Małe dzieci wymagają częstego zmieniania pieluch, najczęściej około 10 do 12 razy dziennie. Wraz z wiekiem częstotliwość ta spada zazwyczaj do około 6 do 8 razy. Do przewijania dzieci najczęściej potrzeba nam:

• przewijak lub mata zabezpieczająca,
• ciepła woda,
• materiały higieniczne,
• krem pielęgnacyjny dla skóry dziecka,
• nowe pieluszki,
• czyste ubranka.

Stacjonarny przewijak dla dzieci to często produkt wielofunkcyjny, który stanowi również miejsce do przechowywania różnych dziecięcych akcesoriów, takich jak pieluchy, ubrania, laktator czy termometr. Przede wszystkim jednak powinien posiadać odpowiednią wysokość, dzięki której można wygodnie nie tylko zmieniać pieluchy, ale także wykonywać różne zabiegi pielęgnacyjne. Warto jednak przede wszystkim zadbać o bezpieczeństwo jego użytkowania, ponieważ upadki stanowią nawet ok. 65% wszystkich obrażeń u dzieci w wieku poniżej 5 lat. W przypadku stosowania przewijaka należy zachować szczególną ostrożność i przestrzegać określonych reguł.

Stosowanie środków zabezpieczających dzieci

Większość nowoczesnych, stacjonarnych przewijaków wyposażona jest w jakieś środki bezpieczeństwa. Zapewnić powinny one dodatkowo pewne zabezpieczające przed ewentualnym wypadkiem. Dla przykładu często stosuje się paski, które mają za zadanie ograniczać ruchy dziecka i utrzymywać je na miejscu. Jednak takie rozwiązania nigdy nie powinny dawać poczucia pełnego bezpieczeństwa i pozwalać na pozostawianie dziecka bez opieki. Wszelkie rozwiązania techniczne są bowiem bezużyteczne, gdy stosuje się je niewłaściwie i nieumiejętnie.

Regularne sprawdzanie stanu technicznego przewijaka

Przewijak dla dzieci, podobnie jak każdy inny mebel, może ulec uszkodzeniu lub poluzować się. Zdarza się to szczególnie często w przypadku składanych stołów do przewijania. z tego względu zaleca się każdorazowe testowanie przewijaka przed ułożeniem na nim dziecka. Wszelkie luźne lub uszkodzone części należy wymienić zgodnie z zaleceniami. Większość osób nie powinna również samodzielnie modyfikować zepsutych zatrzasków lub mechanizmów do składania.

Dobra organizacja opieki nad dzieckiem

Pozostawienie dziecka bez opieki na przewijaku jest zawsze niebezpieczne. Może ono łatwo się stoczyć i ponieść poważne obrażenia, w tym złamania lub wstrząsy mózgu. Przygotowując się do zmiany pieluchy, warto w pierwszej kolejności upewnić się, że wszystko czego się potrzebuje znajduje się w zasięgu ręki. Z tego powodu warto dobrze zorganizować swoją przestrzeń, gdzie wszystkie niezbędne rzeczy i akcesoria będą w zasięgu ręki.

Trzymanie niebezpiecznych przedmiotów poza zasięgiem

Wszelkie potencjalnie niebezpieczne dla małych dzieci przedmioty i akcesoria, takie jak butelki, kremy, czy worki foliowe należy przechowywać w zamykanych miejscach, takich jak szuflady. Dzieci pozostawione na przewijaku mogą wyciągnąć ręce, złapać je i wepchnąć do buzi, co stwarza ryzyko zadławienia. Mogą także zranić się ostrymi krawędziami. Dlatego właśnie bardzo ważne jest przewidywanie wszelkich potencjalnych zagrożeń.

Zachowanie uwagi podczas przewijania

Niemowlęta są zwykle bardzo energiczne i uwielbiają zapasy podczas zmiany pieluch! Niektóre mogą się czołgać, awanturować, czy też płakać. Aby zakończyć tego rodzaju przeciąganie liny i zminimalizować ryzyko jakiś obrażeń, zawsze należy zachować koncentrację i uwagę. Często zaleca się przewijać dzieci, rozmawiając z nim, odtwarzając muzykę w tle lub dając mu zabawkę, aby utrzymać odpowiednie zaangażowanie.

Procedura zmiany pieluch

Większość specjalistów uważa, że rutyna jest elementem niezbędnym dla zachowania poczucia bezpieczeństwa u dziecka. Dotyczy to również procesu zmiany pieluch. Warto zatem wypracować sobie taką procedurę, która dla dziecka będzie w pełni znajoma i akceptowalna. Dzięki temu będzie można je przewijać szybciej i sprawniej, bez zbędnych niespodzianek. Im bardziej uczyni się zmianę pieluch rutynową, tym bardziej dziecko będzie miało poczucie kontroli, bezpieczeństwa i nauczy się, czego się spodziewać. Minimalizuje się tym samym jego negatywne zachowanie, a także ewentualne przykre upadki lub inne obrażenia.

Stały nadzór

Dzieci, w przeciwieństwie do dorosłych, nie rozumieją w pełni na czym polega niebezpieczeństwo. Bardzo często są ciekawe i chcą po prostu odkrywać otaczający ich świat. Może to stanowić poważne zagrożenie podczas stosowania przewijaka, ponieważ im bardziej stają się mobilne, tym bardziej ryzykują. Warto pamięta, że w mgnieniu oka mogą zrobić coś niespodziewanego. W takim wypadku wysoki przewijak może stanowić element sporego zagrożenia. Dlatego właśnie należy stale zwracać uwagę i kontrolować wszelkie zachowanie dziecka.

Wybór przewijaka z zabezpieczeniem przed stoczeniem

Kupując przewijak zaleca się wybór modelu, który ma podniesione boki i końce o co najmniej 10 cm. Takie rozwiązanie jest bardzo ważne, aby chronić przewijane dzieci przed stoczeniem się. Alternatywnie, można również dołączyć wklęsłą matę do zmiany kształtu powierzchni przewijaka, aby lepiej chronić dziecko podczas zmiany pieluszek.

Przestrzeganie instrukcji i ograniczeń producenta

Producenci przewijaków mają jasne wytyczne dotyczące sposobu używania tego rodzaju produktów. Od montażu do faktycznego użycia, każdy krok jest zwykle zawarty w zestawie instrukcji. Każdy przewijak ma limit wieku dziecka lub jego wagi ciała.

Dzieci, których wiek lub waga przekraczają wartości wskazane przez producenta, nie powinny być przewijane na tego rodzaju produktach. Zazwyczaj od drugiego roku życia lub gdy dzieci osiągają wagę ok 15 kg, rodzice powinni poszukać innych rozwiązań.

Warto pamiętać, że bezpieczeństwo dziecka zawsze jest priorytetem na każdym jego etapie wzrostu i rozwoju. Przewijanie na przewijaku dzieci zbyt dużych i ruchliwych znacznie podnosi ryzyko wypadku, dlatego nie należy tego robić. W takich przypadkach zaleca się najczęściej zmianę pieluszki na macie, którą najlepiej jest rozłożyć na dużej płaskiej powierzchni, np. podłogi.

Artykuł Przewijak dla dziecka – Wybór i zastosowanie pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Ciąża to tylko część historii macierzyństwa, która stanowi przygotowanie do kolejnych jego etapów. Dla wielu kobiet jednym z trudnych doświadczeń po porodzie jest karmienie piersią. Podczas gdy niektóre matki mają szczęście, że mogą dość łatwo i płynne karmić piersią, wiele innych napotyka pewne trudności. Karmienie piersią może być trudne dla zarówno dla młodej mamy, jak i dziecka, zwłaszcza gdy nie osiągnie się właściwej synchronizacji. Często trwać to może nawet około 4-6 tygodni i właśnie w takim przypadku poduszka do karmienia może wiele ułatwić.

Czym jest poduszka do karmienia?

Dzięki specjalnie zaprojektowanemu i ergonomicznemu kształtowi poduszka do karmienia stanowić może pomoc we właściwym ułożeniu dziecka podczas karmienia piersią, znacznie ułatwiając cały proces. O jej funkcjonalności w dużym stopniu decyduje jednak sama użytkowniczka. Na rynku istnieje wiele produktów tego rodzaju, dlatego warto przyjrzeć się im dokładnie. Ich przydatność zależy bowiem od cech fizycznych kobiety, a także jej stanu zdrowia czy preferencji. Poduszki do karmienia zaleca się czasem w przypadku niektórych problemów zdrowotnych, ze względu na możliwość odciążenia niektórych partii mięśniowych maki.

W niektórych przypadkach poduszka do karmienia piersią może jednak powodować więcej problemów niż przydatnych rozwiązań. Po umieszczeniu dużej, wyściełanej poduszki na kolanach, a następnie położeniu na niej dziecka, może okazać się, że będzie ono zbyt wysoko względem piersi. Zasadniczo dziecko jest w stanie uzyskać lepszą pozycję, jeśli znajduje się nieco niżej piersi i może do niej przylgnąć. Znane są historie wielu przypadków, kiedy obolałe piersi czy problemy z sutkami zostały wyleczone dzięki odstawieniu poduszki do karmienia. Nie oznacza to jednak, że produkt tego rodzaju nie jest dobrym rozwiązaniem. Powinien być jednak odpowiednio dobrany i użytkowany.

Jak korzystać z poduszki do karmienia?

• Krok 1: W przypadku posiadania poduszki do karmienia z zapięciem, należy ją odpowiednio złożyć, aby móc łatwo zapiąć zapięcie.

• Krok 2: Poduszkę należy ułożyć odpowiednio do poziomu piersi, aby dziecko nie musiało walczyć o dobre zatrzaśnięcie na piersi.

• Krok 3: Można nieco odchylić się do tyłu, jeśli uważa się, że będzie łatwiej karmić dziecko.

• Krok 4: Poduszka do karmienia nieco opadła z powodu wagi dziecka. Jeśli zbyt duże zagłębienie utrudnia dziecku zaczepienie się na piersi, można podnieść ją nieco, czasami posiłkując się dodatkowymi poduszkami.

• Krok 5: Wolnymi rękoma należy otoczyć dziecko i odpowiednio ułożyć jego główkę, aby mogło odpowiednio przystawić się do piersi.

Korzyści ze stosowania poduszki do karmienia

• Karmienie piersią: Wiele kobiet woli siedzieć, gdy karmi piersią swoje dzieci. Poduszka może zapewnić dobry system wsparcia dla dziecka i może mieć łatwiej przystawić się do piersi.

• Zmniejszony ból ciała: Bolące plecy i szyja to niektóre skutki uboczne związane z nauką karmienia piersią. Poduszka do karmienia może eliminować potrzebę garbienia się i nadmiernego zginania.

• Ułatwienia w uzyskaniu prawidłowej pozycji: Poduszka do karmienia dziecka często wyposażona jest w specjalne zatrzaski, które pomagają przymocować ją do ciała matki. Niektóre posiadają także kieszenie, które mogą być pomocne, ponieważ karmienie piersią zmniejsza możliwość poruszania się.

• Ulepszona pozycja dziecka: Większość poduszek do karmienia umożliwia lekkie uniesienie głowi dziecka. Pomaga to w prawidłowym zatrzaśnięciu na piersi, ale także zmniejsza rycyko ulewania.

• Dodatkowe funkcje: Poduszka do karmienia może być również używana na brzuch dziecka, a także do jego podtrzymywania w innych sytuacjach niż karmienie.

• Wykorzystanie poduszki przez ojca: Kto powiedział, że mężczyźni nie mogą pomóc w wychowaniu dzieci? Dla tych ojców, którzy chcą karmić swoje dzieci butelką, poduszka do karmienia może być świetnym wsparciem.

• Stosowanie w ciąży: Tego rodzaju poduszki są na tyle uniwersalne, że można je stosować przed jeszcze urodzeniem dziecka, ponieważ można je również stosować jako podparcia ciała podczas ciąży.

Czy są jakieś wady poduszki do karmienia?

• Trudności z zastosowaniem: Niewłaściwe użycie poduszki do karmienia może powodować niewłaściwe przystawienie dziecka do piersi, szczególnie gdy dziecko zatapia się w poduszce może mieć trudności z dostępem do sutka.

• Niewygoda: Mamy, które są zawsze w ruchu, mogą mieć kłopot ze stosowaniem poduszki, ponieważ w znacznym stopniu powoduje ona unieruchomienie.

• Brak znormalizowanego rozmiaru: Kobiety o różnych typach budowy ciała będą wymagać poduszek pielęgnacyjnych o różnych rozmiarach. Brak standardowej miary może utrudnić ustalenie, która z nich będzie odpowiednia dla konkretnej matki.

Wskazówki dotyczące zakupu poduszki do karmienia

• Rozmiar: Podobnie jak kupowanie ubrań, poduszki pielęgnacyjne są tymi, które powinny być dopasowane do konkretnej osoby. Jeśli są zbyt miękkie, mogą się utrudnić dziecku zatrzaśnięcie. Z kolei jeśli poduszka jest zbyt mała, może pozostawić przestrzeń między udami a poduszką, powodując zsuwanie się dziecka pod własnym ciężarem.

• Kształt: Poduszki występują w różnych kształtach i rozmiarach, z których każdy ma swoje zalety. Na przykład poduszka w kształcie litery „O” dobrze nadaje się do podparcia pleców, a poduszka w kształcie półksiężyca jest dobra do podparcia głowy dziecka. Twarde poduszki pasują dobrze dla małych dzieci, ponieważ mniej się zapadają, podczas gdy większe dzieci potrzebują miękkich poduszek, aby uzyskać więcej miejsca na nogi.

• Przenośność: Mamusie w podróży mogą nie czuć się wygodnie nosząc ze sobą dużą poduszkę. Jeśli planuje się podróże, warto kupić mniejsze, przenośne modele.

• Odporność na plamy: Niemowlęta często brudzą swoje otoczenie, dlatego warto zdecydować się na produkt, który łatwo jest prać i nie postaną żadne ślady.

• Rodzaj tkaniny: Niemowlęta mają wrażliwą skórę, dlatego najlepiej unikać materiałów syntetycznych, takich jak poliester, ponieważ mogą powodować podrażnienia skóry i wysypki. Bawełna to zdrowa alternatywa, którą dość często się poleca. Należy również unikać poduszek zmniejszających palność, ponieważ mogą zawierać formaldehyd i być rakotwórcze.

• Dobre recenzje: Przed zakupem poduszki z pewnością warto rozmawiać ze znajomymi oraz innymi mamusiami, a także sprawdzić recenzje online. Czasami produkt może wyglądać świetnie na papierze, ale działa słabo w warunkach polowych.

• Dodatkowe funkcje: Niektóre produkty posiadają specjalne zapięcia, które zabezpieczają poduszkę i pomagają w karmieniu piersią. Mogą one również posiadać kieszonki i możliwość modyfikacji kształtu. Czasem warto wziąć pod uwagę funkcjonalność tych rozwiązań.

Zalecane środki bezpieczeństwa

Poduszka do karmienia piersią wymaga stałego nadzoru ze strony użytkownika, ponieważ wiąże się z pewnym ryzykiem uduszenia się dziecka. Może się tak stać, gdy dziecko leży twarzą w dół i nie jest w stanie zmienić tej niebezpiecznej pozycji. W ramach ostrożności rodzice nie powinni nigdy pozostawiać dziecka na poduszce bez bacznej opieki, zwłąszcza gdy jest ona dość miękka.

Poduszka do karmienia została zaprojektowana w celu ułatwienia procesu karmienia piersią, zapewniając wsparcie strukturalne, a także uwalniając ręce matki. Ponieważ dla każdego typu ciała dostępna jest inny produkt, warto fizycznie wypróbować go przed zakupem.

Podsumowanie

Poduszka do karmienia piersią z pewnością nie jest niezbędnym produktem w opiece nad dzieckiem. Może być jednak bardzo pomocna dla niektórych matek, zwłaszcza we wczesnych tygodniach życia noworodka. W przypadku nieumiejętnego korzystania może okazać się, że dziecko jest zbyt wysoko względem piersi. Poduszki mogą być także pomocne w podtrzymywaniu pleców lub ramion matki po zatrzaśnięciu dziecka. Warto jednak właściwie dopasować tego rodzaju produkt do własnej budowy ciała, stanu zdrowia i preferencji.

Artykuł Poduszka do karmienia – Zastosowania i wskazówki pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Wiele kobiet po 40 długich tygodniach ciąży jest wyczerpana i z utęsknieniem czeka na moment rozwiązania. Często również w tym czasie spotkają się z różnymi poradami w zakresie naturalnych metod na przyspieszenie porodu. Jeśli dziecko nie wykazuje żadnych oznak chęci opuszczenia macicy w najbliższym czasie, niektóre kobiety próbują zastosowania oleju rycynowego. Uważa się, że praktyka używania oleju rycynowego do indukowania porodu sięga czasów starożytnego Egiptu. Jednak nawet w dzisiejszych czasach wiele osób ją stosuje, mimo niepewnych podstaw medycznych. Czy słusznie? Poniżej prezentujemy co warto wiedzieć o zaleceniach i zakazach używania oleju rycynowego w celu wywołania porodu.

Czym jest olej rycynowy?

Olej rycynowy wytwarzany jest z nasion rośliny o nazwie Ricinus communis, która pochodzi z Indii. Jego skład chemiczny jest dość niezwykły, ponieważ zawiera znaczne ilości kwasu rycynolowego, który uznawany jest za cenny i wszechstronnie oddziałujący składnik aktywny. Jego wysokie stężenie prawdopodobnie zapewnia, że olej rycynowy zdobył reputację produktu o wielu właściwościach leczniczych. Przez tysiące lat był także stosowany w medycynie naturalnej na całym świecie do leczenia różnych dolegliwości, m.in. takich jak:

• problemy żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia,
• różnego rodzaju infekcje i choroby skóry,
• bóle i stany zapalne,
• osłabienie układu odpornościowego.

Chociaż istnieje niewiele dowodów naukowych na poparcie tezy o skuteczności jego działania w tych zakresach, to jednak wielowiekowa tradycja je potwierdza. Nie można zatem wykluczyć jego skuteczności.

Obecnie olej rycynowy można znaleźć również w wielu niemedycznych zastosowaniach, m.in. jako:

• inhibitor pleśni – dodatek do żywności i środek smakowy,
• surowiec do produktów z tworzyw sztucznych, włókien, farb itp.,
• składnik produktów do pielęgnacji skóry oraz kosmetyków, takich jak szampony, mydła i pomadki.

Obecnie olej rycynowy najczęściej stosuje się w celach kosmetycznych, m.in. do pielęgnacji skóry, włosów, paznokci, a także brwi czy rzęs. Jego zastosowania są bardzo szerokie i dają wiele możliwości samodzielnego wykorzystania. W tym zakresie wiele mówi poniższa infografika.

Gęsty olej rycynowy słynie również z nieprzyjemnego smaku. Jego działania niepożądane mogą być dolegliwe, a nawet czasem niebezpieczne. Przy przedawkowaniu może powodować wiele dolegliwości, od nudności i biegunki, po poważne odwodnienie.

Tradycyjnie olej rycynowy stosuje się także do przyspieszenia akcji porodowej, chociaż wielu specjalistów nie poleca jego samodzielnego zastosowania w tym zakresie. Warto jednak przyjrzeć się temu problemowi nieco bliżej.

Olej rycynowy na wywołanie porodu

Olej rycynowy dla wielu osób może być zanany jako naturalny środek na przeczyszczenie. Spożycie jego niewielkich ilości może bowiem wywołać przyspieszenie procesu wydalania, poprzez stymulację jelit i nerwu błędnego. W następstwie tego może powstać dalszy efekt, taki jak zwiększenie aktywności macicy w zakresie skurczów.

Uważa się również, że olej rycynowy może zmniejszać wchłanianie płynów i elektrolitów w jelicie cienkim. Efekt ten może z kolei powodować biegunkę i możliwe skurcze. Prawdopodobnie również sprzyja uwalnianiu receptorów prostaglandyn, prowadząc do rozszerzania szyjki macicy. Z tego powodu olej rycynowy na wywołanie porodu może być skuteczny, chociaż trudno ocenić realną silę jego działania.

Czy olej rycynowy rzeczywiście może wywołać poród?

Dostępne wyniki prac naukowych w zakresie indukcji porodu z wykorzystaniem oleju rycynowego są niejednoznaczne. Jedno z niewielkich badań ujawniło, że niewiele ponad połowa kobiet w 40 tygodniu ciąży, którym podano olej rycynowy, doświadczyła akcji porodowej w ciągu 24 godzin. Dla porównania, kobiety, które w tym samym czasie zaczęły rodzić i nie stosowały żadnych środków wspomagających, stanowiły jedynie 4%.

Badania opublikowane w Australian and New Zealand Journal of Obstetrics and Gynecology, które również obejmowały skuteczność działania oleju rycynowego w tym zakresie, nie potwierdziły tych obserwacji. Ustalono w nich, że chociaż olej rycynowy nie wywołał żadnych szkodliwych efektów ani dla matki, ani dla dziecka, nie był również szczególnie pomocny w wywoływaniu porodu.

Wiele na to wskazuje, że zastosowanie oleju rycynowego zbyt wcześnie może powodować nieregularne i bolesne skurcze, które są stresujące zarówno dla mamy, jak i dla dziecka. Prowadzić mogą one do wyczerpania, a nie do szybszego wydania dziecka na świat. Może to również spowodować, że dziecko wyda smółkę lub pierwszy stolec przed porodem, co może być problematyczne po urodzeniu.

Prawdopodobnie, olej rycynowy może być znacznie bardziej skuteczny, gdy pojawiają się już pierwsze skurcze, zwiastujące nadchodzącą akcję porodową. Wskazują na to obserwacje licznych położnych, które mają większe doświadczenie w tym zakresie.

Kiedy można rozważyć przyspieszenie porodu?

Według większości źródeł medycznych prawidłowa długość ciąży trwa od 39 tygodni do 40 tygodni i 6 dni. Pomiędzy 41 a 42 tygodniem ciężę uważa się przedłużoną, a po 42 za przenoszoną  oraz indukuje się poród.

W większości przypadków indukowanie porodu jest decyzją medyczną podjętą dla zachowania bezpieczeństwa dla matki i dziecka. Wysokie prawdopodobieństwo potrzeby wywoływania porodu występuje w następujących sytuacjach, gdy:

• minęły prawie dwa tygodnie od terminu, a poród jeszcze się nie zaczął,
• nie występują skurcze, a wody zaczęły się psuć,
• występuje infekcja w macicy,
• dziecko nie rośnie w oczekiwanym tempie,
• wokół dziecka nie ma wystarczającej ilości płynu owodniowego,
• nastąpiło przedwczesne odklejenie łożyska,
• występuje wysokie ciśnienie krwi, cukrzyca lub inną choroba, która może narazić matkę lub dziecko na jakieś ryzyko.

Jeśli żadna z tych sytuacji nie występuje, często proponuje się inne metody na przyspieszenie rozpoczęcia porodu. Obejmują one najczęściej:

• jedzenie pikantnych potraw,
• uprawianie seksu,
• stymulacja sutków,
• akupresura.

Nie ma naukowych dowodów na to, że te metody działają. Dla niektórych kobiet przedłużająca się ciąża może być frustrująca, ale często nie pozostaje nic innego jak czekać do ukończenia 42 tygodnia.

Podsumowanie

Zanim podejmie się próbę wywołania porodu olejem rycynowym, powinno się skonsultować się z lekarzem. Warto bowiem pamiętać, że każda ciąża jest inna. Olej rycynowy może być niebezpieczny, jeśli występują jakieś powikłania.

Jeśli uzyska się zgodę lekarza, zawsze należy postępować zgodnie z jego zaleceniami dotyczącymi dawkowania. Zwykle ciężarnym kobietom zaleca się przyjmowanie oleju rycynowego rano, ponieważ w ten sposób łatwiej jest monitorować objawy i zachować właściwe nawodnienie organizmu.

 

Źródła:

Abd El-Gawad S. (2014). Castor oil safety and effectiveness on labour induction and neonatal outcome. researchgate.net/profile/Sahar_Abd_El-Gawad/publication/261437700_Castor_Oil_Safety_and_Effectiveness_on_Labour_Induction_and_Neonatal_Outcome/links/02e7e5344483cbda3f000000.pdf

Boel ME, et al. (2009). Castor oil for induction of labour: Not harmful, not helpful. DOI:
10.1111/j.1479-828X.2009.01055.x

Garry D, et al. (2000). Use of castor oil in pregnancies at term. ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10631825

Mayo Clinic Staff. (2017). Inducing labor: When to wait, when to induce.
mayoclinic.org/healthy-lifestyle/labor-and-delivery/in-depth/inducing-labor/art-20047557

Definition of term pregnancy. (2013). acog.org/Clinical-Guidance-and-Publications/Committee-Opinions/Committee-on-Obstetric-Practice/Definition-of-Term-Pregnancy

Tunaru S, et al. (2012). Castor oil induces laxation and uterus contraction via ricinoleic acid activating prostaglandin EP3 receptors. pnas.org/content/109/23/9179.full

Artykuł Olej rycynowy na wywołanie porodu – Zalecenia i ostrzeżenia pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Wiele kobiet dość szybko po porodzie chce wrócić do pracy lub zapewnić regularne zapasy mleka dla swojego dziecka. Czasami potrzeba taka wynika z problemów medycznych lub utrudnień z przystawianiem dziecka do piersi. Można również po prostu chcieć pozwolić, aby ktoś inny nakarmił twoje dziecko, gdy jest się z dala od domu. W takich przypadkach pomocny okazuje się laktator.

Niezależnie od przyczyn i potrzeb, przy wyborze laktatora należy wziąć pod uwagę wiele opcji. W dalszej części artykułu wskazujemy najważniejsze informacje na temat wyboru laktatora, jego konserwacji i użytkowania.

Jakie są rodzaje laktatorów?

Wszystkie laktatory służą do pozyskiwania pokarmu z piersi kobiety. Niektóre robią to automatycznie, niezależnie od tego, czy są zasilane energią elektryczną, czy baterią. Inne są ręczne, co oznacza, że ​​należy naciskać dźwignię, aby wytworzyć podciśnienie i umożliwić przepływ mleka matki do pojemnika. Przyjrzyjmy się na czym polegają te różnice.

Laktator ręczny

Ręczny laktatory stosuje się na piersi trzymając go jedną ręką, podczas gdy drugą pompuje się pokarm. Ten typ urządzenia jest niedrogi, ale wymaga samodzielnego wykonania całej pracy. Ręczne laktatory można kupić już od kilkudziesięciu złotych i sprawdzają się głównie przy nagłej i sporadycznej potrzebie.

Laktator elektryczny

Laktatory elektryczne podłącza się do standardowych gniazdek ściennych, aby automatycznie pompować mleko z piersi. Można znaleźć zarówno pojedyncze pompy elektryczne, jak i podwójne, przeznaczone do obsługiwania obu piersi jednocześnie. Cena takiego urządzenia w zależności od marki i jakości może kosztować od 100 do kilkuset złotych. Są to urządzenia, z których można korzystać bez większego wysiłku, jednak wymagają dostępu do prądu oraz są bardziej uciążliwe do przenoszenia.

Laktatory na baterie

Laktatory akumulatorowe zapewniają wygodny proces odciągania mleka z piersi, który nie wymaga podłączenia urządzenia do sieci. Również niektóre laktatory elektryczne umożliwiają pracę na bateriach. Ponieważ laktator akumulatorowy można eksploatować bez użycia przewodu, można go wygodnie używać w wielu miejscach. Warto jednak upewnić się, że laktator na sprawny akumulator lub że używa się akumulatorów wielokrotnego użytku. Niektóre urządzenia tego rodzaju przy wykorzystaniu 8 akumulatorów AA mogą pracować przez około 8 godzin. W zależności od produktu może być konieczne osobne zakupienie zestawu akumulatorów.

Podwójny laktator

Laktatory podwójne to pompy elektryczne, które wykorzystują dwie osłony na piersi, aby jednocześnie odciągać mleko z obu piersi. Dzięki temu rozwiązaniu można skrócić czas pompowania o połowę. Rozwiązanie tego rodzaju jest szczególnie korzystne, jeśli trzeba często odciągać mleko dla swojego dziecka.

Laktator szpitalny

Pompy szpitalne to wydajne urządzenia przeznaczone do użytku przez wiele osób. Mogą być pomocne, jeśli dziecko jest hospitalizowane lub jeśli planuje się stale odciągać pokarm. Laktator szpitalny to najdroższy rodzaj urządzenia, które może kosztować od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Na rynku można znaleźć w sprzedaży niektóre profesjonalne laktatory szpitalne, chociaż można je czasem wynająć za pośrednictwem dostawców medycznych lub szpitali. Jeśli wypożyczy się tego rodzaju urządzenie, należy do niego zakupić osprzęt, który nie powinien być stosowany przez wiele osób. Laktator szpitalny ma zwykle wyraźnie większą wydajność w porównaniu do laktatorów domowych.Zazwyczaj jednak tego rodzaju rozwiązanie nie jest konieczne.

Jak korzystać z laktatora?

Dobrym pomysłem jest rozpoczęcie stosowania laktatora jeszcze przed powrotem do pracy, ponieważ proces jego adaptacji może trochę potrwać. W ten sposób będzie można zapoznać się z urządzeniem, a także poćwiczyć karmienie dziecka z butelki.

Ręczny laktator

1. Upewnij się, że laktator i jego części są czyste. Dokładnie umyj ręce przed przystąpieniem do odciągania pokarmu.
2. Umieść osłonę piersi na sutku i otoczce i upewniając się, że styka się ona ze skórą piersi wzdłuż całej zewnętrznej krawędzi.
3. Aby stymulować pierś, delikatnie ściśnij dźwignię lub uchwyt, aby wytworzyć podciśnienie. Pomocne może być szybkie wykonywanie ruchów pompowania, które stymulować będzie sposób, w jaki dziecko zaczyna ssać.
4. Aby zebrać mleko matki do pojemnika, zacznij naciskać dźwignię, wykonując dłuższe i mocniejsze pociągnięcia. W końcu przepływ mleka zwolni i będzie można wykonać wszystkie czynności na drugiej piersi.
5. Wyczyść wszystkie części laktatora mające kontakt z pokarmem i pozostaw do całkowitego wyschnięcia przed schowaniem.

Pompa elektryczna lub akumulatorowa

1. Upewnij się, że laktator i jego wszystkie części są czyste. Dokładnie umyj ręce.
2. Podłącz urządzenie do zasilania i włącz. Przytrzymaj osłonę na pierś na miejscu lub przymocuj ją za pomocą stanika do karmienia.
3. Wiele urządzeń ma panele sterujące, które umożliwiają zmianę poziomu ssania za pomocą pokrętła lub przełącznika. Rozpocznij pracę laktatora, używając łagodnego ustawienia zasysania, które będzie podobne do sposobu ssania dziecka.
4. Aby bardziej efektywnie odciągną mleko, przejdź następnie na wyższe ustawienie do końca sesji, aż cały pokarm zostanie pozyskany. Następnie powtórz proces na drugiej piersi.
5. Wyczyść wszystkie części urządzenia mające kontakt z mlekiem i pozostaw do całkowitego wyschnięcia.

Dodatkowe wskazówki

Częstotliwości wykorzystania laktatora zależeć będzie od tego, ile mleka będzie potrzeba. Spróbuj używać urządzenie w tym samym czasie, w którym dziecko normalnie jest karmione. Ilość pokarmu z czasem może rosnąć, zgodnie z potrzebami dziecka.

Jeśli stwierdzisz, że nie jesteś w stanie odciągać tyle pokarmu, ile potrzebuje twoje dziecko, rozważ dodatkowe sesje z urządzeniem, aby zwiększyć podaż mleka. Pomocne może być pompowanie przez 15 minut każdej piersi co kilka godzin.

Jeśli posiadasz laktator elektryczny, można chcieć przygotować pewną rezerwę pokarmu na przypadek awarii zasilania lub innej sytuacji, w której zasilanie nie będzie dostępne. W nagłych przypadkach najlepszy może okazać się laktator ręczny.

Jeśli zauważy się problemy z wypływem mleka z piersi, warto spróbować się zrelaksować. Poleca się stosować urządzenie w cichym miejscu, myśląc o swoim dziecku. Pomocne może być również masowanie piersi lub stosowanie ciepłych okładów.

Ważne jest również, aby być dobrze nawodnionym przez picie dużej ilości wody lub innych płynów bezkofeinowych, takich jak herbata ziołowa lub mleko. Trzeba o to dbać przez cały dzień.

Jak czyścić laktator?

Wszystkie rodzaje laktatorów posiadają części mające kontakt z mlekiem matki. Wszystkie te części i akcesoria należy czyścić przy każdej sesji odciągania pokarmu, używając środków do mycia naczyń i ciepłej wody. Obejmuje to w szczególności:

• butelki,
• osłony na piersi,
• zawory,
• inne części.

Regularne mycie laktatora pomoże zachować bezpieczeństwo odciąganego mleka dla dziecka i uniknąć infekcji. Niektóre części urządzenia można myć w zmywarce na górnym koszu, ale wcześniej należy zapoznać się z wytycznymi producenta w tym zakresie.

Podstawowe kroki w zakresie czyszczenia laktatora:

1. Poszczególne części laktatora należy przepłukać zimną wodą natychmiast po jego użyciu, zgodnie z zaleceniami producenta.
2. Kiedy masz czas na dokładniejsze jego umycie, zdemontuj urządzenie, a następnie skup się na każdej części oraz wykorzystaj płyn do naczyń i ciepłą wodą. Pamiętaj, aby przepłukać każdy element gorącą wodą między 10 a 15 sekund.
3. Pozostaw części laktatora do wyschnięcia na czystym ręczniku papierowym lub stojaku do suszenia. Ściereczki nie są dobrym wyborem, ponieważ mogą zawierać zarazki i bakterie.
4. Zmontuj laktator, gdy jego części całkowicie wyschną przed schowaniem. Unikaj dotykania oczyszczonych części urządzenia, które mają kontakt z mlekiem matki.

Jak sterylizować laktator?

Sterylizacja nie zawsze jest konieczna do utrzymania czystości i bezpieczeństwa laktatora. Czasami jednak można chcieć zdezynfekować go, jeśli dziecko ma poniżej 3 miesiąca lub ma osłabiony układ odpornościowy. Należy również wysterylizować urządzenie przed pierwszym jego użyciem. Jak to zrobić? Podpowiadamy:

1. Dobrze wyczyść pompę mydłem i wodą.
2. Umieść wszystkie elementy urządzenia, które można bezpiecznie zagotować, w dużym naczyniu z wodą.
3. Doprowadzić wodę do wrzenia przez 5 minut.
4. Usuń części z garnka za pomocą czystych szczypiec.
5. Można również zdezynfekować części za pomocą kuchenki mikrofalowej lub parownika.
6. Pozostaw wszystkie części do wyschnięcia przed złożeniem i schowaniem.

Czasami można niektóre części urządzenia umyć lub wysterylizować w zmywarce do naczyń za pomocą gorącej wody i podgrzewanego cyklu suszenia. Taka procedura powinna w zupełności wystarczyć.

Wskazówki i środki ostrożności

Przed czyszczeniem laktatora należy dokładnie przeczytać instrukcje producenta dotyczące konkretnego urządzenia. Pomoże to określić konkretne jego elementy, które należy umyć, a także najlepszy sposób na ich czyszczenie.

Rurki laktatora, które nie mają kontaktu z mlekiem matki, nie wymagają czyszczenia. Zamiast tego po zakończeniu pompowania można zobaczyć krople wody pochodzące z kondensacji. Aby usunąć wilgoć należy włączyć pompę na kilka minut, aby rurka wyschła.

Jeśli umyje się rurki laktatora, należy pozwolić im całkowicie wyschnąć na powietrzu przed ponownym użyciem.

Laktatora nie należy przetrzymywać w lodówce bez jego wcześniejszego umycia. Niekiedy zdarza się, że matka nie ma czasu na jego oczyszczenie i może chcieć pozostawić go do ponownego użycia w późniejszym czasie. Lodówka jednak nie zapewnia bezpieczeństwa przed rozwojem drobnoustrojów i można w ten sposób zaszkodzić dziecku.

Jakich części i akcesoriów potrzeba?

Oprócz laktatora zazwyczaj trzeba zaopatrzyć się w torbę do jego przenoszenia oraz dodatkowe akcesoria do pracy, podróży lub gdziekolwiek indziej.

Możesz także chcieć posiadać zapasowe elementy urządzenia. Można również zostawić zapasowy zestaw w biurze lub w innym miejscu, w którym regularnie odciąga się pokarm. Jeśli korzysta się z laktatora elektrycznego, adapter samochodowy może być przydatny, jeśli jest się w drodze.

Możesz również rozważyć zakup innych elementów, takich jak:

• wkładki laktacyjne na piersi w odpowiednim rozmiarze,
• dodatkowe butelki lub torby do przechowywania pokarmu,
• torba chłodnicza lub mała lodówka z dodatkowymi okładami z lodu do tymczasowego przechowywania,
• szczotka do butelek lub czyszczenia smoczka,
• kosz do zmywarki do czyszczenia małych części laktatora,
• stojak do suszenia umożliwiający suszenie części urządzenia na powietrzu,
• łatwo dostępne ubrania, takie jak biustonosze lub bluzki do karmienia,
• biustonosz bez użycia rąk,
• pokrowiec, szalik, a nawet lekki koc.

Niektóre laktatory występują w zestawie zawierającym takie rzeczy, jak dodatkowe butelki, torba do przenoszenia i adaptery samochodowe.

Jak określić dopasowanie osłony piersi?

Osłona piersi jest częścią laktatora, która styka się z piersią i pasuje do sutka. Osłona piersi dobrze pasuje, jeśli można wygodnie wyśrodkować sutek, a nie całą otoczkę.

Wiele urządzeń jest wyposażonych w osłony tylko w jednym rozmiarze, ale często można zamówić u producenta różne rozmiary, a nawet tekstury dostosowane do własnych potrzeb.

Jak często wymieniać poszczególne części laktatora?

Brudne lub uszkodzone rurki lub kołnierze mogą wpływać na podaż mleka. Należy zatem monitorować ich stan i wymienić natychmiast, jeśli zauważy się pęknięcia lub inne uszkodzenia.

Kupując urządzenie elektryczne zawsze warto sprawdzić gwarancję. Problemy z ładowaniem, słabym ssaniem lub spadkiem efektywności odciągania mleka mogą być oznaką nieprawidłowego działania silnika. Jeśli jakakolwiek część pompy ulegnie awarii w okresie gwarancyjnym, można skontaktować się z producentem w celu bezpłatnej wymiany.

Przechowywanie odciągniętego mleka matki

Generalnie przyjmuje się, że przy zachowaniu zasad higieny mleko matki po odciągnięciu jest bezpieczne:

• do 4 godzin przy przechowywaniu w temperaturze pokojowej 25°C lub niższej,
• do 4 dni w przypadku przechowywania w lodówce w temperaturze 4,4°C,
• w ciągu 6 miesięcy (najlepiej) lub do 12 miesięcy (dopuszczalne), jeśli jest przechowywane w zamrażarce -17,8°C lub niższej.

Torby czy butelki na mleko?

Możliwe jest odciąganie pokarmu do butelek, a następnie ich zamrażanie, lub przelewanie mleka do woreczków przeznaczonych do przechowywania w zamrażarce. Zarówno woreczki, jak i butelki można zamrozić, więc sposób przechowywania mleka zależy od użytkowania.

W zależności od miejsca w zamrażarce torby do przechowywania mleka mogą być wygodnym wyborem, ponieważ zamrażają się płasko i można je ustawiać jeden na drugim. Butelki zajmują zwykle więcej miejsca.

Niezależnie od wybranej metody:

• należy używać worków do przechowywania mleka,czystych butelek lub pojemników spożywczych, które mają ściśle dopasowane pokrywy,
• nie należy używać butelek ani innych pojemników z symbolem recyklingu nr 7 – oznacza to, że zawiera BPA,
• należy zapewnić etykietę na dowolnym pojemniku, którego się używasz, z datą odciągnięcia pokarmu,
• nie należy przechowywać mleka we wkładkach do butelek ani plastikowych torbach nieprzeznaczonych specjalnie do przechowywania mleka matki.

Artykuł Laktator – Wybór, rodzaje i stosowanie pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Zdjęcia malutkich noworodków są bez wątpienia bardzo wyjątkowym rodzajem fotografii. Bije od nich najczęściej niezwykła niewinność, delikatność delikatności i moc życia. Śpiące maleństwa umożliwiają fotografom noworodkowym na uchwycenie niepowtarzalnych ujęć i obrazów, które będą przywoływać wyjątkowe wspomnienia. Fotografia noworodkowa to nie tylko pamiątka dla rodziny, ponieważ często ma silny walor artystyczny.  ostatnim czasie tego rodzaju sesje stały się bardzo modne, jednak warto się do nich odpowiednio przygotować.

Na sesje noworodkowe należy zazwyczaj umawiać jeszcze na wiele tygodni przed urodzeniem dziecka. Warto również poznać ich specyfikę, żeby się dobrze przygotować i dać szansę fotografowi na wykonanie wspaniałych ujęć. Poniżej przedstawiamy najważniejsze wskazówki, z których powinni skorzystać młodzi rodzice. Artykuł powstał we współpracy z fotografką noworodkową i rodzinną Panią Olgą Radziusz.

Fotografia noworodkowa – Informacje dla rodziców

Sesje noworodkowe wykonuje się najczęściej do drugiego tygodnia życia dziecka. Jest to zatem wydarzenie, w których nie często się uczestniczy. Młodzi rodzice nie mają zatem najczęściej świadomości na czym polega fotografia noworodkowa i dlaczego postępuje się w określony sposób. Poniżej przedstawiamy najważniejsze wskazówki i uwagi, z których każda młoda mama czy tata może skorzystać. Świadomość przebiegu sesji noworodkowej pozwoli z pewnością lepiej się do niej przygotować i czerpać więcej przyjemności.

Utrzymywanie dziecka w cieple

Noworodki mają trudności z regulowaniem własnej temperatury ciała, dlatego żeby zapewnić im komfort bez ubranka niezwykle ważne jest, aby utrzymać w studiu odpowiednie ciepło. Często zaleca się utrzymywanie temperatury w granicach 29-30ºC. Warto też ogrzewać koce suszarką lub wentylatorem nagrzewnicy przed umieszczeniem na nich noworodka. Jeśli zdecydujemy się użyć wentylatora nagrzewnicy, zawsze należy pamiętać, aby utrzymać go z dala od dziecka. Jeśli podczas sesji noworodkowej jest zbyt ciepło dla dorosłych , dla dziecka może być przyjemnie i będzie mogło ono spać spokojniej. Rodzice nie powinni się obawiać, ponieważ większość fotografów noworodkowych ma spore doświadczenie w utrzymywaniu właściwej dla dziecka temperatury otoczenia.

Zadbanie o odpowiednie natężenie dźwięków

Podczas ciąży dźwięki w macicy są bardzo głośne, dlatego dzieci często są do nich przyzwyczajone. Noworodki będą spały znacznie spokojniej, jeśli w pokoju będzie jednostajny szum i hałas. Podczas sesji noworodkowej często stosuje się puszczanie dźwięków z nagrania, np. deszczu lub szumu morza. Można nawet w tym celu znaleźć odpowiednią aplikację na telefon. Zazwyczaj bardzo dobrze jest, gdy podczas sesji muzyka gra w tle. Jest to często bardzo pomocne nie tylko dla dziecka, ale także dla fotografa i rodziców. Odprężenie jest kluczowe, ponieważ noworodki zbierają sporo uwagi i koncentracji. Czasami rodzice przywożą swoją muzykę, do której są przyzwyczajeni, dzięki czemu sesja noworodkowa i rodzinna może być jeszcze bardziej przyjemna i relaksująca.

Zadbanie, by dziecko było najedzone

Zazwyczaj prosi się rodziców noworodka, aby spróbowali powstrzymać się od karmienia dziecka, dopóki nie dotrą do studia. Przed sesją rodzice najpierw karmią swoje dziecko przed, by dziecko mogło dobrze zasnąć. Jeśli dziecko nie jest gotowe, można sesję zacząć od zdjęć rodzinnych, a nieco później nakłania się dziecko do jedzenia. Fotografia noworodkowa wymaga również działań nieszablonowych. Czasami trzeba przerwać sesję, by dziecko mogło jeszcze dojeść lub trzeba je przebrać. Warto jednak pamiętać, że noworodek z pełnym brzuchem będzie spał znacznie spokojniej. Zatem podstawowe zadanie rodziców to przyjechanie z dzieckiem nienajedzonym, aby mogło zjeść przed samą sesją.

Dziecko gotowe do snu

Fotografowie noworodkowi często proszą rodziców, aby starali się nie usypiać dziecka przez 1-2 godziny przed przyjazdem do studia. Dobrym sposobem, aby to zrobić, jest kąpiel dziecka. Jest to świetna metoda na małe dzieci, które mogą poćwiczyć swoje płuca przed sesją i nieco się męczyć przed sesją. Kąpiel pomaga także w uzyskaniu atrakcyjnych dla zdjęć włosów dziecka, które będą bardziej puszyste.

Pora dnia ma znaczenie

Jeśli to w ogóle możliwe, często planuje się sesje dla noworodków z samego rana. Jest to czas, kiedy większość dzieci śpi spokojniej. Popołudnie może być bardzo trudne, gdy zbliżają się do popołudniowej godziny rozrabiania. Większość rodziców może zaświadczyć, że dzieci w każdym wieku zwykle nie są w najlepszej formie, gdy zbliża się późne popołudnie. To samo dotyczy noworodków. Właśnie dlatego rodzice powinni wziąć to po uwagę i zdecydować się często na sesję w dniu wolnym od pracy.

Zachowanie spokoju i dobrego nastroju

Wbrew pozorom noworodki są bardzo spostrzegawcze i mogą odbierać naszą energię. Jeśli jesteśmy zdenerwowani lub niespokojni, dziecko to wyczuje i nie uspokoi się. Jeśli mama dziecka jest niespokojna, może to również wpłynąć na zachowanie dziecka. Warto zatem zadbać o komfort rodziców, aby mogli wygodnie usiąść i przypatrywać się, zapewniając wystarczająco dużo miejsca do pracy. Podczas sesji noworodkowej warto zadbać również o przekąski, napoje i relaksujących czasopism. Czasami mamy starają się niepotrzebnie pomóc, jednak najczęściej nie jest to najlepszy pomysł. Doświadczony fotograf noworodkowy zwykle powinien sobie ze wszystkim poradzić, chyba że będzie potrzeba użycia dodatkowych rąk.

Odpowiedni wiek dziecka

Najlepszy czas na sfotografowanie noworodka to pierwsze czternaście dni jego życia. W tym czasie noworodki śpią dłużej, spokojniej i zwijają się łatwiej w urocze pozy. W przypadku dzieci, które rodzą się zbyt wcześnie i spędzają pewien czas w szpitalu, zwykle wykonuje się sesję noworodkową w ciągu pierwszych siedmiu dni od ich przyjazdu do domu. Zwykle nie fotografuje się dzieci młodszych niż pięć dni, ponieważ wciąż pracują nad metodą jedzenia i często mogą być bardzo czerwone lub żółtawe. Czasami da się wykonać sesję dzieci nieco starszych, ale większość fotografów nie chce się tego podejmować. Kluczem do fotografowania starszych dzieci jest upewnienie się, że nie śpią przez maksymalnie dwie godziny przed rozpoczęciem sesji. Warto się również upewnić, że rodzice rozumieją, że nie ma gwarancji, że dostaną typowe dla fotografii noworodkowej ujęcia.

Brak pośpiechu

Fotografia noworodkowa to czasochłonne zajęcie, dlatego należy odpowiednio planować i edukować rodziców. Nie można stresować się upływającym czasem, ponieważ dzieci to wyczują. Typowa sesja noworodkowa trwa co najmniej trzy godziny, a niektóre nawet cztery lub więcej. Potrzeba czasu, aby noworodki wygodnie się ułożyły i spały spokojnie. Dopracowanie drobnych detali, takich jak trzymanie płaskich rąk i wyprostowanie paluszków, również wymaga czasu.

Zachowanie bezpieczeństwa

Celem fotografa jest uchwycenie niesamowitego obrazu najcenniejszej istoty dla rodziców. Jednak żaden portret nie jest wart narażenia dziecka na zranienie. Dlatego podczas sesji noworodkowej zawsze trzeba kierować się zdrowym rozsądkiem i upewniać się, że wszystko przebiega właściwie i bezpiecznie. Trzeba być łagodnym i nigdy nie zmuszać noworodka do pozowania. Trzeba również dobrze umyć ręce przed rozpoczęciem sesji i upewnić się, że wszystkie koce są prane po każdym użyciu. Nigdy nie fotografuje się noworodka, jeśli jest się chorym, czy przeziębionym. Dzieci są bardzo podatne na infekcje, a naszym zadaniem jest zapewnienie im przede wszystkim bezpieczeństwa.

Dobra zabawa

Sesje z noworodkami nie są wykonywane przez wszystkich fotografów. Nie ze względu na brak warsztatu, ale specyficznych warunków pracy. Fotografia noworodkowa zawsze wymaga odpowiedniego podejścia do dzieci. Trzeba mieć świadomość jak cenne jest nowe życie, które ma się w rękach i być w stanie udokumentować wszystkie szczegóły takich słodkich maluszków.

Artykuł Fotografia noworodkowa – Co powinni wiedzieć rodzice pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Kiedy kobieta aktywnie próbuje zajść w ciążę, dwa tygodnie między owulacją a pozytywnym domowym testem ciążowym lub miesiączką, mogą wydawać się całą wiecznością. Wiele kobiet stara się w tym czasie bardzo uważnie słuchać swojego organizmu i wyłapywać wszelkie rodzaje bólu, mrowienia i pragnienia, zastanawiając się, czy przypadkiem nie są to wczesne oznaki ciąży.

Jednym z  najbardziej charakterystycznych objawów ciąży jest plamienie lub delikatne krwawienie, choć nie zawsze jest ono zauważalne. Może być ono spowodowane procesem implantacji, czyli zagnieżdżania się zarodka w ściance macicy. Poniżej przybliżamy na czym to polega i jakie może mieć konsekwencje.

Czym jest plamienie implantacyjne?

Krwawienie z implantacji to lekkie krwawienie lub plamienie, które występuje między 7 a 14 dniem po zapłodnieniu.

Po owulacji i w momencie, gdy jajeczko jest skutecznie zapłodnione przez nasienie, zarodek zaczyna się dzielić i rosnąć, wysyłając sygnały do ​​ciała kobiety, aby przygotować się do ciąży. W następstwie tego ścianki macicy, zwane endometrium, zaczynają się zmieniać. Mimo, iż pogrubiały przez cały cykl menstruacyjny, będą musiały jeszcze urosnąć i dojrzeć, aby móc właściwie chronić i odżywiać zarodek przez dziewięć miesięcy.

W czasie od 6 do 12 dni po zapłodnieniu, szybko rozwijający się zarodek przenosi się przez jajowody do macicy. Zaczyna również potrzebować więcej składników odżywczych. Macica pod wpływem hormonów powinna zostać już przygotowana na jego przyjęcie. Implantacja to proces wszczepiania się zarodka w endometrium, gdzie staje się zależny od organizmu matki, także w zakresie dostarczania składników odżywczych i tlenu. Plamienie implantacyjne ma miejsce, gdy zarodek przyczepia się się do macicy, co czasami powoduje pęknięcie małych naczyń krwionośnych.

Kiedy pojawia się plamienie implantacyjne?

Gdy zarodek wszczepia się w błonę śluzową macicy, może naruszać małe naczynia krwionośne w miejscu, w którym się zagnieżdża. Nie spowoduje to żadnych problemów zdrowotnych, gdyż endometrium szybko wraca do normy. Niektóre kobiety doświadczą jednak lekkiego krwawienia, najczęściej w postaci różowawego lub czerwonego do brązowego plamienia. Plamienie implantacyjne prawdopodobnie nastąpi wcześniej niż oczekiwany okres, zwykle około 7 do 14 dni po zapłodnieniu.

Objawy krwawienia z implantacji

Głównym objawem implantacji jest lekkie krwawienie lub plamienie, które różni się od krwawienia z powodu normalnego okresu, ponieważ krew jest ciemniejsza. U niektórych kobiet krwawieniu podczas implantacji towarzyszą łagodne skurcze, uczucie osłabienia, obrzęk piersi i / lub ból głowy.

Jak rozróżnić krwawienie z implantacji od miesiączki?

Ponieważ plamienie implantacyjne jest objawem, który często może wystąpić przed pozytywnym wynikiem testu ciążowego, może być trudno ustalić, czy lekkie krwawienie jest wczesnym objawem ciąży lub zwykłym plamieniem prowadzącym do miesiączki. Niestety nie ma rozstrzygającego sposobu, aby je jednoznacznie rozróżnić.

Najlepszym sposobem, aby dowiedzieć się, czy jesteś w ciąży, czy nie, jest poczekanie jeszcze kilku dni i wykonanie testu ciążowego. Dokładne określenie momentu, w którym ostatni raz doszło do zbliżenia, może być pomocne w interpretacji. Jeśli minęły więcej niż 2 tygodnie, jest mało prawdopodobne, że jakiekolwiek plamienie, to krwawienie z implantacji.

Około jedna trzecia kobiet, które zgłaszają, że doświadczyła plamienia implantacyjnego, często opisuje to jako odmienne od zwykłego plamienia przedmiesiączkowego. Zwykle krew jest ciemniejsza i nie jest tak czerwona jak krew w normalnym okresie. Czasami towarzyszyć mogą temu łagodne skurcze.

Dla wielu kobiet obydwa rodzaje krwawień wcale się nie różnią. Z tego powodu bardzo często zdarza się, że zinterpretowanie plamienia jako implantacyjnego kończy się po kilku dniach miesiączką, a zinterpretowanie miesiączki kończy się ciążą.

Kluczowe różnice:

Kolor – Niezależnie od tego, czy są ciężkie, czy lekkie, większość kobiet zna kolor swojego okresu – zwykle od jasnego do ciemnoczerwonego. Krwawienie z implantacji ma jednak zazwyczaj kolor od jasnoróżowego do ciemnobrązowego, często określanego jako rdzawy.

Krzepnięcie – Niektóre kobiety doświadczają pojawienia się dużej ilości skrzepów podczas menstruacji, podczas gdy inne nie. Plamienie implantacyjne nie powinno jednak powodować powstawania skrzepów.

Długość trwania – Długość miesiączki kobiet może wynosić od około 3 do 7 dni. Kobiety bez stosowania środków antykoncepcyjnych mają tendencję do dłuższego krwawienia, podczas gdy kobiety przyjmujące hormony często krwawią krócej lub wcale nie krwawią. Krwawienie implantacyjne powinno trwać od kilku godzin do 3 pełnych dni.

Ilość – Większość kobiet jest w stanie wypełnić podkładki i tampony podczas swoich miesiączek, ale przy krwawieniu z implantacji jest inaczej. Określenie „krwawienie” może być mylące, ponieważ zwykle jest to jedynie plamieniem. Zazwyczaj plamienie z implantacji jest trochę różową lub brązową wydzieliną, zauważoną gdy kobieta podciera. Ilość może nawet nie być wystarczająca, żeby zabrudzić bieliznę.

Jeśli w czasie spodziewanej miesiączki doświadczasz jasnego lub ciemnoczerwonego krwawienia, które trwa dłużej niż 3 dni i jest dość silne,  także podpaski i tampony są silnie nasiąknięte, jest bardzo mało prawdopodobne, aby doświadczasz krwawienia z powodu implantacji.

Jeśli jednak domniemana miesiączka jest krótsza niż zwykle i wynosi poniżej 3 dni, nie wypełniło się podpaski lub tamponów, kolor był bardziej różowawy lub brązowawy niż czerwony i wystąpiło mniej skurczów niż normalnie, możliwe, że doświadczasz plamienia implantacyjnego.

Inne objawy wczesnej ciąży

Kiedy wykonać test ciążowy?

Kiedy umówić się do lekarza?

Lekkie krwawienie podczas ciąży, nawet w przypadkach innych niż implantacja, jest często normalne. Przyczyny mogą obejmować prozaiczne rzeczy, takie jak podrażnienie szyjki macicy po badaniu miednicy, seks lub zakażenie pochwy. Ponieważ jednak krwawienie po pozytywnym teście ciążowym może być oznaką ciąży pozamacicznej, ciąży trzonowej lub poronienia, zawsze należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi. Nie należy jednak martwić się na zapas, ponieważ są duże szanse, że jeśli krwawienie jest lekkie i nie trwa długo, wszystko jest w porządku.

Źródła:

Mayo Clinic, Is Implantation Bleeding Normal in Early Pregnancy?, August 2016.

American College of Obstetricians and Gynecologists, Vulvovaginal Health, November 2015.

Tobah YB. (2016). Is implantation bleeding normal in early pregnancy?
mayoclinic.org/healthy-lifestyle/pregnancy-week-by-week/expert-answers/implantation-bleeding/faq-20058257

Harville EW, et al. (2003). Vaginal bleeding in very early pregnancy. DOI: doi.org/10.1093/humrep/deg379

Artykuł Plamienie implantacyjne – Przyczyny i objawy pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Podczas ciąży często mogą wystąpić trudności z trawieniem, takie jak zaparcia i biegunka. Odpowiadać za to mogą zmieniające się hormony, zmiany diety i dodatkowy stres. Faktem jest, że kobiety w ciąży dość często borykają się z biegunką, a jeśli nie są ostrożne, może to powodować większe problemy.

Dlaczego biegunka w ciąży występuje dość często?

Jeśli luźne wypróżnienia wystąpią trzy lub więcej w ciągu jednego dnia, może oznaczać to biegunkę. Biegunka w ciąży jest jednak dość często występującą dolegliwością. Jednak wcale nie mus być ona bezpośrednio związana z ciążą. Najczęstsze jej przyczyny obejmują:

• infekcja wirusowa,
• infekcja bakteryjna,
• grypa żołądkowa,
• pasożyty jelitowe,
• zatrucie pokarmowe,
• niektóre leki.

Niektóre czynniki chorobowe powodować mogą również, że biegunka występuje znacznie częściej. Należą do nich zespół jelita drażliwego, choroba Crohna, celiakia i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Najczęstsze przyczyny biegunki związane z ciążą to przede wszystkim:

• Zmiany diety – Wiele kobiet dokonuje znacznych zmian diety, gdy dowiadują się, że są w ciąży. Taka nagła zmiana sposobu i jakości jedzenia może zaburzyć pracę żołądka i potencjalnie powodować biegunkę.

• Nowe wrażliwości na żywność – Wrażliwość na niektóre pokarmy może być jedną z wielu zmian, których doświadcza się podczas ciąży. Produkty, które nigdy nie powodowały żadnych problemów, podczas ciąży mogą powodować wzdęcia, rozstrój żołądka i biegunkę.

• Witaminy prenatalne – Przyjmowanie witamin prenatalnych jest dobre zarówno dla zdrowia własnego, jak i zdrowia rosnącego dziecka. Jednak tego rodzaju produkty mogą zaburzać pracę żołądka i powodować biegunkę.

• Zmiany hormonalne – Hormony mogą spowalniać pracę układu trawiennego, a zaparcie może być sporym problemem. Hormony mogą również przyspieszyć działanie układu trawiennego, co może powodować problemy z biegunką.

Biegunka występuje częściej w trzecim trymestrze ciąży

Gdy zbliżasz się do terminu porodu, może okazać się, że biegunka staje się częstsza i bardziej dokuczliwa. Może się tak stać, ponieważ ciało przygotowuje się do porodu. Biegunka niekoniecznie oznacza, że ​​odbędzie się on już za kilka dni. Nie należy ona do grupy objawów zbliżającego się rozwiązania.

Niektóre kobiety odczuwają spore problemy żołądkowe, a inne nie. Biegunka w ciąży zależy raczej od indywidualnych warunków i nie jest spodziewaną dolegliwością w trzecim trymestrze.

Środki na biegunkę w ciąży

Bardzo często w czasie ciąży nie jest konieczne przyjmowanie żadnych leków w celu leczenia biegunki. W rzeczywistości większość przypadków biegunki ustępuje bez leczenia. Jeśli jednak zajdzie taka potrzeba, dostępnych jest kilka sposobów postępowania. Jak leczyć biegunkę podczas ciąży? Warto skorzystać z poniższych wskazówek:

• Daj sobie czas – Większość przypadków biegunki ustąpi w ciągu kilku dni. Często dzieje się tak, gdy biegunka jest wynikiem zatrucia pokarmowego, wirusa lub bakterii. W tym czasie koniecznie należy zachować odpowiednie nawodnienie.

• Sprawdź swoje leki – Jeśli przyjmuje się jakieś leki powoduje biegunkę, z czasem organizm może być w stanie się do nich przyzwyczaić, a biegunka może ustać. Jeśli nie, porozmawiaj o tym problemie ze swoim lekarzem.

• Skontaktować się z lekarzem – Umów się na wizytę u lekarza, jeśli biegunka w ciąży nie ustąpi po dwóch lub trzech dniach. Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i może pobrać krew, aby ustalić, co jest przyczyną problemu.

• Unikaj problematycznych potraw – Niektóre grupy pokarmowe mogą nasilać biegunkę. Unikaj wysokotłuszczowych, smażonych i pikantnych potraw, mleka i produktów mlecznych oraz produktów bogatych w błonnik.

Będąc w ciąży nie należy stosować dostępnych bez recepty leków przeciwbiegunkowych bez konsultacji z lekarzem. Tego rodzaju leki mogą nie być bezpieczne.

Biegunka a nawodnienie

W przypadku biegunki ważne jest, aby zachować właściwe nawodnienie. Wodne i luźne ruchy jelit usuwają dużo płynu z organizmu, co należy uzupełnić. Odwodnienie może nastąpić szybko i być bardzo poważne, szczególnie dla kobiet w ciąży.

Nawet jeśli nie ma problemów z trawieniem, kobiety w ciąży potrzebują więcej wody niż w innym okresie życia.

Warto pić wodę, aby zastąpić utracone podczas biegunki płyny. Picie soków i bulionu pozwala zastąpić niektóre elektrolity, witaminy i minerały, których potrzeba organizmowi do prawidłowego funkcjonowania. Przede wszystkim woda pomoże uzupełnić utracone płyny, sok pomoże uzupełnić poziom potasu, a bulion pomoże uzupełnić sód.

Kiedy udać się do lekarza?

Jeśli biegunka w ciąży jest spowodowana przez bakterie lub pasożyty, może być konieczne zastosowanie antybiotyków. Jeśli biegunkę powoduje wirus, antybiotyki nie pomogą. Jeśli biegunka nie ustąpi samodzielnie, trzeba skonsultować się z lekarzem, aby ustalić jej przyczynę i zastosować odpowiednie środki.

Długotrwała biegunka może powodować odwodnienie. Jeśli biegunka trwa dłużej niż dwa lub trzy dni, zawsze skontaktuj się z lekarzem, gdyż ciężkie odwodnienie powoduje powikłania ciąży. Objawy odwodnienia obejmują:

• ciemnożółty mocz,
• suche, lepkie usta,
• pragnienie,
• zmniejszona produkcja moczu,
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• zawroty.

Możesz zapobiec odwodnieniu podczas ciąży, pijąc co najmniej 2,5 litra wody każdego dnia.

Biegunka podróżnika podczas ciąży

Biegunka podróżnika jest powszechną chorobą infekcyjną, która często dotyka podczas wyjazdowych urlopów i wakacji. Pojawia się ona zwykle w ciągu tygodnia podróży, ale może rozpocząć się w dowolnym jej momencie. Obszary podwyższonego ryzyka to przede wszystkim kraje rozwijające się w Ameryce Południowej, Afryce, Azji i na Bliskim Wschodzie. Głównym powodem biegunki podróżniczej jest spożywanie zanieczyszczonej żywności lub wody.

Jeśli będziesz podróżować w czasie ciąży, trzeba uniknąć biegunki podróżnej. Oto sposoby na zachowanie ostrożności podróży:

• unikanie wody z kranu – nie należy jej pić, stosować do mycia zębów ani nie spożywanie wytworzonych z niej kostek lodu,
• unikanie produktów spożywczych od sprzedawców ulicznych,
• unikanie niemytych warzyw i owoców,
• unikanie otoczenia o nieodpowiednich warunkach sanitarnych.

Jeśli podczas ciąży wystąpi biegunka, należy pić większe ilości płynów, aby uniknąć odwodnienia.

Źródła:

Dehydration during pregnancy: Signs, symptoms, and prevention. (n.d.). americanpregnancy.org/pregnancy-complications/dehydration-pregnancy/

Diarrhea. (2016). digestive.niddk.nih.gov/ddiseases/pubs/diarrhea/

Mayo Clinic Staff. (2016). Diarrhea. mayoclinic.org/diseases-conditions/diarrhea/basics/causes/con-20014025

Mayo Clinic Staff. (2017). Water: How much should you drink every day? mayoclinic.org/healthy-lifestyle/nutrition-and-healthy-eating/in-depth/water/art-20044256?pg=2

Mayo Clinic Staff. (2018). Dehydration. mayoclinic.org/diseases-conditions/dehydration/basics/symptoms/con-20030056

Ochoa B, et al. (2012). Diarrheal diseases — acute and chronic. patients.gi.org/topics/diarrhea-acute-and-chronic/

Artykuł Biegunka w ciąży – Przyczyny i leczenie pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Na wstępie warto pamiętać, że każda kobieta jest inna pod względem długości i przepływu cyklu, pozycji szyjki macicy, siły dna miednicy, i wielu innych cech, których lista jest bardzo długa. Postępowanie zgodnie z poniższymi sugestiami powinno jednak pomóc w zapobiegnięciu lub rozwiązywaniu większości problemów. Dzięki nim kubeczek menstruacyjny powinien spełnić pokładane w nim oczekiwania i stanowić bardzo interesującą alternatywę dla tamponów i podpasek.

Kubeczek menstruacyjny – Najważniejsze wskazówki

Nie należy spodziewać się, że za pierwszym razem będzie się umiało idealnie włożyć i wyjąć kubeczek menstruacyjny, a także bezproblemowo z niego korzystać. Doświadczenie pokazuje, że przyzwyczajenie się do jego używania wymaga trochę praktyki, ale wyniki zawsze są tego warte! Można rozważyć równoczesne noszenie wkładki higienicznej przez kilka pierwszych cykli, dopóki nie będzie się pewną, czy wszystko jest w porządku.

Nie zaleca się jednak używania miseczki menstruacyjnej w czasie trwania połogu, ponieważ może to zwiększyć ryzyko infekcji.

Jeśli kubeczek menstruacyjny ma prawidłowy rozmiar i jest dobrze włożony:

• nie powinno się go czuć w sobie,
• nie powinno dochodzić do żadnych wycieków,
• żadna część kubeczka nie powinna wystawać z kanału pochwy.

Aby prawidłowo wykorzystywać miseczkę menstruacyjną warto skorzystać z poniższych wskazówek.

1. Przeczytaj instrukcję

Upewnij się, że dokładnie przeczytałaś instrukcję dołączoną do kubeczka, przed jego pierwszym użyciem. Może się to wydawać oczywiste, ale wiadomo, że wielu z nas jest tak podekscytowanych nowym zakupem, że po prostu staramy się z niego korzystać intuicyjnie.

Należy poznać wszystkie techniki wkładania i wyjmowania kubeczka, by móc sprawdzić, która będzie najbardziej odpowiednia. W przypadku wszystkich kubeczków menstruacyjnych należy używać ich wyłącznie zgodnie z zaleceniami i zawsze czytać etykietę. Jeśli podczas ich używania wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem.

2. Zrelaksuj się

Wkładanie kubka menstruacyjnego będzie łatwiejsze, gdy będziesz zrelaksowana. Wypróbuj go po raz pierwszy, gdy nie masz jeszcze miesiączki. Jeśli masz trudności z wkładaniem lub usuwaniem, przynajmniej nie będziesz mieć do czynienia z szalejącymi hormonami, krwią i stresem jednocześnie. Nie pozostawiaj kubeczka w pochwie na dłużej, niż to konieczne. Po prostu spróbuj go włożyć, pospacerować, a następnie wyjąć.

3. Zwilżyć swój kubeczek menstruacyjny

Łatwiej jest włożyć kubeczek, gdy jest mokry. Z tego powodu można zwilżyć wejście do pochwy za pomocą wody lub smaru na bazie wody, a także obrzeża miseczki. Wiele kobiet uważa, że ​​pomocne jest nauczenie się, jak wkładać miseczkę pod prysznicem.

4. Uzyskaj właściwy kąt

Nie wkładaj kubeczka menstruacyjnego pod kątem prostym (pionowym). Aby go prawidłowo usadowić, należy go włożyć do pochwy pod kontem 45º. Skieruj go w stronę podstawy kręgosłupa. Przykucnięcie z rozłożonymi kolanami jest często dobrym sposobem na prawidłowe włożenie kubeczka. Nie należy go dalej wsuwać, gdy koniec trzonu nie będzie już widoczny.

5. Zapewnij prawidłowe zassanie

Aby kubeczek menstruacyjny nie wypadł musi osiągnąć dobre uszczelnienie przyssawkowe wokół ściany pochwy. Po włożeniu należy ją nieco otworzyć, aby doszło do uszczelnienia. Niektóre kobiety czują zassanie, a inne nie.

Delikatnie przeciągnij palcem po podstawie kubeczka. Jeśli wydaje się płaski lub zgnieciony w dowolnym miejscu, prawdopodobnie nie otworzył się prawidłowo. Chwyć jego podstawę i spróbuj go obrócić o 360 stopni. Jeśli to nie zadziała, wyjmij go i spróbuj ponownie. Możesz także spróbować wykonać kilka ćwiczeń dna miednicy, które mogą pomóc w ustaleniu właściwej uszczelnienia.

6. Utrzymuj kubeczek niezbyt głęboko

Wiele kobiet popełnia błąd, umieszczając kubeczek menstruacyjny zbyt wysoko w pochwie. Powinien siedzieć nisko w pochwie (poniżej tamponu), a najlepiej nie nad otworem szyjki macicy. Koniec powinien znajdować się nie dalej niż 1 cm od otworu pochwy. Nic nie powinno wystawać, ale nie powinno być zbyt głęboko.

W niektórych przypadkach kubeczek menstruacyjny może unieść się wyżej, a następnie osiąść we własnej pozycji. Nie przejmuj się tym, oznacza to, że może być konieczne sięgnięcie nieco dalej, aby go usunąć. Jeśli ułoży się naprzeciwko szyjki macicy, możesz jednak odczuwać dyskomfort. W takim wypadku spróbuj ponownie włożyć kubek.

7. Częściowo włóż, a następnie otwórz

Inną wskazówką jest włożenie tylko pierwszej części kubeczka, a następnie spróbowanie otwarcia go dokładnie w kanale pochwy. Po otwarciu można spróbować delikatnie popchnąć go do właściwej pozycji.

8. Przytnij trzon

Trzon kubeczka menstruacyjnego nie powinien wystawać poza pochwę ani drażnić warg sromowych. Niektóre kobiety, które krótką niską szyjkę macicy, mogą stwierdzić, że tak się dzieje. Aby temu zaradzić, po prostu należy przyciąć koniec kubeczka na taką długość, aby nie stanowiło to problemu.

Uwaga: NIE przycinaj końca, dopóki nie będziesz w stanie łatwo wyjąć kubeczka. Przycinaj nie więcej niż pół cm na raz i spróbuj ponownie go włożyć, aby sprawdzić, czy jest wygodniejszy.

9. Usuń poprawnie

Wyciągając kubeczek nie ciągnij za rdzeń! Użyj trzonu po prostu jako wskazówki do znalezienia podstawy miseczki.

Jeśli kubeczek jest trudny do osiągnięcia, spróbuj zepchnąć go do kanału pochwy.
Jeśli jest śliski i trudno go chwycić, gdy próbujesz go wyjąć, możesz użyć chusteczki, aby wytrzeć jego podstawę przed wyciągnięciem.

10. Wybierz odpowiedni rozmiar

Często problemy z przeciekami lub dyskomfort mogą wynikać z nieodpowiedniego rozmiaru. Upewnij się, że dokładnie przeczytałaś wytyczne dotyczące doboru kubeczka menstruacyjnego dla konkretnej marki, aby upewnić się, że zapewni prawidłowe uszczelnienie zasysając się wokół ściany pochwy.

Miseczka menstruacyjna a dbanie o higienę

Zawsze należy pamiętaj, aby dokładnie wysterylizować miseczkę menstruacyjną przed jej przed pierwszym. W tym celu należy postąpić zgodnie z instrukcją lub przez 5 minut trzymać ją we wrzątku, jednak w taki sposób, aby nie dotykała dna naczynia. Na rynku dostępne są specjalnie zaprojektowane do tego kubeczki.

Sterylizacja jest przede wszystkim wymagana:

• przed pierwszym użyciem,
• na początku okresu,
• po zakończeniu okresu.

Podczas trwania miesiączki kubeczek menstruacyjny czyścić papierem toaletowym lub pod bieżącą wodą. Po opróżnieniu i oczyszczeniu można go ponownie aplikować.

Stosując miseczkę menstruacyjną należy także pamiętać, że:

• nie można pożyczać jej innej kobiecie,
• nie należy wyciągać jej każdorazowego podczas wypróżniania się lub oddawania moczu,
• nie należy stosować jej w przypadku przejścia syndromu wstrząsu toksycznego (TSS),
• nie należy uważać jej za formę zabezpieczenia przed ciążą lub chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Jeden kubeczek menstruacyjny może posłużyć nawet kilka lat, dlatego w dłuższej perspektywie jest rozwiązaniem bardziej ekonomicznym i ekologicznym

Artykuł Kubeczek menstruacyjny – Porady i wskazówki pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Ból brzucha w ciąży to dość często występująca dolegliwość, która może wynikać z normalnego przebiegu ciąży. Czasami również powodować go mogą silne bodźce, np. orgazm podczas uprawiania seksu. Za mniej groźne przyczyny należy także uznać kłopoty trawienne, takie jak zaparcia, gazy i wzdęcia, którym można dość skutecznie zapobiegać stosując odpowiednią dietę i trzymając się zdrowego stylu życia. Bez wątpienia jednak, niektóre objawy bólowe powinny wzbudzić niepokój i skłonić do jak najszybszej wizyty u lekarza. Niepokojące mogą być przede wszystkim towarzyszące bólowi plamienia lub krwawienia z pochwy, zawroty głowy i omdlenia, gorączka, a także nudności i wymioty oraz dyskomfort podczas oddawania moczu.

Samodzielne ustalenie, czy ból brzucha w ciąży ma poważne podłoże, czy nie, może być jednak trudne. Z tego powodu nie należy bagatelizować żadnych niezidentyfikowanych i przedłużających się dolegliwości tego rodzaju. W razie wzbudzenia jakiś podejrzeń i niepokoju zawsze warto skorzystać z konsultacji lekarskiej.

Co może powodować ból brzucha w ciąży?

Dolegliwości bólowe brzucha podczas ciąży mogą przybierać bardzo różną charakterystykę i uciążliwość. Z uwagi na znaczne zmiany hormonalne i ucisk macicy z płodem na niektóre organy, bardzo często wynika on z osłabienia pracy układu trawiennego. W bardziej zaawansowanej ciąży mogą także pojawić się pewne skurcze, które przygotowują organizm do przyszłego porodu. Najczęściej także bardzo trudno jest samodzielnie określić przyczynę bólu i wyeliminować te niebezpieczne dla zdrowia i życia. Poniżej przedstawiamy najczęściej występujące przyczyny i objawy z jakimi można się spotkać.

Ból brzucha w ciąży z powodu wzdęcia

Gromadzące się w brzuchu gazy mogą powodować rozdzierający ból brzucha, niezależnie od ciąży. Może on utrzymywać się w jednym miejscu lub przemieszczać po brzuchu, plecach i klatce piersiowej.

Według niektórych źródeł kobiety doświadczają więcej problemów ze wzdęciami podczas ciąży z powodu zwiększonego poziomu progesteronu. Progesteron powoduje rozluźnienie mięśni jelitowych i wydłuża czas potrzebny na przejście pokarmu przez układ trawienny. Pokarm pozostaje w jelicie grubym dłużej, co pozwala na wytworzenie większej ilości gazów i wzdęcia.

Wraz z postępem ciąży, powiększająca się macica wywiera dodatkowy nacisk na narządy, co może jeszcze bardziej spowolnić trawienie i pozwolić na nagromadzenie się gazów, powodując wzdęcia i ból brzucha.

Leczenie

Jeśli ból brzucha jest spowodowany przez wzdęcia, powinien on dobrze reagować na zmiany stylu życia. Warto przede wszystkim spróbować jeść kilka małych posiłków w ciągu dnia i pić dużo wody.

Odpowiednio dobrane do kalendarza ciąży ćwiczenia mogą również pomóc w trawieniu. Warto zidentyfikować rodzaje żywności, która wyzwalają więcej gazów, i ich unikać. Smażone i tłuste potrawy, a także fasola i kapusta są częstymi winowajcami. Warto również unikać również wszystkich napojów gazowanych.

Ból brzucha w ciąży z powodu więzadła okrągłego

Istnieją dwa duże okrągłe więzadła, które  podtrzymują macicę. Gdy macica rozciąga się w trakcie rozwoju ciąży, aby pomieścić rosnące dziecko, więzadła muszą się rozciągnąć. Może to powodować ostry lub tępy ból brzucha, bioder lub pachwiny.

Bardzo często zmiana pozycji, kichanie lub kaszel mogą wywoływać ból więzadła okrągłego. Zwykle dzieje się to w drugiej połowie ciąży.

Leczenie

Aby zmniejszyć lub wyeliminować ból brzucha w ciąży, spowodowany więzadłem okrągłym, warto wyćwiczyć powolne wstawanie, gdy się siedzi lub leży. Jeśli czuje się, że nadchodzi kichnięcie lub kaszel, warto zgiąć się w biodrach, co może pomóc zmniejszyć nacisk na więzadła.

Codzienne rozciąganie jest również skuteczną metodą zmniejszania bólu więzadeł okrągłych.

Ból brzucha w ciąży z powodu zaparcia

Zaparcia są bardzo często występującym problemem u kobiet w ciąży. Wahania hormonów, dieta pozbawiona płynów lub błonnika, a także brak ćwiczeń fizycznych, suplementy z zawartością żelaza lub ogólny niepokój, mogą prowadzić do tego rodzaju objawów. Zaparcia mogą powodować silny ból brzucha, często opisywany jest jako skurcz lub ostry i przeszywający.

Leczenie

Przede wszystkim warto spróbować zwiększyć ilość błonnika w diecie. Pomocne może być również zwiększenie ilości płynów. Kobiety w ciąży powinny pić co najmniej 8 do 10 szklanek wody dziennie. Należy jednak zawsze skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem jakiegoś farmakologicznego zmiękczacza stolca. Niektóre środki zmiękczające stolec nie są zalecane podczas ciąży.

Skurcze przepowiadające

Skurcze przepowiadające, znane również jako Braxtona-Hicksa często nazywane są także fałszywymi lub ćwiczebnymi. Występują one, gdy mięśnie macicy kurczą się do dwóch minut. Skurcze tego rodzaju nie są oznaką porodu, a występuję nieregularne i dość nieprzewidywalne. Mogą powodować ból i niekomfortowy ucisk, ale są normalnym etapem przebiegu zdrowej ciąży. Skurcze przepowiadające często występują w trzecim trymestrze ciąży. W przeciwieństwie do skurczów porodowych, skurcze te nie stają się z czasem coraz bardziej bolesne lub częstsze.

Zespół HELLP

Zespół HELLP to nazwa akronimowa trzech objawów, czyli hemolizy, podwyższonych enzymów wątrobowych i niskiej ilości płytek krwi. Stanowi on zagrażającą życiu komplikację ciąży, której nigdy nie należy lekceważyć.

Nie jest jasne, co powoduje HELLP, ale niektóre kobiety rozwijają ten stan po otrzymaniu diagnozy przedrzucawkowej. Według źródeł amerykańskich nawet od 5 do 8% kobiet może dotykać stan przedrzucawkowy, a wśród 15% z nich rozwija się zespół HELLP.

Kobiety bez stanu przedrzucawkowego mogą również zostać dotknięte tym poważnym stanem. HELLP występuje częściej w pierwszych ciążach.

Ból brzucha w prawej górnej ćwiartce może być objawem HELLP. Inne objawy to:

• ból głowy,
• zmęczenie i złe samopoczucie,
• nudności i wymioty,
• rozmyty obraz,
• wysokie ciśnienie krwi,
• obrzęk,
• krwawienie.

Jeśli odczuwa się ból brzucha w ciąży, któremu towarzyszy którykolwiek z tych dodatkowych objawów HELLP, niezwłocznie należy zgłosić się do lekarza. Jeśli HELLP nie zostanie natychmiast leczony, mogą wystąpić niebezpieczne komplikacje, a nawet śmierć.

Inne powody do niepokoju

Ból brzucha podczas ciąży może być również oznaką innych, poważniejszych stanów zdrowotnych. Obejmują one:

• poronienie,
• ciążę pozamaciczną,
• uszkodzenie łożyska,
• stan przedrzucawkowy,

Wszystkie te stany wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.

Stany niezwiązane bezpośrednio z ciążą mogą również powodować ból brzucha. Obejmują one:

• kamienie nerkowe,
• infekcje dróg moczowych (ZUM),
• kamienie żółciowe,
• zapalenie trzustki,
• zapalenie wyrostka robaczkowego,
• niedrożność jelit,
• alergie pokarmowe lub wrażliwości,
• wrzód trawienny,
• wirusowa infekcja żołądka.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli bólowi towarzyszy którakolwiek z poniższych objawów:

• gorączka lub dreszcze,
• krwawienie z pochwy lub plamienie,
• wydzielina z pochwy,
• powtarzające się skurcze,
• nudności lub wymioty,
• zawroty głowy,
• ból lub pieczenie podczas oddawania moczu lub po nim.

Podsumowanie

Rozważając, czy ból brzucha jest niegroźnym wzdęciem czy czymś poważniejszym, pamiętaj o wszystkich tych informacjach. Zdarza się jednak, że silny ból może być związany z nadmiarem gazów, jednak powinien ustąpić w dość krótkim czasie.

Czasami można połączyć epizod bólowy z czymś, co się zjadło lub stresującą sytuacją.  Nie powinna jednak temu towarzyszyć gorączka, wymioty, krwawienie ani inne poważne objawy. Bóle gazowe nie stają się z czasem dłuższe, silniejsze i systematyczne, które mogą np. oznaczać przedwczesny poród.

W razie wątpliwości zawsze należy zwrócić się do lekarza o poradę. Okres ciąży wymaga zachowania szczególnej ostrożności i dbałości o zdrowie.

Źródła:

Gas. (2016). marchofdimes.org/pregnancy/gas.aspx

HELLP syndrome. (2015). preeclampsia.org/health-information/hellp-syndrome

Murry MM. (2013). Pregnancy week by week: Pregnancy and you blog: Gas in pregnancy: Why it happens, what to do. mayoclinic.org/healthy-lifestyle/pregnancy-week-by-week/expert-blog/gas-in-pregnancy/bgp-20055810

Murry MM. (2014). Pregnancy week by week: Pregnancy and you blog: Round ligament pain: Understanding this pregnancy complaint. mayoclinic.org/healthy-lifestyle/pregnancy-week-by-week/expert-blog/round-ligament-pain/bgp-20111536

Pregnancy: Body changes and discomforts: Constipation. womenshealth.gov/pregnancy/youre-pregnant-now-what/body-changes-and-discomforts

Pregnancy: Staying healthy and safe: When to call the doctor. (2017). womenshealth.gov/pregnancy/youre-pregnant-now-what/staying-healthy-and-safe

Tobah YB. (2017). Pregnancy week by week: Pregnancy and you blog: Is it safe to take stool softeners to treat pregnancy constipation? mayoclinic.org/healthy-lifestyle/pregnancy-week-by-week/expert-answers/pregnancy-constipation/faq-20058550

True vs false labor. (2016). my.clevelandclinic.org/health/articles/true-vs-false-labor

Artykuł Ból brzucha w ciąży – Przyczyny i leczenie pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.

Według niektórych źródeł osoba dorosła średnio puszcza gazy ok. 18 razy dziennie, co przekłada się mniej więcej na 4 litry objętości. Można zatem uznać, że wzdęcia są normalnym efektem ubocznym procesów trawienia. Niekiedy jednak zaobserwować można nadmiar gazów, które powodują spory dyskomfort. Bardzo często ma to miejsce w trakcie trwania ciąży.

W tym artykule omówiono przyczyny powstawania gazu w różnych fazach ciąży, a także domowe sposoby leczenia i zapobiegania wzdęciom i wynikającym z nich bólom brzucha. Wskazano również, kiedy ból brzucha w ciąży może być powodem do niepokoju.

Czy wzdęcia w ciąży są normalne?

Tworzenie się gazów ma miejsce niezależnie od tego, czy jest się w ciąży, czy nie. Ciąża jednak powoduje istotne zmiany w organizmie, które utrudniają prawidłową pracę układu trawiennego, powodując często silne wzdęcia i ból brzucha. Odpowiedzialne za to są m.in. hormony ciążowe oraz zmiany fizyczne, takie jak zwiększona macica i rosnący płód.

Kobiety w ciąży często odczuwają nadmiar gazu oprócz porannych mdłości i zmęczenia. Powstałe gazy mogą powodować nieprzyjemne wzdęcia, skurcze i bóle brzucha. Dopóki jednak nie są to dolegliwości zbyt silne i nie towarzyszą im inne objawy, nie powinny budzić większego niepokoju. Warto jednak zmienić nieco swoje nawyki żywieniowe i lepiej dostosować swój styl życia do zachodzących zmian w organizmie. Powinny one dość skutecznie złagodzić objawy i poprawić codzienny komfort życia.

Przyczyny wzdęć podczas ciąży

W czasie ciąży ciało kobiety przechodzi wiele zmian, zarówno fizycznych, jak i hormonalnych. Niektóre z nich mogą powodować większa ilość wytwarzanych gazów i powodować wzdęcia. Wzdęcia w ciąży mogą obejmować łagodny dyskomfort lub silny ból w jamie brzusznej, plecach i klatce piersiowej. Kobieta w tym czasie może również odczuwać skurcze żołądka lub jelit. Wiele przyczyn takiego stanu zależy jednak od zaawansowania ciąży.

Wczesna ciąża

W pierwszym trymestrze ciąży kobiecy organizm przechodzi drastyczne zmiany hormonalne. Poziomy hormonów żeńskich, a mianowicie progesteron i estrogen, znacznie zwiększają swoje poziomy, aby zagęścić wyściółkę macicy i przygotować organizm na rosnący płód. Działają w następujący sposób:

• Progesteron rozluźnia mięśnie ciała, w tym jelit. W miarę rozluźniania jelit układ trawienny znacznie zwalnia, co może powodować wzdęcia.
• Podwyższony poziom estrogenu może powodować, że organizm zacznie oszczędzać wodę i gaz. Może to powodować dyskomfort i ból w jamie brzusznej.

Późna ciąża

Podczas drugiego i trzeciego trymestru objawy ciąży, takie jak poranne mdłości i zmęczenie, stopniowo zanikają, a macica zmienia swoją pozycję, aby pomieścić rosnący płód.

Gdy macica się rozszerza, wywiera nacisk na otaczające narządy, powodując problemy trawienne, takie jak zaparcia i nadmiar gazu. Może to powodować nieprzyjemne wzdęcia i bóle brzucha.

Źródła:

About preeclampsia. (2019). preeclampsia.org/health-information/about-preeclampsia

Body changes and discomforts: Constipation. (2018). womenshealth.gov/pregnancy/youre-pregnant-now-what/body-changes-and-discomforts

HELLP syndrome. (2019). preeclampsia.org/about-us?id=57

Raines, D. A., & Cooper, D. B. (2018). Braxton Hicks contractions. Treasure Island, FL. StatPearls. ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK470546/

Shi, W., et al. (2015). Epidemiology and risk factors of functional constipation in pregnant women. ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4514689/

Verghese, T. S., et al. (2015). obgyn.onlinelibrary.wiley.com/doi/pdf/10.1111/tog.12179

Artykuł Wzdęcia w ciąży – Objawy, przyczyny i leczenie pochodzi z serwisu Ciąża, poród, laktacja, zdrowie i wychowanie dziecka.