جایی برای زیستن

سال نو مبارک

noreply@blogger.com (M.s.s) — Sun, 21 Mar 2010 13:28:00 +0000

بهار بهار باز اومده دوباره باز تموم دلها چه بیقراره

اما برای من دور ز خونه بهارا هم مثل خزون میمونه

بهارا هم مثل خزون میمونه

بهار خونه . بوی دیگه داره هوای خونه . همیشه بهاره

اما برای من دور ز خونه

بهارا هم مثل خزون میمونه     بهارا هم مثل خزون میمونه

خونه هزار هزارتا یاد و یادگاری داره     بچگی و قلک و عیدی به یادم میاره

گلدون یاس رازقی . بنفشه های باغچه     آینه و شمعدون جهاز مادرو تو طاقچه

بهار بهار باز اومده دوباره     باز تموم دلها چه بیقراره

اما برای من دور ز خونه

بهارا هم مثل خزون میمونه…

زندگی زیباست….

noreply@blogger.com (M.s.s) — Fri, 19 Mar 2010 10:30:00 +0000

از آخرین پستی که نوشتم مدتهای مدیدی میگذره همونجور که همه تجربهشو داشتیم دنیا یه وقتایی برعکسه …

یعنی وقتی موضوعی برا نوشتن داشتم وقتش نبوده و بلعکس…

به هرحال امروز در آخرین جمعه سال می خوام بنویسم ..از سالی که گذشت…

یکی از بهترین سالهای زندگیم و افزایش تجربیاتم در مالزی و کلاً زندگی بوده …

سال 88 برا من یکی با افق های زیادی آغاز شد و خدا رو شکر تا آخرش از نظر شخصی برام فوق العاده بود…هرچند در سالی که گذشت وطنم درگیر مشکلات زیادی بود …شاید اگه ایران بودم نمی گفتم 88 سال فوق العاده ای بود…

88 برام یکی از سالهایی بود که قسمت عمدش با درس و این حرفها پر شد…یادم نمیاد قبلاً درس تا این حد وقتمو بگیره…نمی دونم ولا شاید این منم که دارم سر براه میشم…

خلاصه اینکه الان هرچی دارم به این مخیله فشار میارم چیز خاصی ازش تراوش نمیکنه که بنویسم…

این روزا قرار دادمون داره تموم شده دنبال خونه جدید می گردیم …

شمایی که تو مالزی هستی، فکرشو بکن آدم خونه پیدا کنه همچی تکمیل+دقیقاً قیمتی که میخایی+طبقه آخر(ویو توپ) فقط یه مشکلی ظاهراً داره (مطمعن نیستم) پنکه نداره!!! …بعدش اینکه اگه اینجا (مالزی) بخایی همش با کولر سر کنی ..آخر ماه این قبض لعنتی که میاد میبینی مجموع بدهکاریای زندگیت توش نوشته شده...

ببین از کجا زدم کجا …

بهرحال امیدوارم که همگی سال 88 رو با کفه ی سنگین تره خوشی هاش در مقابل تلخی هاش پشت سر بذارین….

سال 89 هم با بهترین امید ها و
آرزوها در انتظارتون باشه ….

پشاپیش سال نو مبارک :) …

بــاز مـــی آیــــد بــــهـــار دلـنشین / بــاز بــلـبــل مــی شــود با گل قرین
بــاز صـــحــرا پـر شقایق می شود / بــاز روشــن قــلب عـاشق می شود
فــصــل ســـرد از هــیــبت باد بـهار / مــی کــنـــد از پــیـش روی او فـرار
ســفــره هــا بــا هـفت سین آراسته / بــا گـــل مـــهـــر و صــفـــا پیراسته
بــر ســر سفره جـوان و خُرد و پیر / ســبزه و آئــیــنـه و مــاهـی و سـیر
سـیـب و سـنـبـل در کـنـار یــاسـمـن / عطربــیــد مـِشک چــون مُشک خُتَن
سرکه و سنجد، سماق و شمع و گل / عـــیـــد آمــد بـــا دف و ســاز و دُهُل
ســال نــوتـحـویل و سال کهنه رفـت / هــم دل مــا تـازه شد هم شال و رخت
یــا مــُقــلّب،قــلب مـــارا شـــاد کــن / یـــا مـــُدبّـــر خـــانــــه را آبـــاد کـــن
یـــا مـــُحـــول ،اَحســــنُ الــّحالم نما / از بـــدیـــهــــا فـــارغُ الـــبـــالــم نـما
ایـــن دل «جـــاویــد» را پـاک از ریـا / کُــن خــــدا ،ای قـــادر بـــی مــنـتــها

شاعر : محمد جاوید

پس نوشت : خوشحال میشم نظرتون رو در مورد تم جدید بدونم :)

دوشنبه ها…

noreply@blogger.com (M.s.s) — Mon, 19 Oct 2009 07:22:00 +0000

دوشنبه های این ترم تو مالزی از اون روزای عذاب آور تو عمر این جانبه ….

از صبح تا عصر کلاس دارم البته نه اینکه این عذاب از کلاسها شامل میشه ها نه برا اینکه یه جورایی همه 7 جد و آباد آدم از جلوش رژه میرن تا این روز تموم بشه …

منظورم از کلاس صبح تا عصر هم اینه که یه کلاس کله سحر دارم اون یکی دیگه هم 4 عصر شروع میشه پس این وسط میمونه یه 4 ساعت الافیه ناقابل….

یه جورایی علی میمونه و حوضش که چطوری این چند ساعت بگذره، البته نا گفته نمونه برای پرررررر کردن این وقت مفید راههایی وجود داره که به چندتا از اونا که قابلیت اجرا ندارند در زیر اشاره میکنم:

- خونه رفتنو برگشتن رو اصلا نباید فکرشو کرد… رسیدی در خونه باید بگی سُک سُک و برگردی

- کامپیوتر لب (lab) هم که مکانیه برای دیدن لباسهای پرستاری. یعنی اینکه بری و سِیلی از این خواهران رشته پرستاری رو نبینی نمیشه… اصلاً رد خور نداره… یه جورایی هر کی ندونه فکر میکنه کامپیوتر لب رو برا تجمع رشته پرستاری اختراع کرد….لُب کلام، کامپوتر لب= تجمع پرستاری=نبود جای خالی (60% مواقع)

- برای مورد بعدی میشه استفاده از فضای زیبای محوطه دانشگاه نام برد که هوای بهاری مالزی این مورد رو هم منتفی میکنه…

و راههای دیگری هم هستش که از عهده و حوصله نگارنده خارجه…

تنها راه قابل اجرا میمونه یه کتابخونه (قسمت درس خوندنش) یه میز یه لپ تاپ و همچنین به عنوان ادویش هم میشه از تعدادی جزوه غافل نبود….

همه چیز روی میز از جمله بنده وِلو میشن اوضاع به خوبی پیش میره تا وقتی که برادران و خواهران به ظاهر هندی چرده وارد میشن در این لحظس که تمامیه بازی های پر سر و صدای عالم رو میشه لایو مشاهده کرد از گرگن به هوا بگیر تا …

پس عملاً آرامش و سکوت تا اطلاع ثانوی تعطیل میشه…

در مرحله دوم چشم بادمی ها به شکل ویروس باری وارد شده و تنها هستی باقی مونده این مکان مقدس که همانا اینترنت هستش رو به فنا میدن …

من یکی هنوز نفهمیدم یارو چینیه با این سنش که من نمی دونم چند سالشه، هنوز میشینه کارتون ژاپنی تریپ فوتبالیسها نگاه میکنه….

تنها راه باقی مونده رخنه بصورت جیمز باندی به درون دژ محکم چینی های درس خون هستش… برا همکاری در حل سوالات کذایی حساب داری و آمار…

ای دل غافل اینام از 10 کلمه 7 تاشو چینی حرف میزنن، اون 3 تای باقی مونده رو هم من نمیفهمم چی میگن…

بهرحال الان 2:08 دقیقس و هنوز 2 ساعت از الافی باقی مونده….

بهترین کارهم اینه الان که دوساعت وقته بشینم برا هفته آیده همین موقع برنامه بچینم…

راستی نظرات شما برای گذران وقت همانا مورد قبول واقع میشه ….

ماه رمضون+اذان

noreply@blogger.com (M.s.s) — Wed, 26 Aug 2009 10:08:00 +0000

سلام به همگی

بازم ماه رمضون اومد ماه خدا امیدوارم تو این ماه دعاهای همه مستجاب بشه

امسال اولین سالیه که دور از ایران هستم برا ماه رمضون به هر حال ما هم ربنا دانلود کردیم و باهاش عصرها بیاد ایران می شینیم پای سفره افطار…

با امتحانی که امروز دادم ترم تابستونه رفت پی کارش و 2 هفته تعطیلی شروع شد…

از یه نظر خوب شد چون ماه رمضون + روز استقلال مالزی هم نزدیک(31 آگوست) هستش و بیکارم و میتونم برم مراسم مربوط به هر دو رو ببینم. از طرفی این آنفولانزا بدجوری آدم رو میترسونه از رفتن به جاهای شلوغ…

تا امروز که 3 روز گذشته چندتا مورد جالب در مورد ماه روضون تو مالزی دیدم و همچنین تفاوت های اهل سنت با خودمون:

اولی که این جا صفای ماه رومضون مثل ایران نمیشه که اینو همه میدونن و دست ما که از زولبیا بامیه و ترحلوا کوتاه ولی از اونور دم غروب که میشه مردم آماده میرن تو رستوران ها برا افطار کردن میشینن و این میون بعضیا از جمله مک دونالد مستکبر از ساعت 6 تا 9 شب تخفیف گذاشته(ایظاً چندتا ایرانی ها هم همین طور)..مطمعناً تو وطن هرکی زودتر بره بشینه تو رستوران به انتظار اذان همه میگن طرف…

دومی اینکه اگه مثل من یکی تا حالا فکر میکردین تفاوت این شیعه و سنی تو اذون سر همون علی ولی ا.. هستش باید بگم برادر من کاملاً در اشتباهی !!!

ما روز اول از سایت سفارت یدونه از این انتباه ها دانلودیدم ولی موقع افطار که اذون گفت دیدیم این انتباه سفارت با اذون 20 دقیقه ای فاصله داره!!! نگو اذون این جماعت با مال ما فرق فوکوله یعنی عصرها اذون که میگن ما همچنان بیست دقیقه ای منتظر میشینیم در حسرت افطار کردن (بخونید حمله بسوی غذا)…

راستی صبح ها هم من صدای 2 تا اذون میشنوم به فاصله یک ربع تا بیست دقیقه از هم!!

خلاصه اینکه این چند روزه (days) سعی میکنم بیشتر از حال و هوای ماه خدا تو مالزی بنویسم

پس نوشت :

- بخونید در باره احترام غیر مسلمون ها به مسلمون ها و توطئه رستوران امریکایی در تعارف شربت برای باز کردن روزه در مالزی

- سریال های امسال هم ظاهراً مثل پارسال آب تو خیار داره درمیاد (البته جای شکرش باقیه که تو ایران انقدر وضع خوبه که ملت با لیموزین اینور رو اون ور میرن!!)

از همه بدتر اون صحنه های منتاژیه فیلم پنجمین خورشید(پشت وانت- وسط خیابون) هستش که یاد مونتاژ صحنه رانندگی فیلم های دهی 30 میلادی میوفتم

-آسمون از چند ثانیه پیش بد جور گیر شد!!!

ایر آسیا در راه ایران!!

noreply@blogger.com (M.s.s) — Fri, 14 Aug 2009 15:24:00 +0000

سلام شب همگی بخیر

این ایر اِشیا هم دست از سر ملت که بر نمی داره تند وتند تو کار پروموشن و حراجه خداییش یبار بدلمون موند بریم تو سایتشو ببینیم مثل بچه آدم داره بلیط به نرخ روز بفروشه!! (یکی نیست بگه وقتی گرونه مینالی (میلاد) وقتی هم که ارزونه بازم مینالی!!)

این چند روزه ما کارمون شده سرچ و بوک کردن بلیط برا یه سری ملت بدون ویزا(اکسپایر شده ها) … کجا هم بهتر از بالی

ولی ،ولی این دفعه چیزی که دیدم به همه این پروموشن ها و فروشهای ویژه می ارزید …

واقعن دمش گرم ایر اِشیا زده تو کار خاور میانه و ظاهراً باید تا چندی دیگه منتظر پروازهای ایر اِشیا به ایران هم باشیم و خوب اگه این حراجیات و پروموشنها هم شامل حال ما ملت خدا پرور بشه دیگه چی میشه …

شاید یه روزی بتونیم بین ایران و مالزی به قیمت مناسب و هواپیما های مطمئن نه قراضه پرواز کنیم …

فکر شو بکنید الان برا لندن بلیط هر سر 480 رینگته (134 تومن) خوب برا ایران که خیلی هم نزدیکتره میشه یه روزی بشه 300 رینگت !!!!(خیلی احمقانه بود؟؟)

بهر حال آرزو بر جوانان عیب نیست . دنیا رو چه دیدین شاید هم تا وقتی که همه موهامون نریخته باشه یه بار از این قیمتها بهمون بخوره (البته ماهان هم برا عید این چنین پروازهایی داره ولی خوب طیاره اون کجا و این کجا)

ما همچنان امیدواریم

اینم مدارکش :

دکتر در مالزی-احمق!!

noreply@blogger.com (M.s.s) — Thu, 13 Aug 2009 14:47:00 +0000

بعد از چند وقتی که دست و دلم نوشتم نداشتم بالاخره امشب گفتم یه چیزی بنویسم که بی ربط هم به اوضاع این روزها نیست!!(بیماری نه سی-ا-سی)

یکی از دوستان هموطن امروز بعد از یک هفته سر کلاس اومد و داستان جالبی داشت در مورد این دکترای مالزی…

ظاهراً هفته پیش دوست این آقا که حدوداً16-17 سالی هم بیشتر نداره و مالزی نشین هست طی تماسی میگه که بیمارستانه و وضعیت مناسبی نداره…این بنده خدا هم میزنه میره بیمارستان…

دکترا که روز اول مشکوک به دنگی و آنفولانزای خوکی بودن و بین این دو مونده بودن…

روز دوم هم مثل اینکه چیزی دست گیرشون نشده بود تا روز سوم -چهارم که مشکوک شده بودن به اینه این بنده خدا مشکل خونی داره و گفته بودن که اگه میخوایین مقدماتش رو آماده کنند این مریضه بیچاره رو بفرستن ایران و خونواده هم که این چند این روز داغون شده بودن از خداشون بوده و قبول میکنن …

میرسه روز آخر که یه دکتر دیگه میاد و دوباره یه سری آزمایش دیگه. در آخر هم فقط به این نتیجه میرسن که بیچاره مریض، مرخصه…

فقط یه سرماخوردگیه ساده داشته که هم زمان شده بوده با مسمومیت غذای…

تو این مدت هم فقط 6100 رینگیت (حدوداً یک میلیون و هشتصد هزار) ناقابل اینا رو گوش بریده بودن

دکتر هم دکترای خودمون…

یک هفته بی دینی- خدا با ماست

noreply@blogger.com (M.s.s) — Sun, 02 Aug 2009 13:45:00 +0000

سلام به همگی

این یه هفته ای که گذشت دانشگاه محترم حسابی از خجالت بنده حقیر در اومد. بعد از کلی تعطیلات که داشتم و حسابی بیکاری بهم ساخته بود ،یه کار تحقیقاتی به ما خورد که خلاصه یه مدت به نحو احسن در حد تیم ملی وقت ما رو پر کرد…

قضیه از این قراره که یه تحقیق به ما دادن برا بررسی کتابهای جنجال بر انگیز و توقیف شده در تاریخ مطبوعات. طبق نظر یه از دوستان هم پروژه ای موضوع رو به سه قسمت تقسیم کردیم.از دیدگاه سیاست، دین و اجتماع ….(یکی این وسط نبود به این استاد گرامه ی ما بگه آخه کتاب توقف شده چه ربطی به رشته بیزنس داره؟؟؟ها)

من بیچاره هم بیخیال از همه جا دست گذاشتم روی بررسی از دیدگاه دین.

خلاصه شروع کردیم به پیدا کردن منابع و کتب و بررسی تاریخ حوصله سر بر… بیشتر کتابهایی که توقف نشر و پخش داشتن در تاریخ بر میگشت به موضوعات ضد دین و انکار وجود خدا… خلاصه سرتون رو درد نیارم مجبور شدم از “آیات ش.ی-ط.ا.نی” تا کلی کتب دیگه مثل “خدا بزرگ ن.ی-ست” رو چنگی بهشون داشته باشیم و بخشهایی رو بخونم تا با دید گاه مولف آشنا بشم بعد هم خوندن نظرات موافق و مخالفین…

یکی از سخترین قسمتهایی رو که داشتم در مورد کتاب “کد داوینچی” بود که پدر ما رو در آورد تا معنیه نظرات اسقف ها رو در مخالفت با اون پیدا کنم …این کلیسا هم عجب فقوا هایی میدها هرچی کلمه قلمبه سولمبه ست جمع می کنن رو هم میگن فقوا تازه بعضی هاش هم بر میگرده به قرن گذشته (یادم افتاده بود به مدرسه که میگفتن معنی شعر رو بنویسن و این یعنی پیدا کردن چیزی که فقط شاعر میدنه چی نوشته) ….

به هر حال کل این هفته رو تقریباً در گیر جمع بندی مطالب بودم هرروز باید میرفتم کتابخوته تا عصر یا شب تاهمین امروز عصر…

حالا که کارم تموم شده با اینکه این هفته همش با کتاب های از این دست و نظرات این گونه انسانها در مورد نفی وجود خدا سر و کار داشتم، ولی خُب فکر میکنم ایمانم نسبت به خدا بیشتر شده(یه جورایی احساس آرامش بیشتری دارم) و این گونه کتابها فقط قسمتی از وجود سیاه انسان و ناتوانی انسانها در مقابل آفریدگارش هستش

خارجی = آنفولانزای خوکی

noreply@blogger.com (M.s.s) — Sat, 25 Jul 2009 05:01:00 +0000

آدم وقتی که تو ایران زندگی میکنه درسته که از خیلی چیزا محرومه (تحریمه) ولی خُب از خیلی دیگه از مسایل و مشکلات دنیای مدرن هم در امانه!!

یکی از همین موارد هم بیماریای جدیدیه که مثله خیلی از تکنولوژی ها به ایران نمیرسه!!!

چند سال پیش اگه یادتون باشه سندرم سارس داشت همه دنیا رو در بر میگرفت ما ایرانی ها هم با خیال راحت میشنستیم پای تلوزیون و فقط خبراشو گوش می کردیم بیخیال از همه جا

اما، اما اینجا دقیقآ اوضاع برعکسه همونطور که تکنولوژی گر رو گر وارد میشه به همون نسبت هم خارجی وارد میشه و این یعنی انتقال مجانی و دوستانه بیماری ها بین ملل مختلف مثل همین آنفولانزای خوکی

(عکسی از قاتل بلفتر- N1H1)

آدم این روزا بیرون که میره میبینه هر روز بر تعداد کسانی که از ماسک استفاده میکنن بیشتر شده و خُب از شانس ما تعداد آدمایی هم که آنفولازا گرفتن بیشتر شده و این یه جورایی آدم رو میترسونه…

هفته پیش یکی از دوستان که القصه همسایه هم هستیم اومد خونه ما و دیدیم آنفولانزا گرفته خلاصه کلی نصیحتش کردیم که سریعتر خودش رو نشون دکتر بده و… نه به خاطر اینکه زودتر خوب بشه ها نه به این خاطر که اگه آنفولانزای خوکی داره قرنطینش کنن که بقیه وا نگیرن (بقیه رو بخونید ما )

مورد دوم هم خونه ایرانی ما، 2 روز بعد از همون همسایمون وا گرفت و به چندتا آبنبات خنک از اینایی که برا گلو درده اکتفا کرد.

مورد بعدی تو کلاسه که یکی دیگه از دوستان که ازقضا همیشه پیش من میشینه هم یه هفته اییه حالت زکام داره و بازم آنفولانزا ،یکی دیگه از هم گروهیای ما هم که چینی مالاییه چند روزی نیومد سر کلاس اونم بخاطر اینکه آنفولانزا داشت .

اون یکی هم خونه ما هم 3 شب پیش که از سر کار اومد خونه حالش بهدی بد بود که فقط سلام کرد رفت بگیره بخابه و از تو اتاقش فقط صدای وحشتناک سرفه هاش بگوش میرسید(این یکی تو ای بی ام کار میکنه و با خارجی بیشتری سرو کار داره پیش خودم گفتم این دیگه حتماً آنفولانزای خوکی داره)

اخبار هم با این اطلاع رسانیشون که ماشاا… هروز از آنفولانزای مرگ بار میگه (چی میشد مثل ایران سانسور داشته باشن )

حالا میرسیم به اینکه :

اون همسایمون که خوب شد، هم خونه ها هم هردوشون خوب شدن، هم گروهیه چینی مالاییه هم الان خدا رو شکر خوب شد و این وسط میمونه این میلاد بیچاره که دو روزه گلو درد گرفته و صداش در نمیاد یه جورایی صدام شده مثله داریوش ولی خُب نمی تونم بخونم گلوم کیپ شده و از امروز صبح هم آبریزش بینی مثل سقف خونه ای که چکه کرده شروع شده…

پس نوشت :

- خود درمانی ها رو شروع کردم مثل همه ایرانی ها ولی هنوز جواب نگرفتم فکر کنم این یکی واقعاً خوکیه

- آمار سازمان جهانیه بهداشت از مبتلایان در منطقه جنوب شرق آسیا تا 23 جولای

(تایلند با یه اختلاف نجومی وضعش از همه بدتره و خبری از مالزی نیست ظاهراً )

- اونایی که از ایران اینجا رو میخونید بشینید پای تلوزیونو حالشو ببرید(البته در مورد آنفولانزا) !!!

بهونه…

noreply@blogger.com (M.s.s) — Mon, 20 Jul 2009 05:53:00 +0000

سلام به همگی

راسیتش تو این چند روزه چندین بار خواستم بیام و مطلب بنویسم ، وقتی که شروع به نوشتم می کردم می دیدیم انقدر به سر و ته نوشتم که خودمم ازش سر در نمی آرم گه برسه بقیه .پس بی خیالش می شدم و خودم رو از نفرین ملت مصنون نگه می داشتم !!!

یکی از محسنات (البته اگه بشه گفت محسنات!!!) ایران اینه که وقتی که جشنی ، عیدی چیزی هستش آدم خیلی خوب می تونه بفهمه و درکش کنه چون از هر چیزی میباره که جشنه و خوب اون روز با بقیه روزا فرق میکنه… تلوزیون تند وتند زیر نویس برا ملت پخش می کنه …مجری اخبار پشت دسته ای از بهترین گلها پنهون میشه و …

ولی اینجا از خدا بی خبرا چون عزاداری و از این چور چیزا ندارن و همیشه تو خوشی و شادین همین میشه که یکی مثل من نمی فهمه امروز عیده!!! . مگه اینه کسی زنگی بزنه، ایمیلی برا آدم بفرسته و تبریک بگه

به هر حال امروز بهانه ای شد که بیامو این پست رو بنویسم تا به همه بگم عیدتون مبارک و شاد باشید :)

2 روز نفس راحت …

noreply@blogger.com (M.s.s) — Mon, 13 Jul 2009 11:55:00 +0000

سلام بر همگی

امروز دوشنبه اینترنت ما بعد از 2 روز وصل شد…

از حدودا 3 روز پیش یه بنده خدایی 2000 بار زنگ میگرفت و میگفت اعتبار 6 ماهه اینترنت ما تمام شده و می خوایید تمدید کنید ؟؟؟

ما هم تا جنبیدیمو طرف اومد شد جمعه شب ، از شانس ما خورد 2 روز تعطیل بود و تا الان صبر کردیم تا اینترنت دوباره وصل بشه …

تو این دو روز چندتا نکته هم به ذهنم رسید مثلاً :

- درسته که تو ایران بعضاً هفته هفته هم تو اینترنت نرفته بودم ولی تو این دو روز یه جورایی اینترنت که قطع بود انگار یه چیزی تو خونه کم شده بود!! (ما هم زدیمو رفتیم بیرون این دو روز رو…) و این نشان از درجه اعتیاد ما داره!!

- ظاهراً بعضی از این برادران مالایی هم از برادران ایرانی در سرویس دهنده های ایران یاد گرفتند و محدودیت حجمی برا اشتراکاشون در نظر گرفتن!!!

آخه یکی نیست بگه 20 گیگ هم شد حجم دانلود ، این که 15 روزه تمومه اینجا !!! ( من تو ایران ماهیانه 1 گیگ هم دانلود نداشتم!!!!)

- ظاهراً به دلیل بالا هزینه ها تا نفص کم شده بود !!! (دمشون گرم)

- الان که دارم چک میکنم تقریباً همه وب لاگ یا سایتایی که سر می زدم همه آپ شدن

- در آخر هم : خدا پدر و مادره این اینترنتو بیامروزه …

محبت از نوع کلاغی…

noreply@blogger.com (M.s.s) — Tue, 07 Jul 2009 10:09:00 +0000

خداییش در طی این مدت که تو مالزی بودم هیچ گونه آزار و اذیتی نه تنها از مالایی ها بلکه از چینی ها و هندی ها هم ندیدم (بگو ماشاا… یه وقت چشمشون نزنیم بر عکس بشه )

در کل محبت از شون کم ندیدم …

این محبتشون ظاهراً انقدر زیاده که جک و جونوراشونم از این محبت سهمی بردن

مخصوصاً این روزا که تمامی پشه های مالزی ما رو مورد عنایت نیشهای مبارکشون قرار دادن و کارم فقط شده خاروندن جای نیشه این بزگواران…

آخرین مورد محبت رو هم امروز تجربه کردم. سر صبحی یه فقره(باب، دستگاه یا عدد؟؟) کلاغ با تمام قدرتش که تو نوکش جمع کرده بود سر ما رو مورد نوازش نوک مبارک قرار داد(شایدم پنجه های طلاییش بود) بعد هم با افتخار تماتم در هوا ویراج (یا ویراژ؟؟؟) داده بروی یه میله رفت و نشست…

ما هم کیف بر سر در روز اول ترم جدید فرار رو بر قرار ترجیح دادیم تا مبادا در اثر حمله های احتمالی و بعدی ،برای این مغز گرامی مشکلی پیش بیاید و ضایعه ای بزرگ ، دانشمندان و جهان دانش را فرا گیرد .!!!

پس نوشت:

- خدا پدرش رو بیامرزه که نوک زد وگرنه اگه مزین کرده بود دیگه کی حوصله داشت برگرده خونه و لباس عوض کنه یا مثلاً در مورد بدتر باید دوش می گرفتم ،بعدش باز بر می گشتم دانشگاه….

- جدا از شوخی این جانب تا این لحظه از ساکنان مالزی اذیت و آزاری ندیدم.. :)

ترن هوایی سر ناهار+23

noreply@blogger.com (M.s.s) — Sat, 04 Jul 2009 13:16:00 +0000

امروز روز تعطیلی بود و منم هم از قبلا از ظهر زدیم بیرون

یه مدت بود لویت پلازا (Low Yat Plaza) نرفته بودمو خلاصه رفتم ببینم از بازار موبایل و لپ تاپ چه خبر…(مثل پایتخت تو تهران و پاساژ ملاصدرای خودمون البته بسیار کاملتر)

سر راه یه سری هم به تامیز اسکور (Times Square) زدمو ناهارو رفتم مک دونالد ..

مثل همیشه شلوغ پلوغ بود البته ظهرها به خاطر تخفیف های این چند وقته شلوغ تر هم هستش.

پیش خودم گفتم ما که از این شانس ها نداریم که جا گیرومون بیاد پس سفارش بیرون بر می دم.

غذا رو گرفتم به صورت غیر منتظزه ای یه جای خالی به چشمم خورد منم به سرعت رعد و برق تا کسی چشمش بهش نیوفتاده بود رفتم و نشستم. غذا رو که اومدم شروع کنم بنده خدایی که معلوم بود از دیار اروپاست گفت : منم میشه اینجا بشینم

میلاد :حتماً!

از چهرش معلوم بود که خیلی هیجان زدست . کم کم سر حرف و بازکرد که شما مالایی هستین ؟؟ و از این حرفا…

همزمان ترن هوایی مجموعه سر پوشیده شروع به کار کرده و این بابا هم خیلی کیف میکرد میگفت من از دیار سوئدم . ما تو سوئد یه همچین مرکز خریدی نداریم به این وسعتو ترن هوایی و ….

ظاهراً امروز صبح تازه اومده مالزی و دوستاش تو هتل بودنو و اینم اومده بود یه چیزی بخوره . خیلی با مالزی حال کرده بود میگفت قیمت این ساندویچ تو ولایتشون 2 تا 3 برابره اینجاست…

آخرشم که داشتیم خداحافظی میکردیم گفت اگه به دوستام برم بگم یه ترن هوایی تو مرکز خرید دیدم اصلاً باور نمی کنن!!!!

پس نوشت:

1.با اینکه زیاد با عدد 3 میونه خوبی ندارم ولی امروز یکان سن میلاد از 2 به 3 تغییر پیدا کرده و 23 ساله شدم

2. این یارو رو که امروز دیدم به خودم امیدوار شدم که یکی پیدا شد که چیزای جدید براش بیشتر از من جالب باشه (هم خونه گرام میگه خیلی ذوقولک میزنی وقتی یه چیز جدید میبینی شاید منظورش اینه ندید بدید بازی در می آرم!!! باید ازش بپرسم )

3. لپم بپره از کشکایی که هم خونه گرام چند روز پیش از ایران آورده…به به جاتون خالی

چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟

noreply@blogger.com (M.s.s) — Wed, 01 Jul 2009 07:34:00 +0000

امروز اول جولای بود یعنی تا 6 روز دیگه ما باید برگردیم سر درس و مشق و شروع ترم!!

بهتر دیدم که این چند روز باقی مونده رو یه استفاده بکنم. در همین حال به یاد اثر جاویدان اسپنسر جانسون “یعنی چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟” افتادم .

به این خاطر به یادش افتادم چون چند روز پیش تو کتاب فروشی دیدمش و زیاد از این اثر تعریف شنیده بودم و می خواستم بخونمش. ولی حالا تو وب پیداش کردم و از امشب شروع به خوندنش می کنم.

ظاهراً داستان روایت جالب 4 تا موشه که موقعیت های زندگی رو تجربه می کنن و هر انسانی میتونه تو موقعیت های مختلف در نقش هر کدوم ظاهر بشه!!! و کلاً تنوع به شیوه ای زیبا در زندگی و کار هست(اینجا)

از مزایای این کتاب الکترونیکی (E-Book) که در نسخه پی دی اف هستش اینه که در نسخه انگلیسی تنها 39 صفحه و تو نسخه فارسی 67 صفحه ست!!

برا دوستانی که تا حالا این کتابو نخوندن و علاقه مند هستن :

این لینک برا دانلود نسخه فارسی با حجم 243 کیلوبایت!!

این یکی لینک هم نسخه انگلیسی با حجم 1.8 مگابایت

اینم سایت این کتاب

به یاد مایکل جکسون …

noreply@blogger.com (M.s.s) — Sat, 27 Jun 2009 16:00:00 +0000

Billie Jean

noreply@blogger.com (M.s.s) — Fri, 26 Jun 2009 15:48:00 +0000

تقریباً مثل هروز ، اولین کاری که بعد از روشن کردن لپ تاپ کردم خوندن سر فصل های خبری روز بود . واقعاً شکه شدم .

در راس همه خبرها ، خبر در گذشت سلطان پاپ یعنی مایکل جکسون بود . ظاهراً دیروز بر اثر ایست قلبی در کالیفرنیا از دنیا رفته .(1958-2009)

امروز تو ویکی پدیا که سرگذشتشو میخوندم که تو دوران بچگیش سختی های زیادی به خاطر رفتار پدرش کشیده.

درسته که در چند سال اخیر اتهاماتی به وی وارد شد ولی تقریباً هیچکدوم ثابت نشدن(تا اونجا که خبر دارم).

همچنین با ورود به youtube در قسمت اسپات لایت قبل از هر چیزی ویدئوهای او جلب توجه می کرد.

چند دقیقه پیش هم بیرون بودم که دیدم یکی از این رستورانهای 24 ساعته داره ویدئو های اونو پخش می کنه اونم کلیپ beat it از ترانه های بیاد موندنیش هست.

خواناخواه در زمان فرو رفتم به یاد سالهای دور. سالهایی که اگه اشتباه نکنم حدوداً دبستان بودم و شو های اونو تو دستگاه ویدوی یکی از آشنایان دیدم . سالهایی که از حرکاتش و رقصیدنش دهن آدم باز می موند !!!

رقص بریک و رقص پای های معروفش ، آهنگ های بینظیری که می خوند حتی امشب که این کلیپو که مال سال های دور بود دیدم هنوز برام جذاب بود .

بعد ها بازم شنیدیم که یه سیاه پوست ، سفید پوست* (تو ویکی پدیا نوشته که ظاهراً در اون سالها سفیدی پوستش به خاطر استفاده از موادی بوده برای مبارزه با بیماریش)شده که دنیا رو تکون داد و سوژه روز شده بود .

مایکل جکسون آهنگ هایی ساخت که دنیا شیفته او شد .

روحش شاد

فکرشو بکن…

noreply@blogger.com (M.s.s) — Sat, 20 Jun 2009 16:31:00 +0000

فکرشو بکن چجوری شهرداری تهران میتونه از برج میلاد پول دربیاره

اگه بزارن!!!!

کلیک کنید

هفته تلخی که گذشت …

noreply@blogger.com (M.s.s) — Thu, 18 Jun 2009 13:07:00 +0000

سلام ، شب جمعه همگی بخیر

تو این یک هفته اصلاً دل و دماغ نوشتن رو نداشتم راسیتش اگه بخوایین اعصابشو نداشتم که بنویسم و همه وقت پای اینترنتو پیگیره خبرای ایران بودم …

با کلی ذوق و شوق رای دادیم و بعدش به دل همه تلخش کردن و وقایعی اتفاق افتاد که بشدت این گونه برخورد ها با مردم رو محکوم می کنم…

وقتی کلیپ ها ی مربوط به این چند روزه رو تو یوتیوب می بینم واقعاً پشیمونم از رای دادن ، رای دادنی که آخر به سرمون اینجوری بیارن و جوونای مردمو به این شکل وحشیانه بزنن…

خبر بعدی هم در مورد تیم ملی و فوتباله که همونجور میدونین به جام جهانی نرفتیم و من یکی همه کم کاری ها و تقصیراتو بپای مدیریت بی کفایت فداسیون گذاشتم( نمی دونم این دفعه کی رو می خوان مقصر جلوه بدن)…

دستبندای سبز بازیکنان تیم ملی هم جالب و جای تقدیر داره…

به امید فردایی بهتر برای وطن…

فعلاً حال نوشتن ندارم ،شرمنده

امروز 22 خرداد

noreply@blogger.com (M.s.s) — Fri, 12 Jun 2009 14:03:00 +0000

امروز میلاد هم به عنوان یه ایرانی شال و کلاه کرد و برای رای دادن به حوزه ای که در سفارت بود رفت

در راه هم راننده تاکسی که ظاهراً در جریان انتخابات بود کلی در مورد انتخابات حرف زد ، البت تو حرفاش گفت مردای ایرانی 4 تا زن دارن ؟؟؟ !!!!

گفتم : نه ،کی گفته ؟؟؟؟ ما که عرب نیستیم

گفت : ظاهراً پارسال تو پارلمانتون (مجلس خودمون) تصویب شده

خلاصه کلی براش قصه خوندم که خیلی از مردای ایرانی جرات ندارن اسم زن دوم بیارن چه برسه به سومی و چهارمی !!!

بعد هم مگه این اوضاع اقتصادی میزاره آدم از این فکرا هم بکنه !!

آقا اینا همش تبلیغات دشمناس !!!!

30 دقیقه مونده به ساعت 6 به سفارت رسیده و 10 دقیقه در صف ایستادم و در فضایی کاملاً آرام رای دادم

پس نوشت:

-آرش تودشکی تو وبلاگش در مورد یه سری کد نوشته که به غیر از اون عددی هست که کنار اسم نامزدها نوشته شده بود ما فقط اعداد یک تا 4 رو دیدیم !!!!

والا حالا هم که رای دادیم باورکن باطل بشه تا توش دست ببرن

-از اون جایی که چهرم بسیار معصوم و بی گناه از تنها کسی که خواستن انگشتشو نشون بده تا جوهری نباشه من بودم

- کمی از مسیر رو اشتباهی رفتم و مجبور شدم که از سر خیابون سفارت پیاده برم تا به سفارت برسم ، وقتی رسیدم انگار از تو استخر در اومده بودم پیش خودم گفتم نمی شد سفارت ما رو هم مثل سفارت استکبار جهانی سر خیابون میساختن !!!

تایلندی خوراش بیان تو !!! (غذای تایلندی)

noreply@blogger.com (M.s.s) — Thu, 11 Jun 2009 16:02:00 +0000

امشب هم خونه مالایی ما به قول خودش عمل کرده و برامون آشپزی کرد (ال وعده وفا)

یه غذای تایلندی درست کرد ظاهراً وقتی که تو کره دانشجو بوده از دوست دختره تایلندیش یاد گرفته این غذا رو

اسم این غذا تام یام “Tomyam” هستش منم تصمیم گرفتم اینو بزارم تا اگه کسی خواست درست کنه

قبل از شروع یه نکته رو باید یادآوری کنم:

اگه مثل میلاد طرفدار غذاهای چرب و چیلی هستین و از سوپ متنفر پس بهتره کمی صبر کنید !!!! منم هم حاضر نبودم این غذا رو امتحان کنم ولی وقتی خوردم نظرم به کلی عوض شد (البته نظر شما دوستان میتونه متفاوت باشه و محترم )

خوب اگه تصمیم گرفتین تام یام درست باید این مواد رو تهیه کنید :

1 یا 2 عدد خرچنگ
مرغ (دوتا رون یا 1 سینه مرغ کافیه)
برنج به اندازه لازم (برای پختن و خوردن همراه غذا)
یک چهارم یه کلم گل اندازه معمولی
یک چهارم یه کلم برگ اندازه معمولی
1 دونه هویج
2 تا گوجه فرنگی
فلفل سبز تند هرگه بیشتر بهتر
3 یا 4 حبه سیر
1 دونه پیاز بزرگ
و در آخر هم نمی دونم بگم بوته، سبزی یا … خلاصه یه چیزی شبیه پیازچه خودمونه ولی بوی لیمو میده (تو مالزی راحت پیدا میشه) به اسم lemongrass یا به مالایی میشه serai که 3 تا ساقش کافیه

خوب اول برسیم به برنج که ما تو پلو پز پختیم شما میتونی تو قابلمه هم بپزی و نکته مهم اینه که نباید نمک و روغن بهش بزنی!!!!! (شفته خودمون)

میرسیم به خود غذا

خرچنگ ها رو بشورین و موازی با دستهاش اونو نصف کنید هرچی اون تو می بینی بریز دور به جز اون گوشت سفید
مرغ رو به تکه های کوچیک خرد کن اینقدری >>>(اندازه 4 در 4)
بعد از اون کلم گل+کلم برگ+هویج رو خرد می کنیم البت زیاد ریز نیاشه که به چشم نیاد
گوجه+پیاز رو به 4 قسمت بزرگ قاچ می کنیم
لمون گرس* رو هم دو تکه می کنیم (بزرگ)

حالا چی داریم:

یه قابلمه با سایز مناسب بردارین 2 تا لیوان آب (میتونه بیشتر هم باشه البت نه دیگه 5 تا هااا)و سیر ها رو که کمی له کردین بریزد توش و صبر کنین تا آب تقریباً به جوشه بعد از اون به ترتیب مواد رو اضافه کنید:

پیاز+هویچ+کلم برگ رو بریزید و 5 دقیقه برید تلوزیون ببینید یا برید سری تو اینترنت بزنید
مرغ+خرچنگ رو اضافه کرده و دوباره 5 دقیقه…
گوجه+لمون گرس+نمک و گل کلم رو اضافه کرده و درقالبمه رو بزارید تا 20 دقیقه

غذا حاضره :

پس نوشت :

-من یکی از این غذا خوشم اومد شما رو نمی دونم

-برا خوردن خرچنگه تعارف رو بزارید کنار از دست استفاده کنید (مخصوصاً برا خوردن گوشتی که تو دستشه)

-ماهیت این غذا اینه که باید تند باشه پس فلفل زیااااااااااد یادتون نره

-می تونید به جای اون برنج نه زیاد جالب از ورمیشل تو سوپ استفاده کنید

*جهت دوستانی که مثل من نمی دونن لمون گرس چیه؟

این گیاه بوی بد مرغ و خرچنگ رو به بهترین شکل ممکن میگیره-بسیار عالی-

البت نباید خوردش !!!

اینم از دستور غذای امشب توسط هم خونه اییه مالایی(فرید)

آینده از نگاه یک کودک !!!

noreply@blogger.com (M.s.s) — Wed, 10 Jun 2009 13:38:00 +0000

در حال گشت زنی تو اینترنت بودم که به این وبلاگ برخوردم

نویسنده وبلاگ درباره اینه وقتی که بچه بوده دوست داشته بزرگ که میشه چیکاره بشه توضیح داده

خواناخواه یادم به بچه گیها و فکرهای بی خیال و احمقانم افتاد، یادمه که ….

اولین باری رو که یادم میاد دوست داشتم بزرگ که شدم چغاله بادم فروش بشم ، بله آقا !!!

از اینایی که تو خیابون تو سینی چغاله بادم میفروشن

عاشق چغاله بادم بودم و با خود احمقم می گفتم اگه چغاله بادم فروش بشم شبا که برگردم خونه هر چی که چغاله بادم فروش نرفته باشه ماله خودمه و می خورم

بعدها که عقلم بیشتر سر جاش اومد فکر می کردم بهترین شغل دنیا مهندس عمران بوده به این دلیل که یکی از پسر خاله هام اون موقع رشته عمران می خوند و خیلی این رشته در نظرم جالب می اومد

چند سال بعد وقتی بازم عقلم کامل تر که شد و با قطعات الکترونیکی آشنا شدم دلم می خواست کارم تهیه و تولید خازن و ترانزستور و از این چیزا باشه ، چون هیچ وقت تا به امروز نفهمیدم این قدرت خازن ها و ترانزیستورها از کجا می آید !!!

کامپیوتر رو دیدم و در موردش شنیدم به خودم گفتم عجب چیزیه ها !!!! دوست داشتم کامپیوتر درست کنم که بعدش فهمیدم باید می گفتم دوست دارم برنامه نویس بشم

چند سالی رو یادم نمی یاد دوست داشتم چیکاره بشم!!!!

در دانشگاه به متالورژی علاقه مند شدم (چون داشتم می خوندمش ) و دلم می خواست به اصطلاح یه متالورژ خوب بشم که در ایران حال آدم به کلی گرفته می شه از اینه بتونه دنبال علاقش بره

در ادامه به گرداب کامپیوتر برگشته و کم کم به امنیت شبکه علاقه مند شدم و هیچ وقت دنبالش نرفتم

و امروز دوست دارم در آینده یه بیزنس من و یه عکاس بشم البته برا دل خودم عکس بگیرم

پس نوشت :

- کاش دنیا همون قدر ساده می موند که من همون چغله بادم فروش بشم

- هنوز هم الکترونیک رو عاشقشم و یه روزی میرم دنبالش

- از پزشکی متنفرم + نظامی بودن

- آشپز بودنو دوست دارم البته دوست ندارم ظرف هامو خودم بشورم

- مثل بقیه پسر بچه ها هیچ وقت دوست نداشتم خلبان یا پلیس بشم

شما دوست داشتین چیکاره بشین ؟؟؟؟؟

فکر شو بکن!!!

noreply@blogger.com (M.s.s) — Mon, 08 Jun 2009 16:03:00 +0000

قبلاً در مورد یکی از اساتید چینی+مالایی نوشته بودم که این آقا عاشق ایرانه و ایده مراسم نوروز برا ایرانیا قزاقها و ازبکها در دانشگاه داشت و عملی هم شد ،بگذریم !!!

امروز عصر طبق قرار قبلی که با این جناب استاد داشتم به دفترش رفتم که چشمم نا خوداگاه به صفحه مانیتورش جلب شد!!!

جالبه بدونید داشت تو یکی از سایت های فارسی زبان گشت می زد و آهنگ دانلود می کرد

وقتی که تعجب منو دید توضیح داد :

از اونجایی که عاشق ایرانه برنامه ریزی کرده سال 2010 سفری توریستی به ایران داشته باشه و فرصت رو بد ندیده تا کمی هم فارسی یاد بگیره و برا اینکار چندتا آهنگ فارسی گوش کنه ،یه جزوه آموزش فارسی هم داشت

حتی یه دفترچه هم نشونم دادکه توش تمریناشو نوشته بود و حرف الفبا رو تا “ش”

یاد گرفته بود و یه چندتایی کلمه مثل What=Chi رو تمرین کرده بود !!!!

خطش انصافاً خوب بود و از سختیه دستور زبان فارسی می گفت که از چینی و انگلیسی سختره

پس نوشت :

-یه جورایی باعث شعف وشادیه من شد که اینهمه ما انگلیسی باید یاد بگیریم حالا یه خارجی بیاد فارسی یاد بگیره.

-ظاهراً زبان چینی برعکس این همه حروفی که داره ، زمان فعل نداره مثلاً “من میرم” ممکنه برا گذشته ، حال یا آینده استفاده بشه (البت از خودشون شنیدم اینو)

تنور داغ انتحابات-قسمت آخر (دوم)

noreply@blogger.com (M.s.s) — Sat, 06 Jun 2009 16:08:00 +0000

در این قسمت به 2 نامزد باقی مونده می پردازیم

3- نوبتی هم که باشه نوبت به آقای کروبیه ایشون رو همه در دور قبل به یاد میاریم با وعده 50 تومنیش و یه جورایی مطمعاً بود که انتخاب میشه و بعد از اینکه رئیس جمهور نشد و کلی شاکی بود از تقلب ،دست به کار شد و حزب خودشو راه انداخت و از خبرها و همچنین خوانده های میلاد در موردشون به نظر میرسه نسبت به دیگران تیم مرتب تر و برنامه های منظم تر و کاشناسانه تری دارند و داره با برنامه جلو میره

متاسفانه مناظره (های) ایشون رو ندیدم ولی از اخبار که بدست میاد ظاهراً کم طرفدار نداره و البته مثل اینکه به پای بالایی ها نمیرسه

4- محسن رضایی -ایشون رو تو دور قبل هم دیدیم(که انصراف دادند) و فک کنم این دور به سرنوشتی همانند جناب معین در دور قبل دچار بشه و در کل اون جور که میلاد دست گیرش شده به اندازه بقیه در تب انتخابات نیست!!!

________________________________________________________________

حالا نوبت به من وتوی ایرانی میرسه که در 22 خرداد به اونی رای بدیم که شایسته ترین فرد برای این مسئولیت باشه و ایران و ایرانی رو سرفراز کنه… بگو ایشالا

پس نوشت :

1- فک کنم این روزا ایران غرق در کاغذه و باید این فرهنگ پوستر چسبونی به همه در و دیواری از بین بره

2- در اینجا می تونید مراکز رای دادن در مالزی رو ببینید

تنور داغ انتخابات-قسمت اول

noreply@blogger.com (M.s.s) — Fri, 05 Jun 2009 16:05:00 +0000

آی خونه دار آی بچه دار زنبیل و بردار و بیار بدو بدو که تنور حسابی داغه !!

البت فقط +18 ها بیان !!!!

این طور که از خبر ها پیداست بحث انتخابات تو این دوره از همه دوره ها داغتره که با بودن خاتمی به جای مهندس موسوی میتونست داغ تر هم باشه !!!

و حالا میرسیم سر بحث تحلیل کاندیدا ها (از نگاه میلاد) :

1- دکتر احمدی نژاد که از 4 سال پیش که من با اسمش آشنا شدم همواره در کنار اسمش ساده زیستی هم بوده ظاهراً و اصلولاً هم همیشه خواسته خدمتش به مردم بر همین اساس باشه و تا چه حد موفق بوده اونرو میشه از مردم پرسید که نظر ها متفاوته .و خوب تو جهان هم وجه خوبی از ما ایرانی ها در دوره ایشون نشون داده نشد

در مورد مناظره ایشون و مهندس موسوی هم با وجود اینکه بیشتر مواقع در مناظره با دادن آمار ها (راستو دروغش باخودش) خیلی خوب از پس حرف های مهندس بر میومد ، اما آخ آخ آخ از آخرین فسمت حرفاش که بد جوری خراب کرد آخه انتخابات که جای این نیست که پرونده خونواده هم دیگرو در بیاریم و جلو ملت در مورد کسی که حضور نداره صحبت کنیم !!!

تا اونجا که خبرها از ایران میرسه هنوز هم تعداد قابل توجه ای از مردم از طرفداراشون هستن

2- مهندس میر حسین موسوی که میلاد به شخصه تا قبل از این انتخابات اسمشم نشنیده بود و این روزها تو اغلب گشت زنی ها در اینترنت اسمشو بیشتر از دیگر کاندیداها می بینم و تا اونجا که معلومه ادامه دهنده راه آقای خاتمیه و خیل زیادی از مردم بخصوص جونای 5-6 سال پیش خاطرات خوبی دارن و میگن آزادی در اون دوران بیشتر بوده در مناظره چهره بسیار صبورتری نسبت به احمدی نژاد نشون داد ولی در کل اومده بود برا اعتراض به دولت که فکر می کنم بهتر بود بیشتر در مورد برنامه ها و هدفهای آتی شون صحبت می کردن و البته میلاد نتونست بفهمه اون همه “چیز” که گفتن یعنی چی ؟؟؟؟

ایشون هم از از رقبای بسیار سخت در این دوره برا بقیه به حساب میان و شانس و طرفدارای بسیار زیادی دارن

پس نوشت :

در پست بعد که فردا آپ میشه به وضعیت بقیه نامزدها پرداخته میشه

سر پیری و خوراک خوانی !!!

noreply@blogger.com (M.s.s) — Wed, 03 Jun 2009 14:49:00 +0000

امون از پیری و هزار جور مشکل از ریزش مو بگیر تا کم حافظه ایی …

کم حافظه اییه و هزار جور مصیبت، تا به امروز و این لحظه میلاد در مقابل این تکنولوژیه بلاد استکبار جهانی کلی مقاومت نشون داده بود ولی چه میشه کرد …

بالاخره مجبور شدم منم برا اینکه پیری و کم حافظه ای در کار مبارک و وقت پر کن گشتن در اینترنتم تداخل ایجاد نکنه به فید خوانی یه حورایی رو آوردم…

از اونجایی که وب سایت ها و بخصوص وبلاگهایی که می خونم تعدادش زیاد شده و حسابش از دستم در رفته ، خیلی وقتها یه دفعه وسط کارای دیگه یادم میوفته مثلاً چند روزه فلان وب سایت یا وب لاگو چک نکردم و آدمو از تمرکز در می آره (بابا تمرکز :)) و خلاصه وبلاگای جدید رو هم یادم میره که چک کنم

مجبور شدم اونایی رو که می خونم مشترک فیدشون (خوراک خوان )بشم البت اینو بگما فیدشونو نمی خونم فقط هر روز چک می کنم ببینم آپ دیت شدن یا نه

لذت باز کردن صفحه وب لاگ و وب سایت چیز دیگه اییه :)

پس نوشت :

1- از نشاه های پیریم اینه که کلی فکر کردم تا یادم اومد مصیبت رو چجوری می نویسن (مثیبط – مصیبط و…) نمی دونم شاید از نشانه های بی سوادیه

2- بالاخره نمردیمو وب رو آیکون فید کیلیک کردیم

در آخر هم >>>> پیرشی جوون :)

بی حالی…

noreply@blogger.com (M.s.s) — Sat, 30 May 2009 14:12:00 +0000

این بی کاری و بی حالی هم عجب چیز حالگیریه ها

ما که از بی کاری کف کردیم

یه گوشه افتادیم پای این اینترنت لعنتی …

حوصله مبارکمون سر رفته

هر چی هم به مغز گرام فشار می آوریم همش Error می ده( یعنی پیشنهادی نیست)

اون عکسی هم که می بینید بی رمقی شو به توان 4 برسونید میشه اینجانب…

فعلاً..