شرکت نوشابه‌سازی پپسی [Pepsi]: این اسم از اصطلاح پزشکی دیس‌پپسی (Dyspepsia) به معنای سوء هاضمه گرفته شده‌است و گویای سهل‌الهضم بودن و گوارا بودن این نوشیدنی است.

شرکت کامپیوتری اَپِل [Apple] : علاقه شدید استیو جابز، موسس این شرکت کامپیوتری، به میوه سیب.

شرکت اینترنتی گوگل [Google] : ابتدا نامش Googol بود، به معنای عدد ۱۰ به توان ۹۹ که بیانگر تعداد اطلاعات موجود در این موتور جستجو بود، اما در نخستین چکی که در وجه این شرکت کشیده شد، Googol اشتباها Google نوشته شده بود و مدیران این شرکت نیز این نام اشتباهی جدید را ترجیح دادند.

شرکت لوازم ورزشی آدیداس[Adidas] : آدولف داسلر، موسس آلمانی آدیداس بود که دوستانش او را آدی صدا میزدند. او برای نامگذاری شرکتش، آدی را با سه حرف ابتدایی نام فامیلش ترکیب کرد و این نام به دست اند.

پست الکترونیکی رایگان هات‌میل [Hotmail] : از ترکیب HTML و Mail بدست آمد. اوائل جهت تاکید بر HTML این ۴ حرف با حروف بزرگ نوشته میشد: HoTMaiL

شرکت نرم‌افزاری مایکروسافت [Microsoft] : اولین اسمی که بیل گیتس انتخاب کرده بود، میکرو کامپیوتر- سافت‌ور (Microcomputer-software( بود که به مرور مخفف شد و تبدیل شد به مایکروسافت.

شرکت الکترونیکی و صوتی سونی [Sony] : کلمه سونوس (Sosun) در زبان لاتین به معنای صوت است و سونی (Sonny) در ادبیات کوچه و بازار به معنای پسربچه است.

شرکت تولیدی بازی‌های خانی آتاری [Atari] : آتاری در زبان ژاپنی به معنای وضعیتی در روند بازی است که در آن، رقیب در چالش می‌افتد، چیزی مثل کیش در شطرنج.

شرکت تجهیزات الکترونیکی و مخابراتی موتورولا [Motorola] : پال گالوین، موسس این شرکت، تعمیر کار رادیوی اتوموبیل بود. این بود که از اسم موتور و پسوند ولا (به معنای صدا) استفاده کرد و ترکیب موتورولا را ساخت.

واقعا باید به طراح خلاق و داوران این مسابقه انتخاب لوگو برای لیگ برتر فوتبال ایران جایزه داد. اصلا از دیدگاه گرافیستی به لوگو و عناصر آن نگاه نمیکنم و نظری در مورد شکل و رنگ و… نمیدهم. باشد برای کسانی که ید طولایی در امور گرافیکی و هنری دارند. اما دو تا اشکال خیلی خیلی تابلو در این لوگو یا آرم وجود دارد که معلوم میکند طراح آن و داوران این مسابقه، نه با اصطلاحات فوتبالی آشنا هستند و نه با زبان انگلیسی. چرا؟

اول اینکه طراح محترم ظاهرا فکر میکرده کلمه High که اگر از مرغابی هم معنایش را بپرسید در جواب میگوید بالا، همان معنی برتر را هم میدهد فلذا یک اصطلاح زیبای فوتبالی-انگلیسی خلق کرده‌اند و اسمش را گذاشته‌است High League که یعنی لیگ برتر. در همین راستا مسئولان برگزاری لیگ برتر انگلیس و تمامی لیگ‌های مطرح دنیا طی نشست‌های مهمی ضمن ابراز ذوق از این کشف جالب به این نتیجه رسیده‌اند که High League خیلی قشنگتر و باحال تر از Premier League است و کلی ماتم و اشک و زاری که چرا تا به حال به ذهن خودشان خطور نکرده؟ من میگویم شاید بنده خدا منظورش High-class league بوده و به این نتیجه رسیده که مختصرش قشنگ‌تر است!

دوم اینکه کلمه Cup که آن پایین میبینید برای مسابقات حذفی و تورنمنت‌های بین‌المللی به کار برده میشود و نه مسابقات رفت و برگشت دوره‌ای High League! که اصطلاحا به آن یک فصل میگویند.

بازهم جای شکرش باقی است که Persian gulf را Persian golf ننوشته!

اول از همه طنز خاصی بود که در کل فضای داستان حاکم بود. اکثر دیالوگ‌های فیلم حاوی یک نکته ظریف و خنده‌دار بودند که اخموترین تماشاگران رو حداقل وادار به یک لبخند میکرد.
عامل دوم_با اینکه چندان با گلزار و افشار موافق نیستم_ بازیگران بودند. به هر حال خیلی‌ها به خاطر همین دو بازیگر هم که شده بود از تماشای فیلم راضی بودند. سومین دلیل فضای فانتزی بود که در تمام فیلم به چشم میخورد. باور کنید مردم ایران از بس توی فیلم‌ها بدبختی و اعتیاد و فقر دیده‌اند خسته شده‌اند و به همین دلیل دکور مناسب بعلاوه طراحی صحنه‌ها و لباس بازیگران که نسبت به سایر فیلم‌ها بهتر بود اثر بسیار زیادی داشت. نمیدونم چقدر به این موضوع دقت کردید که داستان فیلم برخلاف اکثر فیلم‌های ایرانی که به بررسی رابطه عشق و عاشقی و قبل از ازدواج میپردازند، حول محور رابطه بعد از ازدواج بود. مدت‌زمان روی پرده بودن فیلم هم نسبتا زیاد بود و هست. هرچند که خب قسمت زیادی از این زمان در طول فصل امتحانات_یعنی رکود نسبی سینما_ بود.

به هر حال آتش‌بس فروخت و خیلی هم بیشتر از آنچه که باید فروخت. نمیدونم ولی خب شاید بشه اسمش رو کمی هم خوش‌شانسی گذاشت. به هر حال چه من و شما خوشمان بیاید و چه نیاید، آتش بس تبدیل شد به پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران. همین و بس!

هیچ به این مسابقات و مکاتبات sms که جدیدا” بدجوری در برنامه‌های تلویزیونی باب شده دقت کرده‌اید؟ این کار به نفع هرکسی که نباشه حداقل کلی سود و فایده برای مخابرات عزیزمون به همراه داره. و اون هم اینه که کلی پول مفت رو می‌ریزه توی جیب ایشون. از کجا؟ عرض می‌کنم…

همین برنامه نود دیشب یک مسابقه sms داشت که البته مدتهاست هر هفته این مسابقه رو برگزار می‌کنه! در پایان برنامه اعلام شد که به طور تقریبی دویست و یازده هزار نفر در مسابقه شرکت کرده‌اند. خب حالا یه حساب سرانگشتی کوچیک انجام می‌دیم؛ اگر هزینه هر sms رو شانزده تومان بگیریم (که تازه برای مشترکین تالیا هفده تومان هست) داریم:
۱۶×۲۱۱۰۰۰=۳۳۷۶۰۰۰
یعنی فقط همین دیشب و سر یک مسابقه خیلی خیلی معمولی سه میلیون و سیصد و هفتاد و شش هزارتومان رفت تو کیسه مخابرات عزیز! اگر فرض کنیم هر ماه چهار بار برنامه نود این مسابقه رو برگزار کند داریم:
۴×۳۳۷۶۰۰۰=۱۳۵۰۴۰۰۰
یعنی در یک ماه و فقط از طریق برنامه نود سیزده میلیون و پانصد و چهار هزار تومان گیر آقایان می‌آد. (ضمنا” تعداد شرکت کنندگان در هر هفته ، تقریبا” همین حدود و یا حتی بیشتر است).

خب حساب کنید ما الان در صداوسیما چندتا برنامه اینجوری داریم؟ و در ماه، مخابرات چه درآمدی فقط از طریق همین sms های الکی برنامه های تلویزیونی به جیب می‌زند؟ بعضی وقتها مخ اینها هم بد کار نمی‌کند…

انصافا” این Netvibes را دریابید که خوب چیزیه! اگر بخواهم در یک کلمه تعریفش کنم یک صفحه شخصی مناسب با تمام امکانات و از همه مهمتر طراحی زیباست. از فناوری آژاکس هم استفاده می‌کنه. در نت‌وایبز همه‌چیز در دسترس شماست. می‌توانید فید وبلاگها و سایت های مورد علاقه‌تان را یک جا جمع کنید و جدیدترین پست‌هایشان را بخوانید. از نامه‌های جدید ایمیلتان باخبر شوید، عکس‌های فلیکر را تماشا کنید، وضعیت آب‌و‌هوای شهرتان را بدانید، یک دفترچه یادداشت شخصی داشته باشید، در یاهو؛ گوگل؛ ویکی‌پدیا به طور همزمان جستجو کنید، نام دلخواهتان را بر صفحه‌ی شخصی بگذارید و خیلی چیزهای دیگر…

یه جورهایی گوگل شخصی را خوشگل‌تر کرده اما با امکانات خیلی بهتر. مثلا” من خودم فیدهای صبحانه، بلاگ‌نیوز، لینکدونی و پیوند کده را (لامصب نمی‌دانم چرا فیدهای دو در دو را قبول نمی‌کند) در صفحه خودم جمع کرده‌ام و اینطوری از همه‌چیز دنیا با خبر می‌شوم. اینکه کی چه کار کرده است و چه وبلاگی چه مطلبی را نوشته و …

خب حالا بنده بودم و یه پروفایل تر و تمیز. من هم دیدم حالا که تکنوراتی خودش حالش خوب نیست بیام یه کم شیطونی کنم. خلاصه وبلاگ خودمون رو به Wathlist‌های کریس جون اضافه کردیم. دیگه هم اذیتش نکردم. نه پسوردش رو عوض کردم نه عکس پروفایلش رو. کریس جان اگه این مطلبو می‌خونی(که البته هیچی نمی‌فهمی) منو حلال کن. ولی از تکنوراتی بعید بود.

یکی از پلاگین‌های ساده و جالب ام‌تی MTTimer است که به شما کمک می‌کند مدت‌زمان نمایش صفحه‌ی دلخواه خود را در ام‌تی به بازدید‌کنندگانتان نشان دهید. قابلیتی که در اکثر سرویس‌های وبلاگ‌دهی دیده می‌شود. یکی از کارهای جالبی که می‌توان به‌کمک این پلاگین انجام داد نمایش مدت‌زمان صرف‌شده جهت جستجوی مطالب در وبلاگ است. درست مثل کاری که گوگل انجام می‌دهد.

پلاگین MTTimer را از اینجا دانلود کنید. طبق معمول در پوشه Plugins آپلود کنید. برای نشان دادن مدت زمان نمایش هر صفحه‌ای از وبلاگ شما بر روی ام‌تی کافی است کد زیر را در محل دلخواه که تمایل به نمایش آن دارید قرار دهید.

بجای Loaded in و Seconds هم کلمات دلخواه خودتان را به فارسی یا … وارد کنید.برای مثال اگر بخواهید در صفحه جستجوی وبلاگتان مدت‌زمان صرف‌شده جهت جستجو را نشان دهید می‌توانید خط زیر را در قسمت انتهایی قالب جستجو کپی کنید:

قالب جستجوی مووبل‌تایپ در (MovableType/search_templates/default.tmpl) قابل دسترسی است.
English Source ]]> http://mohammad.weblogs.us/1384/05/30/mttimer-plugin/feed/ 0