mehrdot

noreply@blogger.com (mehrdot) — Wed, 17 Feb 2010 04:56:09 PST

خیلی دور... و باز هم خیلی دور.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Fri, 29 Jan 2010 05:05:34 PST

دیشب که دوباره داشتم فیلم درباره الی رو باهات می‌دیدم خیلی حواسم بود اول اینکه وسطش کل ذوق و هیجان‌زدگی‌ات رو خراب نکنم با پیش‌گویی قسمت‌ها یا بعضا کل داستان، و دوم اینکه دوباره وارد بازی فیلم نشم، یعنی از جایی که الی گم می‌شه شروع نکنم به قضاوت. و این دفعه احساس همزاد پنداری نداشتم، فقط یه طناب گنده و کلفت من رو وصل می‌کرد به اون آدما، آدمایی که خود من می‌تونست یکی از اونا باشه. و بعد تو هم مثل من بعد از اینکه فیلم تموم شد، گفتی یکی از بهترین فیلم‌هایی هست که اخیرا دیدم، بعد یادت آوردم که خیلی چیزای دیگه هم دیدیم باهم این چند وقت که خیلی خوب بودن. اما چیه این فیلم این همه به ما می‌گه این بهترین فیلم اخیریه که دیدیم؟ توی بازی معرفی ده تا فیلم بعد از سال دو هزار خیلی از ما و دوستان این فیلم هم بود. چی بود که به قول یارو نگیم چهارشنبه‌سوری؟ تکثر این همه آدم و جایگزین کردن خودمون بین اونا؟ اینکه چهارشنبه‌سوری مثل سگ‌کشی آخر داستان همه واقعیت رو کوبید توی سرمون؟ یا اینکه مثل خیلی از فیلم‌های روشنفکری آخرش هم معلوم نشد چی به چیه؟ بعضی فیلم‌ها آدم رو اذیت می‌کنه. بعضی، خوب اذیت می‌کنه. و باید مثل فیلم بازگذشت ناپذیر به دفعات ببینیشون تا طمع‌شون توی دهنت عادی بشه.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Wed, 13 Jan 2010 07:30:52 PST

دستش یخ کرده و لطیفه، می‌چرخونمش کف دستم،‌ داغ دست من، انگار آتیش گرفتم. می‌خنده با خودش،‌ یه جور خندیدنی که بازدم رو سریع از دماغش می‌ده بیرون. نگاش می‌کنم می‌گه: خیلی باحاله اینجاش. برمی‌گردم روی کتاب خودم و اونجایی که هرتا مولر می‌نویسه: بعد از مرگ لولا تا دو سال کمربند نبستم. دستاش رو عوض می‌کنه،‌ اون دست دیگه خنکی تازه‌ای داره. به خاطر یک فیلم بلند لعنتی رو داره آروم آروم می‌خونه. چسبیدیم به هم و با این کتابا جاهای دیگه‌ای هستیم. کف پاش یخ کرده.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Wed, 06 Jan 2010 01:52:02 PST

می‌خواستم واسه‌ی تولدم چند خط بنویسم، اما دلم نیامد. مامان وقتی از روی صدام فهمید که ذوق زده نیستم، گفت حتمن کادوی تولدت به دستت نرسیده،‌باید توضیح می‌دادم که به خاطر چی نرسیده و اینکه با خودم فکر کردم اگه می‌رسید هم، ذوق زده بودم یا نه؟ امسال اولین سالی بود که کنارشون نبودم. قبلن هر جایی که بودم روز تولدم خونه‌ی پدر تنها جایی بود که می‌شد پیدام کرد. شاکی نیستم. سرم رو کردم زیر پتو و بهش گفتم: زمان وجود نداره! گفت: چرت و پرتا چیه می‌گی؟ و لبخند زدم. می‌دونم حتی وقتی صورتم رو نمی‌بینه می‌فهمه که من لبخند رضایت دارم یا نه. و ادامه دادم که فقط فاصله‌ است. این نیم فاصله، فاصله‌های کامل و فاصله‌‌های تمام. و شب بعد بغض بودنم می‌شکنه.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Mon, 21 Dec 2009 09:12:23 PST

امروز تا وسط روز گنگ بودم، بعد هم که برف آمد. و تو رفته بودی.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Thu, 17 Dec 2009 08:15:34 PST

موش فریاد کشید: نه در آن مزرعه خوشبختی نیست! خوشبختی در انبار گندم است.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Wed, 16 Dec 2009 08:45:41 PST

- خوابم می‌آد، سیگار آدم رو بیدار می‌کنه؟ - نه، همه چیز منو خواب می‌کنه،‌غیر از تو که منو مست می‌کنی.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Fri, 04 Dec 2009 09:06:57 PST

تنها سیگار نیست که می کشد، چشمان تو هم هست.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Tue, 01 Dec 2009 07:03:44 PST

چه بهتر.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Tue, 01 Dec 2009 07:03:32 PST

سوالی نیست؟

noreply@blogger.com (mehrdot) — Tue, 01 Dec 2009 07:03:21 PST

اگر قرار باشد بین خواب و کار یکی را انتخاب کنیم، باید خواب را انتخاب کنیم.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Tue, 01 Dec 2009 07:03:09 PST

علم بهتر است یا ثروت؟ سوالی که هر روز صبح وقتی می‌خوام برم سر کار از خودم می‌پرسم و به معلم‌های انشاء‌ام فحش می‌دم.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Tue, 01 Dec 2009 07:02:36 PST

مردن هم گاهی تکلیف آدم رو مشخص نمی‌کنه.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Tue, 01 Dec 2009 07:02:06 PST

مرحوم یه دفعه که از سر کار برگشته بود خونه، بچه‌اش اومد شیرین کاری کنه به من گفت برو یه جا بشین نبینت. صداشون رو میشنیدم. پسرش گفت آره دیگه رفت! اونم گفت: چه بهتر.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Thu, 26 Nov 2009 03:09:20 PST

وبلاگ نخوانید، کتاب بخوانید.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Mon, 26 Oct 2009 07:53:52 PDT

تصور بعضی از آدما خیلی واسم ساده است، یعنی حتی اگه دوبار یارو رو دیده باشم می‌تونم تصور کنم که وقتی چاه توی وان بگیره، خم می‌شه با انگشت بازش می‌کنه یا با پا. بعضی‌ها رو هیچ کار نمی‌شه باهاشون کرد.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Fri, 16 Oct 2009 09:02:13 PDT

برخی از آدمها وسط حرفاشون از اسم کوچک آدمهای معروفی استفاده می‌کنند که به دلیل فی‌البداهه بودن و نداشتن ربط مجبوری برگردی ازش بپرسی که مثلن: شهرام کیه؟ بگه: شبپره دیگه! اون موقع است که می‌فهمی چقدر آدم بی‌شعوری هستی که مثلن فرق شهرام شبپره و شهرام جزایری رو از روی موضوع تشخیص نمی‌دی.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Thu, 08 Oct 2009 03:24:09 PDT

رابطه‌ هایی وجود دارند در زندگی که نه شروع شدنش رو آدم به روی خودش می آره، نه تموم شدنش رو.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Tue, 06 Oct 2009 09:10:29 PDT

هیچ فکر کردی همین بتهوونی که شبا می‌گذاریش و باهاش زندگی می‌کنی، چرا وقتی از پشت تلفن به عنوان مسکِن پرکننده‌ی وقتت پخش می‌شه، روی اعصابته؟ خوشحالم که اینجا دیگه ماشین‌های جمع‌‌کننده‌ی زباله برای جلب توجه شما دوست عزیز موزیک موتزارت و باخ و غیره از خودشون متصاعد نمی‌کنند.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Fri, 02 Oct 2009 06:33:47 PDT

یعنی واقعن این درست نیست که شما منو می‌شناسی و می‌آی اینجا رو می‌خونی و از خصوصی‌ترین جزئیات زندگی من با خبر می‌شی، اونم چطوری؟ خود خرم همه‌اش رو مفت و مجانی در اختیارت می‌گذارم. اون وقت من؟ حتی به تخمم نیست تو کی هستی؟ نهار چی خوردی؟ کشک بادمجون درسته دوست داری یا له شده؟ بلد نیستی حتی قرمه‌سبزی درست کنی؟‌ خجالت‌آره.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Thu, 01 Oct 2009 07:06:37 PDT

بعد از این همه سال به این نتیجه می‌رسم که هیچ وقت با خودم صادق نبودم، خب که چی؟ از این به بعد هم نخواهم بود.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Mon, 21 Sep 2009 17:03:54 PDT

هنوز هم آیا بوی خوب میدی؟

noreply@blogger.com (mehrdot) — Thu, 17 Sep 2009 04:46:07 PDT

پیغام می‌ده که گوشواره‌ها رو اگه می‌تونی پس بدی واست بفرستم؟ زیادی واسم ظریفه. می‌گم بهش بگو منم زیادی واسه‌ی این زندگی ظریفم، می‌شه تو و بابا منو پس بگیرین؟

noreply@blogger.com (mehrdot) — Wed, 26 Aug 2009 08:47:11 PDT

شب می‌آد کنارم می‌خوابه و کلی وول می‌زنه، دستشو می‌گذاره روی سینه‌ام و فحش می‌ده به زندگی،‌می‌گه: بمیریم راحت شیم،‌این چه زندگی‌ایه! من سعی می‌کنم جوابشو ندم که فکر کنه خوابم و بخوابه. بهم می‌گه بیداری هنوز؟ هوم.. بیا جامون رو عوض کنیم، از اون طرف تخت خودشو ول می‌ده پایین و می‌ره سیگار بکشه، هر چی بیدار می‌مونم برنمی‌گرده.. خوابیدم الان و اونم توی دستشویی زل زده به یکی از گل‌های کاشی.

noreply@blogger.com (mehrdot) — Mon, 24 Aug 2009 06:45:43 PDT

خب از اینکه می‌گه می‌خوام زیر نافم یه تابلوی کوچک بزنم که فلشش به سمت پایین باشه و روش نوشته باشه: این تنها برای شاشیدن است! ،‌نه خندم می‌گیره نه به چیزی فکر می‌کنم. کلن به هیچ چیز فکر نمی‌کنم و این سیستم تمرکز نکردن روی آدم‌ها باعث شده دیگه روی هیچ چیز تمرکز نکنم، حتمن خودم خواستم دیگه؟ و این وسط توی زندگی وقتی رفیقاتو می‌بینی انگار خیلی وقته ندیدیشون،‌و همه‌ی اونا باهم یه سری خاطرات مشترک داشتن که تو اونجا نبودی، و خب کلن سعی می‌کنی روی این هم تمرکز نکنی و بهش زیاد فکر نکنی،‌مغز بسیار پیشترفته‌ات حاضر نیست به خودش زحمت بده،‌و همه‌ی آیکیوت صرف این می‌شه که ازت انرژی واسه‌ی فکر کردن هدر نشه. همه‌ی اینا رو بی‌خیال، منگی سر صبح رو عشق است.