.NET Development

ساختن متدهاي كمكي Razor در ASP.NET MVC

2012-02-07T15:17:00.001+03:30

در نسخه 3 ي ASP.NET MVC موتور نمايش(view-engine) جديدي بنام Razor اضافه شده ميزان كد نويسي View ها رو كم كرده.
يكي از قابليت هاي جالب اون ساختن متدهاي كمكي به صورت اعلانيه(Declarative) كه اين امكان رو ميده در همون فايل View مون بتونيم متدهاي كمكي بسازيم كه ازش در سرتاسر اون View استفاده كنيم.
براي مثال فرض كنيد جدولي داريم كه ستوني بنام قيمت(Price) داره حالا ميخواهيم اگه اون ستون كمتر از يك عددي بود اون ستون قرمز بشه و…
براي نوشتن اين مثال از سري آموزشي MVC Music Store استفاده ميكنم.براي همين قسمت Model و Controllers رو نمينويسم.
براي نوشتن متد كمكي از Helper@ استفاده ميكنم و بقيه مراحل دقيقا مثل نوشتن يك متد عاديه البته تنها فرقش با متد اينه كه بدنه ي متد فقط شامل كدهاي C#‎ نيست.

@helper PriceHighlighter(decimal inputPrice, decimal treshold)
    {
        if (inputPrice > treshold)
        {
            <span style="background-color: red">@inputPrice</span>  
        }
        else
        {
            @inputPrice
        }
}

همنطور كه گفتم فرق خاصي با متدهاي عادي نداره.ورودي رو با مقدار مورد نظرمون مقايسه ميكنيم و اگه بيشتر از اون بود يك تگ SPAN با رنگ قرمز و وروديمون برمي گردونيم(من زياد HTML م خوب نيست اگه بجز SPAN تگ ديگه ي ميشه استفاده كرد بگيد).

</td>
	@PriceHighlight(item.Price, 9)
</td>

نحوه استفاده هم مثل فراخواني يك متد عاديه.

تا اينجا بسيار خوب ولي چندتا مشكل

با زياد شدن تعداد متد ها View ي ما پر ميشه از اين متدها كه خوب نيست
امكان استفاده از اين متدها محدود به همون View ي هست كه متد داخلش نوشته شده

براي رفع اين مشكل ها بايد تعريف كدهاي كمكيمون رو تو سطح برنامه بنويسم به نوعي Scope كدها رو بيشتر كنيم تا در تمام View ها قابل استفاده باشه.
براي اينكار كافيه يك فولدر بنام App_Code داخل پروژه ايجاد كنيم و داخل اون يك MVC 3 View Page (Razor)‌‎ (يا هر آيتمي با پسوند CSHTML) اضافه كنيم(هرچي داخلش هست رو پاك كنيد) و متدهاي كمكي مورد نظرمون رو داخل اون اضافه كنيم.

نحوه استفاده هم مثل فراخواني متدهاي استاتيك يك كلاس ميمونه مثلا RazorHelpers.PriceHighlighter و…

نكته:با استفاده از اين روش نميتونيم از متدهاي كمكي خود MVC كه از طريق Html به اونا دسترسي داريم استفاده كنيم.البته براي رفع اين مشكل روشي اينجا معرفي شده كه ميتونيد استفاده كنيد.

نکات شرینک کردن فایل های دیتابیس در SQL Server

2012-02-03T14:02:00.001+03:30

با ايده گرفتن از Arik Poznanski نتيجه گيريم رو از شرينك كردن فايل هاي ديتابيس اول مينويسم

«شرينك كردن در صورت نياز»

ما دو نوع شرينك كردن داريم

شرينك كردن ديتا فايل (خيلي بد)
شرينك كردن لاگ فايل (بد)

يه سري مفاهيم اوليه در شرينك هست كه در هر دو نوع شرينك ثابته اول اين مفاهيم رو مرور كنيم.
وقتي فايل هاي ديتابيس ميخوان بزرگ بشن بر اساس Autogrowth ي كه ست كرديد اون مقدار مورد نظر براي اطمينان از نداشتن بد سكتور بايد zero byte فرمت بشه حال فرض كنيد رشد بانك به صورت درصدي باشه (كه به صورت پيشفرض هست) و ديتابيس شما گيگا بايتي باشه چه حجم زيادي بايد zero byte فرمت بشه و اين يعني افت Performance. البته خبر خوب اينه كه عمل بزرگ شدن فايل از SQL Server 2005 به بعد فقط براي ديتا فايل با zero byte فرمت انجام نميشه (Instant File Initialization).همه اينا رو گفتم تا برسم به اينجا كه بزرگ شدن فايل يه عمليات زمانبريه پس اگه شما از نظر حجم Storage مشكلي نداريد تا جاي كه امكان داره فايلهاي ديتابيستون رو شرينك نكنيد.

چرا شرينك كردن ديتا فايل خيلي بده!
وقتي شما ديتا فايلتون رو شرينك ميكنيد SQL مياد Extent (واحدي هست براي مديريت فضا شامل هشت Page پشت سر هم) هاي آخر فايل رو بدون توجه به ترتيب منطقي Page ها و Index ها تو قسمت هاي خالي اول فايل ميزاره و اين يعني تك تكه شدن (Fragmentation) ايندكس هاي شما (البته Clusterd ها) بنابراين كلا بيخيال اين نوع شرينك بشيد…
نکته:شرینک کردن با سویچ TRUNCATEONLY این جابجائی Extend ها رو نداره
همونطور كه ميدونيد شرينك كردن يكي از Task هاي موجود در Maintenance Plan هستش و بقول استادم

SQL Server ي كه Maintenance Plan نداشته باشه معلومه DBA بالاسرش نيست

پس تقريبا همه سرور ها Maintenance Plan رو دارن چندتا نكته

شرينك كردن رو تا حد ممكن اتومات نكنيد
با انجام Rebuild Index و بعد Shrink فقط و فقط وقت و منابع وكارايي و… سرور رو هدر كردين.دلیلش چيه؟

چرا شرينك كردن لاگ فايل بده؟
وقتی شما لاگ فایلتون (Transactional Log File) رو شرینک میکنید همونطور که قبلا گفتم با توجه به اینکه لاگ فایل باید zero byte فرمت بشه موقع بزرگ شدن فایل بسته به میزان Autogrowth انتخابی سیستم شما افت Performance داره.البته از بین دو نوع شرینکی که گفتم انجام این نوع شرینک منطقی هست که البته بیشتر افراد برای «پراندن لاگ» میان لاگ فایل رو شرینک میکنن پس اگه شما مشکل حجم Storage ندارید میتونید این نوع شرینک رو هم انجام ندید توجه کنید تمام این پیشنهاد های که داده میشه با توجه به اینه که مدل Recovery شما رو FULL ست شده.

یک نکته مهم «Truncate شدن لاگ اندازه فیزیکی اونو کم نمیکنه»

همنطور که میدونید اگه مدل Recovery شما FULL باشه بعد از لاگ بکاپ گرفتن لاگ فایل شما Truncate میشه ولی نکته مهم اینه Truncate شدن لاگ اندازه فیزیکی اونو کم نمیکنه بلکه اون قسمت رو مجددا قابل نوشتن میکنه.همنطور که گفتم انجام این نوع شرینک منطقی هست. کی و کجا؟
فرض کنید شما تو سرور ساعت 5 صبح Maintenance Plan تعریف کردید و همیشه میبنید که لاگ بکاپ ساعت 7 صبح شما خیلی بزرگه مشکل کجاس؟
تمام عملیات Maintenance Plan تو لاگ نوشته میشه(والبته تمام عملیات SQL Server به صورت write-ahead) و این باعث میشه لاگ فایل شما بزرگ بشه و چون حتی پس از لاگ بکاپ گرفتن این فضا کم نمیشه ازاینرو یکی از جاهای که میشه لاگ رو شرینک کرد(پراند) اینجاس.البته برای کم کردن اندازه لاگ بکاپ ساعت 7 فکر میکردم تغییر مدل Recovery به BULK_LOGGED جواب بده ولی نوچ!(باید بشتر مطالعه کنم)

در آخر شما Auto_Shrink رو تو SQL Server فعال میکیند؟

استفاده از Hotmail در SQL Server Database Mail

2012-01-07T18:16:00.001+03:30

نداشتن بكاپ در يك سازمان باعث فاجعه ميشه.اوايل گزينه مد نظرم براي چك كردن Job مربوط به بكاپ گرفتن استفاده از Notifications خود SQL Server و ارسال ايميل بود ولي يه مشكل كوچيك اين وسط بود نداشتن Mail Server در سازمان.
تا قبل از اينكه اين مطلب رو بنويسم فكر ميكردم بايد حتما داخل سازمان خودمون Mail Server داشته باشيم.اين برداشت من داخل كلاس بود.اينم مدركش (به احتمال زياد من مطلب رو بد گرفته بودم!)

با اين فكر غلط هروز صبح بايد اين كوئري رو اجرا ميكردم


SELECT
    CAST(CONVERT(DATETIME , CAST(run_date AS CHAR(8)) , 101) AS CHAR(11)) AS 'Failure Date' ,
    SUBSTRING(T2.name , 1 , 100) AS 'Job Name' ,
    T1.step_id AS 'Step #' ,
    T1.step_name AS 'Step Name' ,
    T1.message AS 'Message'
FROM
    msdb..sysjobhistory T1
    JOIN msdb..sysjobs T2
        ON T1.job_id = T2.job_id
WHERE
    T1.run_status != 1 AND
    T1.step_id != 0 AND
    run_date >= CONVERT(CHAR(8) , (
                                    SELECT
                                        DATEADD(day , ( -1 * 30 ) , GETDATE())
                                  ) , 112)
ORDER BY
    1 DESC

تا اينكه اين پست رو ديدم.تنها كاري كه بايد انجام ميدادم ست كردن مشخصات SMTP سرور مدنظرم بود.

مرحله بعد هم اضافه كردن يك اپراتور (در اينجا اپراتوري به نام Mohammad.Saheb) با يك ايميل معتبر در سرور هست و همچنيا ست كردن اين اپراتور براي ارسال ايميل در صورت خطا در اجراي Job مربوطه.

اينم يه نمونه از ارسال ايميل به اپراتور (Operator) تعريف شده

در آخر باتوجه به نزديك شدن فصل شيرين! امتحانات يه مدتي نيستم.التماس دعا

اصل Dependency Inversion چیست؟

2011-12-24T21:38:00.001+03:30

در سري پست هاي تعريف اصول SOLID با

آشنا شديم در اين پست پنجمین اصل يعني Dependency inversion رو برسي ميكنيم.
هدف Dependency inversion اینه که کلاس های سطح بالا نبایستی به صورت مستقیم وابسته به کلاس های سطح پایین باشن بلکه رابطه ی بین کلاس ها بایستی براساس Abstract ها یا Interface ها باشه. بعنوان مثال اگه کلاس سطح بالای سیستم رو business logic بدونیم و این سطح وابسته به جزئیات سطح پایین مثلا ذخیره در بانک اطلاعاتی باشه

استفاده مجدد از کلاس های business logic مارو کم میکنه
انجام تست روی کلاس های business logic ما سخت میشه

عکس زیر برگرفته از کتاب Dependency Injection in .NET هست که Dependency Injection (الگويي براي رعايت اين اصل) رو بخوبی توضیح داده

مدير يك هتل ارزان قيمت براي اينكه سشوار دزيده نشه اونو به پريز بسته و اين يعني وابستگي بين سشوار و پريز تغيير در هركدوم ;ديگري رو تحت تاثير قرار ميده.
و اما براي مثال عملي فرض كنيد کلاسی بنام GetMessageFromDatabase داریم که یک پیغام رو از دیتابیس لود میکنه و کلاسی بنام DisplayMessage داریم که اون پیغام رو نمایش میده.

 
   class Program
    {
        static void Main(string[] args)
        {
            DisplayMessage dm = new DisplayMessage();
            dm.ShowMessage();
        }
    }

    public class DisplayMessage
    {
        GetMessageFromDatabase Gmd;

        public DisplayMessage()
        {
            Gmd = new GetMessageFromDatabase();
        }
        public void ShowMessage()
        {
            Console.WriteLine(Gmd.GetMessage());
            Console.ReadLine();
        }
    }

    public class GetMessageFromDatabase
    {
        public string GetMessage()
        {
            return "Hi from database";
        }
    }

فرض کنید چند وقت دیگه سیستم نیاز پیدا میکنه که پیغام علاوه بر دیتابیس از یک فایل XML هم خونده بشه.

 public void ShowMessage()
        {
            if (source.ToUpper() == "DATABASE")
            {
                GetMessageFromDatabase Gmd = new GetMessageFromDatabase();
                Console.WriteLine(Gmd.GetMessage());
                Console.ReadLine();
            }
            else if (source.ToUpper() == "XML")
            {
                GetMessageFromXML Gmx = new GetMessageFromXML();
                Console.WriteLine(Gmx.GetMessage());
                Console.ReadLine();
            }
          
        }

چند وقت دیگه هم نیاز به خوندن از فایل متنی و…
چیزی که مشخصه وابسته بودن کلاس DisplayMessage به جایی که پیغام از اون میاد هست و این یعنی نقض اصل Dependency inversion.
و اما برای رفع این مشکل از اینترفیس استفاد میکنیم. کلاس های GetMessageFromDatabase و GetMessageFromXML و … هم این اینترفیس رو پیاده سازی میکنن.

 
public interface IGetData
    {
        string GetMessage();
    }

کلاس DisplayMessage رو هم به شکل زیر تغییر میدیم

 
public class DisplayMessage
    {
        IGetData IGLocal;

        public DisplayMessage(IGetData IG)
        {
            IGLocal = IG;

        }
        public void ShowMessage()
        {
            Console.WriteLine(IGLocal.GetMessage());

        }
    }

نحوه فراخوانی هم بشکل زیر میشه

 
static void Main(string[] args)
        {
            IGetData IG;

            string source = args[0].ToString();

            if (source.ToUpper() == "DATABASE")
            {
                IG = new GetMessageFromDatabase();
            }
            else if (source.ToUpper() == "XML")
            {
                IG = new GetMessageFromXML();
            }
            else if (source.ToUpper() == "TEXT")
            {
                IG = new GetMessageFromTextFile();
            }
            else
            {
                IG = new GetMessageFromDatabase();//default set to database
            }

            DisplayMessage dm = new DisplayMessage(IG);
            dm.ShowMessage();


        }

اصل Interface Segregation چیست؟

2011-12-23T11:22:00.001+03:30

در سري پست هاي تعريف اصول SOLID با

آشنا شديم در اين پست چهارمین اصل يعني Interface Segregation رو برسي ميكنيم.
همنطور که قبلا اشاره کردم هدف این اصل اینه که اینترفیس بزرگ رو براساس استفاده کننده های اون اینترفیس و اهداف مختلف به اینترفیس های کوچکتر تبدیل کنیم و در نتیجه یک استفاده کننده از اون اینترفیس (مثلا یک کلاس) رو مجبور به پیاده سازی متدهای که بهشون نیاز نداره نکنیم و کلاس های پیچیده هم بجای استفاده از یک اینترفیس بزرگ از چندین اینترفیس استفاده کنن. توجه کنید که اگه ما کلاسی رو مجبور کنیم مثلا یک متد رو که اصلا بهش نیاز نداره پیاده سازی کنه و برای مثال بیاد تو اون متد NULL برگردونه یا مثلا Exception صادر کنه علاوه بر نقض اصل Interface Segregation ;در ارث بری ما اصل Liskov Substitution رو هم نقض کردیم.
به عکس زیر توجه کنید فرض کنید تو یک پروژه Web بخواهید ASP.NET Membership رو شخصی سازی کنید و مثلا قسمت بازیابی با ایمیل رو تغییر بدید تقریبا میشه گفت بیخیال این کار میشید

و اما براي مثال عملي فرض كنيد اینترفیسی بنام IAuthorizationProvider داریم و کارش مدیریت مجوز و نقش ها در سیستم هست.

 
public interface IAuthorizationProvider
{
    IMyIdentity GetRolesFor(IIdentity identity);
    MembershipInfo GetRoleMembershipInfo(string role);
    IEnumerable Roles { get; }

    void AddRole(RoleInfo roleInfo);
    void AddSubjectToRole(string role, IIdentity identity);
}

با نگه به بدنه این اینترفیس 2 نوع مصرف کننده برا این اینترفیس میتوان متصور شد

مصرف کننده های که میخوان بدونن آیا یک فرد مجاز به انجام کاری هست
مصرف کننده های که میخوان مجوزها و نقش ها رو مدیریت کنن و بدون یک فرد چه مجوز و نقش های داره

مشکلی که پیش میاد فرض کنید مصرف کننده ی میخواد فقط اطلاعات مربوط به مجوزهای یک عضو رو داشته باشه. با اینترفیس موجود ما مصرف کننده رو مجبور به پیاده سازی متد های کردیم که ازشون استفاده نمیکنه (در اینجا متدهای اضافه کردن نقش و…) و با این نوع تعریف اینترفیس ما اصل Interface Segregation رو نقض کردیم.
و اما برای رفع این مشکل و رعایت کردن Interface Segregation به کد زیر توجه کنید

public interface IAuthorizationProvider
{
    IMyIdentity GetAuthorizations(IIdentity identity);
}

public interface IRoleManager
{
    MembershipInfo GetRoleMembershipInfo(string role);
    IEnumerable Roles { get; }

    void AddRole(RoleInfo roleInfo);
    void AddSubjectToRole(string role, IIdentity identity);
}

با این اینترفیس در واقع ما براساس نیازهای مصرف کننده اومدیم اینترفیس رو شکستیم به دو اینترفیس تا مصرف کننده رو مجبور به پیاده سازی متد های که نیازی بهشون نداره نکنیم.

ادامه دارد …

اصل Liskov Substitution چيست؟

2011-12-20T12:44:00.001+03:30

در سري پست هاي تعريف اصول SOLID با

آشنا شديم در اين پست سومين اصل يعني Liskov substitution رو برسي ميكنيم.
هدف اين اصل اينه كه در ارث بري كلاس مشتق شده بايد به گونه اي طراحي بشه كه در صورت نياز با كلاس پايه ي خودش قابل تعويض باشه.
مثال ي كه تو تعاريف اين اصل معمولا مطرح ميشه
آيا مربع يك مستطيل هست؟
در منطق هندسه یک مربع نوع خاصی از مستطیل هست که دارای چهار ضلع مساوی میباشد ولي در شي گرائي داستان چيز ديگس…
در واقع ما با ارث بردن كلاس مربع از كلاس مستطيل اصل Liskov substitution رو نقض ميكنيم چون با فرض وجود متد هاي setWidth و setHeight در كلاس مستطيل ما مجبوريم اين متد ها رو به گونه ي در كلاس مربع تغيير بديم كه طول و عرض يكي بشه و از اين رو كلاس مشتق شده يعني مربع قابل تعويض با كلاس پايه يعني مستطيل نيست و…
اين اصل با اصل Open Closed ارتباط داره توجه كنيد اگه شما نتونيد از كلاس مشتق شدتون بجاي كلاس پايه استفاده كنيد در واقع و بنوعي اصل Open Closed رو رعايت نكرديد.
و اما براي مثال عملي فرض كنيد كلاسي بنام Project داريم كه كارش لود كردن و ذخيره كردن فايل هاي پروژه (از نوع ProjectFile) هست.

public class Project
{
    public Collection ProjectFiles { get; set; }

    public void LoadAllFiles()
    {
        foreach (ProjectFile file in ProjectFiles)
        {
            file.LoadFileData();
        }
    }

    public void SaveAllFiles()
    {
        foreach (ProjectFile file in ProjectFiles)
        {
           file.SaveFileData();
        }
    }
}


public class ProjectFile
{
    public string FilePath { get; set; }

    public byte[] FileData { get; set; }

    public void LoadFileData()
    {
        // خواندن فايل از ديسك
    }

    public virtual void SaveFileData()
    {
        // نوشتن فايل در ديسك
    }
}

اين كلاس كار خودش رو خوب انجام ميده تا اينكه با توجه به نياز كلاسي بنام ReadOnlyFile كه از ProjectFile مشتق شده وارد سيستم ميشه.

public class ReadOnlyFile : ProjectFile
{
    public override void SaveFileData()
    {
        throw new InvalidOperationException();
    }
}

با توجه به فقط خواندني بودن در فراخواني متد SaveFileData يك استثناء (Exception) صادر ميكنيم.

public void SaveAllFiles()
    {
        foreach (ProjectFile file in ProjectFiles)
        {
            if (file as ReadOnlyFile == null)
                file.SaveFileData();
        }
    }

مشكل بعدي ما با متد SaveAllFiles هست كه به راحتي با چك كردن نوع فايل اگه ReadOnlyFile بود ازش صرف نظر ميكنيم و بدين سان Liskov substitution رو نقض كرديم.
يكي از راه هاي تشخيص نقض كردن Liskov substitution وجود دستور شرطي “آيا اين شي از اين نوع است” در كد هست.
و اما راه حل

public class Project
{
    public Collection AllFiles { get; set; }
    public Collection WriteableFiles { get; set; }

    public void LoadAllFiles()
    {
        foreach (ProjectFile file in AllFiles)
        {
            file.LoadFileData();
        }
    }

    public void SaveAllWriteableFiles()
    {
        foreach (WriteableFile file in WriteableFiles)
        {
            file.SaveFileData();
        }
    }
}


public class ProjectFile
{
    public string FilePath { get; set; }

    public byte[] FileData { get; set; }

    public void LoadFileData()
    {
        // خواندن فايل از ديسك
    }
}


public class WriteableFile : ProjectFile
{
    public void SaveFileData()
    {
        // نوشتن فايل در ديسك
    }
}

براي رفع بجاي يك كلكسيون از 2 كلكسيون فايل هاي پروژه استفاده شده يكي شامل تمام فايل هاي پروژه و ديگري شامل فايل هاي قابل نوشتن. كلاس ProjectFile فقط شامل متد LoadFileData هست كه براي هر دونوع فايل هاي پروژه قابل استفاده هست و كلاس WriteableFile هم متد SaveFileData رو اضافه كرده.
يكي از راه هاي رعايت كردن اين اصل استفاده از اصل Interface segregation هست كه البته تو اين مثال از اينترفيس استفاده نشده و بحث سر اينه كه بي جهت كلاسي رو وادار به استفاده از متد اضافه نكنيم مثلا در همين مثال متد SaveFileData.

ادامه دارد …

اصل Open Closed چيست؟

2011-12-14T16:29:00.001+03:30

در سري پست هاي تعريف اصول SOLID با

اصل Single Responsibility

آشنا شديم در اين پست دومين اصل يعني Open Closed رو برسي ميكنيم.
اين اصل ميگه يك كلاس بايد براي توسعه باز و براي تغيير بسته باشه بنابراين طراحي شما بايد به گونه ي باشه كه براي اضافه كردن يك قابليت جديد به كلاستون حداقل تغيير ممكن رو تو كلاستون داشته باشيد.در واقع بايد براي اضافه كردن قابليت جديد از كلاس جديد استفاده كنيم چون فرض شده تغيير تو كلاسي كه قبلا ساخته شده و داره ازش استفاده ميشه منجر به نتايج ناخواسته (باگ و…) در استفاده كننده هاي اين كلاس (مثلا يك كلاس ديگر) ميشه.
ابهامات احتمالي

كلاسي كه نبايد تغيير كنه پس نياز به تست واحد هم نداره؟
اگه كلاس باگ داشت چي(نياز به تغيير)؟

جواب بعضي از اين ابهامات + و + (شايد نادرست)

حتي اگه شما اصل Open Closed رو رعايت كرده باشيد امكانش هست سهوا يك كلاس رو تغيير بديد پس تست واحد رو داشته باشد!
كلاسي كه براي اولين بار طراحي شده براي صحت عملكرد بايد تست بشه پس شما تست واحد رو از قبل داريد(توجيه خوبي براي اولين ابهام)
مورد استفاده اين اصل بيشتر در مواقعي است كه استفاده كننده ي كلاس شما نيستيد مثلا طراحي API.
اي اصل براي كلاس ي هست كه در حال استفاده شدنه نه كلاسي كه در مرحله طراحي و تست اون هستم و در نتيجه اضافه كردن قابليت و تغييرات داخلش بديهي هست.

و اما برای مثال عملی فرض کنید میخواهیم کلاسی (كنترلر MVC) تعریف کنیم که کاربر بتونه براي بلاگ كامنت ارسال كنه البته قبلش اطمينان حاصل بشه كه كاربر Bot نيست و از ارسال اسپم جلوگيري كنيم.

public class EntryController
{
    public void AddComment()
    {
        if(ValidateNotSpam())
        {
             //ذخيره در بانك
        }
    }
    
    private bool ValidateNotSpam(string comment)
    {
        //چك كردن اينكه آي پي كاربر پست كننده در ليست سياده سرويس دهنده ي مربوطه نباشه
    }
}

اولين اصلي كه اين كد نقض كرده Single responsibility هست كار اين كلاس هم ارسال كامنت و هم چك كردن اسپمر نبودن كاربره و…
در اين كلاس براي راحتي كار از CAPTCHA استفاده نشده و از سرويسي كه سايت Project Honey Pot ارئه داده (چك كردن اسمپر نبودن كاربران) استفاده شده فرض كنيد ميخواهيم علاوه بر سرويس حاضر از سرويس ديگري مثلا سايت Akismet هم استفاده كنيم چه بايد كرد …
با توجه به كلاس بالا يك راه داريم تغيير
و به اين ترتيب اصل Open Closed رو هم نقض كرديم.
و اما راه حل درست (رعايت كردن اصل Open Closed)
با تعريف اينترفيس كا رو شروع ميكينم

public interface ICommentValidator
{
    bool Validate(string authorIP, string content);
}

در سازنده كلاسمون آرايه اي از ICommentValidator رو ميگيريم

public class EntryController : Controller 
{
    private ICommentValidator[] _commentValidators;

    public EntryController(ICommentValidator[] commentValidators)
    {
        _commentValidators = commentValidators;
    }
}

متد ValidateNotSpam رو هم تغيير ميديم كه متد Validate تمام اعضاي آرايه ي ورودي رو فراخواني ميكنه

public class EntryController
{
    private bool ValidateNotSpam(string comment)
    {
        foreach (ICommentValidator validator in _commentValidators)
        {
            if (!validator.Validate(Request.ServerVariables["REMOTE_ADDR"], comment))
                return false;
        }

        return true;
    }
}

آخرين كاري هم كه بايد انجام بديم اينه كه به ازاي هر سرويس دهندي مود نظرمون يك كلاسي كه اينترفيس ICommentValidator رو پياده سازي كرده داشته باشيم(در اينجا Project Honey Pot وAkismet)

public class ProjectHoneyPotCommentValidator : ICommentValidator
{
    public bool Validate(string authorIP, string content)
    {
        //چك كردن اينكه آي پي كاربر پست كننده در ليست سياده سرويس دهنده ي مربوطه نباشه
    }
}

و اين يعني باز بودن براي توسعه

ادامه دارد …

اصل Single Responsibility چیست؟

2011-12-12T23:44:00.001+03:30

تو دنیای برنامه نویسی و البته شیء گرایی SOLID مجموعه ی از 5 قاعده (اصل) ابتدایی شامل

Single responsibility
Open-closed
Liskov substitution
Interface segregation
Dependency inversion

هست و توسط رابرت مارتین در اوایل سال 2000 معرفی شده و…
شاید اکثرا با تعاریف این اصول آشنا باشین (درست یا غلط) ولی بشخصه زیاد با مثال های که تو تاپیک های از این دست زده میشه مشکل دارم(انواع و اقسام اشکال هندسی)
قصد دارم این اصول رو با مثال های نزدیکتر با دنیای واقعی شرح بدم منظور مثال های از برنامه های تجاری(البته اگه پیدا کنم)
قبل از شروع از اساتید و دوستانی که (شاید) این پست رو میبینن درخواست میکنم در صورت خطا (برداشت غلط و…) تو مطالب و مثال های ارائه شده منو راهنمایی کنن.

اصل Single responsibility
تعریف کردن این اصل خیلی راحته ولی انجامش در عمل سخته و تقریبا میشه گفت مثل امنیت همیشه %100 نیست.
این اصل میگه هر کلاس فقط باید یک مسئوليت داشته و همچنیا میگه هر کلاس باید یک دلیل برای تغییر داشته باشه همونطور که گفتم راحت تعریف میشه ولی انجام و پیاده سازی درستش تقریبا سخته.
در صورتی که این اصل خوب انجام بشه فواید زیر رو برای ما داره

پیچیدگی کلاس ها کم میشه
خوانایی کلاس بالا میره
Coupling رو کم میکنه
کلاس ها راحتر تست میشن
قابلیت استفاده مجدد کدها افزایش پیدا میکنه

و…
با توجه به اون تعریف اولیه که هر کلاس یه مسئوليت داشته باشه من کلاس Customer رو که شامل متدهای Print و Save و CalculateSalary باشه رو ناقض اصل Single responsibility نمیدوم چون میگم مسئوليت این کلاس انجام کارهای مشتریه ولی یه قسمت دیگه ی تعریف میگه هر کلاس باید یک دلیل برای تغییر داشته باشه به تغییرات احتمالی کلاس Customer توجه کنید

درصد مالیات تو متد CalculateSalary بالا بره
متد Save بجای Sql Server روی Oracle انجام بشه

و…
نتیجه n دلیل برای تغییر تو این کلاس داریم پس برای رعایت SRP میایم کلاس های CustomerPrinter و CustomerSaver و CustomerSalaryCalculator رو تعریف میکنیم.
و اما برای مثال عملی فرض کنید میخواهیم کلاسی تعریف کنیم که کاربر بتونه تنظیمات برنامه رو باهاش عوض کنه البته قبلش کاربر احراز هویت بشه.

public class UserSettingService
{
  public void changeEmail(User user)
  {
	if(checkAccess(user))
	{
	   //دادن اجازه ی تغییر
	}
  }
  public boolean checkAccess(User user)
  {
	//برسی معتبر بودن کاربر
  }
}

این کلاس 2 تا مسئوليت داره 1-احراز هویت 2-تغییر تنظیمات برنامه
این کلاس چندین دلیل برا تغییر داره 1-عوض کردن روش احراز هویت شدن 2-عوض کردن مثلا روش تائید عوض کردن ایمیل و…

برای رعایت کردن اصل SRP تو این مثال کد Refactor شده به شکل زیر میشه

public class UserSettingService
{
  public void changeEmail(User user)
  {
	if(SecurityService.checkAccess(user))
	{
	   	   //دادن اجازه ی تغییر
	}
  }
}
public class SecurityService
{
  public static boolean checkAccess(User user)
  {
	//برسی کردن دسترسی
  }
}

در واقع با تجزیه کردن کلاس UserSettingService به دو کلاسUserSettingService و SecurityService ما کلاس های داریم که تنها یک مسئوليت دارن.
در آخر ذکر این نکته مهمه که برا فراگیری درست این اصول و کلا برنامه نویسی نگاه کردن به کد دیگران الزامیه همنطور که جناب Scott Hanselman ذکر کردن

Reading to Be a Better Developer

پس خوندن (نه کپی پیست کردن) چیز مهمیه که خالق ASP.NET MVC (البته یکی از اونا) میگه من کد دیگرون رو میخونم و..
برای درک SRP و خیلی چیزهای دیگه میتونید پروژه های کد باز جناب نصیری SubtitleTools و Blogger auto poster رو ببینید

ادامه دارد …

الگوهای ابتدایی برای برنامه نویسی دات نت

2011-11-25T19:21:00.001+03:30

در این پست چند الگوی شاید معمولی ولی بسیار مهم لیست شده.مطلب جالبیه تنها مشکلش اینه که مثال های اون به هر زبانی هست جز #C.
تو این پست معادل های دات نت ی اون لیست شده.
1-ارزیابی موجود بودن یک شی (null نبودن) قبل از فراخوانی متدها و خواص های اون
تکنیکی به نام “andand” وجود داره که طی اون هنگام فراخوانی مثلا یک متد یک شی نام اون شی رو با فراخوانی متدش AND منطقی میکنیم و این باعث میشه تنها در صورتی که شی ما موجود باشه (null نباشه) متد مربوطه فراخوانی شه.
به این مثال تو زبان JavaScript توجه کنید

var parsed_content = window.JSON && window.JSON.parse("{}");

تا جایی که من میدونم و سرچ هم کردم چنین ویژگی تو #C موجو نیست.
و اما این کار رو به روش های دیگه ی میشه انجام داد مثلا با یه IF قبلش چک کنیم شی ما null نباشه تنها مشکلش اینه که در صورتی که شی ما تو در تو باشه تعداد IF های ما زیاد میشه.

const string xmlDoc =
               @"
                <opml version=""1.0"">
                <head>
                    <title>Mohammad subscriptions in Google Reader</title>
                </head>
                </opml>";

XDocument xDocument = XDocument.Parse(xmlDoc);
var xElement = xDocument.Element("opml");
if (xElement != null)
{
    var element = xElement.Element("head");
    if (element != null)
    {
        var xElement1 = element.Element("title");
        if (xElement1 != null)
        {
            var headXElement = xElement1.Value;
        }

    }
}

خیلی زشته…

2-استفاده از مقادیر پیش فرض در هنگام تخصیص به یک متغییر(در صورت نامعتبر بودن مقدار تخصیصی)
با این کار شما از شر مشکلات احتمالی ناشی از مقادیر null و نامعتبر در ادامه برنامه راحت میشید تقریبا کاری که در Linq داریم OrDefault ها.

var headXElement = string.IsNullOrWhiteSpace(xElement1.Value)
                                               ? "YOURNAME subscriptions in Google Reader"
                                               : xElement1.Value;

در کد بالا در صورتی که تگ title ما خالی باشه از مقدار پیش فرض YOURNAME استفاده میکنیم.

3-مقایسه کردن برابری یکه متغییر با چندین مقدار معین
فرض کنید متغیری بنام currentDay دارید میخواهید چک کنید ببینید currentDay روز زوج هست.
شاید اولین روشی که انجام بدیم کد زیر باشه

if (currentDay == "شنبه" || currentDay == "دوشنبه" || currentDay == "چهارشنبه")

بهتره اون مقادیر رو تو لیستی (آرایه) داشته باشیم و currentDay رو داخل اون چک کنیم.

 var evenDays = new List { "شنبه", "دوشنبه", "چهارشنبه" };
 if (evenDays.Contains(currentDay))
  {
     var isEven = true;
  }

4-شرط های پیچده و تکرارشونده رو به متد تبدیل کنید
این نکته تو سری پست های جناب نصیری در رابطه با Refactoring برسی شده(البته با روشی متفاوت)
شرط‌هاي تركيبي را كپسوله كنيد
در واقع هدف بالا بردن خوانایی کد هست

5-حفظ کردن نتیجه ی متدهای تکرارشونده
یکی از مزیت های تبدیل شرط های پیچیده در قالب یک متد استفاده از نتیجه ی اون تو فراخوانی های بعدی هستش.

readonly Dictionary _validDays = new Dictionary();
private bool IsValidDay(string day)
{
    bool lookup;
    if (_validDays.TryGetValue(day, out lookup))
        return lookup;
            
    //lookup=خروجی یک محاسبه پیچیده و گرفتن دیتا از سرور های ناسا

    _validDays[day] = lookup;
    return lookup;
}

مثلا تو کد بالا ما میایم نتیجه فراخوانی های قبلی رو تو یک دیکشنری ذخیره میکنیم و در متد قبل از انجام محاسبات دیکشنری رو جستجو میکنیم اگه پارامتر ورودی متد در Key های اون دیکشنری بود Value ش رو برمیگردونیم.

مقدمه ای بر RavenDB – قسمت سوم

2011-11-12T23:59:00.001+03:30

در دو قسمت اول و دوم “مقدمه ای به RavenDB” به آشنایی با مقدمات RavenDB پرداختیم تو این قسمت میخواهیم با یک مثال در عمل با RavenDB آشنا بشیم.
برای شروع یک پروژه ASP.NET MVC 3 رو ایجاد میکنیم.
اگه از قسمت اول یادتون باشه گفتم یکی از 4 روش راه اندازی (هاست کردن) RavenDB به صورت مدفون شده یا Embed هست برای استفاده از این روش کافیه پکیج RavenDB-Embedded رو با NuGet نصب کنیم.

همونطور که قبلا گفتم RavenDB به صورت schema-less هست ازاینرو برای کار با بانک نیاز نیست شما بانک و جدولی رو از قبل بسازید (کاری که با بانک های Embedded دیگه مثله SQL Server Compact انجام میدیم) تنها پس از اولین فراخوانی متد initialize شی DocumentStore ما فایل های مربوطه (همان بانک RavenDB) ساخته میشه.
برای ذخیره بانک ما از پوشه استاندارد App_Data استفاده میکنیم.
در طول چرخه حیاط یک برنامه بایستی یکه وهله از بانک در دسترس باشه ازاینرو از الگوی Singleton استفاده میکنیم.

public class DataDocumentStore
{
	private static IDocumentStore _instance;
	public static IDocumentStore Instance
	{
		get
		{
			if (_instance == null)
				throw new InvalidOperationException("IDocumentStore has not been initialized.");
			return _instance;
		}
	}

	public static IDocumentStore Initialize()
	{
		_instance = new EmbeddableDocumentStore { ConnectionStringName = "RavenDB" };
		_instance.Conventions.IdentityPartsSeparator = "-";
		_instance.Initialize();
		return _instance;
	}
}

تنها نکته ی که تو کد بالا باید اشاره کرد قسمت ست کردن IdentityPartsSeparator هست همونطور که تو قسمت های قبل اشاره شد RavenDB برای ذخیره کردن سند از فرمت EntityName/ID استفاده میکنه مثلا Albums/20 خب مشکل اینه که / تو سیستم مسیریابی MVC باعث مشکل میشه ازاینرو ما با ست کردن IdentityPartsSeparator به جای / از – استفاده میکنیم مثلا Albums-20.
برای اینکه در اولین اجرای برنامه بانک ما ساخته بشه فراخوانی متد Initialize رو تو متد Application_Start انجام میدیم.

protected void Application_Start()
        {
            AreaRegistration.RegisterAllAreas();

            RegisterGlobalFilters(GlobalFilters.Filters);
            RegisterRoutes(RouteTable.Routes);

            DataAccess.DataDocumentStore.Initialize();
        }

تا اینجای کار ما موفق شدیم شی DocumentStore رو برای کار تو برنامه بسازیم و اطمینان حاصل کنیم تنها یک وهله از شی DocumentStore داخل برنامه استفاده بشه.

کار رو با تعریف کردن کلاس (مدل) Person ادامه میدیم.

 public class Person
    {
        public string Id { get; set; }
        public string FirstName { get; set; }
        public string LastName { get; set; }
    }

API های RavenDB برای کار با بانک از الگوی Unit of Work استفاده میکنند دقیقا روشی که با data context در Entity Framework انجام میدیم.

using (var session = documentStore.OpenSession())
{
  session.Store(Person);
  session.SaveChanges();
}

این روش خوب و بهینه ای هست که یک session رو سراسر یک درخواست HTTP باز نگه داریم ازاینروز میایم یه کنترلر پایه (Base) میسازیم که در شروع یک Action بیاد session رو باز کنه و بعد از اجرا شدن Action تغییرات رو تو بانک اعمال و session رو ببنده و در کنترلرهای دیگه این کنترلر رو به ارث ببریم.

public class BaseDocumentStoreController : Controller
    {
        public IDocumentSession DocumentSession { get; set; }

        protected override void OnActionExecuting(ActionExecutingContext filterContext)
        {
            if (filterContext.IsChildAction)
                return;
            this.DocumentSession = DataDocumentStore.Instance.OpenSession();
            base.OnActionExecuting(filterContext);
        }

        protected override void OnActionExecuted(ActionExecutedContext filterContext)
        {
            if (filterContext.IsChildAction)
                return;

            if (this.DocumentSession != null && filterContext.Exception == null)
                this.DocumentSession.SaveChanges();

            var documentSession = this.DocumentSession;
            if (documentSession != null) documentSession.Dispose();

            base.OnActionExecuted(filterContext);
        }
    }

در آخر نحوه انجام چهار عملی اصلی (CRUD) رو در بانک RavenDB میبینیم در کنترلر مربوطه.

public class PersonController : BaseDocumentStoreController
    {
        //
        // GET: /Person/

        public ViewResult Index()
        {
            var model = this.DocumentSession.Query().ToList();
            return View(model);
        }

        public ActionResult Edit(string id)
        {
            var model = DocumentSession.Load(id);
            return View(model);
        }

        [HttpPost]
        public ActionResult Edit(Person person)
        {
            this.DocumentSession.Store(person);
            return RedirectToAction("Index");
        }

        public ActionResult Create()
        {
            var model = new Person();
            return View(model);
        }

        [HttpPost]
        public ActionResult Create(Person person)
        {
            DocumentSession.Store(person);
            return RedirectToAction("Index");
        }

        public ActionResult Delete(string id)
        {
            var model = DocumentSession.Load(id);
            return View(model);
        }

        [HttpPost,ActionName("Delete")]
        public ActionResult DeleteConfirmed(string id)
        {
            DocumentSession.Advanced.DatabaseCommands.Delete(id,null);
            return RedirectToAction("Index");
        }
    }

خروجی متد IDocumentSession.Query از نوع IRavenQueryable هست که اینترفیس IEnumerable رو محقق (پیاده سازی) کرده ازاینرو میشه متد ToList رو براش فراخوانی کرد.
متد IDocumentSession.Load براساس پارامتر وردیش (کلید سند) سند مورد نظر رو بازیابی میکنه.
متد IDocumentSession.Store هم کار ایجاد رو انجام میده و هم کار آپدیت و بروز رسانی یک سند موجود رو حالا سوالی که پیش میاد اینه که چجوری تشخیص میده که باید آپدیت کنه یا ایجاد؟
اگه پارامتر ورودی متد Store (در اینجا Person) مقدار Id ش ست شده باشه میره و براساس اون Id سند مورد نظر رو آپدیت میکنه در غیر اینصورت به بانک اضافش میکنه و یک Id بهش اختصاص میده.
برای پاک کردن از 2 راه میشه اینکارو انجام داد

فراخوانی متد IDocumentSession.Delete که لازمه قبلش سند مورد نظر رو لود کنیم و بعنوان ورودی این متد بدیم.
استفاده از DocumentSession.Advanced.DatabaseCommands.Delete که بدون لود کرد سند مورد نظر و با داشتن Id سند مورد نظر مستقیم اونو پاک کنیم.

نمای از صفحه اصلی برنامه

منابع:+و+و+

مقدمه ای بر RavenDB – قسمت دوم

2011-11-10T11:10:00.001+03:30

در پست قبلی با استفاده از Management Studio دیتای تستی ساختیم. حالا یه شرح مختصری از سند و مجموعه
سند (document) چیست؟
سند در واقع یک شی JSON هست و معادل یک ردیف (رکورد) تو بانک های رابطه ای RDBMS محسوب میشه برای آشنایی بیشتر با ساختار سند روی یکی از سند های ایجاد شده کلیک و دکمه Edit رو بزنید.

همونطور که تو شکل میبینید یکه سند شامل یک کلید , دیتا و متا دیتا هست.
کلید (تو این شکل albums/20) رو میشه با PK یا کلید اصلی تو بانک های رابطه ای RDBMS قیاس کرد.
دیتا در واقع کل شی(در اینجا آلبوم) شما در فرمت JSON هستش.
متا دیتا هم بصورت اتومات ایجاد میشه مثلا در این شکل Raven-Clr-Type یکه شی دات نت ی هست که به سند ما مپ شده.
Raven برای اختصاص کلید به هر سند از روش guid ترتیبی (sequential guid) استفاده میکنه که هم بصورت جهانی یکتا هست و هم با توجه به ترتیبی بودن به خوبی ایندکس میشه البته توجه کنید برای اختصاص کلید به یک سند میشه کلید رو به صورت صریح مشخص کرد و هم کلید رو به صورت Identity key اختصاص داد.خود Raven بصورت داخلی از Identity key پشتیبانی میکنه(تو پست های بعدی بیشتر توضیح میدم)
سند ها با فرمت زیر قابل دسترسی هستن

http://localhost:8080/docs/{document_id}

مجموعه (collection) چیست؟
مجموعه در واقع لیستی از سند ها هستن که بر اساس یک موجودیت Raven ی(Raven-Entity-Name) دسته بندی شدن این مقدار تو متا دیتای سند موجوده مثلا تو این مثال موجودیت های Raven ی ما Albums و Genres هست.

استفاده اصلی مجموعه ها تو ایندکس گذاری هست و مثلا وقتی شما سندی رو کوئری میزنید اون سند بر اساس مجموعش از بین تمام سند ها انتخاب میشه.
از دید بانک مجموعه ها یک سری سند هستن که نام موجودیت (entity name) اونا یکی هست.

ادامه دارد…

مقدمه ای بر RavenDB – قسمت اول

2011-11-09T23:55:00.001+03:30

بانک اطلاعاتی RavenDB یک بانک اطلاعاتی سندگرا ی متن باز برای پلتفرم دات نت / ویندوز هست که هر سند رو تو فرمت JSON ذخیره میکنه.تو بانک اطلاعاتی سندگرا هر موجودیت (Entity) میتونه بعنوان یک سند ذخیره بشه.
این بانک ها اصطلاحا schema-less هستن یعنی نیازی نیست شما برای ذخیره کردن موجودیت مورد نظرت (مثلا کالا) بری اسکیمای اونو تو بانکت تعریف کنی کاری که ما تو RDBMS ها انجام میدیم و برای مثلا کالا جدولی شامل شماره کالا , نام کالا ,نوع کالا و… تعریف میکنیم.

RavenDB جزء بانک های NoSQL است.
NoSQL چیست؟

برای تعریف NoSQL، من فکر می کنم بهتره از این حیث بررسی کنیم که NoSQL چه چیزی نیست؟ یعنی یه جورایی از فرض خلف به مفهومش برسیم. این تکنولوژی، SQL نیست و بصورت رابطه ای هم نیست. همانطور که از نامش پیداست جایگزینی برای مدیریت بانک های اطلاعاتی رابطه ای (RDBMS) هم نیست، اما آنرا پیاده سازی می کند! NoSQL برای ذخیره سازی داده ها بصورت توزیع شده، جایی که حجم داده های ما در مقیاس بالا باشد، وارد میدان می شود…

استفاده از بانک اطلاعاتی RavenDB چه منفعتی برای ما داره؟

کارایی بهتر تو نرم افزار هامون
تسریع سرعت توسعه نرم افزار
نگهداری بهتر سیستم

برای استفاده از بانک اطلاعاتی RavenDB میتونید آخرین نسخه اونو از اینجا دانلود کنید.
سرور RavenDB رو به 4 روش میشه راه اندازی کرد

برنامه کنسول که بصورت دیفالت و برای دیباگ و آزمایش کردن استفاده میشه.
بعنوان یک سرویس ویندوزی.
بعنوان یک وب سایت IIS (هاست شدن تو IIS).این بهترین روش برای محیط عملیاتی محسوب میشه
به حالت جاسازی / مدفون شده (embed) تو نرم افزار.

برای شروع ما از حالت اول استفاده میکنیم کافیه Start.cmd رو اجرا کنیم تا همه چیز بصورت اتومات اجرا بشه.

بعد از اینکار محیط Management Studio ی RavenDB تو آدرس http://localhost:8080 باز میشه محیطی زیبا که با Silverlight طراحی شده.

در ابتدای کار بانکی بصورت پیش فرض برای شما ساخته میشه که شامل هیچ سند و مجموعه ای (collection) نیست(جلوتر توضیح میدم) برای اینکه تو بانکمون دیتای تستی بسازیم روی دکمه Create sample data کلیک میکنیم.
توجه:با توجه به اینکه RavenDB به صورت پیش فرض اجازه دسترسی بی نام (anonymous) رو فقط برای درخواست های خوندن میده (HTTP GET) برای اجرا شدن دستور بالا باید نام کاربری و رمز عبور خودتون رو وارد کند.
دیتای تستی شامل 256 تا سند و 2 تا مجموعه و 5 تا ایندکسه و…

ادامه دارد…

Drag و Drop کردن در الگوی MVVM

2011-10-25T00:52:00.001+03:30

برای اضافه کردن یه قابلیت جدید به برنامه ي OPMLtools نیاز به Drag&Drop داشتم.
برای انجام Drag&Drop تو حالت عادی تقریبا کار سختی نداریم ولی وقتی Drag&Drop رو تو MVVM بخوایم کار سخت میشه و…
بعد جستجو به فریمورک متن باز GongSolutions رسیدم که کار Drag&Drop رو تو MVVM خیلی ساده میکنه.
برای دانلود dll مربوطه میتونید از این روش کمک بگیرید یا از اینجا دانلود کنید.
و اما نحوه استفاده

همونطور که تو کد XAML بالا میبیند نحوه اضافه کردن قابلیت Drag&Drop خیلی سادس ویژگی های IsDragSource و IsDropTarget همونطور که از اسمشون پیداس مشخص میکنن که آیا کنترل مورد نظر میتونه مبدا و مقصد یک عمل Drag&Drop باشه.
قسمت مهم این کد مقید کردن هندلر رخداد Drop به ViewModel ما به کمک ویژگی DropHandler هست.
و اما تو ViewModel بازم کار برای ما راحت شده فقط کافیه اینترفیس IDropTarget رو پیاده سازی کنیم که شامل 2 متد DragOver و Drop میشه.

public void DragOver(DropInfo dropInfo)
  {
    if (dropInfo.Data is OpmlModel && dropInfo.TargetItem is OpmlModel)
     {
       dropInfo.DropTargetAdorner = DropTargetAdorners.Highlight;
       dropInfo.Effects = DragDropEffects.Move;
     }
  }

کاری که ما تو متد DragOver اینه که آیا شی مبدا و مقصد ما تو عمل Drag&Drop معتبر هستن یا نه اگه بودن تزیین کننده (Adorner) ی عمل Drag&Drop رو ست میکنیم.
ویژگی dropInfo.Data شامل دیتای هست که Drag شده و dropInfo.TargetItem هم شامل دیتای هست که ماوس روش قرار گرفته(توجه کنید منظور از دیتا ;دیتای مقید شده به کنترل مورد نظر هست مثلا در اینجا شی OpmlModel)

public void Drop(DropInfo dropInfo)
  {
    var srcOpmlModel = (OpmlModel)dropInfo.Data;
    var trgOpmlModel = (OpmlModel)dropInfo.TargetItem;
    foreach (var ancestor in srcOpmlModel.Ancestors)
     {
       trgOpmlModel.Ancestors.Add(ancestor);
     }
    Opmls.Remove(srcOpmlModel);
  }

آخرین متد هم Drop هست و تمام.

دي كامپايل كردن اسمبلي هاي CLR

2011-10-12T18:21:00.001+03:30

هنگام Deploy كردن پروژه SQL CLR در SQL Server اسمبلي مربوطه در VIEW ي sys.assembly_files ذخيره ميشه.

SELECT * FROM sys.assembly_files

بصورت پيش فرض براي كمك در ديباگ كردن گزينه Deploy Code فعاله و سورس كد شما هم تو ديتابيس ذخيره ميشه.خوب براي ديدن سورس اسمبلي مورد نظر كافيه اونو Cast كنيم به VARCHAR(max) و تمام.

SELECT CAST(content AS VARCHAR(max)) FROM sys.assembly_files

ولي اگه گزينه Deploy Code رو غير فعال كنيم فقط Dll مربوطه تو ديتابيس ذخيره ميشه و …
براي اين مورد كافيه ما Dll رو داشته باشيم و با .NET Reflector به سروس برسيم.
و اما نكته اينه كه چجوري به Dll برسيم بعد سرچ به اين كد رسيدم (CLR Procedure) كه مياد Dll ذخيره شده تو ديتابيس رو داخل ديسك ذخيره ميكنه.

using System;
   using System.IO;
   using System.Data;
   using System.Data.SqlClient;
   using System.Data.SqlTypes;
   using Microsoft.SqlServer.Server;
   using System.Security.Permissions;
 
   namespace ExtractSqlAssembly {
       [PermissionSet(SecurityAction.Demand, Unrestricted = true, Name = "FullTrust")]
       public partial class SaveSqlAssembly {
 
           [SqlProcedure]
           public static void SaveAssembly(string assemblyName, string path) {
               string sql = @"SELECT AF.content FROM sys.assembly_files AF JOIN sys.assemblies A ON AF.assembly_id = A.assembly_id where AF.file_id = 1 AND A.name = @assemblyname";
               using (SqlConnection conn = new SqlConnection("context connection=true")) {
                   using (SqlCommand cmd = new SqlCommand(sql, conn)) {
                       SqlParameter param = new SqlParameter("@assemblyname", SqlDbType.VarChar);
                       param.Value = assemblyName;
                       cmd.Parameters.Add(param);
 
                       cmd.Connection.Open();  // Read in the assembly byte stream
                       SqlDataReader reader = cmd.ExecuteReader();
                       reader.Read();
                       SqlBytes bytes = reader.GetSqlBytes(0);
 
                       // write the byte stream out to disk
                       FileStream bytestream = new FileStream(path, FileMode.CreateNew);
                       bytestream.Write(bytes.Value, 0, (int)bytes.Length);
                       bytestream.Close();
                   }
               }
           }
       }
   }

برطرف كردن مشكل افزونه Regionerate در Visual Studio

2011-10-09T14:10:00.001+03:30

بعد از نصب كردن آخرين نسخه افزونه Regionerate هنگام اجراكردن Visual Studio پيغام اروري با محتواي زير صادر ميشد.

A problem occured while trying to initialize menus. 
System.ArgumentException: A Command with that name already exists. 
    at EnvDTE80.Commands2.AddNamedCommand2(AddIn AddInInstance, 
  String name, String ButtonText, String Tooltip, Boolean MSOButton, 
  Object Bitmap, Object[]& ContextUIGUIDs, Int32 vsCommandStatusValue, 
  Int32 CommandStyleFlags, vsCommandControlType ControlType) 
    at Rauchy.Regionerate.Presentation.Addins.VisualStudio2005.Connect. 
  OnConnection(Object application, ext_ConnectMode connectMode, 
  Object addInInst, Array& custom) 
You may have to restart Regionerate.

براي رفع اين مشكل اين فايل رو (Regionerate.Presentation.Addins.VisualStudio2005.dll) در مسير زير كپي (Replace) كنيد.

C:\Program Files\Regionerate

در ويندوز هاي 64 بيتي آدرس زير

C:\Program Files (x86)\Regionerate

با توجه به سورس باز بودن اين افزونه با يك تغيير جزئي تو كلاس Connect.cs مشكل حل ميشه.

منبع

چندين نكته هنگام استفاده از تابع AVG در SQL SERVER

2011-10-05T18:25:00.001+03:30

هنگام استفاده از تابع تجميعي AVG ممكنه با ارور زير مواجه بشيد

Arithmetic overflow error converting expression to data type int.

اين مشكل معمولا در مواقعي كه تعداد ركورد ها زياد باشن پيش مياد.
تابع AVG برا اساس نوع ستوني كه روش داره كار ميكنه خروجي رو تعيين ميكنه.براي مثال اگه ستون شما INT باشه خروجي هم INT ميشه و مثل COUNT_BIG نيست كه خروجيش از نوع BIGINT باشه.حال اگه مقدار خروجي بشتر از مقدار INT باشه ارور بالا صادر ميشه.
براي رفع ميايم ورودي رو به BIGINT تبديل ميكنيم و تمام.

AVG(cast(innerResult.DiffTime AS BIGINT)) AS [avgTime]

مورد بعدي اينه كه تابع AVG از مقادير NULL چشم پوشي ميكنه فقط ممكنه با مشكل خروجي NULL مواجه بشيد توجه كنيد تابع AVG ميتونه مقدار NULL برگردونه بجاي صفر(البته منطقي هم هست).
براي رفع مشكلاتي از اين دست در LINQ خوندن + و + پيشنهاد ميشه.
و اما در SQL ميشه از روش زير استفاده كرد

SELECT ISNULL(AVG(3+3+3+NULL),0)

برنامه ي OPMLtools

2011-10-04T13:13:00.001+03:30

پیشتر در رابطه با پاک کردن فید های تکراری مطلبی رو نوشته بودم
تا اینکه چند وقت پیش این سوال رو تو سایت داناترین دیدم

فرض کنید من چندتا bundle رو مشترک میشم که بعضی از فیدهاش رو قبلا مشترک بودم. حالا برای حل مشکل اشتراک های تکراری از یک فید چه راه حلی وجود داره؟ فرض کنید تعداد فیدها خیلی زیاده و امکان بررسی و حذف بصورت دستی وجود نداره. آیا افزوننه ای برای این کار وجود نداره؟

برای حل این مشکل برنامه ی کوچیکی رو تهیه کردم که با گرفتن فایل OPML فید های تکراری رو پاک میکنه و فایل یک دست شده رو براتون ایجاد میکنه.

یکی از ویژگی های این برنامه اینه که ساختار فایل اصلی رو حذف نمیکنه یعنی اگه شما چندین سطح تودرتو داشته باشید این ساختار رو تو فایل خروجی حفظ میکنه(این قسمتش وقتمو زیاد گرفت)
برای نوشتن این برنامه از نرم افزار سورس باز جناب نصیری خیلی ایده گرفتم از این فرصت استفاده میکنم و از ایشون تشکر میکنم.
پيشنياز استفاده از اين برنامه، نصب دات نت فريم ورك 4 است.

http://opmltools.codeplex.com/

ديتابيس رنگي

2011-09-17T11:43:00.001+04:30

منبع

هندل کردن خطاها در حلقه های موازی

2011-09-11T01:54:00.001+04:30

در حالت عادی در حلقه های ترتیبی بعد از بوجود اومدن یک خطا (Exception) ادامه حلقه متوقف میشود ولی در حلقه های موازی بعد از بوجود اومدن خطا Thread های در حال اجرا اجازه دارن تا تکمیل کارشون اجرا بشن ولی مابقی تکرار های حلقه دیگه اجرا نمیشن.
با توجه به اینکه چندین Thread همزمان در حال اجرا هستن احتمال اینکه چندین خطا (Exception) داشته باشیم زیاده از اینرو بجای کلاس Exception با کلاس AggregateException سرو کار داریم که یکی از خواصیت های (Property) اون InnerExceptions هست که شامل کلکسیونی از خطا ایجاد شده طی ه حلقه ماست.
در مواجه با خطا معمولا 2 حالت پیش میاد
1-متوقف شدن حلقه در صورت ایجاد خطا
2-ادامه حلقه در صورت ایجاد خطا
حالت اول بصورت پیش فرض اعمال میشه (البته همونطور که در ابتدا گفتم این توقف آنی نیست)

using System;
using System.Linq;
using System.Threading.Tasks;
using System.Collections.Concurrent;

namespace Parallel_TesTer
{
    internal class Program
    {
        private static void Main(string[] args)
        {
            try
            {
                Parallel.ForEach(Enumerable.Range(1, 100), (int i, ParallelLoopState state, long index) =>
                                                               {
                                                                   Console.WriteLine("Index {0}, result {1}", index,
                                                                                     100 / (i / 2));
                                                                   if (state.IsExceptional)
                                                                   {
                                                                       state.Stop();
                                                                   }
                                                               });

            }
            catch (AggregateException aggEx)
            {
                foreach (var innerEx in aggEx.InnerExceptions)
                {
                    Console.WriteLine(innerEx.Message);
                }
            }
            Console.ReadLine();
        }
    }
}

یک وهله از کلاس ParallelLoopState بصورت پیش فرض بوسیله کلاس Parallel برای هر حلقه ایجاد میشه; که از این کلاس میشه برای اگاهی از دیگر تکرار ها ی حلقه و تعامل با اونا استفاده کرد.
این کلاس 2 تا متد مهم بنام Stop و Break داره که تو شرایط خاصی میشه از اونا استفاده کرد مثلا اگر در دیگر تکرار ها خطایی رخ داده بود با برسی خاصیت IsExceptional این کلاس.
متد Stop:در مناسبترین حالت سیستم ادامه تکرار ها رو متوقف میکنه
متد Break:بعد از فراخوانی این متد تمامی دورهای کوچکتر از دور جاری اجرا میشن براساس ایندکس مثلا اگه در دور 20وم از حلقه بالا این متد صدا زده بشه حتما 1 تا 19 اجرا میشن و خاصیت LowestBreakIteration کلاس ParallelLoopState برابر مقدار 20 میشه و با استفاده از این مقدار میتونیم متوجه بشیم تا کجای دیتا سورس ما پردازش شده.
در هر دو متد بالا معمولا نتایج دقیق نیست و این Trade-Off استفاده از حلقه های موازی و داشتن بهره وری بالاس.
و اما حالت دوم که من بهش نیاز داشتم ادامه دادن بعد از بروز خطاس
با توجه به طبیعت همزمانی از کلکسیون ConcurrentQueue که lock-free و thread-safe هست استفاده میکنیم در آخر هم در صورت وجود خطا لیست خطا ها رو throw میکنیم.


private static void DoParallel()
        {
            var exceptions = new ConcurrentQueue();

            Parallel.ForEach(Enumerable.Range(1, 100), (int i) =>
                                                           {
                                                               try
                                                               {
                                                                   Console.WriteLine("Index {0}, Result {1}", i, 100/(i/2));
                                                               }
                                                               catch (Exception ex)
                                                               {
                                                                   exceptions.Enqueue(ex);
                                                               }
                                                           });


            if (!exceptions.IsEmpty) throw new AggregateException(exceptions);
        }

اسكريپت PowerShell براي بكاپ گرفتن از فايل ها

2011-08-23T13:16:00.001+04:30

از بانك هاي SQL بصورت منظم و با رعايت كردن استاندارد خاصي بكاپ گرفته ميشه تو بكاپ سرور براي موارد خاص قرار شد آخرين فول بكاپ در فولدري مجزا نگهداري بشه

استاندارد نام گذاري فايل هاي بكاپ بصورت [نام بانك_FULL_تاريخ بكاپ_ساعت بكاپ] است

ليست فايل ها
$srcDir=Get-ChildItem D:\SQLServerBackup\ -Recurse 
تاريخ جاري سرور فقط تاريخ
$curDate=get-date -Format D 
فايلهاي كه نام توسعه اونها بك و تاريخ ساختشون امروزه
$srcList=$srcDir | where {$_.Extension -eq ".bak" -and $_.CreationTime.Date -eq $curDate}

اگه ليست خالي نبود
if($srcList.count)
{
 فور ايچ معروف
 foreach ($fileItems in $srcList)
  {
   گر نام فايل شامل كلمه فول بود براي اينكه لاگ بكاپ ها رو رد كنيم كه استاندارد نام گذاريشون متفاوته			
   if($fileItems.BaseName.Contains("_FULL"))
    {
      توليد آدرس مبدا و مقصد
      $srcNewName=$fileItems.DirectoryName+"\"+$fileItems
      چون قراره آخرين فول بكاپ نگهداري بشه قسمت تاريخ و زمان فايل رو حذف ميكنم تا آخرين فايل اور رايت (دوباره نويسي) بشه
      $desNewName="D:\LastBackup\" +$fileItems.BaseName.Substring(0,$fileItems.BaseName.IndexOf("_FULL"))+ ".bak"
      كپي كردن براي اجرا شدن آخرين پارامتر رو برداريد وات ايف
      Copy-Item $srcNewName -Destination $desNewName  -WhatIf
    }
  }
}

در آخر هم با استفاده از Schedule ويندوز اسكريپ رو تو زمان هاي مشخص اجر ميكنيم

تو قسمت Run دستور زير رو كپي كنيد

powershell.exe -NoLogo -File "C:\Documents and Settings\Saheb\Desktop\LastBackup.ps1"

نكاتي براي بهينه سازي Visual Studio 2010 – قسمت سوم

2011-08-11T16:10:00.001+04:30

در قسمت اول و دوم بيشتر نكاتي كه عنوان شد مربوط به بهينه سازي خود IDE بود در اين پست(بخش آخر 2 پست قبلي) نكاتي رو كه باعث بالارفتن سرعت Build شدن پروژه ميشه رو برسي ميكنيم

1-تعداد پروژه هاي كه بصورت همزمان(موازي) Build بشن رو افزايش بديد

از مسير Tools > Options > Projects and Solutions قسمت Build and Run عدد maximum number of parallel builds رو افزايش بديد(عدد خاصي رو نميشه پيشنهاد داد. بستگي داره.من رو 8 گذاشتم)

2-ميزان(سطح) verbosity رو كاهش بديد

از مسير Tools > Options > Projects and Solutions قسمت Build and Run مقدار MSBuild project build output verbosity رو روي Quiet بزاريد

3-اسكن فايلهاي با پسوند OBJ, LIB, ILK, PDB رو از AntiVirus تون خارج كنيد

4-براي پروژهاتون از يك فولدر يكسان استفاده كنيد براي مثال براي Debug

روي نام پروژه راست كليك كنيد و از تب Build قسمت Output Path

5-مقداري رو كه در مورد بالا براي Output Path ست كرديد ميتونه يك فولدر رو يك درايو مجازي روي رم باشه +

6-اگه مورد 4 رو انجام داديد ميتونيد Copy Local = False بذاريد

از مسير References > Properties > Copy Local

7-براي Build كردن پروژهاتون بصورت دستي از msbuild استفاده كنيد+

از مسير Tools > External Tools

نكاتي براي بهينه سازي Visual Studio 2010 – قسمت دوم

2011-07-31T17:31:00.001+04:30

در ادامه پست قبلي نكات زير هم ميتون كار با Visual Studio رو براي شما راحتر كنن

1-پروژه هاي رو كه در حال حاضر كاري روشون انجام نميديد رو Unload كنيد

با راست كليك كردن رو نام پروژه گزينه Unload رو كيك كنيد

2-اگه رو فايل هاي پروژه خارج از Visual Studio كار نميكنيد متوجه شدن تغييرات خارج از Visual Studio روي فايل ها رو غير فعال كنيد

از مسير Tools > Options > Environment > Documents تيك Detect when file is changed outside the environment رو برداريد

3-تو فولدر solution تون فايل مخفي با اكستنشن suo وجود داره كه options مربوطه به solution مربوطه داخلش ذخيره ميشه.پاكش كنيد تا سرعت لود شدن رو احساس كنيد

4-مانع اسكن شدن فولدرهاي مرتبط با Visual Studio بوسيله Antivirus بشيد (Exclude)

5-مورد بالا رو براي پراسس devenv.exe انجام بديد

6-از ايندكس شدن فولدرهاي پروژتون جلوگيري كنيد

7-در صورتي كه روي پروژه ويندوز فرمي كار ميكنيد قبل از بستن solution فرم هاي باز رو ببنديد

8-فرم ها رو تو پروژه هاي ويندوز فرمي در حالت Code view باز كنيد

روي فرم مورد نظر راست كليك كرده “Open With...” رو انتخاب كنيد تو پنجره جديد CSharp Editor رو انتخاب و روي دكمه Set as default كليك كنيد(عكس مربوط به تنظيم در فرم هاي WPF ي است)

9-اگه از كلاينت TortoiseSVN استفاده ميكنيد icon overlays رو غير فعال كنيد

از مسير TortoiseSVN > Settings > Icon Overlays مقدار Status cache رو None انتخاب كنيد

10-آخرين مورد هم كه خيلي تاكيد روش ميشه (مخصوصا براي كساني كه سيستم عاملشون XP هست) ديفرگ كردن هارد ديسكه

نكاتي براي بهينه سازي Visual Studio 2010 – قسمت اول

2011-07-19T19:40:00.001+04:30

يكي از مشكلاتي كه تو نسخه 2010 نرم افزار Visual Studio خيلي محسوسه كندي اونه در ادامه چندين نكته كه ميتونه اين كندي رو كاهش بده ليست شده

1-حتما سرويس پك 1 رو نصب كنيد +

2-اگه OS تون 32 بيتيه و بيش از 2 گيگ رم داريد اين پست رو ببينيد

3-splash screen آغازين Visual Studio رو غير فعال كنيد (تستي كه خودم انجام دادم حدودا 7 ثانيه فرقش شد!!!)

"C:\Program Files\Microsoft Visual Studio 10.0\Common7\IDE\devenv.exe" /nosplash

4-صفحه آغازين Visual Studio رو خالي قرار بديد

از مسير Tools > Options > Environment > Startup مقدارShow empty environment رو ست كنيد

5-اگه از سورس كنترلرTeam Foundation استفاده نميكنيد (توجه كنيد SVN تو اين بخش ليست نميشه پس نگران نباشيد)

از مسير Tools > Options > Source Control مقدار None رو ست كنيد

6-تو نسخه جديد Visual Studio كه با WPF طراحي شده به صورت پيش فرض براي نمايش صفحات از hardware rendering استفاده ميشه و اگه VGA شما مشكل داشته باشه يا آپديت نباشه باعث كندي ميشه و…

البته با روش زير به كل rich client visual experience (ترجمش يكم گيج كنندس ولي منظور همون زيباي محيط IDE هست) رو غير فعال ميكنيم و از software rendering استفاده ميكنيم بنظرم سرعت بالا بهتر از زيباييه

از مسير Tools > Options > Environment تيك Automatically adjust visual experience based on client performance و سپس Enable rich client visual experience و Use hardware graphics acceleration if available رو بردارديد

اگه زيبايي براتون مهمه Enable rich client visual experience رو تيك بزنيد

7-فايلي كه داخلش داريم كار ميكنيم به صورت پيش فرض تو Solution Explorer انتخاب شدس و در واقع Visual Studio داره كلاس و… شما رو Track ميكنه

از مسير Tools > Options > Projects and Solutions گزينه Track Active Item in Solution Explorer رو غير فعال كنيد

8-IntelliTrace يكي از ويژگي هاي جديد ديباگينگ tudio تو نسخه 2010 هست ولي سربار خودش رو داره مخصوصا هنگام كار با MVC

از آدرسي Tools > Options > Intellitrace تيك Enable IntellliTrace رو برداريد

9-اگه شما هم از ReSharper استفاده ميكنيد نيازي نداريد كه Visual Studio ليست اعضاي كلاسي كه داخلش هستيد رو بهتون نشون بده (بصورت يك نوار كه علاوه بر پرفرمنس فضاي بيهوده اي رو ميگيره) با فشردن Alt+\ اين كار براي شما انجام ميشه

از مسير Tools > Options > Text Editor > C# تيك Navigation bar رو برداريد

10-اگه تو پروژتون از كنترل هاي اختصاصي استفاده نميكنيد

از مسير Tools -> Options -> Windows Forms Designer گزينه AutoToolboxPopulate رو False كنيد

11-زندگي بدون قابليت Track Changes هم آسونه پس …

از مسير Tools -> Options -> Text Editor تيك گزينه Track Changes رو بر داريد

تست کردن وب سرویس ها با WCFStorm

2011-06-29T18:17:00.001+04:30

سناریو / مشکل:

بعد از نوشتن وب سرویس و هاست کردن اون تو نت برای تست(فراخوانی) کردن ش باید یه پروژه تستی ایجاد و وب سرویس هام رو تست کنم که کاری زمانبره

راه حل:

استفاده از WCFStorm

نسخه مجانی و open source اونو میتونید از اینجا دریافت کنید

برای اضافه کردن سرویس File --> Service –> Add و آدرس وب سرویس رو وارد کنید

wcfstorm با خوندن متا دیتای وب سرویس متدهای اونو برای شما لیست میکنه

میتونید از این وب سرویس برای تست استفاده کنید

توجه:با روشی که اینجا برای از كار انداختن صفحه‌ي Add service reference در VS.NET معرفی شده به احتمال زیاد wcfstorm نمیتونه کار کنه

بعد از انتخاب متد مورد نظر لیست پارامترهای اون تو پنجره RequestPane لیست میشه

یکی از نکات جالب wcfstorm پشتیبانی از نوع هایه پیچیدس ساختار CompositeType رو میتنونید تو شکل زیر ببینید

برای مقدار دادن به پارامتر ها با کلیک کردن روی پارامتر مورد نظر تو پنجره ای که باز میشه قسمت Value مقدار مورد نظر رو وارد کنید

بعد از زدن دکمه Send خروجی به این شکل میشه(متد تستی GetDataUsingContract ورودی رو بعنوان خروجی بر میگردونه)

و اما نکته قابل توجه اگه شما تو کانفیگ وب سرویس چندین endpoint تعریف کرده باشید wcfstorm اولی رو استفاده میکنه

نرم افزار های + و + و + و + برای تست وب سرویس ها استفاده میشن

منبع

مقدمه ای بر Resource Governor در SQL Server 2008

2011-06-23T19:01:00.001+04:30

سناریو / مشکل:

روي يك سرور هم نرم افزار ERP داريم و هم نرم افزار گزارش گيري چون نرم افزار گزارش گيري منابع بيشتري مصرف ميكنه نرم افزار ERP كه تو سازمان از اولويت بالايي برخوردارده كند ميشه

راه حل:

Resource Governor يك تكنولوژي جديد در SQL Server 2008 هست كه از طريق تعيين كردن محدوديت مصرف (استفاده) منابع ;بوسيله درخواست هاي ورودي به سرور بارهاي كاري(workloads) و منابع SQL Server رو مديريت میکنه.

در سروري كه ما 2 (يا چند) بار کاری متمايز داريم براي مثال بار كاري نرم افزار ERP و بار كاري نرم افزار گزارش گيري Resource Governor بين اين 2 فرق قائل ميشه و مياد منابع مشترك درخواست شده(CPU و memory) رو براساس محدوديت هاي كه ما به ازاي هر باركاري مشخص كرديم به اون درخواست تخصيص ميده.

در واقع ما ميايم براي يك باركاري مشخص اولويت در نظر ميگيرم در اينجا نرم افزار ERP و تضمين ميكنيم در شرايطي كه بين چند بار كاري متمايز بر سر يك Resource خاص رقابت بوجود اومد باركاري با اولويت بالا حتما پيروز بشه و درنتيجه كامل بشه.

براي مثال در شكل بالا 2 گروه كاري داريم و بسته به نياز و اهميت حداكثر و حداقل مصرف منابع مشترك (CPU و memory) رو براي هر گروه تعيين مكنيم

ERP Workloads Max CPU =90% Min CPU=50%

Reporting Workloads Max CPU =20% Min CPU=10%

درخواست هاي وارد شده به سرور بوسيله تابع كلاس بندي و براساس شرايطي كه ما تعيين ميكنيم به سمت گروه كاري مورد نظر هدايت ميشه

براي مثال داخل تابع ميگيم اگه يوزر درخواست كننده ERP_User بود اين درخواست به سمت گروه كاري ERP دايركت بشه و...

منابع: + و +