آلام و غم گزاف تقدیر تو باد

گویند که لحظه‌ای است جان دادن و مرگ

آن لحظه هزار بار تقدیر تو باد

که جز به گور، راهش نمانده

سر ز سوراخ برون کردن

قهر مانیست

Nexus, Yuval Noah Harari

که شادی‌هایمان را

به مرگ‌ها

پیوند زده‌اید

خودش مملکت‌مان را خورد، فرودگاهش تک‌تک عزیزان‌مان را

که افسار سگ هار و کفتار به دست آرد

جز به قطع دست

دست از جنایت برنمی‌دارد

باشد که سرش بر دار

رود

و تنش به زیر آوار

روزی که سرانجام

شب

پایان پذیرد

و در هر شعر، داستان، نوا و نما

کند و کویش می‌کنیم.

حس، خود دروغ است.

تنها چیزی که هیچ‌گاه جا نگذاشت

دلش بود.

تنهایی‌مان را

در سکوت

مبادا که اطرافیان خبر شوند