Sipas të dhënave të Eurostat, të përpunuara nga Monitor, Shqipëria vijon të ketë peshën më të lartë të shpenzimeve për ushqime në raport me madhësinë e ekonomisë, duke lënë pas jo vetëm vendet e Bashkimit Europian, por edhe të gjitha ekonomitë e tjera të rajonit.

Statistikat tregojnë se shpenzimet nominale për ushqime në Shqipëri arritën në vitin 2025 në 20.4% të Prodhimit të Brendshëm Bruto (PBB), nga 20.5% një vit më parë. Kjo do të thotë se një vlerë e barabartë me rreth një të pestën e gjithë prodhimit vjetor të ekonomisë shqiptare përdoret për blerjen e ushqimeve.

Pesha e lartë e ushqimeve tregon se familjet shqiptare vazhdojnë të përdorin një pjesë të madhe të të ardhurave për nevojat bazë. Në ekonomitë me të ardhura më të larta, ushqimet zënë një pjesë shumë më të vogël të shpenzimeve, pasi familjeve u mbeten më shumë para për strehim, transport, arsim, shëndetësi, kulturë dhe argëtim.

Çfarë mat treguesi

Të dhënat janë pjesë e bazës së Eurostat për barazinë e fuqisë blerëse, nivelet e çmimeve dhe shpenzimet sipas kategorive të konsumit.

Treguesi i përdorur në këtë rast është “shpenzimi nominal si përqindje e PBB-së” dhe mat vlerën totale të shpenzimeve për ushqime në një vend, në raport me madhësinë e ekonomisë së tij.

Shqipëria mbi të gjithë rajonin

Shqipëria renditej e para në rajon në vitin 2025, me shpenzimet për ushqime sa 20.4% e PBB-së.

Shumë pranë saj ishte Mali i Zi, ku ushqimet përfaqësonin 19.9% të PBB-së, nga 19.3% në vitin 2024. Në Bosnjë dhe Hercegovinë, pesha u rrit lehtë nga 19% në 19.1%.

Në Maqedoninë e Veriut, shpenzimet për ushqime zinin 17.9% të PBB-së në vitin 2025, me rënie nga 18.2% një vit më parë.

Mesatarja e vendeve kandidate dhe potencialisht kandidate, pa përfshirë Turqinë dhe Kosovën, ishte 15.9% e PBB-së, rreth 4.5 pikë përqindjeje më e ulët se në Shqipëri.

Serbia kishte një nivel dukshëm më të ulët se pjesa tjetër e Ballkanit Perëndimor. Shpenzimet për ushqime përbënin 12.8% të PBB-së në vitin 2025, nga 12.7% në vitin 2024.

Për Kosovën, tabela e publikuar nuk përmban të dhëna të veçuara.

Europa shpenzon shumë më pak për ushqime

Diferenca me Bashkimin Europian është edhe më e madhe. Në 27 vendet e BE-së, shpenzimet për ushqime përfaqësonin mesatarisht 6.2% të PBB-së në vitin 2025.

Në Shqipëri, pesha prej 20.4% ishte mbi tri herë më e lartë se mesatarja europiane. Diferenca arrinte në 14.2 pikë përqindjeje.

Edhe krahasuar me vendet më të varfra të BE-së, Shqipëria kishte një peshë shumë më të lartë. Në Rumani, ushqimet zinin 12.9% të PBB-së, në Bullgari 11%, ndërsa në Greqi 11.2%.

Në Kroaci, pesha ishte 10.2%, në Portugali 11.4%, ndërsa në Poloni 9%.

Në Itali, shpenzimet për ushqime përfaqësonin 7.9% të PBB-së, ndërsa në Spanjë 6.6%.

Në vendet me të ardhura më të larta, pesha e ushqimeve në ekonomi ishte shumë më e ulët.

Në Gjermani, shpenzimet për ushqime përbënin 5% të PBB-së, në Francë 5.8%, në Austri 4.6% dhe në Zvicër 4%. Në Danimarkë dhe Holandë, raporti ishte vetëm 4.4%, ndërsa në Norvegji 3.3%. Nivelet më të ulëta u regjistruan në Luksemburg, me 2.8% të PBB-së, dhe në Irlandë, me vetëm 2.1%.

Çmimet e ushqimeve janë më të shtrenjta se mesatarja e BE-së, sipas fuqisë blerëse

Një nga faktorët që rrit buxhetin e familjeve për ushqime janë çmimet e shtrenjta të tyre, në raport me të ardhurat. Të dhënat e tjera të Eurostat, bënë të ditur se në 2025-n, çmimet e ushqimeve për herë të parë u bënë rreth 3% më të shtrenjta se mesatarja e Bashkimit Europian. Çmimet janë rritur me shpejtësi, nga 85% e mesatares së BE-së që ishin në 2022-n, në 99.6% në 2024-n, për të kaluar në 102.9% në 2025-n.

E thënë më thjesht, një shportë ushqimesh që mesatarisht kushton 100 euro në Bashkimin Europian, në Shqipëri kushton rreth 103 euro, e matur sipas fuqisë blerëse, ndërkohë që të ardhurat për frymë të shqiptarëve janë më pak se gjysma e mesatares europiane (48%, sipas konsumit individual për frymë).

Shqipëria është dhe më e shtrenjta në rajon. Serbia renditet e dyta me një indeks prej 96.6, megjithëse edhe atje çmimet janë rritur gradualisht nga 91.5 në vitin 2022. Mali i Zi dhe Bosnjë-Hercegovina kanë nivel pothuajse të njëjtë çmimesh, përkatësisht 84.6, ndërsa Maqedonia e Veriut mbetet vendi më i lirë në rajon me 74.3% të mesatares së BE-së. Të dhënat për Kosovën mungojnë.

Shqipëria shtrenjtohet më tej në 2025, çmimet e ushqimeve e kalojnë për herë të parë mesataren e BE

5 miliardë euro, një e pesta e ekonomisë, për tu ushqyer

Në terma nominalë, shpenzimet për ushqime në Shqipëri arrijnë në rreth 5 miliardë euro në vit. Për banor, çdo shqiptar, sipas Eurostat, shpenzoi 2349 euro në 2025-n, një shifër që është e krahasueshme me mesataren e Bashkimit Europian, prej 2576 euro. Shqipërisë në rajon ia kalon vetëm Mali i Zi (2613 euro), por që ka paga gati 40% më të arta se në Shqipëri. Më pak në vlerë për tu ushqyer shpenzojnë maqedonasit (1666), Bosnjë Hercegovina (1620), Serbia (1735).

The post Shqipëria “jeton për t’u ushqyer”, shpenzimet për ushqime sa 20.4% e ekonomisë, rekord në Europë appeared first on Revista Monitor.

Sipas normave të reja të miratuara nga Banka e Shqipërisë, për kreditë konsumatore me vlerë deri në 200 mijë lekë, institucionet financiare nuk mund të aplikojnë normë efektive interesi më të lartë se 51.37%, nga 54.8% që kishte qenë në gjysmën e parë të vitit 2026 dhe nga 62.2% që kishte qenë një vit më parë.

Norma efektive maksimale e interesit përfshin normën nominale të interesit, komisionet e aplikuara nga huadhënësi dhe të gjitha kostot e kredisë që i transferohen klientit.

Sipas ndryshimeve të miratuara në fillim të vitit 2025 nga Banka e Shqipërisë në rregulloren “Për kredinë konsumatore dhe kredinë hipotekare”, norma maksimale e interesit për kreditë konsumatore me këste deri në vlerën e 200 mijë lekëve është sa mesatarja e thjeshtë e normës efektive të interesit për kredinë e dhënë në 6-mujorin paraardhës, pa u shtuar me një të tretën, siç parashikohej më parë.

Ndërkohë, për kreditë në vlerë më të lartë se 200 mijë lekë mënyra e llogaritjes do të vazhdojë të jetë e njëjtë, duke i shtuar mesatares së 6-mujorit të kaluar një të tretën, për të përcaktuar vlerën e NEI-t maksimal.

Pjesë e ndryshimeve në rregullore ishte edhe shtimi i detyrimit për kryerjen e pagesës nga ana e konsumatorit të komisioneve të aplikuara nga subjektet në momentin e dhënies së kredisë

konsumatore, duke mos lejuar shpërndarjen e këtyre kostove përgjatë jetëgjatësisë së kredisë.

Gjithmonë për shumat deri në 200 mijë lekë, NEI maksimal për overdraftet (paradhëniet) është ulur lehtë në 18.07%, nga 18.27% që kishte qenë në gjashtëmujorin e parë 2026 dhe nga 18.3% që kishte qenë në gjashtëmujorin e dytë 2025.

NEI maksimal për kreditë nga 200 mijë lekë deri në 600 mijë lekë ka shënuar rritje në 37.4%, nga 35.43% që kishte qenë në gjashtëmujorin e kaluar dhe 35.21% që kishte qenë në gjashtëmujorin e dytë 2025.

Për overdraftet në intervalin 200-600 mijë lekë, NEI maksimal është ulur në 18.39%, nga 18.5% që ishte në gjashtëmujorin e parë dhe 2025 dhe 18.41 që kishte qenë në gjashtëmujorin e dytë 2025.

Ndërkohë, për kreditë me vlerë nga 600 001 deri në 2 000 000 lekë NEI maksimal është ulur në 14.46%, nga 14.71% që kishte qenë në gjashtëmujorin e kaluar dhe14.93% që kishte qenë në gjashtëmujorin e parë të vitit 2025.

Aplikimi i një norme tavan interesi për kreditë konsumatore në Shqipëri nisi në fillim të vitit të vitit 2022. Sipas Bankës së Shqipërisë, arsyeja kryesore ishte mbrojtja e konsumatorit nga normat potencialisht abuzive të interesit, të aplikuara kryesisht nga disa institucione financiare jobanka.

Që prej aplikimit për herë të parë, NEI maksimal ka pësuar një rënie të ndjeshme. NEI i parë maksimal për kreditë e vogla deri në 200 mijë lekë, që u vendos në fillim të vitit 2022, ishte në nivelin 171.41%, ndërsa sipas publikimit më të fundit të Bankës së Shqipërisë ky tregues ka zbritur tashmë në 51.37%./ E.Shehu

Burimi: BSH

The post Norma maksimale e lejuar e interesit për kreditë e vogla konsumatorë ulet në 51.37% appeared first on Revista Monitor.

Projektligji i ri “Për regjistrin e pronarëve përfitues”, tashmë në konsultim, kërkon që subjektet të dokumentojnë mënyrën se si kanë identifikuar pronarin real, hallkat e strukturës së pronësisë dhe mekanizmin përmes të cilit ushtrohet kontrolli përfundimtar.

Sipas draftit, subjektet raportuese duhet “të mbajnë të dhëna dhe dokumente shoqëruese të duhura, të sakta e të përditësuara”, mbi bazën e të cilave përcaktohen pronarët përfitues dhe lloji i kontrollit të ushtruar prej tyre.

Detyrimi nuk kufizohet te dokumentet që provojnë zotërimin e drejtpërdrejtë të aksioneve. Projektligji e përkufizon pronarin përfitues si individin që ka në pronësi ose “kontrollon i fundit” një person juridik, përmes aksioneve, kuotave, të drejtave të votës, pjesëmarrjes në kapital apo “kontrollit nëpërmjet mjeteve të tjera”.

Për strukturat me disa kompani ndërmjetëse, drafti parashikon ndjekjen e pronësisë indirekte në të gjitha nivelet. Pjesëmarrjet në secilën hallkë të zinxhirit duhet të shumëzohen, ndërsa rezultatet e zinxhirëve të ndryshëm të mblidhen.

Teksti kërkon që në këtë vlerësim të merren parasysh “të gjitha kuotat/aksionet në çdo nivel pronësie”. Kur aksionari i një kompanie shqiptare është një person juridik tjetër, subjekti duhet ta ndjekë strukturën deri te individi në fund të zinxhirit dhe të ruajë dokumentet mbi të cilat është mbështetur llogaritja.

Projektligji trajton edhe rastet kur kontrolli nuk buron vetëm nga përqindja e kapitalit. Në përkufizimet e reja përfshihen funksionet drejtuese e mbikëqyrëse dhe marrëveshjet që mund t’i japin një personi ndikim mbi vendimmarrjen.

Drafti përkufizon “marrëveshjen formale të emërimit” si kontratën ku një person udhëzon një tjetër të veprojë në emër të tij, për shembull si drejtor, aksionar ose themelues. Për identifikimin e kontrollit real mund të marrin rëndësi marrëveshjet ndërmjet ortakëve, prokurat, kontratat e administrimit dhe aktet që tregojnë se kush emëron ose udhëzon drejtuesit. Për organizatat jofitimprurëse, kontrolli i fundit efektiv lidhet me personin që përcakton vendimet ose kontrollon zgjedhjen, emërimin dhe largimin e shumicës së organeve vendimmarrëse apo ekzekutive.

Rregulla më të hollësishme vendosen edhe për trustet dhe organizimet ligjore të ngjashme. Për këto struktura duhet të identifikohen krijuesi, kujdestari ose i mirëbesuari, mbrojtësi, përfituesit dhe çdo individ tjetër që ushtron kontrollin përfundimtar.

Regjistri duhet të përmbajë gjithashtu të dhëna mbi aktin e themelimit, qëllimin, pasuritë e administruara dhe vendin nga ku drejtohet organizimi. Informacioni i deklaruar nuk do të qëndrojë i izoluar në regjistër. Sipas projektligjit, Regjistri i Pronarëve Përfitues duhet të mbledhë në kohë reale të dhëna nga regjistra të tjerë shtetërorë, ndërsa Qendra Kombëtare e Biznesit do të përgjigjet për administrimin, përpunimin dhe ruajtjen e tyre.

Kontrolli dokumentar merr peshë kur bankat, institucionet financiare ose subjektet e tjera të detyruara konstatojnë se informacioni në regjistër nuk përputhet me të dhënat e mbledhura gjatë verifikimit të klientit. Në këto raste, kompania duhet ta përditësojë informacionin, nëse mospërputhja është e saktë, ose të konfirmojë të dhënat ekzistuese.

Regjistri u krijua pas kërkesave ndërkombëtare për më shumë transparencë

Ligji për Regjistrin e Pronarëve Përfitues u miratua në kuadër të forcimit të transparencës së pronësisë dhe zbatimit të rekomandimeve ndërkombëtare kundër pastrimit të parave.

Në dhjetor 2018, MONEYVAL, organi i Këshillit të Europës që vlerëson sistemet kombëtare kundër pastrimit të parave dhe financimit të terrorizmit, i kërkoi Shqipërisë të përmirësonte efektivitetin e sistemit. Në qershor 2019, Kuvendi miratoi pesë ligje me synimin për të adresuar rekomandimet e këtij institucioni dhe për të forcuar kuadrin parandalues.

FATF, organizmi ndërqeveritar që vendos standardet globale kundër pastrimit të parave dhe financimit të terrorizmit, e përfshiu Shqipërinë në shkurt 2020 në listën e juridiksioneve nën monitorim të shtuar, e njohur si “lista gri”. Shqipëria doli nga ky monitorim më 27 tetor 2023, pasi FATF vlerësoi se vendi kishte përfunduar planin e veprimit.

Në të njëjtën periudhë u ngrit edhe kuadri ligjor për pronësinë përfituese. Komisioni Europian raportoi se ligji për krijimin e regjistrit u miratua në korrik 2020, ndërsa regjistri u bë funksional në fund të qershorit 2021, me të dhëna nga bizneset dhe organizatat jofitimprurëse.

Në qershor 2023, MONEYVAL vlerësoi se Shqipëria kishte përmirësuar përputhshmërinë teknike me Rekomandimin 25 të FATF-së, që lidhet me transparencën dhe pronësinë përfituese të trusteve dhe organizimeve të tjera ligjore.

Edhe raporti i Komisionit Europian për Shqipërinë 2025 nënvizonte se  “Regjistri i Pronarëve Përfitues është funksional” por një tjetër dokument tjetër zyrtar i Komisionit, i lidhur me programimin e financimit për Ballkanin Perëndimor, evidentonte se pavarësisht kësaj vijojnë sfidat në zbatimin e ligjeve kundër pastrimit të parave dhe në zbatimin e plotë të regjistrit./ N.Maho

The post Rritet barra e provës për bizneset, dokumente për zinxhirin e pronësisë dhe kontrollin real appeared first on Revista Monitor.

Rregullorja e re për licencimin profesional në fushën e ndërtimit përcakton afatet e vlefshmërisë së licencave për shoqëritë dhe individët që ushtrojnë veprimtari në studim, projektim, mbikëqyrje dhe kolaudim të punimeve të ndërtimit.

Sipas rregullores të re të botuar në Fletoren Zyrtare “Për miratimin e rregullores “Për kriteret dhe procedurat e dhënies së licencave profesionale për individë dhe persona juridikë në fushën e studimit e të projektimit në ndërtim dhe të mbikëqyrjes e kolaudimit të punimeve të zbatimit në ndërtim”, licencat profesionale për shoqëritë që kryejnë studim dhe projektim në ndërtim do të jenë të vlefshme për një periudhë sa afati i kontratës me drejtuesin ose drejtuesit teknikë, por në çdo rast jo më shumë se 5 vjet.

Për subjektet e huaja, vlefshmëria e licencës do të përcaktohet sipas afatit të kontratës, kur ajo është me afat, por jo më shumë se 5 vjet. Në rastet kur kontrata nuk ka afat të përcaktuar, licenca do të jetë e vlefshme për 5 vjet.

Të njëjtat rregulla do të zbatohen edhe për licencat profesionale të shoqërive që ushtrojnë veprimtari në mbikëqyrjen dhe kolaudimin e punimeve të zbatimit në ndërtim.

Ndryshe nga shoqëritë, licencat profesionale individuale do të jepen me afat të përhershëm.

Rregullorja përcakton gjithashtu se kërkesa për shtimin e kategorive në një licencë profesionale mund të paraqitet pasi të ketë kaluar një periudhë minimale prej 1 viti nga pajisja me licencë. Ky kufizim nuk zbatohet kur shtimi i kategorive vjen si pasojë e ndryshimit ose shtimit të drejtuesve teknikë të shoqërisë, të cilët plotësojnë kriteret e përcaktuara në rregullore.

Rregullorja përcakton se aplikimi për rinovimin e licencës do të kryhet nëpërmjet e-Albania.

Edhe për pajisje me shtesa në licencën individuale ekzistuese, pasi të plotësohen kufizimet dhe kushtet paraprake të specifikuara në këtë rregullore, aplikimi do të kryhet në portalin “e-Albania” dhe, shoqërohet me: a) aplikimin në portalin unik qeveritar “eAlbania”, ku të përcaktohen kategoritë, të cilat individi kërkon të shtohen në licencën, që disponon nga një aplikim i mëparshëm; b) CV-në e aplikantit, ku të pasqyrohet veprimtaria e tij e kryer nga aplikimi paraardhës; c) dokumentacionin teknik justifikues, për çka është përshkruar si veprimtari e kryer në CV, vërtetime nga subjekte, institucione apo organizma; projekte (ose pjesë të tyre), ku ka qenë bashkautor personi; certifikata kursi apo specializimi, që kanë lidhje me fushën, ku kërkon të licencohet.

The post Hyn në fuqi rregullorja e re, licencat e shoqërive në ndërtim do të vlejnë deri në 5 vjet appeared first on Revista Monitor.

Loti i parë, për furnizimin me gazoil 10 ppm, ka fond limit 91.7 milionë lekë, ose rreth 979,700 euro pa TVSH. Në të përfshihen kërkesat e tetë institucioneve, mes tyre Garda e Republikës, Autoriteti Rrugor Shqiptar, Agjencia e Ekzekutimit të Vendimeve Penale dhe Njësia Vendore e Kujdesit Shëndetësor Tiranë.

Furnizimi do të realizohet kryesisht përmes kartave elektronike në pikat e karburantit të operatorit fitues. Për Degën e Doganës Pogradec, dokumentet parashikojnë edhe furnizim me autobot në magazinën e Doganës së Qafë Thanës.

Loti i dytë ka fond limit rreth 20 milionë lekë, ose afërsisht 213,800 euro pa TVSH. Përfitues janë Garda e Republikës, Drejtoria e Rajonit Jugor Gjirokastër, Qendra e Transferimit të Teknologjive Bujqësore Vlorë, Agjencia e Ekzekutimit të Vendimeve Penale dhe Drejtoria e Përgjithshme e Përmbarimit. Edhe në këtë lot, karburanti do të merret përmes kartave elektronike në rrjetin e stacioneve të kompanisë fituese.

Kontrata do të zbatohet sipas nevojave të institucioneve përfituese dhe kushteve të përcaktuara në dokumentet e tenderit.

Operatori i Blerjeve të Përqendruara po funksionon tashmë prej marsit 2024 si një ent që zhvillon procedurat për llogari të institucioneve të ndryshme që kanë  vlerë mbi 1 milionë lekë pa TVSH. Për këto procedura dhe konsulencë OBP merr një sasi të ardhurash si pjesë e shërbimit që jep. Kryesisht tenderët që kalojnë nga OBP janë blerje automjetesh, blerje karburanti, blerje materialesh kancelarie, orendi e pajisje mobilimi, materialet e pastrimit, uniformat dhe elementë e tyre, blejë këpucësh, pjesët e këmbimi por pa kufizim për të tjera.

The post OBP tender 1.2 milionë euro për furnizimin me karburant të institucioneve shtetërore appeared first on Revista Monitor.

Kur rreth një në 20 punonjës mban fshehurazi një vend të dytë pune me kohë të plotë, pyetja më e rëndësishme nuk është si t’i zbulosh ata, por çfarë po i shtyn të kërkojnë një “plan rezervë”.

Pse siguria në punë po duket gjithnjë e më e brishtë

Besimi se një punëdhënës mund të ofrojë stabilitet afatgjatë është zbehur gradualisht gjatë viteve të fundit. Shkurtimet e stafit, që dikur konsideroheshin ngjarje të rralla, sot perceptohen si pjesë e zakonshme e funksionimit të shumë industrive, veçanërisht në teknologji, media dhe nivelet e mesme drejtuese.

Proceset e rekrutimit janë bërë më të gjata, ndërsa pagat nuk kanë ndjekur të njëjtin ritëm me rritjen e qirave, kostove të kujdesit për fëmijët apo borxheve familjare.

Në këtë realitet, një punë e dytë shihet gjithnjë e më shumë si një formë sigurie financiare.

Puna në distancë nuk është shkaku kryesor

Shpesh supozohet se puna nga shtëpia e ka bërë më të lehtë mbajtjen e disa vendeve pune njëkohësisht. Megjithatë, të dhënat tregojnë një realitet më kompleks.

Një anketë e realizuar me profesionistë që mbajnë më shumë se një vend pune zbuloi se 76.9% e tyre punonin në modele hibride ose kryesisht në zyrë, dhe jo plotësisht në distancë.

Kjo tregon se fenomeni lidhet më pak me vendin ku kryhet puna dhe më shumë me mënyrën se si organizohet ajo.

Sot, puna matet gjithnjë e më shumë me rezultatet dhe projektet e përfunduara, ndërsa bashkëpunimi asinkron u lejon punonjësve të menaxhojnë kohën me më shumë fleksibilitet.

Çfarë i shtyn punonjësit të kërkojnë një punë të dytë?

Arsyet janë pothuajse gjithmonë të njëjtat:

• lodhja profesionale;
• pagat që nuk rriten;
• mungesa e perspektivës për avancim;
• pasiguria për të ardhmen e kompanisë.

Angazhimi i punonjësve në SHBA ra në nivelin më të ulët të 11 viteve në vitin 2024, me rëniet më të mëdha mes të rinjve dhe punonjësve që punojnë në mënyrë hibride ose në distancë.

Në shumë raste, problemi nuk është lakmia.

Shumë profesionistë të kualifikuar marrin një punë të dytë jo sepse nuk paguhen mjaftueshëm, por sepse mjedisi i punës është bërë rraskapitës. Në disa raste, ata madje zgjedhin të qëndrojnë në një pozicion me pagë më të ulët vetëm sepse kultura organizative është më e shëndetshme.

Produktiviteti nuk matet me praninë online

Shumë politika të kompanive bazohen në një supozim të gabuar: se dukshmëria është e barabartë me produktivitetin.

Një punonjës që përgjigjet menjëherë në email apo mesazhe duket produktiv. Një orë heshtje ngjall dyshime.

Por dukshmëria nuk ka qenë kurrë një matës i saktë i rezultateve.

Sipas anketës, 50.8% e punonjësve me më shumë se një vend pune arrinin të përmbushnin ose tejkalonin pritshmëritë në të gjitha pozicionet që mbanin. Rreth një e katërta e tyre deklaruan se i përfundonin detyrat e punës kryesore brenda 30 orëve në javë ose më pak.

Pyetja e vërtetë për kompanitë nuk është nëse dikush ka një punë të dytë, por nëse sistemi i vlerësimit të performancës arrin të dallojë mes produktivitetit real dhe thjesht pranisë së vazhdueshme online.

Në thelb, kjo është një çështje besimi.

Pagat dhe perspektiva mbajnë talentet

Rreziku i punësimit të shumëfishtë zvogëlohet ndjeshëm kur punonjësit ndihen të paguar drejt dhe shohin një perspektivë reale karriere.

Në anketë, 79.5% e të intervistuarve thanë se puna e dytë ishte kryesisht një mënyrë për të krijuar siguri financiare. Vetëm 6.5% dhanë arsye të tjera.

Për drejtuesit, kjo nënkupton se duhet të analizojnë tre çështje:

• A janë pagat në përputhje me koston e jetesës?
• A ekzistojnë mundësi reale promovimi brenda kompanisë?
• A kanë punonjësit më të mirë një arsye bindëse për të qëndruar edhe dy vite të tjera?

Studimet tregojnë se edhe në organizatat ku punonjësit janë shumë të lidhur me misionin e kompanisë, ata që shohin një rrugë të qartë karriere kanë më shumë se dyfishin e gjasave të qëndrojnë krahasuar me ata që nuk e shohin një perspektivë të tillë.

Ajo që i mban njerëzit nuk janë vetëm paratë, por parashikueshmëria: paga të qarta, mundësi zhvillimi dhe vendime që mund të planifikohen.

Transparencë, jo mbikëqyrje

Kompanitë që po e menaxhojnë më mirë këtë fenomen nuk po instalojnë më shumë programe monitorimi.

Ato po vendosin rregulla të qarta për ngarkesën e punës, kohën e përgjigjes dhe konfliktet e interesit.

Po ashtu, ato e pranojnë se jo çdo aktivitet i dytë përbën problem. Mësimdhënia në fundjavë, ligjëratat universitare apo angazhimet profesionale jashtë kompanisë shpesh inkurajohen, sepse zhvillojnë aftësitë e punonjësve dhe forcojnë tregun e talenteve.

Mbikëqyrja e tepërt sinjalizon mosbesim.

Qartësia sinjalizon respekt.

Në një treg pune të lodhur nga shkurtimet dhe premtimet e pambajtura, ky dallim bëhet gjithnjë e më i rëndësishëm.

Besimi duhet trajtuar si strategji afatgjatë

Fenomeni i punësimit të shumëfishtë është para së gjithash një histori ekonomike dhe vetëm më pas një çështje e burimeve njerëzore.

Breza të mëparshëm kërkonin një punë të dytë kur të ardhurat nuk mbulonin më shpenzimet bazë. Punonjësit e sotëm po ndjekin të njëjtën logjikë.

Studimet e fundit të Rezervës Federale amerikane arrijnë në të njëjtin përfundim: rritja e numrit të njerëzve me më shumë se një vend pune lidhet kryesisht me presionet ekonomike dhe jo me ndryshime të veçanta në tregun e punës.

Shqetësimi më i madh është bindja që qëndron pas këtij fenomeni: ideja se një punëdhënës i vetëm nuk mund të garantojë më siguri afatgjatë.

Kjo mund të ndryshojë, por vetëm nëse drejtuesit e trajtojnë besimin si një aset strategjik.

Kompanitë që reagojnë duke shtuar kontrollin shpesh humbasin të parat talentet më të mira. Ato që investojnë në marrëdhënien me punonjësit kanë më shumë gjasa t’i mbajnë.

Punësimi i shumëfishtë është një nga sinjalet më të qarta se pritshmëritë e punonjësve po ndryshojnë më shpejt sesa po përshtaten organizatat. Ta trajtosh atë si problem disipline mund të zgjidhë disa raste individuale. Ta shohësh si reagim ndaj pagave, sigurisë, autonomisë dhe besimit ndihmon të kuptosh arsyet reale që fshihen pas këtij fenomeni.

Kompanitë që do ta kuptojnë këtë mesazh sot do të jenë më të përgatitura për të tërhequr dhe mbajtur talentet nesër./ Entrepreneur

The post Kur një punë nuk mjafton më: Çfarë tregon punësimi i shumëfishtë për kompanitë appeared first on Revista Monitor.

Sipas projektligjit, ndryshimet duhet të raportohen “pa vonesa të paarsyeshme” dhe, në çdo rast, brenda afatit të ri 28-ditor. Pragu për identifikimin e pronësisë direkte ose indirekte mbetet 25%, por zgjerohet mënyra se si përcaktohet personi që ushtron kontrollin përfundimtar.

Pronari përfitues përkufizohet si individi që “ka në pronësi ose kontrollon i fundit një person juridik”, përmes kuotave, aksioneve, të drejtave të votës ose kontrollit të ushtruar me mjete të tjera.

Afati ulet në 28 ditë, zgjerohet verifikimi i kontrollit real

Për pronësinë indirekte, drafti kërkon që të merren parasysh kuotat, aksionet dhe të drejtat e votës në çdo nivel të strukturës së pronësisë. Pjesëmarrjet e zotëruara nga subjektet ndërmjetëse do të shumëzohen përgjatë zinxhirit dhe rezultatet e zinxhirëve të ndryshëm do të mblidhen për të përcaktuar interesin përfundimtar.  Kjo do të thotë se identifikimi nuk do të kufizohet vetëm te aksionari i regjistruar formalisht, por do të përfshijë edhe individin që kontrollon vendimmarrjen ose përfiton përfundimisht nga subjekti.

Projektligji përkufizon edhe “marrëveshjen formale të emërimit”, ku një person udhëzon një tjetër që të veprojë në emër të tij si drejtor, aksionar ose themelues. Kompanitë duhet të mbajnë të dhëna dhe dokumente të sakta e të përditësuara, mbi bazën e të cilave është identifikuar pronari përfitues dhe mënyra e ushtrimit të kontrollit. Kur pronari real nuk mund të përcaktohet menjëherë, subjekti duhet të dokumentojë hapat e ndërmarrë, kërkesat për informacion dhe arsyet pse identifikimi nuk ka qenë i mundur.

Për verifikimin mund të përdoren aktet e themelimit, statutet, marrëveshjet mes ortakëve, vendimet e organeve drejtuese, prokurat dhe kontrata të tjera që tregojnë marrëdhëniet e kontrollit. Drafti zgjeron gjithashtu informacionin bazë që duhet të mbahet për personat juridikë, përfshirë selinë, vendin kryesor të aktivitetit, përfaqësuesit ligjorë dhe strukturën e aksionarëve.

Në rastin e fondacioneve, informacioni bazë përfshin edhe pasuritë e zotëruara për realizimin e qëllimeve të tyre.  Për organizatat jofitimprurëse, pronar përfitues mund të jetë themeluesi, përfaqësuesi ligjor ose individi që ushtron kontroll të fundit efektiv mbi administrimin dhe vendimmarrjen.

Kontrolli efektiv lidhet me aftësinë për të përcaktuar vendimet ose për të ndikuar në zgjedhjen, emërimin dhe largimin e shumicës së organeve drejtuese.

Projektligji vendos rregulla më të hollësishme edhe për trustet dhe organizimet ligjore me funksione të ngjashme. Në regjistër do të identifikohen krijuesi i trustit, kujdestari, mbrojtësi, përfituesit dhe çdo individ tjetër që ushtron kontrollin përfundimtar.

Drafti përkufizon veçmas edhe përfituesit e mundshëm dhe ata të paracaktuar në një trust diskrecional. Kujdestarët duhet të mbajnë informacion mbi strukturën, pasuritë dhe personat që përfitojnë ose kontrollojnë organizimin ligjor.

QKB zgjeron kontrollet, mospërputhjet mund të sjellin pezullim shërbimesh

Qendra Kombëtare e Biznesit mbetet administratore e Regjistrit të Pronarëve Përfitues, por projektligji forcon përgjegjësitë e saj për kontrollin dhe përpunimin e informacionit. Regjistri përcaktohet si një bazë elektronike shtetërore që mbledh në kohë reale të dhëna nga regjistrat përkatës dhe shërben si “arkiv elektronik zyrtar”.

QKB-ja do të mund të krahasojë informacionin e deklaruar nga subjektet me të dhënat që zotërojnë institucionet e tjera shtetërore. Në listën e autoriteteve kompetente përfshihen Agjencia e Inteligjencës Financiare, Banka e Shqipërisë, administrata tatimore, Autoriteti i Mbikëqyrjes Financiare, Policia e Shtetit, Prokuroria dhe SPAK-u.

Kur një subjekt i detyruar konstaton mospërputhje, ai duhet të njoftojë subjektin raportues dhe QKB-në. Subjekti raportues duhet të korrigjojë të dhënat, nëse konstatimi është i saktë, ose të konfirmojë informacionin e mëparshëm, nëse vlerëson se nuk ka pasaktësi.

Mosplotësimi i detyrimit mund të sjellë ndërprerjen e shërbimeve nga QKB-ja deri në përditësimin ose konfirmimin e të dhënave dhe pagesën e gjobës përkatëse. Relacioni përcakton si objektiv vendosjen e mekanizmave të “verifikimit, kontrollit dhe validimit të të dhënave”, për të rritur integritetin dhe besueshmërinë e regjistrit.  Subjektet duhet ta kontrollojnë periodikisht informacionin mbi pronësinë përfituese dhe ta mbajnë atë të plotë, të saktë dhe të përditësuar. Regjimi i aksesit diferencohet ndërmjet autoriteteve kompetente, subjekteve të detyruara dhe personave që provojnë një interes legjitim.

Gazetarët dhe personat që veprojnë për qëllime raportimi përfshihen ndër kategoritë që mund të kërkojnë akses mbi bazën e interesit legjitim. Projektligji forcon edhe përgjegjësinë administrative për mosmbajtjen e dokumentacionit dhe për të dhënat e pasakta ose të papërditësuara. Krahas gjobave, parashikohet pezullimi i shërbimeve, ndërsa lejohen procedurat e nevojshme për korrigjimin e informacionit dhe përmbushjen e detyrimeve. Në rast të pengesave të veçanta dhe jashtë vullnetit të subjektit, mund të kërkohet rivendosja në afat brenda 30 ditëve nga zhdukja e shkakut që e pengoi të vepronte. Relacioni e përshkruan reformën si kalim “nga një qasje më formale dhe e fragmentuar” drejt një modeli të integruar, të verifikueshëm dhe të mbështetur në të dhëna të sakta e të përditësuara.

The post “Shtrëngohet” kontrolli mbi pronarët përfitues, raportim brenda 28 ditëve dhe verifikim i pronësisë appeared first on Revista Monitor.

Në vitin 2024, kërkesa përfundimtare nga Shqipëria gjeneroi rreth 3.13 miliardë euro vlerë të shtuar dhe mbështeti afro 48.8 mijë vende pune në vendet e BE-së, sipas të dhënave të reja të Eurostat.

Nëse krahasohet me një Prodhim të Brendshëm Bruto të Shqipërisë prej rreth 26 miliardë eurosh, vlera e shtuar që kërkesa shqiptare gjeneron në BE është e barabartë me afërsisht 12% të madhësisë së ekonomisë shqiptare.

Treguesi nuk mat kontributin e shtetasve shqiptarë që punojnë në Europë. Ai tregon vlerën ekonomike dhe punësimin që krijohen brenda BE-së nga prodhimi i mallrave dhe shërbimeve që në fund blihen në Shqipëri, për konsum ose investime.

Këtu përfshihet i gjithë zinxhiri i prodhimit. Për shembull, kur në Shqipëri blihet një makinë, pajisje, produkt ushqimor ose shërbim i prodhuar në BE, llogaritet vlera e shtuar dhe punësimi i krijuar nga të gjithë furnitorët europianë të përfshirë në prodhimin, transportin dhe shpërndarjen e tij.

Nga kërkesa e Shqipërisë mbështeteshin rreth 48,771 të punësuar, ose 0.154% e punësimit të lidhur me kërkesën e të gjitha vendeve jashtë BE-së.

Vlera e krijuar në BE nga kërkesa shqiptare u dyfishua që nga viti 2010

Kërkesa përfundimtare nga Shqipëria ka marrë një peshë gjithnjë e më të madhe për ekonominë europiane. Vlera e shtuar e gjeneruar në BE u rrit nga rreth 1.56 miliardë euro në vitin 2010 në 3.13 miliardë euro në vitin 2024, duke u dyfishuar gjatë periudhës.

Rritja u përshpejtua sidomos pas pandemisë. Pas rënies së regjistruar në vitin 2020, treguesi u rikuperua me shpejtësi dhe arriti nivelin më të lartë të serisë në vitin 2024, kur u zgjerua me rreth 19.5% krahasuar me një vit më parë.

Rritja e fortë e vlerës së shtuar që kërkesa shqiptare gjeneron në BE përkon me bumin e turizmit dhe shtimin e importeve. Zgjerimi i numrit të vizitorëve ka rritur kërkesën për ushqime, pije, pajisje dhe shërbime, ndërsa kapacitetet e kufizuara të prodhimit vendas, veçanërisht në bujqësi dhe përpunimin ushqimor, kanë bërë që një pjesë e kësaj kërkese të plotësohet nga importet. Megjithatë, treguesi ndikohet edhe nga konsumi, investimet dhe rritja e çmimeve, ndaj lidhja me turizmin nuk mund të ndahet saktësisht pa të dhëna sipas sektorëve.

Shqipëria mbështet më shumë vende pune europiane se Mali i Zi dhe Maqedonia e Veriut

Në krahasim me vendet e rajonit, kërkesa nga Shqipëria kishte në vitin 2024 një ndikim më të madh mbi vlerën e shtuar dhe punësimin në BE sesa kërkesa nga Mali i Zi dhe Maqedonia e Veriut.

Kërkesa përfundimtare nga Mali i Zi gjeneroi rreth 1.51 miliardë euro vlerë të shtuar dhe mbështeti rreth 22.1 mijë vende pune në BE.

Për Maqedoninë e Veriut, vlera e shtuar arriti në 2.77 miliardë euro, ndërsa numri i të punësuarve të mbështetur në BE ishte rreth 44.3 mijë.

Shqipëria renditej mbi të dyja vendet, me 3.13 miliardë euro dhe rreth 48.8 mijë vende pune.

Serbia kishte një ndikim dukshëm më të madh, me 12.14 miliardë euro vlerë të shtuar dhe rreth 181.5 mijë vende pune të mbështetura në BE.

Turqia gjeneroi rreth 77.15 miliardë euro vlerë të shtuar dhe mbështeti afro 974.8 mijë vende pune në ekonominë europiane.

SHBA-ja mbështet 6 milionë vende pune në BE

Sipas Eurostat, në vitin 2024, 31.6 milionë persona punonin në Bashkimin Europian falë kërkesës përfundimtare për mallra dhe shërbime nga ekonomitë jashtë BE-së, duke përfaqësuar 14.4% të punësimit total në Union. Kjo shënon një rritje të ndjeshme krahasuar me vitin 2010, kur për këtë kërkesë punonin 22.6 milionë persona, ose 11.5% e punësimit total.

Edhe vlera e shtuar bruto e krijuar në BE nga përdorimi përfundimtar i produkteve jashtë Unionit u rrit gjatë periudhës 2010–2024. Vlera e shtuar e brendshme e lidhur me kërkesën e huaj ishte 1.3 trilionë euro në vitin 2010, ndërsa arriti në 2.8 trilionë euro në vitin 2024.

Si pjesë e vlerës së shtuar bruto totale të BE-së, pesha e këtij treguesi u rrit nga 13.3% në vitin 2010 në 17.2% në vitin 2024.Në nivel global, Shtetet e Bashkuara ishin tregu i jashtëm me ndikimin më të madh në ekonominë e BE-së. Kërkesa amerikane gjeneroi 585.8 miliardë euro vlerë të shtuar dhe mbështeti rreth 6 milionë vende pune, përkatësisht 21% dhe 19.1% të totalit të lidhur me kërkesën jashtë Unionit.

Kina renditej e dyta për vlerën e shtuar, me 289.8 miliardë euro, dhe e treta për punësimin, me rreth 3.1 milionë vende pune.

Mbretëria e Bashkuar mbështeti rreth 3.4 milionë vende pune dhe gjeneroi 276 miliardë euro vlerë të shtuar në ekonominë e BE-së.

Në total, vlera e shtuar e krijuar në BE nga kërkesa jashtë Unionit u rrit nga 1.3 trilionë euro në vitin 2010 në 2.8 trilionë euro në vitin 2024. Në të njëjtën periudhë, numri i vendeve të punës të mbështetura nga kjo kërkesë u rrit nga 22.6 milionë në 31.6 milionë.

The post Turizmi shqiptar rrit ekonominë europiane; Kontributi i Shqipërisë në BE dyfishohet në 3.1 mld euro appeared first on Revista Monitor.

Mbi një miliard njerëz në mbarë botën përballen me probleme të shëndetit mendor, një barrë që po rritet dhe që nxitet kryesisht nga ankthi dhe depresioni.

Një nga format më pak të njohura të depresionit është çrregullimi afektiv sezonal (SAD), një lloj i veçantë çrregullimi depresiv që shfaqet sipas një modeli sezonal. Ashtu si çdo formë tjetër e depresionit, edhe ai është një gjendje serioze mjekësore.

Depresioni sezonal është më i zakonshëm gjatë dimrit dhe lidhet me ditët më të errëta e më të ftohta, si edhe me mungesën e ndërveprimit shoqëror. Megjithatë, ndonëse depresioni veror prek vetëm një numër të vogël njerëzish, ai mund të jetë po aq dobësues sa forma dimërore, e cila njihet më gjerësisht.

Një studim i fundit zbuloi se depresioni sezonal i verës është një nënlloj atipik që prek 0,57% të popullsisë botërore, krahasuar me depresionin sezonal të dimrit, i cili prek 5%.

Kjo gjendje mund të shkaktohet nga valët e të nxehtit dhe netët tropikale. Simptomat variojnë nga një gjendje më e lehtë trishtimi gjatë verës deri te shenja depresive që mund ta bëjnë të vështirë funksionimin e përditshëm, si pagjumësia, humbja e oreksit, shqetësimi dhe ankthi.

Respektimi i një rutine, shmangia e vapës së skajshme dhe kujdesi i veçantë për gjumin mund të ndihmojnë në lehtësimin e shqetësimeve. Megjithatë, në rastet e rënda rekomandohet të kërkohet ndihmë mjekësore, sipas Adam Borland, psikolog klinik në Cleveland Clinic.

Rritja e problemeve të shëndetit mendor

Në mbarë botën, numri i njerëzve që jetojnë me një problem të shëndetit mendor pothuajse është dyfishuar gjatë 30 viteve të fundit, kryesisht për shkak të rritjes së rasteve të ankthit dhe depresionit.

Një analizë e fundit nga studimi i ri mbi Barrën Globale të Sëmundjeve, e publikuar në revistën The Lancet, zbuloi se rreth 1,2 miliardë njerëz, ose afërsisht 15% e popullsisë së botës, jetonin me një problem të shëndetit mendor në vitin 2023.

Këto shifra përfaqësojnë një rritje prej 95% të rasteve midis viteve 1990 dhe 2023. Gjatë së njëjtës periudhë, çrregullimet mendore u ngjitën në renditjen e shkaqeve kryesore të humbjes së shëndetit në botë, nga vendi i 12-të në vendin e 5-të.

Për çrregullimin e madh depresiv dhe çrregullimet e ankthit, rritja është edhe më e theksuar, përkatësisht 131% dhe 158%, duke i bërë ato dy problemet më të zakonshme të shëndetit mendor.

“Përgjigjja ndaj nevojave të popullsisë globale për shëndetin mendor, veçanërisht të grupeve më të cenueshme, është një detyrim, jo një zgjedhje”, shkruan autorët e Studimit mbi Barrën Globale të Sëmundjeve 2023.

Vlerësohet se një në gjashtë njerëz, ose rreth 140 milionë persona, jetojnë me një problem të shëndetit mendor në Rajonin Evropian. Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë, vetëm një në tre persona që jetojnë me depresion në këtë rajon ka marrë kujdesin e nevojshëm.

Që prej pandemisë së COVID-19, rastet e depresionit dhe ankthit te të rinjtë janë rritur me rreth 25%, ndërsa te grupmosha 15 deri në 29 vjeç, vetëvrasja është tashmë shkaku kryesor i vdekjes në rajon./ Euronews

The post Çfarë duhet të dini për depresionin sezonal gjatë verës appeared first on Revista Monitor.

Shtetet e Bashkuara kanë njoftuar se do të vendosin tarifa doganore prej 50 për qind ndaj Kanadasë për një gamë të gjerë mallrash, në një lëvizje që rrezikon të rindezë luftën tregtare të Donald Trumpit.

Zyrtarë të lartë të administratës Trump akuzuan Kanadanë se po zbaton praktika të padrejta tregtare, duke thënë se provincat e saj kishin ndaluar blerjen e pijeve alkoolike amerikane, kishin vendosur tarifa ndaj automjeteve amerikane dhe kishin diskriminuar djathin amerikan.

“Në fillim të politikës tregtare të presidentit, të cilën ai e zbatoi vitin e kaluar, kishte vetëm dy vende që ndërmorën masa hakmarrëse ndaj Shteteve të Bashkuara: Republika Popullore e Kinës dhe Kanadaja”, tha një zyrtar i lartë i administratës.

Lëvizja e Trumpit të hënën rrezikon të ndezë sërish një përplasje tregtare globale, e cila ishte zbutur pasi Gjykata e Lartë e SHBA-së rrëzoi më herët gjatë këtij viti tarifat globale emergjente të presidentit. Kanadaja është partneri i dytë më i madh tregtar i SHBA-së, ndërsa vlera e tregtisë mes dy vendeve arriti në 716 miliardë dollarë vitin e kaluar.

Tarifat do të hyjnë në fuqi pas 30 ditësh dhe do të përfshijnë përjashtime për energjinë, potasin, mineralet kritike, peshkun dhe produkte të tjera. Mallrat që tashmë u nënshtrohen tarifave amerikane për arsye të sigurisë kombëtare, përfshirë çelikun dhe aluminin, do të përjashtohen gjithashtu nga detyrimet e reja doganore.

Por importet që janë në përputhje me kushtet e Marrëveshjes Shtetet e Bashkuara–Meksikë–Kanada të vitit 2020, të lidhur nga Trumpi, nuk do të përjashtohen nga tarifat më të larta, ndonëse më parë u ishin ofruar përjashtime nga të ashtuquajturat tarifa reciproke të presidentit.

Mungesa e këtij përjashtimi do të thotë se një numër i madh mallrash kanadeze, të cilat aktualisht kalojnë kufirin pa tarifa doganore, do t’u nënshtrohen tarifave të konsiderueshme.

Të hënën në mbrëmje, administrata publikoi një listë të mallrave të veçanta që do t’i nënshtrohen tarifës prej 50 për qind, përfshirë qumështin dhe produktet e bulmetit, pijet alkoolike, veshjet dhe mobiliet.

Monedha kanadeze ra në nivelin më të ulët të seancës pas njoftimit, duke humbur rreth 0,4 për qind dhe duke u këmbyer me 1,41 dollarë kanadezë për një dollar amerikan.

Mark Carney, kryeministri i Kanadasë, tha: “Kanadaja ka paraqitur një sërë propozimesh të hollësishme dhe gjithëpërfshirëse për zgjidhjen e këtij mosmarrëveshjeje dhe për modernizimin” e marrëveshjes tregtare mes SHBA-së, Kanadasë dhe Meksikës.

“Kanadaja është e gatshme të angazhohet intensivisht për të trajtuar çështjet e pazgjidhura me SHBA-në, në dobi të ndërsjellë të qytetarëve tanë”, shtoi Carney.

Doug Ford, kryeministri i provincës së Ontarios, i cili e zemëroi Trumpin vitin e kaluar duke transmetuar reklama kundër tarifave, por që prej atëherë ka përdorur një ton më diplomatik, tha se Kanadaja duhet të kundërpërgjigjet.

“Nuk do të ndalem kurrë së luftuari për të mbrojtur Ontarion”, shkroi Ford në X. “Nëse këto tarifa hyjnë në fuqi, Kanadaja duhet të përgjigjet tarifë për tarifë dhe dollar për dollar.”

Dhoma Kanadeze e Tregtisë tha se kërcënimet përbënin një “përshkallëzim për të ardhur keq” dhe bëri thirrje për bisedime mes Uashingtonit dhe Otavës gjatë 30 ditëve të ardhshme.

Administrata Trump do t’i mbështesë tarifat në nenin 338 të Ligjit për Tarifat të vitit 1930, i cili nuk është përdorur kurrë më parë për vendosjen e tarifave ndaj partnerëve tregtarë.

Një zyrtar i lartë i administratës tha se ligji i jepte presidentit autoritetin për të vendosur tarifa kur një vend diskriminonte Shtetet e Bashkuara “në krahasim me trajtimin që i bën një vendi të tretë”.

Të premten, Trump kërcënoi se do të vendoste tarifa ndaj Kanadasë për shkak të dështimit të saj në menaxhimin e zjarreve në pyje, të cilat kishin dërguar re tymi toksik drejt Shteteve të Bashkuara.

Zyrtarët amerikanë thanë të hënën se tarifat e vendosura ndaj Kanadasë ishin të ndara nga tarifat me të cilat ishte kërcënuar për shkak të zjarreve.

“Presidenti ka kërkuar alternativa lidhur me këtë çështje dhe ato po i paraqiten”, tha një zyrtar. “Këto tarifa janë një përgjigje ndaj trajtimit diskriminues të Kanadasë ndaj produkteve amerikane.”/ Financial Times

The post SHBA do të vendosë tarifa prej 50% ndaj Kanadasë për një gamë të gjerë mallrash appeared first on Revista Monitor.