Düşmüşüm ben
Bir kuyuya
Bakma öyle
Gel yanıma
Dünya güzel
Aklamam hiç
Günahımı
Koy masaya
Vur yüzüme
Ölmek güzel

Söylenen hep yalanken
Ne baba ne dost sorarken
İstemem hiç sevme beni

Ben henüz gençken

Kalbimden nefreti
Aklımdan geçmişi
Sırtımdan o yükleri
Al bu gece
Ölsem de gitsem
Kalmak ne zor, ah
Hiçbir şey bilmeden
Ölsem, ölsem

Sürmüşüm ben
Hep yokuşa
Kimse yokken
Tek başına
Dünya güzel
Aklama hiç
Vicdanını
Çek acını
Göm bağrına
Dünya değmez

Kalbimi kırıyorlar anne
Her gün biraz daha ağır
Yalanlar söylüyorlar
Her söz bir öncekine sağır

Ağır ağır iyileşiyor ,
Bağır çağır yaralarım
Bir yanım masum çocukluğum ,
Bir yanım çıkmaz sokak anne

Vazgeçmek istemiyorum
Kendimce direniyorum
Bir yanım hala savaşıyor
Bir yanım çoktan yenik anne

Anne beni anlayan yok
Omuzumda yüklerim çok
Seninkinde yer kaldıysa
Başımı koysam biraz anne

Anne derdim dağlardan çok
Sorma halim, hiç gücüm yok
Elinde derman kaldıysa
Başımı okşa biraz anne

Unut dedin başa döndüm
Yaz görmedim kışa döndüm
Sabır dedin taşa döndüm
Geleceğin yok yok senin

Taşlara vursam başımı
Bıçakla yarsam döşümü
Bir damlacık gözyaşımı
Sileceğin yok yok senin

Gayrı ne deyim yazıma
Merhem olmuyor sızıma
Dünya gözüyle gözüme
Güleceğin yok yok senin

Taşlara vursam başımı
Bıçakla yarsam döşümü
Bir damlacık gözyaşımı
Sileceğin yok yok senin

Zamansız bu tükenişlerimin
Senden çok şey götürüşleridir
Benim derdim.
Belki kaderimdendir
Gülüşündendir.
Varda bir yok
Yokta biri var.

Feryadım bazen bir şarkı
Bazen de göğsümde sancı
Anlatmam zaten duymazlar
Öp dilimde kan tadı var

Umrumda değil bu yağmurlar
Ben çoktan sönmüş, donmuş bir mezar…
Sen bilmezsin,
Sen bilmezsin, sen bilmezsin
Haydan geldim , huya giderim.

Sen aşk rüyası görürsün ben kemik…

Feryadım bazen bir şarkı
Bazen de göğsümde sancı
Anlatmam zaten duymazlar
Öp dilimde kan tadı var

yalanlar olmasın, beklemem fazla kifayet
ben durursam şeytan durmaz, olmaz hiç adalet
dünyayı değiştireceğimize hiç inancın yok mu?
insan dediğin, bir çuval etten mi ibaret?
direndim, yenildim, ama kaybettim diyemem
eksiklik hayatta değil, zihinlerimizin içinde
üzüldüm, ama nefrete sebep değil bu, küsemem
saygına ihtiyacım yok, tüm dostlarım benimle
küllerimize bile garezi var zâlimin
yaka yaka bitiremedi adını âlimin
gün doğmadı, ama doğar elbet
bu geceki hikâyesi uzun olur hâlimin
her an çok şeyin farkında olamayabilirim
bu şarkının bu yarısını yazarken bile ayık değilim
sevmeyi sevmek bazen insanı sevmekten iyi oldu
birine bir gönül verdim, o alınca iş bozuldu
direndin, yenildin, kaybettin her seferinde
bırak beni, ben kazanayım bu kez, hepimizin yerine
küllerimize bile garezi var zâlimin
yaka yaka bitiremedi adını âlimin
gün doğmadı, ama doğar elbet
bu geceki hikâyesi uzun olur hâlimin

Gittin beni de götürdün
Anlamadım nasıl öldürdün
Sen gideli heryer karanlık
Önce yakıp sonra söndürdün
Herşey senle başladı
Senle döküldü gözyaşlarım ama
Sildim, adını sanını kokunu tadını
Gözünün elasını başımın belasını
Sildim Günah benden gitti
Kalsam yerim dar
Gitsem yolum uzak
Sevsem sonu mu var
Bu acı bana uyar

Bir gün dönüp bakınca düşler
İçmiş olursa yudum yudum yudum yıllarını
Ağla, ağla Firuze ağla
Anlat bir zaman ne dayanılmaz güzellikte olduğunu
Kıskanır rengini baharda yeşiller
Sevda büyüsü gibisin sen Firuze
Sen nazlı bir çiçek, bir orman kuytusu
Üzüm buğusu gibisin sen Firuze
Kıskanır rengini baharda yeşiller
Sevda büyüsü gibisin sen Firuze
Sen nazlı bir çiçek, bir orman kuytusu
Üzüm buğusu gibisin sen Firuze
Duru bir su gibi, bazen volkan gibi
Bazen bir deli rüzgar gibi
Gözlerinde telaş, yıllar sence yavaş
Acelen ne bekle Firuze

Daha senden gayrı aşık mı yoktur
Nedir bu telaşın vay deli gönül
Hele düşün devr-i ademden beri
Neler gelmiş geçmiş say deli gönül

Şu fani dünyadan dostum umudunu üz
İnanmazsan var kitaba yüz be yüz
Evin mezaristan malın bir top bez
Daha doymadınsa doy deli gönül

Günde bir yol duman çöker serime
Elim ermez gidem kisb-i karıma
Kendi bildiğine doğrudur deme
Var iki kamile sor deli gönül

Gördüm iki kişi mezar eşiyor
Gam gasavet gelmiş boydan aşıyor
Çok yaşayan yüze kadar yaşıyor
Gel de bu rüyayı yor deli gönül

Mevlam kanat vermiş dostum uçamıyorsun
Bu nefsin elinden kaçamıyorsun
Ruhsati dünyadan geçemiyorsun
Topraklar başına vay deli gönül

Ruhumu kilitlemiş
Gidemem başkasına, bu son olsun
Git gide paslanmış kalbim
Derdime derman olamazsın

Kapkara bir geçmiş
Yanlışlara boğdun, silemezsin
Üstüne yaşlanmış, darlanmışım hem
Bu saatten sonra

Yağsan dursan yağmurum olsan da
Islanmam çok geç
Vursan kırsan bi’ savaş açsan da
Dönüşüm zor sen seç

Mutluyum aslında
Yalnız başıma
Kırdım zincirleri yekten

Nerelere baksam
Yok bulamam bi’ heves
Boş çekmeceler hep

Mutluyum aslında
Yalnız başıma
Kırdım zincirleri yekten

Nerelere baksam
Yok bulamam bi’ heves
Boş çekmeceler hep

Sanırım buldum seni saklayacak yeri her şeyden
Olan oldu belli ki ıslanacağız giyin bir şeyler
Yağmur bize tozları damlatıyor taa çöllerden
Bu laflar beni çok yıpratıyor hep aynı yerden
Peki seni benden kim saklayacak
Bulurum bir yerde
Bir dahakine daha derine dalacağım
Uyurum diplerde
Ne masalın ne de gerçeğin olacağım
Hayır yok benden
Bak gemimiz hala su alıyor, hep aynı yerden
Ben İstanbul’dayken sen Kaş’ta
Başka arayışlar da sevdaya dahil sayılır
Sevda başka aşk başka, başka dokunuşlarla nasıl birbirine karışır
Beni unutup yeniden başlayacaksın güzel bir düşte
Emin ol ki seni hep kollayacağım bir gözüm üstünde
Bu masalın gerçeği ben olacağım inanırsan sen de
Tövbe edip tanrıya yalvaracağım köşeler berilerde
Sana uyanır gibi her sabahım
Toplanamam darmadağın
Bak yine herkese düzgün olup
Bizi kırdım parçaladım
Hadi bana sor nedenini sor
Burada zaman geriden geliyor
Bir de bana sor nedenini sor