یک بار دیگر عدم توجه به رهیافت پیشگیری و عدم درک سیستماتیک مسائل بهداشتی و پیشگیری حادثه ای تلخ را برای خانواده های ایرانی رقم زد. داستان از آنجا شروع شد که از هفته های قبل در شهر خرم دره تبلیغات گسترده ای آغاز شد که یکی از مجریان محبوب برنامه های کودک به نام خاله شادونه در سالن ورزشی سه هزار نفری به صورت زنده برای خانواده ها و به ویژه کودکان برنامه اجرا خواهد کرد. جمعیت بیش از ظرفیت سالن در محل حاضر می شوند برنامه به خوبی و خوشی جلو می رود و در لحظه ترک سالن دراثر ازدحام جمعیت چند کودک زیر دست و پا له می شوند. بعد داستان همیشگی کی بود کی بود من نبودم توسط مسوولین شروع می شود.

فرمانداری می گوید اصلا با ما هماهنگ نکرده بودند. شهرداری که مسوولیتی ندارد. تهیه کننده برنامه تلویزیونی می گوید اصلا این برنامه ربطی به ما نداشته است. و قس علیهذا. به گفته دایی یکی از قربانیان، برگزار کنندگان به خانواده ها پیغام داده اند که نگران نباشید سالن بیمه بوده است. ترجمه این حرف این است که خسارت شما پرداخت می شود. گلی پرپر شده است و ما پول گل را می دهیم مشکلی نیست.

این حادثه نشان دهنده ی عدم توجه سیستماتیک و سهل انگاری در پیشگیری از بروز حوادث است. این حادثه نشان دهند ه بی لیاقتی مدیرانی است که وظیفه حفظ سلامت شهروندان و به ویژه کودکان را به عهده دارند. این حادثه نشان دهنده عدم پاسخگویی کسانی است که به طور قانونی وظیفه پاسخگویی دارند. این حادثه نشان دهنده مادی گرایی افراطی در جامعه امروز ایران است.

متاسفانه امروز اگر با بسیاری از رانندگان خودرو یا موتورسیلکت که به صورتی دیوانه وار در جاده ها و خیابان های ایران حرکت می کنند صحبت کنید و از آنها بپرسید که از این رانندگی نمی ترسید اگر کسی را زیر بگیرید و منجر به کشته شدن شهروندی شوید به شما پاسخ خواهند داد که نگران نباش من بیمه هستم. بیمه دیه را می پردازد. بسیاری از رانندگان به شما خواهند گفت اگر کسی ر ازیر گرفتید مطمئن شوید که کشته شود چون بیمه راحت دیه را می دهد و مشکلی نخواهد بود اگر پای مجروح به بیمارستان کشیده شود شما مجبور هستید که مرتب به بیمارستان رفت و آمد کنید و دردسر زیادی را متحمل خواهید شد.

خوب چه باید کرد.

شهر یعنی شهرداری و فرمانداری باید برای این قبیل گردهم آیی ها برنامه داشته باشند.

ما که گردهم آیی کم نداریم. این همه جلسات هر هفته برگزار می شود. باید یک چک لیست درست شود. و استاندارها با استفاده از تجارب دیگرانی که سال هاست از این وضع خارج شده اند تدوین شود.

باید برای سالن ها کد آتش نشانی تعریف شود. یعنی سالن سه هزار نفری است باشد. باید دید در صورت بروز حادثه خروجی های سالن چه ظرفیتی دارند. حادثه می تواند آتش سوزی باشد. می تواند انفجار یک ترقه باشد . هر چیز که باعث شود بخواهیم سالن را به سرعت تخلیه کنیم. سالن باید خروجی های اضطراری داشته باشد. اگر ندارد درست کنید. ایران که پول کم ندارد.به راحتی می شود درب های خروج اضطراری درست کرد.

مانور بگذارید. به صورت مصنوعی یک برنامه ی تخلیه سالن طراحی کنید . شاید لازم باشد که تغییراتی در مبلمان سالن داده شود. میله ای بریده شود. دیواری جابجا شود. اینها برای سالنی است که قبلا درست شده برای سالن های جدید که می شود از ابتدا فکر کرد.

برای ورودی و خروجی سالن راههایی باید ساخته شود که معلولین بتوانند بیایند وبروند . خجالت آور است که کسانی که به هر دلیلی توانخواه هستند نتوانند در جلسات شرکت کنند.

باید خروجی ها چراغ های راهنما با برق اضطراری داشته باشند. در صورت قطع برق ملت بتوانند خروجی را پیدا کنند.

بایددر آغاز هر برنامه مجریان موارد را یادآوری کنند. مثل زمانی که در هواپیما می نشینید و هر بار مهماندارها برایتان می گویند که در صورت بروز حادثه چه باید کرد.

بایدگردهم آیی ها جدی گرفته شوند. باید فرض شود که هر بار اتفاق ناگواری خواهد افتاد.

این ها قبل از برنامه است . درحین برنامه باید مقررات اجرا شود . مثلا در کد آتش نشانی کسی که صندلی چرخدار دارد نباید در محل خروجی بنشیند. خروجی ها باید همیشه آماده ی تخلیه باشند.

آتش نشانی و آمبولانس هم باید در محل حضور داشته باشند. یک مقداری باید کارها جدی گرفته باشد

در صورت بروز حادثه باید مسوولین مسوولیت بپذیرند. نمی شود که همه ی امکانات یک شهر را در اختیار داشته باشید از مزایای زندگی دنیوی نهایت بهره را ببرید. آخرت را هم داشته باشید بعد اتقاقی بیفتد و شانه هایتان را بالا بیندازید. انصاف نیست . به خاطرهمدردی با مادران کودک از دست داده هم شده باید جوانمردی نشان دهید . قدم پیش بگذارید از مردم معذرت بخواهید به خاطر قصوری که کرده اید. مرگ فرزند که شوخی نیست. خیلی زشت است که کسی از شما گفته است که بیمه داریم نگران نباشید. این سقوط اخلاق و کرامت و معرفت انسانی است.

من به سهم خودم آمادگی دارم تا هر شهری در ایران که طالب نوشتن و اجرای یک برنامه جامع استاندارهای سلامت و پیشگیری حوادث باشد را کمک کنم.

به امید سلامتی همه ی شهروندان ایران

نظریه یادگیری اجتماعی بر یادگیری در زمینه و بستر اجتماعی تاکید دارد. این نظریه می گوید که مردم از یکدیگر می آموزند. این یادگیری می تواند براساس مشاهده، تقلید یا مدل سازی باشد. آلبرت بندورا از پیشگامان این نظریه است.

اصول نظریه یادگیری اجتماعی عبارت است از:

1-      افراد می توانند با مشاهده ی رفتار دیگران و نتایج آن رفتارها از یکدیگر بیاموزند.

2-      آموختن می تواند بدون تغییر رفتار باشد. رفتارگرایان می گویند که یاد گبری باید با تغییر رفتار توام باشد در مقابل نظریه پردازان یادگیری اجتماعی اعتقاد دارند که ازآنجا که مردم می توانند فقط از طریق مشاهده یادبگیرند لزوما یادگیری منجر به تغییر رفتار نمی شود.

3-      شناخت نقش مهمی دریادگیری دارد. در طول سی سال گذشته نظریه یادگیری اجتماعی به طورفزاینده ای درشناخت و تفسیر خود از یادگیری نقش داشته است. آگاهی و شناخت از نتایج رفتار، تشویق ها و تنبیه هایی که در آینده به دلیل یک رفتار روی می دهد می تواند روی نمایش رفتارهای مردم تاثیر بگذارد.

4-      نظریه یادگیری اجتماعی را می توان به عنوان یک پل بین نظریه یادگیری رفتارگرایانه  و یادگیری شناختی در نظر گرفت.

یادگیری ازیکدیگر هم می تواند یادگیری رفتارهای خوب باشد هم  رفتارهای  نه چندان خوب. مثلا به رفتار ترافیکی توجه کنید. به نظر می رسد رفتارهای خطرزای ترافیکی در جامعه شایع تر از رفتارهای سالم ترافیکی است.  سریع رفتن ، عبور از چراغ قرمز، خیابان یک طرفه را خلاف جهت رفتن و بسیاری از رفتارهای دیگر نه تنها دربخش عمده ای از جامعه مذموم نیست بلکه خیلی هم مثبت است و نشانه زرنگ بودن و به اصطلاح تیز بودن فرد است. شاید نظریه یادگیری اجتماعی بتواند این قبیل رفتارهای خطرزا را توضیح دهد. مادام که رفتارهای خطرزا غالب هستند امکان آموختن این رفتارها در جامعه بیشتراز یادگیری رفتارهای سلامت گرا است. شاید نظریه یادگیری اجتماعی بتواند این موضوع را در ایران توضیح دهد.

مثال خیلی رایج این نظریه در تبلیغات تلویزیونی است. . تبلیغات نشان می دهد که نوشیدن یک نوشیدنی خاص یا با استفاده از شامپو موی خاص ما را سالم تر و محبوب تر می کند . ما ممکن است برا ساس تبلیغات در ذهن مان مدل سازی کنیم . خودمان را درقالب آن تبلیغ ببینم ، یک فرد موفق و زیبا و مورد توجه و بنابراین اقدام به خرید محصول کنیم.

برای مطالعه بیشتر در مورد نظریه یادگیری اجتماعی می توانید به سایت های ذیل مر اجعه کنید:

http://mygreatland.blogspot.com/2008/10/blog-post.html

http://teachnet.edb.utexas.edu/~Lynda_abbot/Social.html

http://tip.psychology.org/bandura.html

دیوانسالاری اداری در ایران یکی از کسالت آورترین بخش های سرزمین ماست. من گمان می کنم که این موجود حاصل نگاه بازرسی است. در واقع سامانه اداری بر اساس اصول پیشگیری و با توجه به شایسته سالاری بسته نشده است. سیستم هزاران سوراخ برای سوء استفاده دارد. بعد دیوانسالاران با گذاشتن یک خروجی چند لایه تلاش می کنند که آشی که پخته اند را حساب شده به بازار عرضه کنند. و این نگاه بازرسی است. یعنی اجازه می دهی آدم های نا بلد کاررا انجام دهند سیستم هم فرسوده است بعد در ته قیف یک نظام بازرسی می گذاری که البته سوراخ است. در بعضی جاها هم فاسد است. به راحتی رشوه می پذیرد. عذاب وجدان هم نمی گیرد. یا براحتی حقی را ناحق می کند و آن را خیلی طبیعی می داند.

آیا هرگز گذرتان به اداره ای برای انجام یک کار اداری خورده است. سلسله مراتب اداری به شیوه ای غیر هوشمندانه کار می کند. فرض کنید قرار است از دانشگاهی که تحصیل کرده اید یک گواهی بگیرید که آنجا درس خوانده اید. و اتفاقا بخواهید این نامه را به یک موسسه خارج از کشور عرضه کنید. با فرض اینکه شما تعهدات خود را نسبت به دانشگاه انجام داده باشید  قاعدتا باید بتوانید به دانشگاه مراجعه کنید و از اداره آموزش بخواهید که به شما یک گواهی بدهد. این گواهی می تواند توسط اداره آموزش یا اداره امور فارغ التحصیلان در چند دقیقه آماده شود. اطلاعات شما در رایانه ها وجود دارد با دیدن کارت ملی  وشناسنامه،   قاعدتا مسوول مربوطه بایدبتواند گواهی کند که شما در این موسسه درس خوانده اید. ولی در ادارات ما به این ترتیب کار انجام نمی شود.

شما نامه را می آورید.

یعنی درخواست نامه را می آورید .

به دبیرخانه می برید و نامه را شماره می کنید.

نامه ی شماره شده به دفتر امور بین الملل دانشگاه می رود.

امور بین الملل به ریاست دانشگاه نامه می دهد.

به دفتر رییس دانشگاه می روید و نامه را شماره می کنید . بعد رییس دانشگاه می نویسد برای معاونت دانشجویی ( یعنی ذیل نامه شما را امضاء یا اصطلاحا پاراف می کند) . از معاونت دانشجویی به معاونت آموزشی و از آنجا به ریاست دانشکده ارجاع می شوید. ریاست دانشکده در حاشیه همان نامه می نویسد به رییس آموزش، رییس آموزش هم می نویسد به رییس آموزش بالینی ( اینجا کیس مربوط به یک پزشک است) بعد رییس آموزش بالینی از میان زونکن ها بخش های دوران استاژری و انترنی شما را استخراج می کند. از آنجا  این راه را دوباره بر می گردید تا می رسید به رییس دانشکده و بعد دفتر رییس دانشگاه و دوباره امور بین الملل .به غیر از نفر اول و نفرآخر کسی نامه شما را با دقت نخواهد خواند. نفرات میانی در میان پاراف های حاشیه نامه جستجو می کنند نام خود را پیدا می کنند مثلانوشته شده اقدام شود یا مساعدت شود یا اقدام فوری یا کلماتی از این جنس برحسب دستوری که از سلسله مراتب بالایی آمده نامه شما حرکت می کند بیخود نیست که خیلی از مدیران به جای انجام وظایف سنتی مدیریتی ( برنامه ریزی ، رهبری ، امور مالی سازمان و …) به ماشین های امضاء تبدیل شده اند. مدیرانی که مهارت های تایپ ندارند. مهارت نوشتن نامه ندارند . مهارت برنامه ریزی ندارند و فقط مهارت امضا کنندگی دارند.

این فرایند در دنیای پیشرفته کار تقریبا نیم ساعت است.

در ممکلت ما کار چندین هفته است.

حالا این وسط  بعضی از کارمندان اداره ساعت 9 ودر میانه حضور ارباب رجوع صبحانه می خورند، ساعت 12 برای یکی دوساعتی ناهار و نماز دارند، بعدازظهر هم که کسی حال و حوصله کار کردن ندارد و اگر سه شنبه یا چهارشنبه تعطیل باشد  یک پدیده جالبی داریم به اسم بین التعطیلن و غیره بماندبرای فرصت دیگری.

در بعضی ادارات هم که رسما شما پول چایی بچه ها را باید پرداخت کنید. آن هم بماند برای بعد.

من گمان می کنم که این شیوه ی دیوانسالارانه حاصل نگاه و پارادایم مبتنی بر بازرسی است.

حاصل عدم توجه به نگاه پیشگیرانه و تفکر سیستمی است.

البته عوامل اجتماعی و فرهنگی و سیاسی و اقتصادی هم دخیل هستند. عدم رضایت شغلی، رانت خواری آَشکار، استفاده بی حسا ب و کتاب از بیت المال توسط عده ای از مدیران هم در شکل گیری یک جریان کند اداری  بی تاثیر نیست.در این میان تلاش مستخدمان صدیق و پرکارهم متاسفانه دیده نخواهد شد.

تعدادی از برو بچه های فارغ التحصیل در رشته های بهداشت و آموزش در مقطع دکتری از دانشگاههای بوستون ، هاروارد و مریلند یک مجموعه ای را را ه اندازی کرد ه اند به اسم یاری کده.

این دوستان علاقمند هستند که کارگاههای مشارکتی به صورت آنلاین برگزار کنند ( از واژه مجازی خوشم نمی آید چون آنلاین واقعی است مجازی نیست) . به هر حال این موسسه هم اکنون دانشجو می پذیرد. دانشجویان برای شرکت در نخستین برنامه ی این سازمان که آموزش راه اندازی کارزار سرطان پستان است به صورت رایگان ثبت نام می شوند. البته امکان پذیرفته شدن همه ی متقاضیان وجود ندارد. باید یک فرمی را پر کرد و منتظر شد تا کمیته ی برگزار کننده جواب دهد. تا جایی که من می دانم اگر شما نشان دهید که بسیار علاقمند هستید و از پس این دوره هشت هفته ای برمی آیید ، یعنی حداقل هفته ای 5 ساعت روی این دوره کار می کنید و در جلسات هفتگی شرکت می کنید پذیرفته خواهید شد. باید نشان دهید که قابلیت استفاده از مفاهیم درسی این دوره را دارید. در این دوره با آخرین یافته های سرطان پستان آَشنا می شوید و از سوی دیگر می آموزید که چگونه یک کارزار سرطان پستان راه بیندازید. یعنی چگونه هدف گذاری کنید . چگونه برنامه ریزی کنید و چگونه برنامه را اجرا کنید . ماه اکتبر ماه سرطان پستان است . در این ماه در همه جای دنیا تلاش می شود که به جامعه در این خصوص آگاهی رسانی شود

به ویژه کسانی که خودشان به نوعی درگیر این مشکل بوده اند (به دلیل بیمار بودن خودشان، مادر، خواهر ، خاله ، عمه، دوست و وووو) شاید با انگیزه ترین افراد برای یاری رسانی به مبارزه با این مشکل باشند. در یاری کده، این یاری رسانی تمرین می شود.

خیلی از کودکان وقتی که به دنیا میان حتی طعم یه لحظه سالم بودن رو نمی‌کشن و لحظه‌ای آرامش در کنار خانواده رو ندارن چقدر درد آور فرزند، خواهر، برادر یا نوه خانواده‌ای به بیماری مبتلا شوند که آرامش و حس خوشحالی رو از آن خانواده بگیرد و آن خانواده از پس هزینه‌های درمان این بیماری بر نیایند. همیشه برای انجام کار خیر احتیاج نیست ما از نظر مالی به این جور کودکان کمک کنیم و خیلی راه‌های دیگری وجود دارد که از نظر مالی خیلی مهم‌تر هستند و اون حمایت منو شما و همه افرادی هستند که از بیماری این جور کودکان خبر داریم.

حال شما را با موسسه خیریه‌ای آشنا می‌کنیم که بهترین مکان را برای کودکان سرطانی را به وجود آورده است:

موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان “محک” به عنوان يک سازمان غيردولتي، غيرانتفاعي و غيرسياسي در سال 1370 با شماره 6567 به ثبت رسيد و از همان زمان فعاليت رسمي خود را جهت تسکين آلام کودکان مبتلا به سرطان و خانواده‌هاي آنان آغاز نمود.

از همان ابتداي تاسيس، به پشتوانه حضور خالصانه موسسين متخصص و پاک نيت، موسسه “محک” توانست ظرف کمتر از يک دهه با بهره گيري از اعتماد و حمايت‌هاي آحاد مردم و سخت کوشي اعضاء داوطلب و اعمال روش‌هاي علمي و تخصصي در مراقبت‌هاي ويژه از بيماران و خانواده‌هاي آنان در کنار پيشرفت‌هاي علم پزشکي آمار مرگ و مير را از 75 درصد در دهه 60، به 25درصد در دهه80 برساند.

موضوع فعاليت مؤسسه محک، انجام امور خيريه در زمينه‌هاي پزشکي، پژوهشي، پيشگيري، درماني، خدماتي، بهداشتي، بيمارستاني، رفاهي و صرفا در جهت حمايت از کودکان مبتلا به سرطان مي‌باشد.

محک تبلوري از ايفاي نقش مشارکت مردمي در جامعه است که در بخش اول اساسي‌ترين شعار محک يعني ”ما را ياري دهيد و از ما ياري بخواهيد” بر آن تصريح شده است.

موسسه خيريه حمايت از کودکان مبتلا به سرطان “محک” توانسته است در طول 16 سال فعاليت خود بالغ بر 11000 کودک مبتلا به سرطان را تحت حمايت قرار داده و امکان ساخت بيمارستان فوق تخصصي سرطان کودکان “محک” را فراهم آورد.

خوب کسانی که از نظر مالی می‌توانند به این کودکان کمک کنند از لینک زیر وارد سایت بشن:

www.mahak-charity.Org

و حالا کسانی که نمی‌توانند از نظر مالی کمک کنند چه کاری می‌توانند انجام بدهند:

همون طور که می‌دانید ممکنه خیلی از افراد این صفحه را بخوانند و به کمک این موسسه بشتابند پس ما باید کاری کنیم که این صفحه را خیلی از افراد ببینند.

اولین راه این است که این صفحه را به دوستان خود میل کنید. ممکنه شما با چند نفر فقط ارتباط دارید. ممکنه حتی شما ایمیل یکی از دوستانتان را دارید به آن دوست خود فقط  بتوانید میل بزنید بعضی‌ها هم ممکن است صدها ایمیل از دوستان خود داشته باشن به آنها میل بزنند. مهم فرستادن میل به دیگران است و تعداد آن مهم نیست. اگر همین کار ادامه پیدا کند زنجیره‌ای از ایمیل‌ها به وجود می‌آید که باعث می‌شود تمام ایرانیانی که در اینترنت هستند این صفحه رو بیینند.

راه دوم این است که این صفحه را در سایت یا وبلاگ خود قرار بدید تا افراد بیشتری این صفحه رو ببینند.

به امید دنیایی شاد برای همه ی کودکان مبتلا به سرطان .

در اینجا به هیچ عنوان قصد ندارم تا مقایسه ای انجام دهم بین اخباری که از روش برکناری بعضی از مسوولین می شنویم  با نمونه ای که در ادامه خواهم گفت. اصلا جای مقایسه ای نیست. اخلاق حرفه ای حاصل سال ها تلاش و ممارست است . به صرف داشتن عنوان مدیر و رییس هیچ تضمینی نیست که اخلاق حرفه ای هم در وجود مدیر و رییس حلول کرده باشد. بنابراین ذکر این وجیزه نه به سبب مماشات بعضی مدیران است که به جهت یک فرصت یادگیری برای جوانانی است که بعدها مدیر خواهند شد.

و اما داستان در رادیو عمومی آمریکا ( بخوانید رادیو ملی غیر دولتی یا چیزی شبیه این) اتفاق افتاد. ان پی آر نیوز یک سامانه ی غیر انتفاعی است که برنامه های معتبر خبری می سازد. سعی می کند از کمک های مردمی تغذیه کند و آگهی پخش نمی کند. یک جور رادیوی باکلاس آمریکاست. آدم های فرهیخته مشتریان این رادیو هستند و در هر ایالتی هم شعبه های محلی دارد. خیلی رادیوی دوست داشتنی است. البته مختصری به سمت دموکرات ها می زند ولی سعی می کند که بیطرف باشد. به هرحال چون یک سازمان غیردولتی است موضع سیاسی نمی گیرد. با مثلا فاکس نیوز که رسانه جمهوری خواهان است و مواضع جمهوری خواهان را ترویج می کند تفاوت اساسی دارد.این رادیو بداخلاق نیست . مودب است. یک رادیوی نجیب و خوش قواره است. آدم با گوش دادن به ان پی آرنیوز چیز یاد می گیرد. معمولا در ایالت ها شعبه ها ی محلی این رادیو در دانشگاه ها مستقر هستند مثلا شعبه محلی در بوستون در دانشگاه بوستون است.

خوب حالا داستان، داستان از آنجا شروع شد که یکی از مفسرین خبری این رادیو به نام آقای ویلیامز (Juan Williams) به عنوان میهمان در برنامه فاکس نیوز شرکت می کند و یک جمله ای می گوید به صورت اینکه من وقتی در فرودگاه آدمهای با پوشش اسلامی می بنیم دچار اضطراب می شوم. این مدل حرف زدن در جامعه قانومند آمریکا به معنای توهین به جامعه مسلمان تلقی می شود و جامعه مسلمان این حق را دارند که از این فرد شکایت کنند تا این گونه به یک اقلیت مذهبی توهین  نکند.

خوب در ادامه ی این داستان معاون رییس رادیو و بالاترین مقام بخش خبر رادیو به نام خانم ویس (Ellen Weiss,) با ایشان تماس می گیرد به صورت تلفنی و می گوید شما اخراجید. به این ترتیب آقای ویلیامز اخراج می شوند. بعدا ز این داستان سرو صدای زیادی راه می افتد که این طرز برخورد با یک کارمند رادیو نیست . اگر فرض کنیم که ایشان تخلف کرده اند و حکم این تخلف اخراج است باید این اخراج به صورت مودبانه و محترمانه انجام شود. یعنی اینکه نمی شود که به نفرتلفن بزنید و بگوید شما اخراجید باید فرایند اخراج به صورتی انسانی تر انجام شود و غیره .

در نهایت روز گذشته خانم ویس که بالاترین مقام خبری این رادیو هستند یعنی معاون ریاست سازمان رادیو هستند از کارشان استعفا دادند. ایشان مسوولیت رفتارشان را به عهده گرفتند و از کار کنار کشیدند.  البته فشار افکار عمومی و کمک دهندگان به رادیو که خودرا ولی نعمت رادیو می دانند هم بی تاثیر نیست. یعنی در این جامعه حق و تکلیف در یک مکانیسم جالب توجه کار می کند. و کار هم حرفه ای انجام می شود. جایی هم که حرفه ای انجام نشود کسی که درست کار انجام نداده مسوولیت کارش را به عهده می گیرد . این گونه مسوولیت به عهده  گرفتن فرصت پالایش سیستم را فراهم می کند. مسوولین مثل چسب به میزشان نمی چسبند. اگر اشتباه کردند خوب کنار می روند نفر دیگری می آید . جامعه هم حساس است همه ی این رفتارها را زیر نظر دارد.

برای اطلاعات بیشتر به این لینک ها مراجعه کنید:

http://blogs.wsj.com/speakeasy/2011/01/06/npr-exec-resigns-over-juan-williams-firing/

http://www.npr.org/blogs/thetwo-way/2011/01/07/132708700/review-of-juan-wiliams-firing-completed-npr-senior-vp-for-news-resigns

.

خانم ها، آقایان

در کجای دنیا بیمار مشکوک به شکستگی گردن یا ضربه مغزی را اینچنین جابجا می کنند.
کدام ملت را می شناسید که با وجود این همه اشکالات غیرقابل قبول خودش را برترین و با هوش ترین و با حال ترین بداند

طبق اعلام اداره کل منابع طبيعی و آبخيزداری استان تهران در پاسداشت سال جهانی جنگلها (2011) و آغاز سال جديد ميلادی، شهروندان ارامنه ساکن تهران در برنامه کاشت درخت در قالب پروژه “بکاريم برای زمين” شرکت و به غرس نهال در پارک جنگلی تلو در روز يکشنبه مورخ 12 ديماه جاری خواهند پرداخت.

شايان ذکر است که اين برنامه از ساعت 10 صبح آغاز خواهد شد.
بديهی است اطلاعات جزئی تر به محض دريافت از اين اداره کل منابع طبیعی استان تهران در اطلاعيه های بعدی درج خواهد شد.
آدرس وبلاگ بکاریم برای زمین   http://www.irantrees.blogfa.com/

مهران مدیری هنرمند برجسته ی کشورمان یک سریال ساخت به نام قهوه تلخ .

به هردلیلی موفق به پخش سریال ( و تامین مالی ) برنامه از طریق صدا وسیما نشد.

تصیم گرفت سریال را به صورت دی وی دی در بازار بفروشد. آنهم بازار رسانه و فیلم ایران که فیلمی که دو روز است بر پرده سینماها ی آمریکا قرار گرفته را ایکی ثانیه کپی می کنند و به قیمت ناچیز 500 تومان تا 1500 تومان در کنار خیابان و مغازه های لوازم التحریر وغیره عرضه می کنند.

حالا مهران مدیری می خواست برای جلوگیری از ورشکسته شدن تیمش سریالش را روانه این بازار کند.

او در آغاز یک ویدیو پخش کرد و از مردم خواست که سریال را کپی نکنند و از فروشندگان معتبر خریداری کنند.

مردم هم چنین کردند.

یعنی کپی نکردند و کپی نخریدند.

سریال موفق شد.

و حالا این هم تشکر مهران مدیری از مردم خوب این خاک خوب مهربانی :

همه ی دنیا لحظه به لحظه خبر نجات معدن چیان شیلیایی را مخابره می کنند. نفر اول، نفر دوم، و حالا نفر 12 هم . همه چیز با دقت چیده شده. افراد براساس یک برنامه دقیق و با استفاده از تکنولوژی برتر و همکاری ناسا از اعماق زمین به سطح می آیند و مگر می شود خانواده های این به دام افتادگان در اعماق و الان قهرمانان ملی شیلی را دید و به پهنای صورت در لحظه درآغوش کشیدن مادر و فرزند، زن و شوهر، و خانواده اشک نریخت.

این تلاش بار دیگر نشان می دهد که چقدر زندگی انسان ها ارزشمند است . ولی درآن سوی دیگر جهان ، آدم هایی از قبیله آدم خواران بی مغز هر روز در بازار بغداد و کابل بمب به خود می بندند و زن و بچه و پیر و جوان را با خود منفجر می کنند.

البته دنیا به اخبار این بازارها عادت کرده و حتی تصویری مخابره نمی شود. خبر می آید 54 نفر کشته 120 نفر مجروح. 120 نفر کشته 12 نفر مجروح چه فرق می کند ما به آمار انفجارهای خودکشانه عادت کرده ایم و به طور خودکار از نزدیک شدن به این اخبار پرهیز می کنیم اصلا در مغزمان سانسور می کنیم.

دنیای عجیب و غریبی است.

در یک جای دنیا اگر شهروندان بی گناه طمعه بمب شوند می شود قتل شهروندان بی گناه در جایی دیگر نه چندان دور اگر شهروندان بی گناه طمعه بمب شوند می شود تلفات غیر نظامیان در جنگ . یک جا رسانه تلاش می کند تا منعکس کند جای دیگررسانه تلاش می کند تا منعکس نکند.

دنیای عجیب و غریبی است.

جان انسان ها در نقاط مختلف زمین تعاریف متفاوتی دارد.

خوشحالی من از نجات معدن چیان شیلیایی کمتر از خانواده های آن ها نیست.

خوشحالم که تکنولوژی کپسول جواب داد و این زحمتکشان به آغوش زندگی زمینی باز گشتند.

به قول فریدون مشیری

من این دنیای فانی را هزاران بار از آن دنیای باقی دوست تر دارم.

و به قول

Roberto Benigni

Life is beautiful