Mi # mi ?

zekili uzay

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Sun, 01 Jun 2014 15:03:00 +0000

muhabbetin bir parçasi olarak:

olsun, kendini zeki sanan salaklar kendini salak sanan zekilerden ve kendini zeki zanneden zekilerden daha zekidir en azindan.

Komünist Money Fest

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Sun, 25 May 2014 20:51:00 +0000

Doganlar insan,
bazi ölenler doganlardan daha da insan,
çogu insanlar da ölülerden çok daha ölüler.

bere

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Mon, 28 Nov 2011 07:23:00 +0000

otuzyedi rü bastiyan'dan bildiriyorum. çektigim filmler banyo olmadi hala.
ama olacak. yeter ki piller bitmesin. pil bitince üzülüyor insan. pil bitince üzülen insan tipine yakin
bir insan tipi pil bitince üzülmeden pilin bitmesini hiçe sayiyormus. bunlar hos degil. mutfak temizligine verilen önem çam agaçlarina verilmeli. piller yanmasin. hep beraber sinemaya gidelim bu aksam. daha sonra banyo yapariz.

zararin beresinden örersen kardir

yahu

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Thu, 03 Nov 2011 18:58:00 +0000

*niye öyle, niye söyle demezler mi adama?
çok ayip.

*havaalani gümrük polisi bana bakarak kas göz etti, beni kenara cekti.
polis dedi: spehin zi doyç?
ben dedim: no
polis dedi: vat ar yu duing in cörmini
ben dedim: ayem goink tu frans, ayliv der
polis dedi: -viyolonseli göstererek- vat izit?
ben dedim: çello
polis dedi: izit e niyv van?
ben dedim: yes, itiz

sonra izin verdi, gittim. gerçekten anlamli bir muhabbetti.

*müsli.

episode 3

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Sun, 11 Sep 2011 07:48:00 +0000

gus

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Tue, 18 Jan 2011 00:35:00 +0000

Ses ve isiktan ibaretsin daha ne?

Bu Hikaye Bitti

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Fri, 03 Dec 2010 21:29:00 +0000

Bu hikayenin sonu bu. Bitti. Bastan bitmeli bir hikaye bu.
Bitti diyorum. Hala okumaya devam ediyorsun. E ben yazmaya devam edicem tabi sen hala okuyorsun. Dur bi, gözünü dinlendir iki dakka. Hah, oldu. Bu cümleden sonrasini okuma mesela.

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Thu, 25 Nov 2010 23:46:00 +0000

iy ki dogdum.

pek güzel oldu.

çok da güzel oldu.

aman da aman.

pek nefis.

hoh hoh.

ki

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Sun, 24 Oct 2010 22:31:00 +0000

Alman olanlari seviyorum bu aralar.
Volkswagen'i seviyorum.
Lufthansa candir.
Berlin is awesome.
Leica diyince bi dururum.
Alman kurdu var bir de.

Alarmi kurdu'dan geliyor adi.
Zamanla boyle olmus. Hangi birimiz
zamanla böyle olmayiz ki?
buradaki ki ayri yazilir. Yani buradaki kelimesindeki ki'den bahsetmedim
o yazdigim yerdekindekini dedim. Cok ki oldu.
Heryerde ki var. Cok killandim. Hepsini ayirin, olsun bitsin.
Ki'leri ayirin! Ki ll bill. Ki m bilir.

Bana bi da röno'yla gelmeyin.
Cok ayip.

Yjim giem

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Fri, 15 Oct 2010 00:21:00 +0000

Uykum geldi.
Uykun geldi.
Uykular.
iyi uykular,
iyi uyuklariz
Uyuzluklar.

mü

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Tue, 12 Oct 2010 22:53:00 +0000

Mi diyez mi? O nerden çıktı?

Düses

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Fri, 08 Oct 2010 21:58:00 +0000

Bak. Sana diyorum. Evet sana.
Tabii ki sana. Ne sandin? Kim olcakti?
Yok artik... Hala soruyosun. Sen kodadli baska biri var mi?
Varsa bütün sinifa söyle, biz de gülelim. Terbiyesiz. Otur. Ayakta kaldin.
Ne ikram edeyim? Cay var. Suyu koydum. Kayniyor. Sicaktan pisik oldum.
Merhem ana var mi eczaci teyze? Ulan be panten, çocuklugumuzu harcayanlardan
biri de sensin. Bir ikincisi. Kalmadi oglum. İdare et. Sakin caktirma. Yoksa atiliriz okuldan. Bak filancaya noldu.. Yazik ediceksin. Bunu bulamayanlar var. Ben hemen buldum rapidden. İndiri verdim. Nolcak, o da indirdi sonra silahini.
Duello sona erdi. Bitti.

.

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Tue, 21 Sep 2010 13:05:00 +0000

ölüm.

arkam.

sağım.

solum.

sobe.

saklanmayan.

gebe.

Evet.

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Fri, 17 Sep 2010 19:37:00 +0000

Aynen.

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Mon, 13 Sep 2010 17:12:00 +0000

Sabah uyandim.
Sabahlari genelde uyaniyorum.
Bos vakitlerimizde uyaniriz hepimiz.
Bos vakit nasil oluyor onu da bilemedim.
Calisinca vakti doldurmus mu kabul ediyoruz efenim?
Ha, geri kalani bos. Bak sen.

Dolu vakit.
Bardaktan bosanincaya kadar dava açicam.
Ihsan Ak'larin mahkemesine gidicem.

Kullanma kilavuzunu yazabildin mi sen?
Aferin.

Hard disk, yandiysan söyle. Kizmicam.

so called

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Wed, 08 Sep 2010 15:40:00 +0000

Su gördügünüz sevgili yarali viyolonselim, beyninizdeki görme algisi olusana kadar kaç adet filtreden geçiyor acaba?

Ortaligi radyasyona bogan bu cihaz bir.
Polis amcalara bu görüntüyü sunan sevgili monitör dostlarimiz iki.
Benim iphone'umun dandik lensi üç.
Bu görüntünün aktarildigi, kapanip bir daha asla açilamayacak duruma gelen bilgisayarimin hard diskini dördüncü olarak saymicam ama görüntünün dolastigi mekanlar açisindan önemli.
Su anda baktiginiz ekran bes.
Gözünüz de alti. Gözaltina almak diye ben buna derim.

Nerden nereye.

hell yeah

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Sun, 29 Aug 2010 23:36:00 +0000

Bana bak blog, bana trip atma.

Ayfon.

Çok yürüyen mi bilir çok kahve içen mi?

A bientot'ya toi aussi diye cevap veren insan temiz insandır.

- Şurası hangi mesafeden sonra orası olmaya başlar acaba?
Metre cinsinden bir cevapla gelin bana.

Halk konseri ne demek?

Inseption

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Tue, 24 Aug 2010 15:59:00 +0000

Yer: Oyun Atölyesi.
Saat: 19:01.
Çay: Kırmızı.
Hava: Açık.
Ben: Hafif yorgun ve rüzgarlı.

Vantilatör

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Mon, 23 Aug 2010 07:55:00 +0000

Yıllar önce bir arkadaşın otobüste duyduğu kısa bir replik:
'sen beni tanımazsın belki ammaa, gerçi zannetmiyorum..'

Yıllarca düşündük biz bunu. Kitaplar filan yazıldı üstüne.
Böyle acayip bişey yani.

Bir de, hızlı giden atın bku seyrek düşermiş.
Çok mantıklı.

Zipzip

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Sat, 21 Aug 2010 00:45:00 +0000

Nerede oldugunu bilmedigin otobus molalarini sevdim hep.
Sormam da.

Lüksün boku cikmis gibi görünse de internetleri calismiyor.
Bu beni üzmedi degil. Ha eurolines ha kamil koc, oldu mu simdi?
Bana bi da eurolines'la gelmeyin.

Bir ara burun deliklerime sinsice ince ince sizan o tipsiz rezil kokuyu
otobuse sıkılmıs bir koku tüpçüğü zannederkenki küfredis anımın yerini
'meger su arkamda oturan gerizekalı hatundan geliyormus'u idrak etme durumu aldı. O ne koku be. O ne koku.

Mola yerlerindeki para atip o acayip üçgen kolu
hareket ettirmeye calistigin ama sana asla hicbisey kazandirmayan makinayi
seviyorum. Işıl ışıl hem, rengarenk filan. Ne güzel. Püfül püfüldür onun ici. Vay be.

brokoli yeme demek ki deme yemeği demin

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Tue, 17 Aug 2010 16:01:00 +0000

İnternet kafelerde bangır bangır müzik çalmak mecburi bişey midir. stop.

Bacağımın menisküsü tam haşat oldu derken iyileşme girişimlerinin verdiği şımarıklık
damarlarımdaki asil kanda mevcut şu an.

Müzikle ses aynı şeydir. Aralarındaki tek fark şu; ses bir araçtır müzikse bir olgu.
Müziğin ne olduğu önemsizdir. Peynirli cevizli erişte neyse müzik de odur.

Sağdan soldan hop hop:resimdeki sanatçı.

Ey insanlık, sesimi duyun da şu oditif kınekşın grubuma konser bulun istanbul'da !
Hayranlar çoğalmış haberimiz yok.

f5

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Sun, 15 Aug 2010 16:22:00 +0000

Evet, istanbul'a dönüş tarihimi 20 aostos, dönüş hızımı saatte 90 km olarak belirledim.
Yüksekliğim 5 feet olup kalkış mahaldeki hava sıcaklığı da 35 derecedir.

Evet diye başlanmazmış kompozisyona, hah. Öyle denirdi.
"Fine thanks and you thank you sit down" yıllarıydı o yıllar.

Bi Burdur hiç mi değişmez, hep aynı. Yurtdışındaki burdurlara bakıyosun, farklı.
Adamlar yapmış dedikleri zaman da bi tane vurasım geliyor. Adams ailesi yıllarıydı o yıllar.

'Ben bu müziği anlamıyorum.'
Neyi anlıyoruz sen bi onu söyle bana? Anlamak fiilinin tanımını en güzel şekilde yapan benden 5 milyon tane aypod kazanacak, onu istemeyene küvette öttürsün diye küçük sarı ördekler var.

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Mon, 14 Jun 2010 21:54:00 +0000

Evlerine vara gele usandim.

Kisa bir hikaye.

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Wed, 26 May 2010 21:32:00 +0000

Sonra gitti.

Tek bir sey söyledi.

Neden geldigini o da bilmiyordu.

Içeriye girip biraz bakindi.

Sonra gitti.

Neden geldigini biliyor gibiydi.

Disariya biraz hava almaya çikti.

Sonra gitti.

Neden geldigini bir o biliyordu.

Yukariya dogru bakti durdu.

Sonra gitti.

Neden geldigini sorguladi.

Asagiya indi.

Git artik dedi.

Sonra gitti.

Hava soguktu.

Neden geldigini düsündü.

Onu tanidi.

Saate bakti.

Günler kisalmisti.

Sonra gitti.

Sustular.

Neden geldigini unutmustu.

Uzadikça uzayan sadece saniyelerdi.

Kapi çaldi.

Sonra gitti.

Geç olmustu.

Neden geldigini bulamadi.

Kim olabilirdi?

Sigarasini söndürüp tekrar içeri girdi.

Sonra gitti.

ördek

noreply@blogger.com (Anıl Eraslan) — Wed, 19 May 2010 19:08:00 +0000

Tom Cora (photo by Frank Schindelbeck)

Bir saniye efendim.

Hah, geldim. Dur açiyorum sesimi iyice.
Oldu mu simdi?

Olmaz tabi, fisi takili degilmis. Bosuna yemisiz bütün pudingleri.
E zaten kimse yemeyince böyle oluyor hep, heryer heryerde.

Bu satirlari yazarken, göz nizamin sol alt çaprazina denk gelen soyulmus muz kabuguyla göz göze geldik. Garip garip bakiyordu. Önce derdinin, yarisini gölgede birakan yanindaki sarap kadehinin gölgesi oldugunu düsündüm ve kadehin yerini degistirdim. Sonra ilginç bir sey oldu ve kadehin gölgesi oldugu yerde kaldi. Hiç öyle gölge mi olur? Gölgelikten çikmis bagimsizligini kazanmisligin verdigi bir simariklikla pis pis siritti. Muz kabugunun derdi o ana kadar bu hain gölge degildi ama bu terbiyesizligi farkedince çok bozuldu ve bozuldugunu dip kisminda kalan küçük muz kalintisinin rengini yavastan karartarak belli etti sanki.

Kurtulmaliydi bu kabustan. Gölgelik sifati bile olmayan bir kararti tarafindan eli kolu baglanmisti adeta. Biri üstüne basip kaysa da kafasini gözünü yarsa diye dua etti.
Onu ancak bu kurtarabilirdi. Zaten ne zaman sarap içse gariplesiyordu. Bulundurdugu posa miktari zaten çok degildi bir de üstüne alkol alarak sagligini iyice tehlikeye sokmustu.
Cesurdu ama. Aferin ona.

Yillar geçti. Agustos ayinda bir gün muz kabugu sigara almak için disariya çiktiginda karsi kaldirimda gördügü bir ördegi durdurdu aniden ve ona sordu 'bizim kaybolan bir tuzluk var onu gördün mü abi?'