وب نوشته های یك جراح

خواننده ( داستان کوتاه )

حمید احمدی — 2015-01-18T05:58:16+01:00

میان جیغ های ممتد طرفدارانش، لبخندی زد و گفت « متشکرم ». جلوی جمعیت که تعظیم کرد بارانی از گل روی سرش فرو ریخت. به عقب برگشت و به اعضای گروه اشاره کرد. نوازنده ها هم تعظیم کردند و همچنان جمعیت تشویقشان میکرد. چندین دختر جوان می خواستند خودشان را هر طوری هست به او برسانند که نگهبانان مانع شدند. ویولونیست گروه جلو آمد. به دخترها اشاره کرد و گفت « هیشکی اندازه تو عروسک نداره » . پوزخندی زد و گفت « سن من از عروسک بازی گذشته ». به سمت جمعیت برگشت و برایشان دست تکان داد. با خودش گفت "امشب هم نیومد".

روی دیگر توهین به پیامبر

حمید احمدی — 2015-01-16T07:40:57+01:00

مطمئناً شما هم مثل من تا چند روز پیش نمی دونستین که مجله ای به نام شارلی اِبدو (به فرانسوی: Charlie Hebdo به معنای «هفته‌نامه شارلی» ) وجود داره. «شارلی اِبدو» جانشین مجله «هاراکیری» است که از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱ میلادی منتشر می‌شد. مجله پس از بسته شدن توسط دولت فرانسه بخاطر توهین به ارزش‌های ملی دوباره در سال ۱۹۶۶ منتشر شد و در سال ۱۹۷۰ و اینبار پس از مرگ ژنرال شارل دو گل بخاطر توهین به شخص ایشان، به دستور وزیر داخله تعطیل شد. در دهه ۸۰ میلادی کارمندان قدیمی تحریریه با نام جدید «شارلی ابدو» (این نام کنایه ایست به نام شارل دو گل) کار مجله را ادامه دادند ولی شمارگان بسیار پایین و انتقاد مردم از کیفیت محتوی عامل نیمه تعطیل شدن مجله گشت تا اینکه گروه دیگری به تیم قدیمی مجله گرویده در سال ۱۹۹۲ هفته نامه «شارلی ابدو جدید» را منتشر کردند.
این مطالب رو در ذهنتون مرور کنید و به این فکر کنید که مجله ای که انگار هیچ طرفداری حتی تو فرانسه آزاداندیش نداشته و تو اونجا هم توقیف میشده و انگار فروشی هم نداشته و مورد استقبال مردم هم نبوده. روز 24 دی ماه آخرین شماره این نشریه هم منتشر شد و مثل شماره قبل باز هم کاریکاتوری از حضرت محمد روی جلد این مجله به چشم می خوره.نکته جالب توجه اینه که تا حال بیش از 3 میلیون تیراژ این نشریه فروش رفته و از بعضی از کشورها هم تقاضا داشته. حواشی سیاسی این داستان متعاقب گروگانگیری رو هم که باید کنار این قضیه گذاشت.

+ در شطرنج اصطلاحی هست به اسم "قربانی دادن". بازیکن برای این که به موقعیت بهتری برسه یکی یا دو تا از مهره هاشو قربانی میکنه. به نظر میرسه کارمندای این نشریه شاید خلاقیتی در طنز و جذب مخاطب نداشته باشند ولی شطرنج باز های خوبی هستن و از چند روز پیش تا کنون درامد سرسام آوری داشتن. اگر به صفحه فیس بوک این نشریه سری بزنید بیشتر تاسف خواهید خورد

منبع : ویکی پدیا

اولین تجربه غواصی

حمید احمدی — 2015-01-11T11:28:39+01:00

جمعه 19 دی ماه، اولین تجربه من از دیدن دنیای زیر آب بود.

مربی گفت صبح زود باید بریم که دریا آروم باشه و بتونیم زیر پامون رو خوب ببینیم. نشون به اون نشون که هنوز پامون رو به آب نزده بودیم که از بیمارستان زنگ زدن و گفتن مریض تصادفی آوردن. اونم تصادف با شتر . متاسفانه خیلی شیوع بالایی داره و معمولا هم قربانی میگیره. بعد از اینکه کارمون تو بیمارستان تموم شد دوباره برگشتیم لب دریا. مربی کلی وسایل با خودش آورده بود که خوشبختانه لباسش سایز من بود. اول از همه بهت یاد میدن که چطوری با دهن نفس بکشی که خیلی هم سخته و یه لحظه اوضاع بر وفق مراد نباشه ممکنه یه لیوان آب تنفس کنی. داحل پرانتز عرض کنم که ما با کپسول اکسیژن نرفتیم و از همین لوله هایی که کنار ماسک وصل میشه و با اون میتونی نفس بگیری رو امتحان کردیم بهش می گن "اشنوکر". تنفس کردن با دهن رو که یاد گرفتی دیگه باید رفت تو آب و یه جوری آموزش شناست با "فین". اول از همه و قبل از اینکه برم تو آب تو عمق کم یه موجودی رو بهم نشون دادن که شکل جوجه تیغی بود و یه اسم بامزه ای هم داشت مثل طوطیا یا یه همچین چیزی و بهم هشدار دادن که اصلا نزدیک این هم نرو که اگه یکی از این تیغاش بره تو بدنت بدبخت میشی بنده هم یه چند متری از این موجود فاصله گرفتم و رفتم تو آب بعد هی نگام به اونور بود که مربی خندید گفت « نترس اینا به سنگ چسبیدن تکون نمی خورن» خلاصه با ترس و لرز رفتم تو آب یه ذره همین جوری شنا کردم بعد این اشنوکر رو گذاشتم تو دهنم و سرم رو بردم زیر آب چشم که باز کردم...

از ترس یه لحظه قلبم وایساد زیر بدنم پر از این جوجه تیغیا بود. با اینکه بهم گفته بودن اینا حرکت نمی کنن و نزدیکترینشون هم حداقل یه متر باهام فاصله داشت انقدر ترسیده بودم که جای شما خالی دو سه قلپ آب رفت تو این اشنوکر و ...

دفعه بعد که رفتم بازم نمی تونستم خودمو راضی کنم که هیچ اتفاقی نمی افته. بیشتر تو رودروایسی مونده بودم خلاصه الان با اطمینان می گم دنیای زیر آب با همه قشنگیش و ماهی های رنگ و وارنگی که احیانا 10 دفعه با یه موسیقی لایت دیدین...خیلی پرهیبته

یکی از دوستان که اومده بود بسیار شکارچی حرفه ای بود. و کنار من این ماهی رو با تفنگش زد. قبل تستشون کرده بودم خیلی گوشت خوش مزه ای دارن بهشون میگن ماهی مرکب. چون موقعی که احساس خطر می کنن یه ماده سیاه رنگ مثل مرکب رو از بدنشون دفع می کنن

و در پایان به این فیلم نگاه کنین که دوست دیگرمون از بیرون آب گرفت

گلشیفته، نفت، حقوق، گوزن

حمید احمدی — 2015-01-06T13:54:28+01:00

دارم فکر میکنم...

چرا گل شیفته فراهانی این سبک زندگی رو انتخاب کرد و به هیچ نتیجه ای نمیرسم تهش به خودم میگم زندگی خودشه احتمالا این جوری راحته. اصلا به من چه الحمدلله برای خودش دردسر داشته باشه تو شبکه های اجتماعی که فعلا سوژس و خلق الله از هنر فتوشاپ گرفته تا غزل سرایی فعلا خیال رها کردن این سوژه داغ رو ندارن و احتمالا هم تا یه مدتی این موج ادامه داره تا خانم فراهانی یه عکسی ، فیلمی ...رو نمایی کنه

و بعد به این فکر میکنم که چرا عربستان شیر نفتشو باز کرده تا نفت به بشکه ای حدوداً 50 دلار برسه و جیب دولت خالی بشه و من و امثال من که حقوق بگیر این دولتیم دلمون مثل سیر و سرکه بجوشه و چشممون مثل یعقوب سفید بشه در دیدار حقوق. حقوقی که از برکاتش فقط حرف و حدیثی بود که به راه افتاد و هر کانال تلویزیون رو که میزدین در مورد افزایش حقوق متخصصین حرف میزد و باز با خودم میگم احتمالا به گل شیفته هم حقوقش رو ندادن و در راستای اعتراض سمبولیک دست به این کار زده و بعد یادم میفته ای بابا گُلی تو شانزلیزه قدم میزنه با منی که تو نقطه صفر مرزی دارم کار می کنم کلی فرق داره و باز به این فکر می کنم که همه مشکلات از نفته و دست به دعا میشیم برای بالا رفتن قیمت این طلای سیاه تا شاید من آخرین گوزنی نباشم که گلوله می خوره

و در پایان به این فکر میکنم که حالم خیلی خرابه دچار پرش افکار شدم و بهتره بخوا...بَـــــ..مــــ

بچه هایی که میان اتاق عمل

حمید احمدی — 2014-12-31T15:27:21+01:00

اینجا بچه ها چند دسته اند

دسته ای که بی احتیاط و بدون گواهی نامه رانندگی می کنند و این بلا رو سر خودشون میارن

یه سری که تا رو تخت اتاق عمل هم دارن به عالم و آدم میخندن و عین خیالشون نیست

یه سری هستن که خیلی بدشانسن و گیر یه سگ ولگرد میفتن و به این روز درمیان

یه سری هم خیاطی می کنن بعد یادشون میره سوزن رو کجا انداختن

یه سری هم براشون جراح یا عکاس فرقی نمی کنه کلا تو فاز گریه و زاری هستن

یه سری که همه چیزشون عالیه اصلا نو کامنت

در احوالات منطقه محروم

حمید احمدی — 2014-12-20T16:09:19+01:00

یلدا هم گذشت...

کنار دوستان جدیدم تجربه بسیار خوبی بود. به نظرم منطقه محروم به جایی میگن که نتونی یه دوست خوب برای خودت پیدا کنی. جغرافیا بهانه ست. معمولا ما جایی طعم محرومیت رو می چشیم که کسی رو نداشته باشیم تا باهاش حرف بزنیم. تو قلب تهران میشه محروم بود و تو دورافتاده ترین مناطق جنوبی ایران هم میشه ساعت ها با دوستات بگی و بخندی و یه مهمونی گرفت مثل این. شما یلداتون چطور گذشت.

راستی...
اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است

و از فانتزی های من...

حمید احمدی — 2014-12-14T18:06:41+01:00

و از فانتزی های من اینه یه روز در حالی که کولاک همه جا رو گرفته ماشینم تو برف گیر کنه. بعد خاموش بشه بعدش در حالی که داریم مثل سگ میلرزیم هم از سرما هم از ترس من بگم تو اینجا بمون من برم کمک بیارم. بعد اون بگه "نه من نمیزارم تنها بری". بعد من بگم خوب باشه بریم بعد بیایم بیرون این سرما بکوفه تو سرو صورتمون بعدش با سختی شروع کنیم به راه رفتن بعدش من یه دفعه کاپشنم رو در بیارم اون اشک تو چشاش جمع بشه بگه"نه بزار تن خودت باشه من سردم نیست "بعد من بگم میدونم یه چیزی چسبیده به یقه ش خیلی اذیت میکنه . بعد که یقه رو درست کردم کاپشنه رو بپوشم بعد این دستای یخ زدش رو هی بهم بماله بگه "دستام داره یخ میزنه" بعد منم بگم منم دستام داره یخ میرنه..بعد اون بگه بزار دستامو بزار تو جیبات. بعد من بگم نه.جیب خودمه نمیشه.جیب وسیله شخصیه. بعد اون بگه "اه ه ه ه گندشو دیگه درآوردی یکم تو فانتزی شعور داشته باش". بعد من یه دفعه عصبانی بشم بگم بیشعور خودتی با مشت بزنم تو سینش بعد این عقب عقب بره از پشت بخوره زمین بعد سرش بخوره به سنگ بعد بی هوش بشه بعد من بزنم تو سرم بگم . وای حالا چیکار کنم. بعد یه کلاغ بیاد بشینه رو شونم. درگوشم بگه"چالش کن". بعد من بگم چی. بعد این کلاغه چشاش قرمز شیطانی بشه دوباره با صدای خش دار همراه با اکو بگه "چالش کن". بعد من بگم برو بینیم باااااا. اشتباهی اومدی داداش اون قصه هایبل و قابیل بود. بعد کلاغه بگه چرا جو میگیردت بابا می گم چالش کن یعنی به یه چالشی دعوتش کن.مثلا یه گوله برفی بزن تو صورتش بعد خودشو دو تا از دوستاتم تگ کن اونا هم همین کارو بکنن . بعد من چپ چپ نیگاش کنم بگم احمق اینو که رو برف افتاده نیگا کن نصف حجم سرش منهدم شده بعد تو میگی به چالش دعوتش کن. بعد کلاغه بگه چی!!! نصف حجم سرش. دیوونه او کلیپسش بود که شکسته سرش سالمه. بعد یه دفعه خودش پاشه بگه "هی من هیچی نمی گم شما دو تا خجالت نمیکشین بعد یه دفعه بیاد تو سینه من بگه الان حقتو میزارم کف دستت". بعد من دستم ببرم جلو اونو حقمو بزاره کف دستم بعد من هی حقمو نیگاه کنم بعد اون یه لبخند موزیانه بزنه بگه..."چیزی نمی خوای به من بگی" بعد من با تعجب به حقم که کف دستم هستش و اون نگاه کنم بگم نه ولی انگار یه چیزی باید می گفتم . بعد اون بپره بالا پایین بگه "یادم تو را فراموش". بعد من بزنم تو سرم بگم نه ه ه ه ه. بعد کلاغه پربکشه به آسمون بگه ببین تو فانتزی چه خُلو چلایی اومدیم. بعد من همینجوری بگم نه ه ه ه..بعد اون دستشو به کمرش بزنه بگه "خوب حال که باختی باید من هرچی بگم بگی چشم ". بعد من مثل بدبختا نیگاش کنم ابروهام هشتادوهشت باشه بعد یه دفعه برم رو استیج داد بزنم ایــــــــن حق قم نیـــــــست (لوک لایک خواجه امیری )اون بگه "بیا پایین ببینم جو گیر نشو . خیلیم حقته. همین الان 20 کیومتری که اومدیم رو عقب عقب برگرمیگردی تا ماشین بعد دوباره میای. بدو ببینم. بعد من تو دلم بگم جاااان همین". بعد یه پوزخند نهانی تو دلم بزنم و با خودم بگم ای ساده الان میرم پشت پیچ جاده قایم میشم دو دقیقه دیگه میام. .. و در حالی که یک پوزخند گوشه لبم هست و دارم ازش دور میشم یه دفعه از پشت صدام کنه بگه" حمیـــــــــد". بعد من بگم جااااان بعد اون بگه "موقع اومدن بچه رو هم بیار تو ماشین جا مونده "

معرفی کتاب(آویشن قشنگ نیست)

حمید احمدی — 2014-12-12T03:52:05+01:00

کتاب "آویشن قشنگ نیست" رو خوندم . مجموعه داستان از "حامد اسماعیلیون" . این کتاب رو به توصیه یکی از دوستان گرفتم. نشر ثالث اونو چاپ کرده. 73 صفحه و قیمت 4000 تومن. این کتاب 6 فصل داره و هر فصل به اسم یک نفره. 1- رضا 2- مهدی 3-بهادر 4-اهورا 5-نیلوفر 6-نیما در هر بخش یک نفر راویه و داستان رو از زیان خودش روایت می کنه به تدریج که جلو میرین متوجه میشین قصه های این آدم ها که در کودکی هم محلی بودن درهم تنیده شده و هر آدمی در سرنوشت نفر دیگه تاثیرگذار بوده. حامد اسماعیلیون طبق سرچی که کردم دندانپزشک هستن و گویا فعلا در ایران اقامت ندارند. اینجا رو بخونین یه مصاحبه با این نویسنده هستش

داستان جذابیه بخونیدش

دیدار غیرمترقبه با یکی از خواننده های وبلاگ

حمید احمدی — 2014-12-06T17:22:35+01:00

امروز بالاخره بعد از روزها به قول گفتنی دستمون اینترنتی شد اونم از نوع پرسرعتش. جونم براتون بگه که ما بالاخره تو جنوب یه گوشه واسه خودمون پیدا کردیم و مشغول شدیم. باری اگر از احوالات ما بپرسید ملالی نیست بجز دوری شما که اون هم به مدد اینترنت پرسرعت البته اگه با ما سر ناسازگاری نداشته باشه، مشکلش حله. این پست رو گذاشتم برای اینکه اعلام حضور دوباره کنم و مشت محکمی باشه بر دهان یاوه گویان که فکر میکنن اینجا رو من می بندم. و اما این پست رو با یه خاطره بسیار زیبا که امروز اتفاق افتاد تموم می کنم

شما فکر کنین که ما رو بردن تو یه جلسه که رییس بنده و بقیه متخصصین که همانا رییس شبکه بهداشت باشن حضور داشتن و ایشون در آن واحد پوست سه نفر رو کند که البته حقشون هم بود و در مورد یه مریض سهل انگاری کرده بودن . ما هم خیلی مودب و دست به سینه نشسته بودیم که بالاخره تیروترکشی به ما نخوره و از پایان جلسه هم مثل مهران مدیری تا زانو خم میشدیم که بالاخره ریاست محترم بر ما نظر مساعدی داشته باشند که...

امروز در یک گفتگوی تلفنی ایشون فرمودن که خواننده چندین ساله وبلاگ های من هستن اینجا و خرده نوشتجات. یعنی بسیار ما مشعوف شدیم و تازه فهمیدیم که ای بابا آدم ها رو نباید زود قضاوت کرد و یک دل سیر نشستیم خاطره مرور کردیم و ایشون هم با ذکر خاطراتی از نوشته هایی که من تو طول این سال ها نوشته بودم نشون دادن که بسیار خواننده پروپاقرصی هم هستن...خیلی خوشحال شدم که دیدم تو یک جای محروم مثل اینجا باز کسانی رو دارم که می تونم ساعت ها با هم در مورد مسائلی به غیر از پزشکی حرف بزنیم خوشحالم که این دنیای گرد منو با با یه دوست مجازی و خواننده خاموش آشنا کرد..خیلی وقت بود اینجوری سورپرایز نشده بودم..خلاصه این که میگن کوه به کوه نمیرسه و آدم به آدم میرسه 100 درصد درسته

خوب برای اینکه این پست هم خیلی خشک و خالی نباشه این عکسای منتخبی رو که براتون گذاشتم ببینین

گوشی ها

حمید احمدی — 2014-11-17T03:15:20+01:00

دیگه انقدر سرعت پیشرفت تکنولوژی بالا رفته که دیگه لازم نیست خیلی سن بالایی داشته باشین تا بعضی چیزا براتون نوستالژی بشه. فکر می کنم سال های 82-3 (اگه اشتباه نکرده باشم) بود که گوشی های لمسی وارد بازار شده بودن. و یه مدت این گوشی خیلی طرفدار پیدا کرده بود. الان دیگه ایشون ریش سفید و پیش کسوت به حساب میاد و نتیجه و ندیده و ...خلاصه الان دیگه باید فقط در مراسم تجلیل از پیشکسوتان، خاطره ای ازش به جا بیاریم و یه زنگی باهاش بزنیم و دوباره بزاریمش سر جاش.

بعد از این که رزیدنتی قبول شدم دنبال یه گوشی ساده و سبک بودم که فقط بتونم باهاش تماس بگیرم و دیدم این گوشی ها تو دست همه رزیدنتای رشته های مختلف هستش و یه جورایی گوشی دومشون بود. همه یه خط ایرانسل گذاشتته بودن توش و شمارشو داده بودن بیمارستان. یادمه هنوز اون موقع (4 سال پیش)خیلی گوشی های دو سیم کارته مقبولیت نداشت. خلاصه این گوشی هم برای من شد گوشی اول و آخر. این شادروان نوکیا هم انصافا بعضی گوشیهاش جاودانه شدن. هر بلایی متصور بشین سر این گوشیه اومد ولی همچنان قابل استفاده بود تا اینکه اضافه وزن پیدا کرد و دیگه قابش خوب بسته نمیشد و باطری هم چفت نمیشد. دیگه مجبور شدم این رو هم بایگانی کنم.

این اواخر رزیدنتی هم باز دست به دامن نوکیا شدم و این مدلش رو گرفتم که این هم دقیقا مثل مدل قبلی بسیار جون سخت بود. ولی خوب گشت و گذار و نیاز به اتصال با اینترنت همیشه با تبلت و لپ تاپ هم خوانی نداره. افتادم تو بازار گوشی ها که چی بخرم. دوستان همه یا اپل داشتن یا سامسونگ، کسی هم که طبق معمول نمیگه ماست من ترشه. خودم شروع کردم به سرچ کردن و دیدم یه گوشی اومده که با افتخار میگه من چینی هستم. مثل بقیه هم نیست که خودش رو یه جایی معرفی کنه آخرشم باطری رو که بر میداری نوشته "کورپوریتد این چاینا" . کلاً به خودم گفتم این گچت باخانواده ایه. حالا بماند که قیمتش هم یک سوم نمونه های مشابهش بود. تو بعضی سایت ها هم که سرچ کردم دیدم گوشی پرطرفداری شده لذا ما هم به خانواده "هواووی" پیوستیم. و تو این دو سه ماهی که ازش استفاده کردم خیلی راضیم خدا ازش راضی باشه

این هم یه عکس یادگاری از گوشی ها

خداحافظ...آروم بخواب مرد

حمید احمدی — 2014-11-14T05:09:19+01:00

آزمایش خون امیررضا

حمید احمدی — 2014-11-12T11:25:24+01:00

امیررضای ما یه مدتی بود که به ورزش جودو علاقه مند شده بود درین راستا در کلاسی ثبت نام کرد و ایشون قبل از رسیدن به اوج دچار شکستگی پا شد و متاسفانه الان از المپیک باید بره پاراالمپیک بعد تو این مدت هم که الحمدلله همه چی تعطیل. خورده و خوابیده بعد یکی از دوستان بالاخره کامنت دادن بچه که نباید با خونه نشینی اینجوری اضافه وزن پیدا کنه و خلاصه نتیجه داد که این بچه رو بردن "جهت اطمینان" آزمایش خون و ...در فیلم میزان رضایت مندی ایشون رو می تونین ببینین

[http://www.aparat.com/v/vtQTq]

میوه هایی که آبی بودن

حمید احمدی — 2014-11-11T05:13:41+01:00

یه سری تحقیقاتی توسط معتبرترین مراکز تحقیقاتی دنیا انجام شده که الان اسمشم یادم نیست گیر ندین که خلاصه در سال های دور اکثر میوه ها آبی بودن داخل پرانتز عرض کنم که استقلالی ها شور حسینی به پا نکنن و خلاصه آره شما فکر کنین در زمان های قدیم مثلا دونه های انار آبی بوده ما رنگ فلفل آبی بوده و حالا خیلی وارد جزئیات نمیشم. بعد یه اتفاق عجیبی افتاد و باعث شد رنگ دانه های این گیاهان و این ها خلاصه یه هوووو قرمز شن که این دانشمندا معتقدن دقیقا اون موقعی بود که پرسپولیس 6 تا گل زد به استقلال و دیگه این میوه ها دیدن که نه اینم تیم نشد و ....

عزیز من چرا اینجوری نگاه می کنی خوب تحقیقات دانشمندان نشون داده به من چه. برو از دانشمندان بپرس تازه اینم یه عکس که تو سایتشون بود و مدیونی فکر کنی کار منه

طرح کلید خورد

حمید احمدی — 2014-11-09T13:40:03+01:00

خوب امروز یه قسمت جدیدی تو زندگیم شروع شد. همون که معروفه به ضریب کا یا طرح که همه فارغ التحصیلا بالاخره صابونش به تنشون مالیده میشه. همین امروز به بنده در بندرعباس حکمی ابلاغ شد که به مدت حداقل دو سال در گوشه ای ازین استان شروع به کار کنم. امیدوارم که بازم تو این مدت خاطرات جذابی برای شما داشته باشم که فکر نکنین من این وبلاگ رو ول می کنم. بازم یادآوری می کنم که این مدت اکثراً درگیر مسائل کاری خودم بودم و کار طرحم رو هم احتمالا از آذر شروع می کنم چون قانونی هست که شما می تونین 3-4 هفته بعد از ابلاغ حکم کارتون رو شروع کنین و شاید باز یه نقطه ای از میهن عزیز رو انتخاب کنم و یه مسافرت فورس ماژوری به قول معروف برم...

بازم خدمت دوستانی که گله کردن که اینجا کم کار شده می گم که مطمئن باشید از حالت نیمکت نشینی در میارمش و میزارش نوک حمله گل بزنه. راستی اینم اولین شکار دوربینمه در بندرعباس

با ما باشید...

معرفی دو رمان

حمید احمدی — 2014-11-02T05:32:34+01:00

با عرض پوزش به خاطر اشکال در پست قبل
رمان "پخمه" معروفترین اثر نویسنده ترکیه "عزیز نسین" هستش. این کتاب که محتوای طنز داره داستان زندگی جوانی به ایمه فرید هستش که سعی می کنه همیشه با درستی و راستی زندگی کنه و به قول معروف نون حلال سر سفره ببره . فرید همیشه با اتفاقات و حوادث پیش بینی نشده ای برخورد می کنه که سرانجامی جز زندان نداره. من این رمان رو به صورت PDF پیدا کردم و شما هم می تونین با سرچ اسم کتاب و نویسندش اونو پیدا کنین. بعضی از تکه های کتاب جالب بودن که براتون جدا کردم . می تونین اینجا ببینین
رمان دوم به نام "نقطه فریب" نوشته نویسنده مشهور رمان های پلیسی "دن بران" نوشته های این نویسنده بسیار پرطرفدار هستند و دو فیلم سینمایی از آثار این نویسنده به نام های "راز داوینچی" و "شیاطین و فرشتگان" تهیه شده است. رمان نقطه فریب داستان رقابت یک سناتور با رییس جمهور برای تصاحب پست ریاست جمهوری دوره بعد آمریکاست. اطرافیان رییس جمهور با شواهدی ساختگی و دروغ در وجود زندگی فرازمینی قصد در افزایش حمایت رای دهنده ها دارن. ولی دختر سناتور که رقیب رییس جمهوره ازین راز سر در میاره و ادامه داستان...
این داستان به قدری جذابیت و کشش داشت که من بدون مکث این رمان رو تموم کردم به شما هم توصیه می کنم امتحانش کنید