மெளனம்

அசரீரி

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Tue, 28 Apr 2015 00:38:00 +0000

இப்படித்தான் ஒருநாள் சங்கரய்யர் என்னிடம் வந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

ஏன் இப்போதெல்லாம் யாருக்கும் அசரீரி அதாவது ஆகசவானி அல்லது வானொலி (சென்னை, திருச்சி, பண்பலை அல்ல) கேட்பதில்லை?

அதானே? ஏன்?

அப்பதான் தயங்கி தயங்கி தன் அனுபவத்த பகிர்ந்துகிட்டார்.

ஆழ்ந்த உறக்கம்னு இருக்கலாம். ஆனா முழிச்சிண்டுதான் இருக்கேனான்னும் தெரியல. திடீரென்று ஒரு பரவச நிலை பர பர வென்கிறது உடலெங்கும்..ஏதோ மொன மொன வென ஒரு குரல்..உத்து கேட்டதில்
”ஏய் இனிமே இப்படியேதாண்டா வாழ்க்க உனக்கு” அப்படின்னு சொல்லித்து அந்த குரல். எனக்கு அப்படியே ஸ்வாதிஷ்டானத்திலிருந்து கிளம்பி மணிபூரகத்திலிருந்து அனாகதம் வரை எதோ ஒன்று ஓடறது போல இருந்தது. டப் டப் என ஒரு சத்தம் வேற. ரோட்டில் நடந்தோ அல்லது பைக்கிலோ போகும்போது சரேலென்று மயிரிழையில் லாரியோ பஸ்ஸோ போனால் தூக்கிவாரிப்போடும் பாருங்கோ அப்போ இதயத்தின் ஒலி துல்லியமாக் கேட்க்கும்...அப்படி கேட்டது. ஒரு வேளை இதுதான் சிர்காடியன் ரிதமோ? இல்லை உருவமே இல்லாது குரல் மட்டுமே. பாத்ரூம் கண்ணாடியில் கை கழுவி உதரும் போது சிதரும் நீரும், பல்தேய்க்கும் போது சாறலாக பொழியும் பற்பசை நுரையும் படிந்து மசமசவென மங்கலாக ஷேவிங் செய்யும் போது மிக இடைஞ்சலாக இருக்குமே அப்படி ஒரு தோற்றம் கண்ணுக்கு ஒன்னும் புலப்படலே. (சே காத்தால எழுந்து பாத்ரூம் கண்ணாடியை துடைக்க வேண்டும் இப்படி ஆன்மிக நெலெம்போது எல்லாம் வந்து தொந்திரவாக இருக்கு) காண்ட்ராக்ட் முடிந்து அடுத்த வேலையை தேடிண்டிருகேன் இப்ப இப்படி ஒரு வாய்ஸ். நன்னாத்தான் இருக்கு வேளக்கு சாப்பாடு, வலை வசதி, வலையில் உலா என செளகர்யமாத்தான் இருக்கு ஆனா வங்கிக் கணக்குதான் தேஞ்சிண்டே போரது..ஆனா சட்னு ஒன்னு தோனித்து, நல்ல வேள எனக்கு நல்லா தெரிஞ்ச தமிழ்லயே சொல்லித்து அந்த குரல். ஸ்வாஹீலி அல்லது ஜெர்மேனிய மொழியில் சொல்லியிருந்தால் இது எனக்கான அசரீரிங்கறது கூட தெரியாம போயிருக்கும், அசரீரி யாரிடமிருந்து வரதோ அவா ரொம்ப நல்லவா. இதை எப்படி இப்ப மத்தவாளுக்கு புரிய வெக்கரது? அசரீரி படி வாழ்க்கையை அமைக்கனும், ஆனா என் கஷ்டம் உங்களுக்கு இப்ப புரியும்னு நெனக்கிறேன்...

விஸ்வரூபம் - சில அனுபங்கள்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Fri, 25 Apr 2014 11:40:00 +0000

இந்த நாவல் வெளி வந்தவுடன் வாங்கி வந்து, மெதுவாக சமீபத்தில்தான் வாசித்தேன். 790 பக்கங்கள். முன்னுரையில் ஒரு வகையில் என் கதையும்தான் என்கிறார் முருகன். கதையில் முருகனை தேடுவது ஒரு சுவாரசியம்.

இந்த பதிவு நாவலின் விமர்சனமல்ல. அந்த தகுதியெல்லாம் எனக்கில்லை, ஆனால் இது வாசிப்பனுவத்தை பற்றியது. புத்தக வாசிப்பு அருகி வரும் இக்காலத்தில் ஏன் படிப்பது அவசியம் என்ற ஒரு அனுபவ பகிர்தல்.

இந்த நாவல் மூன்று தேசங்களில் பயனிக்கிரது. கதாசிரியர் வாழ்ந்த நாடுகள் என்பதை சொல்லத் தேவையில்லை. உதாரணத்துக்கு நாவலில் வரும் எடின்பரோவில் வசித்தவனாதலால் கதையில் வரும் எடின்பரோ நகர வர்ணனைகள் எடின்பரோவை அப்படியே கண் முன் நிறுத்துகிறது.

முருகனின் இழையோடும் நக்கல் நையாண்டி கதையெங்கும் கூடவே அந்த செம்பு போலவே வருகிறது.

என்னை கவர்ந்த ஒன்று அத்தியாயம் 53 காலம் 28 மே 1910 சாதாரண வருஷம் வைகாசி 15 சனிக்கிழமை

கதையின் போகிர போக்கில் இப்படி எழுதுகிறாா்:

இந்த நிகழ்வு ஒரு உண்மையில் நடந்த சரித்திர மற்றும் வானியல் நிகழ்வு. கதையில் குறிப்பிடும் வால் நட்சத்திரம் Haley's comet. கிட்டத்தட்ட 75 வருடங்களுக்கு ஒரு முறை பூமிக்கு அருகே கடந்துசெல்லும். கடைசியாக வந்தது 1986ல், மீண்டும் 2061ல் வரும். 1910ல் இது தோன்றியபோது மக்கள் பல வகையில் பீதியடைந்தது விஞ்ஞானத்தின் வீச்சு பரவலாக இல்லாததால் ஏற்பட்ட பகுத்தறிவு இல்லாத மூடநம்பிக்கைகள் மிகுந்திருந்ததால் வந்த விளைவு என்று புரிந்துகொள்ள முடியும். இதுவே 1986ல் விஞ்ஞானம் பரவலாக வளர்ந்துவிட்ட காரணத்தால் 1910ல் இருந்ததைப்போல் அவ்வளவு பீதியை கிளப்பவில்லை.

மேலும் ஹேலீஸ் வால் நட்சத்திரம் பற்றிய சுவாரசியமான ஒரு செய்தி அமெரிக்க எழுத்தாளர் மார்க் ட்வைன் சம்பந்தபட்டது. இவர் பிறந்த வருடம் 1835 ஹேலீ வால் நட்சத்திரம் தோன்றிய வருடம். சரியாக 75 வருடங்கள் கழித்து மீண்டும் இந்த வால் நட்சத்திரம் தோன்றுவதற்கு ஒரு வருடம் முன்பு, "நான் இந்த வால் நட்சத்திரம் தோன்றியபோது பிறந்தேன், இது மறுபடி அடுத்த வருடம் வருகிறது அப்போது அதனுடனே நானும் செல்வேன் . அப்படி நிகழவில்லை என்றால் அது மிகப்பெரும் ஏமாற்றமாக இருக்கும். கடவுள் சொல்லியிருக்கிறார். சந்தேகமேயில்லை, கணக்கில் கொள்ளவியலாத இரண்டு மனம் போனபோக்கில் உலவும் இந்த இருவரும் சேர்ந்தே வந்ததுபோல் இப்போது சேர்ந்தே செல்லவும் வேண்டும்" என்று தனக்கே உரித்தான நகைச்சுவையுடன் ஆரூடம் சொல்லியிருந்தார்.

என்ன மாதிரியான தீர்க்கதரிசனம், மிகச் சரியாக 1910 ஏப்ரல் மாதம் 21ம் தேதி மாரடைப்பால் இறந்தார், வால் நட்சத்திரம் தோன்றிய மறுநாள்!!

விஸ்வரூபம் நாவலில் வரும் ஸ்தூலமாக அலையும் ஆன்மாக்கள் போன்று, ஒருவேளை மார்க் ட்வைன்னும் இந்த வால் நட்சத்திரம் மீண்டும் 1986ல் வந்தபோது கூடவே வந்திருப்பாரோ என்ற எண்ணம் ஏனோ குறுகுறுக்கிறது. முருகனுக்கு நன்றி இப்படி ஒன்றை கதையில் இணைத்து எழுதியதற்கு. வாசிப்பு என்பது இப்படியான அனுவங்களை ஏற்படுத்தக்கூடியது.

நளகுறிப்பு

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Tue, 29 Oct 2013 09:31:00 +0000

முகபுத்தகத்தில் நண்பன் தான் செய்து பார்த்த இஞ்சி சட்னி இந்த பதிவுக்கான தூண்டுதல்.

போதாகுறைக்கு நான்காம் வகுப்பில் படிக்கும் போது இதே சட்னியை இட்லியுடன் மதிய உணவாக டிபன் பாக்ஸில் கொண்டுவந்ததாகவும் அதை நான் சாப்பிட்டு பார்த்து மிகவும் விரும்பியதாகவும் வேறு பின்னூட்டம் போட்டிருந்தான். நமக்கு முந்தா நேத்து என்ன சாப்பிட்டோம்னே நெனவு இல்ல இதுல நாலாம் கிளாஸ் மதிய டிபன் என்றால் என்ன ஞாபக சக்தியப்பா?

சரி இவ்வளவு சொல்றானேன்னு இப்ப இத செய்து பார்த்துவிடலாம்னு இந்த நீண்ட வார இறுதியில் (இதுக்கெல்லாம் நீண்ட வார இறுதி வேணுமாக்கும்னு எல்லாம் கேட்க்கப்டாது)..இதோ அந்த சட்னி செய்முறை: நண்பனின் குறிப்புகளுடன்(நீல நிறம்) என் படமும் :

இஞ்சி சட்னி ரெசிபே :(Ginger chatny Recipe)

1)சிறிதளவு இஞ்சி தோல் சீவி பொடியாக நறுக்கி கொள்ளவும். (சிறிதளவுன்னா எவ்வளவுப்பா??)

6 nos ரெட் சில்லி 3 கைப்பிடி அளவு கடலை பருப்பு

தக்காளி 4 அல்லது 5 பொடியாக நறுக்கி கொள்ளவும்

2)வாணலியில் சிறிது ஆயில் விட்டு கொதித்தவுடன் இஞ்சி அண்ட் கடலை பருப்பு போட்டு பருப்பு பொன்னிறம் ஆகும் வரை வதக்கவும் பிறகு தக்காளி போட்டு நன்றாக வதக்கவும் உப்பு தேவையான அளவு சிறிது பெருங்காயம் தூள் போடவும்

5-7 மினிட்ஸ் ஆனவுடன் கொஞ்சம் கறிவேப்பிலை கொத்தமல்லி சிறிது புதினா போட்டு

இறக்கி வைத்து ஆறியவுடன் மிக்ஸி யில் போட்டு அரைக்கவும்.
3)வாணலியில் கொஞ்சம் ஆயில் (refined or gingely oil ) விட்டு கடுகு உளுந்தம்பருப்பு போட்டு தாளிக்கவும் மிக்சி யில் உள்ள சட்னி அரவை எடுத்து வாணலியில் ஊற்றி கிளறி கொண்டே இருக்கவும் நன்றாக கொதிக்க கொதிக்க சிறிதளவு தண்ணீர் ஊற்றி கொதி வந்தவுடன் இறக்கி வைக்கவும்.

4)சுவையான இஞ்சி சட்னி ரெடி. (பி கு)காரம் அதிகம் வேண்டுமானால் ரெட் சில்லி 2 எக்ஸ்ட்ரா சேர்த்து கொள்ளலாம்.

குற்றம் குறை இருந்தால் சுட்டி காட்டவும்

மேலே சொன்ன குறிப்புகள் அனைத்தும் நண்பன் சொன்னது. சொன்னது போலவே செய்ததில் மிகவும் சிறப்பாகவே வந்தது. ஆனால் சற்று இஞ்சியின் துவர்ப்பு (அ) கசப்பு இருக்கிறது. தக்காளியின் அளவை கூட்டினால் சரியாக வருமோ என்னவோ அடுத்தமுறை சோதித்துப்பார்க்க வேண்டும்...

மீள்ச்சி

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Fri, 06 Jul 2012 03:01:00 +0000

ஒரு வருடங்களுக்கு மேலாக ஒரு மண்ணும் எழுதவில்லை இந்த வலையில்.
இந்த ”ஒரு” பிரயோகம் சற்றே விவகாரமானது அதை தவிர்க பார்க்கிறேன்.

இப்போது மீண்டு வந்து எழுதுமளவுக்கு எதுவும் இல்லை

140 அட்சரங்களில் அவ்வவ்போது தோன்றுவதை ட்விட்டிவிடுவதால் அதற்கு மேல் வலையில் எழுதுவது என்பது முடியாமலேயே போய்விட்டது.

புது முயற்சியாக கார்டூன் வரைவது என்று முடிவானதால் வரைந்த வற்றை இங்கே சேர்த்து வைப்போம் என்பதை தவிர இந்த மீள் வருகையில் வேறு எதையும் பற்றி எழுதுவதாக இல்லை. (சரக்கே இல்லை அப்புறம் என்ன இப்படி ஒரு நொள்ளை??)

மேலே உள்ள கார்டூன் 5000 வருடங்களுக்கு முன்பு ஆப்பிரிக்காவில் சகாரா இன மக்களால் பால் பதப்படுத்தும் நுட்பத்தை உபயோகித்திருப்பதற்கான சான்றுகளை கண்டுபிடித்த செய்தியை பற்றியது. செய்தி இங்கு.

சரி ஏன் காட்டூன் என்றால் டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவில் You Said it வரைந்த R K லெக்ஷ்மண், மதன், வசனமே இல்லாது வெறும் படங்கள் மூலமாகவே நையாண்டி செய்யும் சிரியாவை சேர்ந்த அலி ஃபர்சத், ஸ்காட் ஆடம்-ன் தில்பர்ட், இன்னும் பல கார்டூனிஸ்ட்களின் பாதிப்புதான். இந்த லெக்ஷ்மண் எப்படி தினமும் கார்டூன் வரைந்தார் என்பது மிகவும் ஆச்சர்யமே. இவர் வரைந்த Mr Common Man-ன் உருவ மூலம் காந்தி என்பது எத்தனை பேருக்கு தெரியும்?

மரணத்தைவிட கொடியது மறக்கப்படுவது

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Mon, 04 Apr 2011 04:32:00 +0000

இந்த இரவலாக பெறப்பற்ற தலைப்பு சொல்வது தனிமனிதன் செய்கைக்கும் பொருந்துமானாலும், இன்றைய உலகில் ஒடுக்கப்பட்ட பல இனங்களுக்கு நடக்கும் துயரத்தை சொல்லும் ஒரு நாடகத்தை பற்றியது. இலங்கை தமிழ் மக்களுக்கு இயற்கையும் ஏற்படுத்திய சீரழிவை ஒரே நடிகர் பல பாத்திரம் ஏற்று நடித்த ஆங்கில நாடகத்தை சென்ற வெள்ளியன்று பார்த்தேன்.

The Mourning After ஆங்கிலத்தில் அமைந்த நாடகம் என்றாலும் கதை நடக்கும் களம் இலங்கை என்பதால் இடையிடையே சில தமிழ் வசனங்களும் ஒரு பாடலும் கலந்து வந்தது மிக இயல்பாக இருந்தது. நாடகத்தின் ஒரு வசனம் இந்த் பதிவின் தலைப்பு என்பது எழுதி நடித்த அகி(லன்) கருணாகரனின் திறமைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இங்கிலாந்தில் பிறந்து, ஏழு வருடங்கள் இலங்கையில் வளர்ந்து பின்பு நியுஸியிலாந்த்தில் குடிபுகுந்தவர் அகி.

2004ல் பாக்ஸிங் டே சுனாமியால் பாதிக்கப்பட்ட பெறும்பாலான தமிழர் பகுதி இன்று இருக்கும் நிலைமையை, நியுசியில் வளர்ந்த சேகர், இலங்கையில் இருக்கும் மாமன் சோமு, ஒன்றுவிட்ட சகோதரன் ராஜு, மீனவன் பாலா மற்றும் பக்கத்து வீட்டு சாரோஜா பாட்டி என்ற ஐந்து பாத்திரங்களாலும், மேலும் கபரகோயா என்ற சுனாமியால் கரையேறிய ஒரு பிராணியையும் வைத்துக்கொண்டு தத்ரூபமான் நடிப்பாலும் வசனங்களாலும் கண் முன் கொண்டு வந்தது, இது அகியின் முதல் நாடகம் என்பதை நம்ப முடியவில்லை. 15 மாதங்கள் இதற்காக உழைத்திருக்கிறார். ஒரு விசிறியை மேடைப் பொருளாக (prop) கொண்டு, தன் உடல் மொழியால் பாத்திரங்களை வேறு படுத்தியது காட்டியது மிக அருமையாக இருந்தது. சுனாமிக்கு பின்பு சோறு வைத்து கூப்பிட்டும் காக்கைகள் கூட வருவதில்லை என்பது, இந்த பாதிக்கப்பட்ட மக்களை உலகம் மறந்தே போய்விட்டது என்பதை சொல்லாமல் சொல்லும் காட்சி மிக வலிமை மிக்கது.

Dias எனப்படும்படியான் ஒரு குறுமேடையில் கச்சிதமான ஒளி மற்றும் ஒலி மூலம் இப்படி ஒரு முயற்சி பாராட்டத்தக்கது. இந்த நாடகத்தை வெலிங்டனில் உள்ள டவத்தா ப்ரொடக்ஷன்(Tawata Productions) என்னும் கெளபப்பா நாடக நிறுவனம் (Kaupapa Theatre Company) தயாரித்துள்ளது.

அகியிடம் நாடகம் முடிந்த பின் கேட்ட போது நாம் அன்றாட வாழ்க்கையில் பல சமயம் வாக்குறுதி கொடுப்பதும் பின்பு அதை நிறைவேற்ற முடியாமல் போதும் சகஜமாக நிகழ்வது, அகி சொல்ல வருவது வாக்குறுதி நிறைவேராமல் போன பின்பு ஏற்படும் பாதகங்களை எப்படி எதிர்கொள்வது என்ற நிலையை பற்றி யோசித்த போது இந்த நாடகத்தின் தலைப்பு கிடைத்ததாக சொன்னார். அகி மிக அருமையான ஒரு படைப்பாளியாகவும் கலைஞராகவும் வெளி உலகுக்கு தெரியவரும் நாள் வெகுவிரைவிலேயே நடக்கும் என நம்புகிறேன்.

Image Courtesy: Tawata Productions

வெளவ்வால் பறக்கும் அந்தி வேளை

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Mon, 13 Sep 2010 11:06:00 +0000

உடன் வேலை பார்க்கும் ஒரு ஜப்பானிய நண்பரோடு பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது சுமோ மல்யுத்தம் பற்றி பேச்சு வந்தபோது சுமோ மல்யுத்த வீரர்கள் கடைபிடிக்க வேண்டிய கோட்பாடுகள் மிக ஆச்சர்யமாக இருந்தது. சுமோ மல்யுத்த போட்டியில் ஜெயித்தவர் மற்ற விளையாட்டுப் போட்டிகள் போல் கையை காற்றில் குத்தி, பல்டி அடித்து, ஒரு குத்தாட்டம் போட்டு கொண்டாடக் கூடாது. வெற்றி தோல்விகளை சமமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு உயர்ந்த தத்துவத்தை பின்பற்றி வரும் ஒரு கொள்கை. மற்றொரு விஷயம் சற்று நம்ப முடியவில்லை. சுமோ வீரர்கள் மற்ற விளையாடுப் போட்டிக்காக பந்தயம் கட்டுவது கூடாதாம். வெற்றியை கொண்டாடினார், இல்லை மற்ற விளையாட்டுக்காக பந்தயம் கட்டினார் என தெரிந்தால் இவர்கள் சுமோ சங்கத்திலிருந்து ஆள் அனுப்பிவிடுவார்கள். மேலுமொன்று சுமோ வீரர்கள் கார் ஓட்டக்கூடாதாம். ஒருவேளை கார் நசுங்கிவிடும் ஆபத்து இருக்கிறது என்பதாலோ?

மற்ற விளைட்டில் ஈடுபடுவதை அனுமதிக்காத சுமோ சங்க விதியை கிட்டத்தட்ட எழுதப்படாத விதி போல இந்திய மக்கள் கடைபிடிக்கிறார்களோ என எனக்கு தோன்றுகிறது. அதாவது கிரிகெட் தவிர வேறு விளையாட்டே உலகில் இல்லை என்ற ஒரு மனோபாவம். ஏன் என்றால் இதே ஜப்பானிய நண்பர் என்னிடம் கிரிகெட் தவிர வேறு என்ன விளையாட்டில் உஙகளுக்கு விருப்பம் உண்டு என்று ஒரு கேள்வி கேட்டார். ஏன் அப்படி கேட்கிறீர்கள் என்றேன், இல்லை நான் பார்த்த அநேக இந்திய நண்பர்கள் கட்டாயம் கிரிக்கெட் பற்றியே பேசுவார்கள் என்றார். ஒரு வகையில் இவர் சொல்வதும் சரிதான். நான் சந்தித்த பல ஐரோப்பியர்கள் இந்தியர்கள் பொதுவாக கிரிகெட் மட்டுமே விளையாடுவார்கள் என்ற ஒரு பொதுவான அபிப்பிராயத்தையே கொண்டுள்ளனர்.

என் சொந்த அனுபத்தில், நான் ஐந்தாம் வகுப்பு முடிந்த கோடை விடுமுறையில் நாங்கள் வாடகைக்கு குடியிருந்த மதுரை ரேஸ் கோர்ஸ் காலனியில் இருந்து பழங்காநத்தம் அருகே சொந்த வீட்டு கட்டி போனதிலிருந்து அதுவரை அறிந்திராத கிரிகெட்டை கற்றுக்கொள்ள வேண்டியதாகிப்போனது. ரேஸ் கோர்ஸ் காலனியின் நடுவே ஒரு மைதானம் இருக்கும். பள்ளிமுடிந்து வந்ததும் வராததுமாக உடனே ஓடி அவரவர் வயதுக்கு ஏற்ப நண்பர்களுடன் குறுக்கும் நெடுக்குமாக கால்பந்தாட்டம் நடக்கும். காலகளில் காலனிகள் எல்லாம் கிடையாது. மூன்று மாடிகள் கொண்ட கட்டிடங்கள் சுற்றிலும் இருக்கும். யாராவது அந்த மூன்று மாடி உயரத்துக்கு பந்தை அடித்தால் “ஹோய் அட்லஸ் டோய்” என்ற கோஷமிடுவார்கள். அடித்தவர் அன்று ஹீரோ. பொங்கல் மற்றும் கோடை விடுமுறைகளில் குழுக்களிடையே போட்டிகள் நடைபெறும். அப்போது பீலே மிகவும் புகழ் பெற்ற ஆட்டக்காரராக இருந்தார். அப்போது டிவியெல்லாம் கிடையாது ஆகையால் பீலே எப்படி இருப்பார் என்பது கூட தெரியாது, ஆனால் “போடா பெரிய பீலே” என்று கிண்டலடிப்பது சதாரணம். இப்படி ஆனந்தமாக கால்பந்தாட்டம் ஆடியவனை வீடு மாற்றம் வேறு வழியின்றி கிரிகெட் ஆட்டத்தை பழக வேண்டிய சூழ்நிலைக்கு தள்ளியது. புது வீடு இருந்த இடத்தில் எங்கள் வீடும் அருகே மேலும் இரண்டு வீடுகளைத் தவிர வேறு வீடுகளே கிடையாது. வடக்கு பக்கமாக போடிநாயக்கனூருக்கு போகும் இரயில் பாதை. கிழக்கே பைபாஸ் பாலம், மற்றபடி சுற்றிலும் வயக்காடு. இதில் சேர்ந்து விளையாடுவதற்கு பசங்களும் இல்லை விளையாட இடமும் இல்லை.

இரண்டு வருடங்களில் மெதுவே அங்குமிங்குமாக வீடுகள் முளைக்க ஆரம்பித்தன. புதிதாக நட்புகிடைத்தது. ஆனால், ரேஸ் கோர்ஸ் காலனிபோல விளையாட சரியான இடமில்லாமல், இருபது அடி அகல ரோட்டில் விளையாட கிரிகெட்டே சரியானதாக இருந்தது. கையில் கிடைத்த மூன்றடி கட்டையை கிரிக்கெட் மட்டை போல வெட்டி ஒருவன் கொண்டு வந்தான். ரப்பர் பந்து வருவதற்கு முன்பு, சைக்கிள் ரப்பர் குழாயை துண்டு துண்டாக வெட்டி செய்த பந்தை வைத்து ஆடுவோம். சிமெண்ட் மின்சார கம்பம் பல சமயம் ஸ்டம்பாக இருக்கும். கிரிகெட்டில் எல்-போர்டாக இருந்தால் முதலில் பந்துதான் பொறுக்கி போட வேண்டும். பின்பு அவுட்டே ஆகாமல் அழிச்சாட்டியமாக காஜி அடிப்பவர்களுக்கு இருட்டும் வரை பந்து வீச வேண்டும். வவ்வால் பறக்க ஆரம்பிக்கும் அந்தி வேளையில் போனால் போகட்டும் என்று காஜி கிடைக்கும். மூனாவது பந்தில் எதையாவது சொல்லி அவுட் என்று அனுப்பிவிடுவார்கள்.

ஒரு ஒரு கட்டத்தில், விளையாடும் இடத்துக்கு ஏற்ப இது மாறும். பரிட்சை அட்டையையும், ஏதாவது ஒரு பாட்டில் மூடியையும் வைத்து, வீட்டுக்குளேயே இண்டோர் கிரிக்கெட், வகுப்பில் கடைசி பெஞ்சில் உட்கார்ந்து புத்தகத்தின் பக்க எண்களை வைத்து புக் கிரிக்கெட் என பல வேறு உருவில் எங்கும் கிரிகெட் எதிலும் கிரிகெட். பின்பு தொலைக்காட்சி வந்த பின் முழு நாளும் உட்கார்ந்து ஒரு நாள் போட்டி பார்ப்பது. மறுநாள் அது பற்றி நண்பர்கள் அநிமேட்டடாக பேசுவது என்று கிட்டத்தட்ட சில ஐரோப்பியர்கள் இந்தியர்களை Armchair sportsmen என்று நக்கலாக குறிப்பிடுவது போலவே ஆகிவிட்டோமோ என்று தோன்றுகிறது.

பிரித்தானிய சாம்ராஜ்ய காலனிகளில், இப்படி கிரிக்கெட்டை கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்ட நாடு இந்தியாவும் அதன் அண்டை நாடுகளுமே. இப்போது காமன்வெல்த் போட்டிகளை எப்படிநடத்தி முடிக்க போகிறார்கள் என்று உல்க நாடுகளின் பல ஊடகங்கள் கவனித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. ஏதாவது சின்ன விஷயம் கிடைத்தால் கூட அதை பெரிய விஷயமாக காட்டுகிறார்கள். உதாரணத்துக்கு இங்கு நியுசியின் டிவி3யின் நிருபர் தில்லியில் விளையாட்டு வீரர்கள் தங்கும் வசதிகளை காண்பித்து நல்லாத்தான் கட்டியிருக்காங்க ஆனா இன்னும் சரியாக சுத்தம் செய்யவில்லை என்று எங்கிருந்தோ ஒரு எருமை மேயும் காட்சியை காண்பிக்கிறார்கள். டெங்கு காய்சசல் வரக்கூடும் அபாயம் இருக்கிறது என்கிறார்கள்.

சரியாக பதினாறு வருடங்களுக்கு முன்பு இனஒதுக்கீட்டுக்கொள்கையை அகற்றி ஜனநாயக முறையை மீண்டும் கொண்டு வந்த தென் ஆப்பரிக்கா 1994 வரை விளையாட்டு போடிகளிலிருந்து புறக்கணிக்கப்ட்டாலும், 1995-ல் ரஃக்பி உலக கோப்பை (கொசுறு தகவல்: மார்கன் ஃப்ரீமேன் நடித்து இந்த வருடம் வெளி வந்துள்ள Invictus படம் இதைப் பற்றியதே) மற்றும் இந்த வருடம் கால்பந்து உலகக்கோப்பை போட்டிகளை வெற்றிகரமாக நடத்தி காட்டியுள்ளது. அட இது எல்லாம் ஒரு பெரிய விஷயமா?

இப்ப பாருங்க, எந்திரன் படம் பற்றி பரபரப்பா எதாவது தகவல்கள் வந்துகிட்டே இருக்கு. அதுல ஒன்னு, சங்கர் சன் பிக்சர்ஸ் கலாநிதி மாறனிடம் ‘படத்துக்கு 3 செட் போட வேண்டும். அதற்கு சென்னையில் வசதி இல்லை. ஐதராபாதில் உள்ள ராமோஜிராவ் பிலிம்சிட்டிக்குதான் போக வேண்டும்’ என்று சொல்ல, மாறன் உடனே உங்களுக்கு எவ்வளவு பெரிய இடம் வேணுமனு திருப்பி கேட்க்க, சங்கர் தன் தேவைய சொன்ன உடனே ஆறே மாதத்தில் பெருங்குடியில் சிறப்பாக மூன்று ஏசி ஃப்ளோர்களை உருவாக்கிக் கொடுத்துள்ளார். இந்த மாதிரி திறமைகளுக்கும், கடின உழைப்புக்கும் இந்தியாவில குறையே இல்லை.

காமன்வெல்த் விளையாட்டை நடத்தி கொடுப்பதற்கே முழி பிதுங்குகிறது. உலக கோப்பையும் (கிரிக்கெட் அல்ல) ஒலிம்பிக்கும் நடக்க வவ்வால் மாதிரி தலைகீழாக தொங்கி கனவு கண்டால் ஒரு வேளை பலிக்குமோ??

400 வருட முன்னேற்றம்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Fri, 27 Aug 2010 03:05:00 +0000

நடந்தவை நடப்பவை-14

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Mon, 23 Aug 2010 22:35:00 +0000

என்ன பெரிசா ஒண்ணும் நடக்கல, வட துருவத்துல இருந்து தென் துருவத்துக்கு மாறினத தவிர. வளர்ந்து வரும கோடை காலத்திலிருந்து உச்சத்திலிருக்கும் பனிக்காலத்துக்கு புகுந்ததால் உடலும் மனமும் சற்று அசுவாச படுவதற்குள் ஒரு மாதம் ஓடி விட்டது.

ஒரு முறைகு இரண்டு முறையாக விமான பயணத்தின் போது ஹிந்து சைவ உணவு என கேட்டுக்கொண்டாலும், அது என்னவோ அந்த வேண்டுகோள் எப்படியோ குளறுபடியாகி பயணத்தின் போது, மேசையில் சிக்கனோ இல்லை மாமிசமோ போட்ட உணவை காது வரை சிரிப்போடு கொண்டு வைத்து விட்டு, “Enjoy your meal" என்று சிப்பந்தி சொல்லும் போது வரும் ஆற்றாமையை தவிர்க்கவே முடியாது போலிருக்கிறது. இந்த மேம்பட்ட சேவையை இந்த முறை வழங்கியவர்கள் வளர்ந்து வரும் கொரியன் ஏர்வேஸ். வாழ்க வளமுடன்.

வந்ததும் கவனித்தது, முன்னூற்றி சொச்சம் தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு, ஏற்கனவே இருந்த வெலிங்டன் தமிழ் சொசைட்டியையும், வெலிங்டன் தமிழ் டாக்கீசையும் தவிர புதிதாக முத்தமிழ் (??) மன்றம் என்றுஒன்று முளைத்து அவர்கள் நடத்தும் பட்டிமன்றத்துக்கு வரச்சொன்னார்கள். இப்பத்தான்யா நாட்டுக்குள்ள வந்தேன், அடுத்த முறை அவசியம் வருகிறேன் என்று கூறிவிட்டேன். எனினும் அடுத்த தலைமுறை இளைஞர்கள் மற்றும் இளைஞிகள் நல்ல தமிழில் பேசினார்கள் என்று கேள்விப்பட்டேன், இது மிகவும் வரவேற்க தக்கது.

உடனடியாக வாங்கியது கைப்பேசி சேவை. இது இல்லா விட்டால் ஒரு வேலையும் ஆகாது. இந்த சேவையை வழங்குபவர்கள், டெலிகாம் மற்றும் வோடாஃபோன் என இரண்டே நிறுவனங்கள் இருந்தது. இப்போது இவர்களுக்கு போட்டியாக 2டிகிரி (ட்டுடிகிரி என வாசிக்கவும்) என புதிதாக ஒன்று வந்திருக்கிறது. மிக குறைச்சலான விலையில் சேவை வழங்குவதால் ஒரே வருடத்தில் பல பேர் இதில் சேர்ந்திருக்கிறார்கள். எனக்கென்னவோ இது யுக்கே பார்டிதான் என உறுதியாக சொல்ல முடியும். உதாரணத்துக்கு இந்த லோகோவை பாருங்கள்.

இது யூக்கேயின் O2 மொபைல் நிறுவத்தின் லோகோ

இது நியுசியுன் புதிய ட்டுடிகிரி நிறுவனத்தின் லோகோ.

இரண்டும் O-வும் இடம் மாற்றி, அதாவது ஒருவித கண்ணாடி பிம்பம் போல். என்னமா யோஸ்ச்சிருக்காய்ங்க பாருங்க.

மற்றபடி இப்போதைய முதல்வர் ஜான் கீ காலையில் TVNZல் ஒலிப்பரப்பாகும் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் நிகழ்ச்சியில் கிட்டத்தட்ட தினமும் வந்து என்னா நடந்தது ஏது நடந்தது என நேரடியாக ஒரு செய்தியாளர் ரேன்சுக்கு சொல்வதால் சற்று நம்பும்படி இருக்கிறது.

நந தொடரும்..

முதுமை

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Tue, 29 Jun 2010 20:53:00 +0000

இரு நிகழ்வுகள், வேறு வேறாக இருந்தாலும் மிகவும் தொடர்புடையதாக எனக்கு தோன்றியது.

என் அப்பாவின் மிக நெருங்கிய நீண்ட கால நண்பர் சமீபத்தில் இறந்து போனது பற்றி கேள்விப்பட்டேன். நல்ல வசதிகளுடன் சம்பாதிக்கும் மூன்று மகன்கள் அதுவும் எங்கோ கண்கானத தேசத்தில் என்றில்லை, தமிழ்நாட்டுக்குள்ளேயேதான். திடீரென்று மயங்கி விழுந்தவரை, ஏனோ தொலைபேசியை உபயோகிக்க பழகாத அவர் மனைவி பக்கது வீட்டிலிருந்தவர் உதவியுடன் எப்படியோ அருகிலிருக்கும் மருத்துவமனையில் சேர்த்தாயிற்று. விஷயமறிந்து உடனே வந்த மச்சான் இந்த அந்த மருத்துவமனை சரியில்லை என வேறு ஒன்றுக்கு கூட்டிச்சென்றார். விஷயம் கேளிவிப்பட்டு வந்து சேர்ந்த மகன்கள், அந்த மருத்துவமனையும் போய் வருவதற்கு வசதிப்படவில்லை என்று அபிப்ராயப்பட மீண்டும் இன்னுமொரு மருத்துவமனை மாற்றம்.

மேலோட்டமாக மிகுந்த அக்கறை கொண்டுள்ளதாக படும். ஆனால் அப்படி இல்லை. உதாரணத்துக்கு, மருத்துவமனையில் அப்பாவை பார்க்க வந்த மகன் அப்பா துண்டு கட்டி இருப்பதை பார்த்து ஏன் என்று கேட்க்க, முடியாமையினால் சிறுநீர் கழித்துவிட்டதால் என கூற, ஓஹோ என கேட்டுவிட்டு, சென்றதோடு சரி. உடனே சென்று ஒரு மாற்று வேட்டி வீட்டிலிருந்து கொண்டுவரவோ இல்லை பக்கத்து கடையில் வாங்கியோ கொடுக்க யாருக்குமே தோன்றாமல் போய்விட்டது. இப்படி பல்வேறு கசந்த அனுபவங்கள் அந்த மனிதரை மிகவும் பாதித்திருக்கவேண்டும். இரண்டு நாள் கழித்து மனச்சுமையுடனே இறந்துவிட்டிருக்கிறார்.
--
நானும் என் மகனும் நடந்து செல்லும் போது எங்களுக்கு முன்பாக ஒரு வயதானவர் கையில் வாக்கர் வைத்துக்கொண்டு மிக மெதுவாக சென்று கொண்டிருந்தார். மிக குறுகிய நடைபாதையாதலால் அவரை முந்தி செல்ல வேண்டுமானால் அருகருகே நடந்து கொண்டிருந்த நாஙகள் ஒருவர் பின் ஒருவராக அவரை இடித்துவிடாமல் நான் ஒதுங்கி என் மகனை அவரை முந்தி செல்ல விட்டிருக்கவேண்டும். ஆனால் அவரை விட மிக வேகமாக நடந்து கொண்டிருந்ததால் நிதானிப்பதற்குள் அவர் அருகே சென்று விட்டோம், நான் ஒதுங்கவில்லையாதலால் மிக லேசாக அவரை என் மகன் இடிக்க நேர்ந்தது. உடனே புன்னகையுடன் திரும்பியவர் “ I am sorry I am blocking your way" என்றார். பதிலுக்கு என் மகனும் "Not at all, sorry I bumped on you" என்று கூறி அவரை கடந்து வந்து விட்டோம். சற்று தள்ளி வந்த பின் என் மகன் என்னிடம்,

“ நீ ஏன் ஒதுங்கி வழி விடல்ல?” என்று கேட்டான்.

“அட தெரியாம ஒரு வேகத்துல வந்துட்டேன் அதான்” என்றேன்

" இருந்தாலும் your are wrong, you just reminded him of his old age, he will feel I am old, பாவம்” என்றான்.

எனக்கே என் மீது கோபமாக வந்தது, சற்று கவனமாக இருந்திருக்கலாம்.

--
முதுமை கண்ணாடி போல
எந்த சமயமும்
எதன் மூலமாகவும்
நொருங்கி விழுந்துவிட
காலத்தை பிரதிபலித்து
காத்து நிற்கிறது.

இன்றே செய் அதுவும் நன்றே செய்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Wed, 26 May 2010 11:45:00 +0000

இந்த மெக்ஸிகோ வளைகுடாவில் பெருக்கெடுத்து ஓடும் கச்சா எண்ணையை எப்படி தடுத்து நிறுத்துவது? அரசியலும், அதிகாரவர்கமும், ஊடகங்களும் அவரவர் நோக்கில் இந்த பிரச்சினையை பார்கிறார்களே தவிர, இதானால் எதிர்காலத்தில் ஏற்படப்போகும் பாதிப்பை பற்றி யாரும் உண்மையாக கவலை படுவதாக தெரியவில்லை.

பல்லாயிரம் வருடங்களாக இயற்கை சேமித்துவைத்த கச்சா எண்ணெய் வீணாவது ஒரு பக்கம், பூமிக்கடியில் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்ததை மனிதனின் அசட்டையால் இப்போது பெருக்கெடுத்து கடலில் கலந்து இதனால் கடல் நீரும் அதிலிருக்கும் உயிரினங்களும், கடல் சார்ந்த சூழலும் அதிக பாதிப்புக்கு உள்ளாகியிப்பது இன்னொரு பக்கம், ஆக இரண்டும் பெரும் பிரச்சனைகள்தான்.

மனிதனின் ஒவ்வொரு செயலும் இயற்கையில் ஒரு பாதிப்பை ஏற்படுத்ததான் செய்கிறது அதுவும் ஈடு செய்ய முடியாத படி, அதாவது irreversible damages.

நேற்று மகன் படிக்கும் பள்ளியில் வருடாந்திர பெற்றோர்-ஆசிரியர் சந்திப்புக்கு சென்றிருந்தேன். எனது முறைக்கா காத்திருந்தபோது ஆங்காங்கே வகுப்பறைகளின் வெளியே படங்கள், கவிதைகள், செய்திகள், குறிப்புகள் என பல சுவாரசியமான பல விஷயங்கள் இருந்ததை படித்துக்கொண்டிருந்தேன், அதில் ஒன்று ஆண்டன் செக்காவ் எழுதிய Uncle Vanya என்னும் நாடகத்தில் ஒரு பகுதியில் அதில் வரும் அஸ்டரோவ் என்னும் ஒரு மருத்துவர் பாத்திரம் பேசும் வசனம், இப்போது பெரும் பிரச்சனையாக உருவெடுத்து நிற்கும் பூகோள வெப்ப அதிகரிப்பு பற்றியதாக இருக்கிறது. இந்த நாடகத்தை செக்காவ் எழுதிய வருடம் 1896!! அந்த பகுதியை அதை அப்படியே இங்கே படிக்கலாம்:

VOYNITSKY. [Laughing] Bravo! Bravo! All that's very pretty, but it's also unconvincing. So, my friend [To ASTROV] you must let me go on burning firewood in my stoves and building my sheds of planks.

ASTROV. You can burn peat in your stoves and build your sheds of stone. Oh, I don't object, of course, to cutting wood from necessity, but why destroy the forests? The woods of Russia are trembling under the blows of the axe. Millions of trees have perished. The homes of the wild animals and birds have been desolated; the rivers are shrinking, and many beautiful landscapes are gone forever. And why? Because men are too lazy and stupid to stoop down and pick up their fuel from the ground. [To HELENA] Am I not right, Madame? Who but a stupid barbarian could burn so much beauty in his stove and destroy that which he cannot make? Man is endowed with reason and the power to create, so that he may increase that which has been given him, but until now he has not created, but demolished. The forests are disappearing, the rivers are running dry, the wild life is exterminated, the climate is spoiled, and the earth becomes poorer and uglier every day. [To VOYNITSKY] I see irony in your look; you don't take what I am saying seriously, and -- and -- after all, it may very well be nonsense. But when I pass village forests that I have preserved from the axe, or hear the rustling of the young trees set out with my own hands, I feel as if I had had some small share in improving the climate, and that if mankind is happy a thousand years from now I'll have been a little bit responsible for their happiness. When I plant a little birch tree and then see it budding into young green and swaying in the wind, my heart swells with pride and I -- [Sees the WORKMAN, who is bringing him a glass of vodka on a tray] however -- [He drinks] I must be off. Probably it's all nonsense, anyway. Good-bye.

என்ன மாதிரியான ஒரு தீர்கதரிசனம்? இயற்கையின் மீது மிக ஆழ்ந்த உண்மையான ஈடுபாடு கொண்ட மனிதான் இந்த மாதிரி எழுத முடியும்.

இடம் பெயர்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Tue, 20 Apr 2010 14:37:00 +0000

பொய்த்து போன மழையாலோ
இல்லை வெய்யிலாலோ
துளிர்ப்பதும் பூப்பதும் குறைந்தபோதும்
அலையும் காற்றை நுகர்ந்து
பெரும் நம்பிக்கை கொண்டு அங்கேயே நிற்கும் மரம்;
குறைந்து போன வருவாயும்
பங்கு சந்தை சரிவாலும்
மதிப்பிழந்து போன பணத்தாலும்
வேலையிழந்து போனதாலும்
மனமொடிந்து குடிபெயரும் திட்டம்
மனித மனம் மட்டுமே உருவாக்கும்
மரங்கள் என்ன நகர்ந்தா போய்விடும்?

லேட்டா வந்தாலும்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Thu, 18 Mar 2010 20:05:00 +0000

இந்த வருடம் பனியால் மார்ச் துவக்கத்திலேயே பூக்க வேண்டிய டஃபோடில்லும் அதன் சகலபாடிகளும் மூன்று வாரங்கள் தாமதமாகி பூக்க துவங்கியுள்ளது

எடின்பரோவின் குறுக்காக லீத்தின் தண்ணீர் (Water of Leith) என்னும் சிற்றாறு ஒடுகிறது. பெரும் பாலும் இந்த மாதிரி பெரு நகரங்களில் அதுவும் அதன் குறுக்காக ஓடும் நதிகளின் நிலமை எப்படி இருக்கும் என்பது தெரிந்ததே. ஆனால் இந்த நதி அப்படி இல்லாமல் மிகவும் சுத்தமாகவே வைத்திருப்பது மகிழ்ச்சியை தருகிறது. இந்த வருடம் பனி அதிகமாதலால் சுற்றியுள்ள மலைகளிலிருந்து உருகி வரும் தண்ணீர் தெள்ள தெள்ளிவாக ஓடுகிறது. சென்ற வார இறுதியில் இதன் கரையோரமாக 7 மைல் நடந்து சென்ற போது பிடித்து வந்த படங்கள்.

இறுதியாக, இந்த நதியின் கரையோரமாக ஒரிடத்தில் 2004ல் எய்ட்ஸ் நாள் துவங்கியபோது அதன் நினைவுச் சின்னமாக இந்த சிமிண்டினால் ஆன பலகையை பதிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். இது எடின்பரோவின் புகழ் பெற்ற டீன் காலரி, மற்றும் கலை அருங்காட்சியகம் போகும் வழியில் உள்ளது.

அம்மாவுக்காக

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Sun, 14 Mar 2010 07:59:00 +0000

அட ஜெ இல்லை,

இந்த வருடம் 75 வயது பூர்த்தியாகப்போகும் என் அம்மாவுக்காக இந்த அம்மாவுக்கான தினத்தில்,

மற்றும் இந்த உலகத்தில் உள்ள எல்லா அம்மாக்களுக்கும்..

Photo courtesy: www.stevebloom.com

மேலும், பாரதிதாசனின் இந்த பாடலும்

சும்மா போற குருவி

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Fri, 19 Feb 2010 21:22:00 +0000

உலகெங்கிலும் 48 சதவிகித குரங்கினம் காணாமல் போய்விடும் ஆபத்து உள்ளது என்று நேற்று செய்தியில் காட்டினார்கள். இதற்கு முக்கிய காரணம் அழிந்து வரும் வெப்ப மண்டல காடுகளும், போதா குறைக்கு, வேட்டையாடுதலும் என்று சொல்லுகிறார்கள்.

தன் நலனுக்காக மனிதன் செய்தவைகளால் இப்படி பல மிருக இனங்கள பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. சென்ற நூற்றாண்டு துவக்கத்தில் ஒரு லட்சத்திற்கும் மேலாக இருந்த புலிகள் இப்போது வெறும் நாலாயிரமாக குறைந்து போய்விட்டது.

ஒரு மில்லியன் குரல்கள் இயற்கைகாக...........

யுக்கேயில் RSPB பறவைகளை பாதுகாக்க செய்து வரும் சேவை மிக அருமையானது. என்னும் நாடெங்கிலும் பல இடங்களில் பறவைகளுக்கான சரணாலயங்களை பராமரிக்கிறார்கள். இது முற்றிலும் ஒரு தன்னார்வ தொண்டு இயக்கம். வீடு வீடுடாக ஏறி இறங்கி இதற்காக நிதி கேட்டு, இன்னும் பல வகைகளில் இதற்காக செயல்படுகிறார்கள்.

சும்மா போற குவியை சுட்டு தள்ளுவானே....

மால்டா என்னும் மெடிட்டரேனியன் தீவு நாட்டில், ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து, ஐரோப்பாவிற்கு வசந்தகாலத்தில் கூட்டம் கூட்டமாக திரும்ப வரும் பறவைகள், மெடிட்டரேனியன் கடலை கடக்கும் முன்பாக இளைப்பாரும். இப்படி வழியில் ஓய்வெடுக்க வரும் பறவைகளை ஜாலியாக வேட்டையாடி போட்டு தள்ளுகிறார்கள் மால்டா வேட்டைகாரர்கள். மால்டா அரசாங்கம், இதை தடுக்கும் சட்டங்கள் இருந்தும், இந்த மாதிரி வேட்டைகளை கண்டு கொள்வதில்லை.

இந்த வேட்டைகளை தடுக்க RSPB யுக்கேயில் பல மக்களிடம் கையெழுத்தும், நிதியும் திரட்டி, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மூலம் மால்டா அரசாங்கத்தை இந்த வேட்டையாடுதலை தடுக்கும் சட்டத்தை கடுமையாக கடைப்பிடிக்கவும், மக்களை வேட்டையாடுவதால் ஏற்படும் இழப்புகள் பற்றி அறிவூட்டவும், மால்டா பறவை பாதுகாப்பு இயக்கத்துக்கு உதவும் முயற்சியை சமீபத்தில் மேற்கொண்டார்கள். இதன் பலனாக ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மால்டா அரசாங்கத்தை விளக்கம் கோறியிருப்பது ஒரளவுக்கு நம்பிக்கை தருகிறது.

சும்மா போற குருவிக்கு சோத்த போடுவானே..

சரி இது மனிதனின் உபத்திரவத்தால் உண்டாகும் அழிவு என்றால் RSPB செய்யும் உபகாரத்தாலும் சில மாற்றங்கள் ஏற்படுகிறது. அது எப்படி என்றால், நிதி திரட்டுவதற்காக பல வகை பொருட்களை விற்பனை செய்கிறார்கள். அதில் ஒன்று பறவைகளுக்கு தாணிய வழங்கிகள்.

பல வகைகளில் கிடைக்கும் இதனை தோட்டத்தில், ஜன்னலில் என பல இடங்களில் வைத்து தாணியத்தை நிரப்பி விட்டால் வீட்டு தோட்டத்தில் வந்து போகும் பறவைகள் உண்ண வசதியாக இருக்கும். சரி நல்ல விஷயமாகத்தானே இருக்கிறது என தோன்றினாலும் இப்படி இந்த விதத்தில் உண்ணும் பறவைகளையும், இதே இன பறவைகள் ஜெர்மனியில் இயற்கையாக உண்ணும் பறவைகளையும் ஆராய்ச்சி செய்ததில் இங்கு யுக்கேயில் வசதியாக இந்த பறவை ஊட்டுவான்களில் சாப்பிடும் பறவைகளின் அலகுகள் மாற்றம் அடைந்து இயற்கையில் உண்ணும் பறவைகளின் அலகைவிட சிறிதாக ஆகிவிட்டதாம்.

நன்றி: Gregor Rolshausen et al Current Biology Volume 19, Issue 24, 29 December 2009, Pages 2097-2101.

இந்த ஆராய்ச்சியில் இந்த பறவைகளின் DNAவிலும் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருப்பதை குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். குளிர்காலத்தில் இப்படி உணவு எளிதாக கிடைப்பதால், வழக்கத்தில் இல்லாத குளிர்கால பாதையை(migratory route) புதிதாக இந்த பறவைகள் கடைபிடிப்பதாகவும் கண்டு பிடித்திருக்கிறார்கள். இத்தகைய மாற்றங்கள் நல்லதா கெட்டதா என்னும் கேள்விக்கு விடை கண்டுபிடிக்க இந்த ஆராய்ச்சி முயலவில்லை. அந்த கேள்விக்கு காலம்தான் பதில் சொல்லும். ஆனால் அது காலம் கடந்த பதிலாக இருக்குமோ??

“தல வரும் பின்னே புகை வரும் முன்னே”

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Mon, 15 Feb 2010 10:59:00 +0000

My name is khan பத்தி அவசரமா எழுதினதுல சில விஷயங்கள் விட்டுப்போச்சு.

இந்த படத்த பாக்குறதுக்கு மொதோ நாள்தான் “தல வரும் பின்னே புகை வரும் முன்னே”, அசல் படத்த ஆக்சிடெண்டா பாக்கவேண்டிதா போச்சு.

14 வயதாகும் என் மகனை இப்படிப்பட்ட மகோன்னத தமிழ் படங்கள் பார்ப்பதன் மூலம் டமிள் மொழியையும் டமிள் கல்சரையும் பற்றி தெரிந்து கொள்ள வாய்ப்பிருக்கும் என கொஞ்சமே கொஞ்சம் நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் என மனைவி அவனை PS3, DS மற்றும் கணணி விளையாட்டுகளுக்கு ஒதுக்கும் நல்ல நேரத்தை இந்த மாதிரி (வீணாப்போற) படம் பாக்க சொல்லி போராடி பாக்க வெப்பாங்க. பய புள்ள தமிழ் கத்துக்கறானோ இல்லையோ தல ஸ்டைல்ல ஹாவானா புடிக்காம இருக்கனுமேன்னு க்ளாஸ்கோ முருகனுக்கு நேந்துகிட வேண்டியிருக்கு.

இத தொடர்ந்து மை நேம் இஸ் கான் பாத்துட்டு, இடைவேளையிலே பையன் சொன்னது, ”This movie will show a way for the Indian films, it is very good" என்று. படம் முடிஞ்ச பின்னாடி பேசிக்கிட்டே வந்தோம்.

ஏன் இந்திய படங்கள் இப்படி காப்பி அடிச்சு படமெடுக்காம, மை நேம் இஸ் கான் மாதிரி ஒரிஜினலா எடுத்தா நல்லா இருக்குமே என்றான்.

என் மனைவி `காப்பி அடிச்சா என்ன தப்பு?` என்று ஒரு கேள்வி வைத்தாள்.
தமிழ்நாட்டுல இருக்கும் எல்லோரும் உலக சினிமா பாக்க வாய்ப்பில்ல, அப்படி இருக்கும் போது, சிறந்த ஆங்கில/வேற்று மொழி படத்த காப்பி அடிச்சு தமிழ்ல எடுத்தா பலரும் பாக்க வாய்ப்பிருக்கு என்றாள்.

இது ஒரு வகையில் சரியென பட்டாலும் காப்பி அடித்ததை ஒரு வரி இந்த கதை, அல்லது இந்த படத்தில் வரும் சில காட்சிகள், எந்த வேற்று மொழி படத்தை பார்த்து ஃப்பீல் ஆகி எடுக்கப்பட்டது என்று, யாருமே படிக்க முடியாத சைசில்லாவது போடலாமே என்றேன்.

`ஆமா படத்துல கடைசில போடற க்ரெடிட்ஸ யாரு படிக்கராங்க` என்றாள்??

ஆக கேள்வி மிக ஆழமானது, காப்பி அடிக்கரதுல என்ன தப்பு??

இயற்கையாகவே மனிதனின் உடலில் நகல் எடுப்பது என்பது வேறூன்றிப்போனது. செல் பிரிவதும், DNAவும் நகல் எடுக்காவிட்டால் நம் தாத்தா மாதிரி பாட்டி மாதிரி கண் காது, குரல், நடை, பாவனை எல்லாம் சாத்தியமில்லை.

மனிதன் எதையுமே கற்பதும் காப்பி அடித்துத்தான். ஆக ஒரு சக மனிதனின் படைப்பை பார்த்து இன்னொரு மனிதன் காப்பி அடிச்சா என்னா தப்பு? நல்ல கலை, கண்டுபிடிப்பு, படைப்பு எதுவானாலும் காலம் கடந்து நிற்கும். யார் செய்தது என்பது காலத்தால் முக்கியமற்றதாக ஆக்கிப்போகிறது. ஒரு வகையில் பொருளீட்டுவதும், சமூகத்தில் ஏற்றத்தாழ்வு ஏற்படுவதும் காப்பி அடிப்பதை தடை செய்வதலேயே தொடங்குகிறது.

எங்கோ ஆரம்பித்து இப்படி சோசலிச கொள்கைக்கு கொடிபிடிப்பது போல தோன்றினாலும், ஆதார கேள்வியான, காப்பி அடிப்பதில் என்ன தவறு என்பதை, 14 வயது குழந்தைக்கும் புரியும் வகையில் சொல்ல ஒரு பதில் கிடைக்கவில்லை.

My Name is Khan

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Sun, 14 Feb 2010 08:58:00 +0000

நேற்று படம் பார்த்த கையோடு இதைப்பற்றி எழுதியே ஆகவேண்டும் என தோன்றியது. இந்தியாவில் பல இடங்களில் இந்த படத்துக்கான எதிர்ப்பைத்தான் இந்த படமும் எடுத்து சொல்லியிருக்கிறது என்பதை பார்க்கும் போது, அரசியல் கட்சிகள் தங்கள் ஆதாரத்துக்காக மக்களை எந்த அளவுக்கு திசை திருப்புகிறார்கள் என்பது புரிகிறது.

மறுபடியும் ஷா ருக் - கரண் ஜோஹர் படம் எனபதோடு, 8 வருடங்களுக்கு முன் செமி ரிடைர்டு ஆன கஜோலும் இணைந்திருப்பதால் வழக்கமான ஷா ருக் அடுக்கு சிரிப்போடு, நறுக்கி வெட்டிய தலையும் பலூன் அல்லது பாஸ்கெட் பால் சகிதமாக மூக்குக்கு பதிலாக காதை திருகி ஆடிப்பாடும் படமாக இருக்குமோ என்ற சந்தேகத்தோடுதான் போனேன். ஆனால் நம்பவே முடியவில்லை கரண் ஜோஹருக்குள் இருக்கும் இன்னொரு பக்கம் இவ்வளவு எதார்த்தமான ஒரு படத்தை எடுக்க முடியும் என்று. மிக தெளிவான ஸ்க்ரிப்ட் அதுவும் காலகட்டத்துக்கு ஏற்றார் போல் அமைத்திருப்பதால் நம்பும்படி இருக்கிறது.

ஷா ருக் என்னும் பிரம்மாண்டமான இமேஜுக்காக படமெடுக்காமல் ஓரளவுக்கு ஷா ருக்கை மறைத்து ரிஸ்வான் `க்ஹானை` நம் கண் முன் நிறுத்துவதில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார். இதுவே இந்திய திரைப்படங்களுக்கு மிக பெரும் முன்மாதிரியாக விளங்க நிறைய வாய்ப்பிருக்கிறது.

படம் பார்க்கும் எவரும் எதாவது ஒரு காட்சியில் கண்கள் நனையாமல், நெஞ்சு கணத்து போகாமல் இருந்தால் அநேகமாக அவர் ஒரு அஸ்பெர்ஜஸ் பாதிப்பு உள்ளவராகத்தான் இருக்க வேண்டும். அந்த அளவுக்கு படமெங்கும் நெகிழவக்கும் திரைக்கதை அமைப்பு. கஜோல், வாவ் சிக்கென்று கண்களாலே படமெங்கும் நடித்து, மிக அற்புதமான பாத்திரம் இதற்காகவே பார்க்கலாம். கஜோலுக்கு இரண்டாம் ஆட்டம் நிச்சயம் ஒரு இடம் உண்டு.

படத்தில் எல்லோரும் அவரவர் பாத்திரத்தை அடக்கி வாசித்து எதார்த்தத்தை படமெங்கும் கடைபிடித்திருப்பது அருமை.

படத்தில் மற்றொரு மிகப்பெரும் பலம் சங்கர் இஷான் லாயின் இசை. எங்கு மெளனமாக இருக்க வேண்டுமோ ஆங்கு காட்சியை முன்னிருத்தி, எங்கு இசையால் காட்சியில் நம்மை ஒன்றவைக்க வேண்டுமோ ஆங்கு பாடலை வைத்து, பின்னனி இசையில் சாதனை புரிந்திருக்கிறார்கள்.

படத்தில் முக்கியமாக ரவி சந்திரனின் படப்பிடிப்பை பாராட்டியே ஆகவேண்டும். சான்பிரான்சிஸ்கோவை அதிகாலை வேளையில் தாழ்வான மேகமூட்டம் மூடி மறைத்து வைத்துதிருக்கும் அந்த கணத்தை பார்க்க வேண்டுமானால் மை நேம் இஸ் க்ஹான் பார்க்கவும்.

மிகச் சில இடங்களில் லாஜிக் இடித்தாலும், நமக்குத்தான் தெரியுமே இந்திய படங்களில் அதெல்லாம் சகஜம்பா என்று மன்னித்து விடலாம். ஷா ருக்கின் நடிப்பு Rain Man ல் டஸ்டின் ஹாஃமேனையும், I am Samல் ஸீன் பென்னையும் நினைவுட்டுவது தவிர்க்க முடியாது. இவர்கள் மூவரின் நடிப்பும் ஆட்டிசம்/அஸ்பெர்ஜர்ஸ் பாதிப்பு உள்ளவர்கள் இப்படித்தான் இருப்பார்கள் என்று கட்டம் கட்டுவது போல் இருக்கிறது.

சமீபத்தில் ஷா ருக்கை அமெரிக்காவில் செக்யூரிட்டி செக் செய்தார்கள் என்று செய்திகள் வந்தது ஞாபகமிருக்கலாம். அதை அப்படியே காட்சியாக அமைத்திருக்கிறார்கள். இதுதான் இந்த படத்துக்கான கருவாக இருக்குமோ? ஊருக்கு திரும்ப வந்த கையோடு இதை வைத்து ஒரு படமெடுக்க வேண்டும் என ஷா ருக் சபதம் போட்டு எடுத்த மாதிரி இருக்கிறது.

படத்தின் பஞ்ச் ட்யலாக்: My name is Khan, and I am not a terrorist!!

ஆனால் இந்த படத்துக்கு எதற்காக இத்தனை ஆர்ப்பாட்டம்?? அதுதான் விளங்கவில்லை.

01022010

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Mon, 01 Feb 2010 14:29:00 +0000

இன்றய தேதி ஒரு palindromic, அதாவது திருப்பி எழுதினாலும் அதே தேதி, விகடகவி மாதிரி.

விஷயம் ஒன்னும் இல்லேன்னா இந்த மாதிரி பதிவெல்லாம் எழுத வேண்டியிருக்கிறது.

அப்பால இந்த வார இறுதியில் ஒரு நண்பர் வீட்டுக்கு சென்றிருந்த போது அவருடைய மகன் (4 வயது) நர்சரி பற்றி பேச்சு வந்த போது, ஜனநாயக தேசம்ன்னா அதுக்காக இந்த அளவுக்கா என நொந்து கொண்டார் என்னவென்று விசாரித்தால், நர்சரியில் ba ba *****sheep ரைமில் அல்லது பாட்டில் ***** என்னும் வார்த்தை இனவேறுபாட்டை குறிப்பதாக இருப்பதால் அதை wolf என்று மாற்றி, ba ba wolfsheep என்று சொல்லித் தருகிறார்களாம்!! கொஞ்சம் ஓவராத்தான் தெரியுது என்ன செய்ய??

இந்த சின்னப் பசங்களுக்கு என்ன தெரியும்னு இப்படி மாற்றினார்கள்?? வார்த்தையளவில் மாற்றினாலும் மனதளவில் இன்னமும் இருந்து கொண்டே இருக்கும் இன வேறுபாட்டை அடுத்த தலை முறையும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு மறைமுக ஏற்பாடாக இருக்குமோ?

எப்படி என்றால் ஏதாவது ஒரு நிகழ்ச்சிக்காக நாலு பேர் கூடுமிடத்தில் குழந்தையை பெருமையாக `அங்கிளுக்கு பாட்டு பாடி காட்டு` என்று சொல்ல உடனே `ba ba wolfsheep` என்று அந்த குழந்தையும் பாட, நாங்கள்லாம் அந்த காலத்துல `*****`ன்னுதான் பாடினோம் இப்ப உங்களுக்கு wolfன்னு மாத்திட்டாங்க என்று அந்த சின்னஞ்சிறுசுகளிடம் சொன்னா அவர்கள் குறைந்தது பத்து கேள்வியாவது கேட்ப்பார்கள், பின்ன அதுக்கு விளக்கம் சொல்லப் போனா இனவேறு பாட்டுக்கான விதை அப்போதே பதிந்து விடுமே!

பிகு:***** என்று சொல்வது சனநாயக முறைப்படி தவறென்பதால் ***** என குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். தலை சுற்றுகிறவர்களுக்கு, காக்கையின் நிறத்தை ஆங்கிலத்தில் இட்டு வாசிக்கவும்.

உழவன் மகன் பர்ன்ஸ்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Mon, 25 Jan 2010 23:25:00 +0000

இன்று ஸ்காட்லாந்தின் தலைசிறந்த கவிஞர் ராபர்ட் பர்ன்ஸ் பிறந்த தினம்.(25 Jan 1759). ஸ்காட்லாந்து கெலிக் மொழியில் தொழில்முறை கவிஞரை The Bard என்று அழைப்பது வழக்கம். தன் கவிதைகளால் இலக்கியத்தில் ஒரு மறுமலர்ச்சியையே கொண்டுவந்த பர்ன்ஸ் உலகெங்கிலும் கொண்டாடப்படுபவர்.

கிட்டத்தட்ட250 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த கவி என்றாலும் இவர் பிறந்ததினத்தன்று பள்ளிகளில் குழந்தைகள் இவரின் கவிதைகளை படித்து ஒப்புவித்தலும், பல அரசாங்க அலுவகங்களில், கல்லூரிகள், பல்கலைகழங்களில், இன்னும் பலர் தங்கள் இல்லங்களில் இவர் பிறந்த நாளன்று பர்ன்ஸ் தினம் மற்றும் பர்ன்ஸ் இரவு என ஸ்காட்லாந்தின் புகழ் பெற்ற ஹாகிஸ், ஸ்காட்ச் விஸ்கியுடன் இவரின கவிதைகளை வாசித்து மகிழ்ந்து கொண்டாடுகிறார்கள்.

பர்ன்ஸ் பெரும்பாலும் காதல் கவிதைகளையே எழுதியவர். இன்று ஒரு கலாச்சார சின்னமாக கருத்தப்படுபவர். இவர் எலிக்காக எழுதிய கவிதை மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது.

இதையெல்லாம் பார்க்கும் போது ஏனோ மனம் ஒரு பெருமூச்சுடன் நம் மகா கவிகளையும் நினைத்து பார்க்கிறது. எத்தனை பேர் கம்பராயணத்தில் ஒரே ஒரு பாடலையாவது வருடத்தில் ஒரு நாளாவது படிப்பார்கள்? அவ்வளவு தூரம் போக வேண்டாம், பாரதியோ இல்லை பாரதிதாசனையோ படித்து கொண்டாடலாம். இப்போதிருப்பது போல் பாட புத்தகத்திலும், தெருவுக்கும், பல்கலைகழகத்துக்கும் இவர்கள் பேரை வைத்துவிட்டு அவர்கள் செய்த கவிதைகளை மறந்து விடுவோம் போலிருக்கிறது.

கொசுறு: கிருஸ்துமஸ் விற்பனை எல்லாம் ஓய்ந்து சூப்பர்மார்க்கெட் பழைய கதிக்கு ஜனவரி முதல் வாரத்தில் திரும்பியதும், பர்ன்ஸின் கவிதை தொகுப்பை கெட்டி அட்டையில் இரண்டே பவுண்டுகளுக்கு விற்றார்கள். மக்கள் பர்ன்ஸ் இரவு படிக்க வேண்டி வாங்கிச் சென்றனர்.

நடந்தவை நடப்பவை-13

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Wed, 20 Jan 2010 17:26:00 +0000

வேல்ஸ் இளவரசன் வில்லியம் (அப்பா சார்லஸ்ஸ எப்ப அரசனாவாரோ??) நியுசி சுற்று பயனத்தின்போது ஒரு வழியாக நியுசியின் உச்சநீதி மன்றதிற்கான கட்டிடத்தை வெல்லிங்கடனில் இந்த வாரம் 18ம் தேதி மூக்கு உறசல், ஹக்கா டான்ஸ் ஆட்டுத்தோல் போர்வை சகிதமாக திறந்து வைத்திருக்கிறார். கட்டிடத்தை திறந்து வைத்து, ராணிக்கும் நியுசிக்குமான பாத்யதையை சொல்லி அதாவது இப்பவும் ராணிதான் நியுசியின் தலைவி என்று, ஒரு இடத்தில் கூட குடியரசு (ரிப்பப்ளிக்) என்ற வார்த்தை வந்துவிடாமல் மிக கவனமாக பேசியிருக்கிறார்.

இந்த உச்ச நீதிமன்றம் 2004ல் தான் செயல் படத்துவங்கியது. அதற்கு முன்புவரை உயர்நீதிதான் அதுக்கு மேல லண்டனில் உள்ள Judicial Committee of Privy council என்னும் ராச பரிபாலன குழுவிடம் தான் போகவேண்டும் என இருந்தது. அங்குமிங்குமாக நியுசியை குடியரசா மாத்தி, வேர தேசிய கொடியும், நல்ல டியுன்ல ஒரு தேசிய கீதமும் வேணும் என முனுமுனுப்பு நாட்டுக்குள்ள இருக்கு. எப்ப நடக்குமோ, இன்னும் கடவுளே ராணிய காப்பாத்துன்னுதான் பாடிக்கிட்டு இருக்காங்க.

நேற்று இரவு Channel 4ல் யுக்கேயின் புகழ் பெற்ற நளமகாராசா Gordon Ramsey ன் தொடரான Gordon's Great Escape இந்திய சுற்றுப்பயனத்தின் ஒரு பகுதியில், ஒரு நாளுக்கு மேல் அசைவ உணவு இல்லை எனறால் உயிர் வாழ்வது கடினம் என்கிற கொள்கையுள்ளவர் சைவ உணவே யோகத்துக்கு உகந்தது என சொல்லும் ஜக்கி வாசுதேவின் ஈஷா யோக மையத்தில் தங்கி 4 நாட்களுக்கு சைவ உணவை மட்டும் சாப்பிட்ட அந்த மகோன்னத நிகழ்ச்சியை காட்டினார்கள்.

மூச்சுக்கு மூச்சு F**K என சொல்லும் இந்த நாட்டு பிரஜையாதலால் மும்பையில் காரமாக எதையோ சாப்பிட்டு விட்டு F***ng hot, f***ng spicy என ஆரம்பித்தது, யோக மையத்தில் ஒரு நாள் முழுவதும் சைவ உணவு மட்டுமே சாப்பிட்டதால் தனக்குள் நிகழ்ந்த மாற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு, சைவ உணவின் மேன்மை பற்றி சத்குருவிடம் கேட்ட பிறகு I think he is f***ng nuts என படு கேஷுவலாக சொல்ல முடிகிறது. பனை மரத்தில் ஏறி கள் இறக்கிய பாபுவிடமும், டாக்ஸி ட்ரைவரிடமும், புகழ் பெற்ற உணவு நிபுணரான ராஷ்மி உதய் சிங் இடமும் ஒரே மாதிரி பேசும் Gordon அதே அலைவரிசையில் ஜக்கி வாசுதேவையும் எதிர்கொள்ள முடிகிறது. Gordon பாஷையில் he is f**ng nuts! பாவம் மனுசன் 4 நாள் ஈஷா மையத்தில் இப்படி சைவ சாப்பாடு சாப்பிட்டு நாக்கு செத்திருக்கும் போல, கண்ணில் ஆர்வம் பொங்க அவர் அடுத்து கிளம்பி போனது கேரளாவில் கறி மீன் உண்ண.

இந்த வருடம் தேர்தல் இருப்பதால் கன்சர்வேடிவ்வும், லேபர் கட்சியும் மாற்றி மாற்றி காலைவாரும் அறிக்கையும், இதெல்லாம் சாத்தியமா என்று யோசிக்காமல் வாக்குறுதிகளை அள்ளி விடுவதுமாக இருக்கிறது. ப்ரெளனும் டார்லிங்கும் எப்படியோ சம்பந்த பட்டவர்களை நெருக்கி யுக்கே வேலையில்லாதவர்கள் எண்ணிக்கையில் 7000(!!) குறைந்து தற்போது 2.46 மில்லியன் மக்களுக்கு வேலையில்லை என்று ஒரு புள்ளிவிவரம் நேற்று வெளியிட்டுள்ளார்கள்.

தினமும் ஏதாவது கம்பெனியோ இல்லை அராசாங்க நிறுவனமோ, வங்கியோ ஆள் குறைப்பு என நூறு ஆயிரம் என வீட்டுக்கு ஆனுப்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். முன்னுக்கு பின் முறனான புள்ளிவிவரங்கள். இதற்கிடையில் எப்படி இந்த 7000 எண்ணிக்கை வந்தது என, `இதெல்லாம் கொஞ்சாம் ஓவரா இல்ல` என்று எப்ப நம்ம வேலை போகுமோ என இருக்கும் மக்கள் தலையை சொறிந்து யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

உறையும் யூக்கே

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Fri, 08 Jan 2010 09:40:00 +0000

பனின்னா பனி செம பனி, மொத்த நாடும் ஏதோ ஆர்டிக் பிரதேசம் போல் பனிப் போர்வைக்குள் உறைந்துவிட்டது. விண்வெளியிலிருந்து பனி மூடிய யூக்கே படத்தை நாசா வெளியிட்டுள்ளது

நேற்று ஸ்காட்லாண்டில் -22 C! கிட்டத்தட்ட தென்துருவம் போல்.
இன்று காலை பனிமூட்டம் விலகிய பின் சூரியன் எட்டி பார்த்து சூழலை மிக ரம்மியமாக்கியதை கைப்பேசி காமிராவில் பிடித்த சில படங்கள்

கடைசியா

மாப்பசான்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Mon, 04 Jan 2010 22:14:00 +0000

கடந்து போன கிருஸ்துமஸ் விடுமுறைக்கு படிப்பதற்காக நூலகத்திலிருந்து எடுத்து வந்த புத்தகம் Guy de Maupassant எழுதிய Bel Ami என்கிற நாவல். மாப்பசான் சிறுகதை எழுதாளர்களில் மிக முக்கியமானவராக கருதப்படுபவர். பல எழுத்தாளர்க்ளுக்கு இவருடைய தாக்கம் உண்டு. உதாரணத்துக்கு இவருடை The Necklace என்னும் சிறுகதை பிரசித்தி பெற்றது. மிக தீவிரமான கதையை கூட மிக மிக சுவாரசியமாக் சொல்லக்கூடிய ஆற்றல் மாப்பசானுக்கு இருந்த்தாலேயே இவர் வாழ்ந்த காலத்தில் வாசகர்கள் இவருடைய கதையையோ இல்லை தொடரையோ படிக்க அடுத்த இதழோ இல்லை செய்தித்தாளுக்கோ மிக ஆவலுடன் காத்திருந்து வாசித்தனர். ஆறு நாவல்கள் எழுதியிருக்கிறார்.

Bel Ami இவர் எழுதிய இரண்டாவது நாவல். ஒரு சாமானிய மாஜி ரானுவ ஊழியனான ஜார்ஜஸ் டு-ராய் என்பவன் சமூகத்தில் ஊடுருவி வியாபித்து இருக்கும் ஊழல், பெண்ணாசை, அரசியல் அதிகாரம் இவற்றை தனக்கு சாதாகமாக உபயோகித்துக்கொண்டு ஒரு பத்திரிக்கையின் கீழ் மட்ட ரிப்போர்டராக சேர்ந்து மிக உயர்ந்த அந்தஸ்த்க்கு உயரும் கதையை மிக விறுவிறுப்புடன் சொல்லும் கதை. படித்து முடித்த பின் இதை ஏன் யாரும் இன்னும் படமாக எடுக்கவில்லை என்று தேடியபோது, ஹாலிவுட்டில் இந்த நாவலை படமாக்குவதற்காக பூசை போட்டு 2011ல் வெளிவர இருக்கிறது. அந்த நாவலில் சில துளிகள்:

How nice to be able to use religion as an in-any-event. If its fine (weather), you've got a walking stick, if the Sun's shining a sunshade; if its raining an umbrella and if you stay at home, you leave it in hall

Life is a slope. As long as you're going up you're looking towards the top and you feel happy; but when you reach it suddenly you can see the road going downhill and death at the end of it all. It's slow going up but quick going down

You can keep copies of statues, moulds which can reproduce the same objects but my body, my face, my thoughts, my desire will never return. And yet there'll be millions and millions of people with a few square inches of face, a nose, eyes, forehead, cheeks, a mouth like me and a soul too, yet I shall never come back, nothing recognizably me will ever reappear amongst all those countless different creatures, indefinably different even though more or less the same.

Through too much thought, we've created a discrepancy between our overdeveloped intelligence and the unchanging conditions of our life. An average man, unless he is actually affected by personal disaster he's quite happy and doesn't suffer from all the unhappiness of others. Animals don't feel it either.

அட மாப்பசான் அப்படி என்ன பெரிய எழுத்தாளர் என்று தோன்றினால் டால்ஸ்டாய் இவரைப் பற்றி எழுதிய கட்டுரையை வாசித்து பார்க்கவும்.

கொசுறு: ஈஃபில் கோபுரம் கட்டப்பட்டபோது பல பாரீஸ் மக்கள் அதை விரும்பவில்லை, மாப்பசானும் அதில் ஒருவர். ஆனால் அவர் அடிக்கடி அந்த கோபுரத்தில் இருந்த ரெஸ்டராண்டிலேயே உண்பது வழக்கம். ஈஃபில் கோபுரம் பிடிக்கவில்லை என்னும்போது ஏன் அங்கே போய் சாப்பிடுகிறாய் என்று கேட்ட போது, அங்கே உட்கார்ந்தால்தான் இந்த கோபுரம் கண்ணில் படாமல் இருக்கும் என்பாராம.

இன்று புது ஆண்டு வந்தது

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Fri, 01 Jan 2010 21:11:00 +0000

உலகத்தில் தலைசிறந்த புத்தாண்டு கொண்டாட்டங்களில் ஒன்றாக எடின்பரோவின் ஹொகமனி என்னும் 5 நாட்கள் கொண்டாட்டத்தை சொல்கிறார்கள். -6டிகிரி குளிரிலும் 80000 ஆயிரம் மக்கள் ராசகுமார தெருவை நிறைத்து விஸ்கியும் மூன்று இசை குழுவினரின் பாடல்களுக்கு ஆட்டமுகாக கொண்டாடினர்.

ஆரம்பத்தில் பனி விழுந்தபோது மிகவும் குதுகலமாகி, பனி விழும் மலர்வனம் என்றெல்லாம் பாட்டை முனுமுனுத்துக் கொண்டு போனது பத்து நாட்களுக்கும் மேலாக தொடர்வதால், சற்றே சலிப்பாகி வீட்டைவிட்டு வெளியே போகவேண்டுமானால் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு, ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக நான்கு மேலுடுப்பை அணிந்து கிளம்ப வேண்டியுள்ளது. எனினும் ஆசிய நாட்டு பிரஜைகளுக்கு பனி சற்று பிரமிப்பூட்டுவதாகவே உள்ளது.

கடந்த 20 வருடங்களில் இந்த அளவு பனி விழாததால் கவுன்சிலும் மக்களும் இதற்கு தயாரகவிலை. நடைபாதை எல்லாம் பனி உறைந்து ஐஸ் ஆகிவிட்டதால் காலை வைத்தால் ஒரே சறுக்கல், எப்போது வேண்டுமானாலும் விழுவதற்கு தயாராக சற்றே சுஜாதா பாஷையில் டேக்கிக் கொண்டுதான் நடக்க முடிகிறது. 42 பேர் வழுக்கி விழ்ந்ததலில் கால் பிசகல், சிறு முறிவு என மருத்துவமனை செய்தி. சாவியை மறந்து விட்டதால் இரவு வீட்டுக்கு வெளியே தங்க வேண்டி வந்ததில் உறைந்து போய் ஒருவர் மரணமடைந்தார், இருவர் மருத்துவமனையில் அபாகரமான நிலையில் உள்ளனர்.

விற்பனை வரியை 15 சதவிகிதத்திலிருந்து 17 சதவிகிதமாக ஜனவரி முதல் டார்லிங் ஏற்றிவிட்டதால் தேவையோ இல்லையோ வாங்கி குமித்து விட்டார்கள் யுக்கேவாசிகள். எந்த வருடமும் இல்லாத 26% அதிக விற்பனை.

புத்தாண்டில் ரெஷஷன் சரியாகி, RBS முன்பிருந்த நிலைக்கு திரும்பும், லேபர் ஆட்சியை இழந்து கன்சர்வேட்டிவ்ஸ் ஆட்சிக்கு வரக்கூடும், என அவரவருக்கு ஒரு எதிர்பார்ப்பு,

நம்பிக்கைகளே வாழ்வில் பலவற்றை சாத்திய மாக்குகிறாது. இந்த புத்தாண்டில் பலரின் கனவுகள் நிறைவேறும் என்ற நம்பிக்கையுடன்..

பனி விழும் காலம்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Tue, 22 Dec 2009 23:34:00 +0000

இந்த வாரம் முழுவதும் பனி பொழிந்து கொண்டே இருக்கிறது,

காரை கிளப்புவதற்கு ஒரு கால்மணிநேரம் செலவிட வேண்டியிருக்கிறது,

சாலை வழுக்குகிறது, கவுன்சிலிலிருந்து சாலையில் போடுவதற்கு உப்பு கொண்டுவந்து மஞ்சள் பெட்டியில் ரொப்பி வைக்கிறார்கள்,

போக்குவரத்து ஆங்காங்கே ஸ்தம்பித்துவிட்டது, ரயிலும், விமானங்களூம் தாமதமாகிறது,
கிருஸ்துமஸ் விடுமுறை பிரயானம் இதனால் இந்த வருடம் மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட்டுள்ளது.

எதற்கு ஸ்கீ ரெசார்ட்டை தேடி போக வேண்டும், சறுக்கி விளையாடு ராசா என்று வீட்டு வாசாலில் கொண்டு கொட்டி வைத்திருக்கிறது

சாதரண கம்பி கேட்டுதான் ஆனால் இந்த பனியின் பின்னனியில் அழகான கோட்டு ஓவியம்.

கடந்த பத்து வருடங்களில் இந்த வருடம் பனி சற்று அதிகம் என்று வானிலை வல்லுனர்கள் புள்ளிவிவரம் சொல்லுகிறார்கள். கோப்பன்ஹேகனில் எப்படியாவது கிருஸ்துமஸ்சுக்கு ஊர் போய் சேர வேண்டும் என்று எந்தவிதத்திலும் அதிகாரமில்லாத ஒரு சப்பை தீர்மானத்தை நிறைவேற்றி விட்டார்கள். இன்னும் பத்து வருடங்கள் கழித்து இப்படி ஒரு பனி இங்கு விழுமா என்பது சந்தேகமே

வழியில் சந்தி

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Thu, 17 Dec 2009 12:35:00 +0000

வானிலை வல்லுனர்களின் கனிப்பை பொய்யாக்காமல் மிகச் சரியாக இந்த வருடத்தின் முதல் பனி கொட்ட ஆரம்பித்துள்ளது. முதலில் சட சட வென வேகமாக விழத்தொடங்கி விழந்த வேகத்திலேயே தண்ணீராகி, பின் சற்று நிதானித்து, ஜவ்வரிசியை கொட்டியது போல் மாறி, பின் சற்று வேகம் குறைந்து வெண்பஞ்சை பறக்க விட்டது போல் உருக்கொண்டு, அதன் பின் இன்னும் நிதானமாக பறவையின் இறகு போல் மெதுவே அசைந்து அசைந்து விழ, இந்த இடத்துல பிரமிளின் கவிதை ஏனோ நினைவுக்கு வருகிறது..

சிறகிலிருந்து பிரிந்த
இறகு ஒன்று
காற்றின்
தீராத பக்கங்களில்
ஒரு பறவையின் வாழ்வை
எழுதிச்செல்கிறது

பனிவிழும் சமயம் ஒருவித பேரமைதி நிலவும் அது அனுபவித்தால்தான் புரியும்...

பாதைகளே இல்லத பறவையின் வாழ்வு எப்படியிருக்கும்?? நீண்ட நேர் பாதை என்றால சிக்கலே இல்லை, ஆனா ஒரு சந்தி வந்து சேர்ந்தால் பிரச்சினையாகிவிடும், எப்படி? இப்படி ராபர்ட் ஃப்ராஸ்ட் Road Not Taken என்ற கவிதையில் சொன்னா மாதிரி..

TWO roads diverged in a yellow wood,
And sorry I could not travel both
And be one traveller, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth;

Then took the other, as just as fair,
And having perhaps the better claim,
Because it was grassy and wanted wear;
Though as for that the passing there
Had worn them really about the same,

And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black.
Oh, I kept the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way,
I doubted if I should ever come back.

I shall be telling this with a sigh
Somewhere ages and ages hence:
Two roads diverged in a wood, and I—
I took the one less travelled by,
And that has made all the difference.

புவிவெப்ப பிரச்சனையும் இளையதலைமுறையும்

noreply@blogger.com (கிவியன்) — Tue, 08 Dec 2009 16:53:00 +0000

இப்ப சமீபத்துல கோப்பன்ஹேகனில் புவிவெப்ப மாநாடு பரபரப்பாக நடக்கும் இந்த வேளையில் ஒரு நான்கு மாதம் முன்பு சமூக மேம்பாடும் தலைமை பொறுப்பு திறமை வளர்ப்பும் மாநாட்டுக்காக தில்லியை சேர்ந்த 12ம் வகுப்பு மாணவன் எழுதிய கட்டுரை.

மன்னிக்கவும், எனக்கு கிடைத்து சற்றே மங்கலான ஸ்கேன் நகல் ஆதலால் சற்று கஷ்டப்பட்டுத்தான் படிக்கவேண்டும்.

எனினும், அடுத்த தலைமுறை இந்த பிரச்சனையை எப்படி அனுகப்போகிறார்கள் என்பதற்கு இந்த கட்டுரை ஒரு சிறு உதாரணம்.

பிகு: கட்டுரை எழுதியவர் என் அண்ணன் மகன்