Monkie @ Thessaloniki Film Festival 2010

The Missing Reel #2: 51 TIFF Recap

noreply@blogger.com (monkie) — Tue, 14 Dec 2010 16:58:00 +0000

Δεν είναι καθόλου απλό να κάνεις τον απολογισμό μιας διοργάνωσης, όπου κατά βάση περνάς πάρα πολύ καλά και συναντάς με ρυθμό ώρας στις διαδρομές μεταξύ των προβολών ανθρώπους που έχεις να τους δεις έναν ακριβώς χρόνο. Μαζί με τις ταινίες, γεμίζουν στην ουσία το δεκαήμερό σου και φτιάχνουν το δικό σου customized φεστιβάλ, που ελάχιστη σχέση έχει με αντικειμενικά κριτήρια ή τα κριτήρια των άλλων.

Βασικά, ένα φεστιβάλ γίνεται για να περάσεις καλά (ακόμη κι όταν προστάζει η δουλειά σου να είσαι εκεί) κι αν αυτό δε συμβαίνει τότε είσαι σε λάθος μέρος.

Όλοι γνωρίζουν πια ότι το φετινό Φεστιβάλ υπό τη νέα διεύθυνση του Δημήτρη Εϊπίδη ήταν καταδικασμένο από τις γενικότερες συνθήκες (κρίση, ΔΝΤ κλπ), αλλά και από τις ειδικότερες (χρέη και σπατάλες των προηγούμενων) να είναι το πιο λόου-μπάτζετ της τελευταίας πενταετίας. Κι αυτό, παρά τη μείωση του εισιτηρίου κατά 1 ευρώ (στα 6, δηλαδή, αν κι εγώ νομίζω ότι το 5 πρέπει να γίνει πλαφόν σαν το νερό του Κίμωνα Κουλούρη), έγινε αντιληπτό σε κάθε επίπεδο με αποκορύφωμα την ανυπαρξία οποιασδήποτε σοβαρής διαφήμισης μέσα στην πόλη η οποία είναι συνυφασμένη με το θεσμό.

Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν η προσέλευση να είναι καλή στα νούμερα, αλλά να χάνει κατά πολύ στις εντυπώσεις σε σύγκριση με τα ποδοπατήματα των πρόσφατων ετών.

Ήταν εμφανές και σε μικρότερα πράγματα, όπως το αργοπορημένο, βαρύ και αργοκίνητο επίσημο site που φαντάζει πλέον παλαιάς κοπής και λόγω σχεδιασμού, αλλά κυρίως λόγω της ανύπαρκτης λειτουργικότητας. Το καταλάβαμε και απ' την αναστολή ενός αφιερώματος που είχε ανακοινωθεί, την ακύρωση ενός live, τη μετακίνηση όλων των πάρτι στην Αποθήκη Γ (τακτική που άρχισε από πέρσι), τις προσλήψεις της τελευταίας στιγμής, την ανάληψη της λειτουργίας του κυλικείου από ιδιώτη που διατήρησε τις ακριβές τιμές του μαγαζιού του σε ένα προσωρινό χώρο εστίασης με σίγουρη προσέλευση πολύ κόσμου, τους λίγους προσκεκλημένους απ' έξω, τους ακόμη λιγότερους έλληνες του χώρου (δε θέλω να σκέφτομαι ότι τ' άλλα χρόνια έρχονταν όλοι επειδή τους πλήρωναν τα έξοδα για να το παίζουν καλεσμένοι) κλπ κλπ.

Εντάξει, το 51ο ΦΚΘ ήταν φτωχικό και πάλι καλά που έγινε με τα βασικά και με μια πολύ καλή διάθεση από μεριάς όλων.

Πάνω απ' όλα όμως, το φετινό Φεστιβάλ είχε μια πολύ καλή λίστα ταινιών, με το καλύτερο Διαγωνιστικό που έχω δει εδώ και χρόνια, σταθερά δυνατό Βαλκανικό και Experimental, ενδιαφέρουσες πρεμιέρες, εντυπωσιακές ταινίες λήξης και έναρξης, πολύ σινεφίλ αφιερώματα και δύο πολύ γεμάτα τμήματα ανεξάρτητων ταινιών απ' όλον τον κόσμο.

Ο κόσμος δε συγκλονίστηκε, αλλά ικανοποιήθηκε και αναρωτιέμαι πόσο καλύτερη θα ήταν η τελική εικόνα, αν οι πιο γνωστοί έλληνες δημιουργοί έφερναν τις πρόσφατες ταινίες τους εδώ για χάρη του ελληνικού τμήματος κι όχι για το διαγωνιστικό, όπως έκαναν η Αθηνά Ραχήλ Τσαγκάρη (Attenberg) κι ο Άρης Μπαφαλούκας (Άπνοια). Μπορεί να μην είμαι λάτρης (το αντίθετο) του ελληνικού σινεμά, αλλά το ενδιαφέρον των θεατών είναι πάντα μεγάλο κι η προσέλευση στο Φεστιβάλ τονώνεται αντιληπτά.

Υπάρχει και κάτι άλλο, που ίσως να γίνει πιο εύκολα σ' αυτά τα λόου μπάτζετ χρόνια που έρχονται ή ακόμη και λόγω αλλαγής Δημοτικής Αρχής και για μένα έχει ιδιαίτερη σημασία. Το ότι αυτό το Φεστιβάλ είναι το Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης πρέπει να γίνεται αντιληπτό σε όσους κινούνται και πιο πέρα απ' το Λιμάνι και το Ολύμπιον.

Αυτό είναι κάτι που είχε πετύχει η προηγούμενη διοίκηση σε ένα βαθμό, ειδικά τα πρώτα εύρωστα χρόνια της με τις εκθέσεις και τις εκδηλώσεις σε διάφορα σημεία του κεντρικού Δήμου (Ας πιάσουμε αυτόν πριν επεκταθούμε και στους άλλους). Νομίζω ότι η συνεργασία με όλους τους Δήμους της πόλης για την προώθηση του θεσμού, ίσως και με προβολές, κατά τη διάρκεια και μετά τη λήξη, σε Δημοτικά Κινηματοθέατρα θα έφερνε πιο κοντά στη διοργάνωση τους πολίτες.

Δεν ξέρω τι γίνεται έξω, αλλά στην Ελλάδα δεν υπάρχει άλλο Φεστιβάλ που να έχει εν δυνάμει τόσο μεγάλη δυνατότητα να γίνει πόλος έλξης ταξιδιωτών και να επωφεληθεί απ' αυτό μια μεγαλούπολη που χρειάζεται οικονομική τόνωση αντλώντας κύρος και αναγνωρισιμότητα. Η προηγούμενη διοίκηση το κατάφερε κι αυτό, αποδεικνύοντας, για ένα μικρό διάστημα τουλάχιστον, ότι είναι εφικτό. Δε βρίσκω κανένα λόγο για να μείνει το ΦΚΘ ένα μικρό κινηματογραφικό φεστιβάλ της Ευρώπης και πάρα πολλούς λόγους για να επιχειρηθεί ξανά το αντίθετο, αλλά με καλύτερη διαχείρηση και οργάνωση τη δεύτερη φορά. Γι' αυτό άλλωστε έγινε κάποτε Διεθνές από αμιγώς ντόπιο.

Κι αυτά τα ξύλινα και συγκαταβατικά που ξεστόμισε ο Παύλος Γερουλάνος κι επαναλαμβάνονται κι από άλλους, απλώς και μόνο επειδή πέρασαν καλά και χαλαρά, εμένα μου φαίνονται πίπες κι ουδεμία σχέση έχουν με τη διαχείρηση και την εξέλιξη ενός διεθνούς θεσμού που είναι συνυφασμένος με μια πόλη σε κάτι πραγματικά αξιοζήλευτο, πετυχημένο και πρωτοποριακό. Το θλιβερό παράδειγμα της απέθαντης σα ζόμπι Διεθνούς, και καλά, Έκθεσης Θεσσαλονίκης είναι μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά απ' το Λιμάνι.

Τέλος πάντων, κουβέντες για όλα αυτά έγιναν πολλές αυτές τις ημέρες και συνηθέστερα από ανθρώπους σαν κι εμένα, πλήρως αναρμόδιους να γνωμοδοτήσουν ή ν' αναλάβουν να υλοποιήσουν μεγαλεπήβολα σχέδια. Η ουσία είναι ότι το 51ο ΦΚΘ διεκπεραιώθηκε με αξιοπρέπεια και χαμόγελα μετά τα credits, οπότε θεωρητικά μόνο καλύτερο μπορεί να γίνει. Απλώς, όπως είπε κάποιος εξυπνάκιας κάποτε: Θεωρητικά, η θεωρία με την πράξη είναι το ίδιο πράγμα, στην πράξη όμως, δεν είναι.

Λουκάς Τσουκνίδας

(Photos by Oneiros, www.flickr.com/photos/asterios)

Chatting with Kim #5: Bring on the scabs

noreply@blogger.com (monkie) — Mon, 13 Dec 2010 20:20:00 +0000

Monkie: Ακόμη εδώ;

Kim Jong-il: Τι να κάνω. Αφού το ξέρεις ότι ταξιδεύω μόνο με τρένο.

M: Άλλο ένα θύμα του απεργιακού κύματος. Ελπίζω να μην έχουμε διπλωματικό επεισόδιο.

KJ: Μπα, έχω χρέος να στηρίξω τις κινητοποιήσεις. Δεν είναι όλοι οι τόποι σαν τον δικό μου που δε χρειάζονται πια απεργίες και το χαμόγελο του καθήκοντος ανθίζει στο πρόσωπο κάθε εργαζόμενου.

M: Σωστός παράδεισος. Τελικά, ποιες είναι οι εντυπώσεις σας απ' το φετινό φεστιβάλ.

KJ: Πολύ άνετο, λιγότερο πιεστικό με χαλαρό πρόγραμμα διπλών και έξτρα προβολών, πολλές καλές ταινίες, δυνατό διαγωνιστικό, κάνα δυο καλά, αν και πρόχειρα παρτάκια και πολλά υπέροχα κορίτσια.

M: Τα κορίτσια δε σας φάνηκαν λιγότερα από την άλλη φορά που είσασταν εδώ;

KJ: Ναι, αλλά και πάλι ήταν περισσότερα απ' όσα χρειάζομαι.

M: Λογικό. Εγώ πάντως αρχίζω να πιστεύω ότι τα τελευταία χρόνια πληρώναν κορίτσια να έρχονται κατά ομάδες.

KJ: Μήπως υποτιμάς τη γοητεία του Ζωρζ;

M: Του Κοραφάς;

KJ: Απ' ότι ακούω έχει ακόμη μεγάλη πέραση στη νεολαία.

M: Πλάκα, πλάκα ήταν μεγάλος πρόεδρος.

KJ: Εντάξει, δεν ήταν και Γουλανδρής...

Amigo (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Sun, 12 Dec 2010 23:24:00 +0000

Ιστορικό στιγμιότυπο γεμάτο από ενδιαφέροντες παραλληλισμούς με το σήμερα, αλλά με πολύ αργή κλιμάκωση και παράταιρο, ετεροχρονισμένο χιούμορ.

Carancho (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Sun, 12 Dec 2010 23:18:00 +0000

Καλοπαιγμένο και με πρωτότυπη πλοκή, αλλά μακρόσυρτο, χωρίς σκηνοθετικό ρυθμό και χωρίς πραγματικό φινάλε.

Chatting with Kim #4: Dzienkuje for nothing, man

noreply@blogger.com (monkie) — Sun, 12 Dec 2010 12:33:00 +0000

Monkie: Μαζεύουμε λιακάδα;

Kim Jong-il: Ότι μπορεί ο καθένας με τέτοιο πουτσόκρυο.

M: Τσεκάρατε τα βραβεία;

KJ: Είχα καλό προαίσθημα για το Periferic, αλλά βραβείο σεναρίου στο Erratum; Τι δεν πρόσεξα καλά;

M: Το πολωνικό που τραβούσε και τραβούσε κι ο τυπάς δεν αποφάσιζε τι θέλει να κάνει;

KJ: Αυτό.

M: Νομίζω ότι μετά το Borat δε μπορώ να ξαναδώ πολωνική ταινία με τον ίδιο τρόπο. Όποτε λένε "dzienkuje" μου ακούγεται γελοίο.

KJ: Το "ευχαριστώ" δεν είναι;

M: Ναι.

KJ: Ξέρεις ποιος πήρε το Βραβείο της Βουλής των Ελλήνων Ανθρώπινες Αξίες;

M: Χα, χα! Υπάρχει τέτοιο βραβείο ή μόλις τώρα το επινόησες;

KJ: Πλάκα κάνεις; Είναι το αγαπημένο μου βραβείο.

M: Δεν έχω ιδέα. Πώς ήταν το ρώσικο μπλοκμπάστερ;

KJ: Γάμησε φίλε. Κυνηγητά με τρένα, γυμνές γκόμενες να μαλώνουν στα λουτρά κι η αιώνια πάλη του ανθρώπου με τη Μηχανή... Με πιάνεις;

M: Αιμομιξία είχε;

KJ: Μπα.

M: Ξενέρωσα.

KJ: Βραβείο κοινού του διαγωνιστικού στην Apnea;

M: Χα, χα. Πάει η προοπτική για μια καλή επαναληπτική προβολή. Κάηκε. Το Tiny Furniture τι έλεγε;

KJ: Είσαι φαν του mumblecore μήπως;

M: Αυτό είναι που πατάνε το REC μέσα σ' ένα δωμάτιο με φίλους κι ότι γράψει;

KJ: Ε, νομίζω ότι η κοπελίτσα που έκανε το Tiny Furniture σκότωσε με τα γυμνά της χέρια το mumblecore.

M: Τι θα κάνει τώρα ο Joe Swanberg;

KJ: Μπορώ να τον φέρω στη ΛΔΚ με τη θέλησή του και να γυρίζει λοου-μπατζετιές για μένα. Έτσι κι αλλιώς, τα λεφτά για το σινεμά θα κοπούν σιγά σιγά. Χρειαζόμαστε κι άλλο ουράνιο βλέπεις.

M: Μοιάζει και λιγάκι με κορεάτη.

KJ: Αν δεν ήταν τόσο ψηλός...

The Edge (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Sun, 12 Dec 2010 11:25:00 +0000

Άψογο σε όλα όσα υπόσχεται, συν τα τρένα, ίσως το καλύτερο ρωσικό μπλοκμπάστερ που έχω δει ποτέ.

Last Day's Unmissable: Amigo

noreply@blogger.com (monkie) — Sun, 12 Dec 2010 11:09:00 +0000

Amigo
John Sayles
USA, 2010
(Special Screenings)

Αν υπάρχει κάποιος που δεν κωλεύει το εκάστοτε ιστορικό πλαίσιο και καταφέρνει παράλληλα να χτίσει μια ενδιαφέρουσα αφήγηση μέσα σ' αυτό, αυτός είναι ο John Sayles. Κι αφού δεν ξέρουμε τίποτε για την αμερικάνικη κατοχή στις Φιλιππίνες...

Tiny Furniture (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Sun, 12 Dec 2010 11:03:00 +0000

Καλή χρήση του ψηφιακού μέσου, ωραία κάδρα, χιούμορ και σαρκασμός, από μια κοπέλα που κάνει το αντίθετο του mumblecore με τα ίδια μέσα.

Corrupt Preview: Carancho

noreply@blogger.com (monkie) — Sat, 11 Dec 2010 11:45:00 +0000

Carancho
Pablo Trapero
Argentina, 2010
(special Screenings)

Δικηγόροι, γιατροί και ασφαλιστικές εταιρείες σε κύκλο διαφθοράς. Ένα αργεντίνικο θρίλερ με τον Ricardo Darin στον πρωταγωνιστικό ρόλο; Θα το έβλεπα ακόμη κι αν σκηνοθέτης, ήταν ο Uwe Boll. Σκέψου τώρα που είναι ο Pablo Trapero.

The Adventure of Iron Pussy (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Sat, 11 Dec 2010 10:44:00 +0000

Μπι-Μούβι κωμωδία αναφορών σε άλλα είδη, δε θα την έβλεπε ποτέ κανείς αν δεν υπήρχαν τα αφιερώματα σε σκηνοθέτες.

Today's Unmissable: The Edge (Kray)

noreply@blogger.com (monkie) — Sat, 11 Dec 2010 10:36:00 +0000

The Edge (Kray)
Alexey Uchitel
Russia, 2010
(Special Screenings)

Σας προκαλώ να θυμηθείτε μια ταινία με τρένα που να μην ήταν καλή.

Meek's Cutoff (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Sat, 11 Dec 2010 10:23:00 +0000

Παλιομοδίτικο γουέστερν για την κατάκτηση της Δύσης που ξεκινά με υποσχέσεις για ινδιάνους που τρέχουν γύρω από φλεγόμενες άμαξες και καταλήγει ως υπαρξιακό δράμα.

Kosmos (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Fri, 10 Dec 2010 21:00:00 +0000

Ένας ελκυστικά αλλόκοτος χαρακτήρας κι ένα μάτσο αλληγορίες σε μια υπέροχα φωτογραφημένη κι ερμηνευμένη ταινία, που ξέρει και πότε να τελειώσει.

Chatting with Kim #3: Till the Break-a-dawn

noreply@blogger.com (monkie) — Fri, 10 Dec 2010 16:24:00 +0000

Monkie: Επ, τι λέει;

Kim Jong-il: Να, πάω εδώ πιο κάτω να πιω ένα κονιάκ να ζεσταθώ γιατί η αλλαγή του καιρού μου έπεσε πολύ απότομη.

M: Γάμησέ τα. Έχω δαγκώσει το καυλί μου.

KJ: Γίνεται αυτό;

M: Δεν το 'χεις δοκιμάσει;

KJ: Ποτέ.

M: Έλα τώρα. Όλοι τό 'χουν κάνει.

KJ: Σου επισημαίνω ότι ξαναείδα το Clerks πολύ πρόσφατα.

M: Οκ! Τα παρατάω.

KJ: Άκουσα ότι θα έχει κι ολονύχτιες προβολές αύριο. Αληθεύει;

M: Ναι. Κάποιες ταινίες με έξτρα ζήτηση που αυτή τη στιγμή είναι sold-out (το καταραμένο σύστημα με τις κρατήσεις και το καταραμένο Παύλος Ζάννας) θα παιχτούν με ελεύθερη είσοδο στο Ολύμπιον το Σαββατόβραδο, μεσάνυχτα μέχρι πρωίας. Νομίζω ότι οι ταινίες είναι το A Somewhat Gentle Man, το Littlerock και το Donkeys.

KJ: Χμ! Το πρώτο που είπες δεν το είδα. Κι η ώρα βολεύει.

M: Για που είσαι μετά;

KJ: Kosmos.

M: Εγώ πάω για το γουέστερν στη διπλανή.

KJ: Καλή τύχη.

Cold Weather (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Fri, 10 Dec 2010 15:48:00 +0000

Μπράβο στον τυπά που έβγαλε απ' το μανίκι του μια απλή ταινία με πλοκή αντί για ένα ακόμη φεστιβάλ αυτολύπησης του μέσου απροσάρμοστου ανεπάγγελτου αμερικάνου νέου (ναι, έχουμε καταλάβει γιατί το τμήμα λέγεται Young Americans).

This is Æfrica Preview: In A Better World

noreply@blogger.com (monkie) — Fri, 10 Dec 2010 12:22:00 +0000

In a Better World
Susanne Bier
Denmark, 2010
(Susanne Bier)

Εντυπωσιακό τρέιλερ, απ' το οποίο καταλαβαίνει κανείς ελάχιστα. Αφρική και Δύση μπλέκονται μέσω ενός ειρηνιστή γιατρού και μαζί τους μπλέκονται οι έννοιες της εκδίκησης και της συγχώρεσης, της βίας και της μη-βίας. Δανέζικη ηθογραφία;

Chatting with Kim #2: Those damn Imperialists

noreply@blogger.com (monkie) — Fri, 10 Dec 2010 12:11:00 +0000

Monkie: Μεγάλη Ηγέτη, έχω μία πολύ σημαντική ερώτηση.

Kim Jong-il: Μαλακία θα είναι.

M: Χτες το βράδυ στην αποθήκη Γ... Ποιος σκότωσε το πάρτυ;

KJ: Εύκολο, οι αμερικάνοι.

M: Οι ιμπεριαλιστές;

KJ: Νομίζω ότι σε σημάδεψε η χθεσινή κατάρρευση του κεφιού.

M: Πρέπει να είναι κάποιο παγκόσμιο ρεκόρ. Και που να μην έβρεχε παπάδες έξω.

KJ: Εγώ δεν έφταιγα πάντως. Τον είχα ψιλοπάρει στον πάγκο των συνεντεύξεων Τύπου.

M: Πιο πολύ όμως με στιγμάτισε η προχθεσινή βραδιά.

KJ: Η φοιτητική;

M: Όταν άκουσα τον αέρα που περνά από εικοσάχρονο...

KJ: Χα, χα! Σου θύμισε τα παλιά τα χρόνια;

M: Όχι, μου θύμισε τον σαρανταπεντάρη κιθαρωδό σε φοιτητική μπουάτ που έσπασε την κιθάρα του στο κεφάλι του εκατομμυριοστού εικοσάχρονου που του ζήτησε το να μ' αγαπάς.

KJ: Αυτό δεν έγινε ποτέ, έτσι;

M: Μόνο στα όνειρά μου. Αλλά έχει πλάκα.

KJ: Και δράμα. Κι έναν ενδιαφέροντα κεντρικό χαρακτήρα με οικείο μπακγράουντ και μια τυπική ιστορία αποτυχίας και εξευτελισμού στο σχολικό reunion.

M: Ίσως προ ριάλιτι να είχε μεγαλύτερο ζουμί.

KJ: Έχει πάντως εντυπωσιακή κορύφωση.

M: Με πολύ αίμα, γιατί ο νεαρός αναγκάζεται να ζήσει με μέρος της ταστιέρας στο κρανίο του.

KJ: Ο κιθαρωδός όμως τι γίνεται στο τέλος;

M: Αυτό που πάντα ήθελε. Χάνεται στο ηλιοβασίλεμα και κανείς δεν τον βλέπει ξανά...

KJ: Χμμ! Τελικά ο μεθυσμένος που πέταξαν έξω χθες το απόγευμα απ' το Παύλος Ζάννας, ήταν όντως ο γιος του Παύλου Ζάννα;

M: Δεν ξέρω, αλλά δε βλέπω το λόγο να μην τον πιστέψω. Οι μεθυσμένοι δε λένε αλήθειες;

KJ: Κι οι τρελοί.

M: Και τα παιδιά...

KJ: Πάμε για καμιά μπουγάτσα;

M: Και δεν πάμε;

Rip City Preview: Cold Weather

noreply@blogger.com (monkie) — Fri, 10 Dec 2010 11:23:00 +0000

Cold weather
Aaron Katz
USA, 2010
(Young Americans)

Τυπικό στόρι του αμερικάνου με μετεφηβικό άγχος, που όμως εξελίσσεται σιγά σιγά σε ταινία μυστηρίου. Συν ότι διαδραματίζεται στην πόλη φετίχ μου, το μαγευτικό Πόρτλαντ του Όρεγκον (;).

R (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Fri, 10 Dec 2010 11:15:00 +0000

Καλοφτιαγμένο από πολλές απόψεις, αλλά ακατανόητο ως προς την ουσία του.

Today's Unmissable: Kosmos

noreply@blogger.com (monkie) — Fri, 10 Dec 2010 11:01:00 +0000

Kosmos
Reha Erdem
Turkey, 2010
(Balkan Survey)

Ο τύπος που ουρλιάζει εμφανίζεται μια μέρα απ' το πουθενά στο μικρό χωριό και παρά τις αγνές προθέσεις του, αναστατώνει την ήσυχη ζωή των νοικοκύρηδων που τον υποδέχονται με ανοιχτές αγκαλιές. Μεσσιανικό παραμύθι;

45 Τετραγωνικά (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Thu, 09 Dec 2010 20:30:00 +0000

Κακογραμμένη και εντελώς άστοχη στην αντιμετώπιση του καίριου θέματος που υποτίθεται ότι επιχειρεί να σκιαγραφήσει.

Outbound (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Thu, 09 Dec 2010 20:16:00 +0000

Τυπική ρουμάνικη ρεαλιστική απόδοση της αγωνιώδους μέρας μιας μητέρας σε φυγή, με αναπάντεχο, αλλά μάλλον εύλογο φινάλε.

Diably Diably (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Thu, 09 Dec 2010 20:06:00 +0000

Πότε θα πάψουν οι σινε-τσιγγάνοι να χορεύουν σαν καλοκουρδισμένες ελεύθερες ψυχές στα λιβάδια μπροστά στα έντρομα μάτια των χριστιανών και των νοικοκύρηδων;

The Imperialists Are Still Alive! (1-Line Review)

noreply@blogger.com (monkie) — Thu, 09 Dec 2010 19:05:00 +0000

Χαλαρή και αργόσυρτη σκιαγράφηση του συνδρόμου καταδίωξης που μεταδίδεται σιγά-σιγά και στις τάξεις των απόδημων μεγαλοαστών ισλαμιστών.

Today's Unmissable: Outbound

noreply@blogger.com (monkie) — Thu, 09 Dec 2010 09:43:00 +0000

Outbound (Periferic)
Bogdan George Apetri
Romania-Austria, 2010
(International Competition)

Έχω ένα φίλο που λέει ότι οι ρουμάνικες ταινίες δεν έχουν όσο μοντάζ θα ήθελε. Κάτι μου λέει ότι όταν δει αυτήν την ταινία θα φάει τα λόγια του...