راز سر به مُهر

چهارپاره – 57

2012-01-25T12:52:00.000+03:30

(1)

یک بنده خدایی سال ها قبل گفته بود: «من شک می کنم، پس هستم». او منظور بدی نداشت؛ داشت راهی باز می کرد توی دل فلسفه. امروز ما، در پس ِ اعصار، 105 سال بعد از انقلاب مشروطه و 33 سال بعد از انقلاب اسلامی، رسیده ایم به این که «من انتقاد می کنم، پس نیستم».
.

(2)

پول ملی در کمتر از یک ماه تقریبا نیمی از ارزش خود را از دست داده و در حالی که معاون فرهنگی و تبلیغات سپاه در آمل گفته: «در شرایط فعلی جمهوری اسلامی ایران حتی می تواند شرایط اداره اقتصادی دنیا را که اکنون آمریکا و اروپا در آن دست وپا می زنند، در دست بگیرد و آن را مدیریت کند»، سیمای جمهوری اسلامی هم در بخش خبری پربیننده ترین شبکه خود (شبکه سه)، با در صدر قرار دادن خبر پخت آش نذری شش تنی، در اخبار خارجی اش طعنه می زند که از اعتراض های مردمی در سوییس عکس زیادی مخابره نشده

(3)

یازده ماه قبل، اوایل اسفند یک اتوبوس دریایی در فاصله کمی بعد از جدا شدن از اسکله شهید حقانی در بندرعباس به لاشه یک قایق (کشتی) خورد و داشت غرق می شد که نجاتش دادند. اسکله را بدون لایرونی افتتاح کرده بودند و خدا به همه آن 110 نفر و خانواده هایشان رحم کرد. ناخدای کشتی وقتی حالش جا آمد به نشریات گفته بود که اگر امکانات نجات داشتند، کار نجات خیلی راحت تر انجام می شد؛ بی خیال لایروبی حتی. و همه چیز فراموش شد ... و حالا، چند هموطن از مشهد ِ سرد کوبیده و آمده اند تا جزایر زیبای هرمزگان ِ گرم را ببینند. یک مایلی جزیره هرمز، و در حالی که بندرعباس را از آن فاصله با عینک آفتابی در شب هم می شود دید، دچار سانحه، و اکثرا غرق و کشته می شوند. به گفته شاهدان، تمام شدن سوخت قایق در هوای طوفانی، اعزام دیر گروه های امداد و نجات و نبودن جلیقه نجات به اندازه کافی، علت مرگ این معلمان مشهدی بوده. ‏هر چند که در همان دقایق اولیه سانحه تیم و شناور ناجی بنادر و دریانوردی هرمزگان در صحنه حضور پیدا کرد اما ۱۷ نفر از ۲۲ سرنشین در «حضور» این تیم به همراه شناور به زیر آب رفتند ... و همه چیز فراموش می شود؛ شک نکنید

(4)

کاری که گلشیفته کرد، فارغ از این که بد یا خوب بود، «مهم» بود. کاری که گلشیفته کرد، اما جزیی از یک کل بود، در امتداد همان خطی که خیلی ها، به خصوص در این چند سال اخیر و به ویژه بعد از انتخابات خرداد 88، روی آن راه می روند؛ خط «صراحت» و البته «جدایی»؛ جدایی بیشتر هر دو سوی یک مرز از ارزش های مورد حمایت سوی دیگر. اگر که حامیان نظام بی تعارف و با صراحت، تا حد نابودی، به مهم ترین تشکل سینماگران حمله می کنند، از توفیق «جدایی نادر از سیمین» در گلدن گلوب رسما ناراحت می شوند، طعنه و تهمت نثار می شود به مجید مجیدی و ابراهیم حاتمی کیا و رضا میرکریمی، که گل های سر سبد کارگردانان مورد ستایش دیروز ِ نظام بودند، جشنواره فیلم فجرشان را با تقدیر و تشویق ویژه از جمال شورجه ای که بی ادبانه به منتقدان انحلال خانه سینما تاخت، آذین می بندند، ده نمکی و سلحشور را با اهرم رانت قاطی کارگردان ها می کنند و وولوم آزادی بیان این دومی را بالاتر هم می برند، در سوی دیگر، فیلم ِ دوم ِ کارگردان «پایان نامه»، که زیر ضرب رانت دولتی برای تخریب جنبش سبز ساخته شد، بی بازیگر می ماند، فرمان آرا سیمرغ های بلورین خود را پس می دهد و رسید می گیرد، پیروزی فیلم اصغر فرهادی در یک جشنواره معتبر تبدیل به بهانه شادی بزرگ اهالی سینما می شود و آن سو تر گلشیفته، به یکی از مهم ترین ارزش های مورد ستایش و عبادت آن ها می تازد. این جدایی ها، با کم و زیادش، فقط در یک فقره مقوله «سینما»ست و چون «سینما» به توده مردم نزدیک تر و خبرهایش پرطرفدار است، این خط «صراحت در جدایی» چنین وسیع رخ می نماید ... این گسل در حال بزرگ و بزرگ تر شدن است؛ با سرعت زیاد، همه جا.

پی نوشت برای پاره چهارم که قرار بود همه پاره چهارم باشد!: «میم» عشق ابدی «محمود» بود؛ در «درخت گلابی» ِ داریوش مهرجویی با داستانی از گُلی ترقی. فصل تابستان این فیلم، به گمان برخی، یکی از بهترین عاشقانه های سینمایی ایران است. «میم» می رود و «محمود» می ماند و ... تا آخر. جایی که «محمود» سال ها بعد برگشته به همان باغ روزهای نوجوانی اش، و نمی تواند بنویسد. و درخت گلابی قهر کرده و بار نداده ... فوق العاده است. از یاد نرفتنی. دوست داشتنی. خاطره شدنی. به ذهن سپردنی. گاهی حتی بهانه بغضی شاید ... همان بار اولی که سال 76 یا 77 توی سینما دیدمش، رفت توی صدر فیلم های دوست داشتنی ام! ... «میم» را گلشیفته فراهانی بازی کرده بود؛ در اولین حضور سینمایی اش وقتی هنوز 14 سال بیشتر نداشت ... گلشیفته حالا جای ِ خودش، واقعا رفته ... چند روز قبل که عکس نیمه برهنه اش منتشر شد، خیلی سر و صدا شد: له، علیه ... من به جمع بندی نرسیدم اما! فقط مطمئن شدم اتفاق مهمی افتاده و هنوز «درخت گلابی» را خیلی دوست دارم

رحم را تحریم نکنیم

2012-01-24T11:48:00.000+03:30

اتفاقات امسال در عرصه سیاسی داخل کشور، یعنی دقیقا بعد از تدارک بازی «جریان انحرافی»، بیشتر و واضح تر از همیشه نشان داد که باندهای سیاسی حاکم بر مقدرات کشور (کراهت دارم از «جناح» خواندن شان، که شبیه «بال پرواز» تصور شوند)، تنها به حریم حرم قدرت خود «رحم» کرده اند و می کنند. حالا که اوضاع اقتصادی با شتابی پیش بینی نشده رو به وخاومت گذاشته، و حتی سخن از قحطی در شش ماه آینده به میان آمده(+)، باید که بیشتر حواس مان به آن هایی باشد که بیشتر به گرسنگی نزدیک شده اند، رحم مان بیشتر شود. از کمک به کمیته امداد نمی گویم که ماه های مانده به انتخابات سال 88 نشان داد «صدقات» چطور مایه طول عمر «اصولگرایان»ی می شود که وطن را به این جا رسانده اند. اگر سازمان های خیریه و کمک رسانی مطمئن و درستکاری، و اگر خانواده آبرومند بی بضاعتی سراغ داریم، به یکدیگر معرفی کنیم ... نوبت است که «رحم» کنیم، بیشتر از همیشه.

کاریکاتور / کارتون – 97

2012-01-24T09:03:00.004+03:30

کاری از عليرضا باقري، كاريكاتوريست ناشنواي گرگاني

کاریکاتورهای بیشتر را اینجا(+) ببینید.

عکس سیاه و سفید – 97

2012-01-23T08:11:00.001+03:30

KlaraRajnai Photography

2012-01-21T12:06:00.000+03:30

مادرم مي گفت

پروانه مي پرد

و بر گلبرگ

سايه دريغ به جای مي ماند

و من گفته بودم

افسوس

که سايه افسوس

به هيچ پروانه ای شبيه نيست

پياده / کمال رفعتي صفا

ماجراهای رهبر اسبق کره شمالی و رفیقدوست

2012-01-18T16:12:00.000+03:30

شروع - «سالها قبل كه خود با كيم ايل سونگ رهبر اسبق كره شمالي در اوايل پيروزي انقلاب ملاقات داشتم او نيز مي گفت من از اسلام چيز زيادي نمي دانم ولي مي ديدم كه همه كشورهاي اسلامي اسير امريكا هستند و كشور شما هم از اين قاعده مستثني نبود ولي با قيام امام و اسلام خاصي كه او مطرح كرد از پيروزي شما بر آمريكا شگفت زده شدم و اظهار تمايل كرد كه از اسلام امام و مخصوصاً از مساله حكومت اسلامي بر مبناي ولايت فقيه اطلاعاتي پيدا كند» ... چند روز قبل؛ محسن رفیقدوست(+)

پایان - «... آقای محسن رفیقدوست از کره شمالی برگشته ولی نتوانسته است راه اندازی اِندیوزر را برای موشک های چینی بگیرد. پیغام رهبر کره را برای من آورده که یک کشتی نفت خواسته است» ... هاشمی رفسنجانی، شش مهر 64

چهارپاره – 56

2012-01-18T08:47:00.001+03:30

(1)

پنج سال از شروع جنگ گذشته. میانه سال 64 است؛ 26 سال قبل. عراق عزم اش را جزم کرده که صادرات نفت ایران را متوقف کند. مدام کشتی ها و اسکله های نفتی خارک را بمباران می کند. ایران تهدید به بستن تنگه هرمز کرده. ریگان گفته که آمریکا متعهد به باز نگهداشتن تنگه هرمز است. شوروی با دخالت آمریکا مخالفت کرده. مقامات مصاحبه و تهدید به بستن تنگه هرمز می کنند ولی در اندرونی مخالفت های جدیی می شود. دقت عراق در زدن اهداف در خارک خیلی بالا رفته. غیر از نظامیان و نفتی ها، همه خارک را ترک کرده اند. روحیه ها ضعیف است

(2)

امام خمینی بر دفاع از خارک تاکید می کند. قرار می شود آقای «الف» شخصا به خارک برود. روحیه بدهد. نیازها را برآورد و دستورهای لازم را در جا ابلاغ کند. با وجود مرکزیتی که آقای الف در قضیه فرماندهی جنگ دارد، حضور وی در منطقه و احتمال آسیب دیدن اش، خطرناک ارزیابی می شود

(3)

یک روز قبل از سفر آقای الف به خارک، آقای «ب» به او زنگ می زند. می گوید: «به خاطر خطرها، فردا به خارک نروید، من به جای شما می روم» ... آقای الف، نمی پذیرد. می رود ... در مدت حضور وی در خارک، دو بار وضعیت قرمز می شود ... جنگ ادامه دارد؛ تا سه سال بعدش هم

(4)

آقای «الف»، رفسنجانی بود و آقای «ب» میرحسین، بعضی ها آن روز حتی آقای "ی" هم نمی شدند؛ ته صف هم نبودند حتی ... 160 سال بعد از زدن رگ امیرکبیر در حمام فین کاشان، انگار دیوارهای حمام فین فراخ تر از همیشه شده، حالا اما رگ حیثیت می زنند. لااقلش این است که به خیال می آید که شاهزادگان و اشراف قجری که از اصلاحات میرزا تقی خان امیرکبیر چوب ها خوردند، صبر بیشتری داشتند. حالا اما به یک نامه و یک مقاله و یک سخنرانی و چند اما و اگر و چرا و هشدار، بی خداحافظی آدم ها را می فرستند حمام فراخ شده فین کاشان ... حال ِ فعلی امیرکبیر هم که صدراعظم بود و همسر تنها خواهر تنی پادشاه، فرق کرده بوده لابد که از دربار بیرونش کردند ... انگار دیوارهای حمام فین کاشان فراخ تر از همیشه شده، جا برای همه باز کرده اند

پ.ن: به خاطرات سال 64 رفسنجانی مراجعه کنید؛ این کتاب هنوز ممنوع و غیرقانونی اعلام نشده

کاریکاتور هفته – 96

2012-01-17T09:29:00.002+03:30

Sergeev Aleksandr – Russia

.
.
.

عکس سیاه و سفید – 96

2012-01-16T09:15:00.000+03:30

FinallyRelaxing

نهایت آرامش

.
.

چرا قفل بر در ِ خانه سینما؟

2012-01-15T13:14:00.000+03:30

اگر که باز کردن معبری بزرگ در میدان مین ِ مجوز به روی فیلم های لودگی زده ی ده نمکی برای کشاندن مردم به سینماها و برای القای محبوبیت فیلم های سینماگر خودی، و بر کشیدن جهانگیر الماسی تا حد داوری در جشنواره فیلم فجر که از بایکوت شدن اش بعد از حمایت از کاندیداتوری ناطق شکوه ها می کرد، و فرستادن جمال شورجه به هیات منصفه مطبوعات که شأن سینماگر معتمد را نشان داد، و صدور جواز لو دادن یاد سلحشور از فاحشه خانه ها و تاختن بر حیثیت بانوان سینماگر، و به رخ کشیدن سابقه سیاسی محمدرضا شریفی نیا و به راه و سر عقل آوردن اش، و مجازات پناهی و رسول اف به خاطر فیلمی که نساخته بودند، و جایزه و تحفه دادن به تماشاگران فیلم رانت زده «پایان نامه»، و بردن سینماگران به مجلس تنفیذ حکم ریاست جمهوری و نشاندن شان جلوی دوربین ها، و خیلی تدبیرها و ترفندها و خاصه خرجی ها و عامه گویی ها باعث شده بود، ته دل سرهنگ های فرهنگ پرداز و از جمله، مرد سینمایی دولت، جناب جواد شمقدری، که یاد مردم از سینماگری او به «طوفان شن» ختم می شود و فیلم تبلیغات ِ انتخاباتی ِ بزرگترش، قرص و گرم شود از میوه های شیرینی که در باغ سیاست های فرهنگی بار آورده اند، عمرا اگر هوس قفل زدن بر در «خانه سینما» می کردند. خواسته بودند سینما هم هلویی شود برود توی گلو، نشد، که استخوان شد و گیر کرد. حالا که اما کسانی چون مجید مجیدی و ابراهیم حاتمی کیا و رضا میرکریمی و کمال تبریزی را هم از کف رفته می بینند، چه حاجت به استخوان در گلو؟ به موی دماغ؟ به سینما؟ به خانه سینما؟ لابد می ارزد به حتی سرشاخ شدن با وجیه المله هایی چون عزت الله انتظامی، می ارزد به اعتراف به این که سینما را با خدمت زیر پرچم ما میانه ای نیست. خواسته اند جلوی رانت خواری در خانه سینما را بگیرند؟ یعنی مثلا روزی می رسد راه رانت خرید تضمین شده کتاب و آثار رفقایشان را هم ببندند؟ یا مثلا بر در وزارت اقتصاد و بانک مرکزی و ملی و صادرات و همه توصیه بنویس های دولتی و مجلسی بابت فقط یک قلم بی انضباطی مالی(!) سه هزار میلیارد تومانی، قفل بزنند؟! ... اصلا سالن های سینما باید شعبه مهدیه تهران شوند زیر علم بصیرت خودشان ... و کبک با سری که زیر برف برد، معروف شد.

"فرق"ی که نیست می شود

2012-01-13T02:32:00.001+03:30

نخست - در جنگ صفین نیروهای معاویه شریعه آب را گرفتند و مانع برداشتن آب شدند، علی علیه السلام دستور داد شریعه را بگیرند، حمله کردند و راه آب را باز کردند، آنان گفتند: حالا ما مانع آنها می شویم. امام فرمود: اگر چنین کنید چه فرقی بین شما و آنان خواهد بود؟ ... و سپاهیان علی مانع نشدند.

دوم – چند وقت پیش یکی از وبلاگ نویسان ارزشی، احتمالا فقط در جهت توجیه حمایت های جمهوری اسلامی از دولت سوریه در جریان ناآرامی های آن کشور، به یادها آورد که در دوران جنگ ایران و عراق این سوریه بود که به عنوان تنها کشور عربی، حامی ایران بود. به یادش آوردم که لیبی هم، چنین بود، ولی ایران از سرکوب مخالفان قذافی حمایت نکرد. او دلیل و برهان می آورد که لیبی چنان نبود که سوریه بود. برایش نوشتم، گیرم که حتی چنان باشد که می گویی، مهم، و البته "خوب"، این است که دارید مثل خیلی ها برای توجیه موضع گیری به سود بشار اسد، به "بده – بستان" سیاسی ارجاع می دهید؛ خیری رسانده، خیری می رسانید. این واقعا خوب است. تا بوده اقتضای سیاست همین بوده؛ "حفظ منافع ملی" که البته این منافع را همیشه جریان غالب، به درست یا غلط، تعریف می کند. چنین که شود، چنین که باشد، مثلا حال آمریکا را در حمایت از پینوشه و آل سعود و خیلی های دیگر که شاخ می کنیم تا فرو ببریم توی چشم استکبار، می شود فهمید. البته دیگر جایی برای ادعای سیاست نبوی و علوی و دینی و مذهبی نمی ماند، دلیل حمایت از فلسطینی ها، ستمگری و آدمکشی اسراییل نمی شود؛ که بشار هم ستم می کند و به تنهایی در این ده ماه به اندازه پنج برابر حمله سه سال قبل اسراییل به غزه، آدم کشته؛ دلیل حمایت از فلسطینی ها چیزی می شود از جنس همان بی اعتنایی به ستم روس ها و چینی ها و هندوها به مسلمانان چچن و اویغور و کشمیر؛ "معامله سیاسی". همین مضمون ها رد و بدل شد با آن وبلاگ نویس ارزشی و طبیعتا هیچکدام کوتاه نیامدیم! فرصت نشد که برایش بنویسم، کار که به این جا برسد دیگر نمی توانید مدعی "حیدر – حیدر" شوید، و داعیه "فان حزب الله هم الغالبون" داشته باشد؛ سیاست بازی شده اید در قامت همه سیاست بازان حرفه ای در بازار بده – بستان های سیاسی؛ که کاش همه تان جرات داشتید به آن اعتراف کنید. چنین که شود، سایه تان از آسمان به زمین می آید؛ و البته این را نمی خواهید.

سوم – طی دو سال، پنج نفر از متخصصان ایرانی شاغل در پروژه های هسته ای، کما بیش با روش های مشابه، ترور شده اند. چهار عملیات از این بین موفقیت آمیز بوده؛ یعنی هر شش ماه یک عملیات موفق تروریستی در پایتخت با تلفات کاملا حساب شده. سایت فارسی وزارت خارجه اسراییل، وقیحانه از این ترورها حمایت کرده. از چندی پیش کسانی نیز در داخل کشور، پیشنهاد مقابله به مثل داده اند و وقتی اسراییل و آمریکا "مجرم" اعلام می شوند، معنای این پیشنهاد، ترور متخصصان اسراییلی و آمریکایی می شود. حسین شریعتمداری که گاه ابتدایی ترین اصول اخلاقی را در مواجهه با منتقدان و مخالفانش نیز رعایت نمی کند، گشتی در دنیای حقوق زده و برای توجیه پیشنهاد مقابله به مثل خود، شاهد از حقوق بین الملل هم آورده(+)! شاید استکبار جهانی و صهیونیسم بین الملل هم به همان کتاب های حقوق بین الملل که همفکران حسین شریعتمداری می توانند آن ها را بخوانند، دسترسی داشته اند که در طول همه سال های گذشته نیست و کشته شدن دشمنان شان در اقصا نقاط دنیا را توجیه عقلی و حقوقی کرده اند! این جا اگر فرقی در هدف امثال حسین شریعتمداری و استکبار جهانی باشد، در شیوه ها ظاهرا فرقی نیست.

چهارم – همه خوبی این صراحت ها، مثلا در توجیه دفاع از بشار اسد ِ سفّاک (از نوع به یاد آوردن محبت های پدر بشار اسد به ایران در دوره جنگ با عراق) تا تجویز ترور شهروندان دیگر کشورها، در این است که ثابت می کند "فرق" ها در روش و بهانه ها، بین سیاستمداران پر سر و صدای مدعی سیاست علوی و همه سیاست بازان، و از آن جمله استکبار، تا چه اندازه به "هیچ" نزدیک شده.

پنجم – لطفا بند "نخست" این یادداشت را دوباره بخوانید.

این پست و کامنت هایش در پلاس / کلیک کنید

مدرس سراغ دارید؟

2012-01-12T13:49:00.000+03:30

"امثال مدرس ها را سعی کنید به مجلس بفرستید"(+) ... یادش به خیر باد؛ این حرف "اصیل" انقلاب از زبان امام خمینی بود، که حتی مدت ها زینت بخش پوسترهای تبلیغاتی می شد ... که حالا اما لابد یادآوری اش هم می تواند به مصلحت نباشد، به فحش و تهمت بسته شوی، اصلا عین خطر باشد؛ که زود کسانی بگردند ببینند مگر بنیانگذار جمهوری اسلامی در پیشانی نظام، رضا شاه دیده بود که مدرسی بخواهد سنگ جلوی پایش باشد و بعد از مردم بخواهد که "سعی" کنند امثال مدرس ها را به مجلس بفرستند؟ مدرسی که به ترسیده ها از رضاخان گفته بود: "مگر شما ضعف نفس دارید. این حرف ها را می زنید و در پرده سخن می گویید. ما بر هر کسی قدرت داریم. از رضاخان هم هیچ ترسی نداریم. ما قدرت داریم پادشاه عزل کنیم، سئوال کنیم، استیضاح کنیم" ... کسی چه می داند شاید رهبر فقید انقلاب فقط دل شوره داشت از مجلسی که حتی یک مدرس نداشته باشد که وقتی پا به مجلس می گذاشت، تازه مجلس، مجلس شود: "وقتی مدرس در مجلس نبود، انگار مجلس هم نبود و گویا همه منتظر صحبت کردن او بودند"، "منزلش یک منزل منحصر از حیث ساختمان و زندگی اش، یک زندگی مادون عادی. در آن وقت لباس کرباس ایشان زبانزد بود؛ کرباسی که باید از خود ایران باشد می پوشید"، "این عالم با جسمی نحیف، روحی بزرگ و شاداب از ایمان، صفای حقیقت و زبانی چون حیدر کرّار، رویارویشان ایستاد، فریاد کشید، حق را گفت"، "مدرس از "هیچ کس" نمی ترسید"(+) ...

"مدرس"ی در مجلس شورای "اسلامی" سراغ دارید شما؟ چطور می شود "سعی" کرد مدرسی را به مجلس شورای اسلامی فرستاد؟ می خواهیم گوش به حرف بنیانگذار جمهوری اسلامی بدهیم

پ.ن: می دانید روز شهادت آیت الله مدرس (ده آذرماه)، روز مجلس نامگذاری شده؟ ... تلخ بخندید لطفا

لینک های مرتبط از همین وبلاگ:

روح مدرس شاد، بالاخره مجلس هفتم تمام شد(+)

مدرس گونه بودن، سال هاست مرده(+)

چه کسی می ترسد؟

2012-01-12T00:28:00.001+03:30

تردیدی نیست که ما نمی توانستیم از ورود ویدئو به کشورمان جلوگیری کنیم. چنانکه نتوانسته ایم مانع ورود هیچ یک از محصولات تکنولوژیک غرب بشویم و راستش من تردید دارم که اگر هم می توانستیم آیا چنین عملی درست بود یا نه؟ ... این امر یک ضرورت تاریخی است و زندگی در این عصر، خواه ناخواه چنین موجبیتی را به همراه دارد که ما نه تنها ویدئو، بلکه به زودی زود ماهواره را نیز بپذیریم و چه باک؟! کسی می ترسد که ضعیف تر است.

سید مرتضی آوینی، فصلنامه فارابی، بهار 72

چهارپاره – 55

2012-01-11T10:08:00.004+03:30

(1)

چین (نماد بنجل فروشی) در مورد واردات سنگ آهن از ایران به شرکت‌های چینی هشدار داد و آن را دارای "کیفیتی نازل" خواند(+)

(2)

به گزارش یک روزنامه هندی، دهلی نو به علت نگرانی از اعمال تحريم های تازه آمريکا عليه ايران در شش ماه آینده، قصد دارد بدهی خود را به تهران با روپيه پرداخت کند(+). سخنگوی کميسيون انرژی مجلس شورای اسلامی هم در این باره گفته که در صورت پرداخت بدهی های نفتی هند به ايران با روپيه، ۲۰ درصد از ذخاير دلاری فعلی کشور کاسته خواهد شد(+)

(3)

رییس کل دادگستری خوزستان: در صورت ادامه روند افزایش جرائم٬ در ۱۰ سال آینده هر ایرانی یک پرونده قضایی خواهد داشت(+)

(4)

"به مقام معظم رهبری گفته‌ام که باید برای سال 1404 اول شدن ایران در دنیا را ملاک قرار دهیم چون الان در منطقه اول هستیم" – محمود احمدی نژاد(+)

کاریکاتور هفته – 95

2012-01-10T09:43:00.002+03:30

Amorim – Brazil

اگر کاریکاتور را نمی بینید، اینجا(+) را کلیک کنید

عکس سیاه و سفید – 95

2012-01-09T08:51:00.002+03:30

Greg Grzegorz Sobieraj

چهارپاره – 54

2012-01-04T10:58:00.001+03:30

(1)

به دلیل سرازیر کردن غیر قانونی یارانه‌های نقدی به بازار، نقدینگی افزایش می‌یابد ... تولید کشور، به ویژه صنعت در اثر افزایش هزینه انرژی و نقض قانون در حمایت از تولید در رکود بی‌سابقه‌ای قرار دارد ... تحریم‌های مالی گردش پول را در واردات کـُند و پرهزینه کرده ... حوزه‌های دیگر فعالیت اقتصادی و گردش سرمایه با مشکلات جدی روبروست ... مدیریت ضعیف و مساله دار اقتصادی هر روز مساله‌ای مطرح می‌کند و مقابله با تحریم به کمیته‌ای سپرده شده که رییس آن فردی فاقد ‌صلاحیت علمی و تجربی و دارای پرونده قضایی مالی است ... دولت با آمارهای خود ساخته همه چیز را بروفق مراد نشان می‌دهد و به جای پرداختن به مسائل اساسی کشور به فعالیت‌های انتخاباتی ناسالم می‌پردازد ...

این حرف ها دشمن شاد کن است؛ نه؟ ولی مگر مهم است؟ مهم این است که همه این حرف ها، شوربختانه، عین واقعیت است؛ که حالا سردخانه مصلحت هم نمی تواند بوی تعفن آن را مخفی نگه دارد. این حرف های احمد توکلی و الیاس نادران است در نامه ای به لاریجانی(+) ... مملکتی که اصولگراها بار آورده اند؛ این است

(2)

تنها چند روز بعد از تبیین بخشی از عظمت حماسه پنجاه میلیون نفری 9 دی، و همزمان با پایان مهلت ثبت نام از کاندیداهای انتخابات، مقارن با ترکاندن انواع موشک ها در همسایگی تنگه هرمز و جرم اعلام شدن مسخره کردن انتخابات و پایین کشیده شدن تومان در برابر دلار!، شبکه های خبری فارسی زبان ماهواره ای و اینترنت مملکت دچار اختلال های شدید شدند و خیلی ها این حرف یازده ماه قبل علی لاریجانی یادشان آمد که "جوانان مصر آگاه هستند، با قطع اینترنت و شبکه‌ها درد حکومت دوا نمی‌شود"(+)

(3)

احمدی نژاد بعد از اعتراض ها، حکم ریاست دامادش بر سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی را لغو و ثابت کرد شایسته سالاری در اولویت دولت قرار دارد. منابع ناآگاه می پرسند چه کسی شادوماد را کاندیدای ریاست سازمان کرده بود پس؟

(4)

"تیم محمود احمدی‌نژاد ماحصل ۳۰ سال فعالیت روحانیون در جمهوری اسلامی است ... معتقدم شما خودتان، کشور را به روزی انداخته‌اید که این گرفتاری‌ها پیش آمده و جمکران را آن طور بزرگ کرده‌اید و منبری‌ها آن حرف‌ها را می‌زنند" ... اینها را آیت الله سیستانی گفته و مسیح مهاجری، مدیر مسوول روزنامه جمهوری اسلامی، آن را نقل کرده(+) ... اگر بیت آیت الله سیستانی در شهر قم بود، احتمالا پنکه سقفی بیت ایشان به عاقبت پنکه سقفی دفتر آیت الله صانعی دچار نشده بود؟ یادتان هست؟(+)

کاریکاتور هفته – 94

2012-01-03T09:55:00.000+03:30

Michael Kountouris - Greece
.

واضح است ... خیّاط، با چشم های بسته برای زندانیان لباس دوخته، خیاط شبیه فرشته عدالت است، و لباس به تن همه زار می زند

2012-01-02T13:03:00.000+03:30

ما

چشم به راه ِ نان و خُرما بودیم،

اما

دروغگوی بزرگ رفته بود

برای دبستان پرت افتاده ما

ترکه انار بیاورد.

از همان روز عجیب ِ بی باور بود

که من از نوشتن مشق وُ

ساعت هفت و نیم صبح

بدم آمد.

من از آن روز به بعد بود

که از نان و نصیحت و خرما

به خواب کبود ِ ترکه رسیدم.

...

سید علی صالحی

متن کامل در ماهنامه "تجربه"، آذر 90

عکس سیاه و سفید - 94

2012-01-02T11:17:00.000+03:30

Emmeline Layglon

فقط از لحاظ ایده عکاسی! ... حاصل انطباق 16 تصویر

عبور

2012-01-01T10:03:00.001+03:30

...

سفر ادامه دارد و میان بهت ِ دشت ها

کبوتران ِ وحشی، از میان ِ حلقه های چاه،

نگاه های حیرت اند سوی آسمان؛

که می روند و می روند و می روند،

فراتر از یقین، بدان سوی گمان.

سفر ادامه دارد و

پیام عاشقانه کویرها به ابرها،

سلام جاودانه ی نسیم ها به تپه ها،

تواضع لطیف و نرم درّه ها،

غرور پاک و برف پوش قله ها،

صفای گشت ِ گلّه ها به دشت ها،

چرای سبز ِ میش ها و قوچ ها و برّه ها.

سفر ادامه دارد و بهار، با تمام وسعتش،

مرا که مانده ام به شهر بند ِ یک افق

به بی کرانه می برد.

و من به شکر ِ این صفا و

این رهایی ِ رهاتر از خدا،

تمام ِ بود ِ خویش را

- که لحظه ای ست از ترنّم ِ غریب سیره ای –

نثار بی کرانی ِ تو می کنم

زمان ادامه دارد و سفر تمام می شود.

محمدرضا شفیعی کدکنی

1344

از زبان ِ برگ، متن کامل (+)

به بهانه امروز؛ شروع سال جدید خیلی ها :)

کارآمدی نظام – حفظ نظام

2011-12-31T13:35:00.000+03:30

"اگر شما به ذهنيت عامه‏ مردم و به ذهنيت اسلامى نگاه كنيد، می بينيد كه توقع از قوه‏ قضائيه اين است كه عدالت در زندگى مردم ملموس شود؛ عدالت را حس كنند و اين عموميت پيدا كند - همين‏ طور كه من يك وقتى به شما عرض كردم – طورى شود كه هر كس كه مورد ستمى كوچك يا بزرگ قرار گرفت، فروغ اميدى در دل او باشد كه حالا می روم به قوه‏ قضائيه مراجعه می کنم و داد خود را می ستانم".

این حرف مقام رهبری است در هفت سال و نیم قبل و در جریان دیدار عمومی با رییس و مقامات وقت قوه قضاییه(+). توصیه موجود در این پاراگراف، یک فرمول متعالی برای ارزیابی کارآمدی دستگاه قضاست آن هم بر مبنای ارزیابی و دیدگاه مشتری (در اینجا: عامه مردم). این فرمول، به راحتی قابل تعمیم به همه سازمان هاست: از نظام تقنینی کشور گرفته تا شبکه بهداشت و درمان و پلیس و مدیریت شهری و شبکه متنوع خدمات دولتی و صنایع کوچک و بزرگ و حفاظت از محیط زیست حتی. این که مردم در ذهنیت خود، نظام قانونگذاری کشور را روزآمد و کارشناس بداند، شبکه بهداشت را مجهز و تسکین بخش آلام بداند، پلیس را منزه از فساد و یاور غیور امنیت و همین طور تا به آخر.

سه دهه بعد از انقلاب، چنانچه ایمان به تثبت نظام جمهوری اسلامی، ایمانی همه گیر و راستین در نزد مدیران امور مملکت در رده های مختلف بود، نصب العین قرار دادن چنین توصیه ای می توانست کشور را به راحتی از فاز "حفظ نظام اوجب واجبات است" به فاز "کارآمدی نظام، اوجب واجبات است" سوق دهد. این تغییر فاز، در درون خود به مصدر نشینان طمانینه ای می دهد که در پناه آن بتوانند ذهنیت عامه مردم را به درستی و به دور از شعارزدگی ارزیابی کنند، و بر اساس آن، به کارآمدی یا بی لیاقتی خود، معترف شوند، اصلاحگری پیشه کنند یا کنار بکشند، بدون آن که با بازگویی واقعیت ها، هراسی از حفظ نشدن نظام بر دل و جان شان مستولی شود. هراسی که اینک عده ای تحت لوای آن، به ناحق مقدرات عامه مردم را به دست گرفته اند و رها نیز نمی کنند.

2011-12-29T10:24:00.001+03:30

...

می آیم، می آیم، می آیم

با گیسویم: ادامه ی بوهای زیر خاک

با چشمهایم: تجربه های غلیظ تاریکی

با بوته ها که چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار

می آیم، می آیم، می آیم

و آستانه پر از عشق می شود

و من در آستانه به آنها که دوست می دارند

و دختری که هنوز آنجا،

در آستانه ی پر عشق ایستاده، سلامی دوباره خواهم داد.

امروز، هشت دی 90، 77 سالگی فروغ

متن کامل(+)

چهارپاره – 53

2011-12-28T08:30:00.000+03:30

(1)

"جاری بودن" را، حتی به خیال و تنها در خیال بودن اش را ...

(2)

... "دوست" را، حتی تنها به حرمت لغزیدن چشمان مِهرآگین اش، روی کلماتی که آمد و رفت ...

(3)

... دوست دارم.

(4)

و به یاد غزل شماره 226 ... "راز سر به مُهر"، امروز هشت ساله می شود!

پ.ن: یاد یک سالگی(+)، یاد سه سالگی(+)، یاد پنج سالگی(+)، یاد هفت سالگی(+)
.
این پست در گوگل پلاس(+)

کاریکاتور هفته – 93

2011-12-27T08:55:00.000+03:30

Angel Boligan – Mexico

با دروغ، شکار می کند آقای سخنران

اگر کاریکاتور را نمی بینید، اینجا(+) را کلیک کنید