‌های قلبی و عروقی می‌گردد. حتی اندام‌های دیگری مانند پا٬ کلیه‌ و چشم‌ نیز در معرض تخریب عروقی و گرفتگی عروق هستند. به این دلیل است که برنامهٔ تغذیه‌ای برای بیماران دیابتی شامل پایین آوردن چربی و کنترل قند خون می‌باشد.
در بیماران دیابتی ممکن است کلیه‌ها قادر به تصفیه مواد زاید خون نباشند و دچار نارسایی کلیوی شوند. بیماران دیابتی که همزمان دچار بیماری کلیه نیز هستند در معرض خطر جدی افزایش فشار خون قرار می‌گیرند و با ابتلاء به بیماری فشار خون کلیه‌ها صدمات و آسیب‌های جبران ناپذیری می‌بینند. گاهی در این‌گونه بیماران دیابتی٬ دیالیز و یا حتی تعویض کلیه گریز ناپذیر است.

خطر در بیماری دیابت: در بیماران دیابتی٬ حتی زمانی که قند خون تحت کنترل است و یا بیمار تحت درمان است٬ ممکن است قند خون بالا و یا پایین تر از حد نرمال شود. این شرایط بسیار جدی است و باید فرد دیابتی و حتی دیگران توجه کافی به این مورد داشته باشند. خوشبختانه با واکنش به موقع و مناسب می‌توان این وضعیت بحرانی را به شرایط عادی برگرداند.
وقتی گلوکز و یا قند زیادی در خون وجود دارد٬ قند بالا یا Hyperglycemia نامیده می‌شود. این وضعیت به دلیل خوردن زیادی مواد غذایی٬ مواد و غذاهای شیرین و یا عدم مصرف دارو بوجود می‌آید. حتی ممکن است زمانی که فرد دیابتی دچار بیماری دیگری همچون یک سرماخوردگی معمولی است٬ بوجود آید. قند بالا در بیماران دیابتی خطر کما به همراه دارد.
قند پایین در بیماران دیابتی Hypoglycemia نامیده می‌شود و زمانی اتفاق می‌افتد که میزان قند در خون کاهش می‌یابد. وقتی این حالت بوجود می‌آید که بیمار دیابتی انسولین یا داروهای دیگری مصرف ‌کند. همچنین در اثر مصرف بیش از حد انسولین (که از آن بنام شوک انسولینی نام برده می‌شود)٬ عدم مصرف و یا مصرف کم مواد غذایی و یا فعالیت بدنی بیش از حد معمول میتوان شاهد بروز چنین وضعیتی بود. علایم قند پایین عبارت است از:
لرزش٬ تعریق٬ بی‌حسی٬ گشنگی٬ سرگیجه٬ سستی٬ عدم تمرکز فکری٬ تپش قلب٬ بی‌حوصلگی٬ وسواس زیادی٬ بی‌حسی لب و دهان٬ سردرد٬ ضعف و تاری دید٬ ضعف تکلم که در صورت عدم توجه و درمان به موقع منجر به غش و حمله قلبی می‌شود.

یادآوری ـ دیابت را می‌توان کنترل کرد. برای کنترل بیماری دیابت و پیشگیری از عوارض مختلف آن (نظیر بیماری‌های کلیوی و چشم و زخم های بهبود ناپذیر و ...) باید برنامه درمانی شامل کنترل دایم قند خون٬ تغذیه مناسب و صحیح٬ فعالیت بدنی و رعایت نکات بهداشتی را پیشه کرد.
در پاسخ به سوال یکی از خوانندگان محترم وبلاگ در زمینه نوع تغذیه و آنچه که یک دیابتی باید بداند مطلبی در این وبلاگ منتشر شده است٬ در صورت علاقه‌مندی می‌توانید آن را در اینجا مطالعه کنید. در این سایت نیز می‌توان لیست افراد مشهور دیابتی را مرور کرد.

خرافات دیابتی:
۱ـ دیابت بیماری مسری است.
۲ـ خوردن شیرینی٬ شکر و قند زیادی عامل بیماری دیبابت است.
۳ـ افراد مبتلا به دیابت دچار نابینایی می‌شوند.
۴ـ افراد مبتلا به دیابت بیشتر دچار بیماری می‌گردند.
۵ـ افراد متلا به دیابت هر غذایی نمی‌توانند بخورند. غذای ویژه دیابتی‌ها وجود دارد.
۶- افراد مبتلا به دیابت هرگز نباید شیرینی و شکلات بخورند.
۷ـ به من گفته شده است که من در لبه مرز بیماری دیابت قرار دارم و نباید چیزی را کنترل کنم.
۸ـ انسولین باعث ناتوانی جنسی می‌شود.
۹ـ اگر مبتلا به دیابت هستید ولی دارو مصرف نمی‌کنید٬ نباید آن را جدی بگیرید و کنترل کنید.

برای مطالعه بیشتر:
۱ـ انجمن دیابت ایران.
۲ـ بنیاد جهانی دیابت.
۳ـ فدراسیون جهانی دیابت.
۴ـ انجمن دیابت آمریکا.
۵ـ سایت رسمی روز جهانی دیابت.
۶ـ مرکز دیابت کلینیک مایو.
۷ـ مرکز ملی گردآوری اطلاعات دیابت.
۸ـ مراکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها - وابسته به وزارت بهداشت٬درمان و خدمات انسانی آمریکا.
۹ـ انستیتوی ملی دیابت وبیماری‌های گوارشی و کلیوی ـ وابسته به وزارت بهداشت٬ درمان و خدمات انسانی آمریکا.
۱۰ـ سلامت زنان ـ وابسته به وزارت بهداشت٬ درمان و خدمات انسانی آمریکا.
۱۱ـ سازمان جهانی بهداشت.

تصویر برگرفته از: Corbis