mm.it.lad

BEHS 5 Botahtaung

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sun, 08 Nov 2009 04:20:00 +0000

မဂၤလာပါ... ဆရာမ...။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ဆရာမ...။

ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြမွာ ၾကားရေလ့႐ွိတဲ့... Formality အရ လုပ္တဲ့ အူေၾကာင္ၾကားႏုိင္ၿပီး ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ေလးတစ္ခုပါ။ အူေၾကာင္ၾကားႏုိင္တယ္ဆုိတာက ၁၀ တန္းအ႐ြယ္အထိ အဲ့လုိ ဆြဲဆြဲငင္ငင္နဲ႔ မူလတန္းေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြရဲ႕ အသံေနအထားအတုိင္းပဲ ဆုိေနၾကခဲ့လုိ႔ပါ။

အခုရက္ပုိင္းျဖစ္ေနတဲ့ ဆႏၵအရေတာ့ ကုိယ္တက္ခဲ့တဲ့ စာသင္ခန္းထဲမွာ ဝိဋာဥ္တစ္ေကာင္လုိ ဝင္ထုိင္ၿပီး ဆရာမစာေခၚတာကုိ လုိက္ေရးခ်င္ေနတယ္။ ေက်ာင္းဆင္းေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ေတြဟာ ေပ်ာ္ဖုိ႔အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ တစ္မ်ဳိးဆီ နည္းနည္းေသာင္းက်န္းတတ္ၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ရယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္ဟာ ဆရာမေတြရဲ႕ ဂ႐ုစုိက္မႈကုိလည္း ရံဖန္ရံခါ လုိတာထက္ပုိ ရတတ္ၾကပါတယ္။ :P

ေက်ာင္းကပံုေလးေတြ တင္ခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ၁၁ ႏွစ္ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ တုိက္ေက်ာင္း (မနာလုိသူေတြကေတာ့ ေထာင္ေက်ာင္းတဲ့။ မနာလုိတာကလည္း ဟုိအပ်ဳိႀကီး၊ လူပ်ဳိႀကီးေက်ာင္းေတြပါ။ :D) ဗုိလ္တေထာင္(၅)ကုိ နည္းနည္းေလာက္ ခံစားၾကည့္ေပးပါ။

ဒီပံုကေတာ့ ေက်ာင္းကုိ သတင္းနဲ႔ စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း အေဆာက္အဦဘက္ လူသြားစႀကၤန္ကေန ႐ုိက္ထားတဲ့ ပံုပါ။ (ကြ်န္ေတာ္႐ုိက္ထားတာေတာ့ ဟုတ္ဖူး။)

ဒီပံုရဲ႕ အဆံုးက စာသင္ခန္း နံပါတ္ (၁၆)။ Level 3 မွာ ႐ွိတဲ့ ဒီအခန္းကုိ ရတဲ့ ေက်ာင္းသားတုိင္းေတာ့ အရမ္းႀကိဳက္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ (ေက်ာင္းသူေတြေတာ့ မသိ။) ျမင္ေနရတဲ့ ေကာ္ရစ္ဒါဟာ ဘယ္ဘက္ကုိ L Shape ဆက္ထြက္သြားမွ တျခားအခန္းေတြကုိ ေရာက္ပါတယ္။ အခုျမင္ေနရတဲ့ ေကာ္ရစ္ဒါအျခမ္းမွာ အခန္း ၁၆ ရယ္၊ Multimedia Room ရယ္။ မျမင္ရတဲ့ ေထာင့္ခ်ဳိး ေကာ္ရစ္ဒါေပၚမွာေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး ႐ံုးခန္း႐ွိတယ္။ တျခားစာသင္ခန္းေတြက L Shape ရဲ႕ အဆံုး အျပင္မွာပါ။ အဲ့ဒီေတာ့ အခန္း ၁၆ က သီးသန္႔ေလး ျဖစ္ေနတယ္။ ေကာ္ရစ္ဒါႀကီး တစ္ခုလံုးကုိ ပုိင္သလုိျဖစ္ေနတယ္။ ပဥၥမတန္း၊ ဆဌမတန္း နဲ႔ နဝမတန္းေတြကုိ အဲ့ဒီအတန္းမွာ တက္ခြင့္ရခဲ့တယ္။

Level 2 ေလွကားေနရပါ။ ျမင္ေနရတဲ့ လူသြားလမ္းက်ဥ္းေလးက အခန္း ၄ ခန္းမွာ ၂ ခန္းဆီကုိ ကန္႔ထားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တက္ခဲ့တာေတာ့ အဌမတန္းမွာပါ။ A, B, C, D ေလးခန္းေပါ႔။ လမ္းအတုိင္းသြားရင္ ပထမဆံုး ညာဘက္က A။ ဒုတိယအခန္းက B။ ဘက္ဘက္ ပထမအခန္း (တံခါးေပါက္ျမင္ေနရတဲ့ အခန္း)က C။ ဒုတိယအခန္းက D။ ကင္မရာ႐ုိက္ေနတဲ့ ေနရာရဲ႕ ဘယ္ဘက္က ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား နားေနခန္းပါ။ (ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားေလးေတြ ခုန္ဆြခုန္ဆြ လုပ္ေနတာ ႐ုိက္ခြင့္ရလုိက္ပါတယ္။)

ဒါကေတာ့ Level 1။ ေဟာခန္း။ ညာဘက္အေပၚမွာေတြ႕ရတာ ဘုရားစင္ပါ။ ဘုရားစင္ရဲ႕ ေဘးက နံရံအျဖဴနဲ႔ အခန္းက်ဥ္းေလးက ဆရာႀကီး႐ံုးခန္းပါ။ (ဒီဟာက Primary ႐ံုးခန္း ထင္ပါတယ္။ အခန္း ၁၆ ရဲ႕ ေဘးမွာလည္း ရိပ္ခနဲ ရိပ္ခနဲေတာ့ တခါတေလ ေတြ႕တတ္တယ္။) ေက်ာင္းလာႀကိဳေနတဲ့ မိဘေတြကုိ တံခါးဝမွာ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။

ဒီဓာတ္ပံုေတြ႐ုိက္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာမ ေဒၚသန္းသန္းၿငိမ္းကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က မုိးေအးေနလုိ႔ အေပၚက ကုတ္အကၤ်ီဝတ္ၿပီး ကုတ္ကုတ္ကုတ္ကုတ္နဲ႔ ေက်ာင္းထဲဝင္ေတာ့ ၄၅ လမ္းဘက္အျခမ္း တံခါးဝေစာင့္ေနတဲ့ ဆရာမက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မသကၤာလုိ႔ တားၿပီး ေမးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေက်ာင္းသားေဟာင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ဆရာမက ေက်ာင္းဆင္းေတာ့မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆရာႀကီး မျမင္ေစလုိေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ နည္းနည္းေတာ့ ဝမ္းနည္းသြားပါတယ္။ ႐ွိပါေစေတာ့။ လုပ္ခ်င္တာေတာ့ လုပ္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ :D

Yar Zar Lin Scholarship

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sun, 23 Aug 2009 14:54:00 +0000

ဆံုးသြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းနာမည္နဲ႔ သူ႕မိဘေတြ လုပ္ေပးတဲ့ ပညာသင္ဆုပါ။ စာဖတ္ခ်င္ရင္ ညာဖက္အေပၚက Toggle Full Screen ေလး ႏွိပ္ၿပီး ဖတ္ပါ။
Yar Zar Lin Scholarship

Thanlwin Ainmat Ezine Volume 3 Issue 3 released

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Mon, 27 Jul 2009 13:16:00 +0000

ဆင္းရဲမြဲေတမႈအေၾကာင္း ဦးစားေပးေဖာ္ျပထားတဲ့ သံလြင္အိပ္မက္ အတြဲ (၃) အမွတ္ (၃) ထြက္ၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။
ဒီေနရာမွာ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါတယ္။

ရင္ခုန္သံ (၃) မ်ဳိး

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Mon, 27 Jul 2009 13:12:00 +0000

ေဆးပညာအရ ရင္ခုန္သံ (၃) မ်ဳိး ႐ွိတယ္လုိ႔ မွတ္သားရဖူးပါတယ္။

Regular: ပံုမွန္ ႏွလံုးခုန္သံပါ။ ဒုတ္ဒုတ္… ဒုတ္ဒုတ္ ေပါ႔။

Regularly Irregular: ပံုမွန္ခုန္ေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္ စည္းခ်က္ေတာ့ က်ေနပါတယ္။ ဥပမာ။ ။ ဒုတ္ဒုတ္ဒုတ္… ဒုတ္ဒုတ္ဒုတ္ ဆုိတာမ်ဳိး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

Irregularly Irregular: ပံုမွန္မဟုတ္ စည္းခ်က္ မက်နဲ႔ ျဖစ္ခ်င္တုိင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ႏွလံုးခုန္သံပါ။ ဥပမာ မေပးေတာ့ပါဘူး။

Irregularly Regular ဆုိတာေတာ့ မ႐ွိဘူးလုိ႔ မွတ္သားဖူးပါတယ္။

လူ နဲ႔ ျပႆနာ

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Mon, 27 Jul 2009 13:06:00 +0000

လူေတြ တစ္ေယာက္ နဲ႔ တစ္ေယာက္ (တစ္ဖြဲ႔ နဲ႔ တစ္ဖြဲ႔) အဆင္မေျပျဖစ္ၿပီဆုိရင္ အေၾကာင္းရင္း ႏွစ္ခုေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

အခ်က္အလက္ေပၚမွာ ကြဲလြဲျခင္း (Fact)
ဒါက ႐ွင္းပါတယ္… ေနသည္ အေ႐ွ႕အရပ္ကထြက္သည္ဆုိတာကုိ ျငင္းတာမ်ဳိးေပါ႔။ Jury အဖြဲ႔က ျဖစ္ေစ၊ တတ္ကြ်မ္းသူတစ္ေယာက္ကျဖစ္ေစ၊ လူအမ်ားက ျဖစ္ေစ ႐ွင္းျပရင္ ကိစၥျပတ္ပါတယ္။

ခံယူခ်က္ေပၚမွာ ကြဲလြဲျခင္း (Perception)
ဒါကေတာ့ ပုိလည္းေလးနက္ၿပီး ပုိလည္း အႏၱရာယ္ႀကီးတဲ့ အမ်ဳိးအစားပါ။ အေျခအေနတစ္ခုကုိပဲ သံုးသပ္တဲ့ ႐ႈေထာင့္ကြာတဲ့အခါမွာ ထိပ္တုိက္ရင္ဆုိင္ရတဲ့ အေနအထား။ ပုိအႏၱရာယ္ႀကီးတယ္ဆုိတာက ကုိယ္လက္ခံထားတဲ့ အမွန္တရား (perceived truth) ကို ပြန္းပဲ့မခံႏုိင္တဲ့ လူေတြရဲ႕ မာနေၾကာင့္ ျပႆနာကုိ ေျပလည္ဖုိ႔ အလွမ္းေဝးေနတတ္ပါတယ္။ ေျပလည္ေအာင္ ယတိျပတ္ဆံုးျဖတ္ဖုိ႔ ဘယ္ဘက္ကမွလည္း သက္ေသအလံုအေလာက္ မျပႏုိင္လုိ႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး သေဘာထားမျပည့္ဝႏုိင္သေ႐ြ႕ အေျခအေနက ဆုိးသထက္ဆုိး႐ံုပဲ ႐ွိပါေတာ့မယ္။

Martyrs' Day | အာဇာနည္ေန႔

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sat, 18 Jul 2009 16:31:00 +0000

ကြ်န္ေတာ္ မႏွစ္က ႐ုိက္ခဲ့တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ အလ္ဘမ္ ေလးပါ။

V for Vendetta | ကလဲ့စား

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Wed, 17 Jun 2009 06:11:00 +0000

In view, a humble vaudevillian veteran cast vicariously as both victim and villain by the vicissitudes of fate. This visage, no mere veneer of vanity is a vestige of the vox populi, now vacant, vanished. However, this valorous visitation of a bygone vexation stands vivified and has vowed to vanquish these venal and virulent vermin vanguarding vice and vouchsafing the violently vicious and voracious violation of volition. The only verdict is vengeance, a vendetta held as a votive not in vain, for the value and veracity of such shall one day vindicate the vigilant and the virtuous. Verily, this vichyssoise of verbiage veers most verbose.

Photo: IMDB- V for Vendetta

"ကံၾကမၼာရဲ႕ စိတ္မခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ အလွည့္အေျပာင္းေတြက ႐ုိးသားႏွိမ့္ခ်ေနတတ္တဲ့ ဝါရင့္ ျပဇာတ္မင္းသားႀကီးတစ္ေယာက္ကုိ သားေကာင္အေနနဲ႔ေရာ မုဆုိးအေနနဲ႔ပါ မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္ ပံုသြင္းခဲ့ေလရဲ႕။ ငါ႔ရဲ႕ ဒီ႐ုပ္သြင္ဟာ ငါ႔အတြက္ေတာ့ ဘာမွ ဝင့္ဝါစရာမ႐ွိတဲ့ အေပၚယံလႊာတစ္ခု။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ တိတ္ဆိတ္ခန္းေျခာက္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ လူေတြရဲ႕ ရင္ထဲကေအာ္သံေတြရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအၾကြင္းအက်န္ တစ္ခုေပါ႔။ ကာလ႐ွည္ၾကာ စိတ္ညစ္ညဴးခဲ့ရမႈေတြအၿပီး အခုလုိ သတၱိ႐ွိ႐ွိ ေပၚထြက္လာမႈဟာ ပုိၿပီး သက္ဝင္ျပင္းထန္လာလိမ့္မယ္။ ကုိယ့္ စီရင္ပုိင္ခြင့္ကုိ အလြန္အမင္း ရက္ရက္စက္စက္၊ ေလာဘတႀကီး ခ်ဳိးေဖာက္ေနၾကတဲ့၊ ရာဇဝတ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ေနၾကတဲ့ ဒီ လူယုတ္မာေတြနဲ႔ ေသာင္းက်န္းလြန္းတဲ့ ဒီၾကြက္ေတြကုိ အၿပီးသတ္ေျခမႈန္းဖုိ႔လည္း ငါ သစၥာဆုိတယ္။ တစ္ခုတည္းေသာ စီရင္ခ်က္ကေတာ့ လက္တုန္႔ျပန္မႈတစ္ခုေပါ႔။ သစၥာတရားရဲ႕ တန္ဖုိးအတြက္ အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္မယ့္ ဒီ ကလဲ့စားဟာ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ႏိုးၾကားဖ်တ္လတ္္သူေတြနဲ႔ ေျဖာင့္မွန္သူေတြအတြက္ေတာ့ ကုိယ့္ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြမွန္ေၾကာင္း သက္ေသထြက္ဆုိေပးလိမ့္မယ္။ ေလးေလးနက္နက္ေျပာရရင္ေတာ့ ငါအခုေျပာတဲ့ နားလည္ရခက္တဲ့စကားေတြဟာ လုိတာထက္ပုိၿပီး ႐ႈပ္ေထြးေနပါၿပီ။"

စကားလံုးတခ်ဳိ႕ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိ ကြ်န္ေတာ္သံုးတဲ့ Dictionary မွာေတာင္ မေတြ႔ဘူး။ Online မွာ႐ွာရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာသမားက စာစကားလုိေတြ ေျပာေနေတာ့ ဘာသာျပန္ရတာ အေတာ္ေထာက္တယ္။

Classrooms for Uganda | လူသားခ်င္း စာနာမႈ ဗိသုကာ

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Mon, 04 May 2009 13:08:00 +0000

အာဖရိကတုိက္၊ ယူဂန္ဒါႏုိင္ငံက ကေလးငယ္ေတြအတြက္ စာသင္ခန္းေတြ လုိအပ္ေနပါတယ္။ အဲ့ဒီ စာသင္ခန္းေတြ ေဆာက္ဖုိ႔ ဒီဇုိင္းကုိ ၿပိဳင္ပြဲတစ္ခု က်င္းပၿပီးလည္း ေတာင္းခံေနပါတယ္။ အဲ့ဒီ ၿပိဳင္ပြဲကုိ Singapore Polytechnic က ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမ မြန္သီဟန္က ဝင္ၿပိဳင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ အဲဒီ့ Design အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အားလံုးရဲ႕ ေဝဖန္အႀကံျပဳခ်က္ေတြ လုိေနတယ္လုိ႔လည္း ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေျပာပါတယ္။ စာသင္ခန္းေကာင္းတစ္ခုမွ ႐ွိသင့္႐ွိအပ္တဲ့ လုိအပ္ခ်က္ေလးေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေဝဖန္ေထာက္ျပၿပီး အာဖရိကကေလးငယ္ေတြ အတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ကူညီၾကရေအာင္…

သူ႔ရဲ႕ Blog Post ေလးကုိ တစ္ခ်က္ ဖတ္ၾကည့္ေပးပါ။ သူ႔ကုိယ္စား ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း။

Stereotype Thinking

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Tue, 28 Apr 2009 16:39:00 +0000

ဟုိတေလာက ျမန္မာဗီြဒီယုိတစ္ခု ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီမွာ မင္းသားက “႐ုပ္႐ွင္ထဲက အဆုိေတာ္” ရဲ႕ ဆြဲႀကိဳးကုိ သူ႔ေကာင္မေလးက ပူဆာလုိ႔ ရေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးဖုိ႔ ႀကိဳးစားတဲ့ အခန္း။…

သူက အဲဒီ့ အဆုိေတာ္ လာမယ့္လမ္းမွာ ဆြဲႀကိဳးပစ္ခ်၊ ေနာက္ေတာ့ သူပဲ ေကာက္ရတဲ့ ပံုစံလုပ္။ ႏွစ္ေယာက္အတူေတြ႕တာမုိ႔… တစ္ေယာက္တစ္ဝက္ ခြဲမယ္ေျပာ။ ေကာက္ရတဲ့ဆြဲႀကိဳးကုိ အဆုိေတာ္ကုိ ေပးၿပီး… အဆုိေတာ္ရဲ႕ ဆြဲႀကိဳးကုိ တစ္ဝက္တန္ဖိုးအျဖစ္နဲ႔ ေတာင္းဖုိ႔ ႀကံစည္တယ္ေပါ႔…။

အဲ့ဒီမွာ အဆုိေတာ္ျပန္ေျပာတဲ့ စကားက အေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားဖုိ႔ ေကာင္းပါတယ္။ သူေျပာတာက-

“ဒါမ်ဳိး လိမ္ပံုလိမ္နည္း ႐ုိးေနၿပီ။ ခင္ဗ်ားလုပ္ခ်င္ရင္ ေတာမွာသြားလုပ္…”။ မွန္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လူငယ္ေတြ ေျပာေလ့ေျပာထ ႐ွိတဲ့စကားမ်ဳိးပါ။ ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႕ေလးေတြ၊ ေက်းလက္ေတြမွာ ေနသူေတြကုိ Steretype Thinking လုပ္သလုိ ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ ခံစားရပါတယ္။ Discrimination တစ္ခုလုိမ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။ တကယ္သာ အဲ့ဒီယူဆခ်က္ မွန္တယ္ဆုိရင္… အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းမႈ တစ္ခုျဖစ္သြားပါၿပီ။ (ေျပာစကားအေပၚမွာ သံုးသပ္ေနတာပါ။ ဘယ္သူ႔ကုိမွ personally ေဝဖန္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။)

ကိန္းဂဏန္းေတြ၊ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ေျပာစကားတစ္ခုကုိ ယုတၱိေဗဒအရ မွန္ေၾကာင္း သက္ေသျပလုိ႔ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ မွန္တဲ့ စကားတုိင္း ေျပာဖုိ႔ သင့္တာ မဟုတ္လုိ႔… ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြးဖုိ႔လုိမယ္လုိ႔ ထင္မိပါေၾကာင္း…။

ေလးစားျခင္းျဖင့္-
mgthantzin

အားေပးျခင္း

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Tue, 28 Apr 2009 16:20:00 +0000

Singapore Poly မွာ ေက်ာင္းတက္တုန္း… ဒုတိယႏွစ္မွာ… (နည္းနည္းအေလလုိက္တာ မ်ားသြားလုိ႔နဲ႔ တူတယ္) Test တစ္ခုမွာ… အမွတ္ေတာ္ေတာ္နည္းသြားတယ္။ တခါမွ အဲ့ေလာက္မနည္းဘူးေတာ့ အေတာ္ေလး စိတ္ဓာတ္က်သြားတယ္။ ဒီမွာက တစ္ဘာသာအမွတ္နည္းရင္ အားလံုးလုိက္နည္းၿပီး ေက်ာင္းသံုးႏွစ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္အထိ လုိက္ဒုကၡေပးႏုိင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဓာတ္က်သြားတယ္။

အဲ့တာနဲ႔ စိတ္ညစ္ညစ္႐ွိတာနဲ႔ ကုိယ္နဲ႔ Field တူတဲ့ အစ္ကုိတစ္ေယာက္ကုိ (ရင္ဖြင့္ရင္း) တုိင္ပင္ၾကည့္မိတယ္။ သူက Programming အေတာ္ထူးခြ်န္တဲ႔ သူပါ။ အထင္ကရ တကၠသိုလ္တစ္ခုက ဘြဲ႕လည္းရၿပီးသားပါ။ လုပ္ငန္းအေတြ႕အႀကံဳလည္း အေတာ္ေကာင္းေနသူပါ။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အားက်ေလးစားရသူ တစ္ေယာက္ေပါ႔… သူကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေျပာတာက-

“ညီ… အစ္ကုိတစ္ခုေျပာမယ္… အစ္ကုိ Poly Life မွာ စာေမးပြဲက်ဖူးတယ္။”…။ ကြ်န္ေတာ္ လံုးဝကုိ မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့… စကားပါ။ ဒါေပမယ့္ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္နည္းနည္းေလး ေပါ႔သြားတယ္။ ျပန္ႀကိဳးစားရင္ ရႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ ခ်က္ခ်င္း ျပန္ဝင္လာတယ္။ အမွန္တကယ္ကုိ Right Word at the Right Time ပါ။ (သူ အမွန္ကုိ ေျပာတာလားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မေသခ်ာပါဘူး။) ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ အားေပးစကားအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ အခုအခ်ိန္ထိ ေက်းဇူးတင္ေနတုန္းပါ။

Thanlwin Ainmat Ezine Volume 3 Issue 2 released

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Tue, 21 Apr 2009 16:01:00 +0000

ကြ်န္ေတာ့္ ေနာင္ေတာ္ႀကီးမ်ား၊ အစ္မေတာ္မ်ား အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားထားတဲ့... သံလြင္အိပ္မက္ အင္တာနက္မဂၢဇင္း အတြဲ (၃) အမွတ္ (၂) ထြက္ပါၿပီ။

ဒီေနရာမွာ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါတယ္။

နားလည္ရခက္ပါသည္။

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Wed, 15 Apr 2009 04:32:00 +0000

မင္းဟာ.. လူကလည္း မညံ့ဘူး။ အလုပ္လည္း ႀကိဳးစားလုပ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တာဝန္မဲ့တယ္ကြာ။

လုိ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေျပာလာရင္ ဘယ္လုိနားလည္ပါသလဲဗ်ာ။

Barrier to Listening

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Mon, 16 Mar 2009 15:44:00 +0000

ထင္ျမင္ယူဆခ်က္သည္ နားေထာင္ျခင္း အႏုပညာအတြက္ အဟန္႔အတား တစ္ခုသာ ျဖစ္သည္။

Assumption is a barrier to the art of listenting.

၄၅ မိနစ္ အိပ္စက္ျခင္း

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sun, 08 Mar 2009 16:50:00 +0000

ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီး ၄၅ မိနစ္ၾကာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္တဲ့ အဆင့္ကုိ ေရာက္ပါတယ္။ (Deep Sleep ေပါ႔။) ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ဟာ သူ႔ကုိသူ နည္းနည္း အနားေပးလုိက္တဲ့ သေဘာမ်ဳိးျဖစ္မယ္ ထင္တယ္။

အဲ့ဒီအခ်ိန္ ကေန ေနာက္ထပ္ ၄၅ မိနစ္ (အိပ္ေပ်ာ္တဲ့ အခ်ိန္ကေန မိနစ္ ၉၀) မွာ ဦးေႏွာက္က ျပန္ၿပီး အလုပ္ ေျဖးေျဖး ျပန္စလုပ္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီ Cycle နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တညလံုး အိပ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ နည္းနည္း တြက္ၾကည့္လုိက္ရင္ every ၁ နာရီခြဲ တုိင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အိပ္ရာကေန သက္ေတာင့္သက္သာ ထ, နုိင္တယ္လုိ႔ ဆုိရပါမယ္။ ၁ နာရီခြဲက scale စိတ္လြန္းတယ္။ ၃ နာရီ၊ ၆ နာရီ၊ ၇နာရီခြဲ၊ ၉ နာရီ???? စာဖတ္သူ သေဘာပါ။

ဟုတ္ပါ႔မလား ေမးရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း အာမမခံႏုိင္ပါ။ ၾကားဖူးတာ ျပန္ေျပာျပတာေလာက္ပဲ႐ွိပါတယ္။ ၇ နာရီထရေလ့ ႐ွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ည ၁ နာရီအိပ္ရင္ သန္းေခါင္ ၁၂ အိပ္တာထက္ ထရတာ ပုိလြယ္တယ္။ ၁၂ အိပ္ရင္ ၇ နာရီအိပ္ျဖစ္ထားလုိ႔... ႏုိးရင္ မလန္းဘူး။

စမ္းၾကည့္ေပါ႔။ မလြန္ပါဘူး။

မွတ္ခ်က္။ ဒီစာရဲ႕ အခ်က္အလက္ပုိင္း မွန္ကန္မႈကုိ တာဝန္မယူပါ။

ေအာင္ျမင္ပါေစ

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sat, 21 Feb 2009 17:31:00 +0000

ေမာင္လင္းထက္ - အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ - ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ႏႈတ္ဆက္လုိ႔ တကၠသိုလ္တက္ဖုိ႔ သြားေလၿပီ။ သူငယ္ခ်င္း... အရာရာ ေအာင္ျမင္ပါေစ။

Super လက္ဖက္ရည္

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Fri, 30 Jan 2009 17:39:00 +0000

NTUC က ဝယ္တဲ့ ဒီ Super လက္ဘက္ရည္ထုပ္ေလးေတြမွာ

ဒီလုိ ျမန္မာစာေလးေတြပါတယ္။ :)

Credit goes to theik.

အစိမ္းေရာင္ Computer

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Mon, 26 Jan 2009 08:33:00 +0000

၁။ လူသံုးကုန္ေတြက ထြက္တဲ့ အမႈိက္ရဲ႕ သံုးပံုတစ္ပံုဟာ ကုန္ပစၥည္းထုတ္ပုိးမႈက ထြက္လာတာပါ။

၂။ အေမရိကန္ေတြသာ Handphone အလံုးေပါင္း သန္း ၁၀၀ ေလာက္ကုိ ျပန္ Recycle လုပ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ အိမ္ေျခ ၁ သိန္း ၉ ေသာင္း ၄ ေထာင္ကုိ တစ္ႏွစ္ မီးေပးႏုိင္ပါတယ္။

၃။ Computer ေတြမွာလည္း ေ႐ႊပါပါတယ္။ Computer ပစၥည္း အပုိင္းအစေလး ၁.၁ တန္မွာ ပါတဲ့ ေ႐ႊဟာ မသန္႔စင္ရေသးတဲ့ ေ႐ႊ႐ုိင္း ၁၇ တန္မွာ ပါတဲ့ ေ႐ႊထက္ ပိုပါတယ္။

၄။ Windows XP ကုိ Sleep လုပ္ဖုိ႔ ေရးတဲ့ Code မွာပါတဲ့ အမွားအယြင္းေတြေၾကာင့္ XP ထြက္ကတည္းက အခုအခ်ိန္အထိ တစ္ႏွစ္ကုိ လွ်ပ္စစ္မီတာခ ေဒၚလာ သန္း ၅၀၀၀ နီးပါး… ပုိက်သင့္ေနပါတယ္။

၅။ Plug ကုိ ျဖဳတ္ပစ္လုိက္ပါ။ အေမရိကန္မွာ ခလုပ္ပိတ္ထားၿပီး ႀကိဳးမျဖဳတ္တာေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္ကုိ ေဒၚလာသန္း ၃ ေထာင္ ဖုိးေလာက္႐ွိတဲ့ လွ်ပ္စစ္ေတြ ျပဳန္းတီးေနပါတယ္။

၆။ အရင္တုန္းက (ခပ္ထူထူ) CRT Monitor ေတြဟာ အျဖဴေရာင္ကုိ ျပဖုိ႔ စြမ္းအင္ ပုိလုိတယ္။ LCD Screen ေတြကေတာ့ ေျပာင္းျပန္ပါ။

၇။ လူသံုးကုန္ ပစၥည္း ၁ ကီလုိေလာက္ ထုတ္ဖုိ႔… ထုတ္လုပ္သူေတြဟာ ၅ ကီလုိ ေလာက္႐ွိတဲ့ အမႈိက္ေတြကုိ ဖန္တီးေလ့႐ွိတယ္။

၈။ HDTV ဝယ္ဖုိ႔ စဥ္းစားေနပါသလား။ Plasma TV ေတြဟာ LCD TV ေတြထက္ စြမ္းအင္ ပုိစြဲပါတယ္။ အပူစြမ္းအင္အေနနဲ႔ ျဖဳန္းတီးပစ္ျခင္း တမ်ဳိးပါ။

၉။ လူအမ်ား ယံုၾကည္ထင္မွတ္ထားသလုိ... Screen Saver ေတြဟာ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားကုိ ေခြ်တာေပးတယ္ ဆုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။

၁၀။ Desktop PC နဲ႔ Monitor တစ္လံုး လုပ္ဖုိ႔အတြက္ ႐ုပ္ၾကြင္းေလာင္စာ ေပါင္ ၅၃၀၊ ဓာတုေဗဒပစၥည္း ၅၈ ေပါင္နဲ႔ ေရ ၁ တန္ခြဲ လုိပါတယ္။

၁၁။ တခ်ဳိ႕ LCD ေတြဟာ Glass မသံုးပဲ Plastic သံုးပါတယ္။ Glass က Recycling လုပ္ရတာ ပုိလြယ္ပါတယ္။

၁၂။ အေမရိကန္ လုပ္သားျပည္သူအေပါင္းသာ တစ္ပတ္မွာ တစ္ရက္ အိမ္ကေန အလုပ္လုပ္မယ္ဆုိရင္… တစ္ႏွစ္ကုိ ေလာင္စာဆီ ဂါလံသန္းေပါင္း ၅၈၅၀ ေခြ်တာႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

၁၃။ CRT Monitor ေတြမွာ အဆိပ္သင့္ေစႏုိင္တဲ့ ခဲ ၄ ေပါင္ကေန ၈ ေပါင္ ပါဝင္တယ္။ Flat-panels ေတြမွာေတာ့ ခဲ အဲ့ဒီေလာက္မပါေပမယ့္… ျပဒါးေတြ ပိုပါေနပါတယ္။

၁၄။ ကုိယ့္ရဲ႕ Computer အေဟာင္းကုိ လွဴခ်င္တယ္ဆုိရင္ Recylces.org က ပစၥည္းအေဟာင္းေတြ သံုးတဲ့ ပရဟိတ လူမႈအဖြဲ႔အစည္း ေတြကုိ တဆင့္ လွဴေပးပါတယ္။

၁၅။ Plastic ေရဗူးတစ္ဗူးကုိ Recycle လုပ္ရင္ Computer တစ္လံုးကုိ ၂၅ မိနစ္သံုးလုိ႔ ရမယ္။

၁၆။ ကြန္ပ်ဴတာကုိ ညဖက္ ပိတ္အိပ္ရင္… တစ္ႏွစ္ကုိ ေဒၚလာ ၉၀ ေလာက္ မီတာခ ေခြ်တာလုိ႔ ရတယ္။ (အေမရိကန္ ႏႈန္းထား)

Source: PC World, April 2008
Image: Wikipedia

Critical Thinking

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Thu, 01 Jan 2009 19:06:00 +0000

သူငယ္ခ်င္း ေဝၿဖိဳးေက်ာ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ႐ွင္းျပတဲ့ Critical Thinking အေၾကာင္းေပါ႔။…

တစ္ေန႔… ေတာတြင္းတစ္ေနရာမွာ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ဟာ Cheetah တစ္ေကာင္နဲ႔ ပက္ပင္းတုိးပါသတဲ့။ အဲ့ဒီမွာ ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ဟာ ေျပးဖုိ႔ ဖိနပ္ႀကိဳးကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္စည္းပါေရာ။

အဲ့ဒီေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္က… “ေဟ့ေကာင္ Cheetah ဆုိတာမ်ဳိး အေျပး အင္မတန္ ျမန္တဲ့ သတၱဝါမ်ဳိး ဆုိတာ မင္းမၾကားဖူးဘူးလား” လုိ႔ ေမးတယ္။ ဖိနပ္စီးေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ျပန္ေျဖပံုေလးဟာ အင္မတန္ အေတြးပြားစရာပါပဲ။

“ငါ က်ားသစ္လက္က လြတ္ေအာင္ ေျပးဖုိ႔ မလုိဘူး။ ငါ မင္းကုိ Outrun လုပ္ႏုိင္ရင္ ရၿပီေလ။” ဟူ၍…

(အားလံုးပဲ ႏွစ္သစ္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းႏုိင္ၾကပါေစဗ်ာ။)

:: Full credit goes to WPK. ::

Myanmar TV Commercials

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sun, 21 Dec 2008 13:31:00 +0000

ျမန္မာတီဗီြေၾကာ္ျငာတခ်ဳိ႕က အေတာ္ရယ္ရပါတယ္။ ေျပာခ်င္ေပမယ့္ ဒီအေၾကာင္းေရးဖုိ႔ စဥ္းစားရပါေသးတယ္။ ေတာ္ၾကာ ကုန္ပစၥည္းမေကာင္းေၾကာင္း ေျပာသလုိ ျဖစ္ေနမွာစုိးလုိ႔ပါ။ ဘာမွ မရည္႐ြယ္ပါဘူး။ ေၾကာ္ျငာရဲ႕ ကုိးလုိ႔ကန္႔လန္႔အဓိပၸါယ္ေလးေတြက စိတ္ညစ္စရာ ေကာင္းလုိ႔ပါ။

ပထမတစ္ခုက အဂၤလိပ္ေဆးပါ။ ေၾကာ္ျငာထဲမွာ ေျပာလုိက္တဲ့ စာသားေလးက “(ဒီေဆး)သည္ Stress ကုိလည္း ေပ်ာက္ကင္းေစသည့္ အျပင္” တဲ့။ Stress မ်ား တကယ္ ေပ်ာက္ရင္ ေသာက္ခ်င္ပါေသးတယ္။ ဆရာဝန္တခ်ဳိ႕က အဲ့ဒီ စာေၾကာင္းကုိ သေဘာမတူပါဘူး။ ေဆးကေတာ့ အားေဆးေကာင္းတစ္ခုပါ... ေၾကာ္ျငာတာကေတာ့ တမ်ိဳးႀကီးပဲ။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ erm.. နာမည္ႀကီး ျမန္မာေဆးတစ္ခုပါ။ တကယ့္ ေဆးစြမ္းေကာင္းေတြ ထုတ္ေနတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကုိယ္တုိင္လည္း သံုးေနရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူေၾကျငာတဲ့ပံုေလးက “ညီမေလး အဆုိေတာ္ ျဖစ္ခ်င္လုိ႔ အသံေကာင္းေအာင္ေလ ေဆးစားေနတာ” တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္း အဲ့ဒီ့ ေဆးစားၿပီး စီးရီးေလး လုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလုိ႔။ ေၾကာ္ျငာက ေခတ္ေဟာင္းေလးပါ။ အခုလည္း မလႊင့္ေတာ့ပါဘူး။ အမွတ္တယေပါ႔။

(ဘယ္သူ႔ကုိမွ ထိခုိက္နစ္နာေစလုိတဲ့ ဆႏၵ မ႐ွိပါခင္ဗ်ာ။)

ေလးစားစြာျဖင့္
mgthantzin

တုိးတက္ျခင္း by Charles Dickens

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Tue, 16 Dec 2008 16:00:00 +0000

Conversation ေကာင္းတစ္ခုမွာ ဘာေတြေျပာၾကလဲ။ [ဘာသာျပန္]

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sun, 09 Nov 2008 07:53:00 +0000

၁။ ျဖဴစင္တဲ့ ခ်ီးက်ဴးမႈေလးေတြ ျပဳလုပ္ေပးပါ။ “ဟာ ဖိနပ္ေလး လွလုိက္တာ..”၊ “ေဟ့ေကာင္… မင္း Presentation လုပ္သြားတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။”၊ “နင္ ဂစ္တာတီးတာ ငါ ႀကိဳက္တယ္။”၊ စသျဖင့္ သူတုိ႔ရဲ႕ အျပဳအမူ (သုိ႔) လုပ္ရပ္ ေပၚမွာ ခ်ီးက်ဴးပါ။ သူတုိ႔ ဘာ(ေကာင္)လဲဆုိတာကုိ သြားမခ်ီးက်ဴးပါနဲ႔။ သူတုိ႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိ ခ်ီးက်ဴးၿပီးတာနဲ႔ သူတုိ႔ အဲ့ဒီကိစၥကုိ ဘယ္လုိစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း ေမးျမန္းၿပီး Conversation ကုိ ဆက္သယ္သြားပါ။ “ဖိနပ္ေလး ဘယ္မွာ ဝယ္တာလဲ။”… ဒါမွမဟုတ္.. “နင့္ကုိ ဂစ္တာတီး ဘယ္သူသင္ေပးတာတုန္း” စသျဖင့္ ဆက္ေမးလုိ႔ ရသြားပါၿပီ။ အကယ္၍ သင္က တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ “နင့္မ်က္လံုးေလးေတြ လွတယ္။” လုိ႔ သြားေျပာရင္ေတာ့ သူက “ေက်းဇူးပါ” လုိ႔ ေျပာၿပီး Conversation လည္း ရပ္သြားပါလိမ့္မယ္။ မလုပ္မိပါေစနဲ႔။

၂။ မိသားစုအေၾကာင္း နဲ႔ စပါ။ ေမာင္ႏွမအေၾကာင္းေမးတာက စိတ္အခ်ရဆံုး အေနအထားပါ။ မိဘအေၾကာင္း ေမးတာက မိဘနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ စိတ္ညစ္စရာ႐ွိတဲ့ သူေတြအတြက္ နည္းနည္းေလး အထစ္အေငါ႔႐ွိသြားႏုိင္ပါတယ္။ သားသမီးအေၾကာင္း ေမးတာမ်ဳိးကလည္း (ဒီေန႔ေခတ္မွာ) ဇနီးေမာင္ႏွံၾကားမွာ ႐ွိေနတဲ့ ျပႆနာကုိ အစျပန္ ဆြဲထုုတ္သလုိ ျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ေမာင္ႏွမအေၾကာင္းကုိပဲ အဓိကထားေမးပါ။

ေမြးခ်င္း ဘယ္ႏွေယာက္ ႐ွိလဲ။… နာမည္ ဘယ္လုိေတြ ေခၚၾကလဲ။… ခင္ဗ်ားတုိ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ႐ုပ္ခ်င္း ဆင္ၾကလား။… စ႐ုိက္ေတြေကာ တူၾကလား။… ခင္ဗ်ားက ဘယ္သူနဲ႔ အတည့္ဆံုးလဲ။...

၂၀၀၇ က ေတြ႔႐ွိခ်က္ တစ္ခုအေၾကာင္းလဲ ေျပာႏုိင္ပါေသးတယ္။ ေမြးခ်င္းေတြထဲမွာ အႀကီးဆုံးေတြက IQ အျမင့္ဆံုး ျဖစ္ၿပီး အငယ္ဆံုးေတြက အားကစား၊ အႏုပညာ စတဲ့ ဝန္းက်င္ေတြမွာ ထက္ၾကတယ္။ ကုိယ့္မွာလည္း ေမြးခ်င္းမ်ား ႐ွိမယ္ဆုိရင္… အဲ့ဒီ ေတြ႔႐ွိခ်က္က ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ မမွန္ေၾကာင္း၊ နဲ႔ သူအတြက္ မွန္တယ္ထင္၊ မထင္ ေမးႏုိင္ပါတယ္။

၃။ ခရီးအေၾကာင္း ေမးပါ။ ဘယ္ေတြ ေရာက္ဖူးလဲ ေမးပါ။ အျပင္သိပ္မထြက္တတ္တဲ့ လူေတြကုိေတာင္ သြားမယ္ဆုိရင္ ဘယ္သြားခ်င္တဲ့ ဆႏၵ႐ွိလဲ ေမးႏုိင္ပါတယ္။

- ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံကုိ အၿပီးအပုိင္ ေျပာင္းရမယ္ဆုိရင္ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာ ေနခ်င္လဲ။
- ေရာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ၿမိဳ႕ေတြထဲမွာ ဘယ္ၿမိဳ႕ကုိ အႀကိဳက္ဆံုးလဲ။
- ၿပီးခဲ့တဲ့ ေႏြရာသီ ဘယ္ေရာက္ျဖစ္လဲ။ ႀကိဳက္ရဲ႕လား။
- ထြက္ခဲ့သမွ်ခရီးေတြထဲမွာ ဘယ္ခရီးကုိ မႀကိဳက္ဆံုးလဲ။

၄။ အစားအေသာက္အေၾကာင္း ေျပာပါ။

- ေသခါနီး ေနာက္ဆံုး ထမင္းတစ္နပ္စားရမယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိ အစားအေသာက္မ်ဳိး စားခ်င္လဲ။ (သတိထားပါ။ ဒီေမးခြန္းက တခ်ဳိ႕ေတြအတြက္ Shock ႐ွိတယ္။)
- Breakfast မွာ ဘာစားရတာ အႀကိဳက္ဆံုးလဲ။
- ဘယ္ဆုိင္ အႀကိဳက္ဆံုးလဲ။
- ကုိယ္ခ်က္တတ္တဲ့ အေကာင္းဆံုး ဟင္းတစ္ခြက္က ဘာဟင္းျဖစ္မလဲ။
- ဘယ္စားေသာက္ဆုိင္ကုိ အညံ့ဆံုးဆုိင္အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့ဖူးသလဲ။

၅။ အလုပ္အေၾကာင္း ေျပာပါ။ ခပ္တုိတုိနဲ႔ ေျပာစရာ႐ွိတာေလာက္ပဲ ေျပာပါ။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ဘယ္သူ႔အလုပ္႐ွင္က ပုိဆုိးသလဲ ျငင္းေနတာနဲ႔တင္ Conversation က မေခ်ာေတာ့ပါဘူး။

- ပထမဆံုးအလုပ္က ဘယ္လုိ အလုပ္မ်ဳိးလဲ။
- ကုိယ့္အေပၚ အေကာင္းဆံုး အလုပ္႐ွင္က ဘယ္သူလဲ။
- ငယ္ငယ္တုန္းက ဘာျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာလဲ။

၆။ ဝါသနာနဲ႔ စိတ္ဝင္စားမႈေတြ အေၾကာင္း ေမးပါ။ (ဒီ Topic ေတြက နည္းနည္း ကုိယ္ေရးကုိယ္တာနဲ႔ ဆုိင္လာၿပီဆုိတာကုိ သတိျပဳပါ။) သင့္ေတာ္တဲ့ ေမးခြန္းပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြ ေမးပါ။

- အားတဲ့ အခ်ိန္ ဘာလုပ္တတ္ေလ့႐ွိလဲ။
- ဘယ္လုိ ဂီတကုိ ႀကိဳက္တတ္သလဲ။
- ႐ုပ္႐ွင္ဆုိ ဘယ္လုိကားမ်ဳိး ႀကိဳက္တတ္သလဲ။

၇။ ေအာက္မွာ စာရင္းခ်ထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေတြကုိေတာ့ ေ႐ွာင္ပါ။

- အတိတ္က သံေယာဇဥ္ေတြအေၾကာင္း
- တစ္လံုးထဲနဲ႔ အေျဖေပးလုိ႔ရတဲ့ ေမးခြန္းမ်ဳိးေတြ
- ႏုိင္ငံေရး
- ဘာသာေရး
- မက်န္းမာမႈ
- အနံ႔ဆုိး
- အလုပ္ထဲက ဒုကၡေတြ

၈။ ထပ္ၿပီး ေ႐ွာင္ရမယ့္ ကိစၥေတြ

- ၾကြားဝါျခင္း
- အပ်က္သေဘာေဆာင္တဲ့ Judgement
- အႀကံဥာဏ္ေပးျခင္း

Conversation မွာ ေအာင္ျမင္ႏုိင္ၾကပါေစ…

mgthantzin

ဆံုးမစာ

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Tue, 28 Oct 2008 15:11:00 +0000

ခ်စ္ရ၊ ခင္ရ၊ ေလးစားရတဲ့ အစ္ကုိတစ္ေယာက္ရဲ႕ ၾသဝါဒေလးပါ။ သူေျပာတဲ့ စကားလံုးအတိအက် မဟုတ္ေပမယ့္ ဆုိလုိရင္းက-

ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္သူ႔ကုိမွ အျပစ္မတင္နဲ႔။ (ဘာမွ ထူးမလာဘူး။)

ဟူ၍ျဖစ္သည္။

Conversation တစ္ခုကုိ ဘယ္လုိေကာင္းေအာင္ လုပ္မလဲ… [ဘာသာျပန္]

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sat, 25 Oct 2008 18:43:00 +0000

ဗဟုသုတ၊ အေလ့အက်င့္ နဲ႔ စိတ္႐ွည္မႈေတာ့ လုိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရမ္းႀကီး မခက္ပါဘူး။

၁။ နားေထာင္ပါ။ (လာျပန္ၿပီေနာ္… ဒါပဲ ခဏခဏ ေျပာေနတယ္။ အေရးႀကီးလုိ႔ ထင္ပါရဲ႕။) အျပန္အလွန္ စကားေျပာတယ္ ဆုိမွေတာ့… တစ္ေယာက္ေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ Theoretically ေနာက္တစ္ေယာက္က နားကို ေထာင္ေနရမွာပါပဲ။ အဲ့လုိမွ မဟုတ္ပဲ နားေထာင္ရမယ့္လူက ကုိယ့္ဟာကုိ ေနာက္ဘာဆက္ေျပာရမလဲ စဥ္းစားၿပီး အလုပ္႐ႈပ္ေနရင္.. ကုိယ့္လုပ္ေနတဲ့ “စကားေျပာတဲ့ အလုပ္” လုိရင္း ေပ်ာက္သြားပါလိမ့္မယ္။

၂။ တျခားလူ ဘာကုိ စိတ္ဝင္စားတတ္လဲ သိပါ။ (Game, Politics, Celebrities, or Sports?) ကုိယ့္ဘက္က ႀကိဳၿပီး သူဘာႀကိဳက္တတ္သလဲ သိေအာင္ ႀကိဳျပင္ဆင္ ထားသင့္ရင္လည္း ျပင္ဆင္ပါ။ သူ႔ကုိ ျဖည့္ဆင္းေပးရင္းက ကုိယ္စကားစဖုိ႔ အရမ္းလြယ္ပါတယ္။ လူတုိင္းက ျဖဴစင္တဲ့ ခ်ီးက်ဴးမႈကုိလည္း ႀကိဳက္တတ္ပါတယ္။ ေရခဲကုိသာ ခြဲႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။

၃။ ေမးခြန္းေမး။ ဘာလုပ္ရတာ ႀကိဳက္လဲ။ ဘဝတေလွ်ာက္ ဘာေတြလုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီလဲ။ အခု ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ။ ဒီေန႔ ဘာလုပ္တုန္း။ ၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြ႐ံုးပိတ္ရက္မွာေရာ ဘာေတြလုပ္လဲ… စသျဖင့္။ ကုိယ္သူဆီက ၾကားခ်င္ေနတဲ့ အရာေတြကုိ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေလး ေမးပါ။ *တစ္ခု မေမ့ပါနဲ႔ေနာ္။ ကုိယ္သူနဲ႔ စကားေျပာခ်င္ေနတယ္ ဆုိကတည္းက သူ႔မွာ ကုိယ့္ကုိ စိတ္ဝင္စားေစႏုိင္ေလာက္တဲ့ အရာတစ္ခုေတာ့ ႐ွိၿပီ။

၄။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေမ့ပါ။ (ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေမ့ပါ။) Dale Carnegie က ေျပာဖူးတယ္။ တစ္ဖက္လူအေၾကာင္းကုိ စိတ္ဝင္စားလုိက္ရတာက… ကုိယ့္အေၾကာင္းကုိ သူစိတ္ဝင္စားလာေအာင္ လုပ္ရတာထက္ အမ်ားႀကီး လြယ္တယ္။ ကုိယ့္အေၾကာင္းေတြပဲ စဥ္းစားေနမယ္… ငါ႔ပံု ဘာပံု ေပါက္ေနလဲ… တစ္ဖက္လူ ငါ႔အေၾကာင္း ဘာေတြ စဥ္းစားေနလဲ… ဆုိတာေတြသာ ေတြးေနမယ္ဆုိရင္… ကုိယ္အၿမဲလုိလုိ စိတ္ပူပန္ေနရလိမ့္မယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မိတ္ဆက္။ လက္ဆြဲ ႏႈတ္ဆက္ၿပီးၿပီဆုိရင္ ကုိယ့္အေၾကာင္း ေမ့လုိက္ေတာ့။ အဲ့ဒီအစား… တဖက္လူအေပၚမွာသာ အာ႐ံုထား…။

၅။ ခြန္းေထာက္ပါ။ “ဟာ မသိလုိက္ဘူး.. ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ”… “အယ္.. တကယ္?” ဆုိတာမ်ဳိးေလးေတြ ေထာက္ေပးပါ။ တစ္ဖက္လူ စကားဆက္ေျပာဖုိ႔ သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေစတာေပါ႔။

၆။ ႐ွင္းေအာင္ ေမးတတ္ပါေစ။ လူေတြက သူတုိ႔ စိတ္ဝင္စားေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ ေျပာရတာ ႀကိဳက္ပါတယ္။ သူတုိ႔ ဘယ္လုိထင္တယ္၊ ခံစားရတယ္ ဆုိတာ ေမးပါ။ (မေျဖမေန ေျဖပါလိ့မ္မယ္။) ကုိယ္မသိတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကုိ ေျပာေနရင္ေတာ့ ပုိေတာင္ ေကာင္းပါတယ္။… သူတုိ႔ဆီက သိေအာင္ ေမးျမန္းၿပီး… ေလ့လာသင္ယူႏုိင္တဲ့ အခြင့္အေရး တစ္ခုကုိ လက္မလႊတ္ပါေစနဲ႔။ သူတုိ႔ကလည္း အဲ့လုိ ကုိယ့္ဝါသနာကုိ ႐ွင္းျပရမယ္ဆုိရင္ သိပ္ကုိ ဝမ္းသာေလ့႐ွိပါတယ္။

၇။ သူေျပာလုိက္တဲ့ စကားကုိ (ကုိယ့္အလွည့္ေရာက္ရင္) ကုိယ္နားလည္သလုိ ျပန္ေျပာၿပီး သူနဲ႔ ျပန္ check ပါ။ အ့ဲလုိလုပ္ရင္… ကုိယ္ၾကားလုိက္တာ၊ နားလည္တာ လြဲေနရင္ သူ႔မွာ ျပန္ျပင္ေပးႏုိင္ဖုိ႔ အခြင့္အလမ္းတစ္ခု ရတာေပါ႔။ (ဟုတ္တယ္ေနာ္။)

၈။ ျငင္းမယ္ဆုိ အရင္စဥ္းစား***။ အေရးမႀကီးတာကုိေတာ့… ျငင္းရ႐ံုသက္သက္နဲ႔ ျငင္းမေနပါနဲ႔ေတာ့။ အေရးႀကီးတာဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ့္ရဲ႕ ကြဲလြဲေနတဲ့ အျမင္ကုိ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ယွဥ္ျပပါ။ ဒါေပမယ့္ မေမ့ဖုိ႔က-
- လူေတြမွာ႐ွိတဲ့ မတူညီမႈေတြေၾကာင့္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စိတ္ဝင္စားႏုိင္တာပါ။ အကုန္လံုးကသာ စက္႐ံုထုတ္ေတြလုိ တပံုစံထဲဆုိရင္… သူဘာလဲဆုိတာလည္း ကုိယ္ဘာလဲပါပဲ။
- အရာတုိင္းကုိ လုိက္သေဘာတူေနတာနဲ႔၊ အရာတုိင္းကုိ လုိက္ျငင္းေနတာဟာ… Conversation ကုိ သတ္ေနတာပါ။
- ကုိယ္နဲ႔ ကြဲျပားေနမွသာ တစ္ဖက္လူက စိတ္ဝင္စားဖုိ႔ ေကာင္းတာပါ။ ကုိယ္ေျပာတာ အကုန္လံုးကုိ သူ ပုိတတ္သိနားလည္တယ္ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ႔ လုိက္ျငင္းေနမယ္ဆုိရင္ မမုိက္ေတာ့ပါဘူး။
- “ဒါေပမယ့္” ဆုိတာကုိ ေ႐ွာင္ပါ။ အဲ့ဒီ စကားလံုးဟာ… တစ္ဖက္လူကုိ ခံစစ္အေနအထားကုိ အလုိလုိ တြန္းပုိ႔ပါတယ္။

၉။ တစ္ဖက္လူ ေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာကုိ မတူညီတဲ့ အျမင္တစ္ခုကေန (*သူ႔အျမင္ကုိ မထိခုိက္ပဲ*) ေျပာျခင္းဟာ စကားဝုိင္းကုိ စုိေျပသြက္လက္ေစပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လုိအပ္တာထက္ ပုိၿပီး မလုပ္ပါနဲ႔။ ကုိယ့္ကုိ… စိတ္ပ်က္သြားလိမ့္မယ္။

၁၀။ မေတာ္တဆ စကားဝုိင္း ထုိးရပ္သြားတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ေနာက္အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကုိ ခဏေလးရပ္ၿပီး စဥ္းစားလုိက္။ ဒါမွမဟုတ္ ေမးခြန္းတစ္ခုခု ေကာက္ေမးလုိက္။ သူအခုနက ေျပာလုိက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုခုက ကုိယ္ၾကားဖူးတာ တစ္ခုခုကုိ သြားၿပီး သတိရေစတာမ်ဳိး႐ွိလား။ ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ႀကံဳခဲ့ဖူးတာမ်ဳိး ႐ွိလား? အဲ့ဒီကေန စကားျပန္ဆက္ပါ။

၁၁။ ဘယ္ေလာက္ပဲ စကားဝုိင္းက သြက္လက္ေနပါေစ။ တခ်ိန္ေတာ့ ရပ္ရမွာပဲ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကုိ သိပါ။ တဖက္လူကုိ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၿပီး သူနဲ႔ စကားေျပာရတာ ေကာင္းေၾကာင္း အသိေပးလုိက္ပါ။ Impression လည္း ေကာင္းသလုိ ေနာက္စကားဝုိင္းေတြ အတြက္လည္း… တစ္ခုခု ခ်န္ထားခဲ့ရာ ေရာက္တာေပါ႔။

၁၂။ First Impression ေကာင္းပါေစ။ (အရင္ဆံုးသတိယေအာင္ ေနာက္ဆံုးမွ ေရးထားပံုပဲ။) First Impression အတြက္… ၿပံဳးပါ။ ဟုတ္တယ္/ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာထက္ ပုိေျဖဖုိ႔ လုိအပ္တဲ့ ေမးခြန္းမ်ဳိး ေမးပါ။ အမွန္တကယ္ နားေထာင္ပါ။ မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုၿပီး စကားေျပာပါ။ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ယဥ္ေက်းပါ။ ေဖာ္ေ႐ြပါ။

တစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်ား ေျမာက္ေပးရင္ Conversation တစ္ခုကုိ ဘယ္လုိ ထိန္းထားရမလဲ (ဘယ္လုိအေၾကာင္းအရာေတြ ေျပာသင့္လဲ) ဆုိတာ ဆက္ေရးပါ႔မယ္။ အခ်ိန္ရရင္ေပါ႔…

ေလးစားလ်က္-
mgthantzin

Lightest element on earth is heavy.

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sun, 19 Oct 2008 16:01:00 +0000

ပဥၥမတန္း။ လပတ္စာေမးပြဲ။ သိပၸံဘာသာ။ ၂ မွတ္တန္ေမးခြန္း။ ေက်ာင္းသားတုိင္း ေခါင္းစားေနတယ္။ ကမာၻေပၚတြင္ အေပါ႔ဆံုးအရာသည္ အဘယ္နည္း။

ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အေငြ႔ျဖစ္သည္။ (အဟိ… ေဘာင္ေတာ့ နည္းနည္းလြတ္တယ္ေနာ္ :P) အကုန္မွားၿပီး အမွတ္ေတြ ေလ်ာ့ကုန္ၾကေရာ။ (အခုျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့လည္း အေျဖမွန္ကုိ မမွတ္မိေသးဘူး။)

ဒါေပမယ့္ အတန္းထဲမွာ တခ်ဳိ႕ အမွတ္ျပည့္ရတယ္.. Hyper ေလးေတြ ၂ေယာက္၊ ၃ေယာက္။ (အမွန္ေတာ့ အနီးအနားမွာ ထုိင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း အရင္းႀကီးေတြပါ။) အဲ့တာနဲ႔ အဲ့ဒီေကာင္ ၂ေကာင္၊ ၃ေကာင္ကုိ မင္းတုိ႔ကဘယ္လုိေျဖလို႔လဲ ဆုိၿပီး အားလံုးဝုိင္းေမးၾကေရာ…။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္ေတြက… ေမးတာကုိ ေကာင္းေကာင္းမေျဖဘူး။ ဟုိလုိလုိ… ဒီလုိလုိေပါ႔။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ မေကာင္းတတ္ေတာ့တာနဲ႔ ဒီေကာင္ေတြရဲ႕ အေျဖလႊာေတြကုိ ဒီေကာင္ေတြ ထုတ္ျပရေရာ။ ေအာင္မယ္… ဆရာသမားေတြကလည္း.. အေငြ႔ပဲ။ ဒါေပမယ့္ အမွန္ျခစ္ကေလးနဲ႔။… ဒါမ်ဳိးဘယ္ရမလဲ။ ဆရာမကုိ Complaint ျပန္တတ္ၾကတာေပါ႔။ ဆရာမမွာလည္း… သူ *မေတာ္တဆ* အမွန္ေပးလုိက္မိေတာ့ အမွတ္ျပန္ေလွ်ာ့ လုိက္ပါတယ္။ (ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းႀကီးေတြေတာ့ မ်က္ႏွာမေကာင္း႐ွာပါဘူး။)

အခုျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ အေတာ္ကေလးဆန္တဲ့ အလုပ္လုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း.. တစ္ဖက္ကျပန္စဥ္းစားရင္… ကေလးေတြပဲမုိ႔လုိ႔ ကေလးဆန္တဲ့ အလုပ္ကုိ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ခဲ့ၾကသလားလုိ႔… စဥ္းစားလ်က္ပါ။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
mgthantzin

မွတ္မိလား…

noreply@blogger.com (mgthantzin) — Sun, 19 Oct 2008 15:31:00 +0000

“မေန႔က မနက္စာ… ဘာနဲ႔ စားလဲ” ..? မွတ္မိပါသလား။ စကၤာပူမွာေတာ့ ေန႔တုိင္း ဒီထမင္း ဒီဟင္းကုိ ဒီဆုိင္မွာပဲ စားေနၾကဆုိရင္ေတာ့… ဟုတ္တာေပါ႔။ မွတ္မိမွာေပါ႔။ ကုိယ့္အိမ္က ခ်က္တာမုိ႔ တစ္ေန႔တစ္မ်ဳိး မ႐ုိးရေအာင္ ဆုိရင္ေတာ့… ခ်က္တဲ့လူေတာင္ နည္းနည္း ေမ့ေနတတ္တာ ႀကံဳဖူးမွာပါ။

ေဆးပညာေလ့လာေနတဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္က အဲ့တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႐ွင္းျပပါတယ္။

“လူ႔ဦးေႏွာက္က သူ *မလုိအပ္ဘူးလုိ႔ ထင္တာေတြကုိ* မွတ္မထားပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ေန႔တုိင္းစားေနတဲ့ ထမင္းဟင္းအမယ္ကုိ ဦးေႏွာက္မွာ ေနရာအကုန္ခံၿပီး ေန႔တုိင္း အသစ္အသစ္ေတြ မွတ္ေပးမေနပါဘူး။ No use မုိ႔လုိ႔ပါ” တဲ့။

စိတ္ဝင္စားစရာပါ။ နည္းနည္းေလာက္ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္… ကုိယ့္ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ဘာေတြမ႐ွိေတာ့ဘူး လဲလုိ႔။ :P

လူသားတစ္ဦးဟာ အျခားသူေတြကုိ အတုိင္းအတာတစ္ခုအထိ တုိးတက္ေအာင္ လုပ္မေပးဘဲနဲ႔ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ တကယ္တုိးတက္ေအာင္ မလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ဘူး။

	ဟုတ္ပါတယ္။ လက္ခံတယ္။
	ဘာမွမဆုိင္ဘူး။
	Whatever...

pollcode.com free polls